hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Fitotoxinlerin Bitki Hastalıklarındaki Rolü
Role Of Phytotoxins In Plant Diseases
Yazar: Türkkan, Muharrem; Dolar, F. Sara
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Phytotoxins,HST,NHST,bacteria,fungi,plant disease ; Fitotoksin,KST,KSOT,bakteri,fungus,bitki hastalıkları

Bitki patojeni bazı bakteri ve fungusların hastalandırdıkları bitkilerde fitotoksin olarak adlandırılan toksik maddeler ürettikleri bilinmektedir. Fitotoksinler düşük moleküler ağırlıkta ve sesquiterpenoit, sesterterpenoit, diketopiperazin, peptit, spirosilik laktam, isokumarin, poliketit tetramik asit ve perilenequinon içeren geniş bir kimyasal gruba dahildirler. Fitotoksinler konukçuya spesifik toksinler  KST   patojene hassas yalnızca bir bitkiyi etkiler  ve konukçuya spesifik olmayan toksinler  KSOT   daha geniş bir konukçu dizinini etkiler  olarak sınıflandırılabilirler. Günümüze kadar yaklaşık 23 KST ve 34 KSOT belirlenmiştir. KST‟ler Alternaria ve Cochliobolus cinsine ait funguslar başta olmak üzere diğer bazı funguslar tarafından üretilmektedir. KSOT‟ler ise hem bakteriler hem de funguslar tarafından üretilmektedir. Fitotoksinler konukçu bitkilerde solgunluk, kloroz, yanıklıklar, nekroz, sulu görünüm ve gallere  gelişme bozukluklarına  neden olmaktadırlar

Bacterial and fugal plant pathogens are known to produce toxic subtance in infectected plants, Which are named as phytotoxins. Phytotoxins are small molecules and have a variety of structures including sesquiterpenoids, sesterterpenoids, diketopiperazines, peptides, spirocyclic lactams, isocoumarins, polyketides, tetramic acids and perylenequinones. Phytotoxins may be classified as host specific toxins  HST  and non host specific toxins  NHST . Host specific toxins affect only plants of a genotype susceptible to the pathogens. On the other hand, non-host specific toxins affect a lot of plants. So far, Approximately 23 HST and 34 NHST have been determined. All of HSTs are produced by fungi, many of Which belonging to Alternaria ve Cochliobolus. NHSTs produce both bacteria and fungi. Phytotoxins cause a wide range of simtomps on host plants including wilt, chlorosis, blights, leaf spots, necrosis, water soaking and galls
Oğulotu  Melissa officinalis L. ’nda Farklı Bitki Sıklığı ve Azot Dozlarının Drog Yaprak Verimi ve Bazı Özellikler Üzerine Etkisi
The Effect of Different Plant Densities and Nitrogen Doses on Drug  Leaf Yield and Some Features of Lemon Balm  Melissa officinalis L.
Yazar: Katar, Duran; Gürbüz, Bilal
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Lemon balm,Melissa officinalis,nitrogen doses,plant density,fresh leaf yield,drug leaf yield,essential oil yield ; Oğulotu,Melisa officinalis,azot dozları,dikim sıklığı,yeşil yaprak verimi,drog yaprak verimi,uçucu yağ verimi

Bu araştırma 2001, 2002 ve 2003 yıllarında Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Çalışmada materyal olarak kullanılan oğulotu  Melissa officinalis L.  tohumları Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yetiştirilen bitkilerden elde edilmiştir. Araştırmada dört dikim sıklığı  40x30 cm, 40x40 cm, 50x30 cm ve 50x40 cm  ve dört farklı azot dozunun  0 kg/da, 4 kg/da, 8 kg/da ve 12 kg/da ; yeşil yaprak verimi, yaprak oranı, drog yaprak verimi ve uçucu yağ verimine olan etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Dikimler, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; en yüksek verimler 12 kg/da N dozu ve en sık  40 x 30 cm  dikimden alınmıştır. 2002 yılında ortalama olarak 2059.06 kg/da yeşil yaprak verimi, %73.90 yaprak oranı, 576.39 kg/da drog yaprak verimi ve 1.87 l/da uçucu yağ verimi elde edilmiştir. 2003 yılında ise ortalama olarak 2049.90 kg/da yeşil yaprak verimi, %71.60 yaprak oranı, 619.71 kg/da drog yaprak verimi ve 1.81 l/da uçucu yağ verimi elde edilmiştir. Bu çalışma; oğulotunun  Melissa officinalis L.  Ankara ekolojik koşullarında başarılı bir şekilde tarımının yapılabileceğini ve yılda üç biçim alınabileceğini göstermiştir

This study was carried out at the experimental field of Field Crops Department, Faculty of Agriculture, and University of Ankara in 2001, 2002 and 2003. Lemon balm  Melissa officinalis L.  seeds obtained from Field Crops Department were used as the study material. The aim of the research was to determine the effect of different plant densities  40x30, 40x40, 50x30, 50x40 cm  and nitrogen doses  0, 4, 8, 12 kg/da  on yield and yield components. Experiments were conducted in split plots in randomized blocks design with three replications. According to the results of the research, the maximum yield was obtained from the dose of 12 kg/da N and 40x30 cm plant density. Average fresh leaf yield, leaf ratio drug leaf yield and essential oil yield were recorded in 2002 as 2059.06 kg/da, 73.90%, 576.39 kg/da, 1.87 l/da and in 2003 as 2049.90 kg/da, 71.60%, 619.71 kg/da, 1.81 l/da, respectively. This study showed that lemon balm can be cultivated successfully and three cuttings in a year can be done in Ankara ecological conditions
Ankara Keçisi Oğlaklarında Tiroit Hormonlarının Serum Düzeylerinin Değişimi
Changes in Serum Thyroid Hormones Levels in Angora Goat Kids
Yazar: Polat, Hüseyin; Dellal, Gürsel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Angora goat,kid,thyroid hormones ; Ankara keçisi,oğlak,tiroit hormonları

Bu çalışmada, erkek ve dişi Ankara keçisi oğlaklarında, yüksek sıcaklık gösteren aylarda, tiroit hormonlarının  triiyodotironin=T3 ve tiroksin=T4  kan serum seviyeleri araştırılmıştır. Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında T3 kan serumu düzeyleri erkek ve dişi oğlaklar için sırasıyla; 129.866.960, 136.646.320, 107.146.120, 98.185.490 ng/dl ve 134.602.700, 140.8014.900, 11312.500, 103.338.140 ng/dl olarak belirlenmiştir. T4'ün kan serumu düzeyleri ise erkek ve dişi oğlaklar için sırasıyla; 7.090.381, 8.190.459, 6.940.312, 6.540.263 g/dlve 7.270.333, 8.58 0.506, 6.580.243, 6.410.196 g/dlolarak belirlenmiştir. T3 ve T4’ün genel ortalamaları ise aynı aylar için sırasıyla; 131.925.500, 138.326.980, 109.596.140, 100.274.590 ng/dl ve 7.160.261, 8.350.338, 6.790.209 ve 6.490.174 g/dlolarak saptanmıştır. Tiroit hormonlarının Temmuz ve Ağustos aylarında yüksek çevre sıcaklığından önemli  P

In this study, changes in the blood serume levels of thyroid hormones  Triiodothyronine=T3, Thyroxine=T4  of male and female Angora goat kids during the months of high temperature. For the months of May, June, July, and August, the T3 levels in the blood serume for the male and female kids were found to be, 129.866.960, 136.646.320, 107.146.120, 98.185.490 ng/dl and 134.602.700, 140.8014.900, 11312.500, 103.338.140 ng/dl. respetively. At the same time, the T4 levels in the blood serume of the male and female kids were found to be, 7.090.381, 8.190.459, 6.940.312, 6.540.263 g/dland 7.270.333, 8.58 0.506, 6.580.243, 6.410.196 g/dl respetively. For the same months, the general aveage of the T3 and T4 levels of male and female kids were found to be, 131.925.500, 138.326.980, 109.596.140, 100.274.590 ng/dl and 7.160.261, 8.350.338, 6.790.209 and 6.49thyroid hormones were significantly affected  P
Ankara Keçisi Oğlaklarında Serum Testosteron Düzeyinin Değişimi
Changes in Testosterone Levels in Angora Goat Kids
Yazar: Dellal, Gürsel; Polat, Hüseyin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Angora goat,kid,testosterone ; Ankara keçisi,oğlak,testosteron

Bu çalışmada, eşeysel olgunluk dönemi öncesindeki Ankara keçisi oğlaklarında Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında testosteron hormonunun kan serumu düzeylerine ait değişimleri araştırılmıştır. Bu aylarda testosteron hormonu düzeyleri sırasıyla erkeklerde 41.462.310; 53.611.940; 87.672.410, 205.468.700 ng/dl ve dişilerde 2.000.000; 2.000.000; 2.570.172 ve 2.920.259 ng/dl olarak belirlenmiştir. Dişi oğlaklar da saptanan testosteron düzeyi bakımından dört ay boyunca önemli bir değişiklik gözlenmemiştir. Buna karşın, erkek oğlaklarda saptanan testosteron hormonu düzeyi ise yaşın ilerlemesi ve dolayısıyla da cinsi olgunluk dönemine yaklaştıkça önemli  P

In this study, changes of testosterone hormone levels in the blood serume of pre-pubertal Angora goat kids, during the months of May, June, July, and August, were researched. In these months, the testosterone hormone levels were found to be, 41.462.310; 53.611.940; 87.672.410, 205.468.700 ng/dl for the male kids and 2.000.000; 2.000.000; 2.570.172 ve 2.920.259 ng/dl for the female kids respectively, For the female kids, there was not any significant change in the testosterone levels measured during four months. However, the testosterone levels in male kids were found to be significantly increasing  P
Sulama Amaçlı Hazne Kapasitesinin Belirlenmesinde Çeşitli Yöntemlerin Karşılaştırılması
Comparison of Different Methods Used in Determination of Irrigation  Reservoir Capacity
Yazar: Sattar, Mohammad T.; Salmasi, Farzin; Öztürk, Fazlı
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Reservoir management,Ripple method  mass curve,sequent peak,non-linear optimization ; Baraj işletmesi,Ripple yöntemi,Ardışık Pik Analizi yöntemi,Doğrusal olmayan optimizasyon yöntemi

Genel olarak sulama, su temini ve drenaj projelerinin gerçekleştirilmesi için büyük yatırımlara gerek duyulmaktadır. Finans kaynakların yetersizliğinden su temini için yapılması planlanan hazne kapasitesinin belirlenmesinde optimizasyon tekniklerini kullanmak zorunlu olmaktadır. Hazne kapasitesinin belirlemesinde; Ripple yöntemi ve Ardışık Pik Analizleri olarak tanımlanan klasik yöntemler problemin bütün etkin parametrelerini ve boyutlarını dikkate almamaktadır. Böyle durumlarda hazne kapasitesi gereğinden çok büyük olarak hesaplanabilir. Bu çalışmada, Doğu Azerbaycan”da  İran’ın kuzey batısında  bulunan sulama amaçlı Yalkız Ağac barajının kapasitesi; klasik ve optimizasyon yöntemleriyle belirlenmiştir. Sonuçlara göre hazne kapasitesi Ripple yöntemi ile 13.1 hm3, Ardışık Pik Analizleri yöntemi ile 6.86 hm3ve Doğrusal Olmayan Optimizasyon yöntemi ile 6.19 hm3olarak hesaplanmıştır

Usually development of dams and irrigation-drainage projects requires high investment cost. Because of financial limitations, consideration of optimization techniques for determination of reservoir capacity is clear. Determination of reservoir capacity by classical methods such as mass curve  Ripple method  and sequent peak algorithm, don’t consider all effective parameters in problem. In these methods reservoir capacity may be estimated with a higher than that of optimization methods. In this research comparison between classical and modern methods for calculating one dam capacity in East Azerbaijan named Yalgiz Agac has been done. Results showed that the dam capacity with Ripple method  mass curve  will be 13.1 hm3, with sequent peak algorithm will be 6.86 hm3 and with non-linear optimization will be 6.19 hm3
Sarısu-Mamuca Göleti  Eskişehir  Su Kalitesi ve Besin Düzeyi
Water Quality and Trophic State of Sarısu-Mamuca Pond  Eskişehir
Yazar: Demir, Nilsun; Kırkağaç, Mine U.; Topçu, Akasya; Zencir, Özge; Pulatsü, Serap; Karasu Benli, Çağlan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 13 No. 04, 0
Anahtar kelimeler: Water quality,trophic state,phytoplankton,chlorophyll,zooplankton ; Su Kalitesi,besin düzeyi,fitoplankton,klorofil,zooplankton

Bu çalışmada rekreaktif amaçlı kullanılan Sarısu Göleti’nin mevcut besin düzeyinin belirlenmesi amacı ile bazı su kalite parametreleri, klorofil a, fitoplankton kompozisyonu ve sayısı ile zooplankton bolluğu altı ay boyunca incelenmiştir. Su kalite parametrelerine göre gölün besin düzeyi mezoötrofik-ötrofik olarak belirlenmiştir. Söz konusu parametreler Türk Çevre Mevzuatı’na göre tartışılmıştır. Araştırma süresince Bacillariophyceae, Chlorophyceae, Chrysophyceae, Cryptophyceae, Cyanophyceae ve Dinophyceae sınıflarından toplam 31 fitoplankton türü teşhis edilmiştir. Fitoplankton sayısı 495000 hücre/l ile 12808000 hücre/l, klorofil a derişimi ise 1,12 ile 13,2 mg/m3 arasında değişmiştir. Gölette zooplankton kompozisyonu içinde Rotifera baskın olmuştur. Sonuçlar, gölette hızlı bir ötrofikasyonu işaret etmiştir ve bu nedenle besin maddesi artışı kontrol edilmelidir

In this study, some water quality parameters, chlorophyll a, phytoplankton abundance, composition and zooplankton abundance were investigated to determine the trophic state of the recreational pond of Sarısu over a period of six months. The trophic state of the pond was determined as mesoeutrophic-eutrophic with respect to water quality parameters. These parameters were discussed according to the Turkish Environmental Law. A total of 31 species belonging to Bacillariophyceae, Chlorophyceae, Chrysophyceae, Cryptophyceae, Cyanophyceae and Dinophyceae was identified during the study period. Phytoplankton numbers changed between 495000 and 12808000 cells/l while chlorophyll a concentration varied between 1,12 and 13,2 mg/m3. Rotifera species was dominant in the zooplankton composition. Results are pointed out a rapid eutrophication in the pond and because of this nutrient increase must be controlled
Besi Süresinin İvesi Erkek Kuzuların Besi Performansı ve  Karkas Özelliklerine Etkisi
The Effect of Fattening Period on the Fattening Ability and Carcass  of Male Awassi Lambs
Yazar: Tekel, Nihat; Şireli, H. Deniz; Vural, M. Emin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 13 No. 04, 2007
Anahtar kelimeler: İvesi,besi,besi süresi,karkas ; Awassi,fattening,fattening terms,carcass

Bu çalışma Diyarbakır’da bulunan Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü koyunculuk işletmesinde 2005 yılında gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 2005 yılında doğan ve farklı sürelerde besiye tabi tutulan İvesi erkek kuzuların besi performansı ile kesim ve karkas özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Deneme kuzularına sütten kesime kadar analarından ayrılmadan yem verilmiş ve 2 aylık yaşta sütten kesilmişlerdir. Her birinde 15, 16 ve 14 baş erkek kuzu bulunan gruplara sırasıyla 60  BS60 , 75  BS75  ve 91 BS91  günlük entansif besi uygulanmıştır. Besi gruplarının besi sonu canlı ağırlık ortalamaları sırasıyla; 36.07±1.64, 39.07±1.13 ve 42.11± 1.50 kg olarak tespit edilmiş ve BS60 grubu ile BS91 grubunun besi sonu canlı ağırlık ortalamaları arasındaki fark önemli  P < 0.05  bulunmuştur. Gruplarda karkas randımanı yukarıdaki sırayla; % 47.41±0.677, 51.63±0.869 ve 50.13±0.294 olarak tespit edilmiştir. Grupların günlük ortalama canlı ağırlık artışı sırasıyla; 0.26±0.018 0.24±0.007 ve 0.22± 0.016 kg ve 1 kg canlı ağırlık artışı için tüketilen konsantre yem miktarı  yem değerlendirme sayısı  ise 5.410, 5.635 ve 6.160 kg olmuştur

This study was carried out on Southeastern Anatolia Research Institute in Diyarbakır in 2005. The aim of the experiment was to investigate fattening performance and carcass characteristics of Awassi Lambs born at 2005 and fed at different terms. The creep fed lambs weaned at two months of age. The each of groups contains 15, 16, and 14 head of lambs and fed intensively for 60  BS60 , 75  BS75 , and 91  BS91  days respectively. The average final live weight of lambs were found 36.07±1.64, 39.07±1.13 and 42.11± 1.50 kg respectively and there was significant difference between BS60 group and BS91 group. The dressing percentage were found 47.41±0.677, 51.63±0.869 and 50.13±0.294, the average daily gain were 0.26±0.018 0.24±0.007 and 0.22± 0.016 kg and feed conversion ratio of the groups were found 5.410, 5.635 and 6.160 kg respectively
Van koşullarında bazı keten  Linum usitatissimum L.  çesitlerinin verim ve bazı verim ögelerinin belirlenmesi
Determination of Yield and Some Yield Components of Some Linens   Linum usitatissimum L.  Cultivars in Van Ecological Conditions
Yazar: Tunçtürk, Murat
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 13 No. 04, 0
Anahtar kelimeler: Linseed,varieties,adaptation,yield components ; Keten,çeşit,adaptasyon,verim unsurları

Bu çalışma, Van ekolojik koşullarında uygun keten çeşitlerinin belirlenmesi amacıyla 2002 ve 2003 yıllarında tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada 11 farklı keten çeşidi  Antares, Sarı-85, Linda, Flanders, Atalanta, Norman, McGregor, Dakota, Raulin, Mikael ve Royal  verim ve verim unsurları yönünden değerlendirilmiştir. Araştırmada incelenen çeşitlerin bitki boyu, ana saptaki dal sayısı, bitkide kapsül sayısı, kapsülde tane sayısı, ilk dal yüksekliği, 1000 tane ağırlığı, tohum verimi, protein oranı, yağ oranı ve yağ verimi özelikleri incelenmiştir.Araştırma sonucunda; Her iki deneme yılında da incelenen özellikler bakımından keten çeşitleri arasında istatistikî anlamda önemli farklılığın bulunduğu tespit edilmiştir. Çalışmada deneme yıllarına göre en yüksek tohum  141.7-149.0 kg/da  ve yağ  49.8-50.8 kg/da  verimi değerleri Linda keten çeşidinden alınmıştır

This study has been conducted out to determine of suitable line cultivars for Van ecological conditions in 2002-2003.In the research established with 3 repetitions according to random blocks experimental pattern, 11 different linen cultivars  Antares, Sarı-85, Linda, Flanders, Atalanta, Norman, McGregor, Dakota, Raulin, Mikael and Royal  have been evaluated in terms of yield and yield elements. In the research, the qualities of plant height, number of main branches, number of capsules in plant, number of seeds in capsule, initial branch height, 1000 seed weight, seed yield, protein ratio, lipid ratio and lipid yield have been examined. At the end of the research, statistically significant differences were found between linen cultivars in terms of examined properties in both experiment years. In the study, the highest seed  141.7-149.0 kg/da  and lipid  49.8-50.8 kg/da  yield were obtained from Linda linen cultivar in both experiment years
Makarnalık buğdayda mutasyon ıslahı ile bazı kantitatif karakterlerin geliştirilmesi
Improvement of Some Quantitative Characters by Mutation Breeding in  Durum Wheat
Yazar: Başer, İsmet; Bilgin, Oğuz; Korkut, Kayıhan Z.; Balkan, Alpay
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 13 No. 04, 2007
Anahtar kelimeler: Mutasyon,gamma ışını,mutant,makarnalık buğday,hasat indeksi,SDS-PAGE,varyabilite ; Mutation,gamma rays,mutant,durum wheat,harvest index,SDS-PAGE,variability

Namık Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümünde yürütülen bu araştırmada, iki makarnalık buğday çeşidine uygulanan 6 farklı gamma ışını dozunun M1 ve M2 generasyonlarında bitki gelişimi üzerine etkisi araştırılmıştır. M2 generasyonunda incelenen 7 karakter yönünden mutant ve kontrol genotipler karşılaştırıldığında, birçok özellik bakımından istenen mutant tipler elde edilmiştir. Özellikle 200 gray doz uygulamasından sonra seçilen mutant genotipler arasında bitki boyu yönünden önemli oranda kısalma gösteren genotipler elde edilmiştir. Bitki verimi, ana saptaki başakta tane ağırlığı, başakta tane sayısı, hasat indeksi, başak uzunluğu yönünden 300 gray doz uygulamalarında istenen özellikleri taşıyan genotipler ortaya çıkmıştır. Ayrıca, mutagen uygulamasının bitkide kardeş sayısını artırdığı belirlenmiştir. Kontrol ve seçilen mutant genotiplerde SDS-PAGE yöntemiyle elde edilen protein bandları yönünden özellikle 300-500 gray dozlarında farklılıklar gözlenmiştir

In this research conducted in the Department of Field Crops, Agricultural Faculty, Namık Kemal University, the effect of six different gamma ray doses on plant growth in M1 and M2 generations derived from two durum wheat cultivars was investigated. When mutants and control genotypes in M2 generation were investigated for seven characters, a considerable number of mutants having the desired characteristics were obtained. The application of 200 gray dose resulted in significantly short genotypes among selected mutant genotypes. After 300 gray dose applications, suitable genotypes were obtained in terms of plant height, seed yield per main spike, the number of seeds per spike, harvesting index and spike length. In addition, mutagen application increased number of tillers per plant. For obtained protein band design using the SDS-PAGE method in the Standard and mutant durum wheat genotypes were observed different in 300, 400 and 500 gray mutagen doses
Nohut yanıklık etmeni Ascochyta rabiei  Pass  Labr.’nin Solanapyrone üretiminin saptanmasında spektrofotometrik yöntemin kullanılması
The Use of Spectrophotometric Method to Determine Solanapyrones  Production of Ascochyta rabiei  Pass  Labr., Causal Agent of Chickpea  Blight
Yazar: Türkkan, Muharrem; Dolar, F. Sara
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 13 No. 04, 0
Anahtar kelimeler: A. rabiei, Solanapyrone A, B and C, Extraction and Spectrophotometer ; A. rabiei,Solanapyrone A,B ve C,Ekstraksiyon ve Spektrofotometre

Bu çalışmada Ascochyta rabiei’nin solanapyrone toxin üretiminin spektrofotometrik yöntemle tespiti ve toksin üretiminde en uygun günün belirlenmesini amaçlanmıştır. A. rabiei’nin üç izolatı  Abk 3, Auk 7 ve Haypa 3  Czapek Dox sıvı besin ortamında 7, 14 ve 21 gün süreyle geliştirilmiş ve toxin C18 katı faz ekstraksiyon kartijleriyle ekstrakte edilerek acetonitril ile elute edilmiştir. Solanapyrone toksinlerinin kantitatif miktarlarının belirlenmesinde Agilent Specord 200 spektrofotometre kullanılmıştır. A. rabiei izolatlarının 7, 14 ve 21. günlerdeki solanapyrone A, B ve C üretim durumlarının birbirinden farklı olduğu görülmüştür. Üç izolatın da 7. gün ekstraksiyonlarında solanapyrone B ürettiği belirlenmiştir. Solanapyrone A’yı izolatlardan ikisinin düşük miktarda da olsa ürettiği ancak Auk 7 izolatının üretmediği tespit edilmiştir. 14. gündeki solanapyrone A miktarları 7. gündeki miktarlardan oldukça yüksektir. Bu da misel kitlesindeki artışı ile solanapyrone A miktarı arasında ilişki olduğunu göstermektedir. Ekstraksiyon yapılan günlerde her 3 izolatın da en çok solanapyrone C ürettiği belirlenmiştir. İstatiksel olarak bir kıyaslama yapıldığında üç izolatın solanapyrone A, B ve C üretimlerinin 14. ve 21. günler arasında bir fark olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak A. rabiei’nin toksin ektraksiyonu için en uygun günün 14. gün olduğu saptanmıştır

This study is aimed to determine solanapyrones production of Ascochyta rabiei by spectrophotometric method and to define the most suitable day for solanapyrones extraction. Three isolates of A. rabiei  were grown in czapek dox liquid medium for 7, 14 and 21 days and toxins were extracted by solid phase extraction using C18 catridge. Then toxin were eluted with acetonitrile. Agilent Specord 200 spectrophotometer was used in quantities analysis of solanapyrones. Toxin production of the isolates on 7th, 14th and 21th days were found diffrent from quantitatively. All three isolates produced solanapyrone B on the 7th day. Two of the isolates, except Auk 7, produced solanapyrone A in very low quantities in the 7th day. Amount of solanapyrone A obtained from 14th day was higher than that of 7th day incubation. This implies as that the increase of mycelial mass of fungi is closely related with quantitive of solanapyrone A. In the 7th, 14th and 21th days extraction, solanapyrone C was defined the most abundant toxin for all isolates. The differencies amoung of the quantities solanapyrone A, B and C was not statistically significant between in the 14th and 21th days of incubation. Consequently it is found that 14th day’s incubation appropriate for toxin extraction of A. rabiei