hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÜST GASTROİNTESTİNAL SİSTEM ENDOSKOPİSİ İŞLEMİNDE DİNLETİLEN MÜZİĞİN HASTALARIN BAZI DEĞERLERİNE, MEMNUNİYETİNE VE İŞLEMİN BAŞARISINA ETKİSİ
ÜST GASTROİNTESTİNAL SİSTEM ENDOSKOPİSİ İŞLEMİNDE DİNLETİLEN MÜZİĞİN HASTALARIN BAZI DEĞERLERİNE, MEMNUNİYETİNE VE İŞLEMİN BAŞARISINA ETKİSİ
Yazar: Uçan, Özlem; Ovayolu, Nimet; Savaş, M. Cemil
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Üst gastrointestinal sistem endoskopisi, müzik, bazı değerler, hasta memnuniyeti, işlem başarısı.

Bu çalışma, endoskopi işleminde dinletilen müziğin hastaların bazı değerlerine, memnuniyetine ve işlemin başarısına olan etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Şubat 2005–Nisan 2005 tarihleri arasında Endoskopi Ünitesine başvuran 100 deney, 100 kontrol olmak üzere toplam 200 hasta örnekleme alınmıştır. Veriler, sosyo–demografik değişkenler ve işlemle ilgili sorulara yönelik anket formu ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Ki–kare, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testii kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, işlem öncesi ve sırasında deney grubundaki hastalara dinletilen müziğin nabız, kan basıncı ve oksijen saturasyonuna etki etmediği saptanmıştır (p > 0.05). Ancak, deney grubundaki hastalarda; müziğin, hasta memnuniyetini içeren tüm parametrelere istatistiksel olarak oldukça anlamlı bir etki ettiği saptanmıştır (p < 0.05)

Bu çalışma, endoskopi işleminde dinletilen müziğin hastaların bazı değerlerine, memnuniyetine ve işlemin başarısına olan etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Şubat 2005–Nisan 2005 tarihleri arasında Endoskopi Ünitesine başvuran 100 deney, 100 kontrol olmak üzere toplam 200 hasta örnekleme alınmıştır. Veriler, sosyo–demografik değişkenler ve işlemle ilgili sorulara yönelik anket formu ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Ki–kare, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testii kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, işlem öncesi ve sırasında deney grubundaki hastalara dinletilen müziğin nabız, kan basıncı ve oksijen saturasyonuna etki etmediği saptanmıştır (p > 0.05). Ancak, deney grubundaki hastalarda; müziğin, hasta memnuniyetini içeren tüm parametrelere istatistiksel olarak oldukça anlamlı bir etki ettiği saptanmıştır (p < 0.05)
DOĞUM YAPAN HASTALARIN ALDIKLARI BAKIMI HASTA HAKLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRMELERİ
DOĞUM YAPAN HASTALARIN ALDIKLARI BAKIMI HASTA HAKLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRMELERİ
Yazar: Taşcı, Kerime
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Doğum, hasta hakkı, değerlendirme

Bu çalışma, vajinal doğum yapan kadınların doğumda hemşirelerin yaklaşımlarını hasta hakları açısından değerlendirerek memnuniyetlerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Tanımlayıcı tipte yürütülen çalışmanın evrenini, Ekim 2005-Ocak 2006 tarihleri arasında Denizli Devlet Hastanesi’nde vajinal doğum yapan 460 kadın oluşturmuş, çalışmaya katılmayı kabul eden 320 anne çalışmanın örneklemine alınmıştır. Araştırmanın verileri sosyo-demografik veri formu ve “Hasta Haklarını Değerlendirme Anketi” ile toplanmış; yüzdelik hesaplamaları, t testi ve Oneway ANOWA testleri ile istatistiksel analizler yapılmıştır. Annelerin %43.1’i 20-24 yaş gurubunda, %51.5’i ilköğretim mezunu ve %60.9’u ev hanımıdır. Annelerin %41.9’unun ilk gebeliğidir,%50.9’u tekrar aynı hastanede doğum yapmayı isteyeceğini belirtmiş ve %49.4’ü doğumdaki ebelerinin yaklaşımlarının kötü olduğunu ifade etmiştir. Annelerin %76.6’sı daha önce hasta hakları ifadesini duymadığını, %70.3’ü bir sorun yaşarsa şikayet etmeyeceğini, %29.4’ü şikayet etmeme nedeni olarak bir şeyin değişmeyeceğini belirtmiştir. Annelerin çalışma durumu, doğum sırasında ebelerin yaklaşımlarının nasıl olduğu ve bir sorun yaşadığında şikayet etme durumu ile hasta haklarına yönelik değerlendirmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p < 0.05).

Bu çalışma, vajinal doğum yapan kadınların doğumda hemşirelerin yaklaşımlarını hasta hakları açısından değerlendirerek memnuniyetlerini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Tanımlayıcı tipte yürütülen çalışmanın evrenini, Ekim 2005-Ocak 2006 tarihleri arasında Denizli Devlet Hastanesi’nde vajinal doğum yapan 460 kadın oluşturmuş, çalışmaya katılmayı kabul eden 320 anne çalışmanın örneklemine alınmıştır. Araştırmanın verileri sosyo-demografik veri formu ve “Hasta Haklarını Değerlendirme Anketi” ile toplanmış; yüzdelik hesaplamaları, t testi ve Oneway ANOWA testleri ile istatistiksel analizler yapılmıştır. Annelerin %43.1’i 20-24 yaş gurubunda, %51.5’i ilköğretim mezunu ve %60.9’u ev hanımıdır. Annelerin %41.9’unun ilk gebeliğidir,%50.9’u tekrar aynı hastanede doğum yapmayı isteyeceğini belirtmiş ve %49.4’ü doğumdaki ebelerinin yaklaşımlarının kötü olduğunu ifade etmiştir. Annelerin %76.6’sı daha önce hasta hakları ifadesini duymadığını, %70.3’ü bir sorun yaşarsa şikayet etmeyeceğini, %29.4’ü şikayet etmeme nedeni olarak bir şeyin değişmeyeceğini belirtmiştir. Annelerin çalışma durumu, doğum sırasında ebelerin yaklaşımlarının nasıl olduğu ve bir sorun yaşadığında şikayet etme durumu ile hasta haklarına yönelik değerlendirmeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır (p < 0.05).
ÖĞRENCİLERİN KADIN HASTALIKLARI VE DOĞUM DERSİNE İLİŞKİN DÖNEM BAŞLANGICI VE BİTİŞİNDEKİ GÖRÜŞLERİ
ÖĞRENCİLERİN KADIN HASTALIKLARI VE DOĞUM DERSİNE İLİŞKİN DÖNEM BAŞLANGICI VE BİTİŞİNDEKİ GÖRÜŞLERİ
Yazar: Taşcı, Kerime
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Doğum ve Kadın Hastalıkları dersi, öğrenci, değerlendirme

Bu çalışma, Doğum ve Kadın Hastalıkları dersi alan öğrencilerin, dönem başlangıcı ve bitişinde derse yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi, teorik ve klinik uygulamaların öğrencilerin görüşleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı bir çalışma olarak yapılmıştır. Çalışmanın evrenini, Doğum ve Kadın Hastalıkları dersi alan 55 öğrenci, örneklemi ise 50 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın ilk verileri Eylül 2005’te, ikinci verileri ise Aralık 2005’te teorik ders ve klinik uygulamalar bittikten sonra uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi, yüzdelik hesaplamalar ve Man-whitney U testi ile yapılmıştır. Öğrencilerin yaş ortalaması 21.08±1.81’tir. Öğrencilerin %62’si hemşirelik bölümü öğrencisi, %68’i kız ve %94’ü dersi ilk kez almaktadır. Öğrencilerin %14’ü mezun olduktan sonra mesleğini yapmak istemediğini ve %56’sı mezun olduktan sonra kadın doğum kliniklerinde çalışmayı istemediğini belirtmiştir. Öğrencilerin, devam ettikleri bölüm, cinsiyet ve mezuniyet sonrasında kadın doğum kliniklerinde çalışmayı isteme durumları ile dönem başlangıcı ve bitişinde derse yönelik değerlendirilmelerinin karşılaştırılması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p < 0.05).

Bu çalışma, Doğum ve Kadın Hastalıkları dersi alan öğrencilerin, dönem başlangıcı ve bitişinde derse yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi, teorik ve klinik uygulamaların öğrencilerin görüşleri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı bir çalışma olarak yapılmıştır. Çalışmanın evrenini, Doğum ve Kadın Hastalıkları dersi alan 55 öğrenci, örneklemi ise 50 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın ilk verileri Eylül 2005’te, ikinci verileri ise Aralık 2005’te teorik ders ve klinik uygulamalar bittikten sonra uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesi, yüzdelik hesaplamalar ve Man-whitney U testi ile yapılmıştır. Öğrencilerin yaş ortalaması 21.08±1.81’tir. Öğrencilerin %62’si hemşirelik bölümü öğrencisi, %68’i kız ve %94’ü dersi ilk kez almaktadır. Öğrencilerin %14’ü mezun olduktan sonra mesleğini yapmak istemediğini ve %56’sı mezun olduktan sonra kadın doğum kliniklerinde çalışmayı istemediğini belirtmiştir. Öğrencilerin, devam ettikleri bölüm, cinsiyet ve mezuniyet sonrasında kadın doğum kliniklerinde çalışmayı isteme durumları ile dönem başlangıcı ve bitişinde derse yönelik değerlendirilmelerinin karşılaştırılması arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p < 0.05).
ORDU İLİ KIZ MESLEK LİSESİ ÇOCUK GELİŞİMİ BÖLÜMÜ SON SINIF ÖĞRENCİLERİNİN ÇOCUKLARA YÖNELİK İLK YARDIM UYGULAMALARI İLE İLGİLİ BİLGİ DÜZEYLERİ
ORDU İLİ KIZ MESLEK LİSESİ ÇOCUK GELİŞİMİ BÖLÜMÜ SON SINIF ÖĞRENCİLERİNİN ÇOCUKLARA YÖNELİK İLK YARDIM UYGULAMALARI İLE İLGİLİ BİLGİ DÜZEYLERİ
Yazar: Bölükbaş, Nurgül; Kahraman, Azize; Kahraman, Yasemin; Kalaycı, Gülsen
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Çocuk gelişimi, ilk yardım uygulamaları, çocukluk çağı kazaları

İlk yardım bilgisi, önce bireyin kendisini sonra da bireyin çevresine yapacağı hayatsal yardım olanağını. kazandırmalıdır. Ülkemizde gerek acil bakım gerekse acil bölüm hizmetlerinin yeterli olduğunu söylemek mümkün değildir. Bu konuda toplumdaki her bireye sorumluluklar düşmektedir. Öncelikli amaç olası kazaları en aza indirmek, daha sonra ise kazaya uğrayanları sakat kalmaktan ve ölümden kurtarmaya çalışmaktır. Tanımlayıcı araştırma ilkelerine uygun olarak yapılan bu araştırmada veriler 2004-2005 öğretim yılında Ordu Kız Meslek Lisesi Çocuk Gelişimi Bölümü son sınıfla okuyan 80 öğrenciye 8-9 Haziran 2005 tarihlerinde uygulanan anket formu ile toplanmıştır. Öğrenciler şimdiye kadar ilk yardım konularına ilişkin öğrendikleri bilgileri %58.8 oranında orta olarak değerlendirmişlerdir ve bu bilgiyi %40.0 oranında okul eğitimi değişik derslerin içeriğinde aldıklarını belirtmişlerdir.

İlk yardım bilgisi, önce bireyin kendisini sonra da bireyin çevresine yapacağı hayatsal yardım olanağını. kazandırmalıdır. Ülkemizde gerek acil bakım gerekse acil bölüm hizmetlerinin yeterli olduğunu söylemek mümkün değildir. Bu konuda toplumdaki her bireye sorumluluklar düşmektedir. Öncelikli amaç olası kazaları en aza indirmek, daha sonra ise kazaya uğrayanları sakat kalmaktan ve ölümden kurtarmaya çalışmaktır. Tanımlayıcı araştırma ilkelerine uygun olarak yapılan bu araştırmada veriler 2004-2005 öğretim yılında Ordu Kız Meslek Lisesi Çocuk Gelişimi Bölümü son sınıfla okuyan 80 öğrenciye 8-9 Haziran 2005 tarihlerinde uygulanan anket formu ile toplanmıştır. Öğrenciler şimdiye kadar ilk yardım konularına ilişkin öğrendikleri bilgileri %58.8 oranında orta olarak değerlendirmişlerdir ve bu bilgiyi %40.0 oranında okul eğitimi değişik derslerin içeriğinde aldıklarını belirtmişlerdir.
ANKARA İLİNDEKİ HASTANELERİN YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN İŞ ORTAMINDAKİ STRES ETKENLERİ VE KULLANDIKLARI BAŞETME YÖNTEMLERİNİN BELİRLENMESİ
ANKARA İLİNDEKİ HASTANELERİN YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN İŞ ORTAMINDAKİ STRES ETKENLERİ VE KULLANDIKLARI BAŞETME YÖNTEMLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Özaltın, Gülten; Nehir, Sevgi
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Yoğun bakım ünitesi, iş stresi, başetme, hemşirelik

Araştırma, Ankara ilindeki hastanelerin yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin iş ortamındaki stres etkenlerinin ve kullandıkları başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma sonucunda hemşirelerin çoğunluğunun 20-30 yaş grubunda, bekar, lisans ve lisans üstü mezunu olduğu, aldıkları ücreti yaptıkları işe göre yetersiz buldukları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda Hemşirelerin en fazla iş yükü ve kritik hasta bakımıyla ilgili iş stresinden etkilendikleri; sigorta hastanesinde çalışan, 31 yaş ve üstünde, evli, sağlık meslek lisesi mezunu, yoğun bakım ünitesinde istemeyerek çalışmaya başlayan, oryantasyon programına ve hizmet içi eğitime katılmayan, sağlık ekibinin diğer üyelerinden yetersiz destek alan hemşirelerin iş stresi etkenlerinden daha fazla etkilendikler belirlenmiştir. Ayrıca, iş stresiyle başetmede en fazla sosyal destek aramayı kullandıkları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda; yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin ruh sağlığının geliştirilmesi için iş ortamıyla ilgili yönetimsel düzenlemelerin yapılması ve konsültasyon liyezon psikiyatrisi bölümü ile işbirliği yapılması önerilmiştir.

Araştırma, Ankara ilindeki hastanelerin yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin iş ortamındaki stres etkenlerinin ve kullandıkları başa çıkma yöntemlerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma sonucunda hemşirelerin çoğunluğunun 20-30 yaş grubunda, bekar, lisans ve lisans üstü mezunu olduğu, aldıkları ücreti yaptıkları işe göre yetersiz buldukları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda Hemşirelerin en fazla iş yükü ve kritik hasta bakımıyla ilgili iş stresinden etkilendikleri; sigorta hastanesinde çalışan, 31 yaş ve üstünde, evli, sağlık meslek lisesi mezunu, yoğun bakım ünitesinde istemeyerek çalışmaya başlayan, oryantasyon programına ve hizmet içi eğitime katılmayan, sağlık ekibinin diğer üyelerinden yetersiz destek alan hemşirelerin iş stresi etkenlerinden daha fazla etkilendikler belirlenmiştir. Ayrıca, iş stresiyle başetmede en fazla sosyal destek aramayı kullandıkları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda; yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelerin ruh sağlığının geliştirilmesi için iş ortamıyla ilgili yönetimsel düzenlemelerin yapılması ve konsültasyon liyezon psikiyatrisi bölümü ile işbirliği yapılması önerilmiştir.
BİR TARAFI İHMAL ETME (UNILATERAL NEGLECT)
BİR TARAFI İHMAL ETME (UNILATERAL NEGLECT)
Yazar: Khorshid, Leyla; Hakverdioğlu, Gülendan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: İhmal, inme

Sağ hemisfer hasarının bir sekeli olan bir tarafı ihmal etme, inmeyi takiben hastalarda görülen yaygın bir davranışsal sendromdur. Temelde duyusal veya motor hasar olmadığı durumlarda bile, ihmali olan hastalar beyin lezyonunun karşı tarafındaki uyaranları fark etme, oryante olma, tanıma veya onlara yanıt vermede başarısız olurlar. İhmali olan hastada hemşire yalnızca fiziksel semptomların gelişimini değil, aynı zamanda bilişsel işlev bozukluğunu da dikkate almalıdır. Hastanın günlük yaşamına ilişkin hemşirelik yönetimi, fiziksel semptom yönetimini ve bilişsel işlevlerin değerlendirilmesini bütünleştirmelidir.

Sağ hemisfer hasarının bir sekeli olan bir tarafı ihmal etme, inmeyi takiben hastalarda görülen yaygın bir davranışsal sendromdur. Temelde duyusal veya motor hasar olmadığı durumlarda bile, ihmali olan hastalar beyin lezyonunun karşı tarafındaki uyaranları fark etme, oryante olma, tanıma veya onlara yanıt vermede başarısız olurlar. İhmali olan hastada hemşire yalnızca fiziksel semptomların gelişimini değil, aynı zamanda bilişsel işlev bozukluğunu da dikkate almalıdır. Hastanın günlük yaşamına ilişkin hemşirelik yönetimi, fiziksel semptom yönetimini ve bilişsel işlevlerin değerlendirilmesini bütünleştirmelidir.
YARA YÖNETİMİNDE “TIME” YAKLAŞIM
YARA YÖNETİMİNDE “TIME” YAKLAŞIM
Yazar: Yapucu Güneş, Ülkü
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Debridman, büyüme faktörleri, enfeksiyon, nem, yara yatağı hazırlığı, “TIME” yaklaşımı

Kronik yaraların yönetiminde yara durumunun değerlendirilmesinin yanında, yaranın iyileşmesini önleyen moleküler ve hücresel anormalliklerin anlaşılması önem taşımaktadır. Yara yatağı hazırlığı kavramı, doğal iyileşme sürecini etkileyen etmenleri ortadan kaldırma ve ileri terapi tekniklerinin etkilerini arttırmaya yönelik sistematik bir yaklaşım gerektirmektedir. Yara yatağı hazırlığı ile ilgili bu makalede bu kavramların gelişimini ve “TIME”- doku (tissue), enfeksiyon/inflamasyon (infection), nem (moisture) ve yara kenarı (edge) akronimini kullanarak sistematik yara yönetiminin nasıl uygulanacağı açıklanmaktadır.

Kronik yaraların yönetiminde yara durumunun değerlendirilmesinin yanında, yaranın iyileşmesini önleyen moleküler ve hücresel anormalliklerin anlaşılması önem taşımaktadır. Yara yatağı hazırlığı kavramı, doğal iyileşme sürecini etkileyen etmenleri ortadan kaldırma ve ileri terapi tekniklerinin etkilerini arttırmaya yönelik sistematik bir yaklaşım gerektirmektedir. Yara yatağı hazırlığı ile ilgili bu makalede bu kavramların gelişimini ve “TIME”- doku (tissue), enfeksiyon/inflamasyon (infection), nem (moisture) ve yara kenarı (edge) akronimini kullanarak sistematik yara yönetiminin nasıl uygulanacağı açıklanmaktadır.
ÇOCUKLARDA PERİFERAL KANÜL UYGULAMALARI
ÇOCUKLARDA PERİFERAL KANÜL UYGULAMALARI
Yazar: Özyazıcıoğlu, Nurcan; Arıkan, Duygu
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Periferal kanül, intravenöz kateter, uygulama, çocuk

Çocuk hastalarda intravenöz tedavi uygulaması etkili ve emniyetlidir. Bununla birlikte çocuklarda intravenöz tedavi için kanül yerleştirme uygulaması klinik bilgi ve teknik uzmanlık gerektirmektedir. Hasta yaşı, aktivitesi, kanülün güven ve emniyeti, kanül çeşidi bölge seçimi ve kanülün yerleştirilmesine özel önem verilmelidir. Bebek ve prematüreler için bölge seçiminde baş, üst ve alt extremiteler kullanılabilir. Kanül yerleştirme için seçilen bölgede hasta ve kanülün emniyetinin devamında extremitenin hareketsizliği sağlanmalıdır.

Çocuk hastalarda intravenöz tedavi uygulaması etkili ve emniyetlidir. Bununla birlikte çocuklarda intravenöz tedavi için kanül yerleştirme uygulaması klinik bilgi ve teknik uzmanlık gerektirmektedir. Hasta yaşı, aktivitesi, kanülün güven ve emniyeti, kanül çeşidi bölge seçimi ve kanülün yerleştirilmesine özel önem verilmelidir. Bebek ve prematüreler için bölge seçiminde baş, üst ve alt extremiteler kullanılabilir. Kanül yerleştirme için seçilen bölgede hasta ve kanülün emniyetinin devamında extremitenin hareketsizliği sağlanmalıdır.
İSTANBULDAKİ KAMU HASTANELERİNDE GÖREVLİ SERVİS SORUMLU HEMŞİRELERİNİN YÖNETİM EĞİTİMİ GEREKSİNİMLERİNİN ANALİZİ
İSTANBULDAKİ KAMU HASTANELERİNDE GÖREVLİ SERVİS SORUMLU HEMŞİRELERİNİN YÖNETİM EĞİTİMİ GEREKSİNİMLERİNİN ANALİZİ
Yazar: Sökmen, Serap; Baykal, Ülkü
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Servis Sorumlu Hemşiresi, Yönetsel Yeterlilik Düzeyi, Eğitim Gereksinimi

Araştırma, İstanbul’daki kamu hastanelerinde görevli servis sorumlu hemşirelerinin yönetim eğitimi gereksinimlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilindeki genel tanı- tedavi ve bakım hizmeti sunulan kamu hastanelerinin (12 hastane) hizmet sunumu açısından özellikli olmayan yataklı tedavi ünitelerinde görevli tüm servis sorumlu hemşireleri (N= 360) oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, bireysel özelliklere ilişkin bilgi formu ve “servis sorumlu hemşiresi yönetsel yeterlik değerlendirme ölçeği” kullanılarak, ŞubatNisan 2004 tarihleri arasında toplanmış; sayı, yüzde ve bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda servis sorumlu hemşirelerinin bir yönetim eğitim programına katılmadıkları (% 71.1); yönetim eğitimi gereksinimlerini analiz etmek üzere uygulanan servis sorumlu hemşiresi yeterlik değerlendirme ölçeğinden ortalama 4.16±.44 puan aldıkları ve kendilerini çoğunlukla yeterli değerlendirdikleri; en fazla çalışanlarını motive etme yeterlik alanında eğitime gereksinim duydukları, yeterlik düzeylerinin kişisel durum değişkenlerine göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.

Araştırma, İstanbul’daki kamu hastanelerinde görevli servis sorumlu hemşirelerinin yönetim eğitimi gereksinimlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, İstanbul ilindeki genel tanı- tedavi ve bakım hizmeti sunulan kamu hastanelerinin (12 hastane) hizmet sunumu açısından özellikli olmayan yataklı tedavi ünitelerinde görevli tüm servis sorumlu hemşireleri (N= 360) oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, bireysel özelliklere ilişkin bilgi formu ve “servis sorumlu hemşiresi yönetsel yeterlik değerlendirme ölçeği” kullanılarak, ŞubatNisan 2004 tarihleri arasında toplanmış; sayı, yüzde ve bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda servis sorumlu hemşirelerinin bir yönetim eğitim programına katılmadıkları (% 71.1); yönetim eğitimi gereksinimlerini analiz etmek üzere uygulanan servis sorumlu hemşiresi yeterlik değerlendirme ölçeğinden ortalama 4.16±.44 puan aldıkları ve kendilerini çoğunlukla yeterli değerlendirdikleri; en fazla çalışanlarını motive etme yeterlik alanında eğitime gereksinim duydukları, yeterlik düzeylerinin kişisel durum değişkenlerine göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir.
ANNELERİN YAŞ VE EĞİTİM DÜZEYLERİNİN İLAÇ DIŞI YÖNTEMLERLE ÇOCUKLARDAKİ AĞRI KONTROLÜ UYGULAMALARINA ETKİSİ
ANNELERİN YAŞ VE EĞİTİM DÜZEYLERİNİN İLAÇ DIŞI YÖNTEMLERLE ÇOCUKLARDAKİ AĞRI KONTROLÜ UYGULAMALARINA ETKİSİ
Yazar: Arıkan, Duygu; Aytekin, Aynur
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Ağrı, anne yaşı, anne eğitimi, ilaç dışı uygulamalar

Bu tanımlayıcı çalışma, annelerin yaş ve eğitiminin ilaç dışı yöntemlerle çocuklardaki ağrı kontrolü uygulamalarına etkisini belirlemek amacıyla yapıldı.7-10 yaş grubu çocuğa sahip olan Yenişehir Sağlık Ocağına kayıtlı toplam 162 anne çalışmanın örneklemini oluşturdu. Veriler soru formu ile yüz yüze görüşülerek toplandı, yüzdelik ve Kikare testi ile değerlendirildi. Çalışmanın sonucunda annelerin tamamının (%100.0) baş ağrısını kontrol etmek için pozisyon verme ve çocuğu destekleme gibi bazı ilaç dışı yöntemleri kullandığı saptanmıştır. Annelerin yaşlarının ilaç dışı uygulamalardan kitap okuma, nefes alma egzersizleri yaptırma uygulamalarına etkili olduğu saptandı. Annelerin eğitim durumunun müzik dinletme, kitap okuma, masaj yapma, sıcak ve soğuk uygulama, nefes alma egzersizleri yaptırma gibi ilaç dışı uygulamalar üzerine etkili olduğu belirlendi.

Bu tanımlayıcı çalışma, annelerin yaş ve eğitiminin ilaç dışı yöntemlerle çocuklardaki ağrı kontrolü uygulamalarına etkisini belirlemek amacıyla yapıldı.7-10 yaş grubu çocuğa sahip olan Yenişehir Sağlık Ocağına kayıtlı toplam 162 anne çalışmanın örneklemini oluşturdu. Veriler soru formu ile yüz yüze görüşülerek toplandı, yüzdelik ve Kikare testi ile değerlendirildi. Çalışmanın sonucunda annelerin tamamının (%100.0) baş ağrısını kontrol etmek için pozisyon verme ve çocuğu destekleme gibi bazı ilaç dışı yöntemleri kullandığı saptanmıştır. Annelerin yaşlarının ilaç dışı uygulamalardan kitap okuma, nefes alma egzersizleri yaptırma uygulamalarına etkili olduğu saptandı. Annelerin eğitim durumunun müzik dinletme, kitap okuma, masaj yapma, sıcak ve soğuk uygulama, nefes alma egzersizleri yaptırma gibi ilaç dışı uygulamalar üzerine etkili olduğu belirlendi.