hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çift Stimülasyon (CS) ve R Dalgasına Refakat Eden Stimülasyon (RS) Teknikleri ile Kalbin Tenbih Edilmesi (Eksperimental Bir Ön Çalışma Neticeleri)
Stimulation of the Heart with R-Wave Coupled Pacing and Paired Pacing Techniques
Yazar: Sonel, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 4, 1967
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Paired Pacing,R-Wave Coupled Pacing,Heart Rate ; Çift Stimülasyon,R Dalgasına Refakat Eden Stimülasyon,Kalp Hızı

Çift stimülasyon ve R dalgasına refakat stimülasyonu (RS) teknikleri ile yapılmış tecrübî bir ön çalışmanın neticeleri takdim ve münakaşa edilmiştir.Her iki teknikle de kalb atım sayısının azaltılması mümkün olmuştur. Ayrıca, bu tekniklerin kan basıncı ve kan akımına tesirleri incelenmiştir. Kullandığımız stimülatörle verilen sunî elektrikî tenbihlerin (0.2 milisaniye ve 0-10 mAmp.) miyokardı tenbih bakımından oldukça emin stimulus olduğu kanaatine varılmıştır. Tekniklerin klinik tatbikattaki değeri kısaca münakaşa edilmiştir.

The results of a preliminary experimental study with paired pacing (PP) and R wave Coupled Pacing (CP), have been presented. Heart rate could be reduced with the tecnics mentioned above. Further, the effects of these technics on Blood pressure, and on Blood flow have been sdudied. We concluded that the electrical stimuli of the myocardium within the limits of the pulse generator (0.2 milisec. and 1-10 mAmp.) are prety safe in terms of vulnerability of the myocardium to fibrillation. The value and application of these technics have been discussed.
Allerjik Deri Hastalıkları İle Astmalılarda Küf Mantarları Ve C. Albicans Ekstreleri İle Deri Testleri
Skin Tests With Mold And C. Albicans Extracts In Allergic Skin Diseases And Asthmatics    ChatGPT’ye sor
Yazar: Payzın, Sabahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 2, 1967
Anahtar kelimeler: Clinical Microbiology ; Klinik Mikrobiyoloji ; Allergic skin diseases,Mold fungi,Candida albicans ; Allerjik deri hastalıkları,Küf mantarları,Candida albicans

Mikrobiyoloji Enstitüsü Allerji ve İmmünpatoloji Bölümüne başvuran 107 dermatozlu hastaya 8 küf mantarı ve C. albicans'dan kendimizin hazırladığımız antigenler intradermal zerkedilerek, sonuçlar incelenmiş ve bunlar karma polen, kıl, toz, tahıl, sebze, proteinli besinler, nonpolen antigenleri ve bakteri antigenleri ile mukayese edilmiştir.1- Allerjik deri hastalarının %50'sinde erken veya geç pozitiflik oranının mevcut olduğu görülmüştür.2- Ayni hastaların diğer karma allergenlere tepkime oranları ise: hastaların %60-75 arasında erken olumluluk göstermektedir. Bakteri (%59.8), tozlar (%71.9), tahıl (%61.6), proteinli gıdalar (%66.2), diğer cins allergenlere ise (%65) dir.3- 8 adet küf mantarından Alternaria, Aspergillus fumigatus, Helmintosporium, Mucor, Penicillium sırasında olmak üzere erken tepkime üstünlüğü görülmüştür. Yalnız C. albicans ve Hormodendrium'da geç tepkime üstünlüğü görülmüştür.Yalnız C. albicans ve Hormodendrium'da geç tepkime üstün çıkmıştır.

In the Allergy and Immune Pathology Section of Dept. Microbiology, 107 patients with skin disorder were tested for 8 mold and C. albicans antigens which were prepared in our own laboratory. Tests were carried on intradermally and readings were made 20 minutes, 24 hrs. and 48 hrs. Antigens were injected in two steps. In the first step ten group of mixed-antigens i.e. pollens, hairs, dust, vegetables, protein foods, fruits, molds, non-pollens, bacteria and cereals were injected and observed. In the second step, the ingredients of mixed antigens, positive antigens, in the case of molds, A. niger, A. fumigatus, Alternaria, Penicillium, C. albicans etc. were tested separately.1- Almost in 50 p.c. of skin disorder cases, who were sent for, allergic skin test were found positive.2- The same patients gave 60-75% early positive reactions to the other antigens as follows: Bacteria 59.8 p.c., dusts 71.9%, cereals 61.6%, protein food 66.2%, others 65%.3- Out of 8 mold antigens, Alternaria, Aspergillus fumigatus, Mucor, Penicillium have given immediate reaction preponderence. Only C. albicans and Hormodendrum have shown delayed reaction preponderence. For details please refer tables (1—) in the Turkish Text (p. : ).
Altı Vakada Gözlenen Akut Renal Yetmezlik: Patogenez, Klinik Değerlendirme ve Koruyucu Yaklaşım
Acute Renal Failure in Six Cases: Pathogenesis, Clinical Evaluation and Preventive Strategy
Yazar: Doğru, Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; acute renal failure,tubular necrosis,hemolysis,hypovolemic shock,hepatorenal syndrome,mannitol prophylaxis,diuresis induction,prerenal vs postrenal oliguria ; akut böbrek yetmezliği,tübüler nekroz,hemoliz,hipovolemik şok,hepatorenal sendrom,mannitol profilaksisi,diürez indüksiyonu,prerenal vs postrenal oligüri

Bu çalışmada, cerrahi pratiğe ait toplam altı akut renal yetmezlik vakası sunulmaktadır. Üç vaka transfüzyon kaynaklı hemoliz, bir vaka hepatik yetersizlik (hepatorenal sendrom), iki vaka ise travma sonrası hipovolemik şok nedeni ile gelişmiştir. Oligürinin uzaması, hipotansiyon, sepsis gibi predispozan faktörler; arteriol spazmı, tubulus tıkanıklığı, iskemik süreçler gibi patogenezik mekanizmalar; ve oligurik, poliürik, iyileşme evreleri incelenmiştir. Histopatolojik olarak distal tubuluslarda nekroz, interstisyel ödem, glomerüler korunma ve hemoglobin kaynaklı tıkaçlar değerlendirilmiştir. Tedavi önerileri arasında dikkatli sıvı replasmanı, santral venöz basınç izlemine dayalı yönetim, hiperkalemi için insülinle birlikte hipertonik glikoz ve bikarbonat tedavisi, asidoz tamponlaması ve mannitol/furosemid ile diürez indüksiyonu yer almaktadır. Koruyucu strateji olarak; şok tedavisinde vazopressörlerden kaçınılması, sarılıklı veya riskli hastalarda ameliyat öncesi yeterli diürezin sağlanması, yaşlı bireylerde subklinik böbrek hasarının fark edilmesi vurgulanmaktadır.

This paper presents six surgically observed cases of acute renal failure attributed to three hemolytic transfusion reactions, one post-hepatic insufficiency (hepatorenal syndrome), and two post-traumatic hypovolemic shocks. Cases were analyzed with respect to predisposing factors (prolonged oliguria, hypotension, sepsis), pathogenesis (arteriolar spasm, tubular obstruction, ischemia), and clinical phases (oliguric, polyuric, and recovery). The author discusses histopathologic findings such as distal tubular necrosis, interstitial edema, glomerular preservation, and hemoglobin-based obstruction. Management strategies are reviewed in depth: cautious fluid replacement, monitoring central venous pressure, hypertonic glucose with insulin for hyperkalemia, bicarbonate for metabolic acidosis, and mannitol/furosemide for diuresis induction. Preventive recommendations include avoiding vasopressors in shock therapy, ensuring adequate diuresis preoperatively in jaundiced or high-risk patients, and recognizing subclinical renal damage in aged individuals.
Multibli (Çoğul) Gebelikler
Multiple Pregnancies
Yazar: Çanga, Şerif
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: Obstetrics and Gynaecology ; Kadın Hastalıkları ve Doğum ; Multiple pregnancy,twins,triplets,delivery complications ; Çoğul gebelik,ikiz,üçüz,doğum komplikasyonları

Kliniğimizde 1947 ile 1962 yılları arasında 134 çoğul gebelik gözlemledik. Bunlardan 132'si ikiz, ikisi üçüzdü. Bu vakalar arasında %2,8 oranında gebelik zehirlenmesi, %0,02 oranında polihidramni, %1,4 oranında plasentanın erken ayrılması tespit ettik. Çoğul gebelik, multiparlarda primiparlara göre daha sık görülür. Sadece bir vakada fetüs papiraceus görüldü. Vakaların %63,4'ünde doğum tamamen normaldi ve %36,6'sında ameliyatla gerçekleşti.

We have observed 134 multiple pregnancies in our cilinic between1947 and 1962. Of them 132 are twins and two are triplets.Amcung these cases, we have found 2.8 per cent toxemia of pregnacy,0.02 per cent polyhydramnics, 1.4 per cent early seperation of theplacenta. Multiply pregnancy is more İreguent in multipara thanthose of primipara, In only one case we have seen foetus papiraceus.The labor in 63.4 per cent of the cases was throughly normal and in36.6 per cent byoperation.
Gastrointestinal Sistem Ameliyatlarından Sonra Sıvı ve Elektrolit Dengesinin Temini
Maintenance of Fluid and Electrolyte Balance after Gastrointestinal Surgery
Yazar: Ayral, M. Naci
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: Gastroenterology Surgery ; Gastroenteroloji Cerrahisi ; fluid therapy,sodium,potassium,intracellular compartments,gastric drainage,ileostomy,homeostasis,post-surgical monitoring ; sıvı tedavisi,sodyum,potasyum,intrasellüler kompartmanlar,mide aspirasyonu,ileostomi,homeostaz,ameliyat sonrası takibi

Bu seminer metni, gastrointestinal cerrahi sonrası karşılaşılan sıvı ve elektrolit kayıplarını irdeleyerek homeostazın korunması gerekliliğini vurgular. 70 kg bir erişkinde toplam vücut suyu dağılımı 42 litre olup bunun %60’ı intrasellüler, %40’ı ekstrasellüler bölmelerdedir. Renal ve ekstrarenal sıvı kayıpları ayrı ayrı değerlendirilmekte; mide aspirasyonları, safra ve pankreas fistülleri, barsak drenajları gibi nedenlerle ortaya çıkan ekstrarenal kayıplar hesaplanarak telafi ilkeleri sunulmaktadır. Sodyum eksiklikleri genelde iyi tolere edilmekteyken potasyum eksikliğinde vücut devamlı kayıp yaşar. Makalede çeşitli fizyolojik ve patolojik durumlara göre elektrolit konsantrasyonlarını gösteren tablolar ve çözümlemeler sunulmuştur. Dehidratasyonu önlemede aşırı sıvı yüklenmesi riskine karşı uyarılarda bulunulmakta; asit-baz dengesizlikleri için özel çözeltiler (bikarbonat, laktat, amonyum klorür bazlı infüzyonlar) önerilmektedir.

This seminar discusses fluid and electrolyte loss following gastrointestinal surgeries, emphasizing postoperative homeostasis and organ-level response. It outlines total body water distribution, delineating intra- and extracellular compartments (42 liters in a 70 kg adult). Extrarenal losses (via gastrointestinal secretions, surgical drains, and third space sequestration) and renal losses are quantified. Notably, sodium is well-conserved unless depleted, whereas potassium is continuously lost even in deficit. Tables detail electrolyte concentrations across physiological and pathological states. A compartment-based replacement strategy is proposed, prioritizing sodium and potassium repletion timing, and caution in overhydration. Specialized replacement solutions for acid-base imbalance (e.g., bicarbonate, lactate, ammonium chloride-based infusions) are also recommended.
401 Cesarean Operasyonu Vak'asının Analizi
Analysis of 401 Caesarean Section Cases
Yazar: Çanga, Şerif
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: Obstetrics and Gynaecology ; Kadın Hastalıkları ve Doğum ; Sezaryen,anne mortalitesi,fetal mortalite,baş-pelvis uygunsuzluğu ; Cesarean section,maternal mortality,fetal mortality,cephalopelvic disproportion

1950-1966 yılları arasında kliniğimize başvuran 10690 gebenin de aralarında bulunduğu 401 olgu sezaryenle doğum yapmıştır. Uygun ve en iyi yöntem olarak düşük sezaryen ilk sırada yer almaktadır. Düşük sezaryenle doğumda yırtılma oranı klasik sezaryene göre daha düşüktür. Kan transfüzyonu, antibiyotik, narkoz, ameliyat öncesi ve sonrası bakım alanlarındaki birçok gelişme sayesinde sezaryenle doğumda ölüm oranı en düşük seviyeye inmiştir. Sezaryen endikasyonları arasında sefalo-pelvik uyumsuzluk ve tekrarlayan doğumlar sırasıyla birinci ve ikinci sırada yer almaktadır. Fetal mortalite oranı ile ameliyat türü ve narkoz arasında herhangi bir korelasyon bulamadık.

Between the years of 1950 and 1966, 401 cases have undergoneto cesarean section anoung 10690 pregnancies admitted to our clinic.As a eligible and best method low cesarean section occupies thefirst place in. The rupture rate in low cesarean section is lesser thanin that of classical type. Because of many improvements in the fieldsof blood transfusion, antibiotics, narcose, pre and postoperative carerendered the mottality rate in the cesarean section to the lowest level.Amcung the indications of cesarean section, cephalo - pelvic disproportionand repeated sections take the fist and second placesin respectivel. We failed to find any correlation between fetal mortalityrate and the type of operation and narcose.
Duodenum Ülserinin Cerrahi Tedavisinin Fizyolojik Temelleri ve Bugüne Kadar Geçirdiği Gelişmeler
Physiologic Basis of Surgical Management of Duodenal Ulcer and Its Historical Evolution
Yazar: Bumin, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; vagotomy,antrectomy,gastric secretion,antrum,gastrin,acid suppression,Harkins procedure,Billroth techniques ; vagotomi,antrektomi,mide sekresyonu,antrum,gastrin,asit baskılanması,Harkins ameliyatı,Billroth teknikleri

Bu derleme, duodenum ülserinin fizyopatolojisini ele alarak mide asiditesi, vagus sinir uyarımı ve gastrin üretiminin etkilerini vurgular. Cerrahi uygulamaların tarihsel gelişimi Billroth I/II yöntemlerinden total/selektif/yüksek selektif vagotomi ve kombine ameliyatlara kadar incelenir. Modern yöntemlerin (örneğin selektif mide vagotomisi + antrektomi + Billroth I rekonstrüksiyonu) fizyolojik açıdan üstün ve nüks oranı düşük alternatifler sunduğu gösterilmiştir. Ameliyat sonrası döküntü sendromu, vagotomi sonrası diyare ve diğer komplikasyonlar detaylandırılır. Çalışma, antrum motilitesini koruyarak asit yükünü azaltmanın cerrahide ideal yaklaşım olduğunu savunur.

The paper discusses the pathophysiology of duodenal ulcer, emphasizing the role of acid secretion, vagal stimulation, and gastrin production. Historical progression from Billroth I/II techniques through vagotomy (total, selective, and highly selective) and combined procedures are outlined. The author highlights how modern approaches (e.g., selective gastric vagotomy + antrectomy + Billroth I reconstruction) offer physiologically sound alternatives with lower recurrence rates. Surgical outcomes, dumping syndrome, post-vagotomy diarrhea, and complications are reviewed. The study supports preserving antral motility while minimizing acid load through targeted resections and nerve sparing strategies.
Böbrek Meselesi ve Monitor Olarak İdrar Miktarı
Renal Dynamics and Urine Volume as a Monitor of Surgical Homeostasis
Yazar: Doğru, A. Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; oliguria,renal perfusion,glomerular filtration,mannitol diuresis,extracellular volume,aldosterone,postoperative hydration ; oligüri,renal perfüzyon,glomerul filtrasyonu,mannitol diürez,ekstrasellüler hacim,aldosteron,postoperatif sıvı dengesi

Bu fizyolojik inceleme, başta travmatik cerrahi müdahaleler olmak üzere ameliyat sırasında ve sonrasında idrar miktarının bir monitor olarak kullanılması konusunu ele alır. Homeostaz bozulmalarında idrar çıkışının glomerul filtrasyonu, antidiüretik hormon, aldosteron ve ekstrasellüler sıvı hacmiyle ilişkisi incelenmiş; fizyolojik vs patolojik oligüri ayırımı yapılmıştır. Mannitol ve ethacrynic asid gibi diüretik ajanların akut tübüler nekrozu önlemedeki yeri, özellikle yaşlı hastalarda ve böbrek rezervi düşük bireylerde detaylı biçimde tartışılmıştır. Ayrıca larva nefroz, nefrotik sendrom ve dekompanse böbrek yetmezliği vakalarında preoperatif idrar takibi ve diüretik yönetimiyle ilgili şematik değerlendirmeler sunulmuştur.

This surgical review underscores the diagnostic value of urine output during and after major operations. The author highlights its utility in monitoring trauma-induced changes in homeostasis, differentiating prerenal vs. parenchymal oliguria, and evaluating glomerular filtration efficiency. Extracellular volume shifts, antidiuretic hormone activity, and aldosterone-mediated sodium retention are explored as dynamic components influencing renal function. Additionally, mannitol and ethacrynic acid are discussed as prophylactic agents against acute tubular necrosis, particularly in elderly patients or those undergoing complex interventions. Detailed tables and clearance test interpretations provide surgical teams with quantitative thresholds for preoperative renal optimization and postoperative monitoring.
Overlerin Tümorogenetik Ortam ve Eğilimleri
Tumorogenic Tendencies and Environment of the Ovaries
Yazar: Esendal, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: Obstetrics and Gynaecology ; Kadın Hastalıkları ve Doğum ; ovarian stroma,germ cells,embryonic multipotency,mesonephric remnants,teratogenesis,follicular symbiosis ; over stroması,germ hücreleri,embriyoner multipotens,mezonefrik artıklar,teratogenez,folliküler sembiyoz

Bu derleme, over gelişiminde germinal ve somatik hücrelerin sembiyotik birlikteliği ile tümorogenez arasındaki ilişkiyi inceler. Over dokusunda, multipotent embriyoner karakterini koruyan hücre dizilerinin devamlılığı vurgulanmaktadır. Bunlar arasında para-folliküler mezanşim, germ hücresine yakınlığına göre dönüşüm gösteren peri-folliküler stromal hücreler ve mezonefrik tübüler artıklar yer alır. Tümör gelişimi, bu yapıların organizasyonsuz sembiyotik etkileşimlerinden veya embriyonik niteliklerin persistansından kaynaklanabilir. Yazar, kompleks over tümörlerinin kökenini mezonefrik kalıntılardan ziyade teratogenetik mekanizmalara dayandırılmasının daha bilimsel olduğunu savunmaktadır. Histogeneze dayalı bir sınıflama önerilir ve iyi huylu görünen vakalarda bile erken radikal cerrahi tavsiye edilir.

This review explores the symbiotic development of germinal and somatic cells in ovarian genesis and their tumorogenic potential. The ovary contains persistent embryonic cell lines that maintain multipotent characteristics. These include para-follicular mesenchyme, peri-follicular germ-influenced stroma, and mesonephric tubular remnants. Tumors can arise from disorganized germ-somatic interactions or retention of embryonic traits. The author argues that teratogenetic mechanisms are a more plausible origin for complex ovarian tumors than simple mesonephric remnant theory. Histogenesis-based taxonomy is proposed for classifying atypical tumors, advocating early radical treatment regardless of apparent benignity.
Özellik Gösteren Üç Multiple Myeloma Vak'ası
Three Specific Multiple Myeloma Cases
Yazar: Erman, Muzaffer
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Multiple Myeloma,plasma cells,hyperglobulinemia ; Multiple Myeloma,plazma hücreleri,hiperglobulinemi

Son yirmi bir yıl içinde Ankara Tıp Fakültesi 1. Tıp Fakültesi'ne başvuran 21460 vakadan yedisine Multipl Miyelom tanısı konuldu. Bu makalede, belirli klinik özellikler gösteren ve başka yerlerde yanlış tanı konmuş 3 Multipl Miyelom vakası sunulmaktadır. Bu vakalardan birinin beta tipi, diğerinin ise gama tipi elektroforetik olarak saptandığı bildirilmiştir. Ancak üçüncü vakada, tekrarlanan incelemelerde immüno-elektroforez dahil olmak üzere elektroforetik bir anormallik saptanmamıştır. Bu vakada, başlangıçta kemik iliğinde yalnızca az miktarda atipik plazma hücresi mevcuttu. Ancak, Endoxan tedavisinin sonlandırılmasından sonra, kemik iliğindeki atipik plazma hücrelerinin miktarı belirgin olarak artmıştır. Garima tipi anormallik gösteren vakada ise Hemoglobin A miktarında artış tespit edilmiştir. Bu vaka zatürre atağı nedeniyle hayatını kaybetti. Nekropside çeşitli organlarda yaygın plazmositomlar bulundu.

Seven out of 21460 cases who were admitted to the 1. MedicalDepartment of Ankara Medical School during the past twenty-oneyears, were diagnosed to have Multiple Myeloma.In this paper, 3 Multiple Myeloma cases which manifestedparticular clinical aspects and had been misdiagnosed elsewhere, arepresented.One of these cases 'was found to be beta type and the otherwas gamma type electrophore tically. However, the third case showedno electrophoretical abnormality including immuno-electrophoresison repeated examinations. In this case, there were only scarceatypical plâsma-cells in bone-marrow at the onset. However, afterthe termination of the Endoxan treatment, the amount of atypicalplasma cells in marrow have definitely increased.In the case which showed garıma type abormality, an increasedamount of Hemoglobin A, was discovered. This case expired becauseof an attack of pneumonia. At necropsy, disseminated various organplasmo-cytomas were found.
Nefron'da Asid Fosfatazın Elektron Mikroskopik Lokalizasyonu
Electron Microscopic Localization of Acid Phosphatase in the Nephron
Yazar: Erkoçak, Aliye
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 4, 1967
Anahtar kelimeler: Histology and Embryology ; Histoloji ve Embriyoloji ; Acid Phosphatase,Electron Microscopy,Nephron ; Asid Fosfataz,Elektron Mikroskopi,Nefron

Asid fosfataz'ın elektron mikroskopik lokalizasyonunu göstermek için, kobay böbreğinden alınan taze korteks parçalarından cryostat mikrotomu ile hazırlanmış 40 mikron kalınlığındaki kesitler üzerinde, kısa formaldehid fosfat fiksasyonundan sonra asid fosfataz reaksiyonu tatbik edildi, sonra bu kesitler elektron mikroskopik teknik materyeli olarak kullanıldı. Asid fosfataz aktivitesinin mevcudiyetini gösteren siyah kurşun sülfür'den ibaret pozitif reaksiyon ürünü, tubulus proximalis epitel hücrelerinin daha ziyade apikal yarımında, dens (yoğun) granulalar ve rezorpsiyon (sindirim) vakuolleri üzerinde, ayrıca bu çalışmada kullanılan materyelin (kobay) özelliği olarak da pinocytose vezikülleri ile mikrovillusların dibinden cytoplasma'ya uzanan tubuler envaginasyonlarda görüldü. Glomerulusda ise, epitelyal hücrelerin periferik cytoplasma'sında yine dens granulalar ve rezorpsiyon vakuollerinde çok daha az miktarda bulundu. Glomerulus rezorpsiyon vakuollerinin pozitif reaksiyonu hakkında literatür bilgisine rastlanmadı. Nefronun diğer bölümlerinde asid fosfataz reaksiyonu negatif oldu.

To demonstrate the electron microscopic localization of acid phosphatase, the reaction was applied on 40-micron thick cryostat sections prepared from fresh cortex pieces of guinea pig kidney, after a short formaldehyde phosphate fixation; these sections were then used as material for electron microscopic technique. The positive reaction product, consisting of black lead sulfide indicating the presence of acid phosphatase activity, was observed in the epithelial cells of the proximal tubule, mostly in the apical half, on dense granules and resorption (digestion) vacuoles, and also, as a characteristic of the material (guinea pig) used in this study, in pinocytotic vesicles and tubular invaginations extending from the base of the microvilli into the cytoplasm. In the glomerulus, it was found in much smaller amounts in the peripheral cytoplasm of epithelial cells, again in dense granules and resorption vacuoles. No information was found in the literature regarding the positive reaction of glomerulus resorption vacuoles. The acid phosphatase reaction was negative in other parts of the nephron.