hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BİLYALI DÖVME PARAMETRELERİNİN Ç1020 ÇELİĞİNİN YORULMA DAYANIMINA ETKİSİ VE OLUŞAN KALICI GERİLMENİN KATMAN KALDIRMA YÖNTEMİ İLE ARAŞTIRILMASI
BİLYALI DÖVME PARAMETRELERİNİN Ç1020 ÇELİĞİNİN YORULMA DAYANIMINA ETKİSİ VE OLUŞAN KALICI GERİLMENİN KATMAN KALDIRMA YÖNTEMİ İLE ARAŞTIRILMASI
Yazar: Dülek, Emrah; Orman, Şenay; Karataş, Çetin; Sarıtaş, Süleyman
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Kalıcı gerilme, katman kaldırma tekniği, bilyalı dövme, yorulma mukavemeti.

Bilyalı dövme sonucu parça yüzeyinde oluşturulan basma kalıcı gerilmelerin yorulma ömrünü arttırıcı özellikte olduğu bilinmektedir. Fakat bilyalı dövme parametrelerinden dövme şiddetinin hangi değerinin, parça yüzeyinde daha yüksek basma kalıcı gerilmesi oluşturacağının bilinmesi gerekmektedir. Bu çalışmada 9 - 21 A (Almen) arasındaki şiddetlerde bilyalı dövülmüş Ç1020 çeliğinin yorulma mukavemeti dönen eğmeli yükleme ile  ve oluşan kalıcı gerilme değerleri, elektro-kimyasal katman kaldırma tekniği ile incelenmiştir. Farklı şartlarda bilyalı dövme ile elde edilen çeşitli Almen şiddetleri ile yorulma ömrü ve kalıcı gerilmeler arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Çelik malzeme haddelenmiş durumda ve tavlanmış dövülmüş durumda iken çelik malzemede oluşan yorulma ömrü ve kalıcı gerilmeler karşılaştırılmıştır. Bilyalı dövme ile tavlanmış numunelerin yorulma dayanımı 205 MPa seviyesinden 265 MPa seviyesine çıktığı, maksimum kalıcı gerilmelerin ise 276 MPa (basma) ile 363 MPa (basma) arasında değiştiği görülmüştür.

Bilyalı dövme sonucu parça yüzeyinde oluşturulan basma kalıcı gerilmelerin yorulma ömrünü arttırıcı özellikte olduğu bilinmektedir. Fakat bilyalı dövme parametrelerinden dövme şiddetinin hangi değerinin, parça yüzeyinde daha yüksek basma kalıcı gerilmesi oluşturacağının bilinmesi gerekmektedir. Bu çalışmada 9 - 21 A (Almen) arasındaki şiddetlerde bilyalı dövülmüş Ç1020 çeliğinin yorulma mukavemeti dönen eğmeli yükleme ile  ve oluşan kalıcı gerilme değerleri, elektro-kimyasal katman kaldırma tekniği ile incelenmiştir. Farklı şartlarda bilyalı dövme ile elde edilen çeşitli Almen şiddetleri ile yorulma ömrü ve kalıcı gerilmeler arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Çelik malzeme haddelenmiş durumda ve tavlanmış dövülmüş durumda iken çelik malzemede oluşan yorulma ömrü ve kalıcı gerilmeler karşılaştırılmıştır. Bilyalı dövme ile tavlanmış numunelerin yorulma dayanımı 205 MPa seviyesinden 265 MPa seviyesine çıktığı, maksimum kalıcı gerilmelerin ise 276 MPa (basma) ile 363 MPa (basma) arasında değiştiği görülmüştür.
KARAYOLU ESNEK ÜSTYAPI TASARIMINDA YENİ BİR YÖNTEM: YÜKSEK PERFORMANSLI ASFALT KAPLAMA
KARAYOLU ESNEK ÜSTYAPI TASARIMINDA YENİ BİR YÖNTEM: YÜKSEK PERFORMANSLI ASFALT KAPLAMA
Yazar: Arıkan Öztürk, Ebru
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Yüksek performanslı asfalt kaplama, Marshall karışım tasarımı

Türkiye’de ve bir çok ülkede, bitümlü karışım tasarımında Marshall tasarım yöntemi kullanılmaktadır. Ancak bu yöntemde, karışıma uygulanan sıkıştırma tekniği (tokmaklama) uygulamadaki silindir sıkıştırmasını tam olarak temsil edememekte, yöresel iklim koşulları ve sıcaklık değişimleri gerektiği ölçüde dikkate alınmadığı için üstyapı beklenen performansta hizmet verememektedir. Marshall tasarım yöntemi ile yapılan karışımlar, trafik yükünün hafif olduğu 1960’lı yıllara kadar iyi sonuç vermiş, ancak daha sonra trafik yükünün artmasıyla, yapısal olarak sağlam olan yollarda bile tekerlek izi teşekkülü (oluklanma) meydana gelmeye başlamıştır. Bitümlü karışımların performanslarını artırmak üzere, Amerika Birleşik Devletleri (A.B.D.) ve Fransa başta olmak üzere İngiltere, Avusturya, Avustralya, Norveç ve Finlandiya’da değişik metotlar üzerine çalışmalar başlatılmış ve yapılan bu çalışmaları takiben A.B.D’de, Stratejik Karayolu Araştırma Programı uygulamaya konmuştur. Bu programda, yoğurmalı preste gerçekleştirilen ve Yüksek Performanslı Asfalt Kaplama adı verilen yeni bir karışım tasarımı geliştirilmiştir. Bu çalışmada, Yüksek Performanslı Asfalt Kaplama karışım tasarım yöntemi incelenmekte ve sistemin Marshall tasarım yöntemi ile karşılaştırması yapılmaktadır.

Türkiye’de ve bir çok ülkede, bitümlü karışım tasarımında Marshall tasarım yöntemi kullanılmaktadır. Ancak bu yöntemde, karışıma uygulanan sıkıştırma tekniği (tokmaklama) uygulamadaki silindir sıkıştırmasını tam olarak temsil edememekte, yöresel iklim koşulları ve sıcaklık değişimleri gerektiği ölçüde dikkate alınmadığı için üstyapı beklenen performansta hizmet verememektedir. Marshall tasarım yöntemi ile yapılan karışımlar, trafik yükünün hafif olduğu 1960’lı yıllara kadar iyi sonuç vermiş, ancak daha sonra trafik yükünün artmasıyla, yapısal olarak sağlam olan yollarda bile tekerlek izi teşekkülü (oluklanma) meydana gelmeye başlamıştır. Bitümlü karışımların performanslarını artırmak üzere, Amerika Birleşik Devletleri (A.B.D.) ve Fransa başta olmak üzere İngiltere, Avusturya, Avustralya, Norveç ve Finlandiya’da değişik metotlar üzerine çalışmalar başlatılmış ve yapılan bu çalışmaları takiben A.B.D’de, Stratejik Karayolu Araştırma Programı uygulamaya konmuştur. Bu programda, yoğurmalı preste gerçekleştirilen ve Yüksek Performanslı Asfalt Kaplama adı verilen yeni bir karışım tasarımı geliştirilmiştir. Bu çalışmada, Yüksek Performanslı Asfalt Kaplama karışım tasarım yöntemi incelenmekte ve sistemin Marshall tasarım yöntemi ile karşılaştırması yapılmaktadır.
TİCARİ PLASTİKLERİN KALIPTA AKIŞ BOYLARININ İNCELENMESİ
TİCARİ PLASTİKLERİN KALIPTA AKIŞ BOYLARININ İNCELENMESİ
Yazar: Ergüney, Sami; Karataş, Çetin; Sarıtaş, Süleyman
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Kalıplanabilirlik, enjeksiyon kalıplama, ticari plastikler.

En çok kalıplanan plastikler ticari plastiklerdir. En çok kullanılan ticari plastikler şunlardır: Alçak yoğunluklu polietilen (AYPE), yüksek yoğunluklu polietilen (YYPE), polistiren (PS)ve poliproplendir (PP). Kalıp tasarımında plastiğin akış uzunluğunun bilinmesi önemlidir. Bu değerlere göre kalıbın dolup dolmayacağı tahmin edilebilir. Bu amaçla,  spiral kanal içeren bir kalıpta ve farklı enjeksiyon parametrelerinde (silindir sıcaklığı, enjeksiyon ba­sıncı, enjeksiyon debisi ve kalıp sıcaklığı) plastiklerin akış özellikleri incelenmiştir. Enjeksiyon  parametrelerinin değerleri artıkça akış uzunluğu artmıştır. En uzun akış sırasıyla polistren (450mm), poliproplen (428mm), yüksek yoğunluklu polietilen (341mm) ve alçak yoğunluklu polietilen (324mm) olmuştur.

En çok kalıplanan plastikler ticari plastiklerdir. En çok kullanılan ticari plastikler şunlardır: Alçak yoğunluklu polietilen (AYPE), yüksek yoğunluklu polietilen (YYPE), polistiren (PS)ve poliproplendir (PP). Kalıp tasarımında plastiğin akış uzunluğunun bilinmesi önemlidir. Bu değerlere göre kalıbın dolup dolmayacağı tahmin edilebilir. Bu amaçla,  spiral kanal içeren bir kalıpta ve farklı enjeksiyon parametrelerinde (silindir sıcaklığı, enjeksiyon ba­sıncı, enjeksiyon debisi ve kalıp sıcaklığı) plastiklerin akış özellikleri incelenmiştir. Enjeksiyon  parametrelerinin değerleri artıkça akış uzunluğu artmıştır. En uzun akış sırasıyla polistren (450mm), poliproplen (428mm), yüksek yoğunluklu polietilen (341mm) ve alçak yoğunluklu polietilen (324mm) olmuştur.
TABAKALI AKIŞKAN ORTAMINDAKİ SU ALMA AĞZINA AİT KRİTİK BATIKLIK
TABAKALI AKIŞKAN ORTAMINDAKİ SU ALMA AĞZINA AİT KRİTİK BATIKLIK
Yazar: Kocabaş, Pınar; Kocabaş, Fikret; Eroğlu, Nihat
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Tabakalı akışkan, batıklık, su alma ağzı.

Bu çalışmada, su alma ağzına hava girişi ve tabakalı akışkan ortamında istenilen akışkanın çekilmesine (alınmasına) ait kritik batıklık su-hava ve su-yağ-hava ortamlarında deneyler yapılarak incelenmiş ve Kritik Küresel Kuyu Yüzeyi (KKKY) teorisi ile kontrol edilmiştir. Tabakalı akışkan ortamında, üst tabakada yer alan akışkanın (serbest çevrinti çöküntüsünü doldurarak) su alma ağzına henüz giriş yaptığı andaki su alma ağzı ile üst tabaka akışkanının alt sınırı (ara yüzey) arasındaki düşey mesafe “kritik batıklık” olarak adlandırılır. Askıdaki sediment veya sıcaklık farkı sebebiyle su haznelerinde oluşan tabakalı akışkan ortamına sıkca rastlanılır. Bu durumda tabakalı akışkan ortamından istenilen suyun alınması veya nükleer ve termik güç istasyonlarına soğuk suyun alınabilmesi çevre veya hidrolik mühendisliği problemi olarak karşımıza çıkar. Deneysel çalışmalar göstermiştir ki; su-yağ-hava ortamındaki kritik batıklık değerinin su-hava ortamındaki kritik batıklık değerinden daha büyüktür. Tabakalı ortamı oluşturan akışkanların yoğunluk farkı, kritik batıklık üzerinde etkilidir ve KKKY kavramı tabakalı akışkan ortamında da kullanılabilir.

Bu çalışmada, su alma ağzına hava girişi ve tabakalı akışkan ortamında istenilen akışkanın çekilmesine (alınmasına) ait kritik batıklık su-hava ve su-yağ-hava ortamlarında deneyler yapılarak incelenmiş ve Kritik Küresel Kuyu Yüzeyi (KKKY) teorisi ile kontrol edilmiştir. Tabakalı akışkan ortamında, üst tabakada yer alan akışkanın (serbest çevrinti çöküntüsünü doldurarak) su alma ağzına henüz giriş yaptığı andaki su alma ağzı ile üst tabaka akışkanının alt sınırı (ara yüzey) arasındaki düşey mesafe “kritik batıklık” olarak adlandırılır. Askıdaki sediment veya sıcaklık farkı sebebiyle su haznelerinde oluşan tabakalı akışkan ortamına sıkca rastlanılır. Bu durumda tabakalı akışkan ortamından istenilen suyun alınması veya nükleer ve termik güç istasyonlarına soğuk suyun alınabilmesi çevre veya hidrolik mühendisliği problemi olarak karşımıza çıkar. Deneysel çalışmalar göstermiştir ki; su-yağ-hava ortamındaki kritik batıklık değerinin su-hava ortamındaki kritik batıklık değerinden daha büyüktür. Tabakalı ortamı oluşturan akışkanların yoğunluk farkı, kritik batıklık üzerinde etkilidir ve KKKY kavramı tabakalı akışkan ortamında da kullanılabilir.
SÜRTÜNME KARIŞTIRMA KAYNAĞINDA KAYNAK  HIZININ BİRLEŞEBİLİRLİĞE ETKİSİ
SÜRTÜNME KARIŞTIRMA KAYNAĞINDA KAYNAK  HIZININ BİRLEŞEBİLİRLİĞE ETKİSİ
Yazar: Kurt, Adem; Boz, Mustafa; Özdemir, Mehmet
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kaynak, sürtünme karıştırma kaynağı, Al alaşımlarının kaynağı

Bu çalışmada patenti 10 yıllık geçmişe sahip olmasına rağmen endüstriyel uygulamaları hızla yaygınlaşan sürtünme karıştırma kaynak yöntemi ile ticari Al malzemeler birbirleriyle kaynak edilmişlerdir. 5´50´150 mm ebatlarında Al malzemeler freze mengenesinde alın alına getirilerek değişik kaynak ilerleme hızlarında birleştirilmişlerdir. Birleştirme işlemi  6.25, 10, 16, ve 20 mm/dak kaynak ilerleme hızlarında ve 800 dev/dak dönme hızında yapılmıştır. Kaynaklı birleştirmelerde metalografik ve mekanik testler yapılarak kaynak ilerleme hızının birleşme bölgesinin metalurjik ve mekanik özelliklerinde meydana getirdiği değişiklikler değerlendirilmiştir.

Bu çalışmada patenti 10 yıllık geçmişe sahip olmasına rağmen endüstriyel uygulamaları hızla yaygınlaşan sürtünme karıştırma kaynak yöntemi ile ticari Al malzemeler birbirleriyle kaynak edilmişlerdir. 5´50´150 mm ebatlarında Al malzemeler freze mengenesinde alın alına getirilerek değişik kaynak ilerleme hızlarında birleştirilmişlerdir. Birleştirme işlemi  6.25, 10, 16, ve 20 mm/dak kaynak ilerleme hızlarında ve 800 dev/dak dönme hızında yapılmıştır. Kaynaklı birleştirmelerde metalografik ve mekanik testler yapılarak kaynak ilerleme hızının birleşme bölgesinin metalurjik ve mekanik özelliklerinde meydana getirdiği değişiklikler değerlendirilmiştir.
İZOTROPİK MATRİS MALZEMESİ OLAN FİBER TAKVİYELİ DİELEKTRİK VİSKOELASTİK ORTAMLARIN  ELEKTRO-TERMOMEKANİK DAVRANIŞI İÇİN MATEMATİKSEL BİR MODEL
İZOTROPİK MATRİS MALZEMESİ OLAN FİBER TAKVİYELİ DİELEKTRİK VİSKOELASTİK ORTAMLARIN  ELEKTRO-TERMOMEKANİK DAVRANIŞI İÇİN MATEMATİKSEL BİR MODEL
Yazar: Erdem, Ali; Usal, Melek; Usal, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Viskoelastisite, fiber dağılım tansörü, izotropi, gerilme, bünye denklemleri.

Bu çalışmada, matris malzemesi izotrop olan viskoelastik ve fiber-takviyeli dielektrik bir ortamın dış çevreden uygulanan elektro-mekanik yükler karşısındaki davranışı incelenmiştir. Matris malzemesi  normalde izotrop bir ortam olup sırf fiber dağılımı nedeniyle  yönlü bir ortam olma özelliği taşımaktadır. Bu bağlamda cisim davranış olarak kendisini elastik gerilme, dissipatif gerilme ve elektriksel polarizasyon tarzında ifade edecektir. Elektro­statik alanların etkisi yanında bünye teorisinin aksiyomları, özellikle objektivite ve maddesel simetri aksiyom­la­rı, ve malzemenin simetri grubuna ilişkin kavramlara dayanarak bünye fonksiyonelleri bulunurken gerek gerilme ve gerekse dissipatif gerilmenin argümanlarının somut olarak tayini için invaryantlar teorisine ait bulgu­lar rutin  bir yöntem olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak; elastik gerilme, polarizasyon alanı ve dissipatif gerilmeye ait bünye denklemleri hem maddesel hem de uzaysal koordinatlarda elde edilmiş, simetrik ve asimetrik gerilmeler ise elastik gerilme, polarizasyon alanı ve dissipatif gerilme ifadelerini kullanarak yer değiştirme gradyanı ve türevi cinsinden bulunmuştur.

Bu çalışmada, matris malzemesi izotrop olan viskoelastik ve fiber-takviyeli dielektrik bir ortamın dış çevreden uygulanan elektro-mekanik yükler karşısındaki davranışı incelenmiştir. Matris malzemesi  normalde izotrop bir ortam olup sırf fiber dağılımı nedeniyle  yönlü bir ortam olma özelliği taşımaktadır. Bu bağlamda cisim davranış olarak kendisini elastik gerilme, dissipatif gerilme ve elektriksel polarizasyon tarzında ifade edecektir. Elektro­statik alanların etkisi yanında bünye teorisinin aksiyomları, özellikle objektivite ve maddesel simetri aksiyom­la­rı, ve malzemenin simetri grubuna ilişkin kavramlara dayanarak bünye fonksiyonelleri bulunurken gerek gerilme ve gerekse dissipatif gerilmenin argümanlarının somut olarak tayini için invaryantlar teorisine ait bulgu­lar rutin  bir yöntem olarak kullanılmıştır. Sonuç olarak; elastik gerilme, polarizasyon alanı ve dissipatif gerilmeye ait bünye denklemleri hem maddesel hem de uzaysal koordinatlarda elde edilmiş, simetrik ve asimetrik gerilmeler ise elastik gerilme, polarizasyon alanı ve dissipatif gerilme ifadelerini kullanarak yer değiştirme gradyanı ve türevi cinsinden bulunmuştur.
KIRŞEHİR YÖRESİ KIRMATAŞ AGREGALARININ MÜHENDİSLİK ÖZELİKLERİ
KIRŞEHİR YÖRESİ KIRMATAŞ AGREGALARININ MÜHENDİSLİK ÖZELİKLERİ
Yazar: Arslan, Metin; Demir, İlhami
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Agrega, kırmataş, fiziksel özelikler, Kırşehir.

Bu araştırmada, Kırşehir yöresi taş ocaklarından elde edilen kırmataş agregalarının mühendislik özelikleri incelenmiştir. Seyfe, Obruk, Keçikale (alt), Küçükbüklüm, Demirli, İnaç, Keçikale (üst) ocakları ve Kızılırmak havzasından deney numuneleri alınmıştır. Numuneler üzerinde  tane  dağılımı,  özgül  ağırlık,  su  emme,  birim  ağırlık,  donma  çözülme,  aşınma  dayanımı (Los Angeles),  sülfat  miktarı,  klorür  miktarı,  alkali–agrega reak­siyonu ve tane şekli tayini deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak;  Seyfe, Demirli ve Kızılırmak agrega­larının su emme oranlarının  yüksek olduğu ayrıca Seyfe agregasında aşınma kaybının da yüksek olduğu, bu ag­regaların diğer özelikleri bakımından standartlara uygun olduğu  belirlenmiştir. Diğer taraftan Keçikale (alt) ve Keçikale (üst) agregalarının belirtilen özelikleri bakımından en iyi sonuçları verdiği görülmüştür.

Bu araştırmada, Kırşehir yöresi taş ocaklarından elde edilen kırmataş agregalarının mühendislik özelikleri incelenmiştir. Seyfe, Obruk, Keçikale (alt), Küçükbüklüm, Demirli, İnaç, Keçikale (üst) ocakları ve Kızılırmak havzasından deney numuneleri alınmıştır. Numuneler üzerinde  tane  dağılımı,  özgül  ağırlık,  su  emme,  birim  ağırlık,  donma  çözülme,  aşınma  dayanımı (Los Angeles),  sülfat  miktarı,  klorür  miktarı,  alkali–agrega reak­siyonu ve tane şekli tayini deneyleri gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak;  Seyfe, Demirli ve Kızılırmak agrega­larının su emme oranlarının  yüksek olduğu ayrıca Seyfe agregasında aşınma kaybının da yüksek olduğu, bu ag­regaların diğer özelikleri bakımından standartlara uygun olduğu  belirlenmiştir. Diğer taraftan Keçikale (alt) ve Keçikale (üst) agregalarının belirtilen özelikleri bakımından en iyi sonuçları verdiği görülmüştür.
İDEAL OLMAYAN ŞEBEKE GERİLİMİ VE DENGESİZ YÜK ŞARTLARINDA 3-FAZLI 4-TELLİ PARALEL AKTİF GÜÇ FİLTRESİ DENETİMİ
İDEAL OLMAYAN ŞEBEKE GERİLİMİ VE DENGESİZ YÜK ŞARTLARINDA 3-FAZLI 4-TELLİ PARALEL AKTİF GÜÇ FİLTRESİ DENETİMİ
Yazar: Uçar, Mehmet; Özdemir, Engin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: 3-fazlı 4-telli paralel aktif güç filtresi, anlık güç teorisi, ideal olmayan şebeke gerilimi, dengesiz yük.

Bu çalışmada, ideal olmayan şebeke gerilimi ve dengesiz yük koşullarında reaktif gücü kompanze etmek, harmo­nik akımları filtrelemek, nötr akımını yok etmek ve yük akımlarını dengelemek amacıyla 3-fazlı 4-telli Paralel Aktif Güç Filtresi (PAGF) için Anlık Güç Teorisi (AGT) tabanlı yeni bir denetim algoritması önerilmektedir. 3-fazlı 4-telli PAGF, histerezis-bant Darbe Genişlik Modülasyonlu (DGM) akım denetleyici, geleneksel 3-kollu Gerilim Kaynaklı Evirici (GKE) ve DA hattında seri bağlı iki kondansatörden oluşmaktadır. Önerilen AGT tabanlı denetim algoritmasının geçerliliğini göstermek için, ideal şebeke gerilimi, dengesiz şebeke gerilimi, dengeli-bozuk ve dengesiz-bozuk şebeke gerilimi olmak üzere dört uygulama örneğine ait Matlab/Simulink yazılımı ile elde edilen simülasyon sonuçları verilmekte ve geleneksel AGT ile karşılaştırılmaktadır. Önerilen AGT tabanlı denetim algoritması ile 3-fazlı 4-telli PAGF’nin performansı, tüm ideal olmayan şebeke gerilimi koşullarında reaktif güç kompanzasyonu, harmonik akımların filtrelenmesi, yük akımlarının dengelemesi ve nötr akımı yok edimi fonksiyonları için oldukça etkili ve yeterli bulunmaktadır.

Bu çalışmada, ideal olmayan şebeke gerilimi ve dengesiz yük koşullarında reaktif gücü kompanze etmek, harmo­nik akımları filtrelemek, nötr akımını yok etmek ve yük akımlarını dengelemek amacıyla 3-fazlı 4-telli Paralel Aktif Güç Filtresi (PAGF) için Anlık Güç Teorisi (AGT) tabanlı yeni bir denetim algoritması önerilmektedir. 3-fazlı 4-telli PAGF, histerezis-bant Darbe Genişlik Modülasyonlu (DGM) akım denetleyici, geleneksel 3-kollu Gerilim Kaynaklı Evirici (GKE) ve DA hattında seri bağlı iki kondansatörden oluşmaktadır. Önerilen AGT tabanlı denetim algoritmasının geçerliliğini göstermek için, ideal şebeke gerilimi, dengesiz şebeke gerilimi, dengeli-bozuk ve dengesiz-bozuk şebeke gerilimi olmak üzere dört uygulama örneğine ait Matlab/Simulink yazılımı ile elde edilen simülasyon sonuçları verilmekte ve geleneksel AGT ile karşılaştırılmaktadır. Önerilen AGT tabanlı denetim algoritması ile 3-fazlı 4-telli PAGF’nin performansı, tüm ideal olmayan şebeke gerilimi koşullarında reaktif güç kompanzasyonu, harmonik akımların filtrelenmesi, yük akımlarının dengelemesi ve nötr akımı yok edimi fonksiyonları için oldukça etkili ve yeterli bulunmaktadır.
BULANIK MANTIK DENETİMLİ SERİ AKTİF GÜÇ FİLTRESİ KULLANARAK HARMONİK GERİLİMLERİN BASTIRILMASI
BULANIK MANTIK DENETİMLİ SERİ AKTİF GÜÇ FİLTRESİ KULLANARAK HARMONİK GERİLİMLERİN BASTIRILMASI
Yazar: Atacak, İsmail; Bay, Ömer
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Aktif güç filtresi, bulanık mantık denetleyicisi, harmonik gerilimi bastırma.

Günümüzde hassas elektronik cihazların kullanımının artması, bu cihazları özellikle şebeke geriliminden kaynaklanan harmonik gerilim ve akımlara karşı koruma ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Bu makalede, şebeke gerilimi içerisinde bulunan harmonik gerilimleri bastıran bulanık mantık denetleyicili (BMD) bir seri aktif güç filtresinin (SAGF) tasarımı anlatılmaktadır. Önerilen aktif güç filtresi, LC pasif filtreli tam köprü tipi bir evirici devresinden oluşmaktadır. Sistem, önerilen denetleyicinin performansını test etmek için aynı zamanda geleneksel oransal integral (PI) denetleyici kullanılarak da kontrol edilmektedir. Yapılan simülasyon çalışmaları, bulanık mantık denetleyicili seri aktif güç filtresinin PI denetleyicili seri aktif güç filtresinden daha iyi bir şebeke regülasyonu gerçekleştirdiğini göstermektedir

Günümüzde hassas elektronik cihazların kullanımının artması, bu cihazları özellikle şebeke geriliminden kaynaklanan harmonik gerilim ve akımlara karşı koruma ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır. Bu makalede, şebeke gerilimi içerisinde bulunan harmonik gerilimleri bastıran bulanık mantık denetleyicili (BMD) bir seri aktif güç filtresinin (SAGF) tasarımı anlatılmaktadır. Önerilen aktif güç filtresi, LC pasif filtreli tam köprü tipi bir evirici devresinden oluşmaktadır. Sistem, önerilen denetleyicinin performansını test etmek için aynı zamanda geleneksel oransal integral (PI) denetleyici kullanılarak da kontrol edilmektedir. Yapılan simülasyon çalışmaları, bulanık mantık denetleyicili seri aktif güç filtresinin PI denetleyicili seri aktif güç filtresinden daha iyi bir şebeke regülasyonu gerçekleştirdiğini göstermektedir
SON İŞLEMCİ TASARIMINA YENİ BİR YAKLAŞIM
SON İŞLEMCİ TASARIMINA YENİ BİR YAKLAŞIM
Yazar: Er, Ali; Aslan, Ersan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Son işlemci, CLDATA (Kesici Konum Verileri), Bilgisayar Destekli Tasarım ve İmalat (BDT/BDİ), Bilgisayar Bütünleşik İmalat (BBİ), kesici yolu.

İmalat teknolojisindeki gelişmelerle birlikte karmaşık şekil ve hassas tolerans değerlerine sahip parçaların işlenmesi gerçekleştirilebilmektedir. Bu imalat uygulamalarında “Son işlemcilerin” rolü yadsınamaz. Bilgisayar Destekli Tasarım ve İmalat (BDT-BDİ) programları kullanılarak tasarlanan parçaların imalinde,  tezgahlarla olan etkileşim ‘Son işlemciler’ adı verilen arayüzler yardımıyla gerçekleştirilir. Son işlemciler, tasarım ve imalat bilgilerinin değerlendirilmesi yapılarak kesici yoluna ait verilerden (CLDATA) parça programı çıkaran BDİ’nin son aşama uygulamalarıdır. Bu çalışmada, BDT ve BDİ programları kullanılarak elde edilen kesici yolu verilerini (CLDATA) istenilen kontrol ünitesine ait programa dönüştürebilen bir son işlemci yazılımının tanıtımı yapılmıştır. Yazılımın en önemli özelliği, herhangi bir kontrol ünitesi formatını oluşturma imkanı sunmadaki esnekliğidir. Tasarım modülünde hazırlanmış katı model bilgilerini kullanarak ve CLDATA değerlendirilerek, parça üzerindeki işlemler ve kontrol üniteleri (Mazak, Sinümerik ve Fanuc) için parça programlarına ait çıktılar elde edilmiştir. Elde edilen çıktıların gerçek üretim ünitesinde kullanılan programlar ile karşılaştırılması yapılmıştır.

İmalat teknolojisindeki gelişmelerle birlikte karmaşık şekil ve hassas tolerans değerlerine sahip parçaların işlenmesi gerçekleştirilebilmektedir. Bu imalat uygulamalarında “Son işlemcilerin” rolü yadsınamaz. Bilgisayar Destekli Tasarım ve İmalat (BDT-BDİ) programları kullanılarak tasarlanan parçaların imalinde,  tezgahlarla olan etkileşim ‘Son işlemciler’ adı verilen arayüzler yardımıyla gerçekleştirilir. Son işlemciler, tasarım ve imalat bilgilerinin değerlendirilmesi yapılarak kesici yoluna ait verilerden (CLDATA) parça programı çıkaran BDİ’nin son aşama uygulamalarıdır. Bu çalışmada, BDT ve BDİ programları kullanılarak elde edilen kesici yolu verilerini (CLDATA) istenilen kontrol ünitesine ait programa dönüştürebilen bir son işlemci yazılımının tanıtımı yapılmıştır. Yazılımın en önemli özelliği, herhangi bir kontrol ünitesi formatını oluşturma imkanı sunmadaki esnekliğidir. Tasarım modülünde hazırlanmış katı model bilgilerini kullanarak ve CLDATA değerlendirilerek, parça üzerindeki işlemler ve kontrol üniteleri (Mazak, Sinümerik ve Fanuc) için parça programlarına ait çıktılar elde edilmiştir. Elde edilen çıktıların gerçek üretim ünitesinde kullanılan programlar ile karşılaştırılması yapılmıştır.