14 Şubat 2007 günü Yavuz Sabuncu’yu Uğurlarken
14 Şubat 2007 günü Yavuz Sabuncu’yu Uğurlarken
Yazar: Eroğul, Cem
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 62 No. 03, 2014

alanda da değerinin kabul edildiğinin göstergesi, 1996’da Bosna’da, 1998’de  de Azerbaycan’da seçim gözlemcisi olarak görevlendirilmiş olmasıydı.  Hukuk Fakültesi’ni değil Mülkiye’yi bitirmiş olmasına karşın ya da belki de  biraz onun sayesinde, Yavuz çok iyi bir hukukçuydu. Bağımsız düşünmesini  bilirdi. Örneğin, herkesten önce ve herkesten daha ısrarlı bir biçimde,  TBMM’nin görev ve yetkileri açısından 1982 Anayasası’nın öncekilerden  kesinlikle ayrıldığını, Anayasa’nın 87. maddesinde TBMM’nin görev ve  yetkilerinin sınırlayıcı bir biçimde sayıldığını, dolayısıyla TBMM’ye  anayasanın öngörmediği yeni bir yetki tanınamayacağını savundu. Yavuz bu  görüşü Sayıştay üyelerinin seçimi dolayısıyla ortaya atmıştı. Yıllar sonra  Anayasa Mahkemesi, Yavuz’un bu gerekçesine dayanarak, 87. maddede  belirtilmediğine ve anayasanın başka bir hükmüyle doğrudan ya da dolaylı  olarak desteklenmediğine göre, TBMM’ye Radyo Televizyon Üst Kurulu’na üye  seçme görev ve yetkisini veren yasa düzenlemesini anayasaya aykırı buldu.  (E.2002/100, K.2004/109, G.21.9.2004. RG. 26249, 4 Ağustos 2006)  Hastalığının ortaya çıktığı aylarda yayınlanan bu kararı Yavuz’un görüp  görmediğini bilmiyorum. Ancak anısını şenlendirmek için söyleyeyim; karar  oybirliğiyle alınmıştır ve bunu imzalayanlar arasında, Yavuz’un da benim de  sevgili kürsü arkadaşımız Fazıl Sağlam da vardır.  Ancak bence Yavuz’un anatüzeye diyeceğim, ancak yadırgamasın diye haydi  anayasa hukukuna diyeyim en büyük katkısını, öğrenciler için kaleme aldığı,  bana kalırsa, yalnız öğrenciler için değil konuyla ilgilenen herkes için büyük  bir ışık kaynağı olan Anayasaya Giriş kitabı ile yapmıştır. Bugün on ikinci  basısı yayınlanmış bulunan bu yapıt, her basısında işlene işlene eşsiz bir  kaynak haline gelmiştir. Anayasayı anlatmada bu yöntemi ilk kullanan, bu acılı  günümüzde bugün aramızda bulunan, kürsümüzün en kıdemli üyesi hocamız  Mümtaz Soysal’dır. İlk kez 1968’de yayınlanan ve ilginç bir biçimde onun da  adı Anayasaya Giriş olan kitabında, Mümtaz Soysal, alışılmış yöntemleri bir  yana bırakarak, Anayasa’nın ikinci maddesinde sayılan devletin temel  niteliklerini, soyut birtakım verilerle değil, anayasa metninde her özgül nitelikle  ilişkilendirilebilecek bütün düzenlemeleri göz önüne alarak açıklama yoluna  gitmiştir. Kitabın 1969’da yapılan ikinci basısında da, konuyla biraz daha  uzaktan ilişkili açıklamaları metin içinde daha küçük puntolarla basma  yöntemini başlatmıştır. İşte anayasanın anlatımında çığır açan bu yolun en  yaratıcı, en başarılı izleyicisi Yavuz Sabuncu olmuştur. Onun içindir ki  Yavuz’un kitabı bence, yürürlükteki anayasa düzenini bütüncü ve derinlemesine  bir biçimde kavramak isteyenler için en ön sırada gelen kaynaktır.  Kürsümüz ilk büyük kaybını 31 Ocak 1990’da verdi. O gün Muammer Aksoy  aramızdan ayrıldı. 2 Kasım 1997’de, bu kez en büyüğümüz, Bahri Savcı  hocamız, bize elveda dedi. Bugünse, hiç olmaması gereken bir zamanda

alanda da değerinin kabul edildiğinin göstergesi, 1996’da Bosna’da, 1998’de  de Azerbaycan’da seçim gözlemcisi olarak görevlendirilmiş olmasıydı.  Hukuk Fakültesi’ni değil Mülkiye’yi bitirmiş olmasına karşın ya da belki de  biraz onun sayesinde, Yavuz çok iyi bir hukukçuydu. Bağımsız düşünmesini  bilirdi. Örneğin, herkesten önce ve herkesten daha ısrarlı bir biçimde,  TBMM’nin görev ve yetkileri açısından 1982 Anayasası’nın öncekilerden  kesinlikle ayrıldığını, Anayasa’nın 87. maddesinde TBMM’nin görev ve  yetkilerinin sınırlayıcı bir biçimde sayıldığını, dolayısıyla TBMM’ye  anayasanın öngörmediği yeni bir yetki tanınamayacağını savundu. Yavuz bu  görüşü Sayıştay üyelerinin seçimi dolayısıyla ortaya atmıştı. Yıllar sonra  Anayasa Mahkemesi, Yavuz’un bu gerekçesine dayanarak, 87. maddede  belirtilmediğine ve anayasanın başka bir hükmüyle doğrudan ya da dolaylı  olarak desteklenmediğine göre, TBMM’ye Radyo Televizyon Üst Kurulu’na üye  seçme görev ve yetkisini veren yasa düzenlemesini anayasaya aykırı buldu.  (E.2002/100, K.2004/109, G.21.9.2004. RG. 26249, 4 Ağustos 2006)  Hastalığının ortaya çıktığı aylarda yayınlanan bu kararı Yavuz’un görüp  görmediğini bilmiyorum. Ancak anısını şenlendirmek için söyleyeyim; karar  oybirliğiyle alınmıştır ve bunu imzalayanlar arasında, Yavuz’un da benim de  sevgili kürsü arkadaşımız Fazıl Sağlam da vardır.  Ancak bence Yavuz’un anatüzeye diyeceğim, ancak yadırgamasın diye haydi  anayasa hukukuna diyeyim en büyük katkısını, öğrenciler için kaleme aldığı,  bana kalırsa, yalnız öğrenciler için değil konuyla ilgilenen herkes için büyük  bir ışık kaynağı olan Anayasaya Giriş kitabı ile yapmıştır. Bugün on ikinci  basısı yayınlanmış bulunan bu yapıt, her basısında işlene işlene eşsiz bir  kaynak haline gelmiştir. Anayasayı anlatmada bu yöntemi ilk kullanan, bu acılı  günümüzde bugün aramızda bulunan, kürsümüzün en kıdemli üyesi hocamız  Mümtaz Soysal’dır. İlk kez 1968’de yayınlanan ve ilginç bir biçimde onun da  adı Anayasaya Giriş olan kitabında, Mümtaz Soysal, alışılmış yöntemleri bir  yana bırakarak, Anayasa’nın ikinci maddesinde sayılan devletin temel  niteliklerini, soyut birtakım verilerle değil, anayasa metninde her özgül nitelikle  ilişkilendirilebilecek bütün düzenlemeleri göz önüne alarak açıklama yoluna  gitmiştir. Kitabın 1969’da yapılan ikinci basısında da, konuyla biraz daha  uzaktan ilişkili açıklamaları metin içinde daha küçük puntolarla basma  yöntemini başlatmıştır. İşte anayasanın anlatımında çığır açan bu yolun en  yaratıcı, en başarılı izleyicisi Yavuz Sabuncu olmuştur. Onun içindir ki  Yavuz’un kitabı bence, yürürlükteki anayasa düzenini bütüncü ve derinlemesine  bir biçimde kavramak isteyenler için en ön sırada gelen kaynaktır.  Kürsümüz ilk büyük kaybını 31 Ocak 1990’da verdi. O gün Muammer Aksoy  aramızdan ayrıldı. 2 Kasım 1997’de, bu kez en büyüğümüz, Bahri Savcı  hocamız, bize elveda dedi. Bugünse, hiç olmaması gereken bir zamanda