17.1.2022
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 24/15
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Η αναιρεσείουσα προβάλλει έναν λόγο αναιρέσεως που φέρει τον τίτλο «Παραβίαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο — Πλάνη περί το δίκαιο και εσφαλμένος χαρακτηρισμός της νομικής φύσης των πραγματικών περιστατικών — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως», τον οποίο διαιρεί σε δύο κεφάλαια εκ των οποίων το πρώτο αφορά ένσταση έλλειψης νομιμότητας που προβλήθηκε πρωτοδίκως και την ανάλυση του πρώτου λόγου ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο, και το δεύτερο αφορά την ουσία και την ανάλυση του τρίτου λόγου ακυρώσεως από το Γενικό Δικαστήριο.
Στο πρώτο κεφάλαιο, η αναιρεσείουσα προβάλλει ένσταση έλλειψης νομιμότητας και υποστηρίζει ότι το άρθρο 33, εδάφια 1 και 2, και το άρθρο 68, εδάφια 1 και 2, των MΕΚΒ δεν συνάδουν με τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Τα επιχειρήματα που προβάλλει η αναιρεσείουσα στο δεύτερο κεφάλαιο αφορούν την αξιολόγηση από το Γενικό Δικαστήριο της πλάνης περί τα πράγματα στην οποία υπέπεσε ο Γενικός Γραμματέας.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie (Πολωνία) στις 13 Σεπτεμβρίου 2021 — I.S., K.S. κατά YYY.
S.A. (Υπόθεση C-570/21) (2022/C 24/20) Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική Αιτούν δικαστήριο Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Ενάγοντες: I.S., K.S. Εναγομένη: YYY.
S.A.
Προδικαστικά ερωτήματα 1.
Έχει το άρθρο 2, στοιχείο β', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (1), την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στην επέκταση του ορισμού του «καταναλωτή» σε πρόσωπο που ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα και συνήψε από κοινού με δανειολήπτη που δεν ασκεί τέτοια δραστηριότητα σύμβαση δανείου με ρήτρα υπολογισμού σε αξία ξένου νομίσματος, προοριζόμενου εν μέρει για επαγγελματική χρήση από τον έναν εκ των δανειοληπτών και εν μέρει για χρήση μη σχετιζόμενη με την επαγγελματική δραστηριότητά του, τούτο δε όχι μόνον στη περίπτωση που η επαγγελματική χρήση είναι περιθωριακή μέχρι του σημείου να έχει αμελητέο ρόλο στο όλο πλαίσιο της υπό κρίση σύμβασης, και χωρίς να έχει σημασία το γεγονός αν προέχει η εξωεπαγγελματική πτυχή; 2.
Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, έχει το άρθρο 2, στοιχείο β', της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, την έννοια ότι στον ορισμό του «καταναλωτή» της εν λόγω διάταξης εμπίπτει και πρόσωπο το οποίο, κατά τη στιγμή της υπογραφής της σύμβασης, ασκούσε επαγγελματική δραστηριότητα, ενώ ο δεύτερος δανειολήπτης ουδόλως ασκούσε τέτοια δραστηριότητα και τα δύο αυτά πρόσωπα συνήψαν με χρηματοπιστωτικό ίδρυμα σύμβαση δανείου με ρήτρα υπολογισμού σε αξία ξένου νομίσματος, το κεφάλαιο του οποίου χρησιμοποιήθηκε εν μέρει για επαγγελματικό σκοπό ενός εκ των δανειοληπτών και εν μέρει για σκοπό μη σχετιζόμενο με την ασκούμενη επαγγελματική δραστηριότητα, σε περίπτωση κατά την οποία η επαγγελματική χρήση είναι περιθωριακή μέχρι του σημείου να έχει αμελητέο ρόλο στο όλο πλαίσιο της σύμβασης δανείου, όπου προέχει η εξωεπαγγελματική πτυχή, ενώ αν δεν χρησιμοποιούνταν το κεφάλαιο του δανείου για τον επαγγελματικό σκοπό δεν θα ήταν δυνατή η χορήγησή του για τον εξωεπαγγελματικό σκοπό;
(1)
ΕΕ 1993, L 95, σ.
29.