hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
0–2 YAŞ ÇOCUKLARDA AYAKKABI MODİFİKASYONUNUN STATİK VE DİNAMİK SUBTALAR EKLEM VE ARKA AYAK VALGUS AÇILARINA ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
DYNAMIC SUBTALAR JOINT AND REARFOOT VALGUS ANGLES IN CHILDREN AGED 0–2 YEARS
Yazar: Demirci, Elif; Çelik, Meltem; Doğan, Osman; Kaplan, Rüveyda
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; arka ayak valgus açısı,ayakkabı seçimi,kinovea,pedobarografi,footscan ; rearfoot valgus angle,shoe selection,kinovea,pedobarography,footscan

Amaç: Giriş Erken çocukluk döneminde bebeklerin yürümeye başlaması ile birlikte ailelerin aklında ayakkabı seçimiyle ilgili çeşitli soru işaretleri oluşmaktadır. 0–2 yaş aralığında bebeklerde fizyolojik topuk valgusu sık görülmekte, çoğunlukla gelişimle düzelmesine rağmen bazı olgularda basışı olumsuz etkileyebilmektedir. Kullanılacak ayakkabının topuğu pozisyonlama şekli bu durumu olumlu veya olumsuz etkileyebilir. Bu çalışmanın amacı iç tabanı topuğu kavrayacak şekilde modifiye edilmiş ayakkabı kullanımının arka ayak valgus açılanmasını statik ve dinamikte nasıl etkilediğini değerlendirmektir.Yöntem: Çalışmamıza yaş ortalaması 32,4 ay olan 20 bebek (11 erkek) dahil edildi. Katılımcıların ayakkabısız ve modifiye ayakkabı ile yürüyüşleri pedobarografiyle (RS-Scan Footscan®) değerlendirildi ve yürüme sırasındaki subtalar eklem açıları hesaplandı. Olgulardan randomize olarak seçilen 10 katılımcının ayak postür fotoğrafları kaydedildi ve ardayak valgus açıları Kinovea® ile topuk kısmı şeffaf ve ölçüme uygun yapılmış modifiye ayakkabıyla ve ayakkabısız olarak ayrı ayrı ölçüldü. Gruplar bağımlı t test ile karşılaştırıldı.Bulgular: Sonuç olarak katılımcıların statik ayak postür ölçümlerinde ayakkabısız ardayak valgus açısının ortalama 10.1 derece, ayakkabı ile ise 6,27 derece olduğu görülü (p

Purpose: With infants beginning to walk in early childhood, families have various questions regarding shoe selection. Physiological heel valgus is common in infants aged 0–2 years, and although it usually resolves with development, in some cases it can negatively affect gait. The heel positioning of the shoe used can positively or negatively affect this condition. The aim of this study is to evaluate how the use of shoes with modified insoles that grip the heel affects rearfoot valgus opening in static and dynamic conditions.Methods: Twenty infants (11 males) with a mean age of 32.4 months were included. Participants' walking without shoes and with modified shoes was evaluated using pedobarography (RS-Scan Footscan®), and subtalar joint angles during walking were calculated. Foot posture photographs were recorded from 10 randomly selected participants, and rearfoot valgus angles were measured separately with modified shoes with a transparent heel section suitable for measurement and without shoes using Kinovea®. The groups were compared using a dependent t-test.Results: As a result, the average rearfoot valgus angle in the participants' static foot posture measurements was 10.1 degrees without shoes and 6.27 degrees with shoes (p
TİP 2 DİABETES MELLİTUS’LU HASTALARDA AYAK TABAN DUYUSUNUN FONKSİYONEL AMBULASYON İLE İLİŞKİSİ
TİP 2 DİABETES MELLİTUS’LU HASTALARDA AYAK TABAN DUYUSUNUN FONKSİYONEL AMBULASYON İLE İLİŞKİSİ
Yazar: Kafa, NİHAN; Çıtaker, SEYİT; Hazar Kanık, ZEYNEP; Yetkin, İLHAN; Atalay Güzel, NEVİN; Tuna, ZEYNEP
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Diabetus mellitus,duyu bozukluğu,ambulasyon

Bu çalışmanın amacı, Tip 2 DiyabetesMellitus (T2DM) hastalarında ayak taban duyusunun fonksiyonel ambulasyon düzeyiile ilişkisini incelemektir.  Çalışmaya38 T2DM hastası (yaş ort±ss=54,60±16,19 yıl) ve 17 sağlıklı (yaşort±ss=52,35±8,25 yıl) birey alındı. Bireylerin ayak tabanı hafifdokunma-basınç eşiği (Semmes-Weinstein monoflament) ve iki nokta ayrımımesafesi (esteziometre) ayak tabanının 6 farklı bölgesinden (başparmak, 1.metatars, 5. metatars, orta ayak mediali ve laterali, topuk) bilateral olarakdeğerlendirildi. Fonksiyonel ambulasyon düzeylerinin belirlenmesinde ise Sürelikalk ve yürü testi kullanıldı. Sağlıklı kontroller ile karşılaştırıldığında,T2DM hastalarının hafif dokunma-basınç duyu eşiğinin ve iki nokta ayrımımesafesinin anlamlı derecede arttığı belirlendi (p<0,05). T2DM hastalarındaayak tabanı hafif dokunma-basınç duyu eşiği (r=0,400-0,569, p<0,05) ve ikinokta ayrım mesafesi arttıkça (r=0,329-0,414, p<0,05), fonksiyonelambulasyon düzeyinin azaldığı gözlendi. Ayak taban duyusu azalan T2DM’lihastaların fonksiyonel ambulasyon düzeyleri de azalmaktadır. T2DM’li hastalardafonksiyonel ambulasyon düzeyindeki azalmada ayak tabanı derin ve yüzeyelduyularındaki kayıp da dikkate alınmalıdır. 

Bu çalışmanın amacı, Tip 2 DiyabetesMellitus (T2DM) hastalarında ayak taban duyusunun fonksiyonel ambulasyon düzeyiile ilişkisini incelemektir.  Çalışmaya38 T2DM hastası (yaş ort±ss=54,60±16,19 yıl) ve 17 sağlıklı (yaşort±ss=52,35±8,25 yıl) birey alındı. Bireylerin ayak tabanı hafifdokunma-basınç eşiği (Semmes-Weinstein monoflament) ve iki nokta ayrımımesafesi (esteziometre) ayak tabanının 6 farklı bölgesinden (başparmak, 1.metatars, 5. metatars, orta ayak mediali ve laterali, topuk) bilateral olarakdeğerlendirildi. Fonksiyonel ambulasyon düzeylerinin belirlenmesinde ise Sürelikalk ve yürü testi kullanıldı. Sağlıklı kontroller ile karşılaştırıldığında,T2DM hastalarının hafif dokunma-basınç duyu eşiğinin ve iki nokta ayrımımesafesinin anlamlı derecede arttığı belirlendi (p<0,05). T2DM hastalarındaayak tabanı hafif dokunma-basınç duyu eşiği (r=0,400-0,569, p<0,05) ve ikinokta ayrım mesafesi arttıkça (r=0,329-0,414, p<0,05), fonksiyonelambulasyon düzeyinin azaldığı gözlendi. Ayak taban duyusu azalan T2DM’lihastaların fonksiyonel ambulasyon düzeyleri de azalmaktadır. T2DM’li hastalardafonksiyonel ambulasyon düzeyindeki azalmada ayak tabanı derin ve yüzeyelduyularındaki kayıp da dikkate alınmalıdır.
SALYA AKMASI (DROOLING); DEĞERLENDİRME VE TEDAVİ YÖNTEMLERİ
SALYA AKMASI (DROOLING); DEĞERLENDİRME VE TEDAVİ YÖNTEMLERİ
Yazar: Sayaca, Çetin
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Hipersalivasyon,Salya Akması,Rehabilitasyon

Salya akması serebral palsi, down sendromu veyanörodejeneratif hastalığı olan kişilerde, hastalığın seyrini etkilemese dekişiyi ve ailesini psikososyal yönden etkileyen önemli bir problemdir. Buproblemin tedavisinde, fizyoterapi ile oro-motor tedavi, cerrahi tedavi,medikal tedavi, minimal invaziv yöntemler, radyoterapi, tamamlayıcı vealternatif tedavi yöntemleri kullanılmaktadır. Şiddetli nörodejeneratifhastalığı veya mental problemi olmayan hastalarda cerrahi tedaviden öncefizyoterapi tercih edilmektedir. Bu hastalarda, ilaç tedavisi dekullanılabilmektedir. Ancak uzun dönem kullanımı uygun olmayabilir. Minimalinvaziv tedaviler konservatif tedaviler ile birlikte kullanılmaktadır. Buyöntemlerin etki süresi, uygun miktarı ve tekrarlama sıklığı hakkındaliteratürde yeterli bilgi bulunmamaktadır. Radyoterapi, çocuklar için bazıriskler içermektedir. Bu araştırmanın amacı, güncel literatür üzerinde salyaakması ve tedavi yöntemlerini tekrar gözden geçirmektir.

Salya akması serebral palsi, down sendromu veyanörodejeneratif hastalığı olan kişilerde, hastalığın seyrini etkilemese dekişiyi ve ailesini psikososyal yönden etkileyen önemli bir problemdir. Buproblemin tedavisinde, fizyoterapi ile oro-motor tedavi, cerrahi tedavi,medikal tedavi, minimal invaziv yöntemler, radyoterapi, tamamlayıcı vealternatif tedavi yöntemleri kullanılmaktadır. Şiddetli nörodejeneratifhastalığı veya mental problemi olmayan hastalarda cerrahi tedaviden öncefizyoterapi tercih edilmektedir. Bu hastalarda, ilaç tedavisi dekullanılabilmektedir. Ancak uzun dönem kullanımı uygun olmayabilir. Minimalinvaziv tedaviler konservatif tedaviler ile birlikte kullanılmaktadır. Buyöntemlerin etki süresi, uygun miktarı ve tekrarlama sıklığı hakkındaliteratürde yeterli bilgi bulunmamaktadır. Radyoterapi, çocuklar için bazıriskler içermektedir. Bu araştırmanın amacı, güncel literatür üzerinde salyaakması ve tedavi yöntemlerini tekrar gözden geçirmektir.
KADIN VE ERKEK DİYABET HASTALARININ AYAK TABAN DUYULARININ KARŞILAŞTIRILMASI
KADIN VE ERKEK DİYABET HASTALARININ AYAK TABAN DUYULARININ KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Çıtaker, Seyit; Kafa, Nihan; Yetkin, İlhan; Atalay Güzel, Nevin; Tuna, Zeynep; Hazar Kanık, Zeynep
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Diyabet,ayak tabanı,duyu,kadın,erkek

Diyabet hastalarındaduyusal nöropati yaygın görülen komplikasyonlardandır. Kadın ve erkek fizyolojive metabolizmaları farklıdır. Diyabet hastalarında cinsiyete göre duyusalnöropatinin şiddetini karşılaştıran bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanınamacı, kadın ve erkek diyabet hastalarının ayak taban duyularınıkarşılaştırmaktır. Çalışmaya 40 diyabet hastası ve 10 sağlıklı kontrol bireyialındı. Tüm bireylerde ayak tabanı hafif dokunma-basınç (semmes-weinsteinmonoflament), iki nokta ayrımı (esthesiometer) ve vibrasyon (128-Hz diapozon) duyularıbilateral olarak değerlendirildi. Diyabet hastalarının ayak tabanı hafifdokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyularının sağlıklı bireyleregöre azaldığı belirlendi (p<0,05). Kadın ve erkek diyabet hastalarının ayaktabanı hafif dokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyuları arasındafark bulunmadı (p>0,05). Diyabetli hastalarda ayak tabanı hafifdokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyuları sağlıklı bireylere göreazalmaktadır. Diyabetli hastalarda ayak tabanı duyusundaki azalma her ikicinsiyette de benzerdir.

Diyabet hastalarındaduyusal nöropati yaygın görülen komplikasyonlardandır. Kadın ve erkek fizyolojive metabolizmaları farklıdır. Diyabet hastalarında cinsiyete göre duyusalnöropatinin şiddetini karşılaştıran bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanınamacı, kadın ve erkek diyabet hastalarının ayak taban duyularınıkarşılaştırmaktır. Çalışmaya 40 diyabet hastası ve 10 sağlıklı kontrol bireyialındı. Tüm bireylerde ayak tabanı hafif dokunma-basınç (semmes-weinsteinmonoflament), iki nokta ayrımı (esthesiometer) ve vibrasyon (128-Hz diapozon) duyularıbilateral olarak değerlendirildi. Diyabet hastalarının ayak tabanı hafifdokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyularının sağlıklı bireyleregöre azaldığı belirlendi (p<0,05). Kadın ve erkek diyabet hastalarının ayaktabanı hafif dokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyuları arasındafark bulunmadı (p>0,05). Diyabetli hastalarda ayak tabanı hafifdokunma-basınç, iki nokta ayrımı ve vibrasyon duyuları sağlıklı bireylere göreazalmaktadır. Diyabetli hastalarda ayak tabanı duyusundaki azalma her ikicinsiyette de benzerdir.
BARİATRİK CERRAHİ UYGULAMALARININ MİKROBİYOTA ÜZERİNE ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
BARİATRİK CERRAHİ UYGULAMALARININ MİKROBİYOTA ÜZERİNE ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Uzdil, Zeynep; Saka, Mendane
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Bariatrik cerrahi,mikrobiyota,mikroorganizmalar

Obezitenintedavisine ve bazı kronik hastalıkların önlenmesine yardımcı olan bariatrikcerrahi uygulaması vücutta çeşitli fizyolojik etkilere neden olmaktadır.Bunlardan birisi mikrobiyota olarak adlandırılan bağırsak florasının içeriğinindeğişmesidir. Cerrahi sonrası mikrobiyotanın değerlendirildiği insan ve ratçalışmalarında mikrobiyotanın önemli filumu olan Firmicutes veBacteroidetes bakterilerinde bu değişiminin daha çok görüldüğübilinmektedir. Bağırsakta daha çok kısa zincirli yağ asidi üretimine veemilimine neden olan Firmicutes filumunda cerrahi sonrası azalmaolmaktadır. Cerrahi sonrasında safraya dirençli olan Proteobacteria filumundaki bakterilerdeartış olduğu bilinmektedir. Cerrahiye bağlı metabolik değişikliklerinmikrobiyal içeriği etkilediği belirtilmektedir. 

Obezitenintedavisine ve bazı kronik hastalıkların önlenmesine yardımcı olan bariatrikcerrahi uygulaması vücutta çeşitli fizyolojik etkilere neden olmaktadır.Bunlardan birisi mikrobiyota olarak adlandırılan bağırsak florasının içeriğinindeğişmesidir. Cerrahi sonrası mikrobiyotanın değerlendirildiği insan ve ratçalışmalarında mikrobiyotanın önemli filumu olan Firmicutes veBacteroidetes bakterilerinde bu değişiminin daha çok görüldüğübilinmektedir. Bağırsakta daha çok kısa zincirli yağ asidi üretimine veemilimine neden olan Firmicutes filumunda cerrahi sonrası azalmaolmaktadır. Cerrahi sonrasında safraya dirençli olan Proteobacteria filumundaki bakterilerdeartış olduğu bilinmektedir. Cerrahiye bağlı metabolik değişikliklerinmikrobiyal içeriği etkilediği belirtilmektedir.
YAPAY TATLANDIRICILARIN VÜCUT AĞIRLIĞI VE İNSÜLİN DİRENCİ ÜZERİNE ETKİLERİ
YAPAY TATLANDIRICILARIN VÜCUT AĞIRLIĞI VE İNSÜLİN DİRENCİ ÜZERİNE ETKİLERİ
Yazar: Eşer Durmaz, Sevinç; Keser, Alev
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Yapay tatlandırıcı,vücut ağırlığı,obezite,insülin direnci,iştah

Dünya genelinde şeker üretimi 19. yüzyıldan bu yana önemli düzeyde artmıştır ve 1950’li yıllarda besinlerde rafine şeker yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Şekere kıyasla daha az enerji ve daha yoğun tatlı tadı sağlayan tatlandırıcıların, obezitenin önlenmesine ve tedavisine, ideal vücut ağırlığının korunmasına katkı sağladığı, böylece tatlandırıcı tüketimine eğilimin arttığı bildirilmiştir. Şekerden daha tatlı olmalarının yanı sıra enerji içeriklerinin çok düşük olması ya da olmaması nedeniyle, tatlandırıcıların sağlığı olumlu yönde etkilediği düşünülmektedir. Bununla birlikte yapılan bilimsel çalışmalar sonucunda tatlandırıcıların, besin tüketim durumuna ve metabolizma üzerine farklı etkilerinin olduğu bildirilmiştir. Uzun süre tatlandırıcı tüketiminin enerji homeostazını ve iştah metabolizmasını etkilediği, yeme isteğini artırdığı, bozulmuş kan glukoz regülasyonuna ve insülin direncine neden olduğu ileri sürülmektedir. Ancak tatlandırıcıların özellikle insanlar üzerindeki metabolik etkileri son derece tartışmalıdır. Bu nedenle derleme olarak hazırlanan bu çalışmada, günümüzde yaygın olarak kullanılan, enerji içermeyen tatlandırıcıların obezite ve insülin direnci üzerine etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. 

Dünya genelinde şeker üretimi 19. yüzyıldan bu yana önemli düzeyde artmıştır ve 1950’li yıllarda besinlerde rafine şeker yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Şekere kıyasla daha az enerji ve daha yoğun tatlı tadı sağlayan tatlandırıcıların, obezitenin önlenmesine ve tedavisine, ideal vücut ağırlığının korunmasına katkı sağladığı, böylece tatlandırıcı tüketimine eğilimin arttığı bildirilmiştir. Şekerden daha tatlı olmalarının yanı sıra enerji içeriklerinin çok düşük olması ya da olmaması nedeniyle, tatlandırıcıların sağlığı olumlu yönde etkilediği düşünülmektedir. Bununla birlikte yapılan bilimsel çalışmalar sonucunda tatlandırıcıların, besin tüketim durumuna ve metabolizma üzerine farklı etkilerinin olduğu bildirilmiştir. Uzun süre tatlandırıcı tüketiminin enerji homeostazını ve iştah metabolizmasını etkilediği, yeme isteğini artırdığı, bozulmuş kan glukoz regülasyonuna ve insülin direncine neden olduğu ileri sürülmektedir. Ancak tatlandırıcıların özellikle insanlar üzerindeki metabolik etkileri son derece tartışmalıdır. Bu nedenle derleme olarak hazırlanan bu çalışmada, günümüzde yaygın olarak kullanılan, enerji içermeyen tatlandırıcıların obezite ve insülin direnci üzerine etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır.
YEME DAVRANIŞINDA YENİ YAKLAŞIMLAR: SEZGİSEL YEME VE YEME FARKINDALIĞI
YEME DAVRANIŞINDA YENİ YAKLAŞIMLAR: SEZGİSEL YEME VE YEME FARKINDALIĞI
Yazar: Özkan, Nilüfer; Bilici, Saniye
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Yeme davranışı,sezgisel yeme,yeme farkındalığı,yeme bozuklukları

Yeme tutum vedavranışları genetik, çevre, hormonlar, bireyin o anki duygusal durumu, sosyo-demografiközellikler, geçmiş deneyimler, kültürel ve dini inanışlar, medya, beden algısı,şişmanlık, iştah vb. pek çok faktörden etkilenmektedir. Yeme tutumlarındakideğişimler yeme bozuklukları gibi bazı sağlık sorunlarına neden olabilmektedir.Birden fazla öğeden etkilenen yeme davranışı psikolojik açıdan ele alındığındainsanların günlük hayatta çeşitli olaylar sonucu sıkça maruz kaldığı stres,gerginlik, can sıkıntısı, mutluluk, sevinç, heyecan gibi duygularla yakındanilişkili olduğu görülmektedir. Son yıllarda sağlıklı yeme tutum vedavranışlarının kazanılmasında özellikle sezgisel yeme ve yeme farkındalığıyetisinin gelişmişliğinin önemi vurgulanmakta hatta bu becerinin bir müdahaletekniği olarak kullanılmasındaki rolüne yer verilmektedir. Sezgisel yeme veyeme farkındalığının özellikle ağırlık yönetimi ve yeme davranışıbozukluklarının tedavisinde geleneksel enerji kısıtlı diyet tedavisininalternatifi olabileceği vurgulanmaktadır. Bu makalede, sezgisel yeme ve yemefarkındalığı kavramlarının ve bu yeme davranışlarının yeme bozuklukları ileilişkisi hakkında literatür bilgisi özetlenecektir. 

Yeme tutum vedavranışları genetik, çevre, hormonlar, bireyin o anki duygusal durumu, sosyo-demografiközellikler, geçmiş deneyimler, kültürel ve dini inanışlar, medya, beden algısı,şişmanlık, iştah vb. pek çok faktörden etkilenmektedir. Yeme tutumlarındakideğişimler yeme bozuklukları gibi bazı sağlık sorunlarına neden olabilmektedir.Birden fazla öğeden etkilenen yeme davranışı psikolojik açıdan ele alındığındainsanların günlük hayatta çeşitli olaylar sonucu sıkça maruz kaldığı stres,gerginlik, can sıkıntısı, mutluluk, sevinç, heyecan gibi duygularla yakındanilişkili olduğu görülmektedir. Son yıllarda sağlıklı yeme tutum vedavranışlarının kazanılmasında özellikle sezgisel yeme ve yeme farkındalığıyetisinin gelişmişliğinin önemi vurgulanmakta hatta bu becerinin bir müdahaletekniği olarak kullanılmasındaki rolüne yer verilmektedir. Sezgisel yeme veyeme farkındalığının özellikle ağırlık yönetimi ve yeme davranışıbozukluklarının tedavisinde geleneksel enerji kısıtlı diyet tedavisininalternatifi olabileceği vurgulanmaktadır. Bu makalede, sezgisel yeme ve yemefarkındalığı kavramlarının ve bu yeme davranışlarının yeme bozuklukları ileilişkisi hakkında literatür bilgisi özetlenecektir.
TÜRK DENİZCİLİK SEKTÖRÜNDE (GEMİLERDE) İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ DURUMU ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
TÜRK DENİZCİLİK SEKTÖRÜNDE (GEMİLERDE) İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ DURUMU ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Yazar: Yılmaz, Fatih; İlhan, Mustafa Necmi
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Ulaştırma,Denizcilik,Deniz işletmeciliği,İş sağlığı ve güvenliği,Deniz emniyeti

Bu çalışmada; Türkbayraklı ticaret gemilerinde iş sağlığı ve güvenliği (İSG) durumununincelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla; Türk gemi çalışanlarının İSG açısındanTürk bayraklı gemilerdeki tehlikeli işler, riskler ve İSG uygulamalarıhakkındaki görüşlerini yansıtan bir anket formu oluşturularak 652 Türk gemiçalışanı üzerinde uygulanmıştır. Anket ile elde edilen veriler sınıflandırılmışve SPSS 21 yazılımı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda elde edilenbulgular şu şekildedir; ‘Son 5 yıl içinde (2010-2014) hiç iş kazası geçirdinizmi?’ sorusunu cevaplayan Türk gemi çalışanlarının %8.0’inin ‘Evet’ cevabınıverdiği görülmektedir. “Bir yıl ya da daha uzun süredir devam eden doktortarafından tanısı konmuş herhangi bir kronik hastalığınız var mı?” sorusunucevaplayan Türk gemi çalışanlarının %6.1’i bu soruya ‘Evet’ cevabını vermiştir.Ankete katılan gemi çalışanlarının, tecrübenin aksine öğrenim düzeyi arttıkça, yaptıkları işi (mesleğini) ve işyerlerini (çalıştıkları gemileri) iş kazası riskiaçısından göreceli olarak daha yüksek algıladıkları, işebaşlarken ve başladıktan sonra İSG eğitimi ve farkındalık eğitimi almalarınında mesleki risklerle ilgili değerlendirmeleri üzerinde etkili olduğubelirlenmiştir.

Bu çalışmada; Türkbayraklı ticaret gemilerinde iş sağlığı ve güvenliği (İSG) durumununincelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla; Türk gemi çalışanlarının İSG açısındanTürk bayraklı gemilerdeki tehlikeli işler, riskler ve İSG uygulamalarıhakkındaki görüşlerini yansıtan bir anket formu oluşturularak 652 Türk gemiçalışanı üzerinde uygulanmıştır. Anket ile elde edilen veriler sınıflandırılmışve SPSS 21 yazılımı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda elde edilenbulgular şu şekildedir; ‘Son 5 yıl içinde (2010-2014) hiç iş kazası geçirdinizmi?’ sorusunu cevaplayan Türk gemi çalışanlarının %8.0’inin ‘Evet’ cevabınıverdiği görülmektedir. “Bir yıl ya da daha uzun süredir devam eden doktortarafından tanısı konmuş herhangi bir kronik hastalığınız var mı?” sorusunucevaplayan Türk gemi çalışanlarının %6.1’i bu soruya ‘Evet’ cevabını vermiştir.Ankete katılan gemi çalışanlarının, tecrübenin aksine öğrenim düzeyi arttıkça, yaptıkları işi (mesleğini) ve işyerlerini (çalıştıkları gemileri) iş kazası riskiaçısından göreceli olarak daha yüksek algıladıkları, işebaşlarken ve başladıktan sonra İSG eğitimi ve farkındalık eğitimi almalarınında mesleki risklerle ilgili değerlendirmeleri üzerinde etkili olduğubelirlenmiştir.
ZOR BİR STOMANIN YÖNETİMİ
ZOR BİR STOMANIN YÖNETİMİ
Yazar: Ören Hin, Aysel; Göçman Baykara, Zehra; Eyüboğlu, Gülcan; Akar, Emine; Leventoğlu, Sezai
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Stoma komplikasyonları,stoma retraksiyonu,stoma bakımı,stoma ve yara bakım  hemşiresi

Stoma açılması, yaşamı çok boyutlu olarak etkilemektedir. Yeni yaşam tarzına uyum sürecinde, ameliyat sonrası stomal ve peristomal komplikasyonların gelişmesi, bu süreci daha da zorlaştırmaktadır. Komplikasyonların önlenmesinde veya gelişen komplikasyonların yönetiminde stoma ve yara bakım hemşirelerine önemli görevler düşmektedir. Olgu sunumumuzda, obezite nedeniyle stomal retraksiyon komplikasyonu gelişen bir bireye verilen hemşirelik bakımı ve eğitimi ele alınmaktadır. Zor bir stomanın yönetiminde,  stoma ve yara bakım hemşiresinin liderliğindeki ekip işbirliğinin etkisi somut olarak ortaya konulmuştur. 

Stoma açılması, yaşamı çok boyutlu olarak etkilemektedir. Yeni yaşam tarzına uyum sürecinde, ameliyat sonrası stomal ve peristomal komplikasyonların gelişmesi, bu süreci daha da zorlaştırmaktadır. Komplikasyonların önlenmesinde veya gelişen komplikasyonların yönetiminde stoma ve yara bakım hemşirelerine önemli görevler düşmektedir. Olgu sunumumuzda, obezite nedeniyle stomal retraksiyon komplikasyonu gelişen bir bireye verilen hemşirelik bakımı ve eğitimi ele alınmaktadır. Zor bir stomanın yönetiminde,  stoma ve yara bakım hemşiresinin liderliğindeki ekip işbirliğinin etkisi somut olarak ortaya konulmuştur.