hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kur’ân Ayetleri Bağlamında “Cin” Algısı Hususunda Farklı Yaklaşımlar
Kur’ân Ayetleri Bağlamında “Cin” Algısı Hususunda Farklı Yaklaşımlar
Yazar: Aydın, Şükrü
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Kur’ân,,Ayet,,Tefsir,,Cin,,Ruhânî,,Arap Folkloru.

Kur’ân ayetleri bağlamında “cin” terimi incelendiğinde çok çeşitli anlamların ortaya çıktığı görülmektedir. Cin teriminin etimolojik anlamlarının yanında Kur’ân ayetlerinin inişi sırasında Arap gelenek ve göreneklerinde yaygın olan folklorik bir cin tasavvurunun varlığından da söz edilebilir. Hatta bu tasavvurun algı ötesi ruhânî boyutlu cin teriminin orijinal anlamını gölgede bıraktığı söylenebilir.Kur’ân’da cin teriminin algı ötesi ruhsal varlık anlamının yanında o ana kadar görünmeyen, bilinmeyen, tanınmayan varlıkların kast edildiği anlatımlar da mevcuttur. Bu anlatımların bir kısmında ise ilk hitap edilmiş olan toplumun bilincine nüfuz etmiş bulunan bazı efsanevi hususlara dikkat çekilir. Bundaki amaç ise efsane anlatmak olmayıp onunla manevi/ahlaki ve ruhi bir hakikatin tasviri hedeflenmektedir.Bu çalışmada “cin” terimi algı ötesi ruhânî varlık ve folklorik kullanımı boyutlarıyla incelenmiş olup Kur’ân ayetleri ekseninde farklı yorum ve yaklaşımlara dikkat çekilmiş ve bunların değerlendirilmesi yapılmıştır.

Kur’ân ayetleri bağlamında “cin” terimi incelendiğinde çok çeşitli anlamların ortaya çıktığı görülmektedir. Cin teriminin etimolojik anlamlarının yanında Kur’ân ayetlerinin inişi sırasında Arap gelenek ve göreneklerinde yaygın olan folklorik bir cin tasavvurunun varlığından da söz edilebilir. Hatta bu tasavvurun algı ötesi ruhânî boyutlu cin teriminin orijinal anlamını gölgede bıraktığı söylenebilir.Kur’ân’da cin teriminin algı ötesi ruhsal varlık anlamının yanında o ana kadar görünmeyen, bilinmeyen, tanınmayan varlıkların kast edildiği anlatımlar da mevcuttur. Bu anlatımların bir kısmında ise ilk hitap edilmiş olan toplumun bilincine nüfuz etmiş bulunan bazı efsanevi hususlara dikkat çekilir. Bundaki amaç ise efsane anlatmak olmayıp onunla manevi/ahlaki ve ruhi bir hakikatin tasviri hedeflenmektedir.Bu çalışmada “cin” terimi algı ötesi ruhânî varlık ve folklorik kullanımı boyutlarıyla incelenmiş olup Kur’ân ayetleri ekseninde farklı yorum ve yaklaşımlara dikkat çekilmiş ve bunların değerlendirilmesi yapılmıştır.
Mâide Sûresi Bağlamında Nâfiʻ, Ebû Amr ve Âsım Kıraatlerinin İncelenmesi
EXAMINATION OF SURAH AL-MAIDA IN THE CONTEXT OF NAFI, ABU AMR AND ASIM RECITATIONS
Yazar: Akkuş, Murat; Kılıç, Süleyman
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Qiraah,Qur'an,Nafi,Abu Amr,Asim,Surah al-Maida ; Kıraat,Kur'ân,Nâfî,Ebû Amr,Asım,Mâide Sûresi

Nâfi’den Kâlûn rivayeti Tunus ile Mısır’ın bazı yörelerinin yanı sıra Libya’da;  Verş rivayeti Tunus ile Mısır’ın bazı yöreleri, Cezayir’in tüm bölgeleri, Fas ve Sudan’da; Ebû Amr kıraati Sudan’da; Âsım’dan Hafs rivayeti ise tüm doğuda, Şam’da ve Irak’ta, Mısır’ın çoğu bölgesinde, Afganistan, Pakistan, Hindistan ve Türkiye’de okunmaktadır.Her ne kadar bu üç kıraatle birlikte bunlar gibi Kur’an’ın lafzî okunuşunun göstergesi olan diğer yedi kıraat (İbn-i Kesîr, İbn-i Âmir, Hamza, Kisâî, Ebû Caʻfer, Yaʻkûb ve Halef’in kıraatleri) Kur’an tilavetinde, eğitim ve öğretimde yerini bulmuş olsa da Nâfî, Ebû Amr ve Âsım kıraatlerinin çalışma konusu yapılmasının temel nedeni, günümüz Müslümanlarınca yaygın olarak namazlarda kıraat edilmesidir.Bu çalışmada günümüzde kıraatleri namazlarda okunmakla birlikte eğitim-öğretimi yapılan Nâfî, Ebû Amr ve Âsım’ın kıraatleri, Mâide sûresi çerçevesince ele alınmıştır. Çünkü Mâide sûresi, içinde abdest ayetini barındırmasının yanında çeşitli fıkhî ve ahlaki hükümleri içermektedir. Ayrıca bahsi geçen sûrede ilgili üç kıraat imamının hem fonetik hem de ferşî okuyuş farklılıklarını içeren ayetler vardır. Fakat çalışmada sadece ferşî kıraat farklılıklarına yer verilmiş ve ferşî kıraat farklılıklarının ayetlerin anlamına zenginlik kattığı hatta aynı ayette farklı iki hükmü oluşturabileceğine işaret edilmiştir.

The narration of Qalun from Nafi is in Libya, as well as Tunisia and some regions of Egypt; The Wersh’s narration in Tunisia and some regions of Egypt, all regions of Algeria, Morocco and Sudan; The recitation of Abu Amr in Sudan; The narration of Hafs from Asim in all the East, Iraq and Damascus, in most areas of Egypt, India, Pakistan, Turkey and Afghanistan are being read.Although these three recitations, like these, other seven recitations (Ibn Kathir, Ibn Amir, Hamza, Qisai, Abu Jafer, Yaqub ve Khalaf’s recitations) it has found its place in the Quran recitation, education and training, the main reason why the recitations of Nafi, Abu Amr and Asim are studied is that today’s Muslims are commonly recited in prayers.In this study, the recitations of Nafi, Abu Amr and Asim, whose recitations are read in prayers today, are discussed within the framework of the surah al-Maida. For, the surah al-Maida contains various fiqh and moral decrees as well as the verse of ablution. In addition, there are verses containing the differences in both phonetic and farsh readings of the three qiraat imams in the said surah. However, in the study, only the differences of farsh recitations were included and it was pointed out that the differences in the farsh recitations enrich the meaning of the verses and even create two different decrees in the same verse.
Kur’ân’a Göre Aileyi Ayakta Tutan Bazı Kavramlar ve Bu Bağlamda Hz. İbrâhîm’in Örnekliği
Kur’ân’a Göre Aileyi Ayakta Tutan Bazı Kavramlar ve Bu Bağlamda Hz. İbrâhîm’in Örnekliği
Yazar: Karataş, Şuayip
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Tefsir,Kur'ân,Aile,Ahlâk,Hz. İbrahim

Kur’ân-ı Kerîm’de “ehl” ve “âl” olmak üzere iki farklı kelimeyle ifade edilen aile kavramına pek çok âyette yer verilmiş; ailede eşlerin karşılıklı hak ve görevleri, evlenme, boşanma ve miras gibi bazı konular açıklanmış, ailenin eşler için bir sekine yeri oluşuna dikkat çekilmiştir. Hz. Âdem’le birlikte eşinden de bahsedilmiş olması, insanın yalnız bir varlık olmadığına; evlatlarından haber verilmiş olması ise ailenin insanlık tarihiyle yaşıt bir kurum olduğuna ve ailenin önemine işaret olarak değerlendirilebilir. Bu nedenle, Kur’ân’ın aile kurumuna bakışını Kur’ân’da bahsedilen bazı peygamber ailelerini ele almak suretiyle tespit etmek veya bu konuda bazı çıkarımlar yapmak mümkün gözükmektedir. Kur’ân’da peygamber ailelerinden farklı örnekler sunularak aile fertleri evrensel birer rol model olarak tanıtılmakta, peygamberlerin aileleriyle yaşadıkları bazı hadiseler anlatılmaktadır. Bu çalışmada öncelikle, “ehl” ve “âl” kelimeleri üzerinden “Kur’ân’da aile kavramı” ele alınmış; ardından Kur’ân’a göre aileyi ayakta tutan sevgi, sadakat ve güven kavramları irdelenmiş; daha sonra ise bu kavramlar bağlamında Kur’ân’da rol model olarak sunulan Hz. İbrahim’in örnekliği üzerinden bazı durum tespitleri yapılmıştır.

Kur’ân-ı Kerîm’de “ehl” ve “âl” olmak üzere iki farklı kelimeyle ifade edilen aile kavramına pek çok âyette yer verilmiş; ailede eşlerin karşılıklı hak ve görevleri, evlenme, boşanma ve miras gibi bazı konular açıklanmış, ailenin eşler için bir sekine yeri oluşuna dikkat çekilmiştir. Hz. Âdem’le birlikte eşinden de bahsedilmiş olması, insanın yalnız bir varlık olmadığına; evlatlarından haber verilmiş olması ise ailenin insanlık tarihiyle yaşıt bir kurum olduğuna ve ailenin önemine işaret olarak değerlendirilebilir. Bu nedenle, Kur’ân’ın aile kurumuna bakışını Kur’ân’da bahsedilen bazı peygamber ailelerini ele almak suretiyle tespit etmek veya bu konuda bazı çıkarımlar yapmak mümkün gözükmektedir. Kur’ân’da peygamber ailelerinden farklı örnekler sunularak aile fertleri evrensel birer rol model olarak tanıtılmakta, peygamberlerin aileleriyle yaşadıkları bazı hadiseler anlatılmaktadır. Bu çalışmada öncelikle, “ehl” ve “âl” kelimeleri üzerinden “Kur’ân’da aile kavramı” ele alınmış; ardından Kur’ân’a göre aileyi ayakta tutan sevgi, sadakat ve güven kavramları irdelenmiş; daha sonra ise bu kavramlar bağlamında Kur’ân’da rol model olarak sunulan Hz. İbrahim’in örnekliği üzerinden bazı durum tespitleri yapılmıştır.
Tefsirde Dilsel Eleştirinin Tekamülü: Müfessir Semîn el-Halebî’nin (ö. 756/1355) Mu‘tezile Tevillerine Yönelik Dilsel Eleştirileri
Tefsirde Dilsel Eleştirinin Tekamülü: Müfessir Semîn el-Halebî’nin (ö. 756/1355) Mu‘tezile Tevillerine Yönelik Dilsel Eleştirileri
Yazar: Dinç, Ömer
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Tefsir,Semîn el-Halebî,Mu‘tezile,Dilbilimsel Tefsir,Eleştiri

Tefsir faaliyetlerinde eleştiri kültürünün erken dönemden itibaren ortaya çıktığı söylenebilir. Sahabe dönemiyle birlikte bu süreç klasik döneme kadar devam etmiştir. Belirli bir dönemden sonra kelâmî tavrın yerleşmesiyle birlikte erken dönemden aktarılan tefsir birikiminin bir kısmına yönelik bazı tenkitler gündeme gelmiştir. Özellikle rivayet kanalıyla gelen ve sünnî kelam anlayışına aykırılık arz eden hususlar, aklî birtakım gerekçelerle reddedilmiştir. Bunun yanında Mu‘tezile mezhebinin ileri sürdüğü görüşler de ciddi bir tenkit sürecine tabi tutulmuştur. Bu eleştirel tavır yeri geldikçe doğrudan rivayete dayanarak yapıldığı gibi bazı zamanlarda dilsel açıklamalarla da gerçekleşmiştir. Bu meyanda tefsirde dilsel verileri esas alarak eleştirinin yönünü belirginleştirip keskin bir hale getiren şahıslarından birisi de Semîn el-Halebî’dir (ö. 756/1355). Kendi devrinin en önemli dilci ve müfessirlerinden birisi olan Halebî, dilbilimsel tefsir sahasında yazdığı eserlerle kendi adından söz ettirmiştir. ed-Durru’l-Masûn ve Umdetu’l-Huffâz isimli çalışmalarında Arap dili konusundaki yetkinliğini, özellikle aynı sahada güçlü olan Mu‘tezile mezhebine karşı göstermiştir. Halebî, Mu‘tezile’nin görüşlerini dilbilimsel birikimini kullanmak suretiyle nesnel bir zeminde eleştiriye tabi tutmuştur.

Tefsir faaliyetlerinde eleştiri kültürünün erken dönemden itibaren ortaya çıktığı söylenebilir. Sahabe dönemiyle birlikte bu süreç klasik döneme kadar devam etmiştir. Belirli bir dönemden sonra kelâmî tavrın yerleşmesiyle birlikte erken dönemden aktarılan tefsir birikiminin bir kısmına yönelik bazı tenkitler gündeme gelmiştir. Özellikle rivayet kanalıyla gelen ve sünnî kelam anlayışına aykırılık arz eden hususlar, aklî birtakım gerekçelerle reddedilmiştir. Bunun yanında Mu‘tezile mezhebinin ileri sürdüğü görüşler de ciddi bir tenkit sürecine tabi tutulmuştur. Bu eleştirel tavır yeri geldikçe doğrudan rivayete dayanarak yapıldığı gibi bazı zamanlarda dilsel açıklamalarla da gerçekleşmiştir. Bu meyanda tefsirde dilsel verileri esas alarak eleştirinin yönünü belirginleştirip keskin bir hale getiren şahıslarından birisi de Semîn el-Halebî’dir (ö. 756/1355). Kendi devrinin en önemli dilci ve müfessirlerinden birisi olan Halebî, dilbilimsel tefsir sahasında yazdığı eserlerle kendi adından söz ettirmiştir. ed-Durru’l-Masûn ve Umdetu’l-Huffâz isimli çalışmalarında Arap dili konusundaki yetkinliğini, özellikle aynı sahada güçlü olan Mu‘tezile mezhebine karşı göstermiştir. Halebî, Mu‘tezile’nin görüşlerini dilbilimsel birikimini kullanmak suretiyle nesnel bir zeminde eleştiriye tabi tutmuştur.
Dozy’nin Hz. Peygamber ve Hadislere Dair Bazı İddialarına İsmail Fenni Ertuğrul’un Cevapları
Dozy’nin Hz. Peygamber ve Hadislere Dair Bazı İddialarına İsmail Fenni Ertuğrul’un Cevapları
Yazar: Çimen, Fatih
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Osmanlı,Oryantalizm,Dozy,İsmail Fenni,Hadis

Öz"Essaisurl Histoiredel Islamisme" Hollandalı oryantalist Pieter Anne Dozy (1820-1883) tarafından yazılmıştır. Kitap, Kuran, vahiy, peygamberlik ve hadislerle ilgili bazı konular ile İslam tarihinde meydana gelen bazı olayları incelemektedir. Eser, Abdullah Cevdet tarafından Tarih-i İslamiyet adıyla Türkçeye çevrildikten sonra bazı entelektüellerin dikkatini çekmiş ve geç Osmanlı dönemi entelektüelleri tarafından pek çok reddiye yazılmıştır. Bunlardan hadislerle ilgili iddiaları içeren ilk çalışma "İzâle-i Şükûk" adı altında İsmail Fenni Ertuğrul tarafından yapılmıştır. Ertuğrul, çalışmasında Dozy'nin söz konusu eserlerindeki sünnet ve hadislerle ilgili iddialarına yanıt vermiştir. Bu çalışmada da, Dozy'nin iddiaları ve Ertuğrul'un cevapları incelenerek, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemindeki oryantalistlerin iddialarına ilişkin ilk çalışmaların mahiyeti hakkında tespitler elde edilmeye çalışılmıştır.

Öz"Essaisurl Histoiredel Islamisme" Hollandalı oryantalist Pieter Anne Dozy (1820-1883) tarafından yazılmıştır. Kitap, Kuran, vahiy, peygamberlik ve hadislerle ilgili bazı konular ile İslam tarihinde meydana gelen bazı olayları incelemektedir. Eser, Abdullah Cevdet tarafından Tarih-i İslamiyet adıyla Türkçeye çevrildikten sonra bazı entelektüellerin dikkatini çekmiş ve geç Osmanlı dönemi entelektüelleri tarafından pek çok reddiye yazılmıştır. Bunlardan hadislerle ilgili iddiaları içeren ilk çalışma "İzâle-i Şükûk" adı altında İsmail Fenni Ertuğrul tarafından yapılmıştır. Ertuğrul, çalışmasında Dozy'nin söz konusu eserlerindeki sünnet ve hadislerle ilgili iddialarına yanıt vermiştir. Bu çalışmada da, Dozy'nin iddiaları ve Ertuğrul'un cevapları incelenerek, Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemindeki oryantalistlerin iddialarına ilişkin ilk çalışmaların mahiyeti hakkında tespitler elde edilmeye çalışılmıştır.
İslâm Hukukunda “İğtiyâl/Suikast” Suçu ve Hukuki Neticeleri
İslâm Hukukunda “İğtiyâl/Suikast” Suçu ve Hukuki Neticeleri
Yazar: Kıylık, Mustafa Harun
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: İslam Hukuku,,İğtiyâl,Suikast,Suç,Ceza

İnsanlık tarihi kadar eski olan suikast suçu, klasik fıkıh kaynaklarında kasten işlenen cinayet türlerinden biri olarak zikredilmiştir. İlgili kaynaklarda suikast kavramına karşılık olacak şekilde nadiren “iğtiyâl” kavramına yer verilmiş olsa bile daha çok “ğîle” ve “katlu’l-ğîle” şeklinde ifadeler kullanılmıştır. Modern Arapça kaynaklarda ise “iğtiyâl” kavramının kullanımı tercih edilmiştir. İslâm hukukuna dair kaynaklarımızda suikast suçunun tarifi, mahiyeti ve dolayısıyla hukuki neticeleri tartışılmış, yapılan muhtelif tarifler, farklı hukuki neticelere zemin oluşturmuştur. Dolayısıyla hangi tür cezanın bu suça karşılık geleceği yönünde farklı görüşler serdedilmiştir. Bu çalışmada, söz konusu görüşlerin neler olduğu belirtilip mezkûr görüşler ışığında suikast suçu, İslâm hukuku açısından ele alındıktan sonra mahiyeti itibariyle bu suçun Allah hakkına mı yoksa kul hakkına mı taalluk ettiği izah edilecektir. Akabinde bazı değerlendirme ve önerilere yer verilecektir.

İnsanlık tarihi kadar eski olan suikast suçu, klasik fıkıh kaynaklarında kasten işlenen cinayet türlerinden biri olarak zikredilmiştir. İlgili kaynaklarda suikast kavramına karşılık olacak şekilde nadiren “iğtiyâl” kavramına yer verilmiş olsa bile daha çok “ğîle” ve “katlu’l-ğîle” şeklinde ifadeler kullanılmıştır. Modern Arapça kaynaklarda ise “iğtiyâl” kavramının kullanımı tercih edilmiştir. İslâm hukukuna dair kaynaklarımızda suikast suçunun tarifi, mahiyeti ve dolayısıyla hukuki neticeleri tartışılmış, yapılan muhtelif tarifler, farklı hukuki neticelere zemin oluşturmuştur. Dolayısıyla hangi tür cezanın bu suça karşılık geleceği yönünde farklı görüşler serdedilmiştir. Bu çalışmada, söz konusu görüşlerin neler olduğu belirtilip mezkûr görüşler ışığında suikast suçu, İslâm hukuku açısından ele alındıktan sonra mahiyeti itibariyle bu suçun Allah hakkına mı yoksa kul hakkına mı taalluk ettiği izah edilecektir. Akabinde bazı değerlendirme ve önerilere yer verilecektir.
Osmanlı Devleti’nde Vekâlet Akdinin Uygulanması (1008-1009/1599-1600 Tarihli B-18 Numaralı Bursa Şer‘iyye Sicili Örneği)
Implementation of Attorney Agreement in Ottoman Empire (Judicial Records of Bursa No: B-18, Dated 1008-1009/1599-1600)
Yazar: Habib, Habibullah
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Islamic Law,Ottoman,Attorneyship,Judicial Records ; Osmanlı,Vekâlet,Şer‘iyye Sicilleri,İslam Hukuku/Fıkıh

Toplumda hukukî işlemlerin genellikle ihtiyaç duyan gerçek kişiler tarafından yapılması esastır. Ancak bazı durumlarda hukukî işlemler, bizzat kişi tarafından gerçekleştirilemez. Bunun ehliyet gibi hukukî veya maddi sebepleri veyahut ticari işlemleri hızlı bir şekilde gerçekleştirme amacı bulunabilmektedir. Bu gibi durumlarda bir kimsenin adına ve hesabına bir başkası tarafından (kanunen veya irâde yoluyla) o kişinin ihtiyacı olan hukukî işlemin yapılmasını mümkün kılan vekâlet akdine ihtiyaç duyulmaktadır. Toplumsal hayatta hukukî bir uygulama olarak büyük önem taşıyan bu vekâlet akdinin Osmanlı döneminde yaygın bir şekilde halk arasında kullanıldığı görünmektedir. Bu uygulamalar, insanların sosyal yaşamda birçok konuda birbirlerinin yardım ve desteğine muhtaç oldukları gibi vekâlet alanında da birbirlerine ihtiyaç duyduklarını göstermektedir. Bu durum, Osmanlı döneminde toplumda var olan sevgi, saygı, yardımlaşma ve karşılıklı güvene de işaret etmektedir. Bu çalışmada, Osmanlı Devleti’nde Vekâlet Akdinin uygulanması bağlamında Bursa şer‘iyye sicillerinden B-18 numaralı sicilde vekâlet akdi ile ilgili yer alan kayıtlar muhteva açısından incelenmiş, kayıt numaraları gösterilerek vekâlet akdinin uygulamaları değerlendirilmiştir.

It is essential that legal transactions are generally carried out by real people who personally need them. However, in some cases, it cannot be possible for real people to take legal action personally. They can have legal -like licence- or financial reasons,  or aim to carry out the transaction quickly in business life. In such cases, attorney agreement which is a social institution allowing someone (by law or will) to take legal action on behalf on the real person is necessary. It can be seen that attorney agreements which have a great importance as a legal practice were widely used in Ottoman society. These practises show clearly that like in many other fields of life, people need each other’s help and support in the field of attorneyship as well. At the same time, this shows us Ottoman people’s mutual respect, love, cooperation culture and confidence. In this article, records related to attorney agreement in B-18 numbered record of Bursa judicial records, are examined in terms of content and indicating their record numbers, implementations of attorney agreements are analysed.
Modern Dönem Mısır Siyasi Şiiri ve Konuları
MODERN EGYPT POLITICAL POETRY AND ITS TOPICS
Yazar: Gündüz, Muhammed Recai
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: POETRY,ARABİC POETRY,POLITIC POETRY,EGYPTIAN POETRY ; Arap Şiiri,Politik Şiir,Mısır Şiiri,Şİir

Modern zamanların Arap edebî başlangıcı, Napolyon'un 1798 yılında Mısır’ı işgal etmesi ile başlar. Fransızların yaklaşık olarak üç yıl süren bu işgali hem sosyal hem siyasî hem de kültürel olarak Mısır'ı derinden etkilemiş bu süreçte Mısır, birçok büyük politik olay yaşamıştır. Bu olaylar; işgal, işgal girişimleri, devrimler ve yerel hükûmetlerin politikaları şeklinde sınıflandırılabilir. Buna bağlı olarak Mısır'ın modern dönem edip ve şairleri, yaşamış oldukları karmaşık ve hareketli siyaseti şiirlerine konu edinmekten kaçınmamışlardır. İslam dünyasında yaşanan her bir siyasî olay bir diğer Müslüman ülkeyi doğrudan veya dolaylı olarak bir şekilde etkisi altında bırakmıştır. Mısır’da yaşanan siyasî gelişmelerin hemen hepsi Türkiye’de ve diğer İslam ülkelerinde de benzer şekilde gerçekleşmiş ve gerçekleşmeye devam etmektedir. Dolayısıyla bu olayların nasıl geliştiğini, ülkenin nasıl bir tutum sergilediğini ve bu olaylara karşı ülkenin nasıl muhafaza edileceğini öğrenmek, bu olayları şiirlerine konu edinen şairleri tanımaktan ve şiirlerini incelemekten geçmektedir.

The beginning of Arab literary of modern times starts with the occupation of Egypt by French soldiers (1798-1801). The impression left by the French occupation, which lasted for about three years, on the social, political and cultural structure of Egypt is profound. In the period following this occupation, Egypt went through many major political events. These events can be classified as occupation, occupation attempts, revolutions, and the politics of local governments. Consequently, modern Egyptian man of letters and poets did not hesitate to make the complex and dynamic politics they lived through into their poems. No political events in the Islamic world take place independently from another Muslim country, and these events affect each other. Almost all of the political developments in Egypt realize in a similar manner in Turkey and other Islamic countries. Therefore, learning how these events developed, how they were defended and how to protect the country against these incidents requires getting to identify the poets who have taken this kind of poetry as the theme of their poems and examining their poems.
Antere b. Şeddad’ın Muallakası ve 3. - 6. Yüzyıllar Arasında Yer Aldığı Eserlerin Karşılaştırılması
Muallaqa  of Antar b. Shaddad and Comparison of the Collections That Contain it between 3. - 6. Centuries
Yazar: Ertaş, Muharrem
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Arabic Language ad Literature,Poetry,Jahiliyya,Antar,Ode,Muallaqa ; Arap Dili ve Edebiyatı,Şiir,Cahiliye,Antere,Kaside,Muallaka

Antere, muallaka sahibi bir cahiliye dönemi şairidir. Antere’nin gazel ve ḥamâsî beyitlerden meydana gelmiş olan muallakası kâmil bahrinde ve mim kâfiyesiyle inşad olunmuştur. Antere’nin muallakasında kaside formuna uygun olarak belirli konular işlenmektedir. Muallakası h. 3. Asırdan itibaren yazılarak kayıt altına alınmış, şiir otoritesi sayılan birçok edebiyatçının muallaka şerhlerinde kendisine yer bulmuştur. İlk baskılarının tarihi 1800’lü yıllara dayanmakta olup bu yıllarda Latince ve Fransızcaya da çevrilmiştir. Antere muallakası, günümüze kadar bazıları matbu bazıları ise yazma halde bulunan gerek divan metin ve şerhleri gerekse muallaka şerhleri zımnında yer almıştır. Osmanlı döneminde Türkçe çevirileri mevcut olup günümüz Türkçesine de birçok çevirisi nazım şeklinde yapılmıştır. Bu çalışmada 6. Yüzyıla kadar yazılmış muallaka şerhleri arasında karşılaştırmalar yapılmış, böylece yaklaşık üç yüz yıllık zaman diliminde Antere’nin muallakasına yer vermiş muteber kaynaklarda bir tarama yapılarak zaman içerisinde muallakanın rivayeti esnasında izlemiş olduğu seyir ilim ve edebiyat âleminin ilgisine sunulmuş ve mezkûr eserlerdeki farklılıklar dipnotlarda belirtilmiştir.

Antere is a poet who owned muallaka in Jahiliyah period. Antar's muallaka, which consists of ghazel and heroic couplets, was written in a Kâmil centroid and with a Mim rhyme. Antar's muallaka covers certain issues in accordance with the ode form.   His Muallaka has been written and recorded since the 3rd century of Hijrah, and has found itself a place in the annotations of many writers who are considered as poetry authority. The first editions date back to the 1800's and were translated into Latin and French during these year Antar’s muallaka has been included in both the divan texts and annotations as well as the annotations of Muallakas which some of them are printed and some are manuscript Turkish translations were available in Ottoman period, and many translations were made into modern Turkish in the form of poem. In this study comparisons to be made with other annotations which written until the 6th century of Hijrah. Thus, a scan is done in the reputable sources that have included Anther's muallaka in the mentioned time period and the adventure that the muallaka has gone through in time to be presented to the interest of science and literature world and the differences in the aforementioned works to be indicated in the footnote.