hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KRİPTOJENİK KARACİĞER SİROZU - PERNİSİYÖZ ANEMİ BİRLİKTELİĞİ
KRİPTOJENİK KARACİĞER SİROZU - PERNİSİYÖZ ANEMİ BİRLİKTELİĞİ
Yazar: Pınarbaşı, Binnur; İbrişim, Duygu; Güllüoğlu, Mine; Demir, Kadir; Kaymakoğlu, Sabahattin; Çakaloğlu, Yilmaz; Mungan, Zeynel; Coşan, Fulya
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Megaloblastik anemi, pernisiyöz anemi, pansitopeni, hipersplenizm, siroz

Karaciğer sirozunda hipersplenizme bağlı olarak değişik derecede sitopeniler görülebilir. Ancak ağır pansitopeni mutad değildir. Bu durumda kemik iliğini infiltre eden hastalıklar ile birlikte, pansitopeniyle seyreden pernisyöz anemi de ayırıcı tanıda akla gelmelidir. Literatürde kronik karaciğer hastalığı (primer biliyer siroz, otoimmün hepatit vb) ile pernisyöz anemi birlikteliği, vaka sunumları şeklinde bildirilmiştir. Bu yazıda, ağır pansitopeni ile başvuran ve kriptojenik siroz olduğu saptanan pernisyöz anemili bir vaka sunulmuştur.

Karaciğer sirozunda hipersplenizme bağlı olarak değişik derecede sitopeniler görülebilir. Ancak ağır pansitopeni mutad değildir. Bu durumda kemik iliğini infiltre eden hastalıklar ile birlikte, pansitopeniyle seyreden pernisyöz anemi de ayırıcı tanıda akla gelmelidir. Literatürde kronik karaciğer hastalığı (primer biliyer siroz, otoimmün hepatit vb) ile pernisyöz anemi birlikteliği, vaka sunumları şeklinde bildirilmiştir. Bu yazıda, ağır pansitopeni ile başvuran ve kriptojenik siroz olduğu saptanan pernisyöz anemili bir vaka sunulmuştur.
PNÖMOMEDİASTİNUM: 2 YAŞINDA BİR KIZ ÇOCUKTA ASTIMIN ALIŞILMAMIŞ VE NADİR BİR KOMPLİKASYONU OLARAK BİR OLGU SUNUMU VE LİTERATÜRÜN GÖZDEN GEÇİRİLMESİ
PNÖMOMEDİASTİNUM: 2 YAŞINDA BİR KIZ ÇOCUKTA ASTIMIN ALIŞILMAMIŞ VE NADİR BİR KOMPLİKASYONU OLARAK BİR OLGU SUNUMU VE LİTERATÜRÜN GÖZDEN GEÇİRİLMESİ
Yazar: Keskin, Özlem; Can, Mevlüt; Şekerel, Bülent; Ercan, Hülya; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Allerji, astım, çocuk, pnomoperikardiyum

Çocuklu çağında izole pnomomediastinum veya pnomotoraksa göre pnomoperikardiyum nadir görülen bir komplikasyondur. Kardiak tamponat gibi hemodinamiğin ani olarak bozulabileceği komplikasyonlar açısından çok iyi izlenmesi gerekir. Astım tanısı almış hastalarda pnomoperikardiyum nadir ancak önemli bir komplikasyondur. Bu olguda, 2 yaşında bir erkek hastada yumurta allerjisine bağlı akut astım atağı tanısının ilk kez solunum sıkıntısı ve pnomoperikardium ile ortaya çıkması sunulmaktadır.

Çocuklu çağında izole pnomomediastinum veya pnomotoraksa göre pnomoperikardiyum nadir görülen bir komplikasyondur. Kardiak tamponat gibi hemodinamiğin ani olarak bozulabileceği komplikasyonlar açısından çok iyi izlenmesi gerekir. Astım tanısı almış hastalarda pnomoperikardiyum nadir ancak önemli bir komplikasyondur. Bu olguda, 2 yaşında bir erkek hastada yumurta allerjisine bağlı akut astım atağı tanısının ilk kez solunum sıkıntısı ve pnomoperikardium ile ortaya çıkması sunulmaktadır.
POSTMENOPOZAL UTERUS KANAMALARINDA TRANSVAJİNAL ULTRASONOGRAFİ, SONOHİSTEROGRAFİ VE HİSTEROSKOPİ KULLANIMININ TANISAL DEĞERİ
POSTMENOPOZAL UTERUS KANAMALARINDA TRANSVAJİNAL ULTRASONOGRAFİ, SONOHİSTEROGRAFİ VE HİSTEROSKOPİ KULLANIMININ TANISAL DEĞERİ
Yazar: Çetin, Ahmet; Görgen, Ahmet; Dane, Cem; Öztürk, Selda; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Postmenopozal kanama, histeroskopi, sonohisterografi, transvaginal ultrasonografi

Amaç: Postmenopozal kanamalarda transvaginal ultrasonography (TVS) sonohisterografi ve histereskopinin tanı koymada yararlı olup olmadığının araştırılması. Gereç ve yöntem: Prospektif olarak yapılan bu çalışmada 50 hastaya transvajinal ultrasonografi, sonohisterografi ve histeroskopi uygulanmıştır. Tüm tanılar histeroskopi sonrasında yapılan biyopsi sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Bulgular: Tüm endometrial lezyonlar gözönüne alındığında endometriumda patoloji saptamada sensitivitesi TVS, sonohisterografi ve histeroskopi için % 100, spesifisite TVS ve sonohisterografi için % 76, histeroskopi için % 100, TVS ve sonohisterografi için % 89, histeroskopi için % 100 bulunmuştur. Sonuç: Sonohisterografi en az TVS kadar postmenopozal kanamalarda endometrial patolojilerde değerlidir.

Amaç: Postmenopozal kanamalarda transvaginal ultrasonography (TVS) sonohisterografi ve histereskopinin tanı koymada yararlı olup olmadığının araştırılması. Gereç ve yöntem: Prospektif olarak yapılan bu çalışmada 50 hastaya transvajinal ultrasonografi, sonohisterografi ve histeroskopi uygulanmıştır. Tüm tanılar histeroskopi sonrasında yapılan biyopsi sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Bulgular: Tüm endometrial lezyonlar gözönüne alındığında endometriumda patoloji saptamada sensitivitesi TVS, sonohisterografi ve histeroskopi için % 100, spesifisite TVS ve sonohisterografi için % 76, histeroskopi için % 100, TVS ve sonohisterografi için % 89, histeroskopi için % 100 bulunmuştur. Sonuç: Sonohisterografi en az TVS kadar postmenopozal kanamalarda endometrial patolojilerde değerlidir.
SPONTAN İNTRAKRANİYAL HİPOTANSİYON
SPONTAN İNTRAKRANİYAL HİPOTANSİYON
Yazar: Kenangil, Gülay; Forta, Hulki; Necioğlu, Dilek; İsmihanoğlu, Burcu; Çelik, Münevver; Kenangil, Gülay; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: ortostatik başağrısı, intrakraniyal hipotansiyon

Spontan intrakraniyal hipotansiyon (SIH) herhangi bir ciddi travma veya lomber ponksiyon yapılma öyküsü olmayan vakalarda, ortostatik başağrısı ve düşük Beyin Omurilik Sıvısı (BOS) basıncı ile karakterize, nadir görülen bir tablodur. Tanı postural başağrısının tanınması ve tipik olarak MRG' de pakimeningial yaygın kontrast tutulumu, subdural sıvı birikimleri ve beynin aşağıya doğru yer değiştirmesi bulgularının izlenmesi ile konur. Vakaların çoğunda SIH nedeni BOS kaçışlarıdır. BOS kaçışının tam olarak nedeni bilinmemektedir. Ancak 2 faktör sorumlu tutulur. Birincisi küçük travmalar, ikincisi ise dural kesenin bölgesel güçsüzlüğüdür. Tedavide yatak istirahati çok önemlidir. Yanıtsız vakalarda epidural kan yamaları ya da nadiren cerrahi kullanılmaktadır

Spontan intrakraniyal hipotansiyon (SIH) herhangi bir ciddi travma veya lomber ponksiyon yapılma öyküsü olmayan vakalarda, ortostatik başağrısı ve düşük Beyin Omurilik Sıvısı (BOS) basıncı ile karakterize, nadir görülen bir tablodur. Tanı postural başağrısının tanınması ve tipik olarak MRG' de pakimeningial yaygın kontrast tutulumu, subdural sıvı birikimleri ve beynin aşağıya doğru yer değiştirmesi bulgularının izlenmesi ile konur. Vakaların çoğunda SIH nedeni BOS kaçışlarıdır. BOS kaçışının tam olarak nedeni bilinmemektedir. Ancak 2 faktör sorumlu tutulur. Birincisi küçük travmalar, ikincisi ise dural kesenin bölgesel güçsüzlüğüdür. Tedavide yatak istirahati çok önemlidir. Yanıtsız vakalarda epidural kan yamaları ya da nadiren cerrahi kullanılmaktadır
KAPTOPRİL RENOGRAFİ VE RENALVEN RENİN ÖRNEKLEMESİNİN RENOVASKÜLER HİPERTANSİYONU GÖSTERMESİNE RAĞMEN RENALARTER ANJİYOGRAFİSİ NORMAL BULUNAN BİR HİPERRENİNEMİK HİPERTANSİYON OLGUSU
KAPTOPRİL RENOGRAFİ VE RENALVEN RENİN ÖRNEKLEMESİNİN RENOVASKÜLER HİPERTANSİYONU GÖSTERMESİNE RAĞMEN RENALARTER ANJİYOGRAFİSİ NORMAL BULUNAN BİR HİPERRENİNEMİK HİPERTANSİYON OLGUSU
Yazar: Yıldız, Alaattin; Mert, Meral; Kubat Üzüm, Ayşe; Özbey, Neşe; Aral, Ferihan; Alpay, Nilüfer; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Hiperreninemik hipertansiyon, kaptopril renografi, renal ven renin örneklemesi

Hiperreninemik hipertansiyon, yüksek reninli esansiyel hipertansiyon ile benzer bir biyokimyasal profil gösterirse de, sekonder hipertansiyona yol açan bir grup hastalığı ifade eder. Bu yazıda anormal kaptopril renografi ve anormal renal ven renin örneklemesine rağmen renal arter angiografisi normal bulunan hiperreninemik hipertansiyonlu bir olgu sunuldu. Ayırıcı tanıda bu testleri değerlendirmedeki güçlükler tartışıldı.

Hiperreninemik hipertansiyon, yüksek reninli esansiyel hipertansiyon ile benzer bir biyokimyasal profil gösterirse de, sekonder hipertansiyona yol açan bir grup hastalığı ifade eder. Bu yazıda anormal kaptopril renografi ve anormal renal ven renin örneklemesine rağmen renal arter angiografisi normal bulunan hiperreninemik hipertansiyonlu bir olgu sunuldu. Ayırıcı tanıda bu testleri değerlendirmedeki güçlükler tartışıldı.
İSTANBUL'DA ADLİ TIP BAKIŞI İLE YAŞLI ÖLÜMLERİ VE ÖZELLİKLERİ
İSTANBUL'DA ADLİ TIP BAKIŞI İLE YAŞLI ÖLÜMLERİ VE ÖZELLİKLERİ
Yazar: Aliustaoğlu, Süheyla; Yazıcı, Yüksel; İnce, Nurhan; İnce, Haluk; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Yaşlı, adli, ateşli silah, otopsi

Amaç: Türkiye’de sosyokültürel ve demografik değişime bağlı olarak şiddet türlerinde farklılıklar ortaya çıkmaktadır. Yaşlıya yönelik şiddet, bunlardan en dikkat çekenidir. Bu çalışmanın amacı, İstanbul’da, 65 ve üzeri yaş grubundaki insanlarda, adli olgu niteliğindeki ölümlerin durumunu, ölüm nedenlerini ve ölüme neden olan şiddetin yıllara göre değişimini ortaya koymaktır. Gereç ve yöntem: Çalışma tanımlayıcı epidemiyolojik yöntemle yapılmıştır. Adalet Bakanlığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi’nde, 1996 ile 2001 yılları arasında yapılan, 17015 adli nedenli otopsiden, yaşı 65 ve üzeri olan 1326 olgu çalışma grubunu oluşturmuştur. Bulgular: 17015 otopsinin %7,8 (n. 1326)’i 65 yaş ve üzerinde bulunmuştur. Olay yeri incelemesine göre 1996 yılında toplamda % 1,9 olan ateşli silah yaralanmaları sonucu ölüm, 2001 yılında %4,0’a yükselmiştir. Kesici delici alet yaralanmaları sonucu ölüm oranlarındaki değişim sırasıyla %1,9 ve % 4,3 ‘dür. Sonuç: Türkiye’de 65 yaş üstü nüfus, 25 yıl sonra 12,1 milyon’a ulaşacaktır. Ailenin güçlendirilmesi ve ekonomik açıdan desteklenmesi, yaşlıların insani ölçülerde yaşaması, evde bakımın bir ölçüde temin edilebilmesi için gerekli düzenlemeler gerekmektedir.

Amaç: Türkiye’de sosyokültürel ve demografik değişime bağlı olarak şiddet türlerinde farklılıklar ortaya çıkmaktadır. Yaşlıya yönelik şiddet, bunlardan en dikkat çekenidir. Bu çalışmanın amacı, İstanbul’da, 65 ve üzeri yaş grubundaki insanlarda, adli olgu niteliğindeki ölümlerin durumunu, ölüm nedenlerini ve ölüme neden olan şiddetin yıllara göre değişimini ortaya koymaktır. Gereç ve yöntem: Çalışma tanımlayıcı epidemiyolojik yöntemle yapılmıştır. Adalet Bakanlığı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi’nde, 1996 ile 2001 yılları arasında yapılan, 17015 adli nedenli otopsiden, yaşı 65 ve üzeri olan 1326 olgu çalışma grubunu oluşturmuştur. Bulgular: 17015 otopsinin %7,8 (n. 1326)’i 65 yaş ve üzerinde bulunmuştur. Olay yeri incelemesine göre 1996 yılında toplamda % 1,9 olan ateşli silah yaralanmaları sonucu ölüm, 2001 yılında %4,0’a yükselmiştir. Kesici delici alet yaralanmaları sonucu ölüm oranlarındaki değişim sırasıyla %1,9 ve % 4,3 ‘dür. Sonuç: Türkiye’de 65 yaş üstü nüfus, 25 yıl sonra 12,1 milyon’a ulaşacaktır. Ailenin güçlendirilmesi ve ekonomik açıdan desteklenmesi, yaşlıların insani ölçülerde yaşaması, evde bakımın bir ölçüde temin edilebilmesi için gerekli düzenlemeler gerekmektedir.
HEMATOPOETİK KÖK HÜCRE NAKLİ VE SİTOMEGALOVİRÜS İNFEKSİYONU: DEĞİŞEN KLİNİK, TANI VE TEDAVİ
HEMATOPOETİK KÖK HÜCRE NAKLİ VE SİTOMEGALOVİRÜS İNFEKSİYONU: DEĞİŞEN KLİNİK, TANI VE TEDAVİ
Yazar: Arpacı, Erkan; Kalayoğlu Beşışık, Sevgi; Arpacı, Erkan; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Kök hücre nakli, sitomegalovirüs, gansiklovir

Sitomegalovirus (CMV) enfeksiyonu hematopoetik kök hücre naklinden sonra morbidite ve mortalitenin önemli bir nedeni olarak yer almaktadır. Günümüzde CMV patogenezinin anlaşılması ve gelişen modern laboratuvar teknikleri ile virüsün erken tespiti ve uygun antiviral ile tedavisinde önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. CMV infeksiyonu için yüksek riskli kök hücre alıcılarının belirlenmesi ve bunların gansiklovir ile profilaktik olarak (nakilden sonra engrafmandan başlayarak 100.güne kadar) veya preemptif (CMV infeksiyonu tespit edildikten sonra hastalığın gelişmesinin önlenmesi) tedavisi bu yazıda önemli çalışmalar ışığında özetlenmiştir.

Sitomegalovirus (CMV) enfeksiyonu hematopoetik kök hücre naklinden sonra morbidite ve mortalitenin önemli bir nedeni olarak yer almaktadır. Günümüzde CMV patogenezinin anlaşılması ve gelişen modern laboratuvar teknikleri ile virüsün erken tespiti ve uygun antiviral ile tedavisinde önemli ilerlemeler kaydedilmiştir. CMV infeksiyonu için yüksek riskli kök hücre alıcılarının belirlenmesi ve bunların gansiklovir ile profilaktik olarak (nakilden sonra engrafmandan başlayarak 100.güne kadar) veya preemptif (CMV infeksiyonu tespit edildikten sonra hastalığın gelişmesinin önlenmesi) tedavisi bu yazıda önemli çalışmalar ışığında özetlenmiştir.
KARŞI YERLEŞİMLİ Z-PLASTİ İLE YARIK AYAK ONARIMI
KARŞI YERLEŞİMLİ Z-PLASTİ İLE YARIK AYAK ONARIMI
Yazar: Sönmez Ergün, Selma; Öztürk, Kahraman; Sönmez Ergun, Selma; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Yarık ayak,cerrahi tedavi, karşı yerleşimli Z-plasti

Yarık ayak klinik olarak, basit cilt yarığından ayağın santral yerleşimli parmaklarının yokluğuna dek çeşitlilik gösterebilmektedir. Tipik olan formunda I. ve V. parmaklar mevcut olup bu parmaklar arasında kalan parmakların bir ya da daha fazlası mevcut değildir. Olgular cerrahi olarak tedavi edilmezlerse ayaklarda zamanla kerpetene benzer bir görünüm oluşur. Cerrahi tedavide amaç; yarığı belli seviyelere dek kapatmak, simetrik bir ayak oluşturmak ve I. ve V. parmakların pozisyonlarını korumasını sağlayarak valgus deformitesini önlemektir. Bu sunumda, bir ayağında santral yerleşimli üç parmağı, diğer ayağında ise santral yerleşimli iki parmağı olmayan ve iki taraflı yarık ayak deformitesi “double opposing z-plasty” yöntemini kullanılarak düzeltme yapılan olgu sunulmaktadır.

Yarık ayak klinik olarak, basit cilt yarığından ayağın santral yerleşimli parmaklarının yokluğuna dek çeşitlilik gösterebilmektedir. Tipik olan formunda I. ve V. parmaklar mevcut olup bu parmaklar arasında kalan parmakların bir ya da daha fazlası mevcut değildir. Olgular cerrahi olarak tedavi edilmezlerse ayaklarda zamanla kerpetene benzer bir görünüm oluşur. Cerrahi tedavide amaç; yarığı belli seviyelere dek kapatmak, simetrik bir ayak oluşturmak ve I. ve V. parmakların pozisyonlarını korumasını sağlayarak valgus deformitesini önlemektir. Bu sunumda, bir ayağında santral yerleşimli üç parmağı, diğer ayağında ise santral yerleşimli iki parmağı olmayan ve iki taraflı yarık ayak deformitesi “double opposing z-plasty” yöntemini kullanılarak düzeltme yapılan olgu sunulmaktadır.
UZAMIŞ HEMOLİZ VE AKUT BÖBREK YETERSİZLİĞİ İLE PREZENTE OLAN BİR BAKIR SULFAT ZEHİRLENMESİ OLGUSU
UZAMIŞ HEMOLİZ VE AKUT BÖBREK YETERSİZLİĞİ İLE PREZENTE OLAN BİR BAKIR SULFAT ZEHİRLENMESİ OLGUSU
Yazar: Kayacan, Seyit Mehmet; Vatansever, Sezai; Akkaya, Vakur; Erk, Osman; Tükek, Tufan; Kılıçaslan, İşın; Yıldız, Alaattin; Güler, Kerim; Kayacan, Seyit; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Bakır sulfat, zehirlenme, akut böbrek yetersizliği

Bakır sulfat, sebzelerin, meyvelerin ve tahıl ürünlerinin bakteriyel ve fungal hastalıklarının kontrolü için kullanılan bir fungusiddir. Çok küçük miktarları dahi toksiktir. Akut toksisitesinde hemolitik anemi, akut tubuler nekroz, hepatotoksisite ve rabdomyoliz gelişir. Ellibeş yaşında bir erkek hasta midede yanma, bulantı, kusma ve epigastrik ağrı yakınmaları ile başvurdu. İntihar amacıyla oral bakır sulfat alımına bağlı hemolitik anemi, akut böbrek yetersizliği, hepatotoksisite (sadece artmış AST) ve rabdomyoliz saptandı. İdrar miktarı 3-4 L/gün olarak seyretti. D-penisilamin (900 mg/gün) başlandı. Metabolik asidoz kaydedildi. Yirmi günde 9 kez hemodiyaliz uygulandı. Serum ve idrarda artmış bakır düzeyleri ve yüksek methemoglobinemi düzeylerinde yavaş yavaş azalma gözlendi (210 µg/dl→92 µg/dl, 98 µg/24 saat →62 µg/24 saat, 2,1%→1,6%, sırasıyla). İdrardaki ürik asid, fosfor ve bikarbonat düzeyleri normaldi. Hemolizin 15. gününden itibaren gerilemeye başlayan anemi 30.günde tamamen düzeldi. Azot retansiyonunun üçüncü haftanın sonunda da gerilememesi üzerine böbrek biyopsisi yapıldı. Akut tubuler nekroz gösterildi. Böbrek fonksiyonu 30. günde normale döndü.

Bakır sulfat, sebzelerin, meyvelerin ve tahıl ürünlerinin bakteriyel ve fungal hastalıklarının kontrolü için kullanılan bir fungusiddir. Çok küçük miktarları dahi toksiktir. Akut toksisitesinde hemolitik anemi, akut tubuler nekroz, hepatotoksisite ve rabdomyoliz gelişir. Ellibeş yaşında bir erkek hasta midede yanma, bulantı, kusma ve epigastrik ağrı yakınmaları ile başvurdu. İntihar amacıyla oral bakır sulfat alımına bağlı hemolitik anemi, akut böbrek yetersizliği, hepatotoksisite (sadece artmış AST) ve rabdomyoliz saptandı. İdrar miktarı 3-4 L/gün olarak seyretti. D-penisilamin (900 mg/gün) başlandı. Metabolik asidoz kaydedildi. Yirmi günde 9 kez hemodiyaliz uygulandı. Serum ve idrarda artmış bakır düzeyleri ve yüksek methemoglobinemi düzeylerinde yavaş yavaş azalma gözlendi (210 µg/dl→92 µg/dl, 98 µg/24 saat →62 µg/24 saat, 2,1%→1,6%, sırasıyla). İdrardaki ürik asid, fosfor ve bikarbonat düzeyleri normaldi. Hemolizin 15. gününden itibaren gerilemeye başlayan anemi 30.günde tamamen düzeldi. Azot retansiyonunun üçüncü haftanın sonunda da gerilememesi üzerine böbrek biyopsisi yapıldı. Akut tubuler nekroz gösterildi. Böbrek fonksiyonu 30. günde normale döndü.
İNVAZİV MANTAR HASTALIKLARININ MİKOLOJİK TANISI
İNVAZİV MANTAR HASTALIKLARININ MİKOLOJİK TANISI
Yazar: Yeğenoğlu, Yıldız
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: İnvaziv mikoz, patojen mantar, fırsatçı mantar, immünosupressif hasta, laboratuvartanı testleri

İnvaziv mantar infeksiyonları, günümüzde özellikle riskli konumdaki immünosupressif hastalar açısından önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. İnfeksiyonun çok hızlı ilerlemesi ve tanımlanmasındaki güçlükler sonucunda kesin tanı çoğunlukla otopsi esnasında konur. Mortalitenin % 40-70’lere ulaşmış olması erken ve gerçekçi laboratuvar testlerine olan gereksinimin ne denli önemli olduğunu çarpıcı bir biçimde vurgulamaktadır. Bu derlemede invaziv mikoz etkeni olan/olabilen mantarlar ve laboratuvar tanı testlerinden söz edilmiştir.

İnvaziv mantar infeksiyonları, günümüzde özellikle riskli konumdaki immünosupressif hastalar açısından önemli bir morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. İnfeksiyonun çok hızlı ilerlemesi ve tanımlanmasındaki güçlükler sonucunda kesin tanı çoğunlukla otopsi esnasında konur. Mortalitenin % 40-70’lere ulaşmış olması erken ve gerçekçi laboratuvar testlerine olan gereksinimin ne denli önemli olduğunu çarpıcı bir biçimde vurgulamaktadır. Bu derlemede invaziv mikoz etkeni olan/olabilen mantarlar ve laboratuvar tanı testlerinden söz edilmiştir.
RENAL TRANSPLANTASYON SONRASI SİROLİMUS İLE İLİŞKİLİ İNTERSTİSYEL PNÖMONİ: BİR AŞIRI DUYARLILIK CEVABI MI?
RENAL TRANSPLANTASYON SONRASI SİROLİMUS İLE İLİŞKİLİ İNTERSTİSYEL PNÖMONİ: BİR AŞIRI DUYARLILIK CEVABI MI?
Yazar: Çalışkan, Yaşar; Alışır Ecder, Sabahat; Güven, Dilek; Özkan, Oktay; Ecder, Tevfik; Türkmen, Aydın; Sever, Mehmet Şükrü; Çalışkan, Yaşar; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 70 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: İnterstisyel pnömoni, sirolimus, renal transplantasyon, immunsüpresif ilaçlar

Sirolimus renal transplantasyon sonrasında idame tedavide kullanılmakta olan bir immunsupresif ajandır. Herhangi bir infeksiyöz etyolojinin saptanmadığı sirolimusa bağlı interstisyel pnömoni yakın zamanda bildirilmiştir. Renal transplantasyon sonrası sirolimus ile ilişkili rekürren interstisyel pnömoni geçiren bir olguyu, etki mekanizmasını temel alarak tanımladık. Bu vakada, sirolimus ile ilişkili interstisyel pulmoner toksisite tanısı, infeksiyöz nedenleri ve diğer pulmoner hastalıkları dışlamak için yapılan ayrıntılı değerlendirme sonrasında konulmuştur. Sirolimus tedavisinin kesilmesi iki hafta içerisinde interstisyel pnömonide klinik ve radyolojik düzelme ile sonuçlanmıştır. Sirolimus ile ilişkili olarak ortaya çıkan interstisyel pnömoninin kesin etyolojisi bilinmemektedir. Bununla birlikte, hayvan ve insanlarda yapılan araştırmalar bu ajanın seçilmiş vakalarda Th1/Th2 lenfosit oranında değişiklikler meydana getirelerek akciğer hasarına neden olabileceğini göstermektedir. Bronkoalveolar lavaj hücre sayımlarının, sirolimus ile ilişkili interstisyel pnömoninin mekanizması ile ilgili bilgi sağlayabileceğine düşünmekteyiz.

Sirolimus renal transplantasyon sonrasında idame tedavide kullanılmakta olan bir immunsupresif ajandır. Herhangi bir infeksiyöz etyolojinin saptanmadığı sirolimusa bağlı interstisyel pnömoni yakın zamanda bildirilmiştir. Renal transplantasyon sonrası sirolimus ile ilişkili rekürren interstisyel pnömoni geçiren bir olguyu, etki mekanizmasını temel alarak tanımladık. Bu vakada, sirolimus ile ilişkili interstisyel pulmoner toksisite tanısı, infeksiyöz nedenleri ve diğer pulmoner hastalıkları dışlamak için yapılan ayrıntılı değerlendirme sonrasında konulmuştur. Sirolimus tedavisinin kesilmesi iki hafta içerisinde interstisyel pnömonide klinik ve radyolojik düzelme ile sonuçlanmıştır. Sirolimus ile ilişkili olarak ortaya çıkan interstisyel pnömoninin kesin etyolojisi bilinmemektedir. Bununla birlikte, hayvan ve insanlarda yapılan araştırmalar bu ajanın seçilmiş vakalarda Th1/Th2 lenfosit oranında değişiklikler meydana getirelerek akciğer hasarına neden olabileceğini göstermektedir. Bronkoalveolar lavaj hücre sayımlarının, sirolimus ile ilişkili interstisyel pnömoninin mekanizması ile ilgili bilgi sağlayabileceğine düşünmekteyiz.
MİDE REZEKSİYONLU HASTALARIN ENDOSKOPİK DEĞERLENDİRİLMESİ
MİDE REZEKSİYONLU HASTALARIN ENDOSKOPİK DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Uyanıkoğlu, Ahmet; Davutoğlu, Can; Danalıoğlu, Ahmet; Uyanıkoğlu, Ahmet; All., At
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 69 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Opere mide, gastrektomi, endoskopi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, mide rezeksiyonlu hastalarımızın endoskopik bulgularını inceleyerek reflü, ülser ve malignite sıklığını tesbit etmekti. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada Nisan 1998, Temmuz 2005 tarihleri arasında hastanemiz İç Hastalıkları Endoskopi Ünitesinde yapılmış olan gastroskopik incelemelerden, opere mide tesbit edilen 168 vakanın endoskopik bulguları retrospektif olarak incelendi. Bulgular: 168 hastanın 131’i erkek, 37’si kadın; yaş ortalaması 57; yaş dağılımı 30-85 idi. Vakaların endoskopik bulgularının dökümü aşağıdaki gibi idi: 77 vaka (%45,8) alkalen reflü gastrit, 58 (%34,5) gastrit, 13 (%7,8) anastomoz ülseri, 4 (%2,4) malignite ve bir vaka (%0,58) polip. Sonuç: Değerlendirmemizde en sık rastladığımız endoskopik bulgu alkalen reflü gastrit oldu. Mide rezeksiyonlu hastalarda malignite gelişme oranının %2,4 olduğu ve bu değerin tüm gastroskopi sonuçlarımızı değerlendirdiğimizde elde ettiğimiz orandan (%1,75) yüksek olduğu sonucuna ulaşıldı.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, mide rezeksiyonlu hastalarımızın endoskopik bulgularını inceleyerek reflü, ülser ve malignite sıklığını tesbit etmekti. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada Nisan 1998, Temmuz 2005 tarihleri arasında hastanemiz İç Hastalıkları Endoskopi Ünitesinde yapılmış olan gastroskopik incelemelerden, opere mide tesbit edilen 168 vakanın endoskopik bulguları retrospektif olarak incelendi. Bulgular: 168 hastanın 131’i erkek, 37’si kadın; yaş ortalaması 57; yaş dağılımı 30-85 idi. Vakaların endoskopik bulgularının dökümü aşağıdaki gibi idi: 77 vaka (%45,8) alkalen reflü gastrit, 58 (%34,5) gastrit, 13 (%7,8) anastomoz ülseri, 4 (%2,4) malignite ve bir vaka (%0,58) polip. Sonuç: Değerlendirmemizde en sık rastladığımız endoskopik bulgu alkalen reflü gastrit oldu. Mide rezeksiyonlu hastalarda malignite gelişme oranının %2,4 olduğu ve bu değerin tüm gastroskopi sonuçlarımızı değerlendirdiğimizde elde ettiğimiz orandan (%1,75) yüksek olduğu sonucuna ulaşıldı.