Putin’in Rusya-Ukrayna Tarihsel Birliği Üzerine Makalesi: Velikorus Şovenizminin Manifestosu
Putin’s Article on the Historical Unity of Russia and Ukraine: A Manifesto of Great Russian Chauvinism
Yazar: Yerköy, Samet
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 48 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: European and Region Studies ; Avrupa ve Bölge Çalışmaları ; Political Communication ; Siyasal İletişim ; Political Science (Other) ; Siyaset Bilimi (Diğer) ; Vladimir Putin,Critical Discourse Analysis,Russian-Ukrainian Relations.,Great Russian Chauvinism,Discourse-Historical Approach ; Vladimir Putin,Eleştirel Söylem Analizi,Rusya-Ukrayna İlişkileri,Velikorus Şovenizmi,Söylem Tarihsel Yaklaşımı

Bu makale, Vladimir Putin’in “Rusların ve Ukraynalıların Tarihsel Birliği Üzerine” başlıklı makalesini, Rusya’nın Ukrayna üzerindeki hâkimiyetini haklı çıkarmak için tarihsel anlatıları nasıl kullandığına odaklanarak analiz etmektedir. Ruth Wodak’ın Eleştirel Söylem Analizi metodolojisini, özellikle Söylem Tarihsel Yaklaşımı kullanarak, kapsamlı bir analiz için çeşitli dilbilimsel ve sosyal temsil teorilerini bir araya getirmektedir. Rusya-Ukrayna ilişkilerinin tarihsel arka planı, Putin’in argümanlarının değerlendirilmesi için temel oluşturmaktadır. Bu araştırma, Putin’in Velikorus (Büyük Rusya) şovenizmini destekleyen bir anlatı oluşturmak için tarihsel gerçekleri seçici bir şekilde yeniden anlattığını ortaya koymaktadır. Putin’in tarihsel gerçekleri nasıl yeniden yorumladığını ve kendi siyasi hedeflerine hizmet edecek şekilde yeniden şekillendirdiğini göstermektedir. Bu yaklaşım aynı zamanda, söylemin stratejik kullanımının kamu algısını ve politikayı nasıl şekillendirdiğini de gözler önüne sermektedir. Putin’in dış güçleri, Rusya ve Ukrayna arasındaki doğal birliği bozmakla suçlayarak sorumluluğu içsel faktörlerden uzaklaştırma stratejisi, dış tehditlere karşı bir birlik duygusu yaratmaktadır. Putin, Rusya ve Ukrayna arasındaki bölünmenin yapay olduğunu ve dışsal müdahalelerle dayatıldığını savunarak, yeniden birleşme argümanlarını desteklemektedir. Sovyetler Birliği’nin modern Ukrayna’nın oluşumundaki rolünü vurgulayan Putin, Ukrayna’nın mevcut sınırlarının yapay olduğunu ve günümüz egemenliğinin meşruiyetini sorgulamaktadır. Bu anlatı, modern Ukrayna’nın tarihsel ve siyasi meşruiyetini zayıflatmak için kullanılmaktadır. Putin, ortak dil ve din vurgusuyla birleşik bir kültürel ve dinî kimlik argümanını desteklemekte, mevcut siyasi bölünmelere ilişkin meşruiyetin tartışmalarında bu ortaklıkları öne çıkarmaktadır. Tarihsel hareketleri özgürleşme mücadeleleri olarak nitelendirerek, modern Rus müdahalelerini bu tarihsel sürecin bir devamı olarak sunmaktadır. Ayrıca, “Ukrayna” teriminin etimolojisini bir sınır bölgesi bağlamında ele alarak, Ukrayna’nın kimliğini tarihsel ve kültürel bir perspektifle Rusya’nın bir parçası olarak değerlendirmektedir. Putin, Rusya yanlısı tarihsel hareketleri ve söylemleri ön plana çıkararak, Ukrayna içindeki muhalefeti sınırlı bir şekilde ele almakta ve doğal bir birlik argümanını desteklemektedir. Bu bağlamda, Putin’in makalesi, Rusya ve Ukrayna arasındaki bağları tarihsel, kültürel ve dinî anlatılar üzerinden değerlendiren bir strateji sunmaktadır. Bu söylem, Rusya’nın tarihsel bağlamda bölgedeki rolünü vurgularken, Ukrayna’nın bağımsızlık ve egemenlik iddialarını farklı bir perspektifle yorumlamaktadır. Aynı zamanda, bu yaklaşımlar uluslararası ilişkiler ve jeopolitik dinamikler üzerinde önemli sonuçlar doğurabilecek bir etki yaratmaktadır.

This article analyzes Vladimir Putin’s essay titled “On the Historical Unity of Russians and Ukrainians” by focusing on how historical narratives are employed to justify Russia’s dominance over Ukraine. Using Ruth Wodak’s Critical Discourse Analysis methodology, particularly the Discourse-Historical Approach, it integrates various linguistic and social representation theories for comprehensive analysis. The historical background of Russia-Ukraine relations serves as a foundation for evaluating Putin’s arguments. The study reveals how Putin selectively reinterprets historical facts to construct a narrative supporting Velikorus (Great Russian) chauvinism, reshaping them to serve his political objectives. By accusing external forces of disrupting the natural unity between Russia and Ukraine, Putin shifts the focus away from internal factors, fostering a sense of unity against external threats. He frames the division as artificial and imposed by external interventions to reinforce his arguments for reunification. Highlighting the role of Soviet Union in forming modern Ukraine, Putin questions the legitimacy of Ukraine’s borders and sovereignty. This narrative is employed to weaken modern Ukraine’s historical and political legitimacy. Putin emphasizes shared language and religion to argue for a unified cultural and religious identity, using these connections to challenge the legitimacy of current political divisions. He positions modern Russian interventions as a continuation of these processes by portraying historical movements as struggles for liberation. Additionally, he interprets the term “Ukraine” etymologically as a borderland, situating Ukraine’s identity within a historical and cultural framework that aligns it with Russia. In this context, Putin’s essay strategically evaluates the ties between Russia and Ukraine through historical, cultural, and religious narratives. This discourse underscores Russia’s role in the region while interpreting Ukraine’s independence and sovereignty claims from an alternative perspective, generating significant implications for international relations and geopolitical dynamics.