C 24/18
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
17.1.2022
Προδικαστικά ερωτήματα 1) Προκειμένου να χαρακτηρισθεί η έμφυλη βία κατά των γυναικών ως λόγος παροχής διεθνούς προστασίας σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης περί του καθεστώτος των προσφύγων του 1951 και την οδηγία 2011/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (1), έχουν, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 17 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, εφαρμογή οι ορισμοί που περιέχονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, της 18ης Δεκεμβρίου 1979, για την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης κατά των γυναικών και στη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, ή μήπως η έμφυλη βία κατά των γυναικών ως λόγος παροχής διεθνούς προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2011/95 έχει αυτοτελή έννοια η οποία διαφέρει από εκείνη των προαναφερθεισών πράξεων του διεθνούς δικαίου; 2) Εφόσον, σε περίπτωση ισχυρισμού ότι ασκείται έμφυλη βία κατά των γυναικών, η διαπίστωση της ιδιότητας μέλους ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας ως λόγου δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2011/95 βασίζεται αποκλειστικά στο βιολογικό ή κοινωνικό φύλο του θύματος της δίωξης (βία κατά γυναίκας για τον λόγο μόνον ότι είναι γυναίκα), μπορούν οι συγκεκριμένες μορφές/πράξεις/ενέργειες δίωξης, όπως απαριθμούνται κατά τρόπο μη εξαντλητικό στην αιτιολογική σκέψη 30 της εν λόγω οδηγίας, να αποτελέσουν παράγοντα αποφασιστικής σημασίας για την «προβολή της ομάδας στην κοινωνία», δηλαδή το κριτήριο διαφοροποίησής της, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα καταγωγής ή μήπως οι πράξεις αυτές δύνανται να αφορούν μόνον τις πράξεις δίωξης που προβλέπονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, στοιχεία α' ή στ', της οδηγίας 2011/95; 3) Συνιστά το βιολογικό ή κοινωνικό φύλο –στην περίπτωση που το πρόσωπο το οποίο ζητεί προστασία επικαλείται έμφυλη βία με τη μορφή ενδοοικογενειακής βίας– επαρκή λόγο προκειμένου να διαπιστωθεί η ιδιότητα του μέλους ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2011/95 ή πρέπει να καθοριστεί ένα πρόσθετο κριτήριο διαφοροποίησης στην περίπτωση που το άρθρο 10, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 2011/95/ΕΕ, σύμφωνα με το οποίο οι προϋποθέσεις πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά και οι πτυχές που συνδέονται με το φύλο διαζευκτικά, ερμηνευθεί στενά, κατά το γράμμα του; 4) Στην περίπτωση που η προσφεύγουσα επικαλείται την άσκηση έμφυλης βίας με τη μορφή ενδοοικογενειακής βίας από μη κρατικό υπεύθυνο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 6, στοιχείο γ', της οδηγίας 2011/95, έχει το άρθρο 9, παράγραφος 3, της οδηγίας 2011/95 την έννοια ότι για τη στοιχειοθέτηση της αιτιώδους συνάφειας αρκεί να υφίσταται σχέση μεταξύ των λόγων δίωξης που αναφέρονται στο άρθρο 10 και των πράξεων δίωξης όπως ορίζονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 9 ή πρέπει να στοιχειοθετείται υποχρεωτικά η έλλειψη προστασίας από τις πράξεις δίωξης που επικαλείται ο αιτών ή μήπως η σχέση αυτή υφίσταται στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες οι μη κρατικοί υπεύθυνοι δίωξης δεν θεωρούν ότι αυτές καθαυτές οι επιμέρους πράξεις δίωξης/βίας συνδέονται με το φύλο; 5) Μπορεί η πραγματική απειλή διάπραξης δολοφονίας για λόγους τιμής σε περίπτωση ενδεχόμενης επιστροφής στη χώρα καταγωγής να δικαιολογήσει τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 15, στοιχείο α', της οδηγίας 2011/95, σε συνδυασμό με το άρθρο 2 της ΕΣΔΑ (εις ουδένα δύναται να επιβληθή εκ προθέσεως θάνατος), εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις γι’ αυτό, ή πρέπει η εν λόγω απειλή να χαρακτηριστεί ως βλάβη κατά το άρθρο 15, στοιχείο β', της οδηγίας 2011/95, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ, όπως ερμηνεύεται από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπό μια συνολική αξιολόγηση του κινδύνου τέλεσης περαιτέρω πράξεων έμφυλης βίας, ή μήπως αρκεί για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας το γεγονός ότι ο αιτών, βάσει υποκειμενικής εκτίμησης, δεν επιθυμεί να θέσει εαυτόν υπό την προστασία της χώρας καταγωγής του;
(1)
ΕΕ 2011, L 337, σ.
9.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Κάτω Χώρες) στις 14 Οκτωβρίου 2021 — Taxi Horn Tours BV κατά Gemeente Weert, Gemeente Nederweert, Touringcars VOF (Υπόθεση C-631/21) (2022/C 24/24) Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική Αιτούν δικαστήριο Gerechtshof 's-Hertogenbosch