hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Karaciğer Dışı Safra Yolları ve Pankreas Kanserleri
Extrahepatic Bile Duct and Pancreatic Cancers
Yazar: Ayral, Naci
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; pancreas,carsinomas,surgical ; pankreas,karsinoma,ameliyat

ll nci Cerrahi Kliniğinde 10 senede 13 Pankreas kanseri vakası görülmüştür. Bu vakaların etüdü yapılmış ve pankreas kanseriile periampuler kanserlerin klinik teşhisi üzerinde durulmuştur.Pankreas kanseri teşhisinde angiografi ve skenning muayene metodlarının değeri üzerinde durulmuştur. Tedavinin şirürjikal olduğu ve bunun içinde en iyi metodun pankreatoduodenektomi olduğuüzerinde durulmuş ve rezeke edilemiyen periampuler kanser vakalarında 5-FU ve FUDR gibi antimitotik ilâçlarla 46 15 - 25 nisbetinde bir regresyon elde edilebildiği tebarüz ettirilmiş ve ayrıca erkenteşhisin önemi üzerinde de durulmuştur.

It has been reviewed 13 carcinomas of the pancreas seen in Tl Surgical Clinic of Faculty of Medicine Ankara in ten years. It has been emphesized the methods of diagnosis of the cancers of peri- pancröatic region. It has been also emphasiZzed the treatment of cancer of this region is pancreatoduodenectomy. In the cases of unresectable cancers some paliative operations, as cholecysto- jejunostomy, choledochojejunostomy can be done. Beside the paliative surgery antimytotic chemotherapeutic agents and Radio isotopes as y” can be used. As far as chemotherapeutic agents cor- cerne ö-FU and FUDR are most tuseful and Go 15 - 25 objective reg- ression can be obtained with these agents.
Cerahatlanmış Karaciğer Kist Hidatikleri (10 Vak'anın Tetkiki)
Purulent Liver Hydatid Cysts
Yazar: Kayabali, İsmail
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; cerahatlanma,karaciğer kistik hastalıkları,safra fistülü ; suppuration,liver cystic diseases,biliary fistula

Cerahatlanma, karaciğerin kistik hastalıklarının oldukça sık görülen bir komplikasyonudur. Cerahatlanmanın esas nedeni, kistin safra yollarına açılması ve fissürleşmesidir.Klinik belirtiler çoğu zaman teşhis koyduracak kadar tipik ve yeterli olmayabilir. Ayrıca, teşhis açısından karaciğerin adi piyojenik üniloküler abseleri, primer ve sekonder kanserleri de düşünülmelidir. Ancak kesin teşhis yalnızca laparotomi ile konulabilir, bu gerçeğin göz önünde bulundurulması önemlidir.Tedavi genellikle cerrahidir ve geniş drenaj, antibiyotik uygulaması ile birlikte safra fistülünün ortadan kaldırılması şeklinde yapılır. Bu fistüllerin tedavisinde en etkili yöntem, karaciğer dışı safra yollarının dış drenajıdır.Bu doğrultuda 10 hastanın gözlemi ve bu gözlemlerden elde edilen sonuçlar sunulmuştur. Mortalite gözlemlenmemiştir.

Suppuration is a common complication of liver cystic diseases. The main cause of suppuration is the fissuring of the cyst into the biliary ducts.Clinical symptoms are often not typical or sufficient to make a definitive diagnosis. Additionally, in terms of diagnosis, one must consider the liver's simple pyogenic unilocular abscesses, primary and secondary cancers. However, it is important to remember that a definitive diagnosis can only be made through laparotomy.Treatment is generally surgical, involving wide drainage, antibiotic administration, and the removal of the concomitant biliary fistula. The best approach to treating these fistulas is external drainage of the liver's biliary ducts.In this context, the observation of 10 patients and the results obtained from these observations are presented. No mortality was observed.
Solunum Havasindan Kandaki̇ Alkol Mi̇ktarinin Tayi̇ni̇
Determination of Blood Alcohol Content from Respiratory Air
Yazar: Öztürel, Adnan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Social Epidemiology ; Sosyal Epidemiyoloji ; Alcohol determination,Breath analysis,Forensic devices ; Alkol tayini,Solunum havası,Adli tıp cihazları

Bu çalışmada, solunum havasından faydalanarak kandaki alkol miktarının tayini yöntemleri, bu yöntemlerin fizyolojik ve kimyasal dayanakları ile birlikte incelenmiştir. Alveol havası ve soluk havası temelli ölçüm teknikleri ele alınarak; Draeger, Kitagawa, Alcomille gibi tüp sistemleri ile Alcometer, Breathalyzer, Drunkometer ve Intoximeter gibi cihazların çalışma prensipleri, doğruluk oranları ve pratik uygulamaları değerlendirilmiştir. Farklı oranlarla kandaki alkolle solunum havasındaki alkol arasında saptanan korelasyonlara ve cihazların uygulandığı klinik ve adli tecrübelerle elde edilen sonuçlara yer verilmiştir. Solunumla alkol tayininin trafik güvenliği ve adli tıp uygulamalarındaki önemi vurgulanmış, özellikle Almanya, Fransa ve ABD gibi ülkelerdeki yaygın kullanımı örneklenmiştir.

This study reviews the methods for determining blood alcohol concentration (BAC) using exhaled breath, examining the physiological and chemical principles underlying these techniques. Measurement systems based on alveolar and expiratory air are discussed, including tube-based systems such as Draeger, Kitagawa, and Alcomille, as well as instruments like Alcometer, Breathalyzer, Drunkometer, and Intoximeter. The study presents established correlations between alcohol levels in the blood and breath, alongside the performance of these devices in forensic and clinical practice. Experimental results from various countries, including Germany, France, and the USA, highlight the practical reliability and legal significance of breath alcohol testing, especially in traffic control and forensic investigations.
Çocukluk Döneminde Obesite Sorunu
Obesity Problems in Childhood
Yazar: Öcal, Gönül
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: Infant and Child Health ; Bebek ve Çocuk Sağlığı ; çocukluk,obesite,sorun ; çocukluk,obesite,sorun

Bu çalışma, çocukluk döneminde giderek artan obesite sıklığını ve buna neden olan genetik, çevresel, psikolojik ve nöroendokrin mekanizmaları incelemektedir. Enerji dengesini bozan hipotalamik disfonksiyonlar, hormonal bozukluklar, aşırı beslenme ve fiziksel aktivite eksikliği gibi etkenler detaylı olarak ele alınmıştır. Çocuklukta obezitenin hipertansiyon, diyabet, ortopedik problemler, psikososyal uyum bozuklukları ve endokrin patolojilere zemin hazırladığı vurgulanmaktadır. Tanı sürecinde antropometrik ölçümler (özellikle cilt kalınlığı), biyokimyasal parametreler ve gelişim değerlendirmeleri kullanılmıştır. Tedavi yaklaşımında yaşa uygun beslenme düzeni, egzersiz programları, psikolojik destek ve gerekirse medikal müdahale önerilmektedir. Ayrıca önleyici yaklaşım olarak anne sütüyle beslenmenin teşviki ve solid besinlere geçişin geciktirilmesi savunulmaktadır.

This study explores the increasing prevalence of obesity in childhood and the genetic, environmental, psychological, and neuroendocrine factors contributing to it. Disruptions in energy balance due to hypothalamic dysfunctions, hormonal abnormalities, overnutrition, and insufficient physical activity are discussed in detail. Childhood obesity is linked to complications such as hypertension, diabetes, orthopedic issues, psychosocial challenges, and endocrine disorders. Diagnostic assessment includes anthropometric measurements (especially skinfold thickness), biochemical tests, and developmental evaluations. The recommended treatment approach involves age-appropriate dietary adjustments, exercise programs, psychological support, and medical interventions when necessary. Preventive strategies emphasize exclusive breastfeeding and delayed introduction of solid foods.
Guatr Ameliyatlarında Görülen Karışmalar (Komplikasyonlar) ve Tedavileri
Complications and Treatments in Goiter Surgery
Yazar: Tüzüner, Altan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Goiter,Complications,Surgery ; Guatr,Komplikasyonlar,Cerrahi

1963 - 1967 yılları arasında I. Cerrahi Kliniği'nde 367 guatr vakası ameliyat edilmiştir. Bu vakalarda ameliyat esnasında görülen komplikasyonlar araştırılmış, literatür gözden geçirilerek tartışılmıştır. Ayrıca bu komplikasyonların tedavilerinden yer yer bahsedilmiştir.Kliniğimizde ameliyat anında belli başlı olarak 6 vak’ada (1.6%) laringotrakeal spasm, 1 vak’ada (0.27%) trakea yaralanması, 1 vak’ada (0.27%) A. Thyroidea Süperior kaçması, 1 vak’ada (0.27%) ise V. Jugularis yaralanması görülmüştür. Gerekli tedaviler yapılmıştır.

Between 1963 and 1967, 367 cases of goiter were operated on in the First Surgical Clinic. The complications encountered during surgery were investigated, reviewed in the literature, and discussed. In addition, the treatments for these complications were occasionally mentioned.In our clinic, during the surgery, laryngotracheal spasm was observed in 6 cases (1.6%), tracheal injury in 1 case (0.27%), A. Thyroidea Superior injury in 1 case (0.27%), and V. Jugularis injury in 1 case (0.27%). Necessary treatments were performed.
Uyarılmış Kas Potansiyellerinin Türev ve Fourier Frekans Analizleri
Derivatives and Fourier Frequency Analysis of Evoked Muscle Potentials
Yazar: Günay, İsmail
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: Human Biophysics ; İnsan Biyofiziği ; kas,potansiyel,frekans ; kas,potansiyel,frekans

Bu çalışma, yüzeyel elektrotlarla extensör digitorum brevis (EDB) kasından alınan uyarılmış kas potansiyellerinin türev ve Fourier frekans analizi teknikleriyle değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Toplam 51 vaka dört gruba ayrılmıştır: normal (n=21), nörojenik (n=16), miyojenik (n=9), şüpheli (n=5). Elde edilen sinyaller DISA 1500 dijital EMG sistemi ile kaydedilmiş, türev tekniği ile potansiyel değişim hızları ve büyüklükleri belirlenmiş; Fourier analiziyle frekans spektrumları incelenmiştir. Normal grupta dominant frekans ortalaması 88,4 Hz iken nörojenik grupta 61 Hz bulunmuştur. En önemli ayırt edici parametre (dx/dt) min olup nörojenik grupta belirgin şekilde düşük saptanmıştır. Bu parametrenin nörojenik lezyonların tanısında pratik bir değeri olduğu belirtilmiştir.

This study evaluates evoked muscle potentials recorded from the extensor digitorum brevis (EDB) using surface electrodes and analyzes them via differentiation and Fourier frequency techniques. A total of 51 cases were divided into four groups: normal (n=21), neurogenic (n=16), myogenic (n=9), and suspected (n=5). Signals were obtained using the DISA 1500 digital EMG system. The derivative method determined rates and amplitudes of potential changes, while Fourier analysis assessed frequency spectra. The mean dominant frequency was 88.4 Hz for the normal group and 61 Hz for the neurogenic group. The most distinguishing parameter was (dx/dt) min, which was significantly lower in neurogenic cases. This parameter is proposed to have practical diagnostic value for identifying neurogenic lesions.
Akut gastroenteritli bebeklerde sekonder laktoz toleransı
Secondary Lactose Intolerance in Infants with Acute Gastroenteritis
Yazar: Önder, Nazım
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 2, 1982
Anahtar kelimeler: Pediatric Metabolism Diseases ; Çocuk Metabolizma Hastalıkları ; Sekonder laktoz intoleransı,akut gastroenterit,bebekler,laktaz eksikliği,oral laktoz tolerans testi,gaita pH’sı,redüktan madde,karbonhidrat malabsorbsiyonu ; Secondary lactose intolerance,acute gastroenteritis,infants,lactase deficiency,oral lactose tolerance test,stool pH,reducing substances,carbohydrate malabsorption

Sekonder karbonhidrat malabsorbsiyon sendromları pek çok bağırsak ve bağırsak dışı hastalıkla birliktedir. En sık gözlenen formu sekonder laktoz intoleransı olup, laktaz enziminin ince bağırsak epitelindeki yüzeyel konumu ve düşük konsantrasyonu nedeniyle klinikte en sık rastlanan disakkaridaz bozukluğudur. Bu çalışmada, 2–18 ay arasında akut gastroenteritli 25 bebek ile herhangi bir hastalığı olmayan 20 kontrol olgusunda sekonder laktoz intoleransı değerlendirilmiştir. Tüm olgulara oral laktoz tolerans testi uygulanmış; sonrasında diyare gözlemi, kan şekeri artışı, gaita pH’sı ve redüktan madde varlığı gibi kriterler dikkate alınmıştır. Bulgular, gastroenteritli grupta laktoz intoleransının kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha fazla olduğunu göstermiştir (P<0.05).

Secondary carbohydrate malabsorption syndromes are associated with a number of intestinal and extraintestinal diseases. Secondary lactose malabsorption is the most frequent alteration due to the superficial location and low concentration of lactase in the intestinal epithelium. In this study, secondary lactose intolerance was evaluated in 25 infants aged 2–18 months with acute gastroenteritis, and 20 healthy controls. All subjects underwent oral lactose tolerance testing; subsequent criteria such as diarrhea presence, blood glucose rise, stool pH, and reducing substances were assessed. Results showed secondary lactose intolerance was significantly higher in the gastroenteritis group than in controls (P<0.05).
MİYOSİTLER
Myocytes
Yazar: Çağlar, İsmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Neurology and Neuromuscular Diseases ; Nöroloji ve Nöromüsküler Hastalıklar ; Myositis,Polymyositis,Dermatomyositis ; Miyozit,Polimiyozit,Dermatomiyozit

Miyositler, çizgili kas dokusunun enfeksiyöz, toksik, tümöral, allerjik veya immünolojik nedenlere bağlı olarak gelişen iltihabi hastalıklarıdır. Bu makalede miyositler etiyolojik temelde iki ana gruba ayrılmıştır: (1) spesifik enfeksiyöz miyositler (bakteriyel, viral, paraziter ve mikotik) ve (2) spesifik olmayan, kollajen hastalıklar grubu içerisinde değerlendirilen inflamatuvar miyopatiler (polimiyozit, dermatomiyozit, nöromiyozit). Her bir alt grup patolojik anatomi, klinik semptomlar, ayırıcı tanı kriterleri ve tedavi yaklaşımları açısından ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Özellikle polimiyozitlerin klinik alt tipleri (akut, subakut, kronik) ve dermal tutulumu ile seyreden formları (dermatomiyozit) ayrıntılı bir şekilde tanımlanmıştır. Elektromiyografi, biyopsi ve serolojik testlerin tanıdaki rolü vurgulanırken, kortikosteroid ve antibiyotik tedavilerinin etkinliği değerlendirilmiştir.

Myositis refers to inflammatory disorders of striated skeletal muscle due to infectious, toxic, tumoral, allergic, or immune-mediated causes. This article classifies myositis into two major etiological categories: (1) specific infectious myositis (bacterial, viral, parasitic, and mycotic), and (2) non-specific myositis, grouped under collagen diseases (including polymyositis, dermatomyositis, and neuromyositis). Each subgroup is examined in terms of pathological anatomy, clinical manifestations, differential diagnosis, and therapeutic strategies. Particular attention is given to the clinical subtypes of polymyositis (acute, subacute, chronic) and the cutaneous involvement in dermatomyositis. The diagnostic roles of electromyography, muscle biopsy, and serologic testing are discussed alongside the clinical outcomes achieved with corticosteroids and antibiotics.
Perkütan Böbrek Biyopsisi Komplikasyonları
Complications of Percutaneous Kidney Biopsy
Yazar: Şardaş, Orhan Seyfi
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Percutaneous kidney biopsy,Complications,Diagnosis ; Perkütan böbrek biyopsisi,Komplikasyonlar,Teşhis

Ankara Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Kliniği'nde 804 vak'aya yapılan perkütan böbrek biyopsisinin komplikasyonlarının analizi yapıldı.Makroskopik hematüri oranı %1.7, uzun süren hematüri %0.3, subfebril ateş %0.4 ve biyopsi esnasında ağrı %2.2 oranında bulundu.Doku alma oranı %93.7, teşhis için yeterli materyel alma oranı ise %89.7 olarak belirlendi. Sonuç olarak, bugün için perkütan böbrek biyopsisinin böbrek hastalıklarının teşhisinde kullanılabilecek en iyi ve en kesin teşhis yöntemi olduğu kanaatine varıldı.

An analysis of the complications of percutaneous kidney biopsy performed on 804 cases at the Ankara Faculty of Medicine's Department of Internal Medicine was conducted.The rate of macroscopic hematuria was 1.7%, persistent hematuria 0.3%, subfebrile fever 0.4%, and pain during biopsy 2.2%.The rate of tissue acquisition was 93.7%, and the rate of obtaining sufficient material for diagnosis was 89.7%. It was concluded that, for the present day, percutaneous kidney biopsy is the best and most definitive diagnostic method for kidney diseases.
Ameliyatla Tedavi Edilmiş Nadir Bir Karaciğeriçi Safrataşı Vakası
A Rare Case of Intrahepatic Gallstone Surgically Treated
Yazar: Bumin, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; karaciğer,safra,taş ; karaciğer,safra,taş

Bu çalışma, koledok kanalı ile bağlantısı olmayan ve yalnızca karaciğerin intrahepatik safra yollarında lokalize olmuş çok nadir bir safra taşı vakasını sunmaktadır. 20 yaşındaki hastanın daha önce safra kesesi ameliyatı geçirmesine rağmen şikayetlerinin devam etmesi üzerine yapılan görüntüleme ve cerrahi müdahale ile taşlar sağ lobda izole şekilde bulunmuştur. Distal kısmı daralmış olan genişlemiş safra kanalı nedeniyle taşlara koledok üzerinden erişim sağlanamamış; bunun üzerine karaciğer parankimasına kesi uygulanarak taşlar çıkarılmış ve kolanjiojejunostomi ile drenaj sağlanmıştır. Hastanın postoperatif dönemi sorunsuz geçmiş ve yaşam kalitesi artmıştır. Çalışmada intrahepatik taşların tanı ve tedavisindeki güçlükler literatürle birlikte tartışılmıştır.

This article presents a rare case of an intrahepatic gallstone completely isolated from the extrahepatic biliary ducts. Despite prior cholecystectomy, the 20-year-old patient continued to experience upper abdominal pain. Imaging and exploratory surgery revealed stones confined to a dilated bile duct in the right liver lobe, with no connection to the common bile duct due to distal narrowing. A hepatic parenchymal incision allowed direct access to the stones, which were removed, followed by cholangiojejunostomy for biliary drainage. Postoperative recovery was uneventful, and the patient's symptoms resolved. The case highlights diagnostic and surgical challenges of intrahepatic lithiasis, supported by literature review.
Alanya Kıyılarında Bulunan Gagalı Balina (Ziphius cavirostris Cuvier 1823) Üzerinde Arkebiyolojik İncelemeler
Archaeobiological Investigations on a Bottlenose Whale (Ziphius cavirostris Cuvier 1823) Found on the Shores of Alanya
Yazar: Deniz, Emre
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: Clinical Microbiology ; Klinik Mikrobiyoloji ; balina,arkeolojik,biyolojik ; balina,arkeolojik,biyoloji

Bu çalışma, 1981 yazında Alanya kıyılarında bulunan bir fosil gagalı balina (Ziphius cavirostris Cuvier 1823) omuru üzerinden yürütülen arkebiyolojik analizleri sunmaktadır. Omurun morfolojik özellikleri ve osteometrik ölçümleri detaylı biçimde incelenmiş, Bauer’in daha önce Akdeniz’de bulduğu örneklerle karşılaştırılmıştır. İncelemede omurun tipik lumbal vertebra özellikleri gösterdiği, substans spongiosa yoğunluğu ile balinanın suda dengede durmasını kolaylaştırdığı saptanmıştır. Bu bulgu, Anadolu kıyılarında bu türün varlığına dair önemli bir veri sunmakta ve Akdeniz'deki dağılımına ışık tutmaktadır.

This study presents archaeobiological analyses of a fossil vertebra belonging to a bottlenose whale (Ziphius cavirostris Cuvier 1823) discovered in the summer of 1981 on the shores of Alanya, Turkey. The vertebra’s morphological characteristics and osteometric dimensions were examined in detail and compared to previously reported specimens by Bauer in the Mediterranean. Findings confirm typical lumbar vertebra features, with a high concentration of spongy bone aiding buoyancy. This specimen provides crucial evidence of the species’ presence along Anatolian shores and contributes to understanding its distribution in the Mediterranean region.
Kromozom Bozukluğu ile Birlikte Fenilketonüri Vakası
A Case of Phenylketonuria with Chromosomal Disorder
Yazar: Demirağ, Bahtiyar
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: Pediatric Genetic Illnesses ; Çocuk Genetik Hastalıkları ; Phenylketonuria,Chromosomal Abnormalities,Karyotype ; Fenilketonüri,Kromozom Düzensizliği,Karyotip

1,5 yaşında fenilketonüri tanısı konmuş ve Lofenalac diyeti uygulanan bir bebek 1 yıl süreyle izlenmiştir. Takip sürecinin ardından, 9 yaşında gelişme geriliği, inmemiş testisler ve hipoplazik penis şikayetleri ile tekrar başvuran bu bebekte periferik kan örneği alınarak karyotip muayenesi yapılmıştır. Karyotipte 46, XY kromozom yapısına rağmen Y kromozomunun normalden büyük olduğu tespit edilmiştir. Bu vak’a, fenilketonüri ve kromozom düzensizliği arasında bir asosiasyon gösterdiği bilinen ilk örnek olma özelliğini taşımaktadır.

A 1.5-year-old baby diagnosed with phenylketonuria was put on a Lofenalac diet and followed for one year. Later, at the age of 9, the child was re-evaluated due to developmental delay, undescended testes, and hypoplastic penis. A peripheral blood sample was taken, and a karyotype analysis was performed. Despite having a normal 46, XY karyotype, it was found that the Y chromosome was larger than normal. This case is the first known association between phenylketonuria and chromosomal abnormalities.
Temel Tip Bi̇li̇mleri̇ni̇n Öğreti̇mi̇
Teaching Basic Medical Sciences
Yazar: Kaymakçalan, Şükrü
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Basic Pharmacology ; Temel Farmakoloji ; Tıp eğitimi,Entegre öğretim,Temel tıp bilimleri ; Medical education,Integrated curriculum,Basic medical sciences

Temel tıp bilimlerinin öğretimi, hem tıp eğitiminin bilimsel temellerini oluşturması hem de klinik düşünme yetisinin geliştirilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu makalede, 1967 yılında Kopenhag'da Dünya Sağlık Teşkilatı tarafından düzenlenen teknik toplantının ışığında, temel bilimlerin entegratif ve disiplin temelli öğretim yöntemleri karşılaştırılmıştır. Entegre sistemin faydaları; öğretmenler arası koordinasyon, tekrarlardan kaçınma, konulara odaklanma ve öğrenci merkezli eğitim gibi başlıklar altında tartışılmıştır. Aynı zamanda, entegrasyonun sınırlılıkları, öğretim üyeleri üzerindeki zaman baskısı ve organizasyonel zorluklara da değinilmiştir. Makalede ayrıca, psikoloji ve sosyolojinin temel bilimlere entegrasyonu, klinik eğitime erken başlama uygulamaları ve araştırıcı yetiştirme programlarına yer verilmiştir. Tıp fakültesi programlarında esneklik, öğrenci katılımı ve fakülte-öğrenci etkileşimi gibi modern eğitim ilkeleri vurgulanmıştır.

The teaching of basic medical sciences plays a pivotal role in forming the scientific foundation of medical education and fostering clinical reasoning skills. This article reviews and evaluates different educational models, particularly in light of the 1967 WHO technical meeting in Copenhagen. It contrasts traditional discipline-based instruction with integrated, system-based approaches. The benefits of integrated teaching—including interdisciplinary collaboration, reduction of redundancy, thematic organization, and student-centered learning—are discussed. Challenges such as time demands and faculty adaptation difficulties are also addressed. Furthermore, the incorporation of psychology and sociology into the medical curriculum, early clinical exposure, and research training initiatives are examined. Emphasis is placed on flexibility in program design, active student participation, and the role of faculty-student dialogue in shaping effective medical education.