hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Son Dönem Osmanlı Aydınlarının Yeni Birey ve Toplum Oluşturma Düşünceleri
The Ideas of the Ottoman Intellectuals for the Formation of the New Individual and Society in the Last Periods of the Ottoman Empire
Yazar: Gündüz, Mustafa
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: II. Meşrutiyet dönemi,Türkçülük,İslâmcılık,batıcılık,Türk Yurdu,İçtihad,Sebilü’r-Reşad,milliyet inşası,toplumsal değişme,yeni birey,kimlik ; Second Constitutional Period,Ottoman intellectuals,Turkism,Islamism,Westernization,the new individual,identity

II. Meşrutiyet dönemi farklı görüş ve düşüncelerin bir arada varlıklarınısürdürdükleri oldukça önemli bir dönemdir. Bu düşünceler Cumhuriyet inkılâplarının hazırlık safhasını oluşturmuştur. Dönemin toplumsalve siyasi akımları sosyolojik bir özellik gösterir. Sorunların çözümü içinfarklı çözüm önerileri getiren aydınların üzerinde durdukları konularınbaşında, çağa uygun bir toplumsal değişim/dönüşüm yapabilmek gelir.Bunun içinde de yeni bir nesle ve zihniyete ihtiyaç duyulmuştur. Geleneksel düşünce kalıplarından sıyrılmak şart görülmüş ve sosyo-kültürelbakımdan yeni bir birey tipi tasvir edilmiştir. Bu yazıda II. Meşrutiyetaydınlarının istedikleri toplumsal değişim için yaratmayı düşündükleriyeni birey tipi/kimliği ve toplum modeli incelenmiştir. 

The Second Constitutional Period is an important era that differentideas and concepts have survived together. These ideas constitutedthe preparatory phase for the Republican reforms in Turkey. The characteristics of social and political ideas in this period are mostly sociological. The Intellectuals, bringing different suggestions have firstlyemphasized modern social change. To achieve this task, the need for anew generation and a new mentality was felt. It was necessary to leavetraditional ideas and socio-culturally a new individual model has beendescribed. In this study a model for the new individual and society wasdescribed as designed by the Second Constitutional Period’s Ottomanintellectuals.
İsmail Müştak Mayakon’un Atatürk’ün Sofrasında Tuttuğu Notlar
The Notes taken by İsmail Müştak Mayakon at Atatürk’s Dinners
Yazar: Halıcı, Şaduman
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: Atatürk,İsmail Müştak Mayakon,musiki,Naciye Toros,Yıldız Uçman,Perihan Eldeniz,Saim Ali Dilemre,Saadettin Kaynak ; Atatürk’s Dinners,İsmail Müştak Mayakon,music,Naciye Toros,Yıldız Uçman,Perihan Eldeniz,Saim Ali Dilemre,Saadettin Kaynak

Atatürk’ün sofrası; devlet adamlarının, bilim insanlarının ve sanatçıların bir araya geldikleri, ülke ve dünya sorunlarını, bilimsel konuları tartıştıkları akademik bir ortamdır. Bu ortamlarda Atatürk, katılımcılarındüşüncelerini dinledikten sonra, kendi görüşlerini de katarak konuşulanlardan bir senteze gitmiştir. Çoğu kez Atatürk’ün sofrasında bulunanİsmail Müştak Mayakon bu tartışmaları kayda geçirmiştir. Bu notlardanbiri de 2/3 Ekim 1937 Pazar gecesi Park Oteli’nde tutulmuştur. “Bir Gecenin Hatırası” başlığını taşımaktadır. Dönemin kadın havacılarındanNaciye Toros, Yıldız Uçman, Perihan Eldeniz, Saim Ali Dilemre ve Saadettin Kaynak’ın musiki hakkındaki görüşlerine Atatürk’ün verdiği yanıtları içeren bu notlarda Atatürk’ün sanata ve musikiye bakışının yanısıra, insan zekâsına verdiği değeri de bulmak olasıdır. 

Atatürk’s dinners were an academic ambience where statesmen, scientists and artists got together and discussed the problems of the country and the world, and talked the scientific issues. After listening toall the participants in these dinners, Atatürk used to make synthesiswith his own thoughts and the things others said. Most of the time,İsmail Müştak Mayakon recorded these debates. One of these recordswas taken at the Park Hotel on Sunday, 2/3 October 1937. The title ofthe note was Bir Gecenin Hatırası-Memoirs of a Night. It included Atatürk’sresponses to the opinions of some of the woman aviators –Naciye Toros, Yıldız Uçman, Perihan Eldeniz–, Saim Ali Dilemre and SaadettinKaynak about music. The examination of these notes makes it possibleto discover not only Atatürk’s approach to art and music but also howhe appreciated human intelligence.
XIX. Yüzyıl Türk Yazarları ve Avrupalı Seyyahlara Göre Türk Kadını
Turkish Women according to Turkish Writers and European Travelers in the Nineteenth Century
Yazar: Özkaya, Yücel
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: The Ottoman women,education,Harem,travelers,Ottoman writers,Kuran ; Osmanlı,eğitim,kadın,harem,XIX. yüzyıl,seyyah,Kuran,yazar

Osmanlı İmparatorluğu’nda Türk kadınları daha çok içine kapanık, ekonomik özgürlüğü olmayan, evine bağlı, genellikle eğitimden yoksunidiler. XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren açılan okullara az sayıdaolsa da girmişlerdir.XIX. yüzyılda siyâsî derneklerde olmamalarına karşın, sosyal derneklerde görev almışlardır.Harem hayatı her zaman yabancıların ilgisini çekmiştir. Harem, ev reisinin kadınlarının, cariyelerinin ve çocuklarının yaşadığı yer olup, aynızamanda evin kadını anlamına gelmekte idi.Padişahın kız kardeşleri ya da kızları serbest bir hayat sürerlerdi.XIX. yüzyılın ikinci yarısında kadınların dışarıda serbestçe dolaşmasıartmıştır. Müslümanların dışındaki kadınların serbestçe dolaşması vegiyinmesi hoş görüyle karşılanmaktaydı.

In the Ottoman Empire, Turkish women were generally introverted, devoted to their home, mostly deprived of education and they were noteconomically independent. They were required to veil.Women, even if they were not in sufficient numbers, started to attendmodern schools, established after the second half of the 19th century.Even though women could not become members of political associations, they could undertake duties in social associations in the 19thcentury. The Harem life has always aroused foreigners’ interest. TheHarem was a separate part of an Ottoman house where wives, concubines and children of the head of the family live. Sisters and daughtersof the Sultan used to have a freer life.Women started to go out more freely in the second half of the nineteenth century. That the non-Muslim women could freely go out andthat they wore in their wish used to be tolerated.
Atabek Ayaz ve Figürlü Bezemeleriyle Denizli Çardak Han
Atabek Ayaz and Denizli Çardak Han with its Decorative Figures
Yazar: Parla, Canan; Altınsapan, Erol
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: Denizli Çardak Han,Atabek Ayaz,Alâeddin Keykubad,Reşidü’d-din Ayaz,Esedü’d-din Ayaz,Balık Burcu,Aslan Burcu,Boğa Burcu,Zuhal Yıldızı ; Denizli Çardak Han,Atabek Ayaz,Reşidü’d-din Ayaz,Esedü’d-din Ayaz,Sign of Pisces,Sign of Leo,Sign of Taurus,Planet Saturn

Bu makalede Denizli ilinin Çardak ilçesinde bulunan Çardak Han’ınbanisi Abdullah el-Şihâbi oğlu Reşidü’d-din Ayaz ile Sinop Suru’nun bir bölümünü yaptıran Honaz emiri Esedü’d-din Ayaz el-Gâlibî’nin aynı kişi olduğu, bu kişinin de Konya Alâeddin Camii’nin kitabelerinde adı geçenyapı yöneticisi Atabek Ayaz olabileceği vurgulanmaktadır.Artuklu çevresinden gelerek Selçuklu Devleti’nin hizmetinde ordukomutanlığı, atabeklik ve yapı yöneticiliği görevlerinde bulunan AtabekAyaz’ın yetiştiği kültürel ortama dönem kaynakları kullanılarak dikkatçekilen bu çalışmada ayrıca, Çardak Han’ın mimari kuruluşu ve figürlübezemeleri irdelenmiştir.Her biri tonoz örtülü beş sahınlı hanların en erken örneği olarak, figürlü bezemeleri ile özgünlük gösteren hanın kapalı bölümünün, dahasonra inşa edilen karma tipteki hanların kapalı bölümlerinden kubbesiz oluşuyla da ayrıldığı belirtilmektedir.Kitabesinin iki yanındaki birer aslan heykeli ile kapalı bölümündeyer alan boğa başı, iki balık ve sakallı erkek başından oluşan kabartmafigürlerin burç ve gezegen sembolü olarak kullanıldıklarına, handa beşgezegen ve üç burç ile temsil edilen bir evren tasavvurunun verildiğinedikkat çekilmektedir. 

This article deals with the Çardak Han situated in Çardak, Denizli, andits patron Reşidü’d-din Ayaz. The article also discusses that that he would be the same person as the patron of Fortress Tower of Sinop.i.e. Esedü’d-din Ayaz el-Galibi, whose name was also mentioned in theinscription of Alaeddin Mosque in Konya as Atabek Ayaz. The supervisor of the construction, Atabek Ayaz, was from the Principality of Artuklu and served the Seljuk State as a military commander, as a chieftain(atabek) and as a construction supervisor. His cultural background inreference to the history of the era, along with the Çardak Han’s architectural features and its decorative figures are taken up in this article.As an earliest example of five sectioned vaulted spaces, the ÇardakHan is also distinguished by its domeless roof which is not the casefor the inns built later on two sides of the inscription panel, there aresculptures of lions and in the interior of the building there are relievesof a bull’s head, two fishes and a head of a bearded man symbolizingsigns of the Zodiac and planets. Five planets and three zodiac signswere depicted in the Çardak Han emphasize the idea of universe.
Rumeli Türküleri
The Rumeli Folk Songs
Yazar: Yahya Kaçar, Gülçin
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: Rumeli,Rumeli türküleri,Türk müziği,Türk müziği çalgıları ; Rumeli,Rumeli folk songs,Turkish music,Turkish instruments

Rumeli eyâleti 500 yıldan fazla bir süre Osmanlı İmparatorluğu’nun sınırları içinde kalmış, imparatorluğun en büyük ve en önemli beylerbeyliğinden biri olmuştur. Günümüze kadar ulaşan kültür mirasının büyükbir kısmı bu dönemde inşa edilmiştir. Rumeli türküleri denince Rumeli bölgesi sınırları içindeki sanatkârlar ve halk tarafından bestelenmiştürkü formundaki eserler akla gelmektedir. Rumeli bölgesine ait 356adet Rumeli türküsü tespit edilmiştir. Bu çalışmada türküler konularına, makam ve usûl yapılarına, melodik ve ritmik özelliklerine göre farklıaçılardan değerlendirilmiştir. Ayrıca Rumeli bölgesinde ve türkülerindekullanılan çalgılara da yer verilmiştir.

Rumeli was one of the biggest and important provinces of the OttomanEmpire, which stayed under the Ottoman sovereignty for more than500 years. The majority of cultural heritage extending to our times wasbuilt during this period. Rumeli folk songs are ballads composed bymusicians and people of the Rumeli region. The total of 356 Rumelifolk songs has been compiled. In this study, these folk songs were evaluated in terms of their mode, melody, and rhythmic structure. Additionally, musical instruments played in Rumeli region and folk songswere studied.
Kahire Millî Kütüphanesi’nden Minyatürlü Farsça Yazmalar
The Persian Manuscripts illustrated with Miniatures in the Cairo National Library
Yazar: Yaman, Bahattin
Dergi: Erdem No. 51, 2008
Anahtar kelimeler: Minyatür,resim,Mısır,Osmanlı,İran,Moğol,yazma ; Illustration,miniatures,Egypt,manuscripts,Ottoman,Persian,Mongolian arts of illustration

Mısır, antik medeniyetiyle ve önemli tarihsel anıtlarıyla dünyanın ençok ilgi çeken ülkelerinden biridir. Mısır 1517’de Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Kahire sokaklarındaki Osmanlı mimari üslubunun özelliklerini taşıyan birçok yapı, Mısır’ın bu kültürden etkilendiğinin göstergesidir. Osmanlı kültürünün etkileri sadece mimaride değil diğersanat alanlarında da görülmektedir. Mısır kütüphanelerinde Osmanlıdönemine tarihlenen birçok resimli yazma bulunmaktadır. El yazmaları bakımından ülkenin zengin kütüphanesi hiç şüphesiz Dâru’l-Kütübel-Kavmiyye olarak bilinen Kahire Milli Kütüphane’sidir. KütüphanedeArapça, Türkçe, Farsça resimli yazmalar bulunmaktadır. 70 civarındaki minyatürlü eserle Farsça yazmalar sayı bakımından en geniş grubuteşkil etmektedir. Daha çok edebî konulu bu yazmalardaki minyatürlergenellikle İran resim üslubu ile Hind-Moğol resim üslubunu yansıtmaktadırlar. 

Egypt is one of the most interesting countries in the world with itsvaluable historical monuments and ancient civilization. Egypt wasconquered by the Ottoman Empire in 1517. The monuments in Cairobuilt in the Ottoman Turkish style are the signs of influence of theTurkish art. The Ottoman cultural influence had not only been seen inarchitecture, but also in other fields of art. There are a lot of illustratedmanuscripts prepared during the Ottoman period in Egyptian Libraries. The Cairo National Library known as Dâr al-Qutub al-Kavmiyyahis certainly the richest library with its manuscripts. In the library, there can be found many illustrated manuscript in Arabic, Turkish andPersian. The Persian illustrated manuscripts with seventy books formthe largest group. The illustrations in these manuscripts are mostly onthe literary subjects and they reflect the styles of Persian and IndianMongol painting art.
Lev Nikolayeviç Gumilev'in Geleneksel Türk Dini ile İlgili Görüşleri
Lev Nikolayevich Gumilev and His Ideas on Traditional Turkish Religion
Yazar: Şahin Doruk, Zehra
Dergi: Erdem No. 52, 2008
Anahtar kelimeler: Lev Nikolayeviç Gumilev,geleneksek Türk dini,tarih,din ; Lev Nikolayeviç Gumilev,traditional Turkish religion,history,religion

Çalışmamızın konusunu Lev Nikolayeviç Gumilev'in eserlerinde geleneksel Türk dini ile ilgili görüşleri oluşturmaktadır.Türklerin uzun yıllar konar-göçer hayat sürmeleri, yaşam tarzları vedinleri hakkında ilk bilgilerin karanlıkta kalmasına sebep olmuştur. Bubilgileri açıklığa kavuşturmak ise Türklerle temasa geçmiş komşu medeniyetlerin aktardıkları bilgiler sayesinde mümkün olabilmektedir. Buhususta Rus araştırmacıların verdikleri bilgiler önem arz etmektedir.Özellikle XVII. yüzyıldan sonra Orta Asya'ya egemen olmalarıyla birlikteo coğrafyada yaşayan Türk topluluklarıyla bir arada bulunmaları Rusları, Türk örf-âdet ve inançları ile ilgili bilgilere ulaşabilme konusundadiğer araştırmacılardan daha avantajlı konuma getirmiştir. Buna rağmen Rusların Türkler ve Onların dinlerine bakış açıları şimdiye kadardeğerlendirilmemiştir. Bu çalışmayla, L. N. Gumilev'in Türk dini ile ilgili bulguları ve geliştirdiği yöntemlerden hareketle bir Rus tarihçisininkonuya bakış açısı değerlendirilmek suretiyle Türk dini incelemelerinekatkıda bulunulmaya çalışılmıştır.Bununla birlikte akademik bir çalışma için yeterli seviyede Rusçayahâkim olamadığımızdan L. N. Gumilev'in Türkçeye çevrilmiş eserlerinden yararlanmış bulunmaktayız.Çalışmanın giriş kısmında Türk dini ile ilgili kısaca bilgi verildiktensonra yazarın hayatı ve eserlerine geçilmiştir. İlerleyen kısımda ise Geleneksel Türk Dini'nin unsurları ve Gumilev'in bunları ele alış tarzı değerlendirilmektedir. 

This study deals with tyhe ideas of Lev Nikolayevich Gumilev aboutthe traditional Turkish religion. The Turks had a semi-sedentray life for many years, which caused us to gather insufficient informationabout their lifestyle and religion. Only the information collected fromthe neigboring civilization provided knowledge about the traditionalTurkish religion. In this context, the information given by the Russianresearchers is important. As the Russians were dominant in CentralAsia especially in the 17th century, their cohabitation with the Turksthere made them advantageous in reaching the information about theTurks, their customs, taraditions and beliefs. However, the informationof the Russian researchers has never been adequately evaluated inTurkey. This study tries to contribute to the religious history of theTurks with regard the works of L. N. Gumilev. For this, we will use andfollow his findings and methodology. However, as we do not have thesufficient knowledge of Russian language, we used L. N. Gumilev'swork translated into Turkish in recent years. The introduction of studyprovides information on the Turkish religion, and then on writer's lifeand works. The study then examines the traditional Turkish religionand Lev Nikolayevich Gumilev's approach to Turkish religion.
Mehmed Şakir'in Manzum Mesnevi Tercümesi
Mehmed Şakir’s Verse Translation of Mesnevi and Mevlana
Yazar: Çakıcı, Bilal
Dergi: Erdem No. 50, 2008
Anahtar kelimeler: Mevlana Celaleddin-i Rumi,Mesnevi,verse translation,Şakir Mehmet bin Ahmed ; : Mevlana Celaleddin-i Rumî,Mesnevi,manzum tercüme,Şakir Mehmed bin Ahmed

Mevlana Celaleddin-i Rumî (ö: 672/1273)’nin Mesnevi'si, yazıldığı günden bu güne kadar manzum ve mensur olarak birçok dile tercümeedilen ve üzerine şerhler yazılan bir eserdir. Seyyid Mehmed Şakir (ö.1252/1836)’in "Tercemânu’l-Ma’nevî fî-Tercemeti’l-Mesnevî" adlı eseri de, Mesnevi'nin manzum tercümelerinden birisidir. Eser, Mesnevi'nintamamını içeren bir tercüme olması bakımından önem taşımaktadır.Bu yazıda, tam bir nüshası İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’nde bulunan bu eserin Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya FakültesiKütüphanesi’nde bulunan gözlerden uzak kalmış ve mütercim MehmedŞakir’in kendi hattıyla bir nüshası tanıtılmakta, ayrıca mütercimin kimliği açıklığa kavuşturulmaktadır.

Mevlana Celaleddin-i Rumi’s Mesnevi (d: 672/1273) is translated as verse and prose for many times to many languages, and many notes werewritten on it from the time it was written. "Tercemanu’l-Mesnevi fiTercemetü’l-Mesnevi" by Seyyid M. Şakir (d.1252-1836) is one of versetranslations of the Mesnevi. It becomes important because of consisting whole translation of the Mesnevi. One of the manuscript copy ofthe translation is in Istanbul University Library. I will introduce, in thispaper, a new copy of the translation in the Faculty of Letters Library atthe Ankara University, a copy which mau written by the translator M.Şakir, and I will examine the identity of translator.
Alman Seyyah Hans Dernschwam'm Gözüyle XVI. Yüzyılda Ankara
The Sixteenth Century Ankara by the German Traveler, Hans Dernschwam
Yazar: Toruk, Ferruh
Dergi: Erdem No. 52, 2008
Anahtar kelimeler: Dernschwam,Ankara,Amasya,İstanbul ; Dernschwam,Ankara,Amasya,İstanbul

Kral 1. Ferdinand tarafından Kanuni ile İran seferi hakkında görüşmek,yıllık vergiyi ödemek ve müzakerelerde bulunmak üzere görevlendirilenAvusturya elçisi Busbeq'in ekibine, Osmanlı devletinin başkentini görme arzusu ile, 1553'te katılan, Alman kökenli Dernschwam, ekiple birlikte İstanbul'a geldiği esnada, Kanuni'nin Amasya'da olması nedeniyle(7 Nisan-2 Haziran 1555) Amasya'ya kadar gitmek zorunda kalmıştır.Çalışmamızda, seyyahın hayatından ve seyahatnamesinden bahsedilmiş olmakla birlikte; Amasya'ya giderken 28-30 Mart 1555'te ziyaretettiği Ankara hakkındaki gözlemlerine de yer verilmiştir.

Attending the team of Austrian Ambassador Busbecq, who was appointed by the King Ferdinand 1 to talk over the Iran war with Kanuni (Suleyman the Magnificient), to pay the annual tax and to hold a parley,German traveler Hans Dernschwam visited İstanbul with the desire tosee the capital city of the Ottoman Empire in 1553. However, Dernschwam went to Amasya since Sultan Süleyman was there at that time(7 April - 2 June 1555). This study provides information about the lifeo the traveler and his travel book, and his views of Ankara, which hevisited on 28-30 March 1555 on his way to Amasya.
Mustafa Necati Sepetçioğlu’nun Romanlarında Türk Tarihinin Yorumu
The Interpratation of Turkish History in Mustafa Necati Sepetçioğlu’s Novels
Yazar: Yetis, Kâzım
Dergi: Erdem, Vol. 17 No. 49, 2007
Anahtar kelimeler: Roman,Mustafa Necati Sepetçioğlu,Türk,kültür,medeniyet,devamlılık. ; Novel,Mustafa Necati Sepetçioğlu,Turkish,culture,civilization,continuity

Mustafa Necati Sepetçioğlu; sanatkâr, romancı, tarihî romancı olmazdan önce Türkolojiyi bitirmiş bir Türkolog idi. Bunun için de Türk tarihini, özellikle Anadolu’daki Türk tarihini derinlemesine inceleyen M.Fuad Köprülü, Ömer Lütfi Barkan, Osman Turan gibi bilginlerin etkisi ile yetişti. Bu bilginler, Anadolu’daki Türk kültür ve medeniyetinin,Orta Asya Türk kültür ve medeniyetinin devamı olduğunu gösterdiler.Sepetçioğlu, bu bilim gerçeklerini roman yoluyla, tarihî romanlarıylaişledi. Özellikle Konak romanında Kumral Dede bu devamı gösteren birkahramandır. 

Before becoming an artist, novelist, a historical novelist, Mustafa Necati Sepetçioğlu was a Turkolog who gratuated from the Department ofTurkology. He grew up under the influence of such scholars as M. FuadKöprülü, Ömer Lütfi Barkan and Osman Turan who had studied Turkish history, especially the Turkish history in Anatolia. These scholarshad showed that Turkish culture and civilization in Anatolia is a continuation of Central Asian Turkish culture and civilization. Sepetçioğluhas written and discussed these historical realities by the means ofthe novels, basically, by his historical novels. Specifically, the KumralDede character in his novel, Konak, clearly displays this historical connection.
XV. Asır Türk Dünyasının Bozkır Filozofu "Asan Kaygı"
"Asan Kaygi’’: The Steppe Philosopher of the 15th Century Turkish World
Yazar: Ünal, Fatih
Dergi: Erdem No. 52, 2008
Anahtar kelimeler: Asan Kaygı,Altınordu,Kazak Hanlığı,Jer üyek,Jelmaye ; Asan Kaygi,Altinordu,Kazakh Khanate,Jer uyek,Jelmaye

Asan kaygı, 14-15. asırlar konar-göçer bozkır Türklüğünün yetiştirdiğibüyük devlet adamı, Nogay-Kazak uruğlarının efsanevî bilge kişisidir.Altınordu devletinin son dönemlerinde ve Kazak hanlığının kurulduğuilk yıllarda etkin bir devlet adamı olarak görülen Asan Kaygı, bilgisinin, yaşının ve tecrübesinin kemâle erdiği dönemden itibaren kendinikonar-göçer Türk boylarının istikbaline adamış bir düşünce ve aksiyonadamıdır. İlerleyen yaşına rağmen uçsuz bucaksız bozkırları jelmayeadlı devesinin sırtında dolaşarak Kazak Türklerine jer üyek diye adlandırdığı dünya cennetini arayan bir tefekkür adamıdır.

Asan Kaygi was a great statesman and the legendary wise-man ofNogay-Kazakh clans, grown within the nomadic Turkish communityin the 14th and 15th centuries. Asan Kaygi was an active statesmanduring the last period of Altmordu State and in the early period of theKazakh Khanate. He was a man of thought and a man of service, whodedicated himself to the future o the nomadic Turkish clans since hiseducation, training and maturity. He was also a man of thought, whotravelled vast steppes on his camel called "jelmaye" despite his oldage, looking for the paradise of the earth for Kazakh Turks, which hehimself called as the "jer uyek".
"Koyunu Hazmederek Arslan Kalmak" Orhan Veli'ye Yöneltilen Taklit ve İntihal Suçlamaları
Rester Lion Tout en Assimilant le Mouton» Accusations d'imitation et de Plagiat Contre Orhan Veli
Yazar: Yasa, Ş. Alparslan
Dergi: Erdem No. 52, 2008
Anahtar kelimeler: Mukayeseli edebiyat,tercüme bilimi,Türk edebiyatı tarihi,şiirde taklit ve intihal,şiirde ilham,şiir tercümesi,tercüme edilebilirlik,Orhan Veli ; Littérature comparée,traductologie,histoire littéraire turque,imitation et plagiat poétiques,inspiration en poésie,traduction poétique,traduisibilté,Orhan Veli

Ülkemizin yazar-şair camiasında, birbirini taklit ve -daha da kötüsü- intihalle itham etmek, adeta eskimeyen bir modadır. Bu ithamlara, dahasağlığından itibaren maruz kalan şairlerimizden biri de, üstelik Türk şiirinde çığır açmış şairlerden biri olan Orhan Veli'dir (1914-1950). Konuüzerine günümüzün mukayeseli edebiyat ve tercüme bilimi ölçüleriyle eğilince, bu ithamların isabetsizliği ve bunların -m aalesef- hakikatendişesinden ziyade ideolojik-nefsanî çekişmelerin mahsulü olduğuaçıkça ortaya çıkmaktadır. Éluard'dan intihal olduğu iddia edilen "DağBaşı" şiiri, intihal tartışmalarına ışık tutan çok çarpıcı bir örnektir.

Dans les milieux littéraires de notre pays, il est toujours à la moded'accuser ses confrères d'imitation ou, pire encore, de plagiat. L'unde ces poètes ayant subi une telle accusation est Orhan Veli (1914­1950), bien qu'il se place parmi les poètes originaux ayant renouveléla poésie turque. Lorsque l'on aborde cette question délicate avec descritères de la littérature comparée et de la traductologie de nos jourson constate clairement et avec regret que ces accusations sont plutôtla manifestation des disputes d'ordres idéologique et égocentriqueque d'un véritable souci de vérité. Le poème titré «Dağ Başı (Isolé en montagne)» d'Orhan Veli, qui serait plagié d'Éluard, est un exemplefrappant qui éclaire ces discussions sur le plagiat.