hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İŞ DEĞERLENDİRME, FAKTÖR DERECE PUANLARININ BELİRLENMESİNDE HEDEF PROGRAMLAMA YÖNTEMİNİN KULLANILMASI
İŞ DEĞERLENDİRME, FAKTÖR DERECE PUANLARININ BELİRLENMESİNDE HEDEF PROGRAMLAMA YÖNTEMİNİN KULLANILMASI
Yazar: Dağdeviren, Metin; Akay, Diyar; Kurt, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: İş değerlendirme, hedef programlama.

İş değerlendirme, ücret belirlemeye temel oluşturmak üzere bir işletmedeki bütün işlerin göreceli önemlerinin belirlenmesine yardımcı olan bir tekniktir. İşler maharet, sorumluluk, çaba ve iş koşulları gibi faktörler açısından değerlendirilir ve birbirine oranla taşıdıkları değerler belirlenir. Değerlendirme aşamasında faktör derece puanlarının belirlenmesi karar vericiler için zor bir karar problemidir, uygulamada bu amaçla aritmetik dizi ile artış, geometrik dizi ile artış ve düzensiz dizi ile artış yöntemleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada iş değerlendirme ve hedef programlama yöntemlerinin genel yapısı anlatılmış ve faktör derece puanlarının belirlenmesinde hedef programlama yönteminin kullanılabileceği bir uygulama  ile gösterilmiştir. Elde edilen sonuçlardan hareketle örnek bir faktör puan planı çıkarılmış ve farklı işler bu plana göre değerlendirilmiştir.

İş değerlendirme, ücret belirlemeye temel oluşturmak üzere bir işletmedeki bütün işlerin göreceli önemlerinin belirlenmesine yardımcı olan bir tekniktir. İşler maharet, sorumluluk, çaba ve iş koşulları gibi faktörler açısından değerlendirilir ve birbirine oranla taşıdıkları değerler belirlenir. Değerlendirme aşamasında faktör derece puanlarının belirlenmesi karar vericiler için zor bir karar problemidir, uygulamada bu amaçla aritmetik dizi ile artış, geometrik dizi ile artış ve düzensiz dizi ile artış yöntemleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada iş değerlendirme ve hedef programlama yöntemlerinin genel yapısı anlatılmış ve faktör derece puanlarının belirlenmesinde hedef programlama yönteminin kullanılabileceği bir uygulama  ile gösterilmiştir. Elde edilen sonuçlardan hareketle örnek bir faktör puan planı çıkarılmış ve farklı işler bu plana göre değerlendirilmiştir.
ÖSTENİTİK PASLANMAZ ÇELİKLERİN İŞLENMESİNDE  KESİCİ TAKIM KAPLAMASININ VE KESME HIZININ KESME KUVVETLERİ VE YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜNE ETKİSİ
ÖSTENİTİK PASLANMAZ ÇELİKLERİN İŞLENMESİNDE  KESİCİ TAKIM KAPLAMASININ VE KESME HIZININ KESME KUVVETLERİ VE YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜNE ETKİSİ
Yazar: Çiftçi, İbrahim
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kesme kuvvetleri, kesici takım kaplaması, paslanmaz çelik, yüzey pürüzlülüğü.

Bu çalışmada, iki farklı kalitede östenitik paslanmaz çeliğin (AISI 304 ve AISI 316) işlenmesinde, kesici takım kaplamasının, kesme hızının ve iş parçası malzemesinin, kesme kuvvetleri ve yüzey pürüzlülüğü üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla soğutma sıvısı kullanılmadan tornalama metoduyla işlenebilirlik deneyleri yapılmıştır. TiC/TiCN/TiN ve TiCN/TiC/Al2O3 katmanlarıyla çok katlı kaplanmış sementit karbür kesici takımlar kullanılmıştır. Deneyler dört farklı kesme hızında (120, 150, 180 ve 210 m/dak) ilerleme hızı ve talaş derinliği sabit tutularak yapılmıştır. İlerleme hızı 0,16 mm/dev ve talaş derinliği de 1,6 mm olarak alınmıştır. Deney sonuçları, TiC/TiCN/TiN kaplanmış kesici takımın TiCN/TiC/Al2O3 kaplanmış kesici takımdan daha düşük kesme kuvvetlerine sebep olduğunu ortaya çıkarmıştır. Kesme hızının kesme kuvvetlerinde önemli derecede bir değişikliğe neden olmadığı ancak işlenmiş yüzey pürüzlülüğünü önemli derecede etkilediği görülmüştür. Artan kesme hızı ile yüzey pürüzlülük değerleri belirli bir kesme hızı değerine kadar azalmış ancak bu değerden sonra artan kesme hızı ile artış eğilimi göstermiştir.

Bu çalışmada, iki farklı kalitede östenitik paslanmaz çeliğin (AISI 304 ve AISI 316) işlenmesinde, kesici takım kaplamasının, kesme hızının ve iş parçası malzemesinin, kesme kuvvetleri ve yüzey pürüzlülüğü üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla soğutma sıvısı kullanılmadan tornalama metoduyla işlenebilirlik deneyleri yapılmıştır. TiC/TiCN/TiN ve TiCN/TiC/Al2O3 katmanlarıyla çok katlı kaplanmış sementit karbür kesici takımlar kullanılmıştır. Deneyler dört farklı kesme hızında (120, 150, 180 ve 210 m/dak) ilerleme hızı ve talaş derinliği sabit tutularak yapılmıştır. İlerleme hızı 0,16 mm/dev ve talaş derinliği de 1,6 mm olarak alınmıştır. Deney sonuçları, TiC/TiCN/TiN kaplanmış kesici takımın TiCN/TiC/Al2O3 kaplanmış kesici takımdan daha düşük kesme kuvvetlerine sebep olduğunu ortaya çıkarmıştır. Kesme hızının kesme kuvvetlerinde önemli derecede bir değişikliğe neden olmadığı ancak işlenmiş yüzey pürüzlülüğünü önemli derecede etkilediği görülmüştür. Artan kesme hızı ile yüzey pürüzlülük değerleri belirli bir kesme hızı değerine kadar azalmış ancak bu değerden sonra artan kesme hızı ile artış eğilimi göstermiştir.
SİLİS DUMANININ ÇELİK LİFLİ BETONUN EĞİLME DAYANIMINA ETKİSİ
SİLİS DUMANININ ÇELİK LİFLİ BETONUN EĞİLME DAYANIMINA ETKİSİ
Yazar: Şimşek, Osman; Erdal, Mürsel; Sancak, Emre
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Beton, silis dumanı, çelik lif.

Bu çalışmada, çelik lifli betonlarda % 0, 2.5, 5 ve 10 oranlarında silis dumanı (SD), çimento ile yer değiştirilerek kullanılmıştır. Numuneler, C 25 sınıfında, su/çimento (w/c) oranı, 0.50 olacak şekilde seçilmiş ve masa tipi vibratörle sıkıştırılarak üretilmişlerdir. 100x100x500 mm boyutlarında üretilen prizma numuneler üzerinde, orta noktasından yüklemeli eğilme deneyi yapılmıştır. Sonuç olarak, çelik lifli betonlara % 10 SD katılması, lifli betona göre eğilme dayanımında, 28 günde % 23.5, 90 günde % 30.8 ve 120 günde de % 18.3’lük bir artış sağlamıştır. SD katkılı lifsiz betonların, eğilme dayanımlarında en yüksek değere % 2.5 SD oranında ulaşılmış, % 5 ve 10 oranlarında ise azalma görülmüştür.

Bu çalışmada, çelik lifli betonlarda % 0, 2.5, 5 ve 10 oranlarında silis dumanı (SD), çimento ile yer değiştirilerek kullanılmıştır. Numuneler, C 25 sınıfında, su/çimento (w/c) oranı, 0.50 olacak şekilde seçilmiş ve masa tipi vibratörle sıkıştırılarak üretilmişlerdir. 100x100x500 mm boyutlarında üretilen prizma numuneler üzerinde, orta noktasından yüklemeli eğilme deneyi yapılmıştır. Sonuç olarak, çelik lifli betonlara % 10 SD katılması, lifli betona göre eğilme dayanımında, 28 günde % 23.5, 90 günde % 30.8 ve 120 günde de % 18.3’lük bir artış sağlamıştır. SD katkılı lifsiz betonların, eğilme dayanımlarında en yüksek değere % 2.5 SD oranında ulaşılmış, % 5 ve 10 oranlarında ise azalma görülmüştür.
ELEKTRO EROZYON İLE İŞLEMEDE (EEİ) İŞPARÇASI YÜZEY PÜRÜZLÜLÜK PROFİLİNİN DENEYSEL VE TEORİK OLARAK İNCELENMESİ
ELEKTRO EROZYON İLE İŞLEMEDE (EEİ) İŞPARÇASI YÜZEY PÜRÜZLÜLÜK PROFİLİNİN DENEYSEL VE TEORİK OLARAK İNCELENMESİ
Yazar: Çoğun, Can; Kocabaş, Birol; Özgedik, Ali
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: EEİ, yüzey pürüzlülüğü, Fourier serisi, matematiksel modelleme.

Bu çalışmada elektro erozyon ile işlemede (EEİ) değişik parametrelerde işlenmiş işparçalarının yüzey profilleri deneysel ve teorik olarak incelenmiştir. Deneylerde kullanılan işparçaları kalıpçılıkta yaygın kullanılan Ç2080 takım çeliğinden hazırlanmıştır. Çalışmada, boşalım akımı, vurum süresi ve dielektrik sıvı basıncı gibi işleme parametrelerinin yüzey pürüzlülüğüne etkisi incelenmiştir. Yüzey pürüzlülüğünün boşalım akımı, vurum süresi ve dielektrik sıvı basıncı ile arttığı görülmüştür. Ölçüm cihazından elde edilen yüzey pürüzlülük bilgileri bir yazılım yardımıyla bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Yüzey pürüzlülük grafikleri diğer bir yazılım yardımıyla sayısallaştırılmış ve elde edilen pürüzlülük verileri Fourier serileri ile modellenmiştir. 20 terimli Fourier serisinin yüzey profilini iyi bir uyumla temsil edebileceği saptanmıştır

Bu çalışmada elektro erozyon ile işlemede (EEİ) değişik parametrelerde işlenmiş işparçalarının yüzey profilleri deneysel ve teorik olarak incelenmiştir. Deneylerde kullanılan işparçaları kalıpçılıkta yaygın kullanılan Ç2080 takım çeliğinden hazırlanmıştır. Çalışmada, boşalım akımı, vurum süresi ve dielektrik sıvı basıncı gibi işleme parametrelerinin yüzey pürüzlülüğüne etkisi incelenmiştir. Yüzey pürüzlülüğünün boşalım akımı, vurum süresi ve dielektrik sıvı basıncı ile arttığı görülmüştür. Ölçüm cihazından elde edilen yüzey pürüzlülük bilgileri bir yazılım yardımıyla bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Yüzey pürüzlülük grafikleri diğer bir yazılım yardımıyla sayısallaştırılmış ve elde edilen pürüzlülük verileri Fourier serileri ile modellenmiştir. 20 terimli Fourier serisinin yüzey profilini iyi bir uyumla temsil edebileceği saptanmıştır
YÜK KANCASININ EĞRİ EKSENLİ ÇUBUK OLARAK GERİLME ANALİZİ
YÜK KANCASININ EĞRİ EKSENLİ ÇUBUK OLARAK GERİLME ANALİZİ
Yazar: İmrak, C. Erdem; Gerdemeli, İsmail; Fetvacı, M. Cüneyt
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kanca, gerilme analizi, eğri eksenli çubuk.

Kancalar, krenlerde yükün emniyetli bir şekilde tutulması ve kaldırılmasını sağlayan bir eleman olup, şeklinin ve malzemesinin uygun bir şekilde seçimi ile minimum ölçüde bir elemanın meydana getirilmesi, kaldırılan faydalı yükün büyüklüğünün arttırılmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada, eğri eksenli çubuk teoreminin, endüstriyel tesislerde yaygın kullanılan vinçlerin ve krenlerin yük tutma elemanı olan basit kancalara uygulanabileceği gösterilmiştir. DIN 15401 normu esas alınarak basit kancaların yaklaşık ve eğri eksenli çubuk teoreminin uygulandığı kesin hesap yöntemleri incelenmiş, konuyla ilgili açıklayıcı bir örnek verilmiş ve elde edilen gerilme değerleri karşılaştırılmıştır.

Kancalar, krenlerde yükün emniyetli bir şekilde tutulması ve kaldırılmasını sağlayan bir eleman olup, şeklinin ve malzemesinin uygun bir şekilde seçimi ile minimum ölçüde bir elemanın meydana getirilmesi, kaldırılan faydalı yükün büyüklüğünün arttırılmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada, eğri eksenli çubuk teoreminin, endüstriyel tesislerde yaygın kullanılan vinçlerin ve krenlerin yük tutma elemanı olan basit kancalara uygulanabileceği gösterilmiştir. DIN 15401 normu esas alınarak basit kancaların yaklaşık ve eğri eksenli çubuk teoreminin uygulandığı kesin hesap yöntemleri incelenmiş, konuyla ilgili açıklayıcı bir örnek verilmiş ve elde edilen gerilme değerleri karşılaştırılmıştır.
PULS GENİŞLİĞİ MODÜLASYONLU ELEKTROHİDROLİK BİR SERVO SİSTEMİNİN DENEYSEL İNCELENMESİ
PULS GENİŞLİĞİ MODÜLASYONLU ELEKTROHİDROLİK BİR SERVO SİSTEMİNİN DENEYSEL İNCELENMESİ
Yazar: Keleş, Ömer; Ercan, Yücel
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Puls genişliği modülasyonu, elektrohidrolik sistem, elektrohidrolik servovalf, hidrolik konum kontrolü.

Bu çalışmada, puls genişliği modülasyonlu elektrohidrolik bir servo sisteminin açık ve kapalı çevrim davranışları deneysel olarak incelenmiştir. Elektrohidrolik servovalf, piston-silindir ve yükten oluşan elektrohidrolik servo sisteminin puls genişliği modülasyonlu girişler için konum kontrolü deneysel olarak yapılmıştır. Puls genişliği modülasyonlu basamak, rampa ve sinüsoidal referans girişler için açık ve kapalı çevrim sistemlerin cevapları bulunmuştur. Puls frekansının sistem cevabı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde, ele alınan sisteme sinüsoidal referans giriş uygulandığında puls frekansının referans giriş frekansına oranının en az 50 olması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmada, puls genişliği modülasyonlu elektrohidrolik bir servo sisteminin açık ve kapalı çevrim davranışları deneysel olarak incelenmiştir. Elektrohidrolik servovalf, piston-silindir ve yükten oluşan elektrohidrolik servo sisteminin puls genişliği modülasyonlu girişler için konum kontrolü deneysel olarak yapılmıştır. Puls genişliği modülasyonlu basamak, rampa ve sinüsoidal referans girişler için açık ve kapalı çevrim sistemlerin cevapları bulunmuştur. Puls frekansının sistem cevabı üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bu inceleme neticesinde, ele alınan sisteme sinüsoidal referans giriş uygulandığında puls frekansının referans giriş frekansına oranının en az 50 olması gerektiği sonucuna varılmıştır.
DOĞRUSAL OLMAYAN YÜKLERDE AKTİF GÜÇ FİLTRESİ İLE HARMONİKLERİN FİLTRELENMESİ VE REAKTİF GÜÇ KOMPANZASYONU
DOĞRUSAL OLMAYAN YÜKLERDE AKTİF GÜÇ FİLTRESİ İLE HARMONİKLERİN FİLTRELENMESİ VE REAKTİF GÜÇ KOMPANZASYONU
Yazar: Özdemir, Şule; Kuşdoğan, Şule
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Aktif güç filtresi, harmonik filtreleme, reaktif güç kompanzasyonu.

Bu çalışmada, doğrusal olmayan yüklerde harmoniklerin filtrelenmesi ve reaktif güç kompanzasyonu için  bir paralel aktif güç filtresi önerilmektedir. Aktif güç filtresi, bir DA kondansatörü ile üç fazlı köprü evirici devresinden oluşmaktadır. Doğrusal olmayan yük olarak omik-kapasitif yüklü üç fazlı bir diyotlu köprü doğrultucu kullanılmaktadır. Bu makalede, aktif güç filtresinin denetimi için referans tepe kaynak akımı yöntemi ve anlık güç teorisi yöntemi olarak adlandırılan iki farklı tipte denetim tekniği karşılaştırılmakta ve her iki teknik için simülasyon sonuçları  verilmektedir. Denetim tekniklerinin, geçici ve kararlı durum performansları, doğrusal olmayan yükün reaktif güç kompanzasyonu ve harmoniklerin filtrelenmesi açısından oldukça yeterli bulunmuştur.

Bu çalışmada, doğrusal olmayan yüklerde harmoniklerin filtrelenmesi ve reaktif güç kompanzasyonu için  bir paralel aktif güç filtresi önerilmektedir. Aktif güç filtresi, bir DA kondansatörü ile üç fazlı köprü evirici devresinden oluşmaktadır. Doğrusal olmayan yük olarak omik-kapasitif yüklü üç fazlı bir diyotlu köprü doğrultucu kullanılmaktadır. Bu makalede, aktif güç filtresinin denetimi için referans tepe kaynak akımı yöntemi ve anlık güç teorisi yöntemi olarak adlandırılan iki farklı tipte denetim tekniği karşılaştırılmakta ve her iki teknik için simülasyon sonuçları  verilmektedir. Denetim tekniklerinin, geçici ve kararlı durum performansları, doğrusal olmayan yükün reaktif güç kompanzasyonu ve harmoniklerin filtrelenmesi açısından oldukça yeterli bulunmuştur.
ÖĞRENME ETKİLİ AKIŞ TİPİ ÇİZELGELEMEDE ORTALAMA AKIŞ ZAMANININ ENKÜÇÜKLENMESİ
ÖĞRENME ETKİLİ AKIŞ TİPİ ÇİZELGELEMEDE ORTALAMA AKIŞ ZAMANININ ENKÜÇÜKLENMESİ
Yazar: Eren, Tamer; Güner, Ertan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Çizelgeleme, akış zamanı, akış tipi, öğrenme etkisi, tamsayılı programlama.

Öğrenme etkisinin dikkate alındığı çalışmalar yöneylem araştırmasının pek çok farklı alanında yaygın olarak incelenmiştir. Ancak üretim çizelgelemede bu konuda yapılmış çalışma sayısı oldukça azdır. Yapılmış çalışmalar da tek ve paralel makinalarla sınırlı olup, çok makinalı akış tipi durum için yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Biz bu çalışmada iki makinalı akış tipi çizelgelemede öğrenme etkisini analiz ederken performans ölçütü olarak da akış zamanını dikkate aldık. Problemin çözümü için  değişken ve  kısıta sahip bir tamsayılı programlama modeli önerdik. Önerilen model ile iş sayısı 54’e kadar olan problemin çözümlerini gerçekleştirdik.

Öğrenme etkisinin dikkate alındığı çalışmalar yöneylem araştırmasının pek çok farklı alanında yaygın olarak incelenmiştir. Ancak üretim çizelgelemede bu konuda yapılmış çalışma sayısı oldukça azdır. Yapılmış çalışmalar da tek ve paralel makinalarla sınırlı olup, çok makinalı akış tipi durum için yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Biz bu çalışmada iki makinalı akış tipi çizelgelemede öğrenme etkisini analiz ederken performans ölçütü olarak da akış zamanını dikkate aldık. Problemin çözümü için  değişken ve  kısıta sahip bir tamsayılı programlama modeli önerdik. Önerilen model ile iş sayısı 54’e kadar olan problemin çözümlerini gerçekleştirdik.
ERGİMİŞ METAL KARIŞTIRMA VE BASINÇLI DÖKÜM YÖNTEMİ İLE ALÜMİNYUM ESASLI TANECİK TAKVİYELİ KOMPOZİTLERİN ÜRETİMİ
ERGİMİŞ METAL KARIŞTIRMA VE BASINÇLI DÖKÜM YÖNTEMİ İLE ALÜMİNYUM ESASLI TANECİK TAKVİYELİ KOMPOZİTLERİN ÜRETİMİ
Yazar: Sur, Gökhan; Şahin, Yusuf; Gökkaya, Hasan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Metal matriksli kompozitler, ergimiş metal karıştırma, basınçlı döküm yöntemi, tanecik takviyeli kompozitler

Bu çalışmada, metal matriksli kompozit (MMK) malzemelerin, ergimiş metal karıştırma yöntemi ile üretimlerinde karşılaşılan problemlerin azaltılması amaçlanmıştır. Bu amaçla MMK malzemelerin üretimi için argon gazı koruyucu atmosferli ergitme fırını ve karıştırma ünitesi tasarlanarak imalatı yapılmıştır. Tasarlanan ünite ile üretilen MMK’larda, matriks malzemesi olarak 2014 alüminyum alaşımı, takviye elemanı olarak da 29 µm, 45 µm ve 110 µm boyutlarında SiC seramik tanecikleri kullanılmıştır. MMK malzemelerin üretimleri esnasında artan tanecik boyutu ve azalan takviye fazının yüzde ağırlık oranı ile üretimlerinin kolaylaştığı gözlenmiştir. Buna ilaveten azalan tanecik boyutu ve artan takviye fazı yüzde ağırlık oranı ile MMK’ların sertlikleri iyileşmiştir. Ancak aynı şartlarda gözenek miktarının ve taneciklerin topaklanmasının arttığı bununla birlikte homojen dağılımın azaldığı görülmüştür.

Bu çalışmada, metal matriksli kompozit (MMK) malzemelerin, ergimiş metal karıştırma yöntemi ile üretimlerinde karşılaşılan problemlerin azaltılması amaçlanmıştır. Bu amaçla MMK malzemelerin üretimi için argon gazı koruyucu atmosferli ergitme fırını ve karıştırma ünitesi tasarlanarak imalatı yapılmıştır. Tasarlanan ünite ile üretilen MMK’larda, matriks malzemesi olarak 2014 alüminyum alaşımı, takviye elemanı olarak da 29 µm, 45 µm ve 110 µm boyutlarında SiC seramik tanecikleri kullanılmıştır. MMK malzemelerin üretimleri esnasında artan tanecik boyutu ve azalan takviye fazının yüzde ağırlık oranı ile üretimlerinin kolaylaştığı gözlenmiştir. Buna ilaveten azalan tanecik boyutu ve artan takviye fazı yüzde ağırlık oranı ile MMK’ların sertlikleri iyileşmiştir. Ancak aynı şartlarda gözenek miktarının ve taneciklerin topaklanmasının arttığı bununla birlikte homojen dağılımın azaldığı görülmüştür.
GENETİK ALGORİTMA YÖNTEMİ İLE SU ŞEBEKELERİNDE HİDROLİK KALİBRASYONUN GELİŞTİRİLMESİ
GENETİK ALGORİTMA YÖNTEMİ İLE SU ŞEBEKELERİNDE HİDROLİK KALİBRASYONUN GELİŞTİRİLMESİ
Yazar: Gözütok, Sarper; Özdemir, Osman N.
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Genetik algoritma, içme suyu şebekeleri, hidrolik model, kalibrasyon.

Bu çalışmada bir optimizasyon tekniği olan genetik algoritma yönteminin içme suyu şebekelerinde boru pürüzlülükleri ve düğüm noktası tüketim değerlerinin daha doğru belirlenmesi için kullanımı incelenmiştir. Bu yöntem hidrolik modeli bulunan bir su şebekesinin daha iyi kalibre olmasına yardımcı olmaktadır. Genetik algoritma uygulanırken kullanılan ilk yöntem Goldberg’in klasik olarak tanımladığı seçim çaprazlama ve mutasyondan oluşan basit genetik algoritmadır. Çaprazlama tekniğinde yapılan bir değişiklik ile yöntem geliştirilmiş ve daha iyi sonuçlar alınmıştır. Genetik algoritma tekniğinde uygunluk belirlemek için literatürde var olan gerçek bir şebeke üzerinde yapılan flor ölçümlerinin yakınsanması esas alınmıştır. Hidrolik analizleri ve suda bulunan flor ile ilgili konsantrasyon hesaplamaları ise EPANET adı ile bilinen program yardımı ile yapılmıştır. Sonuçlar genetik algoritma tekniği kullanılarak su şebekelerinde model kalibrasyonu için iyileştirmeler sağlanabildiğini göstermiştir.

Bu çalışmada bir optimizasyon tekniği olan genetik algoritma yönteminin içme suyu şebekelerinde boru pürüzlülükleri ve düğüm noktası tüketim değerlerinin daha doğru belirlenmesi için kullanımı incelenmiştir. Bu yöntem hidrolik modeli bulunan bir su şebekesinin daha iyi kalibre olmasına yardımcı olmaktadır. Genetik algoritma uygulanırken kullanılan ilk yöntem Goldberg’in klasik olarak tanımladığı seçim çaprazlama ve mutasyondan oluşan basit genetik algoritmadır. Çaprazlama tekniğinde yapılan bir değişiklik ile yöntem geliştirilmiş ve daha iyi sonuçlar alınmıştır. Genetik algoritma tekniğinde uygunluk belirlemek için literatürde var olan gerçek bir şebeke üzerinde yapılan flor ölçümlerinin yakınsanması esas alınmıştır. Hidrolik analizleri ve suda bulunan flor ile ilgili konsantrasyon hesaplamaları ise EPANET adı ile bilinen program yardımı ile yapılmıştır. Sonuçlar genetik algoritma tekniği kullanılarak su şebekelerinde model kalibrasyonu için iyileştirmeler sağlanabildiğini göstermiştir.
TOZ METALURJİSİ İLE ÜRETİLMİŞ DEMİR ESASLI PARÇALARDA ASİDİK ve BAZİK AKIMSIZ NİKEL ÇÖZELTİLERİN KAPLAMA KALİTESİNE ETKİSİ
TOZ METALURJİSİ İLE ÜRETİLMİŞ DEMİR ESASLI PARÇALARDA ASİDİK ve BAZİK AKIMSIZ NİKEL ÇÖZELTİLERİN KAPLAMA KALİTESİNE ETKİSİ
Yazar: Matik, Ulaş; Çıtak, Ramazan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Toz metalurjisi, akımsız kaplama, nikel kaplama.

Demir esaslı toz metal parçaların asidik ve bazik banyolarda akımsız nikel (AN) kaplanabilirliği ve toz metal parçaların karakteristik özelliği olarak ortaya çıkan gözenekli yapının kaplama kalitesine etkisi incelendi. Bu amaçla, 40 adet numune farklı basınçlarda preslendi ve ham numuneler 1100 °C’de 45 dakika süre ile Ar atmosferinde sinterlendikten sonra gözeneklilik oranları tespit edildi. 20 adet numune bazik, diğer 20 numune ise asidik AN çözeltisiyle 30 dakika kaplama işlemine tabii tutuldu. Kaplanan numunelere yapışma deneyleri uygulanarak bazik ve asidik çözeltilerle elde edilen kaplamaların kaliteleri ve parça gözenekliliğinin kaplama kalitesine etkisi incelendi. İnceleme sonucu asidik çözeltiyle elde edilen kaplama kalitesinin bazik çözeltiye oranla daha iyi olduğu tespit edildi. Ayrıca parça gözeneklilik oranının artmasıyla birlikte hem asidik hem de bazik AN kaplanan numunelerde kaplama kalitelerinin nispeten düştüğü tespit edildi.

Demir esaslı toz metal parçaların asidik ve bazik banyolarda akımsız nikel (AN) kaplanabilirliği ve toz metal parçaların karakteristik özelliği olarak ortaya çıkan gözenekli yapının kaplama kalitesine etkisi incelendi. Bu amaçla, 40 adet numune farklı basınçlarda preslendi ve ham numuneler 1100 °C’de 45 dakika süre ile Ar atmosferinde sinterlendikten sonra gözeneklilik oranları tespit edildi. 20 adet numune bazik, diğer 20 numune ise asidik AN çözeltisiyle 30 dakika kaplama işlemine tabii tutuldu. Kaplanan numunelere yapışma deneyleri uygulanarak bazik ve asidik çözeltilerle elde edilen kaplamaların kaliteleri ve parça gözenekliliğinin kaplama kalitesine etkisi incelendi. İnceleme sonucu asidik çözeltiyle elde edilen kaplama kalitesinin bazik çözeltiye oranla daha iyi olduğu tespit edildi. Ayrıca parça gözeneklilik oranının artmasıyla birlikte hem asidik hem de bazik AN kaplanan numunelerde kaplama kalitelerinin nispeten düştüğü tespit edildi.
İŞ DEĞERLENDİRME SÜRECİNDE ANALİTİK HİYERARŞİ PROSESİ VE UYGULAMASI
İŞ DEĞERLENDİRME SÜRECİNDE ANALİTİK HİYERARŞİ PROSESİ VE UYGULAMASI
Yazar: Dağdeviren, Metin; Akay, Diyar; Kurt, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: İş değerlendirme, AHP.

Ücret yönetimi kısa dönemde işletme verimliliğini, uzun dönemde işletme faaliyetlerinin devamını etkileyen önemli bir konudur. Bu ücretin hem personel hem de organizasyon açısından taşıdığı önemden kaynaklanmaktadır. Çalışanlar arasında dengeli bir ücret yapısı kurulmaz ise organizasyonda sürekli çatışma yaşanır. Dengeli bir ücret yapısının kurulması ise iş değerlendirme ile mümkündür. Bu çalışmada Analitik Hiyerarşi Prosesi (AHP) ile bir iş değerlendirme sistemi tasarlanmış ve geliştirilen sistem bir elektrik işletmesindeki farklı işlerin değerlendirilmesinde kullanılmıştır

Ücret yönetimi kısa dönemde işletme verimliliğini, uzun dönemde işletme faaliyetlerinin devamını etkileyen önemli bir konudur. Bu ücretin hem personel hem de organizasyon açısından taşıdığı önemden kaynaklanmaktadır. Çalışanlar arasında dengeli bir ücret yapısı kurulmaz ise organizasyonda sürekli çatışma yaşanır. Dengeli bir ücret yapısının kurulması ise iş değerlendirme ile mümkündür. Bu çalışmada Analitik Hiyerarşi Prosesi (AHP) ile bir iş değerlendirme sistemi tasarlanmış ve geliştirilen sistem bir elektrik işletmesindeki farklı işlerin değerlendirilmesinde kullanılmıştır