C 15/88
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
12.1.2022
Środa, 19 maja 2021 r.
25. przypomina o znaczeniu wolności i niezależności mediów jako jednej z podstawowych wartości UE oraz fundamentu każdej demokracji; wyraża poważne zaniepokojenie nieproporcjonalnymi i arbitralnymi środkami ograniczającymi wolność wypowiedzi, wolność mediów i dostęp do informacji w Turcji, gdzie przepisy antyterrorystyczne są często nadużywane w celu stłumienia krytyki, a w mediach panuje przytłaczający brak pluralizmu; wzywa Turcję do pilnego zagwarantowania wolności mediów i wolności słowa na platformach mediów społecznościowych, w tym poprzez zreformowanie art. 299 kodeksu karnego (dotyczącego znieważenia prezydenta), który jest stale nadużywany w celu prześladowania pisarzy, reporterów, publicystów i redaktorów, oraz do natychmiastowego uwolnienia i uniewinnienia wszystkich bezprawnie zatrzymanych dziennikarzy, pisarzy, pracowników mediów i użytkowników mediów społecz­ nościowych za wykonywanie ich zawodu i korzystanie z praw obywatelskich; zauważa, że nawet jeśli w ciągu ostatniego roku liczba dziennikarzy przebywających w więzieniach spadła ze 160 do ponad 70, liczba ta pozostaje nadal bardzo wysoka i budzi poważne zaniepokojenie, a także, że zbyt często osoby te są więzione z nieistotnych powodów; wzywa władze tureckie do zademonstrowania zerowej tolerancji wobec wszelkich incydentów przemocy fizycznej i słownej lub gróźb kierowanych do dziennikarzy oraz do umożliwienia ponownego otwarcia mediów, które zostały arbitralnie zamknięte; jest głęboko zaniepokojony decyzją sądu okręgowego w Stambule z dnia 20 października 2020 r. o uchyleniu poprzedniego wyroku uniewinniającego i ponownym postawieniu w stan oskarżenia przedstawiciela organizacji Reporterzy bez Granic Erola Önderoğlu, obrońcy praw człowieka Şebnem Korur Fincancı oraz pisarza i dziennikarza Ahmeta Nesina, oskarżonych o popełnienie kilku przestępstw, w tym o szerzenie propagandy terrorystycznej, z powodu udziału w kampanii solidarnościowej z gazetą, którym grozi do 14,5 roku więzienia;
26. jest zaniepokojony negatywnym wpływem ustawy z lipca 2020 r. w sprawie rozmieszczenia publikacji w internecie i zwalczania przestępstw popełnionych za pośrednictwem tych publikacji na wolność słowa, ponieważ nakłada ona nowe drakońskie obowiązki na dostawców mediów społecznościowych, daje rządowi szerokie uprawnienia do cenzurowania treści online i jest podstawą do ścigania użytkowników mediów społecznościowych; odnotowuje zniesienie zakazu wobec Wikipedii, ale podkreśla, że ponad 400 tys. stron internetowych pozostaje zablokowanych, a kilka ograniczeń dotyczących korzystania z mediów społecznościowych nadal obowiązuje;
27. jest głęboko zaniepokojony brakiem niezależności i bezstronności podmiotów publicznych, takich jak Najwyższa Rada Radia i Telewizji (RTÜK) i Agencja Reklamy Prasowej (BİK), które są wykorzystywane jako narzędzie do arbitralnego zawieszania, zakazu, nakładania kar lub dławienia finansowego środków przekazu uznawanych za krytyczne dla rządu, co umożliwia niemal całkowitą kontrolę nad środkami masowego przekazu; wyraża ubolewanie z powodu anulowania w 2019 r. ponad 700 legitymacji prasowych przez Dyrekcję ds. Komunikacji Prezydencji oraz z powodu trudności, jakie napotykają lokalni i międzynarodowi dziennikarze w wykonywaniu swojej pracy;
28. wyraża uznanie dla istnienia w Turcji, mimo masywnych represji politycznych, tętniącego życiem, pluralistycznego, zaangażowanego i zróżnicowanego społeczeństwa obywatelskiego, gdyż stanowi ono jeden z niewielu pozostałych elementów umożliwiających kontrolę rządu tureckiego i może pomóc temu krajowi stawić czoła ogromnym wyzwaniom politycznym i społecznym; wyraża głębokie zaniepokojenie dalszymi regresjami w zakresie wolności zgromadzeń i zrzeszania się oraz potępia arbitralne zamykanie organizacji społeczeństwa obywatelskiego, w tym czołowych organizacji pozarządowych zajmujących się prawami człowieka i mediów; w tym kontekście potępia nową ustawę o zapobieganiu finansowaniu rozprzestrzeniania broni masowego rażenia z grudnia 2020 r., która przyznaje tureckiemu ministerstwu spraw wewnętrznych oraz prezydentowi szerokie uprawnienia do ograniczania działalności organizacji pozarządowych, partnerstw biznesowych, niezależnych grup i stowarzyszeń i wydaje się mieć na celu dalsze ograniczanie, zawężanie i kontrolowanie społeczeństwa obywatelskiego; zdecydowanie popiera apel specjalnych przedstawicieli ONZ skierowany do rządu Turcji o dokonanie przeglądu tego ustawodawstwa w celu zapewnienia zgodności z międzynarodowymi zobowiązaniami Turcji w zakresie praw człowieka; wzywa Turcję do postrzegania głosów krytycznych lub sprzeciwu, w tym przez obrońców praw człowieka, naukowców i dziennikarzy, jako cennego wkładu w dialog społeczny, a nie jako siły destabilizującej;
29. wyraża ubolewanie z powodu masowego pogorszenia się wolności akademickiej w Turcji, w szczególności z powodu ciągłego łamania praw pracowników akademickich zajmujących się pokojem pomimo decyzji Trybunału Konstytucyjnego z lipca 2019 r. oraz zmian w tureckiej ustawie Rady ds. Szkolnictwa Wyższego, które wprowadzają dodatkowe środki ograniczające do już istniejących;
30. potępia brutalne stłumienie protestów związanych z mianowaniem przez rząd rektora Uniwersytetu Boğaziçi przez władze tureckie; jest zbulwersowany masowymi zatrzymaniami studentów, nadmiernym użyciem siły przez policję podczas pokojowych demonstracji, decyzją gubernatora Stambułu o selektywnym zakazie wszelkiego rodzaju zgromadzeń i demonstracji na terenie otaczającym uniwersytet, przedstawianiem protestujących studentów, absolwentów i pracowników naukowych jako terrorystów oraz atakami na grupy LGBTI; wzywa Turcję do wycofania oskarżeń i uwolnienia osób arbitralnie zatrzymanych za korzystanie z prawa do pokojowych zgromadzeń;