hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Nahçıvan Bölgesinin Erken Tunç Çağı Yerleşimlerinde Bulunan Pişmiş Toprak Objeler
Terracotta Objects Found in the Early Bronze Age Settlements of the Nakhchivan Region
Yazar: Halilov, Toğrul
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Nakhchivan,Early Bronze Age,Ceramic,Car culture,Objects ; Nahçıvan,Erken Tunç Çağı,Seramik,Araba kültürü,Objeler

Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti topraklarında Erken Tunç Çağı’na ait birçok yerleşim yeri bulunmaktadır. Buralarda bulunan arkeolojik bulguların araştırılması, bu çağın işçiliğini ve tarım alanlarını, ekonomik ve kültürel ilişkilerini, insanların maddi ve manevi kültürünü derinden öğrenmek bakımından bize kolaylık sağlamaktadır. Yerleşimlerin her birinde, daha net bir şekilde araştırma yapıldığında önemli bilimsel veriler elde etmek mümkündür. Bu arkeolojik bulguların bir grubunu Erken Tunç Çağı’nın dairesel biçimli minyatür seramikleri oluşturmaktadır. Bu seramiklerin kulanım amacı ve yayılım alanı daha önceki yıllarda sistematik biçimde araştırılmadığından dolayı bu çalışmada tarafımızca incelenmiştir. Yürütülen bilimsel araştırma sonucu söz konusu seramiklerin tesadüfen yapılmadığı, belli bir amaç doğrultusunda yapıldıkları anlaşılmıştır.

In the territory of the Nakhchivan Autonomous Republic, there are many archeological monuments belonging to the Early Bronze Age. As a result of the study of archaeological materials obtained from them, it is possible to study the craftsmanship, agricultural fields, economic and cultural relations, people’s material and spiritual culture. From the ancient time, archaeological materials are of great importance in the study of our ancient history, material and spiritual culture. By studying each of them deeply, it is possible to achieve important scientific results. Some of such archaeological materials are circular shaped ceramics of the Early Bronze Age. They have been studied by us, since their functional character and the extent of their spread have not been studied in a complex form. It was discovered during the study that these archeological materials were not accidentally made, and they had a logical basis.
Kastamonu Yazma Eserler Kütüphanesinde Bulunan Iki Adet Yazma Kur’an-ı Kerim Cüzünün Tezhip Sanatı Bakımından Değerlendirilmesi
Evaluation of Two Qur’an Manuscript Sections at Kastamonu Manuscripts Library in Regard to their Illuminations
Yazar: Karadeniz, Yıldırım
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Kastamonu,Manuscript,Qur’an sections,juz’,Qur’an,İlluminated books ; Kastamonu,El yazması,Cüz,Kur’an-ı Kerim,Tezhip

Türkiye ve Dünya’daki kütüphaneler, müzeler ile özel kurum ve şahısların koleksiyonlarında bulunan el yazmaları, Türkİslam uygarlığıyla diğer uygarlıkların bilim, kültür ve sanat çevrelerini yakından ilgilendirmesi bakımından oldukça önemlidir. Yazmaların araştırılması ve incelenmesi konusu son yıllarda önem kazanmasına rağmen yine de çalışmalarda arzu edilen ilerleme sağlanamamıştır. Bu çalışmada, Kastamonu Yazma Eserler Kütüphanesi’nde bulunan 2161 ve 2163 envanter numaralı iki adet yazma Kur’an-ı Kerim cüzünün tezhip sanatı bakımından ele alınarak tanıtılması amaçlanmıştır. Kütüphanede bulunan cüzler tezhip özellikleri bakımından dikkat çekicidir. Cüzlerde görülen tezhiplerin benzer örnekleri 16. yüzyıl el yazmalarındaki tezhiplerde görülmektedir. El yazmalarında görülen tezhipler içinde cüzlerdeki surebaşı ve unvan sayfası tezhipleri önemli bir yer tutmaktadır. Bu bağlamda Kastamonu’daki cüzlerin çok kaliteli ve sanatsal aydınlatmaya sahip oldukları ve herhangi bir araştırmaya tabi tutulmadıkları görülmektedir. Makalede cüzler tezhip açısından incelenerek dönem özelliklerinin ortaya konulması amaçlanmaktadır.

Manuscripts in libraries, museums, and collections of private institutions and individuals in Turkey and around the world are of great importance as they have a close connection with science, culture, and art circles of Turkish Islamic Civilization and other civilizations. Although the research and review of manuscripts has increased in recent years, the desired progress has not yet been achieved. This study aims to review and introduce, in terms of the art of illumination, two manuscriptes Juz’ of the Qur’an in the Kastamonu Manuscript Library with the inventory numbers 2161 and 2163. These works in the library are remarkable in terms of their illumination characteristics. Similar examples of illuminations seen in the Juz’ are seen in illuminations in 16th century manuscripts. Among the illuminations seen in the manuscripts, those at the beginning of Suras and on colophons occupy an important place. In this context, it is seen that the juzs in Kastamonu have a very high quality of artistic illuminations and they have not been subject to any research. In this article, the characteristics of the period will be revealed by examining the Juz’ in terms of illumination.
II. Viyana Kuşatması’ndan Sonra Fransız Gravürlerinde Osmanlı Tasvirleri
Depictions of the Ottomans in the French Engravings After the Second Siege of Vienna
Yazar: Kırıkcı, Emine
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Ottoman image,French engravings,Roman and Christian symbols,Roman and Christian iconography,17th century ; Osmanlı imajı,Fransız gravürleri,Roma ve Hristiyan sembolleri,Roma ve Hristiyan ikonografisi,17. yüzyıl

Osmanlı’nın Avrupa’da karşıt bir varlık ve kimlik olarak algılanışı birçok araştırmacı tarafından farklı açılardan değerlendirilmiştir. Bibliothèque National de France’da bulunan Michel Hennin: Estampes Relatives à l’Histoire de France adlı koleksiyona ait 1686–1689 yılları için Paris’te üretilen yedi adet gravürlü almanak / yıllık çalışmanın birincil kaynaklarını oluşturmaktadır. Bu gravürler, II. Viyana Kuşatması’ndan sonra yaşanan savaşları konu edinmektedir ve Avrupa’nın Osmanlı karşısındaki zaferini Roma ve Hristiyan öğelerinden oluşan görsel bir dille anlatır. Makalede her bir gravür ikonografiye dikkat çekilerek betimlenmektedir. Nitekim bu öğelerin ne oldukları ve ne anlama geldikleri açıklandıktan sonra Osmanlıların Avrupalılarca nasıl algılandıklarını incelemek ve Roma ve Hristiyan sembollerinin ve ikonografisinin savaş yıllarında “düşmanı” tasvir etmek için yeniden güncel olana uyumlanmış şekilde anlamlandırılışını ve kullanımını görmek mümkün olacaktır. Gravürlerde kullanılan ikonografi ve sembollerin gösterdiği gibi Osmanlılarla yapılan savaşlara dinî bir tarih anlayışına ve bu anlayışın yarattığı beklentilere göre bir rol verilmiştir.

The European perception of the Ottomans, as an opposite entity and identity, is a topic that has been studied by many scholars and from several perspectives. The present paper investigates this issue too. The seven almanacs with engravings of the collection Michel Hennin: Estampes Relatives à l’Histoire de France found at the Bibliothèque National de France constitute the primary sources that are examined here. These engravings were created in Paris for the years 1686–1689. They are illustrations of the wars that followed the Second Siege of Vienna, and depict the European victory over the Ottomans, with a visual vocabulary which consists of Roman and Christian components. Each engraving is described in detail with an emphasis on the iconography in this study. By explaining what their iconographic components are, and what they mean, it will be possible to analyze the European perception of the Ottomans, and see how the Roman and Christian symbols and iconography were re-loaded and utilized while depicting “the enemy” during the years of war. The employment of such iconography will also show that the wars with the Ottomans were given a place in the historical understanding and expectations that the symbolism which these engravings use.
Mimarlık Tarihi ve Mimari Koruma Ara Kesitinde Bir Inceleme: Üsküdar Şemsi Ahmed Paşa Külliyesi
A Study on the Intersection of Architectural History and Architectural Conservation: Şemsi Ahmed Paşa Complex
Yazar: Meral, Safa; Kishalı, Emre
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Şemsi Ahmed Paşa Complex,Ottoman Classical Period Architecture,Mimar Sinan,Uskudar,Restoration ; Şemsi Ahmed Paşa Külliyesi,Osmanlı Klasik Dönem Mimarisi,Mimar Sinan,Üsküdar,Restorasyon

Şemsi Ahmed Paşa Külliyesi, 16. yüzyılda isminden de anlaşılacağı üzere uzun yıllar boyunca çeşitli devlet kademelerinde görevlerde bulunmuş Şemsi Ahmed Paşa tarafından Mimar Sinan’a yaptırılmıştır. Bu yapı, barındırdığı nitelikler açısından Osmanlı klasik dönem mimarisi içerisinde, üzerinde dikkatle durulması gereken önemli yapılardan biridir. Yapıyı diğer Sinan yapılarından ayrıcalıklı kılan, işlevlerin plan yerleşiminde farklı kurgulanması ve ölçek olarak en küçük külliye yapısı olarak inşa edilmesidir. Külliyenin küçük olması veya yerleşimin asimetrik olması onu değersizleştirmemiş bilakis parçaların birbirine eklemlenerek bir bütüne ulaşması ve bağlamı içerisinde dengeli ve uyumlu bir biçimde kurgulanması onu estetik kılmış ve Üsküdar’ın siluetinde önemli bir yer edinmesine sebep olmuştur. Bu makalede yapının bağlamı ve bunun zaman içinde değişimi, özel olarak yapının mimari özellikleri, geçirdiği onarımlar üzerinde durulmuştur. En son olarak da yapının son restorasyon çalışmasından sonra güncel hasar tespit analizi yapılmıştır. Kullanımdan kaynaklı, nem kaynaklı ve yapısal bozulmalar tespit edilmiştir. Ayrıca, termal kamera destekli fotoğraflar üzerinden ilgili bozulmaların sebepleri irdelenmeye çalışılmıştır.

Şemsi Ahmed Pasha Complex was built in the 16th century by Şemsi Ahmed Pasha, who had served at various state levels for many years. This structure is one of the important structures that should be considered carefully in Ottoman Classical Period Architecture in terms of the qualities it carries. What makes the complex unique compared to other Sinan structures is that the functions are constructed in a different layout plan and also this complex of buildings is the smallest of all such Ottoman constructions. The fact that it is small or that the complex is asymmetric does not depreciate its value, but rather the parts that make up the whole by being shaped together in a balanced and harmonious way make it aesthetic and cause it to have an important place in the silhouette of Uskudar. In this article, the context of the structure and its change over time, the architectural features of the building and the repairs it has undertaken are emphasized. Finally, after the last restoration work, the current damage assessment analysis was carried out. Damage caused by use, moisture-induced deterioration and structural deterioration were determined. In addition, this study attempts to examine the reasons for the damage to the building by use of thermal camera assisted photographs.
Istanbul Üniversitesi Rektörlüğü Merkez Binası Avize ve Apliklerinin Restorasyon Öncesi Belgeleme Çalışmaları ve Onarım Önerileri
Proposal for the Pre-Restoration Documentation Work and Repair of the Chandeliers and Wall Lights of Istanbul University Rectorate Central Building
Yazar: Özsait Kocabaş, İşıl; Emre, Gülder
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Istanbul University,Historical chandelier,Documentation,Restoration,Wall Lights ; İstanbul Üniversitesi,Tarihi avize,Belgeleme,Restorasyon,Aplikler

İstanbul Üniversitesi Rektörlük Merkez Binası’nda gerçekleştirilen restorasyon sırasında, yerinden sökülmüş olan avize ve aplikler, rektörlük bahçesindeki konteynırlarda koruma altına alınmıştır. Bu aydınlatma armatürlerinin onarımlarının yapılabilmesi için gerekli olan işlemlerin belirlenmesine yönelik çalışmalar, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Taşınabilir Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Bölümü tarafından gerçekleştirilmiştir. Buna yönelik uygulamalarda toplamda 564 adet aydınlatma armatürü temizlenmiş, belgelenmiş; depolanan aydınlatma armatürlerinin türü, sayısı, tarihi eser niteliği, hasar durumu tespiti, onarım ve yerinde montajı hakkında önerileri içeren ayrıntılı bir rapor hazırlanmıştır. Ayrıca, montaj işlerini kolaylaştırmak için, bina kat planları üzerine ait oldukları yerler işaretlenerek, envanter numaraları yazılmıştır. 29 Nisan 2015 - 27 Mayıs 2015 tarihleri arasında gerçekleştirilen çalışmalar sonrasında, aydınlatma armatürlerinin paketlendiği 161 adet kutu ilgili birime teslim edilmiştir. Rektörlük Merkez Binası’nın eser niteliğindeki avize ve aplikleri bakımonarımları yapıldıktan sonra yerlerine asılmıştır. Gerekli kontroller Bölümüz ve Rektörlük yetkililerinin ortak denetimleriyle gerçekleştirilmiştir. Bu makalede, bahsedilen kapsamlı çalışmanın aşamaları özetlenerek verilmektedir.

This study focuses on the documentation and repair of the chandeliers and wall lights that were dismounted and protected in closed storage areas at the garden of University Rectorate during the restoration work of the Rectorate Central Building. The investigation to determine the required processes for the repair of these light fixtures was conducted by the Department of Conservation and Restoration of Artefacts, Faculty of Letters, Istanbul University. In the initial part of the study, 564 pieces of light fixtures were separately documented and reported, detailing the types, number, nature and value as historical artifacts, possible damages, repair and mounting of the stored light fixtures. Additionally, in order to facilitate the mounting-related works, the locations of these fixtures were marked on the building’s floor plan, and their inventory numbers were recorded. Following the works that were carried out between April 29, 2015 and May 27, 2015, 161 boxes in which light fixtures had been packed were delivered to the related department. These historical artifacts were hung in their original places after they had been repaired. The required controls were conducted under the supervision of our Department and Rectorate staff. This study provides a summary of this comprehensive work.
Mersin Toroslar’da Çandır Kalesi
Çandir Castle at the Taurus Mountains of Mersin
Yazar: Sözlü, Halil; Yılmaz, Lale
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Mersin,Middle Age,Byzantine,Paperon,Castle ; Mersin,Ortaçağ,Bizans,Paperon,Kale

Mersin ili, tarih boyunca bölgenin savunma ve egemenliğinde önem taşıyan yapılar olarak tanımlanabilecek çok sayıda kale yapısının inşa edildiği bir bölgede yer almaktadır. Özellikle Ortaçağ döneminde etkin olarak yerleşme ve savunma bakımından kullanılan kale yapıları, kuzeyden güneye limanlara ulaşan ticaret yollarının güvenliğini sağlamaktaydı. Makalede coğrafi konumu ve yapısal özellikleri bakımından özgün bir nitelik taşıyan Çandır Kalesi ele alınmıştır. Kalenin yalnızca bir savunma yapısı olarak değil, geniş bir alanı kaplayan yapılardan oluşan küçük bir yerleşim birimi olarak kurulduğu anlaşılmaktadır. Çalışmada Kilikya Bölgesi’nde Ortaçağ’da Bizans döneminde Ermeni baronluğuna ait olarak tanımlanan Çandır Kalesi üzerine yapılmış tarihsel çalışmalar incelenmiş, kale alanında günümüze ulaşan yapı kalıntıları belirlenmiştir. Günümüzde Çandır Kalesi’nde görülebilen doğal ve insan eliyle gerçekleşen yıkım, kale kompleksinin yapısal özelliklerinin yeniden tanımlanmasını gerekli kılmıştır.

Mersin is located in a region where many fortress structures have been built, which can be defined as structures that are important in the defense and sovereignty of the region throughout history. Especially in the Middle Ages, the castle structures, which were used effectively in terms of settlement and defense, ensured the security of the trade routes reaching the ports from north to south. It is understood that the fortress structures were established at strategic points on the main transportation and trade routes. In the research, the Çandır Castle, which has a unique character in terms of its geographical location, has been the subject of the study. It is understood that the castle was built not only as a defensive structure but as a small settlement consisting of structures covering a large area. In this article, historical studies on the Çandır Castle, which was defined as belonging to the Armenian baron in the Cilician Region during the Middle Ages, were examined and the remains of the building surviving in the castle area were identified. The natural and man-made destruction that can be seen in Çandır Castle today requires the redefinition of the structural features of the castle complex.
Mersin-Gözne Yaylası’nda Istar Dokumacılığı ve Örnekleri
Istar Weaving and Some Examples in Gözne Plateau of Mersin
Yazar: Tonus, Emine; Kaynar, Hülya
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Mersin,Gözne,Istar,Weaving,Pattern ; Mersin,Gözne,Istar,Dokuma,Desen,Kompozisyon

Mersin yöresi yaylalarında dokuma yapan Yörükler tarafından “çul dokuma” adıyla bilinen “ıstar dokumacılığı”nın geçmişi uzun yıllar öncesine dayanmaktadır. Tüm el sanatlarında olduğu gibi, Mersin İli Gözne Yaylası’nda dokunan “ıstar dokumacılığı”nın devamlılığı sağlanamamış, bu teknik kaybolma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Araştırmada Mersin İli Gözne Yaylası’nda yapılan ıstar dokumacılığı ve günümüze kadar gelen örnekleri incelenerek, yöre dokumacılığının tescillenip, tanıtılması ve Türk kültürüne kazandırılması amaçlanmıştır. Yörede “ıstar” adı verilen, dikey tezgâh grubundan sarma tip tezgâhlar kullanılmaktadır. Kıl, yün, orlon iplikler kullanılarak “kıllama, tırlık” adı verilen düz dokuma yaygı, namazlık (seccâde), çuval, heybe, yaygı ve köşe çaputu gibi günlük kullanım için üretimler yapılmaktadır. Yapılan bu araştırmayla zili, cicim ve düz dokuma teknikleri kullanılarak dokunan düz dokuma yaygılardan yirmi farklı ürün incelenmiştir. Araştırmada ürünün dokunma tarihi, dokunma amacı, dokuyan kişi, boyutları, kullanılan iplik türleri, renkleriyle dokumaların teknik, desen, kompozisyon ve motif özelliklerine ait bilgiler yer almaktadır. Veriler yüz yüze görüşme yöntemiyle kaynak kişilerden temin edilmiştir.

Istar weaving whose history is based on many years ago, is also known as floor cover weaving by Yürüks weaving in the plateaus of Mersin and have been woven for many years. As in all handcrafts, ıstar weaving woven in Gözne plateau located in Mersin cannot be maintained and has been in danger of extinction. The aim of this study is to create a permanent source about local weaving via examining both ıstar weaving woven in Gözne plateau located in Mersin and examples survived until today. Winding type looms which are in the group of perpendicular looms are used in the region. Productions such as prayer rug (scatter), sack, saddlebag, ground cloth and corner rug were made by using hair, wool and orlon yarns kıllama, tırlık for daily use. With this research, twenty different products woven using ‘zili’, ‘cicim’ and plain weaving techniques were examined. In the research, the production date of weaving, purpose of weaving, weaver, dimensions, types of yarn used, colors as well as technical, pattern, composition and motif characteristics of weavings are included. The data were obtained from the source persons by face to face interview technique.
Geç Dönem Osmanlı Sağlık Yapılarının Gelişiminin Adana Vilayeti Örneği Üzerinden İncelenmesi
Development of Late Ottoman Health Structures and Investigation on Adana Province Sample
Yazar: Umar, Nur; Sarı, * Fatma Zehra
Dergi: Art-Sanat No. 14, 2019
Anahtar kelimeler: Ottoman,Darüşşifa,Hospital,19th century,Adana Province ; Osmanlı Devleti,Darüşşifa,Hastane,19. yüzyıl,Adana Vilayeti

Sosyal devlet anlayışını benimseyen Anadolu Türk Devletleri halk sağlığına önem vermiş ve bu doğrultuda sağlık yapılarını inşa etmişlerdir. İslam medeniyetinden etkilenen Türkler sağlık yapılarına “ev” anlamına gelen Arapça kökenli “darül” ile iyileşme, kurtulma anlamında kullanılan “şifa” kelimesini birleştirerek; topluma sağlık hizmeti sunulan yapılara “darüşşifa” ismini vermişlerdir. Uzun yıllar Türk toplumuna hizmet veren darüşşifalar tıp biliminin ilerlemesiyle birlikte çağın teknik şartlarına uyum sağlayamamış ve yerini Batılılaşmanın etkisiyle ilk defa 1876’de Ahmet Vefik Paşa tarafından kaleme alınan Lehçe-i Osmani ile dilimize isim olarak Farsçadan geçmiş olan hastanelere bırakmışlardır. Bu çalışmada, Osmanlı sağlık yapılarının, darüşşifalardan hastanelere kadar gelişim ve dönüşüm süreci incelendikten sonra Geç Dönem Osmanlı sağlık yapıları Adana vilayeti özelinde değerlendirilecektir. Çalışma kapsamında literatür taraması gerçekleştirilmiş, konu ile ilgili yazılmış tez ve makaleler incelenmiş, çeşitli kurum ve Osmanlı arşivleri araştırılmış, arşivlerden elde edilen mimari projeler değerlendirilmiştir. Çalışma, geç dönem Osmanlı sağlık yapılarının ihtiyaçlar doğrultusundaki gelişimini ve Adana Vilayetindeki geç dönem hastane yapılarının toplu bir tespitini sunmayı hedeflemektedir.

Having adopted an understanding of a social state, the Anatolian Turkish States attached great importance to public health and built their health centres accordingly. The Turks, influenced by Islamic civilization, combined the word ‘dar’ which stood for ‘home’ in Arabic, and ‘şifa’ which meant ‘recovery’ and ‘cure’, and gave the name darüşşifa to these institutions providing public health care. After serving the Turkish society for centuries, darüşşifas were not able to adapt to the technical conditions of modern medicine, and were replaced by “hastane”s – a name borrowed from Persian with an Ottoman influence, first coined by Ahmet Vefik Pasha in 1876. In this study, after an investigation of how Ottoman health centres developed and were transformed from “darüşşifa” to “hastane”, the health structures of the Late Ottoman Period were evaluated with examples chosen particularly from the province of Adana. Within the scope of the study, architectural projects attained through literature were evaluated, theses and articles written on the subject were examined, and the Ottoman archives were consulted. The study aims to track the progress of Ottoman health institutions with respect to emerging requirements and provide a mass collection identifying late period hospital structures.