hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Postpartum  Hemoraji Risk Değerlendirmesi, Yönetimi ve Ebe/Hemşirenin Rolü
Postpartum  Hemoraji Risk Değerlendirmesi, Yönetimi ve Ebe/Hemşirenin Rolü
Yazar: Fışkın, Gamze; Oskay, Ümran
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Postpartum hemorrhage; midwife; nurse ; postpartum hemoraji; kanama; ebe; hemşire

Tüm dünyada anne ölümlerinin dörtte birinin nedeni olan postpartum hemoraji; vajinal doğum sonrası 500cc, sezaryen sonrası 1000cc’den fazla hızlı veya yavaş kan kaybı olarak tanımlanır. Gebelik ve doğum sürecindeki komplikasyonlar veya konjenital patolojilere bağlı olarak gelişebilen postpartum hemoraji doğum sonu 24 saat ile 6 hafta içerisinde meydana gelebilir. Lohusanın fizik muayenesindeki anormalliklerin geç fark edilmesi, vücudun kanamaya karşı yerine koyma yeteneğinin hızla azalması veya lohusayı takip eden sağlık personelinin hekime geç haber vermesi gibi durumlar müdahaleyi geciktirebilir. Sağlık personellerinin bu durumda semptomları kısa sürede tespit ederek uygun ve zamanında müdahalede bulunmaları gerekir. Postpartum hemoraji yönetiminde kullanılan farmakolojik, konservatif ve cerrahi tedavi uygulamalarında multidisipliner ekip çalışmasına ihtiyaç duyulur. Bu derlemede; ekibin en önemli üyelerinden olan ebe/hemşirelerin postpartum hemoraji risk değerlendirmesi, yönetimi ve müdahaleleri literatür doğrultusunda ele alınmıştır.

Postpartum hemorrhage which is amlounted for one fourth of maternal death all over the world is defined as rapid orslow blood loss greater than 500 ml following vaginal delivery and 1000 ml after cesarean section. Postpartumhemorrhage which may develop due to the complications or congenital pathologies during pregnancy or delivery mayomlur within postpartum 24 hours to 6 weeks. Several conditions may delay the intervention such as late recognition ofthe abnormalities in physical examination of the mother after childbirth, rapidly decreasing in ability of the body tocompensate the hemorrhage or late notification of the physician by health care professionals who follow-up the motherafter childbirth. In this case, health care professionals must identify the symptoms as soon as possible and perform aproper medical intervention in time. A multidisciplinary team work is essential in pharmacological, conservative andsurgical treatment implementation used in postpartum hemorrhage management. In this review, role of midwives / nurseswho are among the most important members of the team in risk evaluation, management and intervention in postpartumhemorrhage cases was discussed in light of the literature
YAŞLI HASTANIN AMELİYAT SONRASI BAKIMINDAKİ FARKLILIKLAR
YAŞLI HASTANIN AMELİYAT SONRASI BAKIMINDAKİ FARKLILIKLAR
Yazar: Usta, Esra; Aygin, Dilek
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Elderly; elderly care; surgery; complication; postoperative ; yaşlı; yaşlı bakımı; cerrahi; komplikasyon; ameliyat sonrası

ÖZETYaşlı nüfus tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de hızla artış göstermektedir. Genel popülasyondaki yaşlıların yarısının, sağlığının yükseltilmesi, fonksiyon yetersizliğinin azaltılması, ağrının ve ızdırabın dindirilmesi ve yaşam kalitesinin korunması amacıyla cerrahi girişim deneyimlediği tahmin edilmektedir. Yaşlanmanın getirdiği fizyolojik değişiklikler, kronik hastalıklar gibi durumlara bağlı olarak yaşlılar cerrahi girişimi daha az tolere etmekte, cerrahi morbidite ve mortalite oranları gençlere göre daha yüksek olmaktadır. Ancak cerrahi girişim geçiren yaşlı hastaya verilecek olan etkili, yeterli, planlı ve kaliteli bir bakım ile ameliyat sonrası komplikasyonların en aza indirgenmesi, sağkalım oranının arttırılması ve yaşam kalitesinin optimum düzeyde tutulması mümkündür.Bu makalede; yaşlanmaya bağlı meydana gelen anatomik-fizyolojik değişiklikler ve ameliyat sonrası karşılaşılabilecek sorunlara yönelik bakım girişimleri tartışılmıştır.

Elderly population is rising rapidly in our country as well as all over the world. It is estimated that half of the elderly ingeneral population have experienced surgical operation for purposes of improving the health, reducing the inadequatefunction, relief of pain and suffering, protecting the quality of life. Physiological changes are brought by aging anddepending on conditions such as chronic diseases, elderly little tolerate surgery, surgical morbidity and mortality ratesare higher than youngsters. However, minimizing postoperative complications, improving the survival rate, keeping thequality of life in optimum level is possible with an efficient, adequate, planned and qualified care for elderly patientwho experienced surgical operation. In this article; anatomic and physiological changes which related to aging and careattempts for prospective postoperative problems are discussed
TİROGLOSSAL KANAL KİSTİNDEN GELİŞEN PAPİLLER KARSİNOM VE SENKRONİZE TİROİD MİKROKARSİNOM, OLGU SUNUMU
TİROGLOSSAL KANAL KİSTİNDEN GELİŞEN PAPİLLER KARSİNOM VE SENKRONİZE TİROİD MİKROKARSİNOM, OLGU SUNUMU
Yazar: Kemal Okatan, Burcu; Mollamehmetoğlu, Beyhan; Livaoğlu, Ayten
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Thyroglossal canal cyst; papillary carcinoma; synchronous ; Tiroglossal kanal kisti1, papiller karsinom2, senkronize3

ÖZETKonjenital kanal kistleri içerisinde tiroid glandın en sık görülen gelişimsel anomalisi tiroglossal kanal kistidir. Bu kist duvarlarında görülen tiroid dokusunda gelişen papiller karsinom ise bu alanda gelişen en sık görülen tümördür. Olgumuzda 30 yaşında bayan hastanın boynundaki şişlik nedeniyle yapılan operasyon sonucunda tiroglossal kanal kisti içerisinde tiroid papiller karsinomu tanısı almıştır. Hastaya sonrasında yapılan total tiroidektomi materyalinde ise sağ lob kesitlerinde 2 adet klasik varyant, sol lob kesitlerinde 1 adet folliküler varyant olmak üzere 3 adet papiller mikrokarsinom odakları izlenmiştir. Tiroid glandında eş zamanlı multifokal mikrokarsinom odaklarının bulunması primer olup olmadığı konusunda şüphe uyandırmaktadır. Ancak TKK’da ve tiroid glandda senkron bir papiller karsinom olması durumunda multifokal tümör gelişimi de söz konusu olmaktadır . Bu nedenle olgumuzda kist epiteliyle devamlılığının izlenmesi nedeniyle kist zemininde ve tiroidde multifokal tümör gelişimi olduğu düşünülmüştür.

Thyroglossal canal cyst is the most seen progressive abnormality of tyroid gland among congenital canal cyst. Papillarycarcinoma is also a tumour mostly seen developing in this area of tyroid tissue on the wall of this cyst wall. In our case,30 year-old women having an operation because of a swelling on her neck got diagnosed of tyroid papillary carcinomasin thyroglossal canal cyst. In the total thyroidectomy material of this patient, 3 papillary microcarcinoma pieces, 2classical variants in right lobe sections and 1 follucular variant in left lobe sections, have been observed. It has raiseddoubts whether it is primary or not as there are concurrently multifocal microcarcinoma pieces in thyroid gland. However,if there is a synchronic papillary carcinoma in TTK and thyroid gland, the multifocal tumour development is also amatter of question. Because of this, as the cyst consistency with cyst epithelium is observed in our case, it is thoughtthat there is a development of multifocal tumour in cyst and thyroid
Dünya’da Ebelik Eğitimi
Dünya’da Ebelik Eğitimi
Yazar: Yörük, Selda
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ebelik; ebelik eğitimi; lisans eğitimi

Ebeler, insanlık tarihi kadar eski ve bağımsız bir mesleğin üyesidirler. Türkiye’de ebelik usta-çırak ilişkisi ile başlamış, eğitimle birlikte gelişmesi sırası ile ebelik kursları, ebe okulları, lise, önlisans eğitim ile devam etmiş ve günümüzde lisans düzeyinde eğitim ile sürdürülmektedir. Özellikle nitelikli ebelik hizmeti olan gelişmiş ülkelerde lisans düzeyinde ve yeterliliğe dayalı eğitim modeli uygulanmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde ise yeterli ebelik hizmeti olmadığı gibi, ebeliğin güçlendirilmesi için ebelik eğitiminin nicel ve nitel olarak kalitesinin artırılması gerekmektedir. Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA), Uluslararası Ebeler Konfederasyonu (ICM) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) son yıllarda ebelik hizmetinin kalitesine vurgu yaparak, ebeliğin güçlendirilmesi için ebelik eğitimi ile ilgili olması gereken en az standartları belirlemişlerdir. Bu standartlar ülkelerin gelişmişlik düzeyi, sağlık sistemi ve kaynakları göz önünde bulundurularak yapılmıştır. Dünyada ebelik eğitiminin anlatıldığı bu çalışma; ülkeler ve bölgeler arasında karşılaştırma yapmamız için bize fikir verecek aynı zamanda ülkelerin ebelik uygulamaları ve ebelik hizmetinin niteliği ile ilgili bir referans noktası oluşturacaktır. Ayrıca eğitim kavramı üzerinden ebelik eğitimine bakışımız ‘‘ebelik eğitim programını’’ daha geniş bir çerçeveden yorumlamaya katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Ebeler, insanlık tarihi kadar eski ve bağımsız bir mesleğin üyesidirler. Türkiye’de ebelik usta-çırak ilişkisi ile başlamış, eğitimle birlikte gelişmesi sırası ile ebelik kursları, ebe okulları, lise, önlisans eğitim ile devam etmiş ve günümüzde lisans düzeyinde eğitim ile sürdürülmektedir. Özellikle nitelikli ebelik hizmeti olan gelişmiş ülkelerde lisans düzeyinde ve yeterliliğe dayalı eğitim modeli uygulanmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde ise yeterli ebelik hizmeti olmadığı gibi, ebeliğin güçlendirilmesi için ebelik eğitiminin nicel ve nitel olarak kalitesinin artırılması gerekmektedir. Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA), Uluslararası Ebeler Konfederasyonu (ICM) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) son yıllarda ebelik hizmetinin kalitesine vurgu yaparak, ebeliğin güçlendirilmesi için ebelik eğitimi ile ilgili olması gereken en az standartları belirlemişlerdir. Bu standartlar ülkelerin gelişmişlik düzeyi, sağlık sistemi ve kaynakları göz önünde bulundurularak yapılmıştır. Dünyada ebelik eğitiminin anlatıldığı bu çalışma; ülkeler ve bölgeler arasında karşılaştırma yapmamız için bize fikir verecek aynı zamanda ülkelerin ebelik uygulamaları ve ebelik hizmetinin niteliği ile ilgili bir referans noktası oluşturacaktır. Ayrıca eğitim kavramı üzerinden ebelik eğitimine bakışımız ‘‘ebelik eğitim programını’’ daha geniş bir çerçeveden yorumlamaya katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Ağız ve Diş Sağlığında Probiyotiklerin Etkisi
Ağız ve Diş Sağlığında Probiyotiklerin Etkisi
Yazar: Kıran, Fadime; Osmanağaoğlu, Özlem
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Probiyotikler; periodontal hastalıklar; diş çürükleri; ağız kokusu

Probiyotikler konak sağlığını olumlu yönde etkileyen canlı mikroorganizmalar olarak tanımlanmaktadırlar. Genel olarak probiyotik tedavinin temeli gastrointestinal sistem ile ilişkilendirilmektedir. Ancak son on yıl içerisinde gerçekleştirilen birçok araştırma probiyotiklerin ağız ve diş sağlığı üzerindeki potansiyel etkilerini de desteklemektedir. Probiyotik uygulamalar ağız boşluğundaki patojen gelişimini engellemekte ve diş çürümelerini, periodontal hastalıkları ve ağız kokusunu kontrol altına alabilmektedir. Probiyotik etkinin temelinde yatan genel mekanizmalar, probiyotiklerin patojenler ile ağız boşluğunda bulunan tutunma yüzeyleri ve besinler için yarışmasını, antimikrobiyal bileşenler üreterek patojen gelişiminin engellenmesini ve konak bağışıklık sisteminin düzenlenmesini içermektedir. Probiyotikler günümüzde tüketiciler tarafından geleneksel tedavi yöntemlerinin maliyetini azaltan, doğal ve yardımcı bir tedavi yaklaşımı olarak tercih edilmektedirler. Bu alanda randomize kontrollü çalışmalar yapılmasına rağmen, ağız ve diş sağlığı için probiyotiklerin etkisini içeren denemeler halen başlangıç aşamasındadır. Bu makalede probiyotiklerin diş hekimliği alanındaki uygulamaları ve potansiyel yararlarının mevcut durumu kısaca özetlenmektedir.

Probiyotikler konak sağlığını olumlu yönde etkileyen canlı mikroorganizmalar olarak tanımlanmaktadırlar. Genel olarak probiyotik tedavinin temeli gastrointestinal sistem ile ilişkilendirilmektedir. Ancak son on yıl içerisinde gerçekleştirilen birçok araştırma probiyotiklerin ağız ve diş sağlığı üzerindeki potansiyel etkilerini de desteklemektedir. Probiyotik uygulamalar ağız boşluğundaki patojen gelişimini engellemekte ve diş çürümelerini, periodontal hastalıkları ve ağız kokusunu kontrol altına alabilmektedir. Probiyotik etkinin temelinde yatan genel mekanizmalar, probiyotiklerin patojenler ile ağız boşluğunda bulunan tutunma yüzeyleri ve besinler için yarışmasını, antimikrobiyal bileşenler üreterek patojen gelişiminin engellenmesini ve konak bağışıklık sisteminin düzenlenmesini içermektedir. Probiyotikler günümüzde tüketiciler tarafından geleneksel tedavi yöntemlerinin maliyetini azaltan, doğal ve yardımcı bir tedavi yaklaşımı olarak tercih edilmektedirler. Bu alanda randomize kontrollü çalışmalar yapılmasına rağmen, ağız ve diş sağlığı için probiyotiklerin etkisini içeren denemeler halen başlangıç aşamasındadır. Bu makalede probiyotiklerin diş hekimliği alanındaki uygulamaları ve potansiyel yararlarının mevcut durumu kısaca özetlenmektedir.
Yanık ile Acile Başvuran 0-18 Yaş Grubu Olguların Özelliklerinin Geriye Dönük Belirlenmesi
Yanık ile Acile Başvuran 0-18 Yaş Grubu Olguların Özelliklerinin Geriye Dönük Belirlenmesi
Yazar: Şayık, Dilek; Açıkgöz, Ayfer; Musmul, Ahmet; Ulukuş, Ahsen
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Çocuk; yanık; acil

Bu araştırma, acil kliniklerine yanık ile başvuran 0-18 yaş grubu olguların özelliklerinin geriye dönük belirlenmesi amacıyla yapılmış, tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırma 09.11.2013-09.12.2014 tarihleri arasında Eskişehir Devlet Hastanesi Çocuk Acil ve Erişkin Acil Kliniğine başvuran toplam 192033 çocuk olgudan, yanık tanısı almış 1121 olgunun (%0.58) tamamını kapsamaktadır. Veriler hastane bilgi işlem sistemindeki istatistik programından (FONET-İstatistik) toplandı. Verilerin analizi SPSS 21.0 paket programında yapıldı. Olguların %56.4 (n=632 kişi)’ünün erkek ve %65.6 (n=735 kişi)’sının 0-5 yaş arasında olduğu belirlendi. Olguların %24.3’ünün “İkinci derece yanık vücut bölgesi (T30.2)”, %21.8’inin “Yanık korozyon donma sekeli (T95)”, %20.3’ünün “Yanma ve korozyonlar vücut bölgesi (T30)” ve %11.4’ünün “Vücut yüzeyinin %10-19’unu tutan yanıklar (T31.1)” tanısı aldığı saptandı. Sonuç olarak acil kliniklere başvuru nedenleri arasında yanık önemli bir yer tutmaktadır ve 0-5 yaş arası çocuklarda risk daha fazladır. Önerimiz; yanıkların önlenmesi ve ilk yardım konusunda ailelerin düzenli eğitimine yönelik programlar oluşturulmasıdır.

Bu araştırma, acil kliniklerine yanık ile başvuran 0-18 yaş grubu olguların özelliklerinin geriye dönük belirlenmesi amacıyla yapılmış, tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırma 09.11.2013-09.12.2014 tarihleri arasında Eskişehir Devlet Hastanesi Çocuk Acil ve Erişkin Acil Kliniğine başvuran toplam 192033 çocuk olgudan, yanık tanısı almış 1121 olgunun (%0.58) tamamını kapsamaktadır. Veriler hastane bilgi işlem sistemindeki istatistik programından (FONET-İstatistik) toplandı. Verilerin analizi SPSS 21.0 paket programında yapıldı. Olguların %56.4 (n=632 kişi)’ünün erkek ve %65.6 (n=735 kişi)’sının 0-5 yaş arasında olduğu belirlendi. Olguların %24.3’ünün “İkinci derece yanık vücut bölgesi (T30.2)”, %21.8’inin “Yanık korozyon donma sekeli (T95)”, %20.3’ünün “Yanma ve korozyonlar vücut bölgesi (T30)” ve %11.4’ünün “Vücut yüzeyinin %10-19’unu tutan yanıklar (T31.1)” tanısı aldığı saptandı. Sonuç olarak acil kliniklere başvuru nedenleri arasında yanık önemli bir yer tutmaktadır ve 0-5 yaş arası çocuklarda risk daha fazladır. Önerimiz; yanıkların önlenmesi ve ilk yardım konusunda ailelerin düzenli eğitimine yönelik programlar oluşturulmasıdır.
Depresyon Etiyolojisi ve Sitokinlerin Rolü
Depresyon Etiyolojisi ve Sitokinlerin Rolü
Yazar: Üçel, Umut
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Sitokinler; depresyon

Tüm dünyada görülen yaygın bir sağlık problemi olan depresyonun, oluş nedenleri tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte, antidepresan etkili ilaçların keşfinden bugüne depresyon etiyolojisine ışık tutan çeşitli hipotezler öne sürülmüştür. Depresyon patogenezi önceleri monoaminlerin nörotransmisyonundaki fonksiyonel bozukluklara dayandırılmıştır. Ancak daha sonra bu bozukluğun depresyonun ana nedeni olmadığı, endojen nörotrofik faktörlerin seviyelerindeki azalmanın da patogeneze katkısı olabileceği düşünülmüştür. 90’lı yılların başlarından günümüze kadar geçen sürede, bağışıklık sisteminin aktivasyonuna bağlı olarak salınan sitokinlerin depresyon patogeneziyle ilişkisini inceleyen pek çok deneysel ve klinik çalışma yayınlanmıştır. Proinflamatuar sitokinlerin seviyelerindeki artışın ve sitokin salımını indükleyen ajanların depresyon benzeri belirtilere yol açabildiği, monoaminlerin metabolizmasinda ve seviyelerinde çeşitli değişimlere aynı zamanda hipotalamo-hipofizer-adrenal eksenin aktivasyonuna neden olduğu ve ayrıca bazı antidepresan ilaçların sitokin salımı üzerine etkileri olduğu bilinmektedir. Bu derlemede; sitokinlerin depresyon patogeneziyle ilişkisi ve bu bağlamda yeni kuşak antidepresan ilaçların geliştirilmesine katkı sağlayabilecek potansiyel mekanizmaların tartışılması amaçlanmaktadır.

Tüm dünyada görülen yaygın bir sağlık problemi olan depresyonun, oluş nedenleri tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte, antidepresan etkili ilaçların keşfinden bugüne depresyon etiyolojisine ışık tutan çeşitli hipotezler öne sürülmüştür. Depresyon patogenezi önceleri monoaminlerin nörotransmisyonundaki fonksiyonel bozukluklara dayandırılmıştır. Ancak daha sonra bu bozukluğun depresyonun ana nedeni olmadığı, endojen nörotrofik faktörlerin seviyelerindeki azalmanın da patogeneze katkısı olabileceği düşünülmüştür. 90’lı yılların başlarından günümüze kadar geçen sürede, bağışıklık sisteminin aktivasyonuna bağlı olarak salınan sitokinlerin depresyon patogeneziyle ilişkisini inceleyen pek çok deneysel ve klinik çalışma yayınlanmıştır. Proinflamatuar sitokinlerin seviyelerindeki artışın ve sitokin salımını indükleyen ajanların depresyon benzeri belirtilere yol açabildiği, monoaminlerin metabolizmasinda ve seviyelerinde çeşitli değişimlere aynı zamanda hipotalamo-hipofizer-adrenal eksenin aktivasyonuna neden olduğu ve ayrıca bazı antidepresan ilaçların sitokin salımı üzerine etkileri olduğu bilinmektedir. Bu derlemede; sitokinlerin depresyon patogeneziyle ilişkisi ve bu bağlamda yeni kuşak antidepresan ilaçların geliştirilmesine katkı sağlayabilecek potansiyel mekanizmaların tartışılması amaçlanmaktadır.
Süt Çocukluğu Döneminde Beslenme
Süt Çocukluğu Döneminde Beslenme
Yazar: Topal, Sümeyra; Çınar, Nursan; Altınkaynak, Sevin
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Süt çocuğu beslenmesi, anne sütü, emzirme

Doğumdan sonra ilk iki yıl, optimal büyüme ve gelişim için "kritik pencere" dönemidir. Bu dönemde, yetersiz beslenme önemli morbilite ve mortalite nedenidir. Anne sütü doğumdan itibaren altı ay sonuna kadar olan dönemde, bebeğin tüm besinsel gereksinimlerine tek başına cevap verebilen mükemmel içeriğe sahip, doğal bir gıdadır. Altı aydan sonra uygun şekilde başlanan ek gıdalarla birlikte emzirmeye iki yaşın sonuna kadar devam edilmelidir. Zamanında başlatılan uygun tamamlayıcı beslenme, süt çocuğunun sağlıklı büyümesini ve gelişmesini sağlar.  Tamamlayıcı beslenme döneminde emzirme mutlaka sürdürülmelidir. Bebek, anne ve toplum sağlığı için emzirmenin özendirilmesi ve bilinçli bir şekilde desteklenmesi gereklidir. Annelere emzirme konusunda danışmanlık verilmesi ilk altı ayda sadece anne sütü ile beslenme oranını önemli ölçüde artıracaktır.

Doğumdan sonra ilk iki yıl, optimal büyüme ve gelişim için "kritik pencere" dönemidir. Bu dönemde, yetersiz beslenme önemli morbilite ve mortalite nedenidir. Anne sütü doğumdan itibaren altı ay sonuna kadar olan dönemde, bebeğin tüm besinsel gereksinimlerine tek başına cevap verebilen mükemmel içeriğe sahip, doğal bir gıdadır. Altı aydan sonra uygun şekilde başlanan ek gıdalarla birlikte emzirmeye iki yaşın sonuna kadar devam edilmelidir. Zamanında başlatılan uygun tamamlayıcı beslenme, süt çocuğunun sağlıklı büyümesini ve gelişmesini sağlar.  Tamamlayıcı beslenme döneminde emzirme mutlaka sürdürülmelidir. Bebek, anne ve toplum sağlığı için emzirmenin özendirilmesi ve bilinçli bir şekilde desteklenmesi gereklidir. Annelere emzirme konusunda danışmanlık verilmesi ilk altı ayda sadece anne sütü ile beslenme oranını önemli ölçüde artıracaktır.
Survivin Hakkında Bilinenler: Survivin İle İlgili Türkiye’de Yapılmış Olan Çalışmalar
Survivin Hakkında Bilinenler: Survivin İle İlgili Türkiye’de Yapılmış Olan Çalışmalar
Yazar: Eröz, Recep; Bircan, Duygu; Yüce, Hüseyin; Özmerdivenli, Recep
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Survivin; BIRC5 protein; polimorfizm; kanser; Türk populasyonu ; Survivin; BIRC5 protein; polymorphism; cancer; Turkish population

İnsanlarda 3 intron ve 4 ekzondan meydana gelen Survivin geni kromozomun 17q25 bölgesinde yer alan 14,7 kb uzunluğunda olan ve 142 aminoasitlik, 16,5 KD ağırlığında proteini kodlayan bir gendir. Survivin; akciğer, böbrek, cilt, endometriyum, mide, kolon, meme, prostat, yumurtalık, lösemi, baş ve boyun kanseri gibi çeşitli kanser türlerinde aşırı ifade edilmesi, histopatolojisi ve promotör bölgesindeki polimorfizmler sebebiyle birçok kez araştırmacılar tarafından çalışılmış olan ve apoptoz inhibitör ailesinin üyesi olan bir gendir. Biz bu derlemede Survivin ile ilgili bilinenleri ve Türk popülasyonunda bugüne kadar Survivin ile yapılan çalışmaları Türkçe olarak okuyucuya sunmaya çalıştık. Böylece literatürdeki önemli bir eksiklik giderilebileceği gibi, araştırmacılara bundan sonra yapılacak olan çalışmalarda bu derlemenin yol göstereceği kanaatindeyiz.

The human Survivin gene located on chromosome 17q25, consist of 4 exon and 3 intron spanning 14.7 kb and it codes16.5 KD weight protein which has 142 aminoacids. Survivin has been studied many times because of its overexpressionin several types of cancer including lung, kidney, skin, endometrium, stomach, colon, breast, prostate, over, hematologic,head and neck cancers, histopathology features and polymorphisms in the promoter region which belongs to the inhibitörof apoptosis gene family by researchers. In this literature rewiev, we presented to readers the known about survivin geneand all published survivin studies relevant Turkish population in Turkish up to the present. Therefore, an importantdeficiency can be eliminated in literature and we believe that this review will lead to researchers in studies to be madeafter