8.2.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 67/73 Czwartek, 10 czerwca 2021 r.
AC. mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 470/2009 stanowi, że maksymalne limity pozostałości muszą być ustalane zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami oceny bezpieczeństwa, z uwzględnieniem innych naukowych ocen bezpieczeństwa danej substancji dokonanych przez organizacje międzynarodowe, w szczególności Kodeksu Żywnościowego, lub – gdy substancje takie są stosowane do innych celów – ocen bezpieczeństwa danej substancji dokonanych przez komitety naukowe powołane we Wspólnocie; AD. mając na uwadze, że Kodeks Żywnościowy nie zaleca stosowania imidakloprydu w środowisku wodnym, a ECHA sugeruje, dlaczego: „Zgodnie ze zharmonizowaną klasyfikacją i oznakowaniem (ATP01) zatwierdzonymi przez Unię Europejską substancja ta jest bardzo toksyczna dla organizmów wodnych i powoduje długotrwałe skutki; działa szkodliwie po połknięciu” (31); AE. mając na uwadze, że art. 37 rozporządzenia (UE) 2019/6 stanowi, że odmawia się wydania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, jeżeli w sposób niewystarczający uwzględniono zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt bądź dla środowiska; uważa, że w takim przypadku nieustalenie maksymalnego limitu pozostałości jest uzasadnione; AF. mając na uwadze, że cztery główne kraje produkujące łososia – Norwegia, Chile, Zjednoczone Królestwo i Kanada – nie są państwami członkowskimi, w związku z czym Komisja nie byłaby w stanie przeprowadzić odpowiednich audytów właściwych organów w tych państwach ani ocenić adekwatności kontroli; 1. uważa, że rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/621 wykracza poza uprawnienia wykonawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 470/2009; 2. uważa, że rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/621 nie jest zgodne z prawem Unii, ponieważ narusza wolność informacji oraz podstawowe zasady przejrzystości, demokratycznej kontroli i rozliczalności, jako że opinia Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych, na której opiera się to rozporządzenie, została udostępniona jedynie w formie streszczenia; 3. wzywa Komisję do uchylenia rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/621 i przedłożenia komitetowi nowego projektu ujęcia imidakloprydu w podanym w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wykazie substancji farmakologicznie czynnych, dla których nie można ustalić maksymalnych poziomów w odniesieniu do stosowania w środowisku wodnym; 4. uważa, że wszystkie weterynaryjne produkty lecznicze, pestycydy oraz pozostałości farmakologiczne i chemiczne powinny być poddawane standardowym testom i recenzowanym ocenom ze względu na ryzyko spowodowania przez nie dalszych i trwałych szkód; 5. uważa, że Agencja powinna podać do wiadomości publicznej pełny tekst opinii Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zawierający naukową ocenę ryzyka i zalecenia dotyczące zarządzania ryzykiem oraz dowody naukowe, na których je oparto; uważa, że ocena ryzyka imidakloprydu jest niewystarczająca, jeśli chodzi o uwzględnienie wartości ostrych punktów końcowych, i że pomija opóźnione, skumulowane i długoterminowe skutki; przypomina, że badania nad bezkręgowcami wodnymi wykazały opóźniony wpływ na śmiertelność – zwłaszcza wśród owadów wodnych – którego nie udało się wykryć w standardowych badaniach toksyczności ostrej, co pokazuje, że oceny ryzyka dotyczące neonikotynoidów były nieodpowiednie w kontekście ochrony środowiska (32); 6. uważa, że należy koniecznie przeprowadzić ocenę substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnego limitu pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego w związku z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (33), rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, rozporządzeniu (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (34) oraz w rozporządzeniach (UE) 2019/6 i (UE) 2019/1381; 7. uważa, że dyrektywa 2001/82/WE wymaga pilnego przeglądu w aspektach dotyczących ochrony różnorodności biologicznej, środowiska wodnego i lądowego, a także uwzględnienia dobrostanu zwierząt oraz organizmów i mikroorganizmów innych niż zwalczane;
(31) (32)
(33) (34)
https://echa.europa.eu/substance-information/-/substanceinfo/100.102.643 Sánchez-Bayo, F., Tennekes, H.A., „Time-Cumulative Toxicity of Neonicotinoids: Experimental Evidence and Implications for Environmental Risk Assessments”, International Journal of Environmental Research and Public Health.
2020,17(5),1629, IJERPH | Free Full-Text | Time-Cumulative Toxicity of Neonicotinoids: Experimental Evidence and Implications for Environmental Risk Assessments (mdpi.com) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.
L 31 z 1.2.2002, s. 1).
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U.
L 264 z 25.9.2006, s. 13).