hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Erzurum Ovası Koşullarına Adaptasyonu
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Erzurum Ovası Koşullarına Adaptasyonu
Yazar: Çağlar, Özcan; Öztürk, Ali; Bulut, Sancar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: buğday, adaptasyon, verim unsurları, tane verimi

2001-02 ve 2002-03 ürün yıllarında yürütülen bu çalışmada, 25 ekmeklik buğday çeşidinin Erzurum koşullarına  adaptasyonu araştırılmıştır. İncelenen karakterler yönünden çeşitler arasında önemli farklar bulunmuştur. Ürün yıllarının ortalaması  olarak çeşitlerin vejetatif periyodu 14.1-22.5 gün, tane dolum süresi 34.1-39.3 gün, bitki boyu 72.5-99.3 cm, m2 deki başak sayısı  373.8-604.4 adet, başaktaki tane sayısı 19.9-30.4 adet, bin tane ağırlığı 34.1-42.5 g, tane dolum oranı 0.952-1.221 mg/tane/gün,  tane verimi 302.4-460.7 kg/da, hektolitre ağırlığı 75.3-79.3 kg, ham protein oranı ise % 11.2-13.5 arasında değişmiştir. En yüksek  m2 deki başak sayısı ve tane verimine Doğu 88, en yüksek ham protein oranına ise Alparslan ve Türkmen çeşitleri sahip olmuştur.  Bitki boyu hariç, diğer karakterler yönünden yıl x çeşit interaksiyonları önemli olmuştur.

2001-02 ve 2002-03 ürün yıllarında yürütülen bu çalışmada, 25 ekmeklik buğday çeşidinin Erzurum koşullarına  adaptasyonu araştırılmıştır. İncelenen karakterler yönünden çeşitler arasında önemli farklar bulunmuştur. Ürün yıllarının ortalaması  olarak çeşitlerin vejetatif periyodu 14.1-22.5 gün, tane dolum süresi 34.1-39.3 gün, bitki boyu 72.5-99.3 cm, m2 deki başak sayısı  373.8-604.4 adet, başaktaki tane sayısı 19.9-30.4 adet, bin tane ağırlığı 34.1-42.5 g, tane dolum oranı 0.952-1.221 mg/tane/gün,  tane verimi 302.4-460.7 kg/da, hektolitre ağırlığı 75.3-79.3 kg, ham protein oranı ise % 11.2-13.5 arasında değişmiştir. En yüksek  m2 deki başak sayısı ve tane verimine Doğu 88, en yüksek ham protein oranına ise Alparslan ve Türkmen çeşitleri sahip olmuştur.  Bitki boyu hariç, diğer karakterler yönünden yıl x çeşit interaksiyonları önemli olmuştur.
Daphan ve Pasinler Ovası Toprak Örneklerine Suya Doygun Koşullarda Farklı Azotlu Gübre Uygulamalarının Toprakların Fe, Mn, Zn ve Cu Elverişliliğine Etkisi
Effect of Different Nitrogen FertilizerApplication to Daphan and Pasinler Soil Samples Under Saturated Conditions on Fe, Mn, Zn and Cu Availability
Yazar: Barik, Kenan; Kant, Canan; Aydın, Adil
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Saturation,N-fertilizer,N-doses,plant nutrient availability ; Suya doygunluk, azotlu gübre, azot dozu, besin elverişliliği

Bu çalışma, Erzurum yöresinde kuru (Daphan Ovası) ve sulu (Pasinler Ovası) tarım yapılan alanlardan alınan toprak örneklerine suya doygun koşullarda uygulanan değişik azotlu gübrelerin ve dozlarının sera koşullarında topraktaki Fe, Mn, Zn ve Cu’ın elverişliliğine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Denemenin başlangıcında, 30., 60. ve 90. günlerinde her saksıdan toprak örneği alınarak bu örneklerin bitki tarafından alınabilir Fe, Mn, Zn ve Cu miktarları belirlenmiştir. Deneme sonunda elde edilen verilere göre Daphan ovasından alınan toprak örneklerindeki Fe, Mn, Zn ve Cu değişimi, Pasinler ovasından alınan toprak örneklerindeki değişimden daha belirgindir. Deneme süresince bitki tarafından alınabilir Fe, Mn, Zn ve Cu miktarlarında başlangıç değerlerine göre bir artış gözlenmiş olup, maksimum değerler denemenin 30. gününde elde edilmiştir. Belirlenen mikro elementler içinde başlangıç değerlerine göre en fazla artış Fe’de en az artış ise Zn’da olmuştur. Denemenin 30. gününden sonraki belirlemelerde mikro elementlerin elverişli miktarlarında azalan yönde bir değişim izlenmiştir.

The objective of this study was to determine effects of different N-fertilizers and doses on availability of Fe, Mn, Zn and Cu under greenhouse conditions. Soil samples collected from dry (Daphan plain) and irrigated (Pasinler plain) agricultural areas in Erzurum were left under saturated conditions, and sub-samples were taken at the begining, 30th, 60th and 90th days of the experiment to determine amounts of plant available Fe, Mn, Zn and Cu. Results indicated that changes in the amount of plant available Fe, Mn, Zn and Cu in soil samples taken from Daphan Plain were more clear than those of the samples from Pasinler plain. As comparing with the initial values, the amount of plant available nutrients increased during the experiment period, but the highest increasing rate was determined at the 30th days from the beginning. Plant nutrient availability decreased after this. The rate of change in the amount of availability was highest in Fe and lowest in Zn.
Farklı Tarihlerde Ekilen Buğday (Triticum ssp.) Genotiplerinde Bazı Gelişme Dönemleri İçin Gerekli GDD (Growing Degree Days) Değerlerinin Belirlenmesi
Farklı Tarihlerde Ekilen Buğday (Triticum ssp.) Genotiplerinde Bazı Gelişme Dönemleri İçin Gerekli GDD (Growing Degree Days) Değerlerinin Belirlenmesi
Yazar: Öktem, Abdullah; Ağırmatlıoğlu, Arzu
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: buğday, ekim tarihi, GDD (Growing Degree Days)

Bu çalışma, 2000-2001 ve 2001-2002 yetişme sezonlarında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanında ilave  sulanan koşullarda yürütülmüştür. Çalışmada, farklı tarihlerde ekilen buğday çeşitlerinin bazı gelişme dönemleri için gerekli GDD  (Growing Degree Days) değerleri belirlenmiştir. Denemede 5 ekim–18 ocak tarihleri arasında 7’şer gün aralıklarla, 16 farklı ekim  tarihi kullanılmıştır. İki yıllık sonuçların ortalamasına göre; en yüksek sapa kalkma GDD değeri 19 ekim (824.2 0C), en düşük GDD  değeri ise 18 ocak (424.2 0C) ekim tarihinde belirlenmiştir. En yüksek başaklanma GDD değerlerine 12 ekim (1651.1°C) ve 19  ekim (1649 °C), en düşük değere ise 18 ocak (948.0 °C) tarihli ekimde ulaşılmıştır. Erken ekimden geç ekime doğru başaklanma  GDD değeri azalmıştır. Olgunlaşma süresi GDD değeri 1814.8 °C ile (18 ocak ekim tarihi) 2988.5 °C (5 ekim ekim tarihi) arasında  değişmiştir. Ekim zamanı geciktikçe olgunlaşma için gereken GDD değeri azalmıştır.

Bu çalışma, 2000-2001 ve 2001-2002 yetişme sezonlarında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme alanında ilave  sulanan koşullarda yürütülmüştür. Çalışmada, farklı tarihlerde ekilen buğday çeşitlerinin bazı gelişme dönemleri için gerekli GDD  (Growing Degree Days) değerleri belirlenmiştir. Denemede 5 ekim–18 ocak tarihleri arasında 7’şer gün aralıklarla, 16 farklı ekim  tarihi kullanılmıştır. İki yıllık sonuçların ortalamasına göre; en yüksek sapa kalkma GDD değeri 19 ekim (824.2 0C), en düşük GDD  değeri ise 18 ocak (424.2 0C) ekim tarihinde belirlenmiştir. En yüksek başaklanma GDD değerlerine 12 ekim (1651.1°C) ve 19  ekim (1649 °C), en düşük değere ise 18 ocak (948.0 °C) tarihli ekimde ulaşılmıştır. Erken ekimden geç ekime doğru başaklanma  GDD değeri azalmıştır. Olgunlaşma süresi GDD değeri 1814.8 °C ile (18 ocak ekim tarihi) 2988.5 °C (5 ekim ekim tarihi) arasında  değişmiştir. Ekim zamanı geciktikçe olgunlaşma için gereken GDD değeri azalmıştır.
Giresun Yöresindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Irk Tercihleri ve Barınakların Yapısal Durumu
Giresun Yöresindeki Özel Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Irk Tercihleri ve Barınakların Yapısal Durumu
Yazar: Tugay, Ahmet; Bakır, Galip
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Süt sığırcılığı, ırk tercihi, barınak, Giresun

Bu çalışmada Giresun yöresindeki süt sığırcılığı işletmelerinin ırk tercihi ve barınak yapıları incelenmiştir. Bu amaçla il  merkezinde ve 8 ilçesinde toplam 373 sığır işletmesinde anket çalışması yapılmıştır. Anketler SPSS istatistik programında analiz  edilmiştir. İşletmecilerin ırk tercih nedenleri bize yetiyor, verimi yüksek, pazarlaması kolay, yetiştirme şartları müsait değil, bakımı  kolay, asil olduğu için, imkanlarım daha iyisine yetmiyor ve üretilen ürünü değerlendiremiyoruz olarak tespit edilmiştir.  İşletmelerin %1.6’sı yerli, %25.2’si melez %73.2’si kültür ırkı tercih etmişlerdir. Yerli ırkı tercih edenlerin %83.3’ü bize yetiyor,  kültür ırkı melezini tercih edenlerin %58.8’i yetiştirme şartlarını ve kültür ırkını tercih edenlerin %90.5’i veriminin yüksek olmasını  dikkate almaktadır. Barınakların %35.7'si müstakil, %62.2'si ev altı, %2.1'i ise ev altı-müstakildir. Barınak malzemesi olarak  işletmelerin %62.3 taş, %27.9 briket, %8.6 ahşap ve %1.1 kerpiç kullandığı, barınak tabanının %47.5’i beton, %42.4’ü tahta,  %9.7’si toprak ve %0.5’i taş malzemeden oluşmaktadır. Barınakların %49.3’ünde durak bulunmaktadır. İşletmelerin %92’sinde  gazel-fındık patos artığı, saman, kuru gübre altlık olarak kullanılmaktadır.

Bu çalışmada Giresun yöresindeki süt sığırcılığı işletmelerinin ırk tercihi ve barınak yapıları incelenmiştir. Bu amaçla il  merkezinde ve 8 ilçesinde toplam 373 sığır işletmesinde anket çalışması yapılmıştır. Anketler SPSS istatistik programında analiz  edilmiştir. İşletmecilerin ırk tercih nedenleri bize yetiyor, verimi yüksek, pazarlaması kolay, yetiştirme şartları müsait değil, bakımı  kolay, asil olduğu için, imkanlarım daha iyisine yetmiyor ve üretilen ürünü değerlendiremiyoruz olarak tespit edilmiştir.  İşletmelerin %1.6’sı yerli, %25.2’si melez %73.2’si kültür ırkı tercih etmişlerdir. Yerli ırkı tercih edenlerin %83.3’ü bize yetiyor,  kültür ırkı melezini tercih edenlerin %58.8’i yetiştirme şartlarını ve kültür ırkını tercih edenlerin %90.5’i veriminin yüksek olmasını  dikkate almaktadır. Barınakların %35.7'si müstakil, %62.2'si ev altı, %2.1'i ise ev altı-müstakildir. Barınak malzemesi olarak  işletmelerin %62.3 taş, %27.9 briket, %8.6 ahşap ve %1.1 kerpiç kullandığı, barınak tabanının %47.5’i beton, %42.4’ü tahta,  %9.7’si toprak ve %0.5’i taş malzemeden oluşmaktadır. Barınakların %49.3’ünde durak bulunmaktadır. İşletmelerin %92’sinde  gazel-fındık patos artığı, saman, kuru gübre altlık olarak kullanılmaktadır.
Erzurum Yöresinde Bitkisel Üretim Yapan İşletmelerde Ortak Makina Kullanım Olanaklarının Araştırılması
Erzurum Yöresinde Bitkisel Üretim Yapan İşletmelerde Ortak Makina Kullanım Olanaklarının Araştırılması
Yazar: Yıldız, Cihat; Erkmen, Yücel
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Ortak makina kullanımı, tarımsal mekanizasyon, mekanizasyon düzeyi

Erzurum yöresinde bitkisel üretim yapan işletmelerde ortak makina kullanım olanaklarının araştırıldığı bu çalışmada;  Pasinler ilçesinde tabakalı şans örneklemesi yöntemiyle seçilen 227 işletmede anket uygulaması yapılmıştır. İşletmelerin arazi  varlığı, bitkisel üretim deseni, traktör, tarım alet ve makina varlıkları ile mekanizasyon düzeyleri belirlenmiştir. İşletme sahiplerinin  bitkisel üretimde ihtiyaç duydukları alet ve makinaları nerelerden ve nasıl temin ettikleri, makina temininde yaşanan sıkıntılar ve  ortak makina kullanımından beklentiler tespit edilmiştir. Bu tespitler doğrultusunda yöre insanın endişelerini ortadan kaldıracak,  beklentilerini karşılayacak bir ortak makina kullanım organizasyonun genel prensipleri ortaya konmaya çalışılmıştır.

Erzurum yöresinde bitkisel üretim yapan işletmelerde ortak makina kullanım olanaklarının araştırıldığı bu çalışmada;  Pasinler ilçesinde tabakalı şans örneklemesi yöntemiyle seçilen 227 işletmede anket uygulaması yapılmıştır. İşletmelerin arazi  varlığı, bitkisel üretim deseni, traktör, tarım alet ve makina varlıkları ile mekanizasyon düzeyleri belirlenmiştir. İşletme sahiplerinin  bitkisel üretimde ihtiyaç duydukları alet ve makinaları nerelerden ve nasıl temin ettikleri, makina temininde yaşanan sıkıntılar ve  ortak makina kullanımından beklentiler tespit edilmiştir. Bu tespitler doğrultusunda yöre insanın endişelerini ortadan kaldıracak,  beklentilerini karşılayacak bir ortak makina kullanım organizasyonun genel prensipleri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Bafra Ovası Sağ Sahil Sulama Alanındaki Tuzluluk Dağılımının Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Kullanılarak Belirlenmesi
Bafra Ovası Sağ Sahil Sulama Alanındaki Tuzluluk Dağılımının Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Kullanılarak Belirlenmesi
Yazar: Cemek, Bilal; Güler, Mustafa; Arslan, Hakan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Taban Suyu, Tuzluluk, Coğrafi Bilgi Sistemleri

Bu araştırmada, Bafra Ovası sağ sahil sulama alanında bulunan tarım arazilerinin tuzluluk durumu ve bunların mevsimsel olarak değişimlerinin Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanılarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma alanında, tuzluluk dağılımının belirlenmesi için 60 farklı noktadan ve 0–30, 30–60, 60–90 ve 90–120 cm derinliklerden Ağustos 2003 ve Mart 2004 tarihlerinde toprak örnekleri alınmış ve laboratuar analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda Ağustos 2003 tarihinde çalışma alanının % 17 sine karşılık gelen 1 404 ha alanda tuzluluğun 4 dS/m’den fazla olduğu, Mart 2004 tarihinde ise aynı tuzluluk değerine sahip alanın % 1’e düştüğü belirlenmiştir. Sonbahar ve kış yağışları ile yıkanmanın fazla olmasına rağmen denize yakın bölgelerde drenaj sisteminin tamamlanmamış olması nedeniyle tuzluluk probleminin devam ettiği tespit edilmiştir. Toprak profilleri göz önünde alındığında yüzeyden aşağıya doğru gidildikçe tuzluluğun arttığı belirlenmiştir.

Bu araştırmada, Bafra Ovası sağ sahil sulama alanında bulunan tarım arazilerinin tuzluluk durumu ve bunların mevsimsel olarak değişimlerinin Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) kullanılarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma alanında, tuzluluk dağılımının belirlenmesi için 60 farklı noktadan ve 0–30, 30–60, 60–90 ve 90–120 cm derinliklerden Ağustos 2003 ve Mart 2004 tarihlerinde toprak örnekleri alınmış ve laboratuar analizleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda Ağustos 2003 tarihinde çalışma alanının % 17 sine karşılık gelen 1 404 ha alanda tuzluluğun 4 dS/m’den fazla olduğu, Mart 2004 tarihinde ise aynı tuzluluk değerine sahip alanın % 1’e düştüğü belirlenmiştir. Sonbahar ve kış yağışları ile yıkanmanın fazla olmasına rağmen denize yakın bölgelerde drenaj sisteminin tamamlanmamış olması nedeniyle tuzluluk probleminin devam ettiği tespit edilmiştir. Toprak profilleri göz önünde alındığında yüzeyden aşağıya doğru gidildikçe tuzluluğun arttığı belirlenmiştir.
Erzurum Daphan Ovası Sulama Sahasında Optimum Bitki Deseninin Doğrusal Programlama Yöntemiyle Belirlenmesi
Erzurum Daphan Ovası Sulama Sahasında Optimum Bitki Deseninin Doğrusal Programlama Yöntemiyle Belirlenmesi
Yazar: Kızıloğlu, Fatih M.; Kuşlu, Yasemin; Şahin, Üstün; Diler, Serap
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Sulama, Bitki Deseni, Doğrusal Programlama

Bu araştırmada Erzurum Daphan Ovası’nda sulamaya açılmış olan 9907,5 hektarlık alanda yetiştirilen bitkilerin mevsimlik  su gereksinimleri, sulama alanı büyüklüğü, su kaynağı, bitkilerin ekilebilecekleri maksimum ve minimum alan büyüklükleri, birim  alan için toplam ve net gelir miktarları göz önüne alınarak, doğrusal programlama yöntemiyle kurak, normal ve yağışlı yıllara  ilişkin optimum bitki deseni belirlenmiştir. Doğrusal programlamada QSBWIN paket programı kullanılmıştır. En yüksek geliri  sağlayan bitki deseni kurak yıl için %50 yem bitkileri, %19,4 hububat, %26,6 endüstri bitkileri, %2 lahana, %2 bostan; normal ve  yağışlı yıl için %45 yem bitkileri, %19,4 hububat, %31,6 endüstri bitkileri, %2 lahana ve %2 bostan olarak belirlenmiştir.

Bu araştırmada Erzurum Daphan Ovası’nda sulamaya açılmış olan 9907,5 hektarlık alanda yetiştirilen bitkilerin mevsimlik  su gereksinimleri, sulama alanı büyüklüğü, su kaynağı, bitkilerin ekilebilecekleri maksimum ve minimum alan büyüklükleri, birim  alan için toplam ve net gelir miktarları göz önüne alınarak, doğrusal programlama yöntemiyle kurak, normal ve yağışlı yıllara  ilişkin optimum bitki deseni belirlenmiştir. Doğrusal programlamada QSBWIN paket programı kullanılmıştır. En yüksek geliri  sağlayan bitki deseni kurak yıl için %50 yem bitkileri, %19,4 hububat, %26,6 endüstri bitkileri, %2 lahana, %2 bostan; normal ve  yağışlı yıl için %45 yem bitkileri, %19,4 hububat, %31,6 endüstri bitkileri, %2 lahana ve %2 bostan olarak belirlenmiştir.
Çanakkale İli Belediye Sınırları İçerisindeki Peyzaj Alanlarında Sulama Sistemlerinin Projelenmesi ve İşletilmesindeki Hatalar
Çanakkale İli Belediye Sınırları İçerisindeki Peyzaj Alanlarında Sulama Sistemlerinin Projelenmesi ve İşletilmesindeki Hatalar
Yazar: Demirel, Kürşad; Yıldırım, Murat; Çamoğlu, Gökhan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Çanakkale, Peyzaj, Sulama, Yağmurlama, Pop-up

Sulama, peyzaj çalışmalarındaki temel alt yapı sistemlerinden biridir. Bu çalışmada, Çanakkale İli Belediye sınırları  içerisinde bulunan 141 adet peyzaj alanındaki sulama sistemleri görsel olarak incelenmiştir. Ayrıca, bu peyzaj alanları içerisinde en  büyük 2. alana sahip olan Halk Bahçesi’ndeki 362 m2’lik parselde yağmurlama sulama sistemi projesi gerçekleştirilip, mevcut  yöntemle karşılaştırılmıştır. Proje kapsamında klasik döner tip yağmurlama başlığı yerine pop-up püskürtücü ayarlanabilir açılı  başlıklar kullanılarak yeni bir sulama programı oluşturulmuştur. Görsel olarak incelenen alanlarda, uygulanan yöntemdeki hatalar  sonucunda etkin bir sulama yapılmadığı gözlenmiştir. Gerçekleştirilen proje kapsamında ise, mevcut koşulda 693 m3 olan toplam  mevsimlik sulama suyu miktarının, projeleme sonucunda 355 m3’e düştüğü saptanmıştır. Sonuç olarak, bu alanda sulama sisteminin  belirli kurallara göre projelenmesi ve uygulanması yaklaşık % 50’ye varan su tasarrufu sağlamış olup, estetik açıdan da daha iyi bir  görüntünün oluşması sağlanmıştır.

Sulama, peyzaj çalışmalarındaki temel alt yapı sistemlerinden biridir. Bu çalışmada, Çanakkale İli Belediye sınırları  içerisinde bulunan 141 adet peyzaj alanındaki sulama sistemleri görsel olarak incelenmiştir. Ayrıca, bu peyzaj alanları içerisinde en  büyük 2. alana sahip olan Halk Bahçesi’ndeki 362 m2’lik parselde yağmurlama sulama sistemi projesi gerçekleştirilip, mevcut  yöntemle karşılaştırılmıştır. Proje kapsamında klasik döner tip yağmurlama başlığı yerine pop-up püskürtücü ayarlanabilir açılı  başlıklar kullanılarak yeni bir sulama programı oluşturulmuştur. Görsel olarak incelenen alanlarda, uygulanan yöntemdeki hatalar  sonucunda etkin bir sulama yapılmadığı gözlenmiştir. Gerçekleştirilen proje kapsamında ise, mevcut koşulda 693 m3 olan toplam  mevsimlik sulama suyu miktarının, projeleme sonucunda 355 m3’e düştüğü saptanmıştır. Sonuç olarak, bu alanda sulama sisteminin  belirli kurallara göre projelenmesi ve uygulanması yaklaşık % 50’ye varan su tasarrufu sağlamış olup, estetik açıdan da daha iyi bir  görüntünün oluşması sağlanmıştır.
Dondurulmuş Gıda Tüketimini Etkileyen Sosyo-Ekonomik Özelliklerin Belirlenmesi; Erzurum İli Örneği
Dondurulmuş Gıda Tüketimini Etkileyen Sosyo-Ekonomik Özelliklerin Belirlenmesi; Erzurum İli Örneği
Yazar: Külekçi, Murat; Topaloğlu, Abdulkadir; Aksoy, Adem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Dondurulmuş gıda tüketimi, Sosyo-ekonomik ilişki, Erzurum

Bu çalışmada, Erzurum ilinde dondurulmuş gıda tüketimi ile sosyo-ekonomik özellikler arasındaki ilişkiler tespit edilmeye  çalışılmıştır. Çalışmada anakitle oranlarına dayalı kümelendirilmemiş tek aşamalı basit tesadüfi olasılık örnekleme yöntemi  kullanılmıştır. Erzurum İli merkez ilçede yüksek, orta ve düşük gelirli ailelerin ikamet ettiği 3 alt belediye sınırlarında 336 aile ile  anketler yapılmıştır. Yapılan analizlerde, dondurulmuş gıda tüketiminin gelir düzeyi ile doğru orantılı olduğu belirlenmiştir. Eğitim  seviyesi yüksek kişilerin, düşük veya eğitimsiz insanlara göre, daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Buna ilaveten ailedeki birey  sayısı arttıkça dondurulmuş gıda tüketim oranının azalmakta olduğu görülmektedir. Dondurulmuş gıdaların tüketici gözündeki en  belirgin özelliği hazırlanmasının kolay ve zamandan tasarruf sağlayıcı olmaları, şeklinde ortaya çıkmaktadır. Dondurulmuş gıda ile  ilgili en önemli haber kaynağının %34.5 pay ile televizyon olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada, Erzurum ilinde dondurulmuş gıda tüketimi ile sosyo-ekonomik özellikler arasındaki ilişkiler tespit edilmeye  çalışılmıştır. Çalışmada anakitle oranlarına dayalı kümelendirilmemiş tek aşamalı basit tesadüfi olasılık örnekleme yöntemi  kullanılmıştır. Erzurum İli merkez ilçede yüksek, orta ve düşük gelirli ailelerin ikamet ettiği 3 alt belediye sınırlarında 336 aile ile  anketler yapılmıştır. Yapılan analizlerde, dondurulmuş gıda tüketiminin gelir düzeyi ile doğru orantılı olduğu belirlenmiştir. Eğitim  seviyesi yüksek kişilerin, düşük veya eğitimsiz insanlara göre, daha fazla olduğu tespit edilmiştir. Buna ilaveten ailedeki birey  sayısı arttıkça dondurulmuş gıda tüketim oranının azalmakta olduğu görülmektedir. Dondurulmuş gıdaların tüketici gözündeki en  belirgin özelliği hazırlanmasının kolay ve zamandan tasarruf sağlayıcı olmaları, şeklinde ortaya çıkmaktadır. Dondurulmuş gıda ile  ilgili en önemli haber kaynağının %34.5 pay ile televizyon olduğu belirlenmiştir.
Ekşi Hamur Katkısının Beyaz Tava Ekmeğinin Bayatlaması Üzerine Etkisi
Ekşi Hamur Katkısının Beyaz Tava Ekmeğinin Bayatlaması Üzerine Etkisi
Yazar: Kotancılar, H. Gürbüz; Karaoğlu, M. Murat; Gerçekaslan, K. Ekrem; Uysal, Pınar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Ekşi hamur, fermantasyon süresi, beyaz tava ekmeği, Trabzon Vakfıkebir Ekmeği, asitlik, bayatlama

Bu araştırmada geleneksel yöntemle üretilen Trabzon Vakfıkebir ekmeği modifiye edilerek beyaz tava ekmeği olarak  laboratuar şartlarında üretilmiştir. Bu ekmeklerin kalitesi üzerine, ekşi hamur fermantasyon süresi ve ilave ekşi hamur katkısının  etkisi incelenmiştir. Trabzon’un Vakfıkebir ilçesinden getirilip 0, 5, 10 ve 15 saat süre ile fermente edilen ekşi hamurlar 100 kg un  esasına göre farklı seviyelerde (% 0, 10, 20 ve 30) ilave edilerek, beyaz tava ekmekleri üretilmiştir. Üretilen ekmeklerin pH ve  ekmek içi yumuşaklık değerleri incelenmiş, sonuç olarak; 10-15 saat fermantasyon süresi % 20-30 ekşi hamur katkısı ile yapılan  ekmeklerin ekmek içi yumuşaklık değeri bakımından kaliteli olduğu tespit edilmiştir. Fermantasyon süresi ve ilave edile ekşi hamur  katkısı artırıldıkça; ekmek içi yumuşaklığında artış, hamurda ve ekmek pH’sından azalmalar olmuştur.

Bu araştırmada geleneksel yöntemle üretilen Trabzon Vakfıkebir ekmeği modifiye edilerek beyaz tava ekmeği olarak  laboratuar şartlarında üretilmiştir. Bu ekmeklerin kalitesi üzerine, ekşi hamur fermantasyon süresi ve ilave ekşi hamur katkısının  etkisi incelenmiştir. Trabzon’un Vakfıkebir ilçesinden getirilip 0, 5, 10 ve 15 saat süre ile fermente edilen ekşi hamurlar 100 kg un  esasına göre farklı seviyelerde (% 0, 10, 20 ve 30) ilave edilerek, beyaz tava ekmekleri üretilmiştir. Üretilen ekmeklerin pH ve  ekmek içi yumuşaklık değerleri incelenmiş, sonuç olarak; 10-15 saat fermantasyon süresi % 20-30 ekşi hamur katkısı ile yapılan  ekmeklerin ekmek içi yumuşaklık değeri bakımından kaliteli olduğu tespit edilmiştir. Fermantasyon süresi ve ilave edile ekşi hamur  katkısı artırıldıkça; ekmek içi yumuşaklığında artış, hamurda ve ekmek pH’sından azalmalar olmuştur.