hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Okuma Yazma Öğretim Sürecinde Uygulanan Gelenekler (Malatya İli Örneği)
Traditions Applied in Literacy Teaching Process (Malatya Province Sample)
Yazar: Kırnık, Dilek
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Educational Sociology ; Eğitim Sosyolojisi ; okuma-yazma,ilkokul,gelenekler ; Teaching reading and writing,Primary school,Traditions

Bu çalışmanın amacı ilkokula başlama ve okuma yazma sürecinde uygulanan gelenekleri incelemektir. Nitel araştırma yaklaşımlarından fenemonoloji yöntemi kullanılmıştır. Malatya ili Pütürge, Akçadağ, Battalgazi, Yeşilyurt, Arguvan, Darende ve Hekimhan ilçelerindeki köy okulları ziyaret edilerek en az bir çocuğu/yakını ilkokula başlayan ve geleneksel uygulamalar yapan velilerle görüşülmüştür. Veriler, betimsel ve içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Öğrenciler okula başladığında okulun ilk günü evdeki büyüklerin duasını alması, okula başlayacak öğrencinin okula başlamadan önce yakın olan büyüklerinin mezarını ziyaret etmesi, okula başladığı ilk hafta cuma namazı sonrası öğrencinin evinde yemek verilmesi, okuma yazma sürecinin başında ailede okumuş birinin öğrencinin el parmaklarını (on parmağı ayrı ayrı) öperek ilk deneyimi birlikte yaşamaları, okula başlayacak öğrenciye yeni elbiseler alınması, okula başlayacak öğrenci için ağaç dikilmesi gibi gelenekler uygulanmaktadır. İlkokul öğrencisi okuma yazmaya geçtiğinde uygulanan geleneklere bakıldığında; tüm sınıfa öğrencinin ailesinin yemek götürmesi, tüm sınıfa şekerleme dağıtılması, köyde uygun görülen yakın akrabalara muştu dağıtılması olarak sıralanmaktadır.

The aim of this study is to examine the traditions practiced in the process of starting primary school and literacy. The phenomenology method, one of the qualitative research approaches, was used. Village schools in Pütürge, Akçadağ, Battalgazi, Yeşilyurt, Arguvan, Darende and Hekimhan districts of Malatya province were visited and parents who had at least one child/relative starting primary school and practicing traditional practices were interviewed. The data were analyzed using descriptive and content analysis. When students start school, traditions such as receiving the prayers of the elders at home on the first day of school, visiting the graves of the elders close to the student before starting school, having a meal at the student's home after Friday prayers in the first week of school, having an educated person in the family kiss the student's fingers (ten fingers separately) at the beginning of the literacy process and experiencing the first experience together, buying new clothes for the student who will start school, and planting a tree for the student who will start school are practiced. When a primary school student begins to read and write, traditions such as the student's family bringing food to the whole class, distributing sweets to the whole class, and distributing blessings to close relatives in the village.
OECD Ülkelerinde Lojistik Performansın Uluslararası Ticaret ve Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri: Panel Zaman Serileri Analizi
The Effects of Logistics Performance on International Trade and Economic Growth in OECD Countries: Panel Time Series Analysis
Yazar: Bayraktar, Nisanur; Şeker, Ayberk
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Macroeconomics (Other) ; Makro İktisat (Diğer) ; Uluslararası Ticaret,Lojistik Performans Endeksi,Ekonomik Büyüme ; International Trade,Logistics Performance Index,Economic Growth

Lojistik, ülkelerin iktisadi kalkınmaları için stratejik öneme sahip temel sektörlerden bir tanesidir. Lojistik faaliyetler, bir ülkenin rekabet gücünü belirleyen en önemli faktörler arasındadır. Her geçen gün küreselleşme ve rekabetin artması ile birlikte lojistik uluslararası ticaret ve ekonomik büyümenin en önemli unsuru haline gelmiştir. Uluslararası ticaret ve ekonomik büyüme ile doğrudan bağlantılı olan lojistik sektörü gelişme düzeyi, ülkelerin uluslararası ticaretteki performansını ve başarısını arttırmaktadır. Bu kapsam doğrultusunda çalışmanın amacı, OECD ülkelerinde lojistik performansın uluslararası ticaret ve ekonomik büyüme üzerindeki etkilerinin incelenmesidir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda, uzun dönemde OECD ülkelerinin lojistik performans endeksinin uluslararası ticaret üzerinde istatistiki olarak anlamlı ve pozitif etkilerinin olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, OECD ülkelerinde lojistik performans endeksi ile uluslararası ticaret arasında iki yönlü bir nedensellik ilişkisi tespit edilirken, ekonomik büyümeden lojistik performans endeksine doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisi bulunduğu görülmüştür.

Logistics is one of the main sectors of strategic importance for the economic development of countries and logistics activities are among the most important factors that determine a country's competitiveness. Logistics has become the most important element of international trade and economic growth with globalization and competition increasing day by day. The development level of the logistics sector, which is directly linked to international trade and economic growth, increases the performance and success of countries in international trade. In line with this scope, this paper aims to examine the effects of logistics performance on international trade and economic growth in OECD countries. As a result of the analyses, it is determined that the logistics performance index of OECD countries has statistically significant and positive effects on international trade in the long term. Moreover, it is observed that there is a unidirectional causality relationship from economic growth to the logistics performance index, while there is a bidirectional relationship between the logistics performance index and international trade in OECD countries.
Manisa Lala Paşa Camisi’nin Mimari Özellikleri ve İnşa Evreleri Hakkında
About the Architectural Features and Construction Phases of Manisa Lala Paşa Mosque
Yazar: Yalçın, Görkem; Çakmak, Şakir
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Archeology of Ottoman ; Osmanlı Arkeolojisi ; Manisa,Lala Paşa Mosque,Restitution. ; Manisa,Lala Paşa Camisi,Restitüsyon

Batı Anadolu’nun kadim kentlerinden biri olan Manisa, tarih boyunca pek çok medeniyete ev sahipliği yaptıktan sonra, XIV. yüzyılın başlarında Türk hâkimiyetine girerek kısa sürede bir Türk-İslam kenti kimliği kazanmıştır. Saruhanoğulları Beyliği’ne başkentlik yapan kent, Osmanlı döneminde şehzadelerin gönderildiği en önemli sancak merkezlerinden biridir. Bu yüzyıllarda yoğun imar faaliyetlerine sahne olan Manisa’da, gerek hanedan mensupları gerekse de devlet görevlileri tarafından pek çok mimari eser yaptırılmıştır. Bu yapılar arasında yer alan Lala Paşa Camisi, tek kubbeli cami örneklerinden birini teşkil etmekle birlikte, dikkat çeken bazı mimari özelliklere de sahiptir. Cami, yüzyıllar içerisinde gördüğü çeşitli müdahalelerle günümüze ulaşabilmiştir. Mevcut izler, yapının inşa evrelerine ilişkin önemli veriler sunmaktadır.

Manisa, one of the ancient cities of Western Anatolia, after hosting many civilisations throughout history, came under Turkish rule at the beginning of the XIVth century and soon gained the identity of a Turkish-Islamic city. The city, which was the capital of the Saruhanogullari Principality, was one of the most important sanjak centres where princes were sent during the Ottoman period. In Manisa, which witnessed intensive construction activities in these centuries, many architectural works were built by both members of the dynasty and state officials. Among these buildings, the Lala Pasha Mosque is one of the examples of a single-domed mosque, but it also has some remarkable architectural features. The mosque has survived to the present day with various interventions over the centuries. The existing traces provide important data regarding the construction phases of the building.
Hayvan Hakları Çerçevesinde Türkiye’de Afet Yönetimi
Disaster Management in Turkey within the Framework of Animal Rights
Yazar: Çoban İnce, İnci; Yönten Balaban, Aslı
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Environmental Sociology ; Çevre Sosyolojisi ; Disaster,Disaster Management,Animal Rights ; Afet,Afet Yönetimi,Hayvan Hakkı

Afetlerin etkileri sadece insanlarla sınırlı olmayıp, yaşanan afetler hayvanlar için de bir risk unsurudur. Günümüzde, hayvan hakları konusu afet planlarında ihmal edilmektedir. Çalışma, Türkiye’deki afet yönetim sistemini hayvan hakları açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada afet yönetimi ve hayvan haklarına ilişkin uluslararası politika belgeleri,  yasal düzenlemeler, planlar, programlar ve uygulamalar incelenecektir. Yapılan çalışmada Türkiye’de afet yönetiminde ulusal düzeydeki politika belgelerinin, hukuki düzenlemelerin insan odaklı bir bakış açısına sahip olduğu, afet öncesi, sırası ve sonrasındaki çalışmaların yeterli olmadığı tespit edilmiştir. Çalışmada, afet yönetim sisteminin sadece insan odaklı değil, hayvanlar da dâhil tüm yaşam formlarının eşit derecede yaşama ve kendini gerçekleştirme hakkına sahip olması gerektiğine vurgu yapılacaktır. Afet yönetim sürecine hayvan hakları konusunun dâhil edilmesi, insan-hayvan refahlarını destekleyerek çevresel ve sosyal adaletin gerçekleşmesine, afet yönetim sürecinin başarısına katkı sağlayacaktır.

The effects of disasters are not limited to humans only; these disasters are also an important risk factor for animals. Today, the issue of  animal rights are  often neglected in disaster. Within this context, the study will examine international policy documents, legal regulations, plans, programs, and practices regarding disaster management and animal rights. In the study, it was determined that national level policy documents, legal regulations about disaster management in Turkey have a human-oriented perspective and  activities carried out before, during and after the disaster are not sufficent. The study emphasizes that the disaster management system should not only be human-focused but also that all life forms, including animals, should have equal rights to life and self-realization. Including the issue of animal rights in the disaster management process will  contribute to the realization of environmental and social justice and also  the success of the disaster management process.
Özel Eğitim Bölümü Öğrencilerinin Sürdürülebilir Deprem Farkındalığının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi
Investigation of Sustainable Earthquake Awareness of Special Education Department Students in Terms of Various Variables
Yazar: Yıldırım, Fatma
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Environmental Sociology ; Çevre Sosyolojisi ; Educational Sociology ; Eğitim Sosyolojisi ; Earthquake,Sustainability,General competence,Special education ; Deprem,Sürdürülebilirlilik,Genel yetkinlik,Özel eğitim

Özel eğitim bölümü öğrencilerinin sürdürülebilir deprem farkındalık düzeyi, özel gereksinimi olan çocukların deprem öncesi ve sonrasına ilişkin problemlerinin çözümünde kilit rol oynamaktadır. Bundan dolayı araştırmanın amacı, özel eğitim bölümü 1, 2, 3 ve 4. sınıf öğrencilerinin sürdürülebilir deprem farkındalık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesidir. Bu bağlamda 286 özel eğitim bölümü öğrencisi ile araştırma yürütülmüştür. SPSS kullanılarak betimsel analiz, bağımsız örneklem t-test, ANOVA ve ANCOVA testleri yapılmıştır. Bağımsız örneklem t-test sonucunda cinsiyete göre özel eğitim bölümü öğrencilerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca yapılan ANOVA testi sonucunda sınıflar arasında da anlamlı bir farklılık görülmemiştir. ANCOVA testinde genel yetkinlik inancı ortak değişken olarak kullanılması sonucunda özel eğitim bölümü 2. Sınıf öğrencilerinin lehine 4. sınıfla anlamlı farklılığa rastlanılmıştır. Araştırma sonuçları göz önüne alındığında doğal afet ve acil durum okur-yazarlığının zorunlu ders olması, özel eğitim bölümünün AFAD gibi kuruluşlarla ortak uygulamalara gidilmesi önerilmektedir.

The sustainable earthquake awareness level of special education students plays a crucial role in addressing the challenges faced by children with special needs before and after an earthquake. This study aims to examine the sustainable earthquake awareness levels of 1st, 2nd, 3rd, and 4th-grade special education department students involving a total of 286 according to various variables. Descriptive analysis, independent sample t-test, ANOVA, and ANCOVA tests were conducted using SPSS. As a result of the independent sample t-test, no significant difference was found in special education department students according to gender. There was no significant difference between the classes for the ANOVA test. As a result of using general competence belief as a covariate in the ANCOVA test, a significant difference was found in favor of the 2nd-grade students of the special education department with the 4th grade. It is recommended that natural disaster and emergency literacy should be a compulsory course and that the special education department should join applications with organizations such as AFAD.
Türkiye'nin İçinde Bulunduğu Anarşi Ortamında Sebepleri ve Sonuçları İtibariyle Abdi İpekçi Suikastı
The Assassination of Abdi İpekçi in Turkey's Anarchy in terms of its Causes and Consequences
Yazar: Özhazinedar, Tuba
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; 1979,Government Crisis,Right-Left Conflict,Political Murders,Abdi İpekçi ; 1979 Yılı,Hükümet Bunalımı,Sağ- Sol Çatışması,Siyasal Cinayetler,Abdi İpekçi

1979 yılı ekonomik, sosyal, siyasal koşulların etkisiyle hızla kutuplaşmanın ve ayrışmanın yaşandığı bir yıl olmuştur. Bireysel ve toplumsal kutuplaşma siyasal mücadelenin yoğunluk kazanmasına neden olmuştur. Artan siyasal çatışmalar, toplumda meydana gelen tabakalaşma toplumsal olayların silahlı çatışmasını doğurmuştur. Hayli olaylı geçen 1979 yılı anarşinin tırmanışa geçtiği, hafızalara kazınan suikastların yaşandığı bir yıl olmuştur. Ülke yönetiminde sıkıyönetim uygulamaları hâkim olmuş, halkın hükümete olan güveni her geçen gün sarsılmıştır. Böyle bir atmosferde Türkiye'yi büyük bir infiale götüren Abdi İpekçi suikastı işlenmiştir. Suikastı 1 Şubat 1979’da Mehmet Ali Ağca gerçekleştirmiştir. Milliyet gazetesi genel yayın yönetmeni olan Abdi İpekçi silah kaçakçılığı dosyasını incelerken öldürülmüştür. Bu makale, Abdi İpekçi suikastına neden olan olayları incelemiş, hem politik hem de iktisadi belirsizlik içinde olan ülkenin genel durumunu değerlendirmiştir. Betimsel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmada dönemin basınında faydalanılmıştır. Elde edilen bulguya göre; İpekçi cinayeti toplumun daha da derinleşip ayrışmasına, sağ-sol çatışmasının yaygınlaşmasına, toplumsal kaosun artmasına ve 80 Darbesinin gerçekleştirilmesindeki ana temalardan birini oluşturmuştur.

1979 was a year of rapid polarization and divergence due to economic, social and political conditions. Individual and social polarization led to an intensification of political struggle. Increasing political conflicts and stratification in society led to armed clashes of social events. The eventful year 1979 was a year of escalating anarchy and memorable assassinations. Martial law was imposed in the administration of the country and public confidence in the government was shaken day by day. It was in such an atmosphere that Abdi İpekçi was assassinated, causing a great outrage in Turkey. The assassination was carried out by Mehmet Ali Ağca on February 1, 1979. Abdi İpekçi, the editor-in-chief of Milliyet newspaper, was killed while investigating an arms smuggling case. This article analyzes the events that led to the assassination of Abdi İpekçi and evaluates the general situation of the country, which was in a state of both political and economic uncertainty. The descriptive research method was used in the study and the press of the period was utilized. According to the findings, İpekçi's assassination led to the deepening of the divisions in society, the widespread right-left conflict, the increase in social chaos and the 80 Coup d'état.
Üniversite Öğrencilerinin Muhasebe Dersine Yönelik Tutum ve Bakış Açılarının Başarı Faktörleriyle İlişkileri
The Relationship Between University Students' Attitudes And Perspectives Towards Accounting Courses And Success Factors
Yazar: Yaylalı, İpek
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Financial Accounting ; Finansal Muhasebe ; Accounting Education,Students in Accounting Education,Attitudes and Perspectives towards the Accounting Profession,Success Factor,Istanbul Medipol University ; Muhasebe Eğitimi,Muhasebe Eğitimi Alan Öğrenciler,Muhasebe Mesleğine Tutum ve Bakış,Başarı Faktörü,İstanbul Medipol Üniversitesi

Bu çalışmada İstanbul Medipol Üniversitesi İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi lisans öğrencilerinin muhasebe dersine ilişkin tutum ve bakış açılarının başarı faktörlerini nasıl etkilediği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte öğrencilerin muhasebe dersine olan tutum ve bakış açılarının demografik özelliklere göre farklılık gösterip göstermediği de tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır. Anket, İstanbul Medipol Üniversitesi İşletme ve Yönetim Bilimleri Fakültesi Yönetim Bilişim Sistemleri, İnsan Kaynakları Yönetimi, Havacılık Yönetimi ve Bankacılık ve Sigortacılık programlarında öğrenim gören 399 öğrenci üzerinde uygulanmıştır. Elde edilen anket verileri SPSS 22 programında analize tabi tutulmuştur. Analiz sonuçlarına göre öğrencilerin, üniversite müfredatı kapsamında bulunan muhasebe dersine yönelik tutumlarının başarı faktörü üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu tespit edilmiştir. Aynı zamanda bakış açılarının öğrencilerin başarı faktörleri üzerinde anlamlı ve pozitif yönde bir etkisi olduğu ortaya çıkmıştır. Gruplar arası fark testlerinin analiz sonuçları, mezun olunan lise türüne göre muhasebe dersine yönelik isteksizlik değişkeninin farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur.

This study aims to determine how the attitudes and perspectives of undergraduate students at Istanbul Medipol University's Faculty of Business and Management Sciences towards accounting courses are influenced by success factors. Additionally, the study attempts to determine whether students' attitudes and perspectives towards accounting courses vary according to demographic characteristics. The survey method was employed in the research. The survey was conducted on 399 students enrolled in the Management Information Systems, Human Resources Management, Aviation Management, and Banking and Insurance programs at Istanbul Medipol University's Faculty of Business and Management Sciences. The survey data obtained were analyzed using the SPSS 22 program. According to the analysis results, it was found that students' attitudes towards accounting courses within the university curriculum have a significant impact on the success factor. At the same time, it was revealed that their perspectives have a significant and positive effect on students' success factors. The analysis results of intergroup difference tests showed that reluctance towards accounting courses varied according to the type of high school graduated from
Sultan II. Abdülhamid Dönemi İstanbul’unda Şerbethaneler ve Ermeni Şerbethaneleri Üzerine Bir İnceleme (1876-1900)
An Examination of Şerbethane and Armenian Şerbethanes in Istanbul During the Reign of Sultan Abdulhamid II (1876-1900)
Yazar: Ulukaya, Gülşen
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Turkish Cultural History ; Türk Kültür Tarihi ; Non-Muslim,Alcohol,Taversns,Ottoman Empire,Şerbethane ; Gayrimüslim,İçki,Meyhaneler,Osmanlı Devleti,Şerbethane

Şerbethaneler, başlangıç tarihi net olmamakla birlikte Osmanlı Devleti’nde zaman zaman içkili mekânlar olan meyhanelerin ya da şaraphanelerin yerine kullanılmış ve bunlarla aynı işlevi görmüştür. Hukukî olarak haram ve sakıncalı olmayan içeceğin satıldığı yer olarak nitelendirilen şerbethaneler, toplumsal ya da hukukî bir tercihin sonucunda meyhanelerin yerine kullanılmış olabilirler. Ancak şerbethaneler, 19. yüzyılda yenileşme hareketleri ve Osmanlı’nın kurmuş olduğu gedik sistemi ile rekabet ortamının getirdiği sonuçlar çerçevesinde esas kimliklerine geçiş yapması beklense de bu bir anda olmamış, kademeli bir şekilde ilerletilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma, 1876-1900 yılları arasında İstanbul’da şerbethaneleri ve şerbethaneci esnaf içinde söz konusu Ermeni şerbethanelerinin incelenmesine odaklanmaktadır. Şerbethanelerin ortaya çıkışı, kullanımı ve mekânsal konumlarına dair bilgiler, arşiv belgeleri ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca, bu şerbethanelerin yoğun olarak hangi bölgelerde bulunduğu ve diğer Gayrimüslim şerbethanelerle oranları karşılaştırılarak ele alınmıştır. Elde edilen veriler ışığında, 1876-1900 yılları arasında genel olarak İstanbul’da meyhane ya da şaraphane özelliğine sahip şerbethanelere odaklanılırken özelinde ise Ermeni şerbethaneleri ele alınmıştır.

Şerbethanes, although the exact date of origin is not clear, şerbethaneler in the Ottoman Empire were sometimes used as alternatives to taverns or winehouses serving a similar function. Described as places where beverages that were not legally or religiously prohibited were sold, şerbethanes may have been used in place of taverns due to social or legal preferences. However, it was expected hat şerbethanes would transition to their primary identity within the context of the modernization movements of the 19th century and the competition brought by the gedik system established by the Ottomans. This transition was not immediate but rather attempted gradually. This study focuses on şerbethanes and Armenian şeerbethanes within the şerbethanes tradesmen in Istanbul between 1876 and 1900. Information about the emergence, use, and spatial location of şerbethanes is evaluated in light of archival documents. Additionally, the study examines the regions where these şerbethanes were predominantly located and compares their proportions with other non-Muslim şerbethanes. Based on the data obtained, the focus is on şerbethanes in Istanbul that generally functioned as taverns or wineries during 1876-1900, with a particular emphasis on Armenian şerbethanes.