hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İntrarenal Basıncın Ölçümü ve Çeşitli Böbrek Hastalıklarındaki Sonuçları
Measurement of Intrarenal Pressure and Its Results in Various Kidney Diseases
Yazar: Koloğlu, Selahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; renal,hastalık,ölçüm ; böbrek,hastalık,ölçüm

Bu çalışmada, modifiye Vim-Silverman iğnesi kullanılarak intrarenal basınç (İRB) ölçümü yapılmış ve çeşitli böbrek hastalıklarında bu basıncın değişimleri incelenmiştir. Normal bireylerde İRB, biyopsi öncesi ortalama 8.6 mm Hg iken, biyopsi sonrası 13.4 mm Hg olarak ölçülmüştür.Araştırmada, böbrek amiloidozu, kronik glomerulonefrit, interstisyel nefrit ve nefrotik sendrom gibi patolojilerde İRB'nin önemli ölçüde arttığı gözlemlenmiştir. Özellikle böbrek amiloidozunda İRB'nin yüksek olması, bu hastalığın patogenezinde venöz tıkanıklıklar ve interstisyel değişikliklerin rol oynadığını düşündürmektedir. Ayrıca, konstriktif perikardit ve kalp yetmezliği gibi sistemik durumlarda da İRB'nin yükseldiği tespit edilmiştir.Bu çalışma, İRB ölçümünün böbrek hastalıklarının teşhisinde ve patofizyolojisinin anlaşılmasında önemli bir araç olabileceğini ortaya koymaktadır.

This study measured intrarenal pressure (IRP) using a modified Vim-Silverman needle and examined its variations in various kidney diseases. In normal individuals, IRP averaged 8.6 mm Hg before biopsy and 13.4 mm Hg after biopsy.The research observed significant increases in IRP in pathologies such as renal amyloidosis, chronic glomerulonephritis, interstitial nephritis, and nephrotic syndrome. The elevated IRP in renal amyloidosis suggests the role of venous obstructions and interstitial changes in the pathogenesis of this disease. Additionally, systemic conditions like constrictive pericarditis and heart failure were also found to increase IRP.This study highlights the potential of IRP measurement as a valuable tool for diagnosing kidney diseases and understanding their pathophysiology.
Mide Suyundaki Asit Miktarının Tayini Teşhis Bakımından Bir Kıymet Taşımaktadır
The Determination of Acid in Gastric Juice is Valuable for Diagnosis  Summary
Yazar: Doğru, Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; mide,asit,teşhis ; mide,asit,teşhis

Bu makale, Ankara Tıp Fakültesi II. Şirurji Kliniği'nden Op. Dr. A. Mecit DOĞRU tarafından sunulmuştur. Makale, mide suyu asiditesi ölçümünün, özellikle mide kanseri, mide ve duodenum ülseri gibi hastalıkların teşhisindeki değerini araştırmaktadır. Çalışma, teşhis konarak ameliyata karar verilen 110 hastanın mide asiditesini ameliyat bulgularıyla karşılaştırarak bu konudaki eski kanaatleri sorgulamaktadır.Sonuçlar, mide asiditesini ölçmenin teşhiste faydasız olduğunu göstermektedir. Makale, hiperasidite durumunun hem mide kanserinde hem de mide ve duodenum ülserlerinde bulunabileceğini belirtmektedir. Ayrıca, hiperasidite ve anasiditenin ülserlerdeki yüzdesel oranlarının birbirine yakın olması ve normasidite veya hipoasidite gibi durumların sıklıkla bir değer ifade etmemesi nedeniyle, iki saat boyunca mideye sonda takılarak yapılan bu işlemin hastaya gereksiz zahmet verdiğini savunmaktadır.Makale, gelecekte teşhisin patolojik hücre araması ve histaminle veya histaminsiz serbest asit bulunup bulunmadığının anlaşılmasıyla sınırlı kalması gerektiğini önermektedir. Bu amaçla, 1950'de Segal tarafından geliştirilen ve sonda kullanmadan idrar yoluyla serbest asit varlığını belirleyen Diagnex adlı yeni bir yöntemin daha pratik ve ekonomik olduğu vurgulanmaktadır. Bu yöntemin, özellikle 50 yaş üstü kişilerde anaklorhidri (serbest asit bulunmaması) durumunu saptamak için kullanılmasıyla kanser riskinin erken belirlenebileceği belirtilmiştir.

This article, by Op. Dr. A. Mecit DOĞRU, from the Second Surgery Clinic of Ankara Medical Faculty, examines the value of measuring gastric acidity for the diagnosis of diseases such as stomach cancer and gastric/duodenal ulcers. The study compares the gastric acidity of 110 patients with their surgical findings, questioning the long-held belief that this method is a reliable diagnostic tool.The findings suggest that titrating gastric juice provides little diagnostic benefit. The author notes that hyperacidity can be present in both stomach cancer and ulcers. The study concludes that the traditional method, which involves keeping a tube in the stomach for two hours, is an unnecessary burden on the patient. This conclusion is supported by the similar percentages of hyperacidity and anacidity found in ulcer cases and the frequent lack of diagnostic value in normal or hypoacidic results.The article proposes that the future of diagnosis should focus on searching for pathological cells and determining the presence of free acid with or without histamine. It advocates for the use of a tubeless qualitative method, specifically the Diagnex test developed by Segal in 1950, which is described as a more practical and economical alternative. This method is especially recommended for screening anacidity in people over 50, as this condition can increase the likelihood of developing cancer
Türkiye'de Anormal Hemoglobinler ve Thalessmia
Abnormal Hemoglobins and Thalassemia in Turkey
Yazar: Aksoy, Muzaffer
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; hemoglobin,talasemi,türkiye ; hemoglobin,talasemi,türkiye

Beyoğlu İlk Yardım Hastahanesi'nden Dr. Muzaffer Aksoy tarafından yazılan bu makale, Türkiye'de anormal hemoglobinlerin ve talasemi hastalığının incelenmesini amaçlamaktadır. Makalede, hgb.S, hgb.E, hgb.D gibi anormal hemoglobinler ile orak hücreli anemi (S.C.A.) ve orak hücre-talasemi gibi hastalıklara Türkiye'de rastlandığı belirtilmiştir. Çalışma, özellikle Mersin, Tarsus, Adana ve Hatay'da yaşayan ve birkaç yüzyıl önce Suriye ve Mısır'dan göç ettikleri düşünülen Arapça konuşan "Eti-Türkleri" topluluğuna odaklanmıştır.Makale, orak hücreli anemi vakalarının büyük çoğunluğunun Eti-Türkleri'nden olduğunu ve bu kişilerde sık görülen klinik belirtilerin mafsal-kemik ağrıları ve splenomegali (dalak büyümesi) olduğunu detaylandırmaktadır. Ayrıca, hgb.D'nin Tarsus'un bir köyündeki Türk ailesinde ve hgb.E'nin ise yalnızca Eti-Türkleri arasında bulunduğu belirtilmiştir.

Authored by Dr. Muzaffer Aksoy of Beyoğlu First Aid Hospital, this article examines abnormal hemoglobins and thalassemia in Turkey. The paper reports the detection of abnormal hemoglobins such as hgb.S, hgb.E, and hgb.D, as well as hemoglobinopathies like sickle cell anemia (S.C.A.) and sickle cell-thalassemia. The study's focus is a community of "Eti-Turks" in southern Turkey (Mersin, Tarsus, Adana, and Hatay), who are Arabic-speaking and are thought to have migrated from neighboring countries like Syria and Egypt centuries ago.The article details that most sickle cell anemia cases were found within the Eti-Turk community, with common clinical findings including joint-bone pain and splenomegaly. It is also noted that hgb.D was found in a Turkish family from a mountain village in Tarsus and that hgb.E was found exclusively among the Eti-Turk community.
Türkiye'de Bulunan Kombine Hemoglobin - Thalassemia Dahil Syndromları
Syndromes Found in Turkey Including Combined Hemoglobin - Thalassemia
Yazar: Aksoy, Muzaffer
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; talasemi,sendrom,birleş ; talasemi,sendrom,kombine

Bu makale, Türkiye'de tespit edilen kombine hemoglobin ve talasemi sendromlarını incelemektedir. Özellikle orak hücre-talasemi hastalığına odaklanılan yazıda, bu durumun Eti-Türkleri topluluğu arasında yaygın olduğu belirtilmektedir. İtalya, ABD, Yunanistan ve İngiltere gibi ülkelerde de görülen bu hastalığın, Eti-Türkleri'nde de 11 vaka ile tespit edildiği vurgulanmaktadır. Makale, orak hücre-talasemi hastalığının, orak hücre anemisi ve talasemide olduğu gibi, farklı bölgelerde ve ırklarda ortaya çıkabileceğini göstermektedir.

This article examines the combined hemoglobin and thalassemia syndromes identified in Turkey. The text focuses on sickle cell-thalassemia disease, stating that this condition is prevalent among the Eti-Turk community. The article notes that this disease, also found in countries like Italy, the USA, Greece, and England, has been identified in 11 cases within the Eti-Turk community. The paper demonstrates that sickle cell-thalassemia can occur in various regions and races, similar to how sickle cell anemia and thalassemia manifest.
Non-Spesifik İleum Ülserleri
Non-Specific Ulcers of the Ileum
Yazar: Kayabalı, İsmail
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; ileum,ülser,mide ; ileum,ülser,mide

Ankara Tıp Fakültesi II. Şirürji Kliniği'nden Dr. İ. KAYABALI tarafından yazılan bu makale, ince bağırsakların nadir görülen non-spesifik ülserleri hakkındadır. Bu ülserlerin tifo gibi spesifik enfeksiyonlar veya travmalarla ilişkili olmadığı belirtilmektedir. Yazar, 1938-1957 yılları arasında Ankara'da 16 non-spesifik ileum ülseri vakası tespit ettiğini belirtmektedir. Makalede, ülserlerin etiyolojisi (nedenleri) tartışılmakta ve kronik zehirlenme, alkolizm ve avitaminoz gibi teorilerin kesin bir sonuç vermediği ifade edilmektedir. Peptik ülser teorisi ise ince bağırsağın bu kısmının tamamen alkali olması nedeniyle geçerli görülmemektedir. Makalenin yazarına göre, bu ülserlerin en önemli sebebi, bağırsak duvarlarında aniden meydana gelen ve dolaşım bozukluklarına neden olan durumlardır

This article, written by Dr. İ. KAYABALI from the Second Surgery Clinic of Ankara Medical Faculty, focuses on the rare occurrence of non-specific ulcers of the small intestine. It states that these ulcers are not caused by specific infections like typhoid or trauma. The author reports identifying 16 cases of non-specific ileum ulcers in Ankara between 1938 and 1957. The paper discusses the etiology of the ulcers, noting that theories involving chronic intoxication, alcoholism, and avitaminosis did not yield conclusive results. The peptic ulcer theory is also dismissed because this part of the small intestine is alkaline. The author concludes that the most important cause of these ulcers is sudden circulatory disturbances in the intestinal walls.
Ruhi Araz Veren Beyin Tümörleri
Brain Tumors Presenting with Psychiatric Symptoms
Yazar: Çobanoğlu, Emin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; BEYİN,TÜMÖR,RUH ; BEYİN,TÜMÖR,RUH

Ankara Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği'nden Dr. Emin Çobanoğlu tarafından kaleme alınan bu tez özeti, beyin tümörlerinin psikiyatrik belirtilerle ortaya çıkabileceğini ele almaktadır. Modern teşhis yöntemlerinin (nöro-psikocerrahisi, elektroensefalografi ve anjiyografi) gelişimiyle birlikte, saf ruhsal belirtilerle kliniğe gelen birçok hastanın aslında beyin tümörü olduğu anlaşılmıştır. Yazar, intrakraniyal hipertansiyonun klasik belirtileri görülmeyen vakaların sıklıkla şizofreni gibi psikozlar teşhisiyle gözden kaçırıldığını belirtiyor. Makalede, beyin tümörlerinin neden olduğu kişilik değişiklikleri, depresyon, afektif dengesizlikler, halüsinasyonlar ve amnezi gibi çeşitli ruhsal belirtiler ele alınmaktadır. Bu belirtilerin, tümörün konumu, boyutu ve gelişim hızına göre değiştiği vurgulanmaktadır. Çalışma, 1957-1959 yılları arasında ruhsal belirtiler gösteren 15 beyin tümörü vakasını incelemektedir.

This thesis summary, written by Dr. Emin Çobanoğlu from the Ankara Medical Faculty Psychiatry Clinic, discusses how brain tumors can manifest through psychiatric symptoms. The author notes that advancements in modern diagnostic tools (neuro-psychosurgery, electroencephalography, and angiography) have revealed that many patients presenting solely with psychiatric symptoms actually have brain tumors. The paper highlights that numerous cases without the classic signs of intracranial hypertension were often misdiagnosed with psychoses like schizophrenia. The article addresses various psychological symptoms caused by brain tumors, including personality changes, depression, emotional instability, hallucinations, and amnesia, and emphasizes that these symptoms vary depending on the tumor's location, size, and growth rate. The study examines 15 cases of brain tumors with psychiatric symptoms that were treated between 1957 and 1959.
Safra Sistemi Ameliyatlarında Manometrik ve Radyolojik Kontrol (Radimanométrie Biliaire) (Prof. P. Mallet Guy Metodu)
Manometric and Radiological Control in Biliary System Surgeries (Biliary Radiomanometry) (Prof. P. Mallet Guy Method)
Yazar: Kayabalı, İsmail
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; safra,ameliyat,radyoloji

Ankara Numune Hastanesi Cerrahi Kliniği'nden Dr. İ. KAYABALI'nın bu makalesi, safra yolları ameliyatları sırasında uygulanan manometrik ve radyolojik kontrol yöntemlerini, özellikle Prof. P. MALLET GUY'in geliştirdiği metodu ele almaktadır. Makale, safra yollarındaki basınç ölçümünün başlangıçta hayvanlarda fizyolojik araştırmalar için kullanıldığını, ancak 1938'den itibaren ameliyatlar sırasında klinik teşhis amacıyla yaygınlaştığını belirtmektedir. Yazıda, bu yöntemlerin Oddi sfinkterinin durumu, safra yollarındaki olası tıkanıklıklar ve küçük taşların tespiti gibi konularda cerraha sağladığı kesin teşhis ve yönlendirme katkıları vurgulanmaktadır. Makale, ameliyat esnasında kullanılan teknikleri ve sonuçların nasıl yorumlanması gerektiğini detaylı bir şekilde açıklamaktadır.

This article by Dr. İ. KAYABALI of the Ankara Numune Hospital's Surgery Clinic examines the manometric and radiological control methods used during biliary tract surgeries, with a specific focus on Prof. P. MALLET GUY's method. The paper notes that pressure measurements within the biliary ducts were initially used for physiological research in animals but became more common for clinical diagnosis during surgery after 1938. The article emphasizes how these methods help surgeons to definitively diagnose conditions like sphincter of Oddi abnormalities, potential blockages, and small gallstones, thereby guiding the surgical procedure. The text provides a detailed explanation of the techniques used during the operation and how the results should be interpreted.
İki Regional Kolitis Vak'ası (Regional kolitis kanser ile karışırmı?.
Two Cases of Regional Colitis (Can Regional Colitis be Mistaken for Cancer?)
Yazar: Toygar, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; kolit,bağırsak,vaka

Bu makale, Ankara Tıp Fakültesi II. Şirurji Kliniği'nden Prof. Dr. Orhan TOYGAR ve Doç. Dr. M. Naci AYRAL tarafından yazılmıştır. Makalede, memleketimizde giderek artan regional enteritis vakalarından bahsedilmekte ve hastalığın ilk olarak ince bağırsağın son kısmı olan ileumda keşfedildiği için "ileitis terminalis" olarak adlandırıldığı, ancak sonradan sindirim sisteminin her yerinde görülebildiği için "regional enteritis" teriminin daha doğru olduğu belirtilmektedir. Makalede, bu hastalığın kolonu etkilediği iki vaka detaylıca incelenmektedir. Özellikle hastalığın klinik ve radyolojik bulgularının kanser ile karıştırılabileceği ve kesin teşhis için histolojik muayenenin şart olduğu vurgulanmaktadır.

This article, authored by Prof. Dr. Orhan TOYGAR and Assoc. Prof. Dr. M. Naci AYRAL from the Second Surgery Clinic of Ankara Medical Faculty, discusses two cases of regional enteritis affecting the colon. The authors note that the disease was initially named "ileitis terminalis" because it was first discovered in the terminal ileum, but "regional enteritis" is a more accurate term as the disease can appear anywhere from the jejunum to the rectum. The paper presents a detailed analysis of two cases where the disease was localized in the colon. The authors emphasize that the clinical and radiological findings of regional colitis can be mistaken for cancer, and thus, a definitive diagnosis requires a histological examination.
Bir Arteriel, İki Arteriovenöz Anevrizma Dolayısı ile Anevrizmalar Hakkında
On Aneurysms, with Reference to One Arterial and Two Arteriovenous Aneurysms
Yazar: Toygar, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 11 No. 3-4, 1958
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; arteriel,anevrizma,venöz

Ankara Tıp Fakültesi II. Şirürji Kliniği'nden Prof. Dr. O. TOYGAR ve Doç. Dr. M. Naci AYRAL tarafından kaleme alınan bu makale, vasküler cerrahide son on yılda kaydedilen ilerlemelerle anevrizma konusuna odaklanmaktadır. Makale, atardamarların genişlemesi veya bir atar ile toplardamar arasında anormal bir bağlantı oluşması olarak tanımlanan anevrizmaları, kliniğe ait üç vaka üzerinden ele alıyor. İncelenen vakalardan ilki internal karotis arterindeki bir anevrizma, diğer ikisi ise arteriovenöz anevrizmalardır. Üçüncü vaka, pilor stenozu ve ülseri olan bir hastada görülen sağ eksternal iliak arter ile ven arasındaki anevrizma olup, makalede bu hastanın hem mide hem de anevrizma için ameliyat edildiği belirtilmektedir.

This article, authored by Prof. Dr. O. TOYGAR and Assoc. Prof. Dr. M. Naci AYRAL from the Second Surgery Clinic of Ankara Medical Faculty, focuses on aneurysms by first highlighting the advancements in vascular surgery over the last decade. The paper defines aneurysms as a dilation of an artery or the formation of an abnormal connection between an artery and a vein. It then discusses three specific cases from the clinic: the first is an aneurysm of the internal carotid artery, while the other two are arteriovenous aneurysms. The third case is particularly noteworthy, involving an arteriovenous aneurysm between the right external iliac artery and vein in a patient who also had pyloric stenosis and an ulcer, requiring both gastric and aneurysm surgery.
Duodenumdaki Majör Yaralanmaların Cerrahi Tedavisine Yönelik Deneysel Bir Çalışma
An Experimental Study on the Surgical Treatment of Major Injuries to the Duodenum
Yazar: Kiper, Haluk
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 25 No. 4, 1972
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; duodenum,majör yaralanma,genel cerrahi ; duodenum,major injuries,general surgery

Yazımızda duodenum yaralanmalarının önemi, duodenum yaralanmalarınm çeşitleri ve oluş mekanizmaları izah edildi. Bu meyanda duodenum yaralanmalarında tarafımızdan jejunum yama grefi kullanılarak yapılan eksperimental bir çalışma sunuldu. Bu çalışmamızda jejunumdan alman pediküllü greflerle suni olarak köpeklerde meydana getirilen duodenum yaralanmaları tamir edildi. Bu metod 5 vakaya uygulandı ve hepsinde tatminkâr sonuçlar alındı.Vakaların hepsi de 1 ay süre ile takip edildi ve metodun etkili bir tedavi şekli olduğuna makroskopik ve mikroskopik gözlemlerle karar verildi.

This article explains the importance of duodenal injuries, their types, and their mechanisms. In this context, we present an experimental study using jejunal patch grafts for duodenal injuries. In this study, artificially created duodenal injuries in dogs were repaired using pedicled grafts taken from the jejunum. This method was applied to five cases, and satisfactory results were obtained in all.All cases were followed for one month, and macroscopic and microscopic observations confirmed the effectiveness of this method as a treatment modality.
Organik ve Fonksiyonel Triküspit Yetersizlikleri
Organic and Functional Tricuspid Regurgitation
Yazar: Sağkalı, Olcay
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 25 No. 4, 1972
Anahtar kelimeler: Cardiology ; Kardiyoloji ; triküspit yetmezliği,cardiyoloji,kalp ; tricusp insufficiencies,cardiology,heart

Ameliyatla fonksiyonel veya organik triküspid yetmezliği tesbit edilen 18 vak'anın klinik ve hemodinamik bulguları incelendi.Organik triküspid lezyon tanısı alan 9 vak'ada; triküspid yetmezliğine bağlı klinik belirtiler daha şiddetli idi; c dalgası teşekkül etmemiş ve x çöküntüsü kaybolmuştu.Fonksiyonel triküspid tanısı alan 9 vak'ada; c dalgası teşekkül etmiş, x çöküntüsü kaybolmamıştır.Gerek organik gerek fonksiyonel yetmezliklerde sağ atrium sağ ventıikül, pulmoner kapiller basınçlarmn ortalamalarmn diağnostik bir değeri olmadığı bulundu.Normal 10 vak'a ile organik ve fonksiyonel triküspid yetmezliği vak'alarında sağ atrium basınç eğrisinden v çıkış hızı, v zirve zamanı ve modifiye basınç faktörü hesaplandı. Bulunan değerlerin ortalamaları karşılaştırıldı. Normal vak'alara nazaran her iki tip triküspid yetmezliklerinde v çıkış hızı artmıştır; v zirve zamanınınm organiklerde fonksiyonellere nazaran biraz daha geç teşekkül ettiği, normallere nazaran ise her iki tip triküspid yetmezliğinde, 0,07-0,09 saniye erken oluştuğu görüldü.Basınç faktörünün diagnositik bir değeri' olmadığı kabul edildi

The clinical and hemodynamic findings of 18 cases, in which functional or organic tricuspid insufficiency has been diagnosed during the operation have been reviewed.in 9 cases diagnosed as organic tricuspid lesion the clinical signs were more pronounced, the c wave had not formed and the x through had disappeared.in 9 cases diagnosed as functional tricuspid insuffiency, the c wave had formed and the x through was present. In both, the organic and functional tricuspid insufficiencies it has been found that the mean pressure of right atrium, right vetricle, pulmonary artery, and the pulmonary capillaries are of no diagnostic value.From the right atrial pressure curves of 10 normal cases and functional tricuspid insufficiency, rate of rise of v wave, peak time of the v wave and modified pressure factor has been calculated and the avarages of these findings have been compared.In relation to the normal cases the rate of rice of the v wave has increased in both types of tricuspid insuffiencies.It was noticed that the peak time of the v wave was a little late in the organics than the functionals, in boh it forms  second earlier than the normals.It was concluded that the pressure factor ise of no diagnostic value.
Türkiye'deki Tropik ve Subtropik Hastalıklar Hakkında Hamburg Tropeninstitut'da Verilmiş İki Ders
Two Lectures Given at the Hamburg Tropeninstitut on Tropical and Subtropical Diseases in Turkey
Yazar: Uzluk, Nafiz
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: Environmental Health ; Çevre Sağlığı ; tropik,ders,hak

Bu makale, Dr. F. Nafiz Uzluk'un 1949 yılında Hamburg Tropeninstitut'da verdiği iki dersin notlarını içermektedir. Makalede, Uzluk'un Hamburg'a yaptığı seyahat, enstitüdeki arkadaşları ve hocası Prof. Dr. A. Marchionini ile geçirdiği zaman anlatılır. Uzluk, derslerinde Türkiye'deki tropik ve subtropik hastalıkları ele alır. Türkiye'nin coğrafi konumu, nüfusu, yönetim şekli, sağlık sistemi ve doktor sayıları hakkında bilgiler verir. Ayrıca, veba, kolera, tifo, dizanteri, sıtma ve trahom gibi çeşitli hastalıklarla mücadele yöntemlerini ve bu hastalıkların Türkiye'deki durumunu detaylı bir şekilde açıklar. Makale, Uzluk'un insanlığın barış içinde yaşaması ve salgın hastalıklarla mücadelenin önemine dair evrensel mesajlarıyla son bulur.

This article contains the notes from two lectures given by Dr. F. Nafiz Uzluk at the Hamburg Tropeninstitut in 1949. The text describes Uzluk's journey to Hamburg and his time with colleagues and his former professor, Prof. Dr. A. Marchionini. In his lectures, Uzluk discusses tropical and subtropical diseases in Turkey. He provides information on Turkey's geography, population, government structure, healthcare system, and the number of doctors in the country. He also details the methods used to combat various diseases like plague, cholera, typhoid, dysentery, malaria, and trachoma, and explains the status of these diseases in Turkey. The article concludes with Uzluk's universal message on the importance of human beings living in peace and fighting against epidemics.