hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Haematococcus pluvialis Flotow (Chlorophyceae)'un Farklı Işık Şiddetlerinde Vejetatif Büyüme Özellikleri.
Vegetative growth characteristics of Haematococcus pluvialis Flotow at different light intensities.
Yazar: Göksan, Tolga; Gökpınar, Şevket
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Haematococcus pluvialis, astaksantin, vejetatif safha, ışık, pigment kompozisyonu

Haematococcus pluvialis’in vejetatif kültürlerinde, optimal ışık şiddeti aralığı ve büyüme performanslarının tespiti için 50, 100, 200, 400 ve 600 µmol foton m-2 sn-1’lik beş farklı ışık şiddeti uygulandı. Deneme gruplarında kuru ağırlık ve toplam karoten miktarları artan ışık şiddetleri ile doğru orantılı olarak artarken, toplam klorofil miktarı 200 µmol foton m-2 sn-1’lik aydınlatmaya kadar arttı (2.21 mg L-1)ve bunun üzerindeki aydınlatma şiddetlerinde herhangi bir değişim görülmedi (ortalama 2.35 mg L-1). Hücre sayısı tüm gruplarda karanlık periyoda denk gelen 15. saatte ortalama 3.45 x 104 hücre ml-1’den 18. saatte 5.66 x 104 hücre ml-1’ye arttı. Sonuç olarak, 200 µmol foton m-2 sn-1’lik ışık şiddetinin üzerindeki aydınlatmalarda astaksantin birikiminin tetiklendiği ve hücre sayısının azaldığı görüldü (50, 100, 200, 400 ve 600 µmol foton m-2 sn-1’lik ışık şiddetleri için sırasıyla 12.73 x 104, 16.10 x 104, 19.73 x 104, 15.90 x 104 ve 12,89 x 104 hücre ml-1). Beş farklı ışık şiddetinin uygulandığı denemede hücrelerin vejetatif safhada kültür edilebilmesi için optimal ışık şiddeti aralığı 50 - 200 µmol foton m-2 sn-1 olarak bulundu ve en iyi büyüme 200 µmol foton m-2sn-1’lik ışık şiddetinde gerçekleşti

Haematococcus pluvialis’in vejetatif kültürlerinde, optimal ışık şiddeti aralığı ve büyüme performanslarının tespiti için 50, 100, 200, 400 ve 600 µmol foton m-2 sn-1’lik beş farklı ışık şiddeti uygulandı. Deneme gruplarında kuru ağırlık ve toplam karoten miktarları artan ışık şiddetleri ile doğru orantılı olarak artarken, toplam klorofil miktarı 200 µmol foton m-2 sn-1’lik aydınlatmaya kadar arttı (2.21 mg L-1)ve bunun üzerindeki aydınlatma şiddetlerinde herhangi bir değişim görülmedi (ortalama 2.35 mg L-1). Hücre sayısı tüm gruplarda karanlık periyoda denk gelen 15. saatte ortalama 3.45 x 104 hücre ml-1’den 18. saatte 5.66 x 104 hücre ml-1’ye arttı. Sonuç olarak, 200 µmol foton m-2 sn-1’lik ışık şiddetinin üzerindeki aydınlatmalarda astaksantin birikiminin tetiklendiği ve hücre sayısının azaldığı görüldü (50, 100, 200, 400 ve 600 µmol foton m-2 sn-1’lik ışık şiddetleri için sırasıyla 12.73 x 104, 16.10 x 104, 19.73 x 104, 15.90 x 104 ve 12,89 x 104 hücre ml-1). Beş farklı ışık şiddetinin uygulandığı denemede hücrelerin vejetatif safhada kültür edilebilmesi için optimal ışık şiddeti aralığı 50 - 200 µmol foton m-2 sn-1 olarak bulundu ve en iyi büyüme 200 µmol foton m-2sn-1’lik ışık şiddetinde gerçekleşti
A study on the determination of genetic variability between rainbow trout (Oncorhynchus mykiss
Walbaum, 1792) broodstocks reared in three different hatcheries by RAPD-PCR method.
Yazar: Akhan, Süleyman; Canyurt, Mehmet Ali
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Gökkuşağı alabalığı (Oncorhynchus mykiss), damızlık, RAPD-PCR, genetik çeşitlilik

Bu araştırmada RAPD-PCR yöntemi kullanılarak, üç farklı kuluçkahanedeki damızlık gökkuşağı alabalıkları (Oncorhynchus mykiss) arasında genetik çeşitliliğin belirlenmesi amaçlanmıştır. Muğla-Fethiye, Burdur-Gölhisar ve Denizli-Çameli yöresinde üretim yapan üç işletmeye ait toplam 45 damızlık balık materyal olarak kullanılmıştır. Üç populasyonda hesaplanan genetik benzerlik değerleri oldukça düşük bulunmuştur. Fethiye populasyonu içinde ortalama 0.429, Çameli populasyonu içinde 0.311 ve Gölhisar populasyounda 0.348 olarak hesaplanmıştır. Ortalama populasyon içi genetik farklılık değerleri ise Fethiye populasyonunda 0.571, Çameli populasyonunda 0.689 ve Gölhisar populasyonunda 0.652 olarak hesaplanmıştır. Populasyonlar arası genetik farklılık değeri olduça yüksek bulumuştur. En yüksek genetik farklılık değeri Fethiye-Gölhisar populasyonları arasında 0.752 olarak, en düşük ise Fethiye-Çameli populasyonları arasında 0.659 olarak belirlenmiştir

Bu araştırmada RAPD-PCR yöntemi kullanılarak, üç farklı kuluçkahanedeki damızlık gökkuşağı alabalıkları (Oncorhynchus mykiss) arasında genetik çeşitliliğin belirlenmesi amaçlanmıştır. Muğla-Fethiye, Burdur-Gölhisar ve Denizli-Çameli yöresinde üretim yapan üç işletmeye ait toplam 45 damızlık balık materyal olarak kullanılmıştır. Üç populasyonda hesaplanan genetik benzerlik değerleri oldukça düşük bulunmuştur. Fethiye populasyonu içinde ortalama 0.429, Çameli populasyonu içinde 0.311 ve Gölhisar populasyounda 0.348 olarak hesaplanmıştır. Ortalama populasyon içi genetik farklılık değerleri ise Fethiye populasyonunda 0.571, Çameli populasyonunda 0.689 ve Gölhisar populasyonunda 0.652 olarak hesaplanmıştır. Populasyonlar arası genetik farklılık değeri olduça yüksek bulumuştur. En yüksek genetik farklılık değeri Fethiye-Gölhisar populasyonları arasında 0.752 olarak, en düşük ise Fethiye-Çameli populasyonları arasında 0.659 olarak belirlenmiştir
Bazı Akvaryum Balıklarında Plesiomonas shigelloides Enfeksiyonu Üzerinde Bir Araştırma.
A research on Plesiomonas shigelloides infection in some aquarium fishes.
Yazar: Akaylı, Tülay; Zeybek, Zuhal
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Lepistes, çiklit, kılıçkuyruk, Plesiomonas shigelloides

Bu çalışma İstanbul ili içinde bulunan bazı akvaryum balığı üretim işletmelerindeki akvaryum balıklarında görülen ölümlerin nedenini ortaya koymak amacıyla yapıldı. Enfekte lepistes (Poecilia reticulata) balıklarında zayıflama, eksoftalmus, ascites ve yüzgeçlerde erime görüldü. Nekropside; karaciğer ve böbreklerin solgun, dalaklarının koyulaştığı ve safra keselerinin ise şişkin olduğu dikkati çekmiştir. Üç adet işletmeden temin edilen lepistes, çiklit (Aulonocara maylandi) ve kılıçkuyruk (Xiphophorus helleri) balıklarını içeren on adet hasta balık örneğinin karaciğer, dalak ve böbrek gibi iç organlarından Tryptic Soy Agar (TSA)’a ekimler yapıldı. İzole edilen bakterilere dokuz kemoterapotikle antibiyogram testi yapıldı. Hasta lepisteslerden izole edilen üç izolatın fenotipik muayenesi sonucunda Plesiomonas shigelloides olduğu tesbit edildi.Bakteri hareketli, vibriostat’a (O/129) duyarlı, glukozu oksidative fermentatif yolla kullandığı belirlendi. Ayrıca diğer hasta balıklardan Aeromonas hydrophila ve Pseudomonas sp. de izole edildi. Antibiyogram testlerinin sonuçlarına göre madde duyarlık testlerinin sonuçlarına göre üç bakteri izolatınında sadece potansiye sulfonamitlere duyarlı olduğu tesbit edildi

Bu çalışma İstanbul ili içinde bulunan bazı akvaryum balığı üretim işletmelerindeki akvaryum balıklarında görülen ölümlerin nedenini ortaya koymak amacıyla yapıldı. Enfekte lepistes (Poecilia reticulata) balıklarında zayıflama, eksoftalmus, ascites ve yüzgeçlerde erime görüldü. Nekropside; karaciğer ve böbreklerin solgun, dalaklarının koyulaştığı ve safra keselerinin ise şişkin olduğu dikkati çekmiştir. Üç adet işletmeden temin edilen lepistes, çiklit (Aulonocara maylandi) ve kılıçkuyruk (Xiphophorus helleri) balıklarını içeren on adet hasta balık örneğinin karaciğer, dalak ve böbrek gibi iç organlarından Tryptic Soy Agar (TSA)’a ekimler yapıldı. İzole edilen bakterilere dokuz kemoterapotikle antibiyogram testi yapıldı. Hasta lepisteslerden izole edilen üç izolatın fenotipik muayenesi sonucunda Plesiomonas shigelloides olduğu tesbit edildi.Bakteri hareketli, vibriostat’a (O/129) duyarlı, glukozu oksidative fermentatif yolla kullandığı belirlendi. Ayrıca diğer hasta balıklardan Aeromonas hydrophila ve Pseudomonas sp. de izole edildi. Antibiyogram testlerinin sonuçlarına göre madde duyarlık testlerinin sonuçlarına göre üç bakteri izolatınında sadece potansiye sulfonamitlere duyarlı olduğu tesbit edildi
Trabzon-Rize Sahillerinde Pisi Balığının (Platichthys flesus luscus Pallas, 1811) Çeşitli Av  Kompozisyonları İçindeki Oranı ve Birim Alandaki Yoğunluğu.
The flounder (Platichthys flesus luscus Pallas, 1811) ratio in different catch compositions and density at  unit area in Trabzon-Rize Coasts.
Yazar: Çiloğlu, Erhan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Platichthys flesus luscus, Av kompozisyonu, Doğu Karadeniz, Manyat, Trol, Uzatma ağı

Bu çalışmada, Trabzon-Rize sahillerinde Pisi balığının (Platichthys flesus luscus Pallas, 1811) farklı av kompozisyonları içindeki oranı ve birim alandaki yoğunluğu incelenmiştir. Uzatma ağları av kompozisyonu içindeki ortalama miktarı 0.5±0.8 kg ve %1.8 oranla, manyat av kompozisyonu içinde 0.9±0.7 kg ve %7.8 oranla bulunduğu tespit edilmiştir. Trabzon sahillerinde trol av kompozisyonu içindeki ortalama miktarı 0.85±0.4 kg ve %0.4 oranla, birim alanda 0.000054 kgm-2 yoğunlukta olduğu, Rize sahillerinde trol av kompozisyonu içinde miktarını 1.41±0.87 kg ve %2.0 oranla bulunduğu, birim alanda 0.000033 kgm-2 vetüm bölgede ortalama 0.000038 kgm-2 yoğunlukta olduğu tespit edilmiştir. Trabzon ve Rize sahillerinde trol av kompozisyonları içindeki pisi balığı miktarı arasında istatistiksel olarak fark yoktur (p>0.05)

Bu çalışmada, Trabzon-Rize sahillerinde Pisi balığının (Platichthys flesus luscus Pallas, 1811) farklı av kompozisyonları içindeki oranı ve birim alandaki yoğunluğu incelenmiştir. Uzatma ağları av kompozisyonu içindeki ortalama miktarı 0.5±0.8 kg ve %1.8 oranla, manyat av kompozisyonu içinde 0.9±0.7 kg ve %7.8 oranla bulunduğu tespit edilmiştir. Trabzon sahillerinde trol av kompozisyonu içindeki ortalama miktarı 0.85±0.4 kg ve %0.4 oranla, birim alanda 0.000054 kgm-2 yoğunlukta olduğu, Rize sahillerinde trol av kompozisyonu içinde miktarını 1.41±0.87 kg ve %2.0 oranla bulunduğu, birim alanda 0.000033 kgm-2 vetüm bölgede ortalama 0.000038 kgm-2 yoğunlukta olduğu tespit edilmiştir. Trabzon ve Rize sahillerinde trol av kompozisyonları içindeki pisi balığı miktarı arasında istatistiksel olarak fark yoktur (p>0.05)
Algarna Takımlarının Av Kompozisyonu ve Balıkçılık Ortamına Etkileri.
Catch composition and effects on fishing area of beam trawl.
Yazar: Aydın, Celalettin; Gurbet, Raşit; Ulaş, Ali
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Algarna, av kompozisyonu, dil balığı, karides, İzmir Körfezi

Araştırmada, sürükleme av araçları grubunda yer alan algarna takımlarının av kompozisyonunun incelenmesi ve bu av takımının balıkçılık ortamında yarattığı etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. İzmir Körfezi, Gülbahçe açıklarında birer saatlik 14 geçerli av operasyonu sonucu 21 türün yakalandığı tespit edilmiştir. Bu türlerden ekonomik değere sahip dil balığı (Solea vulgaris Qensel, 1806) ve karides (Penaus kerathurus Forskall, 1775) incelenmiştir. Dil balığının 9-29 cm boy gruplarında dağılım gösterdiği ve yoğun olarak 19-22 cm de yakalandığı tespit edilmiştir. Karidesler, 12-22.3 cm boy gruplarında dağılım gösterdiği ve ortalama yakalanma boyu 16.2 cm olarak tespit edilmiştir. Yapılan sualtı gözlem çalışmalarında algarna takımının çamur zeminlerde uygulandığında dip yapısına ve bentik faunaya tahrip edici zararı gözlenmemiştir. Fakat algarna takımlarının aynı bölgede avcılık yapan küçük balıkçı takımlarına zarar verebilmesi, bu av takımının olumsuz etkilerini oluşturmaktadır

Araştırmada, sürükleme av araçları grubunda yer alan algarna takımlarının av kompozisyonunun incelenmesi ve bu av takımının balıkçılık ortamında yarattığı etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. İzmir Körfezi, Gülbahçe açıklarında birer saatlik 14 geçerli av operasyonu sonucu 21 türün yakalandığı tespit edilmiştir. Bu türlerden ekonomik değere sahip dil balığı (Solea vulgaris Qensel, 1806) ve karides (Penaus kerathurus Forskall, 1775) incelenmiştir. Dil balığının 9-29 cm boy gruplarında dağılım gösterdiği ve yoğun olarak 19-22 cm de yakalandığı tespit edilmiştir. Karidesler, 12-22.3 cm boy gruplarında dağılım gösterdiği ve ortalama yakalanma boyu 16.2 cm olarak tespit edilmiştir. Yapılan sualtı gözlem çalışmalarında algarna takımının çamur zeminlerde uygulandığında dip yapısına ve bentik faunaya tahrip edici zararı gözlenmemiştir. Fakat algarna takımlarının aynı bölgede avcılık yapan küçük balıkçı takımlarına zarar verebilmesi, bu av takımının olumsuz etkilerini oluşturmaktadır
Türkiye Geleneksel Trol Balıkçılığına İkili Izgara Sistemlerinin Uygulanması.
Application of double grid systems in Turkish traditional trawl fisheries.
Yazar: Aydın, Celalettin; Kaykaç, M. Hakan; Tokaç, Adnan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Seçicilik ızgarası, ikili sistem, çubuk aralığı, ticari türler, trol ağları

Bu çalışmada, trol ağlarında ikili ızgara sistemleri kullanarak ticari olmayan tür oranının azaltılması amaçlanmıştır. Denemeler geleneksel yapıdaki dip trolü le Ocak-Mart 2003 tarihleri arasında İzmir Körfezinde yürütülmüştür. Çalışmada, iki ızgaralı iki farklı sistem kullanılmıştır. İlk sistemde, 150 ve 17 mm çubuk aralığına sahip her iki ızgara çekim yönünde 45° ile donatılmıştır. İkinci sistemde, 150 ve 15 mm çubuk aralığına sahip ızgaralar çekim yönünde sırasıyla 135° ve 45° ile donatılmıştır. Krom nikel malzemeden yapılan ızgaralar 5 m uzunluğundaki uzatma parçasına donatılmıştır. Uzatma parçasında ilk ızgaranın donatıldığı bölgede büyük boyuttaki ticari olmayan türlerin ve istenmeyen cisimlerin serbest bırakılması için açıklık vardır (birinci sistemde üst, ikinci sistemde alt panelde). Izgaradan kaçan balıkların yakalanması için poliamid 17 mm tam göz boyundaki torbalar kullanılmıştır. Farklı torbalarda yakalanan balıklar ticari ve ticari olmayan olarak ayrılmış ve toplam sayı ve ağırlıkları alınmıştır. Barbunya birinci ve ikinci sistemde sırasıyla yüzde 50.1 ve 43.14 ile en çok yakalanan tür olmuştur. Bu tür çalışmalarda, sualtı kameraları ve ızgara sensörlerinin kullanımı ızgara seçiciliğinin geliştirilmesi için yararlı olacağı oldukça açıktır

Bu çalışmada, trol ağlarında ikili ızgara sistemleri kullanarak ticari olmayan tür oranının azaltılması amaçlanmıştır. Denemeler geleneksel yapıdaki dip trolü le Ocak-Mart 2003 tarihleri arasında İzmir Körfezinde yürütülmüştür. Çalışmada, iki ızgaralı iki farklı sistem kullanılmıştır. İlk sistemde, 150 ve 17 mm çubuk aralığına sahip her iki ızgara çekim yönünde 45° ile donatılmıştır. İkinci sistemde, 150 ve 15 mm çubuk aralığına sahip ızgaralar çekim yönünde sırasıyla 135° ve 45° ile donatılmıştır. Krom nikel malzemeden yapılan ızgaralar 5 m uzunluğundaki uzatma parçasına donatılmıştır. Uzatma parçasında ilk ızgaranın donatıldığı bölgede büyük boyuttaki ticari olmayan türlerin ve istenmeyen cisimlerin serbest bırakılması için açıklık vardır (birinci sistemde üst, ikinci sistemde alt panelde). Izgaradan kaçan balıkların yakalanması için poliamid 17 mm tam göz boyundaki torbalar kullanılmıştır. Farklı torbalarda yakalanan balıklar ticari ve ticari olmayan olarak ayrılmış ve toplam sayı ve ağırlıkları alınmıştır. Barbunya birinci ve ikinci sistemde sırasıyla yüzde 50.1 ve 43.14 ile en çok yakalanan tür olmuştur. Bu tür çalışmalarda, sualtı kameraları ve ızgara sensörlerinin kullanımı ızgara seçiciliğinin geliştirilmesi için yararlı olacağı oldukça açıktır
Türkiye Denizlerinde 100 Ton/Yıl ve Üstü Üretim Kapasitesi Olan Balık Çiftliklerinin Ağ Kafes  Sistemlerinin Bazı Özellikleri Üzerine Bir Çalışma.
An investigation on some of the characteristics of the net cage systems of fish farms in Turkish seas  whose annual productions are 100 tonnes and over.
Yazar: Yıldırım, Şükrü; Alpbaz, Atilla
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ağ kafes, materyal, şekil, kafes ağı

Çalışmada Türkiye denizlerindeki 49 adet balık çiftliğinin kullandıkları ağ kafes sitemleri bir çok kriter açısından bölgelere ayrılarak ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç olarak ele alınan toplam 3084 adet kafes içinde en yaygın bulunan kafesler 5x5 ebatlarındaki kare ahşap, 12 ve 16 m çaplı polietilen kafeslerdir. Bu kafeslerde en çok kullanılan ağlar düğümsüz ağlardır

Çalışmada Türkiye denizlerindeki 49 adet balık çiftliğinin kullandıkları ağ kafes sitemleri bir çok kriter açısından bölgelere ayrılarak ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç olarak ele alınan toplam 3084 adet kafes içinde en yaygın bulunan kafesler 5x5 ebatlarındaki kare ahşap, 12 ve 16 m çaplı polietilen kafeslerdir. Bu kafeslerde en çok kullanılan ağlar düğümsüz ağlardır
Türkiye Denizlerinde 100 Ton/Yıl ve Üstü Üretim Kapasitesi Olan Balık Çiftliklerinin Bazı Üretim Saha  Özellikleri Üzerine Bir Çalışma.
An investigation on some of the production area characteristics of the fish farms in Turkish seas whose  annual productions are 100 tonnes and over.
Yazar: Yıldırım, Şükrü; Alpbaz, Atilla
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ağ kafes, balık yetiştiriciliği, saha özellikleri

Çalışmada Türkiye denizlerinde ağ kafeslerde çipura (Sparus aurata L., 1758), levrek (Dicentrarchus labrax L., 1758) ve alabalık (Oncorhnychus mykiss W., 1792) yetiştiriciliği yapan ve yıllık üretimi 100 ton ve üzeri olan işletmeler, bulundukları üretim alanı özellikleri: işletmelerinin ana karaya olan uzaklıkları, birbirlerine olan uzaklıkları, ortalama su derinlikleri ve zemin yapıları gibi konular açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamında ele alınan 49 işletmenin ağ kafes sistemleri çoğunlukla 21-30 m su derinliğine sahip sularda kurulmuştur ve zemin yapısı genellikle kumdur. 14 ağ kafes sisteminin en yakın ana karaya olan uzaklığı 101 m’den az iken, bu mesafe 18 işletmede 1000 m den fazladır

Çalışmada Türkiye denizlerinde ağ kafeslerde çipura (Sparus aurata L., 1758), levrek (Dicentrarchus labrax L., 1758) ve alabalık (Oncorhnychus mykiss W., 1792) yetiştiriciliği yapan ve yıllık üretimi 100 ton ve üzeri olan işletmeler, bulundukları üretim alanı özellikleri: işletmelerinin ana karaya olan uzaklıkları, birbirlerine olan uzaklıkları, ortalama su derinlikleri ve zemin yapıları gibi konular açısından incelenmiştir. Araştırma kapsamında ele alınan 49 işletmenin ağ kafes sistemleri çoğunlukla 21-30 m su derinliğine sahip sularda kurulmuştur ve zemin yapısı genellikle kumdur. 14 ağ kafes sisteminin en yakın ana karaya olan uzaklığı 101 m’den az iken, bu mesafe 18 işletmede 1000 m den fazladır
Bozcaada (Çanakkale, Ege Denizi, Türkiye) Deniz Algleri Ve Deniz Çayırları
Marine algae and seagrasses of Bozcaada (Çanakkale, Aegean Sea, Turkey).
Yazar: Aysel, Veysel; Erduğan, Hüseyin; Okudan, Emine Şükran; Erk, Hakan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Takson,Bozcaada,Ege Denizi,Türkiye ; Takson, Bozcaada, Ege Denizi, Türkiye

Bu araştırmada, Bozcaada (Ege Denizi, Çanakkale, Türkiye) siyanobakterileri (Cyanophyceae), kırmızı algleri (Rhodophyceae), kahverengi algleri (Fucophyceae), yeşil algleri (Chlorophyceae, Ulvophyceae, Cladophorophyceae, Bryopsidophyceae, Dasycladophyceae) ve deniz çayırı (Liliopsida) üyeleri çalışılmıştır. Çalışmada, 412 deniz yosunu (Cyanophyta 25, Rhodophyta 224, Heterokontophyta 88, Chlorophyta 75 ) ve dört deniz çayırı tayin edilmiştir. Toplam 416 takson tayin edilmiştir

Bu araştırmada, Bozcaada (Ege Denizi, Çanakkale, Türkiye) siyanobakterileri (Cyanophyceae), kırmızı algleri (Rhodophyceae), kahverengi algleri (Fucophyceae), yeşil algleri (Chlorophyceae, Ulvophyceae, Cladophorophyceae, Bryopsidophyceae, Dasycladophyceae) ve deniz çayırı (Liliopsida) üyeleri çalışılmıştır. Çalışmada, 412 deniz yosunu (Cyanophyta 25, Rhodophyta 224, Heterokontophyta 88, Chlorophyta 75 ) ve dört deniz çayırı tayin edilmiştir. Toplam 416 takson tayin edilmiştir.
Çanakkale Boğazında Farklı Boy Gruplarındaki Midyelerin (Mytilus galloprovincialis Lamarck, 1819) İki  Değişik Sistemde Büyüme ve Yaşama Performansları.
Growth and survival rates of different size classes of black mussel (Mytilus galloprovincialis Lamarck,  1819) at two culture systems in Dardanelles.
Yazar: Yıldız, Harun; Lök, Aynur
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Midye, Mytilus galloprovincialis, büyüme oranı, yaşama oranı

Bu çalışma, Mayıs 2002 – Mayıs 2003 tarihleri arasında Çanakkale Boğazına bağlı Kilya (Poyraz) Koyunda yapılmıştır. Farklı boy gruplarındaki midyelerin (10+2, 20+2, 30+2, 40+2, 50+2, 60+2, 70+2 mm) büyüme oranları, halat sisteminde file sistemine göre çok daha iyi bulunmuştur. Midyelerde büyüme oranlarıyla, su sıcaklığı ve klorofil-a arasında önemli bir ilişki tespit edilmiştir (p

Bu çalışma, Mayıs 2002 – Mayıs 2003 tarihleri arasında Çanakkale Boğazına bağlı Kilya (Poyraz) Koyunda yapılmıştır. Farklı boy gruplarındaki midyelerin (10+2, 20+2, 30+2, 40+2, 50+2, 60+2, 70+2 mm) büyüme oranları, halat sisteminde file sistemine göre çok daha iyi bulunmuştur. Midyelerde büyüme oranlarıyla, su sıcaklığı ve klorofil-a arasında önemli bir ilişki tespit edilmiştir (p
Çanakkale Boğazı Kilya Koyundan Toplanan Farklı Boy Gruplarındaki Midyelerin (Mytilus galloprovincialis  Lamarck, 1819) Et Verimleri.
Meat yield of mussels (Mytilus galloprovincialis Lamarck, 1819) in different size groups in Kilya Bay -  Dardanelles.
Yazar: Yıldız, Harun; Lök, Aynur
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Midye, Mytilus galloprovincialis, et verimi, Çanakkale Boğazı

Çanakkale Boğazına bağlı Kilya (Poyraz) Koyunda, farklı boy gruplarındaki midyelerin (30,40,50,60,70 mm) et verimleri Nisan 2002 – Mart 2003 tarihleri arasında takip edilmiştir. Bütün midye boy gruplarında, genellikle et veriminin en yüksek olduğu dönem Mayıs 2002 olmuştur. Ekim 2002 ve Kasım 2002’de ise en düşük seviyelere inmiştir. Midyelerin et verimleri ile klorofil-a miktarları arasında önemli bir ilişki bulunmuştur (p0.05). Bu bölgede; su sıcaklığının uygun olduğu ve klorofil-a miktarının en üst seviyelere çıktığı Mayıs – Temmuz arasında, et verimleri de üst seviyelere çıkmıştır. Midye hasatı açısından bu tarihlerin çok önemli olduğunu söyleyebiliriz

Çanakkale Boğazına bağlı Kilya (Poyraz) Koyunda, farklı boy gruplarındaki midyelerin (30,40,50,60,70 mm) et verimleri Nisan 2002 – Mart 2003 tarihleri arasında takip edilmiştir. Bütün midye boy gruplarında, genellikle et veriminin en yüksek olduğu dönem Mayıs 2002 olmuştur. Ekim 2002 ve Kasım 2002’de ise en düşük seviyelere inmiştir. Midyelerin et verimleri ile klorofil-a miktarları arasında önemli bir ilişki bulunmuştur (p0.05). Bu bölgede; su sıcaklığının uygun olduğu ve klorofil-a miktarının en üst seviyelere çıktığı Mayıs – Temmuz arasında, et verimleri de üst seviyelere çıkmıştır. Midye hasatı açısından bu tarihlerin çok önemli olduğunu söyleyebiliriz
Control of Water Pollution and Phytoplanktonic Algal Flora in Bayındır Dam Reservoir (Ankara).
Su kirliliğinin ve fitoplanktonik alg florasının Bayındır Baraj Gölü'nde kontrolü.
Yazar: Atıcı, Tahir; Obalı, Olcay; Calışkan, Hatice
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Su kirliliği, Cyanophyta, Chlorophyta, Dinophyta, Euglenophyta, Bacillariophyta, Bayindir baraj Gölü, Turkey

Su kirliliğinin ve fitoplanktonik alg florasının Bayındır Baraj Gölü’nde kontrolü. Bu çalışmada Bayındır baraj gölü’nün bir plankton kepçesi ile toplanmış olan fitoplanktonik algleri Mart 2003 ve Aralık 2003 arasında incelendi. Toplam 76 fitoplankton türü saptandı. Bunların 13’ü Cyanophyta, 17’si Chlorophyta, 2’si Dinophyta, 6’sı Euglenophyta ve 38’i Bacillariophyta’ya aitti. Ayni periyotta, fiziksel ve kimyasal analizler ayrıca sürdürüldü ve türlerin bollukları ile varlıkları değerlendirildi ve böylece barajda kirliliğe toleranslı alg tiplerinin olduğu bulundu. Ayrıca, Ankara’ya içme suyu sağlayan baraj gölünün devamlılığı üzerine bazı öneriler getirildi

Su kirliliğinin ve fitoplanktonik alg florasının Bayındır Baraj Gölü’nde kontrolü. Bu çalışmada Bayındır baraj gölü’nün bir plankton kepçesi ile toplanmış olan fitoplanktonik algleri Mart 2003 ve Aralık 2003 arasında incelendi. Toplam 76 fitoplankton türü saptandı. Bunların 13’ü Cyanophyta, 17’si Chlorophyta, 2’si Dinophyta, 6’sı Euglenophyta ve 38’i Bacillariophyta’ya aitti. Ayni periyotta, fiziksel ve kimyasal analizler ayrıca sürdürüldü ve türlerin bollukları ile varlıkları değerlendirildi ve böylece barajda kirliliğe toleranslı alg tiplerinin olduğu bulundu. Ayrıca, Ankara’ya içme suyu sağlayan baraj gölünün devamlılığı üzerine bazı öneriler getirildi