hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hemşirelikte Güç Kavramının Analizi
Hemşirelikte Güç Kavramının Analizi
Yazar: Başaran, Seher; Duygulu, Sergül
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 1 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Güç, güç kaynakları, hemşire, yönetici hemşire

Güç, örgütsel yaşamda hem çalışanların gelişimi hem de kurumun gelişimi için önemli bir kavramdır. Güçlü çalışanlar ve güçlü örgütler oluşturmada çalışanlara ve yöneticilere sorumluluklar düşmektedir. Güç diğer örgütlerde olduğu gibi sağlık bakım hizmeti veren kurumlar ve hemşireler için de çok önemlidir. Bu derlemede; güç kavramı ve güç kaynakları, hemşirelerin bu güç kaynaklarını nasıl kullandıklarına ilişkin örnekler, hemşirelik ve güç ilişkisi, hemşirelerin güç kaynaklarını kullanmasını etkileyen faktörler ile hemşirelerin ve yönetici hemşirelerin güç kaynaklarını geliştirmede rol ve sorumlulukları ele alınmıştır. Anahtar Kelimeler: Güç; güç kaynakları; hemşire; yönetici hemşire

Güç, örgütsel yaşamda hem çalışanların gelişimi hem de kurumun gelişimi için önemli bir kavramdır. Güçlü çalışanlar ve güçlü örgütler oluşturmada çalışanlara ve yöneticilere sorumluluklar düşmektedir. Güç diğer örgütlerde olduğu gibi sağlık bakım hizmeti veren kurumlar ve hemşireler için de çok önemlidir. Bu derlemede; güç kavramı ve güç kaynakları, hemşirelerin bu güç kaynaklarını nasıl kullandıklarına ilişkin örnekler, hemşirelik ve güç ilişkisi, hemşirelerin güç kaynaklarını kullanmasını etkileyen faktörler ile hemşirelerin ve yönetici hemşirelerin güç kaynaklarını geliştirmede rol ve sorumlulukları ele alınmıştır. Anahtar Kelimeler: Güç; güç kaynakları; hemşire; yönetici hemşire
Kadınlarda Zayıflık Prevalansı ve Emzirme Arasındaki İlişki
Kadınlarda Zayıflık Prevalansı ve Emzirme Arasındaki İlişki
Yazar: Aksoy Derya, Yeşim; Timur Taşhan, Sermin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Emzirme, Kadın, Zayıflık

Amaç: Bu araştırma kadınlarda zayıflık ile emzirme arasındaki ilişkinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplum temelli, tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte olan bu araştırma Şubat- Temmuz 2010 tarihleri arasında bir sağlık ocağının Aşı Polikliniğinde yürütülmüştür. Araştırmaya 327 kadın dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Katılımcı Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde Student’s t-test, c² and Fisher’s Exact test analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Kadınlarda zayıflık prevalansı %15.9 bulunmuştur. Araştırmada zayıf kadınların doğum sonu bebek emzirme oranlarının (%84.6), olmayanlara göre (%95.7) daha düşük olduğu (p<0.05) saptanmıştır. Ayrıca araştırmada BKİ normal olan kadınların (%87.5) zayıf olanlara (%60) göre bebeklerini daha uzun süre emzirdikleri, zayıf kadınların (%84.6), normal BKİ olan kadınlara göre (%52) bebeklerini daha fazla karışık besledikleri saptanmıştır (p<0.05). Ayrıca zayıf BKİ’ne sahip kadınların normal BKİ’ine sahip kadınlara göre daha fazla oranda 6.aydan önce ek besine başladıkları saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Bu sonuçlar doğrultusunda zayıflığın, emzirme sürecini olumsuz etkilediği bu nedenle zayıf kadınların emzirme sürecinde sağlık bakımına daha fazla ihtiyaçlarının olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Emzirme, Kadın, Zayıflık

Amaç: Bu araştırma kadınlarda zayıflık ile emzirme arasındaki ilişkinin saptanması amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Toplum temelli, tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte olan bu araştırma Şubat- Temmuz 2010 tarihleri arasında bir sağlık ocağının Aşı Polikliniğinde yürütülmüştür. Araştırmaya 327 kadın dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Katılımcı Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde Student’s t-test, c² and Fisher’s Exact test analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Kadınlarda zayıflık prevalansı %15.9 bulunmuştur. Araştırmada zayıf kadınların doğum sonu bebek emzirme oranlarının (%84.6), olmayanlara göre (%95.7) daha düşük olduğu (p<0.05) saptanmıştır. Ayrıca araştırmada BKİ normal olan kadınların (%87.5) zayıf olanlara (%60) göre bebeklerini daha uzun süre emzirdikleri, zayıf kadınların (%84.6), normal BKİ olan kadınlara göre (%52) bebeklerini daha fazla karışık besledikleri saptanmıştır (p<0.05). Ayrıca zayıf BKİ’ne sahip kadınların normal BKİ’ine sahip kadınlara göre daha fazla oranda 6.aydan önce ek besine başladıkları saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Bu sonuçlar doğrultusunda zayıflığın, emzirme sürecini olumsuz etkilediği bu nedenle zayıf kadınların emzirme sürecinde sağlık bakımına daha fazla ihtiyaçlarının olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Emzirme, Kadın, Zayıflık
Hemşirelik Öğrencilerinin Şiddet Konusundaki Görüş ve Deneyimleri
Hemşirelik Öğrencilerinin Şiddet Konusundaki Görüş ve Deneyimleri
Yazar: Karabulutlu, Özlem
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Şiddet, hemşirelik, üniversite öğrencisi

Amaç: Bu çalışma, hemsirelik öğrencilerinin şiddete ilişkin görüş ve deneyimlerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, 2012-2013 Eğitim-Öğretim yılında bir Sağlık Bilimleri Fakültesinde 3. sınıfta öğrenim görmekte olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 110 hemşirelik öğrencisi ile gerceklestirilmistir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından literatür taramaları sonucunda geliştirilen bir anket formu kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan kız öğrencilerin %18.4’ü, erkek öğrencilerin ise % 17.4’ü fiziksel şiddete maruz kaldığını belirtmiştir. Kız öğrenciler daha çok baba ve ağabeyi tarafından şiddete uğratılırken, erkek öğrenciler akranları ve diğer kişilerce şiddete maruz bırakıldığını belirtmiştir. Duygusal şiddete maruz kaldığını belirten kız öğrenci oranı %25.3 ve erkek öğrenci oranı %21.7 bulunmuştur. Cinsel şiddet erkek öğrencilerde saptanmazken, kadınların %2.3’ü sarkıntılığa maruz kaldığını belirtmiştir. Sonuç: Gençler daha çok aile içindeki bireylerden şiddet görmekte ve bu yaş grubu içinde arkadaş şiddeti de aile içi şiddete eklenmektedir. Öğrencilerin şiddetin önlenmesi konusunda farkındalıklarını arttıracak, yasal haklar ve süreçler konusunda bilgi edinmelerini sağlayacak çalışmalara gereksinim olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Şiddet, hemşirelik, üniversite öğrencisi.

Amaç: Bu çalışma, hemsirelik öğrencilerinin şiddete ilişkin görüş ve deneyimlerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, 2012-2013 Eğitim-Öğretim yılında bir Sağlık Bilimleri Fakültesinde 3. sınıfta öğrenim görmekte olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 110 hemşirelik öğrencisi ile gerceklestirilmistir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından literatür taramaları sonucunda geliştirilen bir anket formu kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan kız öğrencilerin %18.4’ü, erkek öğrencilerin ise % 17.4’ü fiziksel şiddete maruz kaldığını belirtmiştir. Kız öğrenciler daha çok baba ve ağabeyi tarafından şiddete uğratılırken, erkek öğrenciler akranları ve diğer kişilerce şiddete maruz bırakıldığını belirtmiştir. Duygusal şiddete maruz kaldığını belirten kız öğrenci oranı %25.3 ve erkek öğrenci oranı %21.7 bulunmuştur. Cinsel şiddet erkek öğrencilerde saptanmazken, kadınların %2.3’ü sarkıntılığa maruz kaldığını belirtmiştir. Sonuç: Gençler daha çok aile içindeki bireylerden şiddet görmekte ve bu yaş grubu içinde arkadaş şiddeti de aile içi şiddete eklenmektedir. Öğrencilerin şiddetin önlenmesi konusunda farkındalıklarını arttıracak, yasal haklar ve süreçler konusunda bilgi edinmelerini sağlayacak çalışmalara gereksinim olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Şiddet, hemşirelik, üniversite öğrencisi.
Hemşirelik Öğrencilerinin Problem Çözme Öz Değerlendirme Sonuçları ve Etkileyen Faktörler
Hemşirelik Öğrencilerinin Problem Çözme Öz Değerlendirme Sonuçları ve Etkileyen Faktörler
Yazar: Yüksel, Arzu
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Problem, problem çözme, hemşire, hemşirelik öğrencisi

Amaç: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerileri ve etkilediği düşünülen faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntemler: Araştırmanın örneklemini 2009-2010 öğretim yılında bir devlet üniversitesinin sağlık yüksekokulu hemşirelik bölümünde öğrenim görmekte olan 160 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve Heppner ve Petersen tarafından geliştirilen, Savaşır ve Şahin tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Problem Çözme Envanteri” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ortalama, iki ortalama arasındaki farkın anlamlılık testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin problem çözme envanteri puan ortalamaları 95.46±19.44, kişisel kontrol alt ölçeği 16.81±03.59, problem çözme yeteneğine güven alt ölçeği 30.04±08.46, yakınlaşma/kaçınma alt ölçeği 48.62±11.52 olarak saptanmıştır. Sonuç: Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin problem çözme becerilerinin orta düzeyde olduğu, cinsiyet, sınıf, mezun olunan okul, üniversite yaşantılarında kaldıkları yer, anne ve baba yaklaşımlarını algılamalarının problem çözme beceri ortalamalarını etkilemediği belirlenmiştir. Öğrencilere problem çözmeye yönelik eğitimler önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Problem, problem çözme, hemşire, hemşirelik öğrencisi

Amaç: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin problem çözme becerileri ve etkilediği düşünülen faktörlerin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntemler: Araştırmanın örneklemini 2009-2010 öğretim yılında bir devlet üniversitesinin sağlık yüksekokulu hemşirelik bölümünde öğrenim görmekte olan 160 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve Heppner ve Petersen tarafından geliştirilen, Savaşır ve Şahin tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Problem Çözme Envanteri” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ortalama, iki ortalama arasındaki farkın anlamlılık testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin problem çözme envanteri puan ortalamaları 95.46±19.44, kişisel kontrol alt ölçeği 16.81±03.59, problem çözme yeteneğine güven alt ölçeği 30.04±08.46, yakınlaşma/kaçınma alt ölçeği 48.62±11.52 olarak saptanmıştır. Sonuç: Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin problem çözme becerilerinin orta düzeyde olduğu, cinsiyet, sınıf, mezun olunan okul, üniversite yaşantılarında kaldıkları yer, anne ve baba yaklaşımlarını algılamalarının problem çözme beceri ortalamalarını etkilemediği belirlenmiştir. Öğrencilere problem çözmeye yönelik eğitimler önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Problem, problem çözme, hemşire, hemşirelik öğrencisi
Bir Elektro Analjezi Yöntemi: Transkütan Elektriksel Sınır Stimülasyonu ve Hemşirenin Rolleri
Bir Elektro Analjezi Yöntemi: Transkütan Elektriksel Sınır Stimülasyonu ve Hemşirenin Rolleri
Yazar: Erden, Sevilay; Şenol Çelik, Sevilay
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ağrı, TENS, elektroanaljezi, farmakolojik olmayan analjezi, hemşire

Ağrı rehberleri ve yapılan çalışmalar, etkili ağrı yönetimi için analjeziklerin farmakolojik olmayan yöntemlerle birlikte kullanılmasını önermektedir. Bu yöntemlerden biri Transkütan Elektriksel Sinir Stimülasyonudur (TENS). TENS, ameliyat sonrası ağrı kontrolünde yaygın olarak kullanılmakta olup, etkisi hala tartışmalıdır. Bazı çalışmalarda TENS’in şiddetli ağrıda etkili olmadığı, bazılarında ise ağrıyı ve analjeziklerin tüketimini azalttığı belirtilmiştir. Hemşirelerin en az yan etki ile en etkin analjeziyi sağlama konusunda sorumlulukları vardır. Tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olan TENS uygulamasında hemşirelerin görevleri bulunmakta olup, bu görevler mesleğin otonomisini arttırmaktadır. Ancak gözlemlerimiz, ülkemizdeki hastanelerde TENS uygulamasına ilişkin bir protokolün olmadığını, hemşirelerin bu uygulamayı yapmadıklarını göstermektedir. Oysa ülkemizde TENS hemşirelik yönetmeliğinde, hemşirenin doktor ile birlikte yaptığı uygulamalar arasında yerini almıştır. Ağrı yönetiminin bir ekip işi olduğu göz önünde bulundurulacak olursa, hemşire ağrı yönetiminde anahtar rolü üstlenmeli ve farmakolojik olmayan bu yöntemi uygulamalıdır.Anahtar Kelimeler: Ağrı, TENS, elektroanaljezi, farmakolojik olmayan analjezi, hemşire

Ağrı rehberleri ve yapılan çalışmalar, etkili ağrı yönetimi için analjeziklerin farmakolojik olmayan yöntemlerle birlikte kullanılmasını önermektedir. Bu yöntemlerden biri Transkütan Elektriksel Sinir Stimülasyonudur (TENS). TENS, ameliyat sonrası ağrı kontrolünde yaygın olarak kullanılmakta olup, etkisi hala tartışmalıdır. Bazı çalışmalarda TENS’in şiddetli ağrıda etkili olmadığı, bazılarında ise ağrıyı ve analjeziklerin tüketimini azalttığı belirtilmiştir. Hemşirelerin en az yan etki ile en etkin analjeziyi sağlama konusunda sorumlulukları vardır. Tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olan TENS uygulamasında hemşirelerin görevleri bulunmakta olup, bu görevler mesleğin otonomisini arttırmaktadır. Ancak gözlemlerimiz, ülkemizdeki hastanelerde TENS uygulamasına ilişkin bir protokolün olmadığını, hemşirelerin bu uygulamayı yapmadıklarını göstermektedir. Oysa ülkemizde TENS hemşirelik yönetmeliğinde, hemşirenin doktor ile birlikte yaptığı uygulamalar arasında yerini almıştır. Ağrı yönetiminin bir ekip işi olduğu göz önünde bulundurulacak olursa, hemşire ağrı yönetiminde anahtar rolü üstlenmeli ve farmakolojik olmayan bu yöntemi uygulamalıdır.Anahtar Kelimeler: Ağrı, TENS, elektroanaljezi, farmakolojik olmayan analjezi, hemşire
Hematopoietik Kök Hücre Nakli Yapılan Hastaların Primer Bakım Vericilerinde Bakım Verme Yükü ve Hemşirelik Bakımı
Hematopoietik Kök Hücre Nakli Yapılan Hastaların Primer Bakım Vericilerinde Bakım Verme Yükü ve Hemşirelik Bakımı
Yazar: İzgü, Nur
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: bakım verici, bakım verme yükü, hematopoietik kök hücre nakli, hemşirelik

Hematopoietik kök hücre naklinde tedavi süreci primer bakım vericiyi de en az hasta kadar etkilemektedir. Bu süreçte bakım vericinin yaşadığı sosyal çevreden ayrılması, diğer sorumluluklarını yerine getirmede zorlanması, hastanın yaşadığı semptomların yoğunluğu ve finansal sorunlar bakım verme yükü yaşanmasına neden olabilir. Hemşireler bakım verme yükünün belirlenmesi ve yükün azaltılmasında hasta ve ailesi ile geçirdiği süre bakımından önemli role sahiptirler. Bu makale hematopoietik kök hücre naklinde bakım verme yükü ve yükün azaltılmasında uygulanabilecek hemşirelik girişimlerine dikkat çekmek amacı ile yazılmıştır. Anahtar Kelimeler: bakım verici, bakım verme yükü, hematopoietik kök hücre nakli, hemşirelik

Hematopoietik kök hücre naklinde tedavi süreci primer bakım vericiyi de en az hasta kadar etkilemektedir. Bu süreçte bakım vericinin yaşadığı sosyal çevreden ayrılması, diğer sorumluluklarını yerine getirmede zorlanması, hastanın yaşadığı semptomların yoğunluğu ve finansal sorunlar bakım verme yükü yaşanmasına neden olabilir. Hemşireler bakım verme yükünün belirlenmesi ve yükün azaltılmasında hasta ve ailesi ile geçirdiği süre bakımından önemli role sahiptirler. Bu makale hematopoietik kök hücre naklinde bakım verme yükü ve yükün azaltılmasında uygulanabilecek hemşirelik girişimlerine dikkat çekmek amacı ile yazılmıştır. Anahtar Kelimeler: bakım verici, bakım verme yükü, hematopoietik kök hücre nakli, hemşirelik
Kemoterapi Alan Hastalarda Görülen Oral Mukozitin Önlemesi ve Tedavisinde Güncel Yaklaşımlar: Kanıta Dayalı Uygulamalar
Kemoterapi Alan Hastalarda Görülen Oral Mukozitin Önlemesi ve Tedavisinde Güncel Yaklaşımlar: Kanıta Dayalı Uygulamalar
Yazar: Çıtlak, Kübra; Kapucu, Sevgisun
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Kanser, Kemoterapi, Oral Mukozit, Tedavi Yöntemleri, Hemşirelik Bakımı

Kanser tedavisinde kullanılan kemoterapi, kanserli hücrelerin çoğalmasını ve gelişmesini önlerken hızlı bölünebilme özelliğine sahip oral mukoza epitel hücrelerinin büyüme ve olgunlaşmasını da baskılayarak primer mukozal bariyeri bozmaktadır. Mukoza bariyerinde bozulma, epitel hücrelerde zayıflama, eritem, ödem, kanama, ülserasyonlarla karakterize olan oral mukozit kanser hastalarında ses kısıklığı, konuşma güçlüğü, çiğneme ve yutma güçlüğüne yol açmaktadır. Mukozitin yol açtığı bu olumsuz etkiler hastaların beslenmesini olumsuz yönde etkiler iken, aynı zamanda tedavi dozunun azaltılmasına veya atlanmasına da sebep olabilmektedir. Oral mukozit üzerinde yapılan birçok çalışmalara rağmen, mukozitin önleme ve tedavisinde standart bir tedavi veya bakım uygulaması yoktur. Hemşirelik bakımının önemli bir parçası olan ağız bakımı ve kemoterapi alan hastalarda görülen oral mukoziti önleme ve tedavisinde kullanılan güncel yaklaşımlar konusunda meslektaşlarımızı bilgilendirmek amacı ile bu derleme makale yazılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kanser, Kemoterapi, Oral Mukozit, Tedavi Yöntemleri, Hemşirelik Bakımı.

Kanser tedavisinde kullanılan kemoterapi, kanserli hücrelerin çoğalmasını ve gelişmesini önlerken hızlı bölünebilme özelliğine sahip oral mukoza epitel hücrelerinin büyüme ve olgunlaşmasını da baskılayarak primer mukozal bariyeri bozmaktadır. Mukoza bariyerinde bozulma, epitel hücrelerde zayıflama, eritem, ödem, kanama, ülserasyonlarla karakterize olan oral mukozit kanser hastalarında ses kısıklığı, konuşma güçlüğü, çiğneme ve yutma güçlüğüne yol açmaktadır. Mukozitin yol açtığı bu olumsuz etkiler hastaların beslenmesini olumsuz yönde etkiler iken, aynı zamanda tedavi dozunun azaltılmasına veya atlanmasına da sebep olabilmektedir. Oral mukozit üzerinde yapılan birçok çalışmalara rağmen, mukozitin önleme ve tedavisinde standart bir tedavi veya bakım uygulaması yoktur. Hemşirelik bakımının önemli bir parçası olan ağız bakımı ve kemoterapi alan hastalarda görülen oral mukoziti önleme ve tedavisinde kullanılan güncel yaklaşımlar konusunda meslektaşlarımızı bilgilendirmek amacı ile bu derleme makale yazılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kanser, Kemoterapi, Oral Mukozit, Tedavi Yöntemleri, Hemşirelik Bakımı.
Tip 2 Diyabetes Mellituslu  Hastaların Tedavilerine  Uyumlarının Değerlendirilmesi
Tip 2 Diyabetes Mellituslu  Hastaların Tedavilerine  Uyumlarının Değerlendirilmesi
Yazar: Baykal, Aynur; Kapucu, Sevgisun
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Hemşirelik, hasta eğitimi, Tip 2 Diyabetes Mellitus, uyum

Amaç: Çalışma Tip 2 Diyabetes Mellitus’u olan hastaların hastalıklarına uyumunu değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı ilişkisel olarak yapılmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir devlet hastanesinin Endokrin ve Diyabet Merkezine Başvuran Tip 2 Diyabetes Mellitus tanısı alan 157 hasta oluşturmuştur. Araştırmanın verileri soru formu kullanılarak toplanmıştır ve yüzdelik, ki kare ve students t testi kullanılarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 60.7±22.5 olup, çoğunluğu kadın ve evlidir. Bireylerin yarısından fazlası tedaviye iyi uyum gösterdiğini ifade etmişlerdir. Çalışmamızda hastaların %56.7’sinin oral antidiyabetik, %43.3’ünün ise insülin tedavisi gördükleri belirlenmiştir. Çalışmamızda hastaların %25’inin son 1 ay içerisinde en az bir kez hipoglisemi sorunu yaşadıkları saptanmıştır. Hastaların mikrovasküler komplikasyonlarına bakıldığında, hastaların %23.6’sında retinopati, %15.3’ünde nefropati, %40.1’inde nöropati ve %45.2’sinde ayaklarda yanma ve karıncalanma sorunu yaşadıkları tespit edilmiştir.Sonuç ve Öneriler: Çalışmamızda hastaların çoğunun diyabet eğitimi almadığı ve bu grubun ilaç, diyet ve egzersiz uyumlarının yetersiz olduğu görülmüştür. Bu nedenle hasta eğitim programlarının artırılması ve yeterli hemşire izlemlerinin yapılması önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, hasta eğitimi, Tip 2 Diyabetes Mellitus, uyum

Amaç: Çalışma Tip 2 Diyabetes Mellitus’u olan hastaların hastalıklarına uyumunu değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı ilişkisel olarak yapılmıştır.Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir devlet hastanesinin Endokrin ve Diyabet Merkezine Başvuran Tip 2 Diyabetes Mellitus tanısı alan 157 hasta oluşturmuştur. Araştırmanın verileri soru formu kullanılarak toplanmıştır ve yüzdelik, ki kare ve students t testi kullanılarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 60.7±22.5 olup, çoğunluğu kadın ve evlidir. Bireylerin yarısından fazlası tedaviye iyi uyum gösterdiğini ifade etmişlerdir. Çalışmamızda hastaların %56.7’sinin oral antidiyabetik, %43.3’ünün ise insülin tedavisi gördükleri belirlenmiştir. Çalışmamızda hastaların %25’inin son 1 ay içerisinde en az bir kez hipoglisemi sorunu yaşadıkları saptanmıştır. Hastaların mikrovasküler komplikasyonlarına bakıldığında, hastaların %23.6’sında retinopati, %15.3’ünde nefropati, %40.1’inde nöropati ve %45.2’sinde ayaklarda yanma ve karıncalanma sorunu yaşadıkları tespit edilmiştir.Sonuç ve Öneriler: Çalışmamızda hastaların çoğunun diyabet eğitimi almadığı ve bu grubun ilaç, diyet ve egzersiz uyumlarının yetersiz olduğu görülmüştür. Bu nedenle hasta eğitim programlarının artırılması ve yeterli hemşire izlemlerinin yapılması önerilmiştir. Anahtar Kelimeler: Hemşirelik, hasta eğitimi, Tip 2 Diyabetes Mellitus, uyum