hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Türkiye’de Zirai Mücadele Yöntemi Olarak Hayvan İtlafı “Kuşlar, Tarla Fareleri ve Yaban Domuzları” (1850-1938)
Animal Culling as a Method of Agricultural Control from Ottoman Empire to Republic of Türkiye (1850-1938): Birds, Field Mice and Wild Boars
Yazar: Emek, Fatma
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 26 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Late Modern Ottoman History ; Yakınçağ Osmanlı Tarihi ; Cumhuriyet,Hayvan İtlafı,Osmanlı,Türkiye,Ziraî Mücadele ; Republic,Animal Culling,Ottoman Empire,Türkiye,Agricultural Control

Sürüler halinde hareket eden kuşlar, tarla fareleri ve yaban domuzları hem Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde hem de Cumhuriyet Türkiyesi’nde tarım arazileri ile meyve ağaçlarına ciddi maddi hasarlar vermiştir. Bu hayvanların vermiş oldukları zararları en aza indirmek için hükümetler bütçelerinden pay ayırarak ziraî mücadele yapmış, kanunlar hazırlamıştır. 1913 ve 1924 yıllarında hazırlanarak uygulamaya konulan kanunlarla ziraî mücadele yöntemi olarak hayvan itlafının devlet nezdinde resmileşmesi sağlanmıştır. Böylece devlet yöneticileri, ziraat için zararlı görülen hayvanların nüfusunu dengelemek adına her yıl belli bir miktarda hayvan itlafına izin vermiştir. Bu bağlamda çalışmanın amacı Türkiye’de ziraî mücadele kapsamında kuşlar, tarla fareleri ve yaban domuzlarına karşı uygulanan itlafın gerekçesini, insanların itlafa bakışlarını, kullanılan itlaf yöntemlerini ve bunların çevreye etkilerini ortaya koymaktır. Araştırma, Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivi belgeleri, dönemin basını, zabıt cerideleri ile kaleme alınan telif ve tetkik eserlerden faydalanılarak hazırlanmıştır.

Birds, field mice, and wild boars moving in flocks caused severe material damage to agricultural lands and fruit trees both in the Ottoman Period and the Republic of Türkiye. In order to minimize the damage, governments allocated funds from their budgets for agricultural control and enacted laws. With the laws prepared and implemented in 1913 and 1924, different governments made animal culling as a method of agricultural control official. Thus, the government administrators allowed the culling of a certain number of animals each year to control their population, which was considered harmful to agriculture. This study aims to reveal the reasons behind the culling of birds, field mice, and wild boars within the scope of agricultural control in Türkiye, as well as people’s attitudes towards culling, the methods used for culling, and their environmental impacts. The research was conducted using a variety of sources, including documents from the Presidential State Archives, the press of the period, parliamentary records, and original research and review papers.
II. Abdülhamid’in Pasteur ve Pasteur Enstitüsü ile Olan Münasebetlerinin Osmanlı Tıbbına Etkileri
The Influence of Abdulhamid II’s Relationship with Pasteur and the Pasteur Institute on Ottoman Medicine
Yazar: Nizamoğlu, Ahmet; Köken, Arif Hüdai; İlter, Hüseyin
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 26 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Late Modern History (Other) ; Yakınçağ Tarihi (Diğer) ; History of Medicine,Ottoman History of Medicine,Abdulhamid II,Louis Pasteur,Rabies Vaccine,Pasteur Institute,Anthrax Vaccine,Zoeros Pasha,Hüseyin Remzi Bey,Hüseyin Hüsnü Bey ; Tıp Tarihi,Osmanlı Tıp Tarihi,II. Abdülhamid,Louis Pasteur,Kuduz Aşısı,Pasteur Enstitüsü,Şarbon Aşısı,Zoeros Paşa,Hüseyin Remzi Bey,Hüseyin Hüsnü Bey

II. Abdülhamid’in tıp ve sağlığa ilgisi Louis Pasteur ile olan münasebetleri başlatmıştır. Bu eksende kurulan bilimsel temaslar ve kazanımlar padişah emriyle bir politika haline getirilmiştir. 19. yüzyılın son çeyreğinde başlayan II. Abdülhamid ile Pasteur etkileşimi, güncel bilimsel temele dayanan sağlık politikalarının Osmanlı’dan günümüze kadar devam eden halk sağlığı ve koruyucu hekimlik uygulamaları yönüyle bir alt yapı oluşturduğu söylenebilir. II. Abdülhamid’in Pasteur ve Pasteur Enstitüsü ile münasebetleri doğrultusunda başlattığı süreç, kuduz, şarbon, çiçek, difteri gibi diğer bulaşıcı hastalıklarla mücadelenin daha etkin bir şekilde yürütülmesine ön ayak olmuştur. Bu çalışmada modern halk sağlığı politikalarının temelini oluşturan II. Abdülhamid’in, Pasteur ve Pasteur Enstitüsü ile olan münasebetleri arşiv belgeleri, döneme ait basılı eserler, süreli yayınlar, istatistik raporları ve telif-tetkik eserler ışığında değerlendirilmiştir. Çalışma tarama modeli ve doküman analizi yöntemiyle yapılmıştır

Abdülhamid II’s interest in medicine and health initiated relations with Louis Pasteur. The scientific contacts and achievements established on this axis were turned into a policy by order of the sultan. The interaction between Abdülhamid II and Pasteur, which started in the last quarter of the 19th century, can be said to have created an infrastructure for the current scientifically based health policies in terms of public health and preventive medicine practices that have continued from the Ottoman Empire to the present day. The process initiated by Abdülhamid II, in line with his relations with Pasteur and the Pasteur Institute, paved the way for a more effective fight against other infectious diseases such as rabies, anthrax, smallpox, and diphtheria. In this study, Abdülhamid II’s relations with Pasteur and the Pasteur Institute, which formed the basis of modern public health policies, were evaluated in the light of archival documents, printed works, periodicals, statistical reports, and copyrighted works. The study was conducted using the survey model and document analysis method.
Profesör Atilla Bir ile Elektronik Yazışma
E-Correspondence with Professor Atilla Bir
Yazar: Günergun, Feza
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 26 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Atilla Bir,Feza Günergun,Historiography of Sicence ; Atilla Bir,Feza Günergun,Bilim Tarihçiliği

Meraklı, bilgili, titiz, mükemmeliyetçi, disiplinli, çalışkan, bilgisini paylaşan, araştırmacı bilim insanı Prof. Dr. ing. Dr. h.c. Atilla BİR’i 7 Ekim 2024 tarihinde kaybettik. Bir bilim insanında bulunması gereken bütün özelliklere sahipti. Asıl mesleği olan kontrol ve kumanda mühendisliği yanında, bilim ve teknoloji tarihi konularında yaptığı araştırma ve yayınlarının, mühendislere ve tarihçilere uzun yıllar yol göstereceğine şüphe yoktur.

Meraklı, bilgili, titiz, mükemmeliyetçi, disiplinli, çalışkan, bilgisini paylaşan, araştırmacı bilim insanı Prof. Dr. ing. Dr. h.c. Atilla BİR’i 7 Ekim 2024 tarihinde kaybettik. Bir bilim insanında bulunması gereken bütün özelliklere sahipti. Asıl mesleği olan kontrol ve kumanda mühendisliği yanında, bilim ve teknoloji tarihi konularında yaptığı araştırma ve yayınlarının, mühendislere ve tarihçilere uzun yıllar yol göstereceğine şüphe yoktur.
“Operatör Doktor Ömer Vasfi Aybar ve Ankara’da Yayımladığı Türk Hekimi Dergisi” Makalesine Ek [Editöre Mektup]”
“Addendum to the Article “Doctor Ömer Vasfı̇ Aybar and Türk Hekimi, the Medical Journal He Published in Ankara” [Letter]”
Yazar: Başaran, Cem Hakan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 26 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Late Modern Ottoman History ; Yakınçağ Osmanlı Tarihi

Sayın Osmanlı Bilimi Araştırmaları Dergisi Editörü;Dr. Ömer Vasfi Aybar’ın (1889-1969) yaşamöyküsü ve Ankara’da yayımladığı Türk Hekimi dergisi ile ilgili makale bir süre önce Osmanlı Bilimi Araştırmaları dergisinde yayımlanmıştı.¹ Ömer Vasfi Aybar’ın torunu Prof. Dr. Yavuz Sabuncu’nun (kızı Azade Sabuncu’nun oğlu) dostu olan araştırmacı Erman Tamur’a Yavuz Sabuncu tarafından emanet edilen bazı aile fotoğrafları olduğunu öğrendim. Kendisiyle iletişim kurduğumda Erman Tamur bu fotoğrafları büyük bir nezaketle tarafıma iletti. Kendi arşivimden bazı belgeler, Genelkurmay ATASE Arşivi’nde bulunan Trabzon’dan ilk meclise mebus adayı olanlarla ilgili Mustafa Kemal Atatürk’e gönderilmiş Ömer Vasfi Aybar’ın da adının geçtiği şifreli bir istihbarat belgesi ve yaşamıyla ilgili birkaç anekdotu ve cevaplanması gerektiğini düşündüğüm bazı soruları da bu vesile ile bu mektuba ekledim.

Sayın Osmanlı Bilimi Araştırmaları Dergisi Editörü;Dr. Ömer Vasfi Aybar’ın (1889-1969) yaşamöyküsü ve Ankara’da yayımladığı Türk Hekimi dergisi ile ilgili makale bir süre önce Osmanlı Bilimi Araştırmaları dergisinde yayımlanmıştı.¹ Ömer Vasfi Aybar’ın torunu Prof. Dr. Yavuz Sabuncu’nun (kızı Azade Sabuncu’nun oğlu) dostu olan araştırmacı Erman Tamur’a Yavuz Sabuncu tarafından emanet edilen bazı aile fotoğrafları olduğunu öğrendim. Kendisiyle iletişim kurduğumda Erman Tamur bu fotoğrafları büyük bir nezaketle tarafıma iletti. Kendi arşivimden bazı belgeler, Genelkurmay ATASE Arşivi’nde bulunan Trabzon’dan ilk meclise mebus adayı olanlarla ilgili Mustafa Kemal Atatürk’e gönderilmiş Ömer Vasfi Aybar’ın da adının geçtiği şifreli bir istihbarat belgesi ve yaşamıyla ilgili birkaç anekdotu ve cevaplanması gerektiğini düşündüğüm bazı soruları da bu vesile ile bu mektuba ekledim.
Tarihsel Grip Pandemilerinde Kinin, Kinin Türevleri ile Diğer Tedavi Araçları ve COVID-19
Quinine, Quinine Derivatives, and other Therapeutic Agents in Historical Flu Pandemics and COVID-19
Yazar: Yıldırım, Nuran
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 27 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Cultural History ; Türk Kültür Tarihi ; 1889 ve 1918 influenza pandemileri,kinin,kinin türevleri,geleneksel ilaçlar,ilk analjezikler,COVID-19,hidroksiklorokin ; 1889 and 1918 influenza pandemics,quinine,quinine derivatives,traditional medicines,early analgesics,COVID-19,hydroxychloroquine

İnfluenza/grip, tarih boyunca epidemilere ve zaman zaman pandemilere yol açmış ve pek çok can almıştır. Bilimin gelişmediği dönemlerde etkeni anlaşılamamış, daha sonra Orthomyxoviridae ailesinden virülansları farklı influenza A, B ve C virüsleri olduğu tespit edilmiştir. Bu makalenin amacı, 1889-1892 ve 1918 influenza pandemilerinde ve artçı epidemilerinde başta kinin ve türevleri olmak üzere kullanılan tedavi araçlarını tanıtmak ve COVID-19’daki hidrosiklorokin deneyimine değinmektir. Bu kapsamda tarihsel araştırma yöntemiyle arşivler, dönemsel kaynaklar ve gazeteler taranmıştır. Bulgulara göre kinin ve türevlerinin kullanılma nedeni, sıtma tedavisindeki başarısına dayanmaktadır; ancak pandemiler sırasında etkinliği tartışmalı kalmıştır. 1930’lardan sonra kullanımın sürmesi klinik deneyimlere bağlanmıştır. On dokuzuncu yüzyıl sonlarında tıbba giren opioid olmayan analjezik ve antipiretikler influenza semptomlarını hafifletmiştir. COVID-19 sürecinde de hidrosiklorokinin etkisiz olduğu gösterilmiştir. Bu çalışma, söz konusu tedavi araçlarının tarihsel sürekliliğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: 1889 ve 1918 influenza pandemileri, kinin, kinin türevleri, geleneksel ilaçlar, ilk analjezikler, COVID-19, hidroksiklorokin.

Influenza/flu has, throughout history, caused epidemics and at times pandemics, claiming numerous lives. In periods when science had not yet advanced, its causative agent could not be understood; only many years later was it determined that the agents were influenza A, B, and C viruses of the Orthomyxoviridae family with differing virulence. The aim of this article is to present the therapeutic agents—foremost quinine and its derivatives—used during the historically significant 1889–1892 and 1918 influenza pandemics and their subsequent epidemics, and to address the experience with hydroxychloroquine in COVID-19. Information was obtained through historical research using official and private archives, period sources, newspapers, and printed and electronic materials. Findings indicate that quinine was used because of its success in treating malaria; however, its effectiveness in treating influenza remains debated. Non-opioid analgesics and antipyretics reduced fever and pain, while traditional remedies eased symptoms. During COVID-19, hydroxychloroquine was likewise shown to be ineffective. This study demonstrates the historical continuity of these therapeutic approaches.
Tehdit Altında Bir Miras: Birinci Dünya Savaşı’nda Topkapı Sarayı’nda Korunma Girişimleri
A Heritage at Risk: Protection Initiatives at the Topkapı Palace During the First World War
Yazar: Akay, Emel; Tanyeli, Gülsün
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 27 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Late Modern Military History ; Yakınçağ Askeri Tarih ; Late Modern Ottoman History ; Yakınçağ Osmanlı Tarihi ; Topkapı Sarayı,Birinci Dünya Savaşı,Hava saldırıları,Kültür mirası,Kelimeler Korunma,Tahliye ; Topkapı Palace,World War I,Aerial attacks,Cultural heritage,Protection,Evacuation

Bu çalışmada, Birinci Dünya Savaşı sürecinde Topkapı Sarayı’na yönelik korunma girişimleri, döneme ait resmi belgeler ve bürokratik yazışmalar çerçevesinde incelenmektedir. Lahey Barış Konferansları sonrasında geliştirilen sembolik nitelikli uygulamalarla başlayan bu süreç, savaş yıllarında artan hava saldırısı tehdidi karşısında somut tedbir arayışlarıyla devam etmiştir. Hazine-i Hümayun ve Mukaddes Emanetler gibi maddi ve manevi kıymeti yüksek eşyanın korunması, Saray çevresinde yoğunlaşan askeri yapılanmaların yarattığı riskler bağlamında ele alınmıştır. Bu kapsamda değerli eşyanın bir kısmı Anadolu'ya taşınmış; Saray kompleksi ve burada kalan eşyanın korunması için 1918 yılının sonbaharında Esliha Müfettiş-i Umumiliği'nce bir komisyon kurulmuştur. Komisyonun raporunda, söz konusu tehditlere karşı; askeri yapıların Saray çevresinden uzaklaştırılması, değerli eşyanın daha korunaklı mekanlara taşınması ve mimari unsurların takviyesi gibi öneriler sıralanmıştır. Ancak raporun sunulmasından bir gün sonra Mondros Mütarekesi'nin imzalanması nedeniyle, bu öneriler uygulamaya geçmemiştir. Buna karşın, rapor, savaş koşullarında Osmanlı idaresinin tarihi ve simgesel niteliğe sahip yapı ve eşyalara yönelik koruma yaklaşımlarını yansıtması bakımından önemlidir.

This study examines the protective initiatives undertaken for Topkapı Palace during World War I, based on official documents and bureaucratic correspondence. Initiated by symbolic practices developed after the Hague Peace Conferences, the process evolved into concrete measures amid rising aerial threats. Protecting items of high material and symbolic value, including the Imperial Treasury and Sacred Relics, is addressed in the context of military activity around the Palace. Some valuable items were transferred to Anatolia, and in autumn 1918, a commission was formed by the General Inspectorate of Ordnance to safeguard the Palace and remaining valuables. The report recommended relocating military structures, transferring valuables to safer locations, and reinforcing architectural elements. However, these proposals remained unimplemented due to the signing of the Armistice of Mudros the following day. Nevertheless, the report is noteworthy in reflecting the Ottoman administration’s wartime approaches to the protection of structures and objects of historical and symbolic significance.
Çukurova Bölgesinde Kolera Salgınları ve Salgınla Mücadele (1890-1912)
Cholera Outbreaks and Epidemic Response in the Çukurova Region (1890-1912)
Yazar: Saçlı, Namık
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 27 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Late Modern Ottoman History ; Yakınçağ Osmanlı Tarihi ; Kolera,Osmanlı,Adana,Çukurova,Salgın,Tıp Tarihi ; Cholera,Ottoman,Adana,Çukurova,Epidemic,History of Medicine

Bu çalışmada 1890-1912 seneleri arasında Çukurova’da dört farklı dönemde yaşanan kolera salgınları incelenmiştir. Salgına sebep olan koşullar, çevre şehirlere yayılmasını destekleyici faktörler ve ortaya çıkardığı etkiler tespit edilmeye çalışılmıştır. Alınan tedbirlerin önleyici olup olmadığı değerlendirilmiş, bu bağlamda halk sağlığına yönelik farkındalık ortaya çıkarılmak istenmiştir. Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi’nde ulaşılan belgeler kronolojik ve tematik bir sırayla incelenmiştir. Salgınla mücadelede dönemin yetkililerinin bakış açıları irdelenmiştir. Mücadelenin sadece karantina ve kordon uygulamalarıyla sınırlı kalmadığı anlaşılmıştır. Doktor, ilaç ve temizlik malzemesi takviyeleri de yapılmıştır. Zamanla her yeni salgında tedbirlerin artırıldığı fakat şehir hijyeni sorunlarının çözüme kavuşturulmadığı tespit edilmiştir. Böylece mücadelede önleyici tedbirlerin hayata geçirilemediği tespit edilmiştir. Salgınların ortaya çıkıp yayılmasına dair görüşlerde zamanla değişimler gözlenmiştir. Önceki salgınlarda daha çok halk suçlanırken zamanla taşra ve merkez idaresinin yaptıkları ve yapmadıkları da sorgulanır olmuştur. Salgınların ne kadar istense de önlenemediği, bu nedenle en azından kontrol altında tutulmaya çalışıldığı saptanmıştır.

This study examines the cholera outbreaks that occurred in four different periods in the Çukurova region between 1890 and 1912. It seeks to identify the conditions that triggered the outbreaks, the factors that facilitated their spread to neighboring cities, and the effects they produced. The study evaluates whether the measures taken were genuinely preventive, aiming to assess the level of public health awareness at the time. Documents from the Presidential Ottoman Archives were analyzed in chronological and thematic order. The perspectives of the authorities of the time regarding epidemic control were examined. It was observed that the response was not limited to quarantine and cordon measures. Reinforcements such as physicians, medications, and sanitation supplies were also provided. Over time, it was found that while precautions increased with each new outbreak, problems related to urban hygiene remained unresolved. Thus, it became clear that preventive measures could not be fully implemented. The study also observed a shift in perspectives regarding the causes and spread of the outbreaks. While the public was primarily blamed in earlier outbreaks, later ones saw increasing scrutiny of both provincial and central administrations. It was concluded that despite efforts, cholera outbreaks could not be prevented and were instead managed through control strategies.
ʿAlī Bin ʿAbdurraḥmān’ın ʿAcāibü’l-Maḥlūḳ āt’ı: İlk Osmanlı Coğrafya Eseri Üzerine Bazı Gözlemler
Some Observations on the first Ottoman Geographical Work: ʿAli B. ʿAbdurraḥmān’s ʿAjāibu’l-Maḥlūḳāt
Yazar: Coşkun, Feray
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 27 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Cultural History ; Türk Kültür Tarihi ; Acaibü’l-Mahlukat,Ali b. Abdurrahman,Kazvini,kozmografya,Osmanlı coğrafya literatürü ; Ajaib al-Makhluqat,Ali b. Abdurrahman,Qazwini,cosmography,Ottoman geographical literature

ʿAcāībü’l-MaḥlūḳātʿAcâībü’l-MaḥlûḳātBu makale, bilinen en erken Osmanlı coğrafi ve kozmografik eseri olan ve ʿAlī b. ʿAbdurraḥmān tarafından muhtemelen on dördüncü yüzyılın sonları ile on beşinci yüzyılın ortaları arasında kaleme alınan ’ın ilk bölümlerini incelemektedir. Eser, on yedinci yüzyıla tarihlenen tek bir yazma nüsha hâlinde günümüze ulaşmış olup İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesinde muhafaza edilmektedir. Bu bölümlerin yapısal ve tematik düzenlenişine odaklanan çalışma, metni on üçüncü yüzyılda kaleme alınmış olan Ḳazvīnī’nin ’ı ile ilişkisine dair bazı gözlemlerde bulunmaktadır. Yazma nüshaya genel bir bakış sunan ve ilk bölümlerinin temel meselelerini—kozmogoni, göklerin yapısı, dünyanın düzeni ile takvimler, aylar, haftanın günleri ve mevsimler aracılığıyla zamanın tasnifi gibi konuları—öne çıkaran bu çalışma, Osmanlı bağlamında orta çağ kozmografik bilgisinin aktarımı, uyarlanması ve sürekliliğine dair güncel tartışmalara katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.

This article examines the initial chapters of the earliest known Ottoman geographical and cosmographical work, ʿAcāibü’l-Maḫlūḳāt, composed by ʿAlī b. ʿAbdurraḥmān between the late fourteenth and mid-fifteenth centuries and preserved in a single seventeenth-century manuscript. Focusing on the structure and thematic organization of these chapters, the study situates the work in relation to Qazwīnī’s thirteenth-century ʿAjāib al-Makhlūqāt. By providing an overview of the manuscript and highlighting the main concerns of the chapters—such as cosmogenesis, the structure of the heavens, the ordering of the world, and the organization of time through calendars, months, days of the week, and seasons—the article contributes to current discussions on the transmission, adaptation, and continuity of medieval cosmographical knowledge within the Ottoman context.
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilim Tarihi Bölümünün 2021-2025 Yılları Faaliyet Raporu
2021-2025 Activity Report of the Department of the History of Science, Faculty of Letters, Istanbul University
Yazar: Hazar, Özge
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 27 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Contemporary World History (Other) ; Çağdaş Dünya Tarihi (Diğer) ; Bilim Tarihi Bölümü,İstanbul Üniversitesi,eğitim ve öğretim,bilimsel araştırma,Osmanlı Bilimi Araştırmaları ; Department of the History of Science,Istanbul University,education and teaching,scientific research,Studies in Ottoman Science

Bu raporda İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Bilim Tarihi Bölümü’nün 2021-2025 yılları arasındaki eğitim-öğretim, araştırma ve yayın faaliyetleri ele alınmıştır. Söz konusu dönemde uygulanan lisans ve lisansüstü ders programları ile bölüm öğretim üyeleri danışmanlığında tamamlanan lisansüstü tezler hakkında bilgi verilmiştir. Bilim Tarihi Bölümü tarafından düzenlenen sergi, sempozyum ve konferansların yanı sıra bölüm öğrencilerinin gerçekleştirdikleri kongreler tanıtılmıştır. Ayrıca Bilim Tarihi Bölümü’nün yayını olan Osmanlı Bilimi Araştırmaları dergisinin 2021-2025 yılları arasında yayımlanan sayılarında yer alan makalelerin başlıkları listelenmiştir. Rapor, aynı dönemde bölüm mensuplarının yayınları, ulusal ve uluslararası bilimsel toplantılarda sundukları bildiriler ile diğer akademik faaliyetlerine ilişkin bilgiler içermektedir.

This report presents the educational, research, and publication activities of the Department of the History of Science, Faculty of Letters, Istanbul University, between 2021 and 2025. It provides information on the undergraduate and postgraduate curricula implemented during this period, as well as the postgraduate theses completed under the supervision of the Department’s academic staff. The report also introduces the exhibitions, symposia, conferences, and student congresses organized by the Department. In addition, it lists the titles of the articles published in the Department’s journal, Osmanlı Bilimi Araştırmaları / Studies in Ottoman Science between 2021 and 2025. The report concludes with information on the publications of the Department members, the papers they presented at national and international scholarly meetings, and their other academic activities during the period.