ERGEN BİREYLERDE AKILLI TELEFON BAĞIMLILIĞI VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
ANALYSIS OF SMARTPHONE ADDICTION AND LONELINESS LEVELS AMONG ADOLESCENTS
Yazar: Güler, Cemal; Atıcı, Ünal
Dergi: Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Sociology (Other) ; Sosyoloji (Diğer) ; Smartphone,phone addiction,loneliness,adolescents ; Akıllı telefon,telefon bağımlılığı,yalnızlık,ergen bireyler

Bu çalışmanın amacı, ergen bireylerin akıllı telefon bağımlılığı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesine yönelik çalışmadır. Çalışma betimsel tarama modeli kullanılarak tasarlanmıştır. Araştırmada örneklem seçiminde olasılıksız örneklem yöntemlerinden amaçlı örneklem yönetimi kullanılarak İstanbul ili Avrupa yakasında Eyüp ilçesinde ikamet eden 45,8’i (92) Kadın, %54,2’si (109) Erkek toplam 201 ergen birey dahil edilmiştir. Çalışma betimsel tarama modeli kullanılarak tasarlanmıştır. Katılımcıların akıllı telefon bağımlılığı düzeylerini tespit etmek için Kwon ve ark. (2013) tarafından geliştirilmiş, Noyan ve ark. (2015) tarafından Türkçeye uyarlanmış “Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği” ve katılımcıların yalnızlık düzeylerini ölçmek amacıyla Russel ve ark. (1980) tarafından geliştirilmiş ve düzenlenmiş, Türkçe geçerlik ve güvenilirlik çalışması Demir (1989) tarafından yapılan “Ucla Yalnızlık Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmada veriler elde edilirken katılımcıların sosyo demografik özelliklerini belirlemek için yüzde ve frekans analizleri kullanılmıştır. Aynı zamanda verilerin normal dağılım gösterdiği bulunmuş, buna bağlı olarak parametrik testlerden bağımsız örneklem t-testi ve one-way anova testleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları değerlendirildiğinde cinsiyet ve akıllı telefon kullanım süresine göre akıllı telefon bağımlılık düzeyleri arasında, aile gelir düzeyi, okul türü ve akıllı telefon kullanım süresine göre ise yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Ders başarı durumuna göre akıllı telefon bağımlılık ve yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç olarak katılımcıların sosyo demografik özelliklerine göre akıllı telefon bağımlılık düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri farklılık göstermektedir.

The aim of this study is to examine the relationship between smartphone addiction and loneliness levels of adolescent individuals. The study was designed using descriptive survey model. A total of 201 adolescent individuals, with 45.8% (92) female and 54.2% (109) male, residing in Eyüp district on the European side of Istanbul, were included in the study by using a purposive sampling management from non-probability sampling methods in sample selection. The study was designed using descriptive survey model. To measure participants' smartphone addiction levels, the "Smartphone Addiction Scale" developed by Kwon et al. (2013) and adapted into Turkish by Noyan et al. (2015) was used. the "UCLA Loneliness Scale" developed and edited by Russell et al. (1980) and validated in Turkish by Demir (1989) was used to measure the participants' levels of loneliness. The study used percentage and frequency analyses to determine the participants' sociodemographic characteristics. At the same time, it was found that the data showed normal distribution, and accordingly, independent sample t-test and one-way Anova tests were applied from parametric tests. When evaluating the research results, a significant difference was found between smartphone addiction levels according to gender and duration of smartphone use. Similarly, significant differences in loneliness levels were identified based on family income, type of school, and smartphone usage duration. No significant difference was found in smartphone addiction or loneliness levels based on achievement performance. In conclusion, smartphone addiction and loneliness levels vary according to the participants' sociodemographic characteristics.