hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
RİTİM VE UYUM BAĞLAMINDA FÜTÜRİZM SANAT AKIMI
FUTURISM ART MOVEMENT IN THE CONTEXT OF RHYTHM AND HARMONY
Yazar: Davun, Banu
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Fine Arts ; Güzel Sanatlar ; Painting ; Resim ; Fütürizm,Ritim,Uyum,Marinetti Manifestosu,Umberto Boccioni ; Futurism,Rhythm,Harmony,Marinetti Manifesto,Umberto Boccioni

ÖzetFütürizm, 20. yüzyılın başlarında sanayileşme, teknoloji ve toplumsal dönüşümlerin etkisiyle geleneksel sanata karşı bir başkaldırı olarak ortaya çıkmıştır. Filippo Tommaso Marinetti’nin 1909’da yayımladığı “Fütürist Manifesto” ile hız, şiddet, hareket ve teknoloji merkezli yeni bir sanat anlayışı benimsenmiştir. Umberto Boccioni, Carlo Carrà, Luigi Russolo gibi sanatçılar geçmişi reddederek çağın dinamizmini sanatın temeline yerleştirmiştir. Araştırmada, Fütürizm’in tarihsel ve içeriksel yönlerini incelerken, ritim ve uyum gibi sanatın ilke ve elemanlarını biçimsel olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Nitel yöntemle yapılan araştırmada üç önemli Fütürist eser incelenmiş, ritim ve uyumun görsel kompozisyonlarda nasıl ifade edildiği ortaya konmuştur. Sonuç olarak, fütürist sanatçılar hız ve devinimi ritimsel tekrarlar, yan yana dizilimler ve görsel süreklilikle biçimlendirerek, parçalar arasında uyumlu bir bütünlük yaratmışlardır.

ABSTRACTFuturism emerged as a rebellion against traditional art under the influence of industrialization,  technology and social transformations, at the beginning of the 20th century. Filippo Tommaso Marinetti  published “Futurist Manifesto” in 1909 , in his book he adopted a new understanding of art; centered on speed, violence, movement and technology. Artists such as Umberto Boccioni, Carlo Carrà, Luigi Russolo rejected the past and placed the dynamism of the era at the heart of art. Aims of this research is to  analyze the principles and elements of art such as rhythm and harmony, while examining the historical and contextual aspects of Futurism. In this study; qualitative research was made and  three important Futurist works were examined and it was revealed how rhythm and harmony are expressed in visual compositions. As a result, futurist artists have created a harmonious integrity between the pieces by shaping speed and movement with rhythmic repetitions, juxtapositions and visual continuity.
Sosyokültürel Yapının Sanatçı Eserleri Üzerinde Şekillenmesi
Shapıng Socıo-Cultural Structure On Artıst's Works
Yazar: Levent, Nihat; Aydoğan, Yeşim
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Painting ; Resim ; : Resim sanatı,Resimde ağaç,Kuş yuvası,Figüratif anlatım,Simge. ; Painting art,Tree in painting,Bird,Figurative expression,Icon.

Sanatçının çalışmalarında doğa ile kurduğu bağ, eserlerinde kullandığı imge ve motifler aracılığıyla dikkat çekici bir biçimde yansıtılmaktadır. Ağaç ve yuva kavramları üzerinden şekillenen bu anlatım, yalnızca estetik değil, aynı zamanda ekolojik bir duyarlılığı da temsil etmektedir. Eserlerdeki renk ve dokular, doğanın farklı yönlerini duygu yüklü bir anlatım diliyle yansıtarak, sanatçının çevresel sorunlara karşı geliştirdiği kişisel yaklaşımı ortaya koymaktadır. Özellikle yapay kuş yuvaları ile doğal denge arasındaki kırılma üzerinden oluşturulan simgesel anlatım, doğaya karşı bir farkındalık geliştirme amacı taşımaktadır. Katılımcının yorumlarında, doğanın parçalarının yalnızca fiziksel değil, aynı zamanda kültürel birer değer olarak da içselleştirildiği görülmektedir. Bu durum, sanatçının çevresiyle kurduğu ilişkinin, eserlerindeki estetik arayışlara nasıl yön verdiğini ortaya koymaktadır. Sanatın yalnızca bir ifade aracı değil, aynı zamanda bir farkındalık oluşturma çabası olduğu fikri, bu analiz sürecinde güç kazanmıştır. Elde edilen bulgular, sanatçının eserlerinde kişisel deneyimlerin, duyusal bağların ve kültürel belleğin iç içe geçtiğini göstermektedir. Tüm bu çözümlemeler, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yaklaşımı ile yapılandırılmış ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniği temel alınarak gerçekleştirilmiştir.

The connection that the artist has established with nature in his works is reflected in a remarkable way through the images and motifs he uses in his works. This expression, shaped through the concepts of trees and nests, represents not only an aesthetic, but also an ecological sensitivity. The colors and textures in the works reflect different aspects of nature with an emotional narrative language and reveal the personal approach the artist has developed towards environmental problems. In particular, the symbolic expression created through the Decoupling between artificial bird nests and the natural balance has the purpose of developing an awareness of nature. In the participant's comments, it is seen that the parts of nature are internalized not only as physical, but also as cultural values. This situation reveals how the relationship established by the artist with his environment guides the aesthetic searches in his works. The idea that art is not only a means of expression, but also an effort to create awareness has gained strength during this analysis process. The findings obtained show that personal experiences, sensory connections and cultural memory are intertwined in the artist's works. All these analyses were carried out on the basis of structured and semi-structured interview technique with case study approach from qualitative research methods.
GELENEKSEL ANADOLU MİMARİSİNE AİT KAPI YÜZEYLERİNDE KULLANILAN SİMGE VE SEMBOLLER
SYMBOLS AND ICONS USED ON DOOR SURFACES OF TRADITIONAL ANATOLIAN ARCHITECTURE
Yazar: Özcan, Seyyit
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Painting ; Resim ; Anatolia,Architecture,Icon,Symbol ; Anadolu,Mimari,Simge,Sembol

Medeniyetlerin kesişim noktası olan Anadolu, tarih boyunca pek çok farklı kültüre ev sahipliği yapmış ve bu kültürlerin bıraktığı izlerle benzersiz bir kültürel mirasa sahip olmuştur. Bu topraklarda yaşamış her uygarlık, kendi dönemine ait toplumsal ve inanç sistemlerini yansıtan kültürel ögeler üretmiş; bu ögeleri gündelik yaşamdan mimariye kadar birçok alana yansıtmıştır. Söz konusu kültürel yansımalar, yalnızca eşyalar, kıyafetler, kap-kaçak gibi kullanım nesneleriyle sınırlı kalmamış, mimari yapılarda da kendini göstermiştir. Özellikle geleneksel Anadolu mimarisinde önemli bir yapı unsuru olan kapılar, işlevsel olmanın ötesinde, sembolik bir anlam taşıyıcısı olarak değerlendirilmiştir. Kapılar üzerine işlenen simge ve semboller, birer ifade aracı olarak kullanılmıştır. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak hazırlanan bu araştırmada, kapı yüzeylerinde kullanılan simge ve semboller ele alınmış, kullanılan bu simge ve sembollerin tarihsel ve kültürel kaynakları araştırılmış ve bunların tanımlanmalarına ve estetik yansımalarına yer verilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda kullanılan bu simge ve sembollerin kültürel devamlılık bağlamında önem taşıdığı ve gelecek kuşaklara aktarılmasının bir zorunluluk olduğu yargısına varılmıştır.

Anatolia, the crossroads of civilizations, has been home to many different cultures throughout history and has a unique cultural heritage with the traces left by these cultures. Each civilization that has lived in these lands has produced cultural elements reflecting the social and belief systems of its own period, and reflected these elements in many areas from daily life to architecture. These cultural reflections were not limited to objects of use such as furniture, clothing, utensils and trinkets, but also manifested themselves in architectural structures. Doors, which are an important building element especially in traditional Anatolian architecture, have been evaluated as a carrier of symbolic meaning beyond being functional. The symbols and symbols engraved on the doors were used as a means of expression. In this study, which was prepared using the qualitative research method, the symbols and icons used on door surfaces were discussed, the historical and cultural sources of these symbols and icons were investigated, and their definitions and aesthetic reflections were included. In line with the findings obtained, it was concluded that these symbols and icons used are important in the context of cultural continuity and that it is a necessity to pass them on to future generations.
TÜRKİYE’DE YARATICI ENDÜSTRİLER FAKÜLTELERİNİN EĞİTİM, İSTİHDAM VE KÜLTÜREL EKONOMİ BAĞLAMINDA STRATEJİK ÖNEMİ
THE STRATEGIC IMPORTANCE OF CREATIVE INDUSTRIES FACULTIES IN TURKEY IN THE CONTEXT OF EDUCATION, EMPLOYMENT AND CULTURAL ECONOMY
Yazar: Mengi, Volkan Davut
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Fine Arts Education ; Güzel Sanatlar Eğitimi ; Art Education (Other) ; Sanat Eğitimi (Diğer) ; Art,Design,Creative Industries,Higher Education,Education ; Sanat,Tasarım,Yaratıcı Endüstriler,Yüksek Öğretim,Eğitim.

Küresel ekonomik ve kültürel yapılar köklü bir değişim geçirmekte ve bu dönüşümün merkezinde yaratıcı endüstrilerin hızla yükselişi yer almaktadır. Kültürel, sanatsal ve teknolojik birçok alanı kapsayan bu sektör; hızla artan ekonomik büyüme, istihdam olanakları ve toplumsal gelişim için güçlü bir itici güç olma niteliği taşımaktadır. Yaratıcı endüstrilerin artan önemi, özgün yapısı ve çok yönlü katkılarının, üniversitelerde bu alanlara özel fakülteler aracılığıyla resmi ve güçlü bir şekilde yer verilmesi gerekliliği bu araştırmada incelenmektedir. Yaratıcı endüstriler fakülteleri, bu alanda geleceğe hazırlıklı bireyler yetiştirmek, yenilik üretimini artırmak ve üniversitelerin hızla değişen küresel ekonomi ve kültürel saha içinde anlamlı ve etkili kalmasını sağlamak açısından kritik bir rol oynamaktadır. Yaratıcı endüstrilerin sunduğu avantajları sistematik olarak ele alınarak, bu alanlara adanmış fakültelerin kurulmasının getirdiği somut yararları, bu tür programları sunan mevcut küresel üniversiteleri ve uygulanan yenilikçi eğitim yaklaşımları bu araştırmada incelenerek, yaygın şekilde benimsenmesi için güçlü, kaynaklara dayalı bir zemin sunmaktadır.

Global economic and cultural structures are undergoing significant transformation, with creative industries emerging as a pivotal force in this shift. Encompassing a diverse range of fields including culture, the arts, and technology, these industries contribute not only to rapid economic growth but also to job creation and broader societal progress. This study investigates the increasing importance and distinctive characteristics of the creative industries, arguing for their formal integration into higher education through dedicated faculties. Establishing faculties of creative industries is essential for equipping students with the skills and mindset needed for future challenges, fostering innovation, and ensuring that universities remain influential and responsive within the fast-evolving global landscape. By examining successful international examples and innovative educational approaches, the study provides a strong foundation grounded in both theory and practice for encouraging the widespread adoption of such academic models.
TİPOGRAFİYE ÇOCUKSU BİR DOKUNUŞ: EDWARD (ED) FELLA
A CHILDISH TOUCH TO TYPOGRAPHY: EDWARD (ED) FELLA
Yazar: Şekeroğlu, Dilannur; Tarlakazan, Burak Erhan
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Graphic Design ; Grafik Tasarımı ; Grafik Tasarım,Edward (Ed) Fella,Deneysel Tipopgrafi,Postmodernizm,Dekonstrüksiyon. ; Graphic Design,Edward (Ed) Fella,Experimental Typography,Postmodernism,Deconstruction.

Bu araştırmada, Edward Fella’nın kariyeri, sanata yaklaşımı ve deneysel tipografi alanındaki katkıları ele alınmaktadır. 1938 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde doğan Edward Fella, 1957 ile 1987 yılları arasında otuz yıl boyunca ticari bir sanatçı olarak çalışmıştır. Ed Fella’nın sanata yaklaşımı, deneysel, postmodern ve geleneksel tasarım kurallarını sorgulayan bir anlayışa dayanmaktadır. Tipografi, grafik tasarım ve sanat arasındaki sınırları bulanıklaştırarak kendine özgü bir estetik anlayışı geliştirmiştir. Fella, geleneksel tipografi kurallarını bilinçli olarak reddederek kaotik, düzensiz ve el çizimi harf formları oluşturmuştur. Çalışmaları postmodern tasarım anlayışıyla ilişkilendirilmektedir ve yapısökümcü (deconstructivist) bir yaklaşıma sahiptir. Tipografik düzenlemelerinde bilinçli olarak bozuk, dengesiz ve rastgele yerleştirilmiş harf formlarını kullanarak grafik tasarımın geleneksel işlevselliğini sorgulamıştır. Grafik tasarımı yalnızca bir iletişim aracı olarak değil, aynı zamanda sanatsal bir ifade biçimi olarak değerlendirmiştir. Bu araştırmada sanatçıya ait 6 adet eser ve 2 adet font tasarımı betimsel analiz yöntemiyle ele alınmış ve sanatçının tipografi dünyasına katkıları irdelenmiştir.

This study analyses Edward Fella's career, his approach to art and his contributions to the field of experimental typography. Born in 1938 in the United States, Edward Fella worked as a commercial artist for thirty years between 1957 and 1987. Ed Fella's approach to art is experimental, postmodern and based on an understanding that questions traditional design rules. Blurring the boundaries between typography, graphic design and art, Fella has developed his own unique aesthetic, consciously rejecting the rules of traditional typography to create chaotic, irregular and hand-drawn letterforms. His work is associated with postmodern design and has a deconstructivist approach. He questioned the traditional functionality of graphic design by deliberately using distorted, unbalanced and randomly placed letterforms in his typographic arrangements. He considered graphic design not only as a means of communication but also as a form of artistic expression. In this research, 6 works and 2 font designs of the artist were analysed. The contributions of the artist to the world of typography were analysed with descriptive analysis method.
OTOPORTRELERDE ACININ TEMSİLİ: SANAT VE DOLORİZM ÜZERİNE BİR İNCELEME
THE REPRESENTATİON OF PAİN İN SELF-PORTRAİTS: A STUDY ON ART AND DOLORİSM
Yazar: Eken, Gökhan; Kaya, Burcu
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Painting ; Resim ; Otoportre,Dolorizm,Acı,Kimlik,Sanat ; Self-Portrait,Dolorism,Pain,İdentity,Art.

Acı, hem bedensel hem de ruhsal düzeyde izler bırakan bir olgu olarak sanatın temel temalarından biridir. Bu çalışma, otoportrelerde acının biçimsel ve tematik olarak nasıl temsil edildiğini; sanatçının kendi bedenini ve benliğini acı üzerinden nasıl kurguladığını incelemeyi amaçlamaktadır. Rönesans döneminde görünür hâle gelen otoportre, modern ve çağdaş sanatla birlikte kimlik, cinsiyet ve toplumsal meseleleri sorgulayan çok katmanlı bir anlatı alanına dönüşmüştür. Bu bağlamda Dolorizm, sanatçının acı karşısındaki estetik tutumunu ve varoluşsal sorgulamasını görünür kılan bir yaklaşım olarak öne çıkar. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; sanat eserlerinin içerik ve biçimsel analizi yapılmıştır. Albrecht Dürer, Caravaggio, Van Gogh, Käthe Kollwitz, Egon Schiele, Edvard Munch ve Frida Kahlo gibi sanatçıların otoportreleri tarihsel bağlamları içinde değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, acının otoportrelerdeki temsili, sanatçının kendilik ve varoluşunu anlamlandırma çabası olarak okunabilir.

Pain, leaving traces both physically and psychologically, is one of the fundamental themes in art. This study aims to examine how pain is represented formally and thematically in self-portraits and how the artist constructs their body and identity through pain. Emerging prominently in the Renaissance, the self-portrait evolved into a multilayered narrative form in modern and contemporary art, questioning identity, gender, and social issues. Within this context, Dolorism appears as an approach that reveals the artist’s aesthetic attitude toward pain and existential inquiry. A qualitative research method was employed, involving content and formal analysis of artworks. The self-portraits of artists such as Albrecht Dürer, Caravaggio, Van Gogh, Käthe Kollwitz, Egon Schiele, Edvard Munch, and Frida Kahlo were examined within their historical contexts. Thus, the representation of pain in self-portraits can be interpreted as the artist’s effort to understand selfhood and existence.
TÜRKİYE’DE KABAK KEMANE ÜZERİNE YAPILAN AKADEMİK YAYINLARIN BİBLİYOMETRİK ANALİZİ
BİBLİOMETRİC ANALYSİS OF ACADEMİC PUBLİCATİONS ON THE KABAK KEMANE İN TURKEY
Yazar: Garip, Veli
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Kabak Kemane,Müzik,Bibliyometrik Analiz ; Kabak Kemane,Music,Bibliometric Analysis

Çalışmamız, Kabak Kemane çalgısı ile ilgili var olan kaynakları her yönü ile analiz etmeyi amaçlayan bir çalışmadır. Yazar isimleri, yıl, yayın türü, yayın yeri, dil vb. özellikleri incelenmesi ile tek kaynak sağlayarak düzenli bir görünüm sağlayacağı düşünüldüğünden önemlidir. Çalışmamız 1993-2025 yılları arasında yayınlanan çalışmaları kapsamaktadır. Lisansüstü tezler, makaleler, bildiriler ve kitaplar kapsamı oluşturmaktadır. Bu çalışmada ele alınan kaynakların detaylı bir incelenmesi ile literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini 1993-2025 yıllarında kabak kemane ile ilgili akademik yayınlar oluşturur ve araştırmada tüm evrene ulaşılmıştır. Çalışmamızda etkili araştırma yöntemlerinden nitel bir araştırma yöntemi olan literatür tarama modeli ve genel tarama modeli uygulanmıştır. Kaynaklara, akademik çalışmaların yayınlandığı YÖK Ulusal tez merkezi vb. gibi siteler incelenerek ulaşılmıştır. Genel tarama ve belgesel tarama modelleri ile elde edilen veriler frekans olarak belirlenmiş, yüzdelik hesaplamaları yapılarak toplam sayıya eşitlenmiştir. Sonuç olarak, çalışmaların çoğunluğunun lisansüstü tezlerde olduğu, yıla göre yığılmalarının ise 2023 ve 2024 yıllarında yayınlanmış oldukları tespit edilmiştir.

Our study aims to analyze all existing sources related to the Kabak Kemane instrument from every angle. It is important to examine characteristics such as author names, year, publication type, publication location, language, etc., as this will provide a single source and a consistent overview. Our study covers works published between 1993 and 2025. It includes postgraduate theses, articles, papers, and books. The aim of this study is to contribute to the literature through a detailed examination of the sources discussed. The universe of the study consists of academic publications related to the Kabak Kemane between 1993 and 2025, and the entire universe was reached in the study. In our study, the literature review model and general review model, which are effective research methods, were applied. The sources were accessed by examining websites such as the YÖK National Thesis Center, where academic studies are published. The data obtained through the general review and documentary review models were determined in terms of frequency, and percentage calculations were made to equalize the total number. As a result, it was determined that the majority of the studies were master's theses, and that the majority of them were published in 2023 and 2024.
GÜNÜMÜZ SANATINDA MİTOLOJİK OLARAK KADININ TEMSİLİ
THE REPRESENTATİON OF WOMEN İN MYTHOLOGİCAL CONTEXTS İN CONTEMPORARY ART
Yazar: Kocadoru Özgör, Fergana
Dergi: İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Painting ; Resim ; Mitoloji,Kadın,Resim Sanatı,Sinema,Popüler Kültür ; Mythology,Woman,Painting Art,Cinema,Popular Culture

Mitolojik kadın betimlemeleri geçmişten günümüze uzanan süreçte her zaman ilgi odağı olmuştur. Resim sanatında, ilk olarak dekoratif olarak yapılan mitolojik kadın tasvirleri günümüze kadar anlam ve biçim değişikliğine gitmiştir. Günümüz sanatında mitolojik kadın temsilini tek bir bakış açısından ele alınmamaktadır. 21. Yüzyıl resim sanatında bu mitsel kadın imgeleri kimi zaman eleştirel, kimi zaman alaycı kimi zaman ise eski ustaların mitolojik kadın figürlerine öykünülerek yapılan bir biçimdedir. Günümüz sahne sanatlarında da postmodern etkiyle eski mitolojik kadın karakterlerin günümüze uyarlanması ya da yeniden popüler hale gelmesi oldukça fazladır. Bu çalışma, mitolojik kadın figürlerinin tarihsel süreç içerisindeki biçimsel ve tematik dönüşümünü görsel sanatlar odağında ele alarak, bu figürlerin çağdaş sanat pratikleri ve sinema gibi görsel anlatı biçimlerindeki güncel temsillerini incelemektir. Bu bağlamda, çalışma sanat tarihi, görsel kültür ve mitoloji alanlarının kesişiminde disiplinler arası bir yaklaşım sunmayı amaçlamakta; mitolojik kadın imgesinin hem sanat tarihindeki sürekliliğine hem de çağdaş anlatılardaki kırılma noktalarına ışık tutmayı hedeflemektedir.

Mythological depictions of women have always been a focal point of interest throughout history. In painting, mythological representations of women, which were initially created in a decorative manner, have undergone transformations in both meaning and form up to the present day. In contemporary art, the representation of mythological women is not approached from a single perspective. In 21st-century painting, these mythical female images sometimes appear in a critical light, sometimes in a satirical manner, and at other times as reinterpretations inspired by the mythological female figures of old masters. In today’s performing arts as well, under the influence of postmodernism, the adaptation of ancient mythological female characters to the present or their resurgence in popularity has become quite prevalent. This study aims to examine the formal and thematic transformation of mythological female figures within the historical process, focusing on the visual arts, and to explore their contemporary representations in visual narrative forms such as contemporary art practices and cinema. In this context, the study seeks to present an interdisciplinary approach at the intersection of art history, visual culture, and mythology; shedding light both on the continuity of the mythological female image in art history and on the breaking points of its representation in contemporary narratives.