12.1.2022
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 15/95 Środa, 19 maja 2021 r.
instrumentalizację wymiaru sprawiedliwości, bezprawne zatrzymania, nękanie i bezpodstawne dochodzenia w sprawach karnych przeciwko dziennikarzom, którzy zgłosili uchybienia w radzeniu sobie przez Turcję z pandemią; zauważa, że pandemia COVID-19 zwiększyła w szybkim tempie poziom bezrobocia i biedy w Turcji;
64.
podkreśla, że modernizacja unii celnej byłaby korzystna dla obu stron i sprawiłaby, że Turcja pozostałaby gospodarczo i normatywnie silnie związana z UE, a ponadto powstałaby nowa możliwość pozytywnego dialogu i współpracy zapewniająca lepsze ramy regulacyjne dla inwestycji UE w Turcji, w tym mechanizm rozstrzygania sporów, oraz będąca katalizatorem dla tworzenia większej liczby miejsc pracy zarówno w UE, jak i w Turcji, a także dla projektów dotyczących współpracy w ramach Europejskiego Zielonego Ładu; podkreśla, że w obecnych okolicznościach, w tym w obliczu rosnącej listy odstępstw Turcji od jej obecnych zobowiązań, faktu, że UE i Turcja prowadzą obecnie spór przed Światową Organizacją Handlu czy też niedopuszczalnych wezwań do bojkotu państw członkowskich UE, wydaje się, że modernizacja unii celnej byłaby wyjątkowo trudna, ale uważa, że należy pozostawić otwarte drzwi, aby ułatwić konstruktywne wysiłki i wznowienie dialogu na temat wszystkich nierozstrzygniętych kwestii oraz zastanowić się nad warunkami modernizacji unii celnej; przypomina, że modernizacja ta musiałaby się opierać na silnej warunkowości związanej z prawami człowieka i podstawowymi wolnościami, zgodnie z kryteriami kopenhaskimi dotyczącymi stosunków dobrosąsiedzkich z UE i wszystkimi jej państwami członkowskimi oraz ich niedyskryminacyjnego wdrażania; przypomina w tym kontekście, że obecna unia celna nie osiągnie pełnego potencjału, dopóki Turcja nie wdroży całego protokołu dodatkowego w celu rozszerzenia układu z Ankary na wszystkie państwa członkowskie bez żadnych zastrzeżeń i w sposób niedyskryminujący żadnych państw członkowskich oraz dopóki nie zostaną rozwiązane wszystkie istniejące spory handlowe;
65. podtrzymuje swe wsparcie dla procesu liberalizacji reżimu wizowego, kiedy tylko zostaną spełnione ustalone warunki; wskazuje, że liberalizacja reżimu wizowego może stanowić ważny krok w kierunku ułatwienia nawiązywania kontaktów międzyludzkich, a także zauważa, że ma ona ogromne znaczenie zwłaszcza dla studentów, pracowników naukowych, przedstawicieli przedsiębiorstw i osób mających więzi rodzinne w państwach członkowskich UE; przyjmuje z zadowoleniem prezydencki okólnik z maja 2019 r. wzywający do przyspieszenia działań, ale podkreśla, że rzeczywisty postęp w spełnieniu przez Turcję pozostałych sześciu warunków jest bardzo niewielki; zwraca się do rządu Turcji, by całkowicie i w sposób niedyskryminujący zastosował się do tych kryteriów, w tym względem wszystkich państw członkowskich UE, oraz by skoncentrował się w szczególności na ustawie antyterrorystycznej i ustawie o ochronie danych;
66.
zwraca uwagę, jak ważne zarówno dla UE i jej państw członkowskich, jak i dla Turcji jest utrzymywanie intensywnego dialogu i ścisłej współpracy w zakresie polityki zagranicznej i kwestii dotyczących bezpieczeństwa; przyznaje, że tak jak każde inne suwerenne państwo, Turcja może prowadzić własną politykę zagraniczną zgodną z własnymi interesami i celami; uważa jednak, że celem Turcji, będącej krajem kandydującym do UE, powinno być coraz lepsze dostosowanie swojej polityki zagranicznej do polityki UE w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE; wyraża głębokie ubolewanie, że zupełnie odwrotnie Turcja zdecydowała się na powtarzające się jednostronne działania i konsekwentne wchodzenie w konflikty z priorytetami UE w wielu kwestiach dotyczących spraw zagranicznych, w wyniku czego stopień dostosowania Turcji do WPZiB obecnie zmniejszył się do zaledwie 14 %; zachęca Turcję do współpracy i dalszego dostosowania w odniesieniu do kwestii dotyczących spraw zagranicznych, obronności i bezpieczeństwa, w tym zwalczania terroryzmu; przypomina, że Turcja jest od dawna członkiem sojuszu NATO oraz leży w miejscu mającym kluczowe znaczenie geostrategiczne dla zapewnienia bezpieczeństwa w regionie i wzmocnienia bezpieczeństwa w Europie; podkreśla, że Turcja jest sojusznikiem NATO i powinna być zachęcana do działania zgodnie z Traktatem Północnoatlantyckim, który stanowi, że członkowie powinni powstrzymywać się w swoich stosunkach międzynarodowych od gróźb lub użycia siły w jakikolwiek sposób niezgodny z celami Organizacji Narodów Zjednoczonych; zauważa ponadto, że państwa członkowskie UE i Turcja kontynuują współpracę w kwestiach mających strategiczne znaczenie (wojskowe) w ramach struktur NATO; przypomina ponadto, że UE i NATO pozostają dla Turcji najbardziej wiarygodnymi długoterminowymi partnerami we współpracy w zakresie bezpieczeństwa międzynarodowego, i wzywa Turcję do utrzymania spójności politycznej w zakresie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa w związku z jej rolą członka NATO i kraju kandydującego do UE oraz do pełnego opowiedzenia się po stronie NATO jako jedynego partnera bezpieczeństwa; wzywa do podjęcia transatlantyckiego dialogu z nową administracją USA na temat stosunków z Turcją w celu przyjęcia wspólnej polityki wobec Turcji oraz z Turcją, ukierunkowanej na wzmocnienie naszej współpracy i zbieżności wartości i interesów;
67.
podkreśla, że obrona przed wszelkimi roszczeniami Turcji powinna być prowadzona na drodze dyplomacji i dialogu w oparciu o prawo międzynarodowe oraz że jakiekolwiek próby wywierania nacisku na inne państwa przy użyciu siły, gróźb lub wrogiej i znieważającej retoryki, w szczególności wobec UE oraz państw członkowskich, są niedopuszczalne i nie przystoją państwu kandydującemu do UE; wzywa w związku z tym Komisję i Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Wiceprzewodniczącego Komisji do zajęcia zdecydowanego stanowiska wobec wszelkich obraźliwych wypowiedzi przedstawicieli tureckiego rządu pod adresem UE i jej państw członkowskich;