hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SINIF ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN RESİM-İŞ EĞİTİMİ DERSİ SONRASI RESME İLİŞKİN TUTUMLARININ İNCELENMESİ
SINIF ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN RESİM-İŞ EĞİTİMİ DERSİ SONRASI RESME İLİŞKİN TUTUMLARININ İNCELENMESİ
Yazar: Göktaş, Yakup
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Sınıf öğretmenliği, resme karşı tutum, resim-iş dersi

Bu araştırmada, Atatürk Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü  öğrencilerinin resim- iş eğitimi dersinde, resme karşı öğrenci tutumları belirlenmiş  ve incelenmiştir. Öğrencilerin, öğretmen olarak atandıktan sonra vermek zorunda  oldukları resim-iş dersindeki tutum ve başarılarını belirleyecek olan şu an ki  tutumları, araştırmanın önemini arttırmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı  olarak anket kullanılmıştır. 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında, Atatürk  Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi ve Ağrı Eğitim Fakültelerinde  öğrenim gören Sınıf Öğretmenliği Bölümü’nden toplam 250 öğrenci bu  araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Anket beşli likert tipinde ve resme  ilişkin tutumları belirlemeye yönelik soruları içermektedir. Ayrıca cinsiyet, mezun  olunan lise ile ilgili demografik bilgileri de içermektedir. Anket uygulaması resim-iş  dersine başlanmadan dönemin başında ve yaklaşık 14 hafta ders işlendikten  sonra dönem sonunda olmak üzere iki defa yapılmıştır. Anket verilerinin  değerlendirilmesi sonucunda ankete verilen ilk cevaplarla son cevapları arasında  öğrenci tutumlarının pozitif yönde değişimlerinin olduğu gözlenmiştir.

Bu araştırmada, Atatürk Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü  öğrencilerinin resim- iş eğitimi dersinde, resme karşı öğrenci tutumları belirlenmiş  ve incelenmiştir. Öğrencilerin, öğretmen olarak atandıktan sonra vermek zorunda  oldukları resim-iş dersindeki tutum ve başarılarını belirleyecek olan şu an ki  tutumları, araştırmanın önemini arttırmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı  olarak anket kullanılmıştır. 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında, Atatürk  Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi ve Ağrı Eğitim Fakültelerinde  öğrenim gören Sınıf Öğretmenliği Bölümü’nden toplam 250 öğrenci bu  araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Anket beşli likert tipinde ve resme  ilişkin tutumları belirlemeye yönelik soruları içermektedir. Ayrıca cinsiyet, mezun  olunan lise ile ilgili demografik bilgileri de içermektedir. Anket uygulaması resim-iş  dersine başlanmadan dönemin başında ve yaklaşık 14 hafta ders işlendikten  sonra dönem sonunda olmak üzere iki defa yapılmıştır. Anket verilerinin  değerlendirilmesi sonucunda ankete verilen ilk cevaplarla son cevapları arasında  öğrenci tutumlarının pozitif yönde değişimlerinin olduğu gözlenmiştir.
PİCASSO’NUN ‘AVİGNON’LU KIZLAR’ ADLI ESERİNDE BİÇİM - İÇERİK İLİŞKİSİ
PİCASSO’NUN ‘AVİGNON’LU KIZLAR’ ADLI ESERİNDE BİÇİM - İÇERİK İLİŞKİSİ
Yazar: Kaplanoğlu, Lütfü
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Picasso, Kübizm, Avangard Sanat, Afrika Sanatı, Modern Sanat

Sanatta her avangart çıkış, yapmış olduğu devrim sarsıntısına göre tepkiler almıştır. Sanat ve sanatçı özgürlüğünün yeni bakış açıları yakalaması bakımından önemli olan avangart yaklaşımların 20. yüzyılın en önemli eserlerinden biri olan ‘Avignon’lu Kızlar’, yapılış mantığı, doğaya bakış açısı bakımından, Pablo Picasso’nun yakın sanatçı dostlarından bile büyük tepki gördüğü eser olmuştur. 1907’ yapılan bu eserde Picasso birçok sanatçının eserinden etkilenmiştir. ‘Başka sanatçılardan kendime lazım olanı alırım’ diyen Picasso’nun bu sanatçıların eserlerinin yanında, bu nesnelerle kendi hayatının bağlantısını sorguladığı görülmektedir. Sanat eseri analizi bağlamında sanatçının yaşamış olduğu dönem, yaşadığı mekan, sosyal, siyasal ve psikolojik ortam, ‘Avignonlu Kızlar’da kendini bulur. Her şey bir sanat eserinde olması gerektiği gibidir. Her ne kadar esinlenme olursa olsun bu eser Rönesans klasik perspektif kurallarını değiştirerek yıkan, bakış açılarını zenginleştiren, sanat tarihinin başat eserlerinden biri olmayı başarmıştır.

Sanatta her avangart çıkış, yapmış olduğu devrim sarsıntısına göre tepkiler almıştır. Sanat ve sanatçı özgürlüğünün yeni bakış açıları yakalaması bakımından önemli olan avangart yaklaşımların 20. yüzyılın en önemli eserlerinden biri olan ‘Avignon’lu Kızlar’, yapılış mantığı, doğaya bakış açısı bakımından, Pablo Picasso’nun yakın sanatçı dostlarından bile büyük tepki gördüğü eser olmuştur. 1907’ yapılan bu eserde Picasso birçok sanatçının eserinden etkilenmiştir. ‘Başka sanatçılardan kendime lazım olanı alırım’ diyen Picasso’nun bu sanatçıların eserlerinin yanında, bu nesnelerle kendi hayatının bağlantısını sorguladığı görülmektedir. Sanat eseri analizi bağlamında sanatçının yaşamış olduğu dönem, yaşadığı mekan, sosyal, siyasal ve psikolojik ortam, ‘Avignonlu Kızlar’da kendini bulur. Her şey bir sanat eserinde olması gerektiği gibidir. Her ne kadar esinlenme olursa olsun bu eser Rönesans klasik perspektif kurallarını değiştirerek yıkan, bakış açılarını zenginleştiren, sanat tarihinin başat eserlerinden biri olmayı başarmıştır.
TÜRKİYE’DE OPERA, BALE ve DEVLET OPERA ve BALESİ’NİN EVRİMSELLİĞİ
TÜRKİYE’DE OPERA, BALE ve DEVLET OPERA ve BALESİ’NİN EVRİMSELLİĞİ
Yazar: Özhancı, Elif
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Opera, Bale, Dram, Devlet Opera ve Balesi

Opera ve bale sahne ve gösteri sanatlarının birçok öğesini bünyesinde barındıran bir sanat dalıdır. Drama, müzik, dans gibi sanat dalları opera ve bale içinde yoğrularak bir bütün halini alır ve sahnedeki devinime katkıda bulunurlar. 16. yüz yıldan bu yana başta Avrupa olmak üzere dünyanın birçok yerinde gelişim göstermiş olan bu iki sahne sanatı çağdaş toplumun alt yapısının oluşumunu büyük ölçüde etkilemiştir. Türkiye’de 18. yüz yılın sonlarına doğru kendini göstermiş olmasına rağmen hızlı bir gelişim süreci geçirmiş ve bu sanat dalları devlet tarafından kurumsallaştırılmıştır.

Opera ve bale sahne ve gösteri sanatlarının birçok öğesini bünyesinde barındıran bir sanat dalıdır. Drama, müzik, dans gibi sanat dalları opera ve bale içinde yoğrularak bir bütün halini alır ve sahnedeki devinime katkıda bulunurlar. 16. yüz yıldan bu yana başta Avrupa olmak üzere dünyanın birçok yerinde gelişim göstermiş olan bu iki sahne sanatı çağdaş toplumun alt yapısının oluşumunu büyük ölçüde etkilemiştir. Türkiye’de 18. yüz yılın sonlarına doğru kendini göstermiş olmasına rağmen hızlı bir gelişim süreci geçirmiş ve bu sanat dalları devlet tarafından kurumsallaştırılmıştır.
SİVA-ŞARKIŞLA HARDAL KÖYÜ CAMİSİ
SİVA-ŞARKIŞLA HARDAL KÖYÜ CAMİSİ
Yazar: Yıldız, İrfan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Cami, mihrap, Hardal Köyü, ahşap, taş malzeme, alçı

Bu araştırmada ahşap direkli Sivas/Şarkışla/Hardal Köyü Camisi’nin tanıtımı yapılacaktır. Bu yapıyla alakalı bugüne kadar herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Caminin planı, malzemesi ve süslemesi detaylı bir şekilde incelenerek hem kendi bölgesindeki hem de Anadolu Türk Sanatı içerisindeki yeri ve önemi ortaya konmaya çalışılmıştır. XV. yüzyıl da inşa edilen ve 1663 yılında onarım geçiren cami, ahşap destekli camilerin taşradaki bir uygulaması olması bakımından önemlidir.

Bu araştırmada ahşap direkli Sivas/Şarkışla/Hardal Köyü Camisi’nin tanıtımı yapılacaktır. Bu yapıyla alakalı bugüne kadar herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Caminin planı, malzemesi ve süslemesi detaylı bir şekilde incelenerek hem kendi bölgesindeki hem de Anadolu Türk Sanatı içerisindeki yeri ve önemi ortaya konmaya çalışılmıştır. XV. yüzyıl da inşa edilen ve 1663 yılında onarım geçiren cami, ahşap destekli camilerin taşradaki bir uygulaması olması bakımından önemlidir.
ERZURUMLU İKİ HATTATA AİT HAT İCÂZETİ
ERZURUMLU İKİ HATTATA AİT HAT İCÂZETİ
Yazar: Bakırcı, Selami; Çöğenli, Sadi
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Erzurum, hat, hattat, yazı, icâzet

Bu makalede, tarihte pek çok ilmi, edebi, kültürel ve sanatsal faaliyetlerin sürdürüldüğü Erzurum’da XVII. y. yılda yaşamış iki hattata ait iki icâzetnâmeyi ele aldık. Üslup ve içerik bakımından geleneksel “hat icâzeti”nin bütün özelliklerini yansıtan bu icâzetnâmeler, Erzurum’da icra edilmiş olan hat sanatının gerek Osmanlı hattatlarıyla gerek genel olarak hat üstatlarıyla olan bağlantısını göstermesi bakımından önem arzetmektedir.

Bu makalede, tarihte pek çok ilmi, edebi, kültürel ve sanatsal faaliyetlerin sürdürüldüğü Erzurum’da XVII. y. yılda yaşamış iki hattata ait iki icâzetnâmeyi ele aldık. Üslup ve içerik bakımından geleneksel “hat icâzeti”nin bütün özelliklerini yansıtan bu icâzetnâmeler, Erzurum’da icra edilmiş olan hat sanatının gerek Osmanlı hattatlarıyla gerek genel olarak hat üstatlarıyla olan bağlantısını göstermesi bakımından önem arzetmektedir.
PATNOS-TUTAK ÇEVRESİNDE TÜRBE VE TARİHİ MEZARLIKLAR
PATNOS-TUTAK ÇEVRESİNDE TÜRBE VE TARİHİ MEZARLIKLAR
Yazar: Çetin, Yusuf
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Patnos, Tutak, mezar taşı, türbe, mezarlık

Tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapmış olan Van Gölü Havzası, zengin kültür ve sanat birikimiyle komşu bölgeleri de büyük ölçüde etkilemiştir. Havzanın kuzeyinde bulunan Ağrı’nın Patnos ve Tutak ilçeleri özellikle anıt mezar mimarisi bakımından Van Gölü Havzasındaki yapılanma ile büyük benzerlik göstermektedir. Patnos Köseler, Taşkın ve Ziyaret köyleri ile Tutak Ocakbaşı, Bintosun köylerindeki tarihi mezarlıklarda bulunan türbe ve mezarlardan Osmanlı dönemine ait XVI. ve XIX. yüzyıldan kalan birkaç mezar dışında diğer mezarların tarihleri bilinmemektedir. Ahlat geleneğinde olan bu mezarların çoğu liken ile kaplandığından üzerlerindeki kitabeler okunamamaktadır. Ancak bu bölgedeki mezarların Ahlat, Bitlis, Erciş, Güroymak gibi yakın çevredeki tarihleri belli mezarlarla yazı, bezme karakteri ve tipolojik benzerlikleri XII-XV. yüzyıllar arasından kalmış olduklarını göstermektedir. Bu makalede amacımız bölgede pek tanınmayan anıt mezar örneklerini bilim dünyasına tanıtmak ve Van Gölü Havzasında bulunan diğer eserlerle bağlarını ortaya koymaktır.

Tarih boyunca birçok uygarlığa ev sahipliği yapmış olan Van Gölü Havzası, zengin kültür ve sanat birikimiyle komşu bölgeleri de büyük ölçüde etkilemiştir. Havzanın kuzeyinde bulunan Ağrı’nın Patnos ve Tutak ilçeleri özellikle anıt mezar mimarisi bakımından Van Gölü Havzasındaki yapılanma ile büyük benzerlik göstermektedir. Patnos Köseler, Taşkın ve Ziyaret köyleri ile Tutak Ocakbaşı, Bintosun köylerindeki tarihi mezarlıklarda bulunan türbe ve mezarlardan Osmanlı dönemine ait XVI. ve XIX. yüzyıldan kalan birkaç mezar dışında diğer mezarların tarihleri bilinmemektedir. Ahlat geleneğinde olan bu mezarların çoğu liken ile kaplandığından üzerlerindeki kitabeler okunamamaktadır. Ancak bu bölgedeki mezarların Ahlat, Bitlis, Erciş, Güroymak gibi yakın çevredeki tarihleri belli mezarlarla yazı, bezme karakteri ve tipolojik benzerlikleri XII-XV. yüzyıllar arasından kalmış olduklarını göstermektedir. Bu makalede amacımız bölgede pek tanınmayan anıt mezar örneklerini bilim dünyasına tanıtmak ve Van Gölü Havzasında bulunan diğer eserlerle bağlarını ortaya koymaktır.
GÖRSEL SANATLAR ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KAYGI DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
GÖRSEL SANATLAR ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KAYGI DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
Yazar: Dilmaç, Oğuz
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Görsel sanatlar eğitimi, mesleki kaygı, sanat eğitimi

Bu araştırmada, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının mesleki kaygı alanlarına ilişkin kaygı düzeyleri ortaya konmaya çalışılmaktadır. Bu amaç doğrultusunda yürütülen araştırmanın evreni, Türkiye’deki Eğitim Fakültelerinin Resim-iş öğretmenliği Anabilim Dalı son sınıf öğrencileridir. Araştırmanın örneklemini, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Atatürk Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi, Resim- iş Eğitimi Anabilim Dalı son sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, kaynak tarama ve “Öğretmen Adayı Kaygı Ölçeği” yoluyla toplanmıştır. Veriler SPSS 13.0 ortamında çözümlenmiş, bulgular yorumlanarak görsel sanatlar öğretmeni adaylarının taşıdıkları mesleki kaygı düzeyi, “kaygı alanları” bakımından saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmada öğretmen adaylarının mesleki kaygılarının cinsiyet, ailelerinin gelir düzeyleri ve mezun oldukları lise türüne göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, cinsiyet “görev, ben ve öğrenci merkezli kaygılarda” anlamlı farklılığa yol açacak bağımsız bir değişken değilken, ailelerin gelir düzeyinin yüksek olması “görev, ben ve öğrenci merkezli kaygıları” anlamlı ölçüde azaltan bir bağımsız değişken olarak karşımıza çıkmıştır. Ayrıca araştırma bulguları, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının düşük düzeyde mesleki kaygıları olduğu sonucunu ortaya koymuştur.

Bu araştırmada, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının mesleki kaygı alanlarına ilişkin kaygı düzeyleri ortaya konmaya çalışılmaktadır. Bu amaç doğrultusunda yürütülen araştırmanın evreni, Türkiye’deki Eğitim Fakültelerinin Resim-iş öğretmenliği Anabilim Dalı son sınıf öğrencileridir. Araştırmanın örneklemini, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Atatürk Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi, Resim- iş Eğitimi Anabilim Dalı son sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada veriler, kaynak tarama ve “Öğretmen Adayı Kaygı Ölçeği” yoluyla toplanmıştır. Veriler SPSS 13.0 ortamında çözümlenmiş, bulgular yorumlanarak görsel sanatlar öğretmeni adaylarının taşıdıkları mesleki kaygı düzeyi, “kaygı alanları” bakımından saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmada öğretmen adaylarının mesleki kaygılarının cinsiyet, ailelerinin gelir düzeyleri ve mezun oldukları lise türüne göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, cinsiyet “görev, ben ve öğrenci merkezli kaygılarda” anlamlı farklılığa yol açacak bağımsız bir değişken değilken, ailelerin gelir düzeyinin yüksek olması “görev, ben ve öğrenci merkezli kaygıları” anlamlı ölçüde azaltan bir bağımsız değişken olarak karşımıza çıkmıştır. Ayrıca araştırma bulguları, görsel sanatlar öğretmeni adaylarının düşük düzeyde mesleki kaygıları olduğu sonucunu ortaya koymuştur.
İRAN AZERBAYCANI’NDA ST. STEPHANOS MANASTIR KİLİSESİ
İRAN AZERBAYCANI’NDA ST. STEPHANOS MANASTIR KİLİSESİ
Yazar: Gündoğdu, Hamza; Parlak, Tahsin; Ergüder, A. Aslıhan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: St. Stephanos, Culfa, Kilise, Aras, Manastır

St Stephanos Kilisesi, Aras Nehri’ne 3 km. mesafede Culfa’nın 16 km. batısında yer alır. Kilise, adını Hıristiyan dünyasının ilk şehidinden almıştır. Kilise, İran-Azerbaycan sınırında korunmuş bir bölgede külliye halinde bulunmaktadır. Yapının inşası hakkında farklı fikirler öne sürülmektedir. İlk yapının Hıristiyanlığın ilk yıllarında inşa edildiği söylenmektedir. Yapı külliye halinde olup; kilise, çan kulesi ve “Daniel’in Ocağı” denilen bir Geçit’ten oluşmaktadır. Yapının etrafını kayalık bir çit çevrelemektedir. Yapı etrafını çevreleyen sur kapısı, batı duvar üzerinde yer alır. Ziyaretçiler güneydeki koridordan manastıra girebilmektedir. Ahır ve depo güneyde yer alır. Veranda, şapel ve altardan oluşan kilisenin içi, haç planlıdır. Altarın sonunda yer alan ana kubbenin altında 16.- 17. yüzyıllara ait süslemeler mevcuttur. Dış duvarının batısında Aziz Stephanos’a ait taş rölyefi ile, Hz. İsa’nın Çarmıha gerilişi ve göğe yükselişi tasvir edilmiştir.

St Stephanos Kilisesi, Aras Nehri’ne 3 km. mesafede Culfa’nın 16 km. batısında yer alır. Kilise, adını Hıristiyan dünyasının ilk şehidinden almıştır. Kilise, İran-Azerbaycan sınırında korunmuş bir bölgede külliye halinde bulunmaktadır. Yapının inşası hakkında farklı fikirler öne sürülmektedir. İlk yapının Hıristiyanlığın ilk yıllarında inşa edildiği söylenmektedir. Yapı külliye halinde olup; kilise, çan kulesi ve “Daniel’in Ocağı” denilen bir Geçit’ten oluşmaktadır. Yapının etrafını kayalık bir çit çevrelemektedir. Yapı etrafını çevreleyen sur kapısı, batı duvar üzerinde yer alır. Ziyaretçiler güneydeki koridordan manastıra girebilmektedir. Ahır ve depo güneyde yer alır. Veranda, şapel ve altardan oluşan kilisenin içi, haç planlıdır. Altarın sonunda yer alan ana kubbenin altında 16.- 17. yüzyıllara ait süslemeler mevcuttur. Dış duvarının batısında Aziz Stephanos’a ait taş rölyefi ile, Hz. İsa’nın Çarmıha gerilişi ve göğe yükselişi tasvir edilmiştir.
YENİ MEDYA SANATI VE KURAMSAL AÇILIMLAR
YENİ MEDYA SANATI VE KURAMSAL AÇILIMLAR
Yazar: Söylemez, Meltem
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Yeni Medya, Kavram, Kuram, ideoloji, Göstergebilim, yapısalcılık ve yapısalcılık sonrası

Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren sanatla ilgili birçok kavramı tartışmaya başladık. Çünkü sanat, kavramsal sanatın yeni kavramlarıyla ve farklı disiplinleri birleştiren yeni açılımlarıyla tartışmalar yaratmaya başladı. Üzerine yeni medya sanatının getirdiği sınırsız ve teknolojik olanaklarla günümüze kadar uzanan yeni tartışmalara kapı açtı. Bu gelişmeler, modernist sürecin sanat anlayışlarını alt üst etti ve sanat yeni medya olanakları ile alışılagelmiş sanatla ilgili bir çok kavramı yeniden tartışmaya açtı .

Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren sanatla ilgili birçok kavramı tartışmaya başladık. Çünkü sanat, kavramsal sanatın yeni kavramlarıyla ve farklı disiplinleri birleştiren yeni açılımlarıyla tartışmalar yaratmaya başladı. Üzerine yeni medya sanatının getirdiği sınırsız ve teknolojik olanaklarla günümüze kadar uzanan yeni tartışmalara kapı açtı. Bu gelişmeler, modernist sürecin sanat anlayışlarını alt üst etti ve sanat yeni medya olanakları ile alışılagelmiş sanatla ilgili bir çok kavramı yeniden tartışmaya açtı .
XIX. YÜZYIL AYVALIK KİLİSELERİNDE AHŞAP KONSTRÜKSİYON TEKNİKLERİ
XIX. YÜZYIL AYVALIK KİLİSELERİNDE AHŞAP KONSTRÜKSİYON TEKNİKLERİ
Yazar: Güney, Yasemin İnce; Uçar, Hatice
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Ayvalık, Kiliseler, Ahşap konstrüksiyon teknikleri

Ayvalık’ta yer alan 19.Yüzyıl Rum Ortodoks Kiliseleri, hem kent siluetinde büyüklükleri, yükseklikleri ve formları ile göze çarparlar, hem de etrafında şekillenen mahallelerle kent dokusunda önemli bir konuma sahiptirler. Bu kiliselerin ahşap konstrüksiyon teknikleri yapıldıkları dönemin sanatsal özellikleri ve teknik bilgilerini yansıtan ve belgeleyen ender örneklerdendir. Bu kiliseler, özellikle son dönemde gerek tabiat şartları, gerekse ilgisizlik ve insan eliyle verilen hasarlar nedenleri ile yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadırlar. Bu çalışmada, Ayvalık ve Alibey Adası’nda bulunan kiliselerin ahşap konstrüksiyon teknikleri incelenmiştir. Bu çalışmanın özellikle ahşap konstrüksiyon tekniklerine odaklanması, Ayvalık Rum Ortodoks kiliseleri ile ilgili literatürü genişletmesi hem de daha sonra yapılacak restorasyon çalışmalarına da ışık tutacak nitelikte olması beklenmektedir.

Ayvalık’ta yer alan 19.Yüzyıl Rum Ortodoks Kiliseleri, hem kent siluetinde büyüklükleri, yükseklikleri ve formları ile göze çarparlar, hem de etrafında şekillenen mahallelerle kent dokusunda önemli bir konuma sahiptirler. Bu kiliselerin ahşap konstrüksiyon teknikleri yapıldıkları dönemin sanatsal özellikleri ve teknik bilgilerini yansıtan ve belgeleyen ender örneklerdendir. Bu kiliseler, özellikle son dönemde gerek tabiat şartları, gerekse ilgisizlik ve insan eliyle verilen hasarlar nedenleri ile yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadırlar. Bu çalışmada, Ayvalık ve Alibey Adası’nda bulunan kiliselerin ahşap konstrüksiyon teknikleri incelenmiştir. Bu çalışmanın özellikle ahşap konstrüksiyon tekniklerine odaklanması, Ayvalık Rum Ortodoks kiliseleri ile ilgili literatürü genişletmesi hem de daha sonra yapılacak restorasyon çalışmalarına da ışık tutacak nitelikte olması beklenmektedir.
KIZILTEPE’NİN ĞURS BÖLGESİNDEKİ CAMİLER I
KIZILTEPE’NİN ĞURS BÖLGESİNDEKİ CAMİLER I
Yazar: Yıldız, İrfan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 24, 2011
Anahtar kelimeler: Kızıltepe, Ğurs, yeşillik, cami, iç mekân, tonoz

Bu makale kapsamında Ğurs bölgesinin beldelerinde ve köylerinde bulunan, şimdiye kadar haklarında herhangi bir araştırma yapılmamış olan camilerden yedi tanesini tanıtmaya çalışacağız. Bu eserler; Alipaşa Köyü Camii, Ulu Köy Camii, Yüceli Beldesi Eski Camii, Yüceli Beldesi Hacı Hüseyin Camii, Yedi Kardeş Köyü Camii, Ayaz Köyü Camii ve Sırnata Camii’dir. Kare, enine ve dikine dikdörtgen planlı olan bu yapıların üst örtüsünde beşik tonoz ve çapraz tonoz kullanılmıştır. Eserler kaba yonu taş malzemeden inşa edilmiştir. Osmanlı döneminde inşa edildiği tahmin edilen bu eserler, çeşitli onarımlarla günümüze ulaşmıştır. Çalışma kapsamında yapıların planı, mimari süslemesi ve inşa tekniği hakkında bilgi verilecektir.

Bu makale kapsamında Ğurs bölgesinin beldelerinde ve köylerinde bulunan, şimdiye kadar haklarında herhangi bir araştırma yapılmamış olan camilerden yedi tanesini tanıtmaya çalışacağız. Bu eserler; Alipaşa Köyü Camii, Ulu Köy Camii, Yüceli Beldesi Eski Camii, Yüceli Beldesi Hacı Hüseyin Camii, Yedi Kardeş Köyü Camii, Ayaz Köyü Camii ve Sırnata Camii’dir. Kare, enine ve dikine dikdörtgen planlı olan bu yapıların üst örtüsünde beşik tonoz ve çapraz tonoz kullanılmıştır. Eserler kaba yonu taş malzemeden inşa edilmiştir. Osmanlı döneminde inşa edildiği tahmin edilen bu eserler, çeşitli onarımlarla günümüze ulaşmıştır. Çalışma kapsamında yapıların planı, mimari süslemesi ve inşa tekniği hakkında bilgi verilecektir.
TÜRKLERDE ŞAMANİZM VE OYUN İLİŞKİSİ
TÜRKLERDE ŞAMANİZM VE OYUN İLİŞKİSİ
Yazar: Akın, Banu Ayten
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Şamanizm, Tiyatro, Şaman, Anadolu, Türk toplumu

Bugün din olarak değil, bir inanç tekniği olarak tanımlanan Şamanizm; Türklerin ritlerini belirleyen ruhsal tutunma arzuları arasında en önemlisidir. Avcı göçebeler olarak yaşayan Türklerin şamanlar olarak adlandırılmasının kaynağında tarımla uğraşan toplumlara nazaran yaşamı daha farklı algılama biçimleri olduğu görülür. Şamanın eylemi; gösteriye dayalı bir eylemdir. O, izlendiğinin bilinciyle topluca yapılan ayinlerden farklı olarak “kendini” sergileme eğilimindedir. Şamanizmin Orta Asya’dan çıkıp Anadolu’ya ulaşması ve beraberinde hayvan mitleri, akrobatik hünerler, erginleme ritlerini taşıması oldukça uzun bir sürecin sonucudur. Bu ritlerin İslami anlayış içindeki Heterodoksiler üzerindeki belirleyiciliği; Totemizm ve Animizmin Şamanizm üzerindeki belirleyiciliğine benzer. Bu gösteriler İslamiyet öncesi çoktanrılı ve mistik dinlere özgü bir yapı olmakla birlikte Anadolu köylüsünün İslamiyet’i kabullenirken geçmiş yaşamlarına bağlılıklarının da göstergesidir. Bu anlamda Şamanın tiyatroyla olan bağı Türk toplumlarında ‘gelenekselleştirilmiş’tir. Şamanın gösterisi özünde teatral öğeler içerir. Bu çalışma bu teatral ilişkiyi kurmaya ve Türklerin İslamiyet öncesi ve sonrası dönemlerde bunu nasıl yaşattıklarını göstermeye çalışmaktadır.

Bugün din olarak değil, bir inanç tekniği olarak tanımlanan Şamanizm; Türklerin ritlerini belirleyen ruhsal tutunma arzuları arasında en önemlisidir. Avcı göçebeler olarak yaşayan Türklerin şamanlar olarak adlandırılmasının kaynağında tarımla uğraşan toplumlara nazaran yaşamı daha farklı algılama biçimleri olduğu görülür. Şamanın eylemi; gösteriye dayalı bir eylemdir. O, izlendiğinin bilinciyle topluca yapılan ayinlerden farklı olarak “kendini” sergileme eğilimindedir. Şamanizmin Orta Asya’dan çıkıp Anadolu’ya ulaşması ve beraberinde hayvan mitleri, akrobatik hünerler, erginleme ritlerini taşıması oldukça uzun bir sürecin sonucudur. Bu ritlerin İslami anlayış içindeki Heterodoksiler üzerindeki belirleyiciliği; Totemizm ve Animizmin Şamanizm üzerindeki belirleyiciliğine benzer. Bu gösteriler İslamiyet öncesi çoktanrılı ve mistik dinlere özgü bir yapı olmakla birlikte Anadolu köylüsünün İslamiyet’i kabullenirken geçmiş yaşamlarına bağlılıklarının da göstergesidir. Bu anlamda Şamanın tiyatroyla olan bağı Türk toplumlarında ‘gelenekselleştirilmiş’tir. Şamanın gösterisi özünde teatral öğeler içerir. Bu çalışma bu teatral ilişkiyi kurmaya ve Türklerin İslamiyet öncesi ve sonrası dönemlerde bunu nasıl yaşattıklarını göstermeye çalışmaktadır.