hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Ütopyacı İtkinin Yansımaları: Sait Faik Abasıyanık’ın Edebi Eserlerinde Ütopya
Bir Ütopyacı İtkinin Yansımaları: Sait Faik Abasıyanık’ın Edebi Eserlerinde Ütopya
Yazar: Güngör, Bilgin
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Sait Faik Abasıyanık,ütopya,ütopyacı itki,ütopyacı program,hikâye,roman,şiir

Sosyolojik açıdan insan, toplumsal düzeninkoşullamasıyla somutluk kazanmakla birlikte yeni toplumsal düzenin oluşmasındada en etkin unsur olarak öne çıkar; çünkü insan, toplumsal bir varlık olarak,içerisinde bulunduğu şartlardan ve kazandığı tecrübelerden hareketle yeni birtoplumsal düzen planlaması yapabilir. Nitekim bugünkü modern toplum düzeninibir yönüyle Rönesans, bir yönüyle de Aydınlanma Çağı düşünürlerinin eserlerindedolaylı veya dolaysız bir şekilde çizilen tasavvurlara borçlu olduğumuzortadadır. Fakat bazen söz konusu tasavvurlar, gerçeklik sınırının ötesindesomutluk kazanır. İşte bu noktada ütopik bir tasavvur ortaya çıkar.Oluşturulması arzu edilen toplumsal düzenin salt fikir düzeyinde kaldığı bu türtasavvurlar, tarihin başından beri mevcuttur. Fakat ütopyanın net ve bugünanladığımız biçimde ortaya çıkışı, 16. yüzyılda Thomas More’un Ütopya’sıylabaşlar; 20. yüzyılda ise distopyaların ortaya çıkışıyla ütopik metinler, hiçolmadığı kadar çeşitlilik arz edecek noktaya gelir. Bu incelememizde modernTürk edebiyatında Çehov tarzı hikâyeciliğin öncülerinden olan Sait FaikAbasıyanık’ın eserlerinde çoğunlukla örtük bir şekilde çıkan ütopik unsurlarayoğunlaşılacak ve onun ütopyacı itkiyi aşmayan mutlu gelecek tasavvurusebepleriyle betimlenmeye çalışılacaktır.

Sosyolojik açıdan insan, toplumsal düzeninkoşullamasıyla somutluk kazanmakla birlikte yeni toplumsal düzenin oluşmasındada en etkin unsur olarak öne çıkar; çünkü insan, toplumsal bir varlık olarak,içerisinde bulunduğu şartlardan ve kazandığı tecrübelerden hareketle yeni birtoplumsal düzen planlaması yapabilir. Nitekim bugünkü modern toplum düzeninibir yönüyle Rönesans, bir yönüyle de Aydınlanma Çağı düşünürlerinin eserlerindedolaylı veya dolaysız bir şekilde çizilen tasavvurlara borçlu olduğumuzortadadır. Fakat bazen söz konusu tasavvurlar, gerçeklik sınırının ötesindesomutluk kazanır. İşte bu noktada ütopik bir tasavvur ortaya çıkar.Oluşturulması arzu edilen toplumsal düzenin salt fikir düzeyinde kaldığı bu türtasavvurlar, tarihin başından beri mevcuttur. Fakat ütopyanın net ve bugünanladığımız biçimde ortaya çıkışı, 16. yüzyılda Thomas More’un Ütopya’sıylabaşlar; 20. yüzyılda ise distopyaların ortaya çıkışıyla ütopik metinler, hiçolmadığı kadar çeşitlilik arz edecek noktaya gelir. Bu incelememizde modernTürk edebiyatında Çehov tarzı hikâyeciliğin öncülerinden olan Sait FaikAbasıyanık’ın eserlerinde çoğunlukla örtük bir şekilde çıkan ütopik unsurlarayoğunlaşılacak ve onun ütopyacı itkiyi aşmayan mutlu gelecek tasavvurusebepleriyle betimlenmeye çalışılacaktır.
1949 Sonrası Hariçte Doğu Türkistan Davası ve Tayvan Yönetiminin Tutumu
1949 Sonrası Hariçte Doğu Türkistan Davası ve Tayvan Yönetiminin Tutumu
Yazar: Kul, Ömer
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Doğu Türkistan,Tayvan,İsa Yusuf Alptekin,Hamza Uçar,Hasan Oraltay

1949 yılında Doğu Türkistan’ın Komünist Çin işgalineuğramasıyla vatanlarından ayrılan ve büyük çoğunluğu Türkiye’ye yerleşen DoğuTürkistanlılar, davalarını dünya kamuoyuna duyurabilmek için büyük bir çaba veyoğun bir çalışma içerisine girmiştir. Doğu Türkistanlıların, Komünist Çin'ekarşı azmi, gayreti ve heyecanını kendi siyasi beklentileri doğrultusundakullanmak isteyen Tayvan yönetimi, aynı zamanda Doğu Türkistanlıların birlik,beraberlik ve kararlılığını ortadan kaldırmak için sinsi bir politika uygulamıştır.Tayvan yönetiminin sinsi siyasetine alet olan bir kısım Doğu Türkistanlılar,davalarına zarar vermekle kalmamış, daha kötüsü birbirlerine düşmüştür.Önceleri sözlü olarak yapılan karalama kampanyaları daha sonra yazılı basınyoluyla iftiralara kadar varmıştır.Bu çalışmada, Tayvan yönetiminin bir kısım DoğuTürkistanlıları kendi politik çıkarları için nasıl suiistimal ettiği ve zamaniçerisinde bir kısım Doğu Türkistanlıların nasıl birbirlerine düştükleri ortayakonulmaya çalışılmıştır. 

1949 yılında Doğu Türkistan’ın Komünist Çin işgalineuğramasıyla vatanlarından ayrılan ve büyük çoğunluğu Türkiye’ye yerleşen DoğuTürkistanlılar, davalarını dünya kamuoyuna duyurabilmek için büyük bir çaba veyoğun bir çalışma içerisine girmiştir. Doğu Türkistanlıların, Komünist Çin'ekarşı azmi, gayreti ve heyecanını kendi siyasi beklentileri doğrultusundakullanmak isteyen Tayvan yönetimi, aynı zamanda Doğu Türkistanlıların birlik,beraberlik ve kararlılığını ortadan kaldırmak için sinsi bir politika uygulamıştır.Tayvan yönetiminin sinsi siyasetine alet olan bir kısım Doğu Türkistanlılar,davalarına zarar vermekle kalmamış, daha kötüsü birbirlerine düşmüştür.Önceleri sözlü olarak yapılan karalama kampanyaları daha sonra yazılı basınyoluyla iftiralara kadar varmıştır.Bu çalışmada, Tayvan yönetiminin bir kısım DoğuTürkistanlıları kendi politik çıkarları için nasıl suiistimal ettiği ve zamaniçerisinde bir kısım Doğu Türkistanlıların nasıl birbirlerine düştükleri ortayakonulmaya çalışılmıştır.
Geleneksel Ekolojik Bilgi Bağlamında Çanakkale Halk Botaniği
Geleneksel Ekolojik Bilgi Bağlamında Çanakkale Halk Botaniği
Yazar: Yolcu, Mehmet Ali
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: GEB (Geleneksel ekolojik bilgi),Halk Botaniği,Folklor,Kültür,Çanakkale

Doğa bilgisigenellikle karmaşık bir ampirizmin ürünü olmakla birlikte bu deneyimdenbeslenen bilgi, kültür ve doğa karşıtlığında ortaya çıkan sınırların muğlaklığınoktasında geleneksel toplumların çevresel uyum becerilerini bizegöstermektedir. Bu bağlamda geleneksel ekolojik bilgi; kültürel aktarımaraçlarıyla kuşaktan kuşağa iletilen, ekolojinin bir parçası olan nesnelerleilgili insanın bilgi ve inanç birikiminin bir yansıması olarak karşımızaçıkmaktadır. İnsan ve çevre ilişkisine dayalı ortaya çıkan geleneksel ekolojikbilginin bir alt kolu olan halk botaniği, bitkilerin adlandırılmalarındankullanım biçimlerine, bitkilerle ilgili inançlardan büyüsel uygulamalara kadarbir dizi konuyu kapsamaktadır. Çanakkale yöresinde Güney Marmara iklimininetkisiyle yetişen çeşitli ot, ağaç ve mantar türlerinin insanların günlükhayatında önemli işlevleri bulunmaktadır. Yörenin bitki örtüsü hem Kaz Dağlarıhem de Marmara ve Ege denizi etkisi nedeniyle zengindir. Makalede gelenekselekolojik bilgi çerçevesinde Çanakkale yöresinde halk botaniği unsurlarıincelenmiştir.

Doğa bilgisigenellikle karmaşık bir ampirizmin ürünü olmakla birlikte bu deneyimdenbeslenen bilgi, kültür ve doğa karşıtlığında ortaya çıkan sınırların muğlaklığınoktasında geleneksel toplumların çevresel uyum becerilerini bizegöstermektedir. Bu bağlamda geleneksel ekolojik bilgi; kültürel aktarımaraçlarıyla kuşaktan kuşağa iletilen, ekolojinin bir parçası olan nesnelerleilgili insanın bilgi ve inanç birikiminin bir yansıması olarak karşımızaçıkmaktadır. İnsan ve çevre ilişkisine dayalı ortaya çıkan geleneksel ekolojikbilginin bir alt kolu olan halk botaniği, bitkilerin adlandırılmalarındankullanım biçimlerine, bitkilerle ilgili inançlardan büyüsel uygulamalara kadarbir dizi konuyu kapsamaktadır. Çanakkale yöresinde Güney Marmara iklimininetkisiyle yetişen çeşitli ot, ağaç ve mantar türlerinin insanların günlükhayatında önemli işlevleri bulunmaktadır. Yörenin bitki örtüsü hem Kaz Dağlarıhem de Marmara ve Ege denizi etkisi nedeniyle zengindir. Makalede gelenekselekolojik bilgi çerçevesinde Çanakkale yöresinde halk botaniği unsurlarıincelenmiştir.
Courtgi (Gürcü) Bahr-i Sefid (L’egee) Vapur Kumpanyası, 1883-1911
Courtgi (Gürcü) Bahr-i Sefid (L’egee) Vapur Kumpanyası, 1883-1911
Yazar: Ünver, Metin
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Courtgi Bahr-i Sefid Vapur Kumpanyası,Osmanlı Devleti,Vapur Şirketleri,Midilli Bankası,II. Abdülhamid

Courtgi Bahr-i Sefid Vapur Kumpanyası Osmanlı Devleti’nin son dönemindesivrilmiş bir yerli sermaye ürünü olarak 1883-1911 yılları arasında faaliyetgöstermiştir. Kurucusunun milliyeti, yabancı kaynaklarda Osmanlı Devleti’niniçinde geliştiği ekonomik ve siyasî ortamdan ziyade 19. yüzyılın sonlarınadoğru gelişen Yunan deniz taşımacılığı ve ticaret filosu tarihinin bir parçasıolarak değerlendirilmeye çalışılmasına sebebiyet vermiştir. Söz konusuyaklaşım, tarihi gerçeklik açısından gözden geçirilmelidir. Bu çalışmadaCourtgi Vapur Kumpanyası Osmanlı Devleti’nin 19. yüzyılın sonunda deniztaşımacılığı konusundaki ihtiyaçları ve Osmanlı tebaası bir sermaye sahibininbu ihtiyaçları iyi görerek, değerlendirmesi düzleminde ele alınacaktır.

Courtgi Bahr-i Sefid Vapur Kumpanyası Osmanlı Devleti’nin son dönemindesivrilmiş bir yerli sermaye ürünü olarak 1883-1911 yılları arasında faaliyetgöstermiştir. Kurucusunun milliyeti, yabancı kaynaklarda Osmanlı Devleti’niniçinde geliştiği ekonomik ve siyasî ortamdan ziyade 19. yüzyılın sonlarınadoğru gelişen Yunan deniz taşımacılığı ve ticaret filosu tarihinin bir parçasıolarak değerlendirilmeye çalışılmasına sebebiyet vermiştir. Söz konusuyaklaşım, tarihi gerçeklik açısından gözden geçirilmelidir. Bu çalışmadaCourtgi Vapur Kumpanyası Osmanlı Devleti’nin 19. yüzyılın sonunda deniztaşımacılığı konusundaki ihtiyaçları ve Osmanlı tebaası bir sermaye sahibininbu ihtiyaçları iyi görerek, değerlendirmesi düzleminde ele alınacaktır.
Bozcaada Kimisis Teodoku Rum Ortodoks Kilisesi
Bozcaada Kimisis Teodoku Rum Ortodoks Kilisesi
Yazar: Ekiz Barış, Kübra
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Bozcaada,Kimisis Teodoku Rum Ortodoks Kilisesi,Meryem Ana Kilisesi

Bozcaada’nın yüzyıllardırsüregelen tarihi geçmişi, ada genelinde birçok tarihi yapının ortaya çıkmasınaneden olmuştur. Adanın kendine özgü değerlerini anlamak, bir bakıma onun tarihiyapılarının özeliklerini anlamaktan geçmektedir. Bu çalışmanın amacı, Bozcaadatarihi yapılarından birisi olan Bozcaada Kimisis Teodoku Rum Ortodoks Kilisesi’ninözeliklerini tarihsel süreç içerisinde ve mimarlık bağlamında araştırmak, eldeedilen bulguları aynı dönemde yapılmış diğer kiliselerin özelikleriylekarşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu bağlamda, kilise yapısı mekânsal,mimari, liturjik öğeleri ve ek yapıları incelenmiş ve İstanbul’da ve EgeBölgesinde bulunan, dönemin Rum Ortodoks Kiliseleriyle karşılaştırılmıştır.

Bozcaada’nın yüzyıllardırsüregelen tarihi geçmişi, ada genelinde birçok tarihi yapının ortaya çıkmasınaneden olmuştur. Adanın kendine özgü değerlerini anlamak, bir bakıma onun tarihiyapılarının özeliklerini anlamaktan geçmektedir. Bu çalışmanın amacı, Bozcaadatarihi yapılarından birisi olan Bozcaada Kimisis Teodoku Rum Ortodoks Kilisesi’ninözeliklerini tarihsel süreç içerisinde ve mimarlık bağlamında araştırmak, eldeedilen bulguları aynı dönemde yapılmış diğer kiliselerin özelikleriylekarşılaştırmalı olarak değerlendirmektir. Bu bağlamda, kilise yapısı mekânsal,mimari, liturjik öğeleri ve ek yapıları incelenmiş ve İstanbul’da ve EgeBölgesinde bulunan, dönemin Rum Ortodoks Kiliseleriyle karşılaştırılmıştır.
Arşiv ve Hatırat Kayıtlarına Göre Muallim Necati Bey’in Savaş Fotoğrafçısı Olarak Görevlendirilmesi ve Diğer Fotoğrafçılık Faaliyetleri
Arşiv ve Hatırat Kayıtlarına Göre Muallim Necati Bey’in Savaş Fotoğrafçısı Olarak Görevlendirilmesi ve Diğer Fotoğrafçılık Faaliyetleri
Yazar: Marttin, Volkan
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Çanakkale Cephesi,Fotoğraf,Harp Fotoğrafçısı,Necati Bey

Bu çalışmanın ana gündemini OsmanlıDevleti’nin Maarif-i Umumiye Nezareti’nde “fotoğraf muallimi” olan NecatiBey’in, Çanakkale Kara Muharebelerini fotoğraf/sinema şeklinde filme alma;muharebe alanlarının ve vazife başındaki askerlerin fotoğraflarını çekmeamacıyla “savaş fotoğrafçısı” olarak cepheye gönderilmesi oluşturmaktadır. Öncelikle, fotoğrafın tarihçesiekseninde ele alınan konuda, fotoğrafın Osmanlı Devleti’ndeki “hüsn-i kabûl”ünedeğinilmiştir. Daha sonra, Çanakkale Muharebelerinin nesiller için bir terbiyekaynağı olduğu hemen anlaşılmış; Çanakkale Zaferi’nin bir “mefkûre bayramı”olarak idrak edilmesi düşüncesi öne çıkmıştır. Çanakkale’deki kahramanların ve cephemanzaralarının kaydedilerek gelecek nesillere ulaştırılması gibi ulvî bir vazifeüstlenen Necati Bey’in faaliyetleri Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde mahfuzbelgeler esas alınarak işlenmiştir. Fotoğrafçılık ve sinemaya ilişkin yapılançalışmalar ile savaşın tanıklarının hatıraları arşiv belgeleriylekarşılaştırılarak kullanılmıştır. Necati Bey’in Çanakkale’den sonrakifotoğrafçılık faaliyetleri Osmanlı arşiv belgeleri ışığında işlenmiştir.

Bu çalışmanın ana gündemini OsmanlıDevleti’nin Maarif-i Umumiye Nezareti’nde “fotoğraf muallimi” olan NecatiBey’in, Çanakkale Kara Muharebelerini fotoğraf/sinema şeklinde filme alma;muharebe alanlarının ve vazife başındaki askerlerin fotoğraflarını çekmeamacıyla “savaş fotoğrafçısı” olarak cepheye gönderilmesi oluşturmaktadır. Öncelikle, fotoğrafın tarihçesiekseninde ele alınan konuda, fotoğrafın Osmanlı Devleti’ndeki “hüsn-i kabûl”ünedeğinilmiştir. Daha sonra, Çanakkale Muharebelerinin nesiller için bir terbiyekaynağı olduğu hemen anlaşılmış; Çanakkale Zaferi’nin bir “mefkûre bayramı”olarak idrak edilmesi düşüncesi öne çıkmıştır. Çanakkale’deki kahramanların ve cephemanzaralarının kaydedilerek gelecek nesillere ulaştırılması gibi ulvî bir vazifeüstlenen Necati Bey’in faaliyetleri Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde mahfuzbelgeler esas alınarak işlenmiştir. Fotoğrafçılık ve sinemaya ilişkin yapılançalışmalar ile savaşın tanıklarının hatıraları arşiv belgeleriylekarşılaştırılarak kullanılmıştır. Necati Bey’in Çanakkale’den sonrakifotoğrafçılık faaliyetleri Osmanlı arşiv belgeleri ışığında işlenmiştir.
Lapseki Kazası’nın Sosyal ve Ekonomik Yapısı Üzerine Bazı Tespitler ve Değerlendirmeler (1845)
Lapseki Kazası’nın Sosyal ve Ekonomik Yapısı Üzerine Bazı Tespitler ve Değerlendirmeler (1845)
Yazar: Oğuz, Müge Kübra; Korkmaz, Şerif
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Lapseki,Temettuat,Çardak,Bergos

            Bu çalışma, Biga Sancağına bağlı, Lapseki kazasına ait 1845 tarihli temettuatdefteri esas alınarak hazırlanmıştır. Temettuat sayımları adil ve güvenilir birvergi düzeni kurmak için yapılmıştır. Kazada Lapseki, Çardak, Bergos olmaküzere üç şehir yerleşiminde 15 mahalle ve 44 köy bulunmaktadır. Mahallelerde 754,köylerde ise 833 hane reisi ikamet etmektedir. Makalede, hanelerin sahip olduğuemlak, arazi ve hayvanlarla, hane reislerinin gelir düzeyi ve vergi yükleri elealınmıştır. Lapseki kazasındaki hane reislerinin büyük çoğunluğu tarımla ilgilimesleklerle uğraşmaktadır.

            Bu çalışma, Biga Sancağına bağlı, Lapseki kazasına ait 1845 tarihli temettuatdefteri esas alınarak hazırlanmıştır. Temettuat sayımları adil ve güvenilir birvergi düzeni kurmak için yapılmıştır. Kazada Lapseki, Çardak, Bergos olmaküzere üç şehir yerleşiminde 15 mahalle ve 44 köy bulunmaktadır. Mahallelerde 754,köylerde ise 833 hane reisi ikamet etmektedir. Makalede, hanelerin sahip olduğuemlak, arazi ve hayvanlarla, hane reislerinin gelir düzeyi ve vergi yükleri elealınmıştır. Lapseki kazasındaki hane reislerinin büyük çoğunluğu tarımla ilgilimesleklerle uğraşmaktadır.
Şairle Sultan Arasında ‘İltifat’: Fuzulî’nin Kanunî Medhiyeleri
Şairle Sultan Arasında ‘İltifat’: Fuzulî’nin Kanunî Medhiyeleri
Yazar: Şahin, Ebubekir S.
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Fuzulî,kaside,iltifât sanatı,Kanunî Sultan Süleyman,himaye

Aslında bir hitabet sanatı olan ‘iltifat’, topluluk karşısındaokunmak üzere düzenlenen kasidenin vazgeçilmez bir unsurudur. Muhatabı karşısındaşairin konumunu görmemizi sağlayan bu sanata, diğer bütün edebî ürünlerde derastlanır. Makale, klasik şiirde iltifatın izini süren uzun soluklu birçalışmanın devamı niteliğindedir.        Fuzulî’ninkasidelerindeki bir anlatım özelliğini ele alan bu yazı, övgü şiirlerininönemli bir unsuru olan iltifat sanatını merkeze alarak, şairin KanunîSultan Süleyman ile olan ilişkisine ışık tutuyor. Fuzulî’nin Türkçe Divan’ıve Leylâ vü Mecnûn mesnevîsinde, Kanunî’ye övgü olarak yazılmış toplambeş kaside bulunuyor. Diğer bütün övgü şiirlerinde “iltifat” sanatına yer verenşairin, bu beş şiirin dördünde söz konusu sanatı kullanmadığı görülüyor.Makalede bu sıra dışı uygulamanın ne anlama geldiği üzerinde duruluyor.

Aslında bir hitabet sanatı olan ‘iltifat’, topluluk karşısındaokunmak üzere düzenlenen kasidenin vazgeçilmez bir unsurudur. Muhatabı karşısındaşairin konumunu görmemizi sağlayan bu sanata, diğer bütün edebî ürünlerde derastlanır. Makale, klasik şiirde iltifatın izini süren uzun soluklu birçalışmanın devamı niteliğindedir.        Fuzulî’ninkasidelerindeki bir anlatım özelliğini ele alan bu yazı, övgü şiirlerininönemli bir unsuru olan iltifat sanatını merkeze alarak, şairin KanunîSultan Süleyman ile olan ilişkisine ışık tutuyor. Fuzulî’nin Türkçe Divan’ıve Leylâ vü Mecnûn mesnevîsinde, Kanunî’ye övgü olarak yazılmış toplambeş kaside bulunuyor. Diğer bütün övgü şiirlerinde “iltifat” sanatına yer verenşairin, bu beş şiirin dördünde söz konusu sanatı kullanmadığı görülüyor.Makalede bu sıra dışı uygulamanın ne anlama geldiği üzerinde duruluyor.
Çanakkale Seramikleri; 17. Yüzyıl Sonundan 21. Yüzyıla
Çanakkale Seramikleri; 17. Yüzyıl Sonundan 21. Yüzyıla
Yazar: Tekkök Karaöz, Billur
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 25, 2018
Anahtar kelimeler: Çanakkale,seramik,gezgin,gelenek

Çanakkale seramikleri ile ilgili çalışmalar, yayınlar ve ilk üretimiyle ilgili görüşlerin derlemesi olan bu yayın; seramiklerin Çanakkale’de 17. Yüzyıl’da üretildiğine ilişkin belgeler, yabancı gezginler ve bölgeye gelen görevlilerin belgelerinin incelenmesi ve Çanakkale 18 Mart Üniversitesi tarafından sürdürülen disiplinlerarası araştırmaları, arkeolojik kazılarla gün ışığına çıkan seramiklerin belgelenmesiyle üretimin ilk Akköy, Ezine’de başladığının bilgisini de içerir. Günümüzde süren üretim ve usta geleneği aktarımından da bahsedilmiştir.

Çanakkale seramikleri ile ilgili çalışmalar, yayınlar ve ilk üretimiyle ilgili görüşlerin derlemesi olan bu yayın; seramiklerin Çanakkale’de 17. Yüzyıl’da üretildiğine ilişkin belgeler, yabancı gezginler ve bölgeye gelen görevlilerin belgelerinin incelenmesi ve Çanakkale 18 Mart Üniversitesi tarafından sürdürülen disiplinlerarası araştırmaları, arkeolojik kazılarla gün ışığına çıkan seramiklerin belgelenmesiyle üretimin ilk Akköy, Ezine’de başladığının bilgisini de içerir. Günümüzde süren üretim ve usta geleneği aktarımından da bahsedilmiştir.
Refik Halit Karay’ın Eserlerinde I. Dünya Savaşı, Anadolu’da Sosyal Hayat Ve Göç
Refik Halit Karay’ın Eserlerinde I. Dünya Savaşı, Anadolu’da Sosyal Hayat Ve Göç
Yazar: Ünal, Yenal
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 16 No. 25, 2018
Anahtar kelimeler: Refik Halit Karay,Sosyal Hayat,Göç,Anadolu

Bir kültür adamı ve politik figür olarak ön plana çıkan Refik Halit Karay, 20. yüzyılda Türkiye’de yetişmiş en önemli entelektüellerden biridir. Edebiyatçılığının yanında aynı zamanda tarihle ve sosyolojiyle yakından ilgilenmiştir. Refik Halit, hatıra, makale ve edebi eserlerinde 1908-1965 yılları arasında Türk toplumunun yaşadığı gelişim ve değişimleri ustalıkla yorumlayan aydınlardan biridir. Yazarın eserlerinde ağırlıklı olarak durduğu konulardan birisi de I. Dünya Savaşı’dır. I. Dünya Savaşı’nın Türk toplumu üzerindeki tesirlerini üstün bir gözlem tekniği ve pürüzsüz bir Türkçeyle okuyucusuna aktaran yazarın verdiği kimi bilgileri başka kaynaklardan bulabilmek mümkün değildir. Yazar, savaş yıllarında Anadolu’da sürgün hayatı yaşaması hasebiyle Türk toplumunun siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel anlamda çektiği sıkıntıları yakından gözlemlemiştir. Savaş başladığı sırada Sinop’ta bulunan yazar sonraki süreçte Çorum, Ankara, Bilecik başta olmak üzere birçok şehir ve kasabayı görme şansı bulmuştur ki bu sayede toplumun yaşadığı faciayı İstanbul’dan değil Anadolu’dan görüp analiz etmiştir. Bu çalışmada, Karay’ın eserlerinde verdiği bilgilerden yola çıkarak I. Dünya Savaşı yıllarında Türk toplumunun sosyal, ekonomik ve kültürel yapısı ile Anadolu’daki göç hareketleri hakkında bazı değerlendirmelerde bulunulacaktır.

Bir kültür adamı ve politik figür olarak ön plana çıkan Refik Halit Karay, 20. yüzyılda Türkiye’de yetişmiş en önemli entelektüellerden biridir. Edebiyatçılığının yanında aynı zamanda tarihle ve sosyolojiyle yakından ilgilenmiştir. Refik Halit, hatıra, makale ve edebi eserlerinde 1908-1965 yılları arasında Türk toplumunun yaşadığı gelişim ve değişimleri ustalıkla yorumlayan aydınlardan biridir. Yazarın eserlerinde ağırlıklı olarak durduğu konulardan birisi de I. Dünya Savaşı’dır. I. Dünya Savaşı’nın Türk toplumu üzerindeki tesirlerini üstün bir gözlem tekniği ve pürüzsüz bir Türkçeyle okuyucusuna aktaran yazarın verdiği kimi bilgileri başka kaynaklardan bulabilmek mümkün değildir. Yazar, savaş yıllarında Anadolu’da sürgün hayatı yaşaması hasebiyle Türk toplumunun siyasal, sosyal, ekonomik ve kültürel anlamda çektiği sıkıntıları yakından gözlemlemiştir. Savaş başladığı sırada Sinop’ta bulunan yazar sonraki süreçte Çorum, Ankara, Bilecik başta olmak üzere birçok şehir ve kasabayı görme şansı bulmuştur ki bu sayede toplumun yaşadığı faciayı İstanbul’dan değil Anadolu’dan görüp analiz etmiştir. Bu çalışmada, Karay’ın eserlerinde verdiği bilgilerden yola çıkarak I. Dünya Savaşı yıllarında Türk toplumunun sosyal, ekonomik ve kültürel yapısı ile Anadolu’daki göç hareketleri hakkında bazı değerlendirmelerde bulunulacaktır.