hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sa’dî’nin Gülistan Adlı Eserindeki Öykü İçi Anlatıcılı Hikâyeler
Stories with Homodiegetic Narrators in Saadi’s Work Gulistan
Yazar: Değirmenci, Nihat
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 43, 2023
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Saadi,Fiction,Gulistan,Persian Literature ; Sa’dî,Kurmaca,Gülistan,Fars Edebiyatı

Miladi on üçüncü yüzyılda İran’ın Şiraz şehrinde yaşamış olan Sa’dî, Fars şiirinin en meşhur şairlerindendir. Şair olmasının yanı sıra Farsça kurmaca edebiyatının da önemli temsilcilerindendir. Sa’dî Gülistan adlı eserinde çevresinde duyduğu, okuduğu veya kendi başından geçen hikâyeleri aktarmıştır. Bu hikayelerin bir kısmında ise yazar bir karakter olarak yer almaktadır. Bu durum hikayelere otobiyografik bir özellik katmaktadır. Bu otobiyografik hikayeler, Sa’dî’nin düşünce dünyasını ve toplumsal görüşlerini anlamamıza yardımcı olur. Bu çalışmada yazarın Gülistan adlı eserindeki otobiyografik özellikte olan bu hikâyeler incelenmiştir. Sa’dî’nin çocukluk dönemine ait hikayeler ve aile fertlerinden bahsettiği hikayelerden onun yaşamı hakkında bilgilere ulaşılmıştır. Bu hikayelerde yer alan ve toplumsal yaşamı yansıtan öğeler ile dönemin sözü geçen meslekleri ortaya konmuştur. Hikayelerde onun yolculukları, bulunduğu yerler de konu edilmiştir, çalışmada bu sonuçlar da değerlendirilmiştir. Bir tacirle olan diyaloğunu anlattığı hikâyede dönemin ticaretine ilişkin fikir edinmek mümkün olmuştur. Bu hikâyede dönemin ticaret mallarına, ticaretin etkin olduğu ülkelere ve ticaret hacmine dair bilgiler bir tüccarın bakış açısından dile getirilmiştir. Ayrıca Sa’dî’nin yöneticilerle ilişkileri ve yöneticilerle çalışma konusundaki fikirleri, toplumsal sınıflara ilişkin görüşleri gibi iç dünyasını yansıtan hikayeler de çalışma kapsamında ele alınmıştır.

Saadi lived in the 13th century in the city of Shiraz, Iran and is not only one of the most famous poets of Persian poetry but also a significant representative of Persian fiction literature. In his work Gulistan [The Rose Garden], he narrates stories he heard around him, read, or experienced himself. Some of these stories feature the author as a character, adding an autobiographical dimension to the narratives. These stories help one understand Saadi’s thoughts and societal views. This study examines the autobiographical stories found in Saadi’s Gulistan. The stories related to Saadi’s childhood provide insights into his family members and early life. These stories also include elements reflecting the societal life and professions of the time. The stories also highlight Saadi’s travels and the places he visited, and this research evaluates these aspects as well. The story where he narrates his dialogue with a merchant allows one to gain insights into the trade practices of that era. This narrative contains details regarding the goods commonly traded during the period from the viewpoint of a merchant. The stories that reflect his interactions with rulers, his thoughts on working with them, and his views on societal classes are also discussed, shedding light on his inner world.
Ayrılıktan Şikâyet Sa’dî’nin Bir Gazelinin Şerhi
Suffering from Separation Commentary of a Ghazal of Saadi
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 44, 2023
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Saadi,Ghazal,Bāde (Wine),Love,Lover ; Sa’dî,Gazel,Bâde (Mey),Aşk,Âşık

Sa’dî-i Şîrâzî’nin gazelleri aşk mezhebi üzerine kuruludur. Bu çalışmada şerh edilen gazelinde Sa’dî, ezelde âdemin canı ile birleşen ve bu dünyaya geldiği zaman onu ayrılık derdine müptela eden bir aşktan söz eder. Sa’dî bu ezeli aşkı, sarhoşluğu âdemi bu dünyada ki ayrılık zamanlarında, ondan bir kadeh daha içme talibi yapan bir bâde (mey) olarak tabir eder. Ancak ne var ki sâkî, bu kadehi çalışıp çabalama karşılığında vermez. Bu durumda âşığın yapması gereken şey, sevgili ile olan ayrılığından dolayı şikâyet etmeyi terk edip âşıklığı öğrenmektir.

Saadi Shirazi’s ghazals are based on the sect of love. This study analyzes one of Saadi ghazals in which he refers to a love that unites with the soul of Ādam in eternity and causes him to suffer the pain of separation upon his arrival in this world. Saadi defines this eternal love as a bāde [wine] that intoxicates Ādam, and to drink another glass of it in this land of separation makes him a suitor. However, the wine giver does not provide this glass in exchange for hard work and effort. The lover’s role here is to stop complaining and learn to be a lover.
Bir Aşk Şairi Olan Emevî Halifesi II. Velîd’in Aşk ve Evlilik Hayatına Genel Bir Bakış
An Overview of the Love and Marriage Life of the Umayyad Caliph al-Walīd II: A Love Poet
Yazar: Serdar, Murat; Köse, Sami Okan
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 44, 2024
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Poetry,Marriage,Love,Umayyads,Al-Walīd II ; Şiir,Evlilik,Aşk,Emevîler,II. Velîd

Aşk duygusu ve evlilik müessesi; bir hayli eski bir tarihe sahip olmakla beraber bireyin özel hayatını oluşturan en temel unsurlar arasında yer almaktadır. Tarihte herhangi bir iz bırakmamış olan kişilerin aşk ve evlilik gibi özel hayatları pek merak konusu olmaz iken, tarihe bir şekilde yön vermiş veya tarihte adından herhangi bir biçimde söz ettirmiş olan tarihi şahsiyetlerin özel hayatları her daim ilgi çekmiştir. Bu şahsiyetlerden birisi Emevîlerin on birinci halifesi olan II. Velîd’dir (H.125-126/M. 743-744). II. Velîd özellikle aşk duygusunu yoğun olarak yaşamış bir şahsiyettir. II. Velîd’in ilk eşi olan Sa‘de ile yaptığı evliliği babasının isteği ve bu isteğin arkasında yatan siyasi ve sosyal nedenlerden dolayı gerçekleşmiştir. Fakat Sa‘de’nin kız kardeşi olan Selmâ ile olan evliliği, bir halifenin bir kadına duyduğu eşi benzerine az rastlanan türden bir aşkın ürünüdür. Öte yandan Süfrâ ismindeki cariyeye olan aşkı, Süfrâ’yı elde etme çabası ve bu uğurda söylediği şiirler de bir hayli dikkat çekicidir. Bu çalışmada, birliktelik yaşadığı her kadın için etkileyici ve güzel şiirler okumakla ünlenen II. Velîd’in, aşk hayatı ve yaptığı evlilikler ele alınacaktır. Bu suretle II. Velîd’in hem aşk ve evlilik hayatının aydınlatılması hem de aşk ve evlilik hayatının dolaylı yönden siyasi ve sosyal hayatını ne şekilde etkilediğinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır.

The feeling of love and the institution of marriage have a long history and are among the most fundamental elements of an individual’s private life. While the love and marriage lives of ordinary people are not necessarily a matter of curiosity, the private lives of historical figures have always attracted attention. One such figure was al-Walīd II, the eleventh caliph of the Umayyads (A.H. 125–126/M. 743–744). al-Walīd II was an individual who intensely experienced the feeling of love, as shown in his expressive and beautiful poems for every woman with whom he had a relationship. For example, al-Walīd II’s marriage to Sa’de (his first wife) was based on his father’s political and social gain. However, his marriage to Salmā (Sa’de’s sister) was the product of a rare type of love between a caliph and a woman. Meanwhile, his love for a concubine named Sufrā, his efforts to win her, and the poems he recited for this purpose are quite remarkable. Therefore, this study examines the love and marriage life of al-Walīd II in order to determine how these aspects indirectly affected his political and social life.
John Lewis Burckhardt’ın Nil Yolculukları ve Nübye
John Lewis Burckhardt’s Nile Journeys and Nubia
Yazar: Güner Özden, Selda
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 44, 2024
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Nubia,Africa,travel,John Lewis Burckhardt ; Nübye,Afrika,Seyahat,John Lewis Burckhardt

18. yüzyıla dek Avrupalıların gözünde efsane ve gerçeklik arasında bir yerde konumlanan Afrika, kolonyalizmin etkisi altına girdikten sonra modern araştırmaların konusu haline gelmiştir. Diğer yandan 1841’de Mehmet Ali Paşa tarafından ele geçirildikten sonra Mısır ve Sudan arasında paylaşılamayan ve hatta çatışma konusu olan Nübye de bu kolonyal merakın ilgi alanına girmiştir. Bu çalışma, Türk tarih yazımında yeterince ele alınmamış olan Nübye’nin sosyo-ekonomik ve kültürel tarihini, İsviçreli seyyah John Lewis Burckhardt’ın gözlemlerini odağa alarak incelemeyi amaçlamaktadır. Burckhardt’ın 1809-1816 yılları arasında, African Association adına gerçekleştirdiği Biladü’ş-Şam, Mısır, Nübye ve Arabistan seyahatleri ve bu seyahatler esnasında tuttuğu notlar, bu incelemenin ana malzemesini oluşturmaktadır. Makalede ayrıca, Burckhardt’ın seyahat günlükleri ve mektuplarından oluşan Travels in Nubia (1819) adlı eseri ele alınacak ve 19. yüzyıl Nübyesi hakkındaki antropolojik gözlemleri incelenecektir. Yine bu çalışmada bir Avrupalı gezgini Afrika’da zorlu bir keşif yolculuğuna çıkmaya motive eden merak ve keşfetme arzusu mercek altına alınacak ve African Association’ın bu keşif faaliyetindeki rolüne de değinilecektir.

Africa, which until the eighteenth century oscillated between myth and reality in the eyes of Europeans, became the subject of modern research after it came under the influence of colonialism. Nubia, which was the subject of conflict between Egypt and Sudan after its conquest by Mehmet Ali Pasha in 1841, also became a subject of colonial curiosity. By focusing on the observations of Swiss traveler John Lewis Burckhardt (1784-1817), this study examines the socioeconomic and cultural history of Nubia, which has not been addressed adequately in Turkish historiography. Burckhardt’s travels to Bilad al-Sham, Egypt, Nubia, and Arabia between 1809 and 1816 on behalf of the African Association and the notes he kept during those travels constitute the main material of this study. Furthermore, this paper analyzes Burckhardt’s Travels in Nubia (1819), a compilation of his journals and letters, to evaluate his anthropological observations of nineteenth-century Nubia. This article also examines the curiosity and desire for exploration that motivated a European traveler to embark on a challenging journey of discovery in Africa and the role of the African Association in his voyage to the region.
Bağdat Dil Ekolü ve Önde Gelen Dilcilerine Ait Bazı Görüşler: Analitik Bir Yaklaşım
Some Views on the Baghdad Language School and Its Prominent Linguists: Analytical Approach
Yazar: Keskin, Mustafa
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 45, 2024
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Arabic Language,Nahiv,Baghdad,School,Analytical ; Arap Dili,Nahiv,Bağdat,Ekol,Analitik

Kur’ân’ı Kerim’in yanlış okunmasını önlemek ve doğru olmayan anlaşılmaların önüne geçmek amacıyla ortaya çıkan Arap dili grameri, Arapça bir metnin belli kaide ve kurallar çerçevesinde doğru okunmasını hedeflemiştir. Bu kapsamdaki ilk sistemli çalışmalar, Basra’da başlayıp daha sonra sırasıyla; Kûfe, Bağdat, Endülüs ve Mısır dil ekolleriyle devam etmiştir. Bu çerçevede dilbilimsel alana dair farklı bakış açısı getiren çalışmalar yaparak Bağdat’a yerleşen Basralı ve Kûfeli bazı dilciler, temelde bu iki ekolün görüşleri arasında tercih yaparak harmanlama yapmıştır. Yanı sıra kendilerine özgü bazı bakış açılarını da ortaya koyarak Bağdat dil ekolünü oluşturmuşlardır. Bu makalede, Bağdat dil ekolü ve bu ekole mensup bazı önde gelen dilcilerin görüşleri ele alınmıştır. Bu kapsamda Arap dili gramerinin ortaya çıkışı ve oluşum sürecine dair temel bilgilerin verildiği bir giriş ile başlanmıştır. Sonrasında Basra ve Kûfe dil ekollerinden sonra tesis edilen Bağdat dil ekolünün oluşum süreci, Bağdat dil ekolünün temel yaklaşımları ve bu ekolün temel özellikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Bununla beraber, Bağdat ekolünün oluşumuna öncülük eden, Ahfeş el-Evsat, İbn Keysân, Ebu Ali el-Fârisî ve İbn Cinnî gibi önde gelen önemli dilcilerin hayatları ve eserleri hakkında kısa bilgiler verilmiş ve kendilerinden önceki dilcilerden farklı dilsel görüşleri analitik bir yaklaşımla ele alınarak aktarılmıştır.

Arabic grammar emerged with the objective of preventing the incorrect recitation of the Qur’an and averting misunderstandings by attempting to read an Arabic text correctly within the framework of certain rules and principles. Originating in Basra, systematic studies were sequentially conducted in Kufa, Baghdad, Andalusia, and Egypt. Within this framework, some linguists from Basra and Kufa who settled in Baghdad by carrying out studies that brought different perspectives on the linguistic field basically made a choice between the views of these two schools and blended them while also introducing their own perspectives, thus forming the Baghdad School of Arabic Grammar. This article discusses the Baghdad language school and the prominent linguists in it. The introduction provides fundamental information about the emergence and formation of Arabic grammar. Subsequently, it elucidates the formation process of the Baghdad School of Arabic Grammar following the Basra and Kufa linguistic schools, outlining its fundamental approaches and characteristics. Additionally, it provides brief information about the lives and works of influential linguists who pioneered the formation of the Baghdad School, such as Ahfesh al-Awset, Ibn Qaysan, Abu Ali al-Farisi and Ibn Jinni, and their different linguistic views from previous linguists were discussed with an analytical approach.
Dımaşk Hâkimi Tuğtegin: Haçlılarla Mücadele, Savaş ve İttifak
Tughtigin, Ruler of Damascus: Struggle with the Crusaders, War, and Alliance
Yazar: Küçüksipahioğlu, Birsel
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 45, 2024
Anahtar kelimeler: Linguistics (Other) ; Dilbilim (Diğer) ; Damascus,Tughtigin,Crusaders,Tiberias,Jerusalem ; Dımaşk,Tuğtegin,Haçlılar,Taberiye,Kudüs

1095’te resmen başlayan Haçlı Seferleri sırasında Haçlılarla mücadele büyük bir özveri ve gayretle Türkler tarafından gerçekleştirildi. Türkiye Selçuklu Sultanı I. Kılıç Arslan’ın Haçlılara karşı Anadolu’yu geçilmez kılan stratejisi ve başarısı önemliydi. 1108’de Büyük Selçuklu Devleti tarafından Haçlılarla mücadele devlet politikasına dönüştü ve Sultan Muhammed Tapar tarafından bu göreve Musul emîri Mevdûd b. Altuntegin getirildi. Mevdûd ile başlayan, İmâdeddin Zengi ve Nureddin Mahmud Zengi ile devam eden süreç, Belek, Aksungur el-Porsuki, İlgazi ve Dımaşk Atabeği Tuğtegin tarafından desteklendi. Tuğtegin’in, Suriye Selçuklu Meliki Tutuş’un yanında yer aldığı, çalışkanlığı ve başarısı ile meliki etkilediği, bu sebeple Tutuş tarafından oğlu Dukak’a atabeg tayin edildiği bilinmektedir. Tutuş’un 1095 Rey Savaşı’nda hayatını kaybetmesinden sonra Dukak’a olan bağlılığını devam ettiren Tuğtegin bu süreçte Dımaşk’ı Haçlı tehlikesine karşı koruması ve melikliği güçlendirme faaliyetleri ile dikkatleri üzerine çekmiştir. Dukak’ın 1104’te ölümünden sonra ise siyasi oluşumunu başlatarak Dımaşk Atabegliği veya Tuğteginliler Hanedanlığı’nı kurmuştur. Müstakil yönetimi boyunca halkına cömert ve adil davranan Tuğtegin, Haçlılarla mücadele etmiş, dönemin şartları gereği onlarla ittifak yapmaktan da çekinmemiştir. Bu makale Tuğtegin’in Haçlılarla ilişkilerini ele alarak, savaş, ittifak ve anlaşma üzerinden belirlediği politikalarla onlara bakışını değerlendirmeye çalışacaktır.

During the Crusades, which officially began in 1095, the Turks carried out the fight against the Crusaders with great devotion and zeal. The strategy and success of the Turkish Seljuk Sultan Kilij Arslan I against the Crusaders, who made Anatolia impassable against them Crusaders were important. In 1108, the struggle against the Crusaders was turned into a state policy by the Great Seljuk Empire, and Sultan Muhammad Tapar appointed Mawdūd, amīr of Mosul, to this task. The process that started with Mawdūd and continued with Imād al-Dīn Zangī and Nūr al-Dīn Maḥmūd Zangī was supported by Belek, Aksunkur al-Bursukī, Ilghāzī and Tughtigin, the Atabeg of Damascus. It is known that Tughtigin was a supporter of the Seljuk Malik of Syria Tutush, who impressed the malik with his diligence and success. For, this reason, he was appointed atabeg to his son Dukāk by Tutush. After Dukāk’s death in 1104, he began his political formation and established the Atabegate of Damascus or Tughtiginites. Tughtigin, who treated his people generously and fairly throughout his independent rule, fought against the Crusaders and did not hesitate to ally with them due to the conditions of the period.
Pervîn-i İ‘tisâmî’nin Divanında Bülbül İmgesi
The Nightingale’s Image in Parvin E’tesami Divan
Yazar: Özçelik, Saniye Simla
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 47, 2025
Anahtar kelimeler: Cultural Studies (Other) ; Kültürel çalışmalar (Diğer) ; Pervîn-i İ‘tisâmî,Fars şiiri,Bülbül ; Parvin E’tesami,Persian poetry,Nightingale

Aslı Farsça olan bülbül kelimesi sonradan Arapçaya geçmiş ve Doğu edebiyatlarında güçlü bir imge olarak yerini almıştır. Edebiyatta en yaygın kullanımıyla aşkla yanan ve sevgilisine (güle) ulaşma arzusuyla inleyen bir âşık olarak tasvir edilen bu metafor yüzyıllardır şairler için vazgeçilmez bir ilham kaynağı haline gelmiştir. Nitekim İran edebiyatında da şairlerin divanlarında bülbül ile ilgili mazmunlara sıklıkla yer verdiği görülür. Çalışma konumuzu teşkil eden İran’ın en önemli kadın şairlerinden Pervîn-i İ‘tisâmî’nin divanı incelendiğinde manzumelerinde tespit edilen unsurlardan birinin de bülbül imgesi olduğu görülmektedir. İran edebiyatında da sıkça rastlanan bir tema olarak bu manzumelerde bülbül genellikle çılgın aşık figürü şeklinde betimlenmektedir. Karşısında ise genellikle maşuk olarak gül imgesi yer alır; bülbül onun geçici güzelliğine hayran kalır ve vefasızlığından şikâyet eder. Bu imge, yalnızca romantik bir tema bağlamında değerlendirilmekle kalmayıp; şair tarafından, hayatın değişken doğası, zamanın kaçınılmaz akışı, sabır, kayıp ve kader gibi kavramların çok katmanlı bir biçimde yorumlanması ve aktarılması amacıyla da kullanılmaktadır. Bu çerçevede, çalışmamızda ilk önce Pervîn-i İ‘tisâmî ve yaşamı hakkında bilgi verildikten sonra şairin divanında yer alan ilgili seçme beyitler üzerinden bülbül imgesinin şiirlerde ele alınış biçimi incelenecek ve buradan yola çıkılarak şairin bakış açısı değerlendirilmeye çalışılacaktır.

The Persian word nightingale was later translated into Arabic and became a powerful image in Eastern literature. This metaphor, usually depicted as a lover burning with love and moaning with the desire to reach his beloved (rose), has become an indispensable source of inspiration for poets for centuries. In fact, poets in Iranian literature frequently include nightingale metaphors in their divans. Examining the divan of Parvin E’tesami, one of Iran’s most important female poets, which constitutes the subject of our study is examined it is seen that one of the elements identified in her verses is the image of the nightingale. As a common theme in Iranian literature, the nightingale is often depicted as a mad lover. The image of the rose as a lover is usually the opposite of him; the nightingale admires its transient beauty and complains about its unfaithfulness. This image is not only evaluated in the context of a romantic theme but also used by the poet to interpret and convey in a multi-layered way concepts such as the changing nature of life, the inevitable flow of time, patience, loss, and fate. In this study, we first provide information about Parvin E’tesami and her life. Then, we analyze how the image of the nightingale is handled in poems through selected couplets in the poet’s divan and evaluate the poet’s point of view.
MO YAN ESERLERİNİN TÜRKİYE’ DEKİ ÇEVİRİ, ARAŞTIRMA VE ALIMLAMA ANALİZİ
TRANSLATION, RESEARCH AND RECEPTION ANALYSIS OF MO YAN’S WORKS IN TURKEY
Yazar: Aydın, Lale
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 32, 2018
Anahtar kelimeler: Creative Arts and Writing ; Sanat ve Edebiyat ; mo yan,türkçe çeviri,alımlama ; mo yan,turkish translation,reception

Bu çalışmamızın genel çerçevesi Türkiye’deki Mo Yan eserlerini ve çalışmalarını kronolojik bir sıra ile incelemek olacaktır. Bu bağlamda Mo Yan’in Türkçeye çevrilmiş olan beş eseri; “Kızıl Darı Tarlaları”, “İri Memeler Geniş Kalçalar”, “Yaşam ve Ölüm Yorgunu”, “Değişim” ve “Saydam Turp” ile bu eserler hakkında yapılan çalışmalar üzerinde durulacaktır. Aynı zamanda Türk okurların Mo Yan ve eserleri alımlama analizi Ankara Üniversitesi, Erciyes Üniversitesi, İstanbul Üniversitesi ve Orta DoğuTeknik Üniversitesi Konfüçyüs Enstitüsü öğrencilerine yapmış olduğumuz anket çalışması üzerinden incelenecektir.

The main purpose of this article is to make a chronological analysis of Mo Yan’s works published in Turkey. In this aspect, this article emphasizes mostly on Mo Yan’s five works: “Red Sorghum”, “Big Breasts and Wide Hips”, “Life and Death Are Wearing Me Out”, “Change” and “The Transparent Carrot” which are translated and published in Turkey and the studies made on these works. Besides, Turkish readers’ reception analysis in Mo Yan and his works is also examined through questionnaires that has been done to the students of Ankara University, Erciyes University, Istanbul University and Middle East Technical University ConfuciusInstitute.
Fars Edebiyatında Musammat
Musammat In Persian Literature
Yazar: Atalay, Mehmet
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 29, 2016
Anahtar kelimeler: Creative Arts and Writing ; Sanat ve Edebiyat ; musammat,Fars edebiyatı,Türk edebiyatı,nazım şekli ; Musammat,Persian literature,Turkish literature,verse form

Öz: Klasik edebiyat bilgisine göre şiirin iki temel unsuru vardır. Bunlardan biri muhteva, diğeri de şekildir. Şiirler, bu iki unsur çerçevesinde varlık bulur. Muhteva, konuyu; şekil, başka bir deyişle nazım biçimi de şiirleri birtakım özellikleri bakımından birbirinden ayırır ve sınıflandırır. Kafiye düzeni ve nazım birimi, nazım biçimlerini belirler. Nazım biçimlerinden biri de musammattır. Musammat, aynı vezinde üç ve daha fazla mısralı değişik sayıdaki bendlerden oluşan nazım şekillerinin genel adıdır. Musammat nazım şekli ilk kez Arap edebiyatında ortaya çıkmış ve muvelled şâirleri tarafından tesmit adıyla anılmıştır. Musammat nazım şekli Arap edebiyatından Fars edebiyatına geçmiş ve adı geçen edebiyatta oldukça rağbet görmüştür. Bu makalede adı geçen nazım şekli ayrıntılı bir şekilde ele alınacak, tarihsel süreç başta olmak üzere musammatın tanımı yapılarak örneklerle anlatılacaktır.

Abstract: Poetry has two basic elements in classic literature: one of them is the content, and the other one is the structure. Poems exist with these two elements. Content means subject, and structure classifies verses according to the some features. Qafiyah (rhyme) and unit of verse determine the verse. One unit of verses is musammat. Musammat consists of bends that has three or more line in the same rhythm. Musammat verse form first appeared in Arab literature and was known as ‘tesmit’ by the movallad poets. Musammat verse form penetrated Arab literature to Persian literature and became popular. In this article, musammat will be discussed intimately, and after making a definition of musammat, it will be explained in the terms of historical process with examples.