hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Morkaraman Koyununun Ön Bacak Venleri Üzerine Makroanatomik Bir Çalışma
Morkaraman Koyununun Ön Bacak Venleri Üzerine Makroanatomik Bir Çalışma
Yazar: Özüdoğru, Zekeriya; Aksoy, Gürsoy; Özdemir, Derviş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Morkaraman koyunu, Ön extremite, Toplardamar

Bu çalışma, Morkaraman koyununda ön bacağının venöz drenajını sağlayan venleri incelemek amacıyla yapıldı. Araştırmada, on adet erişkin Morkaraman koyununun ön bacağı kullanıldı. Materyallere latex enjeksiyon metodu uygulandı. Ön bacağın venöz drenajının v. cephalica ve v. axillaris tarafından sağlandığı tespit edildi. V. axillaris’in v. subscapularis ve v. brachialis’e ayrılarak sonlandığı ve seyri esnasında v. thoracica externa, v. thoracica superficialis ve v. suprascapularis’i verdiği belirlendi. V. subscapularis’ten v. circumflexa humeri cranialis et caudalis’in ortak kökünün ve v. circumflexa scapulae’nın orijin aldığı tespit edildi. V. thoracodorsalis’in, sekiz materyalde v. brachialis’ten, iki materyalde ise v. subscapularis’ten çıktığı saptandı. V. mediana’nın antebrachium’un proximal 1/3’ü düzeyinde v. brachialis’in v. interossea communis’i verdikten sonraki distal devamı olduğu tespit edildi. Damarın caudal’e doğru v. profunda antebrachii’yi verdikten hemen sonra caudal ve cranial olmak üzere iki köke ayrıldığı ve bu köklerin antebrachium’un ortası düzeyinde tekrar lateral ve medial dallara ayrıldığı gözlendi. Lateral dalların antebrachium’un distal 1/3’ü düzeyinde birbirleri ile birleşerek v. radialis’i oluşturduğu, medial dalların ise art. carpi’nin medial yüzünde tekrar birbirleri ile birleşerek v. mediana olarak distal’e doğru seyrine devam ettiği belirlendi.

Bu çalışma, Morkaraman koyununda ön bacağının venöz drenajını sağlayan venleri incelemek amacıyla yapıldı. Araştırmada, on adet erişkin Morkaraman koyununun ön bacağı kullanıldı. Materyallere latex enjeksiyon metodu uygulandı. Ön bacağın venöz drenajının v. cephalica ve v. axillaris tarafından sağlandığı tespit edildi. V. axillaris’in v. subscapularis ve v. brachialis’e ayrılarak sonlandığı ve seyri esnasında v. thoracica externa, v. thoracica superficialis ve v. suprascapularis’i verdiği belirlendi. V. subscapularis’ten v. circumflexa humeri cranialis et caudalis’in ortak kökünün ve v. circumflexa scapulae’nın orijin aldığı tespit edildi. V. thoracodorsalis’in, sekiz materyalde v. brachialis’ten, iki materyalde ise v. subscapularis’ten çıktığı saptandı. V. mediana’nın antebrachium’un proximal 1/3’ü düzeyinde v. brachialis’in v. interossea communis’i verdikten sonraki distal devamı olduğu tespit edildi. Damarın caudal’e doğru v. profunda antebrachii’yi verdikten hemen sonra caudal ve cranial olmak üzere iki köke ayrıldığı ve bu köklerin antebrachium’un ortası düzeyinde tekrar lateral ve medial dallara ayrıldığı gözlendi. Lateral dalların antebrachium’un distal 1/3’ü düzeyinde birbirleri ile birleşerek v. radialis’i oluşturduğu, medial dalların ise art. carpi’nin medial yüzünde tekrar birbirleri ile birleşerek v. mediana olarak distal’e doğru seyrine devam ettiği belirlendi.
Işık Stresi Uygulanan Bıldırcınların (Coturnix coturnix Japonica) İnce Barsaklarında Gözlenen Makroskobik Uzunluk ve Goblet Hücre Sayılarındaki Değişikliklerin İncelenmesi
Işık Stresi Uygulanan Bıldırcınların (Coturnix coturnix Japonica) İnce Barsaklarında Gözlenen Makroskobik Uzunluk ve Goblet Hücre Sayılarındaki Değişikliklerin İncelenmesi
Yazar: Sunar, Mukadder; Özüdoğru, Zekeriya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Bıldırcın, Goblet hücresi, İnce barsak, Stres

Bu çalışma, ışık stresine maruz kalan bıldırcınların duodenum, jejunum ve ileum’unda meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacıyla yapıldı. Bu amaçla 90 adet Japon bıldırcınının ince barsaklarının makroskobik uzunlukları ve goblet hücreleri incelendi. Duodenum, jejunum ve ileum’ları alınarak %10’luk formalin solusyonunda tespit edildi ve rutin bloklaması yapıldı. Hazırlanan kesitler hematoksilen-eosin ve periyodik asit-shiff (PAS) ile boyandı. Gerekli hücre sayımı ve organ ölçümleri yapılarak istatistiksel analiz uygulandı. Yapılan değerlendirmeler sonucunda makroskobik uzunluklarda duodenum ve ileum’da cinsiyet ve muameleye bağlı olarak istatistiksel herhangi bir fark olmadığı, jejunum’da ise ışık stresinin makroskobik uzunlukta azalmalara neden olduğu gözlendi. Cinsiyet ve ışık faktörlerinin duodenum’daki goblet hücre sayısını artırdığı, jejunum ve ileum’da ise önemli bir değişiklik oluşturmadığı saptandı.

Bu çalışma, ışık stresine maruz kalan bıldırcınların duodenum, jejunum ve ileum’unda meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacıyla yapıldı. Bu amaçla 90 adet Japon bıldırcınının ince barsaklarının makroskobik uzunlukları ve goblet hücreleri incelendi. Duodenum, jejunum ve ileum’ları alınarak %10’luk formalin solusyonunda tespit edildi ve rutin bloklaması yapıldı. Hazırlanan kesitler hematoksilen-eosin ve periyodik asit-shiff (PAS) ile boyandı. Gerekli hücre sayımı ve organ ölçümleri yapılarak istatistiksel analiz uygulandı. Yapılan değerlendirmeler sonucunda makroskobik uzunluklarda duodenum ve ileum’da cinsiyet ve muameleye bağlı olarak istatistiksel herhangi bir fark olmadığı, jejunum’da ise ışık stresinin makroskobik uzunlukta azalmalara neden olduğu gözlendi. Cinsiyet ve ışık faktörlerinin duodenum’daki goblet hücre sayısını artırdığı, jejunum ve ileum’da ise önemli bir değişiklik oluşturmadığı saptandı.
Hücre Adezyon Molekülleri
Hücre Adezyon Molekülleri
Yazar: Şensoy, Erhan; Öznurlu, Yasemin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Hücre adezyon molekülleri, İmmunglobulin süper ailesi, İntegrinler, Kaderinler, Selektinler

Organizmada hücreler arası uyum, yaşamın devamlılığının temel kuralını oluşturmaktadır. Bu uyum, çeşitli hücre içi ve hücre dışı faktörler yardımıyla gerçekleştirilmektedir. Bu faktörlerin bir grubunu hücre adezyon molekülleri oluşturur. Hücre adezyon molekülleri; integrinler, selektinler, immunoglobulin süper ailesi ve kaderinler olmak üzere 4 grupta toplanır. Prenatal ve postnatal dönemlerde hücrede meydana gelen gelişim aşamaları; hücresel proliferasyon, göç, farklılaşma ve olgunlaşmada görev alırlar. Hücre hareketlerinin organizasyonunda, immun ve inflamatuvar yanıtın ortaya çıkmasında da oldukça önemli rolleri vardır. Bu derlemede adezyon moleküllerinin yapısal özellikleri ve bu özelliklere bağlı olarak hücreler arası etkileşimdeki fonksiyonları değerlendirilmektedir.

Organizmada hücreler arası uyum, yaşamın devamlılığının temel kuralını oluşturmaktadır. Bu uyum, çeşitli hücre içi ve hücre dışı faktörler yardımıyla gerçekleştirilmektedir. Bu faktörlerin bir grubunu hücre adezyon molekülleri oluşturur. Hücre adezyon molekülleri; integrinler, selektinler, immunoglobulin süper ailesi ve kaderinler olmak üzere 4 grupta toplanır. Prenatal ve postnatal dönemlerde hücrede meydana gelen gelişim aşamaları; hücresel proliferasyon, göç, farklılaşma ve olgunlaşmada görev alırlar. Hücre hareketlerinin organizasyonunda, immun ve inflamatuvar yanıtın ortaya çıkmasında da oldukça önemli rolleri vardır. Bu derlemede adezyon moleküllerinin yapısal özellikleri ve bu özelliklere bağlı olarak hücreler arası etkileşimdeki fonksiyonları değerlendirilmektedir.
Veteriner Hekimlikte Biyoeşdeğerliğin Önemi ve Değerlendirilmesi
Veteriner Hekimlikte Biyoeşdeğerliğin Önemi ve Değerlendirilmesi
Yazar: Alp, Harun
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Biyoyararlanım, Biyoeşdeğerlik, Farmakokinetik

Biyoeşdeğerlik, tüketici, hekim, halk sağlığı, üretici ve uluslar arası ticaret yönüyle büyük önem taşır. ABD ve AB&rsquo;nde, beşeri ilaçlarda olduğu gibi, veteriner hekimliği ilaçlarında da biyoeşdeğerlik çalışmaları titizlikle uygulanmaktadır. Biyoeşdeğerlik çalışmalarının esası referans ürüne karşı test edilecek ilacın biyoeşdeğerliğini karşılaştırmaktır. Referans ürün ise genellikle ilk ruhsat almış ve tam doz olarak kabul edilen üründür. Biyoeşdeğerliğin değerlendirilmesinde ilacın biyoyararlanımı da son derece önemlidir. Biyoyararlanım ve biyoeşdeğerliğin tayini için, önerilen yöntem farmakokinetik çalışmalardır. Plazma yoğunluğu-zaman eğrisi altında kalan alan için %90 güven aralığında kabul sınırları 0.80-1.25 (%80-125)&rsquo;dir, Ydoruk için bu durumun geçerli olmasının yanı sıra etkinlik ve güvenilirliğin göz önünde bulundurulması koşulu ile bu aralığın genişletilmesinin mümkün olabileceği belirtilmektedir.

Biyoeşdeğerlik, tüketici, hekim, halk sağlığı, üretici ve uluslar arası ticaret yönüyle büyük önem taşır. ABD ve AB&rsquo;nde, beşeri ilaçlarda olduğu gibi, veteriner hekimliği ilaçlarında da biyoeşdeğerlik çalışmaları titizlikle uygulanmaktadır. Biyoeşdeğerlik çalışmalarının esası referans ürüne karşı test edilecek ilacın biyoeşdeğerliğini karşılaştırmaktır. Referans ürün ise genellikle ilk ruhsat almış ve tam doz olarak kabul edilen üründür. Biyoeşdeğerliğin değerlendirilmesinde ilacın biyoyararlanımı da son derece önemlidir. Biyoyararlanım ve biyoeşdeğerliğin tayini için, önerilen yöntem farmakokinetik çalışmalardır. Plazma yoğunluğu-zaman eğrisi altında kalan alan için %90 güven aralığında kabul sınırları 0.80-1.25 (%80-125)&rsquo;dir, Ydoruk için bu durumun geçerli olmasının yanı sıra etkinlik ve güvenilirliğin göz önünde bulundurulması koşulu ile bu aralığın genişletilmesinin mümkün olabileceği belirtilmektedir.
Gelişme Dönemindeki Japon Bıldırcınlarının Pankreasındaki Koyu ve Açık Sitoplazmalı Endokrin Hücreler Üzerine Elektron Mikroskobik Araştırmalar
Gelişme Dönemindeki Japon Bıldırcınlarının Pankreasındaki Koyu ve Açık Sitoplazmalı Endokrin Hücreler Üzerine Elektron Mikroskobik Araştırmalar
Yazar: Özüdoğru, Zekeriya; Alabay, Belma; Şimşek, Nejdet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Açık sitoplazmalı endokrin hücreler, Endokrin pankreas, Genç bıldırcın, Koyu  sitoplazmalı endokrin hücreler

Bu çalışma, gelişme dönemindeki Japon bıldırcınlarının pankreasındaki alfa ve beta hücrelerinin elektron mikroskobik yapısının belirlenmesi amacıyla yapıldı. Alfa adacıkları çok sayıda alfa hücreleri ile az sayıda D ve birkaç adet pankreatik polipeptid (PP) hücrelerinden oluşurken, beta adacıkları çok sayıda beta hücreleri ile birkaç adet D ve nadiren de alfa hücrelerinden oluşmaktaydı. Ayrıca, endokrin adacıklardaki alfa ve beta hücrelerinin salgı granülü ve çekirdeklerinin görünüşüne, sitoplazmasındaki serbest ribozom ve polizomların miktarına göre koyu ve açık sitoplazmalı farklı 2 tipinin olduğu belirlendi. Koyu sitoplazmalı hücrelerin açık sitoplazmalı hücrelere göre; çok fazla serbest ribozom, polizom, endoplazmik retikulum ve olgunlaşmamış granüller içermekteydi. Bu çalışmamızın sonucunda, genç Japon bıldırcınlarının endokrin pankreasında alfa ve beta hücrelerinin olgunlaşmamış granül görünümleriyle karakterize farklı tiplerinin bulunduğu belirlenmiş oldu. Endokrin adacıklarda belirlenen bu koyu sitoplazmalı endokrin hücrelerin ya dinlenme dönemindeki hücreler ya da henüz olgunlaşmamış hücreler olabileceği düşünüldü.

Bu çalışma, gelişme dönemindeki Japon bıldırcınlarının pankreasındaki alfa ve beta hücrelerinin elektron mikroskobik yapısının belirlenmesi amacıyla yapıldı. Alfa adacıkları çok sayıda alfa hücreleri ile az sayıda D ve birkaç adet pankreatik polipeptid (PP) hücrelerinden oluşurken, beta adacıkları çok sayıda beta hücreleri ile birkaç adet D ve nadiren de alfa hücrelerinden oluşmaktaydı. Ayrıca, endokrin adacıklardaki alfa ve beta hücrelerinin salgı granülü ve çekirdeklerinin görünüşüne, sitoplazmasındaki serbest ribozom ve polizomların miktarına göre koyu ve açık sitoplazmalı farklı 2 tipinin olduğu belirlendi. Koyu sitoplazmalı hücrelerin açık sitoplazmalı hücrelere göre; çok fazla serbest ribozom, polizom, endoplazmik retikulum ve olgunlaşmamış granüller içermekteydi. Bu çalışmamızın sonucunda, genç Japon bıldırcınlarının endokrin pankreasında alfa ve beta hücrelerinin olgunlaşmamış granül görünümleriyle karakterize farklı tiplerinin bulunduğu belirlenmiş oldu. Endokrin adacıklarda belirlenen bu koyu sitoplazmalı endokrin hücrelerin ya dinlenme dönemindeki hücreler ya da henüz olgunlaşmamış hücreler olabileceği düşünüldü.
İneklerde Postpartum Uterus Enfeksiyonları
İneklerde Postpartum Uterus Enfeksiyonları
Yazar: Polat, Bülent
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: İnek, Patogenez, Postpartum uterus enfeksiyonu, Tanı, Tedavi

Bu derlemede sütçü ineklerde görülen uterus enfeksiyonlarında etiyoloji, patogenez, tanı, savunma sistemi ve tedavi yöntemleri ele alınmıştır. Uterus enfeksiyolarının gelişimi, ineğin immun cevabının yanı sıra bakterinin türü ve yoğunluğuna da bağlıdır. Postpartum dönemde uterustan gram pozitif/negatif aerob ve anaerob bakteriler izole edilmektedir. Tedavide intrauterin antibiyotik ve ansiteptikler, sistemik antibiyotik ve hormonal uygulamalar gibi tek başına ya da kombine olarak uygulanmaktadır. Uterus enfeksiyonlarının tanı ve tedavisinde birçok yöntem kullanılmasına rağmen, bu sorun ineklerde infertilitenin en önemli nedenlerinden biridir.

Bu derlemede sütçü ineklerde görülen uterus enfeksiyonlarında etiyoloji, patogenez, tanı, savunma sistemi ve tedavi yöntemleri ele alınmıştır. Uterus enfeksiyolarının gelişimi, ineğin immun cevabının yanı sıra bakterinin türü ve yoğunluğuna da bağlıdır. Postpartum dönemde uterustan gram pozitif/negatif aerob ve anaerob bakteriler izole edilmektedir. Tedavide intrauterin antibiyotik ve ansiteptikler, sistemik antibiyotik ve hormonal uygulamalar gibi tek başına ya da kombine olarak uygulanmaktadır. Uterus enfeksiyonlarının tanı ve tedavisinde birçok yöntem kullanılmasına rağmen, bu sorun ineklerde infertilitenin en önemli nedenlerinden biridir.
Köpeklerde Subakut Digoksin Toksikasyonunun Klinik Semptomları, Elektrokardiyografi Üzerine Etkileri ve Sağıltımı
Köpeklerde Subakut Digoksin Toksikasyonunun Klinik Semptomları, Elektrokardiyografi Üzerine Etkileri ve Sağıltımı
Yazar: Aytekin, İsmail; Akgül, Yakup
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Digoksin, EKG, Köpek, Tedavi, Toksikasyon

Subakut digoksin toksikasyonda 8 köpek deneme grubu, 4 köpekde kontrol grubu olarak ayrıldı. Ayrılan deneme ve kontrol grubu köpeklere birinci gün 50 μg/kg digoksin intravenöz yolla uygulandı. Bir saat sonra 50 μg/kg digoksin intravenöz yolla ikinci kez uygulandı. İlk uygulanan başlangıç dozundan 4 saat sonra 25 μg/kg digoksin intravenöz yolla üçüncü kez uygulandı. Bunu takiben 2., 3., 4., 5., 6., 7. günlerde 25 μg/kg digoksin günde bir kez intravenöz yolla uygulandı. Subakut digoksin toksikasyonda deneme grubundaki köpeklere sağıltım amacıyla 7. gün 4 mg/kg lidokain intravenöz yolla bir kez uygulandı. Daha sonra 7 gün boyunca 12 saat arayla enalapril maleat oral olarak verildi. Deneme süresince subakut toksikasyon grubu köpeklerde kusma, salivasyon, ürinasyon ve defekasyonda artış, iştahsızlık, hafif derecede dehidrasyon görüldü. Subakut digoksin toksikasyon grubu köpeklerde elektrokardiyografik bulgular incelendiğinde taşikardi, birinci ve ikinci derece kalp bloğu, ST segmentinde çökme, ST segmentinde yükselme, Q-T aralığında uzama, T dalgasında sivrilme görüldü. Histopatolojik incelemelerde toksikasyon grubu köpeklerde endokartda hyalin dejenerasyonları görüldü. Subakut digoksin toksikasyonda lidokain ve enelaprilin kullanımının yararlı olduğu kanısına varıldı.

Subakut digoksin toksikasyonda 8 köpek deneme grubu, 4 köpekde kontrol grubu olarak ayrıldı. Ayrılan deneme ve kontrol grubu köpeklere birinci gün 50 μg/kg digoksin intravenöz yolla uygulandı. Bir saat sonra 50 μg/kg digoksin intravenöz yolla ikinci kez uygulandı. İlk uygulanan başlangıç dozundan 4 saat sonra 25 μg/kg digoksin intravenöz yolla üçüncü kez uygulandı. Bunu takiben 2., 3., 4., 5., 6., 7. günlerde 25 μg/kg digoksin günde bir kez intravenöz yolla uygulandı. Subakut digoksin toksikasyonda deneme grubundaki köpeklere sağıltım amacıyla 7. gün 4 mg/kg lidokain intravenöz yolla bir kez uygulandı. Daha sonra 7 gün boyunca 12 saat arayla enalapril maleat oral olarak verildi. Deneme süresince subakut toksikasyon grubu köpeklerde kusma, salivasyon, ürinasyon ve defekasyonda artış, iştahsızlık, hafif derecede dehidrasyon görüldü. Subakut digoksin toksikasyon grubu köpeklerde elektrokardiyografik bulgular incelendiğinde taşikardi, birinci ve ikinci derece kalp bloğu, ST segmentinde çökme, ST segmentinde yükselme, Q-T aralığında uzama, T dalgasında sivrilme görüldü. Histopatolojik incelemelerde toksikasyon grubu köpeklerde endokartda hyalin dejenerasyonları görüldü. Subakut digoksin toksikasyonda lidokain ve enelaprilin kullanımının yararlı olduğu kanısına varıldı.
Kanatlılarda Klamidiyal Enfeksiyonlar
Kanatlılarda Klamidiyal Enfeksiyonlar
Yazar: Terim Kapakin, Kübra; Kapakin, Samet; Kutsal, Osman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: C. psittaci, Histopatoloji, Kanatlı

Kanatlı klamidiyozis‟i; Chlamydia psittaci tarafından oluşturulan sistemik, bulaşıcı ve aynı zamanda da zoonoz bir hastalıktır. Etken papağan ve muhabbet kuşu gibi psittasin kuşlarında, hindi, tavuk ve ördek gibi ticari amaçla yetiştirilen kanatlılarda olmak üzere 469‟un üzerinde kanatlı türünden izole edilmiştir. Klinik olarak; ateş, iştahsızlık, uyuşukluk, tüylerin kabarması, burun ve göz akıntısı, ishal gibi bulgular gözlenebilir. Histopatolojik olarak; solunum, kardiyovasküler, sindirim, hematopoietik, üriner ve genital sistem organlarında, çoğunluğunu makrofajların oluşturduğu, lenfosit ve plazma hücre infiltrasyonları dikkati çeker. Ayrıca makrofajların içerisinde bazofilik elementer cisimcikler gözlenebilir. Kanatlı hayvan yetiştiriciliğinde önemli hastalıklardan biri olan klamidiyozis de korunma ve kontrol yöntemlerinin bilinmesi, gerek ekonomik yönden, gerekse de insan sağlığı için büyük önem arz etmektedir.

Kanatlı klamidiyozis‟i; Chlamydia psittaci tarafından oluşturulan sistemik, bulaşıcı ve aynı zamanda da zoonoz bir hastalıktır. Etken papağan ve muhabbet kuşu gibi psittasin kuşlarında, hindi, tavuk ve ördek gibi ticari amaçla yetiştirilen kanatlılarda olmak üzere 469‟un üzerinde kanatlı türünden izole edilmiştir. Klinik olarak; ateş, iştahsızlık, uyuşukluk, tüylerin kabarması, burun ve göz akıntısı, ishal gibi bulgular gözlenebilir. Histopatolojik olarak; solunum, kardiyovasküler, sindirim, hematopoietik, üriner ve genital sistem organlarında, çoğunluğunu makrofajların oluşturduğu, lenfosit ve plazma hücre infiltrasyonları dikkati çeker. Ayrıca makrofajların içerisinde bazofilik elementer cisimcikler gözlenebilir. Kanatlı hayvan yetiştiriciliğinde önemli hastalıklardan biri olan klamidiyozis de korunma ve kontrol yöntemlerinin bilinmesi, gerek ekonomik yönden, gerekse de insan sağlığı için büyük önem arz etmektedir.
Bir Köpekte Özefagal Divertikül Olgusu
Bir Köpekte Özefagal Divertikül Olgusu
Yazar: Börkü, Mehmet; Aktaş, Mustafa; Kaya, Mahir
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Köpek, Özefagal Divertikül, Semptom, Sağaltım

Bu olgunun materyalini beslenme sonrası regürgitasyon, solunum güçlüğü ve öksürük şikayetleri bulunan 11 yaşlı dişi Boxer ırkı bir köpek oluşturdu. Hastanın hematolojik ve serum biyokimyasal analizlerinde herhangi bir anormallik yoktu. İndirekt radyografide, özefagusun kranial hiatus özefagus bölgesinde dorsal ve ventrale doğru dilate olduğu belirlendi. Medikal tedavi olarak laktatlı ringer ve %5 dextroz solüsyonları,1 mg/kg 2x1 dozda Metpamid, 2 mg/kg 2x1 dozda Ranitab, 10 cc 4x1 Gaviscon kullanıldı. Bu olgu ile bir köpekte özefagal divertikülün değerlendirilmesi amaçlandı.

Bu olgunun materyalini beslenme sonrası regürgitasyon, solunum güçlüğü ve öksürük şikayetleri bulunan 11 yaşlı dişi Boxer ırkı bir köpek oluşturdu. Hastanın hematolojik ve serum biyokimyasal analizlerinde herhangi bir anormallik yoktu. İndirekt radyografide, özefagusun kranial hiatus özefagus bölgesinde dorsal ve ventrale doğru dilate olduğu belirlendi. Medikal tedavi olarak laktatlı ringer ve %5 dextroz solüsyonları,1 mg/kg 2x1 dozda Metpamid, 2 mg/kg 2x1 dozda Ranitab, 10 cc 4x1 Gaviscon kullanıldı. Bu olgu ile bir köpekte özefagal divertikülün değerlendirilmesi amaçlandı.
Köpeklerde Akut Digoksin Toksikasyonunun Klinik Semptomları, Elektrokardiyografi Üzerine Etkileri ve Sağıltımı
Köpeklerde Akut Digoksin Toksikasyonunun Klinik Semptomları, Elektrokardiyografi Üzerine Etkileri ve Sağıltımı
Yazar: Aytekin, İsmail; Akgül, Yakup
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Digoksin, EKG, Köpek, Tedavi, Toksikasyon

Çalışmanın materyalini 12 adet sağlıklı melez köpek oluşturdu. Akut digoksin toksikasyonda 8 köpek deneme grubu, 4 köpekde kontrol grubu olarak ayrıldı. Ayrılan deneme ve kontrol grubu köpeklere 0,15 mg/kg digoksin intravenöz yolla birkez uygulandı. Deneme grubundaki köpeklerde klinik ve EKG bulgularının ortaya çıkmasıyla birlikte sağıltım için 4 mg/kg lidokain intravenöz yolla bir kez uygulandı. Kontrol grubundaki köpeklere lidokain verilmedi. Deneme süresince akut toksikasyon grubu köpeklerde kusma, salivasyon, ürinasyon ve defekasyonda artış, iştahsızlık, hafif derecede dehidrasyon görüldü. Akut digoksin toksikasyon grubu köpeklerde elektrokardiyografik bulgular incelendiğinde başlangıçta bradikardi, daha sonra taşikardi, birinci ve ikinci derece kalp bloğu, ST segmentinde çökme görüldü. Histopatolojik incelemelerde akut toksikasyon grubunda herhangi bir bulguya rastlanmadı. Akut digoksin toksikasyonda lidokainin kullanımının yararlı olduğu kanısına varıldı.

Çalışmanın materyalini 12 adet sağlıklı melez köpek oluşturdu. Akut digoksin toksikasyonda 8 köpek deneme grubu, 4 köpekde kontrol grubu olarak ayrıldı. Ayrılan deneme ve kontrol grubu köpeklere 0,15 mg/kg digoksin intravenöz yolla birkez uygulandı. Deneme grubundaki köpeklerde klinik ve EKG bulgularının ortaya çıkmasıyla birlikte sağıltım için 4 mg/kg lidokain intravenöz yolla bir kez uygulandı. Kontrol grubundaki köpeklere lidokain verilmedi. Deneme süresince akut toksikasyon grubu köpeklerde kusma, salivasyon, ürinasyon ve defekasyonda artış, iştahsızlık, hafif derecede dehidrasyon görüldü. Akut digoksin toksikasyon grubu köpeklerde elektrokardiyografik bulgular incelendiğinde başlangıçta bradikardi, daha sonra taşikardi, birinci ve ikinci derece kalp bloğu, ST segmentinde çökme görüldü. Histopatolojik incelemelerde akut toksikasyon grubunda herhangi bir bulguya rastlanmadı. Akut digoksin toksikasyonda lidokainin kullanımının yararlı olduğu kanısına varıldı.