hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Structure of the egg of Poecilimon   cervus Karabağ, 1950 (Orthoptera: Tettigoniidae) and ultra structural   features
Poecilimon cervus Karabağ,   1950 (Orthoptera: Tettigoniidae) yumurta yapısı ve ultrastrüktürel özellikleri
Yazar: Yılmaz, İrmak; Suludere, Zekiye; Candan, Selami
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 36 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Orthoptera, Poecilimon cervus, yumurta koryonu, elektron mikroskobu

Bu çalışmada, bir Tettigoniidae (Orthoptera) türü olan Poecilimon cervus Karabağ yumurta yapısı taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve geçirmeli elektron mikroskobu (TEM) kullanılarak incelenmiştir. P. cervus bireyleri Kargasekmez’de, (Kızılcahamam, Ankara) bulunan meşe ormanlarından 2009 yılında toplanmış ve yumurtalar labaratuvar şartlarında elde edilmiştir. P. cervus yumurtaları yaklaşık 3,4 x 1,3 mm büyüklüğünde, bilateral simetrili ve uzamış oval yapıdadır. Yumurta üzerinde belirgin koryonik çokgen desenlenmeleri bulunmaktadır. Posterior kutba yakın bölgedeki mikropilar alanda 9-18 mikropil açıklığı bulunmaktadır. Anterior kutuptan posterior kutba kadar bir kaburga bölgesi tüm yumurtayı mikropil alanı haricinde sarmaktadır. Yumurta koryonu dıştan içe doğru ekzokoryon ve endokoryon tabakalarından oluşmaktadır. Ekzokoryon çok sayıda koryonik sütunlar ve hava odalarına sahiptir. Sütunların içerisinde ekzokoryon ve endokoryon arasındaki bağlantıyı sağlayan ince kanallar bulunmaktadır. Endokoryon tabakası por kanalları taşıyan daha sıkı bir tabakadır. Endokoryonun alt yüzeyinde tek sıralı kısa sütunlu ince bir tabaka bulunmaktadır

Bu çalışmada, bir Tettigoniidae (Orthoptera) türü olan Poecilimon cervus Karabağ yumurta yapısı taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve geçirmeli elektron mikroskobu (TEM) kullanılarak incelenmiştir. P. cervus bireyleri Kargasekmez’de, (Kızılcahamam, Ankara) bulunan meşe ormanlarından 2009 yılında toplanmış ve yumurtalar labaratuvar şartlarında elde edilmiştir. P. cervus yumurtaları yaklaşık 3,4 x 1,3 mm büyüklüğünde, bilateral simetrili ve uzamış oval yapıdadır. Yumurta üzerinde belirgin koryonik çokgen desenlenmeleri bulunmaktadır. Posterior kutba yakın bölgedeki mikropilar alanda 9-18 mikropil açıklığı bulunmaktadır. Anterior kutuptan posterior kutba kadar bir kaburga bölgesi tüm yumurtayı mikropil alanı haricinde sarmaktadır. Yumurta koryonu dıştan içe doğru ekzokoryon ve endokoryon tabakalarından oluşmaktadır. Ekzokoryon çok sayıda koryonik sütunlar ve hava odalarına sahiptir. Sütunların içerisinde ekzokoryon ve endokoryon arasındaki bağlantıyı sağlayan ince kanallar bulunmaktadır. Endokoryon tabakası por kanalları taşıyan daha sıkı bir tabakadır. Endokoryonun alt yüzeyinde tek sıralı kısa sütunlu ince bir tabaka bulunmaktadır
Türkiye'den Rhynchobelba Willmann,   1953 (Acari: Oribatida: Suctobelbidae)'ün yeni bir türü
A new species of Rhynchobelba   Willmann, 1953 (Acari: Oribatida: Suctobelbidae) from Turkey
Yazar: Sarıal, Eda; (39-48), Şule Baran
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Acari, Oribatida, Rhynchobelba, new species, Turkey ; Acari, Oribatida, Rhynchobelba, yeni tür, Türkiye

Bu çalışmada Rhynchobelba cinsine ait R. ozkani n. sp., tanımlanmış ve elektron mikroskobu ile incelenmiştir. Aynı zamanda Nanhermannia nana (Nicolet, 1855) için yeni lokalite bildirilmiş ve yeniden tanımı yapılmıştır. Yeni tür Rhynchobelba ozkani n. sp. Rhynchobelba cinsine ait diğer türlerden rostrumun şekli, vücut büyüklüğü, sensillusun uzunluğu ve şekli ve rostrum kılının şekli ile ayırt edilir.

In the present study, a new species of Rhynchobelba, R. ozkani n. sp., is described and investigated by scanning electron microscopy. Also, a new locality and redescription of Nanhermannia nana (Nicolet, 1855) is given. The new species Rhynchobelba ozkani n. sp. differs from the other species of the genus Rhynchobelba by the shape of rostrum, body dimensions, length and shape of sensillus and type of rostral seta.
Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera:   Pyralidae) ve Trichogramma embryophagum Hartig (Hymenoptera: Trichogrammatidae)'un   farklı gelişme evrelerine karşı karbon dioksitin toksik etkisi
Toxicity of carbon dioxide to   different developmental stages of Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera:   Pyralidae) and Trichogramma embryophagum Hartig (Hymenoptera: Trichogrammatidae)
Yazar: Pandır, Dilek; Ercan, Fahriye Sümer; (57-64), Hatice Baş
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Carbon dioxide, Ephestia kuehniella, Trichogramma embryophagum, developmental stages ; Karbon dioksit, Ephestia kuehniella, Trichogramma embryophagum, gelişim evreleri

Zararlı böceklerin kontrolünde karbon dioksit (CO) kullanımı oldukça etkili bir yöntemdir. Bu çalışmada Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera: Pyralidae) ve Trichogramma embryophagum Hartig (Hymenoptera: Trichogrammatidae)’un gelişim evreleri üzerine CO‘in etkisi belirlenmiştir. Depolanmış ürün zararlısı E. kuehniella’nın kontrolü için doğal düşman T. embryophagum ile birlikte kullanılacak bir yöntem geliştirilmesi amaçlanmıştır. E. kuehniella ve T. embryophagum’un yumurta, larva pupa ve ergin evreleri COinkübatörü içerisinde o C ve atmosferik basınç altında değişik uygulama sürelerinde % 0, 10 ve 20’lik COgazına maruz bırakılmıştır. Artan uygulama süresinde ve her iki COkonsantrasyonunda E. kuehniella’nın ergin evresi yumurta, larva ve pupadan daha duyarlıdır. Fakat T. embryophagum için sadece en yüksek CO dozunda en duyarlı evre ergin evredir. Diğer taraftan %10 CO uygulamasında T. embryophagum’un larva evresi en dirençli evredir. Sonuç olarak, artan CO konsantrasyonuna karşı farklı iki böcek türünün gelişim evreleri farklı duyarlılığa sahiptir. Bu sonuçlar depolanmış ürün zararlısı E. kuehniella’nın kontrolü için düşük COdozunun T. embryophagum’la birlikte kullanılabileceğini göstermektedir.

The use of carbon dioxide (CO) is a very effective method for controlling insect pests. The effects of CO on developmental stages of Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera: Pyralidae) and Trichogramma embryophagum Hartig (Hymenoptera: Trichogrammatidae) were determined in this study. We aimed to establish a technique that can be used for controlling the stored-product pest, E. kuehniella with a natural enemy, T. embryophagum. Egg, larva, pupa and adult stages of E. kuehniella and T. embryophagum were exposed to 0, 10 and 20% CO gases in a COincubator at 27 o C and atmospheric pressure for different exposure times. The adult stage of E. kuehniella was more sensitive than its egg, larva and pupa in either percentage of CO or increasing exposure time. But the adult of T. embryophagum was the most sensitive stage at only highest dose of CO. On the other hand the larvae of T. embryophagum were the most resistant stage at 10% CO. Consequently, the developmental stages of two insect species had different susceptibility to increasing percentage of CO. These results suggest that a low percentage of CO may be used with T. embryophagum for controlling the stored-product pest, E. kuehniella.
Entomopatojen nematod türlerinin   farklı sıcaklıklarda mısır koçan kurdu (Sesamia cretica Led. Lepidoptera:   Noctuidae) üzerindeki etkinliği
Effect of entomopathogenic nematode   species on the corn stalk borer (Sesamia cretica Led. Lepidoptera: Noctuidae) at   different temperatures
Yazar: Gözel, Uğur; (65-72), Çiğdem Güneş
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Sesamia cretica, Steinernema carpocapsae, Steinernema feltiae, Heterorhabditis bacteriophora ; Sesamia cretica, Steinernema carpocapsae, Steinernema feltiae, Heterorhabditis bacteriophora.

Entomopatojen nematodlar; Steinernema carpocapsae (Adapazarı), S. feltiae (Çanakkale) ve Heterorhabditis bacteriophora’nın (Kırklareli) üç Türk izolatının mısır koçan kurdu Sesamia cretica’nın son dönem larvalarına karşı etkinlikleri araştırılmıştır. Entomopatojen nematodlar tarafından infekte edilen son dönem Sesamia cretica larvalarındaki ölüm oranları nematod türüne ve uygulandığı sıcaklığa bağlı olarak değişmekle birlikte 15 o C’de, S. carpocapsae, S. feltiae ve H. bacteriophora için sırası ile % 48, 56 ve 14 olarak tespit edilmiştir. Bu oran 20 o C’de, % 62, 76 ve 50, 25 o C’de % 82, 90 ve 90, denemede kullanılan en yüksek sıcaklık olan 30 o C’de ise % 82, 92 ve 94 olarak bulunmuştur. Elde edilen bu sonuçlar S. carpocapsae ve S. feltiae’nin uygulandığı tüm sıcaklıklarda birbirine yakın sonuçlar verdiğini ve sıcaklığın artması ile etkinliklerinin de arttığını, H. bacteriophora’nın ise düşük sıcaklıklarda oldukça düşük olan infekte etme oranının, yüksek sıcaklıklarda çok yüksek seviyelere ulaştığını ve en iyi infeksiyonun bu sıcaklık derecelerinde olduğunu ortaya koymuştur.

Three Turkish strains of the entomopathogenic nematodes, Steinernema carpocapsae (Adapazarı), S. feltiae (Çanakkale) and Heterorhabditis bacteriophora (Kırklareli), were tested in the laboratory for their virulence on the last instar larvae of the corn stalk borer, Sesamia cretica. Mortality rates of last instar S. cretica larvae were determined for each nematode species under four different temperature treatments. Accordingly, at 15 ºC, mortalities of S. cretica exposed to S. carpocapsae, S. feltiae and H. bacteriophora were 48, 56 and 14%, respectively. These mortalities at 20 ºC were 62, 76 and 50%; at 25 ºC, 82, 90 and 90%; and at 30 ºC (the highest application temperature), mortality was 82, 92 and 94%, respectively. These results show that S. carpocapsae and S. feltiae caused similar mortalities at all applied temperatures and their effectiveness increased as the temperature increased. Although H. bacteriophora caused low mortality at low temperatures, it infected and caused very high levels of mortality at relatively high temperatures.
Antifeedant and stomach poison   effects of different plant extracts to Spodoptera littoralis (Lepidoptera:   Noctuidae)
Farklı bitki ekstraktlarının   Spodoptera littoralis (Lepidoptera: Noctuidae) üzerinde beslenme engelleyici ve   mide zehiri etkileri
Yazar: Karakoç, Ömer Cem; (73-80), Ayhan Gökçe
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Cotton leaf worm, plant extract, antifeedant effect, stomach poison effect ; Pamuk yaprak kurdu, bitki ekstraktı, beslenme engelleyici etki, mide zehiri etkisi

Bu çalışmada 9 farklı bitkiden elde edilen bitki ekstraktının Spodoptera littoralis (Boisduval) (Lepidoptera: Noctuidae) üzerindeki beslenmeyi engelleyici ve mide-zehiri etkileri araştırılmıştır. Denemelerde kullanılan ekstraktlar 1 mg/cm arasında en yüksek beslenmeyi engelleyici etki sırasıyla Delphinium consolida L. (% 68.96) Chrysanthemum segetum L. (% 62.67), Artemisia vulgaris L. (% 61.09) ve Tanacetum mucroniferum Hub.Mor.& Grierson, (% 55.87) bitkilerinden elde edilmiştir. Bu dört bitki ile yürütülen doz etki çalışmalarında uygulama dozu 2 mg/cm ’ye çıkarıldığında bitki ekstraktları % 68.91 ile % 82.20 arasında beslenmeyi engelleyici etki göstermiştir. 0.5 mg/cm dozda ise D. consolida aktivitesi % 48.92 T. mucreniferum aktivitesi ise % 45.02 olarak belirlenmiştir. Mide zehiri etki çalışmalarında 120 saat sonunda en yüksek aktivite % 74.24 ölüm oranı ile C. segetum ekstraktında belirlenmiş bu ekstraktı % 70.53 ve % 67.04 ölüm oranlarıyla D. consolida ve T. mucroniferum ekstraktları takip etmiştir. Mide zehiri etkisi çalışmalarında yüksek aktivite gösteren bitkilerle yapılan doz-ölüm çalışmasında en yüksek toksisite 0.35 mg/cmLC değeri ve 3.85 mg/cmLC değeri ile C. segetum ekstraktında saptanmıştır.

Antifeedant and stomach poison effects of 9 plant extracts were tested on Spodoptera littoralis (Boisduval) (Lepidoptera: Noctuidae). Antifeedant effects of plant extracts varied from 22.44% to 68.96% and the most active plant extracts were Delphinium consolida (%68.96), Chrysanthemum segetum (62.67%), Artemisia vulgaris (61.09%) and Tanacetum mucroniferum (55.87%). Dose-response studies with the extracts showed that all extracts produced strong antifeedant effects ranging from 68.91% to 82.20% at 2 mg/cm dose, D. consolida (48.92%) and T. mucroniferum (45.02%) also exhibited antifeedant properties at dose as low as 0.5 mg/cm. In stomach posion effects studies, C. segetum was the most toxic extract with %74.24 mortality. It was followed by D. consolida and T. mucroniferum with 70.53% and 67.04% mortality, respectively. Dose-mortality studies with C. segetum showed that it was the most toxic extract with 0.35 mg/cm LC and 3.85 mg/cm LC values.
Determination of Raphignathoid mites   (Acari: Prostigmata: Raphignathoidea) ornamental plants of Istanbul (Turkey)
İstanbul (Türkiye) park ve süs   bitkilerinde tespit edilen Raphignathoid akarları (Acari: Prostigmata:   Raphignathoidea)
Yazar: Yeşilayer, Ayşe; (93-103), Sultan Çobanoğlu
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Raphignathidae, Stigmaeidae, new record, ornamental plants, Istanbul ; Raphignathidae, Stigmaeidae, yeni kayıt, süs bitkileri, İstanbul

İstanbul park ve süs bitkilerinden toplanan Raphignathoid (Acari; Prostigmata) akarlar değerlendirilmiştir. Örnekler 2006-2008 yıllarında alınmıştır. Akar örnekleri Berlese hunisi ile ekstrakte edilmiş, laktofenolle temizlenmiş ve Hoyer ortamında preparatları yapılmıştır. Sonuç olarak Raphignathidae ve Stigmaeidae familyalarına ait toplam 7 tür tespit edilmiştir. Bunlardan; Agistemus collyerae Gonzalez, 1963, Mediolata chanti Gonzalez, 1965 ve Eryngiopus tauricus Kuznetsov, 1978 Türkiye faunası için yeni kayıtlardır.

Raphignathoid (Acari; Prostigmata) mites, which were collected from Istanbul parks and ornamental plants, have been evaluated. Samples were taken during 2006-2008 years. Mite samples were extracted with Berlese funnel, cleared in lactophenol solutions and mounted in Hoyer’s medium. As a result, a total of seven species belonging to the families Stigmaeidae and Raphignathidae have been determined. Of these; Agistemus collyerae Gonzalez,1963, Mediolata chanti Gonzalez, 1965 and Eryngiopus tauricus Kuznetsov, 1978 are new record for the Turkish fauna.
Bakla zınnı (Epicometis hirta (Poda,   1761)) (Coleoptera: Scarabaeidae)'nın farklı tuzaklarla yakalanma etkinliğinin   değerlendirilmesi
Evaluation of the efficacy of   different traps in capturing apple blossom beetle (Epicometis hirta (Poda,   1761)) (Coleoptera: Scarabaeidae)
Yazar: Yaşar, Bülent; (169-177), Osman Uysal
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Erik, armut, çekici, huni tuzak, Epicometis hirta ; Pear, plum, attractant, funnel, trap, Epicometis hirta

Bu çalışma, erik ve armut ağaçlarındaki Bakla zınnı (Epicometis hirta) (Poda, 1761) (Coleoptera: Scarabaediae)’nın farklı tuzaklarla yakalanma etkinliğinin araştırılması amacı ile Isparta İli, Yalvaç İlçesi’nde 2010 yılında yürütülmüştür. Çalışmalar toplam 4’er adet erik ve armut bahçesinde, farklı mavi plastik tuzaklar (yapışkan levha, huni+su ve leğen+su) ve ayrıca cinnamyl alcohol, trans - anethol, dipropylene glycol ve 2 - propanol, 1, 1 – oxybis maddelerini içeren ticari preparatlar kullanılarak yürütülmüştür. En fazla ergin armutlarda 3 no’lu, eriklerde ise 2 no’lu bahçeden elde edilmiştir. Adı geçen bahçelerin her ikisinde de en fazla ergin “çekici+mavi huni+su” kullanılan tuzaklarla yakalanmıştır. Çalışma sonuçları, mavi huni tuzaklarının çekici ile birlikte kullanılması durumunda, insektisitlerin uygulanmasının sakıncalı olduğu çiçeklenme döneminde bu böceği baskı altına almada etkili bir biyoteknik yöntem olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

This study was conducted to determine the most effective traps for capturing Epicometis hirta (Poda, 1761) (Coleoptera: Scarabaeidae) on the flowers of plum and pear trees in Yalvaç county of Isparta province in 2010. Different blue plastic traps (Sticky plate trap, funnel plus water and large bowl plus water) and also an attractant containing cinnamyl alcohol, trans - anethol, dipropylene glycol and 2 - propanol, 1, 1 - oxybis as a commercial preparation were used in the present study. Four different selected sites were chosen for each plum and pear orchard. The most individuals were captured in third pear orchard site followed by fourth pear orchard site. The highest number of beetles was captured by the blue funnel water traps with attractant in the pear orchards. The most individuals were captured in the fourth and second orchards in plum and pear, respectively. The highest number of beetles were captured by the blue funnel plus water traps with attractant in both plum and pear orchards. Result of our study showed that using of a blue funnel trap with an attractant is an effective biotechnical method for controlling Epicometis hirta on various trees when insecticide cannot be applied during the blooming period.
Türkiye'den yeni bir Atheta türü (Coleoptera:   Staphylinidae: Aleocharinae: Athetini)
A new Atheta species from Turkey (Coleoptera:   Staphylinidae: Aleocharinae: Athetini)
Yazar: Sert, Osman; Fırat, Senem; Turan, Yavuz; (179-183), Burcu Şabanoğlu
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Staphylinidae, Aleocharinae, Atheta, new species, Turkey ; Staphylinidae, Aleocharinae, Atheta, yeni tür, Türkiye

Bu çalışmada, Atheta camardiensis sp. n., Türkiye’nin Niğde ilinden yeni tür olarak tanımlanmıştır. Vücut yapısının fotoğrafı verilmiş ve erkek genital organ yapısının ventral ve lateral görünüşleri, anten, erkek 8. tergit ve sternit yapıları çizilmiştir. Benzer tür olan Atheta hygrotopora (Kraatz, 1856)’dan dış morfolojisi ve erkek genital organ yapısı bakımından farklılıkları verilmiştir. Ayrıca Türkiye’deki Philhygra altcinsine ait olan türlerin listesi verilmiştir.

In this study, Atheta camardiensis sp. n., is described from Niğde province in Turkey. Photographs of the habitus are given and aedeagus (ventral and lateral view), antenna, male tergite VIII and male sternite VIII are drawn. The habitus and aedeagus are distinguished from similar species Atheta hygrotopora (Kraatz, 1856). Furthermore, a checklist of the subgenus Philhygra of Turkey is presented.
Aspidiotus nerii Bouché (Hemiptera:   Diaspididae) ile beslenen Chilocorus bipustulatus (L.) (Coleoptera:   Coccinellidae)'un laboratuvar koşullarında sıcaklığa bağlı gelişmesi
Temperature-dependent development of   Chilocorus bipustulatus (L.) (Coleoptera: Coccinellidae) on Aspidiotus nerii   Bouché (Hemiptera: Diaspididae) under laboratory conditions
Yazar: Karatay, Zennure Satici; (185-194), İsmail Karaca
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Temperature dependent development, linear model, nonlinear model, Chilocorus bipustulatus ; Sıcaklığa bağlı gelişme, doğrusal model, doğrusal olmayan moddel, Chilocorus bipustulatus

Chilocorus bipustulatus (L.) (Coleoptera: Coccinellidae) Akdeniz Bölgesinde (Türkiye) turunçgil alanlarında yaygın olarak bulunan önemli bir kabuklubit avcısıdır. Aspidiotus nerii Bouché (Hemiptera: Diaspididae) üzerinde beslenen C. bipustulatus‘un, nemi % 65±1’e ayarlı iklim dolaplarında 6 farklı sabit sıcaklıkta (14, 18, 22, 26, 30 ve 34°C) sıcaklığa bağlı gelişme süreleri incelenmiştir. Avcının ergin öncesi gelişme süreleri 14, 18, 22, 26, 30 ve 34°C sıcaklıklarda sırasıyla 61.67, 51.00, 41.21, 33.72, 26.76 ve 27.17 gün sürmüştür. C. bipustulatus‘un lineer regresyon modeline göre gelişme eşiği 5.91 °C olarak hesaplanmıştır. Lineer regresyon kullanılarak hesaplanan termal konstant değeri ise 651.1 gün-derece olmuştur. Bu çalışmada C. bipustulatus‘un sıcaklığa bağlı gelişme oranlarının belirlenmesinde doğrusal ve doğrusal olmayan regresyon modelleri tartışılmıştır.

Chilocorus bipustulatus (L.) is an important predator of scale insects that is widely distributed in citrus plantations in the Mediterranean Region of Turkey. The developmental time of C. bipustulatus, a polyphagous predator, was studied at six different, constant temperatures (14, 18, 22, 26, 30 and 34°C) and a relative humidity (R.H. of 65±1%, with Aspidiotus nerii Bouché (Hemiptera: Diaspididae) as the prey. The developmental periods of immature stages were 61.67, 51.00, 41.21, 33.72, 26.76 and 27.17 days at 14, 18, 22, 26, 30 and 34 °C, respectively. The developmental threshold for C. bipustulatus determined with the linear model was 5.91. Linear regression was employed to determine the thermal constant of 651.1 degree-days.In this study linear and nonlinear regression models are discussed.
Trichogramma euproctidis Girault ve   Trichogramma brassicae Bezdenko (Hymenoptera:Trichogrammatidae)'nin ayırımında   mitokondriyal ve ribozomal DNA dizi analizi
Mitochondrial and ribosomal DNA   sequence analysis for discrimination of Trichogramma euproctidis Girault and   Trichogramma brassicae Bezdenko (Hymenoptera: Trichogrammatidae)
Yazar: Ercan, Fahriye Sümer; Öztemiz, Sevcan; (195-201), Aydın Suzu Tunçbilek
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 37 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Trichogramma euproctidis, Trichogramma brassicae, ITS2, 28SD2, COI ; Trichogramma euproctidis, Trichogramma brassicae, ITS2, 28SD2, COI

Ribosomal bölgeler dizi varyasyonu: nuclear ribosomal gen dizisinin ikinci genler arası bölgesi (ITS2), 28S ribosomal altünitenin D2 bölgesi (28SD2) ve mitokondrial sitokrom oksidaz I (COI) Trichogramma euproctidis Girault ve Trichogramma brassicae Bezdenko (Hymenoptera: Trichogrammatidae) popülasyonlarının ayırımı için incelenmiştir. ITS2 bölgesinin uzunluğu 378 bç ile 406 bç arasında değişmiştir. 28SD2 ve COI dizilerinin boyutu sırasıyla T. euproctidis için 522 bç ile 669 bç ve T. brassicae için 530 bç ile 672 bç olarak farklı bulunmuştur. Filogenetik ilişki her bir marker için maximum likelihood yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur. ITS2 gen bölgesi, T. euproctidis ve T. brassicae’yi 28SD2 ve COI genlerinden daha net ayırt etmiştir.

Sequence variation of ribosomal regions, namely the second internal transcribed spacer region of the nuclear ribosomal gene cluster (ITS2), the D2 domain of 28S ribosomal subunit (28SD2), and the mitochondrial cytochrome oxidase I (COI) were examined for differentiation of Trichogramma euproctidis Girault and Trichogramma brassicae Bezdenko (Hymenoptera: Trichogrammatidae) populations. The length of ITS2 region ranged from 378 bp to 406 bp. The sequences of 28SD2 and COI were 522 bp and 669 bp for T. euproctidis and 530 bp and 672 bp for T. brassicae, respectively. A phylogenetic relationship was constructed by using the maximum likelihood method for each marker. The ITS2 gene region more clearly differentiated between T. euproctidis and T. brassicae than the 28SD2 and COI genes.