EL
17.1.2022
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 24/11
Αναίρεση που άσκησε στις 3 Ιουνίου 2021 το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 24 Μαρτίου 2021 στην υπόθεση T-282/19, Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi κατά EUIPO (Υπόθεση C-345/21 P) (2022/C 24/14) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική Διάδικοι Αναιρεσείον: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (εκπρόσωποι: S. Malynicz, BL, S. Baran, Barrister, V. Marsland, Solicitor) Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Με διάταξη της 23ης Νοεμβρίου 2021 το Δικαστήριο (τμήμα εγκρίσεως της εξετάσεως των αιτήσεων αναιρέσεως) απέρριψε την αίτηση εγκρίσεως και έκρινε ότι το Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi φέρει τα δικαστικά έξοδά του.
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Okręgowy w Warszawie (Πολωνία) στις 21 Ιουλίου 2021 — J.K., B.K. κατά Przedsiębiorstwo Państwowe X (Υπόθεση C-452/21) (2022/C 24/15) Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική Αιτούν δικαστήριο Sąd Okręgowy w Warszawie
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Ενάγοντες: J.K., B.K. Εναγόμενο: Przedsiębiorstwo Państwowe X
Προδικαστικά ερωτήματα Έχουν το άρθρο 191, παράγραφοι 1 και 2, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα άρθρα 7, 17 και 37 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, σε συνδυασμό με το άρθρο 1, παράγραφος 1, και τα άρθρα 2, 8 και 9, της οδηγίας 2002/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, σχετικά με την αξιολόγηση και τη διαχείριση του περιβαλλοντικού θορύβου (1), την έννοια ότι αντιτίθενται σε ερμηνεία [διάταξης] του εθνικού δικαίου, ήτοι του άρθρου 129, παράγραφος 4, του ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (νόμου της 27ης Απριλίου 2001 περί προστασίας του περιβάλλοντος), το οποίο προβλέπει τριετή αποσβεστική προθεσμία για την έγερση αξιώσεων σχετικών με τον περιορισμό του τρόπου χρήσης ακινήτου, καθιστώντας αδύνατη τόσο την καταβολή αποζημίωσης στους ιδιοκτήτες ακινήτων κείμενων εντός ζώνης περιορισμένης χρήσης εξαιτίας της λειτουργίας αερολιμένα, λόγω της μείωσης της αξίας του ακινήτου τους, όσο και την επιστροφή σε αυτούς των εξόδων βελτίωσης της ηχομόνωσης του ακινήτου, όπως στην υπό κρίση υπόθεση; (1)
ΕΕ 2002, L 189, σ.
12.