hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Spontan Fraktür Riskli Juvenil Osteoporoza Sahip Turner Sendromlu Olgu Sunumu
Case Report: Turner&#8217;s Syndrome with Juvenil Osteoporosis and Spontaneous Fracture Risk
Yazar: Türkyılmaz, Ayşegül Türkyılmaz; Oral, Diclehan; Sakar, Nafi; Budak, Turgay
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Juvenile Osteoporosis,Turner\'s Syndrome Chromosomal Analysis ; Juvenil Osteoporoz, Turner Sendromu, Kromozom Analizi.

Bu çalışmada, spontan fraktür riskli, juvenil osteoroporoza sahip, izokromozom taşıyıcısı Turner sendromlu olgu sunulmuştur. Büyüme ve gelişme geriliği ve primer amenore ön tanılarıyla Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Biyoloji Genetik laboratuarına gönderilen bu olguya kromozom analizi için periferik kan kültürü yöntemi uygulanmıştır. Ortalama 10 preparat hazırlanmıştır. Hazırlanan preparatlar Giemsa Bantlama Tekniği ile boyanarak incelemeye alınmıştır. Barr cisimciğide pozitif olan olguda, yapılan kromozom analizi sonucunda 46,X,i(X)(qter&rarr;q10::q10&rarr;qter) kromozom kuruluşu saptanmış ve Turner sendromu tanısı konulmuştur. Osteo-dansitometrik analize tabii tutulan L1, L2, L3, L4 Lumbar vertebralardan elde edilen sonuçların değerlendirilmesinde, (BMD) 0.592 g/cm&sup2; olup, WHO kriterlerine göre; kendi yaş grubuna göre (Z-skor: -2.7) %31 oranında kemik mineral yoğunluğu kaybı ile ileri derecede artmış spontan fraktür riskli Juvenil Osteoropoz olabileceği kanısına varılmıştır.

In this study, a case report is presented with Turner\'s Syndrome with isochromosome carrier, Juvenile Osteoporosis and spontaneous fracture risk. As regards the case, who was referred to Genetic laboratory of Medical Biology Department, Medical Faculty, Dicle University, with pre-diagnosis of growth and development retardation and primary amenore, on average 10 preparats were prepared after performing peripheric blood culture method for chromosomal analysis. The preparats were stained with Giemsa Banding Techniques , and were studied. As a result of chromosomal analysis of the case, whose X-chromatid was positive, the chromosom constitution was determined to be 46,X,i(X)(qter&rarr;q10::q10&rarr;qter) and diagnosed as Turner\'s Syndrome. In the assessment of the results obtained from lumbar vertebrae L1, L2, L3 and L4 which were subjected to osteo-densitometric analysis, BMD was found to be 0.592g/cm&sup2;and it was concluded that it might be Juvenil Osteoporosis with spontaneous fracture risk due to bone mineral density loss of 31% (Z-score: -27) according to WHO criteria.    Key words: Juvenile Osteoporosis,Turner\'s Syndrome Chromosomal Analysis
Radyoprotektif Etkili Ajanlar
Radioprotective Agents
Yazar: Kelle, İlker
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Radyasyon Hasarı, Radyoprotektif Etki, Arı Zehiri Bileşenleri. ; Radiation-Induced Damage, Radioprotective Activity, Bee Venom Components

1949 yılından bu yana, çalışmalar çeşitli kimyasal bileşiklerin radyasyon hasarına karşı koruyucu etkinliği üzerinde yoğunlaşmıştır. Thiol bileşikleri, -SH grubu içeren bileşikler, farklı farmakolojik ajanlar ve C vitamini ile WR-2721 gibi diğer ajanların ölümcül dozda radyasyona maruziyet öncesinde verilmeleri halinde mortalitede düşüş sağlayabildikleri görülmüştür. Son olarak bal arısı zehirinin ve bileşimindeki melittin ile histaminin radyasyondan kaynaklanan hasarı azaltmada değerli olabildiği gibi radyoterapiyle ilişkili yan etkilere karşı da profilaktik tedavi seçeneği sunduğu gösterilmiştir. Arı zehiri bileşenlerinin radyoprotektif etkilerini hematopoetik sistemi uyarmak suretiyle oluşturdukları düşünülmektedir.

Since1949, a great deal of research has been carried out on the radioprotective activity of various chemical substances. Thiol compounds, compounds which contain &ndash;SH radical, different classes of pharmacological agents and other compounds such as vitamine C and WR- 2721 have been shown to reduce mortality when administered prior to exposure to a lethal dose of radiation. Recently, honey bee venom as well as that of its components melittin and histamine have shown to be valuable in reduction of radiation-induced damage and also provide prophylactic alternative treatment for serious side effects related with radiotherapy. It has been suggested that the radioprotective activity of bee venom components is related with the stimulation of the hematopoetic system.
Temporomandibular Eklem Anatomisi Ve Rahatsızlıkları
Temporomandibular Joint Anatomy and Derangements
Yazar: Odabaş, Bahadır; Arslan, Seher Gündüz
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: TMJ, Disc Displacement, Occlusion ; Temporomandibular Eklem, Disk Deplasmanı,Okluzyon

Temporomandibular eklem (TME) dış kulak yolunun hemen önünde, temporal kemiğin altındaki mandibular fossa ile mandibula kondili arasında yer alan diartrodial bir eklemdir. Temporomandibular eklemin rotasyon (dönme) ve translasyon (kayma) hareketleri vardır. Genel nüfusun %30-50 sinde temporomandibular eklem kliği bulunur. TME kliği olan hastaların çoğunda belki değişik derecelerde disk deplasmanı vardır. Okluzyon-temporamandibular eklem-çiğneme kasları arasında uyumsuzluk olduğunda mutlaka doğal denge oluşur, ancak oluşan bu denge yapı taşlarında muhtemel bir değişiklik meydana getirir. Bu nedenle ortodontik tedavi planlamaları yapılırken kraniyomandibular sistemin fonksiyonu ve bu fonksiyona etkili etkenler göz önüne alınmalıdır.

Temporomandibular joint (TMJ) is a diartrodial joint which is located just before the outer ear way and between the mandibular fossa and mandibular condyle. TMJ has rotation and translation movements. Approximately the 30-50 percent of the population has joint click. Most of the patients which have TMJ click may suffer from disc displacement. By the presence of disharmony between TMJ and occlusion and masticatory muscles, natural balance disappears. Therefore the function of the craniomandibular system and the factors that affects dysfunction must be considered when treatment planning is built.
Gebelik diyabeti ve yenidogana etkisi
Gestational diabetes mellitus diagnosed in different periods of gestation and neonatal outcome
Yazar: Ayaz, Aqueela; Saeed, Shazia; Farooq, Mian Usman; Bahoo, Muhammad Luqman Ali; Hanif, Kashif
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Gestational diabetes mellitus; maternal outcome; neonatal outcome; period of diagnosis ; Gebelik diyabeti, anne sonuçları, bebek sonuçları, tanı dönemi

Amaç: Gebeligin farklı dönemlerinde gestasyonel diabet tanısı alan kadınlarda anne ve bebek sonuçlarını degerlendirmek    Gereç ve Yöntem: Bu tanımlayıcı gözlemsel çalısma Pakistan\'daki 1300 yataklı âBahawal Victoria Hastanesiâ Kadın-Dogum Kliniginde 1 Ocak-31 Aralık 2007 tarihleri arasında gerçeklestirildi. Oral glukoz tolerans testi sonucuna göre Ulusal Diabet Veri Grubu kriterlerine uyan 76 gebe kadın diabet tanısı aldı. Çalısma grubundaki hastalar gestasyonel diabetin (GDM) ilk tanı anındaki gebelik dönemine göre Grup A (gebelik haftası 13-23 arası), Grup B (24-30 haftalık gebelik) ve Grup C (31-36 haftalıkgebelik) olarak alt gruplara ayrıldı.    Bulgular: Toplam çalısma grubundan 19 (%25)\'u erken baslangıçlı GDM (13-23 hafta), 25 (%32.9)\'u 24-30 haftada, 32 (%42.1)\'i 31-36 haftada (geç baslangıçlı GDM idi. Erken baslangıçlı GDM\'li grupta gebelik ilintili hipertansiyon 5 (%26.3), polihidramniyos 5 (%26.3), insülin tedavisi 13 (%68.4)\'ünde görüldü ve bu oranlar diger dönemlerdeki hastalardan daha yüksekti (p

Objective: To evaluate the maternal and neonatal outcomes in women diagnosed as gestational diabetes mellitus (GDM) in different periods of pregnancy.    Materials and Methods: This descriptive observational study was carried out from 1st January 2007 to 31th December 2007 in the department of Obstetrics and Gynecology of a 1300 bedded tertiary care hospital &quot;Bahawal Victoria Hospital&quot; in Bahawalpur, Pakistan. Seventy six pregnant women met the inclusion criteria of diabetes diagnosed on the basis of the Oral glucose tolerance test (OGTT) according to the National Diabetic Data Group. The study subjects were divided on the basis of gestational age at the first time diagnosis of GDM in the current pregnancy into group A (gestational age 13-23 weeks), group B (24-30 weeks) and group C (31-36 weeks).    Results: Out of total study subjects, 19 (25%) were diagnosed as GDM between 13-23 weeks of gestation (early-onset), 25 (32.9%) between 24-30 weeks while 32 (42.1%) diagnosed in the gestational age of 31-35 weeks (late-onset). Pregnancy-induced hypertension 5 (26.3%), polyhydramnios 5 (26.3%) and insulin treatment 13 (68.4%) were higher in women with earlier GDM diagnosis (p
onuçları
Outcomes of the distal intraarticular humeral fractures treated by olecranon osteotomy
Yazar: Yılmaz, Erhan; Bulut, Mehmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Distal humerus, intraarticular fracture, surgical treatment, olecranon osteotomy, early mobilization. ; Distal humerus, eklem içi kırık, cerahi tedavi, olekranon osteotomisi, erken hareket

Amaç: Distal humerusun eklem içi kırıklarında olekranon osteotomisi yöntemiyle açık redüksiyon ve internal tesbit yapılan hastalarda tedavi sonuçlarının degerlendirilmesi.    Gereç ve yöntem: Distal humerusta eklem içi kırıgı olan 21 hastaya olekranon osteotomisi yapılarak açık redüksiyon ve internal tesbit uygulandı. Hastaların ortalama yası 41.6 yıl ortalama takip süresi 25.3 ay idi. Kırıkların tamamı AO/ASIF kırık sınıflandırma sistemine göre tip-C idi. Chevron tipi olekranon osteotomisi yapılan hastaların dördü hariç digerleri yaralanmadan sonraki ilk 12-24 saat içerisinde ameliyata alındı. Uygun aralıklarla hastaların fizik muayene ve radyolojik kontrolleri yapıldı.    Bulgular: Kırıkların tamamı ortalama 3.2 ayda kaynadı. Bayanlarda, 50 yasın altında, yaralanmayla ameliyata alınma arasındaki süre 12 saatin altında olan ve erken hareket baslanan hastalarda mükemmel ve iyi sonuçlar elde edildi. Komplikasyon olarak 2 (9.6%) hastada geçici unlar sinir nöropatisi, 2 (9.6%) hastada tesbit yetersizligi, 1 (4.8%) hastada heterotopik ossifikasyon, 1 (4.8%) hastada da olekranonda kaynamama görüldü. Kırıgın tipi (C1) ve yaralanmayla ameliyata alınma arasında geçen zaman (12 saat) mükemmel ve iyi fonksiyonel sonuçlar elde etmede ana belirleyici faktörlerdi.    Sonuçlar: Dikkatli ve titiz cerrahi teknik, stabil internal tesbit, cerrahi tecrübe ve ameliyat sonrası erken kontrollü hareket distal humerusun eklem içi kırıklarının basarılı sonuçları için kritik faktörlerdir.

Objectives: To evaluate the management and outcome of intraarticular fractures of the distal humerus treated by open reduction and internal fixation using the olecranon osteotomy technique.    Materials and methods: Twenty-one patients with intraarticular fractures of the distal humerus were treated by open reduction and internal fixation. The mean age of the patients was 41.6 years and the mean follow-up period was 25.3 months. All fractures were type C according to the AO/ASIF fracture classification system. Chevron type olecranon osteotomy was performed within 12- 24 h after the injury in all cases but 4 of them. Physical and radiological examination of patients with the appropriate range checks were made.    Results: All fractures united within average duration of 3.2 months. Excellent or good results were found in patients less than 50 years-old, in women, when passing time from injury to surgery was within 12 hours and when early mobilization was achieved. The complications were seen as 2 (9.6%) transient neuropraxia of the ulnar nerve, 2 (9.6%) failure of fixation, 1 (4.8%) heterotopic ossification and 1 (4.8%) olecranon non-union. Fracture type (C1) and time from occurrence of injury to surgery (
Benign prostat hiperplazili hastalarda mesane çıkım obstrüksiyonu üreteral orifisler arasındaki mesafeyi etkiler mi?
Benign prostat hiperplazili hastalarda mesane çıkım obstrüksiyonu üreteral orifisler arasındaki mesafeyi etkiler mi?
Yazar: Özden, Cüneyt; Gökkaya, Cevdet Serkan; Güzel, Özer; Deren, Tagmaç; Özdal, Özdem Levent; Memis, Ali
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Benign prostat hiperplazisi, Doppler ultrasonografi, Mesane çıkım obstrüksiyonu

Amaç: Benign prostat hiperplazili (BPH) hastalarda mesane çıkım obstrüksiyonuna (MÇO) bağlı olarak mesanede birçok morfolojik değişiklikler ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada BPH’lı hastalarda üreteral orifisler arasındaki interüreterik mesafe (İÜM) ile MÇO arasındaki ilişki değerlendirildi. Gereç ve yöntem: Çalışmaya poliklinimize alt üriner sistem şikayetleri ile başvuran 37 hasta dahil edildi. Hastalar üroflowmetrik maksimal akım hızına (Qmax) göre 2 gruba ayrıldı. 1 grubu Qmax  15 ml/sn olan 19 hasta oluşturdu. Hastaların İÜM ölçümleri Doppler ultrasonografi ile yapıldı. Bulgular: Her iki grup arasında ortalama yaş ve prostat volümleri bakımından anlamlı fark yoktu. 1. grubdaki hastalarda ortalama İÜM 32.7±5.4 mm iken 2. grubdaki hastalarda ortalama İÜM 31.5±5.1 mm olarak tespit edildi. Her iki grup arasında İÜM bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Sonuç: Elde ettiğimiz veriler BPH’li hastalarda Doppler ultrasonografi ile ölçülen İÜM ve MÇO arasında anlamlı bir ilişki olmadığını gösterdi

Objectives: Many morphological changes occur in the bladder due to bladder outlet obstruction (BOO) in patients with benign prostate hyperplasia (BPH). In the present study we evaluated the relationship between interureteric distance (IUD) of the orifices and BOO in BPH patients.    Materials and methods: Thirty-seven consecutive patients with lower urinary tract symptoms at the urology polyclinic included in the study. Patients divided into 2 groups according to maximal flow rate (Qmax). The first group constituted of 18 patients with Qmax < 15ml/s and the second group constituted of 19 patients Qmax > 15ml/s. The IUD measurement was performed with Doppler ultrasonography.    Results: There was no significant difference between the groups regarding mean age and prostate volume. Mean IUD in the first group was 32.7&plusmn;5.4 mm and mean IUD in the second group was 31.5&plusmn;5.1 mm. There was no statistically significant difference between the groups regarding the IUD.    Conclusions: Data obtained from the study revealed that measurement of IUD with Doppler ultrasonography not significantly related to BOO.    Keywords: Benign prostate hyperplasia, bladder outlet obstruction, doppler ultrasonography
Kırk bes yas ve üstü kadınlarda osteoporoz risk faktörleri
Osteoporosis risk factors in the women over 45-years old
Yazar: Pınar, Gül; Pınar, Tevfik; Dogan, Nevin; Karahan, Azize; Algıer, Lale; Abbasoglu, Aysel; Kuscu, Esra
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Osteoporosis, Risk factors, Menopause, Women over 45 years. ; Osteoporoz, Risk faktörleri, Menopoz, 45 yas ve üstü kadınlar

Amaç: Tüm dünyada nüfusun yaslanması ile birlikte osteoporozun sosyal ve ekonomik yükü artmaktadır. Osteoporoza ve osteoporotik kırıklara karsı önlem alabilmenin ilk kosulu osteoporoz risk faktörleri hakkında saglık personeli ve bireylerin farkındalık bilincinin olusmasıdır. Çalısmamızda Baskent Üniversitesi Menopoz Poliklinigi\'nde 45 yas ve üstü kadınlarda osteoporoz risk faktörlerinin saptanması amaçlanmıstır.    Gereç ve Yöntem: Çalısmaya 45 yas ve üstü 272 postmenapozal kadın alındı ve içlerinden lumbar ve femur boynu kemik yogunlugu -2.5 SD altında olan 146 osteoporotik hastada risk faktörleri arastırıldı.    Bulgular: Kadınların yas ortalaması 53.9&plusmn;8.3 yıl idi (45-82) %87.9\'u evli ve %55,1\'i lise ve üzeri egitime sahipti. Kadınların %68.8\'i menopoza girmistir. Osteoporoz tanısı alanların oranı %53,7\'dir. Ailesinde osteoporoz öyküsü (%60,8), ailesinde minör travmaya baglı kırık öyküsü (%69,8), kendinde düsme ve çarpmaya baglı kırık öyküsü olanlarda (%71,0), osteoporoz dısında kronik hastalıgı olan (%59,9), düzenli ilaç kullanan (%61,0), uzun süre yataga bagımlı olan (%67,3), 3 cm ve üzerinde boyda kısalma (%77,3) sırt-bel agrısı (%61,1) ve sırtta kamburlasması olanlarda (%70,9) osteoporoz daha sık idi (p5 olanlarda osteoporoz görülme sıklıgı da artmıs bulundu (p

Aim: The social and economic burden of osteoporosis is increasing worldwide, as the population ages. The clinical evaluation of osteoporosis in clinical practise is depend on the avareness of patients and health staff. The aim of this study was to determine osteoporosis risk factors on the female patients over 45-year old admitted to the menopauses outpatient clinic at Baskent University.    Materials and methods: A total of 272 patient over 45 years of age with the complaint of menopause were included and Osteoporosis risk factors of 146 women who had lumbar and femoral neck bone density of
gretim elemanlarının teknolojiye iliskin tutumlarının CHAID analizi ile incelenmesi
Investigation of attitudes regarding technology in teaching staff members
Yazar: Satıcı, Ömer; Akkus, Zeki; Alp, Aykut
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Technology, attitudes, CHAID, Faculty of Medicine, academic staff. ; Teknoloji, tutum, CHAID, Tıp Fakültesi, Ögretim üyesi

Amaç: Bu çalısmada, 2005-2006 ögretim yılında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Ögretim elemanlarının genel olarak teknolojiye iliskin tutumlarının incelenmesi amaçlanmıstır. Arastırma, ögretim elemanlarının teknolojiye yönelik tutumlarının, degisik özelliklerinden nasıl etkilendigini tanımlamaya yönelik bir çalısmadır.    Gereç ve Yöntem: Çalısmamıza 224 kisi alındı. Bunların 68\'i Profesör , 40\'ı Doçent, 44\'ü Yardımcı Doçent, 58\'i Arastırma Görevlisi ve 14\'ü uzmandır. Çalısmamızda bagımlı degiskenlere hangi tutum degiskenlerinin nasıl baglandıgı tespit edildi. Tutumları farklılastıran maddelerin ortaya çıkması amaçlandı. Tutum maddeleri için likert tipinde form uygulandı.    Bulgular: Ögretim üyelerinin teknoloji fuarlarına katılma istegi tutumları farklı oldu. Arastırma görevlileri diger ünvanlara göre daha olumlu tutum takınmıslardır. Teknoloji fuarlarına katılmakta kararsız kalan ögretim üyeleri, alanlarında yeni ögretim teknolojisinin uygulanmasını istedikleri gözlendi. Baglı bulundukları bölüm, teknolojinin insanın yerini alacagı konusundaki tutumlarını belirledi. Ögretim üyelerinin, &quot;teknolojinin insanın yerini alacagına dair&quot; görüse kararsız kaldıkları söylenebilir. Bu maddeye hiç katılmayan kisilerin cerrahi bilimlerde yogunlastıgı gözlendi.    Sonuç: Genel olarak ögretim üyeleri teknolojiye karsı olumlu tutum sergilemektedir.

Aim: In this study, the attitudes of teaching staff of Faculty of Medicine, Dicle University, in the 2005-2006 academic year about technology was intended to be examined. This research is a study on how teaching staff are affected with their different characteristics.    Materials and Methods: Our study 224 persons were taken. Of the persons, 68 were professor, 40 were Assoc Professor, 44 were Assistant Professors, 58 were research assistants and 14 were expert. In our study, how the attitude variables were connected to the dependent (target) variables was determined. The emergence of attitudes of different items has been intended to be studied on. Likert type form was applied for attitude items.    Results: The attitudes on the wish of the teaching staff to join technology fairs were found to be different. Research assistants were found to have positive attitudes compared to the higher rank teaching staff. It was seen that the teaching staff who were indecisive to join the technological fairs wanted new instructive technologies to be used in their areas. Their departments determined their attitudes. It can be said that the teaching staff are indecisive about the opinion that &lsquo;technology will take place of human beings\'. It was found that the ones who did not agree with this item were mostly from Surgery Department.    Conclusion: In general, the academic staff have positive attitudes towards technology.
Huzurevinde yasayan yaslılarda özbakım gücü ve yasam doyumu arasındaki ilişki
The relation between the self care strength and life satisfaction of the elderly living in nursing home
Yazar: Altay, Birsen; Avcı, İlknur Aydın
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Elderly, nursing home, self-care agency, life Satisfaction ; Yaslı, huzur evi, özbakım gücü, yasam Doyumu

Amaç: Bu çalısma huzurevinde yasayan yaslılarda Özbakım Gücü ve Yasam Doyumları arasındaki iliskiyi ve etkileyen bireysel faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıstır.    Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel türdeki bu arastırma Aralık 2007-Ocak 2008 tarihleri arasında Samsun huzurevinde yapılmıs olup, örnekleme 56 yaslı alınmıstır. Verilerin toplanmasında soru formu ile Özbakım Gücü Ölçegi (ÖGÖ) ve Yasam Doyum Ölçegi (YDÖ) kullanılmıstır. ÖGÖ\'den alınacak minimum puan 35, maksimum puan 140\' dır. YDÖ ölçeginden alınan 7 puan ve altının düsük, 13 puan ve üstü yüksek yasam doyumunu göstermektedir. Verilerin degerlendirilmesinde yüzdelik, ortalama, Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis Varyans Analizi kullanılmıstır.    Bulgular: Huzur evinde kalan yaslıların ÖGÖ puan ortalaması 86.4 &plusmn;18.8, YDÖ puan ortalaması 20.3 &plusmn; 5.9 olarak yüksek bulunmustur. ÖBÖ orta-lise mezunlarında, uyku sorunu olmayanlarda ve huzur evinde kalmaktan memnun olanlarda yüksek bulunmustur. Yasam doyumu ise günlük islerini kendi kendilerine yapabilenlerde ve uyku sorunu olmayanlarda yüksek bulunmustur.    Sonuç: Yasam doyumu ile öz bakım gücü arasında pozitif yönde anlamlı iliski bulunmustur. ÖGÖ arttıkça yasam doyumu da artacaktır.

Objectives: This research has been made to examine the relation between the self care strength and the life satisfaction of the elderly living in the nursing home and factors that affect.    Material and methods: Descriptive and cross-sectional type of this study was performed in nursing home in Samsun between December 2007-0ctaber 2008. The sample consist of 56 elderly. The data were collected by Self Care Agency Scale (SCAS) and The Satisfaction With Life Scale (SWLS). SCAS minimum score is 35 and maximum is 140. If the SWLS index is less than 7, it means it is low but, if it is more than 13 this means it is high SWLS in fact. For evaluation, t test, Mann-Whitney U test and Kruskall Wallis analysis were performed.    Results: It was found that SCAS form of the elderly the mean score was 86.4 &plusmn;18.8. SWLS form the mean score was 20.3 &plusmn; 5.9. _t can be said that they are higher than mean level. Self-care strength is high those graduated from high school and in individual who are between the rest not problem and to be satisfaction of living in the nursing home. Life Satisfaction was found to be high those the rest not problem and who do not depend on anybody else while doing their daily activity. Conclusion: There is a strong positive relationship between the self-care strength of the elderly individual and their life satisfaction.