hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Namık Kemal’de Doğu-Batı Sentezi ve Romantizme Evirilen Süreç
Namik Kemal’s East-West Synthesis and Evolution into Romanticism
Yazar: Şeniz Feyzioğlu, Fatma
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Namık Kemal,The Enlightenment,East-West Synthesis,Romanticism,Modernization ; Namık Kemal,Aydınlanma,Doğu-Batı Sentezi,Romantizm,Modernleşme

Bu makalede, on dokuzuncu asırdan evvel başlayan çöküş sürecini ertelemekten başka bir neticeye ulaşamayan Osmanlı İmparatorluğu’nun, zorunlu olarak Aydınlanma fikirlerinin tesirleri altında daha da güçlenen ve yükselen Avrupa medeniyeti ile siyasi ve sosyal sahada temasa geçmesi, muhtevası ile etkin olan Tanzimat Fermanı ve tesirleri çerçevesinde işlenmiştir. Osmanlının Batılı manada modernleşmesi bağlamında, Türk Edebiyatının ve dönemin önemli şahsiyetlerinden biri olan ve sentez önerisinde bulunan, bu önerisinde Batı’yı olduğu gibi taklit etmekten ziyade daha çok Batı’nın tekniğini almaktan yana görüş beyan eden Osmanlı aydını Namık Kemal’in Doğu-Batı sentezinde, Fransa’da gelişip tüm Avrupa’da ve Türk edebiyatında kısa sürede pek çok sanatçıyı etkisi altına alan Romantizme eviriliş süreci incelenmiştir.

This paper discusses the obligatory contact of Ottoman Empire, which could only delay its inevitable collapse beginning even before the nineteenth century, with European civilization, which strengthened and rose even more under the influence of Enlightenment ideas, in the political and social field within the scope of the Gulhane Rescript of 1839 and its impacts, which became effective due to its contentIt also analyzes Namık Kemal’s East-West synthesis and the evolution into Romanticism that began in France and rapidly influenced many artists in both Europe and Turkey. Namık Kemal, an Ottoman intellectual, was one of the most important personages of his time and in Ottoman and Turkish literature’s modernization in parallel with the West. His synthesis proposed adopting the techniques of the West rather than simply copying them.
Güzel Sanatlar Temelinde Selçuklu Camileri ve Osmanlı Camilerinin Form Olarak Farklılıklarının İncelenmesi
Güzel Sanatlar Temelinde Selçuklu Camileri ve Osmanlı Camilerinin Form Olarak Farklılıklarının İncelenmesi
Yazar: Çiçek, Tuncay
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Osmanlı,Selçuklu,cami,güzel sanatlar,sanat formu

ÖzCamiler Türk kültürü ve dininin sanatsal açıdan önemli temsillerini oluşturmaktadır. Türkiye topraklarından çok sayıda medeniyet geçtiği için cami mimarisinde de hem sanatsal hem de form olarak farklılıklar bulunmaktadır. Genel olarak Anadolu’da yaşamış olan pek çok toplum bu farklılıkların temelini oluşturmaktadır. Özellikle sanat ve mimari alanda ortaya çıkan pek çok yenilik İslam kültürünün de etkisiyle dönemin camilerinde kendisini göstermiştir. Dolayısıyla Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşu öncesinde aynı topraklarda hüküm sürmüş olan Selçuklu Devleti’nin de cami mimari sanatında kullandığı pek çok şey temel oluşturmaktadır. Cami mimari sanatında en az Selçuklu kadar öne çıkan Osmanlı da camilere pek çok yenilik getirmiştir. Bu yenilikler arasında en fazla öne çıkan ise cami mimarisindeki motifler ve cam süslemeleridir. Cami mimarisi açısından oldukça önemli olan bu iki dönem bu çalışmada güzel sanatlar bakış açısıyla ele alınmıştır. Selçuklu ve Osmanlı cami mimarisindeki sanatsal formların karşılaştırmalı bir şekilde incelenmesi bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır.

ÖzCamiler Türk kültürü ve dininin sanatsal açıdan önemli temsillerini oluşturmaktadır. Türkiye topraklarından çok sayıda medeniyet geçtiği için cami mimarisinde de hem sanatsal hem de form olarak farklılıklar bulunmaktadır. Genel olarak Anadolu’da yaşamış olan pek çok toplum bu farklılıkların temelini oluşturmaktadır. Özellikle sanat ve mimari alanda ortaya çıkan pek çok yenilik İslam kültürünün de etkisiyle dönemin camilerinde kendisini göstermiştir. Dolayısıyla Osmanlı İmparatorluğu’nun kuruluşu öncesinde aynı topraklarda hüküm sürmüş olan Selçuklu Devleti’nin de cami mimari sanatında kullandığı pek çok şey temel oluşturmaktadır. Cami mimari sanatında en az Selçuklu kadar öne çıkan Osmanlı da camilere pek çok yenilik getirmiştir. Bu yenilikler arasında en fazla öne çıkan ise cami mimarisindeki motifler ve cam süslemeleridir. Cami mimarisi açısından oldukça önemli olan bu iki dönem bu çalışmada güzel sanatlar bakış açısıyla ele alınmıştır. Selçuklu ve Osmanlı cami mimarisindeki sanatsal formların karşılaştırmalı bir şekilde incelenmesi bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır.
Tang Çin’inde Göktürk Baskısı: Jıedushi (Bölge Valisi) Uygulamasının Ortaya Çıkışı
Gokturks Pressure in Tang China: Occurrence of Military Governor System
Yazar: Kapusuzoğlu, Gökçen
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Tang Dynasty,Tang Xuanzong,Qapaghan Qaghan,Military Governor,Jimi ; Tang Hanedanı,Tang Xuanzong,Kapgan Kağan,Jiedushi,Jimi

Bu çalışmada, Göktürklerin 682 yılından sonra yeniden yükselmelerinin ardından Tang Çin’i üzerinde askerî baskı kurmaları ve bu baskı sonucunda Tang Hanedanı’nın askerî ve idari yapıda yeni düzenlemeler yapmak zorunda kalması ele alınmıştır. Jiedushi (Bölge Valisi) uygulaması, zorunlu olarak ortaya çıkan bu yeniliklerden biridir ve Hükümdar Xuanzong tarafından 712 yılında Tang topraklarındaki on ayrı bölgede görevlendirmeler yapılarak başlatılmıştır. Çalışmada, Tang yönetiminin ülke topraklarının idaresi için uzun bir süredir uyguladığı siyasi kontrol yönetimi Jimi (Gevşek Dizgin) politikasından, askerî kontrol yönetimi Jiedushi (Bölge Valisi) uygulamasına geçişini gerektiren durumlar ve bu geçişin doğrudan sebebi araştırılmıştır. Xuanzong döneminde (712-756) ortaya çıkan Jiedushi (Bölge Valisi) uygulaması, bu dönemle sınırlı kalmamış, giderek güçlenen Jiedushilar Tang Hanedanı yıkılana dek varlıklarını sürdürmeye devam etmişlerdir. Jiedushi uygulaması, Tang dönemi için bir kırılma noktası olan An Lushan kalkışmasının yaşanmasındaki önemli etkenlerden biri olması ve Göktürklerin Tang üzerindeki baskısının sonuçlarını göstermesi açısından önem arz etmektedir.

This study investigates the new military and administrative arrangements that were made by Tang Dynasty following the rise of Turkic Khanate after 682 which put pressure on the Tang borderlands. The Military Governor System, Jiedushi System in Chinese, which was one of these new arrangenments occurred as a necessity and the system was instituted by the Emperor Xuanzong in 712 by making assignments in ten different regions on Tang border areas. It also examines, the conditions requiring Tang administration’s transformation from loose reign policy Jimi, which was applied for administration of country’s border areas for a while, to the military control management Jiedushi and the direct reason of this transformation. The Military Governor System, which occurred during Xuanzong period (712-756), was not limited to this period and military governors who became strong in time continued to exist until Tang Dynasty collapsed. Military Governor System is important in terms of being one of the significant factors of the An Lushan uprising, which was a breaking point for the Tang period and showing the results of Gokturk pressure on Tang China.
Tarihi Süreç İçinde Beylakan
Beylakan in The Historical Process
Yazar: Toksoy, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Beylakan,Alp Arslan,Melik-şah,Hazar,Emir Timur ; Beylagan,Alp Arslan,Malik-Shah,Hazar,Emir Timur

Beylakan, Sasani hükümdarlarından Kubad b. Firuz tarafından kuruldu. Daha sonra buraya Hazar Türkleri hâkim oldular. Aras Nehri’nin akışta solunda bulunan şehir de halk tuğladan yapılan evlerde oturmaktaydı. Selman b. Rebia, Beylakan’ı sulh yoluyla ele geçirdi. Selçuklu sultanları Alp Arslan ve Melik-şah dönemlerinde sakin bir dönem geçiren Beylakan dolayısıyla Azerbaycan, Melik-şah’ın ölümü üzerine birçok hadisenin merkezi durumuna geldi. Beylakan, Azerbaycan ile birlikte Muhammed Tapar’ın hâkimiyetine girdi. Emir Timur, Ankara Savaşından sonra geriye dönerken Karabağ’da kışladı. Timur, bu sırada harabe durumda olan Beylakan’ı imar etmeği düşündü. Beylakan bir ayda imar edilerek içine insanlar yerleştirildi. Beylakan, Berdea, Gence, Erran ve Trabzon’a kadar olan yerleri Ak-Koyunlu hükümdarı Sultan Halil’e verildi.

Beylakan was founded by Kubad b. Firuz from the Sasanian Emperors. Then the Khazar Turks dominated this area. The people lived in brick-made houses in the city on the left of the Aras River. Selman b. Rebia has taken possession of Beylakan through the peace. Beylakan and Azerbaijan had a quiet period in the reigns of Alp Arslan and Malik-Shah from Seljuk Sultans. However, this region became the center of many proplems after the death of Malik-Shah. Beylakan, has entered the dominion of Muhammad Tatar along with Azerbaijan. Emir Timur wintered in Karabakh on his way back after the Battle of Ankara. Meanwhile Timur was thinking of reconstruct the ruined Beylakan. Beylakan was construct in a month and people were placed in it. Beylakan, Berdaa, Gence, Erran and the places up to Trabzon were given to Sultan Halil, the ruler of Akkoyunlu.
Berçemoğullarının Batı İran ve Çevresindeki Siyasi ve Askerî Rolü
The Political and Military Role of The Berçemogullari in Western Iran and its Surroundings
Yazar: Alıç, Samet; Seyithanoğlu, Ömer Faruk
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Oghuzs,Yiva,Berçems,Iran,Abbasid Caliphate ; Oğuzlar,Yıva,Berçemler,İran,Abbâsîler

Büyük Selçuklu Devleti, kuruluş safhasından itibaren Oğuz boylarından da aldığı destek ile çok kısa bir sürede sınırları Çin’den Akdeniz’e kadar uzanan büyük bir imparatorluk haline geldi. Yeni fethedilen topraklarda kalıcılık sağlanabilmesi için Oğuz boyları hızlı bir şekilde İran, Irak, Suriye ve Anadolu topraklarında meskûn edildi. Oğuzların Üçok koluna dayanan Yıvalar, Hemedan ve civarını kendilerine yurt edindiler. Selçuklu Devleti’nin ihtişamlı günlerinde Selçuklulara bağlı bir topluluk olan Yıvalar, Selçuklu Devleti’nin yıkılışı ile rahat hareket etme imkânı buldular. Yıva Türkmenlerinden Berçem Bey, İran’da bir Türk beyliği kurdu. Bu siyasi teşekkül Berçem adlı liderlerinden dolayı kaynaklarda “Âl-i Berçem” olarak zikredilmektedir.Berçemler, Abbâsî Halifeliği ile Irak Selçukluları arasındaki çekişmelerden yararlanarak kısa süre içerisinde siyasi ve askerî açıdan güçlendiler. Bölgedeki en etkin siyasi teşekküllerden olan Abbâsîler, onların siyasi ve askeri varlığını onayladılar. Berçemler, bölgedeki diğer siyasi güçlerden olan Lurlar, Atabegler ve Harzemşahlar ile de çeşitli münasebetlerde bulundular. Moğol istilası Berçem topraklarına ulaştığında Berçemler, Süleyman Şah önderliğinde Moğollara karşı mücadele etti. Süleyman Şah’ın Moğollar tarafından katledilmesiyle Berçem Beyliği yıkıldı.

Great Seljuk State, with the support of the Oghuz tribes from the foundation phase, became a great empire in a very short time, the borders of which extend from China to the Mediterranean. Oghuz tribes were quickly settled in Iran, Iraq, Syria and Anatolia in order to ensure permanence in the newly conquered lands. Yivas based on the Uçok branch of the Oghuzs, made Hamadan and its surroundings their homeland. During the powerful times of the Seljuk State, Yivas were an obedience community to the Seljuks. They found the opportunity to move freely after the collapse of the Seljuk State. Berçem, one of the Yiva Turkmens, established a Turkish principality in Iran. This political organization is referred to as “Âl-i Berçem” in the sources because of its leaders named Berçem. The Berçems, taking advantage of the conflicts between the Abbasid Caliphate and the Iraqi Seljuks, gained political and military strength in a short time. The Abbasids, one of the most influential political organizations in the region, approved the Berçems' political and military existence. The Berçems also had various relations with the Lurs, Atabegs and Harzemshahs who were among the other political forces in the region. When the Mongol invasion reached the lands of Berçem, the Berçems fought against the Mongols under the leadership of Suleiman Shah. With the murder of Suleiman Shah by the Mongols, the Berçem Principality was destroyed.
İlhanlı Devleti Tarihinde Bağdad Hatun (Hayatı ve Siyasi Yaşama Etkileri)
Baghdad Khatun in İlkhanate History (Her Life and İmpact on The Political Life)
Yazar: Tüysüz, Cem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Baghdad Khatun,Amir Chupan,Sultan Abu Sa’id ; Bagdad Hatun,Emir Çoban,Sultan Ebu Said

İlhanlı Devletinde Emiru’l-umera’lık görevine kadar yükselmiş olan Emir Çoban ve Sultan Ebu Said ile evlenen kızı Bağdad Hatun, İlhanlı Devletinin siyasi- sosyal tarihinde önemli bir konuma sahiptirler. Özellikle Emir Çoban’ın İlhanlı Sultanı Ebu Said dönemdeki siyasi ve askeri başarıları, devlet yönetimindeki otoritesi ayrıntıları ile araştırılması gereken bir konudur. Sultan Ebu Said, toplumsal etik kuralları göz ardı ederek Bağdad Hatun’a sahip olma ihtirası ve sonrasında yaşanan gelişmeler İlhanlı Devletinin siyasi kaderinde belirleyici bir faktör olmuştur. Çalışmamızda, Bağdad Hatun’un özel yaşamının, siyasi ve sosyal açıdan İlhanlı Devletini etkileyen yönünü ortaya koymaya çalıştık. İncelememiz de Bağdad Hatun-Ebu Said olayına salt bir tarihi gerçeklik penceresinden bakmamaya, sosyolojik ve kültürel boyutlarıyla, yönetici ve bürokrat kesiminin bu duruma karşı sergilediği tutumu da yansıtmaya çalıştık. Bu durumun ayrıntılı bir incelemesi ve eleştirisinin yapılması gerekmektedir.

Amir Chupan who rose to the office of military commander at Ilkhanate State and his daughter Baghdad Khatun who married to Sultan Abu Sa’id had prominent roles in political and social history of the Ilkhanate State. Particularly, political and military successes of Amir Chupan during the reign of Ilkhanate Sultan Abu Sa’id, his authority in government must be studied in detail. Desire of Sultan Abu Sa’id to marry Baghdad Khatun ignoring the social ethics and following events became determining factors in destiny of Ilkhanate State. In this study, the authors tried to display private life of Baghdad Khatun in a way that it politically and socially impacts the Ilkhanate State. The authors tried to go beyond sole historicity in Baghdad Khatun-Abu Sa’id event that they studied and discuss attitude displayed by governing and bureaucratic circles against this event in its sociologic and cultural dimension
Halil Halid Bey ve “Şehzade Cem Vak’asında Mesele-i Hamiyet” Adlı Risalesi
Halil Halid Bey and his Tractate Which Named “Sehzade Cem Vak’asında Mesele-i Hamiyet”
Yazar: Şahiner, Yakup
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Halil Halid,Cem Sultan,Sultan II. Bayezid,Cambridge ; Halil Halid,Cem Sultan,Sultan Bayezid II,Cambridge

Halil Halid Bey 1868 tarihinde Ankara’da dünyaya gelmiştir. İlk ve orta öğrenimini burada tamamlamış ve yükseköğrenim için İstanbul’a hareket etmiştir. İstanbul’da yükseköğrenimini tamamladıktan sonra gördüğü ve yaşadığı olaylar İngiltere’ye kaçmasına sebep olmuştur. İngiltere’de kısa sürede ilim ve kültür çevreleriyle ilişki kurmuştur. Bu ilişkisi Cambridge Üniversitesi’nde 1902 tarihinde hoca olmasını sağlamış ve Cambridge’deki hocalığı 1911 tarihine kadar sürmüştür. Daha sonra ülkesine dönerek sırasıyla Ankara Mebusluğu, Bombay Başkonsolosluğu ve İstanbul Darülfünun Edebiyat Fakültesi hocalığı yapmış ve 1931 tarihinde vefat etmiştir. Halil Halid Bey ilim âlemine çeşitli alanlarda yazdığı çok sayıda kitap, makale, çeviri, risale ve gazete yazısı gibi eserler kazandırmıştır. Bu eserlerden biride Sultan II. Bayezid ve Cem Sultan arasındaki taht mücadelesini kendine has bir bakış açısıyla ele aldığı “Şehzade Cem Vak’asında Mesele-i Hamiyet” adlı risalesidir.

Halil Halid Bey was born in Ankara in 1868. He completed his primary and secondary education here and moved to Istanbul for higher education. After completing his higher education in Istanbul, the events he saw and experienced caused him to flee to England. In a short time in England, he established relations with scientific and cultural circles. This relationship enabled him to become a lecturer at Cambridge University in 1902 and his teaching at Cambridge continued until 1911. Later, he returned to his country and served in Ankara Deputy, Bombay Consulate General and Istanbul University Faculty of Letters and passed away in 1931. Halil Halid Bey has brought many books, articles, translations, tractates and newspaper articles he wrote in various fields to the world of science. One of these works is his work titled “Şehzade Cem Vak'asında Mesele-i Hamiyet” in which he deals with the throne struggle between Sultan Bayezid II. and Cem Sultan with a unique perspective.
Memduh Şevket Bey’in Tahran Büyükelçiliği Dönemi Türkiye- İran İlişkileri (1925-1930)
Turkey-Iran Relations During Memduh Şevket Bey’s Tehran Embassy Period (1925-1930)
Yazar: Teke, Cevdet; Aydoğan, Erdal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: Memduh Şevket,Turkey,Iran,Ambassador ; Memduh Şevket,Türkiye,İran,Büyükelçi

ÖzTürkiye Cumhuriyeti, kuruluşundan itibaren uluslararası ilişkilerde eşitliğe dayanan karşılıklı dostlukların tesisine büyük önem verdi. Türkiye konumu dolayısıyla, Avrupa, Asya ve Afrika kıtaları arasında bir geçiş özelliği arz ediyordu. Dolayısıyla Türkiye, bir Balkan, bir Kafkas ülkesi olduğu gibi, aynı zamanda bir Orta Doğu ülkesiydi. Bu durağan ve değişmez faktör, Türkiye’yi daha kuruluşundan itibaren sınır komşularıyla ortak sorunlar ve konular üzerinde ilişki kurmaya zorladı. Bu bağlamda Türkiye’nin takip ettiği politikalardan biri de sınır komşusu İran ile ilişkilerin tesisini sağlamaktı. Erken Cumhuriyet döneminde Türkiye ve İran’ın yürüttüğü harici siyasetteki gayeleri ve menfaatleri uyuşmaktadır. Bu süreçle birlikte komşu iki ülkenin ilişkilerinde yeni bir dönemin başladığı görülmektedir.  1922’de başlayan Türkiye-İran resmi ilişkileri, 29 Temmuz 1925’te ılımlı ve sanatkâr yaradılışlı Memduh Şevket (Esendal) Bey’in Tahran Büyükelçisi olarak atanmasıyla yeni bir yön kazanmıştır. Bu çalışmada, 1925-1930 yılları arası Tahran Büyükelçiliği görevini ifa eden Memduh Şevket Bey’in, Türk-İran yakınlaşmasına hukuki zemin teşkil edecek münasebetleri başlatması yanında, komşu iki ülkenin halledilemeyen sınır problemlerinin giderilmesi yönündeki gayretlerinin Türkiye-İran ilişkilerine yansıması irdelenmiştir.

The Republic of Turkey, since its establishment, has attached great importance to the trust of mutual friendship based on equality in international relations. Turkey had a transitional location among the continents of Europe, Asia, and Africa. Therefore, Turkey was a Balkan country, a Caucasian country, as well as a Middle Eastern country. This static and unchanging factor has forced Turkey, since its establishment, to establish relations with its border neighbors on common problems and issues. In this context, one of the policies followed by Turkey was to ensure the establishment of relations with its border neighbor Iran. During the early republican period, the goals and interests of Turkey and Iran in external politics were consistent. With this process, it is seen that a new era began in the relations of the two neighboring countries.The official relations between Turkey and Iran, which began in 1922, took a new direction on 29 July 1925 with the appointment of Memduh Şevket (Esendal) Bey, who was moderate and artistic, as ambassador to Tehran. This study aims to examine Memduh Şevket Bey’s, who served as ambassador in Tehran between 1925 and 1930, efforts to initiate the relations that served the legal basis for Turkish-Iranian rapprochement, and the reflection of his efforts on resolving the unresolved border problems of the two neighboring countries.
Millî Mücadele Yıllarında Millî Egemenlik İlkesinin Doğuşu
The Birth of The National Sovereign Principle in The Years of National Struggle
Yazar: Bulut, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 72, 2021
Anahtar kelimeler: National Struggle,National Sovereignty,Nation,Atatürk ; Millî Mücadele,Millî Egemenlik,Millet,Atatürk

Anlam bakımından Hâkimiyet ile Egemenlik benzer kelimelerdir. Önceleri daha çok hâkimiyet kelimesi kullanılırken, günümüzde egemenlik kelimesi tercih edilmektedir. “Hâkimiyet” kelimesi 1921 ve 1924 anayasalarında kullanılırken, 1961 ve 1982 anayasalarında “Egemenlik” kavramı tercih edilmiştir.  Millî egemenlik Türk inkılâbının ana ilkesidir. Yeni Türk Devleti’nin kuruluş aşamasında hem düşünce ve hem de uygulama açısından oluşan ve gelişen bu ilke Amasya Genelgesi, Erzurum ve Sivas Kongrelerinde olgunlaşmıştır. Bu tarihten sonra Millî egemenlik ilkesi tam anlamıyla benimsenmiş ve egemenlik yetkisinin sadece millete ait olduğu esası kabul edilmiştir.

Dominance and Sovereignty are similar words in terms of meaning. While the word dominance was used more in the past, today the word sovereignty is preferred. While the word "domination" was used in the 1921 and 1924 constitutions, the word "sovereignty" was preferred in the 1961 and 1982 constitutions. National sovereignty is the main principle of the Turkish revolution. This principle, which was formed and developed in terms of both thought and implementation during the establishment of the new Turkish State, matured in the Amasya Circular, Erzurum and Sivas Congresses. After this date, the principle of national sovereignty was fully adopted and the principle that sovereignty belongs only to the nation was accepted.