hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Mikdâd b. Amr’ın İslâm Tarihi’ndeki Yeri
Mikdâd b. Amr’ın İslâm Tarihi’ndeki Yeri
Yazar: Poyraz, Mevlüt
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: slâm Tarihi,Sahâbî,Mikdâd b. Amr,Muhâcir,Cihad

Bu araştırma; meşhur sahâbî Mikdâd b. Amr’ın (el-Esved) Hz. Peygamber (s) veRâşid halifeler döneminde gerçekleşmiş siyasi ve askeri faaliyetlerdeki konumunu elealmaktadır.Mikdâd b. Amr, M. 585 yılında Hadramevt’te dünyaya geldi. Gençliğinde işlediği bircinayet yüzünden Mekke’ye kaçtı ve burada evlatlık olarak yaşamını sürdürdü. Bu sıradaHz. Peygamber’in (s) İslâm’a davetini kabul etti. Habeşistan’a göç eden Müslümanlararasındaydı. Hz. Peygamber’in (s) Medine’ye hicret iznini duyunca Mekke’ye geldi veburadan Medine’ye hicret etti. “Resûlullah’ın süvarisi” lakabıyla anılan Mikdâd b. Amr,katıldığı bazı seriyyelerin yanı sıra Hz. Peygamber’in (s) katıldığı tüm askeri ve siyasifaaliyetlerde onun yanında bulundu. Râşid halifeler dönemindeki siyasi ve askerifaaliyetlerde de yer alan Mikdâd b. Amr, halife seçimi, Yermük savaşı, Suriye, Mısır, Kıbrısve İfrikiyye’nin fethinde İslâm ordusunda bulundu. Hz. Osman’ın hilâfeti dönemindeyetmiş yaşındayken Medine’de vefat etti (33/653). 

Bu araştırma; meşhur sahâbî Mikdâd b. Amr’ın (el-Esved) Hz. Peygamber (s) veRâşid halifeler döneminde gerçekleşmiş siyasi ve askeri faaliyetlerdeki konumunu elealmaktadır.Mikdâd b. Amr, M. 585 yılında Hadramevt’te dünyaya geldi. Gençliğinde işlediği bircinayet yüzünden Mekke’ye kaçtı ve burada evlatlık olarak yaşamını sürdürdü. Bu sıradaHz. Peygamber’in (s) İslâm’a davetini kabul etti. Habeşistan’a göç eden Müslümanlararasındaydı. Hz. Peygamber’in (s) Medine’ye hicret iznini duyunca Mekke’ye geldi veburadan Medine’ye hicret etti. “Resûlullah’ın süvarisi” lakabıyla anılan Mikdâd b. Amr,katıldığı bazı seriyyelerin yanı sıra Hz. Peygamber’in (s) katıldığı tüm askeri ve siyasifaaliyetlerde onun yanında bulundu. Râşid halifeler dönemindeki siyasi ve askerifaaliyetlerde de yer alan Mikdâd b. Amr, halife seçimi, Yermük savaşı, Suriye, Mısır, Kıbrısve İfrikiyye’nin fethinde İslâm ordusunda bulundu. Hz. Osman’ın hilâfeti dönemindeyetmiş yaşındayken Medine’de vefat etti (33/653).
Arap Dilinde Naht Olgusu (İbn Fâris Örneğinde)*
Arap Dilinde Naht Olgusu (İbn Fâris Örneğinde)*
Yazar: Kahayev, Amir
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Mekâyîsu’l-luğa,Sözlük,İbn Fâris,Naht,Arap dili

Naht, Arap dilinde iki veya üç kelimeden ya da bir cümleden ihtisar yoluyla yepyenibir kelime üretmektir. Dili zenginleştirme ve ihtisar gibi özellikleri olan naht olgusu birdil açısından çok önemli husustur. el-Halil b. Ahmed, Arap dilindeki naht olgusunu ilkifade eden kişi olarak bilinmektedir. O, el-‘Ayn adlı eserinde naht’la ilgili çok ayrıntılı bilgivermese de böyle bir özelliğin varlığına dikkat çekmektedir. Bununla beraber İslam’danönceki dönemde de naht’la alakalı örnekler ne kadar az olsa da bilinmektedir.Makalede naht’ın tanımı verildikten sonra naht’ın cevazı, Arapların naht’a başvurmasebebi ve gayesi ile alakalı bilgi verilecek, naht ile iştikak arasında olan fark belirtilecek,naht’ın genel itibariyle semâ‘î olduğu vurgulanacaktır. Bununla beraber eserlerinde nahtolgusunu daha farklı ve daha geniş bir şekilde işleyen İbn Fâris’in bu konuyla alakalıgörüşleri incelenecek ve müellifin naht düşüncesine yöneltilen eleştiriler ve bu eleştirilereverilen cevaplar da ele alınacaktır. Ayrıca makalede naht’ın çeşitleri hakkında ayrıntılıbilgi verilecek, menhût ve mezîd kelimeler arasındaki farklar belirtilecektir. 

Naht, Arap dilinde iki veya üç kelimeden ya da bir cümleden ihtisar yoluyla yepyenibir kelime üretmektir. Dili zenginleştirme ve ihtisar gibi özellikleri olan naht olgusu birdil açısından çok önemli husustur. el-Halil b. Ahmed, Arap dilindeki naht olgusunu ilkifade eden kişi olarak bilinmektedir. O, el-‘Ayn adlı eserinde naht’la ilgili çok ayrıntılı bilgivermese de böyle bir özelliğin varlığına dikkat çekmektedir. Bununla beraber İslam’danönceki dönemde de naht’la alakalı örnekler ne kadar az olsa da bilinmektedir.Makalede naht’ın tanımı verildikten sonra naht’ın cevazı, Arapların naht’a başvurmasebebi ve gayesi ile alakalı bilgi verilecek, naht ile iştikak arasında olan fark belirtilecek,naht’ın genel itibariyle semâ‘î olduğu vurgulanacaktır. Bununla beraber eserlerinde nahtolgusunu daha farklı ve daha geniş bir şekilde işleyen İbn Fâris’in bu konuyla alakalıgörüşleri incelenecek ve müellifin naht düşüncesine yöneltilen eleştiriler ve bu eleştirilereverilen cevaplar da ele alınacaktır. Ayrıca makalede naht’ın çeşitleri hakkında ayrıntılıbilgi verilecek, menhût ve mezîd kelimeler arasındaki farklar belirtilecektir.
Âlemin Aslî Maddesi Bağlamında Ortaya Çıkan Farklı Görüşlerin İtikat Açısından Sonuçları
Âlemin Aslî Maddesi Bağlamında Ortaya Çıkan Farklı Görüşlerin İtikat Açısından Sonuçları
Yazar: Gümüşoğlu, Hasan
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Kelam,İtikat,Varlık,Atom,Adem,Heyulâ,Cevher

Düşünce tarihi boyunca âlemin aslî bir maddesi olup olmadığı hep merak edilmişve bu konuda filozoflar, kelamcılar ve mutasavvıflar farklı görüşler ortaya koymuşlardır.Geçtiğimiz asırda fizik ilminde meydan gelen büyük ilerlemeler neticesinde atomun birenerji deposu olduğunun anlaşılması, insanların dikkatini tekrar bu konuya çekmiştir.Âlemin aslî maddesi konusu İslâm itikadının aslî bir meselesi olmamakla birlikte,konu ortaya konulurken heyûlâ, adem, vücûd, atom (cüz-i lâ yetecezzâ, cevher-i ferd)gibi kavramlara yüklenen bazı manalar, İslâm itikadının konusuna giren esaslarla ilişkiliolduğundan bu konu itikadî bir boyut kazanmıştır. Bu makalede, söz konusu kavramlarayüklenen manaları itikad açısından sonuçlarını incelenmeye çalışılmıştır.Fârâbî ve İbn Sînâ, ilk varlıktan (Allah’tan) diğer varlıkların sudûrunu açıklarkenâlemin meydana gelmesinde Allah’ın tesirini kabul etmeyen Aristo’dan ayrılmışlar. Bazıfilozof ve mutasavvıfların varlık konusundaki görüşlerini tenkit eden İmâm-ı Rabbânî ise,heyûlânın varlığını veya yokluğunu kabul etmekten ziyade ona atfedilen mananın önemli olduğuna işaret ederek, âlemin Allah’ın iradesiyle ve kudretiyle sonradan yaratılmışolduğunu açık bir şekilde belirtmiştir.  

Düşünce tarihi boyunca âlemin aslî bir maddesi olup olmadığı hep merak edilmişve bu konuda filozoflar, kelamcılar ve mutasavvıflar farklı görüşler ortaya koymuşlardır.Geçtiğimiz asırda fizik ilminde meydan gelen büyük ilerlemeler neticesinde atomun birenerji deposu olduğunun anlaşılması, insanların dikkatini tekrar bu konuya çekmiştir.Âlemin aslî maddesi konusu İslâm itikadının aslî bir meselesi olmamakla birlikte,konu ortaya konulurken heyûlâ, adem, vücûd, atom (cüz-i lâ yetecezzâ, cevher-i ferd)gibi kavramlara yüklenen bazı manalar, İslâm itikadının konusuna giren esaslarla ilişkiliolduğundan bu konu itikadî bir boyut kazanmıştır. Bu makalede, söz konusu kavramlarayüklenen manaları itikad açısından sonuçlarını incelenmeye çalışılmıştır.Fârâbî ve İbn Sînâ, ilk varlıktan (Allah’tan) diğer varlıkların sudûrunu açıklarkenâlemin meydana gelmesinde Allah’ın tesirini kabul etmeyen Aristo’dan ayrılmışlar. Bazıfilozof ve mutasavvıfların varlık konusundaki görüşlerini tenkit eden İmâm-ı Rabbânî ise,heyûlânın varlığını veya yokluğunu kabul etmekten ziyade ona atfedilen mananın önemli olduğuna işaret ederek, âlemin Allah’ın iradesiyle ve kudretiyle sonradan yaratılmışolduğunu açık bir şekilde belirtmiştir.
4-6 YAŞ GRUBU KUR’AN KURSLARININ EĞİTİM-ÖĞRETİM FAALİYETLERİ VE PROBLEMLERİ (ZONGULDAK İLİ ÖRNEĞİ)
Educational Activities and Problems of 4-6 Age Group Qur’an Courses (Example Of Zonguldak)
Yazar: Aybey, Salih
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Din Eğitimi,Diyanet İşleri Başkanlığı,Kur’an Kursları,4-6 Yaş Grubu Kur’an Kursları,Okul Öncesi Din Eğitimi

Gerek Kur’an ve sünnet gerekse ondört asırlık İslam medeniyeti birikimi ve yapılan araştırmalar, küçük yaşlardanitibaren din eğitiminin gerekliliği hususunda birçok örnekler sunmaktadır. Ülkemizdetoplumu dini konularda aydınlatma ve rehberlik etme görevi yüklenen Diyanetİşleri Başkanlığı, Kur’an öğrenmede yaş sınırının kaldırılmasının ardındantoplumun beklentilerini de göz önüne alarak bireyin gelişiminin en önemlidönemlerinden biri kabul edilen okul öncesi döneme yönelik din hizmeti sunmakamacıyla 4-6 Yaş Grubu Kur’an Kursları öğretim programını faaliyetegeçirmiştir.              Buçalışma, 2013-2014 eğitim-öğretim yılında uygulamaya konulan ve günümüze kadarsayıları hızla artan 4-6 Yaş Grubu Kur’an Kurslarında eğitim-öğretim faaliyetlerinin durumunu vebu kursların problemlerini belirlemek amacıyla hazırlanmıştır. Bu amaçlaZonguldak merkez ve Çaycuma ilçesinde görev yapan 32 öğreticiye uygulanan anketve 11 öğreticiyle yapılan yarı yapılandırılmış mülakat yapılmıştır. Elde edilenverilerden hareketle, kurslarda eğitim-öğretim faaliyetlerinin birtakımeksiklerle birlikte amacına uygun olarak ilerlediği ve kursların öğretimprogramının öğrenci seviyesine yeterince uygun olmadığı, gerek fiziki durumgerekse yöneticilerin kendinden ve öğrencilerden kaynaklanan bazı problemlerinolduğu sonucuna varılmıştır.

The Administration of Religious Affairs ofTurkey carries out activities to enlighten and guide the society in religiousmatters. In this context, following the abolition of the age limit to learn theQur'an, the Administration of Religious Affairs launched the 4-6 Age GroupQur'an Courses curriculum. These Qur'an courses are of great importance interms of coinciding with the preschool period, which is considered one of themost important periods in the development of the individual in the age of 4-6 years. This study has been prepared in order to determine the status of educational activities and current problems of the 4-6 Age Group Qur'an Courses, which have been implemented in 2013-2014 academic year and whose number has increased rapidly until today. For this purpose, 32 instructors working in Zonguldak and Çaycuma districts were interviewed and semi-structured interviews were conducted with 11 instructors. Based on the data obtained from the research, it was concluded that the education and training activities carried out in the courses were carried out in accordance with the purpose despite some deficiencies. The main deficiencies determined in the Qur’an Courses are lack of physical conditions, insufficiency of curriculum in terms of its suitability for the students’ level and some problems stemming from the administrators and students.
Ebü’l-Berekât El-Bağdâdî’nin Felsefesinde Nefsin Varlığı, Tanımı ve Cevherliği
The Existence Of The Soul, Its Definition And Its Being A Substance In The Philosophy Of Abu Al-Barakat Al-Baghdadi
Yazar: Türkmen, Ersan
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Islamic Philosophy,Abu al-Barakât al-Baghdâdî,Soul (an-Nafs),Mashshā’iyyun ; İslam felsefesi,, Nefs,, Aristoteles,, İbn Sina,, Ebu’l-Berekât el-Bağdadî,, Meşşai

Buçalışmada nefs konusuna ilişkin nefsin varlığı, tanımı ve cevherliğiproblemleri merkeze alınarak Ebü’l-Berekât el-Bağdâdî’nin görüşleriincelenmiştir. Bağdâdî başta el-Kitâbü’l-Mu‘teber fi’l-ḥikme olmak üzere kalemealdığı eserlerinde filozoflarla hesaplaşmayı tercih ederek, nefs konusu dadahil olmak üzere önceki filozofların birçok görüşünü ciddi eleştiriye tâbitutmuştur. Filozof bu meseleler kapsamında nefsin varlığını şuur, nefsinsürekli kendini idrak etmesi ve hüviyetin tekliği yollarıyla ispat etmeyeçalışır. Ancak filozofun nefsin varlığıyla ilgili olan düşüncesini oluşturanesas konu şuur meselesidir. Nefsin tanımı söz konusu olunca da BağdâdîAristoteles’ten aktarılan ve daha sonra Meşşâî filozoflar tarafından kabuledilen tanımı, nefsin manasını karşılamadığı için eleştirerek kapsamlı birtanım yapmaya çalışır. Filozof ortaya attığı tanımda Eflatun’un felsefesindenistifade etmesiyle birlikte, şuur ve idrak türünden olan nefsanî eylemleribelirleyici unsur olarak kabul eder. Nefsin cevherliği ise filozof, Meşşâîfilozofların benimsedikleri kuvvelerin çoğalması görüşünü eleştirir vekuvvelerin tekliğini ileri sürerek nefsin cevherliğini ispatlar. Nitekim bubağlamda özellikle Meşşâî filozoflar tarafından ortaya atılan delilleri tenkitederek farklı bir yaklaşım sunmak şekliyle kendini diğer filozoflardan ayırır.

Buçalışmada nefs konusuna ilişkin nefsin varlığı, tanımı ve cevherliğiproblemleri merkeze alınarak Ebü’l-Berekât el-Bağdâdî’nin görüşleriincelenmiştir. Bağdâdî başta el-Kitâbü’l-Mu‘teber fi’l-ḥikme olmak üzere kalemealdığı eserlerinde filozoflarla hesaplaşmayı tercih ederek, nefs konusu dadahil olmak üzere önceki filozofların birçok görüşünü ciddi eleştiriye tâbitutmuştur. Filozof bu meseleler kapsamında nefsin varlığını şuur, nefsinsürekli kendini idrak etmesi ve hüviyetin tekliği yollarıyla ispat etmeyeçalışır. Ancak filozofun nefsin varlığıyla ilgili olan düşüncesini oluşturanesas konu şuur meselesidir. Nefsin tanımı söz konusu olunca da BağdâdîAristoteles’ten aktarılan ve daha sonra Meşşâî filozoflar tarafından kabuledilen tanımı, nefsin manasını karşılamadığı için eleştirerek kapsamlı birtanım yapmaya çalışır. Filozof ortaya attığı tanımda Eflatun’un felsefesindenistifade etmesiyle birlikte, şuur ve idrak türünden olan nefsanî eylemleribelirleyici unsur olarak kabul eder. Nefsin cevherliği ise filozof, Meşşâîfilozofların benimsedikleri kuvvelerin çoğalması görüşünü eleştirir vekuvvelerin tekliğini ileri sürerek nefsin cevherliğini ispatlar. Nitekim bubağlamda özellikle Meşşâî filozoflar tarafından ortaya atılan delilleri tenkitederek farklı bir yaklaşım sunmak şekliyle kendini diğer filozoflardan ayırır.
Allah’ın Görülemeyeceği Görüşünün Temellendirilmesinde “El-Muğnî” Örneği
The Example Of “El-Mugni” In Grounding The Opinion That Allah Cannot Be Seen
Yazar: Pınar, Fatma
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Kalam,Mu’tazila,Abd al-Jabbar,Ru’yet,Ru’yetullah ; Kelâm,Mu’tezile,Kâdî Abdülcebbâr,Rü’yet,Rü’yetullah.

Allah’ın âhiret âleminde gözlerlegörülüp görülemeyeceği meselesi II. (VIII). yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkmış ve uzunca bir dönem kelâm mezhepleriarasında tartışma konusu olmuştur. Âlimlerin bazıları Allah’ın âhiret âlemindemüminler tarafından görüleceğini fakat kâfirlerin bundan mahrum olacağını iddiaetmiştir. Bazılarıysa konuyla ilgili ayetleri farklı te’vil etmek suretiyle nebu dünyada ne de öteki dünyada Allah’ın görülmesinin mümkün olmadığı neticesineulaşmıştır. Bu görüş genellikle sıkı sıkıya bağlı oldukları tevhit ilkesietrafında görüşleri şekillenen Mu’tezile âlimleri tarafından benimsenmiştir. Mu’tezileAllah’ın görülemeyeceği yönündeki tespitlerini ortaya koymak üzere çeşitlieserler telif etmiştir. Bu eserlerden biri de ünlü Mu’tezile kelâmcısı KâdîAbdülcebbâr el-Hemedânî’nin (ö. 415/1025) el-Muğnî fî Ebvabi’t-Tevhîd ve’l-Adlisimli eseridir. O, bu eserinde Allah’ın görülmesinin mümkün olmadığını gerekakli gerekse nakli deliller ve konuyu somutlaştırıcı örnekler sunmak suretiyleispatlamaya çalışmıştır. Bu çalışmada bu eserden hareketle İslâm düşünce tarihinderü’yetullah tartışmasının nedenleri, boyutları, konu hakkındaki müspet ve menfigörüş ve deliller tespit edilmeye çalışılacaktır.

Allah’ın âhiret âleminde gözlerlegörülüp görülemeyeceği meselesi II. (VIII). yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkmış ve uzunca bir dönem kelâm mezhepleriarasında tartışma konusu olmuştur. Âlimlerin bazıları Allah’ın âhiret âlemindemüminler tarafından görüleceğini fakat kâfirlerin bundan mahrum olacağını iddiaetmiştir. Bazılarıysa konuyla ilgili ayetleri farklı te’vil etmek suretiyle nebu dünyada ne de öteki dünyada Allah’ın görülmesinin mümkün olmadığı neticesineulaşmıştır. Bu görüş genellikle sıkı sıkıya bağlı oldukları tevhit ilkesietrafında görüşleri şekillenen Mu’tezile âlimleri tarafından benimsenmiştir. Mu’tezileAllah’ın görülemeyeceği yönündeki tespitlerini ortaya koymak üzere çeşitlieserler telif etmiştir. Bu eserlerden biri de ünlü Mu’tezile kelâmcısı KâdîAbdülcebbâr el-Hemedânî’nin (ö. 415/1025) el-Muğnî fî Ebvabi’t-Tevhîd ve’l-Adlisimli eseridir. O, bu eserinde Allah’ın görülmesinin mümkün olmadığını gerekakli gerekse nakli deliller ve konuyu somutlaştırıcı örnekler sunmak suretiyleispatlamaya çalışmıştır. Bu çalışmada bu eserden hareketle İslâm düşünce tarihinderü’yetullah tartışmasının nedenleri, boyutları, konu hakkındaki müspet ve menfigörüş ve deliller tespit edilmeye çalışılacaktır.
Osmanlı Devlet Teşkilâtında Yargının İdari Denetimi: Kadıasker Teftiş Örneği
Administrative Supervision of the Judiciary in the Ottoman State Organization: Inspection Example About Qadiasker
Yazar: Kılıç, Cihan
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Ottoman History,Qadiasker,Ilmiye,Ulama,Justice,Qadi ; Osmanlı Tarihi,Kadıasker,İlmiye,Ulema,Adalet

Adalet teşkilâtının düzenliişleyebilmesi, adaletin temini için gerekli şartların sağlanmasının yanı sıramuhtemel aksaklıklar ve bunlara bağlı olarak gelebilecek şikâyetlerin dikkatealınmasına bağlıdır. Osmanlı Devleti de adalet teşkilâtına önem vermiş devletinher tarafına yayılan kadılık teşkilâtı ve bir yönüyle üst mahkeme sayılan Dîvân-ıHümâyun ile adaleti tesis etmeye çalışmıştır. Adalet teşkilâtının iş veişlemlerini yerine getiren kadılar ile bu teşkilâtın insan kaynağını yetiştirmegörevini üstlenen medreseler, ilmiye teşkilâtı adı altında organize edilmiştir.İlmiye teşkilâtının iş ve işlemleri ise Kadıaskerler tarafından organizeedilmiştir. Kadıaskerler adalet sisteminin başında bulunsa da onların yaptığıfaaliyetler zaman zaman şikâyete konu olmuştur. Özellikle görevden ayrıldıktansonra veya haklarında şikâyet olması durumunda Kadıaskerlerin faaliyetlerigörevlendirilen üst düzey ulemâ tarafından tetkik edilmekte, haklarında mahkemekurulmaktadır. Bu çalışmada Rumeli Kadıaskeri hakkında merkezi yönetimtarafından görevlendirilen müfettişin gördüğü davalar konu edilmiştir.

Adalet teşkilâtının düzenliişleyebilmesi, adaletin temini için gerekli şartların sağlanmasının yanı sıramuhtemel aksaklıklar ve bunlara bağlı olarak gelebilecek şikâyetlerin dikkatealınmasına bağlıdır. Osmanlı Devleti de adalet teşkilâtına önem vermiş devletinher tarafına yayılan kadılık teşkilâtı ve bir yönüyle üst mahkeme sayılan Dîvân-ıHümâyun ile adaleti tesis etmeye çalışmıştır. Adalet teşkilâtının iş veişlemlerini yerine getiren kadılar ile bu teşkilâtın insan kaynağını yetiştirmegörevini üstlenen medreseler, ilmiye teşkilâtı adı altında organize edilmiştir.İlmiye teşkilâtının iş ve işlemleri ise Kadıaskerler tarafından organizeedilmiştir. Kadıaskerler adalet sisteminin başında bulunsa da onların yaptığıfaaliyetler zaman zaman şikâyete konu olmuştur. Özellikle görevden ayrıldıktansonra veya haklarında şikâyet olması durumunda Kadıaskerlerin faaliyetlerigörevlendirilen üst düzey ulemâ tarafından tetkik edilmekte, haklarında mahkemekurulmaktadır. Bu çalışmada Rumeli Kadıaskeri hakkında merkezi yönetimtarafından görevlendirilen müfettişin gördüğü davalar konu edilmiştir.
Silent Rules Research According to Tecvid Scholars by Gânim Kaddûrî Hamed (Ammân: Dâr-u Ammâr, 2007)
Silent Rules Research According to Tecvid Scholars by Gânim Kaddûrî Hamed (Ammân: Dâr-u Ammâr, 2007)
Yazar: Aydın, Halil İbarhim
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Dirasat,Tecvid,Ganim,Hamed,Kitap

Kur’ân’ın doğru bir şekilde okunmasını temin eden bir ilim olan tecvidin ilk vahiyden itibaren nasıl devam edegeldiği, sistemli bir ilim haline gelmesinden önceki durumu, ilmi bir disiplin olmasının ardındaki sebepler/amillerin neler olduğu, ilk ne zaman ilmi bir disiplin haline geldiği, ilk tecvid eseri ve sonrasındaki durumun mahiyeti ve tecvid ilminin günümüze kadarki seyri çalışmada titizlikle ele alınmıştır. Bu anlamda eser alanında yapılan ilk çalışmadır. Ğânim Kaddûrî’den evvel böyle bir çalışma yapılmamıştır. Zaten ileride izah edeceğimiz üzere böyle bir çalışma yapmasının sebebi de bu kadar önemli bir ilim alanında akademik camiada esaslı bir çalışma yapılmamış olmasıdır.

Kur’ân’ın doğru bir şekilde okunmasını temin eden bir ilim olan tecvidin ilk vahiyden itibaren nasıl devam edegeldiği, sistemli bir ilim haline gelmesinden önceki durumu, ilmi bir disiplin olmasının ardındaki sebepler/amillerin neler olduğu, ilk ne zaman ilmi bir disiplin haline geldiği, ilk tecvid eseri ve sonrasındaki durumun mahiyeti ve tecvid ilminin günümüze kadarki seyri çalışmada titizlikle ele alınmıştır. Bu anlamda eser alanında yapılan ilk çalışmadır. Ğânim Kaddûrî’den evvel böyle bir çalışma yapılmamıştır. Zaten ileride izah edeceğimiz üzere böyle bir çalışma yapmasının sebebi de bu kadar önemli bir ilim alanında akademik camiada esaslı bir çalışma yapılmamış olmasıdır.
İlk Dönem Tasavvuf Klasiklerinde Zühd Kavramı Üzerine
On the Concept of Zuhd in the Early  Sufi Classics
Yazar: Yalçınkaya, Arzu Eylül
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Tasavvuf,Zühd,Klasikler ; : Ṣūfism (Tasawwuf),Asceticism (Zuhd),Early sufi classics,The journey (Seyru Suluk)

Bu makalede ilk dönem tasavvuf klasiklerinde zühd kavramı üzerinde durulacaktır. Zühd kavramı sözlükte terk etmek ve yüz çevirmek gibi anlamlara gelirken tasavvuf ıstılâhında dünyadan yüz çevirmek ve nefsi mâsivâya yönelik ilgi ve sevgiden kurtarmak manasında kullanılmaktadır. Kur’ân-ı Kerîm ve sünnet zühdü tavsiye etmektedir. Hz. Peygamber’in hayatı zühd örnekleri ile dolu olduğu gibi konu ile ilgili birçok hadisi de bulunmaktadır. Bu konudaki hadislerin derlenmesi neticesinde kitâbü’z-zühd adı verilen eser türü ortaya çıkmıştır. Bu eserlerde zühd kavramı, manevi hayatın nihai hedefi olarak karşımıza çıkmaktadır. Sonrasında, sufi müellifler tasavvuf alanındaki ilk eserlerde zühd kavramına yer vermişlerdir. Ancak bu eserlerde zühd, mânevi yolculuğun son derecesi değil ancak seyrü sülûkün başlangıç mertebesi olarak ele alınmaktadır. Bu bağlamda Kur’an ve sünnet kaynaklı zühdün esaslarının sağlam bir şekilde tespit edilerek doğu ve batı kaynaklı mistik hareketlerden farklarının ortaya konulması önemli olduğu kadar, doğuş dönemi zühd ekollerinin ve tasavvuf klasiklerindeki zühd bölümlerinin incelenmesi de anlamıdır. Bu makalede ilk dönem tasavvuf klasiklerinde zühd kavramı incelenecektir. Böyle bir çalışma, zühd hareketinin tasavvuf ilmine kaynak teşkil ettiğini göstermesi ve zühdün tasavvufi yaşantıdaki fonksiyonunu anlamaya katkı sağlaması bakımından önemlidir.

In this article, the concept of asceticism (zuhd) in the early Sufi classics will be studied. The concept of zuhd (asceticism) means to abandon and turn away in the dictionary. The concept of zuhd is used in Sufi literature to turn away from the world and worldly desires. It has been suggested that the life of Islamic asceticism was influenced by the mystical teachings of other religions. The concept of zuhd has been criticized in various contexts as one of the reasons behind the backwardness of Islamic societies. However, the Qur'an and the Sunnah recommends the asceticism. The life of the Prophet is full of examples of zuhd, and there are many ḥadīths on the subject. As a result of the compilation of the ḥadīths on this subject, a kind of work called Kitāb al-Zuhd has emerged. In these works, the concept of zuhd appears as the ultimate goal of spiritual life. Afterwards, the Sufi writers included the concept of zuhd in the first works in the field of Sufism. In this context, it is necessary to reveal the basis of the understanding of zuhud in the Qur'an and Sunnah. Likewise, it is important to study zuhd schools and zuhd sections in Sufi classics. This study, which will examine the concept of zuhd in the early Sufi classics, is important in terms of contributing to the understanding of the function of zuhd in the Sufi life.