hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Karacada Beyaz Kas Hastalığı Olgusu
Bir Karacada Beyaz Kas Hastalığı Olgusu
Yazar: Sağlam, Yavuz; Terim Kapakin, Kübra
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Beyaz kas hastalığı, Histopatoloji, Karaca

Bu çalışmada, Artvin ilinde, ormanlık alanda yaralı olarak bulunan, 10 aylık, erkek bir karaca yavrusunda saptanan beyaz kas hastalığı olgusu tanımlandı. Sol tibial kemikte oluşan kırığın sağaltımı aşamasında ölen karaca yavrusunun nekropsisi yapıldı. Besi durumu iyi olmayan hayvanın sağ  boyun ve skapula bölgesinde deri altında, jelatinöz ödem ve peteşiyal tarzda kanama alanları gözlendi. Benzer kanamalara aynı bölgedeki kaslarda da rastlandı. Sol tibial kemikte operasyon uygulanmış açık kırık tespit edildi. Kırık bölgesinde kokuşma, kaslarda ödem, kanamalar ve nekrotik alanlar mevcuttu. Bütün iç organlarda peteşiyal tarzda kanama alanları bulunmaktaydı. Kalpte, sağ ventrikül kasında büyüklükleri 1‐2 cm arasında değişen, çizgisel tarzda, beyazdan sarıya değişen renkte birkaç odak dikkati çekti. Sol ventrikülde ise apekse yakın bölgede 1 x 1 cm büyüklüğünde benzer bir odağa rastlandı. Mikroskobik olarak, hıyalin dejenerasyonu  şekillenen kalp kası hücrelerinin  şişkin, pembe renkte ve homojen görünümde olduğu gözlendi. Ayrıca interstisyumda ve damarlar çevresinde mononüklear hücre infiltrasyonları saptandı. Yaban hayatı yaşayan karacada gözlenen beyaz kas hastalığı, yapılan literatür taramaları ışığında ülkemizde bildirilen ilk olgudur.

Bu çalışmada, Artvin ilinde, ormanlık alanda yaralı olarak bulunan, 10 aylık, erkek bir karaca yavrusunda saptanan beyaz kas hastalığı olgusu tanımlandı. Sol tibial kemikte oluşan kırığın sağaltımı aşamasında ölen karaca yavrusunun nekropsisi yapıldı. Besi durumu iyi olmayan hayvanın sağ  boyun ve skapula bölgesinde deri altında, jelatinöz ödem ve peteşiyal tarzda kanama alanları gözlendi. Benzer kanamalara aynı bölgedeki kaslarda da rastlandı. Sol tibial kemikte operasyon uygulanmış açık kırık tespit edildi. Kırık bölgesinde kokuşma, kaslarda ödem, kanamalar ve nekrotik alanlar mevcuttu. Bütün iç organlarda peteşiyal tarzda kanama alanları bulunmaktaydı. Kalpte, sağ ventrikül kasında büyüklükleri 1‐2 cm arasında değişen, çizgisel tarzda, beyazdan sarıya değişen renkte birkaç odak dikkati çekti. Sol ventrikülde ise apekse yakın bölgede 1 x 1 cm büyüklüğünde benzer bir odağa rastlandı. Mikroskobik olarak, hıyalin dejenerasyonu  şekillenen kalp kası hücrelerinin  şişkin, pembe renkte ve homojen görünümde olduğu gözlendi. Ayrıca interstisyumda ve damarlar çevresinde mononüklear hücre infiltrasyonları saptandı. Yaban hayatı yaşayan karacada gözlenen beyaz kas hastalığı, yapılan literatür taramaları ışığında ülkemizde bildirilen ilk olgudur.
Harder Bezi’nin Yapı ve Fonksiyonları
Harder Bezi’nin Yapı ve Fonksiyonları
Yazar: Kozlu, Tolunay; Altunay, Hikmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Harder Bezi, Memeli, Kanatlı, Sürüngen, Morfoloji

Harder bezi, karada yaşayan omurgalıların pek çoğunda bulunan orbital bir bezdir. Harder bezi ilk defa Johann Jacop Harder tarafından 1694 yılında iki geyik türünde yaptığı bir araştırma ile keşfedilmiştir. Memeli Harder bezi üçüncü göz kapağı ile ilişkili olarak gözün iç açısı içinde yer alır ve sekretorik kanalı ile membrana niktitans’ın yüzeyine açılır. Kanatlılarda bileşik tubuler veya tubuloalveolar tipteki Harder bezi’nin lumenini değişen yükseklikte prizmatik hücrelerin oluşturduğu epitel sınırlandırır. Bezin subepitelyal bölgesinde plazma hücreleri bulunur. Harder bezi sürüngenlerde genellikle göz küresinin mediyaline ya da mediyoventraline yerleşir. Bu bez yılanlarda bilinen tek göz bezidir. Türlere göre Harder bezi’nin morfolojik ve biyokimyasal özellikleri arasındaki farklılık şaşırtıcıdır ve bu farklılığın, adaptasyon ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde değişen fonksiyonlar nedeniyle oluştuğu düşünülmüştür. Ayrıca son yıllarda bazı araştırmacılar, primatlarda da bezin varlığını ortaya koymuşlardır. Bu derlemenin amacı hayvan türlerine göre değişen ve önemli fonksiyonlara sahip Harder bezi’nin yapısal ve fonksiyonel olarak değerlendirilmesidir.

Harder bezi, karada yaşayan omurgalıların pek çoğunda bulunan orbital bir bezdir. Harder bezi ilk defa Johann Jacop Harder tarafından 1694 yılında iki geyik türünde yaptığı bir araştırma ile keşfedilmiştir. Memeli Harder bezi üçüncü göz kapağı ile ilişkili olarak gözün iç açısı içinde yer alır ve sekretorik kanalı ile membrana niktitans’ın yüzeyine açılır. Kanatlılarda bileşik tubuler veya tubuloalveolar tipteki Harder bezi’nin lumenini değişen yükseklikte prizmatik hücrelerin oluşturduğu epitel sınırlandırır. Bezin subepitelyal bölgesinde plazma hücreleri bulunur. Harder bezi sürüngenlerde genellikle göz küresinin mediyaline ya da mediyoventraline yerleşir. Bu bez yılanlarda bilinen tek göz bezidir. Türlere göre Harder bezi’nin morfolojik ve biyokimyasal özellikleri arasındaki farklılık şaşırtıcıdır ve bu farklılığın, adaptasyon ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde değişen fonksiyonlar nedeniyle oluştuğu düşünülmüştür. Ayrıca son yıllarda bazı araştırmacılar, primatlarda da bezin varlığını ortaya koymuşlardır. Bu derlemenin amacı hayvan türlerine göre değişen ve önemli fonksiyonlara sahip Harder bezi’nin yapısal ve fonksiyonel olarak değerlendirilmesidir.
Kars İlindeki Süt Üreticilerinin Bazı Teknik Bilgi Düzeylerinin Araştırılması
Kars İlindeki Süt Üreticilerinin Bazı Teknik Bilgi Düzeylerinin Araştırılması
Yazar: Demir, Pınar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Eğitim, Kars, Mastitis, Somatik hücre sayısı, Suni tohumlama, Üretici

Çalışmanın ana materyalini, hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı Kars Merkez ve çevre köylerinde anket yapmayı  kabul eden toplam 80 üreticiden elde edilen veriler oluşturmaktadır. Kars ili gerek hayvan varlığı ve gerekse süt üretimi  açısından önemli bir potansiyele sahip olmasına rağmen bölgedeki hayvancılık işletmelerinin çoğunun modern teknolojileri  uygulamadığı, geleneksel ve ekstansif üretim yaptıkları tespit edilmiştir. Nitekim ankete katılan işletme sahiplerinden süt  teşvik priminden faydalananların oranı % 32,9 olup, söz konusu işletmelerin % 11,2’sinin suni tohumlama yaptıkları,  işletmelerin % 16,3’ü makine ile sağım yaptıkları ve % 36,3’ünün sağım öncesi meme temizliği yaptıkları belirlenmiştir.  Ayrıca üreticilerin somatik hücre sayısı, toplam bakteri sayısı, süt hijyeni ve mastitis hakkında yeterince bilgi sahibi  olmadıkları tespit edilmiştir. Bu veriler doğrultusunda bölgedeki üreticilerin tarımsal yayım ve eğitimsel faaliyetlerinden  yeterince yararlanamadıkları söylenebilir.

Çalışmanın ana materyalini, hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı Kars Merkez ve çevre köylerinde anket yapmayı  kabul eden toplam 80 üreticiden elde edilen veriler oluşturmaktadır. Kars ili gerek hayvan varlığı ve gerekse süt üretimi  açısından önemli bir potansiyele sahip olmasına rağmen bölgedeki hayvancılık işletmelerinin çoğunun modern teknolojileri  uygulamadığı, geleneksel ve ekstansif üretim yaptıkları tespit edilmiştir. Nitekim ankete katılan işletme sahiplerinden süt  teşvik priminden faydalananların oranı % 32,9 olup, söz konusu işletmelerin % 11,2’sinin suni tohumlama yaptıkları,  işletmelerin % 16,3’ü makine ile sağım yaptıkları ve % 36,3’ünün sağım öncesi meme temizliği yaptıkları belirlenmiştir.  Ayrıca üreticilerin somatik hücre sayısı, toplam bakteri sayısı, süt hijyeni ve mastitis hakkında yeterince bilgi sahibi  olmadıkları tespit edilmiştir. Bu veriler doğrultusunda bölgedeki üreticilerin tarımsal yayım ve eğitimsel faaliyetlerinden  yeterince yararlanamadıkları söylenebilir.
Sağlıklı ve Piyometralı İneklerde Eritrosit Arginaz Aktivitesi ve Plazma Nitrik Oksit Düzeyi
Sağlıklı ve Piyometralı İneklerde Eritrosit Arginaz Aktivitesi ve Plazma Nitrik Oksit Düzeyi
Yazar: Kandemir, Fatih; Yüksel, Murat; Benzer, Fulya; Özdemir, Necmi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Arginaz, İnek, Nitrik Oksit, Piyometra

Bu çalışma sağlıklı ve piyometralı ineklerde eritrosit arginaz aktivitesi ile plazma nitrik oksit düzeylerini saptamak amacı ile yapıldı. Araştırma materyalini Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi Doğum ve Jinekoloji Kliniğine getirilen 10 sağlıklı ve 10 klinik olarak piyometra teşhisi konulan, değişik ırklardan, 4‐8 yaşlarında toplam 20 inek oluşturdu. İneklerin V. Jugularisten heparinli tüplere alınan kan örnekleri santrifüj edildikten sonra plazmasında nitrik oksit düzeyi, geriye kalan kısmın 3 defa serum fizyolojik ile yıkanmasından sonra elde edilen eritrositlerde de arginaz aktivitesine bakıldı. Arginaz aktivitesi Tiyosemikarbazid‐Diasetil Monoksim Üre (TDMU) metodu ile spektrofotometrik olarak ölçüldü. Hemoglobin miktarını tespit etmede Drabkin metodu, nitrik oksit düzeyi ölçmede ise enzimatik Griess yöntemi kullanıldı. Sonuç olarak sağlıklı ineklerin eritrosit arginaz aktivitelerinin piyometralı ineklere göre belirgin derecede fazla olduğu (p < 0,001), buna karşın sağlıklı ineklerin nitrik oksit düzeylerinin piyometralı ineklerin nitrik oksit düzeylerinden daha düşük olduğu saptanmış (p < 0,01) ve bu parametrelerin piyometranın teşhisine yardımcı olabileceği kanısına varılmıştır

Bu çalışma sağlıklı ve piyometralı ineklerde eritrosit arginaz aktivitesi ile plazma nitrik oksit düzeylerini saptamak amacı ile yapıldı. Araştırma materyalini Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi Doğum ve Jinekoloji Kliniğine getirilen 10 sağlıklı ve 10 klinik olarak piyometra teşhisi konulan, değişik ırklardan, 4‐8 yaşlarında toplam 20 inek oluşturdu. İneklerin V. Jugularisten heparinli tüplere alınan kan örnekleri santrifüj edildikten sonra plazmasında nitrik oksit düzeyi, geriye kalan kısmın 3 defa serum fizyolojik ile yıkanmasından sonra elde edilen eritrositlerde de arginaz aktivitesine bakıldı. Arginaz aktivitesi Tiyosemikarbazid‐Diasetil Monoksim Üre (TDMU) metodu ile spektrofotometrik olarak ölçüldü. Hemoglobin miktarını tespit etmede Drabkin metodu, nitrik oksit düzeyi ölçmede ise enzimatik Griess yöntemi kullanıldı. Sonuç olarak sağlıklı ineklerin eritrosit arginaz aktivitelerinin piyometralı ineklere göre belirgin derecede fazla olduğu (p < 0,001), buna karşın sağlıklı ineklerin nitrik oksit düzeylerinin piyometralı ineklerin nitrik oksit düzeylerinden daha düşük olduğu saptanmış (p < 0,01) ve bu parametrelerin piyometranın teşhisine yardımcı olabileceği kanısına varılmıştır
Kars Yöresinde Farklı Tarihlerde Biçilen Kars Yöresi Çayırlarının Verim Özellikleri, Besin Madde İçerikleri ve En Uygun Biçim Zamanının Belirlenmesi
Kars Yöresinde Farklı Tarihlerde Biçilen Kars Yöresi Çayırlarının Verim Özellikleri, Besin Madde İçerikleri ve En Uygun Biçim Zamanının Belirlenmesi
Yazar: Arslan, Cavit; Tufan, Tuncay
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Besin Madde İçeriği, Biçim Zamanı, Çayır, Çayır Verimi

Bu çalışma, Kars yöresindeki çayırların verim özelliklerinin, besin madde içeriklerinin ve en uygun biçim tarihinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çayırlardan 22 Haziran, 2, 12 ve 21 Temmuz’da ot örnekleri alınmıştır. Biçim tarihlerine göre yaş ot verimi; 723, 829, 824 ve 599 kg/da, kuru madde verimi; 196, 235, 250 ve 205 kg/da olarak bulunmuştur. Biçim tarihlerinin ilerlemesine bağlı olarak, otların organik madde (%90.71, 91.41, 91.02 ve 91.61), ham kül (%9.29, 8.59, 8.98 ve 8.39), ham yağ (%2.63, 2.69, 3.01 ve 3.03) ve azotsuz öz madde (%43.98, 46.16, 45.57 ve 46.79) içeriklerinin değişmediği, ham proteinin (%13.94, 11.67, 10.48 ve 9.14) azaldığı (P

Bu çalışma, Kars yöresindeki çayırların verim özelliklerinin, besin madde içeriklerinin ve en uygun biçim tarihinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çayırlardan 22 Haziran, 2, 12 ve 21 Temmuz’da ot örnekleri alınmıştır. Biçim tarihlerine göre yaş ot verimi; 723, 829, 824 ve 599 kg/da, kuru madde verimi; 196, 235, 250 ve 205 kg/da olarak bulunmuştur. Biçim tarihlerinin ilerlemesine bağlı olarak, otların organik madde (%90.71, 91.41, 91.02 ve 91.61), ham kül (%9.29, 8.59, 8.98 ve 8.39), ham yağ (%2.63, 2.69, 3.01 ve 3.03) ve azotsuz öz madde (%43.98, 46.16, 45.57 ve 46.79) içeriklerinin değişmediği, ham proteinin (%13.94, 11.67, 10.48 ve 9.14) azaldığı (P
Kıvırcık Koyunlarında Koroner Arterler Üzerine Makroanatomik bir Çalışma
Kıvırcık Koyunlarında Koroner Arterler Üzerine Makroanatomik bir Çalışma
Yazar: Doğruer, Azime; Özmen, Erdal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Kıvırcık koyun, Koroner arter, Makroanatomi

Özet:  Bu çalışmada, Kıvırcık koyununda koroner arterlerin makroanatomik özelliklerini ortaya koymak amaçlandı. Araştır-mada 14 adet Kıvırcık koyunu  kalbi kullanıldı. Koroner damarlara renklendirilmiş latex enjekte edildi. Diseke  edilen  kalpler incelenerek fotoğraflandı. Kıvırcık koyunlarında kalbin arteriyel vaskularizasyonunun, a. coronaria dextra ve a. coronaria sinistra tarafından sağlandığı gözlendi. A. coronaria dextra ve dallarının daha zayıf ve az sayıda septal dal verdiği belirlendi. A. coronaria dextra&rsquo;nın iki koyunda orijininden sonra iki dala ayrıldığı saptandı. A. coronaria dextra&rsquo;nın, sulcus coronarius&rsquo;a yönelen dalının atrial dalları, distal&rsquo;e yönelen dalının ise ventrikular dalları verdiği tespit edildi. R. distalis atrii dextri&rsquo;nin üç kalpte bulunmadığı saptandı. R. marginis ventricularis dextri ile r. distalis ventriculi dextri&rsquo;nin altı kalpte ortak bir kök  ile çıktıkları belirlendi. A. coronaria sinistra&rsquo;nın beş numunede r. interventricularis paraconalis ve r. circumflexus sinister&rsquo;e ayrıldığı; bu iki dala ilave olarak, dokuz numunede, r. proximalis atrii sinistri, üç materyalde r. septalis, bir numunede ise r. intermedius atrii sinistri&rsquo;nin a. coronaria dextra&rsquo;dan ayrıldığı belirlendi.

Özet:  Bu çalışmada, Kıvırcık koyununda koroner arterlerin makroanatomik özelliklerini ortaya koymak amaçlandı. Araştır-mada 14 adet Kıvırcık koyunu  kalbi kullanıldı. Koroner damarlara renklendirilmiş latex enjekte edildi. Diseke  edilen  kalpler incelenerek fotoğraflandı. Kıvırcık koyunlarında kalbin arteriyel vaskularizasyonunun, a. coronaria dextra ve a. coronaria sinistra tarafından sağlandığı gözlendi. A. coronaria dextra ve dallarının daha zayıf ve az sayıda septal dal verdiği belirlendi. A. coronaria dextra&rsquo;nın iki koyunda orijininden sonra iki dala ayrıldığı saptandı. A. coronaria dextra&rsquo;nın, sulcus coronarius&rsquo;a yönelen dalının atrial dalları, distal&rsquo;e yönelen dalının ise ventrikular dalları verdiği tespit edildi. R. distalis atrii dextri&rsquo;nin üç kalpte bulunmadığı saptandı. R. marginis ventricularis dextri ile r. distalis ventriculi dextri&rsquo;nin altı kalpte ortak bir kök  ile çıktıkları belirlendi. A. coronaria sinistra&rsquo;nın beş numunede r. interventricularis paraconalis ve r. circumflexus sinister&rsquo;e ayrıldığı; bu iki dala ilave olarak, dokuz numunede, r. proximalis atrii sinistri, üç materyalde r. septalis, bir numunede ise r. intermedius atrii sinistri&rsquo;nin a. coronaria dextra&rsquo;dan ayrıldığı belirlendi.
Sirkadiyan Ritim ve Sitokrom p450 Enzimleri
Sirkadiyan Ritim ve Sitokrom p450 Enzimleri
Yazar: Yurdakök, Begüm; Baydan, Emine
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Melatonin, Nükleer Reseptörler, Sirkadiyan Ritim, Sitokrom P450, Toksisite

Sirkadiyan ritim, ilaç ve ksenobiyotiklerin emilme, dağılma, metabolizma ve atılma kinetiğinde görev alan detoksifikasyon enzimlerini, biyokimyasal ve fizyolojik yolaklar üzerinden etkiler. Bu enzimler arasında önemli olan sitokrom P450 (CYP-450) ailesinden, CYP2 (CYP2A1/4/5, CYP2B1/2/10, CYP2C6/50, CYP2E1), CYP3 (CYP3A4/11), CYP4A3, CYP8B7A, CYP9, CYP7, CYP17 ve detoksifikasyon proteinlerinin birçoğunun transkripsiyonel aktivasyonunda rol oynayan nükleer reseptörlerden pregnane-X reseptör (PXR, NR112), konstitutif adrostan reseptörü (constitutive androstane receptor- CAR, NR113), peroksizome proliferatör-etkinleyici reseptör alfa (peroxisome proliferator-actived receptor alpha- PPAR), retinoik asit reseptör (retinoic acid receptor- RAR), related orphan reseptörü (related orphan receptor- ROR) ve RER-ERBα’nın moleküler regülasyonun sirkadiyan ritim tarafından düzenlendiği çeşitli çalışmalarda bildirilmiştir. Biyolojik saati etkileyen ve hepatik CYP450 monoksijenazları tarafından metabolize edilen melatonin de bu enzimlerin regülasyonunu etkilemektedir. Bu nedenle, kronoterapi ve kronotoksisite bakımından önem taşıyan, ilaç ve zehirlerin etkinliği ve toksisitesindeki gün içerisindeki farklılıkların, büyük çoğunlukla karaciğerde bulunan ilaç metabolizmasındaki sirkadiyan değişikliklerden kaynaklandığı söylenebilir ve özellikle deneysel çalışmalarda da daha doğru sonuçların alınabilmesi için, bu durum mutlaka dikkate alınmalıdır.

Sirkadiyan ritim, ilaç ve ksenobiyotiklerin emilme, dağılma, metabolizma ve atılma kinetiğinde görev alan detoksifikasyon enzimlerini, biyokimyasal ve fizyolojik yolaklar üzerinden etkiler. Bu enzimler arasında önemli olan sitokrom P450 (CYP-450) ailesinden, CYP2 (CYP2A1/4/5, CYP2B1/2/10, CYP2C6/50, CYP2E1), CYP3 (CYP3A4/11), CYP4A3, CYP8B7A, CYP9, CYP7, CYP17 ve detoksifikasyon proteinlerinin birçoğunun transkripsiyonel aktivasyonunda rol oynayan nükleer reseptörlerden pregnane-X reseptör (PXR, NR112), konstitutif adrostan reseptörü (constitutive androstane receptor- CAR, NR113), peroksizome proliferatör-etkinleyici reseptör alfa (peroxisome proliferator-actived receptor alpha- PPAR), retinoik asit reseptör (retinoic acid receptor- RAR), related orphan reseptörü (related orphan receptor- ROR) ve RER-ERBα’nın moleküler regülasyonun sirkadiyan ritim tarafından düzenlendiği çeşitli çalışmalarda bildirilmiştir. Biyolojik saati etkileyen ve hepatik CYP450 monoksijenazları tarafından metabolize edilen melatonin de bu enzimlerin regülasyonunu etkilemektedir. Bu nedenle, kronoterapi ve kronotoksisite bakımından önem taşıyan, ilaç ve zehirlerin etkinliği ve toksisitesindeki gün içerisindeki farklılıkların, büyük çoğunlukla karaciğerde bulunan ilaç metabolizmasındaki sirkadiyan değişikliklerden kaynaklandığı söylenebilir ve özellikle deneysel çalışmalarda da daha doğru sonuçların alınabilmesi için, bu durum mutlaka dikkate alınmalıdır.
Küçük Ruminantlarda Toksoplazmoz’un Hayvan Sağlığı Ekonomisi Yönünden Değerlendirilmesi
Küçük Ruminantlarda Toksoplazmoz’un Hayvan Sağlığı Ekonomisi Yönünden Değerlendirilmesi
Yazar: Can, Mehmet Ferit
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Ekonomik kayıplar, Hayvan sağlığı ekonomisi, Küçük ruminantlar, T. gondii.

Toksoplazmoz, Dünya genelinde insan ve hayvanlarda yüksek prevalansla seyreden zoonoz karakterde paraziter bir hastalıktır.  İnsanlarda ciddi sağlık problemlerine yol açan toksoplazmoz açısından küçük ruminantlar önemli bir bulaşma kaynağıdır. Hastalık hayvanlarda üretim kayıpları ile hastalık kontrol harcamalarına, insanlarda ise bakım ve tedavi giderleri ile iş gücü kayıplarına neden olmaktadır. Toksoplazmoza bağlı ekonomik kayıplarla ilgili bildirimler incelendiğinde, kullanılan metodoloji ve veri kaynaklarının açık ve anlaşılır biçimde ifade edilmediği, tahminlerin enfekte vaka başına değil sektörel ve ulusal düzeyde yapıldığı ve birbirinden oldukça farklılık gösterdiği görülmektedir. Hastalığın ekonomik analizinde doğru sonuçların elde edilebilmesi içinse, güncel ve güvenilir veri kaynaklarının kullanıldığı bilimsel bir metodolojiden yararlanılması gerekmektedir. Bu makalede, toksoplazmozun küçük ruminantlar ve insanlardaki ekonomik önemi üzerinde durulmuş  ve küçük ruminantlarda toksoplazmoz hastalığı Hayvan Sağlığı Ekonomisi perspektifinden ele alınarak değerlendirilmiştir.

Toksoplazmoz, Dünya genelinde insan ve hayvanlarda yüksek prevalansla seyreden zoonoz karakterde paraziter bir hastalıktır.  İnsanlarda ciddi sağlık problemlerine yol açan toksoplazmoz açısından küçük ruminantlar önemli bir bulaşma kaynağıdır. Hastalık hayvanlarda üretim kayıpları ile hastalık kontrol harcamalarına, insanlarda ise bakım ve tedavi giderleri ile iş gücü kayıplarına neden olmaktadır. Toksoplazmoza bağlı ekonomik kayıplarla ilgili bildirimler incelendiğinde, kullanılan metodoloji ve veri kaynaklarının açık ve anlaşılır biçimde ifade edilmediği, tahminlerin enfekte vaka başına değil sektörel ve ulusal düzeyde yapıldığı ve birbirinden oldukça farklılık gösterdiği görülmektedir. Hastalığın ekonomik analizinde doğru sonuçların elde edilebilmesi içinse, güncel ve güvenilir veri kaynaklarının kullanıldığı bilimsel bir metodolojiden yararlanılması gerekmektedir. Bu makalede, toksoplazmozun küçük ruminantlar ve insanlardaki ekonomik önemi üzerinde durulmuş  ve küçük ruminantlarda toksoplazmoz hastalığı Hayvan Sağlığı Ekonomisi perspektifinden ele alınarak değerlendirilmiştir.
Bir Aile İşletmesinde Yetiştirilen Tavuklarda Saptanan Tüberküloz Olguları Üzerine Patolojik İncelemeler
Bir Aile İşletmesinde Yetiştirilen Tavuklarda Saptanan Tüberküloz Olguları Üzerine Patolojik İncelemeler
Yazar: Terim Kapakin, Kübra Asena; Sağlam, Yavuz Selim; Altun, Serdar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Histopatoloji, Tavuk, Tüberküloz.

Çalışmanın materyalini Erzurum hayvan pazarından öğrenci uygulaması için temin edilen rastgele seçilmiş  22 tavuk oluşturdu. Yapılan nekropside bu hayvanların sekizinde karaciğer ve dalak yüzeyinde, değişik büyüklükte ve sayıda, gri‐sarımtırak renkte, kenarlarından sınırlı, nodüler yapılar dikkati çekti. Ayrıca sözü edilen sekiz hayvanın altısında ise bu organların yanı sıra akciğer ve böbrek yüzeyinde de benzer lezyonlar fark edildi. Histopatolojik incelemede bu lezyonların tüberküloz nodüllerinden ibaret olduğu gözlendi. Ayrıca kesitlere yapılan Ziehl‐Neelsen boyası sonucunda bol miktarda aside dirençli basiller dikkati çekti. Bu bulgular ışığında 22 adet tavuktan sekizinde kanatlı tüberkülozu tanısı konmuş olup, salgınlar halinde seyretmesi ve zoonoz olması nedeniyle değerlendirmeye alınmıştır.

Çalışmanın materyalini Erzurum hayvan pazarından öğrenci uygulaması için temin edilen rastgele seçilmiş  22 tavuk oluşturdu. Yapılan nekropside bu hayvanların sekizinde karaciğer ve dalak yüzeyinde, değişik büyüklükte ve sayıda, gri‐sarımtırak renkte, kenarlarından sınırlı, nodüler yapılar dikkati çekti. Ayrıca sözü edilen sekiz hayvanın altısında ise bu organların yanı sıra akciğer ve böbrek yüzeyinde de benzer lezyonlar fark edildi. Histopatolojik incelemede bu lezyonların tüberküloz nodüllerinden ibaret olduğu gözlendi. Ayrıca kesitlere yapılan Ziehl‐Neelsen boyası sonucunda bol miktarda aside dirençli basiller dikkati çekti. Bu bulgular ışığında 22 adet tavuktan sekizinde kanatlı tüberkülozu tanısı konmuş olup, salgınlar halinde seyretmesi ve zoonoz olması nedeniyle değerlendirmeye alınmıştır.