hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
The factors affecting morbidity and mortality in low birth-weight infants
The factors affecting morbidity and mortality in low birth-weight infants
Yazar: Bekdaş, Mervan; Göksugür, Sevil Bilir; Küçükbayrak, Beyhan; Ekici, Ayhan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Düşük doğum ağırlığı, perinatal risk faktörleri, morbidite, mortalite ; Low birth weight, perinatal risk factors, morbidity, mortality

Amaç: Hastanemizde doğan düşük doğum ağırlıklı bebeklerdeki kısa dönem morbidite ve mortalite sıklığını ve bunları etkileyen faktörleri incelemek.    Yöntemler: 18 aylık dönem içinde hastanemizde doğan düşük doğum ağırlıklı 195 bebek ve aynı dönem içinde normal doğum ağırlıklı doğan 150 bebek kontrol grubu olarak seçildi.    Bulgular: Söz konusu süre içinde hastanemizde doğan bebeklerin %4,4\'ü (n=168) düşük doğum ağırlıklı, %0,7\'si (n=27) çok düşük doğum ağırlıklı idi. Bu bebeklerde kontrol grubuna kıyasla çoğul gebelik ve asfiktik doğum anlamlı oranda yüksekti (sırasıyla p=0,029, p=0,011). Çok düşük doğum ağırlıklı bebeklerde asfiktik doğum (OR=14,2, 95% CI (6,6-30,7, p

Objective: To investigate the frequency of short term morbidity and mortality and the factors affecting them for the infants born with low birth-weight at our hospital    Methods: At our hospital, 195 infants born with low birth-weight within a period of 18 months were identified and 150 infants born with normal birth-weights were selected as the control group.    Results: Within the mentioned period of time, 4.4% (n=168) of the infants born in our hospital had low birth-weight, 0.7% (n=27) had very low birth-weight (VLBW). Multiple pregnancies and asphyxiating birth rates were significantly high in these infants as compared to the control group. (p=0.029, p=0.011, respectively). For VLBW infants, the rates of asphyxiating birth (OR=14.2, 95% CI (6.6-30.7, p
Postmenopozal kadınlarda serum vitamin D düzeyi ve kemik mineral yoğunluğunun denge ve düşme riski üzerine etkisi
The effect of serum vitamin D level and bone mineral density on balance and the risk of falling in postmenopausal women
Yazar: Türkyılmaz, Ayşegül Küçükali; Kurt, Emine Eda; Devrimsel, Gül
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Vitamin D, bone mineral density, balance, risk of falling ; Vitamin D, kemik mineral yoğunluğu, denge, düşme riski

Amaç: Bu çalışmanın amacı postmenopozal kadınlarda kemik mineral yoğunluğu ve vitamin D düzeyinin birlikte ve ayrı ayrı denge ve düşme riski üzerine etkisini araştırmaktır.    Yöntemler: Çalışmaya yaşları 44 ile 67 (57,25 &plusmn; 7,27) yıl arasında değişen 133 postmenopozal kadın alındı. Olguların yaş, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, sosyodemografik bilgileri, son bir yıldaki düşme ve kırık öyküleri, osteoporoz risk faktörleri, menopoz süresi sorgulandı. Olguların serum 25OHD3 düzeyi ve kemik mineral yoğunluğu (KMY) ölçüldü. Hastaların postural denge fonksiyonu zamanlı ayağa kalk ve yürü testi (ZAYT) ile, düşme riski ise Berg denge skalası (BDS) ile değerlendirildi. Olgular 4 gruba ayrıldı; grup 1: vitamin D düzeyi düşük ve osteoporotik, grup 2: yalnızca vitamin D düzeyi düşük, grup 3: yalnızca osteoporotik, grup 4: normal.    Bulgular: ZAYT\'e göre gruplar arasında anlamlı farklılık saptandı (p

Objective: The aim of this study was to investigate the effect of bone mineral density and vitamin D level on the risk of falling and balance in postmenopausal women.    Methods: The age ranged from 44 to 67 (57.25&plusmn;7.27) years, 133 postmenopausal women were enrolled. Age, height, weight, socio-demographic information, history of falling and fracture in last year, risk factors for osteoporosis, and menopause duration were recorded. Serum 25OHD3 level and bone mineral density (BMD) of participants were measured. Postural balance function and the risk of falling were evaluated by time-up and go test (TUG), and Berg balance scale (BBS). Patients were divided into 4 groups; group 1: low vitamin D and osteoporosis, group 2: only low vitamin D, group 3: only osteoporotic, group 4: normal.    Results: There was significant difference between the groups according to TUG (p
Adölesan dönemi ve öncesinde yapılan sünnetlerin karşılaştırılması
Comparison of circumcisions performed before and during adolescence
Yazar: Utanğaç, Mehmet Mazhar; Yağmur, İsmail
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Circumcision, complication, adolescence ; Sünnet, komplikasyon, adölesan

Amaç: Bölgemizde adölesan döneminde ve öncesinde yapılan sünnetlerin komplikasyon oranlarının karşılaştırılması amaçlandı.    Yöntemler: Yaşları 8 ay ile 20 yaş arasında olan 296 sünnet olmamış erkek çalışmaya dahil edildi. Hastalar 12 yaş altı ve 12 yaş üstü olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Bütün hastalara aynı üroloji uzmanı tarafından ürogenital muayeneleri yapıldı. Ek ürogenital patolojileri olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Çalışmaya alınan hastalara lokal anestezi ile sünnet yapıldı. Erken dönem postoperatif takipleri yapılarak görülen komplikasyonlar kaydedildi.    Bulgular: İlk gruptaki 197 hastanın yaş ortalaması 6,19&plusmn;3,42, ikinci gruptaki 99 hastanın yaş ortalaması 15,09&plusmn;2,27 yıl olarak hesaplandı. İlk grupta görülen komplikasyonlar; kanama, lokal enfeksiyon, ekimoz, cilt köprüsü. İkinci grupta görülen komplikasyonlar; kanama ve ekimoz. En sık görülen komplikasyon her iki grupta da sünnet sonrası kanama olup sırasıyla ilk grupta %5,6, ikinci grupta %5,1 olarak gözlendi (p>0.05). Cilt köprüsü olan hastalarda penis retrakte edilerek yapışıklık açıldı. Gruplar arasında lokal enfeksiyon ve ekimoz açısından fark saptanmadı (p>0.05). Gruplar arasında korelasyona bakıldığında yaş ile lokal enfeksiyon ve cilt köprüsü arasında negatif korelasyon olduğu gözlendi (sırasıyla r değeri: -0.136 ve -0.176). Ayrıca cilt köprüsü ile lokal enfeksiyon arasında pozitif korelasyon olduğu gözlendi (r değeri: 0.161).    Sonuç: Biz adölesan döneminde ve öncesinde yapılan sünnet işlemlerinin arasında komplikasyon ve başarı açısından önemli bir fark bulamadık. Sonuç olarak, ileri yaşta yapılması durumunda bile sünnet, cerrahi bir işlem olarak kabul edilmelidir ve ehil ellerde yapılması durumunda kabul edilebilir komplikasyon oranlarına sahiptir.

Aim: We aimed to compare the complication rates of circumcisions that were performed before and during adolescence in our area.    Methods: 296 uncircumcised boys aged between 8 and 20 years were enrolled. Patients were divided into two groups; patients aged 0.05). Adhesions were fixed by retraction of penis in patients with skin tag. There was no significant difference between groups with regard to the frequencies of local infection and ecchymosis (p>0.05). There was a negative correlation between age and local infection or skin tag (r: -0.136 and -0.176; respectively). Also there was a positive correlation between skin tag and local infection (r: 0.161).    Conclusion: We observed no significant difference between complication and success rate of circumcision procedures before and during adolescence. In conclusion, circumcision, even at advanced age, should be regarded as a surgical procedure and has an acceptable complication rate depending on experience of surgeon.
Gestasyonel diabetes mellitus riskinin maternal yaş ve gebeliğin başlangıcındaki vücut kitle indeksi ile ilişkisi
The relationship between the risk of the gestational diabetes mellitus with respect to maternal age and initial body mass index
Yazar: Güdücü, Nilgün; Gönenç, Gökçenur; İşçi, Herman; Yiğiter, Alin Başgül; Dünder, İlkkan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Gestational diabetes mellitus, Body mass index, maternal age ; Gestasyonel diabetes mellitus, vücut kitle indeksi, anne yaşı

Amaç: Anne yaşı ve vücut kitle indeksine (VKİ) göre Gestasyonel Diabetes Mellitus (GDM) riskini belirlemek    Yöntemler: 2007-2011 yılları arasında hastanemizde takip edilmiş gebelerin kartları retrospektif olarak taranıp, 50 gram ve 100 gram tarama testlerinin sonuçları, bebeklerin doğum kiloları ve demografik verileri kaydedildi.    Bulgular: 544 hasta çalışmaya d&acirc;hil edildi. Hastaların ortalama yaşı 30,2&plusmn;4,2 yıl, ortalama VKİ değeri 23,3&plusmn;4,1 kg/m2 (15,6-66), ortalama doğum haftası 38,9&plusmn;1,2 hafta (34,9-42), ortalama doğum ağırlığı 3409&plusmn;415 gram olarak bulundu. 40 yaş üzeri olgularda GDM için odds oranı 7.84, VKİ&ge;25 olanlar için odds oranı 1,74 olarak hesaplandı.    Sonuç: Gestasyonel DM sıklığı ileri anne yaşı ve artan VKİ ile artmaktadır. Gebelik öncesi takiplerinde VKİ&ge;25 olan hastalara beslenme ve egzersiz önerilmeli, mümkünse VKİ

Objective: To establish the risk of the gestational diabetes mellitus (GDM) with respect to maternal age and body mass index (BMI).    Methods: The data of the patients, admitted to our clinic for pregnancy follow up between 2007 and 2011were collected retrospectively. 50 gram and 100 gram screening test results, birth weight of the newborns and demographic features of the patients were recorded.    Results: 544 patients were included. Mean age of the patients was 30.2&plusmn;4.2 years, mean BMI value was 23.3&plusmn;4.1 kg/m2 (15.6-66), mean gestational age at delivery was 38.9&plusmn;1.2 weeks (34.9-42), and mean birth weight was 3409&plusmn;415 grams. The odds ratio for GDM at the patients above 40 years old was 7.84 and the odds ratio for patients with a body mass index &ge;25 was 1.74.    Conclusion: Gestational diabetes mellitus increases with advanced maternal age and body mass index. The patients with a body mass index &ge;25 at the antenatal visits may be offered regular nutrition and exercise program and get pregnant after having a body mass index below 25 if possible.
Polikistik over sendromlu hastalarda lipid parametrelerinin ve ailede diabetes mellitus sıklığının değerlendirilmesi
Evaluation of lipid parameters and family history of diabetes mellitus in polycystic ovary syndrome
Yazar: Gözükara, İlay; Uludağ, Eda Ülkü; Kucur, Suna Kabil; Yılmaz, Havva; Çarlıoğlu, Ayşe
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: PCOS, Family history, DM, lipid parameters ; PKOS, aile hikayesi, DM, lipid parametreleri

Amaç: Bu çalışmada polikistik over sendromu (PKOS) tanısı alan hastalarda lipid parametreleri ile hastaların aile ve akrabalarında Diabetes Mellitus (DM) sıklığı araştırılmıştır.    Yöntemler: Kesitsel yapılan bu çalışmada Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinde PKOS tanısı almış 120 hasta ve 30 sağlıklı kontrol grubu çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların vücut kitle indeksleri, soy geçmişleri, ultrasonografik bulguları, kan hormon profilleri (Folikül stimulan hormon (FSH), Luteinizan hormon (LH), total ve serbest testesteron, prolaktin (PRL), Tiroid stimulan hormon (TSH)), lipid parametreleri (düşük dansiteli lipoprotein (LDL), yüksek dansiteli lipoprotein (HDL), trigliserid), plazma insülin seviyeleri, açlık kan glukoz değeri ve HOMA-IR (Homeostatic model assessment -insulin resistance) kaydedildi. Hastaların ailesinde ve akrabalarında DM olup olmadığı sorgulandı.    Bulgular: Ailede DM hikayesi PKOS\'lu hastaların 29 (%24)\' unda, kontrol grubu hastalarının 2 (%6)\' sinde saptanmıştır. Uzak akrabalarda DM hikayesi PKOS\'lu grupta 45 (%35) hastada, kontrol grubunda ise 5 (%17) hastada saptandı. HOMA-IR değerleri, açlık kan şekeri ve insülin seviyeleri PKOS grubunda istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (p0,05).    Sonuç: PKOS lu hastaların aile ve akrabalarında DM sıklığının kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla olduğu saptandı. Önceki çalışmaların aksine olarak bu çalışmada polikistik over sendromunda lipid parametrelerinde bozulma saptanmadı.

Objective: In the present study we investigated lipid parameters of Polycystic Ovary Syndrome (PCOS) patients and Diabetes Mellitus (DM) history of their family and relatives.    Methods: In this cross-sectional study, one hundred and twenty patients with PCOS and 30 healthy controls were involved at Erzurum Research and Training Hospital. History, Body mass index (BMI), ultrasonography findings, blood hormone profiles (Follicle-stimulating hormone (FSH), luteinizing hormone (LH), estradiol (E2), thyroid-stimulating hormone (TSH), total and free testosterone (Total-T and Free-T), prolactin (PRL)), and serum lipids (total cholesterol (Total-C), high-density cholesterol (HDL-C), low-density cholesterol (LDL-C), and triglycerides (TG), fasting blood glucose and plasma insulin level were measured. HOMA-IR (Homeostatic model assessment-insulin resistance) was calculated.    Results: DM history in the family was found in 29 (24%) of PCOS patients and 2 (6%) of healthy controls. The difference between groups was statistically significant (p
Ankilozan spondilit ile ilişkili üveit olgularında klinik seyir ve bulgular
Clinical course and signs in patients with uveitis associated with ankylosing spondylitis
Yazar: Oltulu, Refik; Erkoç, Hanife Yumak; Şatırtav, Günhal; Okka, Mehmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Ankylosing spondylitis, uveitis, rheumatology, clinical course ; Ankilozan spondilit, üveit, romatoloji, klinik seyir

Amaç: Ankilozan spondilit (AS) ile ilişkili üveit tanısı almış olguların klinik seyir ve bulgularının incelenmesi    Yöntemler: Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı, uvea birimi tarafından Mayıs 2009-Haziran 2012 tarihleri arasında AS ile ilişkili üveit tanısı almış olgular retrospektif olarak incelendi. Olguların sosyodemografik ve klinik özellikleri değerlendirildi.    Bulgular: Toplam 13 hastanın 17 gözü çalışmaya dahil edildi. Olgular dokuz erkek (%69,2), dört kadından (%30,8) oluşmakta idi. Ortalama başvuru yaşları 38,54&plusmn;9,61(28-63) yıl idi. Dört olguda iki taraflı tutulum (%30,8) tespit edildi. İzlem süreleri 17,46&plusmn;11,86 ay (3-36 ay) idi. Ortalama atak sayısı 1,15&plusmn;0,37(1-2) idi. Üç gözde (%17,6) ön üveite eşlik eden arka segment bulguları izlendi. Bir olguda (%7,7) arka yapışıklık, bir olguda (%7,7) katarakt, iki olguda (%15,4) kistoid makula ödemi, bir olguda epiretinal membran (%7,7) tespit edildi. Hastaların sonuç görme keskinlikleri ortalama 0,975&plusmn;0,07 (0,2-1,0) olarak izlendi.    Sonuç: AS ile ilişkili ön üveit olgularında zamanında ve doğru bir yaklaşım tarzı ile prognoz iyidir. Bu olgularda arka segment komplikasyonlarının da gelişebileceği unutulmamalı, tedavi ve takipleri romatoloji kliniği ile işbirliği içinde yapılmalıdır.

Aim: To evaluate clinical course and signs in patients with uveitis associated ankylosing spondylitis (AS).    Methods: In this retrospective study we evaluated the patients who were diagnosed as uveitis related to AS and followed up at the Ophthalmology Department of Necmettin Erbakan University Hospital between May 2009 and June 2012. Demographical features and clinical courses were assessed.    Results: Seventeen eyes of 13 patients were included in the study. Nine patients (69.2%) were male and four (30.8%) were female. The mean age at presentation was 38.54&plusmn;9.61 years (range 28-63). Bilateral involvement was observed in four (30.8%) patients. The mean follow-up time was 17.46&plusmn;11.86 months (range 3-36). The mean number of attacks was 1.15&plusmn;0.37 (range 1-2). Posterior segment manifestation accompanied anterior uveitis in three eyes (17.6%). Posterior synechia developed in one (7.7%) and cataract in one patient (7.7%), cystoid macular edema in two patients (15.4%), and epiretinal membrane in one patient (%7.7). The mean final visual acuity was 0.975&plusmn;0.07 (range 0.2-1.0).    Conclusion: The prognosis of anterior uveitis associated with AS is good if the treatment is administered at the appropriate time. However, the posterior segment complications may develop in these patients, treatment and follow-up should be done in co-operation with the department of rheumatology.
Vernal keratokonjonktivitte gözyaşı interlökin-16 düzeyleri
Tear levels of IL-16 in vernal keratoconjunctivitis
Yazar: Çatak, Onur; Aydemir, Orhan; Üstündağ, Bilal
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Interleukin-16, vernal keratoconjunctivitis, enzyme-linked immunosorbent assay ; İnterlökin-16, vernal keratokonjonktivit, enzim bağlı immün assay

Amaç: Vernal keratokonjonktivit genellikle atopik öyküye sahip çocuklarda ve genç erişkinlerde gözlenir. Bu çalışmada vernal konjonktivitli hastalarda gözyaşı İnterlökin-16 (IL-16) düzeyini incelenmesi amaçlandı.    Yöntemler: Vernal konjonktivitli 20 hasta ile 10 sağlıklı bireyden gözyaşı örnekleri alındı. Örnekler hematokrit tüpleri topikal anestezi damlatılmaksızın lateral kantus kenarına yerleştirilerek alındı. Gözyaşı IL-16 düzeyleri ELISA yöntemi ile incelendi.    Bulgular: Vernal keratokonjonktivit grubunda IL-16 düzeyleri (514&plusmn;135 pg/ml) kontrol grubuna göre (358&plusmn;139 pg/ml) anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,04).    Sonuç: Çalışma sonuçları IL-16\'nın vernal keratokonjonktivitin patogenezinde rolü olabileceğini düşündürmektedir.

Objective: Vernal keratoconjunctivitis is more common in children and young adults having an atopic background. The aim of the present study was to determine the interleukin-16 (IL-16) levels in tear fluids of patients with vernal keratoconjunctivitis (VKC).    Methods: Tear fluid samples were collected from 20 patients with VKC and 10 healthy subjects. Tear fluid samples were collected with microcapillary tubes for hematocrit at the lateral canthus of patients in the supine position without any anesthesia. Tear levels of IL-16 were measured by ELISA kit.    Results: The mean levels of IL-16 among the patients (514&plusmn;135 pg/ml) was significantly higher than among controls (358&plusmn;139 pg/ml) (p=0.04).    Conclusions: These results considered that IL-16 have significant effect on the pathogenetic process of vernal keratoconjunctivitis.
Polikistik over sendromunda kardiyovasküler hastalık risk faktörü olarak C-reaktif protein düzeyi ve obezite
C-reactive protein level and obesity as cardiovascular risk factors in polycystic ovary syndrome
Yazar: Uludağ, Eda Ülkü; Gözükara, İlay; Kucur, Suna Kabil; Yılmaz, Havva; Kamalak, Zeynep; Kılıç, Halime; Arıkan, Şenay; Kargılı, Ayşe
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: PCOS, CRP, obesity, cardiovascular risk ; PKOS, CRP, obezite, kardiyovasküler risk

Amaç: Bu çalışmada PKOS lu hastalarda kardiyovasküler hastalık risk faktörü olarak obesite ve C-reaktif protein (CRP) seviyesinin artışını değerlendirmeyi amaçladık.    Yöntemler: Çalışmamıza 109 PKOS\'lu ve kontrol grubu olarak benzer yaş grubundan 30 sağlıklı düzenli menstrüel siklusu olan Vücut Kitle İndeksi (VKI) 18,5-25 kg/m2 arası kadın hasta dahil edildi. PKOS\'lu 109 hasta VKI\'ne göre 3 alt gruba ayrıldı. VKI 30 de olan 33 hasta çalışmada yer aldı. Hastaların 12 saat açlık sonrası sabah kan glikoz, insülin, ürik asit ve CRP düzeyleri bakıldı. HOMA-IR (Homeostatic model assesment-insulin resistance) indeksi hesaplandı.    Bulgular: Açlık kan şekeri, insülin ve HOMA-IR değerleri PKOS grubunda anlamlı şekilde yüksek bulundu (p=0.02, p=0.01 ve p=0.02). VKI> 30 olanlarda CRP düzeyleri anlamlı olarak yüksek bulundu. CRP deki bu anlamlı yükseklik VKİ den bağımsız olarak saptandı (p30 olan PKOS\'lu grupta HOMA-IR indeksi ve insülin düzeyleri diğer gruplara göre daha yüksek bulundu. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında insulin yüksekliği sadece obez grupta istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,005). VKİ >30 olan PKOS\'lu grupta kontrol ve VKİ

Objective: To investigate the role of C-reactive protein (CRP) level elevation and obesity for the increased cardiovascular disease risk in polycystic ovary syndrome (PCOS).    Methods: A hundred and nine patients with PCOS and 30 age matched healthy volunteers with regular menstrual cycle are involved in the study. PCOS group is further subdivided into three subgroups according to the body mass index (BMI). Subgroups included 54 with BMI30. Blood samples for glucose, insulin, uric acid, and CRP were collected in the morning after overnight fasting (12 hours). Homeostasis model assessment-insulin resistance (HOMA-IR) was calculated. Results: Fasting blood glucose, insulin, and HOMA-IR was significantly higher in PCOS group (p=0.02, p=0.01 and p=0.02). CRP level was higher in subgroup with BMI>30. High CRP level in PCOS was found to be independent from BMI (p30. When compared with the control group high insulin level was the only to be statistically significant in obese PCOS patients (p=0.005). HOMA-IR was higher in PCOS subgroup with BMI>30 when compared with controls and the PCOS subgroup with BMI
Providencia stuartii moleküler tiplemesi için pulsed-field jel elektroforezinin optimizasyonu
Optimization of the pulsed-field gel electrophoresis for molecular typing of Providencia stuartii
Yazar: Karagöz, Alper; Güldemir, Dilek; Durmaz, Rıza
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Providencia stuartii, molecular typing, pulsed-field gel electrophoresis. ; Providencia stuartii, moleküler tipleme, pulsed-field jel elektroforezi

Amaç: Bu çalışmada; Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna bağlı Moleküler Mikrobiyoloji Araştırma ve Uygulama Laboratuvarında Providencia stuartii\'nin tiplemesinde kullanılmak üzere optimize edilmiş bir âpulsed-field jel elektroforeziâ (PFGE) protokolü sunulmuştur.    Yöntemler: Gram-negatif bakterilere ait daha önceki PFGE protokolleri ile kıyaslandığında; SpeI enziminin bu bakteri için uygun olduğu ve elektroforez koşullarının; 1. blok için başlangıç vuruş süresi 5 sn, bitiş vuruş süresi 40 sn, vuruş açısı 120&deg;, akım 6 V/cm2, sıcaklık 14&deg;C, süre 19 saat; 2. blok için başlangıç vuruş süresi 35 sn, bitiş vuruş süresi 45 sn, vuruş açısı 120&deg;, akım 6 V/cm2, sıcaklık 14&deg;C, süre 5 saat; TBE tamponu pH=8.4 şeklinde olması gerektiği ortaya konmuştur. Filogenetik analizler Bionumerics yazılım sistemi (version 6.01; Applied Maths, Sint-Martens-latem, Belgium) ile değerlendirilmiştir.    Bulgular ve sonuç: Optimize edilen yöntem basit, tekrarlanabilir ve P. stuartii için kullanıma uygun bulunmuştur. Çalışılan bakterilere bağlı salgınları değerlendirme ve hastane enfeksiyonlarının yaygınlık derecesi hakkında yararlı bilgiler sunma potansiyeli vardır. Optimize edilen bu protokol, farklı merkezlere ait PFGE sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılmasına da olanak sağlayabilir.

Objective: In this study, âPulsed-Field Gel Electrophoresisâ (PFGE) protocol was optimized for use Providencia stuartii\'s typing in Molecular Microbiology Research and Application Laboratory, Public Health Agency of Turkey.    Methods: This protocol compared with Gram-negative bacteria PFGE protocols, SpeI enzyme is suitable for this bacterium. Electrophoresis conditions should be revealed as 1. block: initial pulse duration 5 sec, ending pulse duration 40 sec, striking angle 120&deg;, the current 6 V/cm2, temperature 14&deg;C, time 19 hours; 2. block: initial pulse duration 35 sec, ending pulse duration 45 sec, striking angle 120&deg;, the current 6 V/cm2, temperature 14&deg;C, time 5 hours; TBE buffer pH=8.4. Phylogenetic analyzes were evaluated with Bionumerics software system (version 6.01; Applied Maths, Sint-Martens-Latem, Belgium).    Results and conclusion: This procedure is simple, reproducible and suitable for P. stuartii. It has the potential evaluating the outbreaks due to bacteria performed, and providing useful information about the prevalence of nosocomial infections. This optimized protocol is allowed different centers\' PFGE results to compare with other laboratories results.