hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erzurum İlinde Çerezlik ve Yağlık Ayçiçeğinin Üretim Maliyeti; Pasinler İlçesi Örneği
Erzurum İlinde Çerezlik ve Yağlık Ayçiçeğinin Üretim Maliyeti; Pasinler İlçesi Örneği
Yazar: Kızıloğlu, Semiha; Kızıloğlu, Semiha; Erem Kaya, Tuğba
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Ayçiçeği, Üretim maliyeti, Brüt Marj

Araştırmanın amacı, Erzurum ilinde yağlık ve çerezlik ayçiçeğinin maliyetini ortaya koymaktır. Araştırma yöresi olarak Erzurum Pasinler ilçesi seçilmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, ilçe ve dokuz köyde faaliyette bulunan 154 tarım işletmesinden anketlerle elde edilmiştir. Araştırmada arazi genişliklerine göre işletmeler 8-40 dekar, 41-80 dekar, 81-120 dekar ve 121+ dekar olmak üzere dört gruba ayrılarak analize tabi tutulmuştur. Bu çalışma ile araştırma bölgesinde sulu şartlarda üretilen 1 kg yağlık ayçiçeğinin 2004 üretim yılı maliyetinin 0.90 YTL, brüt marjın -23.89 YTL ve net karın -72.33 YTL olduğu ve 1 kg çerezlik ayçiçeğinin 2004 üretim yılı maliyetinin 0.96 YTL, brüt marjın 42.71 YTL ve net karın -6.12 YTL olduğu tespit edilmiştir.

Araştırmanın amacı, Erzurum ilinde yağlık ve çerezlik ayçiçeğinin maliyetini ortaya koymaktır. Araştırma yöresi olarak Erzurum Pasinler ilçesi seçilmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, ilçe ve dokuz köyde faaliyette bulunan 154 tarım işletmesinden anketlerle elde edilmiştir. Araştırmada arazi genişliklerine göre işletmeler 8-40 dekar, 41-80 dekar, 81-120 dekar ve 121+ dekar olmak üzere dört gruba ayrılarak analize tabi tutulmuştur. Bu çalışma ile araştırma bölgesinde sulu şartlarda üretilen 1 kg yağlık ayçiçeğinin 2004 üretim yılı maliyetinin 0.90 YTL, brüt marjın -23.89 YTL ve net karın -72.33 YTL olduğu ve 1 kg çerezlik ayçiçeğinin 2004 üretim yılı maliyetinin 0.96 YTL, brüt marjın 42.71 YTL ve net karın -6.12 YTL olduğu tespit edilmiştir.
Tokat İli Turhal İlçesinde Hayvan Sigortası Yaptıran ve Yaptırmayan İşletmelerde İnek Sütü Maliyetlerinin Hesaplanması
Tokat İli Turhal İlçesinde Hayvan Sigortası Yaptıran ve Yaptırmayan İşletmelerde İnek Sütü Maliyetlerinin Hesaplanması
Yazar: İkikat Tümer, Emine; Kumbasaroğlu, Hediye
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Hayvan sigortası, süt, maliyet

Bu araştırma, Tokat ili Turhal ilçesinde yapılmıştır. Araştırmanın amacı süt sığırcılığı işletmelerinde 1 kg süt maliyetini hesaplamaktır. Çalışmada 50 adet hayvan sigortası yaptıran, 50 adette yaptırmayan toplam 100 adet süt sığırcılığı işletmesi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Anket yolu ile 2006 yılına ait veriler toplanmıştır. Araştırma sonuçları, hayvan sigortası yaptıran işletmelerde 1 kg süt maliyetinin 0,237 YTL, yaptırmayan işletmelerde ise 0,371 YTL olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre hayvan sigortası yaptırmayan çiftçilerin bu konuda bilgilendirilmesi tarım sigortasına olan eğilimi artıracaktır.

Bu araştırma, Tokat ili Turhal ilçesinde yapılmıştır. Araştırmanın amacı süt sığırcılığı işletmelerinde 1 kg süt maliyetini hesaplamaktır. Çalışmada 50 adet hayvan sigortası yaptıran, 50 adette yaptırmayan toplam 100 adet süt sığırcılığı işletmesi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Anket yolu ile 2006 yılına ait veriler toplanmıştır. Araştırma sonuçları, hayvan sigortası yaptıran işletmelerde 1 kg süt maliyetinin 0,237 YTL, yaptırmayan işletmelerde ise 0,371 YTL olduğunu göstermiştir. Araştırma sonuçlarına göre hayvan sigortası yaptırmayan çiftçilerin bu konuda bilgilendirilmesi tarım sigortasına olan eğilimi artıracaktır.
Farklı Stabilizör Kullanımının Dondurmanın Bazı Fiziksel ve Duyusal Özellikleri Üzerine Etkisi
Farklı Stabilizör Kullanımının Dondurmanın Bazı Fiziksel ve Duyusal Özellikleri Üzerine Etkisi
Yazar: Atsan, Elif; Çağlar, Abdullah
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Dondurma, salep, guar sakızı, stabilizör

Farklı çeşit ve düzeyde stabilizör ilavesinin depolama süresince (1, 15, 30, 45, 60. gün) dondurmanın bazı fiziksel ve duyusal özellikleri üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülen bu çalışmada, stabilizör olarak guar sakızı (kontrol, %0.45, %0.60, %0.75) ve salep (kontrol, %0.45, %0.60, %0.75) kullanılmıştır. Hacim artışı kontrol grubunda en düşük (%17.91), %0.75 guar sakızı ilave edilen tipte ise en yüksek (%47.11) bulunmuştur. Depolama süresi ile stabilizör ilavesinin erime oranları üzerine etkisi önemli (P

Farklı çeşit ve düzeyde stabilizör ilavesinin depolama süresince (1, 15, 30, 45, 60. gün) dondurmanın bazı fiziksel ve duyusal özellikleri üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülen bu çalışmada, stabilizör olarak guar sakızı (kontrol, %0.45, %0.60, %0.75) ve salep (kontrol, %0.45, %0.60, %0.75) kullanılmıştır. Hacim artışı kontrol grubunda en düşük (%17.91), %0.75 guar sakızı ilave edilen tipte ise en yüksek (%47.11) bulunmuştur. Depolama süresi ile stabilizör ilavesinin erime oranları üzerine etkisi önemli (P
Circulifer haematoceps, Stenometopiellus angorensis ve Doratura exilis (Homoptera: Cicadellidae)’in Bazı Mera Kalite Faktörleriyle İlişkisi
Circulifer haematoceps, Stenometopiellus angorensis ve Doratura exilis (Homoptera: Cicadellidae)’in Bazı Mera Kalite Faktörleriyle İlişkisi
Yazar: Aygün, Celalettin; Hayat, Rüstem; Güçlü, Şaban
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Circulifer haematoceps, Stenometopiellus angorensis, Doratura exilis, mera kalite faktörleri

Cicadellidae (Homoptera) türlerinin mera kalite faktörleriyle ilişkisini belirlemek amacıyla, 2001 yılında Erzurum Merkez, Ilıca, Aşkale ve Çat ilçelerindeki meralarda 86 noktada yürütülen çalışmada, toplam 34 tür belirlenmiştir. Bunlardan, Circulifer haematoceps (Mulsant and Rey) 72 noktadan elde edilen 709 birey; Stenometopiellus angorensis (Zachvatkin) 51 noktadan 289 birey; Doratura exilis (Horvath) ise 36 noktadan 212 birey ile en yaygın türlerdir. Her sürvey noktasından toprak örnekleri alınmış, köye uzaklık, taşlılık, eğim, otlatma, rakım, erozyon ve toprak derinliği gibi özellikleri kaydedilmiştir. Bu alanlarda bulunan birey sayısı ile mera kalitesini belirleyen faktörlerden köye uzaklık, taşlılık, eğim, otlatma, rakım, erozyon ve toprak derinliği arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Buna göre, C. haematoceps yoğunluğu ile otlatma arasında olumsuz çok önemli, rakım arasında ise olumlu çok önemli ilişki (P < 0,01); S. angorensis ve D. exilis türlerinde ise böcek yoğunluğu ile otlatma arasında olumsuz önemli ilişki (P < 0,05) belirlenmiştir. Korelâsyonda doğrudan ve dolaylı etkisi olan değişkenlerden önemli olanların path katsayıları ve etki dereceleri tespit edilmiştir.

Cicadellidae (Homoptera) türlerinin mera kalite faktörleriyle ilişkisini belirlemek amacıyla, 2001 yılında Erzurum Merkez, Ilıca, Aşkale ve Çat ilçelerindeki meralarda 86 noktada yürütülen çalışmada, toplam 34 tür belirlenmiştir. Bunlardan, Circulifer haematoceps (Mulsant and Rey) 72 noktadan elde edilen 709 birey; Stenometopiellus angorensis (Zachvatkin) 51 noktadan 289 birey; Doratura exilis (Horvath) ise 36 noktadan 212 birey ile en yaygın türlerdir. Her sürvey noktasından toprak örnekleri alınmış, köye uzaklık, taşlılık, eğim, otlatma, rakım, erozyon ve toprak derinliği gibi özellikleri kaydedilmiştir. Bu alanlarda bulunan birey sayısı ile mera kalitesini belirleyen faktörlerden köye uzaklık, taşlılık, eğim, otlatma, rakım, erozyon ve toprak derinliği arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Buna göre, C. haematoceps yoğunluğu ile otlatma arasında olumsuz çok önemli, rakım arasında ise olumlu çok önemli ilişki (P < 0,01); S. angorensis ve D. exilis türlerinde ise böcek yoğunluğu ile otlatma arasında olumsuz önemli ilişki (P < 0,05) belirlenmiştir. Korelâsyonda doğrudan ve dolaylı etkisi olan değişkenlerden önemli olanların path katsayıları ve etki dereceleri tespit edilmiştir.
Bitki Sıklığının Silajlık Mısırda Verim ve Bazı Agronomik Karakterlere Etkisi
Bitki Sıklığının Silajlık Mısırda Verim ve Bazı Agronomik Karakterlere Etkisi
Yazar: Öztürk, Ali; Bulut, Sancar; Boran, Ebru
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Mısır, bitki sıklığı, silaj, verim

Silaj amacıyla yetiştirilen mısırın verim ve kalitesi, çeşit ve bitki sıklığına göre önemli derecede değişmektedir. Bu araştırma, 6 bitki sıklığının (8300, 9100, 10000, 11100, 12500 ve 14300 bitki/da) 2 mısır çeşidinde (DK-440 ve DKC-4604) verim ve bazı tarımsal karakterler üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla 2006 ve 2007 yıllarında Erzurum Ovası koşullarında yürütülmüştür. DKC-4604 çeşidi, DK-440 çeşidine göre önemli derecede yüksek hasıl verimi (5793.9 ve 4928.1 kg/da), kuru madde verimi (1583.9 ve 1395.6 kg/da) ve ham protein verimi (97.7 ve 89.3 kg/da) sağlamıştır. En yüksek hasıl verimi (5860.2 kg/da) ve kuru madde verimi (1617.2 kg/da) 12500 bitki/da sıklığından elde edilmiş, ham protein verimi yönünden bitki sıklıkları arasındaki farklar önemli olmamıştır. Sonuçlar, Erzurum yöresinde silaj amacıyla DKC-4604 mısır çeşidinin 12500 bitki/da sıklığında yetiştirilmesi gerektiğini göstermiştir.

Silaj amacıyla yetiştirilen mısırın verim ve kalitesi, çeşit ve bitki sıklığına göre önemli derecede değişmektedir. Bu araştırma, 6 bitki sıklığının (8300, 9100, 10000, 11100, 12500 ve 14300 bitki/da) 2 mısır çeşidinde (DK-440 ve DKC-4604) verim ve bazı tarımsal karakterler üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla 2006 ve 2007 yıllarında Erzurum Ovası koşullarında yürütülmüştür. DKC-4604 çeşidi, DK-440 çeşidine göre önemli derecede yüksek hasıl verimi (5793.9 ve 4928.1 kg/da), kuru madde verimi (1583.9 ve 1395.6 kg/da) ve ham protein verimi (97.7 ve 89.3 kg/da) sağlamıştır. En yüksek hasıl verimi (5860.2 kg/da) ve kuru madde verimi (1617.2 kg/da) 12500 bitki/da sıklığından elde edilmiş, ham protein verimi yönünden bitki sıklıkları arasındaki farklar önemli olmamıştır. Sonuçlar, Erzurum yöresinde silaj amacıyla DKC-4604 mısır çeşidinin 12500 bitki/da sıklığında yetiştirilmesi gerektiğini göstermiştir.
İspir (Erzurum) İlçesi’nde Meyve Ağaçlarında Bulunan Yaprakbiti Türleri (Homoptera: Aphididae) ve Doğal Düşmanları
İspir (Erzurum) İlçesi’nde Meyve Ağaçlarında Bulunan Yaprakbiti Türleri (Homoptera: Aphididae) ve Doğal Düşmanları
Yazar: Narmanlıoğlu, H. Kemal; Güçlü, Şaban
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: İspir, meyve ağacı, yaprakbiti, predatör, parazitoit

Bu çalışma, 2005-2006 yıllarında İspir yöresinde yetiştirilen meyve ağaçlarındaki yaprak biti türleri ve bunların doğal düşmanlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. İspir ve yöresinde yetiştirilen meyve ağaçlarında Dysaphis devecta (Walker), D. plantaginea (Passerini), Aphis craccivora Koch, Anuraphis subterranea (Walker), Ovatus crataegarius (Walker), Hyalopterus pruni (Geoffroy), Brachycaudus cardui (Linnaeus), Myzus cerasi (Fabricius), M. lythri (Schrank), Corylobium avellanae (Schrank), Chromaphis juglandicola (Kaltenbach) ve Callaphis juglandis (Goeze) olmak üzere 12 yaprakbiti türü saptanmıştır. Bunlardan H. pruni ve A. craccivora’nın daha yaygın ve daha yüksek popülasyona sahip olduğu gözlenmiştir. Çalışmada, Adalia bipunctata (L.), A. decempunctata (L.), A. fasciatopunctata revelierei Muls., Adonia variegata (Goeze), Coccinella septempunctata L., Exochomus quadripustulatus (L.), Propylaea quatuordecimpunctata (L.), Scymnus (Pullus) subvillosus (Goeze), Synharmonia conglodata (L.), Vibidia duodecimguttata (Poda) (Coccinellidae); Syrphus ribesii (L.), Episyrphus balteatus (De Geer), Paragus quadrifasciatus Meigen, Eupeodes corollae (F.) (Syrphidae) ve Chrysoperla carnea (Stephens) (Chrysopidae) olmak üzere 15 predatör; Alloxista sp., Praon dorsale (Hal) veP. volucre (Hal.) (Aphidiidae) olmak üzere 3 de parazitoit tür elde edilmiştir.

Bu çalışma, 2005-2006 yıllarında İspir yöresinde yetiştirilen meyve ağaçlarındaki yaprak biti türleri ve bunların doğal düşmanlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. İspir ve yöresinde yetiştirilen meyve ağaçlarında Dysaphis devecta (Walker), D. plantaginea (Passerini), Aphis craccivora Koch, Anuraphis subterranea (Walker), Ovatus crataegarius (Walker), Hyalopterus pruni (Geoffroy), Brachycaudus cardui (Linnaeus), Myzus cerasi (Fabricius), M. lythri (Schrank), Corylobium avellanae (Schrank), Chromaphis juglandicola (Kaltenbach) ve Callaphis juglandis (Goeze) olmak üzere 12 yaprakbiti türü saptanmıştır. Bunlardan H. pruni ve A. craccivora’nın daha yaygın ve daha yüksek popülasyona sahip olduğu gözlenmiştir. Çalışmada, Adalia bipunctata (L.), A. decempunctata (L.), A. fasciatopunctata revelierei Muls., Adonia variegata (Goeze), Coccinella septempunctata L., Exochomus quadripustulatus (L.), Propylaea quatuordecimpunctata (L.), Scymnus (Pullus) subvillosus (Goeze), Synharmonia conglodata (L.), Vibidia duodecimguttata (Poda) (Coccinellidae); Syrphus ribesii (L.), Episyrphus balteatus (De Geer), Paragus quadrifasciatus Meigen, Eupeodes corollae (F.) (Syrphidae) ve Chrysoperla carnea (Stephens) (Chrysopidae) olmak üzere 15 predatör; Alloxista sp., Praon dorsale (Hal) veP. volucre (Hal.) (Aphidiidae) olmak üzere 3 de parazitoit tür elde edilmiştir.
Jeolojik Miras Alanlarının Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi: Ballıca Mağarası Örneği
Jeolojik Miras Alanlarının Alternatif Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi: Ballıca Mağarası Örneği
Yazar: Yeşil, Pervin; Yeşil, Murat; Yılmaz, Hasan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Ballıca Mağarası, Alternatif turizm, Mağara turizmi

Yapısı ve özel oluşumları nedeni ile ülkemizin önemli mağaralarından birisi olan Ballıca Mağarası Tokat ili Pazar ilçesi yakınlarında yer almaktadır. Türkiye’nin 28 Jeolojik Miras alanından birisi olup yakın bir geçmişte de Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir. Bu mağara ayrıca pek çok doğal ve kültürel kaynak değerine oldukça yakın bir konumdadır. Bu çalışmada Ballıca Mağarası’nın sahip olduğu ve yakın çevresinde yer alan kaynaklar belirlenmiştir. Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yapısı ve özel oluşumları nedeni ile ülkemizin önemli mağaralarından birisi olan Ballıca Mağarası Tokat ili Pazar ilçesi yakınlarında yer almaktadır. Türkiye’nin 28 Jeolojik Miras alanından birisi olup yakın bir geçmişte de Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir. Bu mağara ayrıca pek çok doğal ve kültürel kaynak değerine oldukça yakın bir konumdadır. Bu çalışmada Ballıca Mağarası’nın sahip olduğu ve yakın çevresinde yer alan kaynaklar belirlenmiştir. Mağaranın yalnız başına turizme kazandırılması çalışmaları yerine diğer tüm koruma amaçlı alternatif turizm faaliyetleri ile birlikte ele alınması, tur güzergahları oluşturularak alanın bir bütün olarak planlanması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Beyazsineklerin (Homoptera: Aleyrodidae) Mücadelesinde Entomopatojen Fungusların Kullanım İmkanları
Beyazsineklerin (Homoptera: Aleyrodidae) Mücadelesinde Entomopatojen Fungusların Kullanım İmkanları
Yazar: Kılıç, Engin; Yıldırım, Erol
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Entomopatojen funguslar, Aleyrodidae, Beauveria, Lecanicillium, Paecilomyces, Aschersonia

Bakteriler, virüsler, protozoalar, riketsialar, nematodlar ve funguslardan bazı türler böceklerde patojendirler. Bunlar konukçularını zayıflamalarına veya ölümlerine sebep olan organizmalardır. Entomopatojen funguslar, beyazsinekleri beslenme mekanizmaları sebebiyle sadece integumentlerinden penetrasyon yapabilme yeteneğine ve beyazsineklerin mikrobiyal mücadelesinde kullanılma potansiyeline sahip mikroorganizmalardır. Beyazsineklerin en yaygın olarak görülen fungal patojenleri; Lecanicillium lecanii (Zimm.) Zare & W. Gams, Aschersonia aleyrodis Webber, Paecilomyces fumosoroseus (Wize) Brown and Smith ve Beauveria bassiana (Balsamo) Vuillemin’dır. Günümüzde bunlardan, L. lecanii, B. bassiana ve P. fumosoroseus’un ticari preparatları beyazsineklerin mücadelesinde kullanılmaktadırlar.

Bakteriler, virüsler, protozoalar, riketsialar, nematodlar ve funguslardan bazı türler böceklerde patojendirler. Bunlar konukçularını zayıflamalarına veya ölümlerine sebep olan organizmalardır. Entomopatojen funguslar, beyazsinekleri beslenme mekanizmaları sebebiyle sadece integumentlerinden penetrasyon yapabilme yeteneğine ve beyazsineklerin mikrobiyal mücadelesinde kullanılma potansiyeline sahip mikroorganizmalardır. Beyazsineklerin en yaygın olarak görülen fungal patojenleri; Lecanicillium lecanii (Zimm.) Zare & W. Gams, Aschersonia aleyrodis Webber, Paecilomyces fumosoroseus (Wize) Brown and Smith ve Beauveria bassiana (Balsamo) Vuillemin’dır. Günümüzde bunlardan, L. lecanii, B. bassiana ve P. fumosoroseus’un ticari preparatları beyazsineklerin mücadelesinde kullanılmaktadırlar.
Balıklarda Toksikopatolojik Lezyonlar I
Balıklarda Toksikopatolojik Lezyonlar I
Yazar: Uçar, Arzu; Atamanalp, Muhammed
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Patolojik bulgular, kirleticiler, balık, karaciğer, böbrek, dalak

Balıklarda kirleticilerin etkilerinin belirlenmesinde canlı ağırlık artışı, hepatosomatik indeks, yaşama gücü, yüzme performansı, hematolojik ve kan biyokimyası gibi parametrelerden yararlanılır. Bu parametrelerde ortaya çıkan normalden sapmalar, denenen kimyasalın olumsuz etkisi olarak değerlendirilir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, bu parametrelere ilaveten makroskobik ve mikroskobik patolojik bulgularda eklenmiştir. Hücre, doku ve organın normal yapısından sergilediği farklılıklar uygun metotlar ile belirlenerek kirleticilerin etkileri rapor edilmektedir. Bu derlemede çok sayıda araştırıcının farklı balık türlerinde farklı kimyasalları deneyerek ortaya koydukları lezyonlar farklı organlara göre irdelenmeye çalışılmıştır. İlk bölümde karaciğer, dalak, böbrek ve sindirim sistemindeki toksikopatolojik lezyonlar konu edilmiştir.

Balıklarda kirleticilerin etkilerinin belirlenmesinde canlı ağırlık artışı, hepatosomatik indeks, yaşama gücü, yüzme performansı, hematolojik ve kan biyokimyası gibi parametrelerden yararlanılır. Bu parametrelerde ortaya çıkan normalden sapmalar, denenen kimyasalın olumsuz etkisi olarak değerlendirilir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda, bu parametrelere ilaveten makroskobik ve mikroskobik patolojik bulgularda eklenmiştir. Hücre, doku ve organın normal yapısından sergilediği farklılıklar uygun metotlar ile belirlenerek kirleticilerin etkileri rapor edilmektedir. Bu derlemede çok sayıda araştırıcının farklı balık türlerinde farklı kimyasalları deneyerek ortaya koydukları lezyonlar farklı organlara göre irdelenmeye çalışılmıştır. İlk bölümde karaciğer, dalak, böbrek ve sindirim sistemindeki toksikopatolojik lezyonlar konu edilmiştir.
Ekmekte Bayatlama ve Geciktirilmesi İçin Dikkat Edilecek Hususlar / Important Points For Bread Staling and Its Delaying
Ekmekte Bayatlama ve Geciktirilmesi İçin Dikkat Edilecek Hususlar / Important Points For Bread Staling and Its Delaying
Yazar: Aydın, Ferid
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011

ÖZET: Ekmeğin bayatlaması her zaman ekmek israfının birinci nedenidir. Engellenmesi olanaksız olan bayatlama ancakgeciktirilebilen bir olgudur. Bu amaçla geliştirilen enzimatik preparatlar başarılı sonuçlar vermiş, kullanımları da yaygınlaşmayabaşlamıştır. Farklı ekmek yapım metodları da bayatlama hadisesini geciktirmede etkili olmaktadır. Bayatlamanın geciktirilmesindeasıl önemli tedbir ekmeğin uygun bir şekilde ambalajlanması ve ekmeğin uygun koşullarda saklanması ile mümkün olmaktadır. Buçalışmada bayatlama konusunda nişasta üzerinde yoğunlaşan çalışmalar ve ele alınması gereken önlemler kısacadeğerlendirilmiştir.Anahtar kelimeler : Ambalajlama, Bayatlama,Ekmek, Nişasta, Retrogradasyon. ABSTRACT : Bread staling is the prime reason of bread wastage. Prevention of staling is impossible, but it is possiblydelayable fact. For this purpose enhanced enzymatic preparations have given successfully used and their usability have becomewidespread. Moreover different bread making methods have been effective for delaying bread staling. The imperative actiondelaying the mechanism of staling is possible under the condition of packaging and storing bread properly. In this studyaccording to the researches about starches and effective precautions are briefly discussed.Key Words : Bread, Packaging, Staling, Starch, Retrogradasyon.

ÖZET: Ekmeğin bayatlaması her zaman ekmek israfının birinci nedenidir. Engellenmesi olanaksız olan bayatlama ancakgeciktirilebilen bir olgudur. Bu amaçla geliştirilen enzimatik preparatlar başarılı sonuçlar vermiş, kullanımları da yaygınlaşmayabaşlamıştır. Farklı ekmek yapım metodları da bayatlama hadisesini geciktirmede etkili olmaktadır. Bayatlamanın geciktirilmesindeasıl önemli tedbir ekmeğin uygun bir şekilde ambalajlanması ve ekmeğin uygun koşullarda saklanması ile mümkün olmaktadır. Buçalışmada bayatlama konusunda nişasta üzerinde yoğunlaşan çalışmalar ve ele alınması gereken önlemler kısacadeğerlendirilmiştir.Anahtar kelimeler : Ambalajlama, Bayatlama,Ekmek, Nişasta, Retrogradasyon. ABSTRACT : Bread staling is the prime reason of bread wastage. Prevention of staling is impossible, but it is possiblydelayable fact. For this purpose enhanced enzymatic preparations have given successfully used and their usability have becomewidespread. Moreover different bread making methods have been effective for delaying bread staling. The imperative actiondelaying the mechanism of staling is possible under the condition of packaging and storing bread properly. In this studyaccording to the researches about starches and effective precautions are briefly discussed.Key Words : Bread, Packaging, Staling, Starch, Retrogradasyon.
Kenelerle Biyolojik Mücadele
Kenelerle Biyolojik Mücadele
Yazar: Yıldırım, Erol
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Biyolojik mücadele, keneler

Keneler, insanlar, yabani ve evcil hayvanlar için önemli ektoparazitlerdir. Bilimsel gelişmelere rağmen Türkiye’de kenelerin mücadelesinde genellikle akarisitler kullanılmaktadır. Bu kimyasalların bilinçsizce kullanımı, çevre kirliliğine, gıda maddelerinde ilaç kalıntısına ve kenelerde bu ilaçlara karşı dayanaklılığın gelişmesine sebep olmaktadır. Bu çalışmada, kenelerle biyolojik mücadele literatür ışığında özetlenmiştir. Doğada kene popülasyonlarını baskı altında tutan çok sayıda doğal düşman bulunmuş, fakat bunlardan sadece bir kaçı kenelerin biyolojik mücadelesinde etmen olarak kullanılmıştır. Bunlar arasında, bakterilerden B. thuringiensis subsp. kurstaki, funguslardan Metarhizium anisopliae ve Beauveria bassiana, entomopatojen nematodlardan Steinernema ve Heterorhabditis türleri, parazitoitlerden Ixodiphagus türleri ile kuşlardan Buphagus africanus ve B. erythrorhynchus türlerinin kenelerin biyolojik mücadelesinde potansiyel öneme sahip oldukları kaydedilmektedir.

Keneler, insanlar, yabani ve evcil hayvanlar için önemli ektoparazitlerdir. Bilimsel gelişmelere rağmen Türkiye’de kenelerin mücadelesinde genellikle akarisitler kullanılmaktadır. Bu kimyasalların bilinçsizce kullanımı, çevre kirliliğine, gıda maddelerinde ilaç kalıntısına ve kenelerde bu ilaçlara karşı dayanaklılığın gelişmesine sebep olmaktadır. Bu çalışmada, kenelerle biyolojik mücadele literatür ışığında özetlenmiştir. Doğada kene popülasyonlarını baskı altında tutan çok sayıda doğal düşman bulunmuş, fakat bunlardan sadece bir kaçı kenelerin biyolojik mücadelesinde etmen olarak kullanılmıştır. Bunlar arasında, bakterilerden B. thuringiensis subsp. kurstaki, funguslardan Metarhizium anisopliae ve Beauveria bassiana, entomopatojen nematodlardan Steinernema ve Heterorhabditis türleri, parazitoitlerden Ixodiphagus türleri ile kuşlardan Buphagus africanus ve B. erythrorhynchus türlerinin kenelerin biyolojik mücadelesinde potansiyel öneme sahip oldukları kaydedilmektedir.