SOSYAL HİZMET ALANINDA ÇALIŞAN MESLEK ELEMANLARINDA ÇOCUKLUK ÇAĞI TRAVMALARI, ÖZ-ŞEFKAT VE PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK ARASINDAKİ İLİŞKİLER
THE RELATIONSHIPS AMONG CHILDHOOD TRAUMAS, SELF-COMPASSION AND RESILIENCE IN SOCIAL SERVICE PROFESSIONALS
Yazar: Ateşsönmez, Buse; Aydoğdu, Burcu Ebru; Tolan, Özlem
Dergi: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 35, 2025
Anahtar kelimeler: Social and Personality Psychology (Other) ; Sosyal ve Kişilik Psikolojisi (Diğer) ; Psikolojik Sağlamlık,Çocukluk Çağı Travmaları,Öz-Şefkat ; Resilience,Childhood Traumas,Self-Compassion

Psikolojik sağlamlık, çocukluk çağında yaşanan travmatik deneyimlerin olumsuz etkilerinin azaltılması ve bireylerin zor deneyimlere rağmen ileriye dönük olumlu bir bakış açısı geliştirmeleri açısından önemli bir kavramdır. Öz-şefkat ise bireylerin başa çıkma becerilerine katkıda bulunarak psikolojik sağlamlıklarını güçlendiren bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kapsamda araştırmanın amacı, sosyal hizmet alanında çalışan meslek elemanlarının çocukluk çağı travma yaşantıları, öz-şefkat düzeyleri ve psikolojik sağlamlık düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmaya Diyarbakır Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne bağlı kurum ve kuruluşlarda görev yapan, yaşları 18-60 arasında değişen 62 (%51,2) erkek, 59 (%48,8) kadın olmak üzere toplam 121 meslek elemanı (sosyal çalışmacı, psikolog, sosyolog, çocuk gelişimci, öğretmen) dahil edilmiştir. Katılımcılara Connor-Davidson Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği ve Öz-Duyarlık Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA), çocukluk çağı travmaları ve öz-şefkatin psikolojik sağlamlık üzerindeki yordayıcı etkisinin test edilmesinde çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Çoklu regresyon analizi sonucunda öz-şefkatin psikolojik sağlamlık üzerinde anlamlı bir yordayıcı etkisi olduğu, çocukluk çağı travmalarının ise psikolojik sağlamlık üzerindeki yordayıcı etkisinin anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. Çocukluk çağı travmalarının ise psikolojik sağlamlık üzerindeki yordayıcı etkisinin anlamlı olmadığı tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen sonuçlar ilgili alanyazın çerçevesinde tartışılmıştır.

Resilience is an important concept in terms of reducing the negative effects of traumatic experiences during childhood and in helping individuals to develop a positive perspective for the future despite difficult experiences. Self-compassion, on the other hand, emerges as a concept that strengthens resilience by contributing to individuals' coping skills. In this context, the aim of the research is to examine the relationships between childhood trauma experiences, self-compassion levels, and resilience levels of professionals working in the field of social services. The sample comprised 121 professionals (social worker, psychologists, sociologists, child development specialists, teachers), including 62 (%51.2) male and 59 (%48.8) female, aged between 18 and 60, working in institutions and organizations affiliated to the Diyarbakır Provincial Directorate of Family and Social Services. The Connor-Davidson Resilience Scale, the Childhood Trauma Questionnaire and the Self-Compassion Scale were applied to the participants. Independent sample t-test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used in the analysis of data, and multiple linear regression analysis was used to test the predictive effects of childhood traumas and self-compassion on resilience. As a result of multiple regression analysis, it was determined that self-compassion had a significant predictive effect on resilience, while the predictive effect of childhood traumas on resilience was not significant. The results were discussed within the framework of the relevant literature.