hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kocaeli’ndeki Osmanlı Dönemi Taş Köprüler
Kocaeli’ndeki Osmanlı Dönemi Taş Köprüler
Yazar: Atak, Erkan; Acıoğlu, Yusuf
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: Kocaeli,Köprü,Osmanlı,Yol ağı,Taş

Kocaeli bölgesi stratejik konumuyla ilk çağlardan itibaren ana yol güzergâhlarının en önemli duraklarından birisi olmuştur. Bölgedeki yollar Bithynia Krallığı, Roma İmparatorluğu, Anadolu Selçuklu Devleti ve Doğu Roma (Bizans) dönemlerinde çok fazla değişikliğe uğramamıştır. Bu sürekliliğin ana etmeni Kocaeli’nin Avrupa ile Asya’yı bağlayan ana alterin üzerinde yer almasıdır. Osmanlı döneminde ise orduların, tacirlerin veyahut hacca gidenlerin bu yolları kullanmaya devam ettikleri görülmektedir. Söz konusu güzergâhın tamamlayıcı unsurlarından olan köprüler bu amaçlara hizmet etmek adına dere, nehir gibi su kaynaklarının üzerine inşa edilmiştir. Bu köprülerin çoğunluğunu ahşap köprüler oluşturmaktadır. Üsküdar-Gebze, Gebze-İzmit, İzmit-Sapanca ve İzmit-Gölcük arasında çok sayıda ahşap köprünün yer aldığı ve bu köprülerin kimi zaman vuku bulan su taşkınları neticesinde harap oldukları bölgeye yolu düşmüş gezginlerin verdikleri bilgiler arasındadır. Osmanlı döneminde kâgir olarak inşa edilmiş köprülerden ise beş tanesi günümüze ulaşmıştır. 16.-19. yüzyıllar arasında inşa edilen bu köprüler gerek konumları gerekse anıtsal mimarileri itibariyle oldukça önemli bir yere sahiptir.

Kocaeli bölgesi stratejik konumuyla ilk çağlardan itibaren ana yol güzergâhlarının en önemli duraklarından birisi olmuştur. Bölgedeki yollar Bithynia Krallığı, Roma İmparatorluğu, Anadolu Selçuklu Devleti ve Doğu Roma (Bizans) dönemlerinde çok fazla değişikliğe uğramamıştır. Bu sürekliliğin ana etmeni Kocaeli’nin Avrupa ile Asya’yı bağlayan ana alterin üzerinde yer almasıdır. Osmanlı döneminde ise orduların, tacirlerin veyahut hacca gidenlerin bu yolları kullanmaya devam ettikleri görülmektedir. Söz konusu güzergâhın tamamlayıcı unsurlarından olan köprüler bu amaçlara hizmet etmek adına dere, nehir gibi su kaynaklarının üzerine inşa edilmiştir. Bu köprülerin çoğunluğunu ahşap köprüler oluşturmaktadır. Üsküdar-Gebze, Gebze-İzmit, İzmit-Sapanca ve İzmit-Gölcük arasında çok sayıda ahşap köprünün yer aldığı ve bu köprülerin kimi zaman vuku bulan su taşkınları neticesinde harap oldukları bölgeye yolu düşmüş gezginlerin verdikleri bilgiler arasındadır. Osmanlı döneminde kâgir olarak inşa edilmiş köprülerden ise beş tanesi günümüze ulaşmıştır. 16.-19. yüzyıllar arasında inşa edilen bu köprüler gerek konumları gerekse anıtsal mimarileri itibariyle oldukça önemli bir yere sahiptir.
1737 Tarihli (Biga) Deprem ve Yaraların Sarılması: Hadımzade Ahmet Ağaʼnın Bayramiç ile Bozcaadaʼdaki Vakıfları
1737 Tarihli (Biga) Deprem ve Yaraların Sarılması: Hadımzade Ahmet Ağaʼnın Bayramiç ile Bozcaadaʼdaki Vakıfları
Yazar: Arslanboğa, Kadir
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: Hadımzade Ahmet Ağa,Bayramiç,Bozcaada,Vakıf

ÖnsözOsmanlı Devletiʼnde vakıflar toplumsal hayatın temelini teşkil etmekteydiler. Vakıfların kurmuş olduğu müesseseler toplumun birçok ihtiyacını karşılamaktayken, vakıf ihya edenlere de topluma hizmet etme imkanı sağlamaktaydı. Vakıfların tescil sözleşmesi olan vakfiyeler ise kurumsal olarak vakfın mahiyetini ortaya koymaktadırlar. Bununla birlikte vakfiyeler barındırdıkları bilgiler itibariyle yerel tarihe de ciddi katkı vermektedirler. Bayramiç Ayanı Hadımzade Ahmet Ağa da Bayramiç ve Bozcaada ilçelerinde vakıflar ihya etmiştir. Hadımzade Ahmet Ağaʼnın vakıflarına ait bilgiler Vakıflar Genel Müdürlüğüʼnde 737 numaralı defterde 23 ve 23/1 numaralarıyla kayıtlı vakfiyelerinden elde edilmiştir. Vakfiyelerde inşa edilen camiler için harap ifadesi kullanılması ve iki caminin yeniden inşa edilmesiyle birlikte, arşiv kaynaklarına müracaat edildiğinde 1737 tarihli (Biga) depremin bölgeyi derinden etkilediği anlaşılmaktadır. Hadımzade Ahmet Ağa deprem sonrasında harap olan Bayramiç Çarşı Cami ve Bozcaada Alaybey Camiʼni yeniden bina etmiştir. Ayrıca buralarda çeşmeler, suyolları ve medreseler inşa ederek, deprem sonrasında dini, altyapı ve eğitim kurumlarını yeniden tesis etmiştir.

ÖnsözOsmanlı Devletiʼnde vakıflar toplumsal hayatın temelini teşkil etmekteydiler. Vakıfların kurmuş olduğu müesseseler toplumun birçok ihtiyacını karşılamaktayken, vakıf ihya edenlere de topluma hizmet etme imkanı sağlamaktaydı. Vakıfların tescil sözleşmesi olan vakfiyeler ise kurumsal olarak vakfın mahiyetini ortaya koymaktadırlar. Bununla birlikte vakfiyeler barındırdıkları bilgiler itibariyle yerel tarihe de ciddi katkı vermektedirler. Bayramiç Ayanı Hadımzade Ahmet Ağa da Bayramiç ve Bozcaada ilçelerinde vakıflar ihya etmiştir. Hadımzade Ahmet Ağaʼnın vakıflarına ait bilgiler Vakıflar Genel Müdürlüğüʼnde 737 numaralı defterde 23 ve 23/1 numaralarıyla kayıtlı vakfiyelerinden elde edilmiştir. Vakfiyelerde inşa edilen camiler için harap ifadesi kullanılması ve iki caminin yeniden inşa edilmesiyle birlikte, arşiv kaynaklarına müracaat edildiğinde 1737 tarihli (Biga) depremin bölgeyi derinden etkilediği anlaşılmaktadır. Hadımzade Ahmet Ağa deprem sonrasında harap olan Bayramiç Çarşı Cami ve Bozcaada Alaybey Camiʼni yeniden bina etmiştir. Ayrıca buralarda çeşmeler, suyolları ve medreseler inşa ederek, deprem sonrasında dini, altyapı ve eğitim kurumlarını yeniden tesis etmiştir.
Osmanlı Kudüs’ündeki Kütüphaneler
Osmanlı Kudüs’ündeki Kütüphaneler
Yazar: Çelik, Murat
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti,Filistin,Kudüs,Kitap,Kütüphane

Kudüs, tarihin çok eski zamanlarından beri önemli şehirlerden biri kabul edilmiştir. Bu önem onun titizlikle yönetilmesine neden olmuş, ayrıca değerli yapı ve kurumlarla da zenginleştirilmesine yol açmıştır. Bu zenginleştirme ve her bakımdan imar faaliyeti toplumsal ihtiyaçlar çerçevesinde şekillenmiş ve yaygınlaşmıştır. Osmanlılardan önce Kudüs’te hüküm süren Eyyübiler, Memlükler ve diğerleri şehri hem fiziki hem de fikri açılardan imar etmeye gayret etmişlerdir. Osmanlılar da bu geleneği sürdürerek şehri her bakımdan imar etmiş, desteklerini sunmuş ve idaresine özen göstermişlerdir; su yollarını tamir ettirmiş, fakir halkı besleyecek kurumları kurmuş, eğitim teşkilatını güçlendirmiş ve medrese ile diğer tesisleri yaptırmışlardır. Bu kültürel kurumlardan birini de kütüphaneler oluşturur. Osmanlıların yönetimleri boyunca Kudüs’te hem Müslim hem de gayrimüslim toplulukların içinde pek çok kütüphane kurulmuştur. Osmanlıların 16. yüzyıldan itibaren medrese ve çevresinde kurmaya özen gösterdiği kütüphaneler 19. yüzyıldan itibaren kurumsal bir dönüşüme uğramış, gayrimüslimlerse kendi cemiyetleri içinde kütüphane kurumlarını kurup idare ettirmişlerdir. Osmanlı döneminde kurulmuş özel kütüphanelerin bazıları bugün İsrail Milli Kütüphanesi koleksiyonunda bulunmaktadır. Bu çalışmada Kudüs şehrinin kültürüne dair bilgiler ele alınmış, kütüphane ile ilgili konulara dikkat çekilmiş ve Kudüs kütüphanelerine ilişkin yeni bir sınıflama yapılmaya çalışılmıştır.

Kudüs, tarihin çok eski zamanlarından beri önemli şehirlerden biri kabul edilmiştir. Bu önem onun titizlikle yönetilmesine neden olmuş, ayrıca değerli yapı ve kurumlarla da zenginleştirilmesine yol açmıştır. Bu zenginleştirme ve her bakımdan imar faaliyeti toplumsal ihtiyaçlar çerçevesinde şekillenmiş ve yaygınlaşmıştır. Osmanlılardan önce Kudüs’te hüküm süren Eyyübiler, Memlükler ve diğerleri şehri hem fiziki hem de fikri açılardan imar etmeye gayret etmişlerdir. Osmanlılar da bu geleneği sürdürerek şehri her bakımdan imar etmiş, desteklerini sunmuş ve idaresine özen göstermişlerdir; su yollarını tamir ettirmiş, fakir halkı besleyecek kurumları kurmuş, eğitim teşkilatını güçlendirmiş ve medrese ile diğer tesisleri yaptırmışlardır. Bu kültürel kurumlardan birini de kütüphaneler oluşturur. Osmanlıların yönetimleri boyunca Kudüs’te hem Müslim hem de gayrimüslim toplulukların içinde pek çok kütüphane kurulmuştur. Osmanlıların 16. yüzyıldan itibaren medrese ve çevresinde kurmaya özen gösterdiği kütüphaneler 19. yüzyıldan itibaren kurumsal bir dönüşüme uğramış, gayrimüslimlerse kendi cemiyetleri içinde kütüphane kurumlarını kurup idare ettirmişlerdir. Osmanlı döneminde kurulmuş özel kütüphanelerin bazıları bugün İsrail Milli Kütüphanesi koleksiyonunda bulunmaktadır. Bu çalışmada Kudüs şehrinin kültürüne dair bilgiler ele alınmış, kütüphane ile ilgili konulara dikkat çekilmiş ve Kudüs kütüphanelerine ilişkin yeni bir sınıflama yapılmaya çalışılmıştır.
ÇANAKKALE MUHAREBELERİ’NDE 25. PİYADE ALAYI’NIN FAALİYETLERİ VE BİR BÖLÜK KOMUTANI’NIN NOT DEFTERLERİ ÜZERİNE KISA BİR DEĞERLENDİRME
ÇANAKKALE MUHAREBELERİ’NDE 25. PİYADE ALAYI’NIN FAALİYETLERİ VE BİR BÖLÜK KOMUTANI’NIN NOT DEFTERLERİ ÜZERİNE KISA BİR DEĞERLENDİRME
Yazar: Sayılır, Burhan
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: 25. Pİyade Alayı,Emin Efendi,Seddülbahir,9. Tümen

Çanakkale Muharebelerinde muharebenin başından sonuna kadar cephede yer alan alaylardan birisi de 25. Piyade Alayı’dır. Seferberlik ilan edildiğinde 25. Piyade Alayı Anadolu yakasında Halileli-İntepe-Kumkale bölgelerinde dağınık bir şekilde konuşlu idi. 25/26 Mart 1915 gecesi alay Eceabat’a geçmiş ve Kabatepe bölgesinde görevlendirilmiştir. Bu bölgeye yerleşen 2. Taburun bölüklerinden birisi de 5. Bölük idi. Daha sonra 25. Piyade Alayı birlikleri Seddülbahir bölgesindeki muharebelere de katılmışlardır. Bölük komutanı Yüzbaşı Emin Efendi’nin tuttuğu defterde bölüğün konuş-kuruluşu, subay sayıları, tüfek, kasatura sayıları gibi bilgileri verilmiştir. Harp ceridesi tutulması yöntemi ile tutulmuş olan defter seferberlik ilanından bölüğün cepheden ayrılışına kadar geçen süreçte yaşananları kapsamaktadır. Defterin bölük komutanı Emin Efendi’ye ait olduğunu defterin içinde geçen ifadelerden ve bazı bilgilerden anlamak mümkün olmuştur. Defterde genel olarak bir günlük gibi tutulmuşsa da genel olarak komu kademesindeki bütün subayların tuttuğu defterlerde olduğu gibi alaydan gelen yazıların kopyalarını da görmek mümkündür.

Çanakkale Muharebelerinde muharebenin başından sonuna kadar cephede yer alan alaylardan birisi de 25. Piyade Alayı’dır. Seferberlik ilan edildiğinde 25. Piyade Alayı Anadolu yakasında Halileli-İntepe-Kumkale bölgelerinde dağınık bir şekilde konuşlu idi. 25/26 Mart 1915 gecesi alay Eceabat’a geçmiş ve Kabatepe bölgesinde görevlendirilmiştir. Bu bölgeye yerleşen 2. Taburun bölüklerinden birisi de 5. Bölük idi. Daha sonra 25. Piyade Alayı birlikleri Seddülbahir bölgesindeki muharebelere de katılmışlardır. Bölük komutanı Yüzbaşı Emin Efendi’nin tuttuğu defterde bölüğün konuş-kuruluşu, subay sayıları, tüfek, kasatura sayıları gibi bilgileri verilmiştir. Harp ceridesi tutulması yöntemi ile tutulmuş olan defter seferberlik ilanından bölüğün cepheden ayrılışına kadar geçen süreçte yaşananları kapsamaktadır. Defterin bölük komutanı Emin Efendi’ye ait olduğunu defterin içinde geçen ifadelerden ve bazı bilgilerden anlamak mümkün olmuştur. Defterde genel olarak bir günlük gibi tutulmuşsa da genel olarak komu kademesindeki bütün subayların tuttuğu defterlerde olduğu gibi alaydan gelen yazıların kopyalarını da görmek mümkündür.
Venedik’te Bir Denizci:Rodoslu Michael ve Eseri
Venedik’te Bir Denizci:Rodoslu Michael ve Eseri
Yazar: Özbey, Muhammet Talha
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: Gemi,Gemi İnşa,Seyir,Astronomi,Matematik

Rodoslu Michael 15. yüzyılda yaşamış bir denizciydi. Michael, Venedik’in Akdeniz’de üstünlüğü ele aldığı ve bu denizde doğudan batıya gemi dolaştırdığı bir dönemde Venedik donanmasında çeşitli görevlerde hizmet etti. Uzun süren deniz görevi ve edindiği tecrübeler Michael’ın muazzam bir bilgi birikimine sahip olmasının yolunu açtı. Bu birikimini yazıya döktü. Böylelikle ortaya dönemin denizciliği hakkında oldukça tafsilatlı ve değerli bir eser çıktı. Michael’ın eseri seyir, astronomi, matematik ve gemi inşası gibi çok çeşitli alanlarda bilgiler ihtiva etmektedir. İçerikte yüzeysel anlatımdan ziyade fiili tatbiki mümkün mühendislik ilmine uygun bilgiler mevcuttur. Eserin önemi bu döneme kadar yazılan ve ilham alınan başlıca risalelerden biri olmasıdır.

Rodoslu Michael 15. yüzyılda yaşamış bir denizciydi. Michael, Venedik’in Akdeniz’de üstünlüğü ele aldığı ve bu denizde doğudan batıya gemi dolaştırdığı bir dönemde Venedik donanmasında çeşitli görevlerde hizmet etti. Uzun süren deniz görevi ve edindiği tecrübeler Michael’ın muazzam bir bilgi birikimine sahip olmasının yolunu açtı. Bu birikimini yazıya döktü. Böylelikle ortaya dönemin denizciliği hakkında oldukça tafsilatlı ve değerli bir eser çıktı. Michael’ın eseri seyir, astronomi, matematik ve gemi inşası gibi çok çeşitli alanlarda bilgiler ihtiva etmektedir. İçerikte yüzeysel anlatımdan ziyade fiili tatbiki mümkün mühendislik ilmine uygun bilgiler mevcuttur. Eserin önemi bu döneme kadar yazılan ve ilham alınan başlıca risalelerden biri olmasıdır.
ASKERÎ TARİH KAYNAĞI OLARAK HARP CERİDELERİ  (ÇANAKKALE MUHAREBELERİ ÖRNEĞİ)
ASKERÎ TARİH KAYNAĞI OLARAK HARP CERİDELERİ  (ÇANAKKALE MUHAREBELERİ ÖRNEĞİ)
Yazar: Karataş, Murat
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı No. 29, 2020
Anahtar kelimeler: Askeri Tarih,Harp Ceridesi,Birinci Dünya Savaşı,Çanakkale Savaşları

Osmanlı askeri tarih çalışmaları için XX. yüzyılın vazgeçilmez kaynakları arasında olan harp cerideleri, özellikle Çanakkale Cephesi hakkında sağladığı veriler bakımından oldukça önemlidir. Bu cerideler, sadece muharebeler hakkında değil; cephenin insanî unsurları da dahil olmak üzere her alanına dair önemli bilgiler sunmaktadır. Birbirinden farklı formatlarda ve farklı içeriklerde olan bu cerideler, sundukları orijinal verilerle “harp tarihi” araştırmacılarını beklemektedir. Bu makalede Osmanlı Genelkurmayı’nın tutulmasını zorunlu tuttuğu harp ceridelerinin mahiyeti ve Birinci Dünya Savaşı’nda Çanakkale Cephesi’ne ait harp ceridelerinin araştırmacılara ne gibi veriler sunduğu üzerinde durulmaktadır.

Osmanlı askeri tarih çalışmaları için XX. yüzyılın vazgeçilmez kaynakları arasında olan harp cerideleri, özellikle Çanakkale Cephesi hakkında sağladığı veriler bakımından oldukça önemlidir. Bu cerideler, sadece muharebeler hakkında değil; cephenin insanî unsurları da dahil olmak üzere her alanına dair önemli bilgiler sunmaktadır. Birbirinden farklı formatlarda ve farklı içeriklerde olan bu cerideler, sundukları orijinal verilerle “harp tarihi” araştırmacılarını beklemektedir. Bu makalede Osmanlı Genelkurmayı’nın tutulmasını zorunlu tuttuğu harp ceridelerinin mahiyeti ve Birinci Dünya Savaşı’nda Çanakkale Cephesi’ne ait harp ceridelerinin araştırmacılara ne gibi veriler sunduğu üzerinde durulmaktadır.
Girit Müslümanlarının İskân Yerlerinde Karşılaştıkları Kültürel Uyum ve Toplumsal Kabul Sorunu: Ana Dilde Yabancılık
The Problem of Cultural Adaptation and Social Acceptance Faced by Cretan Muslims in Their Settlements: Foreign in Main Language
Yazar: Menekşe, Metin
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 19 No. 30, 2021
Anahtar kelimeler: Cretan Muslims,Forced Migration Exchanged Process of Cultural Adaptation Social Acceptance,Main Language Problem ; Girit Müslümanları,Zorunlu Göç Mübadele,Kültürel Uyum Süreci Toplumsal Kabul Ana Dil Sorunu

Bu çalışmada, XIX. yüzyıl sonunda zorunlu göçe; 1923 yılında Türkiye ile Yunanistan arasında yapılan antlaşma gereğince de mübadeleye tabi tutulan Giritli Müslümanların iskân edildikleri yeni topraklarında karşılaştıkları uyum sorunu üzerinde durulmuştur. Bu anlamda özellikle sosyokültürel hayatta uyumu zorlaştıran dil meselesi üzerine odaklanılmıştır. Nitekim Girit’te gündelik hayatta yaygın olarak Rumca konuşan Müslümanlar, Türkçeyi çok az bildiklerinden veya hiç bilmediklerinden yeni topraklarında kendilerini ifade etmekte güçlük çekmişlerdir. Bu durum onların, görevlilerle ve özellikle de yeni komşularıyla sorun yaşamalarına neden olmuştur. Girit’te “Türkler dışarı!” sözlerine muhatap olurlarken, yeni topraklarında “yarım gâvur”, “gâvur tohumu!” gibi sözlerle itham edilmişlerdir. Bu süreçte toplumsal kabulün, sosyal bütünleşmenin sağlanamaması onlar için şartları daha da zorlaştırmıştır. Neticede bu çalışmayla hem zorunlu göç döneminde hem de mübadele sürecinde gelen Giritli Müslümanların karşılaştıkları dil sorununun, uyum sürecinde toplumsal kabul üzerindeki etkisi ele alınmıştır.  Bunu yaparken de arşiv belgeleri, kaynak eserler, gazeteler, seyahatnameler, hatıratlar, edebi metinler ve araştırma eserler kullanılmıştır.

In this study, at the end of the 19th century, it subjected to forced migration and are subject to exchange pursuant to agreements made between Turkey and Greece in 1923 Cretan Muslims, focused on the harmony issues they face in the new lands that were settled. In this sense, the focus is particularly on the issue of language, which makes it difficult to adapt in sociocultural life. As a matter of fact, the Muslims, who speak Greek in daily life in Crete, have had difficulty expressing themselves in their new lands because they know little or no Turkish. This situation caused them to have problems with the staff and especially with their new neighbors. While Muslims in Crete were addressed with the word "Turks out!", they were accused of words such as "half gâvur", "gâvur seed!" in their new land. Failure to provide social acceptance and social integration made conditions more difficult for them in this process. In conclusion, with this study, the impact of the language problem faced by Cretan Muslims during both the forced migration period and the exchange process on the social acceptance in the adaptation process has been discussed. While doing this, archive documents, source works, newspapers, travel books, memoirs, literary texts and research works were used.
Biga Halk Müziği Kültürü;  Kültürel Kaynaşmanın Müzikal Yansıması
Biga Folk Music Culture: The Reflect of Cultural Amalgamation
Yazar: Canbay, Alaattin
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 19 No. 30, 2021
Anahtar kelimeler: Biga,Müzik Kültürü,Halk Müziği ; Biga,Music Culture,Folk Music

Biga, Çanakkale’nin bir ilçesi olmasının yanında, Biga yarımadası olarak demografik yapısı, kültürel zenginliği ve çeşitliliği anlamında renkli bir yapıdadır. Bu özellik doğal olarak halk müziği kültürü içinde türkü ve ezgilerine de yansımış böylece bir yandan Kuzey Ege-Güney Marmara-Trakya-Balkan etkileşimi içinde yöreye münhasır bir müzik kültürünü meydana getirmiştir. Biga’da yaşamakta olan yerleşik halkla birlikte, tarihi süreç içinde yaşanan iskan politikalarıyla yöreye gelen Çerkes, Pomak, Boşnak ve Yerli/Manav toplulukların halk müziği kültürü ve bu kültürün oluşturduğu ortak repertuvar, müzikal olarak çeşitlilik göstermesi yanında, kültürel unsurların karşılıklı hoşgörü ve işbirliği içinde birarada yaşamaları ile  sosyo-kültürel  yapıya farklı bir anlam katmaktadır .

Biga and Biga peninsula  is a multicultural settlement not only county of Çanakkale also speciality of demografic and cultural heritage. This characteristics  has a unity music culture, specific of region from reflected folk songs and melodies  in folk music culture  as well in the cultural crossing North Eagean-South Marmara region- Thracia-Balcanian as. Biga is significance settlement meaning of social-cultural speciality in there all of the different types populations lives co-exist peacefully and mutual tolerance, together colourfully folk music culture and its repertoir because of come to region Circassians, Pomaks with forced migrations and native/Manav population.
Silifke Arkeoloji Müzesi’nden Bir Grup Bizans  Kurşun Mühürü
A Group of Byzantine Lead Seals in Silifke Archaeological Museum
Yazar: Altınoluk, Zeynep Sencan
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 19 No. 30, 2021
Anahtar kelimeler: Byzantine,Seleukeia,Silifke Museum,Sigillography,Lead Seal ; Bizans,Seleukeia,Silifke Müzesi,Sicillografi,Kurşun Mühür

Bu makalede Silifke Arkeoloji Müzesi koleksiyonunda yer alan, MS 6.-11. yüzyıllara tarihlenen yayımlanmamış yirmi altı Bizans kurşun mührü ele alınmaktadır. Müze koleksiyonunda elli civarında mühür bulunmaktadır. Çalışma dışında bırakılan mühürlerin yakın zamanda yayımlanması planlanmaktadır. Silifke Müzesi koleksiyonu, coğrafi olarak bulunduğu alanı büyük ölçüde yansıtmaktadır. Mühürlerinin tarihlenmesi, mühürlerdeki görev ve unvanların niteliği, Seleukeia’nın 6.-11. yüzyıllardaki tarihiyle uyum içindedir. Bu çalışmayla, Bizans prosopografyasına eklenecek bölgeye ait yeni isim ve ünvanlar belirmiştir.

This article examines twenty six unpublished Byzantine lead seals in the Silifke Archaeology Museum dated to 6.-11. centuries AD. The complete seal collection contains about fifty seals. The remaining seals that are left out of this study are being planned to be published in the near future. The collection of Silifke Museum largely reflects the area which the museum is placed in. Dating of the seals and the nature of the offices and titles on the seals conform with the history of Seleukeia during 6.-11. centuries. New names and titles that will be added to the Byzantine prosopography have emerged with this study.
Şiirsel Bir Savaş:  Anzak Günlüklerindeki Şiirlerde Gelibolu Muharebeleri
A Lyrical War: Gallipoli War through Poetry in Anzac Diaries
Yazar: Çelikel, Mehmet Ali
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 19 No. 30, 2021
Anahtar kelimeler: Tarih,Şiirsellik,Çanakkale Savaşları,günlük yazımı ; history,lyricisim,Gallipoli Wars,dairy keeping

Birinci Dünya Savaşında, Çanakkale Boğazı’nda Türk ve Britanya orduları arasında sekiz ay süren çarpışmalar boyunca, Anzak birlikleri olarak bilinen, Avustralya ve Yeni Zelanda birlikleri Gelibolu’da karargâh kurmuşlardır. Anzak askerler tarihe kişisel olarak tanıklık ederek günlükler tutmuşlar ve mektuplar yazmışlardır. 1915’teki Gelibolu muharebeleri sırasında tutulan Anzak günlükleri yalnızca ikincil tarihsel kaynaklar değildir. Aynı zamanda kendilerini şiirle ifade ederek rahatlatmak isteyen askerler anılarını da kayda geçirmektedir. Kimi Anzak askerleri günlüklerinde şiirler de yazmışlar ve savaşın zorlukları ve acılarına şiirin lirizmiyle katlanmaya çalışmışlardır. Bu şiirler yalnızca tarihsel gerçeklerin yansımaları değil, savaşın acı betimlemeleri olarak da karşımıza çıkmaktadırlar.Bu makale Anzak askerlerin günlüklerindeki şiirlerde savaşın bireyler üzerindeki etkilerini incelemektedir. Günlüklerdeki şiirler tarihsel kaynaklar olarak değil, tarihi şiirin bir malzemesi olarak kullanan metinler olarak okunmaktadır. Çalışmada tarihsel olayların şiir yazımının ardındaki ana etken olmadığı, tersine şiirin temel kaynaklarından biri olduğu da vurgulanmaktadır.

During the First World War, Dardanelles witnessed fierce clashes between the British and Turkish forces. This eight-month-war caused the settlement of Australian and New Zealand Army Corps known as Anzacs in Gallipoli. Anzac soldiers kept diaries and wrote letters bearing individual observation. Anzac officers wrote poems in their diaries to cope with the violence of war using the lyricism of poetry. Their poems remain as lyrical reflections of reality and as painful portrayals of war.This paper reads poems in these diaries to analyse the emotional effects of war on individuals. The diaries will be read not as the sources of historical information but as the texts that use history as material for poetry. The paper also questions if individual observations change the perception of official history that does not become the main impulse behind the writing of poetry but turns merely into one of its sources.