hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BACH’IN BWV 1004 CHACONNE İSİMLİ ESERİNİN KEMAN YORUMUNA DAYALI İNCELEMESİ
AN EXAMINATION ON BACH’S BWV 1004 CHACONNE FOR VIOLIN INTERPRETATION
Yazar: Tilif, İmge
Dergi: Konservatoryum, Vol. 3 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Chaconne,Violin Technique ; Chaconne,Keman Tekniği

J.S. Bach’ın solo keman için yazdığı sonatlardan BWV 1004 Re minör Partita’nın sonbölümü olan Chaconne, bestelendiği dönemde fark yaratmış ve günümüze değin sıkçaicra edilmiştir. Eser, 1720 yılında tamamlanmıştır. Birbirine bağlanan varyasyonlardanoluşan Chaconne, her bir varyasyonda ayrı bir anlatım diline sahiptir. Barok dönemdenitibaren Chaconne’dan etkilenen birçok besteci ve müzisyen, eseri farklı stillerdeyorumlamış ve başka enstrümanlar için düzenlemeler yapmıştır. 3/4’lük bir dans olanChaconne, Avrupa’nın çoksesli müzik kültürüne 16. yüzyılda katılmıştır vekaynaklarının Güney Amerika’dan geldiği düşünülmektedir. Chaconne, yıllar içindeenstrümanlara yayılarak 18. yüzyıl’da gelişiminin doruk noktasına ulaşmıştır. Değişimsadece Chaconne için değil, o dönemin enstrümanları için de geçerlidir. J.S. BachChaconne’u bestelediği dönemde barok keman ve yay kullanılmaktaydı. Görsel açıdanaralarında büyük fark görünmese de barok keman, modern kemandan teknik ve tınısalaçıdan birçok farklılıklara sahipti. Bu farklılıklar ve barok müziğin yapısı, günümüzdeChaconne’u farklı yorumlarla dinlememize yol açmaktadır. Bu makaledeChaconne’un ve kemanın zaman içinde geçirdiği değişimlerden, bu değişimleringünümüzde yorumlanan Chaconne üzerindeki etkilerinden, teknik ve yorumadayalı çalışma stillerinden bahsedilecektir.

The last movement of the Partita in D minor BWV 1004, called ‘Chaconne’, whichwas one of J.S.Bach’s sonatas for a solo violin, had a revolutionary impact at the timeit was composed, and it has still been performed quite often at the present time. It wascomposed in 1720. Chaconne, composed of interconnected variations, has aseparate narrative language in each variation. From the Baroque period onwards,many composers and performers influenced by Chaconne, interpret the Chaconne indifferent styles and made arrangements for some other instruments. Chaconne, a 3/4dance, has participated in the polyphonic music culture of Europe in the 16th centuryand is thought to originate from South America. Over the years, Chaconne has reachedthe culmination of development in the 18th century by spreading to otherinstruments. Changes were not only for Chaconne but also for instruments of thatperiod. Baroque violin and bow were used when Bach’s Chaconne was composed.Although there was no visual difference between baroque and modern violin, thebaroque violin had many differences in terms of technic and sound. These differencesand the structure of baroque music now lead Chaconne to listen to differentinterpretations. In this article, the changes in the chaconne and violin in time, effectsof these changes on the modern performances of Chaconne and works to be donefor Chaconne via interpretation and technique are discussed.
Kültür Endüstrisinde Oyunculuğun Ekonomi Politiğine Eleştirel Bir Bakış
A Critical Overview to Economy Politics of Acting in Cultural Industry
Yazar: Öngen, Orkun
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Fiction,Culture Industry,Acting ; Kurgu,Kültür Endüstrisi,Oyunculuk

Bu çalışmanın amacı, kültür endüstrisinin ekonomi politiği çerçevesinde sinema-televizyon endüstrisi ve ticari tiyatrolarda oyunculuk sanatının ne şekilde ve nasıl gerçekleştirildiğini Adorno’nun kültür endüstrisine yaptığı eleştirel bakış doğrultusunda inceleyerek tespitlerde bulunmaktır. Kültür endüstrisi üzerinden kültür metalarının üretim biçimi ve bu metaların tüketicilerde yarattığı ihtiyaçlar doğrultusunda ne şekilde pazarlandığı; iletişim çalışmalarına yön vermiş düşünürlerin düşünceleri doğrultusunda, oyunculuk mesleğini icra eden sanatçının bu sistemdeki özgünlüğü ve öznelliği yapılan tespit ve değerlendirmeler üzerinden tartışılacaktır. Bu çalışmayla ulaşılmak istenen amaç, bu zamana kadar göz ardı edilerek üzerine düşünülmemiş olan oyunculuk mesleğinin ekonomi politiğinin ne olduğunun tanımını yapmak ve kültür endüstrisinin kavramları üzerinden yapılan diyalektik çözümlemelerle günümüzde oyunculuk mesleğinin geldiği noktaya dair tespit ve açıklamalarda bulunmaktır.

The goal of this study is to determine how the art of acting in the film industry and commercial theater is realized within the culture industry, examining specifically the Culture Industry of Adorno from a critical perspective. We will discuss the way in which cultural commodities are managed through the culture industry and how these commodities are marketed in accordance with consumers’ needs. We will also discuss the originality and the nature of the artists’ performances in the acting profession within this system by evaluating the thoughts and ideas of communication studies directors. The purpose of this study is to define the political economy of the acting profession, which has been ignored until now, and to explain it using a dialectical analysis method based on the concepts of the culture industry.
Yaylı Çalgılarda Kullanılan Modern İcra Teknikleri ve Grafik Notasyonu
Modern Extended Techniques and Graphic Notations used in String Instruments
Yazar: Karcılıoğlu, İlke
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Extended Instrument Techniques,Graphic Notation,String Instruments ; Genişletilmiş Çalgı Teknikleri,Grafik Notasyon,Yaylı Sazlar

Bu makalenin konusu 20.yy’da yaylı çalgıların genişletilmiş icra ve yazım tekniklerinin incelenmesidir. 20. yüzyılın ikinci yarısında önemli olan modern çalgı teknikleri sonucunda doğan grafik notasyon örneklerine de bu çalışma içinde yer verilmiştir. Modern çalgı teknikleri bestecilerin ses dünyalarını genişletmiş, orkestra, oda müziği ve solo repertuvarında değişik tınıların keşfine olanak sağlamıştır. Makalenin amacı, konuya ilgi duyan bestecilere ve icracılara bu tekniklerin literatürde nasıl kullanıldığını ve notasyonu hakkında faydalı olabilecek bir kaynak oluşturabilmektir. Yapılan literatür taramasında konu ile ilgili yazılmış makaleler, kitaplar ve partisyonlar incelenmiştir.

This article studies the extended performance of and writing techniques for string instruments in the twentieth century. Examples of graphic notations that emerged as a result of modern instrument techniques, which were important in the second half of the twentieth century, are also included in this study. Modern instrumental techniques have expanded the imagination of composers and allowed for the discovery of various sounds in orchestra, chamber music, and solo repertoire. The article aims to provide a source for composers and musicians who are interested in how these techniques and notations are used in the literature. The literature review examines articles, books, and partitions written on this subject.
Çaykovski, Erkin, Prokofiev’in Orkestra Eserlerindeki Viyolonsel Partilerinde Karşılaşılan Teknik Zorluklar
Technical Difficulties of The Cello Parts in Tchaikovsky, Erkin, Prokofiev’s Orchestral Works
Yazar: Uzunonat, Ezgi Nihan
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Çello,Deşifre,Orkestra ; Cello,Sight reading,Orchestra

Bu araştırma, Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Yaylı Çalgılar Ana Sanat Dalı Viyolonsel Sanat Dalı’nda lisans seviyesinde öğrenim gören öğrencilere derste çaldırılan deşifre parçalarının incelenmesini konu almaktadır. Orkestra repertuvarının oldukça fazla esere sahip olması, araştırmayı belli bir çerçeve ile sınırlandırmaya yöneltmiş, belirlenen eserler, orkestra repertuvarı dersinin içeriğindeki eserler arasından dersi veren öğretim elemanı ile birlikte seçilmiştir. Kamera kayıtları, bu çalışmanın yazarı ve iki uzman tarafından değerlendirilmiştir. Uzmanlardan biri Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Müzik bölümünde viyolonsel hocalığı görevini sürdürmekte, diğeri ise Anadolu Üniversitesi Senfoni Orkestrası viyolonsel grup üyeliğine devam etmektedir.

This study examines sight reading of orchestral parts in undergraduate students’ curriculum in the Cello Division of Strings Instrument Major at the Anadolu University State Conservatory, Turkey. Study participants are students in this division. The large number of works in the orchestral repertoire directed this study to a specific frame, and works were selected from the content of the orchestral repertoire course with the guidance of the lecturer. The research benefited from the views of experts in examining camera recordings. One expert works as a cello teacher at the Anadolu University State Conservatory Music Department and the other is an Anadolu University Symphony Orchestra cello group member.
Folklor Tatbikatı’ndan Konservatuvar Topluluğu’na Bir Halk Müziği İcra Geleneği
Turkish Folk Music Performance Tradition From Folklore Application to Conservatory Ensemble
Yazar: Demir, Mehtap
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Folklor Tatbikat Topluluğu,Türk Halk Müziği Topluluğu,Konservatuvar ; Folklore Application Ensemble,Turkish Folk Music Ensemble,Conservation

Bu makale, 1953 yılında İstanbul Belediye Konservatuvarı bünyesinde oluşturulan Folklor İnceleme ve Derleme Kurulu’na bağlı olarak işlev gören, Folklor Tatbikat Topluluğu ve akabinde İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı olarak halk müziği icra kültürünü devam ettiren Türk Halk Müziği Topluluğu’ndan bahsetmektedir. Makalenin amacı, sözlü tarih verileri ekseninde bugüne dair durumu, tarihe not düşmektir. Etnografik çalışma, kurum içerisinde dağınık şekilde bulunan konser programları, afişler ve fotoğrafların toplanması ve sözlü tarih verilerine dayandırılmaktadır. Bu maksatla 1952 yılı sonrası halk müziği çalışmalarından kalanları, bugünden tarihe yazmak amaçlanmıştır. Bu çerçevede, hem İstanbul Belediye Konservatuvarı’nın “Türk Musikisi Nazariyatı” eğitim programında öğrenci olan hem de Halk Müziği Topluluğu’nda görev yapmış Sayın Handan (Saraç) Tunca ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Bu özgün yaklaşım, altmışbeş yıllık zamanın ruhunu anlamak, dönemin repertuvar biçimini ve konserlerini sistematik olarak belgelemek açısından önem arz etmektedir. Çalışma, ulaşılabilen afiş ve konser programlarıyla sınırlıdır. Dönemin ayrıntılı betimlemesi, kökleri Darülelhan’a uzanan halk müziği çalışmalarının ikinci yarısı hakkında etnomüzikolojik bir envanter bırakmaktadır.

This article discusses the Folklore Application Ensemble, which is affiliated with the Folklore Review and Compilation Board established in 1953 under the Istanbul Municipal Conservatory and since then, the Turkish Folk Music Society, which continues folk music performances as Istanbul University State Conservatory. This article aims to define the status of folk music performance in Turkey through oral history. The ethnographic work is based on oral history data and the collection of concert programs, posters, and photographs possessed by the institution. For this purpose, works in folk music after 1952 can be recognized in history. An in-depth interview was conducted with Handan (Saraç) Tunca, who had studied at the Istanbul Municipal Conservatory’s Turkish Music Theory training program and also worked at the Folk Music Society. The interview is important in understanding the spirit of the 65-year period since 1952 and systematically documenting the repertoire format and concerts during this period. The scope of this work is limited to the posters and concert programs that are accessible to the researcher. A detailed description of the period allows an ethnomusicological inventory of the second half of the folk music studies, whose origins extend to Darülelhan (House of Music).
Arşiv Belgeleriyle Dârülelhan
Dârülelhan in Archive Documents
Yazar: Özden, Erhan
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Müzik Eğitimi,Konservatuvar,Dârülelhan ; Music Education,Conservatory,Dârülelhan

Dârülelhan, Osmanlı Maârif Nezareti bünyesinde açılmış olan ilk resmi müzik okuludur. Tâlîmatnâme, ders programları, okul binası ve eğitim kadrosu gibi gerekli düzenlemelerin bir kaç ayda tamamlanmasının ardından 1916 yılında faaliyete başlamıştır. Osmanlı İmparatorluğu, Dârülelhan’ın kurulduğu yıllarda I. Dünya Savaşı’nı kaybetmek üzeredir. Bu nedenle Dârülelhan’ı Avrupa’daki müzik okullarından ayıran en önemli özelliklerden biri, devletin büyük sıkıntılar içinde olduğu bir dönemde kurulmuş olmasıdır. Savaşın ağır şartlarında yeni kurulmuş bir konservatuvar olarak eğitime başlayan Dârülelhan, Türk müzik eğitiminde önemli bir rol üstlenmiştir. “Nağmeler Evi” anlamına gelen Dârülelhan, Türk müzik eğitimimize kazandırmış olduğu yöntem, program, icra disiplini ve notasyon çalışmaları ile günümüz konservatuvarlarına örnek teşkil etmiş ve Avrupa’da yürütülmekte olan müzik eğitimi yöntemlerinin ülkemizde uygulanması sağlamıştır. Özellikle Türk müziği eğitim sistemine pedogojik yaklaşım ve sistemli çalışmalar getirmiş olan Dârülelhan, klasik Türk müziğinin gelecek kuşaklara aktarılmasında önemli bir rol üstlenmiştir.

Dârülelhan is the first official music school opened under the Ottoman Ministry of National Education This the school opened in 1916, after completing the necessary arrangements such as legislation, curriculum, school building, and appointment educational staff in a few months. When Dârülelhan was founded, the Ottoman Empire was about to lose World War I. Therefore, one of the most important characteristics distinguishing Dârülelhan from music schools in Europe is that the state was established in a time of great difficulty. Dârülelhan, which started training as a newly established conservatory under severe conditions of war, played an important role in Turkish music education. Dârülelhan, which means “house of melodies”, has set an example for today’s conservatories with the method, program, performance discipline, and notation studies that it has brought to our Turkish music education and has enabled the implementation of music education methods in Europe. It has played an important role in passing classical Turkish music to future generations thanks to the pedagogical approach and systematic studies that it has brought to the Turkish music education system in particular.
Metastasio’nun Artaserse’sinde Moral Dramaturjiye Çok Eksenli Yaklaşım
Multi-Axis Approach to the Moral Dramaturgy in Metastasio’s Artaserse
Yazar: Karakaş, Erdem Nusret
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Metastasio,Artaserse,Moral Dramaturji ; Metastasio,Artaserse,Moral Dramaturgy

Bu makalenin amacı, 18. yy. operasının en önemli figürlerinden biri olan Metastasio’nun Artaserse eserinde moral dramaturjiyi inceleyerek konuya yeni bir yaklaşım getirmektir. Moral dramaturjiden anlaşılan, ahlâk tartışmasının dramayı nasıl şekillendirdiğidir. Mestastasio’nun dramlarını şekillendiren iki ana güç olarak, Arcadia Akademisi’nin geliştirdiği ekolün ve kartezyen düşüncenin şair üzerindeki etkisi büyüktür. Makalede öncelikle Metastasio üzerine çalışmaları olan önemli yazarların konu ile ilgili görüşleri gözden geçirildikten sonra, Artaserse’nin metni moral dramaturji açısından ayrıntılı bir şekilde analiz edilmektedir. Daha sonra bu analizin ışığında, adı geçen yazarların fikirleri tartışmaya açılmakta, kurguyu ikiliklere indirgeyen yaklaşımlara itiraz edilmekte ve Metastasio’nun bu eserde moral dramaturjiyi, ikiliklere indirgenemeyecek, hiyerarşik bir düzene tabi ve çok eksenli bir örgü olarak tasarladığı öne sürülmektedir. Böylece Metastasio’nun moral dramaturjisine alternatif bir yaklaşım önerilmekte ve gelecek çalışmalarda diğer eserlerinin de bu yaklaşımla incelenmesinin tartışmaya katkıda bulunacağı öngörülmektedir.

The purpose of this article is to propose a new approach to the analysis of the moral dramaturgy of Metastasio, one of the most prominent figures of 18th century opera, based on a detailed study of his Artaserse. Moral dramaturgy is the process by which ethical discussions shape the drama. Metastasio was greatly influenced by the Arcadian Academy and Cartesian philosophy, and they can be considered the main pillars on which his dramas stand. This article begins with an overview of the opinions of the most notable scholars on the subject, followed by a detailed analysis of his Artaserse in terms of moral dramaturgy. The results of the analysis are used in a discussion, objecting to approaches that reduce the dramaturgy to dualities, and it is argued that Metastasio’s dramatic construction manifests a multi-axis organization with a values hierarchy that cannot be reduced to dualities. This multi-axis approach is proposed as an alternative way to understand Metastasio’s moral dramaturgy; while claims that adopting a similar approach to his other works will contribute to our understanding of his dramaturgy will be tested in future studies.
Saint-Saens Op.168 Sol Major Fagot ve Piyano Sonatına Pozisyon Önerileri
Position Recommendations for Saint-Saens’ Op.168 Sol Major Bassoon and Piano Sonata
Yazar: Çolakoğlu, Çağrı
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Camille Saint-Saëns,Fagot Sonatı,Parmak Pozisyonları ; Camille Saint-Saëns,Bassoon Sonata,Fingering Chart

Bu makale, Camille Saint-Saëns’in fagot literatüründeki en önemli eserlerden biri olan fagot sonatının üstesinden gelinmesi zor parmak pozisyonlarına alternatif çözüm önerilerini içerir. Ayrıca, sonatın bütün bölümlerinin form ve müzikal yapısı da genel olarak incelenmiştir. Fagot icracıları özellikle enstrümanın 3. oktavdaki pozisyon geçişlerinde zorlanırlar. Her zaman kullanılan ve bilinen temel pozisyonlar uygulandığında icracıların hata yapma riski yüksektir. Bu makalede gösterilen ve önerilen parmak pozisyonlarının risk yüzdesini önemli ölçüde azalttığı gözlemlenmiştir. Amaç, bu sonatı çalarken zorluklarla karşılaşan ve üstesinden gelmekte zorlanan öğrencilerimize ve meslektaşlarıma çeşitli alternatif pozisyonlar önermektir. Bu sayede de daha rahat ve korkmadan çalabilmelerine katkı sağlamaktır. Bu makalede Saint-Saëns op.168 Fagot ve Piyano sonatının önemi, neden yazıldığı, nerede yazıldığı ve kime ithaf edildiği belirtilmiştir. Riskli pozisyonları içeren notalar ve pozisyonların gösterildiği şekiller alt alta gösterilmiştir. Literatür taramasında konuyla ilgili kitaplar araştırılmış ve incelenmiştir. Önerilmiş olan parmak pozisyonları sadece Camille Saint-Saens’ın fagot sonatında değil, özellikle orkestra sololarında, hızlı geçişlerde ve diğer tüm teknik zorluğu olan parçalarda da kullanılabilir.

This article includes an alternative solution to the difficult finger positions of the bassoon in op.168 Bassoon and Piano Sonata, one of Camille Saint-Saëns’ most important works for that instrument. In addition, the structure of the work will also be examined. Bassoon players have a high risk of making mistakes when they play using common finger positions, especially when difficult positions in the 3rd octave transition are played. The facilities in the positions shown in this article considerably reduce likelihood of error. The aim of this article is to present some alternative positions that may occur from above difficulties. This article tells the importance of op.168 Bassoon and Piano Sonata, why was it written in the last year of his life, where was it written, and to whom it was dedicated. In the literature review, books related to the subject were examined. Suggested finger positions can be applied not only in this sonata but also can be used in many other difficult pieces, especially in fast passages in orchestra solos.
“Yudumluk” ile “Tema ve Çeşitlemeler” için Çalışma ve Yorum Önerileri
Suggestions on the Interpretation and Practice of “Yudumluk” and “Tema ve Çeşitlemeler”
Yazar: Ulucan Weınsteın, Sevil
Dergi: Konservatoryum, Vol. 5 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Yaylı Çalgılar,Keman,Ekrem Zeki Ün ; String Instruments,Violin,Ekrem Zeki Ün

Bu makalede Ekrem Zeki Ün’ün eğitimci yönü ve besteciliğinin yanı sıra eğitim yaklaşımları gibi özelliklerine değinilmiş, bestecinin solo keman için yazdığı “Yudumluk” ve “Tema ve Çeşitlemeler” adlı eserleri incelenerek bu eserlere çalışma önerileri getirilmiştir. Literatür taraması yoluyla edinilen bulgulara yer verilen bu makaleyle günümüzde yeterince tanınmayan bir besteci olan Ekrem Zeki Ün’ün eserlerinin genç kemancıların repertuvarlarına kazandırılması amaçlanmıştır. Araştırmada “Yudumluk” ve “Tema ve Çeşitlemeler”in Ekrem Zeki Ün’ün keman yaklaşımının bir yansıması olarak gelişmiş bir yay tekniği gerektirdiği, ilk dönem Türk bestecilerinin sıklıkla kullandığı çok sayıda modal öge barındırdığı, içerisinde Türk müziğinde sıkça karşılaşılan poliritmik ve aksak metrik yapıların önemli bir yer tuttuğu gözlenmiştir. Ekrem Zeki Ün’ün kimi zaman kullandığı komalı sesler ile müziğinde mikrotonal unsurlara da yer verdiği görülmüştür. Sonuç olarak solo keman eserlerinden “Yudumluk” ve “Tema ve Çeşitlemeler”in icracıdan hem teknik hem de sanatsal açıdan çok sayıda yeterlilik beklediği ve bu eseri çalışacak öğrencileri ve icracıları geliştirici çok sayıda özellik taşıdığı sonucuna varılmıştır.

This article summarizes Ekrem Zeki Ün’s attributes as a violin teacher and composer. The works of the composer for solo violin, “Yudumluk” and “Theme and Variations” are examined and suggestions are made regarding the study of these works. This article aims to familiarize the repertoire of young violinists with the works of Ekrem Zeki Ün. “Yudumluk” and “Theme and Variations” both require an advanced bow technique as a reflection of Ekrem Zeki Ün’s violin approach. The works also contain numerous modal elements frequently used by Turkish composers as well as syncopated rhythm and polyrhythmic structures, which are frequently encountered in Turkish music. In addition, it has been observed that Ekrem Zeki Ün occasionally used microtonal elements in his music. In view of these elements, the solo violin works “Yudumluk” and “Theme and Variations” are expected to have many strengths, both technically and artistically.