hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sıçan Modelinde Uzak İskemik Önkoşullamanın Akciğerdeki İskemi Reperfüzyon Hasarı Üzerine Etkileri
The Effects of Remote Ischemic Preconditioning On Pulmonary Ischemia- Reperfusion Injury on a Rat Model
Yazar: Akkoç, Hasan; Kelle, İlker; Kale, Ebru; Kılınç, Nihal
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Rat, Heart, Pulmonary, Remote Ischemic Preconditioning, Adenosine. ; Sıçan, Kalp, Akciğer, Uzak İskemik Önkoşullama, Adenozin

Bir organ veya dokunun iskemi ve reperfüzyonu ile oluşturulan önkoşullama, başka bir arterin beslediği organ veya dokuyu önkoşullayarak koruyucu etki gösterebilir. Bu durum uzak iskemik önkoşullama olarak adlandırılır. Biz de çalışmamızda sıçan kalbinde oluşturduğumuz iskemik önkoşullamanın, akciğerdeki iskemi ve iskemi-reperfüzyon hasarı üzerindeki etkilerini incelemeyi hedefledik. Çalışmamızda 30 adet (n=6) Sprague-Dawley sıçan kullandık. Grupları şu şekilde oluşturduk; Grup 1: Kontrol Grubu (Sham Opere), Grup 2: Akciğerde iskemi (30 dk), Grup 3: Akciğerde iskemi (30 dk)-reperfüzyon (60 dk), Grup 4: Kalpte iskemik önkoşullama sonrası akciğerde iskemi (30 dk), Grup 5: Kalpte iskemik önkoşullama sonrası akciğerde iskemi (30 dk)-reperfüzyon (60 dk). Deney sonrası aldığımız akciğer doku örneklerinde, histopatolojik incelemeler ve yüksek performanslı likit kromatografi cihazı kullanarak malondialdehid ile pürin nükleotid düzeylerini ölçtük. Sonuç olarak kalpte oluşturulan iskemik önkoşullamanın, akciğerdeki iskemi ve iskemi-reperfüzyon hasarı üzerinde koruyucu etkisinin olduğunu ve bu etkinin adenozin ile ilişkili olduğunu söyleyebiliriz.

Ischemia and reperfusion of a tissue or a viscera can induce a protective effect such as development of preconditioning on the other tissues which have another source of arterial blood flow. This mechanism of action is known as remote ischemic preconditioning. The objective of this study was to investigate the effects of preconditioning formed by coronary artery occlusion over the pulmonary ischemia and ischemia-reperfusion injury in a rat model. We used adult, 30 Sprague-Dawley rats (n=6). There were five experimental groups;Group 1: Control (Sham operated), Group 2: Pulmonary ischemia (30 min), Group 3: Pulmonary ischemia (30 min)-reperfusion (60 min), Group 4: Cardiac ischemic preconditioning followed by pulmonary ischemia (30 min), Group 5: Cardiac ischemic preconditioning followed by pulmonary ischemia (30 min)-reperfusion (60 min). In the end of experimental procedures, histopathological assessments were performed on lung tissue specimens and malonyldialdehyde and purine nucleotide levels of lung tissue were measured by High Performance Liquid Chromatography. As a conclusion, cardiac ischemic preconditioning can induce a protective effect over the pulmonary ischemia and ischemia-reperfusion injury. It can be suggested that the protective effect of remote ischemic preconditioning is related with adenosine.
Hemşirelerin Depresyona Ve Depresyon Hastalarına Karşı Tutumları:Karşılaştırmalı Bir Çalışma
Attitudes of Nurses towards Depression and Depressive Patients: A Comperative Study
Yazar: Eşsizoğlu, Altan; Arısoy, Özden Arısoy
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Depression, Attitude, Nurse ; Depresyon, Tutum, Hemşire

Ruh sağlığı hastanelerinde çalışan hemşireler ile genel hastanelerde çalışan hemşirelerin depresyona ve depresyon hastalarına yönelik tutumlarını karşılaştırmayı amaçladık. Bakırköy Ruh Sağlığı Hastanesi\'nden 70, Şişli Etfal Hastanesi\'nden 30 olmak üzere 100 hemşireyle görüşme yapılmış, deneklere 111 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Bakırköy grubu depresyonu hastalık olarak değerlendirirken, Şişli grubu depresyonu hastalık olarak değil, zaman zaman herkesin içine düştüğü bir durum olarak değerlendirmiştir. Şişli grubu Bakırköy grubuna göre daha fazla oranda depresyonun sosyal sorunlar nedeniyle ortaya çıktığını düşünmektedir. İki grup depresyonu olan kişileri tehlikeli bulmamakta, depresyonu olan kişilere karşı sosyal mesafe koymamaktadır. İki grup depresyonun düzelebileceğini düşünmekte, ortam değişikliğinin depresyonun düzelmesine önemli katkılarda bulunabileceğini belirtmekte, sosyal sorunlar düzelmeden depresyonun düzelmeyeceğini ifade etmektedir. Şişli grubunun depresyonu hastalık olarak değil zaman zaman her insanın içine düştüğü bir durum olarak görmesi Şişli grubunun depresyonu olağanlaştırıcı tutumuyla ilişkili olabilir ve Şişli grubunun depresyonu tanıyamamasına yol açabilir. Bu sebeple Şişli grubunun depresyon konusunda bilgilendirici eğitim almasının uygun olabileceği düşünülmüştür.

To determine and compare mental health nurses\' and general hospital nurses\'beliefs and knowledge about the etiology and treatment of depression and their attitudes towards depressive patients. 70 nurses working in a mental health hospital and 30 nurses working in a general hospital were interviewed face to face with a questionnaire developed by Psyciatric Research and Education Center in Turkey. The attitudes of both groups were positive towards depresssion and depressive patients. But while mental health nurse group accepted depression as a disorder the general hospital nurse group did not consider depression as a disorder but rather as an emotional state everyone can fall into from time to time in their lives. General hospital nurse group thought that stressfull life events caused depression more than compared to mental heath nurse group. They bought considered depression as a treatable illness and they both thought that depression cannot be completely cured without resolving social problems. Non of the groups hold the opinion that people with depression were  dangerous and they put less social distance towards depressive patients. Especially the general hospital nurse group did not consider depression as a disorder while considering schizophrenia as a mental disorder. This positive and accepting attitude might cause the general hospital nurse group to underrecognize depression. So this may indicate a need for a theorotical educational programme about depression for the general hospital nurse group.
Tonsillektomi Sonrası Kanama
Hemorrhage Following Tonsillectomy
Yazar: Yorgancılar, Ediz; Yıldırım, Müzeyyen; Meriç, Faruk Meriç Faruk
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Tonsillectomy, Hemorrhage, Complication ; Tonsillektomi, Kanama, Komplikasyon

Tonsillektomi operasyonunun en önemli ve ciddi kompikasyonlarındanbiride kanamadır. Yaptığımız bu retrospektif çalışmada, Dicle ÜniversitesiTıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Kliniği\'ne tonsillektomi sonrası kanamaile başvuran 14\'ü erkek, 9\'u bayan toplam 23 hasta sunuldu. Ortalama yaş15,5&plusmn;10,6 idi. Hastaların 4\'ünde primer (%17,3), 19\'unda (%82,7) sekonderkanama mevcuttu. Sekonder kanama ile gelen hastaların geliş zamanlarıkaydedildi (2\'sine postoperatif 4.gün, 5\'inde 5. gün, 1\'inde 6.gün, 4\'ünde 7. gün, 2\'sinde 8.gün, 3\'ünde 10.gün, 1\'inde 12.gün ve 1\'inde 14.gün). 20 hastanın kanaması kan transfüzyonu ve konservatif metodlarla kontrolaltına alındı (%86,9). 3 hastaya ameliyathane şartlarında müdahale edildi. Ameliyathanede kontrol altına alınan 3 hastanın 1\'inde eksternal karotidarter ligasyonu yapıldı.

Hemorrhage is one of the most important and serious complications which follows tonsillectomy. In this retrospective study, 14 male, 9 female, total of 23 patients who were treated at Ear Nose Throat Department at Dicle University Faculty of Medicine for posttonsillectomy hemorrhage were presented. The average age was 15,5 &plusmn; 10,6. There were 4 primary (%17,3), 19 secondary (%82,7) hemorrhage cases. The times of presentation of patients with secondary hemorrhage following tonsillectomy were recorded (2 patiens postoperative 4th day, 5 patients 5th day, 1 patient 6th day, 4 patients 7th day, 2 patients 8th day, 3 patients 10th day, 1 patient 12th day and 1 patient 14th day). 20 patients\'s hemorrhage were taken under control by blood transfusion and  onservative methods (%86,9). Total of 3 patients were taken under control in the operating room. Ligature of the external carotid artery was performed in one of the three patients which taken undercontrol in the operatig room.
Pediatrik Toraks Patolojilerinde Çok Dedektörlü BT\'nin Rolü
The Role of Multidetector CT in Pediatric Lung Disease
Yazar: Şentürk, Senem; Akay, Hatice Öztürkmen
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Lung Disease, Multidetector CT, Pediatric Patients, Clinical Preliminary Diagnosis ; Akciğer Patolojileri; Çok Dedektörlü BT; Pediatrik Olgular; Klinik Ön Tanı

Toraks bilgisayarlı tomografisi çocuklarda akciğer patolojilerinin değerlendirilmesinde kullanılan tanı yöntemlerinden biridir. Bu çalışmada retrospektif olarak pediatrik yaş grubundaki 150 hastanın toraks bilgisayarlı tomografi görüntüleri, olguların bilgisayar ortamında kayıtlı olan klinik ön tanıları ve akciğer grafi bulguları ile karşılaştırmalı olarak değerlendirildi. Toraks bilgisayarlı tomografi tetkikinin en çok akciğer enfeksiyonu-pnömoni ön tanısı ile istendiği saptandı. Diğer ön tanılar arasında tekrarlayan akciğer enfeksiyonu, malignite, kronik öksürük, yabancı cisim aspirasyonu, plevral sıvı, tüberküloz ve bronşektazi yer almaktaydı. Bilgisayarlı tomografide en sık saptanan parankim bulgusu atelektaziydi. Parankimal konsolidasyon, plevral sıvı, bronşektazi, mozaik patern, buzlu cam dansitesi, nodüler infiltrasyon ve nodül diğer bulgulardı. Bu çalışmada bilgisayarlı tomografi ile akciğer grafisinde izlenmeyen bazı parankimal lezyonlarla, pnömoni komplikasyonları ve plevral sıvıların rahatlıkla saptanabildiği gösterildi. Çeşitli görüntüleme tekniklerinin yararlı olduğu toraks patolojilerinde, radyasyonun zararlı etkilerine duyarlı olan çocukluk yaş grubunda, gereksiz radyasyon maruziyetinden kaçınmak için bilgisayarlı tomografi endikasyonu belirlenirken klinisyenin radyologdan görüş alarak karar vermesi uygun olacaktır.

Chest computed tomography is one of the diagnostic procedures used for evaluation of lung disease in pediatric patients. In this study chest computed tomography images of 150 pediatric patients were reviwed retrospectively in comparison with preliminary clinical diagnosis and chest radiography findings recorded in computer files. The most common preliminary diagnosis for demand of chest computed tomography was lung infection-pneumonia. Recurrent lung infections, malignancy, chronic cough, foreign body aspiration, pleural effusion, tuberculosis and bronchiectasis were other preliminary diagnoses. The most common parenchymal pathology detected by computed tomography was atelectasis. Parenchymal consolidation, pleural effusion, bronchiectasis, mosaic attenuation, ground-glass opacity, nodular infiltration and nodule were other findings. In this study it was shown that some parenchymal lesions, pneumonia complications and pleural effusions, which were not evident on chest radiography, could be easily determined on computed tomography. In lung pathologies various imaging modalities are beneficial and to avoid unnecessary radiation exposure in pediatric patients, who are sensitive to radiation hazards, when the indication of computed tomography is determined, clinician should better take sentiments from the radiologist.
Pediatrik Toraks Patolojilerinde Çok Dedektörlü BT\'nin Rolü
Ectopic Neurohypophysis in Patient with Pituitary Dwarfism: A Case Report
Yazar: Kılınç, İlhan; Gökalp, Deniz; Özmen, Cihan Akgül
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Ectopic Neurohypophysis, Pituitary Dwarfism, MRI ; Ektopik Nörohipofiz, Hipofizer Cücelik, MR

Ektopik nörohipofiz, büyüme hormonu eksikliğine bağlı cüceliğe eşlikedebilen bir hipofiz bezi anomalisidir. Biz de hipofizer cüceliğe eşlik edenektopik nörohipofizli olgumuzun klinik ve radyolojik bulguları ile sunduk.21 yaşında erkek hasta başvuru şikayeti boy kısalığı idi. Hastanın prolaktindışındaki tüm anterior hipofiz hormonları düşüktü. Kontrastlı hipofiz MRincelemede nörohipofizer parlak nokta ektopik olarak median eminensdüzeyinde olup, hipofiz sapı izlenmedi. Sonuç olarak ektopik nörohipofizpituiter cüceliğe eşlik edebilir. Bu olguların ek patolojilerin varlığıaçısından kranial MR tetkiki ile görüntülenmeleri yararlı olabilir.

Ectopic neurohypophysis is an anomaly of the Pituitary gland which may be associated with short stature due to Growth hormone deficiency. MRI is the modality of choice in diagnosing this condition. We present a case of pituitary dwarfism and ectopic neurohypophysis with clinical and radiological findings. 21 year-old male admitted with short stature. All hormones, except prolactin, of anterior hypophysis were low. Bright spot was ectopically located at level of median eminence on enhanced MRI of hypophysis and stalk of hypophysis was not observed. Ectopic neurohypophysis may be present with pituitary dwarfism. Cranial MRI may be useful to investigate related pathologies in such cases.
Dubin-Johnson Sendromu Tanılı Bir Olgu Nedeniyle Konjuge Hiperbilirubinemiler
A Case with Conjugated Hyperbilrubinemia Diagnosed As Dubin Johnson Syndrome
Yazar: Bayan, Kadim; Tüzün, Yekta; Özcan, Mansur; Yılmaz, Şerif; Turgutalp, Sezer
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Dubin-Johnson Syndrome, Hereditary Hyperbilirubinemia, Icterus ; Dubin-Johnson Sendromu, Herediter Hiperbilirübinemi, İkter

Dubin-Johnson sendromu (DJS) hafif derecede kronik konjuge hiperbilirübinemi ile karakterize nadir görülen bir hastalıktır. Bu konjenital sendromda, konjuge anyonların safra kanalikülüne itrahında bozukluk vardır. Safra asitlerinin atılımı genellikle normaldir. DJS\'lu hastalarda multidrug resistans related protein (MRP-2) geninde farklı mutasyonlar tespit edilmiştir. Hastalar asemptomatik olmakla birlikte bazen müphem karın ağrısı, hafif sarılık, halsizlik gibi bünyesel semptomlar görülebilir. Ondokuz yaşında erkek hasta doğduğundan beri mevcut olan sarılık yakınması ile kliniğe yatırıldı. Hastada müphem karın ağrısı ve sarılık mevcuttu. Kaşıntı yoktu. Tam kan sayımı, protrombin zamanı ve serum tarnsaminazlar, alkalen fosfataz, safra asitleri, kolesterol ve albumin değerleri normal sınırlardaydı. Serum total bilirübin konsantrasyonu 6,5 mg/dL, direkt bilirübin konsantrasyonu 4.9 mg/dL idi. 99mTc-HIDA ile yapılan hepatobiliyer sintigrafi incelemesinde karaciğer normal olup safra kesesi ise enjeksiyondan sonra geç görüntülendi. Karaciğer biyopsisinde santral ven çevresinde yoğun pigmentasyon izlendi. Bu yazıda  konjuge hiperbilirübineminin nadir nedenlerinden biri olan Dubin-Johnson sendromunu sunmayı ve herediter sarılık ayırıcı tanısını vurgulamayı amaçladık.

Dubin-Johnson Syndrome (DJS) is a rare entity and characterized by mild, chronic, conjugated  yperbilirubinemia. The abnormality of this congenital syndrome is excretion of conjugated anions into the bile canaliculus. However, acid excretion into bile is usually normal. Different mutations in multidrug resistans related protein (MRP-2) gene were identified in patients with DJS. These patients are asymptomatic and sometimes can occur constitutional symptoms such as weakness, mild icterus and abdominal pain. A 19-years-oldmale patient admitted with icterus lasting since the neonatal period. He had vague abdominal pain and icterus. Pruritus was absent. Complete blood count, prothrombin time, transaminases, alkaline phosphatase, serum levels of bile acids, cholesterol and albumin were all normal. Serum total bilirubin concentration was 6,5 mg/dL, direct bilirubin concentration was 4.9 mg/dL. Hepatobilliary scan with 99mTc-HIDA excretion showed a normal liver and the gallbladder was visualized late after dye injection. Liver biopsy showed dense pigmentation around central vein. In this report we aimed to introduce a rare condition of conjugated hyperbilirubinemia diagnosed as Dubin-Johnson Syndrome and to make a point of view to differential diagnosis in hereditary jaundice.
Siklik Kusma Sendromu
Cyclic Vomiting Syndrome
Yazar: Menteş, Sultan Ecer; Okur, Nurettin; Günel, M. Emin; Okur, Nilüfer; Taş, M. Ali
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Çocuk, Siklik, Kusma ; Child,cyclic,vomiting

Siklik kusma sendromu belirli aralıklarla tekrarlayan, bulantı, kusma gibi semptomlarla karekterize bir hastalıktır. Bu semptomlar saatler ve günler boyunca devam eder. Ataklar arasındaki dönemde semptom yoktur. Gastroözafagial reflüden sonra çocuklarda en sık tekrarlayan kusma nedenlerindendir. Etyolojisi ve patogenezi hala tam bilinmemektedir. Majör kriterler; üç veya daha fazla kusma atağı, epizodlar arasında hastanın sağlıklı olması, semptomların başlangıç ve gelişiminin stereotipik olması ve herhangi bir radyolojik veya laboratuar bulgusunun olmamasıdır. Siklik kusma sendromu düşünülen iki olgu sunulmaktadır.

Cyclic Vomiting Syndrome is a disorder characterized by recurrent, nausea, vomiting and other symptoms, separated. These episodes carries on for hours and days. There is no symptoms between attacks. The most recurrented reason of vomiting after gastroozafagial reflu at childeren.The etiology and pathology is still unknown. Major criterions are, three or more vomiting attacks, being healthy patients between episodes, stereotype preface and progress and whichever, radiology or laboratory finding. The two fact which thought as a Cyclic Vomiting Syndrome are discussed.
Transtorasik Dikiş İğnesi\'ne Bağlı Diafragma Rüptürü
Diaphragmatic Rupture Secondary to Transthoracic Sewing Needle
Yazar: Eren, Şevval Eren; Avcı, Alper; Oruç, Menduh; Öztürk, Bülent
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Penetran Trauma, Sewing Needle, Diaphragma, Rupture ; Penetran Travma, Dikiş İğnesi, Diafragma, Rüptür.

Travmatik diafragma rüptürleri genellikle, penetran-künt travma sonrası veya iyatrojenik olarak oluşmaktadırlar. Yüksek morbidite ve mortalite ile birliktelik gösteren diafragma rüptürleri son yıllarda artan oranda rapor edilmektedirler. Birçoğuna yandaş organ yaralanması eşlik etmektedir. Yandaş organ yaralanmalarının kliniğe hakim olması, direkt grafiler ile tanının güç olmasından dolayı halen bir çok olguda tanıda gecikilmekte, çoğu zaman tanı yandaş organ yaralanmalarına bağlı yapılan ameliyatlarda intraoperatif olarak konmaktadır. Penetran torakoabdominal travmalarda oluşan diafragma rüptürlerinde etken olan kesici delici alet, boyut olarak diafragmaya ulaşabilecek büyüklükdeki bıçak veya şiş iken, iğne gibi küçük boyutlu delici aletlerin travmasına bağlı diafragma rüptürü çok nadir görülen bir durumdur. Ondört yaşında, mental retarde erkek hastada göğüs sol tarafına batan bir dikiş iğnesine bağlı olarak gelişen ve tanısı intraop olarak konan, sol diafragma rüptürü olgusunu sunmaktayız.

Traumatic rupture of the diaphragm usually results from blunt or penetration injuies, or iatrogenic causes. Traumatic diaphragmatic rupture is reported with increasing frequency and is associated with high morbidity and mortality. There are usually concomitant organ injuries with it. In many cases it is difficult to diagnose diaphmatic rupture because of the concomitant organ injuries clinic presentation and insufficiency of the plain graphies. In many times diagnosing is done intaoperative period. Usually, penetran diaphragm rupturies caused by big sized knife and skewer. Small sized needle caused cases are rarely seen. We are repoting mental retardated 14-year-old boy with left diaphragm rupture caused by a needle.
Miyokardiyal İskemi Reperfüzyon Hasarı
Ischemia-Reperfusion-Induced Injury of Myocardium
Yazar: Akkoç, Hasan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Ischemia, Reperfusion injury, Free Oxygen Radicals, Myocardium ; İskemi, Reperfüzyon Hasarı, Serbest Oksijen Radikalleri, Miyokardiyum..

İskemi veya iskemi sonrası reperfüzyona maruz kalan hücre ya da dokularda ciddi zedelenmeler oluşmaktadır. Reperfüzyon döneminde hücre içine moleküler oksijenin girişiyle hızla oluşan serbest oksijen radikalleri, reperfüzyon hasarında sorumlu tutulan faktörlerin başında gelmektedir. Reperfüzyon hasarına en fazla duyarlı olan hücresel yapılar membran lipidleri, proteinler, nükleik asitler ve deoksiribonükleik asit molekülleridir. Bu yapılarda meydana gelen değişimler sonucunda miyokardiyal sersemleme, reperfüzyon aritmileri, myositlerde nekroz, koroner endotelyal ve mikrovasküler disfonksiyon oluşabilir.

Serious injuries can be seen on the cells or tissues by the exposure to ischemia or reperfusion after ischemia. Free oxygen radicals, rapidly formed by the influx of molecular oxygen during the period of reperfusion, are the most important factors that are responsible for reperfusion injuries. The most sensitive cellular structures to reperfusion injury are membrane lipids, proteins, nucleic acids and deoxyribonucleic acids. The alterations occured on these structures can cause myocardial stunning, reperfusioninduced arrhythmias, necrosis of myosites, coronary, endothelial and microvasculatory disfunction.
Osteoporoz Tanısında Kullanılan Kemik Mineral Yoğunluğu Ölçüm Yöntemleri
Bone Mineral Density Measurement Methods That Are Used At Diagnosis of Osteoporosis
Yazar: Akpolat, Veysi Akpolat
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Bone Densitometry Methods, Bone Mineral Density, Osteoporosis ; Kemik Dansitometre Yöntemleri, Kemik Mineral Yoğunluğu, Osteoporoz

Bu derlemede, osteoporoz tanısında kullanılan kemik mineral yoğunluğu (KMY) ölçüm yöntemleri (Dual Energy X-ray Absorbtiometry (DXA), Single Photon Absorbtiometry (SPA), Dual Photon Absorbtiometry (DPA), Quantitative Computerised Tomography (QCT), Speed Of Sound (SOS) ve Broad Band Ultrasonic Attenuation (BUA) parametrelerini içeren ultrasonik ölçüm, Single Energy X-ray Absorbtiometry (SXA), özellikleri ve kullanım endikasyonları karşılaştırmalı olarak sunulmuştur.

Bone mineral density measurement methods (Dual Energy X-ray Absorbtiometry (DXA), Single Photon Absorbtiometry (SPA), Dual Photon Absorbtiometry (DPA), Quantitative Computerised Tomography (QCT), Speed Of Sound (SOS) and Broad Band Ultrasonic Attenuation (BUA) parameter include ultrasound, Single Energy X-ray Absorbtiometry (SXA), their properties and application indications that are used to diagnose osteoporosis were presented comparatively.
Tip 1 Diyabetli Hastalarda Açlık, Tokluk Kan Şekerleri ile HbA1c Arasındaki İlişki
The Relationship Between Fasting, Postprandial Glucose Levels and HbA1c in Patients with Type 1 Diabetes
Yazar: Akın, Davut; Çil, Timuçin; Tüzün, Yekta; Gökalp, Deniz; Danış, Ramazan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Relationship, Fasting Glucose, Postprandial Glucose, HbA1c ; İlişki, Açlık Glikozu, Tokluk Glikozu, HbA1c

Açlık ve tokluk kan şekerleriyle HbA1c ilişkisi birçok çalışmada araştırılmıştır. Bu çalışmada tip 1 diyabetli hastalarda açlık kan şekeri (AKŞ), tokluk kan şekeri (TKŞ) ve HbA1c arasındaki ilişkiyi araştırdık. Polikliniğimize başvuran tip 1 diyabetli 86 hasta çalışmaya alındı. Hastaların AKŞ, TKŞ ve HbA1c düzeylerine bakıldı. Değişkenler arasında Pearson korelasyonu uygulandı. Hastaların yaş ortalaması 26,8&plusmn;8,4 yıl ve diyabet süreleri 6,9&plusmn;4,2 yıl hesaplandı. Hastaların AKŞ, TKŞ ve HbA1c ortalamaları sırasıyla 230&plusmn;109 mg/dl, 299&plusmn;123 mg/dl ve 9,8&plusmn;2,8% bulundu. 13 hastanın (%15,1) HbA1c değeri %7 değerinin altındaydı. AKŞ ve TKŞ değerlerinin HbA1c ile korelasyonu sırasıyla r=0,26 (p

Several previous studies investigated the relationship between plasma glucose and HbA1c. We aimed to evaluate the relationship between HbA(1c) and fasting plasma glucose (FPG) and postprandial plasma glucose (PPG) levels in type 1 diabetic subjects 86 Type 1 diabetic patients admitted to our department were included. FPG, PPG and HbA1c values were recorded. Pearson\'s correlation was used between FPG, PPG and HbA1c. The mean age was 26.8&plusmn;8.4 years, and mean duration of diabetes was 6.9&plusmn;4.2 years. The means of FPG, PPG, and HbA1c were 230&plusmn;109 mg/dl, 299&plusmn;123 mg/dl ve 9,8&plusmn;2,8%, respectively. A HbA1c level < 7.0% was obtained in 13 (15.1%) patients. Pearson&#39;s correlation coefficient for HbA1c and FPG, and PPG 0.26 (p