Installation guide (Türkçe)

Çeviri Durumu:
Bu makale,
Installation guide
makalesinin çevirisidir. Son çeviri tarihi (yıl-ay-gün şeklinde): 2026-04-30. Eğer makalenin İngilizce sürümünde
değişiklik
yapılmış ise çevirinin senkronize edilmesine yardımcı olabilirsiniz. Çevrilmiş tüm makelelere
buradan erişebilirsiniz
.
Bu belge, Arch Linux'u resmî kurulum kalıbı ile, tercih ettiğiniz kurulum aracını kullanarak yüklemenize yardımcı olacak bir rehberdir. Kurulum ortamı
canlı sistem
şeklindedir ve canlı sisteme erişebilmek için kurulum aracını cihazınıza bağlayıp, cihazınızı bu ortamda önyüklemeniz gerekmektedir. Canlı sistem,
Arch Linux'u erişilebilirlik ayarları ile kurma
sayfasında açıklandığı üzere erişilebilirlik seçenekleri sunmaktadır. Başkaca kurulum yöntemleri için
Kategori: Yükleme süreci
sayfasına göz atın.
Kurulumdan önce
SSS
sayfasına bakmanız tavsiye edilir. Bu dokümanda kullanılan ortak standartlar hakkında bilgi edinmek için
Yardım:Okuma yönergeleri
sayfasını ziyaret edebilirsiniz. Bilhassa
italik
biçimde yazılmış yer tutucular, kullanıcı tarafından elle değiştirilmelidir.
Rehber kısa tutulmuştur ve talimatları bölüm başında belirtilen sırayla takip etmeniz tavsiye edilir. Daha ayrıntılı yönergeler için ilgili
ArchWiki
makalelerine ve çeşitli programların
kullanım kılavuzlarına
(man page) göz atabilir, etkileşimli yardım için
IRC kanalı
(İngilizce) ve
forumlardan
(İngilizce) yararlanabilirsiniz.
Arch Linux,
x86_64
uyumlu, 512 MiB belleğe sahip her cihazda çalışabilmelidir ancak canlı sistemi önyükleyebilmek için daha fazla belleğe ihtiyaç duyulur.
[1]
Temel bir kurulum diskte 2 GiB'dan az yer kaplamalıdır. Kurulum, uzak depolardan paketler indirmeyi gerektireceği için bu süreçte internet bağlantınızın olduğu varsayılır.
Kurulum öncesi
Kurulum kalıbı edinme
Download
sayfasından, önyüklemeyi nasıl yapmak istediğinize göre ISO dosyasını veya Netboot kalıbını edinin. Ayrıca aynı sayfadan ilgili PGP imzasını da edinmeyi unutmayın, bir sonraki aşamada bu imzaya ihtiyacınız olacaktır.
İmzayı doğrulama
İndirdiğiniz kalıbı kullanmadan önce doğrulamanız tavsiye edilir. Özellikle
zararlı kalıplar sunacak şekilde müdahale edilme tehlikesi barındıran
HTTP yansımalarından indirilen dosyaları kullanmadan önce imza doğrulamak önemlidir.
https://archlinux.org/download/#checksums
sayfasından
ISO PGP signature
dosyasını, ISO'nun bulunduğu dizine indirin ve ilgili sayfadaki yönergeleri takip ederek doğrulayın.
Veya süregelen bir Arch Linux kurulumundayken şu komutu çalıştırın:
$ pacman-key -v archlinux-
sürüm
-x86_64.iso.sig
Not
İmzanın kendisi
archlinux.org
yerine yansıma bir siteden indirilmişse kötü amaçlarla değiştirilmiş olabilir. Bu durumda imzayı çözmek için kullanılan kamusal anahtarın (public key) başka güvenilir bir anahtar tarafından imzalandığına emin olun.
gpg
komutu kamusal anahtar parmak izinin çıktısını verecektir.
İmzanın geçerliliğini onaylamanın bir başka yolu ise kamusal anahtar parmak izi ile
Arch Linux geliştiricileri
nden ISO'yu imzalayan kişinin anahtar parmak izinin aynı olduğunu doğrulamaktır. Kamusal anahtar işlemi hakkında daha fazla bilgi edinmek için
Wikipedia:tr:Açık anahtarlı şifreleme
makalesine göz atın.
Kurulum diski hazırlama
ISO dosyası hedef cihaza bir
USB disk
,
optik disk
veya ağ üzerinden
PXE
ile sağlanabilir: ilgili makaleleri takip edip tercih ettiğiniz ISO ile kendinize bir kurulum diski hazırlayabilirsiniz.
Netboot kalıbı için
Netboot#Boot from a USB flash drive
makalesini takip edin ve UEFI olarak önyüklenebilir bir USB disk hazırlayın.
Canlı ortamda önyükleme
Not
Arch Linux kurulum kalıpları Secure Boot'u desteklemez. Kurulum ortamında önyükleyebilmek için
Secure Boot'u devre dışı bırakman
ız gerekir. Eğer isterseniz kurulumdan sonra
Secure Boot
'u tekrar aktif hâle getirebilirsiniz.
BIOS/UEFI üzerinden Arch Linux kurulum ortamını barındıran önyükleme aygıtını seçin. Önyükleme menüsüne genellikle
POST
safhasında, açılış ekranında belirtilen tuşa (Örneğin F2 veya Del) basarak ulaşılabilir. Detaylar için anakartınızın kullanım kılavuzuna başvurun.
Kurulumun önyükleme menüsü açıldığında,
Eğer ISO'yu kullanıyorsanız,
Arch Linux kurulum ortamı
nı seçin ve
Enter
'a tıklayıp ana kurulum ortamına girin.
Eğer Netboot kalıbını kullanıyorsanız,
Mirror
bölümünden coğrafi anlamda yakın bir yansıma seçin, ardından
Boot Arch Linux
'u seçin ve
Enter
'a tıklayın.
İpucu
ISO, UEFI modunda iken
systemd-boot
, BIOS modunda iken
syslinux
kullanır.
Önyükleme parametrelerini
girmek için sırasıyla
e
veya
Tab
tuşlarını kullanın, parametrelerin listesi için
/usr/share/doc/mkinitcpio-archiso/README.bootparams
dosyasına bakın. Netboot kalıbı iPXE kullanır ve önyükleme parametreleri
Boot options
menüsünden belirlenebilir.
Elle tanımlanan önyükleme parametrelerine verilebilecek en yaygın örnek yazı tipi boyutudur. HiDPI ekranlarda (sistem tarafından algılanmadığında) okunabilirlik için
fbcon=font:TER16x32
parametresini kullanmak yardımcı olabilir. Ayrıntılı açıklama için
HiDPI#Linux console (tty)
sayfasına bakın.
Bu adımların sonunda ilk
sanal uçbirim
ekranına tam yetkili kullanıcı olarak giriş yapmış olacaksınız ve sizi
Zsh
kabuğu karşılayacak.
Farklı bir uçbirime geçmek için—örneğin, bu rehberi kurulum süresince
Lynx
'te görüntülemek için—
Alt+
yön tuşu
kısayolunu
kullanın. Yapılandırma dosyalarını
düzenlemek
için,
mcedit(1)
,
nano
ve
vim
kullanılabilir durumdadır. Kurulum ortamına dahil edilmiş paketlerin listesi için
packages.x86_64
sayfasına bakın.
Konsol klavye düzenini ve yazı tipini ayarlama
Varsayılan
uçbirim tuşeşlemi
İngilizce (ABD)
'dir. Kullanılabilir düzenler şu komut ile listelenebilir:
# localectl list-keymaps
Düzeni değiştirmek için
loadkeys(1)
komutuna uçbirim tuşeşleminin ismini girin. Örneğin,
Türkçe Q
klavye düzenine ayarlamak için:
# loadkeys trq
Veya
Türkçe F
klavye için:
# loadkeys trf
Uçbirim yazı tipleri
/usr/share/kbd/consolefonts/
dizininde bulunur, tercih ettiğiniz yazı tipine ayarlamak için
setfont(8)
komutunu kullanabilirsiniz, yazı tipini dosya dizinini ve uzantısını dahil etmeden girmeniz gerekmektedir. Örneğin
HiDPI ekranlara
uygun en büyük yazı tiplerinden birini kullanmak için şu komutu çalıştırın:
# setfont ter-132b
Önyükleme modunu doğrulama
Hangi önyükleme modunda olduğunuzu öğrenmek için
UEFI bit genişliğini
kontrol edin:
# cat /sys/firmware/efi/fw_platform_size
Eğer komut
64
şeklinde çıktı veriyorsa sistem, UEFI modunda ve 64-bit x64 UEFI'ye sahip demektir.
Eğer komut
32
şeklinde çıktı veriyorsa sistem UEFI modunda ve 32-bit IA32 UEFI'ye sahip demektir, bu mod desteklenmektedir ancak önyükleyici olarak karma önyükleme modunu destekleyen bir önyükleyici seçmenizi gerektirir.
Eğer komut çalıştırıldığında
No such file or directory
çıktısı alıyorsanız, sistem
BIOS
veya
CSM
modunda önyüklenmiş olabilir.
Eğer sistem istediğiniz modda (UEFI veya BIOS) önyüklenmemiş ise anakartınızın kullanım kılavuzuna başvurun.
İnternete bağlanma
Canlı ortamda bir internet bağlantısı sağlamak için şu adımları takip edin:
Kullanacağınız
ağ arayüzün
ün listelenmiş ve etkin olduğunu doğrulayın, örneğin
ip-link(8)
aracılığıyla:
# ip link
Kablosuz ağa veya WAN'a bağlanmadan önce ilgili kartın
rfkill
ile bloke edilmediğinden emin olun.
Ağa bağlanın:
Ethernet—kabloyu takın.
Wi-Fi—
iwctl
'yi kullanarak kablosuz ağa bağlanın.
Mobil genişbant modemi—
mmcli
'yi kullanarak mobil ağa bağlanın.
Ağ bağlantınızı yapılandırın:
DHCP
: (
systemd-networkd
ve
systemd-resolved
tarafından sağlanan) dinamik IP adresi ve DNS sunucusu atamaları; ethernet, WLAN ve WWAN ağ arayüzleri için hiçbir ayarlamaya gerek duymadan çalışıyor olmalıdır.
Statik IP adresi:
Network configuration#Static IP address
sayfasını takip edin.
Bağlantınızı test etmek için
ping
komutunu kullanabilirsiniz:
# ping ping.archlinux.org
Not
Kurulum kalıbında
systemd-networkd
,
systemd-resolved
,
iwd
ve
ModemManager
önceden yapılandırılmış hâldedir ancak sistemi kurduğunuzda yapılandırmaları kendiniz yapmanız gerekecektir
Sistem saatini güncelleme
Canlı sistem, paket imza doğrulama hatalarını ve TLS sertifika hatalarını önlemek için saatin doğru olmasına ihtiyaç duymaktadır.
systemd-timesyncd
servisi, canlı ortamda varsayılan olarak açıktır ve internet bağlantısı sağladığınız andan itibaren sistem zamanını otomatik olarak senkronize edecektir.
timedatectl(1)
kullanarak sistem saatinin senkronize olduğunu temin edin:
# timedatectl
Disk bölümlendirmesi
Diskler, canlı sistem tarafından algılandıktan sonra;
/dev/sda
,
/dev/nvme0n1
veya
/dev/mmcblk0
gibi bir
blok aygıta
atanır. Bu cihazları tanımlayabilmek için,
lsblk
veya aşağıdaki
fdisk
komutunu kullanın.
# fdisk -l
rom
,
loop
veya
airootfs
şeklinde olan bölümler görmezden gelinebilir.
rpmb
,
boot0
ve
boot1
şeklinde biten
mmcblk*
cihazlar da aynı şeklide görmezden gelinebilir.
Not
Eğer disk gözükmüyor ise
disk denetleyicisinin RAID modunda olduğundan emin olun
.
İpucu
Bölümlendirme yapmadan önce NVMe disklerinizin ve Advanced Format sabit disklerirnizin
en uygun mantıksal sektör boyutunu
kullandığından emin olun.
Aşağıda belirtilen
disk bölümleri
seçtiğiniz herhangi bir blok aygıt için
zorunlu
bölümlerdir:
Kök dizin
için bir bölüm
/
.
UEFI
modda önyükleyebilmek için: bir
EFI sistem bölümü
.
fdisk
benzeri bir
bölümlendirme aracı
kullanın. Örneğin:
# fdisk
/dev/bölümlendirilecek_disk
Not
Riskli ve karmaşık dönüşümleri veya yeniden bölümlendirme işlemlerini önlemek için uzun vâdeli kullanıma uygun bir bölümlendirme şeması planlamaya zaman ayırın.
LVM
,
sistem şifrelemesi
veya
RAID
için yığın blok cihazı oluşturmak istiyorsanız bu aşamada yapmalısınız.
Eğer önyükleyeceğiniz disk
hâlihazırda bir EFI sistem bölümü barındırıyorsa
yeni bir tane oluşturmayın ve bulunanı kullanın.
Takas
(swap) alanı, destekleyen dosya sistemlerinde
takas dosyası
şeklinde de ayarlanabilir. Alternatif olarak, disk üzerinde takastan tamamen kaçınabilir ve sistemi kurduktan sonra
zram ile takas
bölgesi ayarlayıp kullanabilirsiniz.
Örnek düzenler
UEFI ile
GPT
Yükleme yapılan sistemdeki bağlantı noktası
Bölüm
Bölüm tipi
Önerilen boyut
/boot
1
/dev/
efi_sistem_bölümü
EFI sistem bölümü
1 GiB
[SWAP]
/dev/
takas_bölümü
Linux swap
En az 4 GiB
/
/dev/
kök_bölümü
Linux x86-64 kök dizini (/)
Cihazda geriye kalan tüm alan, en az 23-32 GiB arası olmalıdır
EFI bölümünü
/efi
gibi
farklı bağlantı noktalarına
da bağlayabilirsiniz. Ancak kullanacağınız önyükleyicinin sistem çekirdeğini ve initramfs imajlarını kök dizininden yükleyebilmesi gerekir.
MBR
ile BIOS
Yükleme yapılan sistemdeki bağlantı noktası
Bölüm
Bölüm tipi
Önerilen boyut
[SWAP]
/dev/
takas_bölümü
Linux swap
En az 4 GiB
/
/dev/
kök_bölümü
Linux
Cihazda geriye kalan tüm alan, en az 23-32 GiB arası olmalıdır
Örnek bölümlendirme düzenlerini
inceleyip nasıl bir düzen oluşturmanız gerektiği hakkında ipucu alabilirsiniz.
Bölüm biçimlendirme
Bölümler oluşturulduktan sonra, oluşturulmuş her yeni bölüm uygun
dosya sistemi
ile biçimlendirilmelidir. Konu hakkında
File systems#Create a file system
sayfasında daha fazla detaya ulaşabilirsiniz.
Örneğin,
/dev/
kök_bölümü
bölümünde
Ext4
dosya sistemi oluşturmak için şu komutu çalıştırın:
# mkfs.ext4 /dev/
kök_bölümü
Eğer
takas
için bir bölüm oluşturmuşsanız
mkswap(8)
ile hazır hâle getirin:
# mkswap /dev/
takas_bölümü
Not
Yığın blok cihazları için
/dev/
*_bölümü
şeklinde belirtilen kısımları uygun blok cihaz yolu ile değiştirin
Eğer bir EFI sistem bölümü oluşturmuşsanız
mkfs.fat(8)
aracını kullanarak FAT32 şeklinde
biçimlendirin
.
Uyarı
EFI bölümünü sadece bölümlendirme aşamasındayken oluşturmuşsanız biçimlendirin. Eğer diskte öncesinde hâlihazırda bir EFI sistem bölümü bulunuyordu ise, bu bölümü yeniden biçimlendirmek bilgisayarda bulunan diğer işletim sistemlerinin önyükleyicilerinin bozulması ile sonuçlanacaktır.
# mkfs.fat -F 32 /dev/
efi_sistem_bölümü
Dosya sistemlerini bağlama
Kök dizinini
/mnt
'a
bağlayın
. Örneğin, kök disk bölümü
/dev/
kök_bölümü
ise:
# mount /dev/
kök_bölümü
/mnt
/mnt
bölümünün altında geriye kalan bağlama noktalarını oluşturun ve ilgili bölümlere bağlayın. (
/boot
için
/mnt/boot
gibi)
İpucu
mount(8)
komutunu
--mkdir
ile çalıştırarak ilgili bağlantı noktasının bağlama sırasında oluşmasını sağlayabilirsiniz. Alternatif olarak
mkdir(1)
ile öncesinden bağlantı bölümünü oluşturabilirsiniz.
UEFI sistemler için, EFI sistem bölümünü bağlayın. Örneğin:
# mount --mkdir /dev/
efi_sistem_bölümü
/mnt/boot
Eğer bir
takas
bölümü oluşturmuşsanız
swapon(8)
ile etkinleştirin:
# swapon /dev/
swap_bölümü
Rehberin sonraki aşamalarında
genfstab(8)
, bağlanmış dosya sistemlerini ve takas alanını algılayacaktır.
Kurulum
Yansıma bağlantıları seçme
İndirilecek olan paketler
yansıma sunuculardan
indirilmelidir, bu sunucular
/etc/pacman.d/mirrorlist
dosyası tarafından belirlenir. Yansımanın bu dosya içerisindeki konumu ne kadar yukarıda ise, paket indirme sırasında bu yansımaya o kadar öncelik verilir.
Canlı sistemde tüm HTTPS yansımaları etkin hâldedir (yorum satırından çıkarılmıştır). En üstteki dünya geneli yansıması, çoğu kullanıcı için yeterince hızlıdır. Ancak yine de yansımaların yeterliliğinden emin değilseniz dosyayı inceleyebilirsiniz. Eğer yetersizlik söz konusu ise, dosyayı bahsedilen şekilde
düzenleyip
, coğrafi anlamda size en yakın yansımayı listenin en üstüne koyabilirsiniz, ancak diğer kriterlerin de göz önünde bulundurulması önemlidir. Alternatif olarak
reflector
kullanarak çeşitli kriterlere göre hazırlanmış bir yansıma dosyası oluşturabilirsiniz.
Bu yansımalar dosyası, sonrasında
pacstrap
ile yeni yükleyeceğiniz sisteme kopyalanacağı için doğru bir şekilde düzenlemek önemlidir.
Temel paketleri yükleme
Canlı sisteme ait (
/etc/pacman.d/mirrorlist
dışında) hiçbir yapılandırma dosyası kurulacak olan sisteme aktarılmamaktadır. Tek zorunlu paket
base
paketidir, ancak canlı kurulumdaki paketlerin hepsini barındırmaz, bu sebeple daha fazla paketin indirilmesi çoğunlukla gereklidir.
Özellikle aşağıdaki paketleri inceleyin ve ihtiyacınız olan her şeyi indirin:
donanımsal hata ve güvenlik çözümleri için CPU mikrokod güncellemeleri (
amd-ucode
veya
intel-ucode
),
sistemde kullanılacak
dosya sistemleri için kullanıcı alanı (user space) araçları
, örneğin dosya sistemi oluşturmak ve
fsck
için
eğer sistemde kullanılacaksa
RAID
veya
LVM
bölümlerine erişim için gerekli araçlar
linux-firmware
paketine dahil edilmemiş özel
donanım yazılımları
(ör.
yerleşik ses
için
sof-firmware
, Marvell kablosuz cihazları ve
Broadcom kablosuz cihazlarına
ait diğer donanım yazılımları için
linux-firmware-marvell
)
ağ yapılandırması
için gerekli araçlar (ör.
bir ağ yöneticisi veya bağımsız bir DHCP istemcisi
, Wi-Fi için
doğrulama yazılımı
veya mobil genişbant bağlantıları için
ModemManager
)
yapılandırma dosyalarını konsol üzerinden düzenleyebilmek için bir
konsol metin düzenleyicisi
(ör. nano)
man
ve
info
sayfalarındaki dokümanlara ulaşabilmek için gerekli paketler:
man-db
,
man-pages
ve
texinfo
.
Nelerin gerekli olabileceği konusunda bir fikir edinmek için canlı sistemde bulunan paketlerin listesi
packages.x86_64
'de sıralanmıştır.
Daha fazla paket veya paket grubu indirmek için paketlerin isimlerini aşağıdaki
pacstrap
komutunun sonuna (aralara boşluk bırakarak) ekleyebilirsiniz veya
yeni sisteme chroot yapılmışken
pacman
kullanarak
indirebilirsiniz
.
Örneğin, Linux
çekirdeğini
ve yaygın donanımların aygıt yazılımlarını içeren basit bir kurulum için:
# pacstrap -K /mnt base linux linux-firmware
İpucu
İstediğiniz
sistem çekirdeği
tercihinize göre
linux
paketi yerine başka bir çekirdek paketini kurabilirsiniz. Veya eğer kap/container (sanallaştırma) içine kurulum yapıyorsanız çekirdek yüklemeyebilirsiniz.
Sanal makineye veya kap içerisine kurulum yaparken donanım yazılımlarını indirmeyebilirsiniz.
pacstrap ile indirilecek olan ilk paket listesi, sadece sistemin açılabilmesi için gerekli olan paketleri gerektirmektedir. Geriye kalan tüm yazılımlar kurulum sonrasında indirilebilir veya değiştirilebilir.
Fstab
İhtiyaç duyulan dosya sistemlerinin (önyükleme dizini için kullanılan
/boot
gibi) başlangıç aşamasında sisteme bağlanabilmesi için,
kalıcı blok aygıt adlandırması kullanarak
bir
fstab
dosyası oluşturun. Örneğin dosya sistemlerini
UUID
'si ile atfetmek için
-U
bayrağını kullanın:
# genfstab -U /mnt >> /mnt/etc/fstab
Oluşturmuş olduğunuz
/mnt/etc/fstab
dosyasını kontrol edin ve bir hata söz konusu ise tercih ettiğiniz metin editörü ile
düzenleyin
.
Yeni sisteme giriş (Chroot)
Yeni sistem ortamı ve sonraki aşamalarda yapılandırma dosyaları ile, sanki sistemi önyüklemişcesine direkt olarak etkileşime geçebilmek için yeni
sistem köküne
geçiş yapın:
# arch-chroot /mnt
Not
hostnamectl(1)
,
localectl(1)
ve
timedatectl(1)
gibi bazı
systemd
araçları, aktif
dbus
bağlantısına ihtiyaç duydukları için
chroot(1)
içerisinde kullanılamaz.
[2]
Zaman
Kolaylık sağlaması için (örneğin doğru yerel saati göstermek veya Yaz Saati uygulamasını kullanmak)
zaman dilimini
ayarlayın:
# ln -sf /usr/share/zoneinfo/
Europe
/
Istanbul
/etc/localtime
/etc/adjtime
dosyasını oluşturmak için
hwclock(8)
komutunu çalıştırın:
# hwclock --systohc
Bu komut donanım saatinizin UTC yani
Eşgüdümlü Evrensel Zaman
'a ayarlı olduğunu varsayar. Detaylar için
System time#Time standard
sayfasına bakabilirsiniz.
Saatte kaymaları önlemek ve sistem zamanınızın doğru olduğundan emin olmak için
systemd-timesyncd
gibi bir
Ağ Zaman Protokolü
(NTP) kullanarak
zaman senkronizasyonunu
ayarlayın.
Yerelleştirme
Doğru bölge ve dil formatını kullanmak için (tarihler, para birimi, ondalık ayırıcısı gibi), tercih ettiğiniz düzenleyici ile
/etc/locale.gen
dosyasını
açın
ve kullanacağınız UTF-8
yerel bölge ifadelerini
yorum satırından çıkarın. Ardından sistem yerelleştirme ayarlarını şu komut ile oluşturun:
# locale-gen
locale.conf(5)
dosyasını
oluşturun
ve
LANG değişkenini
gereğince tanımlayın:
/etc/locale.conf
LANG=
tr_TR.UTF-8
Klavye düzenini değiştirmişseniz
,
vconsole.conf(5)
dosyasını düzenleyerek bu düzeni kalıcı hâle getirebilirsiniz:
/etc/vconsole.conf
KEYMAP=
trq
Ağ yapılandırması
Bilgisayarınıza kalıcı ve tanımlayıcı bir isim vermek için (özellikle ağa bağlı bir ortamda kullanışlıdır) bir
hostname
dosyası
oluşturun
.
/etc/hostname
bilgisayar_adiniz
İpucu
Bilgisayar adını nasıl seçeceğiniz konusunda öneri için,
RFC 1178
sayfasına bakın.
hostname(7)
'de de açıklandığı gibi, yalnızca küçük harf
a
ila
z
,
0
ila
9
ve
-
kullanılmalı, 1 ila 63 karakter içermeli ve
-
ile başlamamalıdır.
Yeni kurmuş olduğunuz ortam için
ağ ayarların
ı tamamlayın. Örneğin eğer
pacstrap
sırasında yüklememişseniz uygun
ağ yönetim
yazılımlarını yükleyebilir, eğer gerekliyse yapılandırabilir ve önyükleme sonrasında çalışması için ilgili systemd birimini başlatabilirsiniz.
Initramfs
Yeni
initramfs
oluşturmak genellikle gerekli değildir çünkü
pacstrap
ile
sistem çekirdeği
yüklenirken
mkinitcpio
çalıştırılır ve
initramfs
oluşturulur.
Sisteminiz
LVM
,
sistem şifrelemesi
ve
RAID
içeriyor ise,
mkinitcpio.conf(5)
dosyasını
düzenleyin
ve initramfs imajını tekrar oluşturun. Eğer
varsayılan konsol tuşeşlemini değiştirdiyseniz
, sadece initramfs'in tekrar oluşturulması gereklidir:
# mkinitcpio -P
Kök şifresi
Sistem yönetimine dair işlemleri gerçekleştirebilmek için
kök kullanıcısı
için güvenli bir
şifre
belirleyin:
# passwd
Önyükleyici
Bölümlendirme şemanıza uygulanabilir olan bir önyükleyici seçin ve kurun. İlgili açıklamaları ve karşılaştırma tablosuna erişmek ve seçiminizi yapmak için
Arch boot process#Boot loader
makalesine göz atın, sonrasında seçiminize ait sayfaya gidip kurulum yönergelerini takip edin.
Yeniden başlatma
Chroot ortamından
exit
komutu veya
Ctrl+d
tuş kombinasyonu ile çıkın.
Tercihen tüm disk bölümlerinin bağlantısını,
umount -R /mnt
komutu ile kesebilirsiniz. Bu şekilde hâlen "meşgul" bir disk bölümü varsa haberdar olabilir ve
fuser(1)
ile sebebini saptayabilirsiniz.
Son olarak bilgisayarınızı
reboot
komutu ile yeniden başlatın: canlı sisteme bağlı kalmış bir disk bölümü varsa bağlantısı
systemd
tarafından otomatik olarak kesilecektir. Kurulum diskini çıkarmayı unutmayın, ve ardından yeni sisteminize kök kullanıcısı olarak giriş yapın.
Kurulum sonrası
Sistem yönetimi için yönergeleri ve kurulum sonrası yapılması gerekenler için hazırlanmış öğreticileri
Genel öneriler
sayfasında bulabilirsiniz. (Çizgesel (Graphical) kullanıcı arabirimi (GUI) ayarlamak, sınırlı yetkiye sahip kullanıcı oluşturmak gibi)
İlgilenebileceğiniz uygulamaların listesi için
Uygulamalar listesi
'ne göz atın.