hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Geopolimerlerden Mekanokimyasal Aktivasyon ile Silisyum Karbür Tip Nano Parçacıkların Üretilebilirliğinin Araştırılması
Geopolimerlerden Mekanokimyasal Aktivasyon ile Silisyum Karbür Tip Nano Parçacıkların Üretilebilirliğinin Araştırılması
Yazar: Bağcı, Cengiz
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 5 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Geopolimer,mekanokimyasal,SiC nano-fiber

Mekanokimyasal olarak 6, 12, 24, 48 saat süreyleaktive edilen ve M= (Na+ veya K+) olmak üzere, sodyum veyapotasyum alkali metal içeren (M2O•Al2O3•4.5SiO2•12H2O+18C) geopolimer karbonkompozisyonlarının karbotermal reaksiyonu ile silisyum karbür (SiC) tipnanoparçacıklar elde edilmiştir. Aktivasyon süresi ve alkali şartlara bağlıolarak elde edilen SiC, faz analizi,parçacık boyutu ve şekli ve nanoyapı açısından XRD, rietveld arıtımı, SEM veTEMSAD analizleri ile karakterize edilmiştir. Sonuçlar, sodyum geopolimerdemekanokimyasal aktivasyon süresinin artışı ile beraber 24 saatekadar SiC miktarının arttığını ve 48 saatte azaldığını,potasyum geopolimer durumunda ise süre artışına bağlı olarak genelde hızlı birazalma olduğunu göstermiştir. Yüksek saflıkta SiC eldesikritik 24 saat sodyum geopolimerde, ~% 98.4 oranındagerçekleşmiştir. Mikro yapı ise çoğunlukla kristalize olmuş, 50-200 nm çapındave uzunlukları 2-10 µm arasında değişen nano fiber,geri kalanı ise küresel nano-parçacıklar ve çok az amorf camsıfazdan oluşmaktadır.

Mekanokimyasal olarak 6, 12, 24, 48 saat süreyleaktive edilen ve M= (Na+ veya K+) olmak üzere, sodyum veyapotasyum alkali metal içeren (M2O•Al2O3•4.5SiO2•12H2O+18C) geopolimer karbonkompozisyonlarının karbotermal reaksiyonu ile silisyum karbür (SiC) tipnanoparçacıklar elde edilmiştir. Aktivasyon süresi ve alkali şartlara bağlıolarak elde edilen SiC, faz analizi,parçacık boyutu ve şekli ve nanoyapı açısından XRD, rietveld arıtımı, SEM veTEMSAD analizleri ile karakterize edilmiştir. Sonuçlar, sodyum geopolimerdemekanokimyasal aktivasyon süresinin artışı ile beraber 24 saatekadar SiC miktarının arttığını ve 48 saatte azaldığını,potasyum geopolimer durumunda ise süre artışına bağlı olarak genelde hızlı birazalma olduğunu göstermiştir. Yüksek saflıkta SiC eldesikritik 24 saat sodyum geopolimerde, ~% 98.4 oranındagerçekleşmiştir. Mikro yapı ise çoğunlukla kristalize olmuş, 50-200 nm çapındave uzunlukları 2-10 µm arasında değişen nano fiber,geri kalanı ise küresel nano-parçacıklar ve çok az amorf camsıfazdan oluşmaktadır.
Gıda Kurutma Fırınında Doğal Sirkülasyon Açık Alan Optimizasyonu
Natural Circulation Hole Optimization in Food Drying Oven
Yazar: Kılıç, Faruk
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Gıda kurutma,Enerji analizi,Elma kurutma ; Food drying,Energy analysis,Apple drying

Deneysel olarak yapılan bu çalışmada tasarımı yapılan, üretilen ve mikro denetleyici ile yönetilen Gıda Kurutma Fırını (GKF) kapak açıklığının en uygun alanı tespit edilmek amacı ile çalımalar yapılmıştır. Dört farklı senaryodaki kapak açık alanı 3mm kalınlığındaki elma 80 °C de kurutularak kurutma süresi ve elektrik enerji sarfiyatı tespit edilmiştir. Elde edilen değerler zaman ve enerji tüketimi karşılaştırması yapılarak, dört farklı senaryo içerisinden en uygun senaryo belirlenmiştir.Deneysel olarakyapılan bu çalışmada tasarımı yapılan, üretilen ve mikro denetleyici ileyönetilen Gıda Kurutma Fırını (GKF) kapak açıklığının en uygun alanı tespitedilmek amacı ile çalımalar yapılmıştır. Dört farklı senaryodaki kapak açıkalanı 3mm kalınlığındaki elma 80 °C de kurutularak kurutma süresi ve elektrikenerji sarfiyatı tespit edilmiştir. Elde edilen değerler zaman ve enerjitüketimi karşılaştırması yapılarak, dört farklı senaryo içerisinden en uygunsenaryo belirlenmiştir.

In this experimental study, in order to determine the most suitable hole of the Food Drying Oven (FDO) door opening, which is designed, produced and managed by microcontroller, studies were performed. In four different scenarios, the hole of the cover was dried at 80 °C and the drying time and electrical energy consumption were determined. The obtained values are compared with time and energy consumption and the most suitable scenario is determined from four different scenarios.Inthis experimental study, in order to determine the most suitable hole of theFood Drying Oven (FDO) door opening, which is designed, produced and managed bymicrocontroller, studies were performed. In four different scenarios, the holeof the cover was dried at 80 °C and the drying time and electrical energyconsumption were determined. The obtained values are compared with time andenergy consumption and the most suitable scenario is determined from fourdifferent scenarios.
Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeye (SED) Sahip Konut Kullanıcılarının İç Mekân Donatılarını Değiştirme Süreçlerinin İncelenmesi
Farklı Sosyo-Ekonomik Düzeye (SED) Sahip Konut Kullanıcılarının İç Mekân Donatılarını Değiştirme Süreçlerinin İncelenmesi
Yazar: Yildirim, Kemal; Günçıktı, Mükerrem; Çelebi Yazıcıoğlu, Nazife Mine
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Sosyo-ekonomik düzey (SED),konut,iç mekân,donatı elemanı,tasarım

Bu araştırmada, farklısosyo-ekonomik düzeylere (SED) sahip kullanıcıların, konutlarında bulunan iç mekândonatılarını hangi sıklıkla ve hangi nedenle değiştirmek istedikleri ve yaistemediklerinin irdelenmesi ve belirlenilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçdoğrultusunda, alt, orta ve üst olmak üzere üç farklı SED grubu göz önündebulundurularak hazırlanan ankete toplam 280 kullanıcı katılmıştır. Elde edilensonuçlara ait veriler SPSS programıyla değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, genelolarak katılımcıların konut iç donatı elemanlarını değiştirme sürelerininortalama 6-10 yıl arasında olduğu, SED yükseldikçe donatı elemanlarınıdeğiştirme sıklığının azaldığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların donatıelemanlarını değiştirmek isteme nedenleri irdelendiğinde sırasıyla; eskidi,bozuldu/kırıldı, estetik görünüş, malzeme kalitesi, depolama yetersizliği, ölçühatası, işçilik kalitesi ve bakım-servis yetersizliği gibi hususların öneçıktığı görülmektedir.

Bu araştırmada, farklısosyo-ekonomik düzeylere (SED) sahip kullanıcıların, konutlarında bulunan iç mekândonatılarını hangi sıklıkla ve hangi nedenle değiştirmek istedikleri ve yaistemediklerinin irdelenmesi ve belirlenilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçdoğrultusunda, alt, orta ve üst olmak üzere üç farklı SED grubu göz önündebulundurularak hazırlanan ankete toplam 280 kullanıcı katılmıştır. Elde edilensonuçlara ait veriler SPSS programıyla değerlendirilmiştir. Sonuçlara göre, genelolarak katılımcıların konut iç donatı elemanlarını değiştirme sürelerininortalama 6-10 yıl arasında olduğu, SED yükseldikçe donatı elemanlarınıdeğiştirme sıklığının azaldığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcıların donatıelemanlarını değiştirmek isteme nedenleri irdelendiğinde sırasıyla; eskidi,bozuldu/kırıldı, estetik görünüş, malzeme kalitesi, depolama yetersizliği, ölçühatası, işçilik kalitesi ve bakım-servis yetersizliği gibi hususların öneçıktığı görülmektedir.
Mıknatıslanmış Granül Dolgulu Yataklarda Submikron Parçacıklarının Yakalanması
Mıknatıslanmış Granül Dolgulu Yataklarda Submikron Parçacıklarının Yakalanması
Yazar: Karadağ, Teoman
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; YGMS,Difüzyon,Manyetik Parçacıklar

Dışhomojenik manyetik alanda mıknatıslanmış ve teğetleşmiş ferromanyetik kürelerinoluşturduğu gradyantlı manyetik alanda mikron ve submikron boyutluparçacıkların difüzyon separasyonu olayı teorik olarak incelenmiştir.Mıknatıslanmış kürelerin teğet noktaları etrafında oluşan gradyantlı alandasubmikron boyutlu parçacığa etkiyen manyetik kuvvet ifadesinden gidilerekdifüzyon denkleminin kararlı durumlar için analitik çözümü elde edilmiş veparçacıkların bu bölgelerdeki konsantrasyon dağılımı belirlenmiştir. Sisteminmanyetik, hidrodinamik, ısı ve geometrik parametreleri dikkate alınarakdifüzyon olunan parçacıkların kritik boyutlarını değerlendirmek için analitikformül geliştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre dış manyetik alanınartmasıyla parçacıkların kritik boyutlarının azaldığı gözlenmiştir. Bu düşüşünparçacıkların tek domenli yapısına kadar olabileceği vurgulanmıştır. Analitikhesaplamalara göre parçacıkların kritik boyutlarının kürelerin boyutlarındanbağımsız olduğu görülmüştür. Ancak ferromanyetik kürelerin oluşturduğugradyantlı manyetik alanda oluşan difüzyon olaylarında parçacıkların kritikboyutlarının matris elemanları olan kürelerin boyutlarından bağımsız olduğusonucunun tartışılabilir olduğu söylenmiştir.

Dışhomojenik manyetik alanda mıknatıslanmış ve teğetleşmiş ferromanyetik kürelerinoluşturduğu gradyantlı manyetik alanda mikron ve submikron boyutluparçacıkların difüzyon separasyonu olayı teorik olarak incelenmiştir.Mıknatıslanmış kürelerin teğet noktaları etrafında oluşan gradyantlı alandasubmikron boyutlu parçacığa etkiyen manyetik kuvvet ifadesinden gidilerekdifüzyon denkleminin kararlı durumlar için analitik çözümü elde edilmiş veparçacıkların bu bölgelerdeki konsantrasyon dağılımı belirlenmiştir. Sisteminmanyetik, hidrodinamik, ısı ve geometrik parametreleri dikkate alınarakdifüzyon olunan parçacıkların kritik boyutlarını değerlendirmek için analitikformül geliştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre dış manyetik alanınartmasıyla parçacıkların kritik boyutlarının azaldığı gözlenmiştir. Bu düşüşünparçacıkların tek domenli yapısına kadar olabileceği vurgulanmıştır. Analitikhesaplamalara göre parçacıkların kritik boyutlarının kürelerin boyutlarındanbağımsız olduğu görülmüştür. Ancak ferromanyetik kürelerin oluşturduğugradyantlı manyetik alanda oluşan difüzyon olaylarında parçacıkların kritikboyutlarının matris elemanları olan kürelerin boyutlarından bağımsız olduğusonucunun tartışılabilir olduğu söylenmiştir.
Fotovoltaik Modüllerde Faz Değiştiren Madde Kullanımı ve Verimlerine Etkisi
Fotovoltaik Modüllerde Faz Değiştiren Madde Kullanımı ve Verimlerine Etkisi
Yazar: Kayabaşı, Ramazan; Kaya, Metin
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Güneş Enerjisi,Fotovoltaik Modül,Fotovoltaik/Termal,Yenilenebilir Enerji,Faz Değiştiren Madde

Bu çalışmada, fotovoltaik modüllerde sıcaklık artışınedeniyle meydana gelen verim kaybının azaltılması için deneysel çalışmayapılmıştır. Çalışmada iki adet polikristal ve iki adet monokristal fotovoltaikpanel kullanılmıştır. Polikristal ve monokristal fotovoltaik paneller aynıözelliklere sahip olup 10W gücündedir. Fotovoltaik panellerin her birindenbirer adet panel referans olarak seçilmiş olup herhangi bir iyileştirmeyapılmamıştır. Diğer fotovoltaik panellerin yüzeyine ise ısı borusu ve fazdeğiştiren madde uygulanmıştır. Faz değiştiren madde modül yüzeyinde ısıdepolamak ve depolanan ısıyı ısı borusuna aktarmak amacıyla kullanılmıştır.Sistemde faz değiştiren madde olarak Kalsiyum Klorür Hekzahidrat tercihedilmiştir. Sistemde ısı borusu içerisinden su geçirilerek sistem sıcaklığıkontrol altına alınmıştır. Çalışmanın amacı sistemde anlık sıcaklıkdeğişimlerini azaltmak, ortalama sıcaklık değerini düşürmek, modül sıcaklığınınkontrol dışı artışının engellemek ve sıcaklık artışı nedeniyle meydana gelenverim düşüşünü azaltmaktır. Referans panellerde gün içinde 30-80ᵒC sıcaklıkaralığı ölçülürken, faz değiştiren madde kullanılan panellerde 30-40ᵒC sıcaklıkaralığı görülmektedir. Ortalama sıcaklık değerinin düşüşüne bağlı olarak panelverimlerinde artış gözlemlenmiştir.

Bu çalışmada, fotovoltaik modüllerde sıcaklık artışınedeniyle meydana gelen verim kaybının azaltılması için deneysel çalışmayapılmıştır. Çalışmada iki adet polikristal ve iki adet monokristal fotovoltaikpanel kullanılmıştır. Polikristal ve monokristal fotovoltaik paneller aynıözelliklere sahip olup 10W gücündedir. Fotovoltaik panellerin her birindenbirer adet panel referans olarak seçilmiş olup herhangi bir iyileştirmeyapılmamıştır. Diğer fotovoltaik panellerin yüzeyine ise ısı borusu ve fazdeğiştiren madde uygulanmıştır. Faz değiştiren madde modül yüzeyinde ısıdepolamak ve depolanan ısıyı ısı borusuna aktarmak amacıyla kullanılmıştır.Sistemde faz değiştiren madde olarak Kalsiyum Klorür Hekzahidrat tercihedilmiştir. Sistemde ısı borusu içerisinden su geçirilerek sistem sıcaklığıkontrol altına alınmıştır. Çalışmanın amacı sistemde anlık sıcaklıkdeğişimlerini azaltmak, ortalama sıcaklık değerini düşürmek, modül sıcaklığınınkontrol dışı artışının engellemek ve sıcaklık artışı nedeniyle meydana gelenverim düşüşünü azaltmaktır. Referans panellerde gün içinde 30-80ᵒC sıcaklıkaralığı ölçülürken, faz değiştiren madde kullanılan panellerde 30-40ᵒC sıcaklıkaralığı görülmektedir. Ortalama sıcaklık değerinin düşüşüne bağlı olarak panelverimlerinde artış gözlemlenmiştir.
Tepki yüzeyi metodolojisi kullanılarak nanokompozitin delinmesinde oluşan itme kuvvetinin modellenmesi ve analizi
Tepki yüzeyi metodolojisi kullanılarak nanokompozitin delinmesinde oluşan itme kuvvetinin modellenmesi ve analizi
Yazar: Başar, Gökhan; Kırlı Akın, Hediye; Kahraman, Funda
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Box–Behnken tasarımı,Tepki yüzeyi metodolojisi,itme kuvveti,delme,çok duvarlı karbon nanotüp

Buçalışmada, cam elyaf takviyeli polimer kompozitlerin delme işleminde, delmeparametrelerinin itme kuvvetine etkisi deneysel ve istatistiksel olarakaraştırılmıştır. Bağımsız değişkenler olarak ağırlıkça % çok duvarlı karbonnanotüp miktarı, kesme hızı ve ilerleme, bağımlı değişken olarak ise itmekuvveti seçilmiştir. Deneyler, Box–Behnken tasarımına göre yapılmıştır. Tepkiyüzeyi metodolojisi kullanılarak itme kuvvetini tahmin etmek için matematikselbir model geliştirilmiştir. Optimum delme parametreleri belirlemek içinİstenilirlik Fonksiyon Analizi kullanılmıştır. Proses parametrelerinin itmekuvveti üzerindeki etkisi varyans analizi kullanılarak değerlendirilmiştir.Sonuçlar, ilerlemenin itme kuvvetini etkileyen en önemli tasarım faktörüolduğunu göstermiştir. Modelden tahmin edilen değerler ve deneysel değerlerinbirbirine çok yakın olduğu tespit edilmiştir.

Buçalışmada, cam elyaf takviyeli polimer kompozitlerin delme işleminde, delmeparametrelerinin itme kuvvetine etkisi deneysel ve istatistiksel olarakaraştırılmıştır. Bağımsız değişkenler olarak ağırlıkça % çok duvarlı karbonnanotüp miktarı, kesme hızı ve ilerleme, bağımlı değişken olarak ise itmekuvveti seçilmiştir. Deneyler, Box–Behnken tasarımına göre yapılmıştır. Tepkiyüzeyi metodolojisi kullanılarak itme kuvvetini tahmin etmek için matematikselbir model geliştirilmiştir. Optimum delme parametreleri belirlemek içinİstenilirlik Fonksiyon Analizi kullanılmıştır. Proses parametrelerinin itmekuvveti üzerindeki etkisi varyans analizi kullanılarak değerlendirilmiştir.Sonuçlar, ilerlemenin itme kuvvetini etkileyen en önemli tasarım faktörüolduğunu göstermiştir. Modelden tahmin edilen değerler ve deneysel değerlerinbirbirine çok yakın olduğu tespit edilmiştir.
C20 FULLERENE CCl3 ADSORPSİYONUNUN TEORİK OLARAK İNCELENMESİ
C20 FULLERENE CCl3 ADSORPSİYONUNUN TEORİK OLARAK İNCELENMESİ
Yazar: Demiray, Ferhat
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Metrology, Applied and Industrial Physics ; Metroloji,Uygulamalı ve Endüstriyel Fizik ; Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Yoğunluk Fonksiyonel Teori,C20 fulleren,CCl3 (karbon triklorür),Moleküler Yapılar

Bu çalışmada, Yoğunluk Fonksiyonel Teori (DFT) kullanılarak, C20 fullerene CCl3 (karbon triklorür) katkılanması ile elde edilen C20CCl3 molekülünün yapısal ve elektronik özellikleri incelendi. Yapılan hesaplamalarda adsorpsiyon enerjileri LDA ve GGA için sırası ile -4.17 eV ve -3.41 eV olarak elde edilmiştir. Optimize edilmiş C20CCl3 yapıda C – Cl atomları arasındaki bağ uzunluklarının CCl3 moleküler yapıdaki bağ uzunluklarına göre arttığı gözlemlenmiştir. CCl3 molekülünün fullerende bağlandığı karbon atomunun, fulleren yapı içinde bağ yaptığı diğer karbon atomları ile arasındaki bağ uzunluklarının da arttığı hesaplanmıştır. CCl3 ve fullerenin birleşmesi ile elde edilen moleküler yapıda GapHL değerleri LDA ve GGA için sırası ile 0.57 ve 0.73 eV olarak elde edilmiştir. C20CCl3 molekülü GapHL değerlerine göre hem LDA hemde GGA yaklaşımı için yarıiletken malzeme olarak değerlendirilebilir.

Bu çalışmada, Yoğunluk Fonksiyonel Teori (DFT) kullanılarak, C20 fullerene CCl3 (karbon triklorür) katkılanması ile elde edilen C20CCl3 molekülünün yapısal ve elektronik özellikleri incelendi. Yapılan hesaplamalarda adsorpsiyon enerjileri LDA ve GGA için sırası ile -4.17 eV ve -3.41 eV olarak elde edilmiştir. Optimize edilmiş C20CCl3 yapıda C – Cl atomları arasındaki bağ uzunluklarının CCl3 moleküler yapıdaki bağ uzunluklarına göre arttığı gözlemlenmiştir. CCl3 molekülünün fullerende bağlandığı karbon atomunun, fulleren yapı içinde bağ yaptığı diğer karbon atomları ile arasındaki bağ uzunluklarının da arttığı hesaplanmıştır. CCl3 ve fullerenin birleşmesi ile elde edilen moleküler yapıda GapHL değerleri LDA ve GGA için sırası ile 0.57 ve 0.73 eV olarak elde edilmiştir. C20CCl3 molekülü GapHL değerlerine göre hem LDA hemde GGA yaklaşımı için yarıiletken malzeme olarak değerlendirilebilir.
Sonsuz Vida Mekanizması ile Yeni Tasarlanan Bilyeli Sonsuz Vida Mekanizmasının Verimlerinin Deneysel Olarak Karşılaştırılması
Experimental Efficiency Comparison of Worm Gear Mechanism and Newly Designed Ball Worm Gear Mechanism
Yazar: Koçak, Sait; Kaplan, Yavuz; Güner, Ali Tekin
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Worm Gear Mechanism,Ball Worm Gear Mechanism,Gear Efficiency,Gear Box ; Sonsuz Vida Mekanizması,Bilyeli Sonsuz Vida Mekanizması,Dişli Verimliliği,Dişli Kutusu

Sonsuz vida mekanizmaları çok küçük hacimlerde çok yüksek çevrim oranlarında güç iletebilen mekanizmalardır. Ancak diğer dişli çark mekanizmaları ile kıyaslandıklarında çok düşük verimlere sahiptirler. Ayrıca hareket dişler üzerinden kayarak iletildiği için aşınma ve ısınma problemleri vardır. Öbür taraftan aşınma sebebiyle karşılık dişlisinin imalatında kullanılan bronz pahalı bir malzemedir. Sonsuz vida mekanizmalarının dezavantajlarını ortadan kaldırmak için sonsuz vida ile karşılık dişlisi arasındaki teması bilye tanelerinin sağladığı çeşitli tasarımlar geliştirilmiştir. Bu çalışmada aynı boy ve çevrim oranlarına sahip ve aynı yağlama koşullarında sonsuz vida redüktör ile yeni tasarlanan bilyeli sonsuz vida redüktörün verimleri, dişli verimliliği belirleme deney düzeneğinde deneysel olarak karşılaştırılmıştır. Deneyler sonucunda sabit devirde frenleme momentinin artmasıyla her iki mekanizmanın da verimlerinin arttığı gözlemlenmiştir. Sabit devir ve frenleme momenti altında bilyeli sonsuz vida mekanizması geleneksel sonsuz vida mekanizmasına göre daha yüksek verim sergilemiştir.

Worm gear mechanism transmits power in very small volumes at very high gear ratios. However, their efficiency is very low compared with other gear mechanisms. They have also wear and overheating problems because of force transmission with sliding. On the other hand, bronze is an inexpensive material used in the manufacture of the worm wheel due to wear. Various designs, that provides the contact between the worm gear and the worm wheel by balls have been developed to eliminate the disadvantages of worm gear mechanisms. In this study, the efficiency of the conventional worm gear mechanism and newly designed ball worm gear mechanism which have the same gear ratio and same center distance have been compared experimentally under the same lubrication conditions. Results showed that the efficiency of both mechanisms increases with increasing brake torque at a constant speed. In addition, under constant speed and brake torque, the ball worm gear mechanism showed higher efficiency than the worm gear mechanism.
T/M Yöntemi ile Üretilen Al Alaşımlarında Zn, Cu ve Mg Elementlerinin, Yaşlanma, Mikroyapı ve Sertliğe Etkileri
The Effects of Zn, Cu and Mg Elements on Ageing, Microstructure and Hardness in Al Alloys Produced by P/M Method
Yazar: Aksöz, Sinan; Ada, Hakan; İnce, Emre; Özsoy, Serkan; Kaplan, Yavuz
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 8 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Powder Metallurgy,Ageing,Solution Treating,Al-Zn-Cu-Mg Alloy ; Toz metalürjisi,Yaşlandırma,Çözeltiye Alma,Al 7075

Bu çalışmada, saf haldeki Al, Zn, Cu ve Mg tozlarından mekanik öğütme ile iki farklı kompozisyonda malzeme üretilmiştir. Daha sonra tozlar 800 MPa basınç altında preslenmiş ve presleme sonrası 600ºC’de atmosfer kontrollü fırında (yüksek saflıktaki argon) sinterleme işlemine tabi tutulmuştur. Sinterlenen numunelere 480ºC’de çözündürme işlemi uygulandıktan sonra, hızlı su verme işlemi gerçekleştirilmiştir. Su verilen numunelere ise; 120 ºC yaşlandırma sıcaklığında, 3’er saat arayla, toplamda 12 saat yaşlandırma işlemi uygulanmıştır. Numunelerde yaşlanma ve sinterlemenin etkilerini incelemek için FESEM, Optik Mikroskop, Element Dağılım Spektrometresi, Haritalama (MAP), sertlikteki etkileri incelemek için mikrosertlik ölçümleri gerçekleştirilmiştir. İncelemeler sonucunda yaşlanma sonrası sertlikte artış meydana gelmiş ve sertlikteki bu artışın mikroyapıda içten oluşumlu şekilde meydana gelen çökeltilerin sayesinde olduğu gözlemlenmiştir.

In this study, two different compositions contain pure Al, Zn, Cu and Mg were produced by powder metallurgy. The powders were pressed under 800 MPa and sintered in purity argonatmosphere at 600ºC after pressing process. Solution heat treatment were applied to sintered samples at 480ºC and then rapid quenching was performed. For quenched samples; Ageing process was carried out at 120ºC for 3h periods totally 12 hours. As a result, the ageing process leads to increased hardness due to the homogeneously dispersed secondary precipitates that form internally in the microstructure.