hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Japon Bıldırcını (Coturnix coturnix japonica) Plexus Lumbosacralis’i Üzerinde Makro-anatomik Araştırmalar
Japon Bıldırcını (Coturnix coturnix japonica) Plexus Lumbosacralis’i Üzerinde Makro-anatomik Araştırmalar
Yazar: Can, Mehmet; Özdemir, Derviş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Anatomi, Bıldırcın, Nervus ischiadicus, Plexus lumbosacralis, Truncus cranialis

Çalışma, Japon bıldırcınında plexus lumbosacralis’in oluşumu ve dallanmasının araştırılması amacıyla yapıldı. Araştırmada materyal olarak 40 adet Japon bıldırcını kullanıldı. Hayvanların anestezisi sağlandıktan sonra vücut boşluğu açığa çıkarıldı. Materyallerin kanları boşaltıldı ve formaldehit ile tespit edildi. Plexus lumbosacralis’i oluşturan sinirler diseke edildi ve fotoğrafları çekildi. Plexus lumbosacralis’in yedi adet synsacral spinal sinirin ramus ventralis’i tarafından oluşturulduğu belirlendi. Plexus lumbalis’ten, n. ilioinguinalis, n. cutaneus femoris, n. femoralis, n. coxalis cranialis, n. saphenus ve n. obturatorius’un çıktığı saptandı. Truncus cranialis’ten, n. coxalis caudalis, n. peroneus; truncus medianus’tan, n. tibialis ve truncus caudalis’ten ise n. cutaneus femoris caudalis ile rami musculares’in orijin aldığı tespit edildi. Plexus sacralis’in ilk kolu olan n. furcalis’in plexus lumbalis’in son kolu ile bağlantılı olduğu görüldü. Plexus lumbalis’in üç adet, plexus sacralis’in ise dört adet synsacral spinal sinirin ventral dalı tarafından meydana geldiği saptandı. Sonuç olarak, plexus lumbosacralis’i şekillendiren spinal sinirlerin ramus ventralis’lerinin sayısı, kalınlığı, seyirleri; plexus’un oluşumu ve dallara ayrılmasında türler arasında farklılıkların olduğu belirlendi.

Çalışma, Japon bıldırcınında plexus lumbosacralis’in oluşumu ve dallanmasının araştırılması amacıyla yapıldı. Araştırmada materyal olarak 40 adet Japon bıldırcını kullanıldı. Hayvanların anestezisi sağlandıktan sonra vücut boşluğu açığa çıkarıldı. Materyallerin kanları boşaltıldı ve formaldehit ile tespit edildi. Plexus lumbosacralis’i oluşturan sinirler diseke edildi ve fotoğrafları çekildi. Plexus lumbosacralis’in yedi adet synsacral spinal sinirin ramus ventralis’i tarafından oluşturulduğu belirlendi. Plexus lumbalis’ten, n. ilioinguinalis, n. cutaneus femoris, n. femoralis, n. coxalis cranialis, n. saphenus ve n. obturatorius’un çıktığı saptandı. Truncus cranialis’ten, n. coxalis caudalis, n. peroneus; truncus medianus’tan, n. tibialis ve truncus caudalis’ten ise n. cutaneus femoris caudalis ile rami musculares’in orijin aldığı tespit edildi. Plexus sacralis’in ilk kolu olan n. furcalis’in plexus lumbalis’in son kolu ile bağlantılı olduğu görüldü. Plexus lumbalis’in üç adet, plexus sacralis’in ise dört adet synsacral spinal sinirin ventral dalı tarafından meydana geldiği saptandı. Sonuç olarak, plexus lumbosacralis’i şekillendiren spinal sinirlerin ramus ventralis’lerinin sayısı, kalınlığı, seyirleri; plexus’un oluşumu ve dallara ayrılmasında türler arasında farklılıkların olduğu belirlendi.
Ankara Keçilerinde Propofol ve İzofluran Anestezisinin Oksidatif Stres Üzerine Etkileri
Ankara Keçilerinde Propofol ve İzofluran Anestezisinin Oksidatif Stres Üzerine Etkileri
Yazar: Pekcan, Zeynep; Çınar, Miyase; Gürkan, Mehmet; Kumandaş, Ali
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Ankara Keçisi, Antioksidan Enzim, İzofluran, Lipid Peroksidasyon, Propofol

Bu çalışma, Ankara keçilerinde propofol ve izofluran uygulamasının kan malondialdehit ve antioksidan düzeyleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Araştırma, vücut ağırlıkları 33.8-49 kg arasında değişen 7 adet klinik olarak sağlıklı, ergin, dişi Ankara keçisi üzerinde yürütüldü. Hayvanlara anestezi indüksiyonu için ortalama 6.56±1.42 mg/kg propofol bolus şeklinde intravenöz olarak uygulandıktan sonra 1 saat süre ile %1-3 konsantrasyonunda izofluran %100 oksijen ile birlikte verildi. Tüm hayvanlardan propofol uygulamasının öncesinde, indüksiyon sonrasında ve izofluran uygulamasından 15, 30, 60, 120 dakika ve 24 saat sonra kan örnekleri alındı. Alınan kan örneklerinin plazmalarında malondialdehit (MDA), vitamin A ve β-karoten düzeyleri ile eritrositlerde süperoksid dismutaz (SOD) ve katalaz (CAT) aktiviteleri belirlendi. Propofol ve izofluran anestezisi yapılan keçilerde anestezi süresince ve sonrasında plazma MDA, vitamin A düzeylerinde ve eritrosit SOD, CAT aktivitelerinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik tespit edilmedi. Beta karoten düzeylerinde ise propofol uygulamasından sonra istatistiksel olarak önemli bir artış olduğu belirlendi (P < 0.05). Sonuç olarak, Ankara keçilerinde propofol ve izofluran anestezilerinin kan MDA ve ölçülen antioksidan parametre düzeyleri üzerine olumsuz bir etkisinin olmadığı tespit edildi.

Bu çalışma, Ankara keçilerinde propofol ve izofluran uygulamasının kan malondialdehit ve antioksidan düzeyleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirildi. Araştırma, vücut ağırlıkları 33.8-49 kg arasında değişen 7 adet klinik olarak sağlıklı, ergin, dişi Ankara keçisi üzerinde yürütüldü. Hayvanlara anestezi indüksiyonu için ortalama 6.56±1.42 mg/kg propofol bolus şeklinde intravenöz olarak uygulandıktan sonra 1 saat süre ile %1-3 konsantrasyonunda izofluran %100 oksijen ile birlikte verildi. Tüm hayvanlardan propofol uygulamasının öncesinde, indüksiyon sonrasında ve izofluran uygulamasından 15, 30, 60, 120 dakika ve 24 saat sonra kan örnekleri alındı. Alınan kan örneklerinin plazmalarında malondialdehit (MDA), vitamin A ve β-karoten düzeyleri ile eritrositlerde süperoksid dismutaz (SOD) ve katalaz (CAT) aktiviteleri belirlendi. Propofol ve izofluran anestezisi yapılan keçilerde anestezi süresince ve sonrasında plazma MDA, vitamin A düzeylerinde ve eritrosit SOD, CAT aktivitelerinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik tespit edilmedi. Beta karoten düzeylerinde ise propofol uygulamasından sonra istatistiksel olarak önemli bir artış olduğu belirlendi (P < 0.05). Sonuç olarak, Ankara keçilerinde propofol ve izofluran anestezilerinin kan MDA ve ölçülen antioksidan parametre düzeyleri üzerine olumsuz bir etkisinin olmadığı tespit edildi.
Alkyd Resin Kullanılarak Yerli Ördeklerin Cloaca’sı Üzerine Macroanatomik ve Subgross Bir Çalışma
Alkyd Resin Kullanılarak Yerli Ördeklerin Cloaca’sı Üzerine Macroanatomik ve Subgross Bir Çalışma
Yazar: Arı, Hasan Hüseyin; Çınaroğlu, Selim; Soygüder, Zafer; Sefergil, Şamil
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Anatomi, Cloaca, Yerli ördek

Bu çalışma yerli ördeklerin cloaca&rsquo;sının yerini, komşuluklarını, makroskobik ve subgross yapılarını belirlemek amacı ile her iki cinsiyetten altı adet hayvan kullanılarak yapıldı. Bu amaçla anestezi sonrası uyutulan ördeklerin cloaca&rsquo;sı ve bağırsaklarına tespit, yıkama, alkol ve aseton serisi, gliserola gömme, alkyd resin içeren vernik ve tiner solüsyonunu emdirme ve kurutma işlemleri uygulandı. Bu işlemlerden sonra cloaca ve yapıları diseksiyon mikroskobu ile incelendi ve resimlenerek sunuldu. Rectum&rsquo;un genişlemesinden oluşan cloaca&rsquo;nın jejunum, duodenum, cecum, bursa cloacalis ile komşu olduğu, coprodeum, urodeum ve proctodeum adlı boşluklardan oluştuğu tespit edildi. Bu bölümler arasında önden arkaya doğru plica rectocoprodealis, plica coprourodealis ve plica uroproctodealis adlı üç plikanın bulunduğu, urodeum&rsquo;a ureter, erkekte ductus deferens&rsquo;in; proctodeum&rsquo;a ise bursa cloacalis&rsquo;in açıldığı belirlendi.

Bu çalışma yerli ördeklerin cloaca&rsquo;sının yerini, komşuluklarını, makroskobik ve subgross yapılarını belirlemek amacı ile her iki cinsiyetten altı adet hayvan kullanılarak yapıldı. Bu amaçla anestezi sonrası uyutulan ördeklerin cloaca&rsquo;sı ve bağırsaklarına tespit, yıkama, alkol ve aseton serisi, gliserola gömme, alkyd resin içeren vernik ve tiner solüsyonunu emdirme ve kurutma işlemleri uygulandı. Bu işlemlerden sonra cloaca ve yapıları diseksiyon mikroskobu ile incelendi ve resimlenerek sunuldu. Rectum&rsquo;un genişlemesinden oluşan cloaca&rsquo;nın jejunum, duodenum, cecum, bursa cloacalis ile komşu olduğu, coprodeum, urodeum ve proctodeum adlı boşluklardan oluştuğu tespit edildi. Bu bölümler arasında önden arkaya doğru plica rectocoprodealis, plica coprourodealis ve plica uroproctodealis adlı üç plikanın bulunduğu, urodeum&rsquo;a ureter, erkekte ductus deferens&rsquo;in; proctodeum&rsquo;a ise bursa cloacalis&rsquo;in açıldığı belirlendi.
Kazlarda Nigella Sativa (Çörek Otu) Tohumu Uygulamasının Plazma Nitrik Oksit, Malondialdehit ve Tam Kan Glutatyon Düzeyleri Üzerine Etkisi
Kazlarda Nigella Sativa (Çörek Otu) Tohumu Uygulamasının Plazma Nitrik Oksit, Malondialdehit ve Tam Kan Glutatyon Düzeyleri Üzerine Etkisi
Yazar: Karapehlivan, Mahmut; Kart, Asım; Yaman, Hilmi; Atakişi, Emine; Yapar, Kürşad
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Glutatyon, Kaz, Nigella sativa, Nitrik oksit, Malondialdehit

Bu çalışmada, çörek otu olarak bilinen Nigella sativa (N.sativa) tohumlarının kazlarda plazma malondialdehit (MDA), nitrik oksit (NO) ve tam kan glutatyon (GSH) düzeyleri üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 8 adet Anser anser ırkı kaz 6 hafta boyunca % 5 öğütülmüş N. sativa tohumu içeren yemle beslendi. Çalışmanın başlangıcında ve her hafta başında olmak üzere 6 hafta boyunca kazların V. subcutenea ulnarisinden kan örnekleri usulüne uygun olarak alındı. Plazma MDA ve tam kan GSH düzeylerinin ölçümü sırasıyla Yoshioka ve ark ile Beutler ve ark’nın bildirdiği yönteme göre spektrofotometrik olarak yapıldı. Plazma NO düzeyleri ise Miranda ve ark’nın bildirdiği yönteme göre mikroplayt okuyucuda ölçüldü. Haftalara göre MDA, GSH ve NO düzeylerinde değişiklikler tespit edildi. Yapılan çalışmada elde edilen veriler 1. hafta ile kıyaslandığında N. sativa ilave edilen yemle beslenen kazlarda 2. haftadan itibaren plazma MDA düzeylerinin azaldığı, tam kan GSH düzeylerinin ise yükseldiği belirlenmiştir. Buna karşın haftalara göre plazma NO düzeylerinde bir fark tespit edilememiştir Sonuç olarak, kazlara 6 hafta süreyle uygulanan N. sativa’nın oksidatitif strese karşı koruyucu bir etkiye sahip olabileceği kanaatine varılmıştır.

Bu çalışmada, çörek otu olarak bilinen Nigella sativa (N.sativa) tohumlarının kazlarda plazma malondialdehit (MDA), nitrik oksit (NO) ve tam kan glutatyon (GSH) düzeyleri üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, 8 adet Anser anser ırkı kaz 6 hafta boyunca % 5 öğütülmüş N. sativa tohumu içeren yemle beslendi. Çalışmanın başlangıcında ve her hafta başında olmak üzere 6 hafta boyunca kazların V. subcutenea ulnarisinden kan örnekleri usulüne uygun olarak alındı. Plazma MDA ve tam kan GSH düzeylerinin ölçümü sırasıyla Yoshioka ve ark ile Beutler ve ark’nın bildirdiği yönteme göre spektrofotometrik olarak yapıldı. Plazma NO düzeyleri ise Miranda ve ark’nın bildirdiği yönteme göre mikroplayt okuyucuda ölçüldü. Haftalara göre MDA, GSH ve NO düzeylerinde değişiklikler tespit edildi. Yapılan çalışmada elde edilen veriler 1. hafta ile kıyaslandığında N. sativa ilave edilen yemle beslenen kazlarda 2. haftadan itibaren plazma MDA düzeylerinin azaldığı, tam kan GSH düzeylerinin ise yükseldiği belirlenmiştir. Buna karşın haftalara göre plazma NO düzeylerinde bir fark tespit edilememiştir Sonuç olarak, kazlara 6 hafta süreyle uygulanan N. sativa’nın oksidatitif strese karşı koruyucu bir etkiye sahip olabileceği kanaatine varılmıştır.
Toklularda Karayolu ile Taşımanın Oksidan-Antioksidan Sistem Üzerine Etkisi
Toklularda Karayolu ile Taşımanın Oksidan-Antioksidan Sistem Üzerine Etkisi
Yazar: Çetin, Ebru; Çetin, Nazmi; Küçük, Osman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Toklu, Oksidatif Stres, Taşıma

Bu çalışmada, toklularda karayolu ile 5, 10 ve 24 saat süreyle taşımanın oksidan-antioksidan sistem üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışmada toplam 60 adet Akkaraman ırkı toklu kullanıldı. Hayvanlar dört eşit gruba ayrılarak kontrol grubundaki hayvanlar taşınmazken deneme grubundakiler ise 5 (grup I), 10 (grup II) ve 24 (grup III) saat süreyle taşındı. Kontrol grubu ve taşınan hayvanlardan taşıma sonrası kan örnekleri alınarak oksidatif stres parametreleri değerlendirildi. Kontrol grubuna göre 10 ve 24 saat süreyle taşınan hayvanlarda malondialdehit (MDA) ve nitrik oksit (NO) düzeyleri ile süperoksit dismutaz (SOD) ve glutatyon peroksidaz (GPx) aktivitelerinin daha yüksek (p < 0.05) olduğu belirlendi. Katalaz aktivitesi ise taşımadan etkilenmedi (p > 0.05). Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında 5 saat süreyle taşıma oksidatif stres parametrelerinde önemli bir değişiklik oluşturmadı. Sonuç olarak, koyunlarda 10 ve 24 saat süreyle taşımanın oksidatif stres oluşturabileceği belirlendi.

Bu çalışmada, toklularda karayolu ile 5, 10 ve 24 saat süreyle taşımanın oksidan-antioksidan sistem üzerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışmada toplam 60 adet Akkaraman ırkı toklu kullanıldı. Hayvanlar dört eşit gruba ayrılarak kontrol grubundaki hayvanlar taşınmazken deneme grubundakiler ise 5 (grup I), 10 (grup II) ve 24 (grup III) saat süreyle taşındı. Kontrol grubu ve taşınan hayvanlardan taşıma sonrası kan örnekleri alınarak oksidatif stres parametreleri değerlendirildi. Kontrol grubuna göre 10 ve 24 saat süreyle taşınan hayvanlarda malondialdehit (MDA) ve nitrik oksit (NO) düzeyleri ile süperoksit dismutaz (SOD) ve glutatyon peroksidaz (GPx) aktivitelerinin daha yüksek (p < 0.05) olduğu belirlendi. Katalaz aktivitesi ise taşımadan etkilenmedi (p > 0.05). Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında 5 saat süreyle taşıma oksidatif stres parametrelerinde önemli bir değişiklik oluşturmadı. Sonuç olarak, koyunlarda 10 ve 24 saat süreyle taşımanın oksidatif stres oluşturabileceği belirlendi.
Sıçanlarda Karbon Tetraklorür ile Oluşturulan Oksidatif Beyin ve Böbrek Hasarına Karşı Grelinin Koruyucu Etkisi
Sıçanlarda Karbon Tetraklorür ile Oluşturulan Oksidatif Beyin ve Böbrek Hasarına Karşı Grelinin Koruyucu Etkisi
Yazar: Çetin, Ebru; Çetin, Nazmi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Grelin, Karbon Tetraklorür, Oksidatif Hasar, Sıçan

Bu çalışma, sıçanlarda karbon tetraklorür (CCl4) ile oluşturulan oksidatif beyin ve böbrek hasarına karşı grelinin koruyucu etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Toplam 40 adet erkek Sprague-Dawley ırkı sıçan kontrol, CCl4, grelin ve grelin+CCl4 olmak üzere dört eşit gruba ayrıldı. Son enjeksiyondan 24 saat sonra, sıçanlar sakrifiye edilerek beyin ve böbrek dokuları çıkarıldı. Doku homojenatlarında malondialdehit (MDA), nitrik oksit (NO) düzeyleri ile süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT) ve glutatyon peroksidaz (GPx) enzim aktiviteleri ölçüldü. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, sadece CCl4 verilen sıçanların beyin ve böbrek dokusu MDA ve NO düzeylerinde artma (p < 0.05), SOD ve CAT aktivitelerinde ise azalma (p< 0.05) gözlendi. GPx aktivitesinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik gözlenmedi. Öte yandan, yalnız CCl4 verilen grupla karşılaştırıldığında, grelin ön uygulamasının bu dokularda MDA ve NO düzeylerini önemli oranda azaltırken (p < 0.05), SOD ve CAT aktivitelerini ise artırdığı tespit edildi (p < 0.05). Sonuç olarak, bulgularımız grelin ön uygulamasının sıçanlarda beyin ve böbrek doksunda CCl4 tarafından oluşturulan oksidatif hasarı azaltabileceğini göstermektedir

Bu çalışma, sıçanlarda karbon tetraklorür (CCl4) ile oluşturulan oksidatif beyin ve böbrek hasarına karşı grelinin koruyucu etkisini incelemek amacıyla yapıldı. Toplam 40 adet erkek Sprague-Dawley ırkı sıçan kontrol, CCl4, grelin ve grelin+CCl4 olmak üzere dört eşit gruba ayrıldı. Son enjeksiyondan 24 saat sonra, sıçanlar sakrifiye edilerek beyin ve böbrek dokuları çıkarıldı. Doku homojenatlarında malondialdehit (MDA), nitrik oksit (NO) düzeyleri ile süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT) ve glutatyon peroksidaz (GPx) enzim aktiviteleri ölçüldü. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, sadece CCl4 verilen sıçanların beyin ve böbrek dokusu MDA ve NO düzeylerinde artma (p < 0.05), SOD ve CAT aktivitelerinde ise azalma (p< 0.05) gözlendi. GPx aktivitesinde istatistiksel olarak önemli bir değişiklik gözlenmedi. Öte yandan, yalnız CCl4 verilen grupla karşılaştırıldığında, grelin ön uygulamasının bu dokularda MDA ve NO düzeylerini önemli oranda azaltırken (p < 0.05), SOD ve CAT aktivitelerini ise artırdığı tespit edildi (p < 0.05). Sonuç olarak, bulgularımız grelin ön uygulamasının sıçanlarda beyin ve böbrek doksunda CCl4 tarafından oluşturulan oksidatif hasarı azaltabileceğini göstermektedir
Hiperisin’in İzole Edilmiş Şıçan Midesinde Mide Asit Sekresyonu Üzerine Etkisi
Hiperisin’in İzole Edilmiş Şıçan Midesinde Mide Asit Sekresyonu Üzerine Etkisi
Yazar: Topal, Ahmet; Çelebi, Fikret
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Hiperisin, Mide Asit Sekresyonu, Sıçan

Hypericum perforatum total ekstraktının antiinflamatuvar, antidepresan, antiülserojenik gibi biyolojik etkiye sahip olduğu ve mide hareketlerini ve mide asit salgısını azalttığı rapor edilmiştir. Hypericum perforatum’dan ekstrakte edilen ve doğal bir pigment olan hiperisin’in de antidepresan bir etkiye sahip olduğu bilinmektedir. Bunlarla birlikte, mide asit salgısı üzerine Hypericum perforatum’u oluşturan bileşenlerden hangisinin etkili olduğu tam aydınlatılamamıştır. Sunulan çalışmada, Hypericum perforatum’un bir bileşeni olan hiperisinin sıçan midesinde, in vitro mide asit sekresyonu üzerine etkisi araştırılmıştır. İzole organ banyosunda gerçekleştirilen deneylerde histamin, betanechol ve pentagastrin ile ayrı ayrı uyarılmış mide asit salgısı üzerine hiperisinin dört faklı dozunun (10-7M, 10-6M, 10-5M, 10-4M) etkileri incelendi. Bazal pH elde edildikten sonra, hiperisinin mide asit salgısında meydana getirdiği değişikliklere göre Δ pH değerleri belirlendi. Elde edilen sonuçlar, farklı hiperisin dozlarının histamin, bethanechol ve pentagastrin ile uyarılan mide asit sekresyonunu etkilemediğini gösterdi (p > 0.05). Sonuç olarak, hiperisinin sıçan midesinde in vitro asit sekresyonu üzerinde herhangi bir etkisi görülmedi.

Hypericum perforatum total ekstraktının antiinflamatuvar, antidepresan, antiülserojenik gibi biyolojik etkiye sahip olduğu ve mide hareketlerini ve mide asit salgısını azalttığı rapor edilmiştir. Hypericum perforatum’dan ekstrakte edilen ve doğal bir pigment olan hiperisin’in de antidepresan bir etkiye sahip olduğu bilinmektedir. Bunlarla birlikte, mide asit salgısı üzerine Hypericum perforatum’u oluşturan bileşenlerden hangisinin etkili olduğu tam aydınlatılamamıştır. Sunulan çalışmada, Hypericum perforatum’un bir bileşeni olan hiperisinin sıçan midesinde, in vitro mide asit sekresyonu üzerine etkisi araştırılmıştır. İzole organ banyosunda gerçekleştirilen deneylerde histamin, betanechol ve pentagastrin ile ayrı ayrı uyarılmış mide asit salgısı üzerine hiperisinin dört faklı dozunun (10-7M, 10-6M, 10-5M, 10-4M) etkileri incelendi. Bazal pH elde edildikten sonra, hiperisinin mide asit salgısında meydana getirdiği değişikliklere göre Δ pH değerleri belirlendi. Elde edilen sonuçlar, farklı hiperisin dozlarının histamin, bethanechol ve pentagastrin ile uyarılan mide asit sekresyonunu etkilemediğini gösterdi (p > 0.05). Sonuç olarak, hiperisinin sıçan midesinde in vitro asit sekresyonu üzerinde herhangi bir etkisi görülmedi.
Denizli Horozu Genital Sistemi Üzerinde Histokimyasal Araştırmalar
Denizli Horozu Genital Sistemi Üzerinde Histokimyasal Araştırmalar
Yazar: Keskin, Nazan; İli, Pınar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Denizli Horozu, Epididymis, Işık Mikroskop, Testis

Bu çalışmada, Denizli horozu genital sisteminin ışık mikroskobik yapısı histokimyasal yöntemlerle araştırılmıştır. Ductuli efferentes’in lamina epitelyalisini çekirdekleri apikalde yer alan silyumlu hücreler ve çekirdekleri bazalde yer alan silyumsuz uzun hücrelerden oluşan tek katlı prizmatik epitel hücrelerinin meydana getirdiği görüldü. Ductus epididymidis epiteli ise apikallerinde büyük salgı granülleri içeren yalancı çok katlı prizmatik epitel yapısında ve lümeninde olgun spermatozoa yer alan bir kanaldı. Spermatogenik germ hücreleri, özellikle spermatogoniumlar bazik bir boya olan toluidin blue ile yoğun boyanmıştır. Fosfotungustik asit-hematoksilen boyama ile spermatogenik germ hücrelerinde, intersitisyel alandaki fibrillerde, bazal membranda ve kılcal damar çevresinde pozitif boyanma reaksiyonu gözlendi. Spermatogenik germ hücrelerinin çekirdek yapıları ve intersitisyel alandaki arteriolün iç elastik membranı orsein ile pozitif boyanma reaksiyonu göstermiştir. Sonuç olarak, Denizli horozu genital sisteminin yapısının histokimyasal olarak araştırılması, ırkın yapısal özelliklerinin tanıtımı bakımından önemli olabilir.

Bu çalışmada, Denizli horozu genital sisteminin ışık mikroskobik yapısı histokimyasal yöntemlerle araştırılmıştır. Ductuli efferentes’in lamina epitelyalisini çekirdekleri apikalde yer alan silyumlu hücreler ve çekirdekleri bazalde yer alan silyumsuz uzun hücrelerden oluşan tek katlı prizmatik epitel hücrelerinin meydana getirdiği görüldü. Ductus epididymidis epiteli ise apikallerinde büyük salgı granülleri içeren yalancı çok katlı prizmatik epitel yapısında ve lümeninde olgun spermatozoa yer alan bir kanaldı. Spermatogenik germ hücreleri, özellikle spermatogoniumlar bazik bir boya olan toluidin blue ile yoğun boyanmıştır. Fosfotungustik asit-hematoksilen boyama ile spermatogenik germ hücrelerinde, intersitisyel alandaki fibrillerde, bazal membranda ve kılcal damar çevresinde pozitif boyanma reaksiyonu gözlendi. Spermatogenik germ hücrelerinin çekirdek yapıları ve intersitisyel alandaki arteriolün iç elastik membranı orsein ile pozitif boyanma reaksiyonu göstermiştir. Sonuç olarak, Denizli horozu genital sisteminin yapısının histokimyasal olarak araştırılması, ırkın yapısal özelliklerinin tanıtımı bakımından önemli olabilir.