Şengül ÇELİK, Felsefeden Çıkış Avrupa Yakası Yayıncılık
Şengül ÇELİK, Felsefeden Çıkış Avrupa Yakası Yayıncılık
Yazar: Bozkurt, Ömer
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 1 No. 1, 2015

yaşama”arasında yaşadığı gitgellerine dikkat çekilerek anlatılmıştır. Şu var  ki, son tahlilde insanın cesurca bir tavırla kendini yaşamasının yeğlendiği  vurgulanmıştır. İkinci derste varlık ve yokluk “âdem” diliyle ya da “âdem”  diliyle ve İbn Arabî dayanağıyla anlatılmıştır. Ne kadar başarılmış ve ne kast  edilmiştir denecek olursa bundan mistisizmin derin “anlaşılmazlığı”nın  tekrar karşımıza çıktığını söylemek mümkündür. Üçüncü ders, Âdem’in az  konuşmasının mı bizim çok konuşmamızın mı âdem oluşumuzun temel  ayırt edici yönü olup olmadığı üzerinde durulmuştur. Sanırız yazar, az  konuşmanın daha iyi olduğunu öne çıkarmış gözükmektedir. Dördüncü  derste varlığın neliği ele alınmış, klasik tartışmalarla güncel sorunların bu  felsefi soruyla nasıl irdelenebileceği vurgulanmıştır. Beşinci ders, “Kuantum  illiyeti” başlığını taşımaktadır. Burada kuantumun göreceliğiyle günümüzde  yaşanan kimlik sorunu esprili bir dille anlatılmış ve kuantumsal bakışın bir  illiyet mi yoksa bir illet mi olduğuna ilgiler çekilmiştir. Altıncı derste “ortaya  karışık” ifadesinin “orta”sından hareketle coğrafyadan, medeniyetten,  müzikten, çiçekten ve yemekten verilen örneklerle bir barışıklık duygusuna  vurgu yapılmış ve buradan kalbe bir yol açılarak “kalp için de aynı şekilde  bileşimler yapmak mümkündür. Bu bileşimleri oluşturan ise yaşamsal  tecrübelerden hüküm çıkarmaya çalışan akıldır.” yargısına dikkat  çekilmiştir. Bu noktada -her ne kadar ara öğünleri olmasa da- bir felsefeci  menüsü de ortaya konmuştur. Huzur nerede sorusunun cevabının  aranmaya çalışıldığı yedinci derste, huzur arayışı, huzurun güven ve  emniyetle ilişkisi ve “gerek şartı” bağlamında ele alınmış ve bu çerçevede  İslam dininin huzur ve güven bağlamında değerlendirilmesi yapılarak  huzuru sağlayabilirliği irdelenmiştir. Bu bağlam içerisinde ortaya çıkan  birtakım çelişkiler de vurgulanmıştır. Ancak bir din için belirlenen bu huzur  unsurunun diğer dinlerin tam olarak uygulanabilirliği neticesinde aynı  sonucu ortaya çıkarıp çıkarmayacağı gözden kaçırılan bir husus olarak  dikkat çekmektedir. Sekizinci derste çürük elma oyunundan çıkarsanan  takım olma, güven ve sağlam lider unsurlarının hayat oyununa örnekliği  üzerinde durulmuştur. Hayat oyununun başarılı geçmesi ise iyi bir takım ve  iyi bir lidere bağlanmıştır. Ancak bu, insanın takım kurma ve lider olma  yönünü bir kenarda bırakması açısından eleştiriye açıktır. “Kadın  dünyasında erkekçe sözler” adlı dokuzuncu ders, sözün farklı anlam ve  biçimleriyle başlamakta, dinlemenin kıymetine vurgu yapılmakta, sözle  rahim arasındaki ilişkiye dikkat çekilmekte ve ağlamanın da bir söz olduğu  dile getirilmektedir. Ancak dikkat çekici bir biçimde “ağlama”dan kadına

yaşama”arasında yaşadığı gitgellerine dikkat çekilerek anlatılmıştır. Şu var  ki, son tahlilde insanın cesurca bir tavırla kendini yaşamasının yeğlendiği  vurgulanmıştır. İkinci derste varlık ve yokluk “âdem” diliyle ya da “âdem”  diliyle ve İbn Arabî dayanağıyla anlatılmıştır. Ne kadar başarılmış ve ne kast  edilmiştir denecek olursa bundan mistisizmin derin “anlaşılmazlığı”nın  tekrar karşımıza çıktığını söylemek mümkündür. Üçüncü ders, Âdem’in az  konuşmasının mı bizim çok konuşmamızın mı âdem oluşumuzun temel  ayırt edici yönü olup olmadığı üzerinde durulmuştur. Sanırız yazar, az  konuşmanın daha iyi olduğunu öne çıkarmış gözükmektedir. Dördüncü  derste varlığın neliği ele alınmış, klasik tartışmalarla güncel sorunların bu  felsefi soruyla nasıl irdelenebileceği vurgulanmıştır. Beşinci ders, “Kuantum  illiyeti” başlığını taşımaktadır. Burada kuantumun göreceliğiyle günümüzde  yaşanan kimlik sorunu esprili bir dille anlatılmış ve kuantumsal bakışın bir  illiyet mi yoksa bir illet mi olduğuna ilgiler çekilmiştir. Altıncı derste “ortaya  karışık” ifadesinin “orta”sından hareketle coğrafyadan, medeniyetten,  müzikten, çiçekten ve yemekten verilen örneklerle bir barışıklık duygusuna  vurgu yapılmış ve buradan kalbe bir yol açılarak “kalp için de aynı şekilde  bileşimler yapmak mümkündür. Bu bileşimleri oluşturan ise yaşamsal  tecrübelerden hüküm çıkarmaya çalışan akıldır.” yargısına dikkat  çekilmiştir. Bu noktada -her ne kadar ara öğünleri olmasa da- bir felsefeci  menüsü de ortaya konmuştur. Huzur nerede sorusunun cevabının  aranmaya çalışıldığı yedinci derste, huzur arayışı, huzurun güven ve  emniyetle ilişkisi ve “gerek şartı” bağlamında ele alınmış ve bu çerçevede  İslam dininin huzur ve güven bağlamında değerlendirilmesi yapılarak  huzuru sağlayabilirliği irdelenmiştir. Bu bağlam içerisinde ortaya çıkan  birtakım çelişkiler de vurgulanmıştır. Ancak bir din için belirlenen bu huzur  unsurunun diğer dinlerin tam olarak uygulanabilirliği neticesinde aynı  sonucu ortaya çıkarıp çıkarmayacağı gözden kaçırılan bir husus olarak  dikkat çekmektedir. Sekizinci derste çürük elma oyunundan çıkarsanan  takım olma, güven ve sağlam lider unsurlarının hayat oyununa örnekliği  üzerinde durulmuştur. Hayat oyununun başarılı geçmesi ise iyi bir takım ve  iyi bir lidere bağlanmıştır. Ancak bu, insanın takım kurma ve lider olma  yönünü bir kenarda bırakması açısından eleştiriye açıktır. “Kadın  dünyasında erkekçe sözler” adlı dokuzuncu ders, sözün farklı anlam ve  biçimleriyle başlamakta, dinlemenin kıymetine vurgu yapılmakta, sözle  rahim arasındaki ilişkiye dikkat çekilmekte ve ağlamanın da bir söz olduğu  dile getirilmektedir. Ancak dikkat çekici bir biçimde “ağlama”dan kadına