Çeşitli Maddeler İle Kemik İçi İmplant Uygulamalarının Deneysel İncelenmesi (*)
Çeşitli Maddeler İle Kemik İçi İmplant Uygulamalarının Deneysel İncelenmesi (*)
Yazar: Yengin, Esengün; Köse, Ekrem
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 15 No. 2, 2013

ÖZETBu araştırmada deney hayvanı olarak 8 adet erişkin sokak köpeği kullanılmıştır. Deney hayvanlarının çenelerine ye femurlarına toplam 158 adet kemik içi vitalyum, remanyum, porselen ve akrilik implant uygulanmış; klinik, radyografik makroskopik ve hlstopatolojik gözlemler yapılmıştır.İmplantların hiçbiri yabancı cisim reaksiyonu uyarmamıştır. Araştırmada bazı implantların başarısız olmasında uygulama sırasındaki teknik hatalar ve vücut direncinin düşük olması etkili olmuştur.Histopatolojik tetkiklerde, başarılı diş implantlarının çevresinde oluşan kollagen lifli bağ dokusunun tabii dişin periodontal dokusuna benzediği görülmüştür. Olgunlaşmakta olan kemiğin ise implanta gelen kuvvetlere dik yönde diziliş gösteren aktif Havers sistemli lameller halinde olduğu göze çarpmıştır. Epitel invajinosyonunun bağ dokusu sınırından aşağıya geçmediği implantlar çevresindeki submukozada ve bağ dokusunda ilk haftalarda yaygın olarak görülen lenfosit, plazmosit ve polimorf çekirdekli lökosit enfiltrasyonu zamanla yatışmıştır.Fonksiyona iştirak etmeyen implantlar çevresindeki fibröz zarın ince olduğu ve bazı yerlerde implantların düzensiz yapıdaki kemikle temas ettiği saptanmıştır.Çiğneme basıncına diğerlerine nazaran çok daha dirençli olduğu saptanan metal kama implantların dişhekimliği implantolojisinde çiğneme fonksiyonunu restore etmek amacı ile rahatlıkla kullanılabileceği belirlenmiştir.SUMMARYIn this investigation totally 158 endosseous implants of vitallium, remanium, porcellain and acrylic were inserted in the jaws and femurs of 8 experimental dogs. Clinical, radiografÃ­e and histologic analyses were made of specimens for periods up to 7,5 months after placement.The implants were well tolerated by the primate tissues and no foreign body reaction was investigated. The faillure of a few implants were due to some technical faults in the insertion of these implants.The histopathological studies of succesful implants in the jaws showed a dense collagenous connective tissue with minimal vascularity and it resembled the periodontal tissues of natural teeth. The newly formed alveolar bone was healthy and presented evidence of osteoblastic activity with the deposition of osteoid.The gingival sulcus depth appeared to be slightly greater at the implant than 2t the natural tooth surface. In succesfull cases there was no epitelial proliferation below the fibrous connective tissue line.The implants that were not subjected to functional forces were surrounded by a very thin membrane of fibrous tissue and the bone around these implants were rather irregular in structure.Radiografic examination revealed a progressive healing of the osseous tissues. There were neither resorption nor a neoplastic feature in the implant tissues.The long-term follow up and observations of the dogs indicate that although all of the materials were biologically conformable; the metal implants are mechanically more efficient and are not loosened by usual mechanical stresses.

ÖZETBu araştırmada deney hayvanı olarak 8 adet erişkin sokak köpeği kullanılmıştır. Deney hayvanlarının çenelerine ye femurlarına toplam 158 adet kemik içi vitalyum, remanyum, porselen ve akrilik implant uygulanmış; klinik, radyografik makroskopik ve hlstopatolojik gözlemler yapılmıştır.İmplantların hiçbiri yabancı cisim reaksiyonu uyarmamıştır. Araştırmada bazı implantların başarısız olmasında uygulama sırasındaki teknik hatalar ve vücut direncinin düşük olması etkili olmuştur.Histopatolojik tetkiklerde, başarılı diş implantlarının çevresinde oluşan kollagen lifli bağ dokusunun tabii dişin periodontal dokusuna benzediği görülmüştür. Olgunlaşmakta olan kemiğin ise implanta gelen kuvvetlere dik yönde diziliş gösteren aktif Havers sistemli lameller halinde olduğu göze çarpmıştır. Epitel invajinosyonunun bağ dokusu sınırından aşağıya geçmediği implantlar çevresindeki submukozada ve bağ dokusunda ilk haftalarda yaygın olarak görülen lenfosit, plazmosit ve polimorf çekirdekli lökosit enfiltrasyonu zamanla yatışmıştır.Fonksiyona iştirak etmeyen implantlar çevresindeki fibröz zarın ince olduğu ve bazı yerlerde implantların düzensiz yapıdaki kemikle temas ettiği saptanmıştır.Çiğneme basıncına diğerlerine nazaran çok daha dirençli olduğu saptanan metal kama implantların dişhekimliği implantolojisinde çiğneme fonksiyonunu restore etmek amacı ile rahatlıkla kullanılabileceği belirlenmiştir.SUMMARYIn this investigation totally 158 endosseous implants of vitallium, remanium, porcellain and acrylic were inserted in the jaws and femurs of 8 experimental dogs. Clinical, radiografÃ­e and histologic analyses were made of specimens for periods up to 7,5 months after placement.The implants were well tolerated by the primate tissues and no foreign body reaction was investigated. The faillure of a few implants were due to some technical faults in the insertion of these implants.The histopathological studies of succesful implants in the jaws showed a dense collagenous connective tissue with minimal vascularity and it resembled the periodontal tissues of natural teeth. The newly formed alveolar bone was healthy and presented evidence of osteoblastic activity with the deposition of osteoid.The gingival sulcus depth appeared to be slightly greater at the implant than 2t the natural tooth surface. In succesfull cases there was no epitelial proliferation below the fibrous connective tissue line.The implants that were not subjected to functional forces were surrounded by a very thin membrane of fibrous tissue and the bone around these implants were rather irregular in structure.Radiografic examination revealed a progressive healing of the osseous tissues. There were neither resorption nor a neoplastic feature in the implant tissues.The long-term follow up and observations of the dogs indicate that although all of the materials were biologically conformable; the metal implants are mechanically more efficient and are not loosened by usual mechanical stresses.