hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İstanbul Askeri Müzesi'ndeki Deri Askerî Eşya ve Aksesuarlardan Örnekler
Samples of Military Equipment and Accessories; Made of Leather in the Military Museum of İstanbul in Turkey
Yazar: Sarıoğlu, Halide; Özdemir, Melda
Dergi: Erdem, Vol. 16 No. 48, 2007
Anahtar kelimeler: Deri,askeri deri eşya ve aksesuarlar,deri ürünler ; Leather,military leather goods and accessories,leather items in Harbiye Museum

Dericilik ilk çağlardan itibaren insanoğlunun taş ve ağaçtan sonra ençok kullandığı malzeme olmuş ve insanların zamanla deri işlemeyi öğrenmesiyle birlikte gelişmiş, ev ve giyim eşyalarından, çeşitli aksesuarlara kadar sayısız dalda yerini almıştır.Bu alanlardan birisi de askeri alanda derikullanımıdır. Türklerin yaşamında çok geniş bir kullanım alanı olan derinin; Osmanlı’nın kuruluşundan başlayarak ordunun başlıca gereksinimlerinden, çizme, at koşumları, tirkeş, sadak, yay krişi, davul, kös vb. eşyaların yapımında kullanıldığı bilinmektedir.Bugün ülkemizde müze ve koleksiyonlarda deri sanatlarını belgeleyecekörnekler bulunmaktadır. İstanbul Harbiye Askeri Müzesi’nde bulunan deriürünler geniş bir yelpazaye sahiptir. Bu çalışmada İstanbul Harbiye AskeriMüzesi’nde bulunan silah aksesuarlan üzerinde durulmuştur. Deri, eşya veaksesuarlar, kullanılan malzeme, desen ve kompozisyon özellikleri açısından incelenmiştir.

Leatherwork has been the most used material after stone and wood sinceancient times. Leatherwork has developed in time with hum an’s learninghow to proccess it and taken its place at numerous branches ranging fromhome and clothing materials to various accessories.One of these areas is the use of leather for military purposes. It is wellknown that leather, having a large range of usage in the lives of Turks,was used in the making of such materials of the army as boots,harnessing, tirkeş, quivers, bowstring, drum, kös (big drum) from theestablishment of Ottoman Empire onwards.Today there have been some of leather arts at the museums andcollections. The items at the İstanbul Harbiye Military Museum have alarge range. This study focuses on military accessories belonging to thisMuseum. Leather goods and accessories were examined in terms of thefeatures of materials, designs and compositions.
Atatürk Dönem İnde İstanbul'un İmarı Ve Henrİ Prost Planının Basındaki Yankıları (1936- 1939)
The Reconstruction of İstanbul in Atatürk’s Period and the Reflections of the Plan of Henry Prost in the Press (1936-1939)
Yazar: Bayındır Uluskan, Seda
Dergi: Erdem, Vol. 16 No. 48, 2007
Anahtar kelimeler: İstanbul’un imarı,İstanbul şehir planı,şehircilik,Henri Prost ; The reconstraction of İstanbul,İstanbul’s city plan,city planning (urbanizm),Henri Prost

Türkiye Cumhuriyeti’ni kültürle temellendiren Atatürk, kültür politikalarıkapsamında sanata ayrı bir önem vermiş, müzik, tiyatro ve sinema gibi sanatdallarının yanı sıra mimari ve şehircilik çalışmalarıyla da yakından ilgilenmiştir. Ankara, 1930’larda şehirlerin çağdaş bir niteliğe kavuşması amacıyla biryandan şehir planları yaptırırken diğer yandan da ulusal mimariyi oluşturmaçabası içerisine girmiştir. 1930’larda planlanmaya çalışılan şehirlerin başındaİstanbul gelmiş ve bu şehrin imar planı ünlü Fransız plancı Henri Prost’ayaptırılmıştır. Prost planı, İstanbul’da gerçek anlamda uygulanan ilk ve enuzun süreli uygulama olarak tarihe geçmiştir. Fakat söz konusu planın hazırlık ve uygulama safhasında karşılaşılan problemler nedeniyle hem Prost hemde planı dönemin basınında uzun süre şiddetle tartışılmıştır.

Atatürk, refurbishing the foundation of the Turkish Republic with culture,gave special importance to arts in his cultural policies; thus, got interestedclosely in architecture and city planning as well as such branches of arts asmusic, theatre and cinema. While Ankara, one the one hand, striving for amodern city planning, on the other hand, it struggled to form a nationalarchitecture. In the 1930s, the priority in city planning was given to İstanbul; therefore, the development plan of city vvas granted to Henry Prost.The Prost plan went down in history as the first and the longest-term application in the literal sense. However, due to the problems encounteredin the preparation and application stages of the plan, both Prost and hisplan were criticised harshly for a long time in the press of the period.
Isparta Gülcü Mezarlığı Mezar Taşları
The Gravestones in the Gülcü Cemetery in İsparta
Yazar: Yaman, Bahattin
Dergi: Erdem, Vol. 16 No. 48, 2007
Anahtar kelimeler: Mezar,mezar taşı,İsparta,Gülcü ; Gülcü cemetery,gravestones,İsparta,Gülcü

Mezarlıklar bir toplumun tarih, edebiyat, sanat ve yaşam tarzları ile ilgiliönemli belgeler niteliğindedir. İsparta merkezde 20. yüzyıl başında 14 mezarlığın olduğu bilinmektedir. Ancak son yüzyılda bu mezarlıkların nerdeyse tamamı kaldırılmış ve yeni mezarlıklar oluşturulmuştur. Bu nedenle İsparta merkeze bağlı mezarlıklarda Osmanlı dönemine ait az sayıda mezartaşı kalmıştır. Gülcü mahallesi sınırlarında yer alan Gülcü Mezarlığı’ndaOsmanlı dönemine ait 36 mezar taşı tespit edilmiştir. Tarihleri belli olanmezar taşları içersinde en eski tarihli mezar taşı 1620 yılına aittir. Arap alfabeli en yeni mezar taşı ise 1949 yılına aittir. Osmanlı mezar taşlarındagenel özellik olan, erkeklere ait mezar taşlarının serpuşlu, kadınlara ait mezar taşlarının silme mermerden serpuşsuz yapılması Gülcü mezar taşlarınında ortak özelliğidir. Genellikle duygusal şiirlerin işlendiği mezar taşlarınınişçiliğindeki titizlik önemli bir unsurdur.

The cemeteries are the important documents of societies in their history,literatüre, art and life styles. It is knovvn that there were fourteencemeteries in the beginning of the tu/entieth century in İsparta.Unfortunately these cemeteries were destroyed for the construction ofbuildings in the last century, and the new cemetery grounds were openedoutside the city çenter. Therefore, there are very few gravestones dated tothe Ottoman period. Thirty six gravestones dated to the Ottoman periodwere found in the Gülcü cemetery existing in Gülcü neighborhood. Theoldest gravestone among them, that can be idendified is dated to 1620.The latest gravestone with the Ottoman script belongs to 1949. The mangravestones were prepared with headdress and the women gravestoneswere prepared unheaddress as the Ottoman gravestones in the othertowns. An important feature of these gravestones is that emotional poemswere usually carved very carefully in the handwork of gravestones.
Christopher Marlowe’a Göre Timur
A Crıtıcal Approach To Christopher Marlow E’s
Yazar: Türkmen, Erkan
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 43, 2005
Anahtar kelimeler: Christopher Marlovve,Timur,Eleştiri,Pedro Maxia,Zenokrat ; Cristopher Marlovve,Tamburlaine,Criticism,Pedro Maxia,Zenocıat

Bu araştırmaya göre M arlowe’un “Tamburlaine the Great” adlı oyunu gerçek tarihi olaylardanoldukça uzaktır. Marlovve, Orta Asya Türkleri ve İslam hakkında da pek bilgi sahibi değildir. Timur,saygın bir aileye (Barlas) mensub olup, bir beyin oğludur. Marlovve onun dinsiz bir çobanın oğluolduğunu iddia eder. Halbuki, o Beyazid’e göre daha katı şeriatçı ve sert yapıya sahip bir hükümdaridi. Böyle olmakla beraber, dervişlere ve âlimlere saygısı büyüktü. Onlar için Kazakistan ve Özbekistan’da görkemli binalar yaptırmıştır. Beyazıt’i hapse atmayıp, evlatlarını atfetmiştir. Karısının etiniyemesini de emretmemiştir. Sonuç olarak, AvrupalIları Türk tarihi hakkında yanıltan bu tür eserlereleştiri süzgecinden geçirilmelidir

A critical study o f Christopher Marlovve’s “Tamburlaine the Great” shovvs that he had based hisplay on non-historical facts. He seems to knovv very little about İslam and the Turkic people o f CentralAsia. Timur belonged to a respectful family and was son of a Bey (Lord), vvho vvas highly respectedby his tribe Barlas. Timur vvas neither a shepherd nor an infidel as claimed by Marlovve. He vvas, onthe contrary, a fanatic Müslim as compaıed to Beyazid and a strict ruler. Hovvever, he had greatrespect for scholars, God-loving men and dervishes for vvhom he erected huge buildings that remainintact today in Kazakhistan and Uzbekistan. He never put Beyazid in a cave or ordered hini to eat hisvvife’s flesh. Zenocrate is also totally an imaginary figüre. It is believed that Europe has a lot to leamabout the Turkish history and literatüre if they intend to be more universalized.
Kayseri Etnografya Müzesindeki Bir Grup Cilt Hakkında
On A Group Of B1ndıngs In Kayseri Etnographıcal Museum
Yazar: Özbek, Yıldıray
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 43, 2005
Anahtar kelimeler: Cilt,erkilet,Mehmet Paşa,Raşit Efendi Kütüphanesi,elyazması ; Kayseri,Bindings,Erkilet,Mehmet Pahsa,Raşid Efendi Library,manuscript

1983 yılında Kayseri’nin Erkilet beldesindeki Mehmed Paşa Camisinden, kapladıkları elyazması kitaplardan eskidikleri gerekçesiyle sökülen ve cami içinde muhafaza edilen bir grup kitapkapağı Kayseri Müzesine getirilmiştir. Bu ciltlerin envanteri yapılmamış, etütlük eser olarak müzedeposuna kaldırılmıştır. Bir kısmı çift kapak ve miklepten, bir bölümü çift kapaktan ve bir grubu datek kapaktan oluşan bu ciltlerin bezemeli 25 örneği bu yazıda tanıtılacaktır. Ciltlerin ölçüleriyle, şuanda Kayseri Raşid Efendi Kütüphanesinde bulunan ve Mehmed Paşa’nın vakıf kaydını taşıyanErkilet’ten getirilmiş kitapların ölçüleri karşılaştırılmıştır. Kesin olmamakla birlikte bazı ciltlerinhangi eserlere ait olabileceği belirlenmiştir. Ciltlerin büyük bölümü soğuk kalıp baskılı şemselerlesüslenmiştir. Bazı örneklerin malzemeleri, bezemeleri ve hatta iç kapaktaki ebrû kaplamaları aynıdır.Bu örnekler aynı kitabın cildlerinin kapakları olmalıdır. Eserlerin çok azında altın yaldız kullanıldığı,şemse yüzeylerinin alçak kabartmalı rumî-palmet ve saz üslûbunda yapraklarla süslendiği görülür.Birkaç örnekte Selçuklu geleneğinin devam ettirilmeye çalışıldığı dikkati çeker. Bir ciltte şemseyeyapılmış tamiratın izi görülür. Bu ciltlerin Mehmed Paşa’nın vakfettiği kitapların orijinal ciltleri miolduğu yoksa daha sonra örneğin 19.yüzyılda yerel bir atölye veya usta tarafından tamir ya da yenilenmiş mi olduklarına dair bilgi ve belge yoktur.

A group o f bindings from Erkilet Mehmet Paşa mosqııe, which were tom away from theiroriginal manuscripts, were brought to Ethnographical Museum of Kayseri. Bindings, some o f whichconsists of either front or end cover only and some o f which is complete were not recorded asinventory, but simply put to the museum depot as ıesearch material. The sizes o f those bindings arecompared and matched with the books of Mehmet Paşa Vakfı, which are now in Kayseri Raşid EfendiLibrary. M atching books and bindings were determined. Bindings were mostly pıoduced as mouldedpress, few having gold gilding. The continuation o f the Seljııkid tradition of book binding can betı aced in some o f the pieces. There is no document on vvhether those bindings were the originals of thevolumes vvhich were donated by Mehmet Paşa or a product or repair o f local atelier.
Tarihsel ve Güncel Yönden Tıp Etiği
Hıstorıcal and Actual Medical Ethıcs
Yazar: Aydın, Erdem
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: Tıp,tıp etiği,hasta-hekim,Hipokrat ; Medicine,Medical Ethics,Patient-Doctor,Hippocrates

Tıp etiği tıp biliminin tarihi kadar eskiye gider. Tıp bir toplumda yaşayan tüm insanları ilgilendirdiği için bu bilimin yöntem ve kuralları diğer bilimlere göre daha erken geliştirilmiştir.Tarihsel süreç içerisinde baktığımız zaman günümüzde dahi kabul edilen hasta-hekim ilişkisinin etik yönünün temel ilkeleri eski Yunanlı hekim Hipokrat’a; özellikle de hekimlerin içmelerininöngörüldüğü onun andına (yeminine) atfedilir.Kesin bilgiler olmamasına karşılık Hipokrat Andı, Yunan kültür ve bilimine ait diğer unsurlarlabirlikte bütün Orta Çağ boyunca unutulmuştur.Ancak Avrupa’da başlayan Rönesans düşüncesi ile eski Yunan kültürünü arama çabaları sonucu Hipokrat Andını tıp etiğinin temel taşı durumuna getirmiştir.Son 30 yıl içinde değişen ve gelişen toplumsal değerler, insan haklan vd. gibi kavramlar ileHipokratik geleneğe içerik ve kapsamı zengin yeni ilke ve kurallar eklenmiştir. 

Medical ethics is as old as the history of medical science, Since medicine concens ali thepeople in a society, the methods and principles of this practice have been developed relatively carlierthan other sciences.When we look at the historical course, the ethical principles, even valid today, of the patientdoctor relationship are attributed to the ancient Greek physician Hippocrates, especially to the Oath ofMedical Ethics (Hippocratic Oath), vvhich ali physicians are supposed to take and follow.Although there is no certain evidence, the Oath of Medical Ethics, as \vell as other elements ofancient Greek culture and science, was left to oblivion during the medieval times.However, together with the Renaissance in Europe, the efforts of search in ancient Greekculture placed the Oath of Hippocrates as the comerstone of medical ethics.In the last three decades, with the imporvements and changes in social values, and conceptslike human rights, new principles and rules of rich content have been added to Hippocratic tradition.
Tıp ve Etik
Medicine and Ethıcs
Yazar: Yöndemli, Fuat
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: Etik,tıbbi etik,hasta-hekmi ilişkisi,sorumluluk ; Ethics,medical ethics,patient-physician relationship,responsibity

Ahlak felsefesi ile eş anlamlı olan etik, Yunanca “Ethos” kelimesinden türetilmiştir. Hekimlikçok boyutlu bir meslektir ve malzemesi “insan” olan hekimin çok yönlü olmasını zorunlu kılmaktadır.Tıp, özü itibariyle ahlaki bir faaliyet de olup, doğru davranışın bilinmesini ve tartışılmasını da gerektirmektedir. Tıbbın temel hedefi, bilimsel bilgiyi ve teknolojiyi kullanarak insan sağlığını korumak vebozulan sağlığın yeniden kazanılmasına yardımcı olmaktır. Tıp dünyasında “sağlıklı yaşama hakk f’nın kullanılması sırasında ortaya çıkabilecek bütün problemler etik tartışmanın konusuna girmektedir. Makalede, hekimin hastayı tedavi etmesi sırasında tıbbi etiğin karşı karşıya geldiği problemlerden örnek vakalar (gebeliğin sonlandınlması, Yehova şahidine kan nakli, ağır yanık hastasının çektiğiızdıraplann dindirilmesi) tartışılmıştır. Ayrıca tabbi yardım sırasında kaynak kısıtlılığı, sağlıkta eşitsizlik, bioetik, sorumluluk, hekimin ödevi hasta-hekim ilişkisi vb. üzerindeki tartışmalarla okuyucubilgilendirilmeklerdir.

The vvord ethics, which is synonymous of the moral philosophy, was derived from “Ethos” aGreek vvord. Medicine is a multi-dimensional profession; and a physician vvhose material is humanbeing must also be multi-dimensional. Medicine is essentially a moral activity essentially andnecessitates discussing and knowing the correct behavior. The essential target of medicine is to protecthealth and help people regain spoilet health by using scientifıc knovvledge and technology. İnmedicine, every king of problem that is likely to occor during the use of “right to live in a healthyway” becomes the subject of ethical discussions. İn the article, leading cases that are encountered bymedical ethics during the treatment of a patient by a physician, (terminating pregnancy, bloodtransfusion to a Yehova vvitness, relieving the pains of a patient suffering from a severe bum) arediscussed. Furthermore the reader is informed about the matters like lacking of resources duringmedical care, inequality in health issues, bioethics, responsibility, the function of the physcian,patient-physician relationship.
Etik ve Edebî Metin İlişkisi Üzerine
The Relationship Between Ethıcs and Lıterary Work
Yazar: Aktaş, Şerif
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: Etik,etik türleri,edebi söylem,edebi metin ; Ethic,kinds of ethics,literary genre,literary work

Etik, çok farklı alanlara özgü davranış ve düşüncelerden yola çıkılarak geliştirilen bir felsefedir. Etik çeşitleri “en yüksek iyi”, “doğru eylem”, “irade özgürlüğü” söz gruplarında ifade edilenkavramlardan hareketle gruplandınlabilir. Etik ile edebi metin arasında yakın bir ilişki vardır. Her etiktürü geçerli olduğu zaman diliminde başta edebi söylem olmak üzere eserin yapısını, temasını, anlatımını belirleyen etkenlerden biridir.

Ethics is a philosophy that is developed on the basis of behaviors and opinions pertaining todlı'ferent fields. Kinds of ethics could be classified with regard to the concepts expressed in the wordgroups such a “the ultimate goodness”, “right action” and “freedom of will”. There is a closerelationship between ethics and literary work. Each kind of ethics is one of the factors that determinesliterary genre, structure, theme and narration of the work in the period of time in vvhich it is valid.
Etik ve Yaşamın Anlamı
Ethics and The Meanıng of Life
Yazar: Grünberg, David
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: Etik,normatif etik,yükümlülük etiği,değer etiği,meta-etik,yaşamın anlamı,mutluluk,amaçsal etkinlik,kendini-memnun eden etkinlik,başkayı-memnun eden etkinlik,yaratıcı etkinlik ; Ethics,normative ethics,duty ethics,axiological ethics,meta-ethics,meaning of life,happiness,goal-directed activity,self-gratifying activity,hetero-gratifying activity,Creative activity

Bu yazıda ilk önce etiğin temel dallarını tanıtıyoruz. Bu bağlamda normatif etik kuramlarınıoluşturan yükümlülük etiği ile değer etiği kuramlarının ve meta-etik kuramlarının bir sınıflamasıveriliyor. İkinci olarak da etikle yakın ilişkili olan “yaşamın anlamı ne olmalıdır?” sorusuna bir yanıtönerisi getirilmeye çalışılıyor. En sonda da bu yanıtın etik kuramlar ile olan ilişkisine kısaca değiniliyor.

In this paper fırst, the basic branches of ethics are introduced. To this effect, on the one hand,the subdivision of normative ethics into duty ethics and axiological ethics, and on the other hand, thatof meta-ethics into cognitive and non-cognitive theories is presented. Next, an ansvver to the question“What could the meaning of life be?” (which is closely related to ethics) is proposed. Finally, therelevance of ethical theories to the proposed answer is briefly explained.
“Ahlak” Üzerine Notlar
Consıderatıons on Moralıty
Yazar: Yıldırım, Erdoğan
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: ahlak,töre,töresel yaşam,hak,kalıcı barış ; morality,ethic,ethical life,right,perpetual peace

Günümüzde giderek yaygınlaşarak kullanılan etik kavramı ve onunla sonlanan isim tamlamaları analitik bir temelden yoksundur. Doğrusu Türkçe’ye ‘ahlak’ olarak çevrilmesi gereken günümüz‘etik’ söylemlerinin analizi Hegel’in Kant eleştirisinde olduğu gibi bu alanın iki farklı kavramla elealınması gerekliliğini ortaya koyar. Buna göre, insanın içsel akıl yürütmesi sonucu sahip olduğu iyikötü bilgisi olarak ahlak (moralitat) ve toplumsal yaşayıştan doğan kurallar dizgesi olarak kendisinigösteren töre (ya da töresel yaşam, ethic veya Sittlichkeit) arasında ciddi bir aynm vardır. Bu ikisininkarıştırılması ve ahlakın töresel yaşamın gerçekleri aleyhine önplana çıkartılması gerçekçi olmamasının ötesinde felsefi, hukuki ve siyasi açıdan ciddi sorunlar doğurur.

The concept of ethic and compound concepts ending with it that acquire increasing popularityin our contemporary world are missing any analytical ground. A preliminary analysis of the concept ofethic shovvs that indeed we need two close but quite different concepts in approaching this field as onecan see in Hegel’s critique of Kantian conceptualization. According to Hegel, there is a serious needto differentiate betvveen morality (moralitat) understood as the knowledge of good and evil acquiredthrough inner reflection and ethic (ethical life, Sittlichkeit) as set of rules of conduct arisin from theactuality of the social life. Any confusion in this differentiation will inevitably lead to the emergenceof grave difficulties in theoretical, juridical, political and social life in addition to its being unrealistic.
Bilimsel Faaliyet ve Etik
Scientifıc Activıties and Ethics
Yazar: Bağçe, Samet
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: bilgi,bilim,bilimsel bilgi,bilimin rasyonalite teorileri/metodolojileri,etik,üniversite,Lakatos ; knowtedge„ Science,scientifıc knowledge,rationality theories/methodologies of science,ethics,university,Lakatos

Bu makalede, bilginin tanımıyla, bilimsel bilgi, bilimsel faaliyetin rasyonalite teorileri/metodolojileri ve üniversiteler arasındaki ilişki irdelenmektedir. Bu irdeleme çerçevesinde, bilgininelde edilmesi ve haklı gösterilmesi uğraşısında normatif değerler olarak karşımıza çıkan metodolojikkriterlerin, hem epistemolojik faaliyette hem de genel olarak üniversitelere, özelde de üniversitelerinnasıl yapılanmaları ve başarılarının nasıl tespit edilmesi gerektiğine dair etiksel kriterler olarak danasıl tezahür ettikleri ortaya konulmaktadır. Günümüzde, bilgiyi bir ürün olarak gören hakim epistemolojik tavnn etiksel kriterlerinin, üniversitelere dair negatif sonuçlarına dikkat çekilerek, yeni birepistemolojik tavnn geliştirilmesi gerekliliğine işaret edilmiştir. 

This article is concemed with the question of how a defınition of knovvledge is related toscientifıc knowledge, rationality theories/methodologies of scientifıc activity and the idea ofuniversity. The analysis the article provides is to establish how the methodological criteria functioningas normative rules goveming the discovery and justifıcation procedures of scientifıc knowledge alsoarise as ethical criteria shaping epistemological activity as well as how university should be structuredand how its success should be assessed. İt is pointed out that a new epistemological attitude needs tobe constructed since the ethical criteria of the presently accepted epistemological attitude havenegative bearings on the idea of university.
Atatürk ve Siyasi Etik
Atatürk and Polıtıcal Ethıcs
Yazar: Tan, Nail
Dergi: Erdem, Vol. 15 No. 44, 2005
Anahtar kelimeler: Atatürk,siyasi etik,anı,politika,Türkiye Cumhuriyeti ; Atatürk,political ethics,politics,Republic of Turkey

Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve devrimleriyle modem Türk toplumunun yaratıcısı yüceAtatürk, siyasî hayatında eski-yeni devlet yöneticilerine, politikacılara daima örnek alınacakdavranışlar sergilemiş, etiği siyaset alanında da uygulamaya özen göstermiştir.Her şeyden önce, “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” ilkesi üzerinde kurduğu TürkiyeCumhuriyeti’nde halk egemenliğini sağlamak için 1924 ve 1930 yıllarında iki kez çok partilidemokratik hayata geçişi denemiştir. 1924 Anayasası şekillendirilirken, ömür boyu cumhurbaşkanıseçilmesi hükmünü anayasaya koydurması mümkünken yapmamış, 1927, 1931 ve 1935 yıllarındaTBMM tarafından Cumhurbaşkanı seçilme yolunu benimsemiştir.Bu makalede, Atatürk’ün hayatında siyasî etiğe ne derecede önem verdiğini gösteren yüzlerceolaydan bir bölümü ele alınacak, günümüz politikacıları bu konuda bilgilendirilmeye çalışılacaktır.

Atatürk, the founder of the Republic of Turkey and the creator of Turkish society through hisrevolutions, carried out ideal behaviors for new and old administrators and politicians and he took careto implement ethics in politics as well.He tried to initiate multiple party democratic life twice, in 1924 and 1930, in order to settlepopular sovereignty in the Republic of Turkey vvhich he found on the basis of the principle that“Sovereignty pertains to the public unconditionally and absolutely”. While the Constitution in 1924was being formed, he did not prefer to locate the provision for him to be elected for Presidency forlifetime and he chose to be elected as the President by GNAT (Grand National Assembly and Turkey)in 1927, 1931 and 1935.İn this article, some of hundreds of incidents that shovv how important political ethics was inAtatürk’s life are discussed and present politicians are informed about this subject.