hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Gelincik Dağı Tabiat Parkı’nın Rekreasyonel Peyzaj Değerlerinin Belirlenmesi
Gelincik Dağı Tabiat Parkı’nın Rekreasyonel Peyzaj Değerlerinin Belirlenmesi
Yazar: Erduran, Füsun; Cırık, Umut
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Gelincik Dağı, Rekreasyonel Peyzaj Değeri, Tabiat Parkı

Gelincik Dağı Tabiat Parkı, sahip olduğu zengin doğal ve kültürel kaynakları ile rekreasyonel açıdan önemli bir potansiyel oluşturmaktadır. Bu kaynakların belirlenerek alanın bu veriler doğrultusunda planlanması, korunarak kullanılmasını sağlamak için önemlidir. Bu çalışmada Gelincik Dağı Tabiat Parkı’nın doğal ve kültürel kaynakları ve rekreasyonel peyzaj değerleri uzman görüşleri ile belirlenmiştir. Buna göre tabiat parkının görsel açıdan özellikle Eğirdir Gölü ve Senirkent Ovasına geniş görüş sağlayan dokuz noktası rekreasyonel değeri yüksek alan olarak belirlenmiştir ve bunlar alan haritasına işlenmiştir. Bu bölgeler: Alanın doğusundaki Tahtacıçukuru tepe, Küçükkapı tepe, Çıplak mevki; güneyinde Gelincikana tepe, Gelincik dağı, Karabeygir tepe, Dere yayla; kuzeyinde Kızıl tepe bölgelerinde yer almaktadır. Ayrıca tabiat parkının planlanmasında yol gösterici olması açısından alandaki mevcut sorunlar ve alanın sahip olduğu olanaklar da uzmanların görüşleri doğrultusunda belirlenmiştir. Bu şekilde yapılan sorun olanak analizine göre, alandaki en önemli tehdit unsurları: depremsellik, heyelan, çığ, domuzların aşırı üremesi, sel-taşkın riskleri ve kontrolsüz otlatma baskısıdır. Tabiat parkı genelinde ziyaretçi yönetimi ve herhangi bir kontrol ve denetim mekanizması olmaması da alanın sürdürülebilir kullanımını tehdit etmektedir.

Gelincik Dağı Tabiat Parkı, sahip olduğu zengin doğal ve kültürel kaynakları ile rekreasyonel açıdan önemli bir potansiyel oluşturmaktadır. Bu kaynakların belirlenerek alanın bu veriler doğrultusunda planlanması, korunarak kullanılmasını sağlamak için önemlidir. Bu çalışmada Gelincik Dağı Tabiat Parkı’nın doğal ve kültürel kaynakları ve rekreasyonel peyzaj değerleri uzman görüşleri ile belirlenmiştir. Buna göre tabiat parkının görsel açıdan özellikle Eğirdir Gölü ve Senirkent Ovasına geniş görüş sağlayan dokuz noktası rekreasyonel değeri yüksek alan olarak belirlenmiştir ve bunlar alan haritasına işlenmiştir. Bu bölgeler: Alanın doğusundaki Tahtacıçukuru tepe, Küçükkapı tepe, Çıplak mevki; güneyinde Gelincikana tepe, Gelincik dağı, Karabeygir tepe, Dere yayla; kuzeyinde Kızıl tepe bölgelerinde yer almaktadır. Ayrıca tabiat parkının planlanmasında yol gösterici olması açısından alandaki mevcut sorunlar ve alanın sahip olduğu olanaklar da uzmanların görüşleri doğrultusunda belirlenmiştir. Bu şekilde yapılan sorun olanak analizine göre, alandaki en önemli tehdit unsurları: depremsellik, heyelan, çığ, domuzların aşırı üremesi, sel-taşkın riskleri ve kontrolsüz otlatma baskısıdır. Tabiat parkı genelinde ziyaretçi yönetimi ve herhangi bir kontrol ve denetim mekanizması olmaması da alanın sürdürülebilir kullanımını tehdit etmektedir.
Ekolojik Açıdan Kentsel Alan Kullanımları: Çanakkale Kent Merkezi Örneği
Ekolojik Açıdan Kentsel Alan Kullanımları: Çanakkale Kent Merkezi Örneği
Yazar: Cengiz, A. Esra; Gönüz, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Çanakkale, Ekolojik Planlama, Alan Kullanım Planlaması, En Yüksek Değerler Haritası (EYDH)

Bu araştırma, Çanakkale kent merkezi ve yakın çevresinde ekolojik faktörlerin de dikkate alındığı bir kentsel alan kullanım planlamasının oluşturulması ve ekolojik açıdan kullanımların uygunluğunun irdelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında; “En Yüksek Değerler Haritası Yaklaşımı”na dayanan bir yöntem kullanılmıştır. Araştırma alanı için seçilen altı kullanım tipinin uzmanlar tarafından belirlenen öncelik sıralamasına göre (koruma, tarım, orman, rekreasyon, yerleşim, sanayi) bir arada yer aldığı öneri alan kullanım haritası oluşturulmuştur. Araştırmanın sonucunda; yaklaşık 34 km²’lik araştırma alanının; %4,88’i, koruma, %50,00’si tarım, %11,67’si orman, %2,73’si rekreasyon, %29,85’si yerleşim ve %0,44’si sanayi için uygun bulunmuştur.

Bu araştırma, Çanakkale kent merkezi ve yakın çevresinde ekolojik faktörlerin de dikkate alındığı bir kentsel alan kullanım planlamasının oluşturulması ve ekolojik açıdan kullanımların uygunluğunun irdelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında; “En Yüksek Değerler Haritası Yaklaşımı”na dayanan bir yöntem kullanılmıştır. Araştırma alanı için seçilen altı kullanım tipinin uzmanlar tarafından belirlenen öncelik sıralamasına göre (koruma, tarım, orman, rekreasyon, yerleşim, sanayi) bir arada yer aldığı öneri alan kullanım haritası oluşturulmuştur. Araştırmanın sonucunda; yaklaşık 34 km²’lik araştırma alanının; %4,88’i, koruma, %50,00’si tarım, %11,67’si orman, %2,73’si rekreasyon, %29,85’si yerleşim ve %0,44’si sanayi için uygun bulunmuştur.
Bazı Ceviz (Juglans regia L.) Genotiplerinin Yayladağı (Hatay) Koşullarındaki Fenolojik Özellikleri ve Yan Dal Verimliliği
Bazı Ceviz (Juglans regia L.) Genotiplerinin Yayladağı (Hatay) Koşullarındaki Fenolojik Özellikleri ve Yan Dal Verimliliği
Yazar: Bayazit, Safder
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Hatay, ceviz, çiçeklenme, yan dal verimliliği

Bu araştırma 2008-2009 yıllarında Yayladağı (Hatay) koşullarında yetiştirilen 8 yaşlı ceviz parselinde 12 ceviz genotipinde yapraklanma, erkek ve dişi çiçeklerin açma zamanları ve yan dallarda meyve tutum oranlarının saptanması amacıyla yürütülmüştür. Ceviz genotiplerinde dişi çiçekler 2008 yılında 7 Nisanda (Şen 1), 2009 yılında 10 Nisan’da (Tokat 1 ve 65/4) açmıştır. Dişi çiçeklerin çiçek tozu kabul etme süreleri genotiplere ve yıllara göre farklılık göstermiştir. Çiçek tozu kabul etme süresi 2008 yılında Yalova 1 ceviz çeşidinde en fazla 10 gün, 2009 yılında ise Tokat 1 çeşidinde 11 gün olarak saptanmıştır. Ceviz genotiplerinde polen yayılımı en erken 2008 yılında 6 Nisan’da (Yalova 4 ve Şebin), 2009 yılında ise 10 Nisan’da (Yalova 4, Şebin ve Yalova 1) başlamıştır. Polen yayılım süreleri genotiplere ve yıllara göre değişiklik göstermiştir. En uzun polen yayma süresi 2008 yılında 8 gün (KR2), 2009 yılında ise 10 gün (Malatya 1) olarak saptanmıştır. Denemede yer alan ceviz genotiplerinde yan dallarda meyve tutum oranları da genotiplere ve yıllara göre değişiklik göstermiştir. Malatya 1 ve Tokat 1 genotiplerinin Yayladağı (Hatay) koşullarında yan dallarda meyve tutum oranlarının diğer genotiplere göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, KR2 çeşidi her iki yılda da yan dallarda meyve tutum oranı en düşük gerçekleşen genotip olmuştur.

Bu araştırma 2008-2009 yıllarında Yayladağı (Hatay) koşullarında yetiştirilen 8 yaşlı ceviz parselinde 12 ceviz genotipinde yapraklanma, erkek ve dişi çiçeklerin açma zamanları ve yan dallarda meyve tutum oranlarının saptanması amacıyla yürütülmüştür. Ceviz genotiplerinde dişi çiçekler 2008 yılında 7 Nisanda (Şen 1), 2009 yılında 10 Nisan’da (Tokat 1 ve 65/4) açmıştır. Dişi çiçeklerin çiçek tozu kabul etme süreleri genotiplere ve yıllara göre farklılık göstermiştir. Çiçek tozu kabul etme süresi 2008 yılında Yalova 1 ceviz çeşidinde en fazla 10 gün, 2009 yılında ise Tokat 1 çeşidinde 11 gün olarak saptanmıştır. Ceviz genotiplerinde polen yayılımı en erken 2008 yılında 6 Nisan’da (Yalova 4 ve Şebin), 2009 yılında ise 10 Nisan’da (Yalova 4, Şebin ve Yalova 1) başlamıştır. Polen yayılım süreleri genotiplere ve yıllara göre değişiklik göstermiştir. En uzun polen yayma süresi 2008 yılında 8 gün (KR2), 2009 yılında ise 10 gün (Malatya 1) olarak saptanmıştır. Denemede yer alan ceviz genotiplerinde yan dallarda meyve tutum oranları da genotiplere ve yıllara göre değişiklik göstermiştir. Malatya 1 ve Tokat 1 genotiplerinin Yayladağı (Hatay) koşullarında yan dallarda meyve tutum oranlarının diğer genotiplere göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, KR2 çeşidi her iki yılda da yan dallarda meyve tutum oranı en düşük gerçekleşen genotip olmuştur.
Çimlenme ve Erken Fide Gelişim Aşamasında Bazı F1 Ayçiçeği Melezlerinin Temel Bileşenler Analizi
Çimlenme ve Erken Fide Gelişim Aşamasında Bazı F1 Ayçiçeği Melezlerinin Temel Bileşenler Analizi
Yazar: Tabrizi, Hossein; Şahin, Esin; Haliloğlu, Kamil; Haliloğlu, Kamil
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Genetik çeşitlilik, hibrit, temel bileşenler analizi, ayçiçeği

Ayçiçeği ıslah programlarında morfolojik, fizyolojik ve biyokimyasal veriler üzerinden üstün hibritlerin seçilmesi ve ıslah materyallerinin genetik çeşitliliğinin belirlenmesi oldukça önemlidir. Biplot diagramlar yoluyla genotiplerin gruplandırılmasında ve genetik çeşitliliğinin belirlenmesinde kullanılan, temel bileşenler analizi çok değişkenli istatistik metotlarından birisidir. Çimlenme ve erken fide gelişim aşamasında olan bazı F1 ayçiçeği hibritlerinde, temel bileşenler analizini uygulamak için tamamen tesadüfi blok denemesi 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bitki materyalleri, 6 erkek restorer hattın 18 erkek kısır dişi hatla bir North Carolina Design I planında melezlenmesi ile oluşturulmuş 18 tek melez ayçiçeği hibrit setinden oluşmaktadır. İki bileşen, orjinal verilerin değişkenliğinin % 80.93’ünü oluşturmaktadır. Birinci bileşende tohum canlılık indeksi (SVI) en yüksek ağırlığa sahip iken ikinci bileşen daha çok sürgün/kök oranı (SHRR) ile ilişkilidir. Biplot diagramına göre bileşenler ile 3 farklı grup oluşturulmuştur.

Ayçiçeği ıslah programlarında morfolojik, fizyolojik ve biyokimyasal veriler üzerinden üstün hibritlerin seçilmesi ve ıslah materyallerinin genetik çeşitliliğinin belirlenmesi oldukça önemlidir. Biplot diagramlar yoluyla genotiplerin gruplandırılmasında ve genetik çeşitliliğinin belirlenmesinde kullanılan, temel bileşenler analizi çok değişkenli istatistik metotlarından birisidir. Çimlenme ve erken fide gelişim aşamasında olan bazı F1 ayçiçeği hibritlerinde, temel bileşenler analizini uygulamak için tamamen tesadüfi blok denemesi 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bitki materyalleri, 6 erkek restorer hattın 18 erkek kısır dişi hatla bir North Carolina Design I planında melezlenmesi ile oluşturulmuş 18 tek melez ayçiçeği hibrit setinden oluşmaktadır. İki bileşen, orjinal verilerin değişkenliğinin % 80.93’ünü oluşturmaktadır. Birinci bileşende tohum canlılık indeksi (SVI) en yüksek ağırlığa sahip iken ikinci bileşen daha çok sürgün/kök oranı (SHRR) ile ilişkilidir. Biplot diagramına göre bileşenler ile 3 farklı grup oluşturulmuştur.
Şanlıurfa ve Mardin illerinde İkinci Ürün Farklı Pamuk Çeşitlerinde Dikenlikurt (Earias insulana Boisd) (Lep.; Noctuidae) ve Pembekurt (Pectinophora gossypiella Saund.) (Lep.; Gelechiidae)’un Bulaşıklık Oranlarının Belirlenmesi
Determination of Infestation Ratio of Spiny Bollworm (Earias insulana Boisd) (Lep.; Noctuidae) and Pink Bollworm (Pectinophora gossypiella Saund.)) (Lep.; Gelechiidae) on Different Cotton Varieties Grown as Second Crop in Şanlıurfa, Mardin Provinces
Yazar: Efil, Levent; Karahan, Halil; Güvercin, Ramazan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Cotton,Spiny Bollworm,Pink Bollworm,Şanlıurfa,Mardin ; Pamuk, Dikenlikurt, Pembekurt, Şanlıurfa, Mardin

İkinci ürün olarak ekilen, farklı özelliklere sahip pamuk çeşitlerinde (Sayar-314, NGF-63, ÇUNS-2, Laçhata, Adana-98 ve STV-825 ) Dikenlikurt (Earias insulana Boisd) (Lep.; Noctuidae) ve Pembekurt (Pectinophora gossypiella Saund.) (Lep.; Gelechiidae)’un bulaşıklılık oranları 2002 ve 2003 yıllarında Kızıltepe ile 2003 yılında Akçakale ovalarında yürütülen çalışmalarla belirlenmiştir. Nektarsız pamuk çeşitlerinde (ÇUNS-2, STV-825 )her iki zararlı ile bulaşık koza ve larvalı koza sayıları daha düşük çıkmıştır. Hem tüysüz, hemde nektarsız olan pamuk çeşidinde (ÇUNS-2)ise en düşük değerler elde edilmiştir. Nektarlı ve tüylü pamuk çeşitlerinde yüksek bulaşıklık elde edilirken, en yüksek bulaşıklık ise hem nektarlı, hemde gossypolsuz pamuk çeşidinde (NGF-63) belirlenmiştir. Nektarsızlık ve tüysüzlük özelliklerinin bir arada bulunmasının, Dikenlikurt ve Pembekurt’a karşı dayanıklılık sağlayabileceği, nektarlılık ve gossypolsuzluk özelliğinin bir arada bulunmasının ise bu iki zararlıya karşı pamuk bitkisinin hassasiyetini arttırabileceği görülmüştür. Kızıltepe Ovası’nda Dikenlikurt larvaları, Akçakale Ovası’nda ise Pembekurt larvaları daha yüksek oranda bulunmuştur.

Infestation ratios of Spiny bollworm (Earias insulana Boisd) (Lep.; Noctuidae) and Pink bollworm (Pectinophora gossypiella Saund.) (Lep.; Gelechiidae) on second crop cotton varieties having different features were determined in the studies carried out in Kızıltepe and Akçakale plains during 2002 and 2003. The numbers of bolls infested and bolls having larvae infested with both injurious insects on the nectariless cotton varieties (ÇUNS-2, STV-825 ) were found in lower level. The lowest values were obtained on both hairless and nectariless cotton varieties ÇUNS-2. While high infestation levels were obtained from hairy and nectarous cotton varieties, the highest infestation level was obtained from both nectaried and glandless cotton varieties (NGF-63). The case of the features of nectariless and hairy being together can provide resistance to cotton plants against Spiny bollworm and Pink bollworm, nectaried and glandless together can increase the sensitivity against both insects. While the larvae of Spiny bollworm were determined mostly in Kızıltepe, the larvae of Pink bollworm were seen mostly in Akçakale
Bayburt Yöresinde Arpa Ekim Alanlarında Görülen Yabancı Otlar, Yoğunlukları, Yaygınlıkları ve Topluluk Oluşturma Durumları Üzerinde Çalışmalar
Studies on Weeds and Their Density, Frequency and Association In Barley Fields In Bayburt Provinces
Yazar: Kordali, Şaban; Kordali, Şaban; Zengin, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Weed,Barley,Weed Density ; Yabancı ot, Arpa, Yabancı Ot Yoğunluğu

Çalışma Bayburt İli arpa ekim alanlarının yabancı otları ile bunların yoğunlukları, yaygınlık oranları ve topluluk oluşturma durumlarını saptamak amacıyla 2000–2001 yılları arasında toplam 27 tarlada sürdürülmüştür. Sürveyler MayısTemmuz aylarında yapılmıştır.Yapılan sürvey çalışmaları sonucunda Chenopodium album L., Cirsium arvense (L.) Scop., Sinapis arvensis L., Fallopia convolvulus (L.) A. Loeve., Geranium tuberosum L., Centaura depressa Bieb., Convolvulus arvensis L., Sideritis montana L., Avena fatua L., Lactuca serriola L., Tragopogon spp. ve Polygonum bellardii All. en yoğun rastlanan yabancı ot türleri olarak belirlenmiştir. Topluluğun esas üyeleri C. arvense, C. album, F. convolvulus ve S. arvensis olarak saptanmıştır. Merkezde arpa ekim alanlarında 23 familyaya giren 72 yabancı ot türü 61.25 adet/m², Demirözü İlçe'sinde 24 familyaya ait 73 farklı türü 49.54 adet/m² ve Aydıntepe İlçe'sinde ise 24 familyaya mensup 68 yabancı ot türü 46.10 adet/m² ortalama yoğunlukta olduğu tespit edilmiştir.

To determine weed species and their densitiy, prevalence rates and community in barley fields in Bayburt, survey studies have been carried out in 27 fields during May and July in 2000 and 2001. Chenopodium album L., Cirsium arvense (L.) Scop., Sinapis arvensis L., Fallopia convolvulus (L.) A. Loeve., Geranium tuberosum L., Centaura depressa Bieb., Convolvulus arvensis L., Sideritis montana L., Avena fatua L., Lactuca serriola L., Tragopogon spp. ve Polygonum bellardii were determined as the most common weed species. It was observed that C. arvense, C. album, F. convolvulus and S. arvensis were the main members of the weed community. A total of 72 different weed species belonging to 23 families in Bayburt province 61.25 plants/m², 73 weed species belonging to 24 families in Demirözü 49.54 plants/m² and 68 weeds species belong to 24 families were determined in Aydıntepe district 46.10 plants/m².
Ahır Gübresi ve Pancar Küspesi İlavesinin Toprağın Bazı Özelliklerine Olan Etkisi
Ahır Gübresi ve Pancar Küspesi İlavesinin Toprağın Bazı Özelliklerine Olan Etkisi
Yazar: Barik, Kenan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Ahır gübresi, Küspe, Agregat stabilitesi, Organik madde, Hidrolik iletkenlik

Ahır gübresi (AG) ve şeker pancarı küspesi (PK) ilavesinin toprakların birtakım fiziksel özellikleri üzerine olan etkilerinin araştırılması amacıyla yürütülen bu çalışmada, yörede oldukça yaygın olarak bulunan büyük toprak gruplarından Fluvaquent büyük toprak grubu kullanılmıştır. Bu amaçla Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Deneme Çiftliği arazisinin 0-20 cm derinliğinden toprak alınmıştır. Toprak örneklerinin başlangıç analizleri yapılarak saksılara yerleştirilmiş ve ağırlık yüzdesi esasından toprak örneklerine sırasıyla %2,5, %5 ve %7,5 olacak şekilde kurutulmuş hayvan gübresi ve şeker pancarı küspesi uygulanmıştır. Toprak örnekleri 6 ay süresince tarla kapasitesine yakın nemde inkübasyona bırakılmış, süre sonunda analiz edilerek başlangıç değerleri ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre her iki organik materyalde toprağın organik madde (OM) içeriğini artırmış fakat bu artış çiftlik gübresinde daha fazla olmuştur. Buna karşın küspe ilave edilen topraklarda hidrolik iletkenlik ve agregat stabilitesi değerleri çiftlik gübresi ilave edilen toprak örneklerinden daha yüksek bulunmuştur. Söz konusu sonuçlar şeker pancarı küspesi ilavesinin toprakların erozyona karşı direncini çiftlik gübresine oranla daha fazla artırabileceğini ortaya koymaktadır.

Ahır gübresi (AG) ve şeker pancarı küspesi (PK) ilavesinin toprakların birtakım fiziksel özellikleri üzerine olan etkilerinin araştırılması amacıyla yürütülen bu çalışmada, yörede oldukça yaygın olarak bulunan büyük toprak gruplarından Fluvaquent büyük toprak grubu kullanılmıştır. Bu amaçla Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Deneme Çiftliği arazisinin 0-20 cm derinliğinden toprak alınmıştır. Toprak örneklerinin başlangıç analizleri yapılarak saksılara yerleştirilmiş ve ağırlık yüzdesi esasından toprak örneklerine sırasıyla %2,5, %5 ve %7,5 olacak şekilde kurutulmuş hayvan gübresi ve şeker pancarı küspesi uygulanmıştır. Toprak örnekleri 6 ay süresince tarla kapasitesine yakın nemde inkübasyona bırakılmış, süre sonunda analiz edilerek başlangıç değerleri ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre her iki organik materyalde toprağın organik madde (OM) içeriğini artırmış fakat bu artış çiftlik gübresinde daha fazla olmuştur. Buna karşın küspe ilave edilen topraklarda hidrolik iletkenlik ve agregat stabilitesi değerleri çiftlik gübresi ilave edilen toprak örneklerinden daha yüksek bulunmuştur. Söz konusu sonuçlar şeker pancarı küspesi ilavesinin toprakların erozyona karşı direncini çiftlik gübresine oranla daha fazla artırabileceğini ortaya koymaktadır.
Toprak Yüzey Malçının Yüzey Akış ve Toprak Kayıpları Üzerine Etkisi
Toprak Yüzey Malçının Yüzey Akış ve Toprak Kayıpları Üzerine Etkisi
Yazar: Aksakal, Ekrem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Malçlama, yağmurlama, yüzey akış, su kaybı, toprak kaybı

Yağmur damlalarının çarpma etkisiyle toprakların strüktürel yapıları bozulmakta ve agregatlar dağılmaktadır. Tekselleşen agregatlardan serbestlenen ince fraksiyonlar gözenekleri tıkayarak kısa sürede yüzey akışın oluşmasına ve yüzey akış ile toprak ve su kaybının artmasına neden olmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, toprak yüzeyinin farklı oranlarda (%0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90 ve 100) buğday samanı ile malçlanmasının laboratuvar şartlarında yüzey akış ve toprak kayıpları üzerine etkilerini belirlemektir. Araştırmada tın tekstür sınıfında 4.76 mm’den elenmiş toprak örneğinin yüzeyi farklı oranlarda buğday samanı ile malçlanarak %9 eğimde 25 mm saat-1 yoğunlukta Eijkelkamp Rainfall Simulator’de 15 dakika yağışa tabi tutulmuş ve yüzey akışla oluşan toprak ve su kayıpları belirlenmiştir. Yağış sonrasında yüzey akış ile meydana gelen su ve toprak kayıp miktarları bakımından malçlama oranları arasında çok önemli düzeyde (p

Yağmur damlalarının çarpma etkisiyle toprakların strüktürel yapıları bozulmakta ve agregatlar dağılmaktadır. Tekselleşen agregatlardan serbestlenen ince fraksiyonlar gözenekleri tıkayarak kısa sürede yüzey akışın oluşmasına ve yüzey akış ile toprak ve su kaybının artmasına neden olmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, toprak yüzeyinin farklı oranlarda (%0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90 ve 100) buğday samanı ile malçlanmasının laboratuvar şartlarında yüzey akış ve toprak kayıpları üzerine etkilerini belirlemektir. Araştırmada tın tekstür sınıfında 4.76 mm’den elenmiş toprak örneğinin yüzeyi farklı oranlarda buğday samanı ile malçlanarak %9 eğimde 25 mm saat-1 yoğunlukta Eijkelkamp Rainfall Simulator’de 15 dakika yağışa tabi tutulmuş ve yüzey akışla oluşan toprak ve su kayıpları belirlenmiştir. Yağış sonrasında yüzey akış ile meydana gelen su ve toprak kayıp miktarları bakımından malçlama oranları arasında çok önemli düzeyde (p
Kuzgun Baraj Gölü Su Üretim Havzasının Toprak Kalitesi Bakımından Değerlendirilmesi
Kuzgun Baraj Gölü Su Üretim Havzasının Toprak Kalitesi Bakımından Değerlendirilmesi
Yazar: Dindaroğlu, Turgay; Canbolat, Mustafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Parametrik Yöntem, Toprak Kalitesi, Sürdürülebilirlik, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS)

Bu araştırmanın amacı, Kuzgun Baraj Gölü su üretim havzasını toprak kalitesi bakımından değerlendirmek ve sürdürülebilir orman-toprak-su yönetim sistemlerinin planlanmasına katkı sağlamaktır. Araştırmada söz konusu alan toprak kalitesi bakımından, fiziksel ve kimyasal toprak özellikleri ile bazı morfolojik karakteristikleri dikkate alınarak parametrik yöntemle kalite kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Değerlendirmeye alınan faktörlerin oransal değerleri ile arazi kalite indeks değerleri hesaplanarak uygunluk sınıfları belirlenmiştir. Araştırma alanında kalite parametreleri, coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak oluşturulan veri tabanına işlenmiş ve sayısal olarak haritalanmıştır. Kalite sınıflandırması bakımından araştırma alanı topraklarının %1,62’si (382,65 ha) çok iyi (S1), % 65.81’i (15552,72 ha) iyi (S2), %26,43’ü (6246,56 ha) orta (S3) ve %6,14’ü (1451,75 ha) ise kötü (N) olduğu belirlenmiştir.

Bu araştırmanın amacı, Kuzgun Baraj Gölü su üretim havzasını toprak kalitesi bakımından değerlendirmek ve sürdürülebilir orman-toprak-su yönetim sistemlerinin planlanmasına katkı sağlamaktır. Araştırmada söz konusu alan toprak kalitesi bakımından, fiziksel ve kimyasal toprak özellikleri ile bazı morfolojik karakteristikleri dikkate alınarak parametrik yöntemle kalite kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Değerlendirmeye alınan faktörlerin oransal değerleri ile arazi kalite indeks değerleri hesaplanarak uygunluk sınıfları belirlenmiştir. Araştırma alanında kalite parametreleri, coğrafi bilgi sistemleri kullanılarak oluşturulan veri tabanına işlenmiş ve sayısal olarak haritalanmıştır. Kalite sınıflandırması bakımından araştırma alanı topraklarının %1,62’si (382,65 ha) çok iyi (S1), % 65.81’i (15552,72 ha) iyi (S2), %26,43’ü (6246,56 ha) orta (S3) ve %6,14’ü (1451,75 ha) ise kötü (N) olduğu belirlenmiştir.