hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SAKARYA VE ÇEVRESİNDEN EV ÖRNEKLERİ
SAKARYA VE ÇEVRESİNDEN EV ÖRNEKLERİ
Yazar: Çetin, Yusuf
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 19, 2010
Anahtar kelimeler: Sakarya,Osmanlı,Ev,Barok,Rokoko,Ampir,Neo-Klasik

Sakarya ve çevresi konut mimarisi konusunda zengin bir yöre olmasına rağmen bu yörenin eserleri yeterince incelenmemiştir. Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan itibaren konumu ve verimli toprakları sayesinde göç alan bölgede, konut mimarisi konusunda Türk mimarisinin yayıldığı bir çok coğrafyadan benzer özellikler göstermektedir. Ancak bölge 1. derecede deprem kuşağında bulunduğu için sık sık depremler yaşamış ve bu depremler tarihi dokuya büyük zararlar vermiştir. Plan ve işlevsellik bakımından geleneksel konut mimarisinden ayrılmayan bölge evleri süsleme bakımından başkent İstanbul’a olan yakınlıktan dolayı özellikle XIX. yy. moda beğenisinin etkisi altında kalmıştır. Evlerde Barok, Rokoko, Ampir ve Neo-Klasik unsurlar batılılaşma dönemi Osmanlı sanatının programına uygun olarak seçmeci bir tarzda uygulanmıştır.

Sakarya ve çevresi konut mimarisi konusunda zengin bir yöre olmasına rağmen bu yörenin eserleri yeterince incelenmemiştir. Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan itibaren konumu ve verimli toprakları sayesinde göç alan bölgede, konut mimarisi konusunda Türk mimarisinin yayıldığı bir çok coğrafyadan benzer özellikler göstermektedir. Ancak bölge 1. derecede deprem kuşağında bulunduğu için sık sık depremler yaşamış ve bu depremler tarihi dokuya büyük zararlar vermiştir. Plan ve işlevsellik bakımından geleneksel konut mimarisinden ayrılmayan bölge evleri süsleme bakımından başkent İstanbul’a olan yakınlıktan dolayı özellikle XIX. yy. moda beğenisinin etkisi altında kalmıştır. Evlerde Barok, Rokoko, Ampir ve Neo-Klasik unsurlar batılılaşma dönemi Osmanlı sanatının programına uygun olarak seçmeci bir tarzda uygulanmıştır.
ERMENİSTAN’DA KARA KOYUNLU HANEDANINA AİT TARİHİ MİRAS
ERMENİSTAN’DA KARA KOYUNLU HANEDANINA AİT TARİHİ MİRAS
Yazar: Eğilmez, Savaş
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 19, 2010
Anahtar kelimeler: Doğu Anadolu, Türbe, Kara Koyunlu

Doğu Anadolu, İran ve Azerbaycan bölgeleri ve Türk tarihi açısından çok önemli bir yere sahip olan Kara Koyunlular’ın günümüze kadar gelebilmiş birçok tarihi mirası vardır. Bunların içerisinden en önemlilerinden birisi geçtiğimiz yıllarda Ermenistan’da yapılan bir yüzey araştırması ile ortaya çıkarılan iki büyük türbe ve etrafında bulunan büyük Türk mezarlığıdır. Bu çalışmada bu türbelerin kime ait olduğunu ve bunların tarihi önemi üzerinde istişarelerde bulunmaya çalışılmıştır.

Doğu Anadolu, İran ve Azerbaycan bölgeleri ve Türk tarihi açısından çok önemli bir yere sahip olan Kara Koyunlular’ın günümüze kadar gelebilmiş birçok tarihi mirası vardır. Bunların içerisinden en önemlilerinden birisi geçtiğimiz yıllarda Ermenistan’da yapılan bir yüzey araştırması ile ortaya çıkarılan iki büyük türbe ve etrafında bulunan büyük Türk mezarlığıdır. Bu çalışmada bu türbelerin kime ait olduğunu ve bunların tarihi önemi üzerinde istişarelerde bulunmaya çalışılmıştır.
OSMANLI MİMARİSİNİN GELİŞİM SÜRECİ İÇERİSİNDE KAHİRE HADIM SÜLEYMAN PAŞA CAMİİ’NİN YERİ
OSMANLI MİMARİSİNİN GELİŞİM SÜRECİ İÇERİSİNDE KAHİRE HADIM SÜLEYMAN PAŞA CAMİİ’NİN YERİ
Yazar: Gündoğdu, Hamza
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 19, 2010
Anahtar kelimeler: Mısır, Kahire, Süleyman Paşa, Kale, yarım kubbe

1517 yılından itibaren Osmanlı egemenliğine katılan Mısır’da özellikle Kahire ve çevresinde ilk Osmanlı yapılaşması da başlatılmıştır. Mısır’ın Osmanlı egemenliğinde kaldığı üç yüz yılı aşkın süre içerisinde yeniden inşa ettirilen, yapılan onarım ve eklemelerle günümüze kadar kayıtlara geçmiş yapı sayısının 350’yi aştığı bilinmektedir. Osmanlılar eline geçtiği 1517 yılına kadar Mısır’da yerleşmiş, kökleşmiş bir İslam mimari üslubu, devir ve üslup özellikleri bakımından az çok birbirine benzemekte veya paralellik arz etmektedir. Bu yerleşik üslubun 1528 yılından itibaren Osmanlı üslubuna dönüşmeye başlaması, aynı tarihte tamamlanmış Kahire Kalesi’ndeki Süleyman Paşa Camii ile gerçekleşmiştir. Bu makalenin konusunu, Osmanlı üslubunu Mısır’a ilk taşıyan Hadım Süleyman Paşa Camii ve bağlı yapıları teşkil etmektedir. Klasik Osmanlı mimari anlayışının Mısır’a taşınmasında öncü rol oynayan bu caminin gösterdiği revaklı avlulu, üç yarım kubbeli merkezi şema, dönemin diğer Osmanlı camileriyle kıyaslanacak ve bazı ortak yönlere işaret edilmeye çalışılacaktır. Ayrıca Mısır ve Kahire’nin Osmanlılar nezdindeki önemi ve değerine de bu bildiri içerisinde yer verilecektir

1517 yılından itibaren Osmanlı egemenliğine katılan Mısır’da özellikle Kahire ve çevresinde ilk Osmanlı yapılaşması da başlatılmıştır. Mısır’ın Osmanlı egemenliğinde kaldığı üç yüz yılı aşkın süre içerisinde yeniden inşa ettirilen, yapılan onarım ve eklemelerle günümüze kadar kayıtlara geçmiş yapı sayısının 350’yi aştığı bilinmektedir. Osmanlılar eline geçtiği 1517 yılına kadar Mısır’da yerleşmiş, kökleşmiş bir İslam mimari üslubu, devir ve üslup özellikleri bakımından az çok birbirine benzemekte veya paralellik arz etmektedir. Bu yerleşik üslubun 1528 yılından itibaren Osmanlı üslubuna dönüşmeye başlaması, aynı tarihte tamamlanmış Kahire Kalesi’ndeki Süleyman Paşa Camii ile gerçekleşmiştir. Bu makalenin konusunu, Osmanlı üslubunu Mısır’a ilk taşıyan Hadım Süleyman Paşa Camii ve bağlı yapıları teşkil etmektedir. Klasik Osmanlı mimari anlayışının Mısır’a taşınmasında öncü rol oynayan bu caminin gösterdiği revaklı avlulu, üç yarım kubbeli merkezi şema, dönemin diğer Osmanlı camileriyle kıyaslanacak ve bazı ortak yönlere işaret edilmeye çalışılacaktır. Ayrıca Mısır ve Kahire’nin Osmanlılar nezdindeki önemi ve değerine de bu bildiri içerisinde yer verilecektir
KLASİK İSLAM COĞRAFYACILARINA GÖRE ‘AĞRI ve CÛDÎ DAĞLARI’
KLASİK İSLAM COĞRAFYACILARINA GÖRE ‘AĞRI ve CÛDÎ DAĞLARI’
Yazar: Palabıyık, Hanefi
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 19, 2010
Anahtar kelimeler: Ağrı, Cudi, seyyâh, coğrafya, Nuh, Nuh’un Gemisi, Ermeni

VIII. yüzyılın başlangıcından itibaren Müslüman coğrafyacılar, diğer birçok yerlere ek olarak, Ağrı Dağı hakkında az da olsa bir takım bilgiler vermişlerdir. Bu çalışmada, klasik coğrafya kitaplarının Ağrı Dağı, ve onunla ilgili olduğu kadarıyla Cudi Dağı hakkında verdikleri bilgiler sunulmuştur. Bunlara, orta çağdaki batılı bazı seyyahların ve modern araştırmacıların konu hakkında vermiş oldukları bilgiler de ilave edilmiştir. Bu sebeple klasik bilgilerin ışığında modern iddiaların karşılaştırılmasına imkân bulunmuş ve aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. 1. Klasik coğrafya eserlerinde Büyük ve Küçük Ağrı dağları, ‘Cebelu’lHâris’ ve Cebelu’l- Huveyris’ olarak geçmektedir. 2. el-Hâris dağı çok yüksek, tepesine çıkılması imkânsız ve karlıdır. Yerleşime uygun olmamakla birlikte, çevre halkı el-Hâris veya el-Huveyris dağının eteklerindeki ormanların odun ve hayvanlarından istifade ederler. 3. Nuh Peygamberin gemisinin karaya oturduğu yer ‘Cudi’ dağıdır. Cudi dağı da Musul bölgesinde ‘Cezirutu İbni Ömer’dedir. 4. Nuh Peygamber ve çocuklarının inşa ettiği ‘Semânîn’ köyü, Cudi dağı eteklerindedir. 5.’ Karda’ (Gordyene= Süryanice: Kardu, Ermenice: Kordukh) bölgesi, Cudi dağının bulunduğu yerdir. 6. Örnek aldığımız Batılı seyyahların ifadelerinin, Ermeni-Hıristiyan inanç ve geleneklerine uygun olarak kaleme alındığı müşahede edilmektedir.

VIII. yüzyılın başlangıcından itibaren Müslüman coğrafyacılar, diğer birçok yerlere ek olarak, Ağrı Dağı hakkında az da olsa bir takım bilgiler vermişlerdir. Bu çalışmada, klasik coğrafya kitaplarının Ağrı Dağı, ve onunla ilgili olduğu kadarıyla Cudi Dağı hakkında verdikleri bilgiler sunulmuştur. Bunlara, orta çağdaki batılı bazı seyyahların ve modern araştırmacıların konu hakkında vermiş oldukları bilgiler de ilave edilmiştir. Bu sebeple klasik bilgilerin ışığında modern iddiaların karşılaştırılmasına imkân bulunmuş ve aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir. 1. Klasik coğrafya eserlerinde Büyük ve Küçük Ağrı dağları, ‘Cebelu’lHâris’ ve Cebelu’l- Huveyris’ olarak geçmektedir. 2. el-Hâris dağı çok yüksek, tepesine çıkılması imkânsız ve karlıdır. Yerleşime uygun olmamakla birlikte, çevre halkı el-Hâris veya el-Huveyris dağının eteklerindeki ormanların odun ve hayvanlarından istifade ederler. 3. Nuh Peygamberin gemisinin karaya oturduğu yer ‘Cudi’ dağıdır. Cudi dağı da Musul bölgesinde ‘Cezirutu İbni Ömer’dedir. 4. Nuh Peygamber ve çocuklarının inşa ettiği ‘Semânîn’ köyü, Cudi dağı eteklerindedir. 5.’ Karda’ (Gordyene= Süryanice: Kardu, Ermenice: Kordukh) bölgesi, Cudi dağının bulunduğu yerdir. 6. Örnek aldığımız Batılı seyyahların ifadelerinin, Ermeni-Hıristiyan inanç ve geleneklerine uygun olarak kaleme alındığı müşahede edilmektedir.
GÜNÜMÜZDE RİZE VE CİVARINDA GÖRÜLEN GELENEKSEL GİYSİLER
GÜNÜMÜZDE RİZE VE CİVARINDA GÖRÜLEN GELENEKSEL GİYSİLER
Yazar: Salman, Fikri
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 19, 2010
Anahtar kelimeler: Geleneksel giysiler, Rize geleneksel giysileri, Rize folklorik kıyafetleri, Feritiko, Makaslı Peştamal

Rize ve yöresi geleneksel giyim kuşam özelliklerine değindiğimiz bu çalış- mamızda, konuyu kırsal kesim ve merkez olmak üzere iki temel üzerinde ele alabiliriz. Rize merkezinde yaşayan erkeklerin geleneksel giyim kuşamı; kukula, içdonu, göynek, yelek, ceket (cepken), gömlek, pantolon-şalvar, çorap ve çizmeden oluşur. Kırsal kesimde yaşayan Rize erkeği ise; kudi (başlık), içdonu, göynek, diplik, mintan, çıkvar, çuha, yelek, pantolon veya zıpka, gümüşlük, kuşak, çorap, ayakkabı ve zangaldan oluşur. Kadın giysileri ise; Rize merkezde, tülbent-çember, makaslı, içdonu, elbise, etek, bluz, dolaylık, çorap ve ayakkabıdan müteşekkildir. Kırsal kesim Rize kadı- nının kıyafeti ise, şifon eşarp, şay, çember, iç bağı, içdonu, şalvar, diplik, göynek, elbise (forka), kurta, yelek, önlük (koknoç), çuha, köynek, içlik, göğüslük, kemer, şal kuşak, çorap, yemeni veya çarıktan oluşmaktadır.

Rize ve yöresi geleneksel giyim kuşam özelliklerine değindiğimiz bu çalış- mamızda, konuyu kırsal kesim ve merkez olmak üzere iki temel üzerinde ele alabiliriz. Rize merkezinde yaşayan erkeklerin geleneksel giyim kuşamı; kukula, içdonu, göynek, yelek, ceket (cepken), gömlek, pantolon-şalvar, çorap ve çizmeden oluşur. Kırsal kesimde yaşayan Rize erkeği ise; kudi (başlık), içdonu, göynek, diplik, mintan, çıkvar, çuha, yelek, pantolon veya zıpka, gümüşlük, kuşak, çorap, ayakkabı ve zangaldan oluşur. Kadın giysileri ise; Rize merkezde, tülbent-çember, makaslı, içdonu, elbise, etek, bluz, dolaylık, çorap ve ayakkabıdan müteşekkildir. Kırsal kesim Rize kadı- nının kıyafeti ise, şifon eşarp, şay, çember, iç bağı, içdonu, şalvar, diplik, göynek, elbise (forka), kurta, yelek, önlük (koknoç), çuha, köynek, içlik, göğüslük, kemer, şal kuşak, çorap, yemeni veya çarıktan oluşmaktadır.
KURULUŞ DÖNEMİ OSMANLI MİMARİSİNE AİT İKİ ÇANTI CAMİİ: SAKARYA BÜYÜK TERSİYE (BÜYÜK ESENCE) KÖYÜ ORHAN GAZİ CAMİİ VE BÜYÜK KAYNARCA  (TOPÇU) KÖYÜ ŞEYH MUSLİHUDDİN CAMİİ
KURULUŞ DÖNEMİ OSMANLI MİMARİSİNE AİT İKİ ÇANTI CAMİİ: SAKARYA BÜYÜK TERSİYE (BÜYÜK ESENCE) KÖYÜ ORHAN GAZİ CAMİİ VE BÜYÜK KAYNARCA  (TOPÇU) KÖYÜ ŞEYH MUSLİHUDDİN CAMİİ
Yazar: Çetin, Yusuf
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 18, 2010
Anahtar kelimeler: Sakarya, ahşap cami, çantı (ahşap tekniği), üslup

Marmara Bölgesinde, uzun bir tarihi geçmişe sahip olan Sakarya çok işlek bir yol güzergâhı üzerinde bulunmaktadır. Kuruluş döneminde Osmanlı topraklarına katılan Sakarya bölgesi Osmanlı dönemine ait dini mimari eserler konusunda oldukça zengin bir yöre olmasına rağmen yeterince incelenmemiştir. Bu eserlerden Büyük Tersiye (Büyük Esence) Köyü Orhan Gazi Camii ile Büyük Kaynarca (Topçu) Köyü Orhan Gazi Camii “Çantı” tarzında yapılmışlardır. Plan olarak erken dönem Osmanlı mimarisinde “Yan Mekânlı Camiler” olarak adlandırılan camilerin planlarıyla benzer özellikler gösteren bu camiler bölgede orijinal bir üslubun varlığını ortaya koymaktadırlar.

Marmara Bölgesinde, uzun bir tarihi geçmişe sahip olan Sakarya çok işlek bir yol güzergâhı üzerinde bulunmaktadır. Kuruluş döneminde Osmanlı topraklarına katılan Sakarya bölgesi Osmanlı dönemine ait dini mimari eserler konusunda oldukça zengin bir yöre olmasına rağmen yeterince incelenmemiştir. Bu eserlerden Büyük Tersiye (Büyük Esence) Köyü Orhan Gazi Camii ile Büyük Kaynarca (Topçu) Köyü Orhan Gazi Camii “Çantı” tarzında yapılmışlardır. Plan olarak erken dönem Osmanlı mimarisinde “Yan Mekânlı Camiler” olarak adlandırılan camilerin planlarıyla benzer özellikler gösteren bu camiler bölgede orijinal bir üslubun varlığını ortaya koymaktadırlar.
GÜZEL SANATLAR EĞİTİMİ BÖLÜMLERİ RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİMDALLARINDA SUNUM DOSYASINA DAYALI ÖZEL YETENEK SINAV MODELİ
GÜZEL SANATLAR EĞİTİMİ BÖLÜMLERİ RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİMDALLARINDA SUNUM DOSYASINA DAYALI ÖZEL YETENEK SINAV MODELİ
Yazar: Dilmaç, Oğuz; Küçüoğlu, Adnan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 18, 2010
Anahtar kelimeler: Sunum dosyası (portfolyo), özel yetenek sınavı, güzel sanatlar eğitimi

Bu çalışmanın amacı, Ülkemizde Resim-iş Eğitimi bölümlerinde yapılan özel yetenek sınavlarına farklı bir bakış açısı getirmektir. Ayrıca, yetenek sınavlarının uygulanma ve değerlendirilme aşamasında, tespit edilen aksaklıkları gidermeye yönelik çözüm önerileri sunmaktır. Araştırma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Ülkemizdeki çeşitli üniversitelerde yapılan yetenek sınavları arasındaki benzer ve farklı yönler incelenmiştir. İncelemeler sırasında ülkemizde, Resim-iş Eğitimi bölümlerinde yapılan yetenek sınavlarının uygulama ve değerlendirme aşamalarında farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Bu farklılıkların giderilip sınavların belirli bir standarda oturmasına yönelik portfolyo’ya (sunum dosyası) dayalı örnek bir özel yetenek sınavı, çalışmada sunulmuştur.

Bu çalışmanın amacı, Ülkemizde Resim-iş Eğitimi bölümlerinde yapılan özel yetenek sınavlarına farklı bir bakış açısı getirmektir. Ayrıca, yetenek sınavlarının uygulanma ve değerlendirilme aşamasında, tespit edilen aksaklıkları gidermeye yönelik çözüm önerileri sunmaktır. Araştırma tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Ülkemizdeki çeşitli üniversitelerde yapılan yetenek sınavları arasındaki benzer ve farklı yönler incelenmiştir. İncelemeler sırasında ülkemizde, Resim-iş Eğitimi bölümlerinde yapılan yetenek sınavlarının uygulama ve değerlendirme aşamalarında farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Bu farklılıkların giderilip sınavların belirli bir standarda oturmasına yönelik portfolyo’ya (sunum dosyası) dayalı örnek bir özel yetenek sınavı, çalışmada sunulmuştur.
İSTANOS (KORKUTELİ)'DA 1349-1351 (750-752) TARİHLERİ ARASINDA HAZIRLANMIŞ TEZHİPLİ İKİ YAZMA
İSTANOS (KORKUTELİ)'DA 1349-1351 (750-752) TARİHLERİ ARASINDA HAZIRLANMIŞ TEZHİPLİ İKİ YAZMA
Yazar: Algaç, Şeyda
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 17, 2010
Anahtar kelimeler: İstanos, Muhammed bin Mukarrib, Hamidoğulları Beyliği

13. yüzyılın sonlarına doğru, Anadolu Selçuklu Devleti'nin zayıf1amasıyla, siyasi güç, bağımsızlıklarını ilan eden Anadolu beylikleri tarafından paylaşılır. Bu beyliklerden bir tanesi de Isparta, Eğridir ve havalisinde kurulan Hamidoğulları beyliğidir. Hamidoğul1arı beyliğinin yönetimi zamanında bölgede bir çok mimari eser yapılmıştır. Ancak bu beyliğin kitap sanatlarıyla ilgili faaliyetleri hakkında hemen hemen hiç bilgimiz yoktur. Süleymaniye Kütüphanesi'nde bulunan ve çalışmamıza konu olan iki adet Mirsad'ül İbad yazması, hattat Muhammed bin Mukarrib tarafından, 1349-1351 tarihleri arasında jstanos'da beylik mensuplannın okumaları için istinsah edilmişlerdir. Beylikler devrinin en önemli kültür ve sanat merkezi Konya'dır. Bu şehirde hazırlanan yazmalar, ihtişamlı tezhiplerle bezenmişlerdir. Yazımıza konu olan eserler ise, Konya tezhiplerinden farklı olarak basit bir şekilde hazırlanmışlardır, dolayısıyla taşra sanatının temsilcileri olarak değerlendirilmelidirler.

13. yüzyılın sonlarına doğru, Anadolu Selçuklu Devleti'nin zayıf1amasıyla, siyasi güç, bağımsızlıklarını ilan eden Anadolu beylikleri tarafından paylaşılır. Bu beyliklerden bir tanesi de Isparta, Eğridir ve havalisinde kurulan Hamidoğulları beyliğidir. Hamidoğul1arı beyliğinin yönetimi zamanında bölgede bir çok mimari eser yapılmıştır. Ancak bu beyliğin kitap sanatlarıyla ilgili faaliyetleri hakkında hemen hemen hiç bilgimiz yoktur. Süleymaniye Kütüphanesi'nde bulunan ve çalışmamıza konu olan iki adet Mirsad'ül İbad yazması, hattat Muhammed bin Mukarrib tarafından, 1349-1351 tarihleri arasında jstanos'da beylik mensuplannın okumaları için istinsah edilmişlerdir. Beylikler devrinin en önemli kültür ve sanat merkezi Konya'dır. Bu şehirde hazırlanan yazmalar, ihtişamlı tezhiplerle bezenmişlerdir. Yazımıza konu olan eserler ise, Konya tezhiplerinden farklı olarak basit bir şekilde hazırlanmışlardır, dolayısıyla taşra sanatının temsilcileri olarak değerlendirilmelidirler.
İSRAİL/YAFA'DAKİ OSMANLI MİMARİ ESERLERİ ÜZERİNE GÖZLEMLER
İSRAİL/YAFA'DAKİ OSMANLI MİMARİ ESERLERİ ÜZERİNE GÖZLEMLER
Yazar: Bayhan, Ahmet Ali
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 17, 2010
Anahtar kelimeler: Yafa, Osmanlı Mimarisi, Neo-Barak, Neo-Klasik, Batılılaşma

Bugün İsrail 'in eski ve önemli kentlerinden birisi olarak bilinen ve Tel-Aviv'e  bağlı bir yerleşim yeri olan Yafa'da, özellikle XIX. yüzyılda inşa edilmiş  Osmanlı eserleri mevcuttur. Bu makalede Yafa'dan Bahr Camii (Camiu'l-Bahr,  Deniz Camii), Mahmudiye Camii (Yafa Ulu Camii), Cebeliye Camii, Sıksık Camii,  Acemi Camii, Hasan Bey Camii, Ebu Nabbut Sebili, Mahmudiye Camii'ne Bitişik  Sebil, Süleyman Paşa Sebili, Eski Saray (Eski Hükümet Binası), Yeni Saray (Yeni  Hükümet Binası), Saat Kulesi ile Yafa Çarşısı'nın mimari özellikleri ile Osmanlı  mimarisindeki yerleri anlatılacaktır.

Bugün İsrail 'in eski ve önemli kentlerinden birisi olarak bilinen ve Tel-Aviv'e  bağlı bir yerleşim yeri olan Yafa'da, özellikle XIX. yüzyılda inşa edilmiş  Osmanlı eserleri mevcuttur. Bu makalede Yafa'dan Bahr Camii (Camiu'l-Bahr,  Deniz Camii), Mahmudiye Camii (Yafa Ulu Camii), Cebeliye Camii, Sıksık Camii,  Acemi Camii, Hasan Bey Camii, Ebu Nabbut Sebili, Mahmudiye Camii'ne Bitişik  Sebil, Süleyman Paşa Sebili, Eski Saray (Eski Hükümet Binası), Yeni Saray (Yeni  Hükümet Binası), Saat Kulesi ile Yafa Çarşısı'nın mimari özellikleri ile Osmanlı  mimarisindeki yerleri anlatılacaktır.
EĞİTİM FAKÜLTELERİ SINIF ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ LİSANS PROGRAMI DERS İÇERİKLERİNDE DOĞA VE KÜLTÜR VARLIKLARININ KORUNMASI BİLİNCİNİN GELİŞTİRİLMESİNE YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME
EĞİTİM FAKÜLTELERİ SINIF ÖĞRETMENLİĞİ BÖLÜMÜ LİSANS PROGRAMI DERS İÇERİKLERİNDE DOĞA VE KÜLTÜR VARLIKLARININ KORUNMASI BİLİNCİNİN GELİŞTİRİLMESİNE YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME
Yazar: Çetin, Yusuf
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 17, 2010
Anahtar kelimeler: Doğa varlıkları, kültür varlıkları, koruma, bilinç, eğitim, program, Eğitim Fakültesi, Sınıf Öğretmenliği

Ülkemiz doğa ve kültür varlılarının zenginliği açısından özel bir konuma sahiptir. Ancak son yıllarda bu zenginliklerimiz ciddi ve önüne geçilemeyen bir yok olma süreci içine girmiştir. Bu süreci başlatan birçok neden olmakla birlikte; Milli Eğitim politikamızda koruma bilincine yönelik bir programın bulunmayışı en önemli nedenlerdendir. Koruma bilincinin yaygınlaştırılması ve topluma kazandırılmasında öğretmenlerin rolü büyüktür. Bu nedenle koruma bilincinin öncelikle öğretmenlere kazandırılması gerekmektedir. Bu bağlamda: ilköğretim 1. kademeye öğretmen yetiştiren Eğitim Fakültelerinin Sınıf Öğretmenliği lisans programında yer alan derslerin içeriklerine koruma bilincinin geliştirilmesine yönelik düzenlemeler yapılmalıdır. Bu düzenlemeler tek ders etrafında değil birbirini takip eden dönemlerde farklı derslerin müfredatlarına yansıtılarak sürdürülmelidir. Bu makalede koruma bilincinin geliştirilmesine uygun dersler ve yapılacak düzenlemelere değinilmiştir.

Ülkemiz doğa ve kültür varlılarının zenginliği açısından özel bir konuma sahiptir. Ancak son yıllarda bu zenginliklerimiz ciddi ve önüne geçilemeyen bir yok olma süreci içine girmiştir. Bu süreci başlatan birçok neden olmakla birlikte; Milli Eğitim politikamızda koruma bilincine yönelik bir programın bulunmayışı en önemli nedenlerdendir. Koruma bilincinin yaygınlaştırılması ve topluma kazandırılmasında öğretmenlerin rolü büyüktür. Bu nedenle koruma bilincinin öncelikle öğretmenlere kazandırılması gerekmektedir. Bu bağlamda: ilköğretim 1. kademeye öğretmen yetiştiren Eğitim Fakültelerinin Sınıf Öğretmenliği lisans programında yer alan derslerin içeriklerine koruma bilincinin geliştirilmesine yönelik düzenlemeler yapılmalıdır. Bu düzenlemeler tek ders etrafında değil birbirini takip eden dönemlerde farklı derslerin müfredatlarına yansıtılarak sürdürülmelidir. Bu makalede koruma bilincinin geliştirilmesine uygun dersler ve yapılacak düzenlemelere değinilmiştir.
KÜLTÜRLERİN BULUŞTUĞU BİR ORTAÇAĞ ŞEHRİ: ANİ
KÜLTÜRLERİN BULUŞTUĞU BİR ORTAÇAĞ ŞEHRİ: ANİ
Yazar: Gündoğdu, Hamza
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 17, 2010
Anahtar kelimeler: Kamsarakanlar, Bağratlılar, Katedral, Ateşgede, Selçuklu Sarayı

Kars'ın 42 km. kadar doğusunda bulunan Ani şehri, Ortaçağın aktif yerleşimlerinden biri idi. Doğudan Arpaçay nehri, batı ve güneyden de Arpaçay'm aktığı vadi ile kesişen Bostanlar deresinin arasındaki üçgen sahada yer alan Ani'nin ilk kuruluşu ile ilgili bilgiler yetersizdir. Ancak yörenin M.Ö. 1. binde Urartu yerleşimine sahne olduğu anlaşılır. Urartulan takiben yörede; Orta Asya halklarından çeşitli gruplar, Persler, Kamsarakanlar, Bizanslılar, Emevi ve Abbasilcr, Bağratlılar, B. Selçuklular, Şeddatlılar, Gürcüler, Celayidiler, Moğollar, Timurlular, Karakoyunlular, Akkoyunlular ve Osmanlılar hakimiyet kurmuşlardır. Dini inanç ve yaşama kültürü açısından çok farklı olan bu devlet ve topluluklar, Anı'de her türden homojen bir kültürün yaratıcılandırlar. Başta sivil mimari olmak üzere, evlen, çarşıları saray ve konaklar ile cami, kilise, şapel, türbe, kervansaray, hamam, köprü, ateşgede v.b. farklı yapı türleri, Ani'nin Ortaçağ boyunca hayli nüfuslu ve zengin bir şehir olduğunu göstermektedir. Şehrin etrafını kara tarafında iki katlı, vadi ve nehir yönünde ise tek katlı sur duvarları çevreliyor, bunların çeşitli adlarla anılan kapıları da bu homojen kültürün günümüze kadar gelen yansımaları olarak değerlendirilmektedir.

Kars'ın 42 km. kadar doğusunda bulunan Ani şehri, Ortaçağın aktif yerleşimlerinden biri idi. Doğudan Arpaçay nehri, batı ve güneyden de Arpaçay'm aktığı vadi ile kesişen Bostanlar deresinin arasındaki üçgen sahada yer alan Ani'nin ilk kuruluşu ile ilgili bilgiler yetersizdir. Ancak yörenin M.Ö. 1. binde Urartu yerleşimine sahne olduğu anlaşılır. Urartulan takiben yörede; Orta Asya halklarından çeşitli gruplar, Persler, Kamsarakanlar, Bizanslılar, Emevi ve Abbasilcr, Bağratlılar, B. Selçuklular, Şeddatlılar, Gürcüler, Celayidiler, Moğollar, Timurlular, Karakoyunlular, Akkoyunlular ve Osmanlılar hakimiyet kurmuşlardır. Dini inanç ve yaşama kültürü açısından çok farklı olan bu devlet ve topluluklar, Anı'de her türden homojen bir kültürün yaratıcılandırlar. Başta sivil mimari olmak üzere, evlen, çarşıları saray ve konaklar ile cami, kilise, şapel, türbe, kervansaray, hamam, köprü, ateşgede v.b. farklı yapı türleri, Ani'nin Ortaçağ boyunca hayli nüfuslu ve zengin bir şehir olduğunu göstermektedir. Şehrin etrafını kara tarafında iki katlı, vadi ve nehir yönünde ise tek katlı sur duvarları çevreliyor, bunların çeşitli adlarla anılan kapıları da bu homojen kültürün günümüze kadar gelen yansımaları olarak değerlendirilmektedir.