hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KIBRIS SORUNU KAPSAMINDA AB-TÜRKİYE İLİŞKİLERİ
Kıbrıs Sorunu Kapsamında AB-Türkiye İlişkileri
Yazar: Sandıklı, Atilla; Sandıklı, Atilla; Akçadağ, Emine
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: EU, European Parliament, Direct Trade Regulation, Cyprus, TRNC, Lisbon Treaty, Turkey ; AB, Avrupa Parlamentosu, Doğrudan Ticaret Tüzüğü, Kıbrıs, KKTC, Lizbon Antlaşması, Türkiye

AB sürecinin beklenen şekilde ilerleyememesi Türk iç ve dış politikasında sıkıntılar yaşanmasına neden olmaktadır. Bu durumun aşılması için AB müzakere sürecinin hızlanması büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda Türkiye‟nin önündeki en büyük sorun Kıbrıs meselesidir ve tarafların tutumları kısa vadeli bir çözümü zorlaştırmaktadır. Özellikle Doğrudan Ticaret Tüzüğü‟nün uzun zamandır yürürlüğe konulamaması, sorunun sürüncemede kalmasına yol açmaktadır.

As the EU accession process does not progress properly contrary to the expectations, it leads to problems in Turkish domestic and foreign policy. Giving momentum to the EU accession process is of great importance for overcoming of these problems. In this context, the biggest obstacle in front of Turkey is the Cyprus question and attitudes of the parties make a short-term solution difficult. Especially, non-entry into force of the Direct Trade Regulation for a long time leads to keep the issue dragged on.
SOĞUK SAVAŞ SONRASI TÜRKİYE-RUSYA İLİŞKİLERİ: 1992-2010
Soğuk Savaş Sonrası Türkiye-Rusya İlişkileri: 1992-2010
Yazar: Özbay, Fatih
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish-Russian Relations, Cooperation, Competition, Strategic Partnership, Political dialog ; Türk-Rus İlişkileri, İşbirliği, Rekabet, Stratejik Ortaklık, Politik diyalog

Soğuk Savaş sonrası Türkiye-Rusya ilişkilerini İmparatorluk ve SSCB dönemi ilişkilerinden ayıran en önemli faktör günümüzde iki ülke halkları arasında artan doğrudan temaslardır. Hem Türkiye hem Rusya dinamik bir siyasal ve ekonomik dönüşüm sürecinden geçmektedir. İlişkilerin gelişmesinde ekonomik ilişkilerin yanı sıra, günümüzde her iki ülkenin dış politikalarında genel çerçevede benzer yaklaşımların oluşması ve yükselen politik diyalog etkilidir. İki ülke arasındaki ilişkiler henüz stratejik ortaklık seviyesine çıkamasa da enerji, ticaret gibi alanlarda stratejik boyuta ulaşmıştır. Türk-Rus ilişkilerinin genel yapısı işbirliği ve rekabetin önümüzdeki yıllarda da devam edeceğinin işaretlerini taşımaktadır. İki ülke de aralarındaki yüzlerce yıllık jeopolitik mücadeleyi jeoekonomik işbirliğine çevirmeye çalışmaktadırlar.

The most important factor that distinguishes the post-Cold War period of Turkey-Russia relations from the bilateral affairs during the Empire and USSR is increasing direct contacts between the peoples of two countries. Both Turkey and Russia are undergoing a dynamic political and economic transformation process. Similar foreign policy approaches of two countries and strengthening political dialog are effective elements of growing relations beyond economic sphere. Even if relations between two countries could not reach the level of strategic partnership, relations have gained a strategic dimension in the areas such as energy and trade. The general structure of Turkish-Russian relations indicates that cooperation and competition will continue in the coming years. Both countries are trying to turn their centuries-old geopolitical struggle into geo-economical cooperation.
DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE JEOEKONOMİ ÇALIŞMALARI VE JEOEKONOMİ ÖĞRETİMİ
Dünyada Ve Türkiye’de Jeoekonomi Çalışmaları Ve Jeoekonomi Öğretimi
Yazar: İnan, Şükrü
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Geoeconomics, Geoeconomics Education, International Relations, World Economy. ; Jeoekonomi, Jeoekonomi Öğretimi, Uluslararası İlişkiler, Uluslararası İktisat

Çağımızda yaşanan ekonomik ve siyasal değişim ve dönüşüm süreci sonunda ulus-devletlerin varlığını sürdürebilme yöntemleri de değişim geçirmekte ve işbirliği/çatışma, dost/düşman algılamaları farklılaşmaktadır. Bu değişim sürecinde devletlerin daha fazla güç ve etki yaratma araçları da siyasal ve askeri olmaktan çok ekonomik yönde olmaktadır. Değişen güç ilişkilerini analiz edebilmek için de jeopolitiğin yerini jeoekonominin alması kaçınılmaz olmuştur. Günümüzde dünyanın belli başlı ülkelerinde enstitüler, akademiler ve üniversiteler aracılığı ile jeoekonomi alanında her geçen gün yeni çalışmalar yapılmakta ve üniversitelerde lisans ve lisansüstü programlarda jeoekonomi dersleri okutulmakta, jeoekonomi fakülteleri, bölümleri kurulmaktadır. Bu çalışmada jeoekonominin tanımı yapılarak dünyada jeoekonomi öğretimi ve alanda yapılan çalışmalar değerlendirilmektedir.

This article examines the behavior of nation-states‟ survival methods in today‟s transformation process; in terms of economics and politics. In this process the states‟ tools in order to gain more power and to increase their influence are more economic than political or military ones. To analyze the changing power relations geoeconomics has superseded geopolitics. In many countries academic studies on geoeconomics have been conducted through institutions, academies and universities. Also many countries have founded new research institutions on geoeconomics and many universities have hold courses on geoeconomics. In this work, geoeconomics is defined briefly and the studies on geoeconomics and geoeconomics education in the world and in Turkey are evaluated.
‘KLASİK’ VE ‘YENİ’ AVRASYACILIK: GEÇMİŞTEN GELEN DEVAMLILIK
‘Klasik’ Ve ‘Yeni’ Avrasyacılık: Geçmişten Gelen Devamlılık
Yazar: Bassin, Mark; Bassın, Mark; Tüfekçi, Özgür
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Aleksandr Dugin, Eurasianism, West, Geopolitics, Russia ; Aleksandr Dugin, Avrasyacılık, Batı, Jeopolitik, Rusya

Rus dış politikasının en önemli boyutlarından biri Avrasyacılık‟tır. Bugün Aleksandr Dugin‟in öncülüğünü yaptığı “Yeni Avrasyacı” görüş, geçmişteki “Klasik Avrasyacı” fikirlerden beslenmektedir. Günümüzde Dugin, Yeni Avrasyacılığın önemini ortaya koymak, derinliği ve kökenine vurgu yapmak için her ne kadar klasik Avrasyacılığa atıfta bulunsa da, bu iki gelenek arasında aslında benzerliklerden çok farklılıklar vardır. Söz konusu farklılıklar dört noktada toplanabilir: kavramsal çerçevede, coğrafi boyutta, Batı‟yı algılama şeklinde ve jeopolitik bağlamda. Buradan hareketle bu çalışma, “Avrasya nedir?”, “Avrasya nerededir?”, “Batı nedir?” ve “Avrasya‟nın dünyadaki yeri nedir?” soruları temelinde Dugin‟in yeni Avrasyacılık düşüncesinin, klasik Avrasyacı görüşle karşılaştırmalı bir analizini yapmaktadır.

The Eurasianism is one of the most important aspects of Russian foreign policy. The present “neo Eurasian” approach pioneered by Aleksandr Dugin is nurtured by the “classical Eurasian” perspective of the past. Although Dugin refers to the classical Eurasianism in order to demonstrate the importance of the neo Eurasianism and to emphasize its depth and origin, in fact there are more differences than similarities between the two traditions. The differences can be grouped in four categories: conceptual framework, geographical dimension, perception of the West and geopolitical context. Moving from these differences, this paper through the questions "What is Eurasia?", "Where is Eurasia?", "What is the West?" and "What is the place of the Eurasia in the world?", attempts to make a comparative analysis between the “neo Eurasianism” approach of Dugin and “classical Eurasianism” concept.
ULUSLARARASI İLİŞKİLER DİSİPLİNİNİNDE EPİSTEMOLOJİK PARADİGMA TARTIŞMALARI: POSTPOZİTİVİST KURAMLAR
Uluslararası İlişkiler Disiplininde Epistemolojik Paradigma Tartışmaları: Postpozitivist Kuramlar
Yazar: Emeklier, Bilgehan
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Discipline of International Relations, Paradigm, Epistemology, Positivism, Postpositivism, Critical Theory, Normative Theory, Constructivism, Postmodernism, Feminist Theory ; Uluslararası İlişkiler Disiplini, Paradigma, Epistemoloji, Pozitivizm, Postpozitivizm, Eleştirel Teori, Normatif Kuram, Konstrüktivizm, Postmodernizm, Feminist Kuram

Soğuk Savaş sonrasında sistemde yaşanan değişimin uluslararası ilişkiler epistemolojisine yansıması sonucu disiplin, pozitivizm-postpozitivizm ekseninde yürütülen tartışmalar ile yeni bir değişim-dönüşüm sürecine girmiştir. Sistem değişkenlerinin yapısındaki kırılma, benzeşme ve ayrışmalar neticesinde pozitivist epistemoloji ve kuramların güncel pratiği açıklamakta sıkıntı içine düşmesi ve buna paralel olarak modernite olgusunun meşruiyet krizi ile karşı karşıya kalması, sosyal bilimlerde Pandora‟nın kutusunu yeniden açmıştır. Bu kapsamda yaşanan inter-disipliner ve epistemolojik etkileşim sonucu uluslararası ilişkilerde neo-realizmin ve neo-realist kavramların tekeli kırılmıştır. Ancak postpozitivist teorilerin halihazırda sistematik ve bütüncül bir yaklaşım sergileyememesi, disiplinde paradigma değişiminin gerçekleşmesinin henüz erken olduğunu vurgular niteliktedir.

As the post-Cold War systemic shift influenced the epistemology of international relations, the discipline entered into a new transformation process through the debates of positivism and postpositivism. On account of fractions, separations, and similitude of the structure of system variables, positivist epistemologies and theories failed to explain current practice while the phenomenon of modernity encountered legitimacy crisis. Hereby, Pandora‟s Box was opened again in the all fields of social sciences. With the subsequent interdisciplinary and epistemological interaction, the monopoly of neorealism and neorealist concepts in international relations has expired. Nevertheless, the incapacity of postpositivist theories to have a systematic and holistic approach indicates that it is still early for the paradigm change of the discipline.
ORTADOĞU’DA OLUŞAN YENİ DENGELER VE “Şİİ HİLALİ” SÖYLEMİ
Ortadoğu’da Oluşan Yeni Dengeler Ve “Şii Hilali” Söylemi
Yazar: Salihi, Emin
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Iran, Shiite Crescent, Middle East, Iraq, Turkey, USA. ; İran, Şii Hilali, Ortadoğu, Irak, Türkiye, ABD

Ortadoğu’da siyasi dengelerin değişimi adına 11 Eylül olayı önemli bir köşe taşıdır. Bu tarihten sonra ABD’nin Afganistan ve Irak işgali, Lübnan’da yaşanan çatışmalar, İran’ın aktif dış politikasının daha açık bir şekilde görülmesini sağlamıştır. İran’ın bölgedeki diğer Şii gruplarla kurduğu bağlantılar ve bu bağlantılar sonucunda etki alanının genişlemesi, Ortadoğu Şiilerinin bulunduğu coğrafya ile ilgili “Şii Hilali” söylemini gündeme getirmiştir. Bu çalışmada, Tahran’ın bölgesel politikaları Şii gruplarla ilişkileri özelinde incelenmiş ve Türkiye’nin bu süreçte nasıl etkilenebileceği İran’ın nükleer programı göz önünde bulundurularak değerlendirilmiştir.

9/11 event is a turning point for the political change in the Middle East. Following the 9/11 event, the US invasion of Afghanistan and Iraq, tensions in Lebanon have made the active foreign policy of Iran more visible. The networks that Iran has created with the Shiite groups in the region and its expanding power zone through these networks have invited the discourse of “Shiite Crescent”. In this work, Tehran’s regional policies are scrutinized with special reference to its relations with Shiite groups and effects of these policies on Turkey taking the Iran’s nuclear program into account.
BATI ŞERİA DUVARI ve ULUSLARARASI HUKUK
Batı Şeria Duvarı Ve Uluslararası Hukuk
Yazar: Değirmenci, Gamze
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 3 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Israel, Palestine, West Bank Barrier, International law, International Court of Justice ; İsrail, Filistin, Batı Şeria Duvarı, Uluslararası hukuk, Uluslararası Adalet Divanı

“Batı Şeria Duvarı”. İsmi üzerinde dahi bir konsensüsün sağlanamadığı bu yapı, Filistin halkının yaşam haklarına zarar verirken, İsraillilere göre Filistinli terör eylemlerinden korunmak için bir güvence olmuştur. 2002 yılında inşasına başlanan duvarın %85‟lik kısmı Filistin topraklarından geçmektedir. 2005 yılında ise yapımı Kudüs‟e doğru uzatılmıştır. 2010 yılına gelindiğinde, İsrail bu inşaata hâlâ bir son vermiş değildir. ABD bu duvarı koşulsuz desteklememekte ve “sorunlu” olarak tanımlamaktadır. Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Adalet Divanı karar mekanizmaları da bu duvarın uluslararası hukuka aykırı ve yasa dışı olduğuna dair birçok kez karar almıştır. Ancak bu kararların İsrail üzerinde bağlayıcı olduğu söylenemez.

“West Bank Barrier”. This structure lacking a consensus even on its name has become a guarantee according to the Israelis to protect themselves from terrorist attacks while damaging to the right to the lives of Palestinian people. Its construction started in 2002 and %85 of the wall passes through the Palestinian territory. In 2005, the building was extended towards Jerusalem. When it comes to the year 2010, Israel has not put an end to the construction of the wall. The USA does not unconditionally support the wall and qualifies it as “problematic”. The United Nations and the International Court of Justice have also decided that the wall breaches international law and have concluded repeatedly that the wall is illegal. However, these decisions seem to be not really binding on Israel.
YUMUŞAK GÜÇ JAPONYA’NIN SERT GÜÇ ARAYIŞLARI
Yumuşak Güç Japonya’nın Sert Güç Arayışları
Yazar: Akçadağ, Emine; Akçadağ, Emine
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Smart power, USA, constitution, military power, China, Japan, Korea, normalization, soft power. ; Akıllı güç, Amerika, anayasa, askeri güç, Çin, Japonya, Kore, normalizasyon, yumuşak güç.

Tarihi boyunca orduya büyük önem veren, hatta bazı dönemler militarist yaklaşımlar benimsemiş Japonya, 1946 tarihinden sonra anayasal pasifizm dönemine girmiş ve ABD ile sıkı ilişkiler geliştirerek askeri güvenliğini tamamen ABD’ye bırakmıştır. Öte yandan gerçekleştirdiği ekonomik atılımlarla, ekonomik anlamda önemli bir güç haline gelmeyi başarmıştır. Ancak Soğuk Savaş sonrası değişen konjonktür, bölgesel bir güç olarak konumunu sağlamlaştırmak isteyen Japonya’nın askeri olarak güçlenmesi gerektiğini ortaya koymuştur. Bu bilinçle hareket eden Japonya’nın bugün artık sadece bir yumuşak güç olduğunu söylemek mümkün değildir.

Japan, which has given a great importance to the army throughout its history, even adopted a militaristic approach some time, entered a period of constitutional pacifism after 1946 and by improving relations with USA, left its military security entirely to the United States. On the other hand, with its economic progress, Japan achieved to become a major force in the economic sense. However, the changing conjuncture after the Cold War demonstrated that Japan must strengthen its military capacities in order to consolidate its position as a regional power. Thus, it is not possible to say anymore that Japan is only a soft power today.
AVRUPA BİRLİĞİ GÜVENLİK AKTÖRÜ OLMAYA NE KADAR YAKIN?
Avrupa Birliği Güvenlik Aktörü Olmaya Ne Kadar Yakın?
Yazar: Turan, Aslıhan P.
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: security, defense, European Union, crisis management, civil-military means ; güvenlik, savunma, Avrupa Birliği, kriz yönetimi, sivil-askeri araçlar

Avrupa Birliği, Soğuk Savaş’ın ardından güvenlik ve savunma politikalarında NATO’ya olan bağımlılığını azaltmak istemiştir. Balkanlar’da yaşanan savaşlar AB’nin Avrupa Güvenlik ve Savunma Politikası’nı geliştirmesinde önemli rol oynamıştır. Stratejiler, antlaşmalar ve son olarak da Lizbon Antlaşması’yla savunma ve güvenlik kapasitelerini, sivil ve askeri araçlarını geliştirme politikası izleyen AB, yakın ve uzak coğrafyasında kriz yönetimi operasyonlarında yer alarak uluslararası aktör olma amacını gerçekleştirmeyi hedeflemektedir. Çalışmanın amacı AB’nin güvenlik alanındaki gelişim süreci hakkında bilgi verdikten sonra operasyon örnekleriyle ulaştığı seviyeyi incelemek ve AB’nin güvenlik aktörü olmaya ne kadar yakın olduğunu tartışmaktır.

The European Union aims to reduce its dependency on NATO, in security and defense policies, since the end of the Cold War. Wars in the Balkans had played an important role on the progress of European Security and Defense Policy. By strategies and finally by the Lisbon Treaty, EU develops its security and defense capabilities, and tries to become an international actor by participating to crisis management in its neighborhood and abroad. The purpose of this article is to give information about the process of development of EU in security area, with some example of crisis operations, in order to discuss how close the EU is to be a security actor.
PETROLÜN ULUSLARARASI İLİŞKİLERDEKİ YERİ: JEOPOLİTİK TEORİLER VE PETROPOLİTİK
Petrolün Uluslararası İlişkilerdeki Yeri: Jeopolitik Teoriler Ve Petropolitik
Yazar: Emeklier, Bilgehan; Emeklier, Bilgehan; Ergül, Nihal
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Oil, Geopolitical Theories, International Politics, USA, UK, Middle East. ; Petrol, Jeopolitik Teoriler, Uluslararası Politika, ABD, İngiltere, Orta Doğu.

Modern dünya ile birlikte üretim faaliyetleri; el emeğinin dışında, endüstriyel bir yapılanma içinde enerji kaynaklarına bağımlı hale gelmiştir. Hiç kuşkusuz otomotiv sanayinden savaş endüstrisine kadar birçok alanda hayatın vazgeçilmez gereksinimleri arasına giren hammaddelerin başında petrol bulunmaktadır. Ancak her bölgeye petrol konusunda eşit imkân sunmayan dünyada kimileri kaynak ülke, kimileri ise bağımlı ülkedir. Petrol, 20. yüzyılın başından itibaren ekonomik ve siyasi tarihte “etkin” bir öğe olarak; ülkeleri, toplumları, uluslararası sistemi, uluslararası politikaları, devletlerarası güç mücadelelerini, savaşları ve barışları şekillendiren, değiştiren ve dönüştüren unsurlardan olmuştur.

Together with modernization today, in an industrial structuring, which excludes the manual labor, production activities have become dependent on energy sources. Without a shadow of doubt petroleum is the most important of raw materials, which satisfy indispensable needs for life, in many fields like automotive industry, war industry etc. For not offering equal opportunities to all regions in terms of petroleum, our earth makes some countries to become source countries while making some others to become dependent countries. As an “effective” element in economic and politics history from the beginning of 20th century, petroleum is one of the critical factors that shapes, changes and transforms countries, societies, international system, international policies, power struggles between countries and peace and war.
BÖLGESEL ENERJİ POLİTİKALARI VE TÜRKİYE
Bölgesel Enerji Politikaları Ve Türkiye
Yazar: Kantörün, Ufuk; Kantörün, Ufuk
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Pipelines, Energy policies, natural gas, oil. ; Boru hatları, enerji politikaları, doğal gaz, petrol.

Türkiye enerji üreticisi Asya ülkeleriyle ile enerji tüketicisi Avrupa ülkeleri arasında doğal bir köprüdür. Dünya’nın bilinen doğalgaz ve petrol rezervlerinin %70’i Türkiye’ye komşu Kafkasya, Orta Doğu ve Orta Asya bölgelerinde bulunmaktadır. Türkiye her ne kadar enerji üreticisi olmasa da sahip olduğu konum nedeniyle transit ülke olarak enerji politikalarında önemli rol oynama potansiyeline sahiptir. Son dönemde içinde yer aldığı boru hattı projeleriyle transit ülke olma yolunda önemli adımlar atmıştır. Öte yandan, küresel güçler Rusya, ABD ve Avrupa Birliği’nin enerji kaynakları açısından zengin bu coğrafyada farklı çıkarları bulunmakta ve enerji hedeflerini kendi çıkarları doğrultusunda bölgedeki kaynaklardan yararlanmak üzerine kurmaktadırlar.

Turkey is a natural bridge between the energy producer Asian countries and energy consumer European countries. %70 of the known oil and gas reserves of the world is situated in Turkey’s neighboring regions- the Caucasus, Middle East and Central Asia. Although Turkey is not an energy producer country, it has the potential to play an important role over energy policies owing to its position as a transit country. In recent years, Turkey has taken significant steps joining the pipeline projects in order to have the transit country position. On the other hand, Russia, the EU, and USA as global powers have different interests and try to benefit from the energy resources in these regions in line with their energy policy objectives.
ANAYASALLAŞMA SÜRECİNDE AVRUPA: TEMEL HAKLAR ŞARTI’NDAN LİZBON ANTLAŞMASI’NA
Anayasallaşma Sürecinde Avrupa: Temel Haklar Şartı’ndan Lizbon Antlaşması’na
Yazar: Yanıkdağ, Tülin; Yanıkdağ, Tülin
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: European Union, Maastricht Treaty, Treaty of Amsterdam, Treaty of Nice, the Charter of Fundamental Rights, the Draft EU Constitution, and Treaty of Lizbon. ; AB, Maastricht Antlaşması, Amsterdam Antlaşması, Nice Antlaşması, Temel Haklar Şartı, Avrupa Birliği Anayasası, Lizbon Antlaşması.

Avrupa Birliği, Soğuk Savaş sonrası süreçte, Doğu Bloku’ndan kopan ülkelere Birlik’e üyelik kapılarını aralarken; benimsediği bu yaklaşım, derinleşme anlamında bir dizi gelişmeyi de beraberinde getirdi. Bu süreçte, kurucu antlaşmaların revize edildiği baş döndürücü bir trafik yaşanmıştır. Birlik’in hukuksal çerçevesine yön veren bu gelişmeler; Maastricht, Amsterdam ve Nice Antlaşmalarının yanı sıra Temel Haklar Şartı, Anayasa Taslağı ve bu taslağın kabul görmemesi neticesinde hazırlanan Lizbon Antlaşması’nın referandum engellerini aşarak, 1 Aralık 2009 itibariyle yürürlüğe girmesi şeklinde özetlenebilir. Bu çalışmada Avrupa Birliği’nin anayasal bir nitelik kazanma yönünde attığı adımlar ve bu adımlar neticesinde 27 üye devletten oluşan Birlik’in, yürürlüğe giren Lizbon Antlaşması ile birlikte hukuki yönünün geldiği son aşama değerlendirilecektir.

As the European Union opened its gates to the Eastern Bloc countries in the post-Cold War period, a number of developments for further integration followed. In this process, an intensive timetable proceeded with revisions of the founding treaties, which have shaped the legal framework of the Union in a significant way. Along with the Maastricht Treaty, the Treaty of Amsterdam, and Treaty of Nice there are also the Charter of Fundamental Rights and the Draft EU Constitution among these revisions. The Treaty of Lizbon prepared because the Draft EU Constitution was not accepted came into force on December 1, 2009 through referendum. This study evaluates the steps taken by the European Union to have constitutional qualifications and analyzes the ensuing final stage of the legal status of the Union with 27 member states.
Avrupa Birliği Yönetişiminde Çokkültürlülük ve Türkiye’nin Katılımının Sağlayacağı Katkılar
Multiculturalism in the Governance of the European Union and Contrıbutıons of Turkey’s Accession
Yazar: Arısoy, Cansu; Arısoy, Cansu
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: European Union, Turkey, multiculturalism. ; Avrupa Birliği, Türkiye, çok kültürlülük.

1920’lerden beri Türkiye ve Avrupa devamlı bir etkileşim içindedir. Bu aktif ilişki Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne giriş sürecinin başlayışıyla 1990’ların başında daha dinamik hale gelmiştir. Ulusal sınırların artan küreselleşmenin etkisiyle neredeyse ortadan kalktığı modern dünyada Avrupa Birliği, otoritesini birleştirici bir güç olarak göstermelidir. Bu bağlamda AB, Türkiye’den pek çok şekilde faydalanabilir. Bu makalede söz konusu faydalar Türkiye’nin Müslüman kimliği, nüfusu, enerji ve güvenlik konuları üzerinden ele alınacaktır. Türkiye’nin AB’ye girmesi durumunda Birlik'e sağlayacağı faydalar sosyo-kültürel bir zeminde ele alınmıştır.

Since 1920s Turkey and Europe have been in a continuous interaction. This active relationship has become more dynamic with the beginning of the accession process in the early 1990s. In this modern world where national borders are almost abolished with the impact of rising globalism the EU must show its authority as a consolidative power. In this respect EU can benefit from Turkey in many ways. In this article these benefits are discussed in terms of Turkey’s Muslim identity, population, energy and security. The benefits that will be provided by Turkey if it enters into the Union are handled on a socio-cultural basis.