hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNİN KAHRAMANI HAYVAN OLAN HİKÂYELERİN SINIF İÇİ KULLANIMI  İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ
OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNİN KAHRAMANI HAYVAN OLAN HİKÂYELERİN SINIF İÇİ KULLANIMI  İLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ
Yazar: Kurt, Elif
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Okul Öncesi,Öğretmen,Hikâye,Hayvan,Kahraman,Dil Gelişimi.

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerinin kahramanı hayvan olan hikâyeler ilgili görüşlerini belirleyip değerlendirmektir. Nitel yaklaşımın benimsendiği bu araştırma bir özel durum çalışmasıdır. Araştırma, 2019 yılında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde hizmet veren 7 okul öncesi öğretmeni ile yürütülmüştür. Katılımcı öğretmenlerin tümünün öğrencileri 5-6 yaş grubundadır. Çalışma grubunun seçiminde kolay ulaşılabilir durum örneklemesinden yararlanılmıştır. Öğretmenlerin çalışmaya katılımında gönüllülük esas alınmıştır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanarak geçerlik-güvenirliği sağlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenlerinin tamamı sınıfta karakteri hayvan olan hikâyeleri tercih etmektedir. Katılımcı öğretmenler, sınıfta karakteri hayvan olan hikâyeleri; mevcut hikâyelerde hayvan karakterlerin bulunması, hayvan karakterlerin ilgi çekici, öğüt verici olması ve çocukların hoşuna gitmesi sebepleri ile tercih etmektedir. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenleri, karakteri hayvan olan hikâyelerin olumlu yanlarını, dil gelişimine destek olma, hayvanlarla ilgili bilgi edinme, hayvan sevgisi kazanma, hayvan korkularını yenme, ekolojik döngüyü öğrenme, çevre ve doğa bilgisi edinme şeklinde ifade etmişlerdir.

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerinin kahramanı hayvan olan hikâyeler ilgili görüşlerini belirleyip değerlendirmektir. Nitel yaklaşımın benimsendiği bu araştırma bir özel durum çalışmasıdır. Araştırma, 2019 yılında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde hizmet veren 7 okul öncesi öğretmeni ile yürütülmüştür. Katılımcı öğretmenlerin tümünün öğrencileri 5-6 yaş grubundadır. Çalışma grubunun seçiminde kolay ulaşılabilir durum örneklemesinden yararlanılmıştır. Öğretmenlerin çalışmaya katılımında gönüllülük esas alınmıştır. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından hazırlanarak geçerlik-güvenirliği sağlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile toplanmıştır. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenlerinin tamamı sınıfta karakteri hayvan olan hikâyeleri tercih etmektedir. Katılımcı öğretmenler, sınıfta karakteri hayvan olan hikâyeleri; mevcut hikâyelerde hayvan karakterlerin bulunması, hayvan karakterlerin ilgi çekici, öğüt verici olması ve çocukların hoşuna gitmesi sebepleri ile tercih etmektedir. Araştırmaya katılan okul öncesi öğretmenleri, karakteri hayvan olan hikâyelerin olumlu yanlarını, dil gelişimine destek olma, hayvanlarla ilgili bilgi edinme, hayvan sevgisi kazanma, hayvan korkularını yenme, ekolojik döngüyü öğrenme, çevre ve doğa bilgisi edinme şeklinde ifade etmişlerdir.
SAĞLIK PERSONELİNİN COVİD-19 KORKUSU İLE TÜKENMİŞLİĞİ ARASINDAKİ İLİŞKİDE AŞIRI İŞ YÜKÜ VE ALGILANAN SOSYAL DESTEĞİN ETKİSİNİN YAPISAL EŞİTLİK MODELİYLE BELİRLENMESİ
SAĞLIK PERSONELİNİN COVİD-19 KORKUSU İLE TÜKENMİŞLİĞİ ARASINDAKİ İLİŞKİDE AŞIRI İŞ YÜKÜ VE ALGILANAN SOSYAL DESTEĞİN ETKİSİNİN YAPISAL EŞİTLİK MODELİYLE BELİRLENMESİ
Yazar: Yakut, Emre; Kuru, Özlem; Güngör, Yasin
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Covid-19 Korkusu,Yapısal Eşitlik Modeli,Aşırı İş Yükü,Algılanan Sosyal Destek,Tükenmişlik.

Covid-19 pandemisi insan sağlığı üzerinde hayati fizyolojik etkiler bırakmasının yanı sıra psikolojik etkilere de yol açmaktadır. Pandemi sürecinde sağlık personelinin iş yükünün yoğunlaşmasıyla tükenmişlik algısının daha da arttığı gözlenmekte ve bu durum sağlık personeli açısından büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sağlık personelinin Covid-19 korkusu ile tükenmişliği arasındaki ilişkide aşırı iş yükü ve algılanan sosyal desteğin anlamlı bir etkisinin olup olmadığını belirlemektir. Araştırmaya ilişkin veriler Osmaniye İli 112 acil sağlık personelinden anket yoluyla elde edilmiştir. Çalışma kapsamında araştırmaya ilişkin olarak ölçeklerin güvenirlik analizleri gerçekleştirilip değişkenlerin etkilerini belirlemek için SmartPLS yazılımı kullanılarak yapısal eşitlik modeliyle analiz işlemleri gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda aşırı iş yükünün; sağlık personelinin Covid-19 korkusunun tükenmişliği üzerindeki etkisinde kısmi aracı etkiye, algılanan sosyal destek üzerindeki etkisinde ise tam aracı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca sağlık personelinin aşırı iş yükü ile tükenmişlik algısı arasındaki ilişkisinde algılanan sosyal desteğin düzenleyici role sahip olduğu tespit edilmiştir.

Covid-19 pandemisi insan sağlığı üzerinde hayati fizyolojik etkiler bırakmasının yanı sıra psikolojik etkilere de yol açmaktadır. Pandemi sürecinde sağlık personelinin iş yükünün yoğunlaşmasıyla tükenmişlik algısının daha da arttığı gözlenmekte ve bu durum sağlık personeli açısından büyük bir tehdit oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sağlık personelinin Covid-19 korkusu ile tükenmişliği arasındaki ilişkide aşırı iş yükü ve algılanan sosyal desteğin anlamlı bir etkisinin olup olmadığını belirlemektir. Araştırmaya ilişkin veriler Osmaniye İli 112 acil sağlık personelinden anket yoluyla elde edilmiştir. Çalışma kapsamında araştırmaya ilişkin olarak ölçeklerin güvenirlik analizleri gerçekleştirilip değişkenlerin etkilerini belirlemek için SmartPLS yazılımı kullanılarak yapısal eşitlik modeliyle analiz işlemleri gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda aşırı iş yükünün; sağlık personelinin Covid-19 korkusunun tükenmişliği üzerindeki etkisinde kısmi aracı etkiye, algılanan sosyal destek üzerindeki etkisinde ise tam aracı etkiye sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca sağlık personelinin aşırı iş yükü ile tükenmişlik algısı arasındaki ilişkisinde algılanan sosyal desteğin düzenleyici role sahip olduğu tespit edilmiştir.
ÇERİK ANALİZİ: ELEŞTİREL DÜŞÜNME
ÇERİK ANALİZİ: ELEŞTİREL DÜŞÜNME
Yazar: Söylemez, Yusuf
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 66, 2016
Anahtar kelimeler: Eleştirel Düşünme,Eleştirel Düşünür,Düşünme Becerisi,Üst Düzey Düşünme Becerisi,İçerik Analizi.

Eleştirel düşünme kavramı Sokrates’e kadar uzanan bir geçmişte tartışılmış, değerlendirilmiştir. Araştırmacılar ve konu hakkında düşünenler için farklı anlamlar ifade ettiğinden kavram üzerinde fikir ayrılıkları mevcuttur. Eleştirel düşünme hakkında yapılan tanımların çerçevesi geniş, niceliği oldukça çoktur ve kavram hâlâ değişmeye ve gelişmeye devam etmektedir. Sonuç olarak kavramla ilgili bir anlaşmanın olmadığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, çeşitli eleştirel düşünme tanımlarını, belirlenmiş eğilimleri, stratejileri, boyutları; eleştirel düşünürün sahip olması gereken özellikleri analiz ederek kavramı oluşturan temel unsurları belirlemek kuramsal anlamda bir eleştirel düşünme çerçevesi oluşturmaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yoluyla toplanan verilerin analizinde içerik analizi kullanılmış, tanımlardan yola çıkılarak oluşturulan temalar eleştirel düşünmeyle ilgili diğer bileşenlerin incelemesiyle genişletilerek bir kuramsal çerçeveye ulaşılmıştır.

Eleştirel düşünme kavramı Sokrates’e kadar uzanan bir geçmişte tartışılmış, değerlendirilmiştir. Araştırmacılar ve konu hakkında düşünenler için farklı anlamlar ifade ettiğinden kavram üzerinde fikir ayrılıkları mevcuttur. Eleştirel düşünme hakkında yapılan tanımların çerçevesi geniş, niceliği oldukça çoktur ve kavram hâlâ değişmeye ve gelişmeye devam etmektedir. Sonuç olarak kavramla ilgili bir anlaşmanın olmadığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, çeşitli eleştirel düşünme tanımlarını, belirlenmiş eğilimleri, stratejileri, boyutları; eleştirel düşünürün sahip olması gereken özellikleri analiz ederek kavramı oluşturan temel unsurları belirlemek kuramsal anlamda bir eleştirel düşünme çerçevesi oluşturmaktır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi yoluyla toplanan verilerin analizinde içerik analizi kullanılmış, tanımlardan yola çıkılarak oluşturulan temalar eleştirel düşünmeyle ilgili diğer bileşenlerin incelemesiyle genişletilerek bir kuramsal çerçeveye ulaşılmıştır.
İBN SÎNÂ VE DESCARTES’DA ZİHNİN KENDİNİ İDRAKİ OLARAK BEN İDRAKİ
İBN SÎNÂ VE DESCARTES’DA ZİHNİN KENDİNİ İDRAKİ OLARAK BEN İDRAKİ
Yazar: Ovacık, Zübeyir
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 66, 2016
Anahtar kelimeler: İbn Sînâ,Descartes,Ruh,Zihin,Ruh- Beden Dualizmi,Öz Bilinç,Ben İdraki.

Bu çalışmada, İslam felsefesinin klasik döneminin parlak ismi olan İbn Sina ile Batı felsefesinin modern döneminin kurucu ismi sayılan Descartes’ın insan zihninin kendine dair idrakini nasıl ele aldıkları tartışılmaktadır. Felsefe tarihinin kilometre taşı niteliğindeki bu iki filozofunun da probleme yaklaşımları birbirlerini hatırlatmaktadır. Bu anlamda her iki filozofun da ruhu ayrı bir cevher olarak değerlendirdikleri ve saf bir bilinçle ruhun varlığının ispatını öne çıkardıkları görülmektedir. Descartes’dan yüzyıllar önce düşünce tarihi sahnesinde varlık göstermiş olan İbn Sina, insan ruhunun temel niteliği olarak rasyonel soyutlama yeteneğini öne çıkartmaktadır. Aynı şekilde Descartes da insan benliğiyle özdeş saydığı düşünceyi, insanın ayırt edici özelliği olarak tayin etmektedir. Böylelikle her iki filozof da, saf bir bilinçle ruhun varlığına dair ispatın imkânını öne çıkartmışlardır. Bu çalışma, her iki filozofun probleme yaklaşımındaki benzerlikleri gündemine almaktadır.

Bu çalışmada, İslam felsefesinin klasik döneminin parlak ismi olan İbn Sina ile Batı felsefesinin modern döneminin kurucu ismi sayılan Descartes’ın insan zihninin kendine dair idrakini nasıl ele aldıkları tartışılmaktadır. Felsefe tarihinin kilometre taşı niteliğindeki bu iki filozofunun da probleme yaklaşımları birbirlerini hatırlatmaktadır. Bu anlamda her iki filozofun da ruhu ayrı bir cevher olarak değerlendirdikleri ve saf bir bilinçle ruhun varlığının ispatını öne çıkardıkları görülmektedir. Descartes’dan yüzyıllar önce düşünce tarihi sahnesinde varlık göstermiş olan İbn Sina, insan ruhunun temel niteliği olarak rasyonel soyutlama yeteneğini öne çıkartmaktadır. Aynı şekilde Descartes da insan benliğiyle özdeş saydığı düşünceyi, insanın ayırt edici özelliği olarak tayin etmektedir. Böylelikle her iki filozof da, saf bir bilinçle ruhun varlığına dair ispatın imkânını öne çıkartmışlardır. Bu çalışma, her iki filozofun probleme yaklaşımındaki benzerlikleri gündemine almaktadır.
NEO-PRAGMATİST BİR DÜŞÜNÜR OLAN HANS JOAS’IN  DEĞER KAVRAMINA YAKLAŞIMI
NEO-PRAGMATİST BİR DÜŞÜNÜR OLAN HANS JOAS’IN  DEĞER KAVRAMINA YAKLAŞIMI
Yazar: Tosun Köse, Fatma
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Değer,Değerin Kökeni,Aşkınlık,Tecrübe,Kimlik,Benlik.

Önemli bir neo-pragmatist düşünür olan Hans Joas, değer kavramının akademik çevrelerde tartışmalı bir konu iken, değerin kökeni meselesi üzerinde durulmadığına dikkat çeker. Bu yüzden Joas ‘Değerlerin Oluşumu’ adlı eserinde, sosyoloji ve felsefe alanındaki bazı düşünürlerin değer ve değerin kaynağı hakkındaki düşüncelerini tanıtır ve tartışır. Yaptığı araştırmalar sonucunda Joas pragmatizmin etkisi altında değerin kökenine ilişkin kendi tezini ortaya koyar. Buna göre ‘Değer, insanın kendini inşasındaki deneyimlerinden ve kendi aşkınlık tecrübesinden meydana gelir.’ Fakat buradaki aşkınlık kavramı aşkın bir varlığa atıfta bulunmamakta, insanın kendi dışına çıkıp kendisini aşması anlamına gelmektedir. İnsanın kendi inşa etmesi ise, kendisini diğerlerinden ayıran kimlik kazanma sürecini ifade eder.

Önemli bir neo-pragmatist düşünür olan Hans Joas, değer kavramının akademik çevrelerde tartışmalı bir konu iken, değerin kökeni meselesi üzerinde durulmadığına dikkat çeker. Bu yüzden Joas ‘Değerlerin Oluşumu’ adlı eserinde, sosyoloji ve felsefe alanındaki bazı düşünürlerin değer ve değerin kaynağı hakkındaki düşüncelerini tanıtır ve tartışır. Yaptığı araştırmalar sonucunda Joas pragmatizmin etkisi altında değerin kökenine ilişkin kendi tezini ortaya koyar. Buna göre ‘Değer, insanın kendini inşasındaki deneyimlerinden ve kendi aşkınlık tecrübesinden meydana gelir.’ Fakat buradaki aşkınlık kavramı aşkın bir varlığa atıfta bulunmamakta, insanın kendi dışına çıkıp kendisini aşması anlamına gelmektedir. İnsanın kendi inşa etmesi ise, kendisini diğerlerinden ayıran kimlik kazanma sürecini ifade eder.
SAHÂBE YORUMUNUN MUTLAKLAŞMASI -HÜZEYME’NİN ŞAHİTLİĞİ ÖRNEĞİ-
SAHÂBE YORUMUNUN MUTLAKLAŞMASI -HÜZEYME’NİN ŞAHİTLİĞİ ÖRNEĞİ-
Yazar: Özsoy, Abdulvahap
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2016
Anahtar kelimeler: Hadis,Rivâyet,İletişim,Yorum,Hüzeyme b. Sâbit.

Hadis rivâyeti aslında bir iletişim biçimidir. İletişim süreçlerinde yer alan bir takım sorunların hadis rivâyeti için de söz konusu olması muhtemeldir. Bu açıdan rivâyetler değerlendirilirken konuyla ilgili derinlemesine bir araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Hadis kitaplarında tartışmasız olarak kabul edilen bir takım bilgiler, temelde bir takım yanlış iletişim süreçleri sonucu ortaya çıkabilmektedir. Yanlış iletişim sonucu ortaya çıkan bilgi ve bu bilgiye dayalı yorumların kabulü de tartışmalı olacaktır. Dolayısıyla hadis rivâyetleri bu açıdan da irdelenmelidir. Bu tür rivâyetlerden biri, Hz. Peygamber’in Hüzeyme b. Sâbit’in şahitliğini iki kişinin şahitliğine denk kabul ettiğine dair günümüze ulaşan bilgidir. Bu çalışmada söz konusu rivâyetin, sahabe dönemine ait yanlış bir algıya dayanılarak sonraki dönemlerde nasıl mutlak bir hakikat olarak kabul gördüğü ihtimali üzerinde durulmaktadır.

Hadis rivâyeti aslında bir iletişim biçimidir. İletişim süreçlerinde yer alan bir takım sorunların hadis rivâyeti için de söz konusu olması muhtemeldir. Bu açıdan rivâyetler değerlendirilirken konuyla ilgili derinlemesine bir araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Hadis kitaplarında tartışmasız olarak kabul edilen bir takım bilgiler, temelde bir takım yanlış iletişim süreçleri sonucu ortaya çıkabilmektedir. Yanlış iletişim sonucu ortaya çıkan bilgi ve bu bilgiye dayalı yorumların kabulü de tartışmalı olacaktır. Dolayısıyla hadis rivâyetleri bu açıdan da irdelenmelidir. Bu tür rivâyetlerden biri, Hz. Peygamber’in Hüzeyme b. Sâbit’in şahitliğini iki kişinin şahitliğine denk kabul ettiğine dair günümüze ulaşan bilgidir. Bu çalışmada söz konusu rivâyetin, sahabe dönemine ait yanlış bir algıya dayanılarak sonraki dönemlerde nasıl mutlak bir hakikat olarak kabul gördüğü ihtimali üzerinde durulmaktadır.
OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ ÖZ DÜZENLEME BECERİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ
OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ ÖZ DÜZENLEME BECERİLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ
Yazar: Ural, Gözde; Gültekin Akduman, Gülümser; Şepitci Sarıbaş, Merve
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Erken Çocukluk Dönemi,Okul Öncesi Çocuğu,Öz Düzenleme,Öz Düzenleme Becerileri,Öz Kontrol.

Araştırma, bazı demografik özelliklerin okul öncesi eğitimi alan çocukların öz düzenleme becerileri üzerinde anlamlı bir farklılık meydana getirip getirmediğini ortaya çıkarmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda araştırmanın örneklem grubunu 2017-2018 eğitim öğretim yılında Ağrı ili, Patnos ilçesinde yer alan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden, yaşları 48-66 ay arasında olan 155 çocuk oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak; “Kişisel Bilgi Formu” ve “Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği (OÖDÖ)” kullanılmıştır. Veri toplama araçları vasıtasıyla elde edilen veriler bir istatistik programında analiz edilmiştir. Analizlerde, bağımsız örneklemler için t testi ve Tek Yönlü Varyans Analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda öz düzenleme becerilerinin çocuğun cinsiyeti, kardeş sayısı, anne yaşı ve baba yaşına göre istatiksel açıdan anlamlı bir fark yaratmadığı ortaya çıkmıştır (p>0,05). Buna karşın çocuğun kaçıncı sırada doğduğunun, anne öğrenim durumunun, aile tipinin, baba öğrenim durumunun ve baba çalışma durumunun öz düzenleme becerileri üzerinde anlamlı bir farklılık meydana getirdiği görülmüştür (p

Araştırma, bazı demografik özelliklerin okul öncesi eğitimi alan çocukların öz düzenleme becerileri üzerinde anlamlı bir farklılık meydana getirip getirmediğini ortaya çıkarmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu bağlamda araştırmanın örneklem grubunu 2017-2018 eğitim öğretim yılında Ağrı ili, Patnos ilçesinde yer alan okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden, yaşları 48-66 ay arasında olan 155 çocuk oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak; “Kişisel Bilgi Formu” ve “Okul Öncesi Öz Düzenleme Ölçeği (OÖDÖ)” kullanılmıştır. Veri toplama araçları vasıtasıyla elde edilen veriler bir istatistik programında analiz edilmiştir. Analizlerde, bağımsız örneklemler için t testi ve Tek Yönlü Varyans Analizinden (ANOVA) yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda öz düzenleme becerilerinin çocuğun cinsiyeti, kardeş sayısı, anne yaşı ve baba yaşına göre istatiksel açıdan anlamlı bir fark yaratmadığı ortaya çıkmıştır (p>0,05). Buna karşın çocuğun kaçıncı sırada doğduğunun, anne öğrenim durumunun, aile tipinin, baba öğrenim durumunun ve baba çalışma durumunun öz düzenleme becerileri üzerinde anlamlı bir farklılık meydana getirdiği görülmüştür (p
TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI EĞİTİMİNDE YAZILIM KULLANIMI: TURNİTİN ÖRNEĞİ
TÜRK DİLİ VE EDEBİYATI EĞİTİMİNDE YAZILIM KULLANIMI: TURNİTİN ÖRNEĞİ
Yazar: İnce Yakar, Halide Gamze
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Dil ve Edebiyat Eğitimi,Dil ve Edebiyat Eğitiminde Yazılım Kullanımı,Eğitim Teknolojisi,Yazılım,Turnitin.

Bu çalışmada, Türk Dili ve Edebiyatı eğitiminde bir yazılımın kullanımı ele alınacaktır. Var olan bir sorunun çözümü için bilgisayar dili kullanılarak oluşturulmuş anlamlı ifadelerin bütünü olan yazılımlar, bugün eğitim amaçlı olarak tasarlanmış çeşitleriyle sosyal bilimlerde de farklı amaçlarla sıkça kullanılmaktadır. İntihal tespit yazılımı olarak tanınan Turnitinin, çalışmamızda dil ve edebiyat eğitiminde kullanımı üzerinde durulacak, yazılım kullanımı öğrenci ve öğretim görevlisi açısından değerlendirilecektir. İstanbul Okan Üniversitesi Türk Dili Bölümünde, her yıl dört öğretim görevlisi ve ortalama 3000 öğrenci tarafından Turnitin yazılımı kullanılmaktadır. Çalışmamızda yedi ayrı fakülteden 402 öğrenci ve Türk Dili bölümünde görev yapan 4 öğretim görevlisi ile gerçekleştirilen uygulamadan elde edilen sonuçlar, öğrenci ve öğretim üyesi açısından yazılımın yararlılıkları-sınırlılıkları, Türk Dili ve edebiyatı eğitimi açısından yazılımın yararlılıkları-sınırlılıkları, yazılımın kullanımında yaşanılan ilginç deneyimler başlıkları altında ele alınmıştır. Araştırmada yazılıma ilişkin açık uçlu soruların sorulduğu bir anket, yapılandırılmamış görüşme formu ile veri toplanmıştır. Veriler, nitel olarak içerik analizi yöntemi ile yorumlanmış ve tablolar halinde de sunulmuştur.

Bu çalışmada, Türk Dili ve Edebiyatı eğitiminde bir yazılımın kullanımı ele alınacaktır. Var olan bir sorunun çözümü için bilgisayar dili kullanılarak oluşturulmuş anlamlı ifadelerin bütünü olan yazılımlar, bugün eğitim amaçlı olarak tasarlanmış çeşitleriyle sosyal bilimlerde de farklı amaçlarla sıkça kullanılmaktadır. İntihal tespit yazılımı olarak tanınan Turnitinin, çalışmamızda dil ve edebiyat eğitiminde kullanımı üzerinde durulacak, yazılım kullanımı öğrenci ve öğretim görevlisi açısından değerlendirilecektir. İstanbul Okan Üniversitesi Türk Dili Bölümünde, her yıl dört öğretim görevlisi ve ortalama 3000 öğrenci tarafından Turnitin yazılımı kullanılmaktadır. Çalışmamızda yedi ayrı fakülteden 402 öğrenci ve Türk Dili bölümünde görev yapan 4 öğretim görevlisi ile gerçekleştirilen uygulamadan elde edilen sonuçlar, öğrenci ve öğretim üyesi açısından yazılımın yararlılıkları-sınırlılıkları, Türk Dili ve edebiyatı eğitimi açısından yazılımın yararlılıkları-sınırlılıkları, yazılımın kullanımında yaşanılan ilginç deneyimler başlıkları altında ele alınmıştır. Araştırmada yazılıma ilişkin açık uçlu soruların sorulduğu bir anket, yapılandırılmamış görüşme formu ile veri toplanmıştır. Veriler, nitel olarak içerik analizi yöntemi ile yorumlanmış ve tablolar halinde de sunulmuştur.
ZÜHLÎ İLE BUHÂRÎ ARASINDAKİ TARTIŞMALAR VE  RİVAYETLERE YANSIMASI
ZÜHLÎ İLE BUHÂRÎ ARASINDAKİ TARTIŞMALAR VE  RİVAYETLERE YANSIMASI
Yazar: Türkoğlu, Hamdi
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 83, 2020
Anahtar kelimeler: Hadis,Zühlî,Buhârî,Mihne,Halku’l-Kur’an.

Hicrî III. asır, hadis tarihi açısından oldukça önemli bir yere sahiptir. Hadis ve sünnet konusunda yapılan faaliyetler dikkate alınarak bu dönem hadis tarihinin altın çağı olarak nitelendirilmektedir. Bununla birlikte bu asrın ilk yarısında mihne gibi bazı olumsuz hâdiseler de yaşanmıştır. Bu dönemde savunuculuğunu Muʻtezile’nin üstlendiği Kur’an’ın mahlûk olduğu fikri, Abbasî idaresi tarafından benimsenmiş ve bu resmî fikri kabul etmeyen birçok âlime baskı yapılarak söz konusu düşünceyi kabul etmeyenler ağır bir şekilde cezalandırılmıştır. İdare tarafından ulemâya yapılan baskılar süreç içerisinde azalıp sona ermesine rağmen yankıları bir süre daha devam etmiş, bu defa ulemâ kendi içerisinde konu etrafında tartışmaya girişmiş ve ilgili meseleyi baskı unsuru olarak kullanmıştır. Bazı muhaddisler bu sebeple birbirini tenkit ederek birbirlerinin rivayetlerini terk etmiştir. Nitekim mezkûr tartışmalara bizzat şahit olan ve aynı zamanda bu tartışmaların birer tarafı olan Buhârî ve hocası Muhammed b. Yahyâ ez-Zühlî de bu olumsuzluklardan nasibini almıştır. Öyleki Buhârî, Zühlî’nin beldesi Nîsâbûr’u terk etmek zorunda kalmıştır. Dönemin iki güvenilir ve meşhur muhaddisi arasındaki bu olumsuz gelişmelerin izleri rivayetlerde de görülmektedir. Bu çalışmada hoca Zühlî ile talebe Buhârî arasındaki tartışmalar ve bu tartışmaların rivayetlere yansıması üzerinde durulmuştur.

Hicrî III. asır, hadis tarihi açısından oldukça önemli bir yere sahiptir. Hadis ve sünnet konusunda yapılan faaliyetler dikkate alınarak bu dönem hadis tarihinin altın çağı olarak nitelendirilmektedir. Bununla birlikte bu asrın ilk yarısında mihne gibi bazı olumsuz hâdiseler de yaşanmıştır. Bu dönemde savunuculuğunu Muʻtezile’nin üstlendiği Kur’an’ın mahlûk olduğu fikri, Abbasî idaresi tarafından benimsenmiş ve bu resmî fikri kabul etmeyen birçok âlime baskı yapılarak söz konusu düşünceyi kabul etmeyenler ağır bir şekilde cezalandırılmıştır. İdare tarafından ulemâya yapılan baskılar süreç içerisinde azalıp sona ermesine rağmen yankıları bir süre daha devam etmiş, bu defa ulemâ kendi içerisinde konu etrafında tartışmaya girişmiş ve ilgili meseleyi baskı unsuru olarak kullanmıştır. Bazı muhaddisler bu sebeple birbirini tenkit ederek birbirlerinin rivayetlerini terk etmiştir. Nitekim mezkûr tartışmalara bizzat şahit olan ve aynı zamanda bu tartışmaların birer tarafı olan Buhârî ve hocası Muhammed b. Yahyâ ez-Zühlî de bu olumsuzluklardan nasibini almıştır. Öyleki Buhârî, Zühlî’nin beldesi Nîsâbûr’u terk etmek zorunda kalmıştır. Dönemin iki güvenilir ve meşhur muhaddisi arasındaki bu olumsuz gelişmelerin izleri rivayetlerde de görülmektedir. Bu çalışmada hoca Zühlî ile talebe Buhârî arasındaki tartışmalar ve bu tartışmaların rivayetlere yansıması üzerinde durulmuştur.