Ahlakın Altın Kuralına Dair Psikogelişimsel Bir Açımlama
A Psycho-developmental Exploration of the Golden Rule of Morality
Yazar: Koçak, Ali
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Psychology of Religion ; Din Psikolojisi ; Din Psikolojisi,Ahlâk Psikolojisi,Ahlâk,Altın Kural,Özgecilik ; Psychology of Religion,Moral Psychology,Morality,Golden Rule,Altruism

Genellikle ahlâkın altın kuralı olarak adlandırılan, başkalarına kendisine davranılmasını istediği gibi davranma ilkesi, çeşitli kültürlerde ve zaman dilimlerinde yaygın olarak kabul gören bir kriterdir. Bu kriter, ahlâkî ilkelerin etkinliğine ilişkin avantajlar sağlamaktadır. Altın kural, başkalarının duygularını ve bakış açılarını dikkate almaya sevk ederek empati geliştirmeyi teşvik etmekte, kişiler arası ilişkileri geliştirmekte ve nezaket kültürüne zemin hazırlamaktadır. Sosyal ilişkilerde geçerli olan birçok kural arasında genellikle “altın” kural olarak adlandırılsa da bu ilkede yer alan karşılıklılık beklentisini kabul etmek önemlidir. Nitekim kural, daha çok empati vurgusuyla bilinse de ahlâkî gelişimin belirli evrelerinde karşılıklılık motivasyonları içermektedir. Literatürde altın kural ve ahlâkî gelişim üzerine birçok araştırma bulunmasına rağmen, altın kuralın ahlâkî gelişim evrelerinde farklı motivasyonlarla benimsenebileceğine dair spesifik bir araştırma tespit edilmemiştir. Bu araştırmada, ahlâkî gelişim evrelerinde altın kuralın nasıl konumlandırılabileceği incelenerek, psiko-gelişimsel açıdan kuralın kapsamının teorik olarak analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Ahlâkî gelişim yolculuğu tipik olarak benmerkezcilikten özgeciliğe doğru geçiş göstermektedir. Başlangıçta, ahlâkî davranışlar büyük ölçüde kişisel çıkarlar tarafından yönlendirilmekte; ancak ahlâkî karakter geliştikçe, karşılık beklentisinden bağımsız olarak var olan özgeci motivasyonlar giderek daha önemli hale gelmektedir. Bu bağlamda araştırmanın temel vargısı, altın kuralın doğasında bulunan empati vurgusunun, daha yüksek düzeyde ahlâkî olgunluğa ulaşmış bireyler ve topluluklar için daha geçerli olduğu, ahlâkî açıdan daha az gelişmiş olanların ise karşılıklılığa daha fazla odaklanma eğiliminde olduğudur.

The principle of treating others as one wishes to be treated, commonly referred to as the golden rule of ethics, is a widely recognized standard across various cultures and historical epochs. This principle provides numerous advantages regarding the efficacy of moral frameworks. By prompting individuals to consider the emotions and viewpoints of others, the golden rule fosters the cultivation of empathy, enhances interpersonal relationships, and encourages a culture of kindness. Among the many rules that apply in social relationships, it is important to recognize the expectation of reciprocity in this principle. Despite extensive research on both the golden rule and moral development separately, no study has been detected that specifically examines how individuals adopt this principle with varying motivations across developmental stages. This study theoretically analyses the golden rule from a psycho-developmental perspective, exploring how it functions within moral development frameworks. The journey of moral development typically transitions from self-centeredness to altruism. Initially, moral actions are largely driven by self-interest; however, as moral character evolves, altruistic motivations that exist independently of the expectation of reciprocation become increasingly significant. In this context, the main conclusion of the study is that the emphasis on empathy inherent in the Golden Rule is more applicable to individuals and communities that have reached a higher level of moral maturity, whereas those who are less morally developed tend to focus more on reciprocity.