hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HÜSEYİN ADEM TÜLÜCE. TAŞKÖPRÜLÜZÂDE’NİN VARLIK VE BİLGİ ANLAYIŞI. ANKARA: İLÂHİYÂT YAYINLARI, 2023, 290 SAYFA.
HÜSEYİN ADEM TÜLÜCE. TAŞKÖPRÜLÜZÂDE’NİN VARLIK VE BİLGİ ANLAYIŞI. ANKARA: İLÂHİYÂT YAYINLARI, 2023, 290 SAYFA.
Yazar: Tunagöz, Tuna
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Turkish and Islamic Intellectual History ; Türk İslam Düşünce Tarihi ; Intellectual History of Ottoman ; Osmanlı Düşünce Tarihi ; İslam Felsefesi,Osmanlı Düşünce Tarihi,Taşköprülüzâde Ahmed Efendi,Varlık Felsefesi,Bilgi Felsefesi

Bu çalışmada, Hüseyin Adem Tülüce tarafından kalem alınan Taşköprülüzâde’nin Varlık ve Bilgi Anlayışı adlı kitap incelenmiştir. Kitap, Osmanlı düşünce tarihinin en önemli siması Taşköprülüzâde Ahmed Efendi’nin ilmî hayatının ele alındığı “Giriş” ile “Varlık” ve “Bilgi” anlayışının incelendiği iki bölümden oluşmaktadır. Müellifin külliyatının tamamına yayılan incelemenin ikincil literatürdeki önemli bir boşluğu doldurduğunu söylemek mümkündür.

Bu çalışmada, Hüseyin Adem Tülüce tarafından kalem alınan Taşköprülüzâde’nin Varlık ve Bilgi Anlayışı adlı kitap incelenmiştir. Kitap, Osmanlı düşünce tarihinin en önemli siması Taşköprülüzâde Ahmed Efendi’nin ilmî hayatının ele alındığı “Giriş” ile “Varlık” ve “Bilgi” anlayışının incelendiği iki bölümden oluşmaktadır. Müellifin külliyatının tamamına yayılan incelemenin ikincil literatürdeki önemli bir boşluğu doldurduğunu söylemek mümkündür.
KADI ABDÜLCABBÂR’A GÖRE TIBB-I NEBEVÎ RİVAYETLERİNİN HZ. PEYGAMBERİN NÜBÜVVETİNE DELÂLETİ
The Narrations of The Prophet of Medicine Proof of Muhammed's Prophethood According to Qadi Abd Al-Jabbār
Yazar: Akbaş, Hamdi
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 23 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Kalam ; Kelam ; Kelâm,Nübüvvet,Hz. Muhammed,Tıbb-ı Nebevî,Delil ; Kalam,Prophethood,Muhammad,Medicine of the Prophet,Evidence

İnsan Tanrı’nın kendisine bahşettiği hayatı uzun ve sağlıklı sürdürebilmenin gayreti içerisindedir. Onu bu çabası hayatın önemli bir gerçeği olan hastalıklarla başarılı bir şekilde mücadele edebilmesiyle doğrudan bağlantılıdır. Nitekim insan kendisine emanet edilen canı korumak adına zaman içerisinde oluşturulan tıbbi tecrübeler/gelenek merkezinde hareket etmeye özen göstermiştir. Onun bu hassasiyeti Hz. Peygamber’in gündeminde yer bulmuş, o da dönemin şartları merkezinde sağlıkla ilgili çeşitli tavsiyelerde bulunmuştur. Hz. Peygamber’in nübüvvetini kabul eden Müslümanlar, sağlıkla ilgili tavsiyelerini dikkate alırken İslam’a ve onun nübüvvetine karşı çıkan gruplar bu tavsiyeleri art niyetli olarak değerlendirmek suretiyle eleştirmişlerdir. Hz. Peygamber’in nübüvvetini ispat etmek isteyen delâil müelliflerinden Kadı Abdülcabbâr’da sağlıkla ilgili tavsiyelerine getirilen itirazlara verdiği cevaplarla onun nübüvvetinin hakikatini ortaya koymaya çalışmıştır. Bu minvalde onun muarızlarının iddiaları merkezinde Hz. Peygamber’in sağlıkla ilgili tavsiyelerini daha çok aklî bir zeminde değerlendirdiği dikkat çekmektedir. O, Hz. Peygamber’in bir tabip ve eczacı olmadığı halde isabetli veya faydalı tavsiyelerde bulunmasını onun nübüvvetinin delilleri arasında değerlendirir.

Human strives to live the life God has given him long and healthy. His efforts are directly linked to his ability to successfully combat disease which is an important fact of life. As a matter of fact, in order to protect the life entrusted to them, human beings have taken care to act in the center of medical experiences/tradition created over time. This sensitivity of his found a place in the agenda of Prophet's Muhammad and he made various health-related recommendations in the center of the conditions of the period. While Muslims who accepted the prophethood of Prophet Muhammad took his health-related recommendations into consideration, groups opposed to Islam and his prophethood criticized these recommendations as malicious. Qadi 'Abd al-Jabbar, one of the authors of the dalāil who sought to prove the prophethood of the Prophet Muhammad, tried to reveal the truth of his prophethood through his answers to the objections raised against his health-related recommendations. In this respect, it is noteworthy that in the center of the claims of his opponents, he evaluated the Prophet Muhammad's health-related recommendations mostly on a rational basis. He considers the fact that the Prophet Muhammad was not a physician or a pharmacist, yet he gave accurate or useful advice as evidence of his prophethood.
OSMANLIDA KISITLILAR ÜZERİNE VASÎ TAYİN USULÜ
Procedure for Appointing a Guardian for the Restricted in the Ottoman Empire
Yazar: Aslan, Nasi; Menteş, Ferdi
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; Islamic Law,Ottoman,Sharia Registers,Guardianship,Hacir,Restricted,Overseer. ; İslam Hukuku,Osmanlı,Şer'iyye Sicilleri,Vesâyet,Hacir,Kısıtlı,Nâzır

İslam hukuku literatüründe vesâyet, yaşı küçük olan çocuklar ile ergenlik çağına girmiş ancak cünun, ateh ve sefeh gibi sebeplerle ehliyeti noksan olan kişilerin mallarının velî ya da vasî tarafından idare edilmesini ifade etmektedir. Vesâyeti gerektiren haller neticesinde kısıtlı üzerine vasî tayin edilmek suretiyle kısıtlıların malları hem koruma altına alınmakta hem de bu mallar idare edilmektedir. İslam hukukunun klasik kaynaklarında vesâyet konusu teorik anlamda temelde “kitâbu’l-vesâyâ” ana başlığı altında olmak üzere fıkhın diğer konuları arasında serpiştirilmiş bir şekilde incelenmiştir. Ancak vesâyet konusuyla ilgili özellikle pratiğe dönük çalışmaların sayısı çok azdır. Vesâyetin toplum ve devlete yüklemiş olduğu yükümlülüğü yerine getirmek üzere görevlendirilen vasînin tayin edilme şekli ve süreci de en az konunun kendisi kadar önemlidir. Bu sebeple, çalışmamızda kısıtlılar üzerine vasî tayin konusunda Osmanlıdaki uygulamanın nasıl olduğu konusunun açıklığa kavuşturulması hedeflenmektedir. Çalışma esnasında şer’iyye sicillerindeki örnek kayıtların yanısıra, ihtiyaç duyulduça fıkıh eserleri ve fetva mecmualarındaki fetvalardan da istifade edilerek nazari fıkıh, ile uygulamanın ne derece örtüştüğünün tespiti ortaya konulacaktır.

In the Islamic law literature, guardianship refers to the management of the property of minors and persons who have reached the age of puberty but lack capacity due to reasons such as insanity, atheh and debauchery by a guardian or a guardian. As a result of the conditions requiring guardianship, the property of the restricted is both protected and managed by appointing a guardian. In the classical sources of Islamic law, the subject of guardianship is theoretically analysed under the main heading of ‘Kitāb al-wasāyā’ and interspersed among other subjects of fiqh. However, there are very few studies on the subject of guardianship, especially in practice. The way and process of appointing the guardian, who is appointed to fulfil the obligation that guardianship imposes on society and the state, is as important as the subject itself.  For this reason, this study aims to clarify how the Ottoman practice of appointing guardians for the limited was in the Ottoman Empire. In addition to the sample records in the shari'iyya registers, the study will also make use of fiqh works and fatwas in fatwa collections to determine the extent to which the theoretical fiqh and the practice coincide.
SEDD-İ ZERÂİ‘ PRENSİBİNİN KELÂMÎ BOYUTU
The Kalamic Dimension of the Principle of Sedd-i Zerāʿī: Strengthening the Islamic Belief System and Avoiding Harm
Yazar: Fidanboy, Ömer
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Kalam ; Kelam ; Kelâm,İslam İnanç Esasları,Fıkıh,Sedd-i Zerâi',Şirk ; Kalam,Islamic Belief Principles,Jurisprudence,Sadd-ı Zarāʿī,Shirk

Sedd-i Zerâi‘ kavramı, İslâm hukukunda bir davranışın harama veya günaha yol açması durumunda, bu davranışın da haram veya günah olduğunu ifade ettiğinden genelde fıkha has bir kavram olarak görülmektedir. Ancak İslâm düşüncesinin derinliklerinde yer alan bu tür kavramlar, sadece fıkıh ile sınırlı kalmayıp İslâm inanç esaslarıyla da ilintilidir. Çalışmamızda bu kavramın yalnızca hukuki yargılamaların çözümünde değil, aynı zamanda inançla ilgili konuların anlaşılmasında da önemli yere sahip olduğu belirtilmektedir. Bu bağlamda öncelikle sedd-i zerâi‘’nin kavramsal analizi yapılıp bunun naslardaki delilleri ve örnekleri ortaya konmuştur. Bu bağlamda i‘tikâdî ve ‘amelî yönden günahlara ve şirke götüren yolların kapatılması anlamında değerlendirilen bu kavramın inancın farklı konularındaki önemine atıfta bulunulmuştur. Böylece kavramın doğru bir şekilde anlaşılması, bir bütünlük içerisinde ele alınılması ve ileride bu konuda yapılacak çalışmalara ışık tutması amaçlanmıştır.

The concept of "Sedd-i Zerâi‘" is generally regarded as a specific term in Islamic jurisprudence, signifying that an action leading toward something forbidden or sinful is itself considered as forbidden or sinful. However, such concepts deeply embedded within Islamic thought are not limited solely to jurisprudence but are also associated with fundamental Islamic beliefs. In our study, it is emphasized that this concept holds significance not only in resolving legal judgments but also in comprehending matters related to belief. In this context, the conceptual analysis of "Sedd-i Zerâi‘" is initially discussed, elucidating its evidence and examples in religious texts. Reference is made to the importance of this concept in various aspects of belief, considered in terms of preventing pathways that lead to sins and polytheism from both doctrinal and practical perspectives. Therefore, the aim is to facilitate a proper understanding of the concept, approach it comprehensively, and shed light on future studies in this regard.
TABERÎ (ö. 310/923) İLE İBN ATIYYE’NİN (ö. 541/1147) KIRAAT TERCİHLERİNE YAKLAŞIMLARI
The Approaches of Tabari (d. 310/923) and Ibn Atiyyah (d. 541/1147) to Recitation Preferences
Yazar: Kütükoğlu, Ahmet
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Recitation of the Qur'an and Qiraat ; Kuran-ı Kerim Okuma ve Kıraat ; Recitations,Tabari,Ibn Atiyye,Ibn Mujahid,Preference ; Kıraat,Taberî,İbn Atıyye,İbn Mücâhid,Tercih

Kıraatler hakkında bilgi veren temel kaynaklardan biri de tefsirlerdir. İlk dönem tefsirleri Kur’ân-ı Kerîm’in açıklaması bağlamında kıraat farklılıklarına ve bunların anlam üzerindeki etkilerine değinmişlerdir. İslâm’ın erken dönemi müelliflerinden olan Taberî’nin Câmi‘u’l-beyân adlı tefsiri kıraat farklılıkları ve kıraat tercihleriyle ilgili önemli miktarda bilgi vermektedir. Taberî’nin Câmi‘u’l-beyân adlı tefsirinde kıraatlere yaklaşımı ile İbn Atıyye’nin el-Muharrerü’l-vecîz adlı tefsirindeki yaklaşım arasında önemli farklar vardır. İki tefsirde kıraatlerle ilgili yorumların tarihî süreçte değiştiği veya sahih ve şâz kıraat ayrımının artık tartışmasız şekilde bilindiği kesinlik kazanmıştır. Bu sebeple Taberî’nin İslâm beldelerine nispet ettiği sahih kıraatler, İbn Mücâhid’in tasnifinden sonra yedi kıraat imamına nispet edilmiştir. Taberî’nin kıraatlerin sıhhatiyle ilgili verdiği bilgilerin önemli bir kısmı da bu sebeple İbn Atıyye tefsirinde söz konusu edilmemiştir. Bu çalışmada, Taberî’nin kıraat tercihlerine yaklaşımını kendisinden yaklaşık iki buçuk asır sonra yaşamış olan İbn Atıyye el-Endelüsî’nin el-Muharraru’l-vecîz adlı tefsirinde kıraat tercihiyle ilgili görüşleriyle karşılaştırıp bu iki eser arasındaki farklılıklara değineceğiz.

The primary sources providing information about recitations (kıraat) are generally found in commentaries (tefsir). Early-period commentaries have addressed variations in recitations and their effects on meanings in the context of explaining the Quran. Tabari’s approach to readings in his commentary “Jami' al-Bayan” and Ibn Atiyye’s approach in his commentary “al-Muharrer al-Wajiz” exhibit significant differences. In both commentaries, it is established that the interpretations of readings and the clear distinction between authentic and anomalous readings became widely accepted over the historical process. Therefore, after Ibn Mujahid’s classification, Tabari attributed authentic readings to the seven canonical readers. Much of the information provided by Tabari regarding the authenticity of readings hasn’t been incorporated into Ibn Atiyye's commentary. In this study, we will compare al-Tabari's approach to qiraat preferences with the views of Ibn Atiyya al-Andalusī, who lived about two and a half centuries after him, in his tafsir al-Muharrar al-wajīz, and we will mention the differences between these two works.
SIGMUND FREUD’DA DİNİN KÖKENİ VE MAHİYETİ MESELESİ
The Origin and Nature of Religion in Sigmund Freud
Yazar: Atalay, Serdar
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Philosophy of Religion ; Din Felsefesi ; Din Felsefesi,Tanrı,Din,Ödipus Kompleks,Nevroz ; Philosophy of Religion,God,Religion,Oedipus Complex,Neurosis

Tanrı inancı, teistik dinlerce felsefi, psikolojik, sosyolojik, olgusal vb. boyutları barındıran bir bütünlük olarak görülmektedir. Bu inanış, evrenin varlığını açıklama ve mevcut olgusal/bilimsel yapıyı anlamlandırma bakımından felsefi/metafiziksel; belli nitelikleri haiz bir bireyin zihinsel ve duygusal süreçleriyle doğrudan ilişkili olması itibariyle psikolojik; inanmış toplulukların ortak hareketinin temel motivasyonunu teşkil etmesi açısından da sosyolojik çalışmaların konusu olmuştur. Ancak onun mahiyetinin bu yönlerden herhangi birine indirgenmesi ve buna dayanılarak ilgası tutarsızlık oluşturur. Sigmund Freud (1856-1939), Tanrı inancının olgusal temelden yoksun olduğunu ve nevrozun yansıması olarak psikolojik bir süreç sonucunda ortaya çıktığını iddia etmiştir. Psikanalitik yöntemin bulgularını da teorisine dayanak kılmıştır. Ancak bu yöntem de kendisinin başka bir teorisidir. Buna göre bir teorisini başka bir teorisiyle açıklama yoluna gitmiştir ki, bu durum dinle alakalı teorisinin güvenirliliği bakımından ciddi bir problemdir. Bu makalede, Sigmund Freud’un Tanrı ve din ile alakalı görüşleri irdelenmekte; yönteminin indirgemeci ve argümantatif açıdan problemli, teorisinin de bu gerekçelerle kabul edilemez olduğu savunulmaktadır.

Belief in God is seen by theistic religions as a unity that includes philosophical, psychological, sociological, factual etc. dimensions. This belief has been the subject of philosophical/metaphysical studies in terms of explaining the existence of the universe and making sense of the existing phenomenal/scientific structure; psychological in the sense that it is directly related to the mental and emotional processes of an individual with certain characteristics; and sociological in the sense that it constitutes the basic motivation of the common movement of believing communities. It would be inconsistent, however, to reduce its nature to any one of these aspects and to dismiss it on that basis. Sigmund Freud (1856-1939) argued that belief in God has no factual basis and emerges as a psychological process reflecting neurosis. He also based his theory on the findings of the psychoanalytic method. However, this method is also one of his theories as well. So, he tried to explain one of his theories with another theory, which is a serious problem in terms of the reliability of his theory about religion. This article analyses Sigmund Freud's views on God and religion and argues that his method is reductionist and argumentatively problematic, and that for these reasons his theory is untenable.
TEİST AHLAKIN ATEİST AHLAKA DÖNÜŞÜMÜ MÜ? YEŞİL GECE ÜZERİNE BİR İNCELEME
Is This The Transformation of Religious Morality into Atheist Morality (?): A Commentary On The Green Night
Yazar: Yıldırım, Tamer
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Print Culture ; Basılı Kültür ; Young Adult Literature ; Genç Yetişkin Edebiyatı ; Literature,Reşat Nuri,The Green Night,Moral,Religion,Atheism ; Edebiyat,Reşat Nuri,Din,Ahlak,Ateizm

Makalemizde Reşat Nuri Güntekin’in (1889-1956) yazdığı Yeşil Gece adlı eserin eleştirel bir tahlilini ortaya koymaya çalışacağız. Reşat Nuri’nin Yeşil Gece adlı romanı Osmanlı İmparatorluğu’nun Türkiye Cumhuriyeti’ne dönüşürken devleti oluşturan insanlarda meydana gelen kimlik değişimini belli ölçüde ortaya koymuştur. Konunun temeli dinî inançlarla yapılan inkılapların veya inkılapçılığın birbiriyle uzlaşmazlığını gösterme isteğidir. Geri kalmanın ve toplumda düşmanca duygular beslemenin sebebi olarak din gösterilmiştir. Amaç dinleri ve özellikle İslam dinini bütün kötülüklerin kaynağı olarak göstermek isteğidir. Fakat Reşat Nuri, halkın yanlış ve hatalı inançlarından hareketle olayı değerlendirmiştir. Yani İslam dininin asli metinlerinde belirtilen şekilde konuya değinilmemiş: hatalı yorum, uygulama ve algılama şekli tercih edilmiştir. Reşat Nuri, eserlerinde yaşadığı dönemin hâkim kültürel formlarının bir yorumunu da sunmuştur. Romanda Doğulu/Müslüman kimliğine sahip olan öznenin içine hapsolduğu anlam mekanizmasından bir çıkış yolu olarak Batılı eğitimi sunması söz konusudur.

In this article, we shall present a critical analysis of the work The Green Night authored by Reşat Nuri Güntekin (1889-1956). Reşat Nuri's novel Green Night revealed to a certain extent the identity change that occurred in the people who formed the state as the Ottoman Empire transformed into the Republic of Turkey. The basis of the plot is the willingness to reveal the irreconcilability of reforms or revolutionism made with religious beliefs. Religion is presented as the cause of backwardness and hostile feelings in society. The aim is also to portray religions and particularly Islam as the source of all evil. However, Reşat Nuri evaluated the incident based on the people's wrong and erroneous beliefs. It means that the issue was not addressed as specified in the original texts of Islam, but the wrong interpretation, practice, and perception were opted for. Reşat Nuri also presents an explication of the dominant cultural forms of his time in his works. In the novel, he presents Western education as a way out of the mechanism of meaning in which the subject with an Eastern/Muslim identity is trapped.
ABDULLAH TUTGUN, FELSEFE VE KELAM AÇISINDAN NEFS VE AHİRET, İSTANBUL: ÇINARALTI AKADEMİ YAYINLARI, 2023, 230 SAYFA.
ABDULLAH TUTGUN, FELSEFE VE KELAM AÇISINDAN NEFS VE AHİRET, İSTANBUL: ÇINARALTI AKADEMİ YAYINLARI, 2023, 230 SAYFA.
Yazar: Çakır, Zeynep Rumeysa
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Islamic Philosophy ; İslam Felsefesi ; Ahiret,Nefs,Ruh,Tehafüt

ÖZİnsanlık tarih boyunca ölüm gerçeğiyle başa çıkma yolları aramıştır. Ölümden sonra bir hayat olup olmaması konusunda farklı görüşler ileri sürülmüştür. İslamiyet inancına göre insan için bu dünya geçici bir yerdir ve insanın asıl yeri ahirettir. Ahiretteki hayatın mahiyeti ise filozoflar, kelamcılar ve tasavvufçular açısından farklı yorumlanmıştır. Bu çalışma bizlere tehafüt geleneği çerçevesinde nefs ve ahiretle ilgili görüşleri sunmaktadır. Çalışma dokuz bölümden oluşmaktadır. İbn Sina, Gazzzali, İbn Rüşd, Hocazade ve Tusi'nin görüşlerini aktarmaktadır.

ÖZİnsanlık tarih boyunca ölüm gerçeğiyle başa çıkma yolları aramıştır. Ölümden sonra bir hayat olup olmaması konusunda farklı görüşler ileri sürülmüştür. İslamiyet inancına göre insan için bu dünya geçici bir yerdir ve insanın asıl yeri ahirettir. Ahiretteki hayatın mahiyeti ise filozoflar, kelamcılar ve tasavvufçular açısından farklı yorumlanmıştır. Bu çalışma bizlere tehafüt geleneği çerçevesinde nefs ve ahiretle ilgili görüşleri sunmaktadır. Çalışma dokuz bölümden oluşmaktadır. İbn Sina, Gazzzali, İbn Rüşd, Hocazade ve Tusi'nin görüşlerini aktarmaktadır.
SÜLEYMAN SIDAL, NEDEN FELSEFE YAPARIZ İNSAN, ÖLÜM VE BİLİNÇ, ANTALYA: OTORİTE YAYINLARI, 2021, 3. BASKI, 304 SAYFA.
SÜLEYMAN SIDAL, NEDEN FELSEFE YAPARIZ İNSAN, ÖLÜM VE BİLİNÇ, ANTALYA: OTORİTE YAYINLARI, 2021, 3. BASKI, 304 SAYFA.
Yazar: Çakır, Zeynep Rumeysa
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Systematic Philosophy (Other) ; Sistematik Felsefe (Diğer) ; Bilinç,Evrim,İnsan,Ölüm,Varlık

ÖZİnsanı insan yapan özelliğin ne olduğu sorusu, tarih boyunca cevaplanmaya çalışılmış, farklı tanımlar yapılmakla birlikte genel olarak insanın akıllı bir canlı olması cevabı üzerinde hemfikir olunmuştur. İnsan akıllı bir varlık olması sayesinde kendisini ve çevresini evrenin gelişimine uyumlu olarak geliştirebilmiştir. Üç ana bölümden oluşan kitap, yazarın ifade ettiği üzere felsefe ve insan ilişkisini konu almakta ve bizlerin neden felsefe yaptığı sorusuna bir cevap aramaktadır.

ÖZİnsanı insan yapan özelliğin ne olduğu sorusu, tarih boyunca cevaplanmaya çalışılmış, farklı tanımlar yapılmakla birlikte genel olarak insanın akıllı bir canlı olması cevabı üzerinde hemfikir olunmuştur. İnsan akıllı bir varlık olması sayesinde kendisini ve çevresini evrenin gelişimine uyumlu olarak geliştirebilmiştir. Üç ana bölümden oluşan kitap, yazarın ifade ettiği üzere felsefe ve insan ilişkisini konu almakta ve bizlerin neden felsefe yaptığı sorusuna bir cevap aramaktadır.
SERİKĀTÜ’Ş-Şİ‘RİYYE VE EL-ABBÂSÎ'NİN YAKLAŞIMI
Serıkāt al-Shī'riyya and al-Abbāsî's Approach
Yazar: Yegül, Mehmet Sıddık; Öznurhan, Halim
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 24 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Arabic Language, Literature and Culture ; Arap Dili, Edebiyatı ve Kültürü ; Arabic Language and Rhetoric,Sariqa,Tazmīn,Iktibās,Abdurrahīm al-Abbāsī. ; Arap Dili ve Belâgatı,Serika,Tazmîn,İktibâs.,Abdürrahîm el-Abbâsî

Arap edebiyatı eleştirmenleri ve belâgat âlimleri, şairler arasında vuku bulan etkileşimleri dikkate almış ve bu hususları serika başlığı altında incelemişlerdir. Sözlükte “bir kimsenin kendisine ait olmayan bir şiiri kendisine nispet ederek kullanması” anlamına gelen es-serikātü’ş-şi‘riyye kavramı, günümüzde akademik bir metnin özgün oluşunu ifade etmek için kullanılan intihâl kapsamında değerlendirilir. Bu açıdan bakıldığında serika konusu tarihte kalmış bir kavram olmayıp canlılığını devam ettiren önemli bir başlık olarak karşımıza çıkar. Bu bağlamda serika kavramı hakkında çeşitli çalışmalar yürütülmüş ve hangi alıntıların serika kapsamında değerlendirileceği veya değerlendirilemeyeceği üzerinde durulmuş ve konu örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır. Abdürrahîm el-Abbâsî de yaptığı açıklamalar ve verdiği örneklerle bu konuya önemli katkılarda bulunanlardan biri olmuştur. Makalemizde serika kavramı ele alınmış ve Abdürrahîm el-Abbâsî’nin serika kavramına yaklaşımı, konu hakkındaki görüşleri incelenmiştir. Sonuç olarak el-Abbâsî’nin serika konusunda el-Kazvînî’ye yakın bir çizgide durduğu ve tazmîn ile iktibâsı serikaya bağlı sanatlar olarak değerlendirdiği tespit edilmiştir.

Critics of Arabic literature and scholars of rhetoric have taken into account the interactions between poets and analyzed these issues under the title of sariqa. The concept of al-seriqāt al-shī'riyya, which in the dictionary means “the use of a poem that is not one's own by attributing it to himself, is nowadays considered within the scope of plagiarism, which is used to express the originality of an academic text. From this point of view, the subject of sariqa is not a concept that has remained in history, but an important topic that continues its vitality. In this context, various studies have been conducted on the concept of sariqa and which quotations can or cannot be evaluated within the scope of sariqa, and the subject has been tried to be explained with examples. Abdurrahīm al-Abbāsī has been one of the important contributors to this issue with his explanations and examples. In this article, the concept of sariqa is discussed and Abdurrahīm al-Abbāsī's approach to the concept of sariqa and his views on the subject are analyzed. As a result, it has been determined that al-Abbāsī stands close to al-Qazwīnī on the subject of sariqa and considers tazmīn (quotation) and iktibās (quotation) arts related to sariqa.