hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÂŞIK ÇELEBİ TEZKİRESİNDEN İSTANBUL KÜLTÜR MUHİTİNE BAKIŞ: MÜELLİF, MÜTERCİM, HATTAT, CÜZHAN VE DEVİRHANLARA DAİR BAZI TESPİTLER
REVIEWING THE CULTUREL NEIGHBORHOOD OF ISTANBUL IN THE TADHKIRA OF ÂŞIK ÇELEBİ: SOME FINDINGS ABOUT AUTHORS, TRANSLATORS, CALLIGRAPHERS, CUZHANS AND DEVIRHANS
Yazar: Denizmen, Serap
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Âşık Çelebi,tadhkira,urban culture,Istanbul,book,library,manuscripts ; Âşık Çelebi,tezkire,şehir kültürü,İstanbul,kitap,kütüphane

16. asrın ünlü biyograflarından Âşık Çelebi’nin Meşâ‛irü’ş-şu‛arâ adını verdiği şâirler tezkiresi günümüzde hâlâ ehemmiyetini koruyan Osmanlı edebiyatı kaynaklarından birisidir. Eserde tüm Osmanlı imparatorluk coğrafyası ve insanı çok canlı bir şekilde tasvir edildiğinden sosyo-kültürel tarih çalışmaları için de çok değerlidir. Müellif ve tezkiresini çeşitli açılardan inceleyen çalışmalar mevcutsa da İstanbullu şâirler ve İstanbul kültürü özelinde bir inceleme yapılmamıştır. Bu makalede Meşâ‛irü’ş-şu‛arâ’da biyografisi verilen İstanbullu yada bir şekilde yolu İstanbul’a düşen şâirler ele alınmıştır. İstanbul’daki kitap, kütüphane, tercüme, kitap sanatları, hüsn-i hat ve camii mûsikîsi kültürü bağlamında ismi geçen şâirler tasnif edilmiş ve imparatorluk başkentinin karakteri bu isimler üzerinden okunmaya çalışılmıştır.

16th century famous biographer Âşık Çelebi’s tadhkira of poets, Meşâ‛irü'ş-şu‛arâ, is one of the most important sources of Ottoman literature that still retains its importance today. It is also very valuable for socio-cultural history studies as the entire Ottoman imperial geography and people are depicted very vividly in the work. Although there are studies examining the author and his tezkire from various perspectives, there has not been an examination of Istanbul poets and Istanbul culture. This article focuses on the poets whose biographies are given in Meşâ‛irü'ş-şu‛arâ, either from Istanbul or who somehow traveled to Istanbul. The poets mentioned in the context of the book, library, translation, book arts, calligraphy and mosque music culture in Istanbul are classified and the character of the imperial capital is tried to be read through these names.
MÜELLİFİ BİLİNMEYEN BİR DÂSİTÂN-I İSMÂ‘ÎL MESNEVİSİ
A DASITAN-I ISMA'IL MASNAVI OF UNKNOWN AUTHOR
Yazar: Yılmaz, Ayşe
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Prophet Abraham,Prophet Ismail,Sacrifice,Parable,Manzum/Religious Epic ; İbrahim Peygamber,İsmail Peygamber,Kurban,Kıssa,Manzum/Dinî Destan.

Peygamber kıssaları, insanların sıradan hayatlarını etkileyen olağanüstülüklerle örülüdür ve içerisinde çeşitli değer yargıları barındırmaktadır. Bu nedenle sanatın bütün şubelerinde sıklıkla yer bulan kıssalar, edebiyatta da duygu yüklü metinlerin inşasını sağlar. İbrahim peygamberin bir çocuğu olması için Tanrı’ya adak adaması, oğlu İsmail dünyaya geldiğindeyse ahdini tutup en sevdiğini kurban etmesinin istenmesi hadisesi üzerine inşa edilen Dâsitân-ı İsmâ‘îl mesnevisi, bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Prof. Dr. Mehmet Fatih Köksal Kütüphanesi Türkçe Yazmalar Kataloğu’nda Mec. 107/2 numarasıyla kayıtlı, müellifi meçhul bu mesnevi 196 beyit ve 12 dörtlükten oluşmuştur. Makalede nüsha farkları gösterilerek çeviri yazısı yapılan metnin şekil, üslup ve içerik özellikleri de incelemiştir.

The parables of the Prophet are woven with extraordinary events that affect people's ordinary lives and contain various value judgments. For this reason, parables, frequently found in all branches of art, enable the construction of emotionally charged texts in literature. The Dasitan-ı Isma'il masnavi, which is based on the incident of the prophet Abraham's sacrifice to God to have a child, and when his son Ismail was born, he was asked to keep his covenant and sacrifice his favorite one, constitutes the basis of this study. Registered in Prof. Dr. Mehmet Fatih Köksal Library Turkish Manuscripts Catalog with the number Mec. 107/2, this masnavi, whose author is unknown, consists of 196 couplets and 12 quatrains. In the article, the translated text's form, style and content features are also analysed by showing the copy differences.
TEZKİRE-İ ŞU’ARÂ-YI ÂMİD’DE ŞÂİRLERİN TANITIMININ İLK CÜMLE ÇERÇEVESİNDE İNCELENMESİ
ANALYZING THE INTRODUCTION OF POETS IN TEZKİRE-İ ŞU'ARÂ-YI ÂMİD IN THE CONTEXT OF THE FIRST SENTENCE
Yazar: Korkmaz, Ayşe
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Tezkire,Ali Emirî,Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid ; Tezkire,Ali Emirî,Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid

Tezkireler, şâirlerin hayatları, eserleri, edebî kişilikleriyle alakalı bilgiler veren eserlerdir. Türk edebiyatında Ali Şir Nevâyî’nin Mecâlisü’n-Nefâis adlı eseriyle başlayan ve XX. yüzyılda Mahmud Kemal İnal’ın Son Asır Türk Şairleri ile son bulan bu gelenekte önemli bir yer tutan tezkirelerden biri Ali Emirî’nin Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid adlı tezkiresidir. Diyarbakır doğumlu olan yazar, tezkiresinde Diyarbakır’da doğmuş veya yolu bir şekilde Diyabakır’a uğramış şâirlerin hayatlarını, kendi tecrübe ve gözlemleri ve doğruluğundan emin olduğu kaynaklardaki bilgiler vasıtasıyla anlatmıştır. Tezkire içerisinde, şâirler hakkında birçok konuda bilgi bulabilmek mümkündür. Çalışmada, Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid’deki bu bilgi bolluğu sadece maddelerin giriş cümleleri ekseninde incelenecek ve mevcut konular tespit edilip sınıflandırılacak ve örneklerle desteklenecektir. Tezkirenin genelindeki konu çeşitliliğinin giriş cümlelerine nasıl yansıdığı ve ilk cümlelerde nelere dikkat edildiği tespit edilecektir.

Tezkires are works that give information about the lives, works and literary personalities of poets. Ali Emirî's Tezkire-i Şu'arâ-yı Âmid is one of the tezkires that occupies an important place in this tradition, which started with Ali Şir Nevâyî's Mecâlisü'n- Nefâis in Turkish literature and ended with Mahmud Kemal İnal's Last Century Turkish Poets in the XXth century. In his tezkire, the author, who was born in Diyarbakır, describes the lives of poets who were born in Diyarbakır or whose paths somehow passed through Diyarbakır, through his own experiences and observations and the information in the sources he is sure of their accuracy. It is possible to find information on many subjects about poets in the Tezkire. In this study, this abundance of information in Tezkire-i Şu'arâ-yı Âmid will be analyzed only on the axis of the introductory sentences of the articles and the existing topics will be identified and classified and supported with examples. It will be determined how the diversity of subjects in the whole of the tezkire is reflected in the introductory sentences and what is paid attention to in the first sentences.
ALÎ EMÎRÎ’NİN EVLENMEMEYİ TERCİHİ BAĞLAMINDA “GÜVERCİN” BAŞLIKLI ŞİİRİNE BAKIŞ
A LOOK AT ALI EMIRI'S POEM TITLED "PIGEON" IN THE CONTEXT OF HIS CHOICE NOT TO MARRY
Yazar: Kaçar, Mücahit
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Ali Emîrî,Divan,Pigeon Poem,Marriage ; Alî Emîrî,Divan,Güvercin Şiiri,Evlilik.

Ömrünü kitaplarına ve Millet Kütüphanesi’ne vakfeden Alî Emîrî, hayatı boyunca hiç evlenmemiş, bekar kalmayı tercih etmiştir. Emîrî üzerine yapılan çalışmalarda onun bu tercihi, kitaplara duyduğu aşkla evlenmeyi hiç düşünmediği, âdetâ kitaplarıyla evli olduğu şeklinde yorumlanmaktadır. Kendisinin konuyla ilgili tek izahı bir yazısında geçen “Ben belki kusûr ederim diye vâlideme hürmeten evlenmedim.” şeklindeki cümlesidir. Ancak ömrünün çoğunu ailesinden uzakta geçirmiş olması, bu tercihinin sadece böyle bir düşünceden kaynaklanmamış olabileceğini düşündürmektedir. Biz de meseleye katkı sunmak maksadıyla, kendisinin Divân’ında “Güvercin” başlığıyla yer alan bir şiirindeki görüşlerinden hareketle Alî Emîrî’nin evliliğe ve evlat sahibi olmaya dair görüşlerini tespit etmeye çalışacağız. Çalışmamızın iddiası, Alî Emîrî Efendi’nin ineleyeceğimiz şiirinde de görüleceği üzere aslında evlenmeyi ve evlat sahibi olmayı kendisi açısından “faydasız” ve “yersiz” bir eylem görmesidir. Makalede, Alî Emîrî’nin söz konusu şiirinin metnine ve diliçi çevirisine yer verilerek bu ilginç şiirindeki görüşleri özetlenecektir

Ali Emiri, who devoted his life to his books and the National Library, never married throughout his life and preferred to remain single. In the studies conducted on Emiri, this choice of his is interpreted as the fact that he never thought of getting married due to his love for books, and that he was literally married to his books. His only explanation on the subject is the following sentence in one of his articles: "I did not marry out of respect for my mother, in case I would offend her." However, the fact that he spent most of his life away from his family suggests that this choice may not have arisen solely from such a thought. In order to contribute to the issue, we will try to determine Ali Emiri's views on marriage and having children, based on his views in a poem titled " pigeon. " in his Divan. The claim of our study is that Ali Emîrî Efendi actually sees marriage and having children as "useless" and "undue" actions for himself, as can be seen in the poem we will examine. In the article, Ali Emîrî's views on this interesting poem will be summarized by including the text and intralingual translation of the poem in question.
ŞÂRİHİN KÜTÜPHANESİNDEN: SÜLEYMÂN FEHÎM EFENDİ’NİN SÂ’İB-İ TEBRÎZÎ DİVANINI ŞERH EDERKEN KULLANDIĞI KAYNAKLAR
FROM THE ŞÂRIH’S LIBRARY: THE SOURCES UTILIZED BY SULEYMÂN FEHÎM EFENDI IN HIS COMMENTARY ON SÂ’IB-I TABRÎZÎ’S DÎVÂN
Yazar: Çokur, Saddam
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Süleyman Fehîm Efendi,Sâ,Commentary,Commentary Literature,Sources ; Süleymân Fehîm Efendi,Sâ’ib-i Tebrîzî,Şerh,Şerh Edebiyatı,Kaynak.

Türk şerh edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Süleymân Fehîm Efendi XIX. yüzyılda eser vermiş bir şair ve şârihtir. XVII. yüzyıl dîvân şâiri Fehîm-i Kadîm ile karıştırılmamak için kendisine Fehîm-i Cedîd demiştir. Süleymân Fehîm Efendi, sebk-i Hindî şâiri olan Sâ’ib-i Tebrîzî Dîvânını şerh ederken başta dinî kaynaklar olmak üzere birçok kaynaktan yararlanmıştır. Fehîm Efendi, şerh yaparken şerhle alakalı âyet ve hadislerin yanı sıra Türkçe-Arapça-Farsça beyit alıntılarına şerhinde vermiştir. Bu durum şârihin edebî bilgisini gözler önüne sermektedir. Bu çalışmada Süleymân Fehîm Efendi’nin Sâ’ib-i Tebrîzî Dîvânını şerh ederken kullandığı bu kaynaklar ele alınacaktır. Fehîm Efendi’nin bu kaynakları şerhinde nasıl kullandığı ve şerhini nasıl zenginleştirdiği örneklerle gösterilecektir.

Süleymân Fehîm Efendi, an eminent figure in Turkish commentary literature, was a poet and commentator who flourished in the 19th century. To distinguish himself from the 17th-century court poet Fehîm-i Kadîm, he adopted the epithet Fehîm-i Cedîd. While explicating the diwan of the Indian style poet Sâ’ib-i Tebrîzî, Fehîm Efendi drew extensively from religious sources and various other references. His commentary not only elucidates Quranic verses and Hadiths relevant to the subject but also includes interpretations of verses in Turkish, Arabic, and Persian, showcasing the poet's literary erudition. This study will examine the sources utilized by Süleymân Fehîm Efendi in his commentary on Sâ’ib-i Tebrîzî's diwan, illustrating how he employed these sources to enrich his commentary.
16. YÜZYIL TEZKİRELERİNDE NAZİRE İLE İLGİLİ KAVRAMLAR VE NAZİRECİLİK GELENEĞİ
CONCEPTS RELATED TO NAZIRA AND THE TRADITION OF NAZIRE IN THE 16TH CENTURY TAZKIRAS
Yazar: Sakarya, Elif
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; nazire,nazire geleneği,nazire mecmuaları,tezkireler ; Nazire,Nakize,Cevâb,Mutual Poems,Tadmin

Nazire veya nazirecilik en genel tanımı ile vezin, kafiye ve ölçü birlikteliği göz önünde bulundurularak bir şiirin benzerini ve aynı zamanda ondan daha iyisini yazma işlemidir. Nazire eğitim faaliyeti veren, şiir geleneğinin devamlı olmasını sağlayan ve devrin şairlerini yetiştiren önemli bir okul işlevi de görmektedir. Bu şair yetiştirme görevi gören okulda şairler zemin şiir şairini geçme arzusu, gereklilik görme, meydan okuma ile dostluk gösterme gibi çeşitli sebeplerle nazireler kaleme alarak kendilerini göstermektedir. Bu çalışmada bu sebeplere de değinilerek 16. yüzyılda kaleme alınan yedi tezkirede nazire kavramı ve nazire ile ilgili diğer kavramlardan olan nakize, cevap, müşâare ve tazmin ele alınmıştır. Nazire, nazire mecmuaları ile nazirelerin yazılma sebeplerine değinilmesinin ardından nazire ile ilgili kavramlar ve bu kavramların tezkirelerdeki kullanımları tespit edilmiş ve yapılan tespitlerin ardından konu örnekleriyle birlikte açıklanmıştır. Müstakil bir biçimde ele alınarak kullanımlarının netleştirilmesinin amaçlandığı kavramların incelenmesinden sonra nazirecilik geleneğinden bahsedilerek eserlere yazılan nazireler ve şiirlere yazılan nazireler olarak iki temel ayrıma gidilmiş ve bu kısımda şairlerin nazire yazma sebepleri de ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Nazire or nazire, in its most general definition, is the process of writing a poem similar to a poem and at the same time better than it, taking into account the unity of meter, rhyme and meter. Nazire also functions as an important school that provides educational activities, ensures the continuity of the poetry tradition and trains the artists of the period. The poets who did the work of breeding these poets showed that by writing verses for various reasons such as the desire to surpass the ground poetry poet, seeing necessity, and showing challenge and friendship. By mentioning these effective reasons, the concept of nazire and other concepts related to nazire, such as nakize, answer, mushaare and compensation, were discussed in seven tezkires written in the 16th century. After mentioning nazire, nazire magazines and the reasons for writing nazires, the concepts related to nazire and the use of these concepts in tezkires were determined and after the determinations, the subject was explained with examples. After examining the concepts in which it is aimed to clarify their use in a separate manner, two basic distinctions were made as the nazires written in the works and the nazires written in the poems by mentioning the nazire regime, and the errors of these manuscript writers in writing nazire continue to emerge.
XVI. YÜZYIL MÜELLİFİ HIZRÎ-İ BAĞDÂDÎ’NİN ERKÂNİYYE ADLI ESERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
A STUDY ON THE WORK OF THE XVI. CENTURY WRITER HIZRÎ-I BAĞDÂDÎ’S ERKÂNİYYE
Yazar: Arslan, Volkan
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; klasik Türk edebiyatı,Hızrî,Erkâniyye,yazma eser ; Classical Turkish Literature,Hızrî,Erkâniyye,Manuscript

Hızrî-yi Bağdadî biyografik kaynaklarda hakkında herhangi bir bilgiye rastlanmayan 16. yüzyıl şairlerinden biridir. Hayatına dair mevcut bilgiler, şairin Münazara-yı Tîğ ü Kalem mesnevisinden hareketle derlenen mahdut malumattan ibarettir. Tezkirelerde ve diğer biyografik kaynaklarda anılmayan şairin Münazara-yı Tîğ ü Kalem’den sonra tespit edilen ikinci eseri ise Erkâniyye’dir. Hızrî’nin Erkâniyye’si, içinde yer yer manzum parçaların da bulunduğu mensur bir eserdir. Biri Millet Yazma Eser Kütüphanesi, diğeri Avusturya Ulusal Kütüphanesi’nde olmak üzere iki nüshası tespit edilen eser, alegorik niteliktedir. Müellifin şahsî bir tecrübeden yola çıkarak oluşturduğu eser, gerek çok katmanlı yapısı ve üst kurmaca unsurlar barındırmasıyla gerek sosyo-politik düzene getirdiği eleştiriler bakımından hem içerik hem yapı yönüyle dikkat çekicidir. Bu makalede mezkur eserin nüshaları tavsif ve mukayese edilerek çeviri yazı metni hazırlanmış ve eser konu, dil ve üslup yönünden incelenmiştir. İnceleme ve neşir öncesinde Erkâniyye yazarı Hızrî’nin kim olduğu sorunsalı ele alınarak aynı isimle anılan diğer şairlerle karışmaması amaçlanmış, elde edilen veriler araştırmacıların istifadesine sunulmuştur.

Hızrî-yi Bagdadî is one of the 16th century poets about whom no information is found in biographical sources. The available information about his life consists of limited information compiled from the poet’s Münazara-i Tîğ u Kalem masnavi. The second work of the poet, who is not mentioned in tezkires and other biographical sources, after Münazara-i Tîğ u Kalem, is Erkâniyye. Hızrî’s Erkâniyye is a prose work that also contains some verse pieces. The work, of which two copies have been identified, one in Millet Manuscript Library and the other in the Austrian National Library, is allegorical. The work, which is based on a personal experience of the author, is remarkable in terms of both content and structure, both in terms of its multi- layered structure and metafictional elements, and in terms of its criticism of the socio-political order. In this article, the manuscripts of the aforementioned work have been analysed and compared, the text of the translation has been prepared and the work has been analysed in terms of subject, language and style. Before the analysis and publication, the problem of who is the author of Erkāniyya, Hızrî, was addressed in order to avoid confusion with other poets with the same name, and the data obtained were presented for the use of researchers.
ALİ EMÎRÎ DÎVÂN’INDA BİLİMSEL VE TEKNOLOJİK GELİŞMELER
SCIENTIFIC AND TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS IN ALİ EMÎRÎ’S DÎVÂN
Yazar: Tuğluk, Abdulhakim
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Ali Emîrî,Science and Technic,İnnovation ; Ali Emîrî,bilim ve teknik,sosyal yaşam,yenilik.

Diyarbekir’in Türk edebiyatına armağan ettiği mümtaz şahsiyetlerden biri olan Ali Emîrî Efendi edebiyat tarihi, tenkit ve süreli yayınlar konusundaki çalışmalarının yanı sıra hacimli bir divan tertip etmiştir. Klasik şiir zevkinin son bayrak taşıyıcılarından olan Ali Emîrî, şiirlerinde geleneğe bağlılığının yanında asrının kimi ilmî ve ictimai meselelerine de duyarsız kalmamıştır. Şiirlerinde telgraf, telsiz telgraf, telefon, şimendifer, tayyare, fotoğraf, elektrik gibi insan hayatını kolaylaştıran gelişmelere yer veren Ali Emîrî gazete, saat kulesi, baraj, kız mektepleri,  darülfünun, sanayi, ticaret, ziraat gibi konulara da yer vermiştir. Gazete üzerine müstakil bir kaside, telsiz telgraf ile alakalı müstakil bir gazel neşreden Ali Emîrî divanının muhtelif yerlerinde terakkinin, gayret ve çalışmanın önemine dikkat çekmektedir. Teknik imkânların insan aklının ve gayretinin bir meyvesi olduğunu ve bunların Allah’ın kudretine delil olduğunu şiirlerinde dile getiren şair, insan yaşamını kolaylaştıran ilmî ve ictimai imkânları övmüş ve bu hususta teşviklerde bulunmuştur.

Ali Emîrî Efendi, one of Diyarbekir's distinguished gifts to Turkish literature, edited a voluminous divan in addition to his works on literary history, criticism and periodicals. Ali Emîrî, one of the last flag bearers of classical poetic taste, did not remain insensitive to some scientific and social issues of his century as well as his adherence to tradition in his poems. In his poems, Ali Emîrî included developments that facilitated human life such as telegraph, wireless telegraph, telephone, railway, aeroplane, photography and electricity, but he also included subjects such as newspaper, clock tower, dam, girls' schools, darülfünun, industry, trade and agriculture. Ali Emîrî, who published a separate ode on the newspaper and a separate ghazal on wireless telegraphy, draws attention to the importance of progress, effort and work in various parts of his divan. Expressing in his poems that technical possibilities are the fruit of human intellect and endeavour and that they are evidence of Allah's power, the poet praised the scientific and social possibilities that facilitate human life and encouraged them in this regard.
HÂZÂ KİTÂB-I SEGİR-NÂME (İNCELEME-METİN)
HÂZÂ KİTÂB-I SEGIR-NÂME (REVIEW-TEXT)
Yazar: Tuğluk, Mehmet Emin
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Turkish Language and Literature (Other) ; Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) ; Ses Bilgisi,Milli Kütüphane 06 Mil Yz A 8103,Segir-nâme,İmla ; National Library 06 Mil Yz A 8103,Segir-nâme,Spelling,Phonetics

Türk edebiyatında insan vücudunun bir yerinde deri ile birlikte derinin hemen altındaki kasların hafifçe oynamasını yorumlayarak gelecekten haber veren ve bir çeşit fal kitabı niteliğinde kaleme alınan pekçok eser vardır. Bu eserler  ihtilâc-nâme, kütüb-i ihtilâc, segir-nâme,  seğir-nâme, seyirir-nâme, seyirme-nâme gibi farklı adlarla kaleme alınmışlardır. Türk edebiyatında ilk örnekleri Uygurlar döneminde Uygur harfleriyle görülen segir-nâmelerin Türk edebiyatında yazılan pekçok örneği vardır.Segir-nâmeler geleceği işaret etmelerinden dolayı insan davranışlarına yön vermede etkili olmuş eserlerdir. Bundan dolayı segir-nâmeler geçmişten günümüze geleceği merak edenler için başvuru kaynakları arasındadır.Bu çalışmaya konu olan  “Hâzâ Kitâb-ı Segir-nâme” adlı eser Milli Kütüphane Yazmalar Koleksiyonuna 06 Mil Yz A  numarası ile kayıtlı 53 varaktan oluşan “Hâzâ Kitâb-ı Tâʿbirnâme-i İbn-i Sîrîn Allâhu Aʿlem” adlı eserin arkasında yer almaktadır. “Hâzâ Kitâb-ı Segir-nâme” adlı eserin  müellifi / müstensihi belli değildir.  Eser 6 varaktan oluşmaktadır. Bu çalışmada  06 Mil Yz A 8103 numaraya kayıtlı segir-nâmenin çeviri yazısı yapılmıştır. Ardından eser imla ve  ses bilgisi açısından incelenmiştir. Çalışmanın sonuna ayrıca eserin tıpkıbasımı eklenmiştir.

In Turkish literature, there are many works that interpret the slight movement of the skin and the muscles just beneath the skin in a part of the human body as a kind of fortune-telling book. These works were written under different names such as ihtilâc- nâme, kütüb-i ihtilâc, segir-nâme, seğir-nâme, seyirir-nâme, seyirme-nâme. There are many examples of segir-nâmes written in Turkish literature, the first examples of which were seen in Uyghur letters during the Uyghur period.Segir-nâmas are works that have been effective in guiding human behaviour because they point to the future. Therefore, segir-nâmas are among the sources of reference for those who wonder about the future from past to present.The work titled ‘Hâzâ Kitâb-ı Segir-nâme’, which is the subject of this study, is located at the back of the work titled ‘Hâzâ Kitâb-ı Tâʿbirnâme-i Ibn-i Sîrîn Allâhu Aʿlem’, which consists of 53 folios registered in the National Library Manuscripts Collection with the number 06 Mil Yz A. The author/confessor of the work titled ‘Hâzâ Kitâb-ı Segir-nâme’ is unknown. The work consists of 6 leaves.In this study, the translation of the segir-nāma registered under the number 06 Mil Yz A 8103 was made. Then the work was analysed in terms of orthography and phonology. A facsimile edition of the work is also added at the end of the study.