hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Temsiller Bağlamında Umut Kavramı
The Concept of Hope within the Context of Represantations
Yazar: Dağlı, Bayram; Aypek Arslan, Asuman
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Hope,Visual Representation,Romanticism,Hatay ; Umut,Görsel Temsil,Hatay,Mülteciler,Romantizm

Umut, insanoğlunun rahatsız olduğu duruma karşı harekete geçmesi ve içinde bulunduğu durumu değiştirme girişiminin edimidir. Umut eden birey ve toplum için hiçbir şey imkansız değildir. Kişi aktif bir beklenti içerisindedir. Bu aktif beklenti ulaşılmak istenen şey için eyleme dönüşür ve hayal etmenin ötesine geçer.  İnsanoğlunu harekete geçiren olayların sayısız örneğine tarih içerisinde rastlamak mümkündür. Acı, keder, ıstırap yaratan durumlar krizlere ve trajedilere neden olarak, etkilenen kişileri içinde bulundukları durumu değiştirmek için eyleme geçirmiş veya yer değiştirmelerine neden olmuştur. Taşıdıkları umutlar paralelinde hareket eden bu insanların veya toplumların durumuna felsefeciler ve sanatçılar kayıtsız kalmamışlardır. Felsefeciler insanı umut edilen şeye yönelten içsel gerekliliğin ardında yatan duyguları açıklamışlar, ressamlar da bu insanlık durumunu, yaşanan olayları, insanlık vaziyetlerini doğrudan veya dolaylı olarak ilk elden görsel temsiller yoluyla eserlerinde ifade etmişlerdir. Bu çalışma da üç farklı sanatçının ortaya koymuş olduğu yapıtlardan hareketle, umut kavramının temsiller aracılığı ile eserlerin gerçekliği üzerinden nasıl temsil edildiği irdelenmiştir.

Hope is the act of taking action against the situation which human beings are disturbed from and attempting to change. Nothing is impossible for the hopeful individual and society. The person has an ongoing expectation. This ongoing expectation turns into action for what is to be achieved and goes beyond imagination. Numerous examples of events that have impellent power on human beings can be found in history. Pain situations bringing into the open pain and grief have forced the people affected by the pain and grief to take action and change their places. Philosophers and artists have not been indifferent to the situation of these people or societies acting in line with their hopes. Philosophers explained the emotions behind the inner necessity that led man to what was hoped for, and painters expressed this humanistic conditions, events, and situations of humanity directly or indirectly through first-hand visual representations. In this study, it is analyzed how the concept of hope is presented through the representations of the reality in the works of three different artists.
Çağdaş Sanatta Kadın Temsilinin İmgesi: Saç
A Woman Body Image in Contemporary Art: Hair
Yazar: Parten Altuncu, Arzu
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2019
Anahtar kelimeler: : Çağdaş Sanat,Feminist Süreç,Performans,Beden,Saç ; Contemporary Art,Feminist Process,Performance,Body,Hair

20. yy ikinci yarısından itibaren, feminist hareket, felsefe ve sanat alanlarında ilerici bir rol üstlenmiş ve geniş bir hareket alanına kavuşmuştur. Kadın bedeninin kadın filozof ve sanatçılarca anlamlarının çoğaltılması, bedene ait olan kavramların sorgulanmasına olanak tanımıştır. Yanı sıra felsefede Deluze, kadın kapasitelerinin önünü açması açısından dikkat çekmekte ve yaratıcı yankıları sanat üretimleri üzerinden izlenmektedir. Bu düşünsel alt metin üzerine yapılandırılan araştırma, kadın sanatçıların ortaya koydukları performans ve eserlerinde bir imge olarak saçı nasıl ve hangi nedenlerle ele aldıklarının izini sürerek, kadın bedeninin sanatsal anlatım olanaklarına ulaşmayı ve sonuçlarını tartışmayı amaçlamaktadır. Mitolojiden çağdaş sanata uzanan,  farklı göstergeleri ile ‘saç’,  metaforik anlam katmanları ile ilgi çekici bir ifade aracına dönüşmekte, zamanlar arasında salınmaya izin vermekte ve böylece kadın bedeninin geçmiş ve bugün arasındaki bilgisini üzerinde taşıyan bir göstergeye dönüşmektedir. Çalışma, Rebecca Horn performansı ile başlayıp, farklı coğrafyalara göç etmiş, melez kültürlerinin etkilerini bedenleri üzerinden ele alan Marina Abromoviç, Mona Hatoum ve Nezaket Ekici ile devam etmekte ve saç üzerinden hareket eden sanat üretimlerini içine alarak genişlemektedir.

Since the second half of the 20th century, the feminist movement has undertaken a progressive role in the fields of philosophy and art and established a wide range of motion. The multiplication of the meaning of the female body by female philosophers and artists has enabled the questioning of the concepts incidental to body. In the field of philosophy, Deleuze draws attention to it regarding leading up for women's capacities and its creative repercussions are monitored through art productions. The study, which is structured on this intellectual sub text, aims to get through the possibilities of artistic expression of the female body and to discuss its results by tracing how and for what reasons the female artists treat hair as an image in their performance and works. “Hair” which stretches out from mythology to contemporary art, transforms into an interesting means of expression with its different indicators and layers of metaphoric meaning, allowing it to oscillate through times and thus becomes an indicator that bears the knowledge of the female body between past and present. The study begins with the performance of Rebacca Horn and continues with the performances of Marina Abromovic, Mona Hatoum and Nezeket Ekici with the influence of hybrid cultures on their bodies, and expands by incorporating art which are focused on hair
Lowbrow Üzerine...
On the Lowbrow…
Yazar: Cançat, Aysun
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Lowbrow,Pop Sürrealizm,Grafiti,İllüstrasyon,Punka ; Lowbrow,Pop Surrealism,Graffiti,Illustration,Punka

Bu çalışmada, kökleri dadaizm, kavramsal sanat, pop art'a kadar dayanan ve 1970’li yılların sonunda gelişmeye başlayan Lowbrow sanat hareketi ve son dönem örnekleriyle değerlendirmek amaçlanmıştır. Hareket; seçkinci ve elitist tavırlı ‘yüksek sanat’ anlayışına muhalif olarak ’Lowbrow’ (düşük/kısa kaş) ismi ile karşımıza çıkmaktadır. Modern anlayışta galeri ve müze gibi sanat mekânlarında bu kitlelere yönelik sergiler gerçekleştirilmekteydi. Özellikle, 1960 sonrası etkinlik gösteren Lowbrow, bu modern sanat mekanlarına karşı olarak; yeraltı çizgi romanları, punk müzik, illüstrasyon, sokak kültürü gibi oluşumlara kendini yakın görmüş ve bu anlayışlarla filizlenmeye başlamıştır. Bundan dolayı da güzel sanatlar disiplinlerinden değil de bu şekilde bir alt yapıdan gelmesi, hareketin belli bir kimliksizlik içerisine girmesine neden olmuştur. Teknik olarak ise tuval üzerine yağlıboya, akrilik gibi tekniklerin yanı sıra çeşitli heykeller, seramikler, düzenlemeler ve hatta cep telefonları gibi teknolojik parçalarda dahi uygulamaların olduğu görülmüştür.

In this study, it is aimed to evaluate the Lowbrow art movement, which was originated from dadaism, conceptual art and even pop art and began to develop at the end of the 1970s, using recent examples. The movement is encountered by the name ‘Lowbrow’, as opposed to the sense of ‘high art’ which has an exclusive and elitist attitude. In modern sense, exhibitions used to be organized for these masses in art spaces like galleries and museums. Lowbrow movement which became more active especially after 1960, began to grow in association with formations like underground comic books, punk music, illustrations and street culture, as opposed to the aforementioned modern art spaces. Therefore, fact that the movement is originated from such a substructure instead of fine arts disciplines has caused the movement to go into a certain disidentification. Technically, it is encountered as techniques such as oil on canvas and acrylic paintings, besides various statues, ceramics, arrangements and even technological pieces like cell phone.
Çağdaş Heykel Sanatında Malzemeye Dayalı Yeni Bir Kopyalama Önerisi: Oasis
Çağdaş Heykel Sanatında Malzemeye Dayalı Yeni Bir Kopyalama Önerisi: Oasis
Yazar: Özkul, Döndü Tülay
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Heykel,malzeme,Çoğaltma Teknikleri,Kopya,Kalıp ; Sculpture,Material,Replica Techniques,Copy,Mold

Bu araştırmanın amacı heykel sanatında bir yöntem olarak kullanılan kalıp alma ve kopya etme tekniklerine yeni bir önerme sunmaktır.  Günümüz heykel sanatında çoğaltma yöntemleri, modelaj yapma, kalıp alma ve son olarak alınan kalıbın döküm işlemlerini içeren bir sırayı izlemektedir. Bu işlemler sırasında kullanılan malzemelerin pahalı olmasının yanı sıra heykeltıraş orijinal eserin kopyasını modellerken çoğu zaman yorumlamakta bu sebeple taklit edilen eser ile kopyası arasında az ya da çok farka sebep olmaktadır. Bu konuda geleneksel kopyalama yöntemlerinin dışında yer alan, çiçek süngeri olarak bilinen “Oasis”in kalıp olarak kullanılması üzerine bir deneme gerçekleştirilmiştir. Seri üretim tekniklerine ya da üç boyutlu nesne çoğaltımına zamandan ve emekten tasarruf etmek adına sanatçılara kolay malzeme üzerinde yeni bir üretme tekniği sunarak konuya katkı sağlamaktadır. Bu çalışma belli ölçekler ile sınırlandırılan iki ve üç boyutlu nesneler üzerinden temellendirilerek bulguların rapor haline getirilmesini kapsamaktadır.

The aim of this research is to propose a new method of molding and casting sculpture techniques. In current sculpture practice, conventional methods of reproduction follow a sequence that includes modeling, molding and finally casting. In addition, taking molds from ready-made objects and reproduction of these objects is also possible. Within this process, the material qualities of the medium generates differences between the original and the copy beyond the control of the artist. In this regard, an experiment was carried out on the sculptural use of "Oasis"- the flower sponge- an unconventional method of reproduction, depending on its material qualities. In order to save time and effort in mass production techniques or to reproduce three-dimensional objects, the method provides artists with a new production technique. This study covers the reporting of findings based on experiments with two and three dimensional objects limited by certain scales, based on empirical studies.
Kitap Tasarımında Ortak Yazarlık
Co-authorship in Book Design
Yazar: Altıntaş, Umut
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Authorship,Author,Book Design,Postmodernism ; Ortak Yazar,Müellif,Kitap Tasarımı,Postmodernizm

Bu çalışma, postmodern dönem kitap tasarımında grafik tasarımcının ortak yazar olarak yer aldığı altı adet kitap tasarımı incelemesini içermektedir. Dönem ve içerik olarak birbirlerinden ayrılan bu kitapları aynı kategori içerisinde bir araya toplayan esas dürtü, grafik tasarımcının yalnızca ona verilen içeriği okunur ve görünür hale dönüştürme sorumluluğu değil, aynı zamanda o içerik hakkında da söz ve yorum sahibi olma ayrıcalığıdır. Bu ayrıcalığın adı "müellif tasarımcı"dır. Yazar ile tasarımcının eş konumda bir arada çalışarak kitap nesnesini var ettikleri bu anlayış, özellikle 1970 sonrası postmodern tasarım anlayışında, tasarımcının bireysel özgürlüğünü ilan etmesiyle karşımıza çıkmaktadır. Avrupa'da modernist tasarım normları yavaşça terk edilmeye başlanması ve teknolojinin ilerlemesiyle üretim biçimlerinin daha demokratik ve kolay ulaşılır hale gelmesiyle, hatta tüm bunların da ötesinde tasarımın evrenselleşmesi, tasarımcıya bireysel olabilme imkanını tanımıştır. Araştırma içerisinde yer alan örnekler, yayımlandığı dönemde eş yazarlık bağlamında ses getirmiş, tasarımıyla ana akım kitaplardan sıyrılmış ve kitap tasarımı anlayışına yeni bir nefes sağlamıştır.

This study includes six book design critics in which the graphic designer as a co-author in postmodern era. The main impulse that collects these books -which are separated from each other in terms of period and content- in the same category, is not only the responsibility of the graphic designer to make the content read and visible, but also the privilege of having a say and comment on that content. The name of this privilege is “designer as author”. This understanding, in which the author and the designer work together in a peer position, and create the book object, emerges when the designer declares individual freedom, especially in the postmodern design understanding after 1970. Especially in Europe, modernist design norms have given the opportunity to be abandoned slowly, with the advancement of technology, the production forms become more democratic and easier to reach, and above all, the universalization of the design allowed the designer to be an individual. The examples included in the research made a sound in the context of co-authorship at the time of their publication; they were stripped of the mainstream books with their design and provided a new breath to the book design understanding.
Osmanlı Sarayında Bir Emanet: Uluğ Bey Sandığı
A Trust In The Ottoman Palace: Ulugh Beg’s Chest
Yazar: Küpeli, Gülnihal
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2019
Anahtar kelimeler: Ulugh Beg's Chest,Dragon Motif,Naive Style,Wood Carving,Decoration Art ; Uluğ Bey Sandığı,Ejder Motifi,Naif Üslup,Ahşap Oymacılığı,Bezeme Sanatı

Türk dünyasının XV. yüzyılda yetiştirdiği büyük astronomi bilginlerinden Uluğ Bey (ö. 1449), pozitif bilimlere olan merakının yanı sıra dedesi Emir Timûr (ö. 1405) ve babası Şahrûh (ö. 1447) gibi sanat hamiliğini de üstlenmiştir. Sarayın, ilim erbabının toplanıp tartıştığı bir “akademi” kimliği taşıdığı bu dönemde, Semerkant ve Buhara gibi şehirler seçkin mimarî yapıtlarla donatılmıştır. Dahası, sanatkârlara gösterilen büyük ihtimam mimarî ile sınırlı kalmamış, diğer sanat dallarında da son derece önemli eserlerin ortaya çıkmasına vesile olmuştur. Bu makalede, Uluğ Bey zamanında hazırlanıp, hâl-i hâzırda Topkapı Sarayı Müzesi’nde (Hazine 2/1846) muhafaza edilen ahşap bir sandık üzerinden söz konusu dönemin sanat algısına ve günümüze kadar tevarüs eden Türk/İslam medeniyeti içerisindeki yerine bir nebze ışık tutma amacı güdülmüştür“Uluğ Bey Sandığı” olarak adlandırılan bu yapıt motif, tasarım veya kompozisyon açısından tahlil edilerek ikonografik değerlendirmeye tabi tutulacak, dönemin sanat faaliyetleri bir sanatkâr gözüyle ele alınacaktır.

Ulugh Beg (d. 1449) is one of the great astronomy scholars raised by the Turkish world in the 15th century. In addition to his curiosity in positive sciences, he also undertook an art patron like his grandfather Amir Timur (d. 1405) and his father Shahrukh (d. 1447). The cities such as Samarkand and Bukhara were equipped with outstanding architectural works in that period when the supreme palace had the identity of an “academy” where the scientists gathered and debated. Moreover, the great attention to the artists was not limited to architecture, but also caused the appearance of extremely important works in other branches of art. The aim of this article is to shed light on the art perception of the period and its place in the Turkish/Islamic civilization that has been inherited until now, through the wooden chest prepared for Ulugh Beg and preserved in the Topkapı Palace Museum (H. 2/1846). This artwork called “Ulugh Beg’s Chest” will be analyzed in terms of motif, design or composition and will be subjected to iconographic evaluation. Thus, the art activities of the period will be analyzed from the perspective of an artist.
Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kaprisinin Analizi
A Study on “24 Caprices for The Violin” by Pierre Rode
Yazar: Demirci, Emre; Sümbüllü, Hasan Tahsin
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. Müzik Özel Sayısı, 2019
Anahtar kelimeler: Violin Education,Performance Techniques,Work Analysis,Capris,Pierre Rode ; Keman Eğitimi,İcra Teknikleri,Eser Analizi,Kapris,Pierre Rode

Araştırmanın amacı, Pierre Rode’nin keman için 24 Kapris’ini sağ el-sol el teknikleri, konumlar, nüans terimleri, bölümler, tonlar, ölçü sayıları ve ritim kalıpları bakımından analiz etmek ve eseri seslendirecek olan keman öğrencilerinin seslendirme aşamalarına ön hazırlık yapmalarını sağlayıcı bir kaynak sunmaktır. Araştırmada Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kapris adlı eserine odaklanılmıştır. Pierre Rode’nin Keman İçin 24 Kapris isimli eseri belli kavram ve temalar çerçevesinde biçimlendirilmiş, analiz edilme sürecine hazırlanmıştır. Tarama modeli kullanılmış olan araştırmadan elde edilen veriler içerik analizi yöntemleri kullanılarak çözümlenmiştir. Bu bağlamda Pierre Rode’nin Keman için 24 kapris isimli eseri, alt problemlerle sınıflandırılmış ve bu alt problemler ışığında analiz edilmiştir.Araştırma sonucunda; Pierre Rode’nin “keman için 24 kapris” isimli eseri içerisindeki etütlerde yer alan sağ el (yay) teknikleri, sol el teknikleri, kullanılan konumlar, etütlerin bölümleri, nüans terimleri, tonları, ölçü sayıları, sus işaretleri ve eser içerisindeki ritim kalıplarını içeren unsurlar kendi içerisinde genel olarak ifade edilmiştir. Öğrencilerin çalmak üzere aldıkları etütleri bu unsurları gözeterek alışmalarının müzikal ve teknik becerileri geliştirmede etkili olacağı düşünülmektedir.

The aim of the study is to analyze each 24 caprices written by Pierre Rode in terms of right- and left-hand techniques, situations, nuance terms, parts, tunes, number of measures and rhythm patterns and to provide the source for the violin students, who will play the work, to make preparation for the vocalization stages. The universe of the study is composed of Pierre Rode’s work, “24 Caprices for the violin” while the sample includes 24 etudes written in this work. The work 24 Caprices for the violin by Pierre Rode was shaped under certain concepts and themes and prepared for the analysis process. In this study, review model was used and the data obtained from the study was analyzed through the content analysis methods. Within this context, the work 24 Caprices for the violin by Pierre Rode was classified according to sub-problems and analyzed in the light of these sub-problems. As the result of the study, issues in the work “24 Caprices for the violin” by Pierre Rode were taken into consideration in the study including right (string) and left-hand techniques, situations used, parts of etudes, nuance terms, tunes, and the number of measures, rests and rhythm patterns in the work. It is though that etudes student took to play may be effective in the development of their musical and technical skills when they work considering these issues.
Çivit Otunun Yünlü Kumaşlar İçin Doğal Boyarmadde Kaynağı Olarak Kullanılması
The Use of Woad Plant as A Natural Dye Source for Woolen Fabrics
Yazar: Yılmaz, Fazlıhan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 45, 2020
Anahtar kelimeler: Color,Natural dye,Woad,Wool,Fastness ; Renk,Doğal boya,Çivit otu,Yün,Haslık

Tüketiciler tekstil mamullerine yönelirken genellikle ilk başta renk ve moda olgusunu ön plana alırlar. Bu da bir ürünün seçiminde rengin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Tekstil materyallerinin renklendirilmelerinde eskiden doğal boyalar kullanılırken, bugün yaygın olarak sentetik boyaların kullanıldığı bilinmektedir. Yapılan bu çalışmada ise çivit otu bitkisinin fermantasyon yapılmadan doğal boyarmadde kaynağı olarak yünlü kumaşların renklendirilmesinde kullanılıp kullanılamayacağı test edilmiştir. Bu amaçla farklı bitki konsantrasyonlarında ve farklı mordan maddelerinin varlığında denemeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen renkler ve haslıklar incelenmiştir. Nihayetinde çivit otu bitkisinin hiçbir ön işleme tabi tutulmadan direkt olarak kullanımıyla yünlü kumaşları renklendirmede kullanılabileceği tespit edilmiştir.

When consumers tend to textile products, they generally give priority to color and fashion. This shows how important color is in choosing a product. It is known that synthetic dyes are widely used nowadays whereas natural dyes were used in the coloring of textiles in past. In this study, it has been tested whether woad plant can be used as a natural dyestuff without fermentation in the coloration of woolen fabrics. For this purpose, experiments were carried out in different plant concentrations and the presence of different mordant substances and the obtained colors and fastnesses were analyzed. It has been determined that woad plant can be used in coloring of woolen fabrics directly without applying any previous process.
Sanat Galerisi Ziyaretlerinde Gerçekleştirilen Aktif Öğrenme Etkinliklerinin 4-6 Yaş Arası Çocukların Görsel Algılarına Etkisi
The Influence of Active Learning Activities on Visual Perceptions of Children Aged Between 4 and 6 During Art Gallery Visits
Yazar: Dilmaç, Oğuz; İnal, Eyüp
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 45, 2020
Anahtar kelimeler: Art Gallery,Active Learning,Visual Perception ; Sanat galerisi,Aktif Öğrenme,Frostig Görsel Algı

Bu araştırmada sanat galerisi ziyareti sürecinde aktif öğrenme etkinliklerinin, anaokuluna devam eden 4-6 yaş arası çocukların Frostig görsel algılarına etkisini incelemek amaçlanmıştır. Bu çalışmada dört aşamaya yer verilerek: içerik toplama, verilerin derlenmesi, veri analizi ve değerlendirme yapılmıştır. Araştırma grubu, Erzurum ili Palandöken ilçesi Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı Zübeyde Hanım Anaokulunun anasınıfına devam eden 15’i deney, 15’i kontrol grubu olmak üzere 30 öğrenciden oluşmaktadır. Nicel araştırma yöntemlerinden deneysel desenin kullanıldığı bu çalışmada ön test son test kontrol gruplu çalışma deseni kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Frostig tarafından geliştirilen “Frostig Görsel Algı Testi” kullanılmış olup istatistiksel verilerin çözümlemeleri SPSS 22.0 istatistik programı ile yapılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde; test genelinde alınan puana göre son test toplam puanlarının sıra ortalaması dikkate alındığında kontrol grubunun puanının deney grubu puanına göre düşük olduğu görülmüştür. Deney grubunda ön test ve son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmıştır.

The aim of this study is to examine the influence of active learning activities on the Frostig visual perception of children aged between 4 and 6 attending kindergarten during art gallery visit. This study is divided into four stages, which are collection of data, compilation of data, data analysis and evaluation. The research group consists of 30 students, from Zubeyde Hanim Kinder garden of the Ministry of National Education in Palandoken district, Erzurum, 15 of which are in the experimental group and the rest is in the control group. In this study in which experimental design from quantitative research method was used pre-test post-test control group study design was used. As a data collection tool "Frostig Visual Perception Test" developed by Frostig was used and the analysis of statistical data was conducted by SPSS 22.0 statistic program. When the obtained results of the study were evaluated, it was observed that when the average of the post-test total scores were taken into account, the score of control group was lower than the experimental group according to the general test score. A statistically meaningful difference was observed between the pre-test and post-test results in the experimental group.the pre-test and post-test results in the experimental group.