hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ANADOLU'DA ROMA EGEMENLİĞİNE KARŞI İLK BÜYÜK TEPKİ: ARİSTONİKOS İSYANI
THE FIRST MAJOR REACTION AGAINST ROMAN RULE IN ANATOLIA: ARİSTONİKOS REVOLT
Yazar: Türk, Mustafa
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 14 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Old Anatolian History ; Eski Anadolu Tarihi ; Classical Greek and Roman History ; Eski Yunan ve Roma Tarihi ; Aristonikos İsyanı,III. Attalos,Anadolu'da Roma Hakimiyeti

Aristonikos, Pergamon Kralı III. Attalos’un MÖ 133 yılındaki vasiyetinin ardından krallık topraklarının Roma tarafından ilhak edilmesine karşı çıkmıştır. Aristonikos’un bu çıkışı, Eskiçağ tarihi literatüründe uzun süredir tartışılmaktadır. Tartışmalar daha çok III. Attalos’un neden böyle bir yola başvurduğu, Aristonikos’un kraliyet ailesiyle ilişkisi, vasiyetin kapsamı ve özellikle de Aristonikos’un girişiminin niteliği üzerinde yoğunlaşmış durumdadır. Vasiyetin sahte olabileceği yönündeki görüşler, Pergamon’da ele geçen ve isyana verilen desteğinin önlenmesi amacıyla çıkarıldığı anlaşılan yasaları içeren bir yazıtla sonlanmış gözükmektedir. Buna karşın III. Attalos’un tercihinin nedenleri, vasiyetin kapsamı ve isyanın niteliği konusundaki tartışmalar hala devam etmektedir. Üç bölümden oluşan bu çalışma; Antik yazarların eserleri, sikkeler, yazıtlar ve bu kaynaklara dayanarak yazılmış olan modern literatür ışığında, Anadolu’daki Roma hâkimiyetinin hemen başında gerçekleşen Aristonikos isyanını irdelemeyi amaçlamaktadır. Konu; Roma’nın Anadolu ile ilişkilerinin dönüm noktaları, III. Attalos’un vasiyeti ve Aristonikos isyanı başlıkları altında değerlendirilecektir.

Aristonikos, Pergamon Kralı III. Attalos’un MÖ 133 yılındaki vasiyetinin ardından krallık topraklarının Roma tarafından ilhak edilmesine karşı çıkmıştır. Aristonikos’un bu çıkışı, Eskiçağ tarihi literatüründe uzun süredir tartışılmaktadır. Tartışmalar daha çok III. Attalos’un neden böyle bir yola başvurduğu, Aristonikos’un kraliyet ailesiyle ilişkisi, vasiyetin kapsamı ve özellikle de Aristonikos’un girişiminin niteliği üzerinde yoğunlaşmış durumdadır. Vasiyetin sahte olabileceği yönündeki görüşler, Pergamon’da ele geçen ve isyana verilen desteğinin önlenmesi amacıyla çıkarıldığı anlaşılan yasaları içeren bir yazıtla sonlanmış gözükmektedir. Buna karşın III. Attalos’un tercihinin nedenleri, vasiyetin kapsamı ve isyanın niteliği konusundaki tartışmalar hala devam etmektedir. Üç bölümden oluşan bu çalışma; Antik yazarların eserleri, sikkeler, yazıtlar ve bu kaynaklara dayanarak yazılmış olan modern literatür ışığında, Anadolu’daki Roma hâkimiyetinin hemen başında gerçekleşen Aristonikos isyanını irdelemeyi amaçlamaktadır. Konu; Roma’nın Anadolu ile ilişkilerinin dönüm noktaları, III. Attalos’un vasiyeti ve Aristonikos isyanı başlıkları altında değerlendirilecektir.
MODERNİTEDE ŞİDDETİN BİYO-POLİTİK BAĞLAMINA GİORGİO AGAMBEN’İN GÖRÜŞLERİ ÇERÇEVESİNDE TEORİK-FELSEFİ BİR YAKLAŞIM
MODERNİTEDE ŞİDDETİN BİYO-POLİTİK BAĞLAMINA GİORGİO AGAMBEN’İN GÖRÜŞLERİ ÇERÇEVESİNDE TEORİK-FELSEFİ BİR YAKLAŞIM
Yazar: Ünsal, Rabia Betül
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 15 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Political Theory and Political Philosophy ; Siyasal Teori ve Siyaset Felsefesi ; İstisnai Durum,egemen şiddet,Biyo-siyaset,Çıplak Hayat,Hukuk

Bu çalışma, modernitede şiddetin biyo-politik boyutunu, Giorgio Agamben’in biyo-politika, istisna hali ve çıplak hayat kavramları temelinde teorik-felsefi bir yaklaşımla incelemektedir. Batı demokrasilerinde insan hayatına kutsallık atfedilmekte ve sıradan yaşam hukuksal-siyasal düzene dahil edilmektedir. Ancak Agamben’in belirttiği gibi, modern egemenlik, yalnızca kendine benzeyeni özne kabul ederken, nesneleştirdiğini bir öteki olarak konumlandırarak hukuk düzeninden dışlar. Doğal yaşam, modern biyo-siyasal düzen içinde yer aldığında, egemenlik hukukun yaşama referans verdiği, ancak onu askıya aldığı bir yapı haline dönüşmektedir.  Söz konusu yapının temel özelliği; dost-düşmanların belirlenmesi veya ayrıştırılmasından öte, birbirlerinden belki de sonsuza dek ayıran hayat eşiğine karar verilmesidir. Bu çalışma, hukukun içeriksiz kaldığı ve egemenliğin saf biçime büründüğü istisna hâllerinde yaşamın taşıdığı değeri sorgulamaktadır. Bu bağlamda, siyaset sorgulanamaz güce dönüştüğünde, egemenin yaşamı değersizleştirme veya koruma yetkisinin dayandığı moral zemin makalenin ana sorunsalını oluşturmaktadır. Agamben’in vurguladığı gibi, modern siyasal düzen, hukuku askıya alarak şiddeti olağanlaştırmakta ve yaşamı biyo-politik sınırlar içinde yeniden tanımlamaktadır.

Bu çalışma, modernitede şiddetin biyo-politik boyutunu, Giorgio Agamben’in biyo-politika, istisna hali ve çıplak hayat kavramları temelinde teorik-felsefi bir yaklaşımla incelemektedir. Batı demokrasilerinde insan hayatına kutsallık atfedilmekte ve sıradan yaşam hukuksal-siyasal düzene dahil edilmektedir. Ancak Agamben’in belirttiği gibi, modern egemenlik, yalnızca kendine benzeyeni özne kabul ederken, nesneleştirdiğini bir öteki olarak konumlandırarak hukuk düzeninden dışlar. Doğal yaşam, modern biyo-siyasal düzen içinde yer aldığında, egemenlik hukukun yaşama referans verdiği, ancak onu askıya aldığı bir yapı haline dönüşmektedir.  Söz konusu yapının temel özelliği; dost-düşmanların belirlenmesi veya ayrıştırılmasından öte, birbirlerinden belki de sonsuza dek ayıran hayat eşiğine karar verilmesidir. Bu çalışma, hukukun içeriksiz kaldığı ve egemenliğin saf biçime büründüğü istisna hâllerinde yaşamın taşıdığı değeri sorgulamaktadır. Bu bağlamda, siyaset sorgulanamaz güce dönüştüğünde, egemenin yaşamı değersizleştirme veya koruma yetkisinin dayandığı moral zemin makalenin ana sorunsalını oluşturmaktadır. Agamben’in vurguladığı gibi, modern siyasal düzen, hukuku askıya alarak şiddeti olağanlaştırmakta ve yaşamı biyo-politik sınırlar içinde yeniden tanımlamaktadır.
BİLİM VE TEKNOLOJİ KARŞITLIĞINDA REAKSİYONER TUTUM
BİLİM VE TEKNOLOJİ KARŞITLIĞINDA REAKSİYONER TUTUM
Yazar: Sever, Oğuzcan
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 14 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Modern Philosophy ; Modern Felsefe ; bilim,teknoloji,muhafazakarlık,modernite,reaksiyonerlik

Günümüz dünyası bilim ve teknolojinin tüm yaşamı dönüştüren ilerlemesine şahit olsa da bazı kuramcılar bu gelişimin insani değerlere zarar verdiklerini iddia ederler. Bilim ve teknoloji karşısındaki şüpheciliğin radikal karşıtlığa vardığı noktada söz konusu eleştirilerin kaynağını incelemek gerekir. Zira bu tepki modernitenin birçok uğrağını içine alan bir eleştiriye dönüşüp, bilim yanlısı- karşıtı gibi basit bir ikilik temelinde ele alınamaz. Modernite süreciyle birlikte ortaya çıkan yeni insan, doğa, bilim, politika konseptleri, yaşanan ekonomik, siyasal, sosyal sorunlar ve nihayetinde ortalama insanın gündelik algısında deneyimlenen krizler bu sürecin ciddi şekilde kritik edilmesi şart koşmaktadır. Özellikle çağımızda yaşanan tekno- bilimsel gelişmeler neticesinde yükselen ve birçok insan tarafından paylaşılan eleştirileri, radikal- marjinal bir tepki yahut karikatürize edilmiş bir kitlenin karşı çıkışı olarak okumak meselenin derinliği ve çok yönlülüğüne nüfuz edememeye sebep olmaktadır. Bu çalışma söz konusu reaksiyoner tutumun, salt bilime olan tepkiyle sınırlı kalmadığını, temelde modernlik, rasyonalite ve teknolojiyi de kapsayan geniş bir ölçekte konumlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır

Günümüz dünyası bilim ve teknolojinin tüm yaşamı dönüştüren ilerlemesine şahit olsa da bazı kuramcılar bu gelişimin insani değerlere zarar verdiklerini iddia ederler. Bilim ve teknoloji karşısındaki şüpheciliğin radikal karşıtlığa vardığı noktada söz konusu eleştirilerin kaynağını incelemek gerekir. Zira bu tepki modernitenin birçok uğrağını içine alan bir eleştiriye dönüşüp, bilim yanlısı- karşıtı gibi basit bir ikilik temelinde ele alınamaz. Modernite süreciyle birlikte ortaya çıkan yeni insan, doğa, bilim, politika konseptleri, yaşanan ekonomik, siyasal, sosyal sorunlar ve nihayetinde ortalama insanın gündelik algısında deneyimlenen krizler bu sürecin ciddi şekilde kritik edilmesi şart koşmaktadır. Özellikle çağımızda yaşanan tekno- bilimsel gelişmeler neticesinde yükselen ve birçok insan tarafından paylaşılan eleştirileri, radikal- marjinal bir tepki yahut karikatürize edilmiş bir kitlenin karşı çıkışı olarak okumak meselenin derinliği ve çok yönlülüğüne nüfuz edememeye sebep olmaktadır. Bu çalışma söz konusu reaksiyoner tutumun, salt bilime olan tepkiyle sınırlı kalmadığını, temelde modernlik, rasyonalite ve teknolojiyi de kapsayan geniş bir ölçekte konumlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır
TÜRKİYE’DE KÜRESEL İKLİM DEĞİŞİKLİĞİNDE YAŞANAN SÜREÇ: PARİS ANLAŞMASI
THE PROCESS OF GLOBAL CLIMATE CHANGE IN TURKEY: THE PARIS AGREEMENT
Yazar: Arıkan, Yüksel; Ağır, Osman
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 15 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Environment Policy ; Çevre Politikası ; Küresel İklim Değişikliği,Paris Anlaşması,Sera Gazı,Türkiye ; Global Climate Change,Paris Agreement,Greenhouse Gas,Turkey

Refahın adaletsiz dağılımı, küresel düzeyde artan bir sorundur ülkeler arasındaki güven ve istikrarı tehdit etmektedir. İklim değişikliği ve çevresel sorunlar, insan sağlığını ve ekosistemleri ciddi şekilde etkileyerek küresel çapta bir endişe kaynağı haline gelmiştir. Türkiye, küresel iklim değişikliğinden etkilenen ve bu sorunla etkili bir şekilde mücadele edebilmek için çeşitli stratejiler geliştiren bir ülke olarak ön plana çıkmaktadır. İklim değişikliği, dünya genelinde çevresel dengenin bozulmasına ve ekosistemlerde ciddi değişikliklere neden olmaktadır. Türkiye, iklim değişikliğiyle mücadelede uluslararası alanda iş birliği yaparak ve ulusal politikalarını güçlendirerek bu zorluğa karşı Paris Anlaşması gibi uluslararası antlaşmalarla önemli adımlar atmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'nin Paris Anlaşması sürecini analiz ederek küresel iklim değişikliği ile ilgili rolünün ve katkılarının değerlendirilmesidir. Türkiye'de çevre politikalarının uygulanmasını zorlaştıran çeşitli yapısal sorunlar bulunmaktadır. Bu durum, çevresel farkındalığın düşük olmasını ve sivil toplum kuruluşlarının etkinliğinin zayıf olmasını beraberinde getirmektedir. Bu kapsamda Paris Anlaşması'nın Türkiye'nin iklim değişikliği ile mücadelesine önemli katkılar sağlayabileceği değerlendirilmektedir.

The unjust distribution of wealth is a growing problem at the global level and threatens trust and stability between countries. Climate change and environmental problems have become a global concern by seriously affecting human health and ecosystems. Turkey stands out as a country affected by global climate change and developing various strategies to effectively combat this problem. Climate change causes the environmental balance to deteriorate worldwide and serious changes in ecosystems. Turkey is taking important steps against this challenge with international agreements such as the Paris Agreement by cooperating internationally and strengthening its national policies in the fight against climate change. The aim of this study is to evaluate Turkey's role and contributions to global climate change by analyzing the Paris Agreement process. There are various structural problems in Turkey that make it difficult to implement environmental policies. This situation brings about low environmental awareness and weak effectiveness of civil society organizations. In this context, it is evaluated that the Paris Agreement can make significant contributions to Turkey's fight against climate change.
PREKARYA YENİ TEHLİKELİ SINIF
PREKARYA YENİ TEHLİKELİ SINIF
Yazar: Çelik, Tuna
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 15 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Labor Sociology ; Çalışma Sosyolojisi ; prekarya,sınıf,inceleme

Prekarya Yeni Tehlikeli Sınıf  adlı kitabın çıkış noktası, yazarın prekarya olarak nitelendirdiği sınıfı açıklama isteğidir. Standing, prekarya sınıfının anlaşılmadığı takdirde toplumun bir felakete sürükleneceğini iddia etmektedir. Bu noktada kitabın amacı, prekaryayı anlamak ve sınıfın dinamikleri ile değişen dünya düzeni arasındaki bağlantıyı gözler önüne sermektir. Yazarın temel itirazı, piyasada daha fazla istihdam açılmasının ve daha iyi iş koşullarının prekaryanın sorunlarını çözmede yeterli olacağına dair düşüncedir. Kitabın geneline hakim yöntem, yazarın farklı düşünceleri aktarma gayesi ile paralel olarak literatür taramasıdır. Prekarya Yeni Tehlikeli Sınıf; yazarın araştırma yaptığı coğrafi alanın sınırlılığı, araştırma yöntemi, yazarın iddiaları ve iddialarını temellendirme tekniği açısından akademik bir metinden beklenenleri karşılamamaktadır. Kitabın yeni bir kavramı tartışmaya açması, bu beklentilerin daha da artmasına sebep olmuş ancak yazar beklentileri karşılamaktan ziyade düşüncelerini art arda sıralamayı tercih etmiştir. Her ne kadar yukarıda belirtilen unsurlar açısından eleştiriye açık bir metin olsa da kitabın değişen çalışma koşullarına yaptığı vurgu ve konuya dair başlatmış olduğu tartışmalar değerlidir.

Prekarya Yeni Tehlikeli Sınıf  adlı kitabın çıkış noktası, yazarın prekarya olarak nitelendirdiği sınıfı açıklama isteğidir. Standing, prekarya sınıfının anlaşılmadığı takdirde toplumun bir felakete sürükleneceğini iddia etmektedir. Bu noktada kitabın amacı, prekaryayı anlamak ve sınıfın dinamikleri ile değişen dünya düzeni arasındaki bağlantıyı gözler önüne sermektir. Yazarın temel itirazı, piyasada daha fazla istihdam açılmasının ve daha iyi iş koşullarının prekaryanın sorunlarını çözmede yeterli olacağına dair düşüncedir. Kitabın geneline hakim yöntem, yazarın farklı düşünceleri aktarma gayesi ile paralel olarak literatür taramasıdır. Prekarya Yeni Tehlikeli Sınıf; yazarın araştırma yaptığı coğrafi alanın sınırlılığı, araştırma yöntemi, yazarın iddiaları ve iddialarını temellendirme tekniği açısından akademik bir metinden beklenenleri karşılamamaktadır. Kitabın yeni bir kavramı tartışmaya açması, bu beklentilerin daha da artmasına sebep olmuş ancak yazar beklentileri karşılamaktan ziyade düşüncelerini art arda sıralamayı tercih etmiştir. Her ne kadar yukarıda belirtilen unsurlar açısından eleştiriye açık bir metin olsa da kitabın değişen çalışma koşullarına yaptığı vurgu ve konuya dair başlatmış olduğu tartışmalar değerlidir.
İkinci Analitikler Işığında Aristoteles’in Doğa Felsefesinin Bilimsel Değeri Üzerine Bir Soruşturma
An Inquiry into the Scientific Value of Aristotle's Natural Philosophy in the Light of the Second Analytics
Yazar: Erenler, Mehmet Özgür
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 15 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Ancient Philosophy ; Eskiçağ Felsefesi ; Apodeiktik,Burhân,Doğa Felsefesi,Kesinlik,Mantık

Aristoteles, sistem filozofudur ve birçok farklı konuda eser ortaya koymuştur. İlk defa mantığı sistemli hale getiren de odur. Aristoteles, mantık külliyatının bir parçası olan İkinci Analitikler isimli eserinde, ‘apodeiktik’ adıyla meşhur olan bilimsel kanıtlama yöntemini ortaya koymuştur. Bu özgün yöntem, bilim tarihine damgasını vurmuştur. İslam felsefe geleneğinde ‘burhân’ olarak da anılan apodeiktik yöntem, tümevarım ve tümdengelimin işbirliğiyle işleyen bir bilimsel yönteme denk düşer. Kesinliği arama tekniği bakımından diyalektik ve sofistik kıyasa üstün gelen apodeiktik kıyasın belli şartları taşıması gerekmektedir. “Aristoteles’in doğa felsefesi kapsamındaki eserlerinde kullandığı öncüller ve ulaştığı sonuçlar apodeiktik kıyasın şartlarını taşıyor mu?” sorusu gündeme gelir. Apodeiktik yönteme bağlı kaldı mı kalmadı mı? Bunun tespit edilmesi Aristoteles’in doğa felsefesi bağlamındaki sözlerinin bilimsel kıymetini ortaya koyacaktır.

Aristoteles, sistem filozofudur ve birçok farklı konuda eser ortaya koymuştur. İlk defa mantığı sistemli hale getiren de odur. Aristoteles, mantık külliyatının bir parçası olan İkinci Analitikler isimli eserinde, ‘apodeiktik’ adıyla meşhur olan bilimsel kanıtlama yöntemini ortaya koymuştur. Bu özgün yöntem, bilim tarihine damgasını vurmuştur. İslam felsefe geleneğinde ‘burhân’ olarak da anılan apodeiktik yöntem, tümevarım ve tümdengelimin işbirliğiyle işleyen bir bilimsel yönteme denk düşer. Kesinliği arama tekniği bakımından diyalektik ve sofistik kıyasa üstün gelen apodeiktik kıyasın belli şartları taşıması gerekmektedir. “Aristoteles’in doğa felsefesi kapsamındaki eserlerinde kullandığı öncüller ve ulaştığı sonuçlar apodeiktik kıyasın şartlarını taşıyor mu?” sorusu gündeme gelir. Apodeiktik yönteme bağlı kaldı mı kalmadı mı? Bunun tespit edilmesi Aristoteles’in doğa felsefesi bağlamındaki sözlerinin bilimsel kıymetini ortaya koyacaktır.
Türkiye’de Etnik Temelli Sorunlar Karşısında Erbakan’ın Toplumsal Barış Anlayışı
Erbakan’s Concept of Social Peace Against Ethnic-Based Problems in Turkey
Yazar: Gündoğmuş, Bekir
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Erbakan,Toplumsal Barış,Etnik Sorun,Milli Görüş ; Erbakan,Social Peace,Ethnic Problem,Milli Gorus

Mekansal yakınlaşmanın yaşandığı modern dönemde toplumsal ayrışma kaynaklarından birisi olarak görülen etnik farklılıklar çeşitli müdahalelere maruz bırakıldığında sosyo-kültürel ve siyasalkırılmalara neden olabilmektedir. Nitekim Batı merkezli düşünülen ve tek tipleştirici kimliği öne çıkartılan uluslaşma süreci Türkiye’de etnik temelli sorunları da beraberinde getirmiştir. Ancak bu sorun farklı etnik gruplar arasında yaşanan bir çatışma haline değil sistemsel bir probleme işaret etmektedir. Bu nedenle sorunun çözümüne yönelik tekliflerin aynı zamanda alternatif sistem önerilerini de içermesi kaçınılmaz olmaktadır. Bu çalışmada yakın dönem Türk siyasal hayatında önemli bir konuma sahip olan Necmettin Erbakan’ın Türkiye’deki etnik temelli sorunlara yönelik yaklaşımı ve sistem önerileri ele alınacaktır.

Ethnic differences, which are seen as one of the sources of social separation in the modern period of spatial proximity, can cause socio-cultural and political breakdowns when exposed to variousinterventions. Indeed, Western-centric, stereotypical identity prominent nationalization process has brought ethnic-based problems in Turkey. However, this problem is not a conflict between different ethnic groups but a systematic problem. Therefore, it is inevitable that the proposals for solution of the problem include the suggestions of alternative systems at the same time. In this study, approach and system proposals of Necmettin Erbakan, who has an important position in the recent Turkish political life, for ethnic problems in Turkey will be discussed.
NİETZSCHE VE HEGEL’DE TARİH BİLMECESİ
NİETZSCHE VE HEGEL’DE TARİH BİLMECESİ
Yazar: Kayan, Gözde
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Hegel,Nietzsche,Tarih,Ebedi dönüş,son

Felsefe tarihine baktığımızda, birçok düşünürün gerekkendinden önceki çağlara gerekse de kendi dönemindeki felsefi düşünüşe yönelikolarak, birtakım olumlu ya da olumsuz eleştiriler yönelttiklerini görebiliriz.Döneminin önemli filozoflarını da filozof yapan, aslında kendilerine özgüortaya koydukları felsefi düşünüştür. Dolayısıyla Hegel, döneminde ortayakoyduğu düşünceleriyle, hem kendi çağında hem de kendinden sonraki çağlarda birçığır açmış olup, felsefesinde görüşlerine katılanlara ve karşı çıkıpeleştirenlere imkan veren bir isim olabilmiştir. Nitekim Hegel’in felsefesinieleştiren filozoflar arasında Nietzsche de yer almaktadır. Nietzsche, Hegel’intarih felsefesine yönelik ortaya koyduğu görüşleri eleştirmiş ve onun tariheyönelik olan düşüncelerinin ne kadar tehlikeli ve yanlış olduğunu savunmuştur. Öyleki bu makale, Hegel’in tarih felsefesindeki ‘’tarihte bir sona ulaşma fikri’’ni,Nietzsche’nin buna karşılık eleştirileri doğrultusunda incelemeyiamaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda makale Nietzsche’nin, Hegel’in tarihfelsefesinde ‘’tarihte bir ilerleme ve sonunda da bir sona ulaşma’’ anlayışınıneleştirisinin ayrıntılı bir çözümlemesini yapmaktadır.

Felsefe tarihine baktığımızda, birçok düşünürün gerekkendinden önceki çağlara gerekse de kendi dönemindeki felsefi düşünüşe yönelikolarak, birtakım olumlu ya da olumsuz eleştiriler yönelttiklerini görebiliriz.Döneminin önemli filozoflarını da filozof yapan, aslında kendilerine özgüortaya koydukları felsefi düşünüştür. Dolayısıyla Hegel, döneminde ortayakoyduğu düşünceleriyle, hem kendi çağında hem de kendinden sonraki çağlarda birçığır açmış olup, felsefesinde görüşlerine katılanlara ve karşı çıkıpeleştirenlere imkan veren bir isim olabilmiştir. Nitekim Hegel’in felsefesinieleştiren filozoflar arasında Nietzsche de yer almaktadır. Nietzsche, Hegel’intarih felsefesine yönelik ortaya koyduğu görüşleri eleştirmiş ve onun tariheyönelik olan düşüncelerinin ne kadar tehlikeli ve yanlış olduğunu savunmuştur. Öyleki bu makale, Hegel’in tarih felsefesindeki ‘’tarihte bir sona ulaşma fikri’’ni,Nietzsche’nin buna karşılık eleştirileri doğrultusunda incelemeyiamaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda makale Nietzsche’nin, Hegel’in tarihfelsefesinde ‘’tarihte bir ilerleme ve sonunda da bir sona ulaşma’’ anlayışınıneleştirisinin ayrıntılı bir çözümlemesini yapmaktadır.
İmam Hatip Okulu Öğretmenlerinin Örgütsel Kimlik Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
İmam Hatip Okulu Öğretmenlerinin Örgütsel Kimlik Algılarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Yazar: Arslan, Mustafa
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: İmam Hatip Okulları,Kimlik,Örgütsel kimlik

Bu araştırmanın amacıİmam Hatip okullarında görev yapan öğretmenlerin örgütsel kimlik algı düzeylerinibelirlemek ve bazı değişkenlere göre durumunu ortaya koymaktır. Çalışmaörneklem grubunu 2016-17 eğitim-öğretim yılı Bahar döneminde Malatya, Çorum,Hatay ve Diyarbakır illerinin merkez ve ilçelerindeki İmam Hatip Okullarındagörev yapan 305 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Arslan(2017) tarafından geliştirilen “İmam Hatip Okulları Örgütsel Kimlik AlgısıÖlçeği (İHOKA)” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda İmam Hatip Okuluöğretmenlerinin örgütsel kimlik algılarının yüksek düzeyde olduğu, örgütselkimlik algı boyutları tümü arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Araştırmayakatılan öğretmenlerin örgütsel kimlikdüzeylerinin mezunolunan fakülte değişkeninden etkilendiği sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyet veçalışılan yere göre öğretmenlerin örgütsel kimlik düzeylerinde farklılıkgörülmeyip eşit düzeyde bir kimlik düzeyine sahip oldukları görülmüştür.

Bu araştırmanın amacıİmam Hatip okullarında görev yapan öğretmenlerin örgütsel kimlik algı düzeylerinibelirlemek ve bazı değişkenlere göre durumunu ortaya koymaktır. Çalışmaörneklem grubunu 2016-17 eğitim-öğretim yılı Bahar döneminde Malatya, Çorum,Hatay ve Diyarbakır illerinin merkez ve ilçelerindeki İmam Hatip Okullarındagörev yapan 305 öğretmen oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak Arslan(2017) tarafından geliştirilen “İmam Hatip Okulları Örgütsel Kimlik AlgısıÖlçeği (İHOKA)” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda İmam Hatip Okuluöğretmenlerinin örgütsel kimlik algılarının yüksek düzeyde olduğu, örgütselkimlik algı boyutları tümü arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Araştırmayakatılan öğretmenlerin örgütsel kimlikdüzeylerinin mezunolunan fakülte değişkeninden etkilendiği sonucuna ulaşılmıştır. Cinsiyet veçalışılan yere göre öğretmenlerin örgütsel kimlik düzeylerinde farklılıkgörülmeyip eşit düzeyde bir kimlik düzeyine sahip oldukları görülmüştür.