hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hipertrigliseridemiye bağlı akut pankreatit tedavisinde plazmaferez
Treatment of hypertriglyceridemia-induced acute pancreatitis with plasmapheresis
Yazar: Erkan(, Gülbanu; Kaya(), Esat Kıvanç; Polat(), Fatma Betül; Değertekin(, Bülent; Ataç(), Gökçe Kaan; Seval(), Güldane Cengiz; Aylı(), Meltem; Çorakcı(), Ahmet; Değertekin(, Halil
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Acute pancreatitis, hypertriglyceridemia, plasmapheresis ; Akut pankreatit, hipertrigliseridemi, plazmaferez

Akut pankreatit pankreasın akut inflamasyonudur. Hastalığın hafif bir şekli olan ödematöz pankreatitten, ağır bir klinikle seyreden nekrotizan pankreati-te kadar farklı klinik şekillerde prezente olabilir. Etyolojide en sık sebep, saf­ra taşları ve alkoldür. Hipertrigliseridemi de akut pankreatite yol açabilir. Se­rum trigliserid düzeyi 1000 mgr/dl ve üstüne çıktığında akut pankreatit riski artar. Biz Tip I ailevi hiperlipidemisi olan, hipertrigliseridemiye bağlı akut pankreatitle başvuran, konservatif tedaviye rağmen akut pankreatit tablosu yatışmayan ve plazmaferez ile klinik düzelme sağlanan bir olgu sunacağız.

The pancreas. The clinical pre-sentation may vary from edematous pancreatitis, a milder form, to necroti-zing pancreatitis, which has an unfavorable clinical course. The most com-mon etiological agents are bile stones and alcohol. Hypertriglyceridemia can also cause acute pancreatitis. The risk of acute pancreatitis increases when se­rum triglyceride levels exceed 1000 mg/L. Herein, we present a case wth type I familial hyperlipidemia who presented with hypertriglyceridemia-induced acute pancreatitis, which did not respond to conservative treatment but only abated after plasmapheresis.
Akut biliyer pankreatit'te üst gastrointestinal mukoza lezyonlarının yaygınlığı ve karakterizasyonu
Prevalence and characterization of acute biliary pancreatitis-associated upper  gastrointestinal mucosal lesions
Yazar: (), Elmas Kasap; (), Müjdat Zeybel; Tuncel, Elif Tu¤ba; (), Selim Serter; (), Semin Ayhan; (), Hakan Yüceyar
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Biliary pancreatitis, peptic ulcer disease, Helicobacter pylori ; Biliyer pankreatit, peptik ülser, Helikobakter pilori

Giriş ve Amaç:Akut pankreatit'li olgularda akut pankreatite bağlı çeşitli üst  gastrointestinal mukoza lezyonları görülebildiği ve akut pankreatitle ilişkili  olduğu belirtilsede, bu ilişkinin patogenezi ve klinik önemi tam olarak araştırılmamış ve ortaya çıkarılmamıştır. Bu çalışmamızın amacı kliniğimizde  akut biliyer pankreatit tanısı ile yatan olgularda üst gastrointestinal mukozal  lezyonları saptamak ve bu lezyonlarda Helikobakter pilori prevalansını retrospektif olarak belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya retrospektif ola-rak 94 akut biliyer pankreatitli ve toplam 179 safra taşı birlikteliği olan ve  olmayan dispeptik olgu kontrol grubu olarak şdahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen tüm vakalardan antrum ve korpustan hem Helikobakter pilori  hemde mukozanın histolojik yapısını belirlemek için ikişer adet biyopsi alın-mıştı.Bulgular: Akut biliyer pankreatitli olguların %71'inde üst gastrointes-tinal mukozal lezyon saptandı. Özofajit ve peptik ülser akut biliyer pankre-atitli olgularda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek çıktı (p

Background and Aims:Acute pancreatitis can be associated with various up-per gastrointestinal mucosal lesions. However, their pathogenesis and clinical  significance have been discussed rarely. The aim of this study was to retros-pectively investigate upper gastrointestinal mucosal lesions in relation to the  prevalence of Helicobacter pylori infection in acute biliary pancreatitis.Met-hods: This study was carried out in 94 patients with acute biliary pancreati-tis and 179 control dyspeptic patients with or without gallstone disease. In all  research subjects, upper gastrointestinal endoscopy was performed, and two  biopsy specimens were taken from the antrum and gastric body for histologi-cal examination and Helicobacter pylori detection. Results: 71% of patients  with acute biliary pancreatitis had evidence of upper gastrointestinal mucosal  abnormalities. Esophagitis and peptic ulceration were more prevalent compa-red to the control groups (p
İnce barsak gastrointestinal stromal tümörü (GİST): Olgu sunumu
Small intestine gastrointestinal stromal tumor (GIST): Case report
Yazar: (), Adem Güler; (), Taylan Özgür Sezer; (), Varlk Erol; (), Gülten Gezer; (), Özgür Firat; (), Oktay Tekefin
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: GİST, ince bağırsak, tedavi ; Gastrointestinal stromal tumors, small intestine, treatment

Gastrointestinal stromal tümörler, sindirim sisteminden (mide, ince barsak,  mezenter, kolon, özofagus) kaynaklanan submukozal tümörlerdir. Gastrointestinal stromal tümörler en sık midede (%50-%70), ikinci sıklıkta ince barsakta (%20-%30) ve kalın barsakta ortaya çıkarlar (yaklaşık %10). Yaklaşık  %50 oranında tanı konduğunda metastaz yapmış durumdadır ve en sık karaci¤er ve peritona metastaz yapar. Cerrahi, gastrointestinal stromal tümörler  tanısını histolojik olarak doğrulamak için esas yöntemdir. Rezektabl gastrointestinal stromal tümörlerde cerrahi tedavideki temel hedef makroskopik olarak temiz cerrahi sınırlı rezeksiyon uygulamaktır. Bu olgu sunumunda kanlı  dışkılama şikayeti ile başvuran bir hastada saptanan ince barsak gastrointestinal stromal tümörünün tanı ve tedavisini irdelemeyi amaçladık.

Gastrointestinal stromal tumors are submucosal tumors that originate from  the digestive tract (stomach, small intestine, mesentery, colon, esophagus).  Gastrointestinal stromal tumors appear most frequently in the stomach (50%-70%), followed by the small intestine (20%-30%) and large intestine (nearly  10%). These tumors are metastatic at the time of diagnosis. Metastases are  most frequently found in the liver and peritoneum. Surgery is the main met-hod to confirm the GIST diagnosis histologically. In resectable gastrointesti-nal stromal tumors, the main goal of the surgery is to provide a macroscopi-cally clean surgical margin. In this case report, we aimed to present the diag-nostic and therapeutic methods in a small intestine tumor patient with hema-tochezia
Nadir bir disfaji nedeni: Özofagus tüberkülozu
A rare cause of dysphagia: Esophageal tuberculosis
Yazar: (), Ahmet Karaman; (), Abdülsamet Erden; (), Hatice Karaman
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Esophagus, tuberculosis ; Özofagus, tüberküloz

Tüberküloz ülkemizin ve gelişmekte olan ülkelerin yeniden gündemine gelen  bir halk sağlığı problemidir. İmmunsupresif ajanların yaygın kullanımı, endemik bölgelerden olan göçler, artan HIV enfeksiyonu gibi sebeplerle gelişmiş  ülkelerde de tüberküloz sıklığında artış gözlenmektedir. Tüberküloz multisistemik tutulum gösteren histopatolojik olarak kazeifiye granülomlarla karakterize bir enfeksiyon hastalığıdır. Gastrointestinal tüberküloz; Almanya'dan  bildirilen tüberküloz olgularının ~% 1.2'sini oluşturur ve altıncı en yaygın  ekstrapulmoner tüberküloz yeridir. Akla getirilmezse kolayca atlanabilir, tanı  gecikebilir ve sonuçta morbidite ve mortalite artabilir. Bu bildiride yutma  güçlüğü şikayeti ile gelen bir vaka sunulacaktır.

Tuberculosis is an important public health problem in our country and in the  world. Because of the use of immunosuppressive agents, increasing human  immunodeficiency virus infection, and immigration, tuberculosis is seen in  developed countries as well. Tuberculosis is a multisystemic infectious disea-se characterized by granulomatous reaction. Gastrointestinal tuberculosis is  responsible for 1.2% of extrapulmonary tuberculosis in Germany. Mortality  and morbidity may increase if diagnosis of the disease cannot be done or is  delayed. Here, we report a case complaining of dysphagia who was determi-ned to have esophageal tuberculosis
Kalp transplantasyonu geçirmiş bir olguda gelişen MALT (mukoza ilişkili lenfoid doku) lenfoma: Olgu sunumu
Gastric lymphoma of mucosa-associated lymphoid tissue (MALT) following cardiac transplantation:   A case report
Yazar: Ergün(), Meltem; Turhan(), Nesrin; Şaşmaz(), Nurgül
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Malt lymphoma, cardiac transplantation, immunosuppression ; MALToma, kalp nakli, immunsupresyon

Transplantasyon yapılmış hastalarda immunsupresif tedavinin sonucu olarak  nonHodgkin lenfoma görülme sıklı¤ı artmıştır. MALT lenfoma, nakil sonrası gelişen di¤er lenfoproliferatif hastalıklardan daha az agresiftir ve ayrı bir  grup olarak de¤erlendirilmektedir. MALT lenfoma, iyi bilinen bir Helicobacter pylori ilişkili B hücre orijinli tümördür ve solit organ alıcılarında nadir olgu serileri şeklinde bildirilmiştir. Biz 67 yaşında bir erkek hastada kalp nakli  yapıldıktan 12 yıl sonra gelişen düşük dereceli B hücreli gastric MALT lenfomayı bildiriyoruz

An increased incidence of non-Hodgkin's lymphoma is seen in post-trans-plantation patients, as a consequence of immunosuppression. Mucosa-asso-ciated lymphoid tissue lymphoma ( is usually less aggressive than other post-transplant lymphoproliferative disorders and considered a different form.  Mucosa-associated lymphoid tissue lymphoma is a well-known Helicobacter  pylori-related tumor of B-cell origin and has been documented in rare case  series in solid organ recipients. We describe the case of a 67-year-old man  who developed low-grade B-cell gastric lymphoma of mucosa-associated  lymphoid tissue MALT, 12 years after receiving cardiac transplantation.
Sol piriform sinüse impakte olan nazogastrik tüpün endoskopik yolla çıkart&#8250;lması
Endoscopic removal of nasogastric tube impacted in the left pyriform sinus
Yazar: Erdal, Harun; Çolak, Bülent; Utku, Özlem Gül; Karakan, Tarkan; İbiş, Mehmet
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 2, 2015

Yetmiş yaşında erkek hasta sol bukkal adeno kistik karsinoma  nedeniyle opere edilmiş. Postoperatif takibinde enteral beslenme amacıyla nazogastrik tüp (NG) takılması planlanmış. İşlem  esnasında nazogastrik tüpün ilerlemediği ve geri çekilmesi ile  çıkarılamadığı gözlenmiş. Endoskopik değerlendirme amacıyla kliniğimize refere edilmiş olan hasta değerlendirildi.  Endoskopik incelemede NG tüpün yerleştirilmesi esnasında  sol piriform sinüse impakte olduğu aşırı itme nedeniyle nazal  kavitede kırılarak ve operasyona sekonder dokudaki lokal  ödeme bağlı olarak geriye çekilemediği gözlendi (Resim 1).   Forceps ile mevcut NG tüpün segmenti endoskopik olarak  oral yolla çıkartıldı (Resim 2). Kılavuz tel eşliğinde sağ piriform sinus komşuluğundan geçilerek yeni bir NG tüp yerleştirildi (Resim 3)

Yetmiş yaşında erkek hasta sol bukkal adeno kistik karsinoma  nedeniyle opere edilmiş. Postoperatif takibinde enteral beslenme amacıyla nazogastrik tüp (NG) takılması planlanmış. İşlem  esnasında nazogastrik tüpün ilerlemediği ve geri çekilmesi ile  çıkarılamadığı gözlenmiş. Endoskopik değerlendirme amacıyla kliniğimize refere edilmiş olan hasta değerlendirildi.  Endoskopik incelemede NG tüpün yerleştirilmesi esnasında  sol piriform sinüse impakte olduğu aşırı itme nedeniyle nazal  kavitede kırılarak ve operasyona sekonder dokudaki lokal  ödeme bağlı olarak geriye çekilemediği gözlendi (Resim 1).   Forceps ile mevcut NG tüpün segmenti endoskopik olarak  oral yolla çıkartıldı (Resim 2). Kılavuz tel eşliğinde sağ piriform sinus komşuluğundan geçilerek yeni bir NG tüp yerleştirildi (Resim 3)
Serum D-dimer düzeyi mide kanserli hastalarda sağkalım için prognostik bir  faktör olabilir
Serum D-dimer level may be a prognostic factor for survival in patients with gastric cancer
Yazar: Kılıçkap, Saadettin; Kaçan, Turgut; Kırbıyık, Orhan; Babacan, Nalan Akgül; Yücel, Birsen; Eren, Mehmet Fuat
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Gastric cancer, D-dimer, carcinoembryonic antigen, prognosis ; Mide kanseri, d-dimer, karsinoembriyonik antijen, prognoz

Giriş ve Amaç: Yüksek serum D-dimer seviyesi kolorektal ve meme kanserli hastalarda prognozla ilişkilidir. Mide kanserli hastalarda D-dimer düzeyinin  prognostik önemi tartışmalıdır. Bu çalışmada tanı anındaki serum D-dimer  düzeyinin mide kanseri için prognostik değeri araştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Hasta verileri retrospektif olarak hastane kayıtlarından elde edildi. Demografik veriler ve patolojik bulgular kaydedildi. Karsinoembriyonik antijen  ve D-dimer düzeyleri kategorize edildi. Bulgular: Toplam 44 hastanın verileri analiz edildi. Tüm hastalarda tanı anında ortanca karsinoembriyonik antijen 2,1 ng/dL (0,45-201) ve D-dimer 358 ng/dL (130-7361) idi. Yüksek karsinoembriyonik antijen düzeyi metastaz ve evre ile ilişkili idi (sırasıyla  p=0,001 ve p=0.021). Tanı anındaki D-dimer ile cinsiyet, T ve N status, evre, Eastern Cooperative Oncology Group performans statusu ve lenfovasküler invazyon varlığı arasında bir ilişki bulunamadı. Başlangıç karsinoembriyonik antijen düzeyi sağkalım için prognostik bir faktör olarak bulunamazken,  D-dimer yüksekliği mide kanserli hastalarda sağkalım için kötü prognostik  bir faktördü (p=0,024). Tartışma: D-dimer yüksekliği mide kanserinde kötü  prognostik bir faktör olabilir.

Background and Aims: High serum D-dimer level associates with prognosis  in patients with breast and colorectal cancer. The prognostic value of serum  D-dimer level in gastric cancer is unclear. In this study, we evaluated the  prognostic value of D-dimer level in gastric cancer. Materials and Methods:  The patients' data were retrospectively obtained from the hospital records.  The demographic parameters and pathological findings of the patients were  recorded. Serum carcinoembryonic antigen and D-dimer levels at the time of  diagnosis were categorized as normal or high. Results: A total of 44 patients  were included in our study. At the time of diagnosis, the median carcinoembryonic antigen and D-dimer levels were 2.1 ng/dl (0.45-201) and 358 ng/dl  (130-7361), respectively. High carcinoembryonic antigen was associated  with stage and metastatic disease (p=0.001 and p=0.021). There were no associations between serum D-dimer level and sex, T and N status, stage, Eastern Cooperative Oncology Group performance status, or lymphovascular invasion. At the initial diagnosis, high serum D-dimer level was a prognostic  factor for survival in patients with gastric cancer, but not serum carcinoembryonic antigen level (p=0.024). Conclusions: Elevated serum D-dimer levels  may be a poor prognostic factor in gastric cancer.
Akut pankreatit ile başvuran bir duodenal duplikasyon kisti olgusu
A duodenal duplication cyst showing acute pancreatitis
Yazar: Comba, Atakan; Çaltepe, Gönül; Kalaycı, Ayhan Gazi; Kırmemiş, Özlem; Kefeli, Mehmet; Nural, M. Selim; Günaydın, Mithat; Karagöz, Filiz; Rızalar, Rıza
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Duodenal duplication cyst, acute pancreatitis, child ; Duodenal duplikasyon kisti, akut pankreatit, çocuk

Duodenal duplikasyon kisti, gastrointestinal sistemin nadir olan bir anomalisidir. Burada karın ağrısı ve kusma yakınmaları olan 14 yaşında erkek hasta sunulmuştur. Hastada akut pankreatit etiyolojisi araştırılırken, duodenumda kistik kitle saptandı. Kistin cerrahi olarak çıkarılması sonrası histopatolojik incelemesi ile duplikasyon kisti olduğu gösterilmiştir. Akut pankreatitin nadir bir nedeni olarak duodenal duplikasyon kisti de akılda tutulmalıdır.

Duodenal duplication cyst is a rare congenital anomaly of the gastrointestinal  tract. In this article, a 14-year-old male patient with abdominal pain and vomiting is presented. While investigating the etiology of acute pancreatitis, the  cystic mass was found in the duodenum. After surgical removal of the cyst,  histopathologic examination demonstrated duplication cyst. Duodenal duplication cyst should be remembered as a rare cause of acute pancreatitis.
Gluten enteropatisinin nadir ve cerrahi ile tanı konan komplikasyonu:  Enteropati ilişkili T-hücreli lenfoma
A rare complication of gluten enteropathy diagnosed with surgery: Enteropathy associated T-cell lymphoma
Yazar: Dolaşık, İlhan; Uzunoğlu, Hakan; Çınar, Selman; Şener, Selçuk Yusuf; Aydın, Mehmet Zeki; Çelebi, Koray; Şentürk, Ömer; Hülagu, Sadettin
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Gluten enteropathy, T-cell lymphoma, endoscopy ; Gluten enteropatisi, T hücreli lenfoma, endoskopi

Gluten enteropatisinin ileri dönemdeki iyi bilinen komplikasyonlarından biri enteropati ilişkili lenfomadır. Hastalığın tedavisinde ve lenfoma gelişiminden korumada, gluten içeren gıdaların, ömür boyunca diyetten uzaklaştırılmaları gerekir. Glutensiz diyet sonrası, hastaların çoğunda klinik düzelme görülür ve intestinal mukozal yapı normale döner. Düzelmeyen az sayıdaki hastada, refrakter hastalık düşünülür; altta yatan bir jejunoileitis (ülseratif jejunit) veya lenfoma olabilir. Bu nedenle biz de gluten enteropatisi tanısı konan  ve diyete önce cevap verip sonrasında refrakter olan, çift balon enteroskopide jejunal kitle olduğunu saptadığımız ve cerrahi rezeksiyon sonrası enteropati ilişkili T hücreli lenfoma tespit ettiğimiz olgumuzu sunmak istedik. Bu  vaka bize endoskopik tetkiklerle malign görünümlü kitle lezyonu tespit edilse dahi özellikle ülser ve erozyonların varlığında inflamatuvar değişikliklerin  etkisi ile alınan biyopsilerde neoplastik hücrelerin tanımlanamayabileceğini  göstermiştir. Bu vakada olduğu gibi şiddetle malignite düşünülen vakalarda  cerrahi ile hem tanı konabilir hem de tedavi sağlanabilir.

One of the well-known complications of gluten enteropathy in the advanced  stage is lymphoma-associated enteropathy. In the treatment of the disease and  prevention of lymphoma development, gluten-containing foods must be removed from the diet on a lifelong basis. In the majority of patients, clinical improvement is seen and intestinal mucosal architecture normalizes after a gluten-free diet. Refractory disease is considered in a small number of patients  without recovery; underlying jejunoileitis (ulcerative jejunitis) or lymphoma  may exist. Accordingly, we want to report our case with gluten enteropathy  who initially responded to the diet but later become refractory. In this case,  we detected a jejunal mass with double balloon enteroscopy, and enteropathyassociated T-cell lymphoma was diagnosed after surgical excision. This case  showed that neoplastic cells may not be defined in biopsies taken under the  impact of inflammatory changes, especially in the presence of ulcer and erosions, even though a malignant-looking mass lesion was detected in endoscopic  examinations. As in this case, both diagnosis and treatment can be achieved  with surgery in patients with strongly suspected malignancy.
Ortotopik karaciğer transplantasyonu sonrası biliyer stenoz için tam kaplı metal  stentler
Fully covered metallic stents in biliary stenosis after orthotopic liver transplantation
Yazar: Üstündağ, Yücel
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 20 No. 1, 2015

Bu çalışmada her 2 grup arasında cinsiyet, yaş, nakil türü, biliyer anastomozların sayısı gibi parametreler açısından istatistiki farklılık yokmuş. CSEMS’ler 2 ay boyunca yerinde tutulmuş ve bu sürenin ardından snare ile ekstrakte edilmişler.CSEMS çıkartıldıktan sonra 3’er aylık aralıklarla olguların karaciğer fonksiyon testleri tekrarlanmış. Uygulanan tedavininbaşarısızlığı safra kaçağının devam etmesi veya stenozun tedaviden 1 yıl sonra da saptanması olarak kabul edilmiş. Yakınmaları düzelmeyen veya CSEMS sonrası nüks eden olgulardastandart endoskopik tedavi yöntemleri (darlığın dilatasyonu/stentlenmesi veya kaçak varsa sadece stentleme) uygulanmış.Grup 1’de 32 olguda biliyer stenoz, 6 olguda stenoz ve kaçakve 1 olguda sadece kaçak varmış. Bu olguların 28’inde(%71.8) CSEMS ile biliyer komplikasyonların düzelmesi sağlanmış. 28 olgunun 4’ünde (%14.5) ise 8.5 ay sonra nüks olmuş. 39 olgunun (Grup 1) 13’ünde (%33) CSEMS migrasyonu saptanmış. 15 olgunun (Grup 2) hepsi kadavra nakli ya

Bu çalışmada her 2 grup arasında cinsiyet, yaş, nakil türü, biliyer anastomozların sayısı gibi parametreler açısından istatistiki farklılık yokmuş. CSEMS’ler 2 ay boyunca yerinde tutulmuş ve bu sürenin ardından snare ile ekstrakte edilmişler.CSEMS çıkartıldıktan sonra 3’er aylık aralıklarla olguların karaciğer fonksiyon testleri tekrarlanmış. Uygulanan tedavininbaşarısızlığı safra kaçağının devam etmesi veya stenozun tedaviden 1 yıl sonra da saptanması olarak kabul edilmiş. Yakınmaları düzelmeyen veya CSEMS sonrası nüks eden olgulardastandart endoskopik tedavi yöntemleri (darlığın dilatasyonu/stentlenmesi veya kaçak varsa sadece stentleme) uygulanmış.Grup 1’de 32 olguda biliyer stenoz, 6 olguda stenoz ve kaçakve 1 olguda sadece kaçak varmış. Bu olguların 28’inde(%71.8) CSEMS ile biliyer komplikasyonların düzelmesi sağlanmış. 28 olgunun 4’ünde (%14.5) ise 8.5 ay sonra nüks olmuş. 39 olgunun (Grup 1) 13’ünde (%33) CSEMS migrasyonu saptanmış. 15 olgunun (Grup 2) hepsi kadavra nakli ya
Dispepsili hastalarda gastroskopik biyopsi ile ilişkili şikayetler, 3 gün proton pompa inhibitörü  uygulanmasıyla azalır mı?
Does administration of proton pump inhibitors for 3 days decrease the complaints  related to gastroscopic biopsy in patients with dyspepsia?
Yazar: Sezikli, Mesut; Çetinkaya, Züleyha Akkan; Güzelbulut, Fatih; İnce, Ali Tüzün; Özkara, Selvinaz; Kurdaş, Oya Övünç
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Proton pump inhibitors, gastroscopy, pain ; Proton pompa inhibitörleri, gastroskopi, ağrı

Giriş ve Amaç: Amacımız üst GİS endoskopisi yapılan ve biyopsi alınan hastalara  işlem sonrası günde tek doz 3 gün boyunca proton pompa inhibitörü  vererek; işlem ile ilgili olabilecek şiakayetlerde azalma olup olmayacağını bir  skala üzerinden değerlendirmek ve işlemin günlük yaşam kalitesi üzerine etkisi  olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 60 hasta  alındı. İşlemden önce hastalar bir ankete tabi tutuldu ve endoskopi sonrası 2  gruba ayrıldı. Grup A'ya 40 mg pantoprazol 1x1 verilirken, Grup B'ye 1x1  plasebo verildi. 3. günün sonunda, hastalara aynı anket uygulandı. Bulgular:  Grup A'da işlem sonrası tüm skorlar düşerken, şişkinlik şikayetindeki düşüş  anlamlıydı. Grup B'de ise epigastrik ağrı, şişkinlik ve bulantı skorlarında artı  ş görülürken, epigastrik ağrı ve şişkinlik skorlarındaki artış anlamlıydı. Sonuç:  Endoskopiden sonra kısa süreli proton pompa inhibitörü verilmesi sadece  şikayetleri azaltmakla kalmayıp, hastalarda işlemle ilgili negatif etki  oluşmasını da kısmen önlemektedir.

Background/aims: The aim of this study was to evaluate whether administration  of single-dose proton pump inhibitor for 3 days to patients undergoing  upper gastrointestinal endoscopy with biopsy decreases the complaints  related to the procedure using a severity scale and to investigate whether the  procedure has any negative impact on quality of life. Methods: Sixty patients  were enrolled in the study. Before the procedure, patients were queried using  the complaint severity scale. Following the endoscopy, patients were randomized  into two groups: Group A was given pantoprazole 40 mg 1x1, while  Group B received placebo 1x1 for 3 days. After 3 days, patients were queried  again using the same scale. Results: In Group A, all scores had decreased  3 days after the procedure, but only the decrease in the score for the complaint  of bloating was significant. In Group B, the scores for epigastric pain,  bloating and nausea had increased, and the increases in the scores for epigastric  pain and bloating were statistically significant. Conclusions: Administration  of proton pump inhibitor for a short period after the procedure will not  only decrease the present complaints but also prevent the negative impacts  of the procedure, even if only partially.