hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Hukuka Uygunluk Sebebi Olarak Sosyal Medyada Örgütlenme Hürriyeti
Bir Hukuka Uygunluk Sebebi Olarak Sosyal Medyada Örgütlenme Hürriyeti
Yazar: Balcı, Murat; Çakır, Kerim
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Sosyal medya,örgütlenme hürriyeti,dijital aktivizm,kanunlara uymamaya tahrik,hukuka aykırılık.

Öz: Çağın getirdiği iletişim imkanları sayesinde örgütlenme hürriyeti sosyal ağlarda da ön plana çıkmaya başlamıştır. İnternet ağının genişliği ve bu ağlarda anonim kalarak iletişim kurmanın kolaylığı, başta sosyal medya olmak üzere kullanıcıların yoğun bir biçimde içerik paylaşmasına ve sürekli etkileşim halinde olmasına neden olmuştur. Bir hukuka uygunluk sebebi olan örgütlenme hürriyetinin sosyal medyaya taşınmasıyla birlikte suç işlemeye ve kanunlara uymamaya tahrik, örgüte üye kazandırma, örgüt propagandası yapma şeklindeki suçlar sosyal medyada sıklıkla işlenir hale gelmiştir.  Çalışmada, insanların internet ortamında ortak bir konu ve fikir üzerinde nasıl iletişim kurduğu izah edildikten sonra atipik örgütlenmenin bir örneği olan dijital aktivizm ile benzeri örgütlenmeler hakkında bilgi verilecektir. Daha sonra bir hukuku uygunluk sebebi olan örgütlenme hürriyetinin sosyal medyada ne şekilde sınırlandırılabileceği tartışılacak ve ifade hürriyetinin himaye etmediği suçlar incelenecektir.

Öz: Çağın getirdiği iletişim imkanları sayesinde örgütlenme hürriyeti sosyal ağlarda da ön plana çıkmaya başlamıştır. İnternet ağının genişliği ve bu ağlarda anonim kalarak iletişim kurmanın kolaylığı, başta sosyal medya olmak üzere kullanıcıların yoğun bir biçimde içerik paylaşmasına ve sürekli etkileşim halinde olmasına neden olmuştur. Bir hukuka uygunluk sebebi olan örgütlenme hürriyetinin sosyal medyaya taşınmasıyla birlikte suç işlemeye ve kanunlara uymamaya tahrik, örgüte üye kazandırma, örgüt propagandası yapma şeklindeki suçlar sosyal medyada sıklıkla işlenir hale gelmiştir.  Çalışmada, insanların internet ortamında ortak bir konu ve fikir üzerinde nasıl iletişim kurduğu izah edildikten sonra atipik örgütlenmenin bir örneği olan dijital aktivizm ile benzeri örgütlenmeler hakkında bilgi verilecektir. Daha sonra bir hukuku uygunluk sebebi olan örgütlenme hürriyetinin sosyal medyada ne şekilde sınırlandırılabileceği tartışılacak ve ifade hürriyetinin himaye etmediği suçlar incelenecektir.
Sahte ve Gerçeğe Aykırı Belge Kavramlarının Ceza Hukuku Bağlamında Değerlendirilmesi ve Sonuçları
Sahte ve Gerçeğe Aykırı Belge Kavramlarının Ceza Hukuku Bağlamında Değerlendirilmesi ve Sonuçları
Yazar: Pancaroğlu, Başar
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Sahte belge,gerçeğe aykırı belge,belgede sahtecilik,resmî belgenin düzenlenmesinde yalan beyan,özgü suçlarda dolaylı faillik.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu madde 204 ve devamında, konusunu belge oluşturan birtakım suçlar öngörülmektedir. İlgili suçların kanuni tanımlarında sahte belge, gerçek belge ve gerçeğe aykırı belge kavramları kullanılmıştır. Bu kavramların Türk öğreti ve uygulamasında karıştırıldığı ve gereği gibi anlamlandırılmadığı tespit edilmiştir. Söz konusu kavramların açıklığa kavuşturulmasından önce, ceza hukuku anlamında belgeden ne anlaşılması gerektiği ortaya konulmuştur. İlgili suçların ihdas edilme amaçları ve bu suçlarla korunan hukuki menfaatler göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu kavramların farklı anlamlara geldiği tespit edilmiştir. Bu kavramların farklı anlamları taşımasından kaynaklanan hukuki sorunlar ele alınmış ve bu sorunlara yönelik mevcut Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde çözüm yolları belirtilmiştir. Tespit edilen hukuki sorunlar bakımından mevcut Türk Ceza Kanunu sistemindeki çözüm yollarının yetersiz kaldığı ve buna bağlı olarak bazı cezaya müstahak fiillerin cezalandırma dışı kaldığı anlaşılmıştır. Alman ceza hukuku sistemiyle mukayese edilerek, bağımsız iki ayrı suç olan belgede sahtecilik ve gerçeğe aykırı belge düzenlemek suçlarına ilişkin uygulamadaki sorunların çözümüne yönelik normatif önerilerde bulunulmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu madde 204 ve devamında, konusunu belge oluşturan birtakım suçlar öngörülmektedir. İlgili suçların kanuni tanımlarında sahte belge, gerçek belge ve gerçeğe aykırı belge kavramları kullanılmıştır. Bu kavramların Türk öğreti ve uygulamasında karıştırıldığı ve gereği gibi anlamlandırılmadığı tespit edilmiştir. Söz konusu kavramların açıklığa kavuşturulmasından önce, ceza hukuku anlamında belgeden ne anlaşılması gerektiği ortaya konulmuştur. İlgili suçların ihdas edilme amaçları ve bu suçlarla korunan hukuki menfaatler göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu kavramların farklı anlamlara geldiği tespit edilmiştir. Bu kavramların farklı anlamları taşımasından kaynaklanan hukuki sorunlar ele alınmış ve bu sorunlara yönelik mevcut Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde çözüm yolları belirtilmiştir. Tespit edilen hukuki sorunlar bakımından mevcut Türk Ceza Kanunu sistemindeki çözüm yollarının yetersiz kaldığı ve buna bağlı olarak bazı cezaya müstahak fiillerin cezalandırma dışı kaldığı anlaşılmıştır. Alman ceza hukuku sistemiyle mukayese edilerek, bağımsız iki ayrı suç olan belgede sahtecilik ve gerçeğe aykırı belge düzenlemek suçlarına ilişkin uygulamadaki sorunların çözümüne yönelik normatif önerilerde bulunulmuştur.
Anayasanın Anlamı Nedir? Semantik Bir Yanıt
Anayasanın Anlamı Nedir? Semantik Bir Yanıt
Yazar: Şirin, Tolga
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Anayasa,Etimoloji,Dil Devrimi,Kavram Tarihi,Kânûn-u Esâsî,Teşkilat-ı Esasiye

Anayasa sözcüğünün Türkiye’deki öyküsü, kendine özgüdür. İlk kez XIX. yüzyılda Avrupa’daki metinlerin çevrilmesi sırasında oluşan karmaşa sonraki yıllarda da varlığını devam ettirmiştir. Bu kavramın nasıl adlandırılacağı konusu hem akademik hem de siyasi tartışmalara neden olmuştur. Bu makale, anayasa sözcüğünün Avrupa’daki gelişimi ile Türk kavram tarihindeki yerini ele almakta, bu siyasi tartışmaları aktarmakta ve anayasa sözcüğü için bulunan Kânûn-u Esâsî, Teşkilât-ı Esasiye Kanunu, Anayasa sözcüklerinin her birinin, içeriklerinden bağımsız olarak, sembolik bir değeri olduğunu savunmaktadır. Makalede diğer pek çok bulgunun yanı sıra anayasa sözcüğüyle ilgili en eski kullanımın, Almanya Dresden’de mukim gazeteci Mehmet Nermi’nin 10 Haziran 1932 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde yayımlanan ırkçı bir makalesinde olduğu bulgusu aktarılmaktadır.

Anayasa sözcüğünün Türkiye’deki öyküsü, kendine özgüdür. İlk kez XIX. yüzyılda Avrupa’daki metinlerin çevrilmesi sırasında oluşan karmaşa sonraki yıllarda da varlığını devam ettirmiştir. Bu kavramın nasıl adlandırılacağı konusu hem akademik hem de siyasi tartışmalara neden olmuştur. Bu makale, anayasa sözcüğünün Avrupa’daki gelişimi ile Türk kavram tarihindeki yerini ele almakta, bu siyasi tartışmaları aktarmakta ve anayasa sözcüğü için bulunan Kânûn-u Esâsî, Teşkilât-ı Esasiye Kanunu, Anayasa sözcüklerinin her birinin, içeriklerinden bağımsız olarak, sembolik bir değeri olduğunu savunmaktadır. Makalede diğer pek çok bulgunun yanı sıra anayasa sözcüğüyle ilgili en eski kullanımın, Almanya Dresden’de mukim gazeteci Mehmet Nermi’nin 10 Haziran 1932 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde yayımlanan ırkçı bir makalesinde olduğu bulgusu aktarılmaktadır.
Normatif Zararın Bir Çeşidi Olarak Ev İşlerini Yürüten Eşin Zararı
Housewife Damage as a Type of Normative Damage
Yazar: Doğu, Hakkı Mert
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Zarar,Normatif Zarar,Fark Teorisi,Eşin Zararı,Vücut Bütünlüğünün İhlâli ; Damage,Normative Damage,The Theory of Differentiation,Housewife Damage,The Infringement of Body Integrity

Alman Hukuku’nda etkili olan normatif zarar, malvarlığında herhangi bir azalma söz konusu olmasa bile zararın karşılanmasını öngören bir kuramdır. Bu açıdan zararın tazmininde dikkate alınan fark teorisinden ayrılmaktadır. Normatif zararın bir çeşidini ev işlerini yürüten eşin zararı oluşturmaktadır. Ev işlerini yürüten eş, vücut bütünlüğünün ihlali sonucunu doğuran bir fiille karşı karşıya kalıp da ev işlerini göremez hâle gelirse ve çalışma gücünü kaybederse tazminata hak kazanabilmektedir. Ev işlerini yürüten eşin zararı, geleneksel anlamda bir zarar değildir, çünkü tazminata hak kazanan kişi, malvarlığı değerlerinde herhangi bir kayıp yaşamamıştır. Alman Hukuku’nun aksine İsviçre Hukuku’nda ev işlerini yürüten eşin zararının tazmin edilmesi konusunda tam bir görüş birliği bulunmamakta ve fakat çoğunlukta olan görüş, zararın tazmin edilmesi noktasında birleşmektedir. Türk Hukuku’nda doktrinde belirtilen birkaç görüş dışında ev işlerini yürüten eşin zararı üzerinde pek durulmamıştır. Normatif zarar kapsamında ev işlerini yürüten eşin uğradığı zarara ilişkin olarak Türk Yargı uygulamasında da çok fazla karara rastlamak mümkün değildir. Özellikle yeni tarihli kararların varlığı oldukça azdır.

Normative damage is a theory in effect in German Law that provides compensation for the damage even if there is no decrease in the assets. In this respect, it differs from the theory of difference, which is considered in compensation for damage.One type of normative damage is housewife damage. If the housewife who carries out the housework is faced with an act that results in a violation of her bodily integrity and becomes unable to do her housework and loses his ability to work, she may be entitled to compensation. Housewife damage is not a loss in the traditional sense, because the person entitled to compensation has not suffered any loss of property value.Contrary to German Law, in Swiss Law, there is no consensus on the compensation of the loss of the housewife damage, but the majority opinion agrees on the compensation of the damage. In Turkish Law, except for a few opinions stated in the doctrine, the housewife damage has not been emphasized much. It is not possible to come across many decisions in the judicial practice in Turkish Law regarding the damage suffered by the housewife within the scope of the normative damage. In particular, the number of recent decisions is very low.
Limited Ortaklıklarda Opsiyon Haklarının Hukuki Niteliği
Legal Qualification of Option Rights in Limited Liability Companies
Yazar: Akın, Murat Yusuf; Cankat, Rifat
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Limited Ortaklık,Esas Sermaye Payının Devri,Opsiyon,Opsiyon Hakkı,Yan Edim Yükümlülüğü ; Limited Liability Company,Transfer of the Capital Contributions,Option,Option Rights,Obligation of Further Material Contribution

Opsiyon hakları, ya da tercih edilen diğer ismiyle opsiyonlar, alacaklıya, (1) karşı tarafın irade beyanına ihtiyaç duymaksızın sözleşme akdedebilme ya da mevcut sözleşmeyi değiştirebilme imkânı veren veya (2) borçluya sözleşme akdetme ya da mevcut bir sözleşmeyi değiştirme borcu yükleyen haklardır. Bu amaçla opsiyon hakları, esas sermaye paylarının devrine ilişkin olarak limited ortaklık şirket sözleşmelerinde de öngörülmektedir. Böylesi durumlarda, opsiyon haklarının korporatif niteliğine karşılık gelen korporatif borç grubunun hangisi olduğunun incelenmesi gerekir. Bize göre, İsviçre ve Alman hukuk sistemlerinde olduğu üzere, opsiyon hakları limited ortaklıklar hukuku açısından yan edim yükümlülüğü niteliğindedir.

Option rights, or preferably options, are the rights that (1) provide its demander the right to form/change a contract without needing the declaration of will from other parties, or (2) encumber the obligor with an obligation to form a contract with the demander. The same essential purpose being followed, option rights can be stipulated in the articles of associations of LLCs regarding the transfer of the capital contributions. In such cases, it should be examined, in which class of the corporative obligations, an option right reflects its corporative nature. In our opinion, option rights shall be regarded as obligations of further material contribution, as it is in Swiss and German law systems.
Ürün Kira Sözleşmesinde Kiracının Kullanma ve İşletme Yükümlülüğü
Ürün Kira Sözleşmesinde Kiracının Kullanma ve İşletme Yükümlülüğü
Yazar: Saglam, İpek; Akkışla, Sena
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; ürün kira sözleşmesi,kullanma ve işletme yükümlülüğü,ticari işletme kira sözleşmesi,edim yükümlülüğü

Bu çalışmada ürün kira sözleşmesinde kiracının bir edim yükümlülüğü olan işletme yükümlülüğü ele alınmıştır. Ürün kiralamasında kiracının işletme yükümlülüğü ve hukuki niteliği incelenmiştir. İşletme yükümlülüğünün ticari işletme kirası bakımından uygulamaya yansıyan sorunları incelenmiştir. Kiralananın işletilmesi yükümlülüğü Türk Borçlar Kanunu m.364 ile düzenlenmiştir.  Ürün kiralama temelde bir kira sözleşmesi olmasına rağmen kiraya veren kiralananın kullanım, yararlanma haklarını ve semerelerin devşirilmesi hakkını kiracıya devretmektedir. Kiracı, kiralananı amacına uygun biçimde işletmek ile yükümlüdür. Bu yükümlülük özellikle ürün kiralamalarının bir türü olan ticari işletme kirası bakımından büyük önem taşımaktadır. Kiraya veren, kiralananın kullanımına, yararlanılmasına ve semerelerin devşirilmesine kira sözleşmesi süresi boyunca uzak kalmaktadır. Kiracı kira süresi boyunca kiralananın işletilmesi yükümlülüğünü yerine getirmelidir. Ancak bu edim yükümlülüğü yerine getirilirken kiralananın özgülendiği amaca uygunluk, iyi bir işletme ve iyi muhafaza edilme şartlarına uygun davranılmalıdır.

Bu çalışmada ürün kira sözleşmesinde kiracının bir edim yükümlülüğü olan işletme yükümlülüğü ele alınmıştır. Ürün kiralamasında kiracının işletme yükümlülüğü ve hukuki niteliği incelenmiştir. İşletme yükümlülüğünün ticari işletme kirası bakımından uygulamaya yansıyan sorunları incelenmiştir. Kiralananın işletilmesi yükümlülüğü Türk Borçlar Kanunu m.364 ile düzenlenmiştir.  Ürün kiralama temelde bir kira sözleşmesi olmasına rağmen kiraya veren kiralananın kullanım, yararlanma haklarını ve semerelerin devşirilmesi hakkını kiracıya devretmektedir. Kiracı, kiralananı amacına uygun biçimde işletmek ile yükümlüdür. Bu yükümlülük özellikle ürün kiralamalarının bir türü olan ticari işletme kirası bakımından büyük önem taşımaktadır. Kiraya veren, kiralananın kullanımına, yararlanılmasına ve semerelerin devşirilmesine kira sözleşmesi süresi boyunca uzak kalmaktadır. Kiracı kira süresi boyunca kiralananın işletilmesi yükümlülüğünü yerine getirmelidir. Ancak bu edim yükümlülüğü yerine getirilirken kiralananın özgülendiği amaca uygunluk, iyi bir işletme ve iyi muhafaza edilme şartlarına uygun davranılmalıdır.
Hannah Arendt’te Haklara Sahip Olma Hakkı
Hannah Arendt’te Haklara Sahip Olma Hakkı
Yazar: Heper, Doç.dr.dr. Altan Altan.heper@ozyegin.edu.tr
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Hannah Arendt,Haklara hak sahibi olmak,“Totalitarizmin Kaynakları”,Geleneksel insanhakları kuramına eleştiri,İnsan hakları ve insan onuru ilişkisi,Arendt resepsiyonu.

Hannah Arendt (1906-1975) 20.yüzyıl düşünce yaşamına damgasını vurmuş bir düşünür olarak, günümüz siyaset felsefesinde ve hukuk felsefesinde önem taşımaktadır. Haklara sahip olma olma hakkı kuramı insan haklarının temellendirilmesinde önemli ölçüde taraftar bulmuştur. Bu kuramda insan haklarının temellendirilmesi ve insan haklarına saygının güvence altına alınması yer almaktadır. Bu kuramın oluşmasında Arendt’in kendi yaşamındaki acı tecrübelerin, Nazi döneminin barbarlığın belirleyici bir rol oynadığı genel olarak kabul edilmektedir. Bu yazıda Arendt’in baş eserlerinden biri olan “Totalitarizmin Kaynakları” kitabındaki görüşler ışığında geleneksel insan hakları kuramına, doğal hukuk tezlerine yönelttiği eleştiriler ele alınacak, Arendt’in haklara sahip olma kuramından bir insan onuru kuramı inşa edilip edilemeyeceği tartışılacak, son bölümde günümüzde Arendt’in kuramının ünlü düşünürlerce üstlenilmesi ve günümüz tartışmalarına katkısı işlenecektir.

Hannah Arendt (1906-1975) 20.yüzyıl düşünce yaşamına damgasını vurmuş bir düşünür olarak, günümüz siyaset felsefesinde ve hukuk felsefesinde önem taşımaktadır. Haklara sahip olma olma hakkı kuramı insan haklarının temellendirilmesinde önemli ölçüde taraftar bulmuştur. Bu kuramda insan haklarının temellendirilmesi ve insan haklarına saygının güvence altına alınması yer almaktadır. Bu kuramın oluşmasında Arendt’in kendi yaşamındaki acı tecrübelerin, Nazi döneminin barbarlığın belirleyici bir rol oynadığı genel olarak kabul edilmektedir. Bu yazıda Arendt’in baş eserlerinden biri olan “Totalitarizmin Kaynakları” kitabındaki görüşler ışığında geleneksel insan hakları kuramına, doğal hukuk tezlerine yönelttiği eleştiriler ele alınacak, Arendt’in haklara sahip olma kuramından bir insan onuru kuramı inşa edilip edilemeyeceği tartışılacak, son bölümde günümüzde Arendt’in kuramının ünlü düşünürlerce üstlenilmesi ve günümüz tartışmalarına katkısı işlenecektir.
Eser Sahibine Tanınan Mali Hakların Koruma Süreleri
Eser Sahibine Tanınan Mali Hakların Koruma Süreleri
Yazar: Yıldız, Ozan Ali
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Mali Haklar,Koruma Süresi,Takma Ad,İşlenme Eser,Kamuya Mal Olma

Bir fikir ve sanat eserini meydana getiren kişi, herhangi başka bir işlem yapmasına gerek olmaksızın, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 21-25. maddelerinde düzenlenen mali hakları iktisap eder. Kanunun eser sahibine tanıdığı mali haklar; işleme hakkı, çoğaltma hakkı, yayma hakkı, temsil hakkı ve umuma iletim hakkıdır. Kanun koyucu, eser sahibine bu mali hakları tanımış olmakla birlikte bu hakları süreyle sınırlamıştır. FSEK m. 27/1 ile benimsenen genel kural uyarınca, mali haklar, eser sahibi yaşadığı sürece ve onun ölümünden sonra yetmiş yıl boyunca korunur. Ancak eser sahibinin kimliğinin tespit edilememesi veya eser sahibinin bir tüzel kişi olması gibi durumlarda sürenin bu şekilde tespiti mümkün olmayacaktır. Bu gibi durumlarda, mali haklar, eserin aleniyet tarihinden itibaren yetmiş yıl süreyle korunur. Koruma süresinin tamamlanmasından sonra, eser kamuya mal olur ve isteyen herkes, eser sahibinden veya haleflerinden izin almaya gerek olmaksızın, eserden serbestçe yararlanabilir.

Bir fikir ve sanat eserini meydana getiren kişi, herhangi başka bir işlem yapmasına gerek olmaksızın, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun 21-25. maddelerinde düzenlenen mali hakları iktisap eder. Kanunun eser sahibine tanıdığı mali haklar; işleme hakkı, çoğaltma hakkı, yayma hakkı, temsil hakkı ve umuma iletim hakkıdır. Kanun koyucu, eser sahibine bu mali hakları tanımış olmakla birlikte bu hakları süreyle sınırlamıştır. FSEK m. 27/1 ile benimsenen genel kural uyarınca, mali haklar, eser sahibi yaşadığı sürece ve onun ölümünden sonra yetmiş yıl boyunca korunur. Ancak eser sahibinin kimliğinin tespit edilememesi veya eser sahibinin bir tüzel kişi olması gibi durumlarda sürenin bu şekilde tespiti mümkün olmayacaktır. Bu gibi durumlarda, mali haklar, eserin aleniyet tarihinden itibaren yetmiş yıl süreyle korunur. Koruma süresinin tamamlanmasından sonra, eser kamuya mal olur ve isteyen herkes, eser sahibinden veya haleflerinden izin almaya gerek olmaksızın, eserden serbestçe yararlanabilir.
Zımni Red İşleminde Dava Açma Süresi Sorunu
Zımni Red İşleminde Dava Açma Süresi Sorunu
Yazar: Yıldırım, Turan
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Dilekçe Hakkı,İdari Başvuru,Dava Açma Süresi,Zımni Red,Anayasa Kuralının Doğrudan Uygulanması

İdareye yapılan başvuruların  Kanunda belirtilen sürelerde cevaplanmaması halinde, istek reddedilmiş sayılarak, dava açma süresi işletilmeye başlanmaktadır. Anayasanın 74.maddesindeki, vatandaşların başvurularının gecikmeksizin yazılı olarak cevaplandırılması yönündeki hüküm; 125.maddedeki dava süresinin yazılı bildirimle başlayacağını düzenleyen kuralla birlikte okunduğunda, ortada yazılı bildirim olmayan hallerde dava açma süresinin başlamaması gerekir. Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu, bu konuda farklı kararlar olduğu için yapılan içtihatların birleştirilmesi talebini, farklı kararların, hukuki istikrarı zedeleyecek düzeyde olmadığı gerekçesiyle reddetmiştir. Halbuki Anayasanın 40.maddesini doğrudan uygulanabilir hüküm niteliğinde bulan Danıştay, 74.ve 125.maddeyi de doğrudan uygulayarak, zımni red işlemi sorununu çözümleyebilirdi.

İdareye yapılan başvuruların  Kanunda belirtilen sürelerde cevaplanmaması halinde, istek reddedilmiş sayılarak, dava açma süresi işletilmeye başlanmaktadır. Anayasanın 74.maddesindeki, vatandaşların başvurularının gecikmeksizin yazılı olarak cevaplandırılması yönündeki hüküm; 125.maddedeki dava süresinin yazılı bildirimle başlayacağını düzenleyen kuralla birlikte okunduğunda, ortada yazılı bildirim olmayan hallerde dava açma süresinin başlamaması gerekir. Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu, bu konuda farklı kararlar olduğu için yapılan içtihatların birleştirilmesi talebini, farklı kararların, hukuki istikrarı zedeleyecek düzeyde olmadığı gerekçesiyle reddetmiştir. Halbuki Anayasanın 40.maddesini doğrudan uygulanabilir hüküm niteliğinde bulan Danıştay, 74.ve 125.maddeyi de doğrudan uygulayarak, zımni red işlemi sorununu çözümleyebilirdi.