hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yumurtacı Tavuklarda  Kefirin Performans ve Yumurta Kalitesine Etkisi
Yumurtacı Tavuklarda  Kefirin Performans ve Yumurta Kalitesine Etkisi
Yazar: Karademir, Güler; Yörük, Mehmet Akif; Tunç, Muhammet; Çelebi, Demet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Kefir, Probiyotik, Yumurta kalitesi, Yumurta ı tavuk, Yumurtlama erformansı

Bu çalışmada, içme sularına farklı oranlarda kefir (0, 5, 7.5 ve 10 ml) ilave edilen içme suyu  ilave edilen yumurtacı tavuklarda, kefirin yumurtlama performansı ve yumurta kalitesi üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Araştırmada 23 haftalık yaşta toplam  144  adet  Lohmann Brown yumurtacı tavuk kullanıldı. Hayvanlar her biri  2 alt gruptan oluşan, bir kontrol, üç deneme grubu olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. Araştırma  2 hafta sürmüş olup araştırma sonuçları dörder haftalık 3  periyot halinde değerlendirildi. İlk  eriyot sonunda yüksek (10 ml  ve düşük (5 ml) oranda kefirin yumurta kabuk kalınlığında artışa (P<0.05) neden olduğu, fakat diğer tüm parametrelerde etkisinin olmadığı tespit edildi. Son  periyotta ise yüksek ve düşük oranda kefirin yumurta verimi, yumurta ağırlığı ve yemden yararlanma oranlarını olumsuz etkilediği (P<0.05), orta doz (7,5 ml) kefirin ise kontrole göre iyileşmeye neden olduğu belirlendi. Araştırma sonunda, kefirin uygun doz ve sürede kullanılması durumunda yumurtacı tavukların  performans  parametrelerinde olumlu etki sağlayabileeği kanısına varıldı.

Bu çalışmada, içme sularına farklı oranlarda kefir (0, 5, 7.5 ve 10 ml) ilave edilen içme suyu  ilave edilen yumurtacı tavuklarda, kefirin yumurtlama performansı ve yumurta kalitesi üzerine etkisinin araştırılması amaçlandı. Araştırmada 23 haftalık yaşta toplam  144  adet  Lohmann Brown yumurtacı tavuk kullanıldı. Hayvanlar her biri  2 alt gruptan oluşan, bir kontrol, üç deneme grubu olmak üzere 4 gruba ayrılmıştır. Araştırma  2 hafta sürmüş olup araştırma sonuçları dörder haftalık 3  periyot halinde değerlendirildi. İlk  eriyot sonunda yüksek (10 ml  ve düşük (5 ml) oranda kefirin yumurta kabuk kalınlığında artışa (P<0.05) neden olduğu, fakat diğer tüm parametrelerde etkisinin olmadığı tespit edildi. Son  periyotta ise yüksek ve düşük oranda kefirin yumurta verimi, yumurta ağırlığı ve yemden yararlanma oranlarını olumsuz etkilediği (P<0.05), orta doz (7,5 ml) kefirin ise kontrole göre iyileşmeye neden olduğu belirlendi. Araştırma sonunda, kefirin uygun doz ve sürede kullanılması durumunda yumurtacı tavukların  performans  parametrelerinde olumlu etki sağlayabileeği kanısına varıldı.
Kars İli Süt Sığırcılık İşletmelerinde Yem Kullanımı ve Hayvan Besleme Alışkanlıklarının Ekonomik Önemi
Kars İli Süt Sığırcılık İşletmelerinde Yem Kullanımı ve Hayvan Besleme Alışkanlıklarının Ekonomik Önemi
Yazar: Demir, Pınar; Aksu Elmalı, Dilek; Işık, Serpil; Tazegül, Reşat; Ayvazoğlu, Cemalettin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Hayvan besleme, Kars, Üretim, Süt sığırcılığı

Özet: Bu araştırma, Kars ilinde süt sığırcılığı faaliyetinde bulunan üreticilerin, hayvan besleme uygulamaları ve konuya ilişkin bilgi düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın ana materyalini, İl merkezine bağlı köylerde toplam 162 üreticiden anket yoluyla elde edilen veriler oluşturmaktadır. Elde edilen veriler ki-kare testi ile analiz edilmiştir. Çalışmada süt verimi ile kaba yem kullanım miktarları arasında önemli bir ilişki olduğu (P < 0.01) belirlenmiştir. Kars ili süt sığırcılık işletmeleri ile yapılan görüşmelerde arazisi olan üreticilerin %93.6’sının tarımsal üretimde bulundukları, bunun da %88.7’sinin yem bitkisi ürettikleri belirlenmiştir. Yem bitkileri içinde en fazla korunga ve fiğ üretimine yer verildiği görülmüştür. Çalışmada ayrıca %3.1 üreticinin yem satışı yaptığı ve bu satıştan ortalama 5.900 TL ek gelir elde ettiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, üreticilerin hayvan besleme, yem bitkileri üretimi ve mera kullanımına ilişkin bilgi yetersizliklerinin giderilmesi yönündeki eğitici çalışmaların hayvancılığa büyük katkı sağlayacağı kanısına varılmıştır.

This   research   was   conducted   to   determine   the   animal   feeding   practices   and   level   of   knowledge   among   dairy  cattle   producers   in   Kars   province.   The   main   material   of   this   study   was   the   data   obtained   by   surveying   162   livestock  producers  in  the  central  villages  of  Kars.  The  data  obtained  were  analysed  by  the  chi-­‐square  test.  It  was  determined  that  there  was  a  significant  relationship  between  the  amount  of  roughage  usage  and  milk  yield  (P
Geleneksel Olarak Üretilen Yoğurtların Bazı Kimyasal Özellikleri
Geleneksel Olarak Üretilen Yoğurtların Bazı Kimyasal Özellikleri
Yazar: Ceylan, Ziya; Biberoğlu, Özmen
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Geleneksel yoğurt, Kimyasal özellikler

Bu çalışmada, Erzurum ve Kars illerinde geleneksel yöntemlerle üretilmiş 25 adet yoğurt örneğinin bazı kimyasal özellikleri araştırılmıştır. Örneklerde ortalama olarak; kuru madde oranı %13,02±2,22, yağ oranı %3,88±1,95, protein oranı %3,87±0,79, titrasyon asitliği %3,65±4,19, asetaldehit miktarı 16,07±12,18 ppm, pH değeri 3,81±0,19 ve lipoliz derecesi 4,14±3,34 meq KOH/100 g yağ olarak saptanmıştır. Örneklerin %88’inin yağsız kuru madde oranının %12’den düşük olduğu, %92’sinin protein oranının %3’den fazla olduğu, örneklerin %40’ının tam yağlı, %60’ının ise yağlı yoğurt sınıfında olduğu belirlenmiştir. Yoğurtların %68’inin laktik asit cinsinden titrasyon asitliğinin %1,5’den fazla, %88’inin pH değerinin pH 4’den düşük, %64’ünün asetaldehit miktarının 10 ppm ve üzeri, %60’ının ise lipoliz derecesinin 3 meq KOH/100 g yağ ve üzeri olduğu tespit edilmiştir.

Some   chemical   properties   of   25   yoghurt   samples   produced   traditionally   in   Erzurum   and   Kars   provinces   were  investigated  in  this  study.  Dry  matter,  fat  and  protein  contents  of  the  samples  were  found  to  be  13.02±2.22%,  3.88±1.95%  and  3.87±0.79%  in  average,  while  titratable  acidity,  acetaldehyde  amount,  pH  value  and  lipolysis  degree  were  determined  as  3.65±4.19%,  16.07±12.18  ppm,  3.81±0.19  and  4.14±3.34  meq  KOH/100  g  fat,  respectively.  It  was  further  determined  that  88%  of  the  samples  had  non-­‐fat  dry  matter  content  less  than  12%  and  92%  of  them  had  protein  content  more  than  3%.  On  the  other  hand,  40%  and  60%  of  the  samples  were  in  full  fat  and  fat  yoghurt  classes.  Also,  of  all  samples  68%  had  titratable  acidity  more  than  1.5%  and  88%  of  them  had  pH  value  lower  than  4,64%  had  acetaldehyde  amount  10  ppm  or  more  and  finally  60%  had  lipolysis  degree  3  meq  KOH/100g  fat  or  more.  Key  words:  Chemical  Properties,  Traditional  yogurt.
Gıda Değeri Olan Hayvanlarda Antibiyotik Kullanımı ve Muhtemel Kalıntı Riski
Gıda Değeri Olan Hayvanlarda Antibiyotik Kullanımı ve Muhtemel Kalıntı Riski
Yazar: Yıbar, Aytun; Soyutemiz, Ece
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Antibiotics, Food, Health, Human, Residue. ; Antibiyotik, Gıda, İnsan, Kalıntı, Sağlık

Antibiyotikler enfeksiyöz hastalıkların sağaltımında ve gıda değeri olan çiftlik hayvanlarının büyümelerini ve verimlerini teşvik edici olarak geniş çapta kullanılmaktadırlar. β-laktam, tetrasiklinler, kloramfenikol, makrolidler, spektinomisin, linkozamid, sulfonamid, nitrofuran, nitroimidazol, trimethoprim, polimiksin, kinolon ve makrosiklik grubu ilaçlar belirtilen amaçlar için sahada en fazla kullanılan ilaçlardır. Ancak bu ilaçların sahada uygun olmayan şekillerde ve yasal olmayan kullanımları sonucu et, süt, yumurta, bal ve hayvanların yenilebilir diğer dokularında kalıntılar oluşmaktadır. Antibiyotik kalıntı varlığı insanlarda alerjik reaksiyonlara yol açabildiği gibi tehlikeli sağlık problemlerine yol açabilecek olan patojenik bakterilerde antibiyotik direncinin artması gibi ciddi durumlara da sebep olur. Bunlara ek olarak kalıntılar fermente gıdaların kalitelerinde düşüklüğe yol açabilir. Tüm bu tehlikeli ve ciddi problemlerden dolayı da, gıda maddelerinde ilaç kalıntılarının tespiti tüketiciler için önemli bir konudur. Günümüzde antibiyotik kalıntılarının farklı gıda maddelerinde tespiti için birçok gelişmiş ve kantitatif ölçüm yeteneğine sahip analitik metotlar kullanılmaktadır. ELISA, Charm II, GC, HPLC ve LC-MS/MS kullanılan metotlar arasındadır. Etkin bir gıda güvenliğinin sağlanması için sahada bilinçsiz antibiyotik kullanımından kaçınılması ve gıdalardaki olası antibiyotik kalıntılarının sorumlu yasal otorite tarafından sıklıkla izlenmesi de gereklidir.

Antibiotics have been widely used for treating infectious diseases and for promoting food-producing animals growth and yields too. β-lactam, tetracyclines, chloramphenicol, the macrolides, spectinomycin, lincosamides, sulfonamide, nitrofurans, nitroimidazole, trimethoprim, polymyxine, quinolones and macrocyclics groups are the most commonly used drugs for these purposes. However, their improper and illegal use may produce residues in meat, milk, eggs, honey and the other edible tissues of animals. The presence of antibiotic residues induces allergic reactions in humans and give rise to an increase in the antibiotic resistance of pathogenic bacteria that may result in hazardous health problems. In addition, these residues may also result in worsening in the quality of fermented foods. Due to all these hazardous and severe problems, detection of drug residues in food matrices is an important issue for consumers. Various sophisticated and quantitative analytical methods are currently used to determine antibiotic residues in different food matrices. ELISA, Charm II, GC, HPLC and LC-MS/MS are among these methods. To avoid using antibiotics unconsciously and monitoring possible antibiotic residues frequently in food by the legal authority is also necessary to ensure efficient food safety.
Farklı Mevsimlerde Kafes Seviyesinin Yumurtacı Tavukların Performans ve Yumurta Kalite Özellikleri Üzerine Etkisi
Farklı Mevsimlerde Kafes Seviyesinin Yumurtacı Tavukların Performans ve Yumurta Kalite Özellikleri Üzerine Etkisi
Yazar: Yıldız, Ahmet; Laçin, Ekrem; Esenbuğa, Nurinisa; Kocaman, Bahar; Macit, Muhlis
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Air quality, Egg quality, Laying performance, Season, Tier level. ; Hava kalitesi, Kafes katı, Mevsim, Yumurta kalitesi, Yumurtlama performansı

Bu araştırma, mevsime bağlı olarak kümes-içi çevre şartları değişikliklerini ve farklı mevsimlerde kafes seviyesinin yumurtacı tavuklarda performans ve yumurta kalite özellikleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yürütüldü. Araştırmada, 288 Lohman Beyaz yumurtacı tavuk 3 farklı kata (Ü = üst, O = orta, B = alt) eşit sayıda dağıtıldı. Bir yıl süre ile yapılan ölçümlerle, mevsime bağlı olarak kümes içi hava kalitesi ve sıcaklık değerlerinde meydana gelen değişimler gözlendi. Yaz mevsiminde düşük seviyede seyreden CO2, NH3 ve H2S seviyeleri kış mevsiminde yükselmiş ve kümes içi bağıl nem arttı. Kış ve sonbahar mevsimlerinde Ü katların (P < 0.05), ilkbaharda ise Ü ve O katların (P < 0.01) yumurta verimi daha yüksek bulundu. İlkbahar mevsiminde Ü ve O katların yem tüketimi daha yüksek oldu (P < 0.01). Bütün mevsimlerde yemden yararlanma değerleri bakımından katlar arsında fark önemsiz bulundu (P > 0.05). Kış mevsiminde Ü ve O katlarda (P < 0.05), ilkbahar, yaz ve sonbahar mevsiminde ise Ü katlarda barındırılan tavukların yumurta ağırlıkları daha düşük oldu (P < 0.001). Yumurta dış ve iç kalitesi ile ilgili değerler incelendiğinde; yaz mevsiminde A katlarda barındırılan tavukların yumurta kabuk kalınlığının (P < 0.001); ilkbahar ayında ise Ü katlardaki tavuklara ait yumurtaların kırılma mukavemetinin daha yüksek olduğu tespit edildi (P < 0.05). Sonuç olarak; kış, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde üst katlarda barındırılan tavukların yumurta verimi daha fazla olmasına rağmen, performans özelliklerinin en önemli kriteri olan yemden yararlanma oranının kat seviyesinden etkilenmediği tespit edildi.

The aim of the present study was to determine the influence of tier level on the performance and egg quality traits of laying hens in different seasons. A total of 288 Lohmann hens were used and placed into 3-tier cage (T=top, M=middle, B=bottom). The measurements obtained herein for 12 months showed that the air quality and temperature changed depending on the season. Sure enough, as the outdoor temperature of poultry houses lowered in the winter season, the indoor temperature of poultry houses decreased. The lower values of CO, NH and H S of poultry houses in the summer increased in winter season, and also the relative humidity increased. While the egg production of hens caged at the T tiers was higher (P
Osteoarthritis Teşhisinde Manyetik Rezonans Görüntüleme
Osteoarthritis Teşhisinde Manyetik Rezonans Görüntüleme
Yazar: Bozkan Tatlı, Zeynep; Sarıerler, Murat
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Cartilage, Cat, Dog, Magnetic Resonance, Osteoarthritis. ; Kedi, Kıkırdak, Köpek, Manyetik Rezonans, Osteoarthritis

Kedi ve köpeklerde osteoarthritis (OA) sık rastlanan bir problemdir. Kongenital olabildiği gibi, yaygın olarak kalça displazisi, osteochondritis dissecans (OCD), ununited anconeal process, fragmented coronoid process (FPC), ligamentum cruciatum anterior (LCA) rupturu, menisküs hastalıkları ve patella luksasyonu gibi hastalıklar sonucunda da şekillenebilir. Geleneksel olarak OA tanı ve değerlendirilmesi, klinik bulgular, fiziksel muayene ve radyografi ile yapılsa da radyografi erken kıkırdak doku hasarını göstermez. Osteoarthritisin erken tanısı, tedavinin başarısını sağlamak açısından çok önemlidir. Bu nedenle, manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile OA’e bağlı şekillenen kıkırdak dejenerasyonunu henüz mikroskopik düzeydeyken saptamak mümkün olduğundan, MRG önemli bir tanı yöntemi haline gelmektedir. İnsan hekimleri tarafından yaygın olarak kullanılan MRG, son yıllarda özellikle küçük hayvan pratiğine de dahil olmaya başlamıştır. Bu derlemede, MRG’nin OA tanısında kullanımına ait literatür verilerin derlenerek meslektaşlarımızla paylaşılması amaçlanmıştır.

Osteoarthritis (OA) is a common orthopaedic problem in cats and dogs. As it can be congenital, the OA commonly results from hip dysplasia, osteochondritis dissecans (OCD), ununited anconeal process, fragmented coronoid process (FPC), ruptured ligamentum cruciatum anterior (LCA), meniscal disorders and patellar luxation. Although the diagnosis and assessment of OA can be performed based on the clinical signs, physical examination and radiography, but the radiography could not show the early cartilage damages. Early diagnosis of the OA is very important to ensure the success of treatment. So, the magnetic resonance imaging (MRI) becomes an important diagnostic imaging technique, because it is possible to detect the cartilage degeneration due to the OA at microscopic level. The MRI techniques used widely by medical physicians have recently been getting involved in small animals practice as well. In this review, it is intended to summarize the literature on the MRI usage for diagnosis of the OA and to share the data with our colleagues.
D Vitamini Ve Metabolizma İçin Önemi
D Vitamini Ve Metabolizma İçin Önemi
Yazar: Akkoyun, Hurrem; Bayramoğlu, Mahire; Ekin, Suat; Çelebi, Fikret
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Vitamin D, Metabolism ; D vitamini, Metabolizma

Steroid bir hormon olarak kabul edilen D vitamini bitkisel kökenli ergosterol (vit-D2) ve hayvansal kökenli olup deride 7-dehidrokolesterolden türeyen kolekalsiferol (vit-D3) şeklinde sınıflandırılır. D vitaminleri kalsiferoller olarak ta adlandırılırlar. D2 ve D3 vitaminleri aynı yolla metabolize edilirler ve öncelikle karaciğerde 25-(OH) D3’e çevrilir, ardından böbreğe taşınarak D vitaminin aktif formu olan 1,25-(OH)2 D3’e dönüştürülürler. D vitamini, metabolizmada başta kemik ve iskelet sistemi olmak üzere birçok önemli fonksiyona sahiptir. Kalsiyum ve fosfor metabolizmasında rol alarak, kalsiyum ve fosforun bağırsaklardan emilimini sağlar. D vitamini aynı zamanda parathormonun salınımını önler. Yine D vitamini birçok hastalık ve kanser türüne karşı koruyucu etkilere sahiptir. Genel olarak D vitamini yetersizliği metabolizmada kemik veiskelet sistemi rahatsızlıkları olarak kendini gösterir. Özellikle insan ve hayvanların yavrularında gözlemlenen rikets ve onun erişkinlerdeki şekli olan osteomalasi D vitamini yetersizliğinde en sık görülen hastalıklardır. D vitamini yetersizliğinin en önemli sebepleri arasında güneş ışığına yeteri kadar maruz kalmama yer alır. D vitamininin fazla miktarlarda alınması da metabolizmada toksik etkiye yol açarak, dönüşümü olmayan problemlere sebebiyet verir.

Vitamin D,accept as a steroid hormone, is an ergosterol (vit-D2) of plant and animal origin. It is classified as cholecalciferol (vit-D3) derived from 7-dehydrocholesterol in the skin. Vitamins D are also called as calciferols. Vitamins D2and D3 are metabolised in the same way, and at first, they are converted to 25-(OH) D3 in the liver, then they are migrated to kidney and converted to 1,25-(OH)2 D3 is an active form of vitamin D. Vitamin D has many functions in metabolism, particularly in osseous and skeletal system.By having a part in calcium and phosphor metabolisms, it enables them to be absorbed in theintestines. It has also protective effects against a number of diseases and cancer types. Hypovitaminosis D manifests itself generally as bone and skeletal system disorders in metabolism. The most frequently observed diseases related to hypovitaminosis D are mainly the rickets in children and osteomalacia in adults.Limited exposure to the sunlight is among the most important reasons lying behind hypovitaminosis D. Further, the excessive intake of vitamin D leads to toxic effects and irreversible problems in the metabolism
Sıçanda Pankreas’ın Makroanatomisi ve İmmun Boyama Yöntemi ile İnnervasyonunun İncelenmesi
Sıçanda Pankreas’ın Makroanatomisi ve İmmun Boyama Yöntemi ile İnnervasyonunun İncelenmesi
Yazar: Halıgür, Ayşe; Karakurum, Emine
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Anatomi, İmmun boyama, İnnervasyon, Pankreas, Sıçan

Bu çalışmada sıçan pankreas’ının makroanatomisi ve immun boyama yöntemi ile innervasyonu incelendi. Sıçan pankreasının sinirleri neuroflament protein (NFP) immunreaksiyonu temel alınarak immun boyama gerçekleştirildi. İncelenen sıçanlarda pankreas’ın mide, duodenum ve dalağın altında yerleştiği görüldü. Yerleştiği yere göre gastrik lob, duodenal lob ve splenik lob olarak isimlendirildi. Bu loblardan uzanan akıtıcı kanalların ductus biliaris’e açıldığı saptandı. Ancak, bazı kanalların direkt olarak duodenum’a da açıldığı belirlendi. Gastrik lobun midenin altında yerleştiği, duodenal lobun ise duodenum’un kıvrımları arasında bulunduğu görüldü. Bu iki lobun vaskülarizasyonuna sadece arteria hepatica’nın ramus hepaticus adlı dalı katılmamaktaydı. Gastrik ve splenik lobların innervasyonunu plexus celiacus’dan gelen dalların şekillendirdiği belirlendi. Duodenal lobun innervasyonunu ise plexus mesentericus cranialis’ten gelen sinir dallarının olduğu saptandı.

Macroanatomy  and  innervation  of  rat  pancreas  by  using  immune  staining  method  was  investigated  in  this  study.  Nerves  of  rat  pancreas  were  stained  by  the  basis  of  neurofilament  protein  immunoreaction  (NFP).  Pancreas  was  found  to  be   located   under   the   stomach,   duodenum   and   spleen.   It   was   named   as   gastric   lobe,   duodenal   lobe   and   splenic   lobe  according  to  the  location.  It  was  detected  that  the  ducts  extending  from  these  lobes  opened  into  ductus  biliaris,  however  some   ducts   also   opened   directly   to   into   duodenum.   Gastric   lobe   was   located   under   the   stomach   while   duodenal   lobe  placed  between  the  folds  of  duodenum.  Vascularization  of  these  mentioned  lobes  was  not  supplied  by  the  ramus  hepaticus  originated   from   the   arteria   hepatica.   It   was   determined   that   the   innervation   of   gastric   and   splenic   lobes   were   provided  from  the  nerves  originated  from  the  plexus  celiacus,  however  the  innervation  of  duodenal  lobe  was  provided  by  the  nerves  originated  from  the  plexus  mesentericus  cranialis.  Key  words:  Anatomy,  Immune  staining,  Innervation,  Pancreas,  Rat.
Farklı Yerleşim Sıklığı ve Aydınlatma Programlarının Broyler Etlerinde Renk, pH ve TBARS Değerleri Üzerine Etkisi
Farklı Yerleşim Sıklığı ve Aydınlatma Programlarının Broyler Etlerinde Renk, pH ve TBARS Değerleri Üzerine Etkisi
Yazar: Laçin, Ekrem; Çoban, Ömer; Aksu, Muhammet; Sabuncuoğlu, Nilüfer; Daş, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Broyler,  pH,  Renk,  TBARS,  Yerleşim  sıklığı.

Farklı aydınlatma programı ve yerleşim yoğunluğunun broyler etlerinde renk, pH ve TBARS parametreleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülen denemede, 320 adet bir günlük erkek civciv (Ross 308) kullanılmıştır. Civcivler, iki aydınlatma programının [Sabit Aydınlatma (SB): 16 saat aydınlık, 8 saat karanlık; Kesikli Aydınlatma (KS): 4 saat aydınlık, 2 saat karanlık] uygulandığı farklı odalara yerleştirilmiştir. Her bir aydınlatma grubu iki ayrı yerleşim yoğunluğunda [Normal Yerleşim Yoğunluğu (NY): 12 broyler/m2, Yüksek Yerleşim Yoğunluğu (YY): 20 broyler/m2] beşer tekrar olacak şekilde deneme düzeni oluşturulmuştur. Deneme 42. günde sonlandırılmıştır. Piliç göğüs eti pH’sı üzerine yerleşim sıklığının etkisi önemli (P0.05). But eti a* renk kriteri bakımından ise aydınlatma programlarının etkisinin önemli (P

Present  research  was  conducted  to  determine  the  effects  of  various  lighting  programmes  and  stocking  density  on  colour,  pH  and  TBARS  parameters  of  meat  in  broilers.  A  total  of  320  male  chicks  (Ross  308),  one  day  old,  were  used  in  the  study.   Chicks   were   kept   in   different   rooms   where   two   lighting   programs   [Constant   Lighting   (CL):   16   h   light,   8   h   dark;  Intermittent  Lighting  (IL):  4  h  light,  2  h  dark]  were  applied.  Experimental  design  was  consisted  of  two  lighting  programs  and  each   lighting   group   had   two   stocking   density   subgroups   [Normal   density   (ND):   12   broilers/m;   High   density   (HD):   20  broilers/  m],  five  replicates  each.  The  experiment  lasted  for  42  d.  Effect  of  stocking  density  on  breast  meat  pH  was  found  to  be  significant  (P