Microdontia associated with the use of radıotherapy and chemotherapy of a non-hodgkın lymphoma: report of two cases
Non-hodgkin lenfomada radyoterapi ve kemoterapi sonucu görülen mikrodonti: 2 olgu sunumu
Yazar: (phd, Özgül Baygin; (phd), Tamer Tüzüner; Assistant), Mehmet Tanriver (research
Dergi: Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, Vol. 2012 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kemoterapi, radyoterapi

Çocukluk döneminde görülen malignensilerden birisi non-Hodgkin lemfoma olarak adlandırılabilir. Bunlar çocukluk ve ergenlik döneminde 3. en sık görülen malignensilerdir. Burkitt lemfoma zor teşhis edilen, nadir ve agresif bir non-Hodgkin lemfomadır. Klinik olarak, bu hastalık en çok çocuklarda görülür. İnsidansı 3-8 yaş arasında zirve yapar. Kemoterapi ve radyoterapi işlemlerinin bu malignant hastalıklarda sağ kalım oranını yükselttiği iyi bilinmektedir. Ancak, tedaviler Dentofasiyal anomaliler büyüme çağındaki hastalarda kemoterapi ve/veya radyoterapi kullanımı sonrası en çok görülen yan etki olarak bilinmektedir. Bu bozukluklar kök gelişiminin durması, mine oluşumunda bozukluk, renklenmeler, mikrodonti, anodonti, diş sürmesinde bozukluk ve mandibuler/maksiler hipoplazi gibi değişik şekillerde görülebilir. Aslında hastanın yaşı, tedavi zamanı, kemoterapinin ve radyasyonun dozu/süresi gibi birkaç faktör bu yan etkilerin sonuçlarını etkileyebilir. Bu tür çalışmalarda, 5-6 yaşından önce tedavi edilen çocuklarda dental bozukluklar gösterilmiştir. Bu makale 3-6 yaş arasında antineoplastik tedavi edilen 2 hastada dental gelişimdeki uzun dönem değişiklikler bildirilmektedir. Takip periyotlarında her iki hastada premolar dişlerinde mikrodonti ve kök gelişiminde durma tespit edilmiştir. Bu vaka raporları kemoterapi ve/veya radyoterapi işlemlerine maruz kalan hastaların gelişimsel diş bozuklukları yönünden artmış bir riske sahip olduklarını ve gelişim sırasında dentisyonun dikkatlice takip edilmesine işaret etmektedir

Çocukluk döneminde görülen malignensilerden birisi non-Hodgkin lemfoma olarak adlandırılabilir. Bunlar çocukluk ve ergenlik döneminde 3. en sık görülen malignensilerdir. Burkitt lemfoma zor teşhis edilen, nadir ve agresif bir non-Hodgkin lemfomadır. Klinik olarak, bu hastalık en çok çocuklarda görülür. İnsidansı 3-8 yaş arasında zirve yapar. Kemoterapi ve radyoterapi işlemlerinin bu malignant hastalıklarda sağ kalım oranını yükselttiği iyi bilinmektedir. Ancak, tedaviler Dentofasiyal anomaliler büyüme çağındaki hastalarda kemoterapi ve/veya radyoterapi kullanımı sonrası en çok görülen yan etki olarak bilinmektedir. Bu bozukluklar kök gelişiminin durması, mine oluşumunda bozukluk, renklenmeler, mikrodonti, anodonti, diş sürmesinde bozukluk ve mandibuler/maksiler hipoplazi gibi değişik şekillerde görülebilir. Aslında hastanın yaşı, tedavi zamanı, kemoterapinin ve radyasyonun dozu/süresi gibi birkaç faktör bu yan etkilerin sonuçlarını etkileyebilir. Bu tür çalışmalarda, 5-6 yaşından önce tedavi edilen çocuklarda dental bozukluklar gösterilmiştir. Bu makale 3-6 yaş arasında antineoplastik tedavi edilen 2 hastada dental gelişimdeki uzun dönem değişiklikler bildirilmektedir. Takip periyotlarında her iki hastada premolar dişlerinde mikrodonti ve kök gelişiminde durma tespit edilmiştir. Bu vaka raporları kemoterapi ve/veya radyoterapi işlemlerine maruz kalan hastaların gelişimsel diş bozuklukları yönünden artmış bir riske sahip olduklarını ve gelişim sırasında dentisyonun dikkatlice takip edilmesine işaret etmektedir