hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HEMŞİRELERİN STRESLE BAŞA ÇIKMADA BİLİŞSEL STRATEJİLERİ KULLANMA DÜZEYLERİNİN VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN BELİRLENMESİ
HEMŞİRELERİN STRESLE BAŞA ÇIKMADA BİLİŞSEL STRATEJİLERİ KULLANMA DÜZEYLERİNİN VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN BELİRLENMESİ
Yazar: Yıldırım, Arzu; Hacıhasanoğlu, Rabia; Karakurt, Papatya
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Stres, Stresle başa çıkma, Hemşire

Bu araştırma çalışma ortamında hemşirelerin stresle başa çıkmada bilişsel stratejileri kullanma düzeylerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olarak 1-14 Şubat 2005 tarihleri arasında yapılan araştırmanın evrenini, Erzincan Devlet Hastanesi’nde çalışan 150 hemşire oluşturmuştur. Ayrıca örneklem seçilmeyip, araştırmaya katılmayı kabul eden 121 hemşire örnekleme alınmıştır. Veriler, Dağ (1991) tarafından geçerlik ve güvenirliği yapılan Rosenbaum’un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği ve araştırmacılar tarafından hazırlanan soru formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın verileri yüzdelik, Kruskall Wallis, varyans analizi, Pearson korelasyon, t testi kullanılarak SPSS programında değerlendirilmiştir. Hemşirelerin öğrenilmiş güçlülük ölçeğinden (RÖGÖ) aldıkları alt ve üst değer 84-163, ortalama puanı 122.97±16.91 olarak belirlenmiştir. Çalışmada hemşirelerin yaşları ile çalışma yılı arttıkça öğrenilmiş güçlülük puanlarının arttığı ve aralarındaki farkın anlamlı olduğu, eğitim durumu, çalışılan birim ve çalışma şeklinin öğrenilmiş güçlülüğü etkilemediği saptanmıştır. Çalışma sonucunda hemşirelerin arzu edilen düzeyde öğrenilmiş güçlülüğe sahip olmadığı tespit edilmiştir.

Bu araştırma çalışma ortamında hemşirelerin stresle başa çıkmada bilişsel stratejileri kullanma düzeylerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olarak 1-14 Şubat 2005 tarihleri arasında yapılan araştırmanın evrenini, Erzincan Devlet Hastanesi’nde çalışan 150 hemşire oluşturmuştur. Ayrıca örneklem seçilmeyip, araştırmaya katılmayı kabul eden 121 hemşire örnekleme alınmıştır. Veriler, Dağ (1991) tarafından geçerlik ve güvenirliği yapılan Rosenbaum’un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği ve araştırmacılar tarafından hazırlanan soru formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın verileri yüzdelik, Kruskall Wallis, varyans analizi, Pearson korelasyon, t testi kullanılarak SPSS programında değerlendirilmiştir. Hemşirelerin öğrenilmiş güçlülük ölçeğinden (RÖGÖ) aldıkları alt ve üst değer 84-163, ortalama puanı 122.97±16.91 olarak belirlenmiştir. Çalışmada hemşirelerin yaşları ile çalışma yılı arttıkça öğrenilmiş güçlülük puanlarının arttığı ve aralarındaki farkın anlamlı olduğu, eğitim durumu, çalışılan birim ve çalışma şeklinin öğrenilmiş güçlülüğü etkilemediği saptanmıştır. Çalışma sonucunda hemşirelerin arzu edilen düzeyde öğrenilmiş güçlülüğe sahip olmadığı tespit edilmiştir.
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN RUHSAL SORUNLARA SAHİP OLMA DURUMLARI VE PROBLEM ALANLARININ SAPTANMASI
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN RUHSAL SORUNLARA SAHİP OLMA DURUMLARI VE PROBLEM ALANLARININ SAPTANMASI
Yazar: Tanrıverdi, Derya; Ekinci, Mine
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşirelik öğrencileri,Ruhsal sorunlar, Problem alanları

Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin ruhsal sorunlarını ve diğer problem alanlarını saptamak amacı ile ilişkisel tanımlayıcı tasarım olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu öğrencileri alınmıştır. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Ruhsal Belirti Tarama Ölçeği (SCL–90-R), Problem Tarama Envanteri (PTE) kullanılarak 1-15 Mart 2004 tarihleri arasında 314 öğrenciden toplanmıştır. İstatistiksel değerlendirmede yüzdelik, Kruskall Wallis, korelasyon, tek yönlü varyans analizi ve t testi kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan 314 öğrencinin %28’i 1. sınıfta olup ve %72.5’inin 20 yaş ve üzerinde olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin Ruhsal Belirti Düzeyi (GSI) sınırda (1.0±0.5) bulunmuştur. SCL-90-R’nin alt ölçeklerinden; depresyon, kişiler arası duyarlılık, öfke-düşmanlık ve somatizasyon için 1.2 ve anksiyete için 1.1 ortalama değeriyle hafif sorunlu olarak bulunmuştur. PTE alt gruplarında en yüksek ortalamalar; gelecekle, okulla ve insan ilişkileriyle ilgili problem alanlarında görülmüştür. Öğrencilerin sınıf düzeyi, kronik hastalığının olması ile SCL-90-R ve PTE arasındaki ilişki anlamlıdır (p < 0.01). Öğrencilerin aile ve kendi gelirleri ile SCL- 90-R ve PTE arasında negatif yönlü ilişki saptanmıştır (p < 0.01).

Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin ruhsal sorunlarını ve diğer problem alanlarını saptamak amacı ile ilişkisel tanımlayıcı tasarım olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu öğrencileri alınmıştır. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Ruhsal Belirti Tarama Ölçeği (SCL–90-R), Problem Tarama Envanteri (PTE) kullanılarak 1-15 Mart 2004 tarihleri arasında 314 öğrenciden toplanmıştır. İstatistiksel değerlendirmede yüzdelik, Kruskall Wallis, korelasyon, tek yönlü varyans analizi ve t testi kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan 314 öğrencinin %28’i 1. sınıfta olup ve %72.5’inin 20 yaş ve üzerinde olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin Ruhsal Belirti Düzeyi (GSI) sınırda (1.0±0.5) bulunmuştur. SCL-90-R’nin alt ölçeklerinden; depresyon, kişiler arası duyarlılık, öfke-düşmanlık ve somatizasyon için 1.2 ve anksiyete için 1.1 ortalama değeriyle hafif sorunlu olarak bulunmuştur. PTE alt gruplarında en yüksek ortalamalar; gelecekle, okulla ve insan ilişkileriyle ilgili problem alanlarında görülmüştür. Öğrencilerin sınıf düzeyi, kronik hastalığının olması ile SCL-90-R ve PTE arasındaki ilişki anlamlıdır (p < 0.01). Öğrencilerin aile ve kendi gelirleri ile SCL- 90-R ve PTE arasında negatif yönlü ilişki saptanmıştır (p < 0.01).
AĞRILI İŞLEMLER SIRASINDA EBEVEYNLERİN BULUNMASI KONUSUNDA ÇOCUKLARIN, EBEVEYNLERİN VE SAĞLIK ÇALIŞANLARININ GÖRÜŞLERİ
AĞRILI İŞLEMLER SIRASINDA EBEVEYNLERİN BULUNMASI KONUSUNDA ÇOCUKLARIN, EBEVEYNLERİN VE SAĞLIK ÇALIŞANLARININ GÖRÜŞLERİ
Yazar: Güdücü Tüfekci, Fatma; Erci, Behice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: ağrılı işlem, bulunma,çocuk, ebeveyn, sağlık çalışanı, görüş

Bu araştırma, ağrılı işlemler sırasında ebeveynlerin bulunması konusunda çocukların, ebeveynlerin ve sağlık çalışanlarının görüşlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini çocuklar (141), ebeveynleri (141) ve rutin olarak hasta takibi yapan tüm hekim (22) ve hemşireler (23) olmak üzere toplam 327 kişi oluşturmuştur. Evrenin tümü örneklem grubu olarak alındığı için herhangi bir örnekleme yöntemine başvurulmamıştır. Araştırmanın verileri, Atatürk Üniversitesi Yakutiye Araştırma Hastanesinin Büyük Çocuk, Çocuk intaniye ve Çocuk Cerrahisi Kliniklerinde 1 Haziran-30 Aralık 2004 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin elde edilmesinde; çocukların, ebeveynlerin ve sağlık çalışanlarının görüşlerini içeren formlar kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar kikare testi uygulanmıştır. Araştırma kapsamına alınan çocukların tamamının ağrılı işlem sırasında ebeveynlerinin yanlarında bulunmasını istedikleri, ebeveynlerin çoğunluğunun çocuklarının yanında bulunmak istedikleri, sağlık çalışanlarının çoğunluğunun ebeveynin bulunmasına sürekli ve bazen izin verdiği tespit edilmiştir.

Bu araştırma, ağrılı işlemler sırasında ebeveynlerin bulunması konusunda çocukların, ebeveynlerin ve sağlık çalışanlarının görüşlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini çocuklar (141), ebeveynleri (141) ve rutin olarak hasta takibi yapan tüm hekim (22) ve hemşireler (23) olmak üzere toplam 327 kişi oluşturmuştur. Evrenin tümü örneklem grubu olarak alındığı için herhangi bir örnekleme yöntemine başvurulmamıştır. Araştırmanın verileri, Atatürk Üniversitesi Yakutiye Araştırma Hastanesinin Büyük Çocuk, Çocuk intaniye ve Çocuk Cerrahisi Kliniklerinde 1 Haziran-30 Aralık 2004 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin elde edilmesinde; çocukların, ebeveynlerin ve sağlık çalışanlarının görüşlerini içeren formlar kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; yüzdelik dağılımlar kikare testi uygulanmıştır. Araştırma kapsamına alınan çocukların tamamının ağrılı işlem sırasında ebeveynlerinin yanlarında bulunmasını istedikleri, ebeveynlerin çoğunluğunun çocuklarının yanında bulunmak istedikleri, sağlık çalışanlarının çoğunluğunun ebeveynin bulunmasına sürekli ve bazen izin verdiği tespit edilmiştir.
MEME KANSERİNDE KORUNMA
MEME KANSERİNDE KORUNMA
Yazar: Gençtürk, Nuran
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Meme kanseri, korunma, erken tanı

Meme kanseri, kadınlarda görülen kanser vakalarının %30’unu oluşturmakta ve tüm kanser ölümlerinin %18’inden sorumlu tutulmaktadır. Epidemiyolojik veriler, meme kanserinin kadınların yaşamını tehdit eden en önemli risk faktörlerinden biri olduğunu açıkça göstermektedir. Riski azaltacak ya da en aza indirgeyecek tutum ve davranışlar yoluyla kanserin gelişmesi önlenebilir. Hastalığın varlığında ise, erken tanı ve etkili tedavi ile yaşam süresi ve kalitesi yükseltilebilir. Bu amaçla, birincil ve ikincil korunma yöntemlerinin kadınlara öğretilmesi önem kazanmaktadır. Birincil korunma yöntemleri kapsamında, bireylerin sağlık eğitimi ile bilinçlendirilerek sağlıklı beslenme, erken doğum yapma, emzirme, fiziksel aktivite, hormon kullanımının önlenmesi, cerrahi erken menapoz, kemoprevensiyon, profilaktik mastektomi, alkol ve sigara kullanımının engellenmesi gibi uygulamalar önerilmektedir. İkincil korunma basamağında öncelikli hedef erken tanının konmasıdır. Meme kanserinin erken evrede belirlenebilmesi için, ayrıntılı anemnez, fizik muayene, risk faktörlerinin tanılanması, kendi kendine meme muayenesi, hekim muayenesi ve mammografiyi kapsayan tarama programları yer almaktadır.

Meme kanseri, kadınlarda görülen kanser vakalarının %30’unu oluşturmakta ve tüm kanser ölümlerinin %18’inden sorumlu tutulmaktadır. Epidemiyolojik veriler, meme kanserinin kadınların yaşamını tehdit eden en önemli risk faktörlerinden biri olduğunu açıkça göstermektedir. Riski azaltacak ya da en aza indirgeyecek tutum ve davranışlar yoluyla kanserin gelişmesi önlenebilir. Hastalığın varlığında ise, erken tanı ve etkili tedavi ile yaşam süresi ve kalitesi yükseltilebilir. Bu amaçla, birincil ve ikincil korunma yöntemlerinin kadınlara öğretilmesi önem kazanmaktadır. Birincil korunma yöntemleri kapsamında, bireylerin sağlık eğitimi ile bilinçlendirilerek sağlıklı beslenme, erken doğum yapma, emzirme, fiziksel aktivite, hormon kullanımının önlenmesi, cerrahi erken menapoz, kemoprevensiyon, profilaktik mastektomi, alkol ve sigara kullanımının engellenmesi gibi uygulamalar önerilmektedir. İkincil korunma basamağında öncelikli hedef erken tanının konmasıdır. Meme kanserinin erken evrede belirlenebilmesi için, ayrıntılı anemnez, fizik muayene, risk faktörlerinin tanılanması, kendi kendine meme muayenesi, hekim muayenesi ve mammografiyi kapsayan tarama programları yer almaktadır.
TEMİZ ARALIKLI KATETERİZASYON
TEMİZ ARALIKLI KATETERİZASYON
Yazar: Yılmaz Karabulut, Elanur; Balcı Akpınar, Reva
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Temiz aralıklı kateterizasyon, üriner kateterizasyon, hemşirelik bakımı

Temiz aralıklı kateterizasyon (TAK), kişinin idrar boşaltmak için mesanesine kateter yerleştirmesidir. Bu işlem mesanesini tam boşaltamayan hastalarda uygulanır ve rezidüel idrarın boşaltılması amaçlanır. Bu yöntemin kalıcı kateterizasyona göre avantajları; uygulanması için özel alet ve donanımlara gereksinim duyulmaması, üretrada daha az travmaya yol açması, enfeksiyon riskinin daha düşük olması ve yaşam kalitesini arttırmasıdır. Hastalar bu tekniği hastanede ya da evlerinde doktor ve hemşirelerden öğrenirler ve uygularlar. Ancak bu işlemin hastalara öğretilmesi daha sıklıkla hemşireler tarafından gerçekleştirilir

Temiz aralıklı kateterizasyon (TAK), kişinin idrar boşaltmak için mesanesine kateter yerleştirmesidir. Bu işlem mesanesini tam boşaltamayan hastalarda uygulanır ve rezidüel idrarın boşaltılması amaçlanır. Bu yöntemin kalıcı kateterizasyona göre avantajları; uygulanması için özel alet ve donanımlara gereksinim duyulmaması, üretrada daha az travmaya yol açması, enfeksiyon riskinin daha düşük olması ve yaşam kalitesini arttırmasıdır. Hastalar bu tekniği hastanede ya da evlerinde doktor ve hemşirelerden öğrenirler ve uygularlar. Ancak bu işlemin hastalara öğretilmesi daha sıklıkla hemşireler tarafından gerçekleştirilir
AİLE SAĞLIĞI HEMŞİRELİĞİ: SAĞLIK HİZMETLERİNDEKİ ÖZELLEŞTİRMENİN HEMŞİRELİK MESLEĞİNDEKİ GÖRÜNÜMÜ
AİLE SAĞLIĞI HEMŞİRELİĞİ: SAĞLIK HİZMETLERİNDEKİ ÖZELLEŞTİRMENİN HEMŞİRELİK MESLEĞİNDEKİ GÖRÜNÜMÜ
Yazar: Özkan, Özlem; Çatıker, Aslıhan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Aile sağlığı hemşiresi, aile hekimliği, birinci basamak sağlık hizmeti, özelleştirme

Çalışmanın amacı, birinci basamak sağlık hizmetlerinde aile hekimliği sistemi içinde yer alan aile sağlığı hemşireliğine geçmiş ya da geçmeye çalışan ülkelerdeki durumu incelemek; toplum ve hemşirelik açısından olası tehlikelerine işaret etmektir. Bunun için, aile hekimliği sistemi ve aile sağlığı hemşireliğini uygulayan ABD, Kanada, Almanya ve Küba yanında, aile sağlığı hemşireliği ile ilgili Dünya Sağlık Örgütü’nün pilot uygulama kapsamında yürüttüğü 18 ülkedeki mevcut durum incelenmiştir. Aile hekimliği sistemi Küba dışında özelleştirmeci sağlık uygulamalarının bir ürünüdür ve çağdaş sağlık hizmetleri ilkelerinden tümüyle uzaktır. Bu sistem içerisindeki aile sağlığı hemşireleri ise, muayenehane hemşireleri olup, tedavi ağırlıklı, sözleşmeler ile istihdam olan, rutin ve teknik beceri gerektiren hemşirelik işlevlerini yürütmektedir. İşlevler; edilgen, bağımlı ve hekime yardımcılık ile sınırlıdır. Topluma ulaşmak yerine, özel sigortası bulunan ve kendisine başvuran ya da kayıtlı olan hastalara paralı hemşirelik hizmeti sunmaktadır. Bu sonuçlar, ülkemizde de aile hekimliği sistemine geçildiği takdirde, toplumun büyük bir bölümünün nitelikli sağlık ve hemşirelik hizmetinden yoksun kalacağına işaret etmektedir.

Çalışmanın amacı, birinci basamak sağlık hizmetlerinde aile hekimliği sistemi içinde yer alan aile sağlığı hemşireliğine geçmiş ya da geçmeye çalışan ülkelerdeki durumu incelemek; toplum ve hemşirelik açısından olası tehlikelerine işaret etmektir. Bunun için, aile hekimliği sistemi ve aile sağlığı hemşireliğini uygulayan ABD, Kanada, Almanya ve Küba yanında, aile sağlığı hemşireliği ile ilgili Dünya Sağlık Örgütü’nün pilot uygulama kapsamında yürüttüğü 18 ülkedeki mevcut durum incelenmiştir. Aile hekimliği sistemi Küba dışında özelleştirmeci sağlık uygulamalarının bir ürünüdür ve çağdaş sağlık hizmetleri ilkelerinden tümüyle uzaktır. Bu sistem içerisindeki aile sağlığı hemşireleri ise, muayenehane hemşireleri olup, tedavi ağırlıklı, sözleşmeler ile istihdam olan, rutin ve teknik beceri gerektiren hemşirelik işlevlerini yürütmektedir. İşlevler; edilgen, bağımlı ve hekime yardımcılık ile sınırlıdır. Topluma ulaşmak yerine, özel sigortası bulunan ve kendisine başvuran ya da kayıtlı olan hastalara paralı hemşirelik hizmeti sunmaktadır. Bu sonuçlar, ülkemizde de aile hekimliği sistemine geçildiği takdirde, toplumun büyük bir bölümünün nitelikli sağlık ve hemşirelik hizmetinden yoksun kalacağına işaret etmektedir.
RİSK TANILAMASI YOLUYLA OTİZMİN ERKEN TEŞHİSİ: HEMŞİRENİN ROLÜ
RİSK TANILAMASI YOLUYLA OTİZMİN ERKEN TEŞHİSİ: HEMŞİRENİN ROLÜ
Yazar: Sayan, Ayşe; Durat, Gülgün
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Otizm, Risk tanılaması, Erken teşhis, Hemşirenin rolü

Otizm sosyalleşme ve iletişimde yetersizlik ve basmakalıp davranışlarla karakterize yaygın bir gelişimsel bozukluktur. Otizmin erken dönemde tanılanması önemlidir. Hemşireler için bu süreç çocuğun becerilerini ve yaşa göre gelişimsel seviyesini değerlendirmeyi içerir. Hemşireler ve primer sağlık çalışanları risk faktörleri analizi ve risk tanılaması yaparak otistik çocuğu tanılayabilirler. Risk tanılaması muhtemel bir probleme yatkınlığı gösterir. Prenatal ve postnatal dönemlerde bakım veren hemşireler bir değerlendirme materyali hazırlayarak otistik bir çocuğun erken teşhisinde aktif rol oynayabilirler. Bu amaçla hemşireler CHAT olarak adlandırılan ve otizm gelişme riskini ortaya koyan bir kontrol listesini kullanabilirler.

Otizm sosyalleşme ve iletişimde yetersizlik ve basmakalıp davranışlarla karakterize yaygın bir gelişimsel bozukluktur. Otizmin erken dönemde tanılanması önemlidir. Hemşireler için bu süreç çocuğun becerilerini ve yaşa göre gelişimsel seviyesini değerlendirmeyi içerir. Hemşireler ve primer sağlık çalışanları risk faktörleri analizi ve risk tanılaması yaparak otistik çocuğu tanılayabilirler. Risk tanılaması muhtemel bir probleme yatkınlığı gösterir. Prenatal ve postnatal dönemlerde bakım veren hemşireler bir değerlendirme materyali hazırlayarak otistik bir çocuğun erken teşhisinde aktif rol oynayabilirler. Bu amaçla hemşireler CHAT olarak adlandırılan ve otizm gelişme riskini ortaya koyan bir kontrol listesini kullanabilirler.
KADININ DEĞİŞTİRİLEBİLİR YAZGISI “ŞİDDET”
KADININ DEĞİŞTİRİLEBİLİR YAZGISI “ŞİDDET”
Yazar: Köse, Aslı; Beşer, Ayşe
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Şiddet, şiddetin önlenmesi, hemşirelik

Dünya’da ve ülkemizde kadına  yönelik uygulanan şiddet önemli bir halk  sağlığı sorunudur. Kadına yönelik aile içi  şiddetle ilgili çalışmalar tüm toplumlarda ve  Türkiye’de sorunun ciddiyetini ortaya  koymaktadır. Şiddet, sınıfa, kültüre, gelire  göre bazı değişiklikler göstermekle birlikte,  kadınların toplum içindeki yasal, sosyal,  politik ve ekonomik eşitliği sağlamasını  engellemektedir. Toplumda yaygın olmasına  karşın bir buzdağına benzetilen şiddetin  önlenmesi, erken dönemde tanılanması ve  gereken girişimlerin başlatılabilmesinde  hemşirenin üstleneceği rol önemlidir.

Dünya’da ve ülkemizde kadına  yönelik uygulanan şiddet önemli bir halk  sağlığı sorunudur. Kadına yönelik aile içi  şiddetle ilgili çalışmalar tüm toplumlarda ve  Türkiye’de sorunun ciddiyetini ortaya  koymaktadır. Şiddet, sınıfa, kültüre, gelire  göre bazı değişiklikler göstermekle birlikte,  kadınların toplum içindeki yasal, sosyal,  politik ve ekonomik eşitliği sağlamasını  engellemektedir. Toplumda yaygın olmasına  karşın bir buzdağına benzetilen şiddetin  önlenmesi, erken dönemde tanılanması ve  gereken girişimlerin başlatılabilmesinde  hemşirenin üstleneceği rol önemlidir.
HEMŞİRELER TARAFINDAN GELİŞTİRİLEN YAZILI HASTA EĞİTİM MATERYALLERİNİN OKUNABİLİRLİĞİNİN SAPTANMASI
HEMŞİRELER TARAFINDAN GELİŞTİRİLEN YAZILI HASTA EĞİTİM MATERYALLERİNİN OKUNABİLİRLİĞİNİN SAPTANMASI
Yazar: Kaya, Nurten; Kaya, Hatice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Okunabilirlik, yazılı hasta eğitim materyalleri, hemşirelik

Bu çalışma hemşireler tarafından geliştirilen yazılı hasta eğitim materyallerinin okunabilirliğini saptamak amacı ile tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü hemşirelik bölümündeki yüksek lisans ve doktora tezlerinin içeriğinde bulunan ve tezlerin araştırmacıları tarafından geliştirilen 20 yazılı hasta eğitim materyali oluşturmuştur. Söz konusu yazılı hasta eğitim materyallerinin okunabilirlik dereceleri SMOG ve Flesch okunabilirlik formülleri ile hesaplanmıştır. Araştırma kapsamına alınan yazılı hasta eğitim materyallerinin SMOG skoru 12.85±1.09, Flesch skoru ise 49.74± 18.64 olarak saptanmıştır. Bu sonuçlara göre hemşireler tarafından geliştirilen yazılı hasta eğitim materyallerinin okunması kolay değildir. Diğer yandan elde edilen okunabilirlik skorları bu konuda yapılmış araştırma sonuçlarına benzerlik göstermektedir.

Bu çalışma hemşireler tarafından geliştirilen yazılı hasta eğitim materyallerinin okunabilirliğini saptamak amacı ile tanımlayıcı olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklem grubunu İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü hemşirelik bölümündeki yüksek lisans ve doktora tezlerinin içeriğinde bulunan ve tezlerin araştırmacıları tarafından geliştirilen 20 yazılı hasta eğitim materyali oluşturmuştur. Söz konusu yazılı hasta eğitim materyallerinin okunabilirlik dereceleri SMOG ve Flesch okunabilirlik formülleri ile hesaplanmıştır. Araştırma kapsamına alınan yazılı hasta eğitim materyallerinin SMOG skoru 12.85±1.09, Flesch skoru ise 49.74± 18.64 olarak saptanmıştır. Bu sonuçlara göre hemşireler tarafından geliştirilen yazılı hasta eğitim materyallerinin okunması kolay değildir. Diğer yandan elde edilen okunabilirlik skorları bu konuda yapılmış araştırma sonuçlarına benzerlik göstermektedir.
İNME TANILI HASTALARIN DEPRESYON DÜZEYLERİ VE ETKİ EDEN FAKTÖRLER
İNME TANILI HASTALARIN DEPRESYON DÜZEYLERİ VE ETKİ EDEN FAKTÖRLER
Yazar: Uslu, Meryem; Özgür, Gönül; Babacan Gümüş, Aysun
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: İnme, hasta, depresyon, sosyodemografik özellikler

Bu araştırma, inme tanılı hastaların depresyon düzeylerini değerlendirmek amacıyla yapılmış tanımlayıcı bir çalışmadır. İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroloji Polikliniğine Şubat-Nisan 2004 tarihleri arasında kontrole gelen 100 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, varyans analizi ve t-testi kullanılmıştır. Hastaların %40’ı 41-60 yaş grubunda, %50’si kadın, %50’si evli, %47’si ilkokul mezunudur. Hastaların BDE toplam puan ortalaması 29.13±14.41 olup, %74’ünün depresyon düzeylerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Hastaların depresyon düzeylerinin medeni duruma, sosyoekonomik düzeye, çalışma durumuna, aile tipine, sosyal güvence durumuna, en uzun süre yaşanılan yere, genel sağlık algısına, sağlık kontrolü yaptırma durumuna, hareket durumuna, hastalık süresine ve algılanan kişilerarası ilişkilere göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği saptanmıştır. İnme sonrası hastaların bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmesi ve depresyonu azaltmaya yönelik hemşirelik girişimlerinde bulunulması önerilmektedir.

Bu araştırma, inme tanılı hastaların depresyon düzeylerini değerlendirmek amacıyla yapılmış tanımlayıcı bir çalışmadır. İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nöroloji Polikliniğine Şubat-Nisan 2004 tarihleri arasında kontrole gelen 100 kişi araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu ve Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, varyans analizi ve t-testi kullanılmıştır. Hastaların %40’ı 41-60 yaş grubunda, %50’si kadın, %50’si evli, %47’si ilkokul mezunudur. Hastaların BDE toplam puan ortalaması 29.13±14.41 olup, %74’ünün depresyon düzeylerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Hastaların depresyon düzeylerinin medeni duruma, sosyoekonomik düzeye, çalışma durumuna, aile tipine, sosyal güvence durumuna, en uzun süre yaşanılan yere, genel sağlık algısına, sağlık kontrolü yaptırma durumuna, hareket durumuna, hastalık süresine ve algılanan kişilerarası ilişkilere göre anlamlı düzeyde farklılık gösterdiği saptanmıştır. İnme sonrası hastaların bütüncül bir yaklaşımla değerlendirilmesi ve depresyonu azaltmaya yönelik hemşirelik girişimlerinde bulunulması önerilmektedir.