NL
17.1.2022
Publicatieblad van de Europese Unie
C 24/11
Hogere voorziening ingesteld op 3 juni 2021 door Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi tegen het arrest van het Gerecht (Tweede kamer) van 24 maart 2021 in zaak T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi/EUIPO (Zaak C-345/21 P) (2022/C 24/14) Procestaal: Engels Partijen Rekwirante: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (vertegenwoordigers: S. Malynicz, BL, S. Baran, barrister, V. Marsland, solicitor) Andere partij in de procedure: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie Bij beschikking van 23 november 2021 heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (Kamer voor toelating van hogere voorzieningen) de hogere voorziening niet toegelaten en Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi verwezen in haar eigen kosten.
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Sąd Okręgowy w Warszawie (Polen) op 21 juli 2021 — J.K., B.K./Przedsiębiorstwu Państwowemu X (Zaak C-452/21) (2022/C 24/15) Procestaal: Pools Verwijzende rechter Sąd Okręgowy w Warszawie
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: J.K., B.K. Verwerende partij: Przedsiębiorstwu Państwowemu X
Prejudiciële vraag Moeten artikel 191, leden 1 en 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en de artikelen 7, 17 en 37 van het Handvest van de grondrechten, gelezen in samenhang met artikel 1, lid 1, en de artikelen 2, 8 en 9 van richtlijn 2002/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (1), aldus worden uitgelegd dat zij zich verzetten een nationaalrechtelijke bepaling, namelijk artikel 129, lid 4, van de ustawa — Prawo ochrony środowiska (milieubeschermingswet) van 27 april 2001, op grond waarvan voor het instellen van vorderingen uit hoofde van de beperking van het gebruik van een onroerend goed een termijn van drie jaar is gesteld die het eigenaren van onroerende goederen in een gebied met beperkte gebruiksdoeleinden van een luchthaven onmogelijk maakt om een vergoeding voor het waardeverlies van hun onroerende goed en terugbetaling van de kosten van de akoestische sanering ervan te verkrijgen, zoals het geval is in de onderhavige zaak?
(1)
PB 2002, L 189, blz.
12.