24.1.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 37/3
2) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, το άρθρο 4, παράγραφος 2, και το άρθρο 5 της οδηγίας 93/13 έχουν την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο, όταν κρίνει ότι συμβατική ρήτρα για τον καθορισμό του τρόπου υπολογισμού κυμαινόμενου επιτοκίου στο πλαίσιο σύμβασης ενυπόθηκου δανείου δεν είναι διατυπωμένη κατά τρόπο σαφή και κατανοητό, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, ή του άρθρου 5 της οδηγίας, οφείλει να εξετάσει αν η συγκεκριμένη ρήτρα είναι «καταχρηστική», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας.
3) Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι επιβάλλει στον εθνικό δικαστή να παράσχει στον καταναλωτή τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ, αφενός, της συμπλήρωσης της σύμβασης μέσω της αντικατάστασης της κριθείσας ως καταχρηστικής συμβατικής ρήτρας καθορισμού κυμαινόμενου επιτοκίου με ρήτρα που παραπέμπει σε δείκτη ο οποίος εφαρμόζεται συμπληρωματικώς κατά τον νόμο και, αφετέρου, της ακύρωσης της σύμβασης ενυπόθηκου δανείου στο σύνολό της, εάν αυτή δεν μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει χωρίς την εν λόγω ρήτρα.
4) Το άρθρο 6, παράγραφος 1, και το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13, σε συνδυασμό με το άρθρο της 1, παράγραφος 2, έχουν την έννοια ότι, σε περίπτωση ακυρότητας καταχρηστικής ρήτρας καθορισμού δείκτη αναφοράς για τον υπολογισμό του κυμαινόμενου επιτοκίου του δανείου, δεν αντιτίθεται στην εκ μέρους του εθνικού δικαστή, τηρουμένων των προϋποθέσεων που διαλαμβάνονται στη σκέψη 67 της απόφασης της 3ης Μαρτίου 2020, Gómez del Moral Guasch (C-125/18, EU:C:2020:138), υποκατάσταση του ως άνω δείκτη με δείκτη προβλεπόμενο στον νόμο και εφαρμοστέο ελλείψει αντίθετης συμφωνίας των συμβαλλομένων, εφόσον υπάρχει αντιστοιχία του επιπέδου περιπλοκότητας του τρόπου καθορισμού των δύο δεικτών και το εθνικό δίκαιο προβλέπει την υποκατάσταση αυτή σε περιπτώσεις στις οποίες δεν υφίσταται αντιδικία με σκοπό τη διατήρηση της ισορροπίας των εκατέρωθεν παροχών μεταξύ των συμβαλλομένων, υπό τον όρο ότι ο δείκτης απηχεί όντως εθνική διάταξη ενδοτικού δικαίου.
5) Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/13 έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση κατά την οποία σύμβαση συναφθείσα μεταξύ επαγγελματία και καταναλωτή δεν μπορεί να εξακολουθήσει να ισχύει μετά την κατάργηση καταχρηστικής ρήτρας και η ακύρωση της σύμβασης στο σύνολό της θα εξέθετε τον καταναλωτή σε ιδιαιτέρως επιζήμιες συνέπειες, ο εθνικός δικαστής μπορεί να θεραπεύσει την ακυρότητα της ρήτρας διά της εφαρμογής αντ’ αυτής εθνικής διάταξης ενδοτικού δικαίου, ενώ το επιτόκιο που υπολογίζεται με βάση τον δείκτη υποκατάστασης πρέπει να ισχύει από την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης.
(1)
Ημερομηνία καταθέσεως: 2 Δεκεμβρίου 2020.
Διάταξη του Δικαστηρίου (ένατο τμήμα) της 17ης Νοεμβρίου 2021 [αίτηση του Juzgado de Primera Instancia no 2 de Ibiza (Ισπανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — YB κατά Unión de Créditos Inmobiliarios SA (Υπόθεση C-79/21) (1) [Προδικαστική παραπομπή – Άρθρα 53 και 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Προστασία των καταναλωτών – Οδηγία 93/13/ΕΟΚ – Kαταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές – Σύμβαση ενυπόθηκου δανείου – Κυμαινόμενο επιτόκιο – Δείκτης αναφοράς για τα ενυπόθηκα δάνεια (IRPH) – Έλεγχος διαφάνειας από το εθνικό δικαστήριο – Υποχρέωση παροχής πληροφοριών – Εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα των συμβατικών ρητρών – Aπαιτήσεις καλής πίστεως, ισορροπίας και διαφάνειας – Συνέπειες της διαπιστώσεως της ακυρότητας] (2022/C 37/03) Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική Αιτούν δικαστήριο Juzgado de Primera Instancia no 2 de Ibiza
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης YB κατά Unión de Créditos Inmobiliarios SA