hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Menbaʻu’l-Ebhâr Fî Riyâzi’l-Ebrâr’daki Dört Türkçe Gazel Üzerine
Expanding upon the Four Turkish Ghazals in Menbaʻu’l-Ebhâr Fî Riyâzi’l-Ebrâr
Yazar: Tulum, Günay
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2019
Anahtar kelimeler: Hazînî,Menbaʻu’l-Ebhâr,Yeseviyye,tıfl-ı eşk,mixed and complicated- language work ; Hazînî,Menbaʻu’l-Ebhâr,Yeseviyye,tıfl-ı eşk,karma ve karışık dilli eser

Menbaʻu’l-Ebhâr, Arapça ve Farsça’nın Türkçe sözdizimine dahil edilmesi yönüylekarma dilli, Doğu ve Batı Türkçesi’nin karışımı olması bakımından karışık dilli; yanikarma ve karışık dillidir1. Büyük bir âlim ve mutasavvıf oluşu yanında kalemini nazım venesir türünde aynı güçle oynatabilen usta bir edebiyatçı, her türlü edebî sanatı kullanmaktason derece yetkin divan sahibi bir şair olan Hazînî2, Menbaʻu’l-Ebhâr’daki manzum parçalarıçoğunlukla mesnevi nazım biçimiyle yazmıştır. Hazînî, bunun yanı sıra bir Farsçaşiirinde kıta; on iki şiirinde de gazel nazım biçimini tercih etmiştir. On iki şiirden sekiziFarsça; dördü Türkçe’dir. İşte, içinde yüksek edebî değer taşıyan nazım ve secili nesirparçaları bulunması açısından önemli bir edebiyat metni de olan Menbaʻu’l-Ebhâr’ın ga-zel formunda yazılmış dört Türkçe manzumesi, bu yazının ana malzemesini oluşturmaktadır.Öncelikle gazeller şekil (vezin ve kafiye) açısından incelenecek; sonrasında TürkiyeTürkçesi’ne aktarılarak bu şiirlerdeki söz ve anlam sanatları tespit edilecektir.

Menbaʻu’l-Ebhâr has mixed-language because Arabic and Persian is included in Turkishsyntax. Also Menbaʻu’l-Ebhâr has complicated-language in terms of being a mixtureof Eastern and Western Turkish. So it has mixed and complicated-language. Hazînî wasa great scholar and sufi; and he was a master of literature that could write with the samepower in verse and prose. Hazînî was a poet with “divan” who has highly competent inusing all kinds of literary art and he wrote the verse pieces in Menbaʻu’l-Ebhâr mostly inmathnawi. On the other hand Hazînî has used stanza in one Persian poem and he has preferredghazal in his twelve poems. Eight of these twelve poems were written in Persian.The rest of poems were written in Turkish. These four Turkish ghazals in Menbaʻu’l-Ebhârwhich is an important literary text in terms of verse and selected prose pieces withhigh literary value, are the main material of this article. Firstly, these four ghazals will beexamined in terms of shape (meter and rhyme). After that, poems will be translated intoTurkish and figure of speech and literary arts in these poems will be determined.
Modern Arap Şiirinde Sembolik Bir Figür Olarak İsâ Mesîh
Jesus Christ as a Symbolic Figure in Modern Arabic Poetry
Yazar: Usta, İbrahim
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Poetry,modern Arabic poetry,Jesus Christ,symbolism ; Şiir,modern Arap şiiri,İsa Mesih,sembolizm

Edebiyatın önemli akımlarından birisi de sembolizmdir. Bir edebiyat türü olarakşiirde sembolizm, şairinin “bir takım simgeler çerçevesinde meramını kapalı bir dilleanlatımı” olarak tanımlanmaktadır. Klasik Arap edebiyatında çokça örneklerine rastladığımızbu akım, Arapların Avrupa edebiyatıyla tanışması sonucu tekrar belirgin halegelmiştir. İlk olarak Charles Baudelarie ile Avrupa edebiyatında sahneye çıkmış olansembolizmin Arap edebiyatına yansıması ise Temmuzî akımla zirveye ulaşmıştır. Araptoplumundaki gerek gergin siyasi ortam, gerekse şiirlerdeki kapalılık olgusundan kaynaklıanlam derinliğine ulaşma fikri, birçok şairin bu edebi akıma katılmasına sebebiyetvermiştir. Sembolizmin en önemli unsuru figürdür. Bu bağlamda modern dönem sembolfigürlerden birisi de hiç şüphesiz İsa Mesih’tir. Mesih sembolü, nesirde Cebrâ İbrahîmCebrâ ve Cibrân Halîl Cibrân, şiirde ise Bedr Şâkir es-Seyyâb, Halîl Hâvî, Mahmûd Dervîş,İzzeddîn el-Munâsara, Emel Dunkul ve Abdulvehhâb el-Beyâtî gibi modern şiir öncüleritarafından sıkça dile getirilir olmuştur. Hem Müslüman hem de Hristiyan şairlerifade etmek istedikleri anlamı Mesih çerçevesinde merhamet, umut, direniş, lider, ızdırap,özdeşleştirme ve gurbet gibi bazı sembollerle anlatmaya çalışmışlardır.

One of the important movements in literature is symbolism. As a literary movement,it is defined as an allusive expression of the mind and spirit of the poet within the frameworkof a number of symbols. This movement, which we find many examples in theclassical Arabic literature, has reappeared as a result of the introduction of Arabs to theEuropean literature. The reflection of symbolism, which first appeared in the Europeanliterature with Charles Baudelarie, reached its peak with the Tammuzi movement in theArab literature. The idea of reaching the depth of meaning arising both from the tense politicalenvironment in the Arab society and the phenomenon of allusiveness in poetry hasled many poets to participate in this literary movement. The most important element ofsymbolism is the figure. Undoubtedy, one of the symbolic figures of the modern period inthis context is Jesus Christ. The symbol of Christ has been constantly mentioned by JebraIbrahim Jebra and Jibran Khalil Jibran in prose, and by the pioneers of the modern poetrysuch as Badr Shakir al-Sayyab, Khalil Hawi, Mahmoud Darvish, Izz ad-Din al-Musanara,Amal Dunqul and Abdul Wahhab al-Bayati in poetry. Both Muslim and Christian poetshave tried to explain the meaning they want to express with some symbols such as mercy,hope, resistance, leader, affliction, identification and expatriate within the framework ofChrist.
Kur’ân’da Rics Kavramı
The Concept of Rijs in the Qur’ān
Yazar: Dündar, Bahar Canset; Aydar, Hidayet
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2019
Anahtar kelimeler: Tafsīr,āya (verse),rijs,concepts,abomination ; Tefsir,âyet,rics,kavram,pislik

Bu çalışmada, Kur’ân’da muhtelif bağlamlarda farklı anlam örgüleri içinde kullanılan“rics” kavramı üzerinde durulmaktadır. Sözlüklerde rics; pis, pislik, kötü iş, işkence,ceza, şüphe, gibi anlamları yanında ayrıca şirk, günah, azap, azaba götüren iş, öfke, vesvesegibi manalarda da kullanılmaktadır. Kumar oynamak, alkollü içki içmek, putlaratapmak, fal ile uğraşmak, ölü eti/leş, akmış kan ve domuz eti yemek gibi insana maddîve mânevî zarar vererek onun hem fıtratını bozacak hem de iki cihan saadetini engelleyecekolan çirkin eylemler de Kur’ân’a göre “rics”tir. Kur’ân-ı Kerîm, münafıkları,kalplerinde hastalık olanları ve kâfirleri bozuk inançları sebebiyle “rics” olarak nitelediğigibi aşağılanmayı hak etmiş kişiler ve tiksinti uyandıran durumları da “rics” olarak tavsifetmektedir. “Rics” kavramı; burada kullanım şekilleri, anlamları, nüzul sebepleri veayetlerin muhatapları bakımından incelenmekte; barındırdığı manaları daha iyi anlamakaçısından muhtelif tasnifler altında irdelenmektedir.

This study further elaborate the concept of “rijs” in different meanings within variousaspects in the Qur’ān. Rijs; literary means dirtiness, abomination, nasty occupation, torture,punishment and doubt, besides, such meanings as polytheism, sin, punishment, anact that cause punishment, wrath and apprehension. In addition, nasty acts that cause bothchanging human’s nature and preventing the happiness of the world and the hereafter bydamaging physically and spiritually is called “rijs” according to the Qur’ān, such as gambling,taking intoxicants, worshipping idolatry, playing fortune games, eating dead meat/carrion, blood and pork. While the Qur’ān has described hypocrites, one in whose heartis a disease and those who reject Faith as “rijs” because of their wrong believes, also hasqualified those who deserve to be insulted and abominable cases as “rijs”. In this article,the concept of “rijs” has been studied in respect to formal conceptual usage, meanings,conditions-reasons, and the addressee; and has been scrutinized beneath various classificationin terms of comprehending more its meanings.
Sahâbeyle İlişkilendirilen Âyetlerin Şiî Tefsirindeki Ahbârî ve Usûlî Yorumu
The Shi'ite's Ahbari and Usuli Interpretaiton of the Quranic Verses Associated with The Companions
Yazar: Gümüş, Sabahattin
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2019
Anahtar kelimeler: Verse,Companions,Ithnaashariyyah,al-Akhbariyyah,al-Usuliyyah,Imamate ; Âyet,Sahâbe,İsnâaşeriyye,Ahbâriyye,Usûliyye,İmâmet

Bu çalışmada İsnâaşeriyye/İmâmiyye mezhebinin iki düşünce ekolü Ahbâriyye veUsûliyye’nin, imâmeti kabul etmemeleri açısından sahâbîlerle ilişkilendirilen ve onlarınfazîletine delâlet eden âyetlere yaptıkları yorumlar karşılaştırılmıştır. Mukâyeseli metinanalizi yöntemiyle kaleme alınan çalışmada iki ekolün ilgili âyetlere genelde farklıaçıklamalar getirdikleri görülmüştür. Buna göre çalışmaya konu olan Usûlî müfessirleringeneli söz konusu âyetleri siyâkı göz önünde bulundurarak sahâbîlerle ilişkilendirmedenaçıklamışlardır. Ahbârî müfessirler ise âyetleri yorumlarken buralarda anlatılan küfür, nifakve dinden dönme gibi kötü durumları sahâbîlere yükleyerek öncelerine ve sonralarınabakmaksızın âyetlere parçacı ve lafız odaklı okumalar yapmışlardır. Diğer yandan hemAhbâri hem de Usûlî müfessirlerin, sahâbenin fazîletine delâlet eden âyetleri bu yöndedeğerlendirmedikleri farkedilmiştir.

In this study, two schools of thought under the school of Ithnaashariyyah/Imamiyyah;Al-Akhbariyyah and Al-Usuliyyah were compared from the perspective of their disclamationof Imamate and their interpretations on the verses associated with the companions.In the study which was conducted through the comparative textual analysis, it is found outthat both of the schools of thought generally bring forward different interpretations on therelated verses. According to this, the interpreters (mufasser) from the perspective of the“Usul” interpreted the mentioned verses by considering seyaq, without associating themwith the companions. However, the Akhbari interpreters assumed the blasphemy (kufr),hypocrisy (nifaq), apostasy (irtidad) to the companions without considering the seyaq andsebaq of the verse and interpreted the verses partially and word-oriented. On the otherhand, it was realized that both Akhbari and Usuli interpreters (mufasser) did not evaluatedthe verses indicating the virtue of the Companions in this sense.
Çocuğun Yüksek Yararını Kuşatan Bir Müessese: Hıdâne
An Establishment Encompassing the Best Interests of the Child: Hidanah
Yazar: Yanık, Özlem
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Islamic Law,child,hidanah,custody,Civil Law ; İslâm Hukuku,çocuk,hıdâne,velâyet,Medenî Kanun

İslâm Hukuku, çocukların aile ve toplum hayatında başta ebeveynleri tarafından olmaküzere temel insanî haklarının sağlanarak zarardan korunmaları ve dönemsel gelişimlerineparalel olarak eğitilmeleri meselesini koruyucu ve düzenleyici tedbirleriyle sosyalve hukukî bir müessese olan hıdâneyle çözüme kavuşturmuştur. Yürüklükteki MedenîKanun’da velâyet hakkı kapsamında ve “çocuğun yüksek yararı” ilkesinden hareketleyapılan düzenlemeler, İslâm Hukuku’ndaki hıdâne ile büyük ölçüde benzerlik taşımaktadır.Bu çalışmamızda hıdâne müessesesini İslâm Hukuku’nun iç bünyesi bakımından elealırken Medenî Kanun ile İslâm Hukuku arasında muâdil bir norm olarak “çocuğun yüksekyararı” ilkesinin, iki hukuk sistemi arasında ortaya çıkardığı benzerlik ve ayrışmalarıda ortaya koymaya çalışacağız.

In the family and community life Islamic Law resolved the issue of educating childrenin parallel with their development by protecting them from harm and by protectingthem from their social and legal institutions. The regulations in the current Civil Law withinthe scope of the right to guardianship and based on the principle of “the best interestsof the child” are largely similar to the hidanah in Islamic Law. İn this study, we will tryto reveal the similarity and divergence between the two legal systems that the principleof “the best interests of the child” as a counterpart norm between the Civil Code and islamicLaw while dealing with the Hidanah Institutions in terms of the internal structureof Islamic Law.
Geleneksel Sanatlarımızdaki Bitkisel Kompozisyonların Temeli Olan Helezonların Tarihçesi
The History of Spirals, the Foundation of Herbal Compositions, in our Traditional Arts
Yazar: Özsoy, Hamide Nur
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Geleneksel sanatlar,helezon,motif,kompozisyon ; Traditional arts,spiral,motif,composition

Kainattaki herşey oran ve orantı sistemleri üzerine yaratılmıştır. Bir çok varlığın yapısındabulunan helezonlar da bu oransal harmoniyi barındırarak oluşmuş sarmal biçimliyapılardır. Sanatçılar kâinattaki bu mükemmelliği yansıtmak istemiş ve İlahî Oranlar’ıeserlerinde uygulamaya çalışmışlardır. Yüzyıllardır farklı sanat dallarında kullanılan helezonlargeleneksel sanatlarımızdaki bitkisel kompozisyonların temelinde de yer almaktadır.Helezonların tarihçesi insanlık tarihi kadar eskidir. Sanatçılar tabiatı gözlemleyerek,sabır ve yetenekleriyle mükemmel tasarımlar oluşturmuşlardır. Kompozisyonların kusursuzluğukullanılan oranlara bağlıdır. Sanatçılar bu uyum ve dengeyi helezonlarla sağlamışlardır.Makalemizde, geleneksel sanatlarımızda kullanılan bitkisel kompozisyonlarıntemel taşını oluşturan helezonların tarihçesine ışık tutmaya çalışılacaktır.

Everything in the universe was created on proportion and proportion systems. Spiralswhich exist in the essenace of many entities are formed in spiral-shaped structures thatcontain such a proportinal harmony. The artists wanted to reflect this perfection in theuniverse and tried to apply the Divine Proportions in their works. Spirals, which havebeen used in different art branches for many centuries, also lies at the basis of floralcompositions in our traditional arts. The history of spirals is as old as human history.The artists observed the nature and formed perfect designs with their patience and talent.The perfection of the compositions depends on the proportions used. The artists achievedthis harmony and balance with spirals in their works. In our article, we will try to shedsome light on the history of the spirals, which is supposed to be the cornerstone of floralcompositions used in our traditional arts.
Topkapı Sarayında Ak Hadımlardan Oluşan Babüssaade Teşkilatı ve Kurumun Son Güçlü Temsilcisi: Kapı Ağası Gazanfer Ağa
Babüssaade Organization of Akhadims in Topkapı Palace and the Last Strong Representative of this Organization: Chief White Eunuch Gazanfer Agha
Yazar: Diker, Sevgi Ağca
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Topkapı Sarayı,kapı ağası,Gazanfer Ağa,Babüssaade Teşkilatı,ak ağalar ; Topkapı Palace,chief white eunuch,Gazanfer Agha,Babüssaade Organization,ak aghas

Saray teşkilatı denilince akla hemen Enderun geliyorsa da Enderun’dan da önce varolan teşkilat Babüssaade teşkilatıdır. Babüssaade ağalarının tamamı beyaz tenli hadımağalardan oluştuğu için ak ağalar olarak da isimlendirilen bu ağaların saraydaki görevsüreleri de Enderunlular’dan çok daha uzundur. Kurumun amiri Babüssaade ağası/Kapıağasına tüm kaynaklarda rastlanmakla birlikte teşkilatla ilgili detaylı bilgiye ulaşmakmümkün olamamaktadır. Belki de teşkilatı oluşturan ağaların ak hadımlardan oluşmasıher dönemde sansürlenmesine sebep olmuştur. Kroniklerin sarayla ilgili konularadeğinmekten çekindiği herkesin malumudur. Kapı ağalarının Eski Saray, Edirne Sarayı,Galata Sarayı, İbrahim Paşa Sarayı, Enderun ve Harem-i Hümayun’un amirliği yanındadevlet içindeki tartışılmaz güçleri onlarla ilgili bilgi vermeyi tehlikeli kılmış da olabilir.

Although Enderun comes to mind immediately when it comes to Palace Organization,the organization that existed before Enderun, is the Babüssaade Organization. Sinceall the Babüssaade agha sare white-skinned eunuchs, they are also named as ak aghas,and their term of office in the palace is much longer than the Enderunites. Although BabüssaadeAgha / Kapı Aghasi, the Supervisor of this Organisation, is encountered in allsources, it is not possible to reach detailed information about the organization. Perhaps,the fact that the aghas forming the organization, being akhadims caused it to be censoredin every period. As it is well known by everyone that the chronicles are reluctant to talkabout the issues related to the palace, the unquestionable power of chief white eunuchin government, in addition commanding the Old Palace, Edirne Palace, Galata Palace,Ibrahim Pasha Palace, Enderun and Harem-i Hümayun, may have made it dangerous toprovide information about them.
Çin-Japonya Çatışması ve Türkiye’nin Uzakdoğu Gelişmelerine Bakışı (1929-1939)
The Conflict between China and Japan and Turkey’s Perspective on Developments in the Far East (1929-1939)
Yazar: Duman, Melih
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Turkey,China,Japan,diplomacy,policy ; Türkiye,Çin,Japonya,diplomasi,politika

Çalışma, iki dünya savaşı arası olarak nitelendirilen dönemde Uzakdoğu’da ağırlıklıolarak Japonya’nın meydana getirdiği gelişmeler karşısında, Türk dış politikasını elealarak Türkiye’nin olayları nasıl değerlendirdiğini analiz etmektedir. 1929 yılında Çin-SSCB meselesi olarak başlayan, fakat daha sonrasında Japon-Çin meselesi haline gelensüreç, II. Dünya Savaşına kadar olan dönemde, Türkiye açısından ele alınmaktadır. Türkiye’nin,Japonya’nın Mançurya’yı işgal etmesi sonrasında gelişmeleri dünya siyaseti veuluslararası hukuk açısından nasıl ve hangi gerekçelerle takip ettiği, Türkiye’nin Japonyave Çin’le olan ikili ilişkilerine bu sürecin sirayet edip etmediği cevap aranan sorular arasındadır.Bu eksende dünyanın hızla yeni bir savaşa sürüklendiği bir dönemde, Japonyamerkezli olarak Uzakdoğu’da meydana gelen çatışma ile Japonya’nın yayılmacılığı Türkiyeaçısından incelenmiştir. Çalışma, arşiv belgeleri, süreli yayınlar ve diğer kaynaklardoğrultusunda değerlendirilmiştir.

The aim of the study is to address Turkish Foreign Policy against developments inthe Far East and mainly in Japan during the inter-war period and analyze how Turkeyassessed the events. The process, which started as Sino-Soviet Conflict in 1929 but laterturned into Japan-China Issue, from Turkey’s perspective during the period until the SecondWorld War is examined.The research questions included how and with which reasonsTurkey followed the developments after Japanese invasion of Manchuria in terms ofworld politics and international law and whether this process affected Turkey’s bilateralrelations with China and Japan. In this sense, it is analyzed that Japan-centered conflict inthe Far East and Japan’s expansionism in terms of Turkey during a period when the Worldwas rapidly driven into a new war. The study was assessed using documentary literaturesurvey in accordance with archive documents, periodicals, and other studies.
İran’da Osmanlı Kaza İdaresinin Kurulması ve Kadı Tevcîhatı (1723-1735)
Establishment of District Ottoman Administration in Iran and Kadi Assignments (1723-1735)
Yazar: Kuru, Levent
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Osmanlı,Safevi,İran,Kaza,Anadolu Kazaskerliği ; Ottoman,Safavid,Iran,District,Anatolian kadi’asker

18. yüzyılın başından itibaren Safevi hanedanından memnun olmayan grupların başlattıklarıisyanlar İran coğrafyasını istikrarsızlığa sürükledi. Bu durumdan yararlanan OsmanlıHükümeti Haziran 1723’te İran seferini başlatarak üç koldan Safevi topraklarınagirdi. Yapılan fetihlerle birlikte Haziran 1735’e kadar İran sahasında kaldılar.Osmanlı yönetimi İran’da fethettiği yerleri zaman kaybetmeden kendi idari sisteminedâhil etmek için çalışmalar yapmıştır. Bu makalede; XVIII. yüzyılın ilk yarısında İran’daOsmanlı kaza idaresinin kurulma çalışmaları, kazaların statüleri, sistem tesis edilirkenortaya çıkan aksaklıklar, bunlara karşı alınan tedbirler ve kurulan kazalara yapılan tevcihişlemleri ele alınacaktır.

From the beginning of the 18th century, riots initiated by groups that were dissatisfiedwith the Safavid dynasty caused the Iran’s geography to become unstable. The OttomanGovernment, who benefited from this situation, started the Iran expedition in June 1723and entered Safavid territory from three sides. With the conquests, the Ottomans remainedin the Iranian area until June 1735.The Ottoman administration made an endeavour to incorporate the places conqueredin Iran into its administrative system without delay. In this article, the establishment ofthe Ottoman district administration in Iran in the first half of the XVIII. century, the statusof districts, problems that occurred during the establishment of the system as well as themeasures taken in this regard and the procedures for assignments to the districts establishedin Iran will be discussed.
İngiltere ve Kaşgar Devleti İlişkileri (1870-1874)
England and Kashgar State Relations (1870-1874)
Yazar: Özer, Meryem
Dergi: FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: XIX. yüzyıl,Doğu Türkistan,Yakub Beg,İngiltere,Rusya ; XIX. century,Eastern Turkestan,Yakub Beg,Britain,Russia

1865 yılında Doğu Türkistan’a gelerek Kaşgar’a hâkim olan Yakub Beg devletinikurduktan kısa bir süre sonra İngiltere ve Rusya’nın ilgi alanlarına girmiştir. Kaşgar Devleti’nekarşı Rusya menfi bir tutum izlemiş; bölgedeki ticari çıkarlarını zedelenmesindenkorkmuş ve işgal ettiği Batı Türkistan’daki Türk Hanlıklarına kötü örnek olacağı endişesinekapılmıştır. İngiltere de Kaşgar Devleti’ne olumlu yaklaşarak; onun ticari olanaklarındanfaydalanmak istemiş, Hindistan’ı korumak için Rusya ile aralarında tampon birdevlet olarak düşünmüştür. Yakub Beg ise özellikle Rusların tehdidine karşı İngiltere’yikoz olarak kullanıp varlığını korumaya çalışmıştır. Bu makalede Yakub Beg’in 1870-1874 yılları arasında İngiltere’yle kurduğu diplomatik ilişkiler ele alınmış, bu ilişkilerinKaşgar devleti açısından etkisi irdelenmeye çalışılmıştır.

Shortly after being established, Kashgar state attracted the attention of Britain andRussia. Where Russia took a negative stance against Kashgar state as it was afraid itscommercial interests in the region would be damaged and worried that this would set abad example to the Turkish Khanates in West Turkestan that it had already occupied, Britainapproached it positively as it wanted to take advantage of its commercial possibilitiesand use it as a buffer between India and Russia. Yakub Bey, on the other hand, tried toprotect the State’s existence by using Britain as a trumpcard especially against the threatof the Russians. In this article, Yakub Beg’s diplomatic relations with Britain between1870-1874 are discussed, and the effect of these relations on Kashgar State is studied.