hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sınıf Öğretmenliği Bölümü Öğretim Elemanlarının Çocuklara Yönelik Çevrimiçi Risklere İlişkin Algılarının İncelenmesi
Investigating Primary School Education Department Faculties’ Perceived Online Risks For Children
Yazar: Dönmez, Onur; Odabaşı, H. Ferhan
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Children,faculty,perceived risk,primary school education ; Çocuk,öğretim elemanları,risk algısı,sınıf öğretmenliği

Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenliği bölümlerinde görev yapmakta olan öğretim elemanlarının, çocukların karşılaştığı çevrimiçi risklere yönelik algılarının, cinsiyet, güvenli İnternet kullanımı konusunda eğitim alma ve çevrimiçi risk deneyimi değişkenleri açısından incelenmesidir. Çalışmanın katılımcıları Türkiye’deki 19 devlet üniversitesinin sınıf öğretmenliği bölümlerinde görev yapmakta olan 116 öğretim elemanıdır. Çalışma verileri Çocukların Karşılaştığı Çevrimiçi Risklere Yönelik Algı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Uygulamada ölçeğin yüksek güvenirlik sergilediği gözlenmiştir. Çalışma sonuçları öğretim elemanlarının risk algılarının yüksek olduğunu ve risk başlıklarına göre farklılaştığını göstermektedir. Öğretim elemanlarının risk algıları, cinsiyet, risk deneyimi ve güvenli İnternet kullanımı konusunda bir eğitim alma durumuna göre fark göstermemektedir. Bulgular, risk algısı alanyazını çerçevesinde tartışılmış ve gelecek araştırmalara yönelik öneriler sunulmuştur.

The aim of the current study was to investigate faculties’ perceived online risks pertaining to children with regard to gender, risk experience and having trained on safe İnternet use variables. Participants of the study were 116 faculties working at primary school education departments of 19 Turkish state universities. Data were collected through Perceived Online Risks Scale for Children. The scale proved reliable within faculty context. Results suggest that faculties represent high perceived risks and their perceptions differ in terms of risk themes. However, faculties’ risk perceptions did not differ in terms of gender, education and risk experience variables. Findings were discussed along perceived risk literature. Suggestions for further research were presented.
Zorbalığa Uğrayan Ergenlerin Yardım Alma Davranışı ve Yardım Kaynakları
Zorbalığa Uğrayan Ergenlerin Yardım Alma Davranışı ve Yardım Kaynakları
Yazar: Topcu, Çiğdem; Erdur-baker, Özgür
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 17 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; siber zorbalık mağduriyeti,geleneksel zorbalık mağduriyeti,yardım alma,ergenler,lojistik regrasyon

Bu çalışmanın amacı siber alanda ya da fiziksel ortamda zorbalığa maruz kalan ergenlerin yardım alma davranışlarını incelemektir. Araştırmaya yaşları 14 ve 18 arasında değişen ( yaş = 16.17; SS = 1.04) 703 (%51.4) kız ve 666 (%48.6) erkek lise öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara verilen zorbalık tanımlarının ardından siber alanda ya da fiziksel ortamda zorbalığa uğrayıp uğramadıklarını, uğradılarsa yardım alıp almadıklarını ve yardım aldılarsa yardım kaynaklarını belirtmeleri istenmiştir. Bulgulara göre katılımcıların %24.5’inin siber, %23.4’ünün ise geleneksel zorbalık mağduru olduğu, siber zorbalık mağduru olanların %45.1’inin, geleneksel zorbalık mağdurlarının ise %59.1’inin zorbalık olayı sonrasında yardım aldığı ve her iki grubun da yardım aldığı ilk kaynağın ebeveynleri olduğu görülmüştür. Yardım alıp almamakla ilgili değişkenleri belirleyebilmek için yapılan lojistik regresyon analizlerine göre ise cinsiyet sadece siber zorbalık mağduriyeti sonrası yardım alma davranışıyla ilişkili bulunmuş ve kızların erkeklere göre yardım alma olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca hem siber hem de geleneksel zorbalık mağduriyeti sonrasında ergenlerin yaşları büyüdükçe yardım alma olasılıklarının arttığı bulunmuştur. Bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.

Bu çalışmanın amacı siber alanda ya da fiziksel ortamda zorbalığa maruz kalan ergenlerin yardım alma davranışlarını incelemektir. Araştırmaya yaşları 14 ve 18 arasında değişen ( yaş = 16.17; SS = 1.04) 703 (%51.4) kız ve 666 (%48.6) erkek lise öğrencisi katılmıştır. Katılımcılara verilen zorbalık tanımlarının ardından siber alanda ya da fiziksel ortamda zorbalığa uğrayıp uğramadıklarını, uğradılarsa yardım alıp almadıklarını ve yardım aldılarsa yardım kaynaklarını belirtmeleri istenmiştir. Bulgulara göre katılımcıların %24.5’inin siber, %23.4’ünün ise geleneksel zorbalık mağduru olduğu, siber zorbalık mağduru olanların %45.1’inin, geleneksel zorbalık mağdurlarının ise %59.1’inin zorbalık olayı sonrasında yardım aldığı ve her iki grubun da yardım aldığı ilk kaynağın ebeveynleri olduğu görülmüştür. Yardım alıp almamakla ilgili değişkenleri belirleyebilmek için yapılan lojistik regresyon analizlerine göre ise cinsiyet sadece siber zorbalık mağduriyeti sonrası yardım alma davranışıyla ilişkili bulunmuş ve kızların erkeklere göre yardım alma olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca hem siber hem de geleneksel zorbalık mağduriyeti sonrasında ergenlerin yaşları büyüdükçe yardım alma olasılıklarının arttığı bulunmuştur. Bulgular ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.
SANAT İLE BİLİMİN KESİŞME NOKTOLARI VE YOL AYRIMLARI
SANAT İLE BİLİMİN KESİŞME NOKTOLARI VE YOL AYRIMLARI
Yazar: Ayaydin, Abdullah
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 17 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; sanat,bilim,sanat eğitimi

İnsanoğlunun tarih boyunca tüm ilgi alanları ve ortaya koyduğu tüm araştırmalar göz önüne alındığında, en genel boyutuyla iki temel kavram ortaya çıkar; bilim ve sanat. Hem sanat hem bilim bazı durumlarda diğerine göre daha öncelikli hale gelebilir. Tarih boyunca birçok durumda sanat kavramı insanoğlu için daha öncelikli hale gelmiştir ve günümüzde de gelmektedir. Bilim ile sanatın ortak değerlerine sahip en önemli kişilerden biri Leonardo da Vinci’dir. Leonardo sanatçı olduğu kadar bilim adamı, bilim adamı olduğu kadar da sanatçıdır. Bilim denilince ilk bakışta sanatı çağrıştırmayan bir kavram akla gelebilir. Sanat ile bilimin birbirine göre farklı noktaları da vardır. Başka bir deyişle birçok konuda birlikte yola çıkmış olsalar da bazı durumlarda yolları ayrılır ve birbiriyle uyuşmaz, örtüşemez hale gelebilirler. Sanat eğitimi sadece sanatçı yetiştirmez. Başka bir deyişle ilk ve ortaöğretimde yer alan sanat eğitiminin aslında birincil amacı da sanatçı yetiştirmek değildir. Sanat eğitimi, hem sanatı hem de bilimi içeren bir alan olarak algılanmalı ve öğrencilere de böyle gösterilmeli. Sanat eğitiminin aynı zamanda bir bilimsel disiplin içerdiğini, hem bilim insanı hem de sanatçı kişilikli bireyler yetiştirebileceğini, her iki disiplinin birlikte öğrenilmesinin günümüzde her zamankinden fazla ihtiyaç olduğunu anlatmak herkesten önce sanat eğitimcilerinin görevidir.

İnsanoğlunun tarih boyunca tüm ilgi alanları ve ortaya koyduğu tüm araştırmalar göz önüne alındığında, en genel boyutuyla iki temel kavram ortaya çıkar; bilim ve sanat. Hem sanat hem bilim bazı durumlarda diğerine göre daha öncelikli hale gelebilir. Tarih boyunca birçok durumda sanat kavramı insanoğlu için daha öncelikli hale gelmiştir ve günümüzde de gelmektedir. Bilim ile sanatın ortak değerlerine sahip en önemli kişilerden biri Leonardo da Vinci’dir. Leonardo sanatçı olduğu kadar bilim adamı, bilim adamı olduğu kadar da sanatçıdır. Bilim denilince ilk bakışta sanatı çağrıştırmayan bir kavram akla gelebilir. Sanat ile bilimin birbirine göre farklı noktaları da vardır. Başka bir deyişle birçok konuda birlikte yola çıkmış olsalar da bazı durumlarda yolları ayrılır ve birbiriyle uyuşmaz, örtüşemez hale gelebilirler. Sanat eğitimi sadece sanatçı yetiştirmez. Başka bir deyişle ilk ve ortaöğretimde yer alan sanat eğitiminin aslında birincil amacı da sanatçı yetiştirmek değildir. Sanat eğitimi, hem sanatı hem de bilimi içeren bir alan olarak algılanmalı ve öğrencilere de böyle gösterilmeli. Sanat eğitiminin aynı zamanda bir bilimsel disiplin içerdiğini, hem bilim insanı hem de sanatçı kişilikli bireyler yetiştirebileceğini, her iki disiplinin birlikte öğrenilmesinin günümüzde her zamankinden fazla ihtiyaç olduğunu anlatmak herkesten önce sanat eğitimcilerinin görevidir.
Çevrimiçi Öğrenme Ortamlarında Kullanım Sürekliliğini Yordayabilecek Yapılara İlişkin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Çevrimiçi Öğrenme Ortamlarında Kullanım Sürekliliğini Yordayabilecek Yapılara İlişkin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Yazar: Dağhan, Gökhan; Akkoyunlu, Buket
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 17 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Çevrimiçi öğrenme,kullanım sürekliliği,ölçek geliştirme

Bu araştırmanın amacı çevrimiçi öğrenme ortamlarında kullanım sürekliliğini yordayabilecek yapılara ilişkin bir ölçme aracı geliştirerek geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaktır. Bu bağlamda alanyazında yer alan ilgili kuramlar ve modeller doğrultusunda çalışma kapsamına alınacak 10 farklı yapıya karar verilmiştir. Söz konusu yapıları ölçebilecek maddeler uluslararası alanyazının desteğiyle belirlenmiş ve Türkçeye çevirileri gerçekleştirilmiştir. Dilsel eşdeğerliği ve kültürel adaptasyonu sağlanan ölçek, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesinde çevrimiçi dersler alan 246 öğrenciye uygulanmış ve araştırma verileri doğrulayıcı faktör analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları ölçeğin 10 faktörlü yapısının doğrulandığını ve ölçek yapılarının geçerli ve güvenilir ölçümler yapabileceğini göstermiştir.

Bu araştırmanın amacı çevrimiçi öğrenme ortamlarında kullanım sürekliliğini yordayabilecek yapılara ilişkin bir ölçme aracı geliştirerek geçerlik ve güvenirlik çalışmalarını yapmaktır. Bu bağlamda alanyazında yer alan ilgili kuramlar ve modeller doğrultusunda çalışma kapsamına alınacak 10 farklı yapıya karar verilmiştir. Söz konusu yapıları ölçebilecek maddeler uluslararası alanyazının desteğiyle belirlenmiş ve Türkçeye çevirileri gerçekleştirilmiştir. Dilsel eşdeğerliği ve kültürel adaptasyonu sağlanan ölçek, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesinde çevrimiçi dersler alan 246 öğrenciye uygulanmış ve araştırma verileri doğrulayıcı faktör analizi ile çözümlenmiştir. Araştırma bulguları ölçeğin 10 faktörlü yapısının doğrulandığını ve ölçek yapılarının geçerli ve güvenilir ölçümler yapabileceğini göstermiştir.
Öğrenme Stiline Dayalı Eğitimin Akademik Başarıya Etkisi
The Effect of Education Based on Learning Style on Academic Achievement
Yazar: Dikmen, Melih; Tuncer, Murat
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Learning styles,Academic achievement,Teacher education ; Öğrenme stilleri,Akademik başarı,Öğretmen eğitimi

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının baskın öğrenme stillerine göre yapılandırılmış öğretimin, akademik başarıları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada öntest-sontest deney-kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Başarı Testi ile Riechmann ve Grasha tarafından geliştirilen ve Kılıç (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Grasha ve Riechmann Öğrenme Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya Fırat Üniversitesi Fen Bilgisi ve Türkçe Öğretmenliği lisans programındaki 109 öğretmen adayı (94 kadın ve 15 erkek) katılmıştır. Araştırmada, deney ve kontrol grupları yansız atama sonucunda oluşturulmuştur. Öğrenme stillerine dayalı öğretimin yapıldığı deney grubu öğretmen adaylarının akademik başarılarının, kontrol grubu öğretmen adaylarına göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrenme stiline dayalı öğretimin, akademik başarı üzerinde orta düzeyde etki gücüne sahip olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda öğretmen eğitimindeki niteliği artırmak amacıyla öğretmen adaylarının baskın öğrenme stillerinin dikkate alınması önemli bir değişken olarak görülebilir. Yükseköğretim kurumlarında öğretmen adaylarının öğrenme stillerine uygun öğretim programları hazırlanması ve uygulanması önerilmektedir.

teachers’ dominant learning styles on their academic achievement. Pre-test and post-test experimental-control group quasi-experimental design was used in this research. The data of this research was gathered through the academic achievement test developed by the researchers, and the Grasha & Riechmann Learning Styles Scale developed by Riechmann & Grasha and adapted to Turkish by Kılıç (2011). The participants in this research were 109 pre-service teachers (94 females and 15 males) enrolled in the departments of Science Teaching and Turkish Language Teaching at Fırat University. Experimental and control groups were formed as a result of unbiased appointment. It was determined that the academic achievement of the experimental-group for which the teaching was designed based on their dominant learning styles was higher than the control group. It is seen that teaching based on learning style has a medium level of effect on academic achievement. Accordingly, considering the dominant learning styles of pre-service teachers can be seen as an important variable in order to increase the quality in teacher education. In higher education institutions, it is recommended to prepare and implement curriculum suitable for pre-service teachers’ learning styles.
Matematik Eğitiminde Öz Yeterlilik Araştırmalarının İncelenmesi
Examining the Research on Self-Efficacy in Mathematics Education
Yazar: Gerez Cantimer, Gülşah; Şengül, Sare
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 21 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Mathematics education,Self-efficacy,Systematic review ; Matematik Eğitimi,Öz yeterlilik,Sistematik derleme

Bu çalışmada, matematik eğitiminde öz yeterlilik üzerine yapılan araştırmaların sistematik derleme yoluyla incelenmesi amaçlanmıştır. Böylece ilgili araştırmaların amaçlarından sonuçlarına kadar genel bir çerçevesi çıkarılarak eğilimleri betimlenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmaya 2008-2019 yılları arasında yayımlanmış 40 makale, 6 bildiri, 14 yüksek lisans tezi ve 6 doktora tezi olmak üzere 66 araştırma dahil edilmiştir. Çalışmada Google Akademik Arama Motoru, Tübitak Ulakbim, Ulusal Tez Merkezi, Ebscohost, ScienceDirect ve Springer veri tabanları kullanılmıştır. Araştırmalar içerik analizi ile çözümlenerek öz yeterlilik çalışma alanı, amaç, yöntem, örneklem, veri toplama araçları ve sonuçlar kapsamında incelenmiştir. Elde edilen veri tablolar üzerinde frekansları verilerek sunulmuştur. Çalışmanın sonucunda; araştırmalarda matematik öz yeterliliği ve matematik okuryazarlığı öz yeterliliği üzerinde durulduğu, çoğunlukla ortaokul öğrencisi ve öğretmen adaylarıyla çalışıldığı, nicel araştırma yöntemlerine yoğunlaşıldığı, ölçek ve anket formlarının kullanıldığı belirlenmiştir. Bu kapsamda farklı matematik öğrenme alanlarında öz yeterliliğin öğrenme ve öğretme boyutlarının ayrı ayrı ele alındığı, nitel yöntemlerle desteklenen ve daha küçük yaş gruplarının da dahil edilerek öz yeterlilik gelişiminin incelendiği deneysel araştırmaların yapılması önerilmektedir.

This study aimed to examine the research regarding self-efficacy in mathematics education through systematic review. Thus, a general framework of related research was drawn from purposes to results; trends were described and evaluated. In this study, a total of 66 documents which consisted of 40 articles, 6 proceedings, 14 master’s thesis and 6 doctoral dissertations published between 2008-2019 were analyzed. Databases of Google Academics Search Engine, Tübitak Ulakbim, National Thesis Center, Ebscohost, ScienceDirect, and Springer were selected to collect data. Each research was examined within the scope of self-efficacy subject field, purpose, method, sample, data collection tools and results by content analysis. Data were presented on tables with frequencies. The findings of research have indicated that it was focused on mathematics self-efficacy and mathematical literacy self-efficacy in study; that most of the research were conducted with secondary school students and pre-service teachers; that it was concentrated on quantitative research methods; that scales and questionnaires were used. In this context, researchers recommend to be conducted experimental studies discussing learning and teaching dimensions of self-efficacy in different fields of mathematics separately. The new studies may support by qualitative methods, and may analyze development of self-efficacy by including younger age groups.
Çalışan Kadınlarda Evlilik Doyumunun Yordayıcısı Olarak Kişiler Arası Yeterlilik ve İş-Aile Çatışmasını Yönetme Öz Yetkinliği
Interpersonal Competence and Work-Family Conflicts Self-Efficacy as Predictors of Marriage Satisfaction among Working Women
Yazar: Habibova, Gülnar; Topkaya, Nursel
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 21 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Evlilik doyumu,Kişiler arası yeterlilik,İş-aile çatışmasını yönetme öz yetkinliği ; Marital satisfaction,Interpersonal competence,Self-efficacy of managing work-family conflict

Bu araştırmanın amacı, evli ve çalışan kadınlarda evlilik doyumunun yordayıcısı olarak kişilerarası yeterlilik ve iş-aile çatışmasını yönetme öz-yetkinliği düzeylerini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara, Malatya, Samsun ve Kastamonu illerinde farklı kurum ve kuruluşlarda çalışan 515 kadın oluşturmuştur. Katılımcılara Kişilerarası Yeterlilik Ölçeği, İş-Aile Çatışmasını Yönetme Öz-yeterliği Ölçeği, Evlilik Doyum Ölçeği ve Demografik Bilgi Formu uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS 23 istatistik programında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda evlilik doyumu puanlarının öğrenim düzeyi ve aylık gelir ile düşük düzeyde pozitif yönde ilişkili olduğu; evlilik süresi, evlilik biçimi ve çocuk sayısı değişkenleriyle evlilik doyumu puanlarının düşük düzeyde negatif yönde ilişkili olduğu; kişilerin evlilik sayısı, eşleri ile aralarındaki yaş farkı ve evlenme yaşları ile evlilik doyumu ise ilişkili değildir. Ayrıca, kişilerarası yeterlik ve iş-aile çatışmasını yönetme öz-yetkinliğinin evlilik doyumunu yordadığı bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar ilgili literatüre kapsamında tartışılmıştır.

The purpose of this study was to investigate interpersonal competence and work-family conflicts self-efficacy as predictors of marriage satisfaction among working women. Participants consisted of 515 married women who residing in Ankara, Malatya, Samsun and Kastamonu and working in various institutions and organizations. Researchers administered the Interpersonal Competency Scale (ICS), the Work-Family Conflict Self-Efficacy Scale (WFCSES), Marriage Satisfaction Scale (MSS), and the Demographic Information Form developed by the researchers. As a result of the study, researchers found that marriage satisfaction scores were positively correlated with education level and monthly income; marital satisfaction scores were negatively correlated with duration of marriage, type of marriage, and number of children. It was found that there was no relationship between marriage number, age difference between their spouses, marriage age and marriage satisfaction. Moreover, the results demonstrated that interpersonal competence and self-efficacy in managing work-family conflict predicted an additional 7 % of variance in marital satisfaction. The findings were discussed in relation with the existing literature.
Akademik Yaşam Doyumu Ölçeği’nin Türkçe Versiyonu
Turkish Version of the Academic Life Satisfaction Scale
Yazar: Odacı, Hatice; Kaya, Feridun; Kınık, Özge
Dergi: Ege Eğitim Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Other Fields of Education ; Alan Eğitimleri ; Akademik yaşam doyumu,Yaşam doyumu,Ölçek uyarlama ; Academic life satisfaction,Life satisfaction,Scale adaptation

Bu çalışmanın amacı, Akademik Yaşam Doyumu Ölçeği’nin Türkçe formunun psikometrik özelliklerini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini 133’ü (% 56.6) kadın, 102’si (% 43.4) erkek, toplam 235 üniversite öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Akademik Yaşam Doyum Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği, Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği ve İki Boyutlu Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi ve bağımsız örneklemler için t testi analizleriyle değerlendirilmiştir. Faktör analizi sonuçları ölçeğin iki faktörlü bir yapıya sahip olduğunu doğrulamıştır. Akademik Yaşam Doyumu Ölçeği’nin ölçüt bağıntılı geçerliğinin tespiti kapsamında üniversite öğrencilerinin akademik yaşam doyumları ile yaşam doyumları, pozitif duygu durumları, benlik saygısı ve genel not ortalamaları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunurken negatif duygu durumları ile negatif yönde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında Akademik Yaşam Doyumu Ölçeği’nin Türkiye’deki üniversite öğrencilerinin akademik yaşam doyumlarını ölçmede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

The aim of this study was to examine the psychometric properties of the Turkish version of the Academic Life Satisfaction Scale. The sample in the research comprised a total of 235 university students, including 133 females (56.6 %) and 102 males (43.4 %). Instruments used in the research included the Demographic Information Form, Academic Life Satisfaction Scale, Life Satisfaction Scale, Positive and Negative Affect Scale, and Two-Dimensional Self-Esteem Scale. Confirmatory factor analysis, correlation analysis, and the independent samples t test analysis were used in the analysis of the data. Factor analysis results confirmed the scale had a two-factor structure. Within the scope of criterion-related validity for the Academic Life Satisfaction Scale, positive significant correlations were detected between academic life satisfaction and life satisfaction, positive affect, self-esteem and academic achievement, while a negative significant correlation was identified between academic life satisfaction and negative affect among university students. In light of the obtained findings, the Academic Life Satisfaction Scale is a valid and reliable instrument to measure academic life satisfaction among Turkish university students.