hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bitkilerin Düşük Sıcaklıklara Dayanımında Hücresel ve Moleküler Mekanizmalar
Bitkilerin Düşük Sıcaklıklara Dayanımında Hücresel ve Moleküler Mekanizmalar
Yazar: Aslantaş, Rafet; Karakurt, Halil; Karakurt, Yaşar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 41 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Bitki, Üşüme ve Donma, Soğuğa Dayanım, Biyofiziksel ve Biyokimyasal Değişim

Sıcaklık, yeryüzünde doğal bitki topluluklarının normal dağılışında etkili olan önemli bir belirleyici faktördür. Pek çok bitki tür ve çeşidi, çoğu zaman genetik özellikleri çerçevesinde canlı kalabildikleri en düşük sınır derecelerindeki sıcaklıklarla karşı karşıya kalmaktadır. Soğuğa dayanım sürecinde, bitkiler üşüme ve don stresi sonucu oluşabilecek zararlanmalardan veya ölümlerden korunmak veya tolerans sağlamak için farklı mekanizmalar geliştirmektedirler. Bunlar; bitkilerde hücre içi ve hücreler arası don oluşum sürecinin ekzotermik etkileri, don zararı sürecinde hücre membranlarında fiziksel değişimler, dona dayanım ve soğuk aklimasyonu, soğuk aklimasyonu süresince biyokimyasal değişimler (bitki öz suyunda bulunan bazı çözülebilir maddelerdeki, hücre membranlarının lipit bileşimindeki, protein miktarındaki, enzim aktivitesindeki, antioksidant sistemdeki, bitki besin elementlerindeki değişimler gibi) olarak kategorize edilmektedir. Günümüzde soğuğa dayanım sürecinin genetik olarak da açıklanabilmesi için moleküler düzeyde önemli çalışmalar yürütülmektedir. Bu orijinal derleme makalesinde, dünya üzerinde bitki tür ve çeşitlerinin yetişmesinde en büyük sınırlayıcı faktör olan üşüme ve donma stresine karşı bitkilerin geliştirdiği savunma mekanizmaları, bu süreçteki biyofiziksel ve biyokimyasal değişimler ile moleküler düzeydeki gelişmeler mevcut literatür dahilinde açıklanmıştır.

Sıcaklık, yeryüzünde doğal bitki topluluklarının normal dağılışında etkili olan önemli bir belirleyici faktördür. Pek çok bitki tür ve çeşidi, çoğu zaman genetik özellikleri çerçevesinde canlı kalabildikleri en düşük sınır derecelerindeki sıcaklıklarla karşı karşıya kalmaktadır. Soğuğa dayanım sürecinde, bitkiler üşüme ve don stresi sonucu oluşabilecek zararlanmalardan veya ölümlerden korunmak veya tolerans sağlamak için farklı mekanizmalar geliştirmektedirler. Bunlar; bitkilerde hücre içi ve hücreler arası don oluşum sürecinin ekzotermik etkileri, don zararı sürecinde hücre membranlarında fiziksel değişimler, dona dayanım ve soğuk aklimasyonu, soğuk aklimasyonu süresince biyokimyasal değişimler (bitki öz suyunda bulunan bazı çözülebilir maddelerdeki, hücre membranlarının lipit bileşimindeki, protein miktarındaki, enzim aktivitesindeki, antioksidant sistemdeki, bitki besin elementlerindeki değişimler gibi) olarak kategorize edilmektedir. Günümüzde soğuğa dayanım sürecinin genetik olarak da açıklanabilmesi için moleküler düzeyde önemli çalışmalar yürütülmektedir. Bu orijinal derleme makalesinde, dünya üzerinde bitki tür ve çeşitlerinin yetişmesinde en büyük sınırlayıcı faktör olan üşüme ve donma stresine karşı bitkilerin geliştirdiği savunma mekanizmaları, bu süreçteki biyofiziksel ve biyokimyasal değişimler ile moleküler düzeydeki gelişmeler mevcut literatür dahilinde açıklanmıştır.
Türkiye’de Amaranthus (Amaranthaceae) Türlerine Karşı Biyolojik Mücadelede Böceklerin Kullanımı
Türkiye’de Amaranthus (Amaranthaceae) Türlerine Karşı Biyolojik Mücadelede Böceklerin Kullanımı
Yazar: Tozlu, Göksel; Çoruh, İrfan; Gültekin, Levent
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 41 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Amaranthus, Biyolojik Mücadele, Biyolojik Mücadele Ajanı Böcekler, Türkiye

Horoz ibiği türleri (Amaranthus spp.) dünyada ekonomik bakımdan oldukça önemli yabancı ot türleridir. Bu türlerden de özellikle Amaranthus retroflexus L. Avrupa ve Türkiye’de büyük öneme sahip 10 yabancı ot türünden birisidir. Çok değişik kültür bitkisi alanlarında önemli sorunlara neden olan bu cinse mensup türler ile mücadele edilmesi kaçınılmazdır. Bunu yaparken kimyasal mücadelenin insan ve çevre sağlığına olan olumsuz etkileri göz önünde bulundurulmalıdır. Bu amaçla, uygun ve güvenilir bir yöntem olan biyolojik mücadelenin göz ardı edilmemesi gereklidir. Bu derleme çalışması ile zengin böcek faunasına sahip olan ülkemizde, çok önemli bir yabancı ot grubu olan Amaranthus türleriyle biyolojik mücadele çalışmalarının durumu ve bu konunun bir an önce ele alınmasının önemi vurgulanmaya çalışılmıştır.

Horoz ibiği türleri (Amaranthus spp.) dünyada ekonomik bakımdan oldukça önemli yabancı ot türleridir. Bu türlerden de özellikle Amaranthus retroflexus L. Avrupa ve Türkiye’de büyük öneme sahip 10 yabancı ot türünden birisidir. Çok değişik kültür bitkisi alanlarında önemli sorunlara neden olan bu cinse mensup türler ile mücadele edilmesi kaçınılmazdır. Bunu yaparken kimyasal mücadelenin insan ve çevre sağlığına olan olumsuz etkileri göz önünde bulundurulmalıdır. Bu amaçla, uygun ve güvenilir bir yöntem olan biyolojik mücadelenin göz ardı edilmemesi gereklidir. Bu derleme çalışması ile zengin böcek faunasına sahip olan ülkemizde, çok önemli bir yabancı ot grubu olan Amaranthus türleriyle biyolojik mücadele çalışmalarının durumu ve bu konunun bir an önce ele alınmasının önemi vurgulanmaya çalışılmıştır.
Buğdayda Olgun Embriyo Kültürünü Etkileyen Faktörler
Buğdayda Olgun Embriyo Kültürünü Etkileyen Faktörler
Yazar: Aydın, Murat; Sağsöz, Sevim; Haliloğlu, Kamil; Tosun, Metin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Genotip, oksin, jel yapıcı madde, rejenerasyon ortamı, Triticum aestivum

Bu çalışma buğdayda olgun embriyo kültürünü etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Kallus, embriyogenik kallus, somatik embriyo oluşumu ve rejenerasyon kapasitesine genotipin, jel yapıcı maddenin, oksin tipleri ve dozlarının etkisi çok önemli olmuştur. Buğday olgun embriyo kültüründe oksin tipi olarak dikambanın, 2,4-D ve pikloramdan, yine jel yapıcı madde olarak phytagelin, agardan daha etkiliği olduğu saptanmıştır. En yüksek kallus, embriyogenik kallus ve somatik oluşumu ve de bitki rejenerasyon kapasitesi phytagel ortamındaki dikambanın 4 mg/l dozunda elde edilmiştir. Rejenerasyon ortamının rejenerasyon kapasitesine etkisi çok önemli olmuştur. En yüksek rejenerasyon kapasitesi R1 (0.1 mg/l 2,4-D + 0.5 mg/l BAP) içeren ortamda meydana gelmiştir.

Bu çalışma buğdayda olgun embriyo kültürünü etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Kallus, embriyogenik kallus, somatik embriyo oluşumu ve rejenerasyon kapasitesine genotipin, jel yapıcı maddenin, oksin tipleri ve dozlarının etkisi çok önemli olmuştur. Buğday olgun embriyo kültüründe oksin tipi olarak dikambanın, 2,4-D ve pikloramdan, yine jel yapıcı madde olarak phytagelin, agardan daha etkiliği olduğu saptanmıştır. En yüksek kallus, embriyogenik kallus ve somatik oluşumu ve de bitki rejenerasyon kapasitesi phytagel ortamındaki dikambanın 4 mg/l dozunda elde edilmiştir. Rejenerasyon ortamının rejenerasyon kapasitesine etkisi çok önemli olmuştur. En yüksek rejenerasyon kapasitesi R1 (0.1 mg/l 2,4-D + 0.5 mg/l BAP) içeren ortamda meydana gelmiştir.
Erzincan ve Hınıs Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Bazı Kuru Fasulye  (Phaseolus vulgaris L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi
Erzincan ve Hınıs Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Bazı Kuru Fasulye  (Phaseolus vulgaris L.) Genotiplerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi
Yazar: Babagil, G. Emel; Tozlu, Elif; Dizikısa, Tülay
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Kuru fasulye, verim, verim unsurları

Bu çalışma, Aras-98, Yakutiye-98, Terzibaba, Köy Çeşidi Şeker Fasulyesi ve Mecidiye çeşitleri ile 1 adet yerel populasyon olmak üzere 6 kuru fasulye genotipinin Erzincan ve Erzurum (Hınıs) lokasyonlarındaki verim ve bazı verim unsurlarının ( bitki boyu (cm), dal sayısı (adet), bakla sayısı (adet), ilk bakla yüksekliği (cm), 100 tane ağırlığı (g)) belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Deneme “Tesadüf Blokları Deneme Deseni’ne” göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. İki lokasyonda da en yüksek verim 136,6 kg/da ile Yakutiye-98 çeşidinden, 100 tane ağırlığı 53,1 g ile Mecidiye çeşidinden ilk bakla yüksekliği 19,5 cm ile yerel populasyondan, baklada tane sayısı 86,3 adet, bitki başına bakla sayısı 38,3 adet ve bitki başına dal sayısı 3,0 adet ile Terzibaba çeşidinden ve bitki boyu ise 113,5 cm ile yerel populasyondan elde edilmiştir. Vejetasyon periyodu nispeten kısa olan Doğu Anadolu Bölgesi şartları için erkenci ve dik bitki formuna sahip olan Aras-98, Yakutiye-98 ve Mecidiye kuru fasulye çeşitleri tavsiye edilmiştir.

Bu çalışma, Aras-98, Yakutiye-98, Terzibaba, Köy Çeşidi Şeker Fasulyesi ve Mecidiye çeşitleri ile 1 adet yerel populasyon olmak üzere 6 kuru fasulye genotipinin Erzincan ve Erzurum (Hınıs) lokasyonlarındaki verim ve bazı verim unsurlarının ( bitki boyu (cm), dal sayısı (adet), bakla sayısı (adet), ilk bakla yüksekliği (cm), 100 tane ağırlığı (g)) belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Deneme “Tesadüf Blokları Deneme Deseni’ne” göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. İki lokasyonda da en yüksek verim 136,6 kg/da ile Yakutiye-98 çeşidinden, 100 tane ağırlığı 53,1 g ile Mecidiye çeşidinden ilk bakla yüksekliği 19,5 cm ile yerel populasyondan, baklada tane sayısı 86,3 adet, bitki başına bakla sayısı 38,3 adet ve bitki başına dal sayısı 3,0 adet ile Terzibaba çeşidinden ve bitki boyu ise 113,5 cm ile yerel populasyondan elde edilmiştir. Vejetasyon periyodu nispeten kısa olan Doğu Anadolu Bölgesi şartları için erkenci ve dik bitki formuna sahip olan Aras-98, Yakutiye-98 ve Mecidiye kuru fasulye çeşitleri tavsiye edilmiştir.
Konuklar Tarım İşletmesinde Yetiştirilen Esmer Sığırların Döl Verim Özellikleri
Konuklar Tarım İşletmesinde Yetiştirilen Esmer Sığırların Döl Verim Özellikleri
Yazar: Aktaş, Tuncay; Bakır, Galip
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Esmer, sığır, döl verim özellikleri

Bu araştırma, Konuklar Tarım İşletmesinde yetiştirilen Esmer sığırların döl verim özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın materyalini, 2000-2009 yıllarını kapsayan döl verim kayıtları oluşturmuştur. İncelenen zaman periyodu içerisinde 455 ineğe ait veri kaydı değerlendirilmiştir. Döl verim özelliklerine ait en küçük kareler ortalamaları ilk tohumlama yaşı (İTY), ilk buzağılama yaşı (İBY), buzağılama aralığı (BA), servis periyodu (SP), gebelik süresi (GS) ve gebelik başına tohumlama sayısı (GBTS) için sırasıyla 588.55±5.9 gün, 875.21±2.7 gün, 386.74±1.29 gün, 100.07±1.55 gün, 284.12±0.25 gün ve 2.11±0.04 adet olarak hesaplanmıştır. Döl verim özellikleri üzerine etkili olduğu düşünülen faktörlerden Buzağılama sırası, Buzağılama mevsimi ve Buzağılama yılının etkileri incelenmiştir. Buzağılama sırasının etkisi bütün döl verim özellikleri için yüksek derecede önemli (P < 0.001) çıkarken, yılın etkisi; İTY ve İBY üzerine önemli (P < 0.05), SP ve GBTS üzerine yüksek derecede (P < 0.001), GS ve BA için çok önemli (P < 0.01) bulunmuştur. Mevsimin SP, GS, BA ve GBTS’na etkisi ise çok önemli (P < 0.01) bulunmuştur.

Bu araştırma, Konuklar Tarım İşletmesinde yetiştirilen Esmer sığırların döl verim özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın materyalini, 2000-2009 yıllarını kapsayan döl verim kayıtları oluşturmuştur. İncelenen zaman periyodu içerisinde 455 ineğe ait veri kaydı değerlendirilmiştir. Döl verim özelliklerine ait en küçük kareler ortalamaları ilk tohumlama yaşı (İTY), ilk buzağılama yaşı (İBY), buzağılama aralığı (BA), servis periyodu (SP), gebelik süresi (GS) ve gebelik başına tohumlama sayısı (GBTS) için sırasıyla 588.55±5.9 gün, 875.21±2.7 gün, 386.74±1.29 gün, 100.07±1.55 gün, 284.12±0.25 gün ve 2.11±0.04 adet olarak hesaplanmıştır. Döl verim özellikleri üzerine etkili olduğu düşünülen faktörlerden Buzağılama sırası, Buzağılama mevsimi ve Buzağılama yılının etkileri incelenmiştir. Buzağılama sırasının etkisi bütün döl verim özellikleri için yüksek derecede önemli (P < 0.001) çıkarken, yılın etkisi; İTY ve İBY üzerine önemli (P < 0.05), SP ve GBTS üzerine yüksek derecede (P < 0.001), GS ve BA için çok önemli (P < 0.01) bulunmuştur. Mevsimin SP, GS, BA ve GBTS’na etkisi ise çok önemli (P < 0.01) bulunmuştur.
Konuklar Tarım İşletmesinde Yetiştirilen Esmer Sığırların Süt Verim Özellikleri
Konuklar Tarım İşletmesinde Yetiştirilen Esmer Sığırların Süt Verim Özellikleri
Yazar: Aktaş, Tuncay; Bakır, Galip
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Esmer sığır, süt verimi, laktasyon süresi, kuruda kalma süresi

Bu araştırma, Konuklar Tarım İşletmesinde yetiştirilen Esmer sığırların süt verim özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın materyalini, 2000-2009 yıllarını kapsayan süt verim kayıtları oluşturmuştur. İncelenen zaman peryodu içerisinde 455 ineğe ait veri kaydı değerlendirilmiştir. Süt verim özelliklerine ait en küçük kareler ortalamaları, 305 günlük süt verimi (305 GSV) için 5168.90±30.95 kg, laktasyon süt verimi (LSV) için 5414.19±37.50 kg, laktasyon süresi (LS) için 301.88±1.35 gün ve kuruda kalma süresi (KKS) için 77.52±0.78 gün olarak tespit edilmiştir. Araştırmada etkileri hesaplanan çevre faktörlerinden verim yılının etkisi; LS, LSV ve 305 GSV için çok önemli (P

Bu araştırma, Konuklar Tarım İşletmesinde yetiştirilen Esmer sığırların süt verim özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın materyalini, 2000-2009 yıllarını kapsayan süt verim kayıtları oluşturmuştur. İncelenen zaman peryodu içerisinde 455 ineğe ait veri kaydı değerlendirilmiştir. Süt verim özelliklerine ait en küçük kareler ortalamaları, 305 günlük süt verimi (305 GSV) için 5168.90±30.95 kg, laktasyon süt verimi (LSV) için 5414.19±37.50 kg, laktasyon süresi (LS) için 301.88±1.35 gün ve kuruda kalma süresi (KKS) için 77.52±0.78 gün olarak tespit edilmiştir. Araştırmada etkileri hesaplanan çevre faktörlerinden verim yılının etkisi; LS, LSV ve 305 GSV için çok önemli (P
Hayvancılık İşletmelerinde Süt Maliyetine Etki Eden Faktörlerin Analizi: Tokat İli Örneği
Hayvancılık İşletmelerinde Süt Maliyetine Etki Eden Faktörlerin Analizi: Tokat İli Örneği
Yazar: İkikat Tümer, Emine; Birinci, Avni
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Hayvan hayat sigortası, süt sığırcılığı işletmeleri, maliyet, Regresyon Analizi, Tokat

Bu araştırma, Tokat ili Turhal ilçesinde süt sığırcılığı işletmelerinde maliyete etki eden faktörleri belirlemek amacı ile 2006 yılında yapılmıştır. Çalışmada 50 hayvan hayat sigortası yaptıran ve 50 hayvan hayat sigortası yaptırmayan olmak üzere toplam 100 işletme incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, hayvan hayat sigortası yaptıran işletmelerde süt maliyetinin 0.08 TL/lt azalacağı tespit edilmiştir.

Bu araştırma, Tokat ili Turhal ilçesinde süt sığırcılığı işletmelerinde maliyete etki eden faktörleri belirlemek amacı ile 2006 yılında yapılmıştır. Çalışmada 50 hayvan hayat sigortası yaptıran ve 50 hayvan hayat sigortası yaptırmayan olmak üzere toplam 100 işletme incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre, hayvan hayat sigortası yaptıran işletmelerde süt maliyetinin 0.08 TL/lt azalacağı tespit edilmiştir.
Laleli Baraj Havzasındaki Çiftçilerin Baraj Yapımına Karşı Tutumlar ve Sosyo-Ekonomik Özellikleri
Laleli Baraj Havzasındaki Çiftçilerin Baraj Yapımına Karşı Tutumlar ve Sosyo-Ekonomik Özellikleri
Yazar: İkikat Tümer, Emine; Aksoy, Adem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Çiftçi, baraj havzası, beklenti, Laleli Barajı

Bu çalışmada, Çoruh havzasında yer alan Laleli Barajı’nın yapılması durumunda bölgedeki çiftçilerin beklentilerinin  ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmanın materyali Bayburt ve Erzurum illerinde Laleli baraj havzasında yer alacak olan  köylerdeki çiftçilerle yüz yüze yapılan anketlerden elde edilmiştir. Anket sayısı oransal örnekleme yöntemiyle 126 olarak tespit  edilmiştir. Laleli barajının yapılması durumunda, çiftçilerin en fazla önem verdikleri beklentileri baraj altında kalmayan ve üretime  elverişli olmayan arazilerinin de kamulaştırılarak paralarının verilmesidir. İkinci sırada önem verdikleri beklentileri ise, köyün toplu  olarak yakın çevrede, benzer yapıda bir bölgeye taşınmasıdır.

Bu çalışmada, Çoruh havzasında yer alan Laleli Barajı’nın yapılması durumunda bölgedeki çiftçilerin beklentilerinin  ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmanın materyali Bayburt ve Erzurum illerinde Laleli baraj havzasında yer alacak olan  köylerdeki çiftçilerle yüz yüze yapılan anketlerden elde edilmiştir. Anket sayısı oransal örnekleme yöntemiyle 126 olarak tespit  edilmiştir. Laleli barajının yapılması durumunda, çiftçilerin en fazla önem verdikleri beklentileri baraj altında kalmayan ve üretime  elverişli olmayan arazilerinin de kamulaştırılarak paralarının verilmesidir. İkinci sırada önem verdikleri beklentileri ise, köyün toplu  olarak yakın çevrede, benzer yapıda bir bölgeye taşınmasıdır.
Arıcılık İşletmelerinde Mevcut Yapı ve Temel Sorunlar; Bingöl İli Örneği
Arıcılık İşletmelerinde Mevcut Yapı ve Temel Sorunlar; Bingöl İli Örneği
Yazar: Uzundumlu, Ahmet; Aksoy, Adem; Işık, H. Bayram
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Arıcılık, Bal, Bingöl

Arıcılık kendine has özellikleri ile kırsal nüfus için iyi bir alternatif iş ve gelir kaynağıdır. Türkiye ekolojik olarak arıcılığa çok uygun bir doğaya sahip olmasına rağmen maalesef potansiyelinin çok azını kullanmaktadır. Ayrıca arıcılık yapan işletmelerde verim de oldukça düşüktür. Bu amaçla, bu çalışmada arıcılık işletmeleri sosyo-ekonomik yönden incelenmiş ve verimi etkileyen faktörler regresyon analizi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun için iyi bir arıcılık potansiyeli olan ancak bu alanda hak ettiği yerin çok gerisinde kalan Bingöl ili araştırma bölgesi olarak seçilmiştir. İncelenecek işletme sayısı oransal örnekleme yöntemiyle 63 olarak belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, ilde arıcılık faaliyetini daha çok orta yaş üzeri insanlar yapmaktadır. Bal üretimini etkileyen en önemli sorunlar olarak “olumsuz iklim şartları” ve “kışlama kayıpları” gösterilmiştir. Kovan sayısı fazla, kooperatife üye ve gezgin işletmelerde ise bal verimi daha yüksek bulunmuştur. Bu itibarla, kovan sayısı fazla ticari işletmelerin sayısının artırılması, gezgin arıcılığın teşvik edilmesi ve kooperatifler yoluyla eğitim ve yayım çalışmalarının yaygınlaştırılmasına yönelik politikalar bölgede bal üretim ve verim miktarını artıracaktır. Böylece kırsal kesimin gelir seviyesi yükselecek ve kırsal kalkınmaya katkıda bulunacaktır

Arıcılık kendine has özellikleri ile kırsal nüfus için iyi bir alternatif iş ve gelir kaynağıdır. Türkiye ekolojik olarak arıcılığa çok uygun bir doğaya sahip olmasına rağmen maalesef potansiyelinin çok azını kullanmaktadır. Ayrıca arıcılık yapan işletmelerde verim de oldukça düşüktür. Bu amaçla, bu çalışmada arıcılık işletmeleri sosyo-ekonomik yönden incelenmiş ve verimi etkileyen faktörler regresyon analizi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun için iyi bir arıcılık potansiyeli olan ancak bu alanda hak ettiği yerin çok gerisinde kalan Bingöl ili araştırma bölgesi olarak seçilmiştir. İncelenecek işletme sayısı oransal örnekleme yöntemiyle 63 olarak belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, ilde arıcılık faaliyetini daha çok orta yaş üzeri insanlar yapmaktadır. Bal üretimini etkileyen en önemli sorunlar olarak “olumsuz iklim şartları” ve “kışlama kayıpları” gösterilmiştir. Kovan sayısı fazla, kooperatife üye ve gezgin işletmelerde ise bal verimi daha yüksek bulunmuştur. Bu itibarla, kovan sayısı fazla ticari işletmelerin sayısının artırılması, gezgin arıcılığın teşvik edilmesi ve kooperatifler yoluyla eğitim ve yayım çalışmalarının yaygınlaştırılmasına yönelik politikalar bölgede bal üretim ve verim miktarını artıracaktır. Böylece kırsal kesimin gelir seviyesi yükselecek ve kırsal kalkınmaya katkıda bulunacaktır
Karın Kaymağı Peynirinin Yağ Asidi Kompozisyonu
Karın Kaymağı Peynirinin Yağ Asidi Kompozisyonu
Yazar: Şengül, Mustafa; Erkaya, Tuba; Ceyhun, Aybüke
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Karın Kaymağı peyniri, yağ asitleri

Bu çalışmada Gümüşhane, Erzurum ve Kars illeri ile bu illerin çevresinde üretilen yöresel peynirlerimizden Karın Kaymağı peynirinin yağ asidi kompozisyonu belirlenmiştir. Bu amaçla; Erzurum iline bağlı Oltu ve Şenkaya ilçelerinde geleneksel yöntemle üretilmiş olan 15 adet Karın Kaymağı peyniri toplanmıştır. Karın Kaymağı peynir örneklerinde, bütirik, kaproik, kaprilik, kaprik, laurik, miristik, palmitik, stearik, oleik, linoleik ve linolenik asit olmak üzere çift karbonlu doymuş ve doymamış 11 yağ asidi oranları belirlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre; peynir örneklerinde en yüksek oranda bulunan yağ asitleri; palmitik, miristik, stearik ve oleik yağ asitleri olmuştur. Diğer taraftan, stearik asit 15 adet Karın Kaymağı peyniri örneğinden sadece 5 örnekte belirlenmiştir. Peynir örneklerinde belirlenen bütirik (C4:0), kaproik (C6:0), kaprilik (C8:0), kaprik (C10:0), laurik (C12:0), miristik (C14:0), palmitik (C16:0), stearik (C18:0), oleik (C18:1), linoleik (C18:2) ve linolenik (C18:3) asit oranları sırasıyla %1.67-2.120, %0.576-1.395, %0.231-0.723, %0.550-1.446, %0.721-1.819, %4.030-8.869, %23.590-26.025, %0-8.902, %3.383-12.532, %0.101-0.228 ve %1.000-1.544 arasında değişmiştir.

Bu çalışmada Gümüşhane, Erzurum ve Kars illeri ile bu illerin çevresinde üretilen yöresel peynirlerimizden Karın Kaymağı peynirinin yağ asidi kompozisyonu belirlenmiştir. Bu amaçla; Erzurum iline bağlı Oltu ve Şenkaya ilçelerinde geleneksel yöntemle üretilmiş olan 15 adet Karın Kaymağı peyniri toplanmıştır. Karın Kaymağı peynir örneklerinde, bütirik, kaproik, kaprilik, kaprik, laurik, miristik, palmitik, stearik, oleik, linoleik ve linolenik asit olmak üzere çift karbonlu doymuş ve doymamış 11 yağ asidi oranları belirlenmiştir. Analiz sonuçlarına göre; peynir örneklerinde en yüksek oranda bulunan yağ asitleri; palmitik, miristik, stearik ve oleik yağ asitleri olmuştur. Diğer taraftan, stearik asit 15 adet Karın Kaymağı peyniri örneğinden sadece 5 örnekte belirlenmiştir. Peynir örneklerinde belirlenen bütirik (C4:0), kaproik (C6:0), kaprilik (C8:0), kaprik (C10:0), laurik (C12:0), miristik (C14:0), palmitik (C16:0), stearik (C18:0), oleik (C18:1), linoleik (C18:2) ve linolenik (C18:3) asit oranları sırasıyla %1.67-2.120, %0.576-1.395, %0.231-0.723, %0.550-1.446, %0.721-1.819, %4.030-8.869, %23.590-26.025, %0-8.902, %3.383-12.532, %0.101-0.228 ve %1.000-1.544 arasında değişmiştir.