hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
TÜRKİYE STRATİGRAFİSİNDE YENİ BİLGİLER
CONTRIBUTION À LA STRATIGRAPHIE DE LA TURQUIE
Yazar: Erentöz, Cahit
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; CONTRIBUTION,À LA STRATIGRAPHIE,DE LA TURQUIE ; TÜRKİYE,STRATİGRAFİSİ,carte d

Burada, Türkiye'de şimdiye kadar yazılmış rapor ve neşriyat özetinden ve Anadolu'nun esas stratigrafik bünyesini meydana çıkaran jeolojiden genel mânada bahsedilecektir. Şimdiye kadar maden araştırmaları ve petrol gibi ekonomik çalışmalarda yapılmış 1:100 000 ve 1:25 000 lik jeolojik haritalar dokümanları, 1:500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası çalışmalarında ve neşriyatında esas alınmış ve bu harita (carte d'ensemble) kompilâsyonu revizyonunda kullanılmıştır. Bu yeni neşriyattan sonra, evvelce (1941 - 1946) sekiz pafta halinde neşredilmiş bulunan 1:800 000 lik Türkiye Jeoloji Haritası artık aktüalitesini kaybetmiş bulunmaktadır. Esasen bu harita, geniş mânada neşredilmiş eserlerden ve o zamanki noksan dokümanlardan faydalanılarak ikmal edilmiştir. Fiilî arazi çalışmaları oldukça mahdut sahalara inhisar etmiştir. Halbuki bugün kullanmakta olduğumuz 1:500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası (1960- 1964) oldukça doğru ve hemen hemen Anadolu'nun bünyesini meydana çıkaracak bir özelliktedir. Şimdiye kadar yapılmış ve yekûnu 444 pafta olan 1:100 000 lik topografik haritalarla, 6000 adede yakın paftalan muhtevi 1:25 000 lik haritalardan ve şimdiye kadar yapılmış 1000 i mütecaviz jeolojik haritalardan faydalanılarak, yani arazi etüdleri esas alınarak ve yeniden umumi revizyona tabi tutularak, bugün kullandığımız 1:500 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası 18 pafta halinde neşredilmiştir. Esasen jeolojik harita etüdleri, Türkiye'de 30 senelik bir maziye sahiptir.

On ne parlera ici que d'une façon très générale des rapports et des publications parus jusqu'à présent en Turquie, ainsi que de la géologie qui représente la structure stratigraphique de l'Anatolie. Les documents des cartes géologiques au 1 : 100 000e et au 1 : 25 000e , élaborées pour des études économiques, tels que recherches minières et pétrolières, ont constitué la base des travaux et de la publication de la Carte Géologique de Turquie au 1 : 500 000e et ont été utilisés dans la révision de la compilation de cette carte d'ensemble. Avec la parution de la nouvelle carte, la Carte Géologique de Turquie au 1 : 800 000e , publiée en huit feuilles durant 1941-1946, vient de perdre toute actualité. Cette dernière était compilée en se basant sur les publications et les documents incomplets existant en ces temps-là. Les travaux de terrain ont été effectués sur des étendues assez limitées. La Carte Géologique de Turquie au 1 : 500 000e, aujourd'hui utilisée (1960-1964), est assez correcte et presque d'une nature à mettre en évidence la structure de l'Anatolie.
ANADOLU'NUN TEKTONİK BİRLİKLERİ
TECTONIC UNITS OF ANATOLIA (ASIA MINOR)
Yazar: Ketin, İhsan
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; TECTONIC,ANATOLIA,ASIA MINOR ; ANADOLU,TEKTONİK,BİRLİKLERİ

Anadolu sıradağlarını tektonik ünitelere ayırma tecrübesi, bilindiği gibi, 1896 da E. Naumann ile başlamış, daha sonra E. Argand (1924), R. Staub (1924, 1928), v. W. Seidlitz (1931), L. Kober (1931, 1942) gibi alp jeologları tarafından geliştirilmiştir. Bu ilk devrede Anadolu'nun orojenik şeritleri, Alpler'e benzetilerek kuzeyden güneye doğru : Pontidler, ara masifler ve Toridler olmak üzere üç üniteye ayrılmış ve bunlardan Pontidler batıya doğru yüksek Balkanlar ve Karpatlar üzerinden Alpidler'e; Toroslar ise, aynı şekilde Helenidler üzerinden Dinaridler'e bağlanmıştır. 1939 da P. Arni (4) ilk defa olarak Anadolu sıradağlarını daha çok sayıda ünitelere ayırma teşebbüsüne girişmiş ve Doğu, Güneydoğu Anadolu hakkındaki jeolojik ve paleontolojik araştırmalarına dayanarak, Anadolu'nun doğu kısmı ile İran'ın batı bölgesindeki dağ şeritlerini birbirleri ile mukayese etmiş, her iki memlekette, tektonik gelişmeleri bakımından benzerlik gösteren üniteleri birleştirmiştir.

The first subdivision of the Anatolian mountain ranges into tectonic units was made in 1896 by E. Naumann, and his classification was later developed further by Alpine geologists such as E. Argand (1924), R. Staub (1924, 1928), v. W. Seidlitz (1931) and L. Kober (1931). In this first period the orogenetic belts of Anatolia were divided from north to south into three units, namely: Pontids, Intermediary massifs and Taurids, which were believed to be comparable to units in the Alps. The Pontids were connected to the Alpids by means of High Balkans and Carpathians; and in the same way the Taurus Mountains, by means of Hellenids, to Dinarids.
GÜNEYDOĞU ANADOLU'NUN KAMBRİEN TEŞEKKÜLLERİ VE BUNLARIN DOĞU İRAN KAMBRİENİ İLE MUKAYESESİ
CAMBRIAN OUTCROPS IN SOUTHEASTERN TURKEY AND THEIR COMPARISON WITH THE CAMBRIAN OF EAST IRAN
Yazar: Ketin, İhsan
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GÜNEYDOĞU,ANADOLU,İRAN KAMBRİENİ ; CAMBRIAN,OUTCROPS,SOUTHEASTERN

Bu makale, 1963 ve 1964 yaz ayları zarfında, Güneydoğu Anadolu'nun Paleozoik formasyonlarında yapmış olduğumuz jeolojik etüdlere ait Kambrien ile ilgili kısa bir açıklamadır. Travayın bu şekli ile M.T.A. Dergisinde neşredilmesine müsaade eden Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı Genel Müdürlüğüne burada teşekkürlerimi arzederim. Yazıda bahis konusu olan Kambrien teşekkülleri klâsik Derik seksiyonu ile Adıyaman iline bağlı Penbeğli - Tut kesidi ve Amanos dağlarında, Hassa'nın yakın batısındaki Kambrien zuhurlarıdır. Şekil l de bu yerler, daireler içinde l, 2, 3 rakamları ile belirtilmiştir. Güneydoğu Anadolu'nun bu üç bölgesinde tezahür eden Kambrien formasyonları, litoloji ve fauna bakımından birçok benzerlikler gösterdikleri gibi, bunlann aynı zamanda, Doğu İran'da, Kerman ve Sagand arasındaki Kambrien teşekkülleri ile de yakın ilişkileri mevcuttur. Bu kısa travayın gayesi, yukarıda adı geçen Kambrien formasyonlarım birbirleri ile mukayese etmek olacaktır. Şimdi muhtelif aflörmanları sıra ile gözden geçirelim.

This paper summarizes the results of an investigation of the Paleozoic formations— especially the Cambrian— of Southeastern Turkey, carried out during the summers of 1963 and 1964. The author expresses his gratitude to the General Directorate of the Turkish Petroleum Corporation for its permission to publish this article in the Bulletin of the M.T.A. Institute. The Cambrian formations described in this paper include the classical sections of Derik, the outcrops near Penbeğli-Tut, Adıyaman district, and those of Hassa in the central Amanos Mountains. Figure 1 shows the Cambrian exposures mentioned above, in numerated circles (1, 2, 3). The Cambrian outcrops of Southeastern Turkey and the Cambrian of East Iran, between Kerman and Sagand, are similar to each other in many aspects. The main purpose of this article is to compare the Cambrian formations of these two areas.
HASAN DAĞI - MELENDİZ DAĞI BOLGESİNDE PLİOSEN VE KUATERNER VOLKANİZMA FAALİYETLERİ
THE PLIOCENE AND QUATERNARY VOLGANISM IN THE HASAN DAĞ-MELENDİZ DAĞ REGION
Yazar: Eekmanb, P. H.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; THE PLIOCENE,QUATERNARY VOLGANISM,THE HASAN DAĞ ; HASAN DAĞI,MELENDİZ DAĞI,KUATERNER VOLKANİZMA FAALİYETLERİ

Aksaray, Gelveri ve Hasan dağı arasında Melendiz ırmağı serisi kuzeye doğru uzanarak, kristalin temel formasyonu ile Oligosen-Miosen jips serisine kadar gitmekte ve orada incelip tükenmektedir. Bu seri volkanoklastik materyelden olup, güneydeki Hasan dağı bölümünün bazaltik volkanizmasından önce vukua gelen ignimbritik bir volkanizmanın eseridir. Toroslar'ın orojenik gelişmesiyle bumıntakanın bir parçasını teşkil ettiği ön kısmın teşekkülü arasında yakın bir ilişki mevcuttur. Riyodasitik lâvların meydana çıkmasiyle ignimbrit volkanizması devrini tamamlamış ve kapamış olur. Bu sırada andezit-bazalt volkanizması başlamış bulunmaktadır ve bunu piroksen-hornblend bazaltları takibetmiş ve nihayet olivin bazaltları gelmiştir. Bazalt volkanizmasının son safhası olivin bazaltlarının depozisyonu ile nihayete ermektedir. Bazalt volkanizmasının başlaması aynı zamanda Pleistosenin de başlangıcı olabilir.

Between Aksaray, Gelveri and the Hasan Dag the «Melendiz River Series» is wedging out to the north against the crystalline basement and the Oligoccne - Miocene «Gypsum series». The series is volcanoclastic and formed in the Pliocene as a result of an ignimbritic volcanism which preceded the basalt volcanism of the Hasan Dag area in the south. There is a close relation between the orogenic development of the Taurus and the volcanic depositions in the foreland of which the area is a part. The ignimbrite volcanism came to a close with the formation of a rhyodacite-ava. The andesito-basalt volcanism had already started, followed by pyroxene-hornblende basalts and finally by olivine basalts, which formed the terminal phase in the basalt volcanism. The start of the basalt-volcanism may represent the Pleistocene.
MARDİN-DERİK-MAZIDAĞI ÇEVRESİNDEKİ FOSFATLI TABAKALARIN JEOLOJİSİ
GEOLOGIE DER PHOSPHATFÜHRENDEN SCHICHTFOLGE DES RAUMES MARDİN- DERİK -MAZIDAĞI
Yazar: Beer, Hans
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GEOLOGIE DER PHOSPHATFÜHRENDEN,SCHICHTFOLGE DES,RAUMES MARDİN- DERİK -MAZIDAĞI ; MARDİN-DERİK-MAZIDAĞI,ÇEVRESİNDEKİ FOSFATL,TABAKALARIN JEOLOJİSİ

Etüd edilen alan Mardin-Derik-Mazıdağı blokunda bulunan yaklaşık 700 km2 lik çevreyi içine alır. Yaşlı Paleozoike mensup klastik kayaçlardan meydana gelmiş bir taban üzerinde diskordan olarak Kretaseye ait karbonatik sedimanlar oturmaktadır. Karababa ünitesine ait Turonien kalkerleri içinde iki fosfat horizonu bulunmaktadır. Sedimanların kalınlık ve fasieslerinin etüdleri, sedimantasyon ile linsedimanter strüktürleri arasında belirli ilişkilerin bulunduğuna işaret eder. Turoniendeki sinsedimanter hareketlerin de büyük bir ihtimalle, sonunda Mardin antiklinalinin meydana gelmesi ile nihayet bulan hâdisenin öncüsü olduğu anlaşılmaktadır.

Das untersuchte Gebiet umfasst ca 700 km2 im Gebiet der Schwelle von Mardin - Derik - Mazıdağı. Über einem Sockel altpaläozoischer, klastischer Gesteine liegen diskordant karbonatische Sedimente der Kreide. Turon-Kalke der Karababa Einheit enthalten zwei Phosphathorizontc. Studien der Fazies und der Mächtigkeiten der Sedimente zeigen konkrete Zusammenhänge zwischen der Sedimentation und den synsedimentären Strukturen. Die synsedimentären Bewegungen des Turon sind sehr wahrscheinlich Vorläufer der Tektonik, die schliesslich in der Ausbildung der Mardin Antiklinale gipfelte.
KAYSERİ İLİNİN KUZEY KESİMİNDE ÇUKURKÖY'DE NEFELİN İHTİVA EDEN İNDİFAİ KAYAÇLAR
IGNEOUS NEPHELINE - BEARING ROCKS OF ÇUKURKÖY (NORTHERN PART OF PROVINCE OF KAYSERİ, TURKEY)
Yazar: Kraeff, Alexander; Pasquare, Giorgio
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; KAYSERİ İLİ,ÇUKURKÖY,NEFELİN İHTİVA ; Igneous,Nepheline-Bearing,Rocks of Çukurköy

1965 yazında Jeolog G. Pasquare Çukurköy havalisinin jeolojik etüdünü yapmıştır. Bu mıntaka Doğu Türkiye'nin büyük bir şehri olan Kayseri'nin 55 km kuzeydoğusuna düşer. İncelemeler sırasında Çukurköy civarında nefelin ihtiva eden indifai kayaçlar görülmüştür. Türkiye'de alkalin kayaçlara nadir raslanması dolayısiyle, bunlann detaylı bir şekilde incelenmesi arzu edilmiş ve bu sebeple A. Kraeff tarafından bu indifai kayaçlann petrografik etüdü yapılmıştır.

During the summer of 1965 the geologist G. Pasquare investigated geologically the region of Çukurköy. This region lies at a distance of about 55 km NE of the large city of Kayseri in Eastern Turkey. This geological investigation showed an occurrence of igneous nepheline-bearing rocks in the vicinity of Çukurköy. Due to the scarceness of alkaline rocks in Turkey, it was thought desirable to make a detailed study of these rocks. Therefore these igneous rocks were petrographically investigated by A. Kraeff.
ORBİTOİDİDAE'LERİN ÇOĞALMASI HAKKINDA
A PROPOS DE LA REPRODUCTION DES ORBITOIDIDAE
Yazar: Meriç, Engin
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; A PROPOS,DE LA REPRODUCTION,DES ORBITOIDIDAE ; ORBİTOİDİDAE,ÇOĞALMASI,YenişehirEğerce

Adıyaman (Kâhta-Çörtinek ve Eski Kâhta), Ankara (Kızılöz), Bursa (YenişehirEğerce), Hatay (Kırıkhan-Alanyaylası) bölgelerinde ve Mobil Exploration Mediterranean Inc. tarafından Siirt (Malabadi ve Silivanka) te yapılan sondajlarda raslanılan üst Mestrihtien formasyonları içinde Orbitoididae'lerin çoğalması ile ilgili birçok fazları ihtiva eden numunelere raslanılmıştır (Şek. 1). Mevcut durumlar, daha önce belirttiğimiz Orbitoides media d'Archiac'ta tesbit edilen üreme fazlarının devamı olduğundan, bu hususta ikinci bir neşriyat yapmayı uygun bulduk.

Les affleurements de Maestrichtien supérieur se trouvent en bonne quantité dans les régions d'Adıyaman (Kâhta - Çörtinek et Eski Kâhta), Ankara (Kızılöz), Bursa (Yenişehir - Eğerce), Hatay (Kırıkhan - Alanyaylası) et dans les sondages faites à Siirt (Malabadi et Silivanka) par Mobil Exploration Mediterranean Inc. on a constaté également les échantillons d'Orbitoididae qui contiennent les différentes phases de leurs reproductions (Fig. 1), Ceci étant une suite des phases de reproduction de Y Orbitoides média d'Archiac, que nous avions indiqué dans notre article de l'année dernière, nous avons vu utile de revenir sur ce sujet.
BAYINDIR - KAMAN RADYOAKTİF FLUORİT ZUHURLARI VE CİVAR KAYAÇLARININ PETROGRAFİK ETÜDÜ
DIE RADIOAKTIVEN FLUORITVORKOMMEN UND PETROGRAPHISCHE UNTERSUCHUNGEN DER NEBENGESTEINE IM SEKTOR BAYINDIR KAMAN
Yazar: İskit, Musa
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 66 No. 66, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; DIE RADIOAKTIVEN,FLUORITVORKOMMEN,PETROGRAPHISCHE ; BAYINDIR - KAMAN,RADYOAKTİF,FLUORİT ZUHURLAR

Etüd sahamız Kırşehir iline bağlı Kaman ilçesinin Bayındır - Mollaosmanlar köyü arasında yer almaktadır. Bu bölge şimdiye kadar birçok jeolog ve maden mühendisi tarafından etüd edilmiştir. Fakat bu jeolog ve maden mühendisleri fluorit yataklarının etüdünden ziyade, bölgenin genel jeolojisi üzerinde çalışmışlardır. Orta Anadolu bölgesinde jeolojik araştırmalar XIX. yüzyılda W. Hamilton'la başlar. W. Hamilton'un klâsik eserlerinde bölgeye ait çeşitli mevzular hakkında oldukça tafsilâtlı bilgiler mevcuttur. Daha sonraları, bu sahalarda etüd yapan E. Chaput (1936) Orta Anadolu'nun jeolojisi hakkında geniş bilgiler vermiştir. 1950 den sonra kristalin masiflerin tektonik durumları hakkında E. Lahn ve I. Ketin tarafından ileri sürülen fikirler kristalin kitlenin yapısı ve yaşı hakkında yeni delillerin ve bir takım aydınlatıcı müşahedelerin ortaya çıkmasına vesile olmuştur.

Unser Untersuchungsgebiet liegt zwischen Bayındır und Mollaosmanlar im Distrikt Kaman-Viläyet Kırşehir. Das Gebiet wurde bisher von verschiedenen Geologen und Bergingenieuren untersucht; diese Forscher haben sich jedoch statt mit der Untersuchung der Fluoritlagerstätten mit der allgemeinen Geologie der Zone beschäftigt. Die geologischen Arbeiten im Mittelanatolien begannen im 19. Jahrhundert mit W. Hamilton, der in seinen klassischen Werken recht ausführliche Erläuterungen über verschiedene Themen des Gebiets gibt. Später hat E. Chaput (1936) zur Geologie von Mittelanatolien weitgehend Stellung genommen. E. Lahn und 1. Ketin haben dann 1950 über die tektonischen Verhältnisse des Kristallinmassivs Ansichten geäussert, den Bau dieses Massivs und sein Alter mit neuen Kriterien belegt, und dabei verschiedene aufklärende Beobachtungen gebracht.
DOĞU VE GÜNEYDOĞU ANADOLU'NUN JEOLOJİSİ
GEOLOGY OF EASTERN AND SOUTHEASTERN ANATOLIA
Yazar: Altınlı, İ. Enver
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 67 No. 67, 2015
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GEOLOGY OF EASTERN,SOUTHEASTERN,ANATOLIA ; DOĞU VE GÜNEYDOĞU,ANADOLU,JEOLOJİSİ

Masiflerin, tâli kuşaklariyle birlikte Ortotektonik Bölgenin, Paratektonik Bölgenin kendilerine vergili çökelme devreleri, yapı özellikleri, volkanik gösterileri, yapısal şekilleri, yeraltı servetleri ve farklı manzaraları vardır. Hakikî jeosenklinalden (öjeosenklinal) miojeosenklinale (Kenar Çukuru) geçiş zonu fliş fasicsinde Üst Kretase-Paleosenin bir kabartısıdır. Ancak bu kabartı doğuda yüzeyde görülmez ve belki de dardır; batıda ise aralı ve kademeli, mostraya çıkmış antiklinal yapıların vücuda getirdiği geniş bir kuşak halindedir. Yapı alçaltılarına, eşiklerle birbirinden ayrılmış Neojen dolgulariyle sıralama ovalar yerleşmiştir. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun lonjitüdinal orojenik kuşaklan olan Kenar Kıvrımları, Iranid, Torid, Anatolid ile bunlarda ayırtlanmış bulunan kıvrım, fay, şariyaj, Tektonik Haritasında takdim olunmuştur.

The broad structural regions, such as eugeosynclinal region, miogeosynclinal region, together with the former's secondary orogenetic belts and massifs, are known through their stratigraphic peculiarities, magmatic evolution, structural setup, underground resources and physiographic traits. The tectonic divide between eugeosyncline and miogeosyncline is induced through geanticline of Upper Cretaceous - Paleocene, which is exposed in the west, but deduced through a lagoonal trend to the northeast of Siirt, and further east a line connecting Hakkari to Salaran Mountain, where an interfingering of the sediments of each environment is observed. The intersections of a syncline with an axial low made wide depressions that became filled with younger deposits, and at least leveled off as plains (ova). The Tectonic Map shows the locations and the names of the eugeosyncline; namely, from north to south: Anatolids, Taurids, Iranids; the massifs; the miogeosyncline boundaries; and the main folds, faults and overthrusts.
TÜRKİYE'DEKİ GLOKOFAN KAYAÇLARININ ÖNEMi VE DAĞILIŞI
THE SIGNIFICANCE OF THE GEOLOGIC TIME FACTOR IN METALLOGENY AND PETROLOGY
Yazar: Kaaden, G. V. D.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 67 No. 67, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; THE SIGNIFICANCE,THE GEOLOGIC,METALLOGENY AND PETROLOGY ; TÜRKİYE,GLOKOFAN KAYAÇLAR,ÖNEMi VE DAĞILIŞI

Bu yazıda glokofan kayaçlarının kökeni ile ilgili olarak ortaya atılmış çeşitli fikirler üzerinde durulmaktadır. Glokofan kayaçları içinde zuhur eden mineraller arasındaki stabilite ilişkileri özetlenmiş, ayrıca jeolojik ve petrolojik bakımdan elde edilen sonuçlardan bahsedilmiştir. Bu tip kayaçların çeşitli türleri hakkında kısa açıklamalar yapılmış ve Türkiye'de ne şekilde dağıldıkları izah edilmiştir. Glokofanlı yeşil şist fasiesi ile lavvsonit-glokofan fasiesi arasındaki yaş ilişkileri Türkiye'nin muhtelit bölgelerinde inceleme konusu yapılmıştır. Son zamanlarda beyan edildiği gibi, lawsonit-glokofan fasiesinin sadece alpin-jeosenklinale özgü olmadığı kuvvetle muhtemel görünmektedir. Mihalıççık - Eskişehir - Bursa bölgesinde yapılan bütün incelemeler, Paleozoik devre ait lavvsonit-glokofan ve glokofanlı-yeşil şist fasiesi içinde bir metamorfizma meydana gelmiş olduğunu göstermektedir. Türkiye'deki alpin-jeosenklinal içindeki glokofan kayaçların zayıf bir şekilde gelişmesinin sebebi de bu yazıda açıklanmıştır.

During the past decades metallogeny, as a new branch of geology, earned an important place in the industrial planning in many countries. Metallogeny treats the regularities of spatial distributions and temporal successions of origin of different types of mineral deposits and their relations to magmatic activities and orogenic stages. To compose useful prognostical metallogenetic maps, the co-operation is needed of many specialists, such as stratigraphers, structural geologists, petrologists, metallogenists, geochemists, geophysicists and others. Here we will point out the urgent need for co-ordination of metallogenetic studies of geologists of different parts of the world. The problem that metallogenists are faced with, after analyses of numerous documents (facts), is how to predict suitable regions in which to plan prospection for distinct types of mineral deposits and to choose suitable methods for their discovery.
BİR ORBİTOİDES MEDİA d'ARHIAC FERDİNDEKİ ŞİZOGONİ DURUMU HAKKINDA
A PROPOS D'UN CAS DE SCHIZOGONIE DANS UN INDIVIDU D'ORBITOIDES MEDIA D'ARCHIAC
Yazar: Meriç, Engin
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 67 No. 67, 1966
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; A PROPOS D,CAS DE SCHIZOGONIE,DANS UN INDIVIDU ; ORBİTOİDES MEDİA,d,FERDİNDEKİ ŞİZOGONİ

Kâhta bölgesinde bulunan Üst Mestrihtien aflörmanlarında bol miktarda Orbitoides media d'Archiac (B) ve (A) numunelerine raslanılır. Bölgede bulunan mikrosferik formlardan bir tanesinin, kavkısının kenar kısmında 23 adet makrosferik embriyon ihtiva etmesi dikkati çeker ve bu ferdin şizogoni tip çoğalma esnasında fosilize olduğu anlaşılmaktadır. Biliyoruz ki, foraminiferlerde plürinüklee olan mikrosferik şizont, şizogoni neticesinde haploid makrosferik formları meydana getirir. Keza bu haploid makrosferik formlar gamogoni neticesinde seksüel bir çoğalma ile yine mikrosferik şizontu hâsıl eder. Normal bir devre bu şekilde cereyan etmektedir ve bizim numunemiz plürinüklee olan mikrosferik şizontun, haploid makrosferik embriyonlar meydana getirdiğini göstermektedir.

Dans les affleurements de Maestrichtien supérieur se trouvant dans la région de Kâhta, on rencontre beaucoup d'échantillons d'Orbitoides média (B) et (A) d'Archiac. On remarque que l'une des formes microsphériques trouvées dans cette région contient à la périphérie de son test 23 embryons macrosphériques et on constate que cet individu s'est fossilisé lors d'une reproduction du type schizogonie. Nous savons que le schizonte microsphérique qui est plurinucléé chez les foraminifères, forme à la suite de la schizogonie, des individus haploïdes macrosphériques. Et à leur tour ces formes haploïdes macrosphériques, à la suite de la gamogonie, forment avec une reproduction sexuelle un schizonte microsphérique. Un cycle normal se déroule ainsi et notre échantillon montre un schizonte microsphérique plurinucléé qui forme des embryons haploïdes macrosphériques.