hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
COĞRAFİ BECERİLER VE BUNLARI ÖĞRENCİLERE KAZANDIRMA YOLLARI
COĞRAFİ BECERİLER VE BUNLARI ÖĞRENCİLERE KAZANDIRMA YOLLARI
Yazar: Taş, Halil İbrahim
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Coğrafya Eğitimi, Coğrafi beceriler, Genellemeler, Harita Okuma

En iyi coğrafya öğretim yolu, öğrencinin aktif olarak katılımı ile mümkündür. Bu sayede öğrenci, coğrafyanın sadece bir bilgi yığını olmadığını anlayacak ve günlük hayattaki mekana bağlı bir çok problemi çözme becerisi gelişecektir. Öğrencinin hayatından daha başarılı olabilmesi için bir çok coğrafi beceriye sahip olması gerekir. Aynı şekilde yeni Liseler için Coğrafya Öğretim Programı öğretmenlerimize ve öğrencilerimize coğrafi becerinin öğretimi ve öğrenilmesi konusunda bir çok sorumluluk yüklemektedir. Bu çalışma, coğrafi becerilerin neler olduğu ve bunların öğrenciye nasıl kazandırılabileceği üzerinde durmaktadır. Ayrıca bu beceriler öğrenciye kazandırılırken, kullanılabilecek en iyi öğretim stratejileri üzerinde durulmakta ve sonuçta coğrafi becerilerin öğretimi ile alakalı örnek aktivitelerle çalışma bitirilmektedir.

En iyi coğrafya öğretim yolu, öğrencinin aktif olarak katılımı ile mümkündür. Bu sayede öğrenci, coğrafyanın sadece bir bilgi yığını olmadığını anlayacak ve günlük hayattaki mekana bağlı bir çok problemi çözme becerisi gelişecektir. Öğrencinin hayatından daha başarılı olabilmesi için bir çok coğrafi beceriye sahip olması gerekir. Aynı şekilde yeni Liseler için Coğrafya Öğretim Programı öğretmenlerimize ve öğrencilerimize coğrafi becerinin öğretimi ve öğrenilmesi konusunda bir çok sorumluluk yüklemektedir. Bu çalışma, coğrafi becerilerin neler olduğu ve bunların öğrenciye nasıl kazandırılabileceği üzerinde durmaktadır. Ayrıca bu beceriler öğrenciye kazandırılırken, kullanılabilecek en iyi öğretim stratejileri üzerinde durulmakta ve sonuçta coğrafi becerilerin öğretimi ile alakalı örnek aktivitelerle çalışma bitirilmektedir.
MALATYA’DAKİ HAVA KİRLİLİĞİNE COĞRAFİ BAKIŞ
MALATYA’DAKİ HAVA KİRLİLİĞİNE COĞRAFİ BAKIŞ/A Geographical Look At The Air Pollution In Malatya
Yazar: Sever, Ramazan
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Şehirleşme, fosil yakıt, ulaşım, hava kirliliği

Doğu Anadolu Bölgesi’nin hızla gelişen şehirlerinden biri olan Malatya’da, bu hızlı gelişmeye bağlı olarak, çeşitli çevre sorunları yaşanmaya başlanmıştır. Bu sorunlar arasında etkileri ve boyutları bakımından en önemlisi hava kirliliğidir. Şehirde, özellikle 1984’te yaşanan yoğun hava kirliliği, insan yaşamı için tehlikeli boyutlara ulaşmıştır. Sorunun giderilmesi için alınan tedbirler olumlu sonuç vermiş ve hava kirliliği önemli ölçüde azaltılmıştır. Ancak hızlı şehirleşmenin devam ettiği Malatya’da; konut, motorlu taşıt ve sanayi tesisi sayısındaki artışlarla hava kirliliği önemli bir çevre sorunu olmaya devam etmektedir. Artan kirlilik nedeniyle zaman zaman hedef sınır değerine ulaşan kükürt dioksit (SO2 ) ve partiküler madde (duman) değerleri bazı yıllar tekrar endişe verici seviyelere ulaşmaya başlamıştır. Bu çalışmada Malatya şehrinde hava kirliliğini ortaya çıkaran jeomorfolojik, klimatik ve meteorolojik parametreler yanında, özellikle beşeri ve ekonomik faaliyetleri göz önüne alan bazı coğrafi değerlendirmeler yapılmıştır. Aynı zamanda şehirsel gelişimin planlanması, fosil yakıt kullanımının azaltılması, doğalgazın yaygınlaştırılması, şehir içi yolların yeniden düzenlenmesi ve sanayi tesislerinin ÇED kurallarına uygun kurulması ve işletilmesi gibi hava kirliliğini önleyici tedbirler önerilmiştir.

Doğu Anadolu Bölgesi’nin hızla gelişen şehirlerinden biri olan Malatya’da, bu hızlı gelişmeye bağlı olarak, çeşitli çevre sorunları yaşanmaya başlanmıştır. Bu sorunlar arasında etkileri ve boyutları bakımından en önemlisi hava kirliliğidir. Şehirde, özellikle 1984’te yaşanan yoğun hava kirliliği, insan yaşamı için tehlikeli boyutlara ulaşmıştır. Sorunun giderilmesi için alınan tedbirler olumlu sonuç vermiş ve hava kirliliği önemli ölçüde azaltılmıştır. Ancak hızlı şehirleşmenin devam ettiği Malatya’da; konut, motorlu taşıt ve sanayi tesisi sayısındaki artışlarla hava kirliliği önemli bir çevre sorunu olmaya devam etmektedir. Artan kirlilik nedeniyle zaman zaman hedef sınır değerine ulaşan kükürt dioksit (SO2 ) ve partiküler madde (duman) değerleri bazı yıllar tekrar endişe verici seviyelere ulaşmaya başlamıştır. Bu çalışmada Malatya şehrinde hava kirliliğini ortaya çıkaran jeomorfolojik, klimatik ve meteorolojik parametreler yanında, özellikle beşeri ve ekonomik faaliyetleri göz önüne alan bazı coğrafi değerlendirmeler yapılmıştır. Aynı zamanda şehirsel gelişimin planlanması, fosil yakıt kullanımının azaltılması, doğalgazın yaygınlaştırılması, şehir içi yolların yeniden düzenlenmesi ve sanayi tesislerinin ÇED kurallarına uygun kurulması ve işletilmesi gibi hava kirliliğini önleyici tedbirler önerilmiştir.
ŞEHİRLEŞME SÜRECİNDE BEYŞEHİR İLÇESİ’NİN NÜFUS ÖZELLİKLERİ
ŞEHİRLEŞME SÜRECİNDE BEYŞEHİR İLÇESİ’NİN NÜFUS ÖZELLİKLERİ/Population Characteristics of Beyşehir During The Period of Urbanization
Yazar: Sarı, Cemali
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Coğrafya, Şehirleşme, Nüfus, Beyşehir

Şehirleşme, dar anlamda, şehir sayısının ve şehirlerde yaşayan insan sayısının artmasını anlatır. Nüfusun gelişiminin, dağılışının, hareketlerinin ve niteliklerinin izlenmesi ve elde edilen sonuçlara göre yerleşim birimlerine yön verilmesi bir gerekliliktir. Beyşehir’de, ilk nüfus sayımından 1950 yılına kadar geçen sürede nüfus artışının önemsiz, bu yıldan sonraki dönemlerde ise hızlı bir nüfus artışının olduğu gözlenmektedir. Böylece şehirleşme süreci, ekonomik ve sosyal düzeyde şehrin değer ve davranışlarını değiştirmiştir. İlçe, nüfus gelişiminin gösterdiği özellikler bakımından, şehirleşme sürecinde kırsal durumdan şehirsel hale geçişte önemli bir aşama olan kasabalaşma safhasını yaşamaktadır. İlk olarak araştırma sahasının konumu ve genel coğrafi özellikleri, sonra şehir, şehirleşme, şehrin fonksiyonu, son olarak da İlçe’nin nüfus özelliklerinin ele alındığı üç bölümden oluşan bu çalışma da temel amaç; şehirleşme sürecinde Beyşehir’in nüfus özelliklerinin değerlendirilmesidir.

Şehirleşme, dar anlamda, şehir sayısının ve şehirlerde yaşayan insan sayısının artmasını anlatır. Nüfusun gelişiminin, dağılışının, hareketlerinin ve niteliklerinin izlenmesi ve elde edilen sonuçlara göre yerleşim birimlerine yön verilmesi bir gerekliliktir. Beyşehir’de, ilk nüfus sayımından 1950 yılına kadar geçen sürede nüfus artışının önemsiz, bu yıldan sonraki dönemlerde ise hızlı bir nüfus artışının olduğu gözlenmektedir. Böylece şehirleşme süreci, ekonomik ve sosyal düzeyde şehrin değer ve davranışlarını değiştirmiştir. İlçe, nüfus gelişiminin gösterdiği özellikler bakımından, şehirleşme sürecinde kırsal durumdan şehirsel hale geçişte önemli bir aşama olan kasabalaşma safhasını yaşamaktadır. İlk olarak araştırma sahasının konumu ve genel coğrafi özellikleri, sonra şehir, şehirleşme, şehrin fonksiyonu, son olarak da İlçe’nin nüfus özelliklerinin ele alındığı üç bölümden oluşan bu çalışma da temel amaç; şehirleşme sürecinde Beyşehir’in nüfus özelliklerinin değerlendirilmesidir.
TÜRKÇE ÖĞRETMEN ADAYLARI VE TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN YAN ALAN COĞRAFYA DERSLERİNE YÖNELİK TUTUMLARI
TÜRKÇE ÖĞRETMEN ADAYLARI VE TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN YAN ALAN COĞRAFYA DERSLERİNE YÖNELİK TUTUMLARI
Yazar: Özel, Ali; Taş, Halil; Demirci, Ali; Özdemir, Hakan
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Türkçe öğretmen adayları, yan alan, coğrafya, tutum

Çalışmanın amacı, yan alan dersleri olarak coğrafya dersini alan ve almayan Türkçe öğretmen adayı öğrencilerin coğrafya dersine yönelik tutumlarının tespit edilmesidir. Çalışmada ayrıca, Türkçe öğretmenlerin bu konudaki tutumlarının karşılaştırmalarının yapılması da amaçlanmıştır. Araştırmanın amacıyla bağlantılı olarak, örneklemi üç farklı grup oluşturmuştur. İlk grup Dumlupınar Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği bölümünde birinci sınıfa devam eden 29 öğretmen adayı öğrencidir. İkinci grup aynı bölümde ikinci ve üçüncü sınıfa devam eden 59 öğrencidir. Örneklemdeki üçüncü grup ise Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda çalışan 37 Türkçe öğretmenidir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anketler kullanılmıştır. Veriler, Mart 2007’de toplanmış ve verilerin analizi SPSS programı ile yapılmıştır. Yan alan olarak sosyal bilgiler eğitimi alan Türkçe öğretmen adaylarının coğrafyaya yönelik olarak kısmen ılımlı yaklaşımlar geliştirmiş oldukları düşünülmektedir.

Çalışmanın amacı, yan alan dersleri olarak coğrafya dersini alan ve almayan Türkçe öğretmen adayı öğrencilerin coğrafya dersine yönelik tutumlarının tespit edilmesidir. Çalışmada ayrıca, Türkçe öğretmenlerin bu konudaki tutumlarının karşılaştırmalarının yapılması da amaçlanmıştır. Araştırmanın amacıyla bağlantılı olarak, örneklemi üç farklı grup oluşturmuştur. İlk grup Dumlupınar Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği bölümünde birinci sınıfa devam eden 29 öğretmen adayı öğrencidir. İkinci grup aynı bölümde ikinci ve üçüncü sınıfa devam eden 59 öğrencidir. Örneklemdeki üçüncü grup ise Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullarda çalışan 37 Türkçe öğretmenidir. Araştırmada veri toplama aracı olarak anketler kullanılmıştır. Veriler, Mart 2007’de toplanmış ve verilerin analizi SPSS programı ile yapılmıştır. Yan alan olarak sosyal bilgiler eğitimi alan Türkçe öğretmen adaylarının coğrafyaya yönelik olarak kısmen ılımlı yaklaşımlar geliştirmiş oldukları düşünülmektedir.
ÇAL’DA (DENİZLİ) BAĞCILIĞIN COĞRAFİ ANALİZİ
ÇAL’DA ( DENİZLİ) BAĞCILIĞIN COĞRAFİ ANALİZİ/Geographical Analysis of Viniculture In Çal (Denizli)
Yazar: Kadıoğlu, Yahya
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Bağcılık, İklim, Üretim, Çal

Çal, Ege bölgesinde bağcılığın yoğun olduğu yörelerden biridir. Doğal şartların uygun olması nedeniyle bağcılık yöre halkının uzun yıllardan beri temel geçim kaynağı olmuştur. Üzüm sofralık tüketimi yanında (kuru ve yaş olarak) sanayide kullanılan (şarap, sirke, pekmez yapımında) besin değeri yüksek bir meyvedir. İlçede 2006 yılı itibarıyla ekili-dikili alanların % 49,5’i (21.227 ha) bağlara ayrılmıştı. Aynı yıl Denizli ilindeki bağların (44. 481 ha) % 47,7’si Çal’da bulunuyordu. 1969 yılında kurulan Meyvecilik Üretme İstasyonu ve İlçe Tarım Müdürlüğü’nün gayretleriyle bağlarda ıslah çalışmaları yapılmış, örnek bağlar tesis edilerek entansif (modern) bağcılık teşvik edilmiştir. Çalışmalar sonucunda bağ alanları genişlemiş ve üretimde önemli artışlar olmuştur. Üretimdeki artışlar beraberinde bağcılığa dayalı atölye tipi imalat sektörünü ortaya çıkarmış, böylece bağcılığın ekonomik önemi artarak hakim ekonomik fonksiyon durumuna gelmiştir. Buna rağmen bağcılık tümüyle geleneksel işletme yöntemlerinden kurtulamamıştır. Başta verim düşüklüğü ve pazarlama olmak üzere halen çözüm bekleyen önemli sorunlarla karşı karşıyadır. Yeterli bir ekonomik refah düzeyi sağlayamadığından yöre halkı İzmir, Manisa ve Denizli gibi yakın şehirlere göç etmektedir.

Çal, Ege bölgesinde bağcılığın yoğun olduğu yörelerden biridir. Doğal şartların uygun olması nedeniyle bağcılık yöre halkının uzun yıllardan beri temel geçim kaynağı olmuştur. Üzüm sofralık tüketimi yanında (kuru ve yaş olarak) sanayide kullanılan (şarap, sirke, pekmez yapımında) besin değeri yüksek bir meyvedir. İlçede 2006 yılı itibarıyla ekili-dikili alanların % 49,5’i (21.227 ha) bağlara ayrılmıştı. Aynı yıl Denizli ilindeki bağların (44. 481 ha) % 47,7’si Çal’da bulunuyordu. 1969 yılında kurulan Meyvecilik Üretme İstasyonu ve İlçe Tarım Müdürlüğü’nün gayretleriyle bağlarda ıslah çalışmaları yapılmış, örnek bağlar tesis edilerek entansif (modern) bağcılık teşvik edilmiştir. Çalışmalar sonucunda bağ alanları genişlemiş ve üretimde önemli artışlar olmuştur. Üretimdeki artışlar beraberinde bağcılığa dayalı atölye tipi imalat sektörünü ortaya çıkarmış, böylece bağcılığın ekonomik önemi artarak hakim ekonomik fonksiyon durumuna gelmiştir. Buna rağmen bağcılık tümüyle geleneksel işletme yöntemlerinden kurtulamamıştır. Başta verim düşüklüğü ve pazarlama olmak üzere halen çözüm bekleyen önemli sorunlarla karşı karşıyadır. Yeterli bir ekonomik refah düzeyi sağlayamadığından yöre halkı İzmir, Manisa ve Denizli gibi yakın şehirlere göç etmektedir.
TÜRKİYE’DE ENERJİ TARIMI AMACIYLA AYÇİÇEĞİ, KANOLA ve SOYA FASULYESİNİN YETİŞTİRİLMESİ
For the Pupose of Energy Farming, Sunflower, Rape, Soybean Agriculture in Turkey
Yazar: Günay, Semra
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Regional Studies ; Bölgesel Çalışmalar ; Renewable Energy,Energy Farming,Sunflower,Rape,Soybean ; Yenilenebilir Enerji, Enerji Tarımı, Ayçiçeği, Kanola, Soya

Nüfus ve sanayileşmenin artmasıyla birlikte enerji tüketimi de fazlalaşmaktadır. Çevre kirliliğine neden olan fosil kökenli enerji kaynakları Türkiye’yi dışa bağımlı kılmakta ve çevre kirliliğine neden olmaktadır. Bu makalede biyokütle enerjisine, enerji tarımı ve getirilerine, biyodizelin hammaddesi olan bitkisel yağ üretiminin yetersizliğine değinilmiştir. Dünyada biyodizel elde etmede yaygın olarak kullanılan ayçiçeği, kanola ve soya fasulyesinin Türkiye'deki ekim alanları, üretim miktarları ve verimleri incelenmiştir. Enerji tarımı amacıyla belirtilen yağlı tohumlu bitkilerin üretim alanlarının genişlemesi ve elde edilen ürün miktarlarının artırılması için alınması gereken önlemler tartışılmıştır.

With industrialization and population growth, energy consuming also increases. Fossil origin energy sourses which causes pollution leaves Turkey dependant to exterior and causes pollution. This article refer to biomass energy, energy farming and it’s yields, deficiency of vegetal oil production which is raw material of biodiesel. Sunflower, Rapeoil, and Soybean’s, which mainly used to produce biodiesel around the world, planting area, production quantity and efficiency in Turkey is anylised. For the pupose of energy farming, stated oily seedy plant’s production field’s expand and precaution for the increase the quantity of crops that gained are discussed.
BURDUR İLİNDE ANASON TARIMININ COĞRAFİ ESASLARI
BURDUR İLİNDE ANASON TARIMININ COĞRAFİ ESASLARI/Geographical Features of Anise Plantation in Burdur Province
Yazar: Çetin, Bayram
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Anason tarımı, tarım coğrafyası, anason ekim sahası

Anavatanı güneybatı Asya olan anason, ülkemizde 9 ilde üretimi yapılan bir bitkidir. Geçiş tipi iklimlerin hüküm sürdüğü yerlerde yetişme ortamı bulan anason, sanayi bitkisi olarak sınıflandırılır ve tohumları büyük ölçüde rakı üretiminde aroma ve koku vermek amacıyla kullanılır.  Ülkemizde 11 bin ila 13 bin ton arasında değişen yıllık anason üretiminin neredeyse tamamı başta Burdur olmak üzere, Göller Yöresi ve İçbatı Anadolu Bölümü’nde yer alan illerde yapılmaktadır. Yıllık anason üretimi 5 bin tona yaklaşan Burdur, ülke üretiminin neredeyse yarısını (%40 ila 45’ini) karşılar. İlde anason üretimi bilhassa batı kesiminde yer alan ilçelerde yoğunlaşmıştır. Yeşilova başta olmak üzere, Karamanlı, Tefenni, Çavdır ve Gölhisar’a kadar kuzey-güney yönünde uzanan bu anason ekim sahasının oluşmasında şüphesiz yöre ikliminin etkisi büyüktür. Ülke üretiminin %35 ila 40’ının karşılandığı bu anason ekim sahası, ülke anason tarımının sürdürülebilirliği açısından önemlidir.  Sulama, pazarlama gibi bazı konularda sorunların yaşandığı anason tarımı, sözü edilen sorunların ortadan kaldırılması durumunda yöre halkına ekonomik açıdan katkıda bulunmaya devam edecektir.

Anavatanı güneybatı Asya olan anason, ülkemizde 9 ilde üretimi yapılan bir bitkidir. Geçiş tipi iklimlerin hüküm sürdüğü yerlerde yetişme ortamı bulan anason, sanayi bitkisi olarak sınıflandırılır ve tohumları büyük ölçüde rakı üretiminde aroma ve koku vermek amacıyla kullanılır.  Ülkemizde 11 bin ila 13 bin ton arasında değişen yıllık anason üretiminin neredeyse tamamı başta Burdur olmak üzere, Göller Yöresi ve İçbatı Anadolu Bölümü’nde yer alan illerde yapılmaktadır. Yıllık anason üretimi 5 bin tona yaklaşan Burdur, ülke üretiminin neredeyse yarısını (%40 ila 45’ini) karşılar. İlde anason üretimi bilhassa batı kesiminde yer alan ilçelerde yoğunlaşmıştır. Yeşilova başta olmak üzere, Karamanlı, Tefenni, Çavdır ve Gölhisar’a kadar kuzey-güney yönünde uzanan bu anason ekim sahasının oluşmasında şüphesiz yöre ikliminin etkisi büyüktür. Ülke üretiminin %35 ila 40’ının karşılandığı bu anason ekim sahası, ülke anason tarımının sürdürülebilirliği açısından önemlidir.  Sulama, pazarlama gibi bazı konularda sorunların yaşandığı anason tarımı, sözü edilen sorunların ortadan kaldırılması durumunda yöre halkına ekonomik açıdan katkıda bulunmaya devam edecektir.
ÇANAKKALE ŞEHRİNDE ÜNİVERSİTE ve KONUT İLİŞKİSİ
ÇANAKKALE ŞEHRİNDE ÜNİVERSİTE ve KONUT İLİŞKİSİ
Yazar: Çalışkan, Vedat; Sarış, Faize
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Konut, şehir coğrafyası, konut pazarı, kentsel mekan kullanımı, Çanakkale

1992 yılında üniversitenin kurulması ile Çanakkale kent merkezinin yerleşim ve konut özelliklerinde önemli bir değişim süreci de başlamıştır. Gerek üniversite çalışanlarının, gerekse kent nüfusunun beşte birini meydana getiren öğrencilerin etkisiyle değişen ve artan talepler, kentin konut özelliklerini (konfor, büyüklük, yazlık konutlar vb), mekansal özelliklerini (yeni yerleşim alanlarının, yurtların ve sosyal ünitelerin açılması ve dağılışı) büyük ölçüde etkilemiştir. Kentte konuta olan taleplerin artmasına karşılık konut sunumunun yetersiz kalması, konut fiyatlarını ve konut kiralarını artıran bir sürece de neden olmuştur. Kent, üniversite ile ilişkili bir büyüme içindedir. Mevcut kentsel planlamanın kentin üniversite odaklı gelişme mekanizmasını iyi kavramaması, kentin tarımsal alanlarını ortadan kaldıran, deprem, taşkın vb riskleri göz önüne almayan, sosyal yaşam alanları bulunmayan yeni yerleşim alanlarının oluşmasıyla sonuçlanmaktadır. Çalışmada, üniversitenin bileşenleri olarak görülen öğrencilere, akademik ve idari personele uygulanan anket ile, üniversiteden kente yönelen konut ve yerleşim tercihleri ve dağılış özellikleri saptanmaya çalışılmıştır.

1992 yılında üniversitenin kurulması ile Çanakkale kent merkezinin yerleşim ve konut özelliklerinde önemli bir değişim süreci de başlamıştır. Gerek üniversite çalışanlarının, gerekse kent nüfusunun beşte birini meydana getiren öğrencilerin etkisiyle değişen ve artan talepler, kentin konut özelliklerini (konfor, büyüklük, yazlık konutlar vb), mekansal özelliklerini (yeni yerleşim alanlarının, yurtların ve sosyal ünitelerin açılması ve dağılışı) büyük ölçüde etkilemiştir. Kentte konuta olan taleplerin artmasına karşılık konut sunumunun yetersiz kalması, konut fiyatlarını ve konut kiralarını artıran bir sürece de neden olmuştur. Kent, üniversite ile ilişkili bir büyüme içindedir. Mevcut kentsel planlamanın kentin üniversite odaklı gelişme mekanizmasını iyi kavramaması, kentin tarımsal alanlarını ortadan kaldıran, deprem, taşkın vb riskleri göz önüne almayan, sosyal yaşam alanları bulunmayan yeni yerleşim alanlarının oluşmasıyla sonuçlanmaktadır. Çalışmada, üniversitenin bileşenleri olarak görülen öğrencilere, akademik ve idari personele uygulanan anket ile, üniversiteden kente yönelen konut ve yerleşim tercihleri ve dağılış özellikleri saptanmaya çalışılmıştır.
KENTSEL FONKSİYONLARI AZ GELİŞMİŞ KASABALARA BİR ÖRNEK: DOMANİÇ
KENTSEL FONKSİYONLARI AZ GELİŞMİŞ KASABALARA BİR ÖRNEK: DOMANİÇ/A Sample For The Towns Whose Urban Functıons Are Underdeveloped: Domaniç
Yazar: Altaş, Namık Tanfer
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 13 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Kentleşme, kentsel fonksiyonlar, kasaba, Domaniç

Domaniç kasabası, Kütahya iline bağlı bir ilçe yönetim merkezi olup, Marmara, Ege ve İç Anadolu bölgelerinin kesiştiği bir alanda, Ege Bölgesi’nin İç Batı Anadolu Bölümü’nde yer almaktadır. Kütahya il merkezine 90 km, Bursa il merkezine ise 86 km uzaklıkta bulunan Domaniç kasabasının 2006 yılı itibariyle nüfusu 4268’dir. Geçmişteki önemini, Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan alan Domaniç kasabası, Osmanlılar tarafından yaylak olarak kullanıldığı için uzun yıllar önemli bir fiziksel gelişim göstermemiştir. Osmanlı Devleti idaresinde uzun yıllar nahiye statüsünde olan Domaniç, 1960 yılında Kütahya’nın altıncı ilçesi olmuştur. İlçe statüsüne sahip olmasıyla, Domaniç kasabası merkezilik özelliği kazanmıştır. Bununla birlikte ilçe merkezinin nüfusu artmış ve ilçe merkezinde hizmetler fonksiyonu önemli hâle gelmiştir. Domaniç kasabasında faal nüfusun ekonomik faaliyet kollarına göre dağılımına baktığımızda, % 79.5’inin tarım dışı sektörlerde uğraştığı gözlenir. Sektörel dağılımda isegüçlü olan iki ilçe merkezinin arasında bulunmaktadır. Bu durum ise Domaniç ilçe merkezinin, nüfusunun artmasını ve şehirsel fonksiyonlarının gelişmesini engellemiştir.

Domaniç kasabası, Kütahya iline bağlı bir ilçe yönetim merkezi olup, Marmara, Ege ve İç Anadolu bölgelerinin kesiştiği bir alanda, Ege Bölgesi’nin İç Batı Anadolu Bölümü’nde yer almaktadır. Kütahya il merkezine 90 km, Bursa il merkezine ise 86 km uzaklıkta bulunan Domaniç kasabasının 2006 yılı itibariyle nüfusu 4268’dir. Geçmişteki önemini, Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan alan Domaniç kasabası, Osmanlılar tarafından yaylak olarak kullanıldığı için uzun yıllar önemli bir fiziksel gelişim göstermemiştir. Osmanlı Devleti idaresinde uzun yıllar nahiye statüsünde olan Domaniç, 1960 yılında Kütahya’nın altıncı ilçesi olmuştur. İlçe statüsüne sahip olmasıyla, Domaniç kasabası merkezilik özelliği kazanmıştır. Bununla birlikte ilçe merkezinin nüfusu artmış ve ilçe merkezinde hizmetler fonksiyonu önemli hâle gelmiştir. Domaniç kasabasında faal nüfusun ekonomik faaliyet kollarına göre dağılımına baktığımızda, % 79.5’inin tarım dışı sektörlerde uğraştığı gözlenir. Sektörel dağılımda isegüçlü olan iki ilçe merkezinin arasında bulunmaktadır. Bu durum ise Domaniç ilçe merkezinin, nüfusunun artmasını ve şehirsel fonksiyonlarının gelişmesini engellemiştir.