hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Değişik Gaz Salınımı Hızlarına Sahip Kabartma Tozlarının Pandispanya Tipi Keklerin Nitelikleri Üzerindeki Etkileri
Effects of the Different Gas Swaying Time of Baking Acids on the Qualitative Characteristics of Sponge type Cakes (Turkish with English Abstract)
Yazar: Özer, M. Sertaç; Dizlek, Halef; Kola, Osman; Altan, Ali
Dergi: Gıda, Vol. 29 No. 1, 2015

Farklı kabartıcı asitlerle hazırlanan, değişik gaz salınım hızlarına sahip kabartma tozlarının, pandispanya tipi keklerin kalitatif nitelikleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla; kek yapımında sodyum bikarbonatın yanı sıra, kabartıcı asit olarak potasyum bitartatat (Krem  tartar), monokalsiyum fosfat anhidrat, sodyum asit pirofosfat' ın yalnız başlarına ve birbirleriyle değişik oranlarda kombinasyonlarıyla hazırlanan kabartma tozları, hamur ağırlığının %1.25' i düzeyinde kullanılmıştır. Kabartıcı kombinasyonlarında üretimin her aşamasında gaz salınımı yapabilen orta hızlı kabartma asitlerine yer verilmesi gerektiği, bu amaçla Monokalsiyum Fosfat Anhidrat'ın uygun olduğu, ayrıca yavaş etkili bileşen olarak Sodyum Asit Pirofosfatın da kullanılabileceği saptanmıştır.

This research was done to investigate of different gas swaying time of baking acids on the qualitative characteristics of sponge type cakes. For this purpose, sodium bicarbonate and also potassium bitartarat, monocalcium phosphate anhydrate, sodium acid pyrophoshate were used to prepare cake mixtures as baking acids. These baking acids were used either alone or mixed at a different rates and added to the mixture 1.25% of dough weight. The results showed that medium fast baking acids which sway gas easily should be used at every stage of production in baking acid combinations. It was determined that monocalcium phosphate anhydrate is the best baking acid and sodium acid pyrophosphate which affects slowly can also be used for this purpose.
Elektrik İmpedans Yöntemi ve Gıda Mikrobiyolojisindeki Uygulamaları
Impedance Method and Applications in Food Microbiology (Turkish with English Abstract)
Yazar: Turantaş, Fulya
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

Elektrik impedans yöntemi özellikle son yıllarda gıda mikrobiyolojisinde kalitatif ve kantitatif analizlerde kullanımı yaygınlaşmaya başlayan yeni bir yöntemdir. Bu yöntem klasik yöntemlere kıyasla çok daha hızlı, pratik, ekonomik bir yöntem olduğu gibi aynı zamanda daha az işgücü gerektirmektedir. Yöntemin prensibi besi ortamında mikrobiyal aktivite sonucu bazı metabolitlerin üretilmesine ve ortamın kimyasal bileşiminde meydana gelen bu değişimin elektrik impedansı etkilemesine dayanmaktadır.

The impedance method is a rapid automated method for determining bacteriological contamination level. In recent years this method for estimation of microorganisms have been used widely in food microbiology because it requires minimal samples preparation and low running costs, provide continuous automatic monitoring, and produce relatively rapid results. The principle of this method based on monitoring changes in the electrical properties of a medium as a result of microbial growth.
Kornison (Cucumis sativus) Pektin Metilesteraz Enziminin bazı Nitelikleri
Some Characteristics of Pectin Methylesterase from Cucumbers (Cucumis sativus) (Turkish with English Abstract)
Yazar: Yemencioğlu, Ahmet; Cemeroğlu, Bekir
Dergi: Gıda, Vol. 29 No. 1, 2015

Bu çalışmada hıyarlarda bulunan pektin metilesteraz enziminin (PME) işleme açısından önemli olabilecek bazı nitelikleri belirlenmiştir. Buna göre hıyar PME enziminin 60°C ve daha düşük sıcaklıklarda ısıya oldukça dirençli olduğu, hatta 55 °C'de aktive olduğu, buna karşın 80° ve 90 °C'lerde hızla inaktive olduğu belirlenmiştir. Ayrıca PME enziminin optimum sıcaklığı 60°C, optimum pH'sı ise 9.0 olarak belirlenmiştir.

In this study some characteristics of pectin methylesterase (PME) from cucumbers were determined. PME from cucumbers was very heat stabile below 60 °C and showed activation at 55°C. However, it showed rapid inactivation at 80 oC and 90 oC. The optimum temperature and pH of PME activity were 60°C and 9.0, respectively.
Mezofilik Liyofilize Starter Kültür Kullanılarak Üretilen Tereyağının Bazı Özellikleri
Some Properties of Butter Manufactured with Mesophilic Lyophilized Starter Cultures (Turkish with English Abstract)
Yazar: Bakırcı, İhsan; Çelik, Şerafettin; Coşkun, Hayri
Dergi: Gıda, Vol. 29 No. 1, 2015

Bu çalışmada, %1 ve %2 oranında karışık mezofilik starter kültür [Lactococcus lactis subsp. lactis + Lc. lactis subsp. lactis biovar. diacetylactis (1/1, v/v) ve Lc. lactis subsp. cremoris + Lc. lactis subsp. lactis biovar. diacetylactis (1/1, v/v)] kullanılarak tereyağı üretilmiş ve +4±1 °C' de 120 gün süreyle depolanmıştır. Depolamanın 1., 30., 60., 90. ve 120. günlerinde tereyağı örneklerinde titrasyon asitliği, serbest yağ asitleri miktarı ve peroksit sayısı analizleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, kullanılan kültür kombinasyonları titrasyon asitliği düzey ve serbest yağ asitleri miktarını etkilemiştir (p&lt;0,05). Dikkate alınan kültür oranları ise titrasyon asitliği değeri ile peroksit sayısını artırmıştır (p&lt;0,05). Ayrıca, depolama periyodu boyunca tereyağında incelenen tüm parametrelerdeki artış önemli (p&lt;0,01) bulunmuştur.

in this study, the mixed strains of lactic acid bacteria [Lactococcus lactis subsp. lactis + Lc. lactis subsp. lactis biovar. diacetylactis (1/1, v/v) and Lc. lactis subsp. cremoris + Lc. lactis subsp. lactis biovar. diacetylactis (1/1, v/v)] were used at ratios of 1 and 2 % for the production of butter. After production, the samples were stored at +4±1 °C for 120 days. Titratable acidity, free fatty acid and peroxide values of butter samples were determined on days 1, 30, 60, 90 and 120 during storage period. Culture types had statistically significant (p&lt;0.05) effect on titratable acidity and free fatty acid values of butters. The increase in culture addition resulted to an increase in titratable acidity and peroxide values of butters (p&lt;0.05). In addition, all parameters investigated for the butter samples increased significantly during storage period (P&lt;0.05).
İnek Sütlerinden Üretilen ve Farklı Ambalajlarda Olgunlaştırılan Tulum Peynirlerinin Mikrobiyolojik Özellikleri
The Microbiological Qualities of Tulum Cheeses Which were Made from Cow’s Milk and Packed and Ripened in Different Packing Materials (Turkish with English Abstract)
Yazar: Güven, Mehmet; Konar, Atilla
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

Bu çalışmada inek sütünden üretilen, iki farklı keçi derisinde: (A) kıllı yüzeyi içeride ve (B) kıllı yüzeyi dışarıda ve (C) polietilen poşetlerde olgunlaştırılan tulum peynirlerinin bazı mikrobiyolojik özellikleri incelenmiştir. Bu özellikler üzerine ambalaj materyallerinin ve farklı olgunlaşma sürelerinin etkileri de saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmada, inek sütlerinden dört tekrarlı olarak tulum peynirleri üretilmiş ve üç farklı materyalde 210 gün süre ile olgunlaştırılmıştır.  Tulum peynirlerinin toplam mikroorganizma sayıları A materyalindeki peynirlerde birinci aydan itibaren B ve C materyallerindeki peynirlerde ise ikinci ay bir yükselme olduktan sonra olgunlaşma süresince sürekli bir azalma göstermiştir. En yüksek toplam mikroorganizma sayısı, olgunlaşma başlangıcında ve B materyalindeki peynirlerde (7.0x107 adet/g) saptanırken, olgunlaşma sonunda en yüksek sayı A materyalindeki peynirlerde (1.8x107 adet/g) belirlenmiştir.  Olgunlaşma süresince en yüksek sayıda koliform bakteri B materyalindeki peynirlerde belirlenmiştir. Olgunlaşmanın ilk iki ayında hızlı olmak üzere, koliform bakteriler, maya ve küf gibi diğer mikroorganizmalar üzerinde etkili oldukları belirlenmiştir. Kıllı yüzeyi içeride olan deri tulumlarda bulunan peynirlerin koliform bakteri ve maya-küf içeriklerinin, diğer materyallerde bulunan peynirlerden daha yüksek olduğu görülmüş, bu materyalin mikrobiyolojik açıdan tulum peynirlerinin ambalajlanmasında pek uygun olmadığı sonucuna varılmıştır.

In this study microbiological qualities of Tulum cheeses made (in quadruplicate) from cow’s milk and packed in goat’s skin (A; hairy side outside or B; hairy side inside the bag) and (C) polyethylene bags to ripen up to 210 days in quadruplicate.  Total microorganism decreased steadily for all the cheeses (but in packing material A after a rise in the first month and in material B and C after rises in first 2 months). The highest number was observed in the beginning of ripening with Tulum cheeses in material B (7x107 per g), but at the end of 210th day cheeses in material A had the highest number of all (1.8x107 Per g).  The highest coliform bacteria was found with cheeses packed in material B. Number of coliform bacteria decreased (first 2 months sharply then slowly) throughout the ripening period.  Packing materials had no effect on the lactic streptococci of Tulum cheeses but the effect was statistically significant on lipolytic, proteolytic bacteria and on mold and yeast. Coliform bacteria, mold and yeast contents of Tulum cheese which were packed in goat’s skin bags with the hairy surface inside, were well above those of other cheeses packed in other materials. Therefore goat skin bags with hairy surface inside were found to be unsuitable for Tulum cheese packaging.
Bazı Patates Çeşitlerinin Depolama Sonrası Kalite ve Fizyolojik Özelliklerinin İncelenmesi
Investigation of Quality and Physiological Properties of Same Potato Varieties After Storage (Turkish with English Abstract)
Yazar: Kara, Kemalettin
Dergi: Gıda, Vol. 29 No. 1, 2015

Bu çalışmada, 199S ve 1999 yıllarında Erzurum ekolojik şartlarında adaptasyon ve verim denemesine alman 20 patates çeşidine ait yumruların 1998/1999 ve 1999/2000 yıllarında depolama sonrası bazı kalite ve fizyolojik özellikleri incelenmiştir. Denemede kullanılan çe­şitlerin depolama sonrasındaki ağırlık kayıpları %5,78-13,49, özgül ağırlık değişimi %0,85-0,82, kuru madde değişimi %-9,20-10,26, nişasta değişimi %-14,40-15,68, uyanma gösteren yumru oranı %4,68-35,40, sürgün veren yumru oranı %17,73-62,17, sürgün vermeyen yumru ora­nı %0,59-43,22 ve hastalıklı yumru oranı %8,20-54,45 arasında değişmiştir. Denemeye alınan çeşitlerden, Fianna, Agria, Marinca, Cosmos, Quinta ve Marfona çeşitleri en iyi sonucu vermişlerdir.

in this study, some post-storage quality and physiological properties of 20 potato variety tubers, the yield and adaptation abilities during 1998/1999 and 1999/2000. Weight loss, specific gravity change, dry matter change, starch, the ratio of woken up tubers, the ratio of sprouting tubers, the ratio of non-sprouting tubers and the ratio of diseased tubers of varieties used in this investigation were changed between %5.78-13.49, %0.85-0.82, %9.20-10.26, %14.40-15.68, %4.68-34.41, %17.73-62.17, %0.59-43.22 and %8.20-54.45 successively after storage. The best results were obtained from Fianna, Agria, Marince, Ouinta and Marfona at the end of the study.
Pektinin Fizikokimyasal Özellikleri, Üretimi ve Gıdalarda Kullanımı
Pectin, its Physicochemical Properties, Production and its Use in Foods (Turkish with English Abstract)
Yazar: Arslan, Nurhan
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

Pektin gıda, ilaç, kağıt ve tekstil endüstrilerinde jel yapıcı, stabilizan ve emülsifiyan olarak yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Tarımsal endüstri artıklarının değerlendirilmesi özellikle bu endüstri kolları gelişen ülkelerde günsel bir konudur. Bu artıklar bazı hallerde çok kıymetli ürünleri içermektedir. Pektin eldesinde başlıca hammadde kaynağı elma posası, portakal kabukları, ayçiçeği tablası ve şeker pancarı küspesidir. Ülkemizde pektin ihtiyacının tamamı ithalat yoluyla karşılanmaktadır. Son yıllarda tüketime hazır gıdalar sektöründeki gelişmeler nedeniyle, Türkiye’de pektin kullanımı yaygınlaştığından ihtiyaç giderek artmaktadır.

Pectin is widely used by the food, pharmaceutical, textile and paper industries as a gelling, stabilizing, emulsifying and thickening agent. Primary sources of pectin are citrus fruit, apple, sunflower head and sugar-beet pulp. The pectin requirement in Turkey is met through imports, mostly from European countries. Pectin requirement has increased because of wide pectin uses due to developments in food sector recently.
Süt Endüstrisinde Laktonlardan Yararlanma Olanakları
The Use of Lactones in Dairy Industry (Turkish with English Abstract)
Yazar: Uraz, Tümer; Yıldırım, Metin
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

Süt ürünlerinin aroma bileşenleri arasında yer alan laktonların, peynir, yoğurt gibi mamullerin üretiminde asitlendirici olarak kullanımı hızla yaygınlaşmaktadır.  Süt ürünlerinin üretiminde asitlendirici olarak lakton kullanımı, zaman, iş ve ekipman tasarrufu sağlamakta, asitlik gelişimini daha kolay kontrol edilebilir hale getirmekte ve üretimin otomasyonunu kolaylaştırmaktadır.  Bu derlemede, laktonların kimyasal niteliklerine, süt yağındaki önemine, peynir ve yoğurt üretimindeki yerine ve koruyucu amaçla kullanıma değinilmiştir.

The use of lactones, which exist among aroma components in milk products, has rapidly increased as an acidification agent in some of the milk products such as cheese, yoghurt, etc.  The use of those compounds provides saving from time, labour and equipment, gives the opportunity to control acidity development easily, and makes the process automation easier.  In this paper, the chemical properties of lactones, the importance in milk fat, the place in cheese and yoghurt-making and the usage of them for the preservative purpose are reviewed.
Domateslerde Yüksek Performans Likit Kromatografisi (HPLC) ile Kalıntı 2,4-Diklorofenoksiasetik Asit (2,4-D) Tayini
Determination of the Residues of 2,4-Dichlorophenoxyacetic Acid (2,4-D) in Tomatoes by High-Performance Liquid Chromatography (HPLC) (Turkish with English Abstract)
Yazar: Gökmen, Vural; Acar, Jale
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

2,4-diklorofenoksiasetik asit (2,4-D), herbisit olarak Türkiye’de kullanılmasına izin verilen bir maddedir. Ancak bu maddenin kontrolsüz bir şekilde, bazı sebzelerin serada yetiştirilmesinde büyümeyi düzenleyici olarak da kullanıldığı bilinmektedir. Buna karşılık bugüne kadar Türkiye seralarında yetiştirilen bu sebzelerde kalıntı 2,4-D miktarının belirlenmesine yönelik bir çalışma yapılmamıştır.  Bazı bitkisel ürünlerde 2,4-D tayini amacıyla kullanılan gaz kromatografik yöntemlerde örneğin temizlenmesi ve esterifikasyonu uzun zaman aldığından ve fazla miktarda kimyasal kullanımını gerektirdiğinden bu araştırmada, domateslerdeki 2,4-D’nin serbest asit formunda analiz edilebildiği yüksek performans likit kromatografisi (HPLC) için bir yöntem geliştirmeye çalışılmıştır. Bu amaçla bitkisel materyallerde gaz kromatografisi (GC) ile 2,4-D’nin metil esteri formunda tayinine uygun bir yöntem esas alınmıştır ve HPLC’ye uyarlanmaya çalışılmıştır. Domatese ilave edilen 0.5 ve 4 mg/kg 2,4-D sırasıyla %90.6-93.6 ve %62.85-74.65 olarak geri kazanılabilmiştir.

2,4-dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D) is permitted to be used only as a herbicide in Turkey, but it is well known that it is also used ignorantly as growth regulator during the growth of some vegetables in greenhouses. Unfortunately, no study has been carried out to determine the residues of 2,4-D in greenhouse vegetables.  In most of the methods in which gas chromatography (GC) was used for the determination of the residues of 2,4-D in plant materials, cleaning-up of the sample and esterification of 2,4-D have appeared as very complex treatments increasing the time and the total cost of analysis. Therefore, it has been the purpose of this study to develop an high pressure liquid chromatographic (HPLC) method for the determination of 2,4-D residues in tomatoes A gas chromatographic method offered for the determination of 2,4-D residues in plant materials as methyl ester form was accepted as the basis and modified for HPLC. Quantitative analyses were carried out by HPLC as free acid form. % recoveries corresponding to the added 0.5 and 4 mg/kg of 2,4-D were found out to be 90.6-93.6%, 62.85-74.65%, respectively.
Yüksek Hidrostatik Basınç Tekniğinin Süt Endüstrisindeki Uygulamaları
The High Pressure Techniques in Dairy Technology (Turkish with English Abstract)
Yazar: Kınık, Özer; Kavas, Gökhan; Uysal, Harun; Kesenkaş, Harun
Dergi: Gıda, Vol. 29 No. 1, 2015

Gıdaların sıcaklık ile muamelesine bir alternatif olarak, ilk olarak 1899' da Hite tarafından, yüksek hidrostatik basınç uygulamalarının etkinliği ortaya konmuştur. Günümüzde hidrostatik basınç uygulamalarının, süt endüstrisinde mikrobiyolojik inaktivasyon uygulamalarında de­nendiği görülmektedir. Söz konusu uygulamanın süt teknolojisinde özellikle, Bacillus subtilis, Escherichia coli, Candida utilis ve Pseudomonas fluorescens ile bu bakteriler tarafından salgılanan ve peynir yapımı sırasında sütün uygun jelifikasyonunu engelleyen proteazların da yok edilmesinde, etkili olduğu tespit edilmiş, laktik asit bakterilerinin ise, yüksek basınç uygulamalarından, hücre duvarlarının yapısı nedeniyle çok az düzeyde etkilendiklerini belirlenmiştir. Sonuç olarak, yüksek basınç uygulamalarının süt ve ürünleri üzerine olan etkilerinin belirlenmesi amacıyla, bazı araştırmalar yapılmış ve bu uygulama sayesinde pastörize nitelikteki süt üretiminin mümkün olduğu ifade edilmiştir. Ancak, söz konusu araştırmalarda, süt içerisinde bulunabilen sporların yüksek basınca dayanıklılığı nedeni ile, sterilize süt üretmenin mümkün olmayaca­ğı ortaya konmuştur.

The effect of high pressure on food products as alternatives to heat treatment has been studied by Hite since 1899. In recent years the high pressure technology was used for microbiological inactivation procedures in dairy. It is stated that the treatments readily inactivated Bacillus subtilis, Escherichia coli, Candida utilis, Pseudomonas fluorescens and their proteases that disrupted the gelation proteases that disrupted the gelation properties of milk and lactic acid bacteria maintained formal structure is due to the cell structure. As a result; some research on a high pressure techniques of milk has been conducted to date and the stability of this new treatment for pasteurization. However the effect of high pressure on spore inactivation and sterilization has been determined as inadequate.
Balık Köftesinin Soğukta Depolanması
The Cold Storage of the Fish Balls (Turkish with English Abstract)
Yazar: Gökoğlu, Nalan
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 3, 2015

Balık köftesi, balık etinin temizlenip, haşlanıp kıyma haline getirilmesinden sonra baharat ilavesiyle elde edilen bir balık ürünüdür.   Bu çalışmada, balık köftesinin +4 oC’de depolanması sırasında kalite değişimlerinin incelenmesi ve depolama süresinin tespit edilmesi amaçlanmıştır.  Örneklerde 10 günlük depolama süresince 2 gün aralıkla duyusal fiziksel ve kimyasal analizleri yürütülmüştür. Kimyasal analizlerden; Toplam Uçucu Bazik Nitrojen (TVB-N) ve Trimetilamin (TMA-N) tayinleri, Fiziksel analizlerden pH ölçümü yapılmıştır.  Balık köftesi örneklerinin +4 oC’de 8. güne kadar iyi kalite özelliğini koruduğu ve 10 günlük depolamadan sonra bozulmuş nitelik kazandığı saptanmıştır.

The fish balls are fish products prepared adding the spices to cleaned and minced meat.  In this study it was aimed to investigate the quality changes and determine the storage time of fish balls at the +4 oC.  With intervals of 2 days during the storage, sensorical, chemical and physical analyses were performed. Chemical analyses; Total Volatile Basic Nitrogen (TVB-N), Trimethylamine (TMA-N), physical; measuring of the pH were performed.  The samples of the fish balls were of good quality up to 8 days. These samples deteriorated after 10 days at +4 oC.
Bazı Üzüm Çeşitlerinin Konserveye Uygunluk Derecelerinin Belirlenmesi Üzerinde bir Araştırma
Research on the Determination of Suitability of Some Varieties of Grapes for Canning (Turkish with English Abstract)
Yazar: Didin, Mustafa; Fenercioğlu, Hasan
Dergi: Gıda, Vol. 19 No. 4, 2015

üzümün konserveye işlenebilirliğini konu alan bu araştırmada Akdeniz Bölgesinde yaygın olarak yetiştirilen beş farkı üzüm çeşidi ve dolgu sıvısı olarak iki farklı konsantrasyonda (%16 ve 20) hazırlanmış şurup kullanılmıştır. Şuruba pH derecesini düşürmek amacıyla sitrik asit (%0.25) katılmıştır.  Ambalaj materyali olarak hermatikli kapatılabilen 1 litrelik cam kavanozlar kullanılmıştır. Konservelerin pastörizasyonu buharla ısıtılan çift cidarlı açık kazanlarda 85 oC’de 25 dakika tutularak gerçekleştirilmiştir. Pastörize edilen üzüm konserveleri oda ve +5 oC sıcaklıklarda olmak üzere iki farklı ortamda saklanmıştır.  Elde edilen bulgulara göre saklama sırasında üzüm ile dolgu sıvısı arasındaki etkileşimden dolay çözünür kuru madde, pH ve toplam asit içeriklerinin yaklaşık 2 aylık süre sonunda dengeye ulaşmıştır. Farklı çeşitlere ait üzüm konserveleri üzerinde saklama sıcaklık ve süresinin önemli bir etkiye sahip olmadığı, dane bütünlüğünün çeşit özelliklerine bağlı olarak uygulanan işlemlerden farklı derecelerde etkilendiği görülmüştür. Tüm fiziksel, kimyasal ve duyusal özellikleri dikkate alındığında konserveciliğe en uygun çeşitlerin Italia ve Alfonse Lavella olduğu ve bunların sırasıyla Antep Karası ve Kardinal çeşitlerinin izlediği, Hanım Parmağı üzüm çeşidinin ise konserveciliğe uygun olmadığı belirlenmiştir.

The purpose of the study was to evaluate the suitability of grapes of various cultivars for canning and determine the better suiting grape varieties among those of Cardinal, Alphonse Lavella, Italia, Antep Karası and Hanım Parmağı obtained from Alata Hortucultural Research Center in 1990.  For canning of grapes filling syrups of two concentrations (16 and 20% sugar) and citric acid (0.25%) were used. All material were packed in glass jar of 1 liter capacity which were hermetically closed. After hot filling and capping, jars were held in hot water at 85 oC for 25 minutes for pasteurisation. After cooling half of the jars were at room temperature whereas the remaining were stored at +5 oC for 6 months. Prior to storage and every 2 month-period physical, chemical, and sensory evaluations were applied to the samples.  According to the results obtained approximately 2-months were enough to reach the balanced soluble solid, pH, titratable acidity in the syrup.  Storage temperature and time were not found to have significant effect on the quality of the product.  Considering the results of all objective and sensory evaluations grapes of Italia and Alphonse Lavella were found to be superior varieties which were proceeded by Antep Karası and Cardinal varieties. Hanım parmağı variety was not found to be suitable for canning because of excessive cracking.