hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
TESİS YÖNETİMİNDE DIŞ KAYNAK KULLANIMININ EĞİLİMLERİ VE STRATEJİK ETKİLERİ
TRENDS AND STRATEGIC IMPLICATIONS OF OUTSOURCING IN FACILITY MANAGEMENT
Yazar: Keskin, Esra
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 52, 2025
Anahtar kelimeler: Information Systems Organisation and Management ; Bilgi Sistemleri Organizasyonu ve Yönetimi ; Dış kaynak kullanımı,tesis yönetimi,stratejik yönetim ; Outsourcing,facility management,strategic management,operational efficiency

Dış kaynak kullanımı, farklı sektörlerde faaliyet gösteren kurumların operasyonel verimlilik sağlama, maliyetleri düşürme ve uzmanlık gerektiren alanlarda yüksek kaliteli hizmetlere erişme amacıyla başvurdukları stratejik bir yönetim yaklaşımıdır. Tesis yönetimi alanında ise; güvenlik, temizlik, teknik bakım ve idari süreçler gibi çok çeşitli hizmet alanlarında yaygın olarak uygulanmaktadır. Araştırma, Türkiye’de tesis yönetiminde dış kaynak kullanımına yönelik güncel eğilimleri, tercih edilen hizmet alanlarını ve bu uygulamaların avantaj–dezavantajlarını ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Saha verileri, literatür bulguları ile birlikte analiz edilerek hem teorik hem de uygulamalı düzeyde bütüncül bir bakış açısı sunulmaktadır. Bu amaçla karma yöntem yaklaşımı kullanılmış; ilk aşamada dış kaynak kullanımının kavramsal çerçevesi, tarihsel gelişimi ve uygulama alanlarına ilişkin kapsamlı bir literatür taraması yapılmıştır. İkinci aşamada ise farklı tesislerde görev yapan 63 yöneticiye çevrimiçi anket uygulanmıştır. Elde edilen bulgular tesis yönetiminde dış kaynak kullanımının hem operasyonel verimlilik hem de stratejik esneklik sağlama potansiyeline sahip olduğunu, ancak hizmet sağlayıcıya bağımlılık ve kalite dalgalanmaları gibi risklerin de göz ardı edilmemesi gerektiğini göstermektedir.

Outsourcing is a strategic management approach employed by organisations across various sectors to enhance operational efficiency, reduce costs, and gain access to high-quality services in areas requiring specialised expertise. In the field of facility management, it is widely applied to a diverse range of services, including security, cleaning, technical maintenance, and administrative processes. This research was conducted to identify current trends, preferred service areas, and the advantages and disadvantages of outsourcing in facility management in Türkiye. By analysing field data alongside findings from the literature, the research offers a comprehensive perspective at both theoretical and practical levels. Adopting a mixed-method approach, the first stage involved an extensive literature review to establish the conceptual framework, historical development, and areas of application of outsourcing. In the second stage, an online survey was conducted with 63 managers working in different facilities. The findings indicate that outsourcing in facility management has the potential to deliver both operational efficiency and strategic flexibility; however, risks such as dependence on service providers and fluctuations in service quality should not be overlooked.
DAVID HAMMONS’IN SANATINDA IRKÇILIĞIN ELEŞTİRİSİ
THE CRITIQUE OF RACISM IN DAVID HAMMONS’ ART
Yazar: Karanfil, Serhan
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 52, 2025
Anahtar kelimeler: Art Theory ; Sanat Teorisi ; Contemporary Art ; Çağdaş Sanat ; Art History, Theory and Criticism (Other) ; Sanat Tarihi, Teori ve Eleştiri (Diğer) ; David Hammons,ırkçılık,ırkçılık eleştirileri ; David Hammons,racism,criticism of racism

Bu makale, Afro-Amerikalı sanatçı David Hammons’ın eserleri üzerinden Amerika’daki ırkçılık, toplumsal eşitsizlikler ve kimlik meselelerinin sanatsal pratiklerle nasıl eleştirildiğini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Hammons, buluntu nesneler, gündelik materyaller ve performans sanatı aracılığıyla siyah bedenin temsili, siyah kültürün kamusal alandaki görünürlüğü ve kimlik inşası gibi temalar üzerine çalışmaktadır. Eserlerinde ırkçılığın tarihsel, yapısal ve kültürel boyutlarını inceleyerek, siyah kimliğinin çok katmanlı, direniş dolu ve zengin yapısını ortaya koymaktadır. Sanatı, toplumsal eleştiri ve sembolizmi güçlü biçimde harmanlayarak izleyiciyi mevcut kalıpları sorgulamaya ve derinlemesine düşünmeye davet etmektedir. Çalışmada, Hammons’ın sanatsal pratiğinin ırkçılığa karşı eleştirel duruşu ve toplumsal adaletsizliklere karşı farkındalık yaratmadaki önemini vurgulamaktadır. Hammons’ın eserlerinde kullandığı semboller ve materyaller, izleyicide kimlik, aidiyet ve güç ilişkileri hakkında yeniden düşünme fırsatı yaratırken, sanatın direniş ve dönüşüm aracı olarak işlevini de pekiştirmektedir. Bu bağlamda, makale sanatın toplumsal değişim üzerindeki potansiyelini tartışmakta ve Hammons’ın çalışmalarının bu potansiyeli somutlaştıran önemli bir örnek olduğunu göstermektedir.

This article comprehensively examines how issues of racism, social inequality, and identity in America are critiqued through the artistic practices of African-American artist David Hammons. Hammons works on themes such as the representation of the black body, the visibility of black culture in the public sphere, and the construction of identity through found objects, everyday materials, and performance art. By examining the historical, structural, and cultural dimensions of racism in his works, he reveals the multi-layered, resistant, and rich structure of black identity. His art powerfully blends social criticism and symbolism, inviting viewers to question existing patterns and think deeply. The study emphasizes the importance of Hammons' artistic practice in taking a critical stance against racism and raising awareness of social injustices. The symbols and materials Hammons uses in his works encourage viewers to rethink issues of identity, belonging, and power relations, while also reinforcing art's role as an agent of resistance and transformation. In this context, the article discusses art's potential for social change and demonstrates that Hammons' work is an important example of this potential in action.
OSMANLI TAŞRASINDA RÜŞDİYE MEKTEPLERİN KURUMSALLAŞMA ÇABALARI (1848-1880)
INSTİTUTİONALİZATİON EFFORTS OF RÜŞDİYE SCHOOLS İN THE OTTOMAN PROVİNCES (1848-1880)
Yazar: Ertekin, Abdusselam
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 51, 2025
Anahtar kelimeler: History of Ottoman Education ; Osmanlı Eğitim Tarihi ; Ottoman State,Education,Rüşdiye Schools,Provinces ; Osmanlı Devleti,Maarif,Rüşdiye Mektepleri,Taşra

Bu çalışma, Osmanlı Devleti’nin Tanzimat dönemi modernleşme hamlelerinin en önemli halkalarından biri olan rüşdiye mekteplerinin 1848-1880 yılları arasında taşrada geçirdiği kurumsallaşma çabalarını ele almaktadır. Araştırmanın temel savı rüşdiye mekteplerini taşrada teşkilinin yalnızca merkezî iradenin tek yönlü bir tatbikatı olmayıp bilakis merkezin standartlaştırıcı hedefleri ile taşranın idari, mali ve toplumsal gerçeklikleri arasında sürekli bir müzakere, uyum arayışı ve yerel inisiyatifler üzerinden şekillendiğini ortaya kaymaktadır. Arşiv belgeleri ile dönemin basınına dayanılarak yürütülen inceleme, taşra rüşdiyelerin tarihi bir eğitim kurumunun inşasından öte XIX. yüzyıl Osmanlı modernleşmesinin idari, mali ve sosyal zorluklarının bir aynası olarak okunabilir. Bu nedenle rüşdiyelerin taşradaki serencamı merkez-taşra ilişkilerinin karmaşık ve çok katmanlı mahiyetini anlamak bakımından bir örnek niteliği taşımaktadır.

This study examines the institutionalization efforts of rüşdiye schools—one of the most crucial components of the Tanzimat-era modernization initiatives of the Ottoman Empire—between 1848 and 1880 in the provinces. The central argument of the research is that the establishment of rüşdiye schools in the provinces was not merely a one-sided implementation of central authority, but rather a process shaped through ongoing negotiation, adaptation, and local initiatives between the standardizing objectives of the center and the administrative, financial, and social realities of the provinces. Drawing upon archival documents and contemporary press sources, the study demonstrates that the history of provincial rüşdiye schools can be read not only as the construction of a new educational institution, but also as a mirror reflecting the administrative, fiscal, and social challenges of nineteenth-century Ottoman modernization. In this respect, the trajectory of rüşdiyes in the provinces serves as an illustrative example for understanding the complex and multi-layered nature of center–province relations.
STÜDYO DAİRELERDEKİ YAŞAM TARZINI “DAİRE” PROGRAMI ÜZERİNDEN ANLAMAK
UNDERSTANDING THE LIFESTYLE IN STUDIO APARTMENTS  THROUGH THE ‘APARTMENT’ PROGRAMME
Yazar: Ayhan, Döne
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 51, 2025
Anahtar kelimeler: Urban Sociology and Community Studies ; Kent Sosyolojisi ve Toplum Çalışmaları ; Sociology (Other) ; Sosyoloji (Diğer) ; stüdyo daire,ev,yaşam tarzı,mekân sosyolojisi. ; studio apartment,house,lifestyle,sociology of space.

Ev, bireylerin barınma ihtiyacına hizmet etmenin dışında konumu ve nitelikleriyle toplumsal anlamı olan bir mekandır. Merkezi konumu ve minimal bir yaşam tarzıyla işlevsel olan stüdyo daireler günümüzde çoğunlukla genç profesyonellerin tercihi olmaktadır. Yaşam tarzı ve ev tipolojisi arasındaki ilişkiyi inceleyen bu çalışma çevrimiçi video ve sosyal medya platformu olan Youtube platformundaki “Daire” kanalında yer alan videolar içerisindeki stüdyo dairelerde yaşayan insanların yaşam tarzını anlamaya odaklanmaktadır. Stüdyo dairelerde yaşayan kişilerin videoları onların evlerini, dekorasyon fikirlerini ve yaşam tarzlarını anlamaya elverişli olması sebebiyle nitel araştırma yöntemine göre dizayn edilmiştir. Veri toplama tekniği olarak doküman analizi kullanılmıştır. Betimsel analiz sonucunda eve atfedilen anlam ve kıymet, stüdyo dairede yaşama nedenleri, stüdyo dairede yaşam tarzı olmak üzere üç temaya ulaşılmıştır. Çalışmanın bulguları stüdyo dairelerin barınma mekânı olmanın ötesinde kültürel ve ekonomik sermayenin sembolik göstergesi haline geldiğini ortaya koymaktadır.

A house is a place that serves the housing needs of individuals, but it also has social significance due to its location and characteristics. Studio apartments, which are functional with a central location and a minimal lifestyle, are mostly preferred by young professionals today. This study, which examines the relationship between lifestyle and house typology, focuses on understanding the lifestyle of people living in studio apartments in the videos on the ‘Daire’ channel on YouTube, an online and social media platform. The study was designed according to the qualitative research method since the videos of the people living in studio apartments are suitable for understanding their homes, decoration ideas, and lifestyles. Document analysis was used as a data collection technique. The descriptive analysis resulted in three themes: the meaning and value attributed to the home, the reasons for living in a studio apartment, and and the lifestyle in a studio apartment. The findings of the study reveal that studio apartments have become a symbolic representation of cultural and economic capital beyond their function as living spaces.
SURİYE TÜRKMENLERİNİN TÜRKİYE’YE GÖÇÜ SONRASINDA DİL VE KÜLTÜR ADAPTASYONLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
AN ASSESSMENT OF LANGUAGE AND CULTURAL ADAPTATİONS OF SYRIAN TURKMENS AFTER THEIR MİGRATION TO TURKEY
Yazar: Türk, Osman; Aslanoğlu, Merve
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 52, 2025
Anahtar kelimeler: New Turkish Language (Turkish of Old Anatolia, Ottoman, Turkiye) ; Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi) ; Suriye Türkmenleri,Göç,Adaptasyon Süreci ; Syrian Turkmens,Migration,Adaptation Process

Göç insanlık tarihinin en eski ve dinamik olgularından biridir. İklim değişiklikleri, savaşlar ve siyasi baskılar gibi çok çeşitli nedenlerle gerçekleşen göç hareketleri; sadece coğrafi bir yer değişimi değil, aynı zamanda bireylerin ve toplulukların kimliklerini, dillerini, kültürel normlarını yeniden tanımlama-oluşturma süreçlerini de beraberinde getirir. Göçmenler, bir yandan kendi kültürlerini aktarmaya çalışırken öte yandan toplumsal kabul görebilmek için yeni çevreye uyum sağlama baskısını da hissetmektedir. Suriye Türkmenleri her ne kadar ortak dil ve kültürün yaşatıldığı Anadolu’daki soydaşlarının yanına göç etmiş olsalar da birtakım kırılmalar ve evrilmelerin meydana geldiği adaptasyon sürecine dâhil olmuşlardır. Bu doğrultuda bu çalışma, Arap Baharı sonrası gelişen zorunlu göç bağlamında Suriye Türkmenlerinin Türkiye'deki toplumsal ve dilsel uyum süreçlerini incelemeyi; bu sürecin tarihsel, kültürel ve sosyolojik boyutlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Migration is one of the oldest and most dynamic phenomena in human history. Migratory movements, which occur for a variety of reasons such as climate change, war, and political oppression, involve not only a geographical displacement but also a process of redefining and reshaping the identities, languages, and cultural norms of individuals and communities. While migrants strive to transmit their own cultures, they also feel the pressure to adapt to the new environment in order to gain social acceptance. Although Syrian Turkmen migrated to join their compatriots in Anatolia, where a common language and culture are maintained, they have also entered an adaptation process that has experienced a number of ruptures and evolutions. Accordingly, this study aims to examine the social and linguistic adaptation processes of Syrian Turkmen in Türkiye within the context of forced migration following the Arab Spring and to reveal the historical, cultural, and sociological dimensions of this process.
JAMES BALDWIN VE DEMIR ÖZLÜ’NÜN ROMANLARINDA MEKÂN VE BELLEK
SPACE AND MEMORY IN THE NOVELS OF JAMES BALDWIN AND DEMIR ÖZLÜ
Yazar: Onder, Alev
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 51, 2025
Anahtar kelimeler: World Languages, Literature and Culture (Other) ; Dünya Dilleri, Edebiyatı ve Kültürü (Diğer) ; Demir Özlü,James Baldwin,mekân,bellek,karşılaştırmalı edebiyat ; Demir Özlü,James Baldwin,space,memory,comparative literature

Mekân, edebî eserlerde kültürel kimlik ve belleğin inşasında temel bir unsur olarak işlev görür ve karakterlerin özbenliğinin oluşumuna dair unsurları yansıtma gücünü taşır. Bu bağlamda dış çevre betimlemeleri karakterlerin duygu ve düşünce dünyalarının dışavurumunda önemli role sahiptir. Bu makalede Baldwin'in Another Country romanı ile Demir Özlü'nün Amerika 1954 romanı, özellikle mekân kurgusuna odaklanarak analiz edilmektedir. Baldwin ve Özlü'nün eserleri mekân ve belleği kavramsallaştırma, kurgulama biçimleri ve bu kavramların işlevleri açısından incelenmektedir. Toplumsal duyarlılıkları ile öne çıkan bu iki yazar bellek mekânlarını resmettikleri eserleriyle psikolojik ve sosyolojik olgularla bireyin ve toplumun varoluş serüvenini estetik düzleme taşır. Ayrımcılığa ve hegemonik değerlere karşı mücadele etmenin yanı sıra iktidar aygıtlarını eleştiren Baldwin ve Özlü’nün metropollere dair görüşleri bu iki yazarın kapitalizm ve ırkçılık karşıtı söylemlerine işaret eder. Bu çalışmada Baldwin ve Özlü’nün özellikle New York'u betimlemelerinden yola çıkarak bu iki yazarın mekânsal unsurlar üzerine düşüncelerine dikkat çekmek amaçlanmaktadır. Ayrıca bellek ve kimliğin yeniden inşasında mekânın kilit rolü vurgulanmaktadır.

In literary studies, space functions as a basic element in constructing cultural identity and memory, which reflects formations of the characters’ elements related to formations of self-awareness. Descriptions of the external environment play a key role in expressing the emotional and mental worlds of the characters. This article offers an analysis of James Baldwin’s novel Another Country and Turkish author Demir Özlü’s novel Amerika 1954, with a particular emphasis on their representations of space. This study examines the narrative strategies employed by Baldwin and Özlü in their conceptualisation and construction of space and memory, and the function of these concepts in their works. Authors who stand out for their social awareness depict the psychological and sociological phenomena of individuals and societies through their works, which portray places of memory and convey these phenomena to an aesthetic realm. Baldwin and Özlü's views on metropolises, which evince an opposition to discrimination and hegemonic values while criticising instruments of power, reveal their anti-capitalist and anti-racist stance. This article aims to draw attention to these two authors’ reflections on the spatial elements by means of their descriptions of New York. Furthermore, the text highlights the crucial part that space plays in the process of rebuilding memory and identity.
ORTAÇAĞ İSLAM SERAMİK SANATINDA ADIYAMAN
ADIYAMAN IN MEDEIVAL ISLAMIC CERAMIC ART
Yazar: Polat, Turgay
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 52, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Arts ; İslam Sanatları ; Adıyaman,İslami Dönem,Seramik,Ortaçağ ; Adıyaman,Islamic Period,Ceramic,Medeival

Bereketli Hilal’in (Fertile Crescent) kuzey ucunda bulunan Adıyaman bugün Anadolu’nun Güneydoğusunda bulunan önemli bir kent olmasının yanı sıra tarihi, coğrafik ve kültürel anlamda Bereketli Hilal olarak bilinen bölgeyle bağlıdır. Bu coğrafi bağlılığın yanında kültürel benzerlik ve verimli toprakları sayesinde tarih boyunca yerleşim görmüş bu kadim kent özellikle Antik Çağ ve Helenistik devirde önemli devletlerin kurulduğu bir bölge olmuştur. Daha sonraki devirlerde İslam ordularının akınları, Roma, Bizans, Selçuklu, Memluk, Ermeni ve Haçlı Krallığı arasında mücadele alanı olan kentte, bahsi geçen dönemlere ait izler bulunabilmektedir. Özellikle Adıyaman’da Ortaçağa ait merkezlerde ele geçirilen seramikler İslam seramik sanatı içinde kentin önemli ve özel bir yere sahip olduğunu ispatlar niteliktedir. Başta Samsat olmak üzere, Eski Kahta, Tille ve Gritille gibi merkezlerde yapılan kazılar neticesinde elde edilen seramikler Adıyaman’ın Ortaçağ İslam seramik Sanatına katkıları ve diğer İslami dönem seramik üretim merkezleri ile yakından ilişkilerini gözler önüne sermektedir. Bu çalışmada bu ilişkilerin yanı sıra kentin bu önemli merkezleri üzerinden ticari, sosyal, siyasi ve ekonomik geçmişi üzerine çıkarımlar yapılacaktır.

Adıyaman, located in the southeastern Anatolia region of modern Turkey, is integrally connected to the historical and geographical concept of the Fertile Crescent. Owing to its fertile lands and shared cultural ties, this ancient city has hosted continuous human settlement—particularly during the Ancient and Hellenistic eras when several influential states arose in the area. In subsequent centuries, Adıyaman became a contested site among Islamic armies, the Roman and Byzantine Empires, the Seljuk and Mamluk Sultanates, the Armenian Kingdom, and the Crusader States. Archeological traces from various periods still mark the cityscape. Ceramic artifacts from medieval Islamic centers in Adıyaman—including excavations at the sites of Samsat, Eski Kahta, Tille, and Gritille—demonstrate the city’s distinctive importance in Islamic ceramic art. These ceramics also highlight Adıyaman’s close ties with other Islamic-period pottery production centers. This study explores these interregional connections, and draws inferences about the city’s commercial, social, political, and economic history through its ceramic production and associated archaeological evidence.
6 ŞUBAT DEPREMLERİNİN ADIYAMAN İŞGÜCÜ PİYASASI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN TÜRKİYE İŞ KURUMU VERİLERİNE GÖRE ANALİZİ
ANALYSIS OF THE IMPACT OF THE 6 FEBRUARY EARTHQUAKES ON THE ADIYAMAN LABOR MARKET BASED ON DATA FROM THE TURKISH EMPLOYMENT AGENCY
Yazar: Tatar, Mehmet
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 52, 2025
Anahtar kelimeler: Labor Economics and Industrial Relations ; Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri ; 6 Şubat Depremi,Adıyaman,İşgücü Piyasası,İŞKUR ; February 6 earthquake,Adıyaman,Labor Market,İŞKUR

6 Şubat 2023 tarihinde Kahramanmaraş'ın Pazarcık (Mw:7.7) ve Elbistan (Mw:7.6) ilçelerinde meydana gelen iki büyük deprem Adıyaman’ın da içinde yer aldığı 11 ilin sosyo ekonomik yapısını olumsuz etkilemiş ve bölgesel bir krize neden olmuştur. Ölüm, yaralanma, göç ve iş kayıplarının yaşanmasına neden olan bu kriz, Adıyaman işgücü piyasasını olumsuz etkilemiştir. Betimsel istatistik yönteminin kullanıldığı bu çalışmada amaç 6 Şubat depremlerinin Adıyaman işgücü piyasası üzerindeki etkilerini Türkiye İş Kurumunun (İŞKUR) verileri ışığında analiz etmektir. İŞKUR’un verileri üzerinden yapılan analiz, ildeki ekonomik ve sosyal durumu anlamak açısından kritik öneme sahiptir. İŞKUR verileri, kısa vadede işsizlikte artış, açık iş sayısında düşüş, işe yerleştirme sayısında azalma olduğunu, sektörel daralmanın yaşandığını ve istihdam programlarına olan ihtiyacı ortaya koymaktadır. Çalışmanın odak noktası, İŞKUR’un pasif istihdam politikası araçlarıyla Adıyaman’da istihdamı korumaya ve gelir kaybını önlemeye, aktif istihdam politikası araçlarıyla da istihdamın artmasına ve işsizliğin azalmasına katkı sağlamaya çalışmasıdır.

On February 6, 2023, two major earthquakes occurred in the districts of Pazarcık (Mw:7.7) and Elbistan (Mw:7.6) in Kahramanmaraş, negatively affecting the socio-economic structure of 11 provinces, including Adıyaman, and causing a regional crisis. This crisis, which resulted in deaths, injuries, displacement, and job losses, has negatively impacted the labor market in Adıyaman. The aim of this study, which employs descriptive statistical methods, is to analyze the effects of the February 6 earthquakes on the labor market in Adıyaman using data from the Turkish Employment Agency (İŞKUR). The analysis conducted using İŞKUR data is of critical importance in understanding the economic and social situation in the province. İŞKUR data reveals an increase in unemployment, a decrease in the number of job openings, a decline in the number of job placements, sectoral contraction, and the need for employment programs in the short term. The focus of the study is on İŞKUR's efforts to protect employment and prevent income loss in Adıyaman through its passive employment policy tools, and to contribute to increasing employment and reducing unemployment through its active employment policy tools.