hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çocuklarda Şaşılık Cerrahisinde Sevofluran  ve Desfluran Anestezisinin Derlenme ve  Ajitasyon Üzerine Etkileri
Effects of Sevoflurane and Desflurane Anesthesia on Recovery and Agitation in Children Undergoing Strabismus Surgery
Yazar: Ahrazoğlu, Meziyet Saraç; Türktan, Mediha; Özbek, Hayri; Güneş, Yasemin
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Sevoflurane, desflurane, recovery, early agitation. ; Sevofluran, desfluran, derlenme, erken ajitasyon.

Amaç: Çalışmamızda şaşılık cerrahisi uygulanan çocuklarda sevofluran ve desfluran anestezisinin derlenme ve erken ajitasyon üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık.   Yöntem: Çalışmaya elektif şaşılık cerrahisi uygulanacak ASA I-II grubu, 2-10 yaşları arasında 42 hasta (kız=21, erkek=21)  alındı. Hastalar rastgele 2 gruba ayrıldı. Anestezi indüksiyonu her iki grupta % 6-8 sevofluran, % 50 azot protoksit ve % 50 oksijen ile sağlandı. Anestezi idamesi I. Grupta % 1-2 sevofluran, II. Grupta ise % 4-6 desfluran ile idame ettirildi. Operasyon süresi, ekstübasyon, göz açma, uyarılara riayet ve oryantasyon süreleri ile laringospazm, bulantı kusma ve diğer yan etkiler kaydedildi. Her iki grubun postoperatif derlenme (Modifiye Aldrete Derlenme Skoru) ve ajitasyon durumu (Pediatrik Anestezi Deliryum Skalası ve Watcha Davranış Skalası)  kaydedildi.   Bulgular: Grupların demografik verileri ve hemodinamik parametreleri birbirine  benzerdi. Desfluran grubunda ekstübasyon, göz açma, uyarılara riayet ve oryantasyon süreleri sevofluran grubundan daha kısa bulundu (p

Purpose: We aimed to compared the effects of sevoflurane and desflurane anesthesia on recovery and early agitation in children undergoing strabismus surgery in our study.   Method: Totally 42 patients undergoing elective strabismus surgery who between the ages of  2-10, ASA I-II were included  this study. The patients were classified into two groups randomly. Induction of  anesthesia was provided with  50% nitrous oxide, 50% oxygen and 6-8% sevoflurane in both groups. Maintenance of anesthesia was provided  with sevoflurane 1-2% in Group I and  desflurane 4-6% in Group II.  The operation time, extubation, eye opening, obeying the verbal commands and orientation times and nausea-vomiting, laryngospasm and other adverse affects were recorded.  Postoperative recovery (Modified Aldrete Emergence Score) and  agitation (Pediatric Anesthesia Delirium Scale and Watcha Behaviour Scale) situation were  recorded.   Results: Patient"s demographic data and  hemodynamic parameters were similar between the groups. Extubation, eye opening, obeying the verbal commands, orientation times were shorter in desflurane group than sevoflurane group(p< 0.05). Postoperative recovery and agitation scores were similar in two groups.   Conclusion: In children, it was concluded that desflurane anesthesia may be preferred to sevoflurane because of shorter extubation, eye-opening, obeying the verbal commands  and orientation times, but  it did not reduce postoperative agitation.
Periferik Vasküler Yaralanmalarda Deneyimlerimiz
Our Experience on Peripheral Vascular Trauma
Yazar: Tor, Funda; Çakır, Habib; Yıldız, Gürdeniz; Özsöyler, İbrahim
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Vascular , injury , treatment ; Vasküler, yaralanma , tedavi

Amaç : Bu çalışmanın amacı periferik damar yaralanması nedeni ile kabul edilen olgularda etiyoloji ve uygulanan tedavi yöntemlerini  gözden geçirmektir.   Yöntem: Mayıs 2010 - Mayıs 2012 tarihleri arasında Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniğinde  periferik vasküler yaralanma nedeni ile opere edilen 48 olgu retrospektif olarak değerlendirilmiştir.   Bulgular: 30 olguda üst, 18 olguda ise alt ekstremitelerde vasküler yaralanma mevcut idi. Üst ekstremite yaralanmaları sıklık sırasına göre kesici delici alet (n:26) ve  ateşli silah (n:3) ve trafik kazası (n:1) ile ilişkili idi. Alt ekstremite yaralanmaları ise ateşli silah yaralanması (n:10), kesici delici alet (n:5) ve trafik kazasına (n:3) sekonder ortaya çıkmış idi. Bu olguların tedavisinde  primer onarım, uç uca anastomoz ve safen ven ya da PTFE (politetrafloroetilen) greft interpozisyonu yapıldı.   Sonuç: Periferik vasküler yaralanma nedeni ile başvuran hastalarda erken müdahale morbidite ve mortaliteyi azaltmaktadır.

Purpose: The aim of this study was to determine etiology and management in patients with peripheral vascular trauma.  Method: From May 2010 to May 2012, 48 cases who was admitted Adana Sample Education and Research Hospital Department of cardiovascular surgery with a diagnosis peripheral artery injury have been included in this study. All files of the patients have been reviewed retrospectively.  Results: Upper extremity vascular trauma have been seen in 30 patients lower extremitiy vascular trauma in 18 patients too. The causes of injuries were penetrating injuries  in 26 patients , gon shot injuries in 3 patients , blunt tarauma in 1 patients. . The causes of lower extremity injuries  were; penetrating injuries in 5 patients , blunt trauma in 3 patients. As a surgical procedure simple repair , end to end anastomosis , venous graft  or PTFE graft interposition was performed.     Conclusions: Early intervention and treatment decreased the morbidity and mortality in patients with peripheral vascular injuries.
Derin Ven Trombozu Bulunan Hastalarda Tedavi Etkinliğinin Değerlendirilmesi
Evaluation of Treatment Activity in Patients With Deep Venous Thrombosis
Yazar: Gür, Özcan; Gürkan, Selami; Çakır, Habib; Gür, Demet Özkaramanlı; Donbaloğlu, Okan; Ege, Turan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Deep venous thrombosis, recanalization, prognosis ; Derin Ven Trombozu, rekanalizasyon, prognoz

Amaç: Derin venöz sistemde trombüs oluşumu ve venöz akımın kesilmesi derin ven trombozu (DVT) olarak adlandırılmaktadır. Çalışmada DVT tanısı alan hastalarda tedavi sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık.   Yöntem: Kliniğimizde kasım 2010 - mayıs 2012 tarihleri arasında doppler ultrasonografi ile derin ven trombozu tanısı almış toplam 73 hasta çalışmaya alındı. Hastaların yaş ortalaması 55.205 ± 18.12 (Min: 22, Max: 84) idi. Hastalara standart DVT tedavisi uygulandı. Olgular tarafımızdan 6. ay"da doppler ultrasonografi ile venöz sistemleri tekrar değerlendirildi. Hastalar etyolojik faktörlere göre incelendi.   Bulgular: Otuz hasta cerrahi sonrası yetersiz profilaksi, 9 hasta malignite, 34 hasta ise idiyopatik idi. 39 olguda sol alt ekstremite, 21 olguda sağ alt ekstremite ve 13 olguda ise her iki alt ekstremitede derin ven trombozu mevcuttu. 6 ay sonunda doppler ultrasonografi ile tüm hastaların tromboze ven segmenti değerlerdirildi. 54 olguda (%73) tromboza ait radyolojik bulgu kalmamış olup, 12 olguda (%16.4) rekanalize tromboze segment, 7 olguda (%8.5) ise trombozun devam ettiği görülmüştür.   Sonuç: Derin  ven trombozu tedavisi ve profilaksisinin yeterli yapılması rekürrensi azaltırken rekanalizasyon ve tromboz lizisini arttırmaktadır. Olguların mortalite ve morbiditesinin azalmasını sağlamaktadır.

Purpose: Deep vein  thrombosis (DVT) refers to thrombi formation and blood stasis in the deep veins of the extremities. This study was to determine the effectiveness of DVT treatment in our clinic.  Method: All of 73 patients who diagnosed Deep Venous Thromboses with dupplex ultrasoun between december 2010 and may 2012, at our institution were enrolled in this study. The mean age of the patients  was 55.205 ± 18.12 (Min: 22, Max: 84). Standart DVT treatment was applied. We re-evaluated the change in deep venous system using follow-up Dupplex ultrasonography after 6 months.The patients were observed according to etiology.   Results: Etiologic factors were insufficient prophylaxis after surgery (30 patients), malignancy (9 patients) and idiopathic (34 patients). Deep venous thrombosis existed left lower extremity (n=39), right lower extremity (n=21) and bilateral lower extremity (n=13). Thrombosis vein segment of all patients were evaluated with duplex ultrasonography after 6 months. Radiologic findings of thrombosis disappeared in 54 patients (73%). Thrombosis segment were recanalization in 12 patients (16.4%). Thrombosis was not recovery in 7 patients (8.5%).   Conclusion: If treatment and prophylaxis of deep venous thrombosis perform enough, recurrence decreases and recanalization and lysis of thrombosis increase. Eventually mortality and morbidity of cases decrease.
Hemodiyalizin Sağ ve Sol Ventrikül Fonksiyonlarına Akut Etkisinin Doku Doppler Görüntüleme ile Değerlendirilmesi
Acute Effects of Hemodialysis on Left and Right Ventricular Function: A Doppler Tissue Imaging Study
Yazar: Erol, Tansel; Yigit, Fatma; Altay, Hakan; Koçum, Tolga Halil; Bilgi, Muhammet; Tekin, Abdullah; Tekin, Goknur; Demircan, Senol; Torun, Dilek; Sezgin, Alpay Turan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: tissue Doppler imaging; hemodialysis; left ventricular function; right ventricular function. ; doku Doppler görüntüleme, hemodiyaliz, sol ventrikül fonksiyonları, sağ ventrikül fonksiyonları

Amaç: Doku Doppler görüntüleme, sağ ve sol ventrikülün fonksiyonlarının non-invazif değerlendirilmesine olanak verir. Çalışmamızın amacı, hemodiyalizin sağ ve sol ventrikül fonksiyonlarına akut etkisini non-invazif olarak doku Doppler görüntüleme aracılığıyla değerlendirmektir.  Yöntem: Çalışmamızda kronik hemodiyaliz proğramına devam eden 30 hasta (ortalama yaş:  45 ± 15 yıl) incelendi. Hemodiyaliz öncesi ve sonrasında farklı kardiyak bölgelerden miyokardiyal (Sm, Em, Am) ve annüler (Ea, Aa) velositeler doku Doppler aracılığıyla ölçüldü.  Bulgular: Hemodiyaliz sonrası, Ea anlamlı olarak 10.8 ± 3.4 cm/s"den 9.6 ±  2.4 cm/s" ye düştü (p = 0.029) Ölçüm yapılan tüm kardiyak segmentlerde hemodiyaliz sonrası ölçülen Em değeri anlamlı olarak daha düşük bulundu. Ölçüm yapılan her kardiyak segmentte ayrı ayrı olmak üzere Em/Am oranı hemodiyaliz sonrasında anlamlı derecede düştü. Sağ ventrikül değerlendirmesinde ölçüm yapılan tüm segmentlerde Sm, Em ve Am anlamlı olarak hemodiyaliz sonrası düştü. Ön duvar Em değeri, ultrafiltrasyon volümüyle pozitif ilişkili saptanırken; (r = 0.25, p = 0.006) sağ ventrikül bazal segmentinde Sm değerindeki düşüş diyastolik kan basıncı düşüşüyle korele bulundu. (r=0.23, p

Purpose: Doppler tissue imaging (DTI) allows noninvasive assessment of both left ventricular (LV) and right ventricular (RV) function. The aim of this study was to evaluate the effect of hemodialysis (HD) on LV and RV function using DTI.   Method: Our study group included 30 patients on chronic HD program (mean age 45 15 years). Myocardial (Sm, Em, Am) and annular velocities (Ea, Aa) were measured in several cardiac territories before and after HD.   Results: After HD, Ea significantly reduced from 10.8 3.4 cm/s to 9.6 2.4 cm/s (p = 0.029). Patients exhibited a lower Em following HD in all measured territories. Em/Am ratio was also reduced for each LV wall investigated after HD in all measured territories. At the RV segments, Sm, Em, and Am decreased significantly in all measured territories. Em of the anterior wall was positively related to ultrafiltration volume (r = 0.25, p = 0.006), whereas the decrease of Sm of RV basal segment correlated with a decrease of diastolic blood pressure (r = 0.23, p < 0.01).   Conclusion: Our data indicate that a single HD session is associated with acute changes of systolic and diastolic parameters of LV and RV.
Whipple Hastalığı: Olgu Sunumu
Whipple's disease: A Case Report
Yazar: Eryılmaz, M.ali; Okuş, Ahmet; Küçükosmanoğlu, İlknur; Kutluana, Ufuk; Karahan, Ömer
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Whipple disease, abdominal pain, PAS ; Whipple hastalığı, abdominal ağrı, PAS

Whipple hastalığı (WH) Tropheryma Whipplei (TW) isimli bir bakteriyel ajanın etken olduğu enfeksiyoz bir hastalıktır. Hastalar sıklıkla karın ağrısı, ishal ve kilo kaybı şikayeti ile başvurur. Sıklıkla tanı ince barsaklardan alınan biyopsinin histopatolojik incelemesi esnasında yapılan periodic acid-Schiff (PAS) boyaması ile konur. Nadir görülen bir hastalık olduğundan tanıda sık hatırlanmaz. Ancak hekimler karın ağrısı, kilo kaybı gibi şikayetlerle başvuran hastalarla karşılaştıkları zaman, yaygın etken olan hastalıklar dışlandığında, WH" nı da akla getirmelidir. WH kronik tekrarlama özelliği gösteren multisistemik bir hastalıktır. Uzun dönem antibiyotik tedavisi gerektirir. Tedavi edilmediği zaman ölümcül olabilir. Bu yazıda Whipple hastalığı tanısı alan bir olgu literatür verileri eşliğinde sunulmuştur.

Whipple's disease is an infectious disorder caused by Tropheryma whipplei (TW). Patients present with abdominal pain, diarrhoea and weight loss. The disease is commonly diagnosed by histological examination of small bowel biopsies, especially after staining with periodic acid-Schiff (PAS). Because of the rarity of the disease, its diagnosis is not often considered. Therefore,  necessary investigations might be omitted. This case report might serve as a reminder for internists or general surgery or gastroenterologists to consider Whipple"s disease in patients with abdominal or other symptoms after having excluded common differentials. Whipple disease is a chronic, relapsing, and multisystem disease. Long-term antibiotic therapy is required. Without treatment, Whipple"s disease may be fatal. We also review the current literature on Whipple"s disease.
Tiroidektomi Sonrası Gelişen Mediastene Uzanan Dev Substernal Tiroid: Bir Olgu Sunumu
Development of Giant Substernal Thyroid After Thyroidectomy: A Case Report
Yazar: Öncel, Murat; Yıldırım, Gülfem; Kanat, Fikret; Sunam, Güven Sadi
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Mediastinum, Giant Substernal thyroid ; Mediasten, Dev substernal tiroid

Mediastinal kitleler, konjenital, travmatik,enfeksiyon, dejeneratif veya neoplazm kaynaklı olabilirler. Arasıra substernal guatrlar; mediastene doğru büyüyebilir ve mediastende dev kitleler oluşturabilirler. Bu yazıda sunulan olgu 55 yaşında bir kadın hasta, kronik öksürük ve dispne nedeniyle polikliniğimize başvurmuştur. Toraks BT de arka mediastene uzanım gösteren kitle ve sol tiroid lobunda multiple nodüller saptanmış, hasta opere edilmiştir. Olgumuzdaki gibi tiroidektomi sonrası nüks nodüllerle beraber dev mediastinal kitle gelişimi nadir olarak görülmektedir.

The origins of mediastinal masses could be traumatic, infectious, degenerative, or neoplastic origin. Occasionaly  substernal goiters could grow into the mediastinum leading to giant  mediastinal masses. We report a case of a 55-year-old female patient admitted to our clinic with major complaints of chronic cough and dyspnea. Mass that extended from the posterior mediastinum and  multiple nodules in the left thyroid lobe were detected in thorax computed tomography which lead to operation . As in our case The development of a giant mediastinal mass  in recurrent thyroid patients after thyroidectomy  could occur rarely.
Appendiks İntussussepsiyonu: Bir Olgu Sunumu
Intussusception of the Appendix: A Case Report
Yazar: Coşkun, Ali Kagan; Öztaş, Muharrem; Duran, Eyüp; Yigit, Taner; Gunal, Armagan; Peker, Yusuf
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Appendix Vermiformis, Intussusception, Colon ; Appendiks Vermiformis, Intussussepsiyon, kolon

Appendiks intussussepsiyonu  nadir görülen  ve semptomlarının apandisite olan benzerliği nedeniyle hem klinik hem de radyolojik olarak preoperatif tanısı oldukça güç olan bir durumdur. Burada akut batın bulguları ile başvuran tanı ve tedavi sonrasında appendiks intussussepsiyonu olarak değerlendirilen olguyu bildirdik. Diagnostik görüntüleme yöntemleri gelişmiş olsa da bazen preoperatif dönemde tanı koymada yardımcı olmamaktadırlar. Bu yüzden doktorlar akut batın ile başvuran hastalarda akut apandisit, tümör ve ek olarak intussussepsiyonu alternatif tanı olarak düşünmeleri önerilir.

Intussusception of the appendix is a rare condition. As the symptoms can mixed with acute apandicitis,   the diagnosis is difficult both clinically and radiologically  at the preoperative period. This article reports a case of appendiceal intussusception who was presented as acute abdomen. Although diagnostic imaging was improved, sometimes preoperative findings are not enough helpful for the diagnosis. Therefore doctors should consider alternative diagnosis such as appendicitis, tumor in addition to intussusception at  acute abdomen .
Akut Karını Taklit Eden Rektus Kası Hematomu
Rectus Sheath Hematoma Mimicking Acute Abdominal Pain
Yazar: Narcı, Hüseyin; Türk, Emin; Uğur, Murat; Karagülle, Erdal
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Karın rektu kası,akut karın,antikoagülan ajan ; Abdomen rectus muscle; Acute abdominal; Anticoagulant agents

Karın duvarı hematomu akut karının nadir sebepi olup diğer akut karın nedenleri ile karışabilir. Gereksiz cerrahi ve morbiditeden kaçınmak için erken tanı zorunludur. Antikoagülan tedavi alan 55 yaşında tipik akut karın ağrısı ile başvuran erkek hastayı sunmaya çalıştık. Bilgisayarlı tomografi sağ rektus kılıf hematomunu gösterdi. Hasta konservatif olarak başarılı şekilde tedavi edildi. Akut karın yakınması ile başvuran hastalarda rektus kas hematomunu tanısı ayırıcı tanıda dikkate alınmalıdır.

Abdominal sheat hematoma is a rare cause of acute abdominal disorders and may be misdiagnosed from other causes of abdominal pain. Early diagnosis is mandatory in order to avoid morbidity or unnecessary surgery. We describe a case of an 55-year-old men receiving anticoagulants who presented with typical clinical manifestations of acute surgical abdomen.  A computed tomography scans demonstrated a right rectus sheath hematoma. The patient was treated conservatively with success. It is important to recognize this entity of rectus sheath hematoma among patients complaining of acute abdominal pain.
Omurga Cerrahisinden Sonra Füzyon-Nonfüzyon"un Radyolojik ve Klinik Değerlendirilmesi
Clinic and Radiologic Considerations of Fusion and Non-Fusion After Spine Surgery
Yazar: Erman, Tahsin; Gezercan, Yurdal
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: vertebra, fusion, non-fusion, pseudarthrosis, radiology ; Omurga, füzyon, non-füzyon, pseudoartroz, radyoloji

Spinal füzyon, kemiksel birleşmeyle iki omur arasındaki anormal hareketin önlenmesi, yani iki omurun kaynaştırılmasıdır. Füzyon omurga cerrahisinin en sık yapılan girişimlerinden birisidir. Pseudoartroz ise opere edilen hareketli segmentte, solid füzyonun 1 yıl sonra gelişmediğinin dökümente edilmesi ve spinal hareket segmentinde hareketin füzyondan sonra devam etmesi ile bunun semptom ve bulgulara neden olması olarak isimlendirilir. Spinal cerrahi sonrası füzyon elde edilmesinde yetersizlik olur ise bu sadece beningn bir radyolojik bulgudan, devam eden ağrı veya ağır nörolojik defisite kadar değişebilen klinik sonuçlar doğurabilir. Tıptaki tüm gelişmelere rağmen %100 doğruluk ile (sipesifite ve sensitivite) non-füzyon teşhisi koymak zordur. Bu çalışmada spinal füzyonun klinik ve radyoloji ile birlikte nasıl değerlendirilmesi gerektiği anlatılmıştır.

Spinal fusion, which joins two vertebra, prevents abnormal movement of vertebras. Fusion is one of the most commonly used surgical interventions.Pseudarthrosis, however, is used to define the situation in which there is a no progression of solid fusion one year after solid fusion and the continuity of movement segments leading symptoms and clinical findings. If there is an insufficiency of obtaining fusion this may give rise to benign radiological symptoms to ongoing pain or severe neurologic deficiency. Although advancement in medicine is so fast, it is still difficult to diagnose, non-fusion with 100% accuracy (specificity and sensitivity). In this study it is mentioned how to evaluate the spinal fusion in combination of clinics and radiology.
İndirekt Hiperbilirubinemili Hastalarda Kranial Manyetik Rezonans Görüntüleme Bulguları
Cranial Magnetic Resonance Imaging Findings in Patients with Indirect Hyperbilirubinemia
Yazar: Ulu, Esra Meltem Kayahan; Karadeli, Elif; Dönmez, Fuldem Yıldırım; Altun, Erdem; Durukan, Elif; Erkek, Nilgün
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 37 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: magnetic resonance imaging, kernicterus, neonatal hyperbilirubinemia ; Manyetik Rezonans Görüntüleme, Kernikterus, Neonatal Hiperbiluribinemi

Amaç: İndirekt hiperbiluribinemili hastalarda manyetik rezonans görüntüleme (MRG) değişikliklerinin sıklığını tanımlamak.  Yöntem: Biz indirek hiperbiluribinemili 18 yenidoğanın MRG bulgularını sunduk. Üç grup arasındaki biokimyasal, klinik ve görüntülemedeki farkları istatistiksel olarak değerlendirdik.    Bulgular: Pik bilirubin seviyeleri 5 yenidoğanda (grup 1)  20- 24 mg/dl, 6 yenidoğanda (grup 2) 25- 29 mg/dl ve 7 yenidoğanda (grup 3) 30 mg/dl ve daha yüksekti. Üç grup arasında hastaların MRG bulguları ve nörolojik bulguları arasında istatistiksel olarak önemli fark vardı.   Sonuç: Biz kernikteruslu hastalarda MRG değişiklikleri bulduk. Nörolojik muayeneleri normal olmasına rağmen hiperbilirubinemili hastalarda öncelikle T1A görüntülerde değişiklikler saptadık. Beyinde bilirubinin toksik etkilerinin anlaşabilmesi için klinik takiple birlikte büyük çalışmalar gerekmektedir.

Abstract  Purpose: To describe the magnetic resonance imaging (MRI) changes in the patients with indirect hyperbilirubinemia.   Methods: MRI findings of eighteen neonates with indirect hyperbilirubinemia were reported by us. The differences in imaging, clinical and biochemical data between three groups were  evaluated  statistically.   Results: Peak bilirubin levels were between 20 and 24 mg per deciliter in 5 of the newborns (group 1), 25 and 29 mg per deciliter in 6 of the newborns (group 2) and 30 mg per deciliter or more in 7 newborns (group 3). There was statistically significant difference between the neurological findings and MRI findings of the patients between three groups.   Conclusion: We always demonstrated MRI changes in the patients with kernicterus. Firstly,  T1 weighted changes were described in patients with hyperbilirubinemia despite normal neurological examinations. Larger studies with clinical follow up are needed for further understanding of toxic effect of bilirubin in brain.     Key words:     Özet