4.2.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 61/3
8.
Akcentuje zalety wspomnianej nowej normalności, ponieważ pandemia również przyspieszyła transformację cyfrową.
W większości państw członkowskich UE istnieje jednak znaczna przepaść cyfrowa między obszarami miejskimi i wiejskimi pod względem infrastruktury, korzystania z internetu i z usług administracji elektronicznej; występuje też silna koncentracja branży technologicznej w określonych regionach UE.
Zasypanie tej przepaści dzięki wszechstronnym strategiom angażującym wszystkie szczeble sprawowania rządów jest niezbędne dla trwałej odbudowy.
Pandemia pokazała wartość łączności cyfrowej i potrzebę spójności cyfrowej, która powinna być traktowana równorzędnie ze spójnością gospodarczą, społeczną i terytorialną.
W tym kontekście jest bardzo ważne, aby stworzyć solidny, szeroko zakrojony zbiór danych na szczeblu lokalnym i regionalnym, by przetransponować cele cyfrowe w kompasie cyfrowym 2030 na szczebel niższy niż krajowy, odzwierciedlając rolę władz lokalnych i regionalnych w transformacji cyfrowej.
Te wiążące cele cyfrowe powinny znaleźć odzwierciedlenie w sprawozdaniu Komisji Europejskiej z wdrażania długoterminowej wizji dla obszarów wiejskich. 9.
Opowiada się za zwiększeniem roli władz lokalnych i regionalnych w integracji uchodźców i migrantów.
Ze względu na konieczność lokalnego sprostania globalnym wyzwaniom, jakim są migracja i integracja, wiele samorządów lokalnych i regionalnych odgrywa czynną rolę w przyjmowaniu i integracji uchodźców i migrantów, zapewniając w celu zaspokojenia ich potrzeb nieodzowną infrastrukturę miejską i usługi, a mianowicie przystępne cenowo mieszkania socjalne, wysokiej jakości kształcenie czy też usługi zdrowotne.
Polityka przyjmowania i integracji migrantów musi zatem być opracowywana w ramach podejścia oddolnego w porozumieniu z władzami lokalnymi i regionalnymi, tak aby nie była oderwana od rzeczywistości społeczności przyjmujących.
Ponadto trzeba ułatwić tym władzom dostęp do funduszy wsparcia, a gminy, które uczestniczą w unijnym programie relokacji lub opracowują własne projekty integracyjne, powinny mieć możliwość otrzymania bezpośredniego finansowania. 10.
Zauważa z niepokojem, że stosunkom między Zjednoczonym Królestwem a UE wynikającym z umowy o handlu i współpracy brakuje pogłębienia w wymiarze terytorialnym.
KR jest gotów wnieść wkład w pozytywny program współpracy terytorialnej z władzami lokalnymi i regionalnymi Zjednoczonego Królestwa oparty na nowych możliwościach, które nie bazują wyłącznie na ramach instytucjonalnych umowy.
W tym celu można by przedsięwziąć szereg konkretnych inicjatyw takich jak zmiana rozporządzenia w sprawie europejskich ugrupowań współpracy terytorialnej (EUWT) w celu ułatwienia tworzenia EUWT ze Zjednoczonym Królestwem bądź zapewnienie specjalnego wsparcia na zdolności administracyjne instytucji publicznych do podejmowania projektów współpracy z partnerami ze Zjednoczonego Królestwa.
Monitorowanie udziału władz lokalnych i regionalnych we wdrażaniu pobrexitowej rezerwy dostosowawczej będzie również niezbędne do tego, by sprawdzić, czy zaradzono terytorialnym skutkom wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE. 11.
Podkreśla, że – według pierwszego w historii badania przeprowadzonego w imieniu KR-u wśród ponad miliona polityków wybieranych na szczeblu niższym niż krajowy – prawie dwie trzecie polityków lokalnych (64 %) uważa, że wpływ regionów, miast i wsi na kształtowanie polityki UE jest niewystarczający.
Tak więc Europa może wyjść z kryzysu koronawirusowego z bardziej odporną demokracją i środowiskiem naturalnym dzięki formalnemu uznaniu i stosowaniu aktywnej pomocniczości w celu zagwarantowania, że działania będą podejmowane na szczeblu, który przyniesie obywatelom maksymalną wartość dodaną, oraz że procesy decyzyjne będą skoordynowane i skuteczne. 12.
Zaznacza, że Konferencja w sprawie przyszłości Europy to szansa, którą trzeba wykorzystać, by wzmocnić dom europejskiej demokracji.
Miasta i regiony – jako centralne podmioty we wdrażaniu i rozwijaniu praktyk demokracji uczestniczącej i deliberatywnej, które to praktyki uzupełniają i wzmacniają demokrację przedstawicielską – mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia zaufania społeczeństwa do demokratycznego procesu decyzyjnego.
Wzywa zatem instytucje UE, aby wykorzystały konferencję jako okazję do pilotażowego wypróbowania innowacyjnych środków (takich jak interaktywna wielojęzyczna platforma cyfrowa i panele obywatelskie), które potencjalnie mogłyby stać się stałymi elementami unijnych procedur decyzyjnych, a także do lepszego zapoznania się z potrzebami władz lokalnych i regionalnych, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby zmian w Traktacie. 13.
Podkreśla, że rozwój regionów zależy w dużej mierze od jakości ich połączeń fizycznych.
W tym kontekście zwraca uwagę na potrzebę promowania kolei jako kluczowego elementu rozwiązania problemu wykluczenia regionów oddalonych i słabiej rozwiniętych z dostępu do transportu publicznego.
Podkreśla potrzebę pogłębienia integracji między środkami transportu przyjaznymi dla środowiska, innowacyjnymi i bezpiecznymi.
Uznaje, że regionalne porty lotnicze odgrywają istotną rolę w spójności terytorialnej UE w regionach słabo zaludnionych, peryferyjnych lub słabiej rozwiniętych.
Wskazuje, że z uwagi na globalne wyzwania, którym można sprostać jedynie poprzez współpracę, regiony i miasta UE muszą skupiać się równocześnie na działaniach w UE i poza nią. 14.
Dostrzega ogromne możliwości wnoszenia przez milion polityków UE wybranych na szczeblu regionalnym i lokalnym wkładu w dom europejskiej demokracji i zauważa na podstawie swojego najnowszego badania, że zdaniem zdecydowanej większości tych polityków wzmocnienie ich zaangażowania sprawi, że demokracja w UE będzie lepiej funkcjonować.