hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erzurum Yöresinde Silaj Yapım Teknikleri ve Tüketim Alışkanlıklarının Saptanması Üzerine Bir Araştırma
Erzurum Yöresinde Silaj Yapım Teknikleri ve Tüketim Alışkanlıklarının Saptanması Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Yıldız, Cihat; Öztürk, İsmail; Erkmen, Yücel
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Silaj, mısır silajı, silaj yapım tekniği

Bu çalışmada Erzurum yöresindeki silaj yapım tekniklerinin ve tüketim alışkanlıklarının saptanması amaçlanmıştır. Bu  amaçla silaj yapan 47 işletmede anket uygulaması yapılmıştır. Çalışmada işletmelerin yapısı, silaj yapımına yönelik makina varlığı,  uygulanan silaj yapım teknikleri, silaj tüketim alışkanlıkları ile silaj yapım ve tüketiminde karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır.  Yörede silaj yapımı ve tüketimi 2000’li yıllarda başlamasına rağmen hızla yaygınlaşmaktadır. En çok silajı yapılan bitki mısırdır.  Mısırın yanı sıra yonca ve sorgum silajı da yapılmaktadır. Silaj büyük oranda toprak üstü geçici silolarda ve geleneksel yöntemlerle  yapılmaktadır. Üreticiler silajı genellikle kendi ihtiyaçları için yapmaktadır. Yapılan silajlar özellikle süt sığırlarının beslenmesinde  kullanılmaktadır. Silajlık bitki yetiştiriciliğinde kuş ve kargaların tohumlara ve genç filizlere zarar vermesinin önemli bir sorun  olduğu saptanmıştır. Silaj yapım aşamasında silaj makinası temini, tüketiminde ise kışın aşırı soğuk havalarda dondan olumsuz  etkilenme, önemli sorunlar olarak öne çıkmaktadır.

Bu çalışmada Erzurum yöresindeki silaj yapım tekniklerinin ve tüketim alışkanlıklarının saptanması amaçlanmıştır. Bu  amaçla silaj yapan 47 işletmede anket uygulaması yapılmıştır. Çalışmada işletmelerin yapısı, silaj yapımına yönelik makina varlığı,  uygulanan silaj yapım teknikleri, silaj tüketim alışkanlıkları ile silaj yapım ve tüketiminde karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır.  Yörede silaj yapımı ve tüketimi 2000’li yıllarda başlamasına rağmen hızla yaygınlaşmaktadır. En çok silajı yapılan bitki mısırdır.  Mısırın yanı sıra yonca ve sorgum silajı da yapılmaktadır. Silaj büyük oranda toprak üstü geçici silolarda ve geleneksel yöntemlerle  yapılmaktadır. Üreticiler silajı genellikle kendi ihtiyaçları için yapmaktadır. Yapılan silajlar özellikle süt sığırlarının beslenmesinde  kullanılmaktadır. Silajlık bitki yetiştiriciliğinde kuş ve kargaların tohumlara ve genç filizlere zarar vermesinin önemli bir sorun  olduğu saptanmıştır. Silaj yapım aşamasında silaj makinası temini, tüketiminde ise kışın aşırı soğuk havalarda dondan olumsuz  etkilenme, önemli sorunlar olarak öne çıkmaktadır.
Sığırların Verim Özellikleri Üzerine Etkili Önemli Moleküler Markörler
Sığırların Verim Özellikleri Üzerine Etkili Önemli Moleküler Markörler
Yazar: Özdemir, Memiş; Özdemir, Memiş; Doğru, Ünsal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Moleküler DNA markörleri, MAS, Verim özellikleri, Genetik çeşitlilik

Moleküler genetik teknikler bazı genlerde genetik varyasyonun tanımlanmasını ve QTL’deki varyasyonla verim özellikleri arasındaki ilişkileri incelemeye imkanlar sağlamaktadır. Amaç hayvanın genetik değerini daha yüksek bir doğrulukla tahmin etmek ve bunun sonucu olarak seleksiyonla elde edilen genetik kazancı artırmaktır. Son yıllarda sığırların ıslahında MAS kullanımıyla ilgili moleküler genetik tabanlı çalışmaların sayısı günden güne artmaktadır. Hayvancılık alanında yapılan bir çok moleküler genetik çalışmalarında CSN2, CSN3, CSN1S1, LGB, DGAT1, BH, IGF, GHRH-R, LEP, Pit-1, PRL, Calpain ve Calpastatin gibi genler moleküler markör olarak incelenmektedir. Bu derlemede amaç sığırların ıslahına yönelik verim özellikleriyle ilişkisi tespit edilmiş önemli moleküler DNA markörlerini incelemektir.

Moleküler genetik teknikler bazı genlerde genetik varyasyonun tanımlanmasını ve QTL’deki varyasyonla verim özellikleri arasındaki ilişkileri incelemeye imkanlar sağlamaktadır. Amaç hayvanın genetik değerini daha yüksek bir doğrulukla tahmin etmek ve bunun sonucu olarak seleksiyonla elde edilen genetik kazancı artırmaktır. Son yıllarda sığırların ıslahında MAS kullanımıyla ilgili moleküler genetik tabanlı çalışmaların sayısı günden güne artmaktadır. Hayvancılık alanında yapılan bir çok moleküler genetik çalışmalarında CSN2, CSN3, CSN1S1, LGB, DGAT1, BH, IGF, GHRH-R, LEP, Pit-1, PRL, Calpain ve Calpastatin gibi genler moleküler markör olarak incelenmektedir. Bu derlemede amaç sığırların ıslahına yönelik verim özellikleriyle ilişkisi tespit edilmiş önemli moleküler DNA markörlerini incelemektir.
Organik Yem Bitkileri Yetiştiriciliği
Organik Yem Bitkileri Yetiştiriciliği
Yazar: Yolcu, Halil; Tan, Mustafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Organik yem bitkileri, yonca, korunga, çayır üçgülü, fiğler

Dünyada organik et ve süt ürünlerine olan talep artmaktadır. Bu talebin karşılanabilmesi için organik hayvancılıkta en  önemli girdiyi oluşturan organik yem ihtiyacının karşılanması gerekir. Organik yem bitkileri yetiştiriciliği geleneksel  yetiştiricilikten bir kısım farklılıklar göstermektedir. Organik tarım yetkilendirilmiş kuruluş ile çiftçi arasında yapılan bir sözleşme  ile başlamaktadır. Yetiştiricilik yetkilendirilmiş kuruluşun kontrolü ile devam etmekte ve ürünün sertifikalandırılması ile son  bulmaktadır. Organik yem bitkileri yetiştiriciliğinde ele alınması gereken önemli konular tohum yatağı hazırlığı, ekim, gübreleme,  sulama, hastalık, zararlı ve yabancı otlarla mücadele ile hasattır.

Dünyada organik et ve süt ürünlerine olan talep artmaktadır. Bu talebin karşılanabilmesi için organik hayvancılıkta en  önemli girdiyi oluşturan organik yem ihtiyacının karşılanması gerekir. Organik yem bitkileri yetiştiriciliği geleneksel  yetiştiricilikten bir kısım farklılıklar göstermektedir. Organik tarım yetkilendirilmiş kuruluş ile çiftçi arasında yapılan bir sözleşme  ile başlamaktadır. Yetiştiricilik yetkilendirilmiş kuruluşun kontrolü ile devam etmekte ve ürünün sertifikalandırılması ile son  bulmaktadır. Organik yem bitkileri yetiştiriciliğinde ele alınması gereken önemli konular tohum yatağı hazırlığı, ekim, gübreleme,  sulama, hastalık, zararlı ve yabancı otlarla mücadele ile hasattır.
Biyolojik Mücadele Etmenlerinin Uygulanmasında İlaçlama Ünitelerinin Rolü
Biyolojik Mücadele Etmenlerinin Uygulanmasında İlaçlama Ünitelerinin Rolü
Yazar: Sayıncı, Bahadır; Bastaban, Saim
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Biyolojik Mücadele Etmenleri, Biyopreparatlar, İlaçlama Üniteleri, İşletme parametreleri

Doğal kaynaklardan üretilen biyopreparatların uygulanmasında konvansiyonel ilaçlama üniteleri kullanılmaktadır.  Patojen mikroorganizmalar olan biyolojik mücadele etmenlerinin yaşam aktivitelerinde uygulama ünitelerinin önemli bir etkiye  sahip olduğu belirtilmiştir. İlaçlama ekipmanlarında kullanılan meme tipi ve seçilen işletme parametreleri canlı organizmalarda  hidrodinamik strese yol açabilmekte, damla spektrumunda yer alan ince yapılı damlalardan dolayı preparatın taşınma etkinliği  azalabilmekte veya pompa ve karıştırıcıdan dolayı karışımın sıcaklığı artarak canlı aktivitenin azalmasına neden olabilmektedirler.  Bu çalışmada, biyopreparatların yaşam aktivitelerinde ilaçlama ünitelerinin rolü belirtilmiş ve biyolojik etkinliği sınırlayan  etmenler literatür ışığında özetlenmiştir.

Doğal kaynaklardan üretilen biyopreparatların uygulanmasında konvansiyonel ilaçlama üniteleri kullanılmaktadır.  Patojen mikroorganizmalar olan biyolojik mücadele etmenlerinin yaşam aktivitelerinde uygulama ünitelerinin önemli bir etkiye  sahip olduğu belirtilmiştir. İlaçlama ekipmanlarında kullanılan meme tipi ve seçilen işletme parametreleri canlı organizmalarda  hidrodinamik strese yol açabilmekte, damla spektrumunda yer alan ince yapılı damlalardan dolayı preparatın taşınma etkinliği  azalabilmekte veya pompa ve karıştırıcıdan dolayı karışımın sıcaklığı artarak canlı aktivitenin azalmasına neden olabilmektedirler.  Bu çalışmada, biyopreparatların yaşam aktivitelerinde ilaçlama ünitelerinin rolü belirtilmiş ve biyolojik etkinliği sınırlayan  etmenler literatür ışığında özetlenmiştir.
Taze Beton Özelliklerinin Optimizasyonu
Taze Beton Özelliklerinin Optimizasyonu
Yazar: Şahin, Remzi; Taşdemir, Mehmet Ali; Gül, Rüstem; Çelik, Cafer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Taze beton, çökme, dozaj, birim ağırlık, hava içeriği, Taguchi Metodu

Bu çalışmada; su-çimento oranı, çimento dozajı ve hava sürükleyici katkı maddesinden oluşan parametrelerin betonun taze haldeki özellikleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Deney tasarımı aşamasında ve sonuçların istatistiksel analizinde Taguchi Yöntemi kullanılarak optimizasyon yapılmıştır. Optimizasyon sonucunda betonun işlenebilirliği için çimento dozajı; birim ağırlık ve hava içeriği için ise hava sürükleyici katkı maddesi en önemli parametre olarak bulunmuştur. Genellikle betonun donma- çözülmeye karşı direncini artırması için kullanılan hava sürükleyici katkı maddesi, taze betonun akışkanlığını da artırmıştır. Deneylerde kullanılan Taguchi Yöntemi; deney sayısını azaltmış, her üç deney için geçerli olacak şekilde parametrelerin optimum seviyelerinin belirlenmesini sağlamış ve yapılmayan deneylerin sonuçlarının kestirimini mümkün kılmıştır.

Bu çalışmada; su-çimento oranı, çimento dozajı ve hava sürükleyici katkı maddesinden oluşan parametrelerin betonun taze haldeki özellikleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Deney tasarımı aşamasında ve sonuçların istatistiksel analizinde Taguchi Yöntemi kullanılarak optimizasyon yapılmıştır. Optimizasyon sonucunda betonun işlenebilirliği için çimento dozajı; birim ağırlık ve hava içeriği için ise hava sürükleyici katkı maddesi en önemli parametre olarak bulunmuştur. Genellikle betonun donma- çözülmeye karşı direncini artırması için kullanılan hava sürükleyici katkı maddesi, taze betonun akışkanlığını da artırmıştır. Deneylerde kullanılan Taguchi Yöntemi; deney sayısını azaltmış, her üç deney için geçerli olacak şekilde parametrelerin optimum seviyelerinin belirlenmesini sağlamış ve yapılmayan deneylerin sonuçlarının kestirimini mümkün kılmıştır.
Türkiye’ de Yetiştirilen Esmer ve Siyah Alaca Sığırlarda Süt Verimi, İlk Buzağılama Yaşı ve Servis Periyodu
Türkiye’ de Yetiştirilen Esmer ve Siyah Alaca Sığırlarda Süt Verimi, İlk Buzağılama Yaşı ve Servis Periyodu
Yazar: Özkök, Halil; Uğur, Feyzi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Siyah Alaca, Esmer, Süt verimi, İlk Buzağılama Yaşı, Servis Periyodu

Bu araştırmada, Türkiye’ de 15 işletmede yetiştirilen Siyah Alaca ve Esmer ırkı ineklere ait süt ve döl verimi kayıtları değerlendirilmiştir. Siyah Alaca ve Esmer ırkından ineklere ait gerçek süt verimi, 305 günlük süt verimi ve laktasyon süresine ait en küçük kareler ortalamaları ve standart hataları sırasıyla, 7160.6±33.0 ve 6548.9±47.9 kg, 6729.2±33.3 ve 6249.4±48.3 kg, 330.3±1.5 ve 337.5±2.2 gün olarak tespit edilmiştir. Siyah Alaca ve Esmer ırkı ineklere ait ilk buzağılama yaşı ve servis periyodu ait en küçük kareler ortalamaları ve standart hataları sırasıyla, 845.8±6.6 ve 908.3±8.6 gün, 125.6±3.3 ve 127.5±4.1 gün olarak saptanmıştır. Sürü, ırk, buzağılama yılı, mevsimi ve laktasyon sırasının gerçek süt verimi ve 305 günlük süt verimi üzerine olan etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (P < 0.01). Bununla birlikte, ırkın laktasyon süresi üzerine olan etkisi önemsizdir (P > 0.05). Araştırma bulgularına göre, incelenen sürünün süt verim performansının iyi durumda olduğu, buna karşın servis periyodunun kısaltılmasının uygun olacağı yönünde bir sonuca varılmıştır.

Bu araştırmada, Türkiye’ de 15 işletmede yetiştirilen Siyah Alaca ve Esmer ırkı ineklere ait süt ve döl verimi kayıtları değerlendirilmiştir. Siyah Alaca ve Esmer ırkından ineklere ait gerçek süt verimi, 305 günlük süt verimi ve laktasyon süresine ait en küçük kareler ortalamaları ve standart hataları sırasıyla, 7160.6±33.0 ve 6548.9±47.9 kg, 6729.2±33.3 ve 6249.4±48.3 kg, 330.3±1.5 ve 337.5±2.2 gün olarak tespit edilmiştir. Siyah Alaca ve Esmer ırkı ineklere ait ilk buzağılama yaşı ve servis periyodu ait en küçük kareler ortalamaları ve standart hataları sırasıyla, 845.8±6.6 ve 908.3±8.6 gün, 125.6±3.3 ve 127.5±4.1 gün olarak saptanmıştır. Sürü, ırk, buzağılama yılı, mevsimi ve laktasyon sırasının gerçek süt verimi ve 305 günlük süt verimi üzerine olan etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (P < 0.01). Bununla birlikte, ırkın laktasyon süresi üzerine olan etkisi önemsizdir (P > 0.05). Araştırma bulgularına göre, incelenen sürünün süt verim performansının iyi durumda olduğu, buna karşın servis periyodunun kısaltılmasının uygun olacağı yönünde bir sonuca varılmıştır.
Erzurum’da Yazlık Buğdayda Sorun Oluşturan Tarla Sarmaşığı (Convolvulus arvensis L.)’nın Ekonomik Zarar Eşiğinin Belirlenmesi
Erzurum’da Yazlık Buğdayda Sorun Oluşturan Tarla Sarmaşığı (Convolvulus arvensis L.)’nın Ekonomik Zarar Eşiğinin Belirlenmesi
Yazar: Çoruh, İrfan; Zengin, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Convolvulus arvensis L., Ekonomik Zarar Eşiği, Bindane Ağırlığı, Hektolitre Ağırlığı, Sap+Saman Ağırlığı

Buğday ekim alanlarında önemli yabancı otlardan olan Convolvulus arvensis L.’nin ekonomik zarar eşiği, buğdayın bindane ve hektolitre ağırlıklarına etkilerinin araştırıldığı çalışmadan, 2003 yılı fiyatlarına ve 2,4-D terkipli herbisitin kullanımına bağlı olarak C. arvensis’nin ekonomik zarar eşiklerinin en düşük yoğunlukta dahi aşıldığı belirlenmiştir. Buğday bindane ve hektolitre ağırlığı ile ilgili çalışmada, iki yılın ortalaması alındığında buğday bindane ağırlığı en yüksek kontrolde (38.57 g), en düşük 32 adet/m2 (31.46 g)’de, hektolitre ağırlığı en fazla kontrolde (74320.0 g/100 L), en az 32 adet/m2  (65758.8 g/100 L)’de saptanmıştır.

Buğday ekim alanlarında önemli yabancı otlardan olan Convolvulus arvensis L.’nin ekonomik zarar eşiği, buğdayın bindane ve hektolitre ağırlıklarına etkilerinin araştırıldığı çalışmadan, 2003 yılı fiyatlarına ve 2,4-D terkipli herbisitin kullanımına bağlı olarak C. arvensis’nin ekonomik zarar eşiklerinin en düşük yoğunlukta dahi aşıldığı belirlenmiştir. Buğday bindane ve hektolitre ağırlığı ile ilgili çalışmada, iki yılın ortalaması alındığında buğday bindane ağırlığı en yüksek kontrolde (38.57 g), en düşük 32 adet/m2 (31.46 g)’de, hektolitre ağırlığı en fazla kontrolde (74320.0 g/100 L), en az 32 adet/m2  (65758.8 g/100 L)’de saptanmıştır.
Öğün Sayısının Gökkuşağı Alabalık (Oncorhynchus mykiss) Yavrularının Büyümeleri Üzerine Etkisi
Öğün Sayısının Gökkuşağı Alabalık (Oncorhynchus mykiss) Yavrularının Büyümeleri Üzerine Etkisi
Yazar: Sönmez, Adem Yavuz; Hisar, Olcay; Arslan, Gökhan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Gökkuşağı alabalığı, Öğün sayısı, Büyüme, Yem değerlendirme

Bu çalışmada, gökkuşağı alabalığı yavrularında farklı öğün sayılarının büyüme ve yem değerlendirmeleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırma 60 gün süresince Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Merkezinde bulunan 4x3x2 ebatlarında 9 adet beton havuzda gerçekleştirilmiştir. Ortalama 15,78±0,76 g ağırlığında olan gökkuşağı alabalık yavruları üzerinde günde 1, 2 ve 3 defa olmak üzere 3 farklı öğün sayısı 3 tekerrürlü olmak üzere uygulanmıştır. Sonuçta; hem büyüme hem de yem değerlendirme bakımından günde 3 kere beslenen gökkuşağı alabalık yavruları günde 1 veya 2 kez yemlenen gruplara göre istatistikî (p < 0,05) olarak önemli derecede üstünlük sağladıkları görülmüştür.

Bu çalışmada, gökkuşağı alabalığı yavrularında farklı öğün sayılarının büyüme ve yem değerlendirmeleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırma 60 gün süresince Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Merkezinde bulunan 4x3x2 ebatlarında 9 adet beton havuzda gerçekleştirilmiştir. Ortalama 15,78±0,76 g ağırlığında olan gökkuşağı alabalık yavruları üzerinde günde 1, 2 ve 3 defa olmak üzere 3 farklı öğün sayısı 3 tekerrürlü olmak üzere uygulanmıştır. Sonuçta; hem büyüme hem de yem değerlendirme bakımından günde 3 kere beslenen gökkuşağı alabalık yavruları günde 1 veya 2 kez yemlenen gruplara göre istatistikî (p < 0,05) olarak önemli derecede üstünlük sağladıkları görülmüştür.
Besin Çözeltisine Artan Seviyelerde Uygulanan Cd ve Pb İyonlarına Farklı Domates Çeşitlerinin Tepkisinin Belirlenmesi
Besin Çözeltisine Artan Seviyelerde Uygulanan Cd ve Pb İyonlarına Farklı Domates Çeşitlerinin Tepkisinin Belirlenmesi
Yazar: Aksu, Esra; Yıldız, Nesrin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Ağır metal, domates, kadmiyum, kurşun, tolerans

Bu araştırmada besin çözeltisinde 8 hafta süreyle yetiştirilen iki farklı domates çeşidinin (Rio Grande ve Inuictus Lot. 335) kuru madde üretimi ve mineral element içeriği üzerine farklı seviyelerdeki Cd ve Pb metallerinin etkisi incelenmiştir. Toprak+kum karışımında çimlenip, 3-4 yaprak aşamasına gelen fideler besin çözeltisine aktarılmış ve 0, 0.5, 1, 2, 5, 10, 20, 50 ve 100 mg/kg Pb; 0, 0.05, 0.1, 0.5, 1, 2, 3, 5, 10 ve 20 mg/kg Cd tüm seviyeler için 2 tekrarlı olarak uygulanmıştır. Çiçeklenme başlangıcında (8. hafta) hasat edilen bitkilerin kuru madde miktarları ve besin içerikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak, yapılan varyans analizlerine göre artan Cd ve Pb konsantrasyonlarının her iki çeşitte de kuru madde üretimi üzerine etkisi p < 0.001 olasılık düzeyinde önemli olmuştur. Artan Cd düzeyleri her iki çeşitte de bitkide Cd alımını artırırken, P, Ca, K, Mg ve Fe alımını azaltmıştır. Artan Pb düzeyleri yine her iki çeşitte Pb alımını artırmış, P, Ca, Zn ve Mn alımını azaltmıştır. Kadmiyum uygulamasındaki artışa, kuru madde üretimi açısından Rio grande çeşidi daha toleranslı olurken Pb uygulamasına tolerans açısından, çeşitler arasında önemli bir ayrıcalık belirlenmemiştir.

Bu araştırmada besin çözeltisinde 8 hafta süreyle yetiştirilen iki farklı domates çeşidinin (Rio Grande ve Inuictus Lot. 335) kuru madde üretimi ve mineral element içeriği üzerine farklı seviyelerdeki Cd ve Pb metallerinin etkisi incelenmiştir. Toprak+kum karışımında çimlenip, 3-4 yaprak aşamasına gelen fideler besin çözeltisine aktarılmış ve 0, 0.5, 1, 2, 5, 10, 20, 50 ve 100 mg/kg Pb; 0, 0.05, 0.1, 0.5, 1, 2, 3, 5, 10 ve 20 mg/kg Cd tüm seviyeler için 2 tekrarlı olarak uygulanmıştır. Çiçeklenme başlangıcında (8. hafta) hasat edilen bitkilerin kuru madde miktarları ve besin içerikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak, yapılan varyans analizlerine göre artan Cd ve Pb konsantrasyonlarının her iki çeşitte de kuru madde üretimi üzerine etkisi p < 0.001 olasılık düzeyinde önemli olmuştur. Artan Cd düzeyleri her iki çeşitte de bitkide Cd alımını artırırken, P, Ca, K, Mg ve Fe alımını azaltmıştır. Artan Pb düzeyleri yine her iki çeşitte Pb alımını artırmış, P, Ca, Zn ve Mn alımını azaltmıştır. Kadmiyum uygulamasındaki artışa, kuru madde üretimi açısından Rio grande çeşidi daha toleranslı olurken Pb uygulamasına tolerans açısından, çeşitler arasında önemli bir ayrıcalık belirlenmemiştir.
Erzurum’da Yazlık Buğdayda Sorun Oluşturan Çoban Değneği (Polygonum aviculare L.)’nin Ekonomik Zarar Eşiğinin Belirlenmesi
Erzurum’da Yazlık Buğdayda Sorun Oluşturan Çoban Değneği (Polygonum aviculare L.)’nin Ekonomik Zarar Eşiğinin Belirlenmesi
Yazar: Çoruh, İrfan; Zengin, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Polygonum aviculare L., Ekonomik Zarar Eşiği, Bindane Ağırlığı, Hektolitre Ağırlığı, Sap+Saman Ağırlığı

Bu çalışmada buğday ekim alanlarında önemli yabancı otlardan olan Polygonum aviculare L.’nin ekonomik zarar eşiği, buğdayın bindane ve hektolitre ağırlıklarına etkileri araştırılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, 2003 yılı fiyatlarına ve 2,4-D terkipli herbisitin kullanımına bağlı olarak P. aviculare’nin ekonomik zarar eşiğinin en düşük yoğunluklarda bile aşıldığı belirlenmiştir. Buğday bindane ve hektolitre ağırlığı ile ilgili çalışmada, iki ayrı denemenin ortalaması alındığında, P. aviculare ile ilgili denemede buğday bindane ağırlığı en yüksek kontrolde (37.73 g), en düşük 32 adet/m2 (31.69 g)’de; hektolitre ağırlığı en fazla kontrolde (73278.8 g/100 L), en az ise 32 adet/m2 (65925.0 g/100 L)’de saptanmıştır.

Bu çalışmada buğday ekim alanlarında önemli yabancı otlardan olan Polygonum aviculare L.’nin ekonomik zarar eşiği, buğdayın bindane ve hektolitre ağırlıklarına etkileri araştırılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda, 2003 yılı fiyatlarına ve 2,4-D terkipli herbisitin kullanımına bağlı olarak P. aviculare’nin ekonomik zarar eşiğinin en düşük yoğunluklarda bile aşıldığı belirlenmiştir. Buğday bindane ve hektolitre ağırlığı ile ilgili çalışmada, iki ayrı denemenin ortalaması alındığında, P. aviculare ile ilgili denemede buğday bindane ağırlığı en yüksek kontrolde (37.73 g), en düşük 32 adet/m2 (31.69 g)’de; hektolitre ağırlığı en fazla kontrolde (73278.8 g/100 L), en az ise 32 adet/m2 (65925.0 g/100 L)’de saptanmıştır.
Kesim Hayvanlarında Ultrason Kullanımı / Usage of Ultrasound for Slaughter Animals
Kesim Hayvanlarında Ultrason Kullanımı / Usage of Ultrasound for Slaughter Animals
Yazar: Sabuncuoğlu, Nilüfer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Ultrason, kesim hayvanları, karkas özellikleri

ÖZET: Ultrason, teşhis ve tedavi amacıyla insan ve hayvan kliniklerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, 1950&rsquo;li yıllardanberi bu cihazla canlı hayvanın karkas özeliklerinin değerlendirilmesi çalışmaları yapılmaktadır. Bu çabalar, genetik ıslahprogramları, et üretimi ve yetiştiricilik konularında ilerleme sağlamayı hedeflemektedir. Bu çalışmada, et üretimi için yetiştirilenhayvanlarda, ultrasonik görüntüleme ile ilgili bazı güncel araştırma sonuçları derlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Ultrason, kesim hayvanları, karkas özellikleri. ABSTRACT: Ultrasound equipment is widely used for diagnostic and therapic aims in human and veterinary clinics. Also, withthis equipment, some researches have been practised to evaluate carcass traits of live animals, since 1950s. These efforts have beenaimed to get progress in genetic improvement programmes, meat production and breeding subjects. In this study, results of somecurrent researches concerned about ultrasonic imaging in livestocks, raised for meat production, were reviewed.Key Words: Ultrasound, slaughter animals, carcass traits. 

ÖZET: Ultrason, teşhis ve tedavi amacıyla insan ve hayvan kliniklerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ayrıca, 1950&rsquo;li yıllardanberi bu cihazla canlı hayvanın karkas özeliklerinin değerlendirilmesi çalışmaları yapılmaktadır. Bu çabalar, genetik ıslahprogramları, et üretimi ve yetiştiricilik konularında ilerleme sağlamayı hedeflemektedir. Bu çalışmada, et üretimi için yetiştirilenhayvanlarda, ultrasonik görüntüleme ile ilgili bazı güncel araştırma sonuçları derlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Ultrason, kesim hayvanları, karkas özellikleri. ABSTRACT: Ultrasound equipment is widely used for diagnostic and therapic aims in human and veterinary clinics. Also, withthis equipment, some researches have been practised to evaluate carcass traits of live animals, since 1950s. These efforts have beenaimed to get progress in genetic improvement programmes, meat production and breeding subjects. In this study, results of somecurrent researches concerned about ultrasonic imaging in livestocks, raised for meat production, were reviewed.Key Words: Ultrasound, slaughter animals, carcass traits.