hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kavunda Macrophomina phaseolina ( Tassi ) Goidanich'nın Patojenisitesi Üzerinde Araştırmalar
Kavunda Macrophomina phaseolina ( Tassi ) Goidanich'nın Patojenisitesi Üzerinde Araştırmalar
Yazar: Erzurum, Kudret
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Kavun,Macrophomina phaseolina,patojenisite

Ankara. Çankırı, Kırıkkale ve Yozgat illerinde solgunluk ve kuruma belirtisi gösteren kavun bitkilerinden elde edilen 51 Macrophomina phaseolina izolatının 26' sının patojenisitesi test edilmiştir Patojenisite denemelerinde etmenin mısır unlu kum kültürleri hazırlanarak toprağa % 5 oranında karıştırılmış ve gelişen bitkilerde ekimden 45 gün sonra hastalık değerlendirmeleri yapılmıştır. M. phaseolina' nın farklı izolatlarının, kavunda % 3.5 ila % 82 arasında değişen oranlarda hastalık oluşturduğu saptanmıştır. Teste tabi tutulan bütün izolatiar, kavun idelerinin gövdesinde çizgiler halinde kuru, kahverenginde lekeler oluşturmuştur. Virülensi yüksek olan izolatlarda, daha sonra bu lekeler boyunca gövde çatlamaları oluşmuş ve sonuçta bitkide solgunluk ve bunu izleyen ölümler meydana gelmiştir.

Ankara. Çankırı, Kırıkkale ve Yozgat illerinde solgunluk ve kuruma belirtisi gösteren kavun bitkilerinden elde edilen 51 Macrophomina phaseolina izolatının 26' sının patojenisitesi test edilmiştir Patojenisite denemelerinde etmenin mısır unlu kum kültürleri hazırlanarak toprağa % 5 oranında karıştırılmış ve gelişen bitkilerde ekimden 45 gün sonra hastalık değerlendirmeleri yapılmıştır. M. phaseolina' nın farklı izolatlarının, kavunda % 3.5 ila % 82 arasında değişen oranlarda hastalık oluşturduğu saptanmıştır. Teste tabi tutulan bütün izolatiar, kavun idelerinin gövdesinde çizgiler halinde kuru, kahverenginde lekeler oluşturmuştur. Virülensi yüksek olan izolatlarda, daha sonra bu lekeler boyunca gövde çatlamaları oluşmuş ve sonuçta bitkide solgunluk ve bunu izleyen ölümler meydana gelmiştir.
Anadolu Merinosu Koyunlarmın Bazı Yapağı Özellikleri Üzerine Bir Araştırma
Anadolu Merinosu Koyunlarmın Bazı Yapağı Özellikleri Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Dellal, Gürsel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Koyun,Anadolu Merinosu,yapağı özellikleri

Bu araştırmada, Anadolu Merinosu koyunlarına ait yapağılarda kirli yapağı verimi, randıman, lüle uzunluğu, tek lif doğal uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu, teklif gerçek uzunluk sonrası ilk doğal uzunluk, kıvnm sayısı, 2.54 em deki kıvrım sayısı, kıvrım derinliği, kıvrım genişliği, mukavemet, mukavemete bağlı yüzde uzama, elyaf çapı, elyaf tip ve oranları, sortiman ve uniformite gibi bazı fiziksel özellikler incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre 2 yaşlı Anadolu Merinosu koyunlarına art yapağıların önemli bir kısmının kumaş sanayiinde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.

Bu araştırmada, Anadolu Merinosu koyunlarına ait yapağılarda kirli yapağı verimi, randıman, lüle uzunluğu, tek lif doğal uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu, teklif gerçek uzunluk sonrası ilk doğal uzunluk, kıvnm sayısı, 2.54 em deki kıvrım sayısı, kıvrım derinliği, kıvrım genişliği, mukavemet, mukavemete bağlı yüzde uzama, elyaf çapı, elyaf tip ve oranları, sortiman ve uniformite gibi bazı fiziksel özellikler incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre 2 yaşlı Anadolu Merinosu koyunlarına art yapağıların önemli bir kısmının kumaş sanayiinde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.
Türkiye İçin Yeni Bir Entomopatojen Nematod Türü; Heterorhabditis marelatus Liu and Berry, 1996 (Rhabditida: Heterorhabditidae)
Türkiye İçin Yeni Bir Entomopatojen Nematod Türü; Heterorhabditis marelatus Liu and Berry, 1996 (Rhabditida: Heterorhabditidae)
Yazar: Kepenekcı, İlker
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Entomopatojenik nematod,Heterorhabditts mareiatus,toprak,Ankara

Entomopatojen nematodlar olarak Steinemema, Neosteinemema (Rhabditida: Stelnernematidae) ve Heterorhabditis (Rhabditida Heterorhabditidae ) cinslerine ait türler, böceklerle biyolojik mücadelede, diğer nematod gruplarına göre çok daha önemli bir yere sahiptir. Steinemema feltiae (Filipjev 1934) Woust, Mracek, Gerdin and Bedding, 1982 ülkemizde ilk kaydedilen entomopatojen nematod türüdür. Bu tür, Özer et al (1995) tarafından Rize' de tespit edilmiştir Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Kampüs alanından alınan toprak örnekleri içerisinden Heterorhabditis marelatus Liu and Berry 1996 (Rhabditida Heterorhabditidae) bulunmuştur Söz konusu türün erkek birey ve enfektif larvalarına ait morfolojik ve morfometrik özellikleri belirlenerek orijinal tanımı ile karşılaştırılmış, hayat çemberi kontrollü koşullarda takip edilmiş ve literatür kayıtlarına göre yayılış alanı ve konukçuları hakkında bilgi verilmiştir Çalışmada saptanan H marelatus Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir.

Entomopatojen nematodlar olarak Steinemema, Neosteinemema (Rhabditida: Stelnernematidae) ve Heterorhabditis (Rhabditida Heterorhabditidae ) cinslerine ait türler, böceklerle biyolojik mücadelede, diğer nematod gruplarına göre çok daha önemli bir yere sahiptir. Steinemema feltiae (Filipjev 1934) Woust, Mracek, Gerdin and Bedding, 1982 ülkemizde ilk kaydedilen entomopatojen nematod türüdür. Bu tür, Özer et al (1995) tarafından Rize' de tespit edilmiştir Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Kampüs alanından alınan toprak örnekleri içerisinden Heterorhabditis marelatus Liu and Berry 1996 (Rhabditida Heterorhabditidae) bulunmuştur Söz konusu türün erkek birey ve enfektif larvalarına ait morfolojik ve morfometrik özellikleri belirlenerek orijinal tanımı ile karşılaştırılmış, hayat çemberi kontrollü koşullarda takip edilmiş ve literatür kayıtlarına göre yayılış alanı ve konukçuları hakkında bilgi verilmiştir Çalışmada saptanan H marelatus Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir.
Azot ve Fosforun Arpa Tanesinin Bazı Makro ve Mikro Besin Maddesi İçerikleri Üzerine Etkisi
Azot ve Fosforun Arpa Tanesinin Bazı Makro ve Mikro Besin Maddesi İçerikleri Üzerine Etkisi
Yazar: Sönmez, Fahri
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Arpa,tane,gübreleme,makro ve mikro elementler

Entomopatojen nematodlar olarak Steinemema, Neosteinemema (Rhabditida: Stelnernematidae) ve Heterorhabditis (Rhabditida Heterorhabditidae ) cinslerine ait türler, böceklerle biyolojik mücadelede, diğer nematod gruplarına göre çok daha önemli bir yere sahiptir. Steinemema feltiae (Filipjev 1934) Woust, Mracek, Gerdin and Bedding, 1982 ülkemizde ilk kaydedilen entomopatojen nematod türüdür. Bu tür, Özer et al (1995) tarafından Rize' de tespit edilmiştir Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Kampüs alanından alınan toprak örnekleri içerisinden Heterorhabditis marelatus Liu and Berry 1996 (Rhabditida Heterorhabditidae) bulunmuştur Söz konusu türün erkek birey ve enfektif larvalarına ait morfolojik ve morfometrik özellikleri belirlenerek orijinal tanımı ile karşılaştırılmış, hayat çemberi kontrollü koşullarda takip edilmiş ve literatür kayıtlarına göre yayılış alanı ve konukçuları hakkında bilgi verilmiştir Çalışmada saptanan H marelatus Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir.

Entomopatojen nematodlar olarak Steinemema, Neosteinemema (Rhabditida: Stelnernematidae) ve Heterorhabditis (Rhabditida Heterorhabditidae ) cinslerine ait türler, böceklerle biyolojik mücadelede, diğer nematod gruplarına göre çok daha önemli bir yere sahiptir. Steinemema feltiae (Filipjev 1934) Woust, Mracek, Gerdin and Bedding, 1982 ülkemizde ilk kaydedilen entomopatojen nematod türüdür. Bu tür, Özer et al (1995) tarafından Rize' de tespit edilmiştir Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Kampüs alanından alınan toprak örnekleri içerisinden Heterorhabditis marelatus Liu and Berry 1996 (Rhabditida Heterorhabditidae) bulunmuştur Söz konusu türün erkek birey ve enfektif larvalarına ait morfolojik ve morfometrik özellikleri belirlenerek orijinal tanımı ile karşılaştırılmış, hayat çemberi kontrollü koşullarda takip edilmiş ve literatür kayıtlarına göre yayılış alanı ve konukçuları hakkında bilgi verilmiştir Çalışmada saptanan H marelatus Türkiye nematod faunası için yeni kayıt niteliğindedir.
Grup içi Korelasyon Katsayısının Önemlilik Testi İçin Tablo Değerleri
Grup içi Korelasyon Katsayısının Önemlilik Testi İçin Tablo Değerleri
Yazar: Baspınar, Ensar
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Grup içi korelasyon,tekrarlanma derecesi,hipotez kontrolü,örnekleme da ğı l ı mı

Bu çalışmada, grup içi korelasyon katsayısının önemlilik testinde kullanılabilecek tablo değerlerini elde etmek amaçlanmıştır Bunun için, simülasyon tekniğinden yararlanılarak, 100 000 simülasyon denemesi sonunda, çeşitli grup arası korelasyon yapısındaki populasyonlardan rasgele alınan değişik grup sayısı ve örnek genişliğindeki örneklerde hesaplanan grup içi korelasyon katsayılarının dağılımları elde edilmiş ve bu dağılımlardaki en büyük %5'lnin başladığı değer tespit edilmiştir Tespit edilen bu değer, a=0.05 olasılıkla grup içi korelasyon katsayılarının önemliliğinde kritik değer olarak kabul edilmiştir.

Bu çalışmada, grup içi korelasyon katsayısının önemlilik testinde kullanılabilecek tablo değerlerini elde etmek amaçlanmıştır Bunun için, simülasyon tekniğinden yararlanılarak, 100 000 simülasyon denemesi sonunda, çeşitli grup arası korelasyon yapısındaki populasyonlardan rasgele alınan değişik grup sayısı ve örnek genişliğindeki örneklerde hesaplanan grup içi korelasyon katsayılarının dağılımları elde edilmiş ve bu dağılımlardaki en büyük %5'lnin başladığı değer tespit edilmiştir Tespit edilen bu değer, a=0.05 olasılıkla grup içi korelasyon katsayılarının önemliliğinde kritik değer olarak kabul edilmiştir.
İki Yönlü Tablolarda Uyum Analizi Tekniğinin Kullanımı
İki Yönlü Tablolarda Uyum Analizi Tekniğinin Kullanımı
Yazar: Başpınar, Ensar
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Uyum analizi,kategorik veri,iki yönlü tablo,x2-testi,G-istatisti ğ i

Bu çalışmada, iki yönlü tabloların analizinde yaygın olarak kullanılan y’-testl, G-lstatlstlği ve oranlara ait Z-Testıne bir alternatif olarak Uyum Analizi (Correspondence Analysis) tekniği ele alınmıştır Bu tekniğin uygulama aşamaları adım adım açıklanmış, diğer yöntemlere göre avantaj ve dezavantajları belirtilmiştir. Analiz tekniğinin adımlarına ait bir örnek, iki yönlü tablo üzerinde gösterilmiştir. Uyum analizi tekniği ile elde edilebilecek bilgi kalite ve miktarının diğer yöntemlerden daha yüksek olduğu sonucuna vanlmıştır

Bu çalışmada, iki yönlü tabloların analizinde yaygın olarak kullanılan y’-testl, G-lstatlstlği ve oranlara ait Z-Testıne bir alternatif olarak Uyum Analizi (Correspondence Analysis) tekniği ele alınmıştır Bu tekniğin uygulama aşamaları adım adım açıklanmış, diğer yöntemlere göre avantaj ve dezavantajları belirtilmiştir. Analiz tekniğinin adımlarına ait bir örnek, iki yönlü tablo üzerinde gösterilmiştir. Uyum analizi tekniği ile elde edilebilecek bilgi kalite ve miktarının diğer yöntemlerden daha yüksek olduğu sonucuna vanlmıştır
Broiler Damızlık Yumurtalarında Kısa Süreli Depolama ve Sürü Yaşının Kuluçka Özelliklerine Etkileri
Broiler Damızlık Yumurtalarında Kısa Süreli Depolama ve Sürü Yaşının Kuluçka Özelliklerine Etkileri
Yazar: Erol, Okan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Yumurta depolama süresi,broiler damızlık,çıkış gücü

Bu araştırma farklı yaşlardaki broiler damızlık sürülerden elde edilen yumurtalarda kısa süreli depolamanın kuluçka özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, aynı genotipin 6 farklı yaştaki sürüleri kendi içinde genç (29-36 hafta), orta (46-49 hafta) ve yaşlı (52-66 hafta) olmak üzere 3 yaş grubuna ayrılmıştır Depolama süresi olarak İse 3, 2, 1 ve 0 gün(depolanmayan) olmak üzere 4 grup oluşturulmuş ve denemede toplam 42900 kuluçkalık yumurta kullanılmıştır. Sürü yaş grubu ve depolama süresi arasında erken ve son dönem embriyo ölümleri, ıskarta civciv oranı ve çıkış gücü bakımından Interaksiyon önemli bulunmuştur(P<0.01). Genç sürü yaş grubunda, depolama süreleri arasında çıkış gücü bakımından önemli bir fark tespit edilmezken, yaşlı sürü grubunda depolama süresinin artması ile birlikte çıkış gücü düşmüştür(P<0.01) Sonuç olarak yaşlı sürü yumurtalarını en kısa sürede makineye yüklemenin uygun olacağı, genç sürülerden elde edilen yumurtaları İse 2-3 gün bekletmenin olumsuz bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir.

Bu araştırma farklı yaşlardaki broiler damızlık sürülerden elde edilen yumurtalarda kısa süreli depolamanın kuluçka özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, aynı genotipin 6 farklı yaştaki sürüleri kendi içinde genç (29-36 hafta), orta (46-49 hafta) ve yaşlı (52-66 hafta) olmak üzere 3 yaş grubuna ayrılmıştır Depolama süresi olarak İse 3, 2, 1 ve 0 gün(depolanmayan) olmak üzere 4 grup oluşturulmuş ve denemede toplam 42900 kuluçkalık yumurta kullanılmıştır. Sürü yaş grubu ve depolama süresi arasında erken ve son dönem embriyo ölümleri, ıskarta civciv oranı ve çıkış gücü bakımından Interaksiyon önemli bulunmuştur(P<0.01). Genç sürü yaş grubunda, depolama süreleri arasında çıkış gücü bakımından önemli bir fark tespit edilmezken, yaşlı sürü grubunda depolama süresinin artması ile birlikte çıkış gücü düşmüştür(P<0.01) Sonuç olarak yaşlı sürü yumurtalarını en kısa sürede makineye yüklemenin uygun olacağı, genç sürülerden elde edilen yumurtaları İse 2-3 gün bekletmenin olumsuz bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir.
Diskriminant Analizi Tekniği ile El Dokusu Halı Tiplerinin Teknolojik Özelliklerine Göre Gruplandırılması
Diskriminant Analizi Tekniği ile El Dokusu Halı Tiplerinin Teknolojik Özelliklerine Göre Gruplandırılması
Yazar: Ölmez, Filiz Nurhan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 02, 2000
Anahtar kelimeler: Niğde,el dokusu halı,el sanatları,diskriminant analizi

Bu çalışmada Niğde ilinde dokunan 6 tip el dokusu halıda renk , motif ve desen dışındaki bazı teknik özelliklerine göre Ayırma (Discrimlnant) analizi kullanılarak çeşitli özgün tiplere aynlabilme durumlarını belirlemek ve ayırma analizinin , el dokusu halı örneği ile folklorik araştırmalarda yöresel eserlerin sınıflandırılmasında kullanılabilirliğini incelemek amaçlanmıştır. Niğde yöresinde dokunan halı tiplerine uygulanan diskimlnant analizi tekniği ile hemen hemen tüm halı tiplerinde doğru sınıflandırma olasılığının ortalama olarak %100 olduğu bulunmuştu

Bu çalışmada Niğde ilinde dokunan 6 tip el dokusu halıda renk , motif ve desen dışındaki bazı teknik özelliklerine göre Ayırma (Discrimlnant) analizi kullanılarak çeşitli özgün tiplere aynlabilme durumlarını belirlemek ve ayırma analizinin , el dokusu halı örneği ile folklorik araştırmalarda yöresel eserlerin sınıflandırılmasında kullanılabilirliğini incelemek amaçlanmıştır. Niğde yöresinde dokunan halı tiplerine uygulanan diskimlnant analizi tekniği ile hemen hemen tüm halı tiplerinde doğru sınıflandırma olasılığının ortalama olarak %100 olduğu bulunmuştu
Siyah Alaca Sığırların Laktasyon Eğrisi Özellikleri
Siyah Alaca Sığırların Laktasyon Eğrisi Özellikleri
Yazar: Yılmaz, İsa
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 04, 2000
Anahtar kelimeler: Niğde,el dokusu halı,el sanatları

Bu çalışmada Niğde ilinde dokunan 6 tip el dokusu halıda renk , motif ve desen dışındaki bazı teknik özelliklerine göre Ayırma (Discrimlnant) analizi kullanılarak çeşitli özgün tiplere aynlabilme durumlarını belirlemek ve ayırma analizinin , el dokusu halı örneği ile folklorik araştırmalarda yöresel eserlerin sınıflandırılmasında kullanılabilirliğini incelemek amaçlanmıştır. Niğde yöresinde dokunan halı tiplerine uygulanan diskimlnant analizi tekniği ile hemen hemen tüm halı tiplerinde doğru sınıflandırma olasılığının ortalama olarak %100 olduğu bulunmuştur.

Bu çalışmada Niğde ilinde dokunan 6 tip el dokusu halıda renk , motif ve desen dışındaki bazı teknik özelliklerine göre Ayırma (Discrimlnant) analizi kullanılarak çeşitli özgün tiplere aynlabilme durumlarını belirlemek ve ayırma analizinin , el dokusu halı örneği ile folklorik araştırmalarda yöresel eserlerin sınıflandırılmasında kullanılabilirliğini incelemek amaçlanmıştır. Niğde yöresinde dokunan halı tiplerine uygulanan diskimlnant analizi tekniği ile hemen hemen tüm halı tiplerinde doğru sınıflandırma olasılığının ortalama olarak %100 olduğu bulunmuştur.
Van Koşullarında Sıra Aralığı ve Serpme Ekimin Mercimek (Lens culinaris Medic) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkisi
Van Koşullarında Sıra Aralığı ve Serpme Ekimin Mercimek (Lens culinaris Medic) Çeşitlerinde Verim ve Verim Öğelerine Etkisi
Yazar: Togay, Necat
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 04, 2000
Anahtar kelimeler: Mercimek (Lens culinaris Medic),serpme ekim,sıra aralığı,verim ve verim öğeleri

Araştırma, 1995-96 ve 1996-97 kış sezonunda üç çeşitte (Kışlık Kırmızı-51, Fıraf-87 ve Yerli Kırmızı), serpme ekim ve dört farklı sıra aralığında (15, 20, 25 ve 30 cm) Van ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Her iki yılda da en yüksek birim alan tane verimi (124.76 kg/da) Kışlık Kırmızı-51 çeşidinden ve 15 cm sıra aralığından elde edilmiştir. Birim alan tane verimi ile sıra aralıkları arasında ters bir İlişki bulunmuştur Sıra aralıkları arttıkça birim alan tane verimi düşmüş, protein oranı ve bin tane ağırlığı serpme ekim ve değişik sıra aralıklarından etkilenmemiştir Çalışmada en düşük ilk bakla yüksekliği (10.79 cm) değeri serpme ekimde saptanırken, en yüksek bitkide ilk bakla yüksekliği değeri 15 cm sıra aralığında bulunmuştur (13.31cm). Tüm çeşitlerde sıra arası mesafe azaldıkça İlk bakla yüksekliği artış göstermektedir Araştırmadan elde edilen sonuca göre Van koşularında, birim alandan yüksek birim alan tane verimi sağlayabilmek için, ele alınan üç mercimek çeşidinde de ekimde sıra aralığı mesafe 15-20 cm'yi geçmemelidir.

Araştırma, 1995-96 ve 1996-97 kış sezonunda üç çeşitte (Kışlık Kırmızı-51, Fıraf-87 ve Yerli Kırmızı), serpme ekim ve dört farklı sıra aralığında (15, 20, 25 ve 30 cm) Van ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Her iki yılda da en yüksek birim alan tane verimi (124.76 kg/da) Kışlık Kırmızı-51 çeşidinden ve 15 cm sıra aralığından elde edilmiştir. Birim alan tane verimi ile sıra aralıkları arasında ters bir İlişki bulunmuştur Sıra aralıkları arttıkça birim alan tane verimi düşmüş, protein oranı ve bin tane ağırlığı serpme ekim ve değişik sıra aralıklarından etkilenmemiştir Çalışmada en düşük ilk bakla yüksekliği (10.79 cm) değeri serpme ekimde saptanırken, en yüksek bitkide ilk bakla yüksekliği değeri 15 cm sıra aralığında bulunmuştur (13.31cm). Tüm çeşitlerde sıra arası mesafe azaldıkça İlk bakla yüksekliği artış göstermektedir Araştırmadan elde edilen sonuca göre Van koşularında, birim alandan yüksek birim alan tane verimi sağlayabilmek için, ele alınan üç mercimek çeşidinde de ekimde sıra aralığı mesafe 15-20 cm'yi geçmemelidir.
Farklı Sıcaklık Şoku Uygulamalarının Ginogenetik Gökkuşağı Alabalığının (Oncorhynchus mykiss, Walbaum) Erken Hayat Evrelerine Etkisi
Farklı Sıcaklık Şoku Uygulamalarının Ginogenetik Gökkuşağı Alabalığının (Oncorhynchus mykiss, Walbaum) Erken Hayat Evrelerine Etkisi
Yazar: Atay, Doğan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 06 No. 04, 2000
Anahtar kelimeler: Gökkuşağı alabalığı (O. mykiss),ginogenezis,sıcaklık şoku,inaktif sperma,kuluçka ; Gökkuşağı alabalığı (O. mykiss),ginogenezis,sıcaklık şoku,inaktif sperma,kuluçka

Bu araştırmada, ginogenetik gökkuşağı alabalığı (O. mykiss) bireyleri elde etmek amacıyla genetik olarak etkisiz hale getirilen inaktif spermalarla döllenen yumurtalara farklı sıcaklık şokları (26, 29 ve 31 ’C) döllenmeden 300, 320, 330 dakika sonra 5 dakika süreyle uygulanmıştır.Gözlü yumurta, keseli larva ve yem almaya başlamış yavru açısından en iyi değerler sırasıyla %62.83, %35.48 ve %29.73 olarak döllenmeden 300 dakika sonra 29 ’C , en düşük ise sırasıyla %1 44, %0.31 ve %0.0 olarak yine döllenmeden 300 dakika sonra 31 ’C sıcaklık uygulanan grupta bulunmuştur (P<0.05). Kontrol gruplarında ise aynı veriler sırasıyla %82.74-88.31, %73.32-75.71, %62.68-67 26 olarak bütün muamele gruplarından daha yüksek ve farklı olmuştur (P<0.05)

Bu araştırmada, ginogenetik gökkuşağı alabalığı (O. mykiss) bireyleri elde etmek amacıyla genetik olarak etkisiz hale getirilen inaktif spermalarla döllenen yumurtalara farklı sıcaklık şokları (26, 29 ve 31 ’C) döllenmeden 300, 320, 330 dakika sonra 5 dakika süreyle uygulanmıştır.Gözlü yumurta, keseli larva ve yem almaya başlamış yavru açısından en iyi değerler sırasıyla %62.83, %35.48 ve %29.73 olarak döllenmeden 300 dakika sonra 29 ’C , en düşük ise sırasıyla %1 44, %0.31 ve %0.0 olarak yine döllenmeden 300 dakika sonra 31 ’C sıcaklık uygulanan grupta bulunmuştur (P<0.05). Kontrol gruplarında ise aynı veriler sırasıyla %82.74-88.31, %73.32-75.71, %62.68-67 26 olarak bütün muamele gruplarından daha yüksek ve farklı olmuştur (P<0.05)
Yapı Yüzeylerinin Bitkilendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
Yapı Yüzeylerinin Bitkilendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Özdemır, Ayşe
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 07 No. 02, 2001
Anahtar kelimeler: Tırmanıcı ve sarılıcı bitkiler,bitki tutunma eleman,düşey yüzey kaplamaları

Kent yeşilini artt ı r ıcı bir etken olan yap ı yüzeylerinin bitkilendirilmesini h ızl ı gelişen t ırman ıcı ve sarı l ı c ıbitkiler sayesinde k ısa sürede yapmak mümkündür. Doğru bir bitkilendirme yap ı labilmesi için canl ı eleman olan t ırman ı c ıve sarı l ıcı bitkilerin dendrolojik özellikleri, cans ız eleman olan bitki tutunma elemanlar ı n ı n teknik sistemleri ile düşeyyüzey kaplamalar ı n ı n özellikleri ve bunlar ı n aras ı ndaki karşı l ı kl ı etkileşimleri incelenmi ştir.Sonuç olarak; yap ı yüzeylerinin bitkilendirilme biçiminin sa ğ ladığı çok yönlü işlevlerini tan ıtma, te şvik etme,düzenlemelerde hatalar ı n yapı lmaması ve uygulamalarda olu şabilecek sorunları en aza indirebilecek bilgiler verilmi ştir.

Kent yeşilini artt ı r ıcı bir etken olan yap ı yüzeylerinin bitkilendirilmesini h ızl ı gelişen t ırman ıcı ve sarı l ı c ıbitkiler sayesinde k ısa sürede yapmak mümkündür. Doğru bir bitkilendirme yap ı labilmesi için canl ı eleman olan t ırman ı c ıve sarı l ıcı bitkilerin dendrolojik özellikleri, cans ız eleman olan bitki tutunma elemanlar ı n ı n teknik sistemleri ile düşeyyüzey kaplamalar ı n ı n özellikleri ve bunlar ı n aras ı ndaki karşı l ı kl ı etkileşimleri incelenmi ştir.Sonuç olarak; yap ı yüzeylerinin bitkilendirilme biçiminin sa ğ ladığı çok yönlü işlevlerini tan ıtma, te şvik etme,düzenlemelerde hatalar ı n yapı lmaması ve uygulamalarda olu şabilecek sorunları en aza indirebilecek bilgiler verilmi ştir.