MANDİBULADA UYGULANAN MONOFOKAL DİSTRAKSİYON OSTEOGENEZİSİNİN BİYOMEKANİK ETKİLERİNİN SONLU ELEMANLAR ANALİZİ YÖNTEMİ İLE ARAŞTIRILMASI
Mandibulada uygulanan monofokal distraksiyon osteogenezisinin biyomekanik etkilerinin
Yazar: Tümer, Dr. Mehmet Kemal; Akbulut, Yrd. Doç. Dr. Nihat; Yılmaz, Prof. Dr. Derviş; Erkmen, Prof. Dr. Erkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Distraction osteogenesis, Monofocal distraction, Finite elements analysis ; Distraksiyon osteognezisi, Monofokal distraksiyon, Sonlu elemanlar analizi

Amaç: Distraksiyon osteogenezisi; dereceli olarak uygulanan çekme kuvvetiyle, ayrılan kemik segmentlerinin yüzeyleri arasında yeni kemik formasyonlarının meydana geldiği biyolojik bir olaydır. İskelet doku ve bunu örten yumuşak doku üzerinde gerilim oluşturan çekme kuvveti, distraksiyon vektörüne paralel olarak yeni kemik oluşumunu uyarır. Bu çalışmada monofokal distraksiyon osteosentezinin biyomekanik etkilerinin sonlu elemanlar yöntemiyle incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda, mandibuler yetersizlikleri tedavi etmek için kullanılan monofokal distraksiyon osteogenezisi incelenmiştir. Üç boyutlu tam dişli genç erkek hastalardan alınan mandibula tomografileri kullanılarak MSC MENTAT (MSC Software Corporation, Santa Ana, Ca, Amerika) version 2005 programı yardımıyla model oluşturma işlemleri tamamlanmıştır. Ayrıca özel bir yazılım yardımıyla kemik doku ve fiksasyon apareylerinde oluşan stres dağılımları da hesaplanmıştır. Mega Paskal cinsinden Von Mises Stres, Maksimum Gerilme Stresi ve Minimum Baskı Stres değerleri kemik dokuların ve fiksasyon materyallerinin streslerini karşılaştırmak için kullanıldı. Bulgular: Von Mises Stres, Maksimum Gerilme Stresi ve Minimum Gerilme Streslerinin Monofokal distraksiyonda her iki segment tarafındaki plakların 1. vidaları etrafında yoğunlaştığı anlaşıldı. Sonuç: Monofokal distraksiyon yönteminde vidalar; Von Mises stresleri açısından değerlendirildiğinde modelde son 2 vida üzerinde oluşan streslerin son derece az oluştuğu gözlemlenmektedir. Bu açıdan bakıldığında son 2 vidayı kullanmak gereksiz gibi gözükmektedir.

Purpose: Distraction osteogenesis is the biologic process of new bone formation between bone segments that are gradually separated by incremental traction. The traction generates tension on the skeletal and surrounding soft tissue structures, which stimulates new bone formation parallel to the vector of distraction. At present study it is aimed to examine biomechanic effects of monofocal distraction osteogenesis by the method of finite elements. Material and Methods: In our study, monofocal distraction osteogenesis examined to treat mandibular deficiencies. A 3-dimensional model of totally dentate mandibular bone of young man was used as the basis of a mandibular finite element model in this study. The 3D image of the mandible was imported into MSC Mentat (MSC Software Corporation, CA, USA) version 2005 for pre-processing and modeling. Stress patterns of the bony tissues of fixation materials were calculated as well. Von Mises Stress, Maximum Principle Stress and Minimum Principle Stress values in Mega Pascal were used to compare the stresses of the bony tissues and fixation materials. Results: It is revealed that Von Mises Stress, Maximum Tension Stress and Minimum Tension Stresses focused around first screws of plates in both segments in Monofocal distraction. Conclusion: In monofocal distraction technique when screws are evaluated for Von Mises stresses, it was observed that very low level stresses occured on last 2 screws in model. In this respect it was seen that last 2 screws were unnecessary.