hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Retrorektal dermoid kist: Olgu sunum
Retrorectal dermoid cyst: Case report
Yazar: Çekiç, Cem; Gümüş, Zeynep Zehra; İpek, Serkan; Akay, Sinan; Alper, Emrah; -, Cemil Çalişkan; -, Belkıs Ünsal
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Retrorektal kistler, dermoid kist, endosonografi, abdominosakral rezeksiyon ; Retrorectal cysts, dermoid cyst, endosonography, abdominosacral resection

Retrorektal kistler gelişimsel kistler olup, kökenlerine ve histopatolojik   özelliklerine göre; dermoid kist, rektal duplikasyon kistleri ve kistik hamartomlar (Tailgut kistleri) olarak sınıflandırılabilirler. Dermoid kistler   çoğunlukla overian yerleşim göstermekle beraber, mediastende, retroperitoneal bölgede ve nadiren retrorektal lokalizasyonda da görülebilmektedirler. Retrorektal kistler genellikle asemptomatik olsalar da   rektal dolgunluk, defekasyon düzensizlikleri, karın ağrısı ve disparoni   gibi şikayetlere neden olabilirler. Çoğunlukla rutin pelvik muayene ve   görüntüleme yöntemleri ile rastlantısal olarak tanınırlar. Genellikle benign lezyonlar olmalarına rağmen malign transformasyon ve enfeksiyon gelişme riskleri nedeni ile tanı konulduğunda cerrahi olarak çıkarılmaları gerekmektedir. Bu yazıda erişkin bayan hastada, rutin pelvik   muayene esnasında fark edilen ve cerrahi olarak çıkarılan retrorektal   dermoid kistin tanı ve tedavisi irdelenmiştir

Retrorectal cysts are developmental cysts, and according to their origin   and histopathological features, they are classified as dermoid cysts,   rectal duplication cysts and cystic hamartomas (tailgut cysts). Although   dermoid cysts have mostly ovarian localization, they can be seen in mediastinal, retroperitoneal, and rarely, retrorectal localizations. Although   retrorectal cysts are usually asymptomatic, they might cause problems   such as rectal fullness, defecation disorders, abdominal pain, and   dyspareunia. They are incidentally diagnosed mostly on routine pelvic examinations and with imaging methods. Though they are usually   benign lesions, after the diagnosis, they should be surgically removed   because of the risks of malignant transformation and infection. In this   article, we examined the diagnosis and treatment of a retrorectal dermoid cyst, which was discovered during the routine pelvic examination   and surgically removed from an adult female patient
Pegile interferon alfa-2a ve ribavirin ile kronik C hepatiti tedavisi sırasında akut miyokard infarktüsü gelişen hasta: Bir olgu sunum
A patient who developed acute myocardial infarction during pegylated interferon alpha-2a and   ribavirin therapy for chronic hepatitis C: A case report
Yazar: -, Nezih Pişkinpaşa; -, Yaşar Sertbaş; Pişkinpaşa, Emin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic hepatitis C, pegylated interferon, ribavirin, myocardial infarction ; Kronik C hepatiti, pegile interferon, ribavirin, miyokard infarktüsü

Kronik C hepatitinin pegile interferon alfa-2a ve ribavirin ile tedavi edilimesi sırasında akut miyokard infarktüsü gelişen 60 yaşındaki bir erkek   hastayı sunuyoruz. Hasta, tedaviye başlandıktan iki ay sonra akut anterior miyokard infarktüsü geçirdi.Tedavinin bir ay öncesinde yapılan   kardiyolojik tetkiklerde iskemik kalp hastalığı tespit edilememişti. Akut   miyokard infarktüsünün ciddi bir yan etki olduğunu düşündük

We present the case of a 60-year-old male patient who developed   acute myocardial infarction while undergoing pegylated interferon alpha-2a and ribavirin therapy for chronic C hepatitis. After two months   of therapy, the patient experienced acute anterior myocardial infarction. No ischemic heart disease was diagnosed by cardiologic examinations one month before the initiation of the therapy. We believe his   acute myocardial infarction was a serious side effect
Otoimmun pankreatit pankreas karsinom riskini arttırır mı?   Pankreas rezeksiyonlarının retrospektif analizi
Does autoimmune pancreatitis increase the risk of pancreatic carcinoma?: A retrospective   analysis of pancreatic resections
Yazar: Üstündağ, Yücel; Parlak, Erkan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015

Bu çalışmada dikkat çeken en önemli bulgu, OİP grubunda, KP olgularından daha yüksek oranda preneoplastik duktal lezyonların varlığıdır. Ancak dikkat çekici olarak OİP olgularının yaş olarak, diğer gruptan 1 dekad ileri olduğu anlaşılmaktadır. Yani, yaş ile ilgili olarak artan PanIN sıklığının OİP grubunda artmış saptanmış PanIN’lerin bir nedeni olabilmesi söz konusu görünmektedir. Aslında bu çalışmanın en büyük eksikliği PanIN olarak tariflenen lezyonların aslında inflamasyon zemininde gelişmiş reaktif değişiklikler olabileceği ve PanIN oranlarının yanlış olarak fazla bildirilmesi olasılığıdır. Bununla beraber, tariflenen lezyonlarda p16 inaktivasyonlarının varlığı tariflenen lezyonların PanIN olma olasılığını arttırırken, nadiren de olsa inflamasyon ilişkili reaktif duktal lezyonlarda p16 inaktivasyonu olabilmektedir. Diğer nokta ise bu seride 2 kanser olgusunun Tip 1 OİP zemininde ortaya çıkmış olmasıdır. Halbuki, yine bu seride PanIN sıklığı açısından bu 2 grup arasında bir farklılık olmadığı bildirilmektedir. Literatürde sadece 5 olguda OİP zemininde gelişen pankreatik adenokarsinom bildirilmektedir. Klasik bilgilerimize

Bu çalışmada dikkat çeken en önemli bulgu, OİP grubunda, KP olgularından daha yüksek oranda preneoplastik duktal lezyonların varlığıdır. Ancak dikkat çekici olarak OİP olgularının yaş olarak, diğer gruptan 1 dekad ileri olduğu anlaşılmaktadır. Yani, yaş ile ilgili olarak artan PanIN sıklığının OİP grubunda artmış saptanmış PanIN’lerin bir nedeni olabilmesi söz konusu görünmektedir. Aslında bu çalışmanın en büyük eksikliği PanIN olarak tariflenen lezyonların aslında inflamasyon zemininde gelişmiş reaktif değişiklikler olabileceği ve PanIN oranlarının yanlış olarak fazla bildirilmesi olasılığıdır. Bununla beraber, tariflenen lezyonlarda p16 inaktivasyonlarının varlığı tariflenen lezyonların PanIN olma olasılığını arttırırken, nadiren de olsa inflamasyon ilişkili reaktif duktal lezyonlarda p16 inaktivasyonu olabilmektedir. Diğer nokta ise bu seride 2 kanser olgusunun Tip 1 OİP zemininde ortaya çıkmış olmasıdır. Halbuki, yine bu seride PanIN sıklığı açısından bu 2 grup arasında bir farklılık olmadığı bildirilmektedir. Literatürde sadece 5 olguda OİP zemininde gelişen pankreatik adenokarsinom bildirilmektedir. Klasik bilgilerimize
Ribavirine bağlı anemi yüksek viral yanıtlarla ilişkili midir?
Is there a relationship between ribavirin-induced anemia and viral response rates during HCV therapy?
Yazar: Altıntaş, Engin; -, Serkan Yaraş; Ateş, Fehmi; Sarıtaş, Bünyamin; Sezgin, Orhan; -, Gülhan Örekici
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ribavirin, anemia, viral responses ; Ribavirin, anemi, viral yanıtlar

Giriş ve Amaç: Pegile interferon ve ribavirin kombinasyonu hepatit C için standart tedavidir; kalıcı viral yanıt oranları genotip 1 için 42-52% olarak bildirilmiştir. Ribavirin nedeniyle hemolitik anemi önemli bir yan etkisidir. Ribavirin dozunun azaltılması antiviral tedaviye yanıtın azalmasına yol açar. Ribavirin kaynaklı aneminin virolojik sonuçları etkileyip etkilemediğini araştırmak için retrospektif bir çalışma planladık.Gereç ve Yöntem: Kronik hepatit C genotip 1 ile enfekte olan ve 48 hafta süreyle pegile interferon ve ribavirin verilen 164 hasta çalışmaya dahil edildi. İlaç kaynaklı hemoglobin düşüşü tedavi öncesi değerden >3 gr/ dl düşüş olarak tanımlandı. 8,5-10 gr/dl hafif anemi,

Background and Aims:Pegylated interferon and ribavirin combination is the standard therapy for hepatitis C; sustained viral response   rates are reported as 42-52% for genotype 1. Hemolytic anemia due to   ribavirin is an important side effect. Ribavirin dose reduction leads to   reduction in the response to antiviral therapy. We planned a retrospective study to investigate whether anemia due to ribavirin affects the   virologic outcomes. Materials and Methods: 164 patients infected   with chronic hepatitis C genotype 1 and given pegylated interferon   and ribavirin for a 48-week period were included. Drug-induced hemoglobin decrease was defined as >3 g/dl below the pretreatment   value. 8.5-10 g/dl was defined as mild and
Gastroenterolojide yirmi yılda tanısal laparoskopinin rolü değişti mi?
Has the role of diagnostic laparoscopy in a single gastroenterology unit changed over 20 years?
Yazar: Ermiş, Fatih; Uyanıkoğlu, Ahmet; Akyüz, Filiz; -, Kadir Demir; Beşışık, Fatih; Kaymakoğlu, Sabahattin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Diagnostic laparoscopy, gastroenterology, tuberculosis,   exudative ascites, malignancy ; Tanısal laparoskopi, gastroenteroloji, tüberküloz,   eksuda asit, malignite

Giriş ve Amaç:Girişimsel olmayan görüntüleme metotlarındaki gelişmeler sonrasında tanısal laparoskopinin kullanımı azalmıştır. Biz de   gastroenteroloji ünitemizde tanısal laparoskopi olgularını inceledik.   Gereç ve Yöntem:1989-2010 yılları arasında İstanbul Tıp Fakültesi   Gastroenteroloji Bilim Dalı'nda laparoskopik işleme giren 1484 hastanın raporları retrospektif olarak değerlendirildi. Laparoskopi işlemi lokal   anestezi altında Storz marka laparoskopi cihazı ile yapıldı. Bulgular:   Asitli hastalar serum-asit albumin farklarına göre > 1,1 g/dL ve < 1,1   g/dL olacak şekilde iki gruba ayırılarak incelendi. Toplamda 93 (%6,3)   hastanın tanısı laparoskopik inceleme sonrası değişti. Son beş yılda eksuda asit ve peritoneal hastalık için yapılan tanısal laparoskopi sayısı   azalmış olsa da bu azalma transuda asitlilerle karşılaştırıldığında azalma   oranının daha düşük olduğu görülmektedir. Sonuç:Tanısal laparoskopi   halen peritoneal tüberküloz tanısını koymada ve diğer malign hastalıkların ayırıcı tanısında tercih edilen bir yöntemdir.

Background and Aims:The use of diagnostic laparoscopy seems to   have markedly reduced since the advent of major developments in   noninvasive imaging modalities. We aimed to investigate the role of   diagnostic laparoscopy in our gastroenterology unit. Materials and   Methods:Reports of 1484 laparoscopy patients seen in the Gastroenterology Department of Istanbul University, Istanbul Faculty of   Medicine between 1989 and 2010 were evaluated retrospectively.   Laparoscopy was performed using the Storz laparoscope under local   anesthesia. Results:Patients with ascites were evaluated in two different groups according to serum-ascites albumin gradient values as >1.1   g/dL and
Erzurum ve çevresinde erişkin popülasyonunda endoskopik çölyak (gluten) hastalığı sıklığı.
The incidence of endoscopic celiac (gluten) disease in the Erzurum area in an adult population
Yazar: Uyanıkoğlu, Ahmet; -, Muharrem Coşkun; Binici, Doğan Nasır; Öztürk, Yasin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Celiac disease, gluten, incidence ; Çölyak hastalığı, gluten, insidans

Giriş ve Amaç: Çölyak (gluten) hastalığı buğday, arpa, yulaf, çavdar   gibi tahıllardaki glutende bulunan gliadinin etkisi ile malabsorsiyona neden olan, otoimmün ve familial özellikleri olan bir hastalıktır. Her yaşta   ortaya çıkabilir (1 yaşından 80 yaşına kadar). Genel nüfusta prevalansı Avrupa'da %0,05-0,2, Dünyada 0,5-1%'dir. Bu çalışmada Erzurum   ve çevresinde erişkin nüfusta endoskopik olarak tesbit edilen, çölyak   hastalığı sıklığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Şubat-Haziran 2010 tarihleri arasında ünitemizde çeşitli nedenlerle gastroskopisi yapılan hastalar retrospektif olarak incelenerek, gluten hastalığının endoskopik sıklığı ve gluten saptanan hastaların demografik   özellikleri araştırıldı. Bulgular:Gastroskopileri taranan toplam 1950   hastanın 924'ü (%47) erkek, yaş ortalaması 48.27±17.09 yaş (dağılım   14-100) idi. Yedi hastada (%0.035) endoskopik olarak gluten saptanmış olup, yaş ortalaması 29.85±11.92 (dağılım 17-49), 5'i kadın (%70),   2'si erkek (%30) idi. Sonuç: Erzurum ve bölgesinde gastroskopi yapılan   popülasyonda çölyak hastalığı sıklığı yaklaşık 280 hastada bir olarak   tesbit edilmiş olup, bu hastalar sıklıkla genç yaşta ve kadındır.

Background and Aims:Celiac disease develops due to the effect of   the gliadin fraction of wheat gluten, barley and rye proteins. Glutensensitive enteropathy is an autoimmune and familial illness that develops after malabsorption, which is due to dietary intake of some grain   products. It can occur at any age (1–80 years of age). The prevalences   have been reported as 0,05-0,2% in the general population in Europe,   and 0,5-1% in the world. In this study, the incidence of gluten disease   in an adult population in the Erzurum area was investigated with endoscopy. Materials and Methods:Between February-June 2010, the   gastroscopy reports were examined retrospectively, and the endoscopic incidence of celiac disease and demographic characteristics of patients were investigated. Results:Gastroscopy was performed in a total of 1950 patients (924 [47%] males, mean age: 48,27±17,09 years   [range: 14-100]). Celiac disease was detected in 7 patients (0,35%) by   endoscopy (5 females (70%), 2 males (30%); mean age: 29,85±11,92   years, range: 17-49). Conclusions:In the Erzurum region, prevalence   of celiac disease has been identified as 1 in about 280 patients, and   these patients are often young and female.
Amilaz yüksekliği ile prezente olan çölyak hastası: Olgu sunumu
A celiac patient presenting with hyperamylasemia: A case report
Yazar: Nar, Haşim; Uyanıkoğlu, Ahmet; Aydoğan, Timuçin; Yenice, Necati
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Amylase elevation, celiac disease ; Amilaz yüksekliği, çölyak hastalığı

Çölyak hastalığı (gluten enteropatisi), genetik olarak yatkın bireylerde,   glutene karşı immün yanıt sonucu ortaya çıkan otoimmün bir hastalıktır. Amilaz çoğunlukla akut pankreatit ve tükürük bezi inflamasyonunda artar. Çölyak hastalığında amilaz yüksekliği beklenen bir durum de-ğildir. Artmış amilaz düzeyi ile prezente olan ve çölyak teşhisi konulan,   diyet sonrası amilaz düzeyleri normale dönen çölyak hastası sunulmuş-tur. Hastada amilaz yüksekliğinin diyetle düzelmesi çölyak hastalığına   bağlı olabileceğini düşündürmüştür.

Celiac disease, also known as gluten-sensitive enteropathy, is characterized by inflammation of the small intestinal mucosa that results   from a genetically based immunologic intolerance to ingested gluten.   Amylase often increases in acute pancreatitis and salivary inflammation. Amylase elevation in celiac disease is not to be expected. We   report a celiac patient who presented with elevated amylase levels.   Because the amylase decreased with a gluten-free diet, we believe celiac disease may have been the cause of the amylase elevation in this   patient.
Kolonik obstruksiyona neden olan dev mide stromal tümörü
Colonic obstruction related to a giant gastric stromal tumor
Yazar: Sözütek, Alper; Yormaz, Serdar; Sezer, Ahmet; Şaban, Burhan; Özer, Önder; Oltulu, Pembe
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Dev, gastrointestinal stromal tümör, obstrüksiyon, cerrahi ; Giant, gastrointestinal stromal tumor, obstruction, surgery

Gastrointestinalstromal tümörler, sindirim sisteminin en sık karşılaşılan   mezenkimal tümörleri olmakla birlikte tüm gastrointestinal sistem tümörlerinin %1'den azını oluşturmaktadır. Genellikle 4. dekad sonrası   görülmekle birlikte ortalama tanı yaşı 60'tır. En sık yerleştiği bölge   mide olup genellikle karın ağrısı, kanama, karında ele gelen kitle gibi   semptomlara neden olarak erken dönemde tanı alabilmektedir. Bununla birlikte, nadiren de olsa asemptomatik seyredip dev boyutlara ula-şabilmektedir. Bunun sonucunda, intestinal obstrüksiyon, perforasyon   gibi morbiditesi yüksek gastrointestinal sistem komplikasyonlarına yol   açabilmektedir. Kitlenin temiz cerrahi sınır ile birlikte en blok rezeksiyonu esas tedavi yöntemidir. Histopatolojik incelemeye göre adjuvan   tedavi en kısa sürede planlanmalıdır. Bu çalışmada, dev mide stromal   tümörüne bağlı ileus tablosu gelişen bir hastamızın cerrahi tedavi ve   takip sonuçlarını literatür eşliğinde tartışarak sunmak amaçlanmıştır.

Gastrointestinal stromal tumor is the most common mesenchymal tumor of the alimentary tract, whereas it represents less than 1% of all   gastrointestinal system tumors. The diagnosis is generally made after   the 4th decade, at a mean age of 60 years. The stomach is the most   common site of gastrointestinal stromal tumor, and the tumor usually   causes symptoms such as abdominal pain, bleeding, and a palpable   mass; hence, an early diagnosis can be made. However, it rarely remains asymptomatic and reaches giant sizes that lead to gastrointestinal system complications with high morbidity, including intestinal   obstruction and perforation. The essential treatment method is en   bloc resection of the mass with free surgical margin. Adjuvant therapy   should be planned as soon as possible according to the histopathological examination. In this study, we aimed to present the clinical and   postoperative outcomes of a patient with ileus related to a giant gastric stromal tumor.
Vena kava invazyon ve veya trombozu olan hepatosellüler karsinomada cerrahi rezeksiyon tedavisinin sonuçları
Treatment outcomes of surgical resection for hepatocellular carcinoma with inferior vena cava invasion and/or thrombosis
Yazar: Üstündağ, Yücel; -, Erkan Parlak
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Vena,kava,invazyon

CC, et al. J Surg Oncol 2000).  Bu olgu serisinde dikkati çeken en önemli bulgular, hiç bir  olgunun post-op dönemde hastanede hayatlarını kaybet- memesi, ortalama 33 aylık bir yaşam süresinin sağlanabil- mesi, özellikle 2. olgunun nüksüz 43 ay takibi, 3. olguda  nüks olduktan sonra yapılan radyoterapi sonrası nüksüz  40 aylık takibin mümkün olabilmesi olarak sıralanabilir.  Bununla beraber bu olguların pre-operativ dönemde çok  iyi karaciğer rezervleri olması, bu başarılı sonuçların elde  edilmesinde önemli bir etken olarak gözükmektedir. Yani,  çok iyi karaciğer rezervi olan siroz olgularında HSK-İVK in- vazyonu-trombozuna yönelik yapılacak agresif tedaviler  modern teknolojiler sayesinde yüz güldürücü olabilmek- tedir. Daha ileri evre karaciğer hasarı olduğunda ise örne- ğin CTP evre B olgularında benzer tedavinin oldukça kötü  sonuçları bildirilmektedir (Fukuda S, et al. Surgery 2002).  Sonuç olarak iyi karaciğer rezervi olan olgularda karaci- ğerin ve İVK’nın en blok rezeksiyonunun belki de küratif  bir tedavi yöntemi olabilmesi ve gelecekte bu olguların  tedavi algoritmalarında yer alabilmesi mümkün gözük- mektedir. Ancak, bu yönde kesin sonuçlar için daha geniş  cerrahi hasta serilerine ihtiyaç vardır

Jung H, Lee KU, Shin WY, Ahn H. Treatment outcomes of surgical resection for  hepatocellular carcinoma with inferior vena cava invasion and/or thrombosis Hepatogastroenterology. 2011; 58:1694-9
Kolitin değişik formları: Determinant veya indeterminant?
Different forms of colitis: Determinate or indeterminate?
Yazar: Karabulut, Yasemin Yuyucu; Ensari, Arzu
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2015

Despite several classification systems and sophisticated  diagnostic tools, the differentiation between UC and CD  can still be difficult. In approximately 10% of cases, no  differentiation can be made, and these cases are clas- sified as IC. IC is even more marked in children than in  adults, and further complicated by the fact that upper  gastrointestinal disease (gastric or duodenal disease, or  both, but lacking granulomas on biopsy) can be seen in  patients in whom UC seems to be the most likely diag- nosis clinically. However, the upper gastrointestinal pat- hology tends to resolve, though less commonly in adults  (6%–12%) compared with children (20%–75%) (20,21)

Despite several classification systems and sophisticated  diagnostic tools, the differentiation between UC and CD  can still be difficult. In approximately 10% of cases, no  differentiation can be made, and these cases are clas- sified as IC. IC is even more marked in children than in  adults, and further complicated by the fact that upper  gastrointestinal disease (gastric or duodenal disease, or  both, but lacking granulomas on biopsy) can be seen in  patients in whom UC seems to be the most likely diag- nosis clinically. However, the upper gastrointestinal pat- hology tends to resolve, though less commonly in adults  (6%–12%) compared with children (20%–75%) (20,21)
Duodenumda ascaris lumbricoides
Duodenumda ascaris lumbricoides
Yazar: Topal(), Firdevs; Topal(), Fatih Esad; Akbulut(), Sabiye
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2015

36 yaşında bayan hasta, kilo kaybı, bulantı, kusma yakınmaları ile polikliniğimize başvurdu. Fizik muayenesi kaşetik görünümü dışında normaldi. Özgeçmişinde özellik yoktu, biliyer operasyon veya ERCP işlemi yapılmamıştı. Rutin laboratuvar tetkiklerinde önemli bir bulgusu yoktu. Tüm batın ultrasonografisi normaldi. Kaşektik görünümü ve kusma yakınması olduğu için gastrointestinal malignite veya çölyak hastalığı ön tanısı ile yapılan üst gastrointestinal sistem endoskopisinde duodenum içerisinde yaklaşık 30 cm boyutunda, lümende oldukça hızlı hareket eden, kirli sarımtırak renkte intestinal parazit izlendi (Ascaris Lumbricoides) (Resim 1, 2). Mevcut parazitin polipektomi sneare ile çıkartılması düşünüldü, fakat parazit çok haraketli olduğundan dolayı başarılı olunamadı. Hastaya askariyozis için pyrantel pamoate tedavisi verildi.

36 yaşında bayan hasta, kilo kaybı, bulantı, kusma yakınmaları ile polikliniğimize başvurdu. Fizik muayenesi kaşetik görünümü dışında normaldi. Özgeçmişinde özellik yoktu, biliyer operasyon veya ERCP işlemi yapılmamıştı. Rutin laboratuvar tetkiklerinde önemli bir bulgusu yoktu. Tüm batın ultrasonografisi normaldi. Kaşektik görünümü ve kusma yakınması olduğu için gastrointestinal malignite veya çölyak hastalığı ön tanısı ile yapılan üst gastrointestinal sistem endoskopisinde duodenum içerisinde yaklaşık 30 cm boyutunda, lümende oldukça hızlı hareket eden, kirli sarımtırak renkte intestinal parazit izlendi (Ascaris Lumbricoides) (Resim 1, 2). Mevcut parazitin polipektomi sneare ile çıkartılması düşünüldü, fakat parazit çok haraketli olduğundan dolayı başarılı olunamadı. Hastaya askariyozis için pyrantel pamoate tedavisi verildi.