hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Havacılık Yakıtı Jp-8 Ve Dizel Karışımlarının Tek Silindirli Bir Dizel Motorunda Performans Ve Egzoz Emisyonlarına Etkisi
Havacılık Yakıtı Jp-8 Ve Dizel Karışımlarının Tek Silindirli Bir Dizel Motorunda Performans Ve Egzoz Emisyonlarına Etkisi
Yazar: Yamık, Hasan; Calam, Alper; Solmaz, Hamit; İçingür, Yakup
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: JP-8, motor performansı, egzoz emisyonları, dizel motoru

Bir havacılık yakıtı olan JP-8, 1980li yılların sonlarına doğru NATO ülkeleri ortak askeri yakıtı olarak kabul edilmiştir. % 99,8’i kerosenden meydana gelen JP-8, askeri uygulamalara uygun hale getirebilmek için çeşitli katkı maddeleri ile karıştırılmaktadır. JP-8 yakıtının en önemli özelliği donma noktasının -40oC’nin altında olmasıdır. Bu çalışmanın amacı JP-8 yakıtının referans dizel yakıtı ile çeşitli oranlarda harmanlanarak kullanım imkanını araştırmaktır. Bu çalışmada JP-8 yakıtı tek silindirli, 4 zamanlı ve direkt enjeksiyonlu bir dizel motorunda referans dizel yakıtına hacimsel olarak %5, %10, %25 ve %50 oranlarında ilave edilmiş, motor performans parametreleri ve egzoz emisyonları incelenmiş ve referans dizel yakıtı sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Motor momenti ve özgül yakıt tüketimi JP-8 karışımlı yakıtlarda referans dizel yakıtına göre kötüleşme göstermiştir. Egzoz emisyonları bakımından NOx emisyonları JP-8 karışımlı yakıtlarda referans dizel yakıtına göre iyileşirken, CO ve is emisyonlarında artış gözlenmiştir.

Bir havacılık yakıtı olan JP-8, 1980li yılların sonlarına doğru NATO ülkeleri ortak askeri yakıtı olarak kabul edilmiştir. % 99,8’i kerosenden meydana gelen JP-8, askeri uygulamalara uygun hale getirebilmek için çeşitli katkı maddeleri ile karıştırılmaktadır. JP-8 yakıtının en önemli özelliği donma noktasının -40oC’nin altında olmasıdır. Bu çalışmanın amacı JP-8 yakıtının referans dizel yakıtı ile çeşitli oranlarda harmanlanarak kullanım imkanını araştırmaktır. Bu çalışmada JP-8 yakıtı tek silindirli, 4 zamanlı ve direkt enjeksiyonlu bir dizel motorunda referans dizel yakıtına hacimsel olarak %5, %10, %25 ve %50 oranlarında ilave edilmiş, motor performans parametreleri ve egzoz emisyonları incelenmiş ve referans dizel yakıtı sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Motor momenti ve özgül yakıt tüketimi JP-8 karışımlı yakıtlarda referans dizel yakıtına göre kötüleşme göstermiştir. Egzoz emisyonları bakımından NOx emisyonları JP-8 karışımlı yakıtlarda referans dizel yakıtına göre iyileşirken, CO ve is emisyonlarında artış gözlenmiştir.
Rhombic Hareket Mekanizmalı Bir Stirling Motorunun Tasarımı, İmalatı Ve  Performans Testleri
Rhombic Hareket Mekanizmalı Bir Stirling Motorunun Tasarımı, İmalatı Ve  Performans Testleri
Yazar: Çınar, Can; Aksoy, Fatih; Okur, Melih
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Stirling motoru, rhombic hareket mekanizması, beta tipi motor

Bu çalışmada, rhombic hareket mekanizmalı beta tipi bir Stirling motorunun tasarımı, imalatı ve performans testleri yapılmıştır. Piston yan sürtünme kuvvetlerini azaltmak, daha sessiz ve düşük titreşimli bir çalışma sağlamak amacıyla beta tipi olarak tasarlanan motorda rhombic hareket mekanizması kullanılmıştır. Motor, LPG (sıvılaştırılmış petrol gazı) yakıtlı bir ısıtıcı kullanılarak farklı şarj basınçlarında hava ve helyum gazı ile test edilmiştir. Yer değiştirme silindirinin 350 ºC ve 450 ºC sıcak uç sıcaklıklarında yapılan deneylerde motor hızına bağlı olarak moment ve güç değişimleri incelenmiştir. Motorun maksimum gücü 450 ºC sıcak uç sıcaklığı, 2 bar şarj basıncı ve çalışma maddesi olarak helyum ile 575 dev/min motor devrinde 95,77 W ve maksimum moment 410 dev/min motor devrinde 1,98 Nm olarak elde edilmiştir.

Bu çalışmada, rhombic hareket mekanizmalı beta tipi bir Stirling motorunun tasarımı, imalatı ve performans testleri yapılmıştır. Piston yan sürtünme kuvvetlerini azaltmak, daha sessiz ve düşük titreşimli bir çalışma sağlamak amacıyla beta tipi olarak tasarlanan motorda rhombic hareket mekanizması kullanılmıştır. Motor, LPG (sıvılaştırılmış petrol gazı) yakıtlı bir ısıtıcı kullanılarak farklı şarj basınçlarında hava ve helyum gazı ile test edilmiştir. Yer değiştirme silindirinin 350 ºC ve 450 ºC sıcak uç sıcaklıklarında yapılan deneylerde motor hızına bağlı olarak moment ve güç değişimleri incelenmiştir. Motorun maksimum gücü 450 ºC sıcak uç sıcaklığı, 2 bar şarj basıncı ve çalışma maddesi olarak helyum ile 575 dev/min motor devrinde 95,77 W ve maksimum moment 410 dev/min motor devrinde 1,98 Nm olarak elde edilmiştir.
Tikso-Döküm Yöntemiyle Üretilen Al2024 Alaşımının Mikroyapı Ve Mekanik Özelliklerinin İncelenmesi
Tikso-Döküm Yöntemiyle Üretilen Al2024 Alaşımının Mikroyapı Ve Mekanik Özelliklerinin İncelenmesi
Yazar: Taneroğlu, Hasan; Akar, Neşet; Kılıçlı, Volkan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Tikso-döküm, Yarı-katı metal şekillendirme, Al2024 alaşımı, Mikroyapı, Mekanik özellik

Bu çalışmada, bir dövme alaşım olan Al2024 alaşımı yarı-katı metal şekillendirme tekniklerinden tikso-döküm yöntemiyle şekillendirilmiş, sıvı oranı ve yaşlandırma ısıl işleminin (T6) mikroyapı ve mekanik özellikler üzerine etkisi araştırılmıştır. Tikso-dökümde gerinimin neden olduğu sıvı aktivasyonu (SIMA-Strain Induced Melt Activation) işlemi ile üretilen biyetler kullanılmıştır. Yarı-katı bölgede, farklı sıvı oranlarına karşılık gelen sıcaklıklarda (608 °C, 616 °C ve 619 °C) ve 2,37 m/s sabit piston hızında mikroyapı ve mekanik özelliklerin değişimi araştırılmıştır. Tikso-dökümle şekillendirmede düşük sıvı oranlarına karşılık gelen sıcaklıkta (608°C) yarı-katı haldeki biyetin kalıp boşluğunu tam olarak doldurmadığı tespit edilmiştir. Yüksek sıvı oranlarında yarı-katı haldeki biyet (%60-%65) kalıp boşluğunu tam olarak doldurulabilmiştir. Tikso-dökümle şekillendirilen numunelerin mekanik özellikleri ekstrüze+T6 koşullarındaki numunelerin mekanik özelliklerinden %45 daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Tikso-dökümle üretilen ve T6 yaşlandırma ısıl işlemi uygulanmış numunelerin mekanik özellikleri ekstrüze haldeki numunelere yakın olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada, bir dövme alaşım olan Al2024 alaşımı yarı-katı metal şekillendirme tekniklerinden tikso-döküm yöntemiyle şekillendirilmiş, sıvı oranı ve yaşlandırma ısıl işleminin (T6) mikroyapı ve mekanik özellikler üzerine etkisi araştırılmıştır. Tikso-dökümde gerinimin neden olduğu sıvı aktivasyonu (SIMA-Strain Induced Melt Activation) işlemi ile üretilen biyetler kullanılmıştır. Yarı-katı bölgede, farklı sıvı oranlarına karşılık gelen sıcaklıklarda (608 °C, 616 °C ve 619 °C) ve 2,37 m/s sabit piston hızında mikroyapı ve mekanik özelliklerin değişimi araştırılmıştır. Tikso-dökümle şekillendirmede düşük sıvı oranlarına karşılık gelen sıcaklıkta (608°C) yarı-katı haldeki biyetin kalıp boşluğunu tam olarak doldurmadığı tespit edilmiştir. Yüksek sıvı oranlarında yarı-katı haldeki biyet (%60-%65) kalıp boşluğunu tam olarak doldurulabilmiştir. Tikso-dökümle şekillendirilen numunelerin mekanik özellikleri ekstrüze+T6 koşullarındaki numunelerin mekanik özelliklerinden %45 daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Tikso-dökümle üretilen ve T6 yaşlandırma ısıl işlemi uygulanmış numunelerin mekanik özellikleri ekstrüze haldeki numunelere yakın olduğu belirlenmiştir.
Ptruc/Ceo2 Kompozit Elektro-Katalizörlerinin Karbon Monoksit Ve Etanol Elektro-Oksidasyon Aktivitesinin Belirlenmesi
Ptruc/Ceo2 Kompozit Elektro-Katalizörlerinin Karbon Monoksit Ve Etanol Elektro-Oksidasyon Aktivitesinin Belirlenmesi
Yazar: Tapan, Niyazi; Zhumatayeva, Uldana; Gökkaya, Ekin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Seryum dioksit, nano-çubuk, elektro-katalitik, elektro-oksidasyon, etanol, karbon monoksit.

Bu çalışmada, doğrudan etanol yakıt hücresi için elektro-katalizör geliştirmek amacıyla, hidrotermal sentez yöntemi ile seryum oksit nano-çubukları elde edilmiştir. Hidrotermal metotla hazırlanmış seryum oksit (CeO2(HT)) üzerine tutturulmuş PtRuC katalizörünün karbon monoksit (CO) ve etanol elektro-oksidasyonuna karşı aktivitesi, amonyum seryum nitrat’ın ((NH4)2[Ce(NO3)6]) doğrudan kalsinasyonu ile hazırlanmış seryum oksit (CeO2(K)) üzerine tutturulmuş PtRuC ile kıyaslanmıştır. Hidrotermal sentez yöntemi ile elde edilen seryum oksidin yüzey morfolojisi taramalı elektron mikroskopisi (SEM) ile incelendiğinde düzensiz yaklaşık 1m boyutunda ve 200nm çapında nano-çubuk yapılar görülmektedir. Buna karşın kalsinasyon yöntemi ile elde edilen (CeO2(K)) yaklaşık 400nm boyutunda partiküler yapıya sahiptir. Enerji dağıtım X-ışını spektroskopisi ile elde edilen sonuçlara göre CeO2(HT), CeO2(K)’e göre oldukça yüksek oksijen stokiyometrisine sahiptir. Yapılan elektrokimyasal analiz sonuçlarına göre en yüksek CO elektro-oksidasyon ve etanol elektro-oksidasyon aktivitesi %10PtRuC/(CeO2(HT)) üzerinde elde edilmiştir.

Bu çalışmada, doğrudan etanol yakıt hücresi için elektro-katalizör geliştirmek amacıyla, hidrotermal sentez yöntemi ile seryum oksit nano-çubukları elde edilmiştir. Hidrotermal metotla hazırlanmış seryum oksit (CeO2(HT)) üzerine tutturulmuş PtRuC katalizörünün karbon monoksit (CO) ve etanol elektro-oksidasyonuna karşı aktivitesi, amonyum seryum nitrat’ın ((NH4)2[Ce(NO3)6]) doğrudan kalsinasyonu ile hazırlanmış seryum oksit (CeO2(K)) üzerine tutturulmuş PtRuC ile kıyaslanmıştır. Hidrotermal sentez yöntemi ile elde edilen seryum oksidin yüzey morfolojisi taramalı elektron mikroskopisi (SEM) ile incelendiğinde düzensiz yaklaşık 1m boyutunda ve 200nm çapında nano-çubuk yapılar görülmektedir. Buna karşın kalsinasyon yöntemi ile elde edilen (CeO2(K)) yaklaşık 400nm boyutunda partiküler yapıya sahiptir. Enerji dağıtım X-ışını spektroskopisi ile elde edilen sonuçlara göre CeO2(HT), CeO2(K)’e göre oldukça yüksek oksijen stokiyometrisine sahiptir. Yapılan elektrokimyasal analiz sonuçlarına göre en yüksek CO elektro-oksidasyon ve etanol elektro-oksidasyon aktivitesi %10PtRuC/(CeO2(HT)) üzerinde elde edilmiştir.
Sinterleme, Yaşlandırma Ve Kriyojenik Isıl İşlemlerinin Aa2014-B4c Kompozit Yapısına Ve Mekanik Özelliklerine Etkileri
Sinterleme, Yaşlandırma Ve Kriyojenik Isıl İşlemlerinin Aa2014-B4c Kompozit Yapısına Ve Mekanik Özelliklerine Etkileri
Yazar: Aksöz, Sinan; Özdemir, A. Tamer; Çalın, Recep; Altınok, Zemzem; Bostan, Bülent
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: AA2014, Kriyojenik, Yaşlandırma

Bu çalışmada, gaz atomizasyon yöntemi ile üretilen AA2014 alaşım tozlarına, basınçlı infiltrasyon yöntemiyle, %10 ve %20 B4C takviye edilerek kompozit yapı elde edilmeye çalışılmıştır. Üretilen AA2014-B4C kompozit yapısına uygulanan; sıvı faz sinterleme, yaşlandırma ve kriyojenik soğutma işlemlerinin sertliğe ve mikro yapıya etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Mikro yapıların incelemelerinde SEM ve MAP analizlerinden yararlanılarak, ısıl işlemlerin mikro yapı etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Kriyojenik soğutma işlemi sonrasında elde edilen sertlik değerleri, sinterleme ve yaşlandırma sonrasında elde edilen sertlik değerlerinden yüksek çıkması, kriyojenik işlemin bilhassa yaşlandırılabilir alaşımlar üzerinde etkin rol oynayabileceğini göstermektedir.

Bu çalışmada, gaz atomizasyon yöntemi ile üretilen AA2014 alaşım tozlarına, basınçlı infiltrasyon yöntemiyle, %10 ve %20 B4C takviye edilerek kompozit yapı elde edilmeye çalışılmıştır. Üretilen AA2014-B4C kompozit yapısına uygulanan; sıvı faz sinterleme, yaşlandırma ve kriyojenik soğutma işlemlerinin sertliğe ve mikro yapıya etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Mikro yapıların incelemelerinde SEM ve MAP analizlerinden yararlanılarak, ısıl işlemlerin mikro yapı etkileri belirlenmeye çalışılmıştır. Kriyojenik soğutma işlemi sonrasında elde edilen sertlik değerleri, sinterleme ve yaşlandırma sonrasında elde edilen sertlik değerlerinden yüksek çıkması, kriyojenik işlemin bilhassa yaşlandırılabilir alaşımlar üzerinde etkin rol oynayabileceğini göstermektedir.
Dolgu Maddesi Olarak Kullanılan Farklı Uçucu Küllerin Sert Poliüretan Köpük Malzemelerin Mekanik Özellikleri İle Isıl Ve Yanma Davranışları Üzerine Etkileri
Dolgu Maddesi Olarak Kullanılan Farklı Uçucu Küllerin Sert Poliüretan Köpük Malzemelerin Mekanik Özellikleri İle Isıl Ve Yanma Davranışları Üzerine Etkileri
Yazar: Yurtseven, Recep; Tarakcılar, Ali; Topçu, Muzaffer
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Sert Poliüretan Köpük, Uçucu Kül, Isı İletim Katsayısı, Basma Dayanımı, Termogravimetrik Analiz, UL94.

Kömür kullanılan güç santrallerinin bir yan ürünü olan uçucu kül, farklı polimer malzemelerde değişik amaçlar için dolgu maddesi olarak kullanılmaktadır. Uçucu külün kimyasal bileşimi ve parçacık boyutu, kömür tipine ve yanmaya bağlı olarak değişebildiğinden dolayı polimer malzemelerde kullanılmadan önce bu özelliklerinin incelenmesi gereklidir. Bu çalışmada, farklı kimyasal bileşime sahip iki uçucu kül, sert poliüretan köpük malzemede dolgu maddesi olarak kullanılmıştır. Uçucu küller toplam kütleye % 5, % 10, % 15 ve % 20 oranlarında eklenmiştir. Sert poliüretan köpüğün elektron mikroskobu ile hücre yapısı incelenmiş ve iki farklı uçucu külün köpüğün ısı iletim katsayısına, basma dayanımına, ısıl kararlılığına ve alev alabilirliğine etkileri incelenmiştir. Deneysel sonuçlar, uçucu küllerin sert poliüretan köpük malzemeye ilavesinin ısı iletim katsayısı üzerinde olumsuz etkilere sebep olmadığını, bununla birlikte, basma dayanımında kabul edilebilir sınırlar içerisinde düşmelere neden olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, yüksek SiO2 içeren uçucu kül ilaveli köpük malzemelerin ısıl bozunma ve yanmaya daha dirençli olduğu belirlenmiştir.

Kömür kullanılan güç santrallerinin bir yan ürünü olan uçucu kül, farklı polimer malzemelerde değişik amaçlar için dolgu maddesi olarak kullanılmaktadır. Uçucu külün kimyasal bileşimi ve parçacık boyutu, kömür tipine ve yanmaya bağlı olarak değişebildiğinden dolayı polimer malzemelerde kullanılmadan önce bu özelliklerinin incelenmesi gereklidir. Bu çalışmada, farklı kimyasal bileşime sahip iki uçucu kül, sert poliüretan köpük malzemede dolgu maddesi olarak kullanılmıştır. Uçucu küller toplam kütleye % 5, % 10, % 15 ve % 20 oranlarında eklenmiştir. Sert poliüretan köpüğün elektron mikroskobu ile hücre yapısı incelenmiş ve iki farklı uçucu külün köpüğün ısı iletim katsayısına, basma dayanımına, ısıl kararlılığına ve alev alabilirliğine etkileri incelenmiştir. Deneysel sonuçlar, uçucu küllerin sert poliüretan köpük malzemeye ilavesinin ısı iletim katsayısı üzerinde olumsuz etkilere sebep olmadığını, bununla birlikte, basma dayanımında kabul edilebilir sınırlar içerisinde düşmelere neden olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, yüksek SiO2 içeren uçucu kül ilaveli köpük malzemelerin ısıl bozunma ve yanmaya daha dirençli olduğu belirlenmiştir.
Çift Oluklu Parabolik Oluk Tipi Güneş Kollektörünün Tasarımı, İmalatı Ve Performansının İncelenmesi
Çift Oluklu Parabolik Oluk Tipi Güneş Kollektörünün Tasarımı, İmalatı Ve Performansının İncelenmesi
Yazar: Ercoşkun, Ganime; Keskin, Ali; Gürü, Metin; Altıparmak, Duran
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Güneş Enerjisi, Parabolik Oluk Tipi Güneş Kollektörü, Verimlilik

Parabolik oluk tipi güneş kollektörü kullanarak güneş ışınlarını toplamak, güneş enerjisinden faydalanmanın etkili yöntemlerinden birisidir. Parabolik oluk kollektörler; güneş ile buhar üretimi için tercih edilmektedirler. Ayrıca sıcak su elde etme, mekânların ısıtılması, iklimlendirme-soğutma uygulamaları, endüstriyel işlemler ve elektrik üretimi gibi alanlarda verimli bir şekilde kullanılmaktadır. Yoğunlaştırılmış güneş ışınları, kollektörün odağında bulunan alıcı boru üzerine düşerek, boru içerisindeki suyu ısıtmakta; bu sayede güneş radyasyonu faydalı ısıya dönüşmektedir. Yapılan çalışmada, çift parabolik oluktan oluşan, 90cm ağız açıklığı ve 83o kenar açısına (Qr) sahip, parabolik güneş kollektörü tasarlanmıştır. Sistemdeki ısı kayıplarını azaltmak için; alıcı boru ile eş merkezli olarak cam bir boru yerleştirilmiş ayrıca iki boru arasında kalan hava vakumlanarak tahliye edilmiştir. Tasarlanan parabolik kollektör iki eksenli güneş takip sistemine sahiptir. Isı transfer akışkanı olarak suyun kullanıldığı performans testleri; Tarsus iklim şartlarında gerçekleştirilmiştir. Sistemin ölçülen minimum ve maksimum verim değerleri %37,59 ve %50,60, ortalama verimi ise %43,03 dür.

Parabolik oluk tipi güneş kollektörü kullanarak güneş ışınlarını toplamak, güneş enerjisinden faydalanmanın etkili yöntemlerinden birisidir. Parabolik oluk kollektörler; güneş ile buhar üretimi için tercih edilmektedirler. Ayrıca sıcak su elde etme, mekânların ısıtılması, iklimlendirme-soğutma uygulamaları, endüstriyel işlemler ve elektrik üretimi gibi alanlarda verimli bir şekilde kullanılmaktadır. Yoğunlaştırılmış güneş ışınları, kollektörün odağında bulunan alıcı boru üzerine düşerek, boru içerisindeki suyu ısıtmakta; bu sayede güneş radyasyonu faydalı ısıya dönüşmektedir. Yapılan çalışmada, çift parabolik oluktan oluşan, 90cm ağız açıklığı ve 83o kenar açısına (Qr) sahip, parabolik güneş kollektörü tasarlanmıştır. Sistemdeki ısı kayıplarını azaltmak için; alıcı boru ile eş merkezli olarak cam bir boru yerleştirilmiş ayrıca iki boru arasında kalan hava vakumlanarak tahliye edilmiştir. Tasarlanan parabolik kollektör iki eksenli güneş takip sistemine sahiptir. Isı transfer akışkanı olarak suyun kullanıldığı performans testleri; Tarsus iklim şartlarında gerçekleştirilmiştir. Sistemin ölçülen minimum ve maksimum verim değerleri %37,59 ve %50,60, ortalama verimi ise %43,03 dür.
Uluabat Gölü’nde İz Metallerin Askıda Katı Madde İle Su Arasındaki Dağılımının Araştırılması
Uluabat Gölü’nde İz Metallerin Askıda Katı Madde İle Su Arasındaki Dağılımının Araştırılması
Yazar: Katip, Aslıhan; Karaer, Feza; İleri, Saadet; Sarmaşık, Sonay
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: İz metaller, dağılım katsayısı, askıda katı madde, su kirliliği, Uluabat Gölü

Uluabat Gölü’nde suda partikül halinde ve çözünmüş halde bulunan iz metal (As, B, Cd, Cr, Cu, Fe, Mn, Ni, Pb, Zn) konsantrasyonları 2008-2009 yılı boyunca incelenmiştir. İz metallerin askıda katı madde (AKM) de partikül halinde bulunan konsantrasyonlarının çözünmüş halde bulunan konsantrasyonlarına oranları bulunarak, bu oranların logaritma değerlerinin büyüklük sıralaması Mn>Fe>Ni>Cu>Pb>Cr>Zn>Cd>As>B olarak belirlenmiştir. Partikül halindeki metallerin çözünmüş metallere olan oranlarının logaritma değerlerinin yıllık ortalamaları 1,5 L. kg-1 ile 4,2 L. kg-1 arasında değişmiştir. Bu değerler ile literatürden elde edilen sorpsiyon dağılım katsayısı değerleri karşılaştırılmıştır. Aylara ve istasyonlara göre yapılan değerlendirmede As, Cr, Cd, Cu, Ni, Zn, B ve Pb’nin yıl boyunca ve tüm istasyonlarda askıda katı maddeden (partikül halinden) suda çözünmüş hale geçebilme ihtimalinin yüksek olduğu, Fe ve Mn’nin ise genel olarak denge durumunda oldukları belirlenmiştir.

Uluabat Gölü’nde suda partikül halinde ve çözünmüş halde bulunan iz metal (As, B, Cd, Cr, Cu, Fe, Mn, Ni, Pb, Zn) konsantrasyonları 2008-2009 yılı boyunca incelenmiştir. İz metallerin askıda katı madde (AKM) de partikül halinde bulunan konsantrasyonlarının çözünmüş halde bulunan konsantrasyonlarına oranları bulunarak, bu oranların logaritma değerlerinin büyüklük sıralaması Mn>Fe>Ni>Cu>Pb>Cr>Zn>Cd>As>B olarak belirlenmiştir. Partikül halindeki metallerin çözünmüş metallere olan oranlarının logaritma değerlerinin yıllık ortalamaları 1,5 L. kg-1 ile 4,2 L. kg-1 arasında değişmiştir. Bu değerler ile literatürden elde edilen sorpsiyon dağılım katsayısı değerleri karşılaştırılmıştır. Aylara ve istasyonlara göre yapılan değerlendirmede As, Cr, Cd, Cu, Ni, Zn, B ve Pb’nin yıl boyunca ve tüm istasyonlarda askıda katı maddeden (partikül halinden) suda çözünmüş hale geçebilme ihtimalinin yüksek olduğu, Fe ve Mn’nin ise genel olarak denge durumunda oldukları belirlenmiştir.
Mekanokimyasal Yöntemle Bor Karbür Sentezi Ve Alüminyum Matrisli Kompozit Malzemede Kullanılabilirliğinin İncelenmesi
Mekanokimyasal Yöntemle Bor Karbür Sentezi Ve Alüminyum Matrisli Kompozit Malzemede Kullanılabilirliğinin İncelenmesi
Yazar: Arslan, Duygu; Gürü, Metin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Mekanokimyasal reaksiyon, bor karbür, kompozit malzeme

Bu çalışmada, bor ve karbon reaktiflerinden çıkılarak mekanokimyasal yöntemle bor karbür sentezlenmiş ve bu malzemeden stratejik öneme sahip seramik metalik kompozit malzeme üretilerek dayanımı test edilmiştir. Çalışma 2 aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada, 4 farklı orandaki karbon ve bor elementlerinin inert atmosferde mekanokimyasal reaksiyonla oluşumu gerçekleştirilmiş, elde edilen ürünler 1550°C’de sinterlenerek bor karbür kristalleri oluşturulmuştur. İkinci aşamada, 5 farklı oranda hazırlanmış Al-B4C kompozitleri bilyalı değirmende öğütülerek 400 MPa basınçta plaka halinde preslenmiştir. Preslenen Al-B4C kompozitler 600°C’de atmosferik ortamda 1 saat süreyle sinterlendikten sonra sertlik ölçümleri yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda optimum parametrelere sahip numune argon atmosferinde 120 dakika boyunca sinterlenerek hazırlanmış, B/C oranı 4/1 olan, %50 takviye katkılı kompozit numunesi olarak belirlenmiştir.

Bu çalışmada, bor ve karbon reaktiflerinden çıkılarak mekanokimyasal yöntemle bor karbür sentezlenmiş ve bu malzemeden stratejik öneme sahip seramik metalik kompozit malzeme üretilerek dayanımı test edilmiştir. Çalışma 2 aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşamada, 4 farklı orandaki karbon ve bor elementlerinin inert atmosferde mekanokimyasal reaksiyonla oluşumu gerçekleştirilmiş, elde edilen ürünler 1550°C’de sinterlenerek bor karbür kristalleri oluşturulmuştur. İkinci aşamada, 5 farklı oranda hazırlanmış Al-B4C kompozitleri bilyalı değirmende öğütülerek 400 MPa basınçta plaka halinde preslenmiştir. Preslenen Al-B4C kompozitler 600°C’de atmosferik ortamda 1 saat süreyle sinterlendikten sonra sertlik ölçümleri yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda optimum parametrelere sahip numune argon atmosferinde 120 dakika boyunca sinterlenerek hazırlanmış, B/C oranı 4/1 olan, %50 takviye katkılı kompozit numunesi olarak belirlenmiştir.