PL
C 24/14
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
17.1.2022
d) wymagają one, aby sąd krajowy w celu zastosowania prawa unijnego i osiągnięcia effet utile pominął wyrok krajowego trybunału konstytucyjnego, jeśli stoi on na przeszkodzie wykonaniu postanowienia Trybunału Sprawiedliwości UE w przedmiocie środków tymczasowych, które to postanowienie nakazuje zawieszenie stosowania przepisów krajowych uniemożliwiających badanie przez sądy krajowe spełnienia wymogów Unii Europejskiej dotyczących niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu art. 19 ust.
1 TUE w związku z art. 47 Karty Praw Podstawowych.
Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlament, wniesione w dniu 30 sierpnia 2021 r. przez Joëlle Mélin (Sprawa C-541/21 P) (2022/C 24/19) Język postępowania: francuski Strony Wnoszący odwołanie: Joëlle Mélin (przedstawiciel: adwokat F. Wagner) Druga strona postępowania: Parlament Europejski
Żądania wnoszącego odwołanie — uchylenie wyroku Sądu Unii Europejskiej z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie T-51/20, Mélin/Parlement; — uwzględnienie zarzutu bezprawności i stwierdzenie, że art. 33 akapity 1 i 2 oraz art. 68 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) są niezgodne z prawem; — stwierdzenie braku podstawy prawnej decyzji sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i stwierdzenie jej nieważności; Tytułem żądanie głównego: — stwierdzenie, że Joëlle Mélin przedstawiła dowód zatrudnienia swojej asystentki zgodnie z wymogami art. 33 akapity 1 i 2 przepisów wykonawczych i orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej; W rezultacie, — stwierdzenie nieważności decyzji sekretarza generalnego Parlamentu Europejskiego z dnia 17 grudnia 2019 r., doręczonej pismem nr D202484 z dnia 18 grudnia 2019 r., wydanej na podstawie art. 68 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego nr 2009/C 159/01 z dni 19 maja i 9 lipca 2008 r. „ustanawiającej przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego” ze zmianami, stwierdzającej istnienie po stronie Parlamentu wierzytelności wobec skarżącej w kwocie 130 339,35 EUR z tytułu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej i uzasadniającej wszczęcie ich windykacji. — stwierdzenie nieważności noty obciążeniowej nr 2019–2081 informującej skarżącą o istnieniu wierzytelności względem niej w związku z decyzją sekretarza generalnego z dnia 17 grudnia 2019 r. i wzywającej ją do zwrotu nienależnie wypłaconych kwot w ramach pomocy parlamentarnej na podstawie art. 68 przepisów wykonawczych oraz art. 98–101 rozporządzenia finansowego; — Obciążenie Parlamentu kosztami postępowania.