hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
WHEN YOUTH COMBINE DRUGS AND VIOLENCE: AN EXPLOSIVE COCKTAIL*
WHEN YOUTH COMBINE DRUGS AND VIOLENCE: AN EXPLOSIVE COCKTAIL*
Yazar: Brochu, Serge
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Young offenders, psychoactive substances, violence, links

Young offenders held in youth rehabilitation centres constitute an at risk population for substance abuse and violence. This study will describe the relations between psychoactive substances (alcohol and illicit drugs) and violence among this population. More specifically, we will look at the roles played by: a) intoxication periods; b) the need for money to buy drugs; and c) the illicit drug distribution system in the manifestation of violent behaviour among young Canadian offenders. The data referred to in this article is based on a questionnaire administered to 239 young male offenders in rehabilitation centres in Quebec and 162 young male offenders in similar facilities in Ontario, irrespective of the offence for which they were being held. Of the three types of relations studied, intoxication seems to be the most important factor leading to violence. It should be noted that a significant portion of crimes associated to psychoactive substances are related to more than one substance. Possible interpretations are suggested. Keywords: Young offenders, psychoactive substances, violence, links

Young offenders held in youth rehabilitation centres constitute an at risk population for substance abuse and violence. This study will describe the relations between psychoactive substances (alcohol and illicit drugs) and violence among this population. More specifically, we will look at the roles played by: a) intoxication periods; b) the need for money to buy drugs; and c) the illicit drug distribution system in the manifestation of violent behaviour among young Canadian offenders. The data referred to in this article is based on a questionnaire administered to 239 young male offenders in rehabilitation centres in Quebec and 162 young male offenders in similar facilities in Ontario, irrespective of the offence for which they were being held. Of the three types of relations studied, intoxication seems to be the most important factor leading to violence. It should be noted that a significant portion of crimes associated to psychoactive substances are related to more than one substance. Possible interpretations are suggested.
Bosphorus Davası: Avrupa Adalet Divanı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarlarının Değerlendirilmesi
Bosphorus Davası: Avrupa Adalet Divanı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarlarının Değerlendirilmesi
Yazar: Elibol, Zeynep
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Bosphorus Airlines, Former Federal Republic of Yugoslavia, European Court of Justice, European Court of Human Rights, protection of property, public interest, equivalent protection doctrine, rebuttable presumption of compliance, manifest deficiency test. ; Bosphorus Havayolları, Yugoslavya Federal Cumhuriyeti, Avrupa Adalet Divanı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, malvarlığının korunması, kamu yararı, eşdeğer koruma doktrini, aksi ispatlanabilir (adi) uygunluk karinesi, aşikar yetersizlik

Uluslararası hukukta yeknesaklaş­mış bir kurallar bütünün bulunmayışı, buna ek olarak uluslararası divan ve mahkemeler arasında hiyerarşik bir ilişki bulunmaması ve bunların yargı yet­kilerinin zaman zaman çakışması, uluslararası kurumların güvenilirliği ile te­mel hak ve özgürlüklerin korunması bakımından olumsuz sonuçlara yol aç­maktadır. Avrupa Adalet Divanı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kamu yararı ile kişilerin temel hak ve özgürlükleri arasında denge kurmaya çalıştığı Bosphorus davası, Yugoslavya Federal Cumhuriyeti döneminde ortaya çıkmış ve döneme damgasını vurmuştur. Bu makale, her iki mahkeme kararının özet ve değerlendirmesini içermektedir. Bu değerlendirmede özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin, Avrupa Topluluğu bünyesindeki insan hakları koru­ması bakımından Avrupa Adalet Divanı'nın yaptığı değerlendirme ile çatış­maktan kaçınan bir yaklaşım sergilemiş olmasına dikkat çekilmektedir.

The lack of a unified set of rules in international law, backed with the lack of hierarchy between the international courts and tribunals, as well as their overlapping jurisdictions create serious obstacles at the expense of the credibility of international institutions and the fundamental rights of private persons and entities. “Bosphorus” constitutes one of the landmark cases handled in the face of the war in the Federal Republic of Former Yugoslavia, where the ECJ and the ECtHR come to a position to choose between two crucial conflicting interests, namely the public interest pursued by the international rules, and the fundamental rights and freedoms of individuals suffering from the application of these rules. This essay initially articulates the facts of “Bosphorus” including the analysis of the ECJ’s preliminary ruling, and the elaboration of the ECtHR decision. Subsequently, a critical analysis of the ECHR judgment will be made. Here, the focus will be on the ECtHR’s assessment regarding the EC’s protection of fundamental rights, with a rather compromising approach avoiding to tamper with the ECJ’s analysis and evaluation. * LL.M., Koç University Law School.
CİNSEL SALDIRI SUÇU (TCK md. 102)
CİNSEL SALDIRI SUÇU (TCK md. 102)
Yazar: Korkusuz, Gülşah
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 1, 2013

18, 2009, s. 96   Ole Ingemann-Hansen MD v.d., “Characteristics Of Victims And Assaults Of Sexual  Violence – Improving Inquiries And Prevention”, Journal Of Forensic And Legal  Medicine, c:16, 2009, s. 184   Sarah DeGue, David DiLillo, “’You Would If You Love Me’: Toward An Improved  Conceptual And Etiological Understanding Of Nonphysical Male Sexual Coercion”,  Aggrassion And Violent Behaviour, No:10, 2005, s. 519

18, 2009, s. 96   Ole Ingemann-Hansen MD v.d., “Characteristics Of Victims And Assaults Of Sexual  Violence – Improving Inquiries And Prevention”, Journal Of Forensic And Legal  Medicine, c:16, 2009, s. 184   Sarah DeGue, David DiLillo, “’You Would If You Love Me’: Toward An Improved  Conceptual And Etiological Understanding Of Nonphysical Male Sexual Coercion”,  Aggrassion And Violent Behaviour, No:10, 2005, s. 519
EDİNİLMİŞ MAL REJİMİNİ TASFİYESİ, MİRASIN PAYLAŞILMASI, TENKİS HAKKI
EDİNİLMİŞ MAL REJİMİNİ TASFİYESİ, MİRASIN PAYLAŞILMASI, TENKİS HAKKI
Yazar: Ertaş, Şeref
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; MAL,REJİMİNİ,TASFİYESİ

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun kabulüyle, yasal mal rejimimiz, mal ayrılığından edinilmiş mal rejimine dönüşmüştür. Bu sebeple, evlilik birliğinin her hangi bir sebepten sona ermesi halinde, velayet, maddi-manevi tazminat, nafaka taleplerinin yanında onlardan çok daha fazla hukuki tartışmalara neden olabilecek mal rejiminin tasfiyesi sorunu ile karşı karşıya bulunuyoruz. Daha önce bu konuda hukuki bir sorun olmadığından, mal rejimleri ile, miras hukuku arasındaki bağlantı üzerine fazla bilimsel araştırma yapılmış bir konu değildir. Miras hukuku kuralları ile Aile hukuku kurallarının bir biriyle karşılaşması sunucu karşımıza bir hukuki çorba çıkmaktadır. Biz Medeni kanun Komisyonunda, mal rejimine göre tasfiye konusunun sadece evliliğin boşanma ile sona ermesi haline münhasır sayılmasını, evliliğin ölümle sona ermesinde paylaşımın sadece miras hukuku kurallarına göre yapılmasını önermiştik. Nitekim Alman ve Avusturya hukuklarında, sağ kalan eşe bu konuda bir seçim hakkı tanınarak, iki hukuk dalının bir biriyle dolaşması önlenmeye çalışılmıştır. Medeni Kanun komisyonu çoğunluğu bu öneriye katılmadı. Sebebi de, komisyonda, yasal mal rejimi olarak paylaşmalı mal ayrılığınn kabul edilmesi idi. Eğer bu daha sonra Adalet Bakanlığınca değiştirilip, edinilmiş mallar rejimi yasal mal rejimi haline getirimemiş olsaydı aşağıda arz edeceğimiz hukuki sorunlar zaten olmayacaktı.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun kabulüyle, yasal mal rejimimiz, mal ayrılığından edinilmiş mal rejimine dönüşmüştür. Bu sebeple, evlilik birliğinin her hangi bir sebepten sona ermesi halinde, velayet, maddi-manevi tazminat, nafaka taleplerinin yanında onlardan çok daha fazla hukuki tartışmalara neden olabilecek mal rejiminin tasfiyesi sorunu ile karşı karşıya bulunuyoruz. Daha önce bu konuda hukuki bir sorun olmadığından, mal rejimleri ile, miras hukuku arasındaki bağlantı üzerine fazla bilimsel araştırma yapılmış bir konu değildir. Miras hukuku kuralları ile Aile hukuku kurallarının bir biriyle karşılaşması sunucu karşımıza bir hukuki çorba çıkmaktadır. Biz Medeni kanun Komisyonunda, mal rejimine göre tasfiye konusunun sadece evliliğin boşanma ile sona ermesi haline münhasır sayılmasını, evliliğin ölümle sona ermesinde paylaşımın sadece miras hukuku kurallarına göre yapılmasını önermiştik. Nitekim Alman ve Avusturya hukuklarında, sağ kalan eşe bu konuda bir seçim hakkı tanınarak, iki hukuk dalının bir biriyle dolaşması önlenmeye çalışılmıştır. Medeni Kanun komisyonu çoğunluğu bu öneriye katılmadı. Sebebi de, komisyonda, yasal mal rejimi olarak paylaşmalı mal ayrılığınn kabul edilmesi idi. Eğer bu daha sonra Adalet Bakanlığınca değiştirilip, edinilmiş mallar rejimi yasal mal rejimi haline getirimemiş olsaydı aşağıda arz edeceğimiz hukuki sorunlar zaten olmayacaktı.
TEYİT MEKTUBU
TEYİT MEKTUBU
Yazar: Ayhan, Rıza
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Letter of Confirmation, Objection to Letter of Confirmation, Conclusion of a Contract, Implicit Acceptance, Outcomes of Being a Merchant. ; Teyit Mektubu, Teyit Mektubuna İtiraz, Sözleşmenin Kurulması, Örtülü Kabul, Tacir Olmanın Sonuçları

Teyit mektubu, Türk Ticaret Kanunu m. 21/3'de hükme bağlanmıştır. Buna göre teyit mektubu, telefonla, telgrafla, herhangi bir iletişim veya bilişim aracıyla veya diğer bir teknik araçla ya da sözlü olarak kurulan sözleşmelerle yapılan açıklamaların içeriğini doğrulamak maksadıyla taraflardan birinin diğe­rine gönderdiği, varması gerekli irade beyanını ihtiva eden yazılı bir belgedir. Bu yazıyı alan kişi, aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde yazıya yahut içeri­ğine itiraz etmezse, bu yazının içeriğine uygun bir sözleşmenin ortaya çıktığı kabul edilmiş sayılır. Evvelce kurulan sözleşmelerin, esaslı noktalarından ayrı­lan bir yazı, yeni bir öneri mahiyetindedir. Buna mukabil, akdedilen sözleşme­nin yan unsurlarını açığa kavuşturmak maksadıyla gönderilen bir yazıya, karşı tarafın itiraz etmemesi, bu içeriği kabul ettiği şeklinde anlaşılmalıdır.

Letter of confirmation is regulated under Art. 21/3 of Turkish Commercial Code. According to this, letter of confirmation is a written document, which includes arrival needed expression and is sent from one-party to another by telephone, telegraph, any communication or information tool or any other technical appliance or verbal concluded contracts and with the aim of confirming content of made declarations. Unless receiver of this letter takes objection to the letter or its content within eight days since its arrival, it is sustained that a contract will be concluded according to the letter’s content. A letter differing from essential points of previously concluded contracts’ is a new offer. In contrast, another party does not take an objection to a letter, which is sent with the aim of getting over to concluded contracts’ not-essential points, will be sustained as accepted this content.
6362 SAYILI SERMAYE PİYASASI KANUNU'NDA KOLEKTİF YATIRIM KURULUŞLARI VE ÖZELLİKLE DEĞİŞKEN SERMAYELİ YATIRIM ORTAKLIĞI
6362 SAYILI SERMAYE PİYASASI KANUNU'NDA KOLEKTİF YATIRIM KURULUŞLARI VE ÖZELLİKLE DEĞİŞKEN SERMAYELİ YATIRIM ORTAKLIĞI
Yazar: Nomer Ertan, Füsun
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 2, 2014

6.12.2012 tarihinde kabul edilen 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununda iki yeni kavram görmekteyiz: Kolektif yatırım kuruluşu ve değişken sermayeli yatırım ortaklığı. Kolektif yatırım kuruluşu yeni bir kavram olmakla birlikte, hukukumuzda ilk defa düzenlenmiş değildir. Kolektif yatırım kuruluşlarının türlerinden olan yatırım fon ve ortaklıkları zaten 2499 sayılı mülga Sermaye Piyasası Kanununda düzenlenmiş olan ve yıllardır uygulamada rastladığımız müesseselerdir. Ancak değişken sermayeli yatırım ortaklığı yeni bir kavram olmanın yanında, Türk hukukunda da ilk defa 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile kabul edilmiş bir müessese, yeni bir anonim ortaklık türüdür. Aşağıda hukukumuza yeni giren bu iki kavram incelenecektir.

6.12.2012 tarihinde kabul edilen 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununda iki yeni kavram görmekteyiz: Kolektif yatırım kuruluşu ve değişken sermayeli yatırım ortaklığı. Kolektif yatırım kuruluşu yeni bir kavram olmakla birlikte, hukukumuzda ilk defa düzenlenmiş değildir. Kolektif yatırım kuruluşlarının türlerinden olan yatırım fon ve ortaklıkları zaten 2499 sayılı mülga Sermaye Piyasası Kanununda düzenlenmiş olan ve yıllardır uygulamada rastladığımız müesseselerdir. Ancak değişken sermayeli yatırım ortaklığı yeni bir kavram olmanın yanında, Türk hukukunda da ilk defa 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile kabul edilmiş bir müessese, yeni bir anonim ortaklık türüdür. Aşağıda hukukumuza yeni giren bu iki kavram incelenecektir.
TİCARİ İŞLETMELERİN DEVRİ, YAPISAL DEĞİŞİKLİK VE TİCARET ŞİRKETLERİNE AYNİ SERMAYE GETİRİLMESİ İŞLEMLERİNDE, TİCARET SİCİLİ MÜDÜRÜNÜN BİLDİRİM YÜKÜMLÜLÜĞÜ VE HUKUKİ SONUÇLARI
TİCARİ İŞLETMELERİN DEVRİ, YAPISAL DEĞİŞİKLİK VE TİCARET ŞİRKETLERİNE AYNİ SERMAYE GETİRİLMESİ İŞLEMLERİNDE, TİCARET SİCİLİ MÜDÜRÜNÜN BİLDİRİM YÜKÜMLÜLÜĞÜ VE HUKUKİ SONUÇLARI
Yazar: Gürbüz Usluel, Aslı
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; TİCARİ İŞLETMELERİN,DEVRİ,YAPISAL DEĞİŞİKLİK

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile ticaret siciline ilişkin hükümlerde (TTK m. 24 – 38) kapsamlı değişiklikler yapılmıştır. Söz konusu değişikliklerden biri de, eski TTK m. 26’da ticaret sicilinin kimin tarafından tutulacağına ilişkin belirsizliğin TTK m. 24 hükmünde giderilmesidir. Zira TTK m. 24 hükmü açıkça, ticaret sicilinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığının (Bakanlık) gözetim ve denetiminde ticaret ve sanayi odaları veya ticaret odaları bünyesinde kurulacak ticaret sicili müdürlükleri tarafından tutulacağını düzenlemiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile ticaret siciline ilişkin hükümlerde (TTK m. 24 – 38) kapsamlı değişiklikler yapılmıştır. Söz konusu değişikliklerden biri de, eski TTK m. 26’da ticaret sicilinin kimin tarafından tutulacağına ilişkin belirsizliğin TTK m. 24 hükmünde giderilmesidir. Zira TTK m. 24 hükmü açıkça, ticaret sicilinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığının (Bakanlık) gözetim ve denetiminde ticaret ve sanayi odaları veya ticaret odaları bünyesinde kurulacak ticaret sicili müdürlükleri tarafından tutulacağını düzenlemiştir.
LAHEY-LAHEY/VISBY, HAMBURG VE ROTTERDAM KURALLARI'NDA SEFERE ELVERİŞLİLİK
LAHEY-LAHEY/VISBY, HAMBURG VE ROTTERDAM KURALLARI'NDA SEFERE ELVERİŞLİLİK
Yazar: Yetiş-şamlı, Kübra
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 71 No. 2, 2014

Hans WÜSTENDÖRFER, Neuzeitliches Seehandelsrecht mit besonderer Berücksichtigung des  angloamerikanischen und internationalen Rechts, zweite durchgesehene und  verbesserte Auflage, Tübingen 1950, s. 238; Franz SCHLEGELBERGER/Rudolf  LIESECKE, Seehandelsrecht: Zugleich Ergänzungsband zu Schlegelberger Kommentar  zum Handelsgesetzbuch, 2. Neubearbeitete Auflage, Verlag Franz Vahlen, Berlin vd.  1964, § 559/3 s. 212; Andreas HOFFMANN, Die Haftung des Verfrachters nach  deutschem Seefrachtrecht, Schriften zum Transportrecht Heft 15, herausgegeben von  Rolf Herber, Luchterhand, Neuwied-Kriftel-Berlin 1996, s. 15; Karl HARTMANN, Die  Haftung des Verfrachters aus Seefrachtvertrag nach den Haager Regeln, Abhandlungen  zum schweizerischem Recht 221. Heft, Verlag von Stämpfli & Cie, Bern 1945, s. 47;  Heinz  Handelsgesetzbuches mit Nebenvorschriften und Internationalen Übereinkommen, 4.  Neubearbeitete Auflage, Verlag C.H. Beck, München 2000, § 559/5 s. 406; Thomas  Gilbert CARVER/Sir Guenter TREITEL/F.M.B. REYNOLDS, Carver on Bills of Lading,  Sweet § Maxwell, London 2005, Nr. 9-014 s. 500

Hans WÜSTENDÖRFER, Neuzeitliches Seehandelsrecht mit besonderer Berücksichtigung des  angloamerikanischen und internationalen Rechts, zweite durchgesehene und  verbesserte Auflage, Tübingen 1950, s. 238; Franz SCHLEGELBERGER/Rudolf  LIESECKE, Seehandelsrecht: Zugleich Ergänzungsband zu Schlegelberger Kommentar  zum Handelsgesetzbuch, 2. Neubearbeitete Auflage, Verlag Franz Vahlen, Berlin vd.  1964, § 559/3 s. 212; Andreas HOFFMANN, Die Haftung des Verfrachters nach  deutschem Seefrachtrecht, Schriften zum Transportrecht Heft 15, herausgegeben von  Rolf Herber, Luchterhand, Neuwied-Kriftel-Berlin 1996, s. 15; Karl HARTMANN, Die  Haftung des Verfrachters aus Seefrachtvertrag nach den Haager Regeln, Abhandlungen  zum schweizerischem Recht 221. Heft, Verlag von Stämpfli & Cie, Bern 1945, s. 47;  Heinz  Handelsgesetzbuches mit Nebenvorschriften und Internationalen Übereinkommen, 4.  Neubearbeitete Auflage, Verlag C.H. Beck, München 2000, § 559/5 s. 406; Thomas  Gilbert CARVER/Sir Guenter TREITEL/F.M.B. REYNOLDS, Carver on Bills of Lading,  Sweet § Maxwell, London 2005, Nr. 9-014 s. 500
KÜRESEL İKTİDARI KURAN VE KORUYAN ŞİDDETİN İDARECİSİ OLARAK BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜVENLİK KONSEYİ
KÜRESEL İKTİDARI KURAN VE KORUYAN ŞİDDETİN İDARECİSİ OLARAK BİRLEŞMİŞ MİLLETLER GÜVENLİK KONSEYİ
Yazar: Kıvılcım, Zeynep
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 72 No. 1, 2014

s.31-32.   Ibid, s.62.   Ibid. Foucault’nun eserlerinde hukuka atfedilen rol ve değer ile ilgili ayrıntılı analiz için  bkz. Pierre Guibentif, Foucault, Luhmann, Habermas, Bourdieu: Une génération  repense le droit, LGDJ, Collection Droit et Société, 2010, s.29-79; Alan Hunt – Gery  Wickman, Foucault and Law: Towards a Sociology of Law as Governance, Pluto  Press, 1994; Ben Golder – Peter Fitzpatrick, Foucault’s Law, Routledge, 2009

s.31-32.   Ibid, s.62.   Ibid. Foucault’nun eserlerinde hukuka atfedilen rol ve değer ile ilgili ayrıntılı analiz için  bkz. Pierre Guibentif, Foucault, Luhmann, Habermas, Bourdieu: Une génération  repense le droit, LGDJ, Collection Droit et Société, 2010, s.29-79; Alan Hunt – Gery  Wickman, Foucault and Law: Towards a Sociology of Law as Governance, Pluto  Press, 1994; Ben Golder – Peter Fitzpatrick, Foucault’s Law, Routledge, 2009
FELSEFİ BİR SORUN OLARAK HUKUKA İTAAT YÜKÜMLÜLÜĞÜ
FELSEFİ BİR SORUN OLARAK HUKUKA İTAAT YÜKÜMLÜLÜĞÜ
Yazar: Gürler, Sercan
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 72 No. 1, 2014

John Hurton, Political Obligation, Atlantic Highlands, NJ, Humanities Press  International, Inc., 1992, p. 4; Joseph Raz, “The Obligation to Obey: Revision and  Tradition”, Joseph Raz, Ethics in the Public Domain (Essays in the Morality of Law  and Politics), Oxford, Clarendon Press, 1994, pp. 341-354, p. 341; Tony Honoré,  “Must We Obey? Necessity As A Ground of Obligation”, Virginia Law Review, Vol. 67,  1981, pp. 39-61, pp. 39-40

John Hurton, Political Obligation, Atlantic Highlands, NJ, Humanities Press  International, Inc., 1992, p. 4; Joseph Raz, “The Obligation to Obey: Revision and  Tradition”, Joseph Raz, Ethics in the Public Domain (Essays in the Morality of Law  and Politics), Oxford, Clarendon Press, 1994, pp. 341-354, p. 341; Tony Honoré,  “Must We Obey? Necessity As A Ground of Obligation”, Virginia Law Review, Vol. 67,  1981, pp. 39-61, pp. 39-40
ULUSLARARASI İLİŞKİLERDE BAŞARISIZ DEVLETLER SORUNSALI VE BU SORUNSALIN ULUSLARARASI HUKUKA ETKİLERİ
ULUSLARARASI İLİŞKİLERDE BAŞARISIZ DEVLETLER SORUNSALI VE BU SORUNSALIN ULUSLARARASI HUKUKA ETKİLERİ
Yazar: Özalp, Osman N.
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 72 No. 1, 2014

Kavramlarla ilgili bkz. Zartman, I. William (Hg.): Collapsed States: The Disintegration  and Restoration of Legitimate Authority, Boulder: Lynne Rienner, 1995; Rotberg,  Robert I.: The Failure and Collapse of Nation-States: Breakdown, Prevention and  Repair, in: Beisheim, Marianna/Schuppert, Gunnar F.: Staatszerfall und Governance.  Baden Baden: Nomos 2007, s. 59-97; Helman, Gerald B./Ratner, Steven B.: Saving  Failed States, in: Foreign Policy, 1992 (89), 3-20; Schneckener, Ulrich (Ed.): Fragile  Staatlichkeit: „States at Risk“ zwischen Stabilität und Scheitern, Baden- Baden: Nomos

Kavramlarla ilgili bkz. Zartman, I. William (Hg.): Collapsed States: The Disintegration  and Restoration of Legitimate Authority, Boulder: Lynne Rienner, 1995; Rotberg,  Robert I.: The Failure and Collapse of Nation-States: Breakdown, Prevention and  Repair, in: Beisheim, Marianna/Schuppert, Gunnar F.: Staatszerfall und Governance.  Baden Baden: Nomos 2007, s. 59-97; Helman, Gerald B./Ratner, Steven B.: Saving  Failed States, in: Foreign Policy, 1992 (89), 3-20; Schneckener, Ulrich (Ed.): Fragile  Staatlichkeit: „States at Risk“ zwischen Stabilität und Scheitern, Baden- Baden: Nomos
KRİMİNOLOJİ İÇİN DİSİPLİN ÇAĞRISI!
KRİMİNOLOJİ İÇİN DİSİPLİN ÇAĞRISI!
Yazar: Topçuoğlu, Tuba
Dergi: Journal of Istanbul University Law Faculty, Vol. 72 No. 1, 2014

Ülkemizde ilk Kriminoloji Enstitüsü 1943 yılında İstanbul Üniversitesi Hu­kuk Fakültesi’nde kurulmuş ve yine ilk kez 1953 yılında kriminoloji dersi İstan­bul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde seçmeli olarak öğretilmeye başlanmıştır (Dönmezer, 1994). Bu yazı, tüm dünyada kriminoloji disiplininin geldiği nokta ve gördüğü itibara karşın süreç içerisinde ülkemizde bu alanın neden yeterince geli­şemediği sorunsalı üzerinde durup, konuyu irdelemeyi amaçlamaktadır. Burada kriminolojinin tanımı ve unsurları üzerinden ortaya konulan değerlendirme, za­man içerisinde ülkemizde kriminolojiye duyulan ilginin ve konuya ilişkin olarak yapılan araştırmaların giderek arttığını; ancak söz konusu çalışmaların bilimsel yeterlilik açısından ciddi sınırlılıklar taşıyıp suçluluğun nedenlerine ilişkin yanıl­tıcı sonuçlar ortaya koyabileceğini göstermektedir. Kriminoloji alanında bilimsel çalışmaların yetersizliği beraberinde politika uygulayıcıları da suç önleme ve suçun kontrolüne ilişkin sosyal müdahale programları geliştirme noktasında bi­limsel dayanaktan yoksun bırakmaktadır. Nitekim tüm bu sorunların kaynağı 2014 yılı itibarı ile ülkemizde kriminolojinin bağımsız bir disiplin olarak bulun­maması ve bu ülkenin kriminolog yetiştirememesi gerçeğinde aranmalıdır.

Ülkemizde ilk Kriminoloji Enstitüsü 1943 yılında İstanbul Üniversitesi Hu­kuk Fakültesi’nde kurulmuş ve yine ilk kez 1953 yılında kriminoloji dersi İstan­bul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde seçmeli olarak öğretilmeye başlanmıştır (Dönmezer, 1994). Bu yazı, tüm dünyada kriminoloji disiplininin geldiği nokta ve gördüğü itibara karşın süreç içerisinde ülkemizde bu alanın neden yeterince geli­şemediği sorunsalı üzerinde durup, konuyu irdelemeyi amaçlamaktadır. Burada kriminolojinin tanımı ve unsurları üzerinden ortaya konulan değerlendirme, za­man içerisinde ülkemizde kriminolojiye duyulan ilginin ve konuya ilişkin olarak yapılan araştırmaların giderek arttığını; ancak söz konusu çalışmaların bilimsel yeterlilik açısından ciddi sınırlılıklar taşıyıp suçluluğun nedenlerine ilişkin yanıl­tıcı sonuçlar ortaya koyabileceğini göstermektedir. Kriminoloji alanında bilimsel çalışmaların yetersizliği beraberinde politika uygulayıcıları da suç önleme ve suçun kontrolüne ilişkin sosyal müdahale programları geliştirme noktasında bi­limsel dayanaktan yoksun bırakmaktadır. Nitekim tüm bu sorunların kaynağı 2014 yılı itibarı ile ülkemizde kriminolojinin bağımsız bir disiplin olarak bulun­maması ve bu ülkenin kriminolog yetiştirememesi gerçeğinde aranmalıdır.