hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BÜYÜK KÜTLELİ BİR ÇELİK PARÇANIN DÖKÜMÜNDE KLASİK VE BİLGİSAYAR DESTEKLİ MÜHENDİSLİK YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
BÜYÜK KÜTLELİ BİR ÇELİK PARÇANIN DÖKÜMÜNDE KLASİK VE BİLGİSAYAR DESTEKLİ MÜHENDİSLİK YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Kayıkcı, Ramazan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Çelik dökümler, besleyici tasarımı, döküm simülasyonu, katılaşma, tahribatsız muayene

Bu çalışmada klasik mühendislik yöntemi ile tasarlanarak kuma dökülen yaklaşık brüt 5 ton ağırlığında bir çelikdökümün bilgisayar destekli mühendislik teknikleri ile yeniden tasarlanması, dökülmesi ve katılaştırılmasüreçleri incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Çalışmaya konu olan döküm parça ilk kez endüstriyel ortamda klasikmühendislik tasarımları ile dökülmüştür. Ultrason test tekniği ile muayene edilen bu dökümün iç bölgelerindeçekme boşluğu tespit edilmiştir. Daha sonra aynı parçanın döküm modeli bir CAD programında üç boyutluolarak tasarlanmış ve simülasyon ortamında katılaşma modellemeleri yapılmıştır. Katılaştırma modellemesisonuçlarına göre üç boyutlu kalıplama tasarımı optimize edildikten sonra parça tekrar dökülmüştür. Dökülenparça tekrar boşluk ve gözeneklilik testlerinden geçirilerek elde edilen veriler bilgisayar modellemelerindenalınan sonuçlar ile karşılaştırılmıştır. Sonuçlar klasik mühendislik teknikleri ile dökülen parçanın kalıplamatasarımından kaynaklanan hatalara bağlı olarak iç bölgelerinde çekme boşluğu oluştuğunu buna karşılıkbilgisayar destekli mühendislik teknikleri ile kalıplama tasarımı yapılarak dökülen aynı parçanın bu tür kusurlariçermediğini göstermiştir.

Bu çalışmada klasik mühendislik yöntemi ile tasarlanarak kuma dökülen yaklaşık brüt 5 ton ağırlığında bir çelikdökümün bilgisayar destekli mühendislik teknikleri ile yeniden tasarlanması, dökülmesi ve katılaştırılmasüreçleri incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Çalışmaya konu olan döküm parça ilk kez endüstriyel ortamda klasikmühendislik tasarımları ile dökülmüştür. Ultrason test tekniği ile muayene edilen bu dökümün iç bölgelerindeçekme boşluğu tespit edilmiştir. Daha sonra aynı parçanın döküm modeli bir CAD programında üç boyutluolarak tasarlanmış ve simülasyon ortamında katılaşma modellemeleri yapılmıştır. Katılaştırma modellemesisonuçlarına göre üç boyutlu kalıplama tasarımı optimize edildikten sonra parça tekrar dökülmüştür. Dökülenparça tekrar boşluk ve gözeneklilik testlerinden geçirilerek elde edilen veriler bilgisayar modellemelerindenalınan sonuçlar ile karşılaştırılmıştır. Sonuçlar klasik mühendislik teknikleri ile dökülen parçanın kalıplamatasarımından kaynaklanan hatalara bağlı olarak iç bölgelerinde çekme boşluğu oluştuğunu buna karşılıkbilgisayar destekli mühendislik teknikleri ile kalıplama tasarımı yapılarak dökülen aynı parçanın bu tür kusurlariçermediğini göstermiştir.
BETON BORULARDA CAM LİF KATKISININ TEPE YÜK DAYANIMINA ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI
BETON BORULARDA CAM LİF KATKISININ TEPE YÜK DAYANIMINA ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI
Yazar: Yıldız, Servet; Ulucan, Zülfü
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Tepe yükü, cam lif, beton boru.

Bu çalışmada, toplam karışıma ağırlıkça %0.2, 0.4 ve 0.6 oranlarında cam lifler katılarak elde edilen beton boruların tepe yükü dayanımlarındaki değişim araştırılmıştır. Beton borular TS 821 EN 1916’ya göre test edilmiştir. Lifli boruların kırılma yüklerinin lifsiz boruların kırılma yüklerinden daha fazla olduğu görülmüştür. Lif oranı arttıkça tepe yükü dayanımlarında artış gözlenmiştir. Ayrıca aynı şartlarda dökülmüş beton borular, bir yıl toprak altında bekletilerek ve içerisinden pis su ve yağmur suları geçirilerek tepe yükü dayanımları araştırılmıştır. Elde edilen deney sonuçlarına göre, 28 gün sonunda, % 0.6 cam lif katkılı boruların tepe yükü dayanımlarında % 21.54’lük bir artış sağlanırken, bir yıl sonunda bu değer aynı lif oranı için % 27.40 değerine yükselmiştir. Deney sonuçlarına bağlı olarak yük-deplasman eğrileri çizilmiştir. Lif oranının arttırılması ile beton boruların daha fazla deplasman yaptığı ve boruların kırılma yüklerinin arttığı görülmüştür.

Bu çalışmada, toplam karışıma ağırlıkça %0.2, 0.4 ve 0.6 oranlarında cam lifler katılarak elde edilen beton boruların tepe yükü dayanımlarındaki değişim araştırılmıştır. Beton borular TS 821 EN 1916’ya göre test edilmiştir. Lifli boruların kırılma yüklerinin lifsiz boruların kırılma yüklerinden daha fazla olduğu görülmüştür. Lif oranı arttıkça tepe yükü dayanımlarında artış gözlenmiştir. Ayrıca aynı şartlarda dökülmüş beton borular, bir yıl toprak altında bekletilerek ve içerisinden pis su ve yağmur suları geçirilerek tepe yükü dayanımları araştırılmıştır. Elde edilen deney sonuçlarına göre, 28 gün sonunda, % 0.6 cam lif katkılı boruların tepe yükü dayanımlarında % 21.54’lük bir artış sağlanırken, bir yıl sonunda bu değer aynı lif oranı için % 27.40 değerine yükselmiştir. Deney sonuçlarına bağlı olarak yük-deplasman eğrileri çizilmiştir. Lif oranının arttırılması ile beton boruların daha fazla deplasman yaptığı ve boruların kırılma yüklerinin arttığı görülmüştür.
FARKLI ÖLÇÜLERDE KÖŞE DESTEK ELEMANI KULLANILMIŞ T-TİPİ KAVELALI MOBİLYA BİRLEŞTİRMELERİNİN MOMENT VE KESME KUVVETİ TAŞIMA KAPASİTELERİ
FARKLI ÖLÇÜLERDE KÖŞE DESTEK ELEMANI KULLANILMIŞ T-TİPİ KAVELALI MOBİLYA BİRLEŞTİRMELERİNİN MOMENT VE KESME KUVVETİ TAŞIMA KAPASİTELERİ
Yazar: Kasal, Ali
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Moment kapasitesi, kesme kuvveti kapasitesi, köşe destek elemanı, kavelalı birleştirme, Doğu kayını, sarıçam.

Bu çalışmada, T-tipi kavelalı tutkallı mobilya birleştirmelerinde, köşe destek elemanı boyutunun moment vekesme kuvveti taşıma performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Deney örnekleri, Doğu kayını (Fagusorientalis Lipsky) ve sarıçam (Pinus sylvestris L.) odunlarından hazırlanmıştır. Doğu kayını kavelalar ilepolivinilasetat (PVAc) tutkalı kullanılarak birleştirilmiş deney örnekleri, 30x30x25 mm, 40x40x25 mm,50x50x25 mm ve 60x60x25 mm ölçülerindeki köşe destek elemanları ile desteklenmiştir. 2 deney türü, 2 ağaç türü, 4 değişik boyutta köşe destek elemanı, kontrol örnekleri ve her örnekten 10 yineleme olmak üzere toplam 200 örnek hazırlanmış olup, eğilme ve kesme yükleri altında denenerek moment ve kesme kuvveti taşıma performansları belirlenmiştir. Ayrıca, köşe destek elemanı boyutu ile moment ve kesme performansı arasındaki ilişkiler incelenerek matematiksel modeller geliştirilmiştir. Böylece, mobilya tasarımcıları bu eşitlikleri kullanarak her bir ağaç türü için, köşe destek elemanı boyutuna göre moment ve kesme kuvveti değerlerini önceden tahmin edebileceklerdir. Deneyler sonucunda, Doğu kayınından hazırlanmış 60x60x25 mm ölçülerindeki köşe destek elemanlı örnekler hem moment, hem de kesme performansında en yüksek değerleri vermiştir.

Bu çalışmada, T-tipi kavelalı tutkallı mobilya birleştirmelerinde, köşe destek elemanı boyutunun moment vekesme kuvveti taşıma performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Deney örnekleri, Doğu kayını (Fagusorientalis Lipsky) ve sarıçam (Pinus sylvestris L.) odunlarından hazırlanmıştır. Doğu kayını kavelalar ilepolivinilasetat (PVAc) tutkalı kullanılarak birleştirilmiş deney örnekleri, 30x30x25 mm, 40x40x25 mm,50x50x25 mm ve 60x60x25 mm ölçülerindeki köşe destek elemanları ile desteklenmiştir. 2 deney türü, 2 ağaç türü, 4 değişik boyutta köşe destek elemanı, kontrol örnekleri ve her örnekten 10 yineleme olmak üzere toplam 200 örnek hazırlanmış olup, eğilme ve kesme yükleri altında denenerek moment ve kesme kuvveti taşıma performansları belirlenmiştir. Ayrıca, köşe destek elemanı boyutu ile moment ve kesme performansı arasındaki ilişkiler incelenerek matematiksel modeller geliştirilmiştir. Böylece, mobilya tasarımcıları bu eşitlikleri kullanarak her bir ağaç türü için, köşe destek elemanı boyutuna göre moment ve kesme kuvveti değerlerini önceden tahmin edebileceklerdir. Deneyler sonucunda, Doğu kayınından hazırlanmış 60x60x25 mm ölçülerindeki köşe destek elemanlı örnekler hem moment, hem de kesme performansında en yüksek değerleri vermiştir.
KULA TARİHSEL KENTİNİN YİRMİNCİ YÜZYILDAKİ FİZİKSEL DÖNÜŞÜMÜNÜN MEKÂN DİZİM ANALİZİYLE İNCELENMESİ
KULA TARİHSEL KENTİNİN YİRMİNCİ YÜZYILDAKİ FİZİKSEL DÖNÜŞÜMÜNÜN MEKÂN DİZİM ANALİZİYLE İNCELENMESİ
Yazar: Çil, Ela
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kula, mekân dizim analizi, kentsel dönüşüm, tarihi küçük Anadolu kentleri

Küçük Anadolu kentlerinden biri olan Kula, mekân dizimi (space syntax) yöntemiyle incelenmektedir. Kula, 1900’ler ve 1930’lar arası, 1930’lar ve 1970’ler arası ve 1970’ler ile 2000’ler arası olmak üzere üç döneme ayrılarak incelenmiştir. Mekân dizim analizi, bir yerleşimin açık alanlarını, en kamusaldan özele doğru hiyerarşik bir sıraya dizerek bu hiyerarşik yapı üstüne insanların birbirleriyle teklifsizce bir araya gelme potansiyeli olan mevki ve hareket kanallarını anlamak başta olmak üzere, toplumsal kontrol ve mahremiyet üstüne yorum yapmamıza olanak verir. Bu makalede, Kula küçük kentinin, fiziksel ve sosyal nirengi noktaları olan dini yapıların, çeşmelerin ve tanımlı açık alanların bu hiyerarşik dizilimdeki konumlarına odaklanılmaktadır.

Küçük Anadolu kentlerinden biri olan Kula, mekân dizimi (space syntax) yöntemiyle incelenmektedir. Kula, 1900’ler ve 1930’lar arası, 1930’lar ve 1970’ler arası ve 1970’ler ile 2000’ler arası olmak üzere üç döneme ayrılarak incelenmiştir. Mekân dizim analizi, bir yerleşimin açık alanlarını, en kamusaldan özele doğru hiyerarşik bir sıraya dizerek bu hiyerarşik yapı üstüne insanların birbirleriyle teklifsizce bir araya gelme potansiyeli olan mevki ve hareket kanallarını anlamak başta olmak üzere, toplumsal kontrol ve mahremiyet üstüne yorum yapmamıza olanak verir. Bu makalede, Kula küçük kentinin, fiziksel ve sosyal nirengi noktaları olan dini yapıların, çeşmelerin ve tanımlı açık alanların bu hiyerarşik dizilimdeki konumlarına odaklanılmaktadır.
KULLANICI MERKEZLİ TASARIM VE ÜRÜN KULLANILABİLİRLİĞİ ÜZERİNE BİR LİTERATÜR ARAŞTIRMASI
KULLANICI MERKEZLİ TASARIM VE ÜRÜN KULLANILABİLİRLİĞİ ÜZERİNE BİR LİTERATÜR ARAŞTIRMASI
Yazar: Akar, Diyar; Kurt, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013

Kullanıcı merkezli tasarım, ürün tasarımının kullanıcı beklentileri altında şekillendiği ergonomi odaklı bir ürün geliştirme yaklaşımıdır. Ürünlerin kullanıcı merkezli (kullanılabilir) tasarımı için araştırılan kriterler, ergonomi literatüründe performans ve hissel beklentiler olmak üzere iki farklı başlık altında toplanmaktadır. Bu çalışmada ağırlıklı olarak hissel beklentileri dikkate alan kullanıcı merkezli tasarım ve ürün kullanılabilirliğine yönelik bir literatür araştırması sunulmuştur. Literatür araştırmasının ardından konuyla ilgili değerlendirmelere yer verilmiş ve gelecekte üzerinde durulması gerekli konu başlıklarına değinilmiştir.

Kullanıcı merkezli tasarım, ürün tasarımının kullanıcı beklentileri altında şekillendiği ergonomi odaklı bir ürün geliştirme yaklaşımıdır. Ürünlerin kullanıcı merkezli (kullanılabilir) tasarımı için araştırılan kriterler, ergonomi literatüründe performans ve hissel beklentiler olmak üzere iki farklı başlık altında toplanmaktadır. Bu çalışmada ağırlıklı olarak hissel beklentileri dikkate alan kullanıcı merkezli tasarım ve ürün kullanılabilirliğine yönelik bir literatür araştırması sunulmuştur. Literatür araştırmasının ardından konuyla ilgili değerlendirmelere yer verilmiş ve gelecekte üzerinde durulması gerekli konu başlıklarına değinilmiştir.
KONİK REZİSTANSIN SELF, HACİM VE YAYILIM DİRENÇLERİ
KONİK REZİSTANSIN SELF, HACİM VE YAYILIM DİRENÇLERİ
Yazar: Gürdal, Osman
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Konik direnç, self direnç, hacimsel direnç, yayılım direnci, yayılım/daralma direnci

Temel düzeydeki fizik kitaplarının çoğunda, direncin hesaplanmasında zorluk düzeyi normalin üzerinde birproblem olarak - homojen öziletkenlikte malzemeden yapılmış konik rezistansın direncinin analitik standartçözümünün (seri bağlı ince dilimler) yanlış olduğu iyi bilinmektedir. Uygun literatürün incelenmesi, sayısalçözüm için sınır koşulları konularının çok iyi irdelendiğini ve standart çözümün uyabileceği geçerli birproblemin olup olmadığını öneren bir girişimi göstermektedir. Ne yazık ki, standart çözümün uyabileceği geçerli ve doğru bir problem önerisi literatürde gözükmemektedir. Bu çalışmada, konik rezistansın bazı yeni özelliklerine ek olarak standart çözümün uyabileceği geçerli bir problem önerilmektedir. Yeni özellikler, konik rezistansın self, hacim ve yayılım dirençleri olarak önerilmektedir. Konunun değerlendirilmesi iyi bilinen mühendislik ve pedagojik yönünün dikkate alınması ile kolaylıkla yapılabilir.

Temel düzeydeki fizik kitaplarının çoğunda, direncin hesaplanmasında zorluk düzeyi normalin üzerinde birproblem olarak - homojen öziletkenlikte malzemeden yapılmış konik rezistansın direncinin analitik standartçözümünün (seri bağlı ince dilimler) yanlış olduğu iyi bilinmektedir. Uygun literatürün incelenmesi, sayısalçözüm için sınır koşulları konularının çok iyi irdelendiğini ve standart çözümün uyabileceği geçerli birproblemin olup olmadığını öneren bir girişimi göstermektedir. Ne yazık ki, standart çözümün uyabileceği geçerli ve doğru bir problem önerisi literatürde gözükmemektedir. Bu çalışmada, konik rezistansın bazı yeni özelliklerine ek olarak standart çözümün uyabileceği geçerli bir problem önerilmektedir. Yeni özellikler, konik rezistansın self, hacim ve yayılım dirençleri olarak önerilmektedir. Konunun değerlendirilmesi iyi bilinen mühendislik ve pedagojik yönünün dikkate alınması ile kolaylıkla yapılabilir.
EKSENEL YÜK ETKİSİ ALTINDAKİ KARE KESİTLİ MANTOLANMIŞ KOLONUN SONLU ELEMANLAR YÖNTEMİYLE ANALİZİ
EKSENEL YÜK ETKİSİ ALTINDAKİ KARE KESİTLİ MANTOLANMIŞ KOLONUN SONLU ELEMANLAR YÖNTEMİYLE ANALİZİ
Yazar: Büyükkaragöz, Alper; Kopraman, Yağmur
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Betonarme kolon, eksenel yük, sonlu elemanlar yöntemi, ANSYS®.

Eksenel yük altındaki betonarme kolonların onarılması ve güçlendirilmesinde mantolama sıkça kullanılan biryöntemdir. Bu teknik gerek ülkemizde ve gerekse de teknoloji bakımından gelişmiş olan ülkelerde yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Dört kenarından kesitleri büyütülmüş (mantolanmış) kare kesitli bir kolon laboratuar ortamında eksenel yük altında yüklenerek test edilmiş ve elde edilen sonuçlar ANSYS® sonlu elemanlar programıyla modellenmiş olan kolondan elde edilen sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Deney sonuçları ile hazırlanan bilgisayar modeli sonuçları karşılaştırılarak, bilgisayar modeli sonuçlarının gerçek davranışa yakın sonuçlar verdiği gösterilmiştir.

Eksenel yük altındaki betonarme kolonların onarılması ve güçlendirilmesinde mantolama sıkça kullanılan biryöntemdir. Bu teknik gerek ülkemizde ve gerekse de teknoloji bakımından gelişmiş olan ülkelerde yaygın bir şekilde uygulanmaktadır. Dört kenarından kesitleri büyütülmüş (mantolanmış) kare kesitli bir kolon laboratuar ortamında eksenel yük altında yüklenerek test edilmiş ve elde edilen sonuçlar ANSYS® sonlu elemanlar programıyla modellenmiş olan kolondan elde edilen sonuçlarla karşılaştırılmıştır. Deney sonuçları ile hazırlanan bilgisayar modeli sonuçları karşılaştırılarak, bilgisayar modeli sonuçlarının gerçek davranışa yakın sonuçlar verdiği gösterilmiştir.
KARE KÖK SKALALI ÇİZGE KULLANILARAK, KARESEL BİÇİMLİ ORTOGONAL KOORDİNAT SİSTEMLERİNİN BAZI BİLİNMEYEN ÖZELLİKLERİNİN YENİ BİR YAKLAŞIMLA GRAFİKSEL GÖSTERİMİ
KARE KÖK SKALALI ÇİZGE KULLANILARAK, KARESEL BİÇİMLİ ORTOGONAL KOORDİNAT SİSTEMLERİNİN BAZI BİLİNMEYEN ÖZELLİKLERİNİN YENİ BİR YAKLAŞIMLA GRAFİKSEL GÖSTERİMİ
Yazar: Gürdal, Osman
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Karekök skalalı çizge, ortogonal koordinat sistemleri, eşpotansiyel yüzeyler, vektör akışları, potansiyel teori.

Yavaş değişen değişimlerin davranışlarının gösterilmesinde kare kök skalalı çizge (SRSC) istatistiksel veriişleme amaçları için hemen hemen yarım yüzyıldır kullanımda olup, çizgenin sadece bir ekseni gözlem altındaki bir değişkenin kare kökü ile skalalanmıştır. Bu çalışmada, yaygın kullanılan karesel biçimli bazı ortogonal koordinat sistemleri (OCS), literatürde bir ilk olarak, bütün eksenleri kare kök skalalı SRSC kullanılarak grafiksel olarak gösterilmektedir. OCS’ler fiziğin (özellikle elektrik ve manyetizmanın) geniş bir alanında eşpotansiyel yüzeylerin ve vektör akışlarının incelenmesi, formülasyonu ve gösterilmesinde vazgeçilmez pedagojik (bilimsel ve mühendislik) değere sahip olarak çok önemlidir. Geleneksel doğrusal skalalı çizge (LSC) kullanımı karesel biçimli OCS’lerin bazı özelliklerini saklarken, SRSC kullanımı saklı özellikleri açığa çıkararak OCS çizimlerini kolaylaştırma katkısı yapmakta ve değişkenlerin birbirleri ile nasıl etkileşimde olduğunun (ve atfedildikleri fiziksel olgunun) anlaşılmasını sağlamaktadır. OCS’de SRSC’nin önerilen kullanımı özellikle teorik ve uygulamalı fizik (potansiyel teori alanında) ve geometri öğretiminde bunların kullanımını artırma potansiyeline sahiptir.

Yavaş değişen değişimlerin davranışlarının gösterilmesinde kare kök skalalı çizge (SRSC) istatistiksel veriişleme amaçları için hemen hemen yarım yüzyıldır kullanımda olup, çizgenin sadece bir ekseni gözlem altındaki bir değişkenin kare kökü ile skalalanmıştır. Bu çalışmada, yaygın kullanılan karesel biçimli bazı ortogonal koordinat sistemleri (OCS), literatürde bir ilk olarak, bütün eksenleri kare kök skalalı SRSC kullanılarak grafiksel olarak gösterilmektedir. OCS’ler fiziğin (özellikle elektrik ve manyetizmanın) geniş bir alanında eşpotansiyel yüzeylerin ve vektör akışlarının incelenmesi, formülasyonu ve gösterilmesinde vazgeçilmez pedagojik (bilimsel ve mühendislik) değere sahip olarak çok önemlidir. Geleneksel doğrusal skalalı çizge (LSC) kullanımı karesel biçimli OCS’lerin bazı özelliklerini saklarken, SRSC kullanımı saklı özellikleri açığa çıkararak OCS çizimlerini kolaylaştırma katkısı yapmakta ve değişkenlerin birbirleri ile nasıl etkileşimde olduğunun (ve atfedildikleri fiziksel olgunun) anlaşılmasını sağlamaktadır. OCS’de SRSC’nin önerilen kullanımı özellikle teorik ve uygulamalı fizik (potansiyel teori alanında) ve geometri öğretiminde bunların kullanımını artırma potansiyeline sahiptir.
MEKANİK ALAŞIMLAMA VE EKSTRÜZYON SONRASI Al4C3 OLUŞUMUNUN İNCELENMESİ
MEKANİK ALAŞIMLAMA VE EKSTRÜZYON SONRASI Al4C3 OLUŞUMUNUN İNCELENMESİ
Yazar: Bostan, Bülent
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Al, C, MA, sinterleme, Al4C3, sentezleme.

Bu çalışmada saf Al-C tozları yatay atritörde MA işlemine tabi tutulmuştur. Su soğutmalı sistemde, tozlara 20:1 bilya toz oranında ve 600 dev/dak. öğütme hızında 2 saat MA uygulanmıştır. Daha sonra tozlar 1200 MPa basınç altında preslenerek kütle numuneler elde edilmiştir. 500 gram MA yapılmış tozlarda %11 oranında 4750C’de ekstrüzyon işlemine tabii tutulmuşlardır. Ekstrüzyon sonrası elde edilen 10 mm çapındaki çubuk deneylerde kullanılmıştır. Deney numuneleri 5500C’de, 2-64 saat arasında ve argon atmosferinde sinterlenmişlerdir. MA ve ısıl işlemler sonrası SEM, TEM ve EDAX analizi yapılmış, Al4C3 oluşumu tespit edilmeye çalışılmıştır. SEM TEM ve EDAX incelemeleri sonunda preslemenin ve ekstrüzyonun Al4C3 oluşumunda etkin parametreler olduğu tespit edilmiştir. TEM sonuçları, sinterlenen malzemelerde Al4C3 dönüşümünün gerçekleştiğini göstermektedir.

Bu çalışmada saf Al-C tozları yatay atritörde MA işlemine tabi tutulmuştur. Su soğutmalı sistemde, tozlara 20:1 bilya toz oranında ve 600 dev/dak. öğütme hızında 2 saat MA uygulanmıştır. Daha sonra tozlar 1200 MPa basınç altında preslenerek kütle numuneler elde edilmiştir. 500 gram MA yapılmış tozlarda %11 oranında 4750C’de ekstrüzyon işlemine tabii tutulmuşlardır. Ekstrüzyon sonrası elde edilen 10 mm çapındaki çubuk deneylerde kullanılmıştır. Deney numuneleri 5500C’de, 2-64 saat arasında ve argon atmosferinde sinterlenmişlerdir. MA ve ısıl işlemler sonrası SEM, TEM ve EDAX analizi yapılmış, Al4C3 oluşumu tespit edilmeye çalışılmıştır. SEM TEM ve EDAX incelemeleri sonunda preslemenin ve ekstrüzyonun Al4C3 oluşumunda etkin parametreler olduğu tespit edilmiştir. TEM sonuçları, sinterlenen malzemelerde Al4C3 dönüşümünün gerçekleştiğini göstermektedir.
KÜNDEKARİ TEKNİĞİNDE YAPILMIŞ AHŞAP PANELLERİN BOYUTSAL DEĞİŞİMLERİNİN BELİRLENMESİ
KÜNDEKARİ TEKNİĞİNDE YAPILMIŞ AHŞAP PANELLERİN BOYUTSAL DEĞİŞİMLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Söğütlü, Cevdet; Sönmez, Abdullah
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kündekâri tekniği, ağaç malzeme, genişleme, daralma

Bu çalışmada, Selçuklu ve Osmanlı döneminde yaygın olarak kullanulan kündekâri tekniğinde üretilen tablalar ile bu tablaların üretiminde kullanılan iç dolgu parçalarının çalışma miktarları araştırılmıştır. Bu maksatla, ülkemizde yetişen akasya (Robinia pseudoacacia L.), armut (Pirus communis L.), kestane (Castanea sativa Mill.), sapsız meşe (Quercus petrean Lieble) ve Toros sediri (Cedrus libani A. Rich) odunlarından gerçek boyutlarda kündekâri tekniğine uygun 10 adet örnek hazırlanmıştır. Örnekler, TS 4083 ve TS 4084’e göre 20±2 oC sabit sıcaklıkta %90±5 ve %30±5 bağıl nem şartlarında denge rutubetine ulaşıncaya kadar bekletilmiştir. Kündekâri tabla ile iç dolgu parçalarının rutubet farklılığından kaynaklanan genişleme ve daralma değerleri belirlenerek, istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, kündekâri tekniği, ahşap tablaların çalışmasını önemli ölçüde azaltmıştır.

Bu çalışmada, Selçuklu ve Osmanlı döneminde yaygın olarak kullanulan kündekâri tekniğinde üretilen tablalar ile bu tablaların üretiminde kullanılan iç dolgu parçalarının çalışma miktarları araştırılmıştır. Bu maksatla, ülkemizde yetişen akasya (Robinia pseudoacacia L.), armut (Pirus communis L.), kestane (Castanea sativa Mill.), sapsız meşe (Quercus petrean Lieble) ve Toros sediri (Cedrus libani A. Rich) odunlarından gerçek boyutlarda kündekâri tekniğine uygun 10 adet örnek hazırlanmıştır. Örnekler, TS 4083 ve TS 4084’e göre 20±2 oC sabit sıcaklıkta %90±5 ve %30±5 bağıl nem şartlarında denge rutubetine ulaşıncaya kadar bekletilmiştir. Kündekâri tabla ile iç dolgu parçalarının rutubet farklılığından kaynaklanan genişleme ve daralma değerleri belirlenerek, istatistiksel olarak karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, kündekâri tekniği, ahşap tablaların çalışmasını önemli ölçüde azaltmıştır.