hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ORTADOĞUNUN EKONOMİK, SOSYAL VE SİYASİ YAPI ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE GENEL TESPİTLER
ORTADOĞUNUN EKONOMİK, SOSYAL VE SİYASİ YAPI ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE GENEL TESPİTLER
Yazar: Dursun, Davut
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Batı merkezli sübjektif bir kavramlaştırma olan Ortadoğu kavramının kullanımı bütün dillere yerleşmiştir. Ortadoğu sadece belirli bir coğrafi bölgeyi değil aynı zamanda farklı bir kültürü, medeniyeti, sosyal yapıyı ve ilişkileri de ifade etmektedir. Dar anlamda Türkiye, İran, Mezopotamya, Arap Yarımadası, Doğu Akdeniz ve Mısır'ı kapsamına alan Ortadoğu bölgesi tarihsel bakımdan medeniyetlerin geliştiği, semavi dinlerin doğup dünyaya yayıldığı, kıtalararası ticaret yollarının geçtiği, farklı kültürlerin buluştuğu ve başka yerlere intikal ettiği bir kavşak noktasını oluşturmaktadır. Bölge tarihte son derece önemli roller oynadığı gibi modern dönemde de etkinliği sürmektedir. Özellikle semavi dinlerin burada doğmuş olmaları bu din mensuplarının gönüllerinin ve bakışlarının bu bölgeye yönelik olmasında etken olmutur. Modern ekonomilerin en önemli enerji kaynağı olan petrol ve doğal gaz rezervlerinin çoğunun burada olması bölgenin stratejik önemini artırmıştır. Ortadoğu geleneksel yapılarla modern yapıların, kaos ile düzenin, sosyal ve ekonomik alandaki zıtlıkların, en zenginlerle fakirlerin, geleneksel monarşilerle demokrasi sürecinde belli merhaleler kat eden sistemlerin buluştuğu bir yerdir. Coğrafi ve fiziki çeşitliliği sosyal, ekonomik, kültürel, demografik ve siyasal çeşitlilik ve çoğulculuk izlemektedir. Bölgedeki ülkelerde modern siyasal temsil kurumlarının yerleşmesi yönünde bir gelişme olduğu gözlenmektedir.

Batı merkezli sübjektif bir kavramlaştırma olan Ortadoğu kavramının kullanımı bütün dillere yerleşmiştir. Ortadoğu sadece belirli bir coğrafi bölgeyi değil aynı zamanda farklı bir kültürü, medeniyeti, sosyal yapıyı ve ilişkileri de ifade etmektedir. Dar anlamda Türkiye, İran, Mezopotamya, Arap Yarımadası, Doğu Akdeniz ve Mısır'ı kapsamına alan Ortadoğu bölgesi tarihsel bakımdan medeniyetlerin geliştiği, semavi dinlerin doğup dünyaya yayıldığı, kıtalararası ticaret yollarının geçtiği, farklı kültürlerin buluştuğu ve başka yerlere intikal ettiği bir kavşak noktasını oluşturmaktadır. Bölge tarihte son derece önemli roller oynadığı gibi modern dönemde de etkinliği sürmektedir. Özellikle semavi dinlerin burada doğmuş olmaları bu din mensuplarının gönüllerinin ve bakışlarının bu bölgeye yönelik olmasında etken olmutur. Modern ekonomilerin en önemli enerji kaynağı olan petrol ve doğal gaz rezervlerinin çoğunun burada olması bölgenin stratejik önemini artırmıştır. Ortadoğu geleneksel yapılarla modern yapıların, kaos ile düzenin, sosyal ve ekonomik alandaki zıtlıkların, en zenginlerle fakirlerin, geleneksel monarşilerle demokrasi sürecinde belli merhaleler kat eden sistemlerin buluştuğu bir yerdir. Coğrafi ve fiziki çeşitliliği sosyal, ekonomik, kültürel, demografik ve siyasal çeşitlilik ve çoğulculuk izlemektedir. Bölgedeki ülkelerde modern siyasal temsil kurumlarının yerleşmesi yönünde bir gelişme olduğu gözlenmektedir.
Cumhuriyet Döneminde Türk Endüstri İlişkileri: İşçi Sendikalarının Dünü, Bugünü
Cumhuriyet Döneminde Türk Endüstri İlişkileri: İşçi Sendikalarının Dünü, Bugünü
Yazar: Delican, Mustafa
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Çalışmada Türk Endüstri İlişkileri'nin Cumhuriyet dönemindeki gelişmeleri değerlendirilmiştir. Yasal düzenlemeler esas alınarak Türk Endüstri İlişkileri üç ana döneme ayrılarak incelenmiştir: 1923-1947; 1947-1960 ve 1960 sonrası (iki alt dönem:1960-1980 ve 1980 sonrası). 1980 sonrası gelişmeler çalışmada öne çıkarılmıştır. Dönemler, ayırt edici özellikleri, belirleyici unsurları ve hakim paradigmaları dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, dönemler, çevre faktörlerindeki değişmeler, endüstri ilişkileri aktörlerinin rolleri ve yaklaşımları açısından da analiz edilmiştir. Araştırmada, Türk Endüstri İlişkileri'nin, sembolik modernleşmeden uzaklaşarak, &ldquo;hukuk-eksenli&rdquo; yaklaşımdan &ldquo;ekonomi-eksenli&rdquo; yaklaşıma dönüştüğü temel tez olarak ileri sürülmektedir.

Çalışmada Türk Endüstri İlişkileri'nin Cumhuriyet dönemindeki gelişmeleri değerlendirilmiştir. Yasal düzenlemeler esas alınarak Türk Endüstri İlişkileri üç ana döneme ayrılarak incelenmiştir: 1923-1947; 1947-1960 ve 1960 sonrası (iki alt dönem:1960-1980 ve 1980 sonrası). 1980 sonrası gelişmeler çalışmada öne çıkarılmıştır. Dönemler, ayırt edici özellikleri, belirleyici unsurları ve hakim paradigmaları dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, dönemler, çevre faktörlerindeki değişmeler, endüstri ilişkileri aktörlerinin rolleri ve yaklaşımları açısından da analiz edilmiştir. Araştırmada, Türk Endüstri İlişkileri'nin, sembolik modernleşmeden uzaklaşarak, &ldquo;hukuk-eksenli&rdquo; yaklaşımdan &ldquo;ekonomi-eksenli&rdquo; yaklaşıma dönüştüğü temel tez olarak ileri sürülmektedir.
SOSYAL GÜVENLİKTE REFORM EĞİLİMLERİ: GELENEKSEL SİSTEMLERDEN BİREYSEL EMEKLİLİK PROGRAMLARINA DÖNÜŞÜM
SOSYAL GÜVENLİKTE REFORM EĞİLİMLERİ: GELENEKSEL SİSTEMLERDEN BİREYSEL EMEKLİLİK PROGRAMLARINA DÖNÜŞÜM
Yazar: Akgeyik, Tekin
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Son 20 yıllık periyotta pek çok ülkede genelde sosyal güvenlik, özelde emeklilik sistemlerinin önemli bir krizle karşı karşıya kaldığı görülmektedir. Sosyal güvenlik sistemini olumsuz yönde etkileyen çeşitli değişkenden söz etmek mümkün olsa da, kriz temelde benzer nedenlere dayanmaktadır. Nüfus hızla yaşlanmakta ve bireyler daha uzun yaşamaktadırlar. Bu demografik eğilimler sosyal güvenlik sistemleri finansal sürdürülebilirliği üzerinde ciddi baskılar yaratmaktadırlar. Finansal baskıları etkisini arttıran bir diğer trend işgücünden erken ayrılmalardır. Yaşanan kriz, her ülkede hükümetleri emeklilik sistemi programları reformlarını gerçekleştirmeye zorlamaktadır. Bireysel emeklilik hesapları bu reform girişimlerinden biridir. Bu makalenin amacı, sosyal güvenlik sistemlerine ilişkin reformları çeşitli OECD ülkelerinden örneklerle ortaya koymaktır.

Son 20 yıllık periyotta pek çok ülkede genelde sosyal güvenlik, özelde emeklilik sistemlerinin önemli bir krizle karşı karşıya kaldığı görülmektedir. Sosyal güvenlik sistemini olumsuz yönde etkileyen çeşitli değişkenden söz etmek mümkün olsa da, kriz temelde benzer nedenlere dayanmaktadır. Nüfus hızla yaşlanmakta ve bireyler daha uzun yaşamaktadırlar. Bu demografik eğilimler sosyal güvenlik sistemleri finansal sürdürülebilirliği üzerinde ciddi baskılar yaratmaktadırlar. Finansal baskıları etkisini arttıran bir diğer trend işgücünden erken ayrılmalardır. Yaşanan kriz, her ülkede hükümetleri emeklilik sistemi programları reformlarını gerçekleştirmeye zorlamaktadır. Bireysel emeklilik hesapları bu reform girişimlerinden biridir. Bu makalenin amacı, sosyal güvenlik sistemlerine ilişkin reformları çeşitli OECD ülkelerinden örneklerle ortaya koymaktır.
AB'DE ÇALIŞANLARIN YÖNETİME KATILMA YÖNERGESİ'NİN KOBİ'LER DÜZEYİNDE UYGULANMASI VE TÜRKİYE ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
AB'DE ÇALIŞANLARIN YÖNETİME KATILMA YÖNERGESİ'NİN KOBİ'LER DÜZEYİNDE UYGULANMASI VE TÜRKİYE ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
Yazar: Özcüre, Gürol; Eryiğit, Nimet
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Bu makale, Avrupa Birliği (AB) üyesi ülkelerde, 11 Mart 2002 Tarih ve 2002/14/EC Sayılı Yönergenin, 23 Mart 2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, Yönergeyi tanıtmak üzere yazılmıştır. Makalenin ana amacı, Küçük ve Orta Ölçekli İşletme ve İşyerlerinde (KOBİ'ler) çalışanlara bilgi verme, danışma ve yönetime katılma alanında, AB'de ortaya çıkan gelişmeleri ve bunların Türkiye'de KOBİ'lerde uygulanmasını değerlendirmektir. Makalede ilk olarak, yönetime katılma uygulamalarının türleri, düzeyi, konuları ve amaçları incelenmiştir. Daha sonra, KOBİ'leri de kapsayacak şekilde, uygulamanın yaygınlaştırılmasını ve genel bir çerçeve oluşturulmasını sağlayan Yönerge düzenlemeleri ele alınmıştır. Son olarak, bu düzenlemelerin, Türkiye'deki işletmeler ve Türk iş hukuku üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir.

Bu makale, Avrupa Birliği (AB) üyesi ülkelerde, 11 Mart 2002 Tarih ve 2002/14/EC Sayılı Yönergenin, 23 Mart 2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, Yönergeyi tanıtmak üzere yazılmıştır. Makalenin ana amacı, Küçük ve Orta Ölçekli İşletme ve İşyerlerinde (KOBİ'ler) çalışanlara bilgi verme, danışma ve yönetime katılma alanında, AB'de ortaya çıkan gelişmeleri ve bunların Türkiye'de KOBİ'lerde uygulanmasını değerlendirmektir. Makalede ilk olarak, yönetime katılma uygulamalarının türleri, düzeyi, konuları ve amaçları incelenmiştir. Daha sonra, KOBİ'leri de kapsayacak şekilde, uygulamanın yaygınlaştırılmasını ve genel bir çerçeve oluşturulmasını sağlayan Yönerge düzenlemeleri ele alınmıştır. Son olarak, bu düzenlemelerin, Türkiye'deki işletmeler ve Türk iş hukuku üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir.
KORUNMAYA MUHTAÇ ÇOCUKLARA SAĞLANAN BAKIM YÖNTEMLERİ
KORUNMAYA MUHTAÇ ÇOCUKLARA SAĞLANAN BAKIM YÖNTEMLERİ
Yazar: Şenocak, Hasan
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

İlk çağlardan beri tüm toplumlarda "korunmaya muhtaç çocukların" bakım hizmetlerinin sağlanması, en önemli sosyal politika problemlerinden biri olmuş ve halen de bu niteliğini sürdürmektedir. Sosyal politikanın kapsamı içindeki yoksullar, hastalar, özürlüler, yaşlılar ve toplumların geleceği olan çocuklar gibi kendi kendine yeterli olamayan gruplardan birisini oluşturan korunmaya muhtaç çocukların bakımı, daima özel bir önem taşımıştır. Nitekim, çocukların korunması sosyal politika tarihinde ilk kanuni düzenlemeler içinde yer almıştır. Korunmaya muhtaç çocuklara yönelik sosyal hizmetler sunumunda korunmaya muhtaç duruma gelmiş çocuğun öz ailesi yanında bakım ve korunmasını sağlayıcı hizmetlere öncelik verilmelidir. Ancak, bu gerçekleşemiyorsa kurum bakımı, koruyucu aile uygulaması ve evlatlık gibi değişik bakım türlerine başvurmak faydalı olacaktır. Ülkemizde, hakkında korunma kararı alınan korunmaya muhtaç çocuklara yönelik hizmetler, 1983 yılında çıkarılan 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu hükümlerine göre yürütülmektedir. Ne var ki veriler, mevcut yapının, sorunların üstesinden gelinmesinde yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır. Zira, ülkemizde 550 bin civarında olduğu tahmin edilen korunmaya muhtaç çocuklardan sadece 19.233'üne hizmet verilebilmektedir.

İlk çağlardan beri tüm toplumlarda "korunmaya muhtaç çocukların" bakım hizmetlerinin sağlanması, en önemli sosyal politika problemlerinden biri olmuş ve halen de bu niteliğini sürdürmektedir. Sosyal politikanın kapsamı içindeki yoksullar, hastalar, özürlüler, yaşlılar ve toplumların geleceği olan çocuklar gibi kendi kendine yeterli olamayan gruplardan birisini oluşturan korunmaya muhtaç çocukların bakımı, daima özel bir önem taşımıştır. Nitekim, çocukların korunması sosyal politika tarihinde ilk kanuni düzenlemeler içinde yer almıştır. Korunmaya muhtaç çocuklara yönelik sosyal hizmetler sunumunda korunmaya muhtaç duruma gelmiş çocuğun öz ailesi yanında bakım ve korunmasını sağlayıcı hizmetlere öncelik verilmelidir. Ancak, bu gerçekleşemiyorsa kurum bakımı, koruyucu aile uygulaması ve evlatlık gibi değişik bakım türlerine başvurmak faydalı olacaktır. Ülkemizde, hakkında korunma kararı alınan korunmaya muhtaç çocuklara yönelik hizmetler, 1983 yılında çıkarılan 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu hükümlerine göre yürütülmektedir. Ne var ki veriler, mevcut yapının, sorunların üstesinden gelinmesinde yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır. Zira, ülkemizde 550 bin civarında olduğu tahmin edilen korunmaya muhtaç çocuklardan sadece 19.233'üne hizmet verilebilmektedir.
ÇALIŞMA HAYATINDA ÖZÜRLÜLERE KARŞI AYRIMCILIK
ÇALIŞMA HAYATINDA ÖZÜRLÜLERE KARŞI AYRIMCILIK
Yazar: Baybora, Dilek
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Türkiye'de, toplam nüfusun %12.29'unu özürlüler oluşturmaktadır. Bu kişilerin toplumdan dışlanmak yerine topluma kazandırılması, çağdaş sosyal politikaların konusunu oluşturmaktadır. Özürlülerin toplumsal hayata katılma yollarından biri de, istihdam edilerek çalışma hayatında yer almalarının sağlanmasıdır. Bu şekilde, başkalarına bağımlı olmak yerine kendilerine bakabilecek geliri elde edebileceklerdir. Ayrıca, kendilerini üretken, verimli, topluma ve ekonomiye katkısı olan kişiler olarak değerlendireceklerdir.Özürlülerin istihdam edilmelerinde, bazen yeterli vasıflara sahip olmamalarının yanı sıra, toplumda, işverenlerde, işyerlerinin özürlü olmayan çalışanlarında bulunan önyargılar etkili olmaktadır. Özürlülerin yeterli vasıflara sahip olmadıkları, üretken olmadıkları, işyerine uyum gösteremeyecekleri gibi gerçek olmayan inançlar, özürlülerin istihdamını güçleştirmektedir. Ayrıca, bu önyargılar özürlülere karşı ayrımcı davranışların oluşmasına da neden olmaktadır. Özürlülerin istihdamında çeşitli yöntemlerden yararlanılması mümkün olmakla birlikte, Türkiye'de esas itibarıyla kota uygulamasından yararlanılmaktadır. Türkiye'de özürlülerin istihdamlarını arttırmak için mutlaka diğer yöntemlerden de etkin olarak yararlanılmalıdır. Ayrımcı davranışlara karşı hukuki düzenlemeler ve yaptırımlar düzenlenmelidir.

Türkiye'de, toplam nüfusun %12.29'unu özürlüler oluşturmaktadır. Bu kişilerin toplumdan dışlanmak yerine topluma kazandırılması, çağdaş sosyal politikaların konusunu oluşturmaktadır. Özürlülerin toplumsal hayata katılma yollarından biri de, istihdam edilerek çalışma hayatında yer almalarının sağlanmasıdır. Bu şekilde, başkalarına bağımlı olmak yerine kendilerine bakabilecek geliri elde edebileceklerdir. Ayrıca, kendilerini üretken, verimli, topluma ve ekonomiye katkısı olan kişiler olarak değerlendireceklerdir.Özürlülerin istihdam edilmelerinde, bazen yeterli vasıflara sahip olmamalarının yanı sıra, toplumda, işverenlerde, işyerlerinin özürlü olmayan çalışanlarında bulunan önyargılar etkili olmaktadır. Özürlülerin yeterli vasıflara sahip olmadıkları, üretken olmadıkları, işyerine uyum gösteremeyecekleri gibi gerçek olmayan inançlar, özürlülerin istihdamını güçleştirmektedir. Ayrıca, bu önyargılar özürlülere karşı ayrımcı davranışların oluşmasına da neden olmaktadır. Özürlülerin istihdamında çeşitli yöntemlerden yararlanılması mümkün olmakla birlikte, Türkiye'de esas itibarıyla kota uygulamasından yararlanılmaktadır. Türkiye'de özürlülerin istihdamlarını arttırmak için mutlaka diğer yöntemlerden de etkin olarak yararlanılmalıdır. Ayrımcı davranışlara karşı hukuki düzenlemeler ve yaptırımlar düzenlenmelidir.
İÇ GÖÇÜN SONUÇLARI VE İŞGÜCÜNE ETKİLERİ
İÇ GÖÇÜN SONUÇLARI VE İŞGÜCÜNE ETKİLERİ
Yazar: Başel, Halis
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Göç olgusunu bütün toplumlar farklı sebeplerle, farklı şekillerde ve farklı sonuçlarla veya benzer sebep ve sonuçlarla yaşamaktadırlar. Göçler sosyo-ekonomik, siyasi sebeplerle ortaya çıkarken, kaynağına göre farklılaşmaktadır. Kırsal ve kentsel kaynaklı göçlerin sebep ve sonuçları farklıdır. Kırdan kente göç sürecini yaşayan insanlar, zaman içerisinde kentsel davranış kalıplarını benimsemeye başlamıştır. Göç, ilk kuşaklardan son kuşağa kadar değişimi bünyesinde barındırmaktadır.

Göç olgusunu bütün toplumlar farklı sebeplerle, farklı şekillerde ve farklı sonuçlarla veya benzer sebep ve sonuçlarla yaşamaktadırlar. Göçler sosyo-ekonomik, siyasi sebeplerle ortaya çıkarken, kaynağına göre farklılaşmaktadır. Kırsal ve kentsel kaynaklı göçlerin sebep ve sonuçları farklıdır. Kırdan kente göç sürecini yaşayan insanlar, zaman içerisinde kentsel davranış kalıplarını benimsemeye başlamıştır. Göç, ilk kuşaklardan son kuşağa kadar değişimi bünyesinde barındırmaktadır.
İŞSİZLİĞİN PSİKO-SOSYAL SONUÇLARI VE TÜRKİYE ÜZERİNE MUHTEMEL ETKİLERİ
İŞSİZLİĞİN PSİKO-SOSYAL SONUÇLARI VE TÜRKİYE ÜZERİNE MUHTEMEL ETKİLERİ
Yazar: Kurt, Şenol
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 51, 2010

Son yıllarda Türkiye'de ve dünyada, işsizlik ve işsizlikle ilgili sorunlar her platformda sıklıkla gündeme getirilmektedir. İşsizlik, neden olduğu ekonomik kayıplar yanında, bireylere, ailelere ve dolayısıyla topluma verdiği psiko-sosyal zararlarla birçok durumda daha da yıkıcı olabilmektedir. İşsizliğin bireylerin mental sağlığı üzerindeki etkisi ve ailelerin işsizlikten etkilenme şekilleri, bu çalışmanın başlıca konusunu teşkil etmektedir. İşsizliğin tüm dünyada bilinen ortak olumsuz sonuçlarının yanında, ülkeler arası farklılıklar nedeniyle oluşan farklı sorun süreçleri de mevcuttur. İşsizliğin olumsuz sonuçlarıyla mücadele etmek açısından bu farklılıkların gerek Türkiye'de gerekse diğer ülkelerde politika yapıcılar tarafından anlaşılması ve sorunların çözümünde dikkate alınması gereklidir.

Son yıllarda Türkiye'de ve dünyada, işsizlik ve işsizlikle ilgili sorunlar her platformda sıklıkla gündeme getirilmektedir. İşsizlik, neden olduğu ekonomik kayıplar yanında, bireylere, ailelere ve dolayısıyla topluma verdiği psiko-sosyal zararlarla birçok durumda daha da yıkıcı olabilmektedir. İşsizliğin bireylerin mental sağlığı üzerindeki etkisi ve ailelerin işsizlikten etkilenme şekilleri, bu çalışmanın başlıca konusunu teşkil etmektedir. İşsizliğin tüm dünyada bilinen ortak olumsuz sonuçlarının yanında, ülkeler arası farklılıklar nedeniyle oluşan farklı sorun süreçleri de mevcuttur. İşsizliğin olumsuz sonuçlarıyla mücadele etmek açısından bu farklılıkların gerek Türkiye'de gerekse diğer ülkelerde politika yapıcılar tarafından anlaşılması ve sorunların çözümünde dikkate alınması gereklidir.
Beşeri Sermayenin İktisadi Önemi  ve Türkiye'nin Beşeri Sermaye Potansiyeli
Beşeri Sermayenin İktisadi Önemi  ve Türkiye'nin Beşeri Sermaye Potansiyeli
Yazar: Yumuşak, İbrahim
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 55, 2010
Anahtar kelimeler: Be eri Sermaye, E itim, Be eri Kalk nma ndeksi, Türkiye

Bir ülkenin en önemli serveti nitelikli insan gücüdür. Nitelikli bir nüfus, ülke kaynaklarının en verimli şekilde kullanılmasında ve iktisadi gelişmenin sağlanmasında belirleyici bir faktördür. Aynı zamanda nüfusun genç ve dinamik olması da birçok açıdan avantajlar sağlamakta, beşeri sermaye yatırımlarının etkinliğini artırmaktadır. Bu yüzden, nüfusun niteliğini artırmaya yönelik olarak uygulanacak eğitim ve sağlık politikalarının seçiminde, ülkenin beşeri sermaye düzeyinin ve potansiyelinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir.  Bu çalışma, Türkiye'nin beşeri sermaye düzeyini ve potansiyelini analiz etmektedir. İlk bölümde beşeri sermayenin iktisadi önemi ele alınmakta, ikinci bölümde ise beşeri sermaye formu olarak Türkiye'deki eğitim - sağlık düzeyleri ve potansiyeli analiz edilmektedir. Son bölümde ise Türkiye'nin Beşeri Kalkınma İndeksi'ndeki trendi incelenmektedir.  Bu çalışmanın en önemli katkısı; Türkiye'nin beşeri sermaye potansiyelinin iller, cinsiyet, yaş ve gelişmişlik seviyesine göre karşılaştırmalı olarak analiz edilip, beşeri sermaye düzeyinin artırılması amacıyla uygulanacak politikaların öncelikleri konusunda öneriler sunmasıdır.

Bir ülkenin en önemli serveti nitelikli insan gücüdür. Nitelikli bir nüfus, ülke kaynaklarının en verimli şekilde kullanılmasında ve iktisadi gelişmenin sağlanmasında belirleyici bir faktördür. Aynı zamanda nüfusun genç ve dinamik olması da birçok açıdan avantajlar sağlamakta, beşeri sermaye yatırımlarının etkinliğini artırmaktadır. Bu yüzden, nüfusun niteliğini artırmaya yönelik olarak uygulanacak eğitim ve sağlık politikalarının seçiminde, ülkenin beşeri sermaye düzeyinin ve potansiyelinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir.  Bu çalışma, Türkiye'nin beşeri sermaye düzeyini ve potansiyelini analiz etmektedir. İlk bölümde beşeri sermayenin iktisadi önemi ele alınmakta, ikinci bölümde ise beşeri sermaye formu olarak Türkiye'deki eğitim - sağlık düzeyleri ve potansiyeli analiz edilmektedir. Son bölümde ise Türkiye'nin Beşeri Kalkınma İndeksi'ndeki trendi incelenmektedir.  Bu çalışmanın en önemli katkısı; Türkiye'nin beşeri sermaye potansiyelinin iller, cinsiyet, yaş ve gelişmişlik seviyesine göre karşılaştırmalı olarak analiz edilip, beşeri sermaye düzeyinin artırılması amacıyla uygulanacak politikaların öncelikleri konusunda öneriler sunmasıdır.
Mısır’ın İşgali Sürecinde Napolyon’un Casusu Beauchamp’ın Serüveni: Yakalanması ve İstanbul’da Hapsedilişi (1798-1801)
The Adventure of Napoleon’s Spy Beauchamp During the Occupation of Egypt: His Capture and Imprisonment in Istanbul (1798-1801)
Yazar: Toprak, Seydi Vakkas
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 41, 2021
Anahtar kelimeler: French occupation of Egypt,Napoleon Bonaparte,Muscat Consul Beauchamp,espionage,Ottoman-FrenchDiplomatic Relations ; Fransa’nın Mısır’ı işgali,Napolyon Bonapart,Maskat Konsolosu Beauchamp,Casusluk,Osmanlı-Fransız Diplomatik İlişkileri

Osmanlı Devleti ile iyi ilişkileri bulunan Fransa, 1798 yılında Mısır’ı işgal etmiştir. Bu sırada Ebukır’da bulunan Fransa donanması İngiltere deniz gücü tarafından yakılınca Napolyon’un Paris ile irtibatı kesilmiştir. Savaş ilanına mahal bırakmadan aldığı yerleri Fransa’ya kazandırmak isteyen Bonapart, gizlice bir diplomatını temsilci olarak İstanbul’a gönderme yolunu tercih etmiştir. İskenderiye’de mahsur bulunan bir Osmanlı kalyonu ile kendi adamı olan diplomat Beauchamp’ı gizlice İstanbul’a yollamıştır. Ancak Beauchamp, Akdeniz’de İngiltere filosu tarafından yakalanmış ve savaş esiri olarak İstanbul’a gönderilmiştir. Osmanlı Devleti, bu diplomatı savaş sonuna kadar Rumelifeneri Kalesi’nde mahpus olarak tutmuştur. Bu çalışmada; Osmanlı arşiv belgeleri ışığında Beauchamp’ın bu misyonu etrafındaki olaylar değerlendirilmiştir.

France, which had had good relations with the Ottoman Empire, occupied Egypt in 1798. Meanwhile, Napoleon’s contact with Paris was cut off when the French Navy was burned by the British Navy in Abukir. Not wanting to return the places he’d taken on behalf of France, Bonaparte preferred to secretly send one of his diplomats to Istanbul as a representative without leaving room to declare war. He secretly sent his own man Beauchamp as a diplomat to Istanbul by way of an Ottoman galleon that had been stranded in Alexandria. However, Beauchamp was captured by the British fleet in the Mediterranean Sea and sent to Istanbul as a prisoner of war. The Ottoman Empire kept this diplomat captive in Rumelifeneri Castle until the end of the war. This study evaluates the events surrounding this mission of Beauchamp in light of theresources in the Ottoman Archives.This work
Azınlık Çalışmalarına Bir Katkı
A Contribution to the Minority Studies
Yazar: İmrag, Kaya
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 41, 2021
Anahtar kelimeler: İstanbul,Türklük,Güvenlik,Kimlik,Azınlık ; Istanbul,Turkishness,Security,İdentity,Minority

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğretim üyesi olan Doç. Dr. Ramazan Erhan Güllü’nün bu tanıtım yazısına konu olan kitabı, Mondros Mütarekesinin imzalanmasından İkinci Dünya Savaşı yıllarına uzanan süreçte, Türk kamuyounda hakim olan İstanbul’a yönelik endişe ve beklentileri ele almaktadır. Güllü’nün eseri, “İstanbul Türklüğünün korunması” tartışmalarının odak noktasının, şehrin kimlik ve güvenlik meseleleri olduğunu ortaya koymaktadır. Eserin vücuda gelmesinde yazarın daha önceden yayımlanmış bazı çalışmaları temel teşkil etmektedir. Gözden geçirilen bu çalışmalar, eserin bazı kısımlarını oluşturmaktadır. Önsöz, giriş, dört ana bölüm, sonuç, kaynakça ve ekler kısımlarının bulunduğu eserde fotoğraflar, gazete küpürleri, karikatürler ve haritalar da yer almaktadır.

İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nde öğretim üyesi olan Doç. Dr. Ramazan Erhan Güllü’nün bu tanıtım yazısına konu olan kitabı, Mondros Mütarekesinin imzalanmasından İkinci Dünya Savaşı yıllarına uzanan süreçte, Türk kamuyounda hakim olan İstanbul’a yönelik endişe ve beklentileri ele almaktadır. Güllü’nün eseri, “İstanbul Türklüğünün korunması” tartışmalarının odak noktasının, şehrin kimlik ve güvenlik meseleleri olduğunu ortaya koymaktadır. Eserin vücuda gelmesinde yazarın daha önceden yayımlanmış bazı çalışmaları temel teşkil etmektedir. Gözden geçirilen bu çalışmalar, eserin bazı kısımlarını oluşturmaktadır. Önsöz, giriş, dört ana bölüm, sonuç, kaynakça ve ekler kısımlarının bulunduğu eserde fotoğraflar, gazete küpürleri, karikatürler ve haritalar da yer almaktadır.