hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Nohutta sorun olan Rhizoctonia tür ve anastomosis gruplarına karşı bazı nohut çeşitlerinin reaksiyonlarının belirlenmesi
Determination of the reactions of some chickpea cultivars against Rhizoctonia species and anastomosis groups threatening chickpea
Yazar: Başbağcı, Gürkan; Dolar, Sara
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: chickpea,Cicer arietinum,root rot,Rhizoctonia,Macrophomina,cultivar reaction ; nohut,Cicer arietinum,kök çürüklüğü,Rhizoctonia,Macrophomina,çeşit reaksiyonu

Bu çalışma nohutta kök ve kök boğazı çürüklüğüne neden olan Rhizoctonia solani AG-4, AG-5, binükleat Rhizoctonia spp. ve R. bataticola (Sin: Macrophomina phaseolina) etmenlerine karşı bazı nohut çeşitlerinin reaksiyonlarının belirlenmesi amacıyla in vitro ve in vivo (petri ve saksı) denemeleri şeklinde yürütülmüştür. R. solani AG-4 ve AG-5 izolatlarına karşı test edilen tüm nohut çeşitleri her iki çalışmada da hassas reaksiyon göstermiş olup, bu etmenlerin test edilen tüm bitkilerde çıkış öncesi çökertene neden olduğu belirlenmiştir. Binükleat Rhizoctonia sp. izolatına karşı Gökçe çeşidinin her iki çalışmada da dayanıklı reaksiyon gösterdiği gözlenmiştir. R. bataticola izolatına karşı ise in vitro da tüm çeşitler hassas reaksiyon gösterirken, in vivo da Aksu çeşidi dayanıklı olarak değerlendirilmiştir. Bilgilerimize göre bu çalışma, ülkemizde Rhizoctonia spp. izolatlarına karşı nohut çeşitlerinin reaksiyonlarının belirlendiği ilk çalışma niteliğindedir.

This study was conducted to determine the reactions of some chickpea cultivars against Rhizoctonia solani AG-4, AG-5, binucleate Rhizoctonia sp., and R. bataticola (Syn: Macrophomina phaseolina) causing root and crown rot on chickpea under in vitro and in vivo conditions. All chickpea cultivars tested against R. solani AG-4 and AG-5 isolates showed a susceptible reaction in both studies, and these agents were determined to cause pre-emergence damping-off in all plants tested. Cultivar Gökce was resistant to binucleate Rhizoctonia sp. isolate in both experiments. While all the cultivars showed a susceptible reaction to R. bataticola isolate, cultivar Aksu was evaluated as resistant in the trial. According to our knowledge, this is the first study on the determination of the reactions of chickpea cultivars against Rhizoctonia spp. in Turkey.
Ilıman iklim meyve türlerinde bulunan Aphid türleri (Hemiptera: Aphididae), doğal düşmanları ve sekonder konukçuları
Aphid species (Hemiptera: Aphididae), their natural enemies and secondary hosts on temperate fruit species
Yazar: Alaserhat, İsmail; Güçlü, Şaban
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Aphididae,Erzincan,Gümüşhane,natural enemy,secondary host,temperate fruit ; Aphididae,Doğal Düşman,Erzincan,Gümüşhane,ılıman iklim meyve,sekonder konukçu

Bu çalışma, Erzincan ve Gümüşhane illerinde yetiştirilen ılıman iklim meyve türlerinde bulunan yaprakbiti türleri ile doğal düşmanlarının tespit edilmesi amacıyla 2011-2013 yıllarında yapılmıştır. Örnekleme, yaprakbiti popülasyonunun yoğun olduğu ilkbahar (mayıs-haziran) ve sonbahar aylarında (eylül-ekim) iki haftada bir, yoğunluğun azaldığı yaz aylarında (temmuz-ağustos) ise ayda bir kez yapılmıştır. Çalışma sonucunda Aphis, Anuraphis, Anoecia, Brachycaudus, Chromaphis, Dysaphis, Eriosoma, Hyalopterus, Myzus, Ovatus, Panaphis, Pterochloroides ve Rhopalosiphum (Hemiptera: Aphididae) cinslerine giren toplam 24 yaprakbiti türü ve bu türlerin 13 sekonder konukçusu tespit edilmiştir. Bu yaprakbitlerinin doğal düşmanları olarak 65 predatör, 11 parazitoit ve 2 entomopatojen olmak üzere toplam 78 tür saptanmıştır.

This study was carried out to determine the aphid species and their natural enemies obtained of temperate fruit species in Erzincan and Gümüşhane provinces between 2011-2013. The sampling was done every two weeks during spring (May-June) months and autumn (September-October) season when the aphid population density was higher, and once a month in the summer (July-August) when the density decreased. As a result of the study, 24 aphid species, Aphis, Anuraphis, Anoecia, Brachycaudus, Chromaphis, Dysaphis, Eriosoma, Hyalopterus, Myzus, Ovatus, Panaphis, Pterochloroides, Rhopalosiphum (Hemiptera: Aphididae) genus and 13 secondary hosts of aphids were determined. A total of 78 natural enemies were identified which are 65 predators, 11 parasitoids and 2 entomopathogenic species of aphids.
Bemisia tabaci Gennadius (Hemiptera: Aleyrodidae) popülasyonlarında nikotinik asetilkolin reseptör genlerinin karşılaştırılması
Comparison of nicotinic acetylcholine receptor genes in Bemisia tabaci Gennadius (Hemiptera: Aleyrodidae) populations
Yazar: Satar, Gül; Ulusoy, Mehmet Rifat
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: nAChR,neonicotinoid,phylogenetic analyses,whitefly ; Beyazsinek,filogenetik analiz,nAChR,neonikotinoid

Nikotinik asetilkolin reseptörleri (nAChRs) böcek sinir sisteminde hızlı kolinerjik sinaptik taşınmada görevlidirler. Neonikotinoid grubu insektisitler de bu reseptörleri hedef alarak böceklerin ölmesine neden olurlar. Bu çalışmada, Doğu Akdeniz Bölgesi’nden toplanan bazı Bemisia tabaci (Gennadius) (Hemiptera: Aleyrodidae) popülasyonlarında nAChR α1, α3 ve α4 genleri karşılaştırılarak filogenetik ilişkiler ortaya konulmuştur. Denemede Karataş-Gossypium hirsutum (Adana), Aydıncık-Solanum lycopersicum, Erdemli-S. lycopersicum, Samandağ-Cucumis sativus (Hatay) ve Kumluca-Capsicum annum (Antalya)’dan toplanan beş örnekle çalışmalar yürütülmüştür. nAChR α1, 3 ve 4 genleri tüm popülasyonlar için karşılaştırıldığında α1 genleri arasında bir farklılık belirlenmezken; α3 geninde referans gene (full α3) göre tüm popülasyonlarda V147I, A227T ve T534I aminoasitlerinde ve α4 geninde Aydıncık’ta S401G ve referans gene (full α4) göre tüm popülasyonlarda G198E spesifik aminoasit değişimleri belirlenmiştir. NCBI’dan seçilen aynı gen bölgeleriyle yapılan filogenetik analizlerde bu çalışmada çalışılan her gen kendi gen ailesi içerisinde yer almıştır. Elde edilen bu verilerin neonikotinoid grubu insektisitler nokta mutasyona dayalı dirençle ilgili ileride yürütülebilecek çalışmalara ışık tutması amaçlanmıştır.

Nicotinic acetylcholine receptors (nAChRs) mediate fast cholinergic synaptic transmission in the insect nervous system. Neonicotinoid group insecticides target these receptors, causing mortality at the insects. Phylogenetic relationship was revealed comparing nAChR α1, α3, and α4 genes for the some Bemisia tabaci (Gennadius) (Hemiptera: Aleyrodidae) populations belonging to East Mediterranean Region. Five B. tabaci populations collected from Karataş-Gossypium hirsutum (Adana), Aydıncık-Solanum lycopersicum, Erdemli-S. lycopersicum, (Mersin), Samandag-Cucumis sativus (Hatay), and Kumluca-Capsicum annum (Antalya) were used for the experiment. When nAChR α1, 3, and 4 genes were compared for all populations, no differences were determined for the α1 gene. However, V147I, A227T, and T534I unique amino acid changes in all populations according to the reference gene (full α3) in the α3 gene, S401G in Aydıncık, and G198E in all populations according to a reference gene (full α4) were determined. Phylogenetic tree results indicate that each novel isolates were clustered its own gene group of represensative isolates deposited from NCBI. The obtained results could shed light on the projects that can be carried out in the future regarding the point mutation-based resistance to the neonicotinoid group insecticides.
Bazı ılıman iklim meyve türlerinde bulunan yaprakbitlerinin (Hemiptera: Aphididae) popülasyon yoğunluklarının belirlenmesi
Determination of population density of aphids (Hemiptera: Aphididae) on some temperate fruit species
Yazar: Alaserhat, İsmail; Güçlü, Şaban
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 61 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: aphid,population density,temperate fruit species,Erzincan ; Yaprakbiti,Popülasyon Yoğunluğu,Ilıman İklim Meyve Türleri,Erzincan

Bu çalışma, Erzincan ilinde yetiştirilen ılıman iklim meyve türlerinden elma, armut, kayısı, kiraz ve şeftalide bulunan yaprakbitlerinin popülasyon yoğunluğunun tespit edilmesi amacıyla 2011-2013 yıllarında yapılmıştır. Arazi sürveyleri, düzenli aralıklarla (haftada bir) yürütülmüş olup, bahçelerdeki yaprakbiti popülasyonu sayımlarında Lazarov ve Grigorov (1961) yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda yaprakbiti popülasyonlarının ağaç yönlerine göre dağılımında popülasyonlarının en çok ağacın güney yönünde olduğu, bu yönü sırası ile doğu, kuzey ve batı yönlerinin takip ettiği; bahçe yöneyi açısından ise yaprakbitlerinin en çok kuzey-batı yöneyinde popülasyon oluşturdukları, bunu sırası ile kuzey, kuzey-doğu, güney-batı ve güney yöneylerinin izlediği tespit edilmiştir.

This study was carried out in 2011-2013, in order to identify population density of aphid species obtained from apple, pear, apricot, cherry and peach grown in Erzincan province. The surveys were carried out at regular intervals (once a week), and Lazarov and Grigorov (1961) method was used for aphid population counting in the orchards. As a result of the study, in the distribution of aphid populations according to tree directions, it was determined that the aphid populations were mostly in the south direction of the tree and respectively this was followed by the east, north and west directions. In addition, in the distribution of aphid populations according to the direction of the orchard, it was determined that the aphid populations were mostly north-west direction of the orchard and this was followed by the north, north-east, south-west and south directions, respectively.
Batı Karadeniz Bölgesi’nde fasulye tohumlarında bulunan fungal hastalıkların belirlenmesi
Determination of fungal diseases in bean seeds in the Western Black Sea Region
Yazar: Canpolat, Sirel
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Phaseolus vulgaris,seed,fundal disease ; tohum,Phaseolus vulgaris,fungal hastalıklar

Bu çalışma Batı Karadeniz Bölgesi’nde Zonguldak, Bartın ve Karabük illerinde fasulye ekiliş alanlarından toplanan fasulye tohumlarında görülen fungal hastalık etmenlerinin belirlenmesi amacıyla 2012-2014 yılları arasında yürütülmüştür. Tohum örnekleri sürvey yapılan illerdeki seralardan toplanmıştır. Bu tohumlardan funguslar izole edildikten sonra, izolatlar hem morfolojik hem de moleküler olarak teşhis edilmiştir. Çalışma sonucunda tohum örneklerinden, Pseudocercospora griseola (%53), Stemphylium vesicarium (%14.5), Fusarium oxysporum (%6.5), Fusarium solani (%5.25), Stemphylium globuliferum (%4.5), Stemphylium herbarum (tel: Pleospora herbarum) (%2), Fusarium sambucinum (%1), Trichothecium roseum (%0.75) ve Paecilomyces sp. (%2.5) bitki patojeni fungal türler elde edilmiştir.

This research was conducted between 2012 and 2014 in order to determine the fungal causal agents in bean seeds collected from bean cultivation areas in Zonguldak, Bartın and Karabük provinces in the Western Black Sea Region. Seed samples were collected from greenhouses in the surveyed provinces. After isolation of fungi from these seeds, isolates were identified by morphological and molecular techniques. In the result of the study, plant pathogenic fungal species, Pseudocercospora griseola (53%), Stemphylium vesicarium (14.5%), Fusarium oxysporum (6.5%), Fusarium solani (5.25%), Stemphylium globuliferum (4.5%), Stemphylium herbarum (tel: Pleospora herbarum) (2%), Fusarium sambucinum (1%), Trichothecium roseum (0.75%) ve Paecilomyces sp. (2.5%), were obtained from seed samples.
Ankara ilinde ayçiçeğinde zararlı Avrupa ayçiçeği güvesi ile Tabla çürüklüğü hastalığı arasındaki enfeksiyon ilişkisinin belirlenmesi
Determination of the infestation relationship between European sunflower moth and head rot disease on sunflower in Ankara province
Yazar: Yücel, Cenk; Tülek, Senem
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Homoeosoma nebulellum,Rhizopus spp.,Ankara,sunflower,relation of insect-pathogen ; Homoeosoma nebulellum,Rhizopus spp.,Ankara,Ayçiçeği,böcek-patojen ilişkisi

Bu çalışma, Avrupa ayçiçeği güvesi [Homoeosoma nebulellum (Den. & Schiff.)]’nin Ankara ili ayçiçeği (Helianthus annuus L.) ekiliş alanlarındaki zararı ile ayçiçeğinde verim kaybına neden olan Tabla çürüklüğü hastalığı (Rhizopus spp.) ile arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla 2013 ve 2014 yıllarında yürütülmüştür. Ayçiçeği ekilişinin yoğun olarak yapıldığı Ayaş, Bala, Beypazarı ve Kalecik ilçelerinde yapılan sürvey ve örneklemelerden elde edilen veriler değerlendirilmiştir. H. nebulellum’un, Ankara ilinde yaygınlığı her iki yılda %100 olarak tespit edilmiştir. Zararlının bulaşma oranları ise 2013 yılında %3.74, 2014 yılında %3.80 olarak saptanmıştır. Ankara ilinde Tabla çürüklüğü hastalığına neden olan türün Rhizopus stolonifer (Ehrenb.) Vuill. olduğu ve yaygınlığının 2013 yılında %76.68, 2014 yılında %70.42 olduğu tespit edilmiştir. Hastalığın bulaşma oranı ise 2013 yılında %4.08, 2014 yılında %4.04 olarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlara Ki-kare kökenli ilişki katsayısı testi uygulandığında, zararlı ile hastalık arasında %72.4 oranında ilişki belirlenmiştir. Sonuç olarak Avrupa ayçiçeği güvesi, ayçiçeğindeki asıl zararının yanında, Tabla çürüklüğü hastalığının enfeksiyon yapmasında da önemli bir etken olduğu sonucuna varılmıştır.

This study was carried out to determine the damage of the European sunflower moth [Homoeosoma nebulellum (Den. & Schiff.)] to sunflower (Helianthus annuus L.) cultivation areas in Ankara and the relationship of Homoeosoma nebulellum (Den. & Schiff.) to Head rot disease (Rhizopus spp.) that causes loss of yield in sunflower between 2013-2014. Data were collected from Ayaş, Bala, Beypazarı and Kalecik districts between 2013 and 2014 where sunflower cultivation is predominant. The prevalence of H. nebulellum was observed as 100% for both years. The pest infestation rate was determined as 3.74% and 3.80% in 2013 and 2014, respectively. Rhizopus stolonifer (Ehrenb.) Vuill. was observed as the species that causes head rot disease in Ankara, and its prevalence was 76.68% and 70.42% in 2013 and 2014, respectively. The transmission rate of this disease was determined as 4.08% and 4.04% in 2013 and 2014, respectively. When the Chi-square correlation coefficient test was applied to the obtained results, a 72.4% relationship was determined between the pest and the disease. This study shows that the European sunflower moth is not only the main cause of damage to sunflower but also an important factor in the infestation of Head rot disease.
Vermisüspansiyon uygulamalarının biber (Capsicum annum L. Solanaceae) üzerinde beslenen Yeşil şeftali yaprakbiti [(Myzus (N.) persicae Sulzer) (Hemiptera: Aphididae)]’nin popülasyon gelişimi üzerine etkileri
Effects of vermisuspension applications on population development of green peach aphid [(Myzus (N.) persicae Sulzer) (Hemiptera: Aphididae)] fed on pepper (Capsicum annum L. Solanaceae)
Yazar: Polat Akköprü, Evin
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 61 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Vermisüspansiyon,Vermikompost,, Popülasyon parametreleri ; Green peach aphid,liquid-vermicompost,biofertilizer,population parameters,population projection

Vermisüspansiyon yenilikçi organik kontrol önlemleri, toprak solucanları ve çeşitli mikroorganizmalar aracılığı ile bitki gelişimini teşvik eden, verimi arttıran, pahalı olmayan, bu nedenle organik ürün yetiştirme alanlarında tercih edilen yöntemlerden biridir. Bu çalışmada iki farklı vermisüspansiyon uygulamasının biber bitkisi üzerinde beslenen Myzus (N.) persicae Sulzer (Hemiptera: Aphididae)‘nin gelişim parametreleri üzerindeki etkileri, iklim odalarında 25±10 oC, %60±5 orantılı nem ve 16:8 aydınlık-karanlık koşullarında test edilmiştir. Vermisüspansiyonlar 1/100 oranında seyreltilerek, saksılara içirme yöntemi ile uygulanmıştır. Yaş ve döneme bağlı iki eşeyli yaşam çizelgesi analizi ile yaşam çizelgesi parametreleri oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda iki farklı vermisüspansiyon (VS1 ve VS2) uygulaması arasında önemli bir fark bulunmazken, VS1 uygulamasının kontrol uygulamasına göre daha etkili olduğu görülmüştür. VS1 uygulanmış bitkiler üzerinde elde edilen net üreme gücü (R0,) (30.87 döl/birey), kalıtsal üreme yeteneği (r) (0.2145 gün-1) ve üreme gücü sınırı (λ) (1.2393 gün-1) değerleri kontrol bitkileri üzerinde elde edilenden daha düşük bulunmuştur.

Innovative organic control measures such as vermisuspension is one of the preferred methods in the field of organic crop cultivation, which increases yield, and is inexpensive, promotes plant growth through soil worms and various microorganisms. In this study, the effects of two different vermisuspension applications on the growth parameters of Myzus (N.) persicae Sulzer (Hemiptera: Aphididae) fed on the pepper were tested in climate rooms at 25±1 oC, 65±5% RH, and a photoperiod of 16:8 (L:D) h (5000 lux) conditions. Vermisuspensions were diluted 1/100 and applied to the pots by drinking method. Life table parameters were estimated according to age-stage, two-sex life table method.  As a result of the study, while there was no significant difference between two different vermisuspension applications (VS1 and VS2), VS1 application was found to be more effective than the control application. Net reproductive rate (R0) (30.87 offspring/individual), intrinsic rate of increase (r) (0.2145 d-1) and finite rate of increase (λ) (1.2393 d-1 ) values on VS1 treated plants were lower than those obtained on control plants.
Bazı bitki ektraktlarının Sitophilus granarius (Linnaeus, 1758) (Coleoptera: Curculionidae) ve Tribolium castaneum (Herbst, 1797) (Coleoptera: Tenebrionidae) üzerindeki insektisidal ve davranışsal etkileri
Insecticidal and behavioral effect of some plant extracts on Sitophilus granarius (Linnaeus, 1758) (Coleoptera: Curculionidae) and Tribolium castaneum (Herbst, 1797) (Coleoptera: Tenebrionidae)
Yazar: Kanik, Feride; Karakoç, Ömer Cem
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 60 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Bitki ekstraktı,Repellent etki,buğday biti,kontak etki,kırmızı un biti ; Plant extract,repellent effect,contact effect,granary weevil,red flour beetle

Depolanmış ürünlerdeki böceklerle mücadele oldukça önemlidir. Sitophilus granarius (Linnaeus, 1758) (Coleoptera: Curculionidae) ve Tribolium castaneum (Herbst, 1797) (Coleoptera: Tenebrionidea) depolanmış ürünlerde zarar meydana getiren önemli iki zararlı böcek türüdür. Depolanmış ürünlerdeki zararlılarla mücadelede kullanılabilecek alternatif ilaçlara ise her geçen gün ihtiyaç artmaktadır. Bu çalışmada, Achillea phrygia Boiss. et Bal. (Compositae), Prangos ferulacea (L.) Lindl. (Apiaceae) ve Salvia wiedemannii Boiss. (Lamiaceae) bitkilerinden elde edilen bitki ekstraktlarının, S. granarius ve T. castaneum ile mücadelede kullanılabilirlikleri araştırılmıştır. 72 saat sonunda, S. garanarius üzerinde test edilen bitkiler arasında en yüksek kontak aktiviteyi sırasıyla %74 ile P. ferulaceae hekzan, %71 ile A. phrygia methanol ekstraktı göstermiştir. T. castaneum üzerinde en yüksek aktiviteyi ise 72 saat sonunda %42 ile A. phrygia etil asetat ekstraktı göstermiştir. Bitki ekstraktları ile yapılan davranışsal etki çalışmalarında ise S. granarius üzerindeki en yüksek repellent aktivite 24. saat sonunda P. ferulaceae etil asetat ekstraktından (%52) elde edilmiştir. Bitki ekstraktlarının tamamı T. castaneum üzerinde yüksek oranda repellent etki göstermiştir.

Control of insects in stored products is very important. Sitophilus granarius (Linnaeus, 1758) (Coleoptera: Curculionidae) and Tribolium castaneum (Herbst, 1797) (Coleoptera: Tenebrionidea) are two important insect species that cause damage to stored products. The need for alternative drugs that can be used to control of pests in stored products is increasing day by day. In this study, the usability of plant extracts obtained from Achillea phrygia Boiss. et Bal. (Compositae), Prangos ferulacea (L.) Lindl. (Apiaceae) ve Salvia wiedemannii Boiss. (Lamiaceae) plants to control S. granarius and T. castaneum were investigated. At the end of 72 hours, the highest contact activity among the plants tested on S. garanarius showed P. ferulaceae hexane with 74% and A. biserrata methanol extract with 71%, respectively. The highest activity on T. castaneum was obtained by A. biserrata ethyl acetate extract at 42% after 72 hours. On the other hand, the highest repellent activity on S. granarius was obtained from P. ferulaceae ethyl acetate extract (52%) after 24 hours. All plant extracts showed high repellent effect on T. castaneum.
Gonioctena fornicata (Brüggemann, 1873) (Coleoptera: Chrysomelidae)’nin Bolu, Zonguldak ve Bartın illeri yonca alanlarında yayılışı, yoğunluğu ve popülasyon takibi
Distribution, density and population monitoring of Gonioctena fornicata (Brüggemann, 1873) (Coleoptera: Chrysomelidae) in lucerne fields of Bolu, Zonguldak and Bartın provinces
Yazar: Barış, Aydemir; Yücel, Cenk; Gök, Narin
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 61 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Gonioctena fornicata,Yonca yaprakböceği,yayılış,Batı Karadeniz Bölgesi ; Gonioctena fornicata,alfalfa,distribution,west black sea region,lucerne leaf beetle

Bu çalışma Yonca yaprakböceği (Gonioctena fornicata (Brüggemann, 1873) (Coleoptera: Chrysomelidae)’nin Bolu, Zonguldak ve Bartın illeri yonca (Medicago sativa L.) ekiliş alanlarında yayılışı ve yoğunluğunun belirlenmesi amacıyla 2017 ile 2019 yılları arasında yürütülmüştür. 2017 yılında çalışmaların yürütüldüğü üç ilde de G. fornicata’nın yaygınlığının %100 olduğu belirlenmiştir. Zararlının bulaşma oranı 2018 yılında %2.24 bulunurken, en yüksek %44.82’ye ulaşmış, 2019 yılında ise başlangıçta %1.48 olan bulaşma oranının en yüksek değeri %36.86 olmuştur. Mart ayı sonunda başlayan bulaşmanın haziran ayı sonuna kadar devam ettiği belirlenmiştir. Bu araştırma ile Batı Karadeniz Bölgesi’nde zararlı hakkında elde edilen ilk verilerin bundan sonra yürütülecek çalışmalara bir kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.

This study was conducted to survey the distribution and density of alfalfa leaf beetle [(Gonioctena fornicata (Brüggemann, 1873) (Coleoptera: Chrysomelidae)] in alfalfa (Medicago sativa L.) cultivation areas in Bolu, Zonguldak and Bartın provinces between 2017 and 2019. It was determined that the prevalence of Gonioctena fornicata was 100% in three provinces where studies were conducted in 2017. It was observed that the rate of infestation of G. fornicata started at 2.24% in 2018, and rose to 44.82% in 2018. In 2019 infestation rate began at 1.48% and rose to 36.86%. It has been determined that the infestation that started with the end of March continued until the end of June. This study highlights the infestation time and distribution of G. fornicata in the provinces of the Western Black Sea Region, and can serve as a building block for further investigations of G. fornicata’s distribution in the area.