hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Doku Kültürleri Hakkında
About Tissue Cultures
Yazar: Köksal, Muharrem
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Pathology ; Patoloji ; Doku Kültürü,Mitoz,In Vitro ; Tissue Culture,Explantation,Cell Proliferation

Bu makale, hücre ve dokuların vücut dışında, yapay ortamlarda (in vitro) yaşatılması ve üretilmesi tekniği olan doku kültürü (eksplantasyon) metodlarını ve bu metodların tıp bilimindeki uygulama alanlarını incelemektedir. Yazar, doku kültürü sayesinde hücrelerin canlılık esnasındaki özelliklerinin objektif bir şekilde gözlemlenebildiğini belirtmektedir.Makalede üç ana teknik üzerinde durulmaktadır: Asılı damla metodu (sitolojik araştırmalar için), Şişe metodu (hücre metabolizması çalışmaları için) ve Roller tüp metodu (besleyici mayi ve hava temasını döngüsel sağlayan gelişmiş sistem). Çalışmada; hücre bölünmesi (mitoz), mikroorganizmaların (özellikle tüberküloz basili ve virüsler) hücre içindeki davranışı, tümör hücrelerinin özellikleri ve organ taslaklarının gelişimi gibi konuların bu tekniklerle nasıl incelendiği detaylandırılmıştır. Sonuç olarak, Ankara Üniversitesi bünyesinde bu araştırmaları yürütecek küçük bir laboratuvarın kurulduğu müjdesi verilmektedir.

Authored by Prof. Dr. Muharrem Köksal, this review examines the principles and methodologies of tissue culture (explantation), highlighting its status as a vital research tool in modern science. The paper outlines three primary techniques: the hanging drop method for cytological observation, the flask (Carrel) method for metabolic studies, and the roller tube method for dynamic nutrient exposure.The study synthesizes a wide range of global research, from the effects of vitamins and hormones on cell differentiation to the behavior of Mycobacterium tuberculosis within macrophages. It also discusses the study of tumor cells and viral replication (such as polio and smallpox) in vitro. The author emphasizes that tissue culture allows for the objective study of living processes and announces the establishment of a specialized laboratory at the institute to advance these studies in Turkey.
Regional Rektitis
Regional Proctitis (Regional Rectitis)
Yazar: Sokullu, Kamil
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Gastroenterology and Hepatology ; Gastroenteroloji ve Hepatoloji ; Regional Enteritis,Terminal İleum,Langhans Dev Hücreleri ; Regional Enteritis,Regional Proctitis,Terminal Ileitis

Bu makale, tıpta daha çok Crohn hastalığı veya regional enteritis olarak bilinen, sindirim kanalının kronik, non-spesifik ve granülomatöz iltihabi bir lezyonunu ele almaktadır. Hastalık en sık terminal ileumda (%66) görülmekle beraber, yazar bu çalışmada hastalığın oldukça nadir bir lokalizasyonu olan rektum yerleşimli (Regional Rektitis) bir vakayı sunmaktadır.Makalede hastalığın tarihçesi, dört klinik safhası (akut ülseratif, flegmonöz, kronik hipertrofik ve apse/fistül safhaları) ve patolojik özellikleri detaylandırılmıştır. Sunulan vaka, 31 yaşında defekasyon güçlüğü ve rektal darlık şikayetiyle başvuran, başlangıçta rektum kanseri şüphesi uyandıran bir hastadır. Ameliyat sırasında kolonun kalınlaşmış ve fibröz yapısı görülerek Crohn teşhisi konmuş; rekto-sigmoidien amputasyon sonrası yapılan patolojik incelemede Langhans dev hücrelerinden zengin granülasyon dokusu tespit edilmiştir. Hasta ameliyatın 30. gününde şifa ile taburcu edilmiştir.

Authored by Prof. Dr. Kâmil Sokullu, this paper discusses Regional Enteritis (Crohn’s Disease), emphasizing its rare manifestation in the rectum. While the disease typically targets the terminal ileum, this study details a case of a 31-year-old male presenting with severe rectal stenosis and defecation difficulties, which initially mimicked rectal cancer.The author outlines the transition from acute ulcerative stages to chronic hypertrophic and fistulous phases. In the presented case, surgical exploration revealed a fibrotic mesosigmoid and a severely thickened colon wall, leading to a definitive diagnosis of Crohn’s disease rather than malignancy. A recto-sigmoid amputation was performed, and histopathological analysis confirmed the presence of Langhans giant cells within inflammatory granulation tissue. The study concludes that radical surgery remains the primary treatment for chronic stenotic or fistulous stages of regional rectitis.
Bir Şahısta Aynı Zamanda Görülen Riedel ve Hashimoto Hastalığı
Riedel's and Hashimoto's Diseases Seen Simultaneously in One Person
Yazar: Kiyak, Yahya
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Pathology ; Patoloji ; Hashimoto Hastalığı,Riedel Hastalığı,Kronik Tiroidit ; Hashimoto's Thyroiditis,Riedel's Thyroiditis,Struma Lymphomatosa

Bu makale, tıp literatüründe genellikle ayrı hastalıklar olarak kabul edilen iki kronik tiroidit türünün (Hashimoto ve Riedel hastalıkları) aynı hastada eş zamanlı görüldüğü nadir bir vakayı sunmaktadır. 46 yaşındaki kadın hastada başlangıçta özofagus (yemek borusu) kanseri tespit edilmiş, otopsi sırasında tiroid bezinde her iki hastalığın da karakteristik özellikleri saptanmıştır.İncelemede; tiroidin sağ lobunda aşırı sertleşme ve bağ dokusu artışı ile karakterize Riedel struması, sol lobunda ise lenfosit infiltrasyonu ve germinal merkezli lenfoid foliküllerle karakterize Hashimoto hastalığı teşhis edilmiştir. Yazar, bu vaka ve literatürdeki benzer örnekler ışığında, Hashimoto ve Riedel hastalıklarının aslında farklı antiteler olmadığını, aynı patolojik sürecin erken ve geç safhalarını temsil ettiklerini savunmaktadır.

Authored by Dr. Yahya Kıyak, this paper presents a rare medical finding of Hashimoto’s disease and Riedel’s thyroiditis occurring simultaneously in a 46-year-old female patient. The patient initially sought treatment for dysphagia and was diagnosed with esophageal carcinoma. Following her death from pulmonary collapse, post-mortem examination revealed significant thyroid enlargement with distinct pathology in each lobe: the right lobe showed the classic fibrotic "woody" texture of Riedel's, while the left lobe exhibited the lymphocytic follicles typical of Hashimoto's.
Memleketimiz Besin Maddelerinin Vitamin A ve Karoten Miktarları Üzerinde Çalışma
A Study on the Vitamin A and Carotene Content of Foodstuffs in Our Country
Yazar: Tunç, Saide
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Clinical Nutrition ; Klinik Beslenme ; Vitamin A,Carr-Price Metodu,Avitaminoz ; Vitamin A,Carotene,Carr-Price Method

Bu çalışma, Türkiye'de tüketilen yerli hayvansal besinlerdeki Vitamin A ve bitkisel besinlerdeki Karoten (A vitamini ön maddesi) miktarlarını yerel şartlarda tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Yazar, vitamin miktarlarının ülkeden ülkeye, hatta bölgeden bölgeye değişebilmesi nedeniyle bu tür mahalli ölçümlerin beslenme sağlığı açısından kritik olduğunu belirtmektedir.Yapılan analizler sonucunda Vitamin A bakımından en zengin kaynağın balık karaciğeri olduğu, bunu sırasıyla koyun, kuzu ve sığır karaciğerleri ile tereyağının takip ettiği belirlenmiştir. Bitkisel gıdalarda ise en yüksek karoten miktarları ıspanak, maydanoz, havuç ve taze yeşil soğanda bulunmuştur. Çalışma, Türkiye'deki süt ve süt ürünlerinin Batı literatürüne göre daha düşük vitamin değerlerine sahip olduğunu saptamış ve bu durumu hayvancılık sistemindeki yetersizliklere bağlamıştır. Sonuç olarak, halkın A vitamini ihtiyacını karşılamak için hayvansal gıdaların yanı sıra karoten zengini taze sebze ve meyvelerin dengeli bir şekilde tüketilmesinin önemi vurgulanmıştır.

Authored by Dr. Saide Tunç, this study investigates the Vitamin A and Carotene levels in various Turkish animal and vegetable food sources. Given that vitamin concentrations fluctuate based on geographical and environmental factors, the research aimed to provide localized data for effective public health nutrition planning in Turkey. The researcher utilized the Carr-Price method for Vitamin A determination and colorimetric analysis for Carotene. The findings revealed that fish liver is the most potent source of Vitamin A, followed by lamb and beef liver. Among vegetables, spinach and carrots emerged as the primary sources of carotene. The study highlights that domestic milk and butter contain lower Vitamin A levels than reported in international literature, likely due to inadequate animal husbandry practices. The paper concludes with a recommendation for a balanced diet incorporating both animal fats and fresh colorful vegetables to prevent hypovitaminosis A
Antrenyl'in Mide İfrazı Üzerine Tesiri
The Effect of Antrenyl on Gastric Secretion
Yazar: Paykoç, Zafer
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Gastroenterology and Hepatology ; Gastroenteroloji ve Hepatoloji ; Antrenyl,Peptik Ülser,Mide Motilitesi ; Antrenyl,Gastric Secretion,Ulcer Pain

Bu klinik araştırma, yeni bir antikolinerjik (vagolitik) ilaç olan Antrenyl'in (Oxyphenonium bromide) mide salgısı ve hareketliliği üzerindeki etkilerini incelemektedir. Peptik ülserli 9 hasta üzerinde yapılan 38 ayrı mide suyu tetkiki sonucunda, ilacın mide asiditesini tamamiyle ortadan kaldırmadığı (anasidite sağlamadığı), ancak mide suyu miktarını belirgin şekilde azalttığı saptanmıştır.Araştırma verilerine göre, 15 mg (3 tablet) Antrenyl uygulaması açlık ve bazal sekresyon miktarını %50 oranında düşürmüş, bir saatlik toplam asit çıktısında ise %62'lik bir azalma sağlamıştır. İlacın en dikkat çekici etkisi mide boşalma süresini iki misli uzatmasıdır. Yazar, Antrenyl'in ülser ağrısını dindirmedeki başarısını asit düşürücü etkisinden ziyade, sindirim sistemindeki motiliteyi (hareketliliği) yavaşlatmasına bağlamaktadır. Sonuç olarak, Antrenyl'in özellikle antasit (kalevi) ilaçlarla birlikte kullanıldığında ülser tedavisinde faydalı bir yardımcı olduğu belirtilmiştir.

Authored by Assoc. Prof. Dr. Zafer Paykoç, this study investigates the effects of Antrenyl (Oxyphenonium bromide) on gastric secretion in patients with peptic ulcers (8 duodenal, 1 gastric). The study performed 38 analyses, measuring fasting and basal secretions, as well as the maximal secretory capacity via a four-dose histamine test. Findings indicate that a single 15 mg dose of Antrenyl results in a 50% reduction in the volume of gastric secretion and a 62% reduction in the hourly output of hydrochloric acid (HCl).The research highlights that while Antrenyl has a moderate effect on absolute acidity levels (18% decrease), its primary therapeutic value lies in its profound impact on gastric motility, doubling the stomach's emptying time. This delay allows concurrently administered antacids to remain in contact with the gastric contents for a longer duration, thereby enhancing the neutralization of acid. The author concludes that Antrenyl is a valuable clinical tool, as it effectively relieves ulcer pain by suppressing hypermotility and lowering total acid production.
Böbrek ve Böbrek Pelvisi Tümörleri
Tumors of the Kidney and Renal Pelvis
Yazar: Gerçel, Rahmi
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; Hipernefrom,Wilms Tümörü,Hematüri ; Hypernephroma,Wilms Tumor,Hematuria

Bu makale, böbrek parankimi ve böbrek pelvisinden köken alan tümörlerin histogenezi, sınıflandırılması, klinik belirtileri ve tedavi yöntemlerini modern tıbbi görüşler ışığında incelemektedir. Yazar, böbrek tümörlerini epitelyal, mezodermal, nörojenik ve mikst (karışık) olmak üzere dört ana grupta sınıflandırır. Klinikte en sık rastlanan tip, böbrek tübüllerinden köken alan ve "Grawitz tümörü" olarak da bilinen berrak hücreli (clear-cell) kanserdir.Çalışmada; çocuklarda görülen ve oldukça habis olan Wilms tümörü, kanama ile kendini gösteren hemanjiyomlar ve metastaz yolları detaylıca ele alınmıştır. Teşhis aşamasında hematüri (kanlı idrar), ağrı ve ele gelen kitle üçlüsünün önemi vurgulanırken; piyelografi, ürografi ve perirenal hava insuflasyonu gibi radyolojik yöntemlerin ayırıcı tanıdaki rolü açıklanmaktadır. Tedavi prensibi olarak, durumun elverdiği her vakada radikal nefrektomi (böbreğin alınması) önerilmekte; radyoterapinin ise özellikle Wilms tümöründe cerrahiye yardımcı bir yöntem olarak kullanıldığı belirtilmektedir.

Authored by Assoc. Prof. Dr. Rahmi Gerçel, this paper provides a systematic overview of renal and pelvic tumors, emphasizing their complex histogenesis and clinical management. The study classifies these neoplasms into epithelial, mesodermal, neurogenic, and mixed types. Epithelial tumors, specifically Clear-cell Carcinoma (Hypernephroma), represent the most frequent clinical encounters in adults, while Wilms tumor is identified as the critical malignant entity in the pediatric population.The author details the "classic triad" of symptoms—hematuria, pain, and palpable mass—noting that these signs often appear late in the disease progression. The research underscores the necessity of early diagnosis through cystoscopy and urography to differentiate between pelvic and parenchymal origins. Although prognosis remains challenging with a 20% five-year survival rate, the paper advocates for radical nefrektomi as the only effective cure, occasionally supported by radiotherapy for sensitive histological types.
Dekompanse Kardiopatilerin Vena Cava Inferior'un Bağlanması ile Tedavisi Hakkında Düşünceler
Considerations on the Treatment of Decompensated Cardiopathies by Ligation of the Inferior Vena Cava
Yazar: De Balsac, R. Heim
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Cardiology ; Kardiyoloji ; Vena Cava Inferior,Kalb Yetmezliği,Starling Kanunu ; Inferior Vena Cava Ligation,Congestive Heart Failure,Starling Curve

Bu çalışma, tıbbi tedaviye cevap vermeyen ağır konjestif kalp yetmezliği (dekompanse kardiyopati) vakalarında, ana toplardamarın (Vena Cava Inferior - V.C.İ.) cerrahi olarak bağlanmasının sonuçlarını incelemektedir. İlk kez 1948'de Cossio tarafından ortaya atılan bu yöntem, Paris'teki Broussais Hastanesi'nde 100 hasta üzerinde 5 yıllık bir süreçte uygulanmıştır. Ameliyatın temel mantığı, kalbe dönen venöz kan miktarını azaltarak sağ kulakçık basıncını düşürmek ve böylece yorulmuş olan kalp kasının (miyokard) daha verimli çalışmasını sağlamaktır. Bu işlem, vücuttan kan alma (saignée) veya dijital ilaç etkisine benzer bir rahatlama sağlar. Ameliyat sonrası hastalarda nefes darlığı ve ortopne (yatarak nefes alamama) hızla düzelmekte, kalp hacmi küçülmekte ve yaşam kalitesi artmaktadır. Çalışma, bu yöntemin palyatif bir tedavi olduğunu ve hastalığı kökten çözmese de hastanın ömrünü daha konforlu şartlarda uzattığını vurgulamaktadır.

Authored by R. Heim de Balsac, P. Samuel, and İlhami Nasuhioğlu from the Paris Faculty of Medicine, this paper evaluates the efficacy of ligation of the inferior vena cava (IVC) below the renal veins as a treatment for decompensated heart failure. Based on the physiology of the Starling Law, the procedure aims to lower right atrial pressure, thereby allowing a failing myocardium to operate within a more efficient functional threshold. Clinical findings from a series of 100 cases demonstrate immediate functional improvements, including the disappearance of orthopnea and paroxysmal dyspnea. Radiologically, a significant reduction in heart size was observed. While the procedure carries a surgical mortality rate of approximately 6-14%, it offers a viable palliative alternative for patients with irreducible heart failure who are unresponsive to medical therapy. The study concludes that IVC ligation serves as a valuable tool in extending survival and improving life quality for end-stage cardiac patients.
Böceklerde Ensektisitlere Karşı Mukavemet
Insect Resistance to Insecticides
Yazar: Örnek, Sevim
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Public Health (Other) ; Halk Sağlığı (Diğer) ; Ensektisit Rezistansı,Enzimatik Detoksifikasyon,Bit Mücadelesi ; Insecticide Resistance,Detoxifying Enzymes,Louse Control

Bu makale, böceklerle bulaşan enfeksiyon hastalıklarıyla mücadelede kullanılan D.D.T. gibi sentetik ensektisitlere karşı böceklerin geliştirdiği direnç (rezistans) mekanizmalarını incelemektedir. 1947'de ilk kez İtalya'da fark edilen bu durumun, böceklerin toksik maddeleri daha az emmesi, hücrelerinde daha az tutması veya vücutlarındaki enzimlerle bu maddeleri etkisiz hale getirmesi (detoksifikasyon) gibi biyolojik savunma önlemlerinden kaynaklandığı belirtilmektedir.Yazar, Ankara Üniversitesi laboratuvarlarında 1954-1955 yıllarında bitler üzerinde yaptığı 214 deneyi sunmaktadır. Bu deneyler sonucunda, yaygın kullanılan D.D.T.'ye karşı ölüm oranının bir yıl içinde %90'dan %60'a düştüğü, yani direncin hızla arttığı tespit edilmiştir. Henüz yeni kullanılmaya başlanan Hexa chloro siklo hexan'da bile direnç belirtileri gözlemlenmiştir. Makale, bu mukavemeti kırmak için kullanılan farklı ensektisitleri karıştırma yönteminin kalıcı çözüm olmadığını; en doğru yolun dirençli nesillerin yok olması için belli sahalarda ilaç kullanımına ara vermek ve organik fosfor bileşikleri ile sanitasyon (hijyen) tedbirlerine ağırlık vermek olduğunu savunmaktadır.

Authored by Dr. Sevim Örnek, this research investigates the growing problem of insect resistance to synthetic insecticides like D.D.T., a phenomenon that shook the initial hope of eradicating insect-borne diseases. The paper details how insects develop defense mechanisms, including morphological changes (thickening of tarsal membranes) and metabolic adaptations, where specialized enzymes detoxify the chlorinated hydrocarbons.The author conducted extensive experiments on 2,104 lice during 1954 and 1955, revealing a sharp decline in the efficacy of D.D.T. (mortality rate dropping from 90% to 60%) . The study concludes that current chemical strategies often lead to polyvalent resistance, making control even more difficult. To combat this, the researcher recommends rotating insecticides to eliminate resistant generations and returning to rigorous sanitation and hygiene measures alongside the cautious use of more toxic, short-lived organic phosphorus compounds.
Bir Albright Sendromu Vak'ası
A Case of Albright's Syndrome
Yazar: Paykoç, Zafer
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1955
Anahtar kelimeler: Endocrinology ; Endokrinoloji ; Albright Sendromu,Fibröz Displazi,Pubertas Praecox ; Albright's Syndrome,Polyostotic Fibrous Dysplasia,Precocious Pubert

Bu makale, tıp literatüründe oldukça nadir görülen ve Türk tıp literatüründe neşredilen ilk vaka olma özelliği taşıyan bir Albright Sendromu (Poliostotik Fibröz Displazi) olgusunu sunmaktadır. Sendrom; multipl fibröz kemik displazisi, deri pigmentasyonu ve erken ergenlik (pubertas praecox) üçlüsü ile karakterizedir.Vaka, 14 yaşında bir kız hastadır ve 10 yaşında âdet görmeye başlamıştır. Fizik muayenesinde göbek bölgesinde "sütlü kahve" (café au lait) renginde, kenarları düzensiz pigment lekeleri ve yaşına göre aşırı gelişmiş memeler saptanmıştır. Radyolojik incelemelerde sağ humerus, radius, ulna ve kaburgalarda kistik kemik lezyonları (fibröz displazi) görülmüştür. Laboratuvar bulgularında serum kalsiyum ve fosforu normal bulunurken, alkalen fosfataz düzeyi yüksek çıkmıştır. Bu vakanın ilginç bir diğer özelliği ise, Albright sendromu ile birlikte saptanan pozitif sifiliz serolojisidir; yazarlar bu durumu iki ayrı hastalığın birlikteliği olarak yorumlamışlardır.

Authored by Assoc. Prof. Dr. Zafer Paykoç and Dr. Ömer Yiğitbaşı, this paper reports a 14-year-old female patient exhibiting the classic clinical triad of Albright’s syndrome. The patient presented with skeletal pain, showing segmental cystic bone rarefaction primarily on the right side of the body. Somatic precocity was evident through early menarche at age 10 and advanced breast development. Cutaneous examination revealed a large "café au lait" spot on the abdomen with jagged "Coast of Maine" borders.The study emphasizes the importance of differential diagnosis from Recklinghausen's neurofibromatosis and hyperparathyroidism, noting that Albright's syndrome maintains normal calcium and phosphorus levels. A unique aspect of this case was the coexistence of positive syphilis serology, an association not previously reported in international literature for this syndrome. The patient showed symptomatic improvement following methyltestosterone therapy. This report constitutes the first officially published case of Albright's syndrome in Turkish medical records.
Diş Çürüklerinde ve Diş Fluorozisinde Memleket Sularının İhtiva Ettikleri Fluorün Rolü
The Role of Fluoride in Domestic Water Supplies on Dental Caries and Dental Fluorosis
Yazar: Örnek, Sevim
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 7 No. 1-4, 1995
Anahtar kelimeler: Dentistry (Other) ; Diş Hekimliği (Diğer) ; Florür,Diş Çürüğü,Andemik Guatır ; Fluoride,Water Analysis,Mottled Enamel

Bu araştırma, Türkiye'deki içme sularında bulunan fluor (florür) miktarının diş sağlığı üzerindeki etkilerini, özellikle diş çürükleri ve diş fluorozisi (flor zehirlenmesi) arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Yazar, ağızda gıda artıklarının fermantasyonuyla oluşan laktik asidin diş minesini erittiğini, ancak fluorun bu asitlere karşı direnci artırdığını belirtmektedir. Çalışma kapsamında Türkiye'nin muhtelif yerlerinden toplanan 569 su numunesi analiz edilmiştir. Analizler sonucunda üç temel bulguya ulaşılmıştır: 1) Konya gibi sularında fluor oranı çok düşük (0,05 ppm) olan yerlerde okul çocuklarında diş çürüğü oranı %75 gibi çok yüksek bir seviyededir. 2) Haymana gibi sularında ideal oranda (0,7-1,4 ppm) fluor bulunan yerlerde çürük oranı sadece %8,3'tür. 3) Volkanik arazi üzerine kurulu olan Isparta'da ise suların yüksek fluor ihtiva etmesi (3,2-3,6 ppm) nedeniyle çocukların tamamında diş minesinde lekelenme ile karakterize fluorozis saptanmıştır. Makale, suların fluor içeriğine göre fluorizasyon (ekleme) veya defluorizasyon (azaltma) işlemlerinin halk sağlığı açısından gerekliliğini vurgulamaktadır.

Authored by Dr. Sevim Örnek, this research investigates the impact of water fluoride concentrations on the prevalence of dental decay and fluorosis in Turkey. The paper establishes that teeth are composed of a protein structure integrated with calcium salts, which can be protected by the formation of hydroxy-fluoro-apatite in the presence of adequate fluoride. By analyzing 569 water samples across the country, the researcher identifies a clear correlation between water chemistry and dental health. The study contrasts three major findings: in Konya, where fluoride is nearly absent (0.05 ppm), 75% of children suffer from severe dental caries. Conversely, in Haymana, where fluoride levels are within the physiological range (0.7-1.4 ppm), the decay rate drops significantly to 8.3%. However, in the volcanic region of Isparta, high fluoride levels (up to 3.6 ppm) lead to universal dental fluorosis among native children, characterized by permanent brownish pigmentation of the enamel. The author concludes with public health recommendations, including the controlled fluoridation of low-fluoride water supplies and the search for low-fluoride alternatives or filtration methods for regions like Isparta.