hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Silvan Devlet Hastanesine Başvuran Kişilerin Memnuniyet Düzeyleri
The Satisfaction Levels of Outpatients in Silvan State Hospital Puplic
Yazar: Özcan, Mansur; Özkaynak, Veysi; Toktaş, İzzettin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Patient Pleasure, Relations Between the Physician and the Patient, District State Hospital ; Hasta Memnuniyeti, Hekim Hasta İlişkisi, İlçe Devlet Hastanesi

Bu çalışma, bir ilçe devlet hastanesine ayaktan tedavi almak üzere başvuran kişilerin verilen hizmetten memnuniyet düzelerini ve beklentilerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya katılmayı kabul eden 117 kişiye yüz yüze görüşülerek bir anket uygulanmıştır. Katılımcıların %59\'u erkek, %4,3\'ü 0&ndash;12 yaş çocuk, %13,7\'si 13&ndash;18 yaşında adolesan, diğerleri ise erişkin bireylerdir. Katılımcıların %13,6\'sının sosyal güvencesi yok, %41,0\'i ise yeşil kartlıdır. Hastalar ilk başvuru, kayıt işlemleri ve personelden %83,7 danışmadaki  ilgilendirmeden %86,3 muayene için ayrılan süreden %82,5, doktorun kendisini bilgilendirmesinden %78,2, doktorun saygı ve nezaketinden %90,9, hemşire ve sağlık personelinden %90,7 çok memnun ya da memnun kalmışlardır. Hastanedeki tuvalet ve lavaboların temizliğinden %69,8, genel olarak hastaneden %76 çok memnun yada memnun kaldıklarını söylemiştir. Hastaların %75\'i tekrar hastalanma durumunda aynı hastaneyi tercih  edeceklerini, %76\'sı da başkalarına tavsiye edebileceklerini söylemiştir. Hasta memnuniyeti sağlık hizmetlerinin bir sonucu ve genellikle hizmet kalitesinin bir göstergesi olarak kabul edilmekte olup ölçülmesi yararlı ve gereklidir. Silvan Devlet Hastanesi\'nde ayaktan tedavi alan hastaların memnuniyet düzeyleri yüksek bulunmuştur.

This study has been done with the aim of evaluating the outpatients\'acknowledgement levels of the service and their expectancies. They have interviewed with 117 individuals who accept to participate in this study. The participants are 59% of men, 4,3% child (aged 0- 12), 13,7% adolesen (aged 13-18), others are adult individuals. 13,6% of participants have no social insurance and only 41,0% of them have green cards. 83,7% of patients from the first application and registration processes and personnel, 86,3% given information from the consultation, 82,5% from the examination period, 78,2% from the doctors\' giving information to the patients, 90,9% from the doctor\'s respect and delicacy, 90,7% from the nurses and health personnel have pleased or much pleased. 69,8% of participants from the leansing of toilet and wash basin in hospital, 76% generally from the hospital have pleased or much pleased. 75% of patients have stated that they will prefer the same hospital in the case of their illnesses. Also,76% of patients have expressed that they will recommend to other patients. Patients are generally accepted as an indicator of service quality and a result of health services. For that reason, it is essential to be measured. The satisfaction level of outpatients in Silvan State Hospital was found very high.
Sıçan Akciğerinde Oluşturulan İskemik Önkoşullamanın Kalpteki İskemi Reperfüzyon Hasarı Üzerine Etkileri
The Effects of Ischemic Preconditioning on Cardiac Ischemia-Reperfusion  Injury in Rat Lung
Yazar: Akkoç, Hasan; Kelle, İlker; Kale, Ebru
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Rat, Heart, Pulmonary, Remote Ischemic Preconditioning,Adenosine. ; Sıçan, Kalp, Akciğer, Uzak İskemik Önkoşullama, Adenozin

Bir organ veya dokunun iskemi ve reperfüzyonu ile oluşturulan önkoşullama, başka bir arterin beslediği organ veya dokuyu da önkoşullayarak koruyucu etki gösterebilir. Bu durum uzak iskemik önkoşullama olarak adlandırılır. Biz bu çalışmamızda sıçan akciğerinde oluşturduğumuz önkoşullamanın kalpteki iskemi ve iskemi-reperfüzyon hasarı üzerindeki etkilerini incelemeyi hedefledik. Çalışmamızda 30 adet (n=6) Sprague-Dawley sıçan kullandık. Grupları şu şekilde oluşturduk; Grup 1: Kontrol Grubu (Sham Opere), Grup 2: Kalpte iskemi (30 dk), Grup 3: Kalpte iskemi (30 dk)-reperfüzyon (60 dk), Grup 4: Akciğerde iskemik önkoşullama sonrası kalpte iskemi (30 dk), Grup 5: Akciğerde iskemik önkoşullama sonrası kalpte iskemi (30 dk)-reperfüzyon (60 dk). Deney sonrası aldığımız sol kalp doku örneklerinde yüksek performanslı likit kromatografi kullanarak malondialdehid ile pürin nükleotid düzeylerini analiz ettik. Sonuç olarak, akciğerde oluşturulan iskemik önkoşullamanın kalpteki iskemi ve iskemireperfüzyon hasarı üzerinde koruyucu etkisinin olduğunu ve bu etkinin adenozin ile ilişkili olduğunu söyleyebiliriz.

Ischemia and reperfusion of a tissue or a viscera may also show a protective effect such as development of preconditioning on the other tissues which have another source of arterial blood flow. This mechanism of action is known as remote ischemic preconditioning. In this study, we have investigated the effects of preconditioning induced by pulmonary artery occlusion on myocardial ischemia and ischemia- reperfusion injury on a rat model. For this purpose, we used adult, in both sex , 30 Sprague-Dawley rats (n=6). There were five experimental groups; Group 1: Control (Sham operated), Group 2: 30 minute myocardial ischemia induced by left coronary artery occlusion, Group 3: 30 minute left coronary artery occlusion followed by 60 minute reperfusion, Group 4: Pulmonary ischemic preconditioning followed by 30 minute left coronary artery occlusion, Group 5: Pulmonary ischemic preconditioning followed by 30 minute left coronary artery occlusion and 60 minute reperfusion. Malonyldialdehyde and purine nucleotide levels of myocardial tissue were measured by high performance liquid chromatography. As a conclusion, remote preconditioning evoked by pulmonary artery occlusion and reperfusion may induce a protective effect against myocardial ischemia and ischemia- reperfusion injury. It can be suggested that the protective effect of remote preconditioning is related with myocardial adenosine.
Kene Isırması Nedeniyle Başvuran 19 Olgunun Değerlendirilmesi
The Evaluation of 19 Patients Who Were Admitted For the Tick Bite
Yazar: Taşkesen, Mustafa; Okur, Nurettin; Taş, M. Ali
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: The Tick Bite, Child, Crimean-Congo Hemorrhagic Fever ; Kene Isırması, Çocuk, Kırım Kongo Kanamalı Ateşi

Kene ısırığı Kırım Kongo Kanamalı Ateşi hastalığına yol açabilir. Bu nedenle son yıllarda başvuran olgu sayısı artmış ve bu durum önem kazanmıştır. Çalışmada Mart 2006- Nisan 2007 tarihleri arasında kliniğimize kene ısırığı nedeni ile başvuran 19 hastanın dosyaları retrospektif incelendi. Hastaların 13\'ü kız (%68), 6\'sı (%32) erkek ve yaş ortalaması 5.7&plusmn;3.8 yıl, en sık bacak ve gövde kısmından ısırıldıkları, daha çok kırsal bölgede (%53) yaşadıkları belirlendi. Kene çıkarılma işleminin 16 (16/19) hastada hastanede yapıldığı tespit edildi. Fizik muayene incelemelerinde beş hastada ateş yüksekliği dışında patoloji bulunmadı. Laboratuar incelemelerinde (tam kan, biyokimya, koagülasyon testleri) anormal bulgu saptanmadı. Ateşi olan beş olgunun takiplerinde ateşinin düştüğü ve tekrar yükselmediği, iki olgunun aynı zamanda üst solunum yolu enfeksiyonu geçirdiği saptandı. Hastaların İl Sağlık Müdürlüğüne gönderilen kan örnekleri etken virüs açısından negatif bulundu. Ortalama 48-72 saat yatırılan hastalar takiplerinde ve laboratuar sonuçlarında anormal bulgu olmaması nedeniyle şifa ile taburcu edildiler. İzlem sonuçlarında herhangi bir komplikasyon gelişmedi.

The tick bite can lead to Crimean-Congo hemorrhagic fever disease. In our region admitted patient number has increased and the tick bite has became important problem in recent years. In this study the files of 19 patients who admitted to our clinic for the tick bite between March 2006- April 2007 were examined. Thirteen of patients were female (68%), 6 male (32%) and age ratio of patients were 5.7&plusmn;3.8 years. Most of patients were resided in rural region and bitten from their leg or trunk. In 16 patients ticks were removed at hospital. On physical examination no pathology was found except fever in five patients. Laboratory findings (complete blood count, biochemical, tests of coagulation) were within normal limits. In the follow up of the five patients, their fever was decreased. In two patients upper tract respiratory infection were detected, also. The blood samples of patients which were sent to Country Health Office were found negative for virus. In the follow-up period, laboratory outcomes of the patients who were hospitalized for 48-72 hours were normal and all patients were discharged with no complication.
Akut Miyokard İnfarktüsünde Kullanılan Trombolitik Ve Primer Perkütan Koroner Girişim Tedavi Yöntemlerinin Miyokardiyal Performans İndeksine Etkileri Açısından Karşılaştırılması
Comparison of Thrombolytic and Primer Percutaneous Coronary Intervention Treatment Methods Used in Acute Myocardial Infarction in Terms of Myocardial Performance Index
Yazar: Çiftçi, Mahir; Karabulut, Aziz; Akkoç, Hasan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Acute Myocardial Infarction, Myocardial Performance Index,Primary Percutaneous Coronary Intervention, Thrombolytic Therapy. ; Akut Miyokard İnfarktüsü, Miyokardiyal Performans İndeksi, Primer Perkutan Koroner Girişim, Trombolitik Tedavi.

Akut miyokard infarktüsünde koroner reperfüzyonun sağlanması, farmakolojik olarak intravenöz yoldan uygulanan trombolitik ilaçlar ya da mekanik olarak primer perkutan koroner girişim ile sağlanabilir. Biz de çalışmamızda her iki reperfüzyon yaklaşımını, son yıllarda akut miyokard infarktüsünde prognostik gösterge olarak kullanılan, miyokardiyal performans indeksine etkileri açısından karşılaştırmayı hedefledik. Çalışmamıza akut miyokard infarktüsü tanısı alıp, reperfüzyon tedavisi gören 100 hastayı dahil ettik. Bunlardan 29 tanesine primer perkütan koroner girişim, 71 tanesine trombolitik tedavi uyguladık. Çalışmanın sonucunda primer perkütan koroner girişim uygulanan gruptaki miyokardiyal performans indeksi değerlerini, trombolitik tedavi uygulanan gruba göre daha düşük bulduk. Sonuç olarak akut miyokard infarktüsünde prognostik gösterge olarak kullanılan miyokardiyal performans indeksinin, reperfüzyon stratejilerinden etkilendiğini ve primer perkütan koroner girişim yönteminin trombolitik tedaviye göre daha iyi miyokardiyal performans indeksi değerleri sağladığını söyleyebiliriz.

Coronary reperfusion on acute myocardial infarction can be obtained by administation of thrombolytic drugs intravenously or by primer percutaneous coronary intervention in terms of mechanically. In this study, our aim was to compare the effects of both of two reperfusion methods on myocardial performance index which is used as a prognostic indicator in acute myocardial infarction in recent years. The 100 patients who are diagnosed as myocardial infarction and underwent reperfusion therapy were included in this study. We applied primer percutaneous coronary intervention to 29 of patients and thrombolytic therapy to 71 of patients. In primer percutaneous coronary intervention applied group, myocardial performance index values were lower than the thrombolytic therapy administered group. As a conclusion, it is suggested that myocardial performance index which is used as a prognostic indicator in acute myocardial infarction can be affected by reperfusionstrategies and primer percutaneous coronary intervention is much more effective approach than thrombolytic therapy in respect to achieve better myocardial performance index values.
Küçük ve Orta Cerrahi Girişimlerde Preoperatif Rutin Laboratuar Testleri Gerekli midir?
Are Preoperative Routine Laboratory Tests Necessary in Minor and Moderate Surgical Procedures?
Yazar: Toker, Abit; Girgin, Nermin Kelebek; Türker, Gürkan; Kutlay, Oya
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Minor and Moderate Surgery, ASA I-II, Preoperative Testing. ; Küçük ve Orta Cerrahi, ASA I-II, Preoperatif Test

Elektif cerrahi girişim planlanan olguların değerlendirilmesinde preoperatif laboratuar testleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Çalışmamızda, ASA I-II grubu, elektif küçük ve orta cerrahi girişim planlanan, 40 yaş üstü olgularda preoperatif testlerin gerekliliğini belirlemeyi amaçladık. Kırk yaş üstü, ASA I-II grubu, küçük ve orta cerrahi girişim planlanan, 140 olgu çalışmaya alındı. Olgular 40-59 yaş (Grup I) ile 60 yaş ve üzeri (Grup II) olarak iki eşit gruba ayrıldı. Olguların akciğer radyografisi, elektrokardiografi, hemoglobin, lökosit, trombosit, kan şekeri, sodyum, potasyum, aspartat transaminaz, alanin transaminaz, üre ve kreatinin sonuçları incelendi. Öykü ve fizik muayeneleri değerlendirildi. Balans anestezi uygulanan olgular, peroperatif dönemde ve postoperatif 24 saat takip edilerek, karşılaşılan sorunlar kaydedildi. Grup I\'de üre ve kadın olgularda hemoglobin dışındaki testlerin, Grup II\'de ise elektrokardiografi, akciğer radyografisi, üre, kan şekeri ve hemoglobin sonuçlarının peroperatif ve postoperatif dönemde hastaya yaklaşımı etkilediği saptandı. Preoperatif tetkiklerin, hasta öykü ve fizik muayene bulgularına göre selektif olarak istenebileceği sonucuna varıldı.

Preoperative routine tests are commonly used to evaluate patients who will have planned elective surgical procedure. In this study, we aimed to identify the preoperative tests required for ASA I-II patients, over 40 years old, who will undergo elective minor and moderate surgeries. Totally 140 patients were included in the study. They were separated into 2 groups equally [Group I (40-59 years) and Group II (&ge;60 years)] according to their ages. The patients\' preoperative tests; including chest radiography, electrocardiography, hemoglobin, white blood cell, platelets, glucose, sodium, potassium, aspartate transaminase, alanine transaminase, ürea and creatinine were evaluated together with history and physical examination. After routine monitoring, balance anaesthesia was performed. The patients were followed during the peroperative and postoperative 24 hours for any problems occurred. In Group I; excluding ürea in both male and female patients and haemoglobin in only female patients; preoperative tests had no effect on the management of the asymptomatic patients. In Group II; electrocardiography, chest radiography, ürea, glucose and hemoglobin tests effected the management of the patients in the preoperative and postoperative period. In conclusion, preoperative tests could be ordered according to history and physical examination of the patients.
Uzun Süreli Karbamazepin Monoterapisinin Epilepsi Hastalarında Serum Lipit Düzeylerine Etkisi
The Effect of Long-Term Carbamazepine Monotherapy on Serum Lipid Levels in Epilepsy Patients
Yazar: Apak, İsmail; Tamam, Yusuf; Çakmak, Gönül; Tamam, Banu; Tabak, Veysi
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Carbamazepine, Lipid, Epilepsy, Cholesterol ; Karbamazepin, Lipit, Epilepsi, Kolesterol

Bu çalışmada antiepileptik olarak tek başına uzun süreli karbamazepinkullanan epilepsi hastalarında karbamazepinin kan serum lipit düzeylerineolan etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma grubu epilepsi tanısıalan ve bu nedenle en az bir yıldır karbamazepin kullanan 10&#39;u kadın, 20&#39;sierkek 30 hastadan, kontrol grubu ise yaş ve cinsiyet olarak uyumlu 30 sağlıklıdenekten oluşmuştur. Tüm deneklerin serum kolesterol (total kolesterol,HDL, LDL ) ve trigliserit düzeyleri ve LDL/HDL oranları belirlenmiştir.Çalışma grubunun serum HDL kolesterol, trigliserit düzeyleri kontrolgrubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek, serum LDLkolesterol düzeyi ve LDL/HDL oranlarının kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde düşüktü. Total kolesterol düzeylerinin ortalaması çalışmagrubunda kontrol grubuna göre daha düşük olmasına karşın, bu farklılıkistatistiksel olarak anlamlı değildi. Uzun süreli karbamazepin kullanımınınkolesterol düzeylerine olan etkisi nedeniyle ateroskleroz ve koroner kalphastalığının gelişme riskini azaltmaya katkıda bulunabileceği düşünülmüştür.Yapılacak uzun süreli ileriye dönük izlem çalışmaları bu konunun kesinbiçimde aydınlatılmasına yardımcı olacaktır.

The aim of this study was to determine the effect of carbamazepine onserum lipid levels in epileptic patients who were on long-termcarbamazepine monotherapy. The study group were comprised of 30epileptic patients (10 female, 20 male) who have been on carbamazepinemonotherapy for at least one year whereas control group consisted of 30 ageand sex matched healthy controls. Serum cholesterol (total cholesterol,HDL cholesterol, LDL cholesterol) and triglyceride levels were measuredand LDL/HDL ratio was calculated in all subjects. Serum HDL cholesteroland triglyceride levels of study group were significantly higher than controlgroup whereas serum LDL cholesterol levels and LDL/HDL ratios of studygroup were lower than control group. Mean total cholesterol level of studygroup was lower than control group, however the difference did not reachstatistical significance level. Because of its effect on cholesterol levels, longterm carbamazepine could possibly have a positive influence in decreasingthe risk of developing aterosclerosis and coronary heart disease. Long termprospective follow-up studies would be helpful to us in enlightening this issuedefinitely.
Yarı Oturur Pozisyonda İntraoperatif Venöz Hava Embolisi
Intraoperative Venous Air Embolism in Semi-Sitting Position
Yazar: Akkurt, B. Çağla Özbakış; İnanoğlu, Kerem; Karazincir, Olgun; Kararmaz, Alper; Turhanoğlu, Selim
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Neurosurgery, Craniotomy, Venous air embolism, Complications, Sitting position ; Nöroşirurji, Kraniotomi, Venöz hava embolisi,Komplikasyonlar, Oturur pozisyon

Venöz hava embolisi, nöroşirurji operasyonlarında özellikle oturur, yarı oturur ve hatta supin pozisyonlarda oluşabilen sonucunda morbidite ve mortalitesi yüksek olan bir komplikasyondur.Parietal bölgede glial tümör nedeniyle yarı oturur pozisyonda operasyona alınan hastada aniden end tidal CO2, oksijen saturasyonu ve kan basıncının düştüğü görüldü. Hastada sol akciğerinde havalanma azlığı  ve kalbin oskültasyonunda pansistolik üfürüm saptandı. Venöz hava embolisi geliştiği düşünülen hastanın santral venöz kateterinden hava aspire edildi ve hemodinamik stabilite tekrar sağlandı. Operasyonun sonunda hasta uyandırılarak ekstübe edildi. Bu olguda hastanın iyi monitorize edilmesi ve erken müdahale edilmesi sayesinde oluşabilecek komplikasyonlar engellenebilmiştir. Nöroşirurjinin oturur pozisyonlarındaki operasyonlarının yanısıra yarı oturur ve supin pozisyonlardaki operasyonlarında da standart monitorizasyonun yanında mutlaka santral venöz kateterizasyon ve arterial monitorizasyonun yapılarak yakın takip edilmesinin olası komplikasyonların erken tanı ve tedavisi açısından önemli olduğunun bir kez daha vurgulanmasında yarar olduğunu düşünüyoruz.

Venous air embolism is a complication with high mortality and morbidity which may occur in neurosurgical operations especially in patients with semi-sitting, sitting and even supine position. In a patient who underwent surgery because of a glial tumour located in  the parietal lobe end tidal CO2, O2 saturation and systemic blood pressure decreased suddenly during the operation. The aeration of the left lung was restricted and a pansystolic cardiac murmur was auscultated. Air was aspirated from the central catheter of the patient who was thought to have developed venous air embolism and hemodynamic stability was reassured. At the end of the operation the patient was awaken and extubated. In this case the potential complications were prevented by standard optimum monitoring and early intervention. The aim of this case report is to remind the close follow up of the patients undergoing neurosurgical operations in semi-sitting, sitting or supine positions by central venous catheterization and arterial monitoring additionally to the standard monitoring, carries importance in early diagnose and therapy of possible complications.
Künt Göğüs Travmasına Bağlı Gelişen Yelken Göğüs Olgusunda Nonİnvaziv Mekanik Ventilasyon Uygulaması
Non-Invasive Mechanic Ventilation Using in Flail Chest, Caused By Blunt Chest Trauma
Yazar: Onat, Serdar; Avcı, Alper Avcı; Ülkü, Refik; Özçelik, Cemal
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Trauma, Flail Chest, Non-Invasive Mechanic Ventilation. ; Travma, Yelken Göğüs, Non-İnvaziv Mekanik Ventilasyon

Trafik kazasına maruz kalan 75 yaş-bayan hasta fakültemiz acil servisine nefes darlığı ve göğüs ağrısı şikayetleri ile kaza sonrası 2. saat\'te başvurmuştur. Fizik muayene ve radyolojik olarak değerlendirilen hastaya bilateral multipl kosta fraktürü, sol klavikula fraktürü, ve sol göğüs duvarında paradoks solunum hareketi görülerek yelken göğüs tanısı kondu. Göğüs Cerrahisi yoğun bakım ünitesine yatırılan hastanın kan oksijen saturasyonunda (sO2) düşme ve kan karbondioksit parsiyel basıncında (pCO2) yükselme olması üzerine hastaya maske ile Non-İnvaziv mekanik ventilasyon (NIMV) desteği başlandı ve hastaya ventilasyon desteğinde başarı sağlandı. Bu çalışma ile mekanik ventilasyon desteğine ihtiyaç duyan toraks travmalı olgularda NIMV &lsquo;un başarı ile uygulanabilineceğini ve endotrakeal invaziv mekanik ventilasyona alternatif olabileceğini göstermek istedik.

A 75-year-old woman admitted our faculty emergency room with shortness of breath, and chest pain after traffic accident\'s second hour. She was diagnosed as bilateral multipl rib fractures, left clavicula fracture, and left flail chest by phsical and radiological examinations. She was transfered to Chest Surgery Depatment\'s intensive care unit. The patient was undergone non-invasive mask mechanic ventilation support, because of the decreasing of blood oxygen saturation and increasing of arteriel blood partial carbondioxide pressure. The treatment of non-invasive mechanic ventilation was succesfull for ventilation support. With this report, we would like to attentioned that non-invasive mechanic ventilation for blunt chest trauma patients could be used succesfully and could be used instead of endotracheal invasive mechanic ventilation.
Patau Sendromlu Bir Prenatal Tanı Olgu Sunumu
A Prenatal Case Report with Patau Syndrome
Yazar: Balkan, Mahmut; Erdemoğlu, Mahmut; Alp, M. Nail; Budak, Turgay
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Trisomy 13, Cordocentesis, Omphalosel, Hydrocephaly, Chromosome. ; Trizomi 13, Kordosentez, Omfalosel, Hidrosefali, Kromozom

Son yıllarda prenatal tanı ve bunun sonucunda istenmeyen gebeliklerin sonlandırılabilmesi trizomili bebek doğum sıklığını etkilemiştir. Trizomi 13 ya da Patau sendromu, Trizomi 21 (Down sendromu) ve Trizomi 18’den (Edward sendromu) sonra en yaygın olarak görülen üçüncü otozomal trizomik kromozom düzensizliğidir. Trizomi 13 yaklaşık olarak 12.000 ile 29000 arasında değişen sayıdaki canlı doğumda bir görülür. Bu çalışmamızda, Anabilim dalı laboratuvarımıza refere edilen, 22 haftalık gebeliği bulunan, üçlü testte yüksek risk görülen, yapılan USG sonucunda da fetusta omfalosel ve hidrosefali tespit edilen olguya kordosentez ve pedigri analizi yapılmış ve fetusta 47,XY,+13 karyotipi saptanmıştır. Fakat aile istemediğinden dolayı gebelik takibi için gerekli olan çalışmalar gerçekleştirilememiştir. Aileye sonraki tüm olası gebeliklerinde prenatal tanı almaları önerilmiştir

In recent years, prenatal diagnosis and elective pregnancy termination have affected the reported birth prevalence of trisomies. Trisomy 13, or Patau syndrome, represents the third autosomic trisomy in order of frequency, after trisomy 21 (Down syndrome) and trisomy 18 (Edwards syndrome), with a prevalence at birth estimated as between 1:12000 and 1:29000. In this study, we are presenting the results of cytogenetic analysis and clinic assessment in fetus of a woman at 22 weeks gestation, who were referred to our genetic diagnostic laboratory with abnormal triple test result, omphalosel and hydrocephaly. We performed the cordocentesis and pedigree analysis. We found a karyotype (47,XY,+13) in fetus. Because individuals of the family didn\'t want, we were not followed the pregnancy prognosis for the mother and the fetus. We were recommending to the prenatal diagnosis for their further pregnancies.