hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Farklı Oranlarda Keçi Sütü İle Üretilmiş Probiyotik Dondurmaların Kalite Özellikleri Üzerine Bir Araştırma
Farklı Oranlarda Keçi Sütü İle Üretilmiş Probiyotik Dondurmaların Kalite Özellikleri Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Karagözlü, Cem; Ayhan, Esra
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Probiyotik,dondurma,keçi sütü,kalite

Araştırmada,tamamen inek sütü,  tamamen keçi sütü veher ikisinin (%50 - %  50) karışımı ileüretilen 3 farklı dondurmaya probiyotik özellik kazandırmak amacıyla Lactobacillus paracasei subsp. paracasei,Bifidobacterium longum veBifidobacterium bifidum ortak kültürleri ilave edilmiş ve dondurmalardakireolojik, kimyasal ve duyusal özelliklerine olan etkisi belirlenmeyeçalışılmıştır. Üretilen dondurmalar -18 ºC’de 90 gün boyunca depolanmıştır.Depolamanın belirli günlerinde (1., 30., 60. ve 90.) fiziksel, kimyasal,mikrobiyolojik ve duyusal analizler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlaragöre ürün gruplarının yağ, protein, titrasyon asitliği, pH, erime oranı ilesertlik değeri, viskozite sonuçlarına,  Lactobacillus paracasei subsp. paracasei ve Bifidobacterium subsp. sayılarınave duyusal özelliklerden yapı ve genel puanlarına istatistiksel olarakönemli etkileri olduğu görülmüştür (p<0,05). 90 günlük depolama boyunca Lactobacillusparacasei subsp. paracasei sayısının, Bifidobacterium subsp. sayısına göre özellikle keçisütü içeren örneklerde daha çok canlılığını koruduğu ve her iki bakterinin deen iyi inek sütü ile yapılan dondurmada gelişme gösterdiği, duyusal açıdan daen çok beğenilen dondurmanın inek ve keçi sütünden elde edilen dondurmanınolduğu görülmüştür. Ayrıca üretilen dondurmaların probiyotik özelliklerini 2aylık raf ömrü boyunca koruduğu tespit edilmiştir.

Araştırmada,tamamen inek sütü,  tamamen keçi sütü veher ikisinin (%50 - %  50) karışımı ileüretilen 3 farklı dondurmaya probiyotik özellik kazandırmak amacıyla Lactobacillus paracasei subsp. paracasei,Bifidobacterium longum veBifidobacterium bifidum ortak kültürleri ilave edilmiş ve dondurmalardakireolojik, kimyasal ve duyusal özelliklerine olan etkisi belirlenmeyeçalışılmıştır. Üretilen dondurmalar -18 ºC’de 90 gün boyunca depolanmıştır.Depolamanın belirli günlerinde (1., 30., 60. ve 90.) fiziksel, kimyasal,mikrobiyolojik ve duyusal analizler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlaragöre ürün gruplarının yağ, protein, titrasyon asitliği, pH, erime oranı ilesertlik değeri, viskozite sonuçlarına,  Lactobacillus paracasei subsp. paracasei ve Bifidobacterium subsp. sayılarınave duyusal özelliklerden yapı ve genel puanlarına istatistiksel olarakönemli etkileri olduğu görülmüştür (p<0,05). 90 günlük depolama boyunca Lactobacillusparacasei subsp. paracasei sayısının, Bifidobacterium subsp. sayısına göre özellikle keçisütü içeren örneklerde daha çok canlılığını koruduğu ve her iki bakterinin deen iyi inek sütü ile yapılan dondurmada gelişme gösterdiği, duyusal açıdan daen çok beğenilen dondurmanın inek ve keçi sütünden elde edilen dondurmanınolduğu görülmüştür. Ayrıca üretilen dondurmaların probiyotik özelliklerini 2aylık raf ömrü boyunca koruduğu tespit edilmiştir.
Mercimek (Lens culinaris M.) DEHYDRATION RESPONSIVE ELEMENTBINDING2A (DREB2A) Geninin Kuraklık Stresi Koşullarındaki İfadesinin Belirlenmesi
Determination of Lentil (Lens culinaris M.) DEHYDRATION RESPONSIVE ELEMENT-BINDING2A (DREB2A) Gene Expression under Drought Stress Conditions
Yazar: Bakır, Melike
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Lentil,DREB2A,drought,gene expression,real-time quantitative PCR ; Mercimek,DREB2A,kuraklık,gen ifadesi,eş zamanlı kantitatif PCR

Amaç: Dehydration responsive element binding (DREB) proteinleri, bitkilerde strese yanıt ve sinyal iletiminde önemli rol oynarlar. Bu çalışmada, DREB gen ailesinin üyesi olan ve LcDREB2A olarak isimlendirilen mercimek (Lens culinaris M.) DREB2A geninin kısmi cDNA’sı izole edilmiş ve kuraklık stresi ile ilişkisi belirlenmiştir.Materyal ve Metot: Kuraklık stresi ve LcDREB2A gen ifadesi arasındaki ilişkiyi anlamak için, 2 hafta süre ile yetiştirilen mercimek fidelerine 6, 13 ve 20 gün süre ile sulamama şeklinde kuraklık stresi uygulanmıştır. Kök ve yapraklarda meydana gelen gen ifadesi değişimleri eş zamanlı kantitatif PCR (Real-time qPCR) ile belirlenmiştir.Bulgular: LcDREB2A gen ifadesi, Fırat87 ve Özbek çeşidinin yapraklarında artan kuraklık stresi ile artmış ve kuraklığın 20. gününde en yüksek seviyeye ulaşmıştır. Diğer taraftan Özbek çeşidinin köklerinde gen ifadesi seviyesi 6. günde en yüksek seviyeye ulaşırken 13. günde azalmış ve 20. günde tekrar artış göstermiştir. Fırat87 çeşidinde ise, artan kuraklık stresi ile birlikte düzenli bir artış görülmüş ve 20. günde en yüksek seviyeye ulaşmıştır.Sonuç: LcDREB2A geninde gözlenen doku spesifik gen ifadesi profili, bu transkripsiyon faktörünün mercimek bitkisinde kuraklık stresindeki rolünü ve kompleks regülasyonunu göstermektedir.

Objective: Dehydration responsive element binding (DREB) proteins are important transcription factors in plant stress response and signal transduction. In this study, partial cDNA of lentil (Lens culinaris M.) DREB2A, namely LcDREB2A, which belongs to the DREB gene family was isolated and identified its relationship with drought stress.Material and Methods: Two-week-old plants were subjected to drought stress through irrigations for 6, 13 and 20 days to elucidate the relationship between the expression profile of LcDREB2A gene and drought stress. Changes of gene expression in lentil roots and leaves were assayed by quantitative real time PCR.Results: The expression of LcDREB2A in both Fırat87 and Özbek lentil leaves increased with decreasing water contents and reached to a maximum on the 20th day of dehydration. On the other hand, in Özbek roots, the highest level of expression was observed on the 6th day of dehydration. The levels decreased on 13th day and increased on 20th day. Level of expression in Fırat87 roots decreased with increasing water contents and the greatest level of expression was observed on the 20th day of dehydration.Conclusion: Observed tissue-specific expression profile of LcDREB2A suggested a complex regulation and indicated the role of this transcription factor in lentil drought response.
Farklı Biçim Zamanlarının Tatlı Darı (Sorgum Bicolor Var. Saccharatum) Çeşitleri Üzerinde Verim ve Bazı Yem Kalite Unsurlarına Etkisi
Effect of Different Harvest Stages on the Yield and Some Forage Quality Components of Sweet Sorghum (Sorghum Bicolor Var. Saccharatum) Cultivars
Yazar: Geren, Hakan; Kır, Behçet; Kavut, Yaşar Tuncer
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Sweet sorghum,cultivar,harvesting stage,dm yield,silage quality ; tatlı darı,çeşit,biçim dönemi,KM verimi,silaj kalitesi

Amaç: Bu çalışma, Akdeniz ikliminin egemen olduğu Bornova ovasında yetiştirilen tatlı darı (Sorgum bicolor var. saccharatum)’nın, kuru madde (KM) verimi, silaj mayalanma özellikleri ve yem kalitesini belirlemek amacıyla, 2013 ve 2014 yılları yazlık ikinci ürün yetiştirme koşullarında, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü’nün Bornova deneme tarlalarında iki yıl süreyle yürütülmüştür.Materyal ve Metot: Bitkisel materyal olarak “Keller ve Rio” isimli iki farklı tatlı darı çeşidi kullanılmıştır. Tatlı darı bitkisi üç farklı zamanda (başaklanma başlangıcı, anthesis dönemi, hamur olum dönemi) biçilmiştir. Tarla denemesi üç tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Çalışmada; KM verimi, şeker oranı, silaj pH’ı, ham protein oranı ve hücre çeperi özellikleri gibi bazı parametreler incelenmiştir.Bulgular: Çalışmadan elde edilen sonuçlar; değişik tatlı darı çeşitleri üzerinde farklı biçim zamanlarının yukarıda belirtilen özellikleri üzerine önemli etkilerinin bulunduğunu göstermiştir. Geciken hasat dönemi KM verimi ile mayalanma özelliklerini olumlu yönde fakat silaj yem kalitesini (metabolik enerji ve NDF, ADF) olumsuz etkilemiştir. Ayrıca Keller çeşidinin Rio çeşidinden ele alınan özellikler açısından daha olumlu sonuç verdiği de saptanmıştır.

Objective: This study was conducted in order to determine dry matter (DM) yield, silage fermentation and some forage quality components of sweet sorghum (Sorghum bicolor var. saccharatum) grown in summer second crop production period, on the experimental fields of Faculty of Agriculture, Ege University under Mediterranean ecological conditions of Bornova-Izmir during two years in 2013-2014.Material and Methods: Two different sweet sorghum cultivars (Keller and Rio cv.) were used as crop material. Sweet sorghums were cut three different harvesting stages (panicle emergence, anthesis and doughy), and, field experiment were conducted with three replicates. Some traits were tested in the experiment such as DM yield, sugar content, silage pH, and crude protein content, cell wall properties.Results: Results indicated that, there were significant differences between harvest stages and sweet sorghum varieties in terms of above-mentioned characteristics. Delaying harvest stage affected positively on DM yield and fermentation quality but not forage characteristics (metabolisable energy and NDF, ADF). It was also concluded that Keller cv. was superior to Rio cv. with regard to abovementioned traits.
Söke Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Tef (Eragrostis teff (Zucc) Trotter) Bitkisinde Farklı Sıra Arası Uzaklarının Verim ve Bazı Verim Özellikleri Üzerine Etkisi
Effect of Different Row Spacings on the Yield and Some Yield Characteristics of Teff (Eragrostis teff) Crop Grown under Söke Ecological Conditions
Yazar: Geren, Hakan; Kavut, Yaşar Tuncer; Kır, Behçet
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Eragrostis teff,teff,row spacing,grain yield,dm yield ; Eragrostis teff,tef,sıra arası uzaklık,tane verimi,KM verimi

Amaç: Çalışma, farklı sıra arası uzaklarının tef (Eragrostis tef) bitkisinin verimliliği üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla 2014 ve 2015 yıllarında, tipik Akdeniz iklim koşulları altındaki (Söke-Aydın) bir üretici tarlasında yürütülmüştür.Materyal ve Metot: Araştırmada, bitki materyali olarak “Dessie” isimli tef genotipi kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuş olup, dört farklı sıra arası uzaklığı (17.5, 35.0, 52.5 ve 70.0 cm) uygulanmıştır. Çalışmada; hasattaki bitki sayısı, bitki boyu, hasat indeksi, toplam tane ve kuru madde (KM) verimi, ham protein (HP) oranı, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF) ve nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) gibi özellikler incelenmiştir.Bulgular: İki yıllık ortalama sonuçlar; sıra arası uzaklıklar arasında yukarıda belirtilen özellikler üzerine önemli farklar bulunduğunu göstermiştir. Yetiştirme mevsimi süresince bitki üzerinde, tane ve ot üretimi için sırasıyla iki ve üç hasat yapılmıştır. Sıra arası uzaklığın azalmasıyla toplam tane ve KM verimleri yükselmiştir. Dar sıralar, geniş sıralara kıyasla daha yüksek yem kalitesi sağlamışlardır.Sonuç: Yöre koşullarında tef bitkisinden yüksek tane ve ot verimi sağlamak için 17.5 cm sıra arası uzaklığı tavsiye edilebilir.

Objective: This study was conducted on a private farmer field (Söke-Aydın) which was under typical Mediterranean climatic conditions in 2014 and 2015, to evaluate the influence of different row spacing on the productivity of teff crop.Material and Methods: In the experiment, seeds of teff genotype ‘Dessie’ were used as crop material. Field experiment was designed with three replications and, effects of four row spacing (17.5, 35.0, 52.5 and 70.0 cm) were investigated. Some traits were tested in the experiment such as number of plant at harvest, plant height, harvest index, total grain and dry matter (DM) yields, crude protein (CP), neutral detergent fibre (NDF) and acid detergent fibre (ADF) contents.Results: Two years average results indicated that there were significant differences among the row spacings on above-mentioned characteristics. On teff crop, two and three harvests were done for obtaining grain and herbage yield during the growing season, respectively. Total grain and DM yields increased by decreasing row spacing. The narrow rows provided higher forage quality compare to the wider rows.Conclusion: 17.5 cm row spacing can be recommended for obtaining teff grain and forage production for the region.
Tahıl Türlerinin Kaba Yem Olarak Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
A Research on the Evaluation of the Cereal Species as Roughage
Yazar: Çaçan, Erdal; Kökten, Kağan
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: arpa,buğday,tritikale,ot verimi,ot kalitesi ; arpa,buğday,tritikale,ot verimi,ot kalitesi

Amaç: Bu çalışma, tahıllardan elde edilen otun kaba yem olarak verim ve besleme değerlerinin belirlenmesi amacıyla 2015-16 ve 2016-17 yetiştirme sezonunda iki yıl süreyle yürütülmüştür.Materyal ve Metot: Çalışmada 3 adet ekmeklik buğday, 3 adet makarnalık buğday, 3 adet tritikale, 2 adet iki sıralı arpa ve 2 adet altı sıralı arpa çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olacak şekilde kurulmuştur. Araştırmada; bitki boyu, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein oranı, ham protein verimi, asit deterjanda çözünmeyen lif, nötral deterjanda çözünmeyen lif ve nispi yem değeri ile ilgili veriler ele alınmıştır.Bulgular: Araştırmada tahıl türlerinin ortalama olarak; bitki boyu 73.5-102.5 cm, yeşil ot verimi 1762-3532 kg da-1, kuru ot verimi 640-1268 kg da-1, ham protein oranı %11.1-12.0, ham protein verimi 76.2-141.2 kg da-1, asit deterjanda çözünmeyen lif %31.3-33.7, nötral deterjanda çözünmeyen lif %55.0-59.0 ve nispi yem değeri 99.7-108.3 arasında değişim göstermiştir.Sonuç: Bu araştırma sonuçları, tahıl hasıllarının kaba yem kaynağı olarak kullanılmasının Ülkemiz kaba yem açığının kapatılmasına katkı sağlayacağını göstermektedir. Türler arasında birkarşılaştırma yapıldığında, elde edilen verimin yüksekliğinden dolayı tritikale çeşitlerinin hasıl yem olarak kullanılmasının daha karlı olacağı sonucuna varılmıştır.

Objective: This study was carried out to determine the yield and feed values of some cereals as roughage for two years in 2015-16 and 2016-17 growing seasons.Material and Methods: In the study 3 bread wheat, 3 durum wheat, 3 triticale, 2 two-row barley, 2 six-row barley cultivars were used as plant material. The experiment was conducted with three replications according to the randomized block design. Plant height, green herbage yield, dry herbage yield, crude protein ratio, crude protein yield, acid detergent fiber, neutral detergent fiber and relative feed value were investigated.Results: In the research the average of cereal species; plant height between 73.5-102.5 cm, green herbage yield between 1762-3532 kg da-1, dry herbage yield between 640-1268 kg da-1, crude protein ratio between 11.1-12.0%, crude protein yield between 76.2-141.2 kg da-1, acid detergent fiber between 31.3-33.7%, neutral detergent fiber between 55.0-59.0% and relative feed value between 99.7-108.3 have changed.Conclusion: The results of this research it is showed that the use of cereals as roughage will contribute to the closure of a lack of roughage in Turkey. When a comparison is made between the species, it is concluded that the use of the triticale cultivars as roughage is more profitable due to the high yield obtained.
Elmada Gölgeleme Örtülerinin Meyve Kalitesine Etkisinin Belirlenmesi
Determination of the Effect of Shading Nets on Apple Fruit Quality
Yazar: Hepaksoy, Serra; Dayıoğlu, Ali
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Elma,fuji,gölgeleme örtüsü,güneş yanıklığı,Denizli

Amaç: Fuji elma çeşidinde farklı ışık geçirgenliğine sahip gölgeleme örtülerinin kullanımının meyve kalitesi üzerine etkisinin belirlemek amacıyla yapılmıştır.Materyal ve Metot: Bu çalışmada %10 ve %20 gölgeleme özelliği bulunan gölgeleme örtüleri kullanılmıştır. Kontrol uygulaması olarak, gölgeleme örtüsü bulunmayan açıkta yetiştiricilikyapılmıştır.Bulgular: En düşük ortalama meyve ağırlığı, %20 gölgeleme örtüsü altında yetişen ağaçlardan elde edilmiştir. Meyve eti sertliği açısından uygulamalar arasında önemli bir farklılık Bulunmazken, suda çözünür kuru madde miktarı %10 gölgelemede yetişen ağaçların meyvelerinde daha yüksek olmuştur. En iyi meyve kabuğu rengi ise, kontrol ağaçlarından elde edilmiştir. Araştırmanın en belirgin sonucu olarak meyvelerde meydana gelen güneş yanıklığı oranının azalması üzerine gölgelemenin olumlu etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır. Kontrol ağaçlarının meyvelerinde %30 civarında olan güneş yanıklığının, %20 gölgeleme altında yetişenlerde %2 değerine düştüğü tespit edilmiştir.Sonuç: Denizli ilinde yapılan Fuji elması yetiştiriciliğinde %20 gölgeleme yapılması önerilebilir.

Objective: This study was carried out to determine the effects of different light transmission shade nets on quality of Fuji apple fruit.Material and Methods: In this study, shading cloths with 10% and 20% shading were used. The control plants were kept with open sky.Results: The lowest average fruit weight was obtained from trees growing under 20% shading net. While there was no significant difference in average fruit flesh firmness among applications, the soluble solids content was higher in the fruits of trees grown in 10% shade. The best fruit-skin color was obtained from control trees. The most significant result of this research is that shading materials have positive effect on decreasing of sunburned fruit ratio. It has been found that the sunburn ratio, which was around 30% in the fruit of the control trees, decreased to 2% in the trees grown under 20% shading net.Conclusion: 20% shading can be suggested for Fuji apple variety in Denizli province conditions.
Kamu Tarımsal Araştırma Kuruluşlarında İnovasyon Süreci ve Kültürü: Ege Bölgesi Örneği
Innovation Process and Culture in Public Agricultural Research Organizations: Case of Aegean Region
Yazar: Boyacı, Murat
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: agricultural innovation,innovative culture,public agricultural research organizations ; tarımsal inovasyon,yenilikçi kültür,kamu tarımsal araştırma kuruluşları

Amaç: Türkiye’de Ege Bölgesindeki kamu tarımsal araştırma kuruluşlarındaki inovasyon sürecinin, kurumsal ve bireysel inovatif özelliklerin ortaya konulması ve sürecin iyileştirilmesine yönelik önerilerin geliştirilmesi hedeflenmiştir.Materyal ve Yöntem: Veriler karşılıklı görüşmelerle doldurulan anketlerle elde edilmiştir. Tamsayım planlanan anket çalışmasına araştırmacıların %60.8’i (303 kişi) katılmıştır. Veriler parametrik ve parametrik olmayan testlerle yorumlanmıştır. Çalışmada çok boyutlu ölçekleme (MDS) tekniği kullanılarak, kuruluşların birbirlerine ve inovatif kültür açısından ideal düzeye yakınlıkları görselleştirilmiştir.Bulgular: İki araştırmacıdan biri doktora yaparak, alanında uzmanlaşmıştır. Mesainin %44’ü araştırma çalışmalarına ayrılmaktadır. Araştırmalarda verim artışı ve kalite iyileştirme gibi geleneksel hedefler önceliklidir. Finansman ağırlıklı olarak Bakanlık kaynaklarından sağlanmaktadır. Fikrin tarlada uygulamaya dönüşümü (inovasyon süreci) için harcanan süre 11.5 yıldır. Bulguların %28 kadarı çiftçiler tarafından benimsenmektedir.Sonuç: Kuruluşlarda inovasyon sürecini geliştirmek için dinamik yapı, kaynak yeterliliği, güven ortamı, hedeflerin netliği; hızlı işleyiş, kurum içi iletişim ve işbirlikleri sağlanmalıdır

Objectives: The innovation process in public agricultural research institutions in the Aegean Region in Turkey aimed to reveal the institutional and individual properties and the development of innovative proposals for improving the process.Material and Methods: The data were obtained via questionnaires filled in by mutual interviews. Although, all researchers were planned to interview but, 60.8% of them (303 researchers) participated in the study. The data were interpreted by employing the parametric and nonparametric tests. The ideal level in terms of proximity to each other and innovative cultures of the research organizations were visualized by using multidimensional scaling (MDS) technique. Results: One of the two researchers specializes in their field by doing Ph.D study. The researchers devote 44% of their working time to research activities. Traditional goals such as yield increase and quality improvement are priorities in the researches. Financing is mainly provided by the Ministry sources. The innovation process (from idea to the farmer’s field) takes 11.5 years. About 28% of the findings are accepted by farmers.Conclusion: The dynamic structure, adequacy of resources, confidence, clarity of objectives; rapid functioning, internal communication and strong collaborations should be realized in the organizations for improving the innovation process.
Enerji Bitkisi Olarak Kullanılan Filotu (Miscanthus x giganteus)’nda Farklı Azot Seviyelerinin Biyokütle Verimi ve Bazı Verim Özelliklerine Etkisi Üzerine Bir Ön Araştırma
A Preliminary Study on the Effect of Different Nitrogen Levels on the Biomass Yield and Some Yield Characteristics of Elephantgrass (Miscanthus x giganteus) Used as an Energy Crops
Yazar: Özdoğan, Tuğçe; Geren, Hakan
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 56 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Miscanthus x giganteus,elephantgrass,nitrogen level,biomass yield ; Miscanthus x giganteus,filotu,azot seviyesi,biyokütle verimi

Amaç: Bu çalışma, farklı azot seviyelerinin filotu (Miscanthus x giganteus) bitkisinde biyokütle verimi ve bazı verim özellikleri üzerine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür.Materyal ve Yöntem: Araştırma, 2017 yılı yaz yetişme döneminde, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, İzmir, Türkiye’de dış ortam koşullarında saksı denemesi olarak gerçekleştirilmiştir. Denemede yedi farklı azot (0, 5, 10, 15, 20, 25, 30 kg/da N) seviyesi içeren toprağa filotu rizomları dikilmiştir. Çalışmada kardeş sayısı, bitki boyu, sap çapı, kuru biyokütle verimi ve ham kül oranı gibi özellikler değerlendirilmiştir.Sonuç: Azot seviyelerinin sap çapı hariç, incelenen tüm özellikler üzerinde önemli etkilerinin olduğu belirlenmiştir. Azot dozlarının artışıyla biyokütle verimi yükselmiştir. Akdeniz iklim koşullarında dekara 15 kg azot uygulamasının filotunun biyokütle verimini yükselten en iyi gübre seviyesi olduğu belirlenmiştir.

Objective: This study was conducted to determine the effect of nitrogen levels on the biomass yield and some yield parameters of elephantgrass (Miscanthus x giganteus).Material and Methods: The experiment was carried out at Ege University, Faculty of Agriculture, Department of Field Crops, Izmir, Turkey, during the summer growth seasons of 2017 as a pot experiment grown under outdoor. In the experiment, elephantgrass rhizomes were planted with different fertilization levels of nitrogen (0, 50, 100, 150, 200, 250, 300 kg·ha-1 N). Some parameters were evaluated in the study such as plant height, stem number, stem diameter, dry biomass yield and ash content.Results: The effect of nitrogen levels were significant on all parameter tested except stem diameter in the study. Application of the higher rates of N treatments increased the biomass yields compared to the control. Based on these results, 150 kg·ha-1 N was proved the best fertilizer levels for elephantgrass biomass yield under Mediterranean ecological conditions.