hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Adölesan, Reprodüktif ve ileri Anne Yaş Gebeliklerde Obstetrik ve Neonatal Sonuçların Karşılaştırılması: Retrospektif Bir Çalışma
A Comparative Analysis of Obstetric and Neonatal Outcomes in Adolescent, Reproductive-Age, and Advanced Maternal Age Pregnancies: A Retrospective Study"
Yazar: Değirmenci Ayçiçek, Pelin; Kayaalp, Hüseyin; Ayçiçek, Sertaç; Yalınkaya, Ahmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 3, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; Adölesan gebelik,ileri anne yaşı,obstetrik sonuçlar,neonatal sonuçlar ; Adolescent pregnancy,advanced maternal age,obstetric outcomes,neonatal outcomes.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, adölesan (35 yaş) gruplarındaki gebeliklerin maternal ve fetal sonuçlarını değerlendirmektir.Yöntemler: Bu tek merkezli retrospektif olgu-kontrol çalışmasına, 2017 yılı boyunca Tersiyer merkez bir Üniversite Hastanesi’nde doğum yapan toplam 1164 gebe dahil edilmiştir. Gebeler yaşlarına göre adölesan (n=29), reprodüktif yaş (n=799) ve ileri yaş (n=336) olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Demografik özellikler, obstetrik komplikasyonlar, doğum şekli, gebelik haftası, doğum ağırlığı, Apgar skorları, yenidoğan yoğun bakım ünitesine (YYBÜ) yatış, konjenital anomaliler ve maternal morbiditeler karşılaştırılmıştır.Bulgular: Sezaryen doğum oranı adölesan (%72,41) ve ileri yaş (%80,84) gruplarında reprodüktif yaş grubuna göre anlamlı derecede yüksekti (p

Objective: To compare obstetric and neonatal outcomes among adolescent (35 years) pregnancies and maternal-fetal complications.Methods: Single-center, retrospective, case-control study included a total of 1164 pregnant women who delivered at a tertiary university hospital between January and December 2017.Participants were categorized into three groups based on maternal age: adolescent (n=29), reproductive (n=799), and advanced maternal age (n=336). Demographic characteristics, obstetric complications, delivery mode, birth gestation, birth weight, Apgar scores, neonatal intensive care unit (NICU) admissions, congenital anomalies, and maternal morbidities were compared.Results: Cesarean delivery was significantly more frequent in adolescent (72.41%) and advanced maternal age (80.84%) groups compared to the reproductive group (p
Olağandışı Lokasyonlarda Saptanan ve Birçok Organı Etkileyen Pediatrik Kist Hidatik Olgusu
A Case of Pediatric Hydatid Cyst Detected in Unusual Locations and Affecting Multiple Organs
Yazar: Yilmaz, Ercan; Topal, Erdem
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 3, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; Kist hidatik,çoklu organ tutulumu,albendazol tedavisi ; Hydatid cyst,multi-organ involvement,albendazole therapy

Kist hidatik, Echinococcus granulosus’un neden olduğu, hayvansal yol ile bulaşan ve daha sıklıkla karaciğer ve akciğer gibi bazı organların tutulumu ile giden paraziter bir hastalıktır. Endemik bölgelerde yaşayan çocuklarda daha sık görülmekle birlikte, çoklu organ tutulumu pediatrik yaş grubunda nadirdir. Bu olgu sunumunda, karaciğer, akciğer, periton ve kalbinde kist hidatik saptanan 17 yaşındaki bir erkek hastanın tanı ve tedavi süreci sunulmuştur. Hastaya yapılan görüntülemelerde akciğer, karaciğer ve batın içinde multipl ve farklı boyutlarda kist hidatik lezyonlar saptanmış, sol ventrikül apeksinde intrakardiyak kist gözlenmiştir. Albendazol tedavisi başlanan hastaya kardiyak kistin komplikasyon riskleri nedeniyle cerrahi eksizyon uygulanmıştır. Bu olgu, çocukluk çağında dissemine seyreden ve kardiyak tutulumu olan kist hidatik enfeksiyonlarının nadir görülmesi açısından literatüre katkı sağlamaktadır.

Hydatid cyst is a parasitic disease caused by Echinococcus granulosus, transmitted by animal means, and more frequently involves certain organs such as the liver and lungs. Although it is more common in children living in endemic regions, multiple organ involvement is rare in the pediatric age group. In this case report, the diagnosis and treatment process of a 17-year-old male patient with hydatid cysts detected in the liver, lungs, peritoneum, and heart is presented. Multiple and different-sized hydatid cyst lesions were detected in the lungs, liver, and abdomen on imaging performed on the patient, and an intracardiac cyst was observed in the left ventricular apex. Albendazole treatment was started, and surgical excision was performed due to the risk of complications of the cardiac cyst. This case contributes to the literature in terms of the rarity of hydatid cyst infections with a disseminated course and cardiac involvement in childhood.
Çocuklarda kronik ürtiker tanısında İskemik Modifiye Albüminin yeri ve hastalık şiddetiyle ilişkisi
The Role of Ischemia-Modified Albumin in the Diagnosis of Chronic Urticaria in Children and Its Association with Disease Severity
Yazar: Bozkaya, Aydın; Kaya, Mehmet Şirin; Çelik, Hakim; Baysal, Sümeyye; Göktaş, Serdar
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; İskemik modifiye albümin,ürtiker,çocuk,biyobelirteç,hastalık aktivitesi ; İschemia-modified albumin,urticaria,child,biomarker,disease activity.

Giriş: Çocukluk çağında ürtiker, klinik şiddeti değişken olan heterojen bir tablodur. Tanıya katkı sağlayacak ve hastalık aktivitesini yansıtabilecek güvenilir biyobelirteçler henüz yeterince tanımlanmamıştır. İskemik Modifiye Albümin (İMA), oksidatif stres ve doku iskemisinin göstergesi olarak önerilmiş olmakla birlikte pediatrik kronik ürtikerdeki yeri net değildir. Çocukluk çağı kronik ürtikerinde serum İMA düzeylerini değerlendirmek ve hastalık aktivitesi ile ilişkisini incelemek.Yöntemler: Kronik ürtiker tanılı 44 çocuk hasta ve yaş ile cinsiyet açısından benzer 43 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edildi. Demografik ve klinik veriler kaydedildi. Serum immunoglobin E (IgE), eozinofil ve İMA düzeyleri ölçüldü. Ürtiker aktivite skoru (ÜAS) hesaplandı. İMA ile klinik/laboratuvar parametreler arasındaki ilişkiler korelasyon analizi ile değerlendirildi. Tanısal doğruluk ROC analizi ile incelendi.Bulgular: Hasta grubunda IgE ve eozinofil düzeyleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede yüksekti (p

Introduction: Urticaria in childhood is a heterogeneous condition with variable clinical severity. Reliable biomarkers that may aid diagnosis and reflect disease activity have not yet been sufficiently defined. Ischemia-Modified Albumin (IMA) has been proposed as an indicator of oxidative stress and tissue ischemia; however, its role in pediatric chronic urticaria remains unclear. To assess serum IMA levels in children with chronic urticaria and to investigate their relationship with disease activity.Methods: The study included 44 pediatric patients diagnosed with chronic urticaria and 43 age- and sex-matched healthy controls. Demographic and clinical data were recorded. Serum immunoglobulin E (IgE), eosinophil counts, and IMA levels were measured. The urticaria activity score (UAS) was calculated. Correlations between IMA and clinical/laboratory parameters were analyzed, and diagnostic accuracy was evaluated using ROC analysis.Results: IgE levels and eosinophil counts were significantly higher in the patient group compared to controls (p
3 Aydan küçük İnfantlarda yapılan Piyeloplasti sonuçlarımız
Results of Pyeloplasty in infants Under 3 Months of Age
Yazar: Utangac, Mehmet Mazhar; Dede, Onur
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; İnfant,Piyeloplasti,Hidronefroz ; Infant,Pyeloplasty,Hydronephrosis.

Amaç: Üreteropelvik bileşke obstrüksiyonu (UPBO), genellikle antenatal dönemde tanı alan ve yaklaşık %0,1 insidansla görülen konjenital bir anomalidir. Açık dismembered pyeloplasti yüksek başarı oranları nedeniyle günümüzde altın standart yöntem olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmada üç aydan küçük infantlarda uygulanan ‘minyatürize ekstrakorporeal dismembered pyeloplasti (MExDP) tekniğinin fonksiyonel ve postoperatif sonuçları değerlendirilmiştir.Yöntemler: Kasım 2019 - Nisan 2025 tarihleri arasında antenatal hidronefroz tanısı ile merkezimize yönlendirilen ve UPBO tanısı konularak cerrahi endikasyonu olan 58 infant retrospektif olarak incelendi. Preoperatif değerlendirmede ultrasonografi, laboratuvar analizleri ve diüretikli MAG3 sintigrafi uygulandı. Cerrahi endikasyon kriterleri arasında split renal fonksiyon

Objective: Ureteropelvic junction obstruction (UPJO) is a congenital anomaly most often diagnosed antenatally, with an incidence of approximately 0.1%. Open dismembered pyeloplasty remains the gold standard with high success rates. This study aimed to evaluate the functional and postoperative outcomes of miniaturized extracorporeal dismembered pyeloplasty (MExDP) in infants younger than 3 months of age.Methods: Between November 2019 and April 2025, 58 infants under 3 months of age diagnosed with UPJO and meeting surgical criteria were retrospectively analyzed. Preoperative evaluation included ultrasonography, laboratory tests, and diuretic Tc-99m MAG3 renography. Indications included split renal function
Nilotinib İlişkili Akut Pankreatit Olgusu
A Case of Nilotinib Associated Acute Pancreatitis
Yazar: Beskisiz, Songül; Demircan, Vehbi; Karakuş, Abdullah; Ayyıldız, Orhan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; Kronik myeloid lösemi,Nilotinib,Pankreatit ; Chronic myeloid leukemia,Nilotinib,Pancreatitis.

Kronik Myeloid Lösemi (KML), tedavisinde tirozin kinaz inhibitörlerinin (TKI) kullanılmasıyla önemli bir başarı elde edilen myeloproliferatif bir neoplazmdır. İlk nesil TKI olan imatinibten sonra geliştirilen ikinci nesil ajanlardan biri olan nilotinib, KML hastalarında daha erken ve derin moleküler yanıtlar sağlayabilmektedir. Bununla birlikte nilotinib, nadir de olsa ciddi yan etkilere yol açabilir. Pankreas enzimlerinde asemptomatik yükseklik sık görülse de, nadiren akut pankreatit gelişebilir. Bu klinik tablo genellikle tedavinin erken dönemlerinde ortaya çıkarken, gecikmiş başlangıçlı akut pankreatit daha seyrek bildirilmektedir. Biz, nilotinib tedavisi altında uzun süredir tam moleküler yanıtla izlenen bir KML hastasında gelişen gecikmiş başlangıçlı akut pankreatit olgusunu sunmayı amaçladık.

Chronic myeloid leukemia (CML) is a myeloproliferative neoplasm in which the introduction of tyrosine kinase inhibitors (TKIs) has significantly improved clinical outcomes. Nilotinib, a second generation TKI developed after imatinib, is known to induce earlier and deeper molecular responses in patients with CML. However, despite its favorable efficacy profile, nilotinib may occasionally lead to serious adverse effects. Asymptomatic elevations in pancreatic enzymes are commonly observed, whereas the occurrence of acute pancreatitis is rare. This clinical manifestation typically arises during the early phase of treatment, while delayed-onset pancreatitis has only rarely been described. We aimed to present a case of delayed-onset acute pancreatitis in a CML patient who had achieved and maintained a deep molecular response under longterm nilotinib therapy.
Nadir Bir Pulmoner LHH Olgusu: Dört Aylık Bir İnfantta Tanıdan Taburculuğa Klinik İzlem
A Rare Case of Pulmonary LCH: Clinical Follow-up from Diagnosis to Discharge in a Four-Month-Old Infant
Yazar: Yilmaz, Ercan; Güven, Tuba; Topal, Erdem
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; Langerhans Hücreli Histiyositoz,Pulmoner Tutulum,Pediatrik Olgu Sunumu ; Langerhans Cell Histiocytosis,Pulmonary Involvement,Pediatric Case Report.

Langerhans hücreli histiyositoz (LHH), CD1a⁺/CD207⁺ hücrelerine farklılaşan miyeloid öncüllerin klonal çoğalması sonucu ortaya çıkarak çeşitli organ tutulumları ile bu organlarda işlev bozukluklarına yol açabilir. Bu çalışmada, dört aylık bir erkek infantta multisistemik LHH olgusu sunulmaktadır. Hasta, iki aylıkken papüloveziküler döküntüler nedeniyle birçok kez hastaneye başvurmuş ve çeşitli tanılarla tedavi edilmiş. Klinik yanıt alınamaması nedeniyle yapılan cilt biyopsisi ile hastaya LHH tanısı konuldu. Sistemik tutulum açısından yapılan değerlendirmelerde akciğerlerde çok sayıda kist ve nodüler lezyonlar tespit edildi. Hastaya tedavisi başlandı, takipte sitemegalovirus (CMV) enfeksiyonu ve pnömotoraks gibi komplikasyonlar gelişti. Bu olgu sunumu ile infant dönemde pulmoner tutulumlu LHH'nin nadir görülmesi açısından literatüre katkı sunulması amaçlanmaktadır.

Langerhans cell histiocytosis (LCH) arises from the clonal expansion of myeloid precursors that differentiate into CD1a⁺/CD207⁺ cells, potentially leading to involvement of multiple organs and associated functional impairment. In this report, we present a case of multisystem LCH in a four-month-old male infant. The patient had been evaluated several times since two months of age due to papulovesicular skin eruptions and had received various treatments under different preliminary diagnoses. As no clinical improvement was achieved, a skin biopsy was performed and the diagnosis of LCH was established. Systemic evaluation revealed numerous cystic and nodular lesions in the lungs. Treatment was initiated; however, complications such as cytomegalovirus (CMV) infection and pneumothorax developed during follow-up. This case aims to contribute to the literature by
80 Yaş üzeri ST Segment Yükselmesiz Miyokart Enfarktüsü Hastalarında İnvaziv ve Konservatif Tedavinin Hastane içi Mortalite üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of Invasive and Conservative Treatment Strategies on In-Hospital Mortality in Patients Aged 80 Years And Older With Non-ST-Elevation Myocardial Infarction
Yazar: Unkun, Tuba; Erdal, Simay
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 53 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; NSTEMI,ileri yaş,invaziv tedavi,konservatif tedavi,mortalite ; NSTEMI,elderly,invasive strategy,conservative strategy,in-hospital mortality.

Amaç: Bu çalışmada, 80 yaş ve üzeri ST-segment elevasyonsuz miyokard enfarktüsü (NSTEMI) hastalarında invaziv ve konservatif tedavi stratejilerinin hastane içi mortalite üzerine etkisi araştırıldı.Yöntemler: Ocak 2019 – Mayıs 2025 tarihleri arasında Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde NSTEMI tanısıyla yatırılan ≥80 yaşındaki hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Dahil edilme ve dışlama kriterleri uygulandıktan sonra 148 hasta çalışmaya alındı. Hastalar tedavi stratejisine göre invaziv ve konservatif olarak iki gruba ayrıldı. Demografik, klinik, ekokardiyografik ve laboratuvar bulguları ile hastane içi sonlanımlar karşılaştırıldı.Bulgular: Toplam 148 hasta çalışmaya dâhil edildi; bunların 90’ı (%62,1) invaziv, 58’i (%37,9) konservatif tedavi grubundaydı. Tüm kohortun medyan yaşı 86 (80–105) yıl olup, %44,6’sı kadındı. Konservatif grup, invaziv gruba göre daha ileri yaşta (p

Objective: This study aimed to investigate the impact of invasive versus conservative treatment strategies on in-hospital mortality in patients aged ≥80 years with non-ST-segment elevation myocardial infarction (NSTEMI).Methods: Between January 2019 and May 2025, patients aged ≥80 years who were hospitalized with a diagnosis of NSTEMI at Koşuyolu High Specialization Training and Research Hospital were retrospectively evaluated. Following the application of inclusion and exclusion criteria, 148 patients were enrolled. Patients were divided into invasive and conservative groups according to treatment strategy. Demographic, clinical, echocardiographic, and laboratory parameters, as well as in-hospital outcomes, were compared.Results: A total of 148 patients were included in the study, with 90 (62.1%) in the invasive treatment group and 58 (37.9%) in the conservative group. The median age of the patients was 86 years, and 44.6% were female. Patients in the conservative group were significantly older (p
Akut Apandisit Tanısında Laboratuvar Verilerinin Yorumunda Analitik Varyasyon ve ROC Analizinin Önemi
The Importance of Analytical Variation and ROC Analysis in the Interpretation of Laboratory Data in Acute Appendicitis Diagnosis
Yazar: Karadağ, Canan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 53 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Medical Education ; Tıp Eğitimi ; Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; Akut Apandisit,C-reaktif Protein,Albümin; Analitik Varyasyon; ROC Analizi ; Acute Appendicitis,C-reactive Protein,Albumin; Analytical Variation; ROC Analysis.

Akut apandisit tanısında laboratuvar testleri, klinik karar süreçlerini desteklemek amacıyla yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak bu testlerin sonuçları, kullanılan analitik yöntemler ve analitik varyasyon katsayısı (%CV) gibi ölçümsel değişkenler belirtilmeden yorumlandığında, klinik kararları olumsuz etkileyebilir. Özellikle C-reaktif protein (CRP) ve albümin gibi biyobelirteçlerde istatistiksel olarak anlamlı bulunan farklar, %CV sınırları içinde kalabilir. Örneğin, CRP testi için %CV genellikle %5’tir; bu da 35 mg/L’lik bir değerin ±1.75 mg/L aralığında değişebileceği anlamına gelir. Albümin değerlerindeki farklar da kullanılan yönteme göre değişebilir. Bromokrezol yeşili (BCG) ve bromokrezol moru (BCP) gibi yöntemler, özgüllük ve analitik performans açısından farklılık gösterdiğinden, klinik yorumu doğrudan etkileyebilir. Ayrıca, bu tür çalışmalarda ROC (Receiver Operating Characteristic) analizi kullanılarak duyarlılık, özgüllük ve eşik değerlerin ortaya konması, testin tanısal gücünü ve klinik uygulanabilirliğini değerlendirmek açısından gereklidir. Bu mektupta, laboratuvar parametrelerinin yorumlanmasında kullanılan yöntemlerin, analitik varyasyon katsayısının ve ROC analizinin dikkate alınmasının önemi vurgulanmaktadır.

Laboratory tests are widely used to support clinical decision-making in the diagnosis of acute appendicitis. However, when these results are interpreted without specifying analytical methods and variables such as the coefficient of variation (%CV), they may negatively affect clinical decisions. In particular, differences found to be statistically significant in biomarkers like C-reactive protein (CRP) and albumin may in fact fall within the analytical variation range. For example, the %CV for CRP is generally around 5%, which means that a value of 35 mg/L can vary within a range of ±1.75 mg/L. Similarly, differences in albumin levels may be affected by the measurement method used. Bromocresol green (BCG) and bromocresol purple (BCP) methods differ in terms of specificity and analytical performance, which may directly influence clinical interpretation. Furthermore, in such studies, the use of receiver operating characteristic (ROC) analysis is essential to present diagnostic performance metrics such as sensitivity, specificity, and cutoff values. This letter emphasizes the importance of reporting the analytical methods used, considering the coefficient of variation, and applying ROC analysis to ensure accurate interpretation and clinical relevance of laboratory test results.
The Results of Cross-Linking With Riboflavin/UV-A in Patients With Progressive Keratoconus
The Results of Cross-Linking With Riboflavin/UV-A in Patients With Progressive Keratoconus
Yazar: Kaydu, Erdal; Erbağcı, İbrahim; Okumuş, Seydi; Aksoy, Ümit
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: korneal çapraz bağlama, keratokonus, korneal topografi

Objective: To evaluate the results of corneal cross-linking with UV-A/riboflavin in patients with progressive keratoconus.Methods: Forty-seven eyes of 30 patients with progressive keratoconus (16 female, 14 male) were included in the study. Uncorrected and the best corrected distance visual acuities, biomicroscopic findings, intraocular pressure measurements, fundoscopic findings, pachymetric measurements and corneal topography parameters were recorded for each patient.Results: The mean age of the patients was 18.3±5.34 (range: 8-31) years and the mean follow-up duration was 7±2.4 (range: 3-12) months. Following the procedure, the mean decrease in K1, K2, Kav, spherical and cylindrical values were 0.77 D, 0.85 D, 0.80 D, 0.50 D and 0.74 D, respectively (p<0.05). There were no cases with decrease in visual acuity and significant complication during or after the treatment.Conclusion: Cross-linking with riboflavin/UV-A in patients with progressive keratoconus is an effective procedure. In addition, the preservation of visual acuity and not seen a significant complication indicate that a safe metod. However, large prospective randomized controlled studies are needed to evaluate the long-term effects of this treatment.Key words: corneal cross-linking, keratoconus, corneal topography

Objective: To evaluate the results of corneal cross-linking with UV-A/riboflavin in patients with progressive keratoconus.Methods: Forty-seven eyes of 30 patients with progressive keratoconus (16 female, 14 male) were included in the study. Uncorrected and the best corrected distance visual acuities, biomicroscopic findings, intraocular pressure measurements, fundoscopic findings, pachymetric measurements and corneal topography parameters were recorded for each patient.Results: The mean age of the patients was 18.3±5.34 (range: 8-31) years and the mean follow-up duration was 7±2.4 (range: 3-12) months. Following the procedure, the mean decrease in K1, K2, Kav, spherical and cylindrical values were 0.77 D, 0.85 D, 0.80 D, 0.50 D and 0.74 D, respectively (p<0.05). There were no cases with decrease in visual acuity and significant complication during or after the treatment.Conclusion: Cross-linking with riboflavin/UV-A in patients with progressive keratoconus is an effective procedure. In addition, the preservation of visual acuity and not seen a significant complication indicate that a safe metod. However, large prospective randomized controlled studies are needed to evaluate the long-term effects of this treatment.Key words: corneal cross-linking, keratoconus, corneal topography