TÜRKİYE’DE 2008 YILI İTİBARİYLE UYGULANAN NÜFUS ARTTIRICI POLİTİKANIN YANSIMALARINI ORTAYA KOYMAYA YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA
A Study Examining Reflections Of 2008 Population Increase Policy İn Turkey
Yazar: Çakar Çelik, Özlem
Dergi: Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Population policy,Population increase ; Nüfus Politikası,Nüfus Artışı

Türkiye’de2008 yılından itibaren devletin nüfusu artırıcı yönde bir politikası mevcuttur.Konuyla alakalı olarak 2008, 2011 ve 2015 yıllarında çeşitli düzenlemeleryapılmıştır. Bu çalışmanın amacı devletin nüfus arttırıcı politikasının ya danüfus arttırıcı teşviklerin yansımalarını ortaya koymaktır. Bu amaçdoğrultusunda Fırat Üniversitesi Hastanesi ve Sağlık Bilimleri ÜniversitesiElazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Doğum Bölümü’ne gelen gebekadınlarla bir anket formu aracılığıyla görüşme yapılmıştır. Anne adaylarının %82’sinin 35 yaş altında olduğu, % 26’sının ilkokul, %23’ünün ortaokul, % 20’sininlise %25’inin ise üniversite mezunu olduğu belirlenmiştir. Çalışmada anneadaylarının profil özelliklerini yansıtan önemli bir bulguda % 84’ününçalışmıyor olması olarak tespit edilmiştir. Eğitim düzeyi ve aile gelirininyüksek olmamasına rağmen eşlerin çocuk sayısı noktasında aynı düşünceyipaylaştığı, gebeliklerin % 71’nin planlı olduğu, anne adaylarının % 63’ünün 3ve üzeri çocuk sayısına sahip olmak istedikleri belirlenmiştir. Çalışmada,ekonomik kaygıların önemli olduğu ancak 3 veya 4 çocuk isteyen aileler üzerindekısıtlayıcı bir faktör olmadığı tespit edilmiştir. Dikkat çeken bir diğer sonuçise cinsiyetin çocuk sayısı üzerinde belirleyiciliğinin çok az olmasıdır. Yani“erkek çocuk olana kadar” ya da “kız çocuk olana kadar” anlayışının oldukçazayıf olduğu görülmektedir. Çalışma kapsamında anne adaylarının güncelteşviklerden en çok doğum yardımından haberdar olduğu tespit edilmiştir. Anneadaylarının % 42’si devlet teşviklerinin nüfusu arttırmada etkili olduğunainanırken % 42’si ise etkisiz bulmaktadır. % 16’sı ise bu konuda karasızkalmıştır.

In Turkey, the state policy to increase thepopulation has been implemented since 2008. Various regulations related to thepolicy were made in 2008, 2011 and 2015. The purpose of this study is to revealthe reflections of the population increase policy of the state or populationincrease incentives. For this purpose, a questionnaire was administered topregnant women who visit Department of Obstetrics at two different hospitals:Fırat University Hospital and University of Health Sciences Elazığ Educationand Research Hospital. Based on the descriptive data, it was determined that82% of the mother candidates were under 35 years of age, 26% of them haveprimary school, 23% secondary school, 20% high school and 25% universitydegree. A significant finding reflecting the profile characteristics ofparticipants was that 84% were not working. Although the level of education andfamily income were not high, it was determined that the spouses shared the sameopinion in terms of the number of children they wanted to have, 71% of thepregnancies were planned, and 63% of the mothers wanted to have three or morechildren. In the study, it was found that economic concerns were important butnot considered as a limitation for families who wanted three or more children.Another noteworthy result is that there is very little gender determination onthe number of children. In other words, the idea of “we keep trying until wehave a boy/girl” is quite weak.  Withinthe scope of the study, it was determined that the participants were most awareof the birth incentives. While 42% of them believe that government incentivesare effective in increasing the population, 42% find it ineffective and 16%have been undecided.