C 15/88
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
12.1.2022
Woensdag, 19 mei 2021
25.
wijst nogmaals op het belang van de vrijheid en de onafhankelijkheid van de media als een van de kernwaarden van de EU en als hoeksteen van elke democratie; uit zijn ernstige bezorgdheid over de onevenredige en willekeurige maatregelen waarmee de vrijheid van meningsuiting, mediavrijheid en toegang tot informatie beknot worden in Turkije, waar de wetgeving inzake terrorismebestrijding vaak misbruikt wordt om kritiek te smoren, te midden van een verstikkend gebrek aan pluriformiteit in het medialandschap; dringt er bij Turkije op aan een prioriteit te maken van het waarborgen van mediavrijheid en de vrijheid van meningsuiting op sociale media, onder andere door artikel 299 van het wetboek van strafrecht (belediging van de president) te hervormen, waarvan voortdurend misbruik wordt gemaakt om schrijvers, verslaggevers, columnisten en uitgevers te vervolgen, en om alle journalisten, schrijvers, mediaprofessionals en gebruikers van sociale media die onrechtmatig worden vastgehouden wegens het uitoefenen van hun beroep en burgerrechten vrij te spreken en vrij te laten; merkt op dat het aantal journalisten in de gevangenis het afgelopen jaar weliswaar is afgenomen van 160 tot iets meer dan 70, dit aantal nog altijd erg hoog is en aanleiding blijft geven tot ernstige bezorgdheid, en dat mensen te vaak zonder gegronde reden gevangen worden gezet; verzoekt de Turkse autoriteiten geen enkele tolerantie aan de dag te leggen voor gevallen van fysiek en verbaal geweld of bedreigingen aan het adres van journalisten, en toe te staan dat mediabedrijven die zonder geldige reden zijn gesloten hun werkzaamheden kunnen hervatten; maakt zich ernstige zorgen over de beslissing van de provinciale rechtbank van Istanbul van 20 oktober 2020 om de eerdere vrijspraak ongedaan te maken en een nieuw onderzoek aan te vragen voor de Turkse vertegenwoordiger van Verslaggevers zonder Grenzen Erol Önderoğlu, mensenrechtenactivist Şebnem Korur Fincancı en journalist Ahmet Nesin, die worden beschuldigd van verscheidene misdaden, waaronder het verspreiden van terroristische propaganda vanwege hun deelname aan een campagne waarin solidariteit werd betuigd met een krant, en wie een gevangenisstraf van 14,5 jaar boven het hoofd hangt;
26. is zeer bezorgd over de negatieve gevolgen die de wet inzake de regulering van internetpublicaties en de bestrijding van strafbare feiten die door middel van deze publicaties worden begaan van juli 2020 zal hebben voor de vrijheid van meningsuiting, aangezien deze wet de aanbieders van sociale media nieuwe draconische verplichtingen oplegt, de regering vergaande bevoegdheden verleent om online-inhoud te censureren en verdere gronden biedt voor de vervolging van gebruikers van sociale media; merkt op dat het verbod op Wikipedia is opgeheven, maar benadrukt dat meer dan 400 000 websites nog geblokkeerd zijn en er nog diverse beperkingen gelden voor het gebruik van sociale media;
27. maakt zich grote zorgen over het gebrek aan onafhankelijkheid en onpartijdigheid van overheidsorganen zoals de Hoge Raad voor radio en televisie (RTÜK) en het Bureau voor persreclame (BİK), die worden ingezet als middel om mediabedrijven die zich kritisch opstellen ten opzichte van de regering op willekeurige gronden tijdelijk stil te leggen of te verbieden, boetes op te leggen of financieel af te knijpen, wat de regering een vrijwel volledige controle over de massamedia geeft; betreurt de intrekking in 2019 van meer dan 700 perskaarten door het directoraat Communicatie van de president en de problemen die Turkse en internationale journalisten ondervinden bij het verrichten van hun werkzaamheden;
28. prijst het bestaan van een levendig, pluralistisch, geëngageerd en heterogeen maatschappelijk middenveld in Turkije, ondanks de grootschalige politieke repressie, aangezien dit een van de weinige resterende controles op de Turkse regering is en het land kan helpen het hoofd te bieden aan zijn omvangrijke politieke en maatschappelijke uitdagingen; is zeer verontrust over de verdere inperking van de vrijheid van vergadering en vereniging, en hekelt de willekeurige sluiting van maatschappelijke organisaties, waaronder toonaangevende niet-gouvernementele organisaties en media op het gebied van de mensenrechten; veroordeelt in dit verband de nieuwe wet inzake het voorkomen van de financiering van de verspreiding van massavernietigingswapens van december 2020, die het Turkse ministerie van Binnenlandse Zaken en de president uitgebreide bevoegdheden verleent om de activiteiten van niet-gouvernementele organisaties, zakelijke partnerschappen, onafhankelijke groeperingen en verenigingen terug te dringen en erop gericht lijkt te zijn het maatschappelijk middenveld verdere beperkingen op te leggen en te controleren; spreekt zijn krachtige steun uit voor de oproep van diverse speciale vertegenwoordigers van de VN aan de regering van Turkije om deze wetgeving te herzien opdat Turkije zijn internationale verplichtingen op het gebied van de mensenrechten nakomt; roept Turkije op kritische of afwijkende meningen, waaronder die van mensenrechtenactivisten, wetenschappers en journalisten, als waardevolle bijdragen aan het maatschappelijk debat te beschouwen en niet als destabiliserende factoren;
29. betreurt de enorme achteruitgang van de academische vrijheid in Turkije, in het bijzonder de voortdurende inbreuken op de rechten van vredeswetenschappers, ondanks de beslissing van het Grondwettelijk Hof van juli 2019, en betreurt de amendementen op de wet inzake de Turkse Raad voor Hoger Onderwijs, die nog meer beperkende maatregelen toevoegen aan de reeds bestaande beperkingen;
30. veroordeelt het gewelddadige neerslaan door de Turkse autoriteiten van de protesten tegen de benoeming door de regering van de rector van de Boğaziçi-universiteit; is ontzet over de massale gevangenneming van studenten, het buitensporige gebruik van geweld door de politie bij vreedzame demonstraties, het besluit van de gouverneur van Istanbul om alle soorten bijeenkomsten en demonstraties in het gebied rond de universiteit selectief te verbieden, de afbeelding van demonstranten — met name studenten, alumni en academici — als terroristen en het gebruik van LGBTI-groepen als doelwit; dringt er bij Turkije op aan de aanklachten tegen de personen die willekeurig worden vastgehouden wegens de uitoefening van hun recht op vreedzame vergadering in te trekken en deze personen vervolgens vrij te laten;