hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sarı tırnak sendromu (Bir olgu nedeniyle)
Yellow Nail Syndrome (Case report)
Yazar: Sucaklı, Mustafa Haki; Köse, Ahmet; Güler, Ekrem; Üdürgücü, Muhammed; Olgar, Şeref; Özdamar, Emre
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Yellow nail syndrome; lymph edema; peri&shy;cardial effusion ; Sarı tırnak sendromu, lenfödem, pe&shy;rikardial effüzyon

Sarı tırnak sendromu; sarı renkli tırnaklar, lenfödem ve plevral efüzyon triadından oluşan genellikle otozomal do&shy;minant geçiş gösteren bir hastalıktır. Bu yazıda doğuştan itibaren lenfödem, perikardial effüzyon tanısıyla takip edi&shy;len ve sarı tırnak sendromu tanısı konulan 13 aylık bir kız çocuğu sunulmuştur. Sarı tırnak sendromu klinik be&shy;lirtilerinin sıklıkla puberte sonrasında daha belirgin olması nedeniyle geç tanı almaktadır. Bununla birlikte yenidoğan veya süt çocuğu döneminde lenfödemi ve perikardial ef&shy;füzyonu olan hastalarda sarı tırnak sendromu akılda tu&shy;tulmalıdır.

Yellow nail syndrome, usually autosomal dominant transi&shy;tion and occurs with yellow nails, lymph edema and pleu&shy;ral effusion triad. In this article, a girl, 13 months, who was diagnosed as yellow nail syndrome and followed with pericardial effusion and lymph edema from her birth, has been presented. Yellow nail syndrome has been diag&shy;nosed lately due to the occurrence of clinical symptoms which are often more obvious after the puberty. However, neonatal or infant period of pericardial effusion in patients with lymphedema and yellow nail syndrome should be kept in mind.
Bilateral sciatic nerve block after orthopedic surgery in a pediatric patient
Bilateral sciatic nerve block after orthopedic surgery in a pediatric patient
Yazar: Şahin, Levent; Şahin, Mehrican; Gül, Rauf
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Postoperatif ağrı, ultrason, siyatik blok, pediatrik ; Postoperative pain, ultrasound, sciatic block, pediatric

Ortopedik cerrahide erken postoperatif ağrı çocuklar için önemli bir sorundur. Ultrasonun (US) kullanıma girmesi pediatrik rejyonal anestezide çok önemli gelişmelere yol açmıştır. Bu çalışmada konjenital tibial agenezi ve talipes ekinovarus nedeniyle bilateral dizdezartikülasyon yapılan 6 yaşında ki olguya postoperatif analjezi amacıyla, US eş&shy;liğinde bilateral siyatik blok uygulamamızı literatür bilgile&shy;riyle sunmayı amaçladık. Sonuç olarak US kılavuzluğun&shy;da yapılan periferik sinir bloklarının ortopedik pediatrik cerrahide erken postoperatif ağrı tedavisi için de etkin ve güvenli bir şekilde uygulanabileceğini düşünüyoruz.

Early postoperative pain is one of the most important problems in pediatric orthopedic surgery. Introduction of the use of ultrasound (US) has led to very important de&shy;velopments in pediatric regional anesthesia. We aimed to present with the literature data about that we applied the bilateral US-guided sciatic nerve block to the patient who was operated under bilateral knee disarticulation because of congenital tibia agenesis and talipes equinovarus. In conclusion we entertain that US-guided peripheral nerve blocks are effective and safety for postoperative pain in pediatric orthopedic surgery.
Steroide yanıtlı nefrotik sendromlu çocuklarda tedavi yaklaşımları
Treatment approaches in children with steroid sensitive nephrotic syndrome
Yazar: Kalman, Süleyman
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Childhood, steroid sensitive nephrotic syn&shy;drome, treatment. ; Çocukluk çağı, steroide yanıtlı nefro&shy;tik sendrom, tedavi.

Çocukluk çağı nefrotik sendromu kronik bir glomerül has&shy;talığıdır. Eğer tedavi edilmezse, yaşamı tehdit eden en&shy;feksiyonlar, tromboembolizm, lipid anormallikleri ve mal&shy;nutrisyon gibi komplikasyonları vardır. Tedavinin amacı proteinüriyi ve ödemi ciddi yan etkiler ortaya çıkmadan düzeltmektir. İdiopatik nefrotik sendromun (İNS) %90\'dan fazlası steroid tedavisine yanıt verir. Bununla birlikte, önemli sayıda hasta sık relaps gösterir ve steroide bağım&shy;lı hale gelir. Sık relapsların ortaya çıkışı remisyon sağla&shy;yıcı ve steroid toksisitesini azaltıcı yeni tedavi stratejilerini gerektirir Steroid yan etkilerinden koruyucu tedavi rejim&shy;leri olarak alkilleyici ajanlar (siklofosfamid ve klorombusil), kalsinörin inhibitörleri (siklosporin A), immunomodulatör ajanlar (levamizol) önerilmiştir. Yakın zamanlarda, mikofe&shy;nolat mofetil (MMF), tacrolimus, anti-CD20 antikoru olan rituximab steroid bağımlı nefrotik sendromda (SBNS) az sayıda kontrolsuz çalışma ile yeni tedavi seçenekleri ola&shy;rak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle nefrotik sendromlu ço&shy;cuklarda bu ilaç tedavilerinin, kullanılmadan önce yarar ve risklerinin çok iyi değerlendirilmesinin önemi ortaya çıkmaktadır.

Pediatric nephrotic syndrome (NS) is a chronic glomeru&shy;lar disorder, and if untreated, is associated with increased risk of life-threatening infectious, thromboembolism, lipid abnormalities, and malnutrition. The aim of the manage&shy;ment of NS in children is to induce and maintain com&shy;plete remission with resolution of proteinuria and edema without encountering serious adverse effects of therapy. Over 90% of cases in children with idiopathic NS and a majority of them will respond to steroid therapy. However, a substantial number of patients relapse frequently and become steroid dependent. The occurrence of frequent relapses necessitates clear therapeutic strategies in or&shy;der to maintain sustained remission and minimize steroid toxicity. Numerous therapeutic regimens have been pro&shy;posed utilizing steroid sparing agents such as alkylating agents, principally, cyclophosphamide and chlorambucil, calcineurin inhibitors namely cyclosporin A and an immu&shy;nomodulatory drug, levamisole, with variable success and associated side-effects. Recently, mycophenolate mofetil (MMF), tacrolimus, the anti-CD20 antibody, rituximab, have emerged as new therapeutic options for the man&shy;agement of steroid dependent NS in a few uncontrolled clinical trials. It is therefore important that the benefits and risks of these agents are weighed before considering their use in the treatment of patients with NS.
İntratorasik lenfadenopatilerin tanısında konvansiyonel yöntem ve ultrason rehberliğinde transbronşiyal iğne aspirasyonu teknikleri
Conventional method and ultrasound guided transbronchial needle aspiration techniques in the diagnosis of intrathoracic lymphadenopathies
Yazar: Kaya, Halide; Çetinkaya, Erdoğan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Intrathoracic lymphadenopathies, transbron&shy;chial needle aspiration, endobronchial ultrasound ; İntratorasik lenfadenopatiler, transb&shy;ronşiyal iğne aspirasyonu, endobronşiyal ultrason

İntratorasik lenfadenopatilerin tanısında kullanılan mi&shy;nimal invaziv yöntemlerden konvansiyonel transbron&shy;şiyal iğne aspirasyonu (TBİA) etkili, güvenli ve ucuz bir bronkoskopi tekniğidir. Son yıllarda pnömonolojideki en önemli gelişmelerden olan endobronşiyal ultrason (EBUS) rehberliğinde TBİA ise bronkoskopik tekniklerin tanı spektrumunu genişletmiştir. Günümüzde radial ve konveks problu olmak üzere iki farklı EBUS cihazı kulla&shy;nılmaktadır. Konveks prob EBUS\'un en önemli avantajı örnek alınırken eş zamanlı görüntüye olanak sağlaması&shy;dır. Tanısal başarının arttırılması için gerek konvansiyonel gerekse ultrason rehberliğindeki TBİA uygulamalarının yaygınlaşması invaziv cerrahi prosedürlere olan gereksi&shy;nimi azaltabilir.

Conventional transbronchial needle aspiration (TBNA) is one of the minimally invasive methods used for the diag&shy;nosis of intrathoracic lymphadenopathies, which is an ef&shy;fective, safe and cheap bronchoscopic technique. Endo&shy;bronchial ultrasound (EBUS) guided TBNA is one of the most important advances in pneumology in recent years and has extended the diagnostic spectrum of broncho&shy;scopic techniques. Today there are two different types of ultrasound probes for use with EBUS: radial and convex. The most important advantage of convex probe EBUS is that it allows real-time imaging while sample taken. To increase the diagnostic success, expansion of both con&shy;ventional and ultrasound guided TBNA applications may reduce the need for invasive surgical procedures.
Anti-HCV pozitif serumda yüksek duyarlıklı C-reaktif protein ve Hepatit C virus RNA ilişkisi
Correlation of high sensitive C-reactive protein and Hepatitis C Virus RNA in anti-HCV-positive sera
Yazar: Özekinci, Tuncer; Atmaca, Selahattin; Akbayın, Hasan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: HCV, hsCRP, correlation ; HCV, hsCRP, ilişki

Amaç: HCV antikoruna sahip kişilerden elde edilen se&shy;rumlarda HCV RNA\'nın pozitif ve negatifliğine göre ka&shy;raciğerden salgılanan hsCRP düzeyinin farklılık belirlen&shy;mesidir.    Gereç ve yöntem: Klinik olarak Hepatit-C şüpheli olup anti-HCV\'si pozitif tespıt edilen toplam 84 hasta çalışma&shy;ya dahil edildi. Anti HCV\'si pozitif 84 örnek, HCV RNA sonuçlarına göre; HCV RNA\'sı pozitif grup (Grup 1, 50 örnek) ve HCV RNA\'sı negatif grup (Grup 2, 34 örnek) olmak üzere iki gruba ayrıldı.    Bulgular: HCV\'si pozitif 84 örneğinin 50\'sinde HCV RNA pozitif (Grup 1), 34\'ünde HCV RNA negatif (Grup 2) ola&shy;rak tespit edildi. 1.grupta 50 serum örneğinin 11\'de (%22 ), 2.grupta 34 serum örneğinin 3\'de (%8.8) hsCRP değer&shy;leri normal değerin üzerinde tespit edildi.    Sonuç: Örneklerin sayısal olarak karşılaştırıldığında Grup 1 lehine istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p0.05).

Objectives: To determine whether the level of high sen&shy;sitive C-reactive protein (hsCRP) secreted from liver dif&shy;fered according to the positivity and negativity of the HCV RNA in sera collected from individuals with HCV antibod&shy;ies.    Materials and methods: A total of 84 patients with clini&shy;cally suspected Hepatitis C were included in this study, in which anti-HCV was detected to be positive. Eighty four anti-HCV positive samples were divided into two groups according to the HCV RNA results, as the HCV RNA posi&shy;tive group (Group 1, 50 samples) and the HCV RNA neg&shy;ative group (Group 2, 34 samples).    Results: 50 of the 84 samples with anti HCV positivity were detected to be positive for HCV RNA (Group 1), whereas 30 were detected as negative (Group 2). While the hsCRP values were found to be above the normal level in 11 (22%) of the 50 sera samples in the first group, and in 3 (8,8%) of the 34 sera samples in the second group.    Conclusion: Numerical comparison of the hsCRP posi&shy;tive samples revealed a statistically significant result in favor of group 1 (p0.05).
Kronik obstruktif akciğer hastalığı akut alevlenmeli hastalarda prokalsitonin ve diğer akut faz belirteçleri
Procalcitonin and other acute phase reactants in patients with chronic obstructive pulmonary disease exacerbation
Yazar: Civelek, Cemil; Korkmaz, İlhan; Eren, Şevki Hakan; Güven, Fatma Mutlu Kukul; Karadayı, Şule; Doğan, Ömer Tamer; Çınar, Ziynet; Beydilli, İnan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic obstructive pulmonary disease, pro&shy;calcitonin, acute phase reactants, emergency service. ; Kronik obstruktif akciğer hastalığı, prokalsitonin, akut faz belirteçleri, acil servis.

Amaç: Çalışmanın amacı kronik obstruktif akciğer hasta&shy;lığı (KOAH) akut alevlenmeli hastaların serum prokalsito&shy;nin (PCT) ölçümü ile diğer akut faz belirteçlerini karşılaş&shy;tırmak ve klinikle ilişkisini araştırmaktır.    Gereç ve yöntem: Çalışma acil servise başvuran 122 KOAH akut alevlenmeli hasta ile yapıldı. Prokalsitonin (PCT) değeri 0.05). Has&shy;taların PCT ve CRP değerleri ile hastanede kalış sürele&shy;ri arasında aynı yönlü ilişki saptandı (sırasıyla p=0.034, p=0.022). Eksitus olan hastalardaki PCT ortalama değeri 28.3 &plusmn; 27.5 ng/ml olup taburcu olanlara oranla anlamlı olarak yüksek bulundu (p= 0.012).    Sonuç: Elde ettiğimiz verilere dayanarak PCT\'nin KOAH akut alevlenmeli hastalarda morbidite ve prognozunun belirlenmesinde yararlı bir gösterge olarak kullanılabile&shy;ceği sonucuna varıldı.

Objectives: The aim of this study was to investigate the correlation between procalcitonin and other acute phase reactants, and also analyze their relationship with clini&shy;cal situation in chronic obstructive pulmonary disease (COPD) acute exacerbations.    Materials and methods: The study was made with 122 acute COPD exacerbated patients, who were admitted to emergency service. Patients with below 0.25 ng/ml PCT value included Group 1, and the patients with PCT val&shy;ues &ge; 0.25 ng/ml Group 2. Serum procalcitonin levels, erythrocyte sedimentation rate (ESR), C-reactive protein (CRP) values and white blood cell (WBC) counts were measured. Also, patients hospitalization time and mortal&shy;ity rates were recorded and compared with PCT.    Results: Patients were divided in 3 groups according to their clinical diagnosis; Pneumonia (n=27), Mycoplasma-Chlamydia pneumonia (n=11) and the patients with only COPD exacerbation(n=84). Mean PCT values accord&shy;ing to the groups were 9.47 &plusmn; 8.1 ng/ml, 0.41 &plusmn; 0.2 ng/ml, and 0.21 &plusmn; 0.05 ng/ml respectively. The relationship between PCT with CRP and white blood cell has been found between significiant (p=0.001, p=0.005 respec&shy;tively), whereas the relationship between PCT and ESR was nonsignificant (p=0.55). Procalcitonin and CRP had a positive correlation with the hospitalization time (p=0.034, p=0.022 respectively). The mean &plusmn; standard error of PCT for the patients who died was 28.3 &plusmn; 27.5 ng/ml, and the difference between patients who died or were discharged was statistically significant (p= 0.012).    Conclusion: PCT can be a useful indicator for morbidity and prognosis in COPD patients.
Rejyonel anestezi sırasında midazolam ve deksmedetomidin\'in sedatif etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the sedative effects of midazolam and dexmedetomidine during regional anaesthesia
Yazar: Korkmaz, Mehmet; Gurbet, Alp; Şahin, Şükran; Pürcü, Özden Özkurt
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Regional anesthesia, midazolam, dexme&shy;detomidine, sedation. ; Rejyonal anestezi, midazolam, deks&shy;medetomidin, sedasyon.

Amaç: Bu çalışmada, spinal anestezi altında artroskopik diz cerrahisi uygulanacak olgulara sedasyon amacıyla deksmedetomidin ve midazolam uygulamasının etkilerini karsılaştırmayı amaçladık.    Gereç ve yöntem: Yaşları 18-65 yıl arasında değişen 50 olgu randomizasyon ile iki gruba ayrıldı: Grup M\'deki ol&shy;gulara midazolam 0.04 mg/kg intravenöz (iv) uygulandık&shy;tan sonra Ramsay sedasyon skoru (RSS) 3-4 olacak şe&shy;kilde 0,5 mg ek dozlarla işleme devam edildi. Grup D\'deki olgulara deksmedetomidin 1 &mu;g kg/sa olacak şekilde 10 dakika yükleme dozu uygulandı. Takiben olguların RSS 3-4 olacak şekilde 0,2-0,7 &mu;g/kg/sa deksmedetomidin in&shy;füzyonuna başlandı. Operasyon süresince olguların vital bulguları kaydedildi. Olguların derlenmeleri modifiye Ald&shy;rete skoru (MAS) ile belirlendi. Ağrı değerlendirmesinde sözel nümerik skala (VRS) kullanıldı. Postoperatif VRS ve derlenme kalite skorları (QoR) kaydedildi. Olgulardan 4 sorudan oluşan geri bildirim anketini doldurmaları istendi. Olgu memnuniyeti VRS ile değerlendirildi.    Bulgular: Grup D\'de kalp hızları Grup M\'ye göre düşük bulundu (p

Objective: The aim of this study was to compare the effi&shy;cacy of dexmedetomidine versus midazolam for sedation under spinal anesthesia for arthroscopic knee surgery.    Materials and methods: Fifty adult patients, 18 to 65 years, were randomized into two groups: Group M re&shy;ceived 0.04 mg/kg iv bolus midazolam followed by admin&shy;istration of 0.5 mg boluses to provide Ramsay sedation Scale (RSS) 3-4. Group D received dexmedetomidine loading dose of 1 &mu;g/kg/h over 10 minutes and the main&shy;tenance dose of 0.2-0.7 &mu;g/kg/h to achieve an adequate level of RSS 3-4. Recovery was evaluated with Modified Aldrete Scale. Pain was scored using Verbal rating scale (VRS). Postoperative VRS and Quality of Recovery (QoR) were recorded. Patients were asked to fill the question&shy;naire that included 4 questions, and patient satisfaction was rated with VRS.    Results: Heart rate and mean blood pressure values were found to be decreased in group D when compared with Group M (p
Cerrahi tedavi yapılamayan primer karaciğer tümörlerinde transarteriyel kemoembolizasyon tedavisinin sağ kalıma etkisi
The effect of transarterial chemoembolization therapy to survival in unresectable liver tumors
Yazar: Çetinçakmak, Mehmet Güli; Şirikçi, Akif; Sarıca, Mehmet Akif; Sönmezışık, Serdar; Bayram, M. Metin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Transarterial chemoembolization, HCC, lipi&shy;odol, survival ; Transarteryel kemoembolizasyon, HCC, lipiodol, sağ kalım

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Ocak 2002-Aralık 2008 ta&shy;rihleri arasında karaciğer tümörü tanısı alan ve Transar&shy;teryel Kemoembolizasyon (TAKE) tedavisi uygulanan he&shy;patoselüler karsinom (HCC) tanılı hastalarda tümör yanıtı ve tedavinin sağkalıma etkisini araştırmaktır.    Gereç ve yöntem: Cerrahi tedavi yapılamayan 33 HCC tanılı olguya 59 defa TAKE tedavisi uygulandı. Hastalara 1-4 defa (ortalama 1.78 kez) lipiodol+epirubicin hidroklo&shy;rür emülsiyonu ile lipiodol hepatik arter yoluyla selektif ola&shy;rak verildi. Hastalar 1, 2 ve 4. ayda abdomen bilgisayarlı tomografi (BT) ve serum albumin, bilirubin, protrombin zamanı (PT), a-fetoprotein (AFP) değerleri ile takip edildi. BT\' de kontrastlanan solid tümör varlığı ve kitle çapı artışı durumlarında işlem tekrar edildi.    Bulgular: Çalışmamızda HCC hastalarının tedavi önce&shy;si tümör çapının 5 cm\'den büyük olması, diffüz tutulum olması, asit olması, serum albumin değerinin 2.8 g/dl\'nin altında olması, bilirubin değeri 3 mg/dl\'nin üstünde olma&shy;sı, Child-C evresinde olması, Okuda III evresi ve serum AFP değerinin 400 IU/dl üstünde olması ve lipiodolün az tutulumu kötü prognoz göstergesi olarak saptandı. Tümör boyutu 5 cm\'nin altında olması, nodüler olması, asitin olmaması, hastanın serum albuminin >3.5 mg/dl ve bilirubinin

Objectives: The aim of this study was to investigate the effect of Transarterial Chemoembolization (TAKE) on tumor response survival in patients with hepatocellular carcinoma (HCC) between January 2002 and December 2008.    Materials and methods: In 33 unresectable HCC pa&shy;tients TACE treatment was administered 59 times. Lipi&shy;odol + epirubycin hidrochlorur emulsion and lipiodol were administered to HCC for 1-4 times (mean 1.78) via the hepatic artery, selectively. Patients were examined at 1st, 2nd, and 4th months with abdomen CT, serum albumin, bilirubin, PT, AFP levels. Procedure was repetaed in case of growth in the initial mass size or enhancing solid por&shy;tion of tumor on the CT images.    Results: In our study, tumor size above 5 cm, diffuse involvement, ascites, serum albumin level below 2.8 g/dl, bilirubin level above 3 mg/dl, Child C stage, Okuda III stage, serum AFP level above 400 IU/dl and low lipiodol involvement were considered as poor prognostic factors. Tumor size below 5 cm, nodularity, absence of ascites, serum albumin levels above 3.5 g/dl, bilirubin levels be&shy;low 1 mg/dl, Child A stage, Okuda I stage and high lipiodol involvement were found as good prognostic factors.    Conclusion: In present study, we found that repetitive TACE procedures improved the survival in selected unre&shy;sectable HCC patients
Akkiz prematür ejakülasyon hastalarında ailesel işlevlerdeki değişiklikler
Changes in family functions in patients with secondary premature ejaculation
Yazar: Arı, Mustafa; Bez, Yasin; Kaya, Yusuf; Kıvrak, Yüksel
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Premature ejaculation, anxiety, family func&shy;tioning. ; Prematür ejakülasyon, anksiyete, ai&shy;lesel işlevler.

Amaç: Bu çalışmada akkiz prematür ejakülasyonu (PE) olan bireylerde ailesel işlevlerdeki değişikliklerin araştırıl&shy;ması amaçlandı.    Gereç ve yöntem: Çalışmamızda PE grubu Mustafa Ke&shy;mal Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi Üroloji polikliniğine başvuran hastalardan seçildi. Kontrol grubu ise sağlıklı gönüllüler arasından seçildi. Üroloji poliklini&shy;ğinde hastalar ejakülasyon süresine göre incelendi. Bir dönem herhangi bir şikayeti olmadığı halde bir süredir ejakülasyon süresi bir dakikadan kısa olan ve bundan şi&shy;kayeti olan bireylerde PE olduğu kabul edildi. Toplam 30 katılımcı PE grubu olarak, 30 sağlıklı gönüllü de kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi. Daha sonra bu katı&shy;lımcılar psikiyatr tarafından değerlendirildi. Tüm katılımcı&shy;lara Beck Ansiyete Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği uygulandı.    Bulgular: PE grubunda anksiyete düzeyi kontrol gru&shy;bundan daha yüksekti (p=0.001). Aile değerlendirme öl&shy;çeğinde PE grubunda problem çözme (p=0.001), iletişim (p=0.022), duygusal cevap verebilme (p=0.011), davranış kontrolü (p=0.032), gereken ilgiyi gösterme (p=0.011) alt ölçeklerinde puanlar kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti. Genel fonksiyonlar (p=0.217) ve roller (p=0.133) açısından anlamlı farklılığa rastlanmadı (p>0.05).    Sonuç: PE hastalarında ailesel işlevlerde bozulma oldu&shy;ğu söylenebilir, dolayısıyla bu hastaların tedavisinde aile&shy;sel işlevlere yönelik yaklaşımlar fayda sağlayabilir.

Objectives: We aimed to inverstigate changes in family functions in patients with premature ejaculation.    Materials and methods: In the present study, study group were randomly selected from Mustafa Kemal University Medical School Research and Training Hospital Urology Department outpatients clinic. Control group were se&shy;lected among healthy volunteers. Totally 30 patients were included in the PE group and 30 healthy volunteers were included in the control group. Subjects were examined by the same psychiatrist. Beck Anxiety Inventory and Family Assessment Scale were applied to both groups    Results: Compared with the control group, prema&shy;ture ejaculation patients had significantly higher anxiety scores (p=0.001) and more deterioration in problem solv&shy;ing (p=0.001), communication (p=0.022), affective re&shy;sponsiveness (p=0.011), behavior control (p=0.032), and affective involvement in their families (p=0.011). There were no difference in terms of roles and general functions scores (p>0.05).    Conclusion: It can be concluded that there is deteriora&shy;tion in family functions in patients with premature ejacu&shy;lation, Therefore, approaches targeting family functions may be beneficial in the treatment of these patients.