hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kırşehir İli Kentsel Alanda Hane Halkının Kanatlı Et Tüketim Alışkanlıklarının ve Satın Alma Kararını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Kırşehir İli Kentsel Alanda Hane Halkının Kanatlı Et Tüketim Alışkanlıklarının ve Satın Alma Kararını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Yazar: Altuntaş, Başar; Doğan, Hasan Gökhan
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Kanatlı eti,tüketim alışkanlıkları,tüketici davranışı

Kanatlı eti üretimi ve tüketimi tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de son yıllarda artmıştır. Bu artışa neden olan tüketicinin davranışı incelenmeye değer alan olarak görülmektedir. Çalışma Kırşehir ili kentsel alanda yürütülmüştür. Hane halkının tüketim alışkanlıklarını ortaya koymak, satın almaya etki eden faktörleri ve geliri bakımından tüketim tercihleri arasında farklılık olup olmadığını tespit etmek amacıyla geliştirilen anket, gayeli örnekleme yöntemi ile belirlenen 324 hane halkına yüz yüze görüşme yöntemiyle uygulanmıştır. Elde edilen veriye ki-kare analizi uygulanmıştır. Sonuçlara göre hane halkı en fazla tavuk etini tercih etmektedir (% 94,6). Kişi başı ortalama tavuk eti tüketimi 5,08 kg/yıl olarak hesaplanmış ve bu miktarın 16,1 kg/yıl olan Türkiye ortalamasının çok altında olduğu tespit edilmiştir. Hane halkının satın almasını en fazla etkileyen faktörler, tavuk etine kolay ulaşabilmesi ve fiyatının uygun olmasıdır. Tüketiciler satın alma noktalarında fiyat karşılaştırması yapmalarına rağmen fiyat farklılığı satın alma miktarını etkilememektedir. Sonuç olarak Kırşehir hane halkının tavuk etinin sağlıklı ve besleyiciliği yönünde bilgilendirilmesi tüketim miktarını arttıracaktır.

Kanatlı eti üretimi ve tüketimi tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de son yıllarda artmıştır. Bu artışa neden olan tüketicinin davranışı incelenmeye değer alan olarak görülmektedir. Çalışma Kırşehir ili kentsel alanda yürütülmüştür. Hane halkının tüketim alışkanlıklarını ortaya koymak, satın almaya etki eden faktörleri ve geliri bakımından tüketim tercihleri arasında farklılık olup olmadığını tespit etmek amacıyla geliştirilen anket, gayeli örnekleme yöntemi ile belirlenen 324 hane halkına yüz yüze görüşme yöntemiyle uygulanmıştır. Elde edilen veriye ki-kare analizi uygulanmıştır. Sonuçlara göre hane halkı en fazla tavuk etini tercih etmektedir (% 94,6). Kişi başı ortalama tavuk eti tüketimi 5,08 kg/yıl olarak hesaplanmış ve bu miktarın 16,1 kg/yıl olan Türkiye ortalamasının çok altında olduğu tespit edilmiştir. Hane halkının satın almasını en fazla etkileyen faktörler, tavuk etine kolay ulaşabilmesi ve fiyatının uygun olmasıdır. Tüketiciler satın alma noktalarında fiyat karşılaştırması yapmalarına rağmen fiyat farklılığı satın alma miktarını etkilememektedir. Sonuç olarak Kırşehir hane halkının tavuk etinin sağlıklı ve besleyiciliği yönünde bilgilendirilmesi tüketim miktarını arttıracaktır.
Erzincan İlinde Üretilen Balların Biyokimyasal Özellikleri
Erzincan İlinde Üretilen Balların Biyokimyasal Özellikleri
Yazar: Karahan Yılmaz, Sevil; Eskici, Günay
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Bal,biyokimyasal,çiçek balı,Erzincan

Yapılan çalışmada, Erzincan ilinde üretilen 50 adet çiçek balı örneğinin analiz edilerek, Türk Gıda Kodeksi Bal Tebliğine göre uygunluğunu değerlendirmek amaçlanmıştır. Çiçek ballarının nem içerikleri % 16.9 ile % 21.4, serbest asitlik değerleri 11.04-28.59 meq/kg, diyastaz sayıları 4.5-19.4, HMF (Hidroksi metil furfural) değerleri 1.54-47.81 mg/kg, sakkaroz içeriği % 0.1-15.3, fruktoz+glikoz değeri % 49.5-77.9, fruktoz/glikoz oranları 0.74-1.29 arasında değiştiği belirlenmiştir. Elli adet bal örneğinden % 70’inin (35), bal tebliğinde belirtilen tüm standart değerlere uyduğu belirlenmiştir

Yapılan çalışmada, Erzincan ilinde üretilen 50 adet çiçek balı örneğinin analiz edilerek, Türk Gıda Kodeksi Bal Tebliğine göre uygunluğunu değerlendirmek amaçlanmıştır. Çiçek ballarının nem içerikleri % 16.9 ile % 21.4, serbest asitlik değerleri 11.04-28.59 meq/kg, diyastaz sayıları 4.5-19.4, HMF (Hidroksi metil furfural) değerleri 1.54-47.81 mg/kg, sakkaroz içeriği % 0.1-15.3, fruktoz+glikoz değeri % 49.5-77.9, fruktoz/glikoz oranları 0.74-1.29 arasında değiştiği belirlenmiştir. Elli adet bal örneğinden % 70’inin (35), bal tebliğinde belirtilen tüm standart değerlere uyduğu belirlenmiştir
Koruyucu Yapı Tipinin Traktör Gürültü ve Titreşim Karakteristikleri Üzerine Etkisinin Belirlenmesi
Koruyucu Yapı Tipinin Traktör Gürültü ve Titreşim Karakteristikleri Üzerine Etkisinin Belirlenmesi
Yazar: Akyüz, Ahmet Şeyhim; Güner, Metin
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Traktör,gürültü,titreşim,kabin,koruyucu yapı tipi

Türkiye de imal edilen 2 adet standart traktörün gürültü ve titreşim seviyeleri uluslararası standartlara göre test edilmiş ve elde edilen veriler karşılaştırılmıştır.  Bu amaçla 77/311/AT tip onay yönetmeliği ve ISO 2631-1 standardından yararlanılmıştır. Denemelerde kullanılan 2 adet traktör aynı marka model ve tipte olup, koruyucu yapıları bakımından, emniyet kabinli ve tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) olmak üzere farklı iki kategoridedir. Araştırmada koruyucu yapıları farklı iki adet traktörde sürücü kulağına gelen gürültü seviyesi, sürücü koltuğu ve koltuğun bağlantı platformundan algılanan titreşim ağırlıklı ivme değerleri belirlenmiştir. Emniyet kabinli traktördeki gürültü seviyeleri, tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktördekinden 1.9 d(B)A düşük bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar titreşim yönünden incelendiğinde, traktörlerin ilerleme yönü ekseninde (x) kabinli traktörün ivme değerlerinin tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktörden yüksek olduğu, ancak y ve z eksenlerinde tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktörde meydana gelen titreşim ivmesinin daha büyük olduğu görülmüştür.

Türkiye de imal edilen 2 adet standart traktörün gürültü ve titreşim seviyeleri uluslararası standartlara göre test edilmiş ve elde edilen veriler karşılaştırılmıştır.  Bu amaçla 77/311/AT tip onay yönetmeliği ve ISO 2631-1 standardından yararlanılmıştır. Denemelerde kullanılan 2 adet traktör aynı marka model ve tipte olup, koruyucu yapıları bakımından, emniyet kabinli ve tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) olmak üzere farklı iki kategoridedir. Araştırmada koruyucu yapıları farklı iki adet traktörde sürücü kulağına gelen gürültü seviyesi, sürücü koltuğu ve koltuğun bağlantı platformundan algılanan titreşim ağırlıklı ivme değerleri belirlenmiştir. Emniyet kabinli traktördeki gürültü seviyeleri, tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktördekinden 1.9 d(B)A düşük bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar titreşim yönünden incelendiğinde, traktörlerin ilerleme yönü ekseninde (x) kabinli traktörün ivme değerlerinin tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktörden yüksek olduğu, ancak y ve z eksenlerinde tek direkli emniyet çerçeveli (roll-bar) traktörde meydana gelen titreşim ivmesinin daha büyük olduğu görülmüştür.
Bazı Kırmızıbiber Hatlarının Patates Y Virüs (Potato Virus Y, Pvy) Patotiplerine Reaksiyonları
Bazı Kırmızıbiber Hatlarının Patates Y Virüs (Potato Virus Y, Pvy) Patotiplerine Reaksiyonları
Yazar: Karataş, Kerim; Arpacı, Bekir Bülent; Buzkan, Nihal; Tekik, Ayşe Gül
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Capsicum annuum,ELISA,patotip,Potyvirus,PVY

Bu çalışmada, baharat yapımına uygun aday 43 kırmızıbiber hattının Patates Y virüsü (PVY)'nin (0), (0,1), ve (0,1,2) patotiplerine reaksiyonları araştırılmıştır. PVY’nin, LYE84 (0), CAA16 (0,1) ve SON41P (0,1,2) izolatları Nicotiana tabacum L. " Samsun " tütün çeşidi üzerinde çoğaltılmış ve virüsün varlığı PVY poliklonal antiserum kullanılarak DAS-ELISA testi ile doğrulanmıştır. Daha sonra patotiplerin pvr lokusuyla ilişkileri Yolo Wonder, Yolo Y, Florida VR2 ve W4 biber genotiplerinde biyolojik ve serolojik olarak kontrol edilmiştir. Denemeye alınan kırmızıbiber hatlarına, PVY patotipleri mekanik olarak inokule edilmiştir. Biber hatlarında PVY patotiplerinin çoğalması ve yayılması, pozitif kontrollerde ilk simptomları takiben DAS-ELISA testiyle üç hafta süreyle izlenmiştir. PVY (0) patotipi, bitki yapraklarında mozaik, PVY (0,1) patotipi, yaprak yüzeyinde deformasyon, yapraklarda içe kıvrılma, bitki gövdesinde şekil bozukluğu ve meyvede şeritler halinde renk açılması simptomları oluşturmuştur. PVY (0,1,2) patotipi, yaprak damarı çevresinde nekrozlar oluşturmuş ve yapraklar dökülmüştür. Üç kırmızıbiber hattında PVY patotiplerinden kaynaklı simptom meydana gelmemiştir. Serolojik testlerden alınan sonuçlara göre, bu üç hattın, PVY’nin üç patotipine dayanıklı aday hatlar olduğunu söylemek mümkündür.

Bu çalışmada, baharat yapımına uygun aday 43 kırmızıbiber hattının Patates Y virüsü (PVY)'nin (0), (0,1), ve (0,1,2) patotiplerine reaksiyonları araştırılmıştır. PVY’nin, LYE84 (0), CAA16 (0,1) ve SON41P (0,1,2) izolatları Nicotiana tabacum L. " Samsun " tütün çeşidi üzerinde çoğaltılmış ve virüsün varlığı PVY poliklonal antiserum kullanılarak DAS-ELISA testi ile doğrulanmıştır. Daha sonra patotiplerin pvr lokusuyla ilişkileri Yolo Wonder, Yolo Y, Florida VR2 ve W4 biber genotiplerinde biyolojik ve serolojik olarak kontrol edilmiştir. Denemeye alınan kırmızıbiber hatlarına, PVY patotipleri mekanik olarak inokule edilmiştir. Biber hatlarında PVY patotiplerinin çoğalması ve yayılması, pozitif kontrollerde ilk simptomları takiben DAS-ELISA testiyle üç hafta süreyle izlenmiştir. PVY (0) patotipi, bitki yapraklarında mozaik, PVY (0,1) patotipi, yaprak yüzeyinde deformasyon, yapraklarda içe kıvrılma, bitki gövdesinde şekil bozukluğu ve meyvede şeritler halinde renk açılması simptomları oluşturmuştur. PVY (0,1,2) patotipi, yaprak damarı çevresinde nekrozlar oluşturmuş ve yapraklar dökülmüştür. Üç kırmızıbiber hattında PVY patotiplerinden kaynaklı simptom meydana gelmemiştir. Serolojik testlerden alınan sonuçlara göre, bu üç hattın, PVY’nin üç patotipine dayanıklı aday hatlar olduğunu söylemek mümkündür.
Tüketicilerin Yumurta Tüketim Tercihlerinin Belirlenmesi: Uşak İli Örneği
Tüketicilerin Yumurta Tüketim Tercihlerinin Belirlenmesi: Uşak İli Örneği
Yazar: Parlakay, Oğuz; Duru, Asuman; Akın, Yüksel
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Khi-kare,tüketici profili,tüketici tercihi,tüketim,Uşak İli,yumurta

Yumurta, her gelir düzeyinden insanın kolayca temin edebileceği bir üründür. Bu çalışma tüketicilerin yumurta tüketim tercihlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda, Uşak ilinde farklı gelir grubundan 384 tüketiciyle yapılan anketle elde edilen birincil veriler çalışmanın ana materyalini oluşturmaktadır. Tüketicilerin gelir düzeyleri ile bazı değişkenler arasındaki ilişkiler incelenirken Ki-kare (χ2) bağımsızlık testi kullanılmıştır. Sonuçlara göre; Uşak ilinde tüketilen yumurta miktarı Türkiye ortalamasının altındadır. Tüketicilerin büyük bir kısmı çiftlik yumurtası tercih etmektedir. Tükettikleri yumurtanın ağırlığı 53-72 gr arasında değişmektedir. Yumurta tüketim tercihinde kalite, fiyat ve damak zevki, imal tarihi, üretici firma, ambalaj ve reklam önemli faktörlerdir. Ayrıca tüketicilerin önemli bir kısmı kafes dışında gezen tavuklardan elde edilen yumurtaları almak için ek ödeme yapmaya gönüllüdür.

Yumurta, her gelir düzeyinden insanın kolayca temin edebileceği bir üründür. Bu çalışma tüketicilerin yumurta tüketim tercihlerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda, Uşak ilinde farklı gelir grubundan 384 tüketiciyle yapılan anketle elde edilen birincil veriler çalışmanın ana materyalini oluşturmaktadır. Tüketicilerin gelir düzeyleri ile bazı değişkenler arasındaki ilişkiler incelenirken Ki-kare (χ2) bağımsızlık testi kullanılmıştır. Sonuçlara göre; Uşak ilinde tüketilen yumurta miktarı Türkiye ortalamasının altındadır. Tüketicilerin büyük bir kısmı çiftlik yumurtası tercih etmektedir. Tükettikleri yumurtanın ağırlığı 53-72 gr arasında değişmektedir. Yumurta tüketim tercihinde kalite, fiyat ve damak zevki, imal tarihi, üretici firma, ambalaj ve reklam önemli faktörlerdir. Ayrıca tüketicilerin önemli bir kısmı kafes dışında gezen tavuklardan elde edilen yumurtaları almak için ek ödeme yapmaya gönüllüdür.
Yem Bitkisi Desteklerinin Yem Bitkisi Üretimine Etkisi (Sivas İli Örneği)
Yem Bitkisi Desteklerinin Yem Bitkisi Üretimine Etkisi (Sivas İli Örneği)
Yazar: Altıntaş, Gülçin; Altıntaş, Atila; Çakmak, Erol
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Yem Bitkileri,Tarımsal Desteklemeler,Sürdürülebilirlik

Çalışma, yem bitkisi üretim desteğinin yem bitkisi üretimine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın ana materyalini 58 üreticiden anket yolu ile toplanan veriler oluşturmaktadır. Çalışmanın kapsamını, Sivas İlinde yem bitkisi üretimi yapan ve destek alan üreticiler oluşturmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, yem bitkisi üretiminin arttırılması için verilen desteklerin ekim alanı ve üretim miktarının arttırılmasına katkı sağladığı belirlenmiştir. Üreticilerin mevcut destek miktarını yeterli bulmadığı, destek miktarı artarsa yem bitkisi ekim alanını artıracağı belirlenmiştir. Üreticilerin çoğunluğu yeteri kadar destek verilirse nadas yılında da yem bitkisi yetiştireceğini ifade etmiştir. Yem bitkisi desteklemelerinin yem bitkisi üretimi ve sürdürülebilirliğinde oldukça önemli bir faktör olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Yem bitkisi desteklerinin arttırılması durumunda tüm işletmelerde yonca ve korunga üretiminin arttırılacağı belirlenmiştir. Destek verilmesi gereken en düşük arazi büyüklüğü 6 dekar olarak belirlenmiştir.

Çalışma, yem bitkisi üretim desteğinin yem bitkisi üretimine etkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın ana materyalini 58 üreticiden anket yolu ile toplanan veriler oluşturmaktadır. Çalışmanın kapsamını, Sivas İlinde yem bitkisi üretimi yapan ve destek alan üreticiler oluşturmaktadır. Araştırma sonuçlarına göre, yem bitkisi üretiminin arttırılması için verilen desteklerin ekim alanı ve üretim miktarının arttırılmasına katkı sağladığı belirlenmiştir. Üreticilerin mevcut destek miktarını yeterli bulmadığı, destek miktarı artarsa yem bitkisi ekim alanını artıracağı belirlenmiştir. Üreticilerin çoğunluğu yeteri kadar destek verilirse nadas yılında da yem bitkisi yetiştireceğini ifade etmiştir. Yem bitkisi desteklemelerinin yem bitkisi üretimi ve sürdürülebilirliğinde oldukça önemli bir faktör olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Yem bitkisi desteklerinin arttırılması durumunda tüm işletmelerde yonca ve korunga üretiminin arttırılacağı belirlenmiştir. Destek verilmesi gereken en düşük arazi büyüklüğü 6 dekar olarak belirlenmiştir.
Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Erozyon Yönünden Karşılaştırılması
Farklı Toprak İşleme Yöntemlerinin Erozyon Yönünden Karşılaştırılması
Yazar: Dursun, İlknur
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Bitki yüzey artığı miktarı,koruyucu toprak işleme,erozyon,toprak işleme,ekim

Bu araştırmada; buğday, arpa, yulaf, çavdar, kanola, keten veya bezelyenin yüzey artıklarıyla kaplı toprak koşullarında, 36 farklı toprak işleme yöntemiyle çalışmadan sonra toprak yüzeyinde kalan bitki yüzey artığı miktarlarının tahmin edilmesi ve seçilen yöntemlerin su ve rüzgar erozyonu yönünden karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda; su ve rüzgar erozyonunun önlemesi yönünden en başarılı yöntemin, sonbaharda anızlı nadasa bırakılan tarlanın ilkbaharda hafif diskli tırmıkla işlenmesinden sonra çift diskli gömücü ayaklı tahıl ekim makinasıyla ekimin yapıldığı Yöntem-66; en başarısız yöntemin ise sonbaharda kulaklı pullukla işlenerek kara nadasa bırakılan tarlanın ilkbaharda sırasıyla ağır diskli tırmık + hafif diskli tırmık ve düz dişli tırmıkla işlenmesinden sonra çift diskli gömücü ayaklı tahıl ekim makinasıyla ekimin yapıldığı Yöntem 11 olduğu belirlenmiştir.

Bu araştırmada; buğday, arpa, yulaf, çavdar, kanola, keten veya bezelyenin yüzey artıklarıyla kaplı toprak koşullarında, 36 farklı toprak işleme yöntemiyle çalışmadan sonra toprak yüzeyinde kalan bitki yüzey artığı miktarlarının tahmin edilmesi ve seçilen yöntemlerin su ve rüzgar erozyonu yönünden karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda; su ve rüzgar erozyonunun önlemesi yönünden en başarılı yöntemin, sonbaharda anızlı nadasa bırakılan tarlanın ilkbaharda hafif diskli tırmıkla işlenmesinden sonra çift diskli gömücü ayaklı tahıl ekim makinasıyla ekimin yapıldığı Yöntem-66; en başarısız yöntemin ise sonbaharda kulaklı pullukla işlenerek kara nadasa bırakılan tarlanın ilkbaharda sırasıyla ağır diskli tırmık + hafif diskli tırmık ve düz dişli tırmıkla işlenmesinden sonra çift diskli gömücü ayaklı tahıl ekim makinasıyla ekimin yapıldığı Yöntem 11 olduğu belirlenmiştir.
Ziraat Fakültesi akademisyenlerinin ekolojik ayak izinin belirlenmesi:  Mustafa Kemal Üniversitesi örneği
Ziraat Fakültesi akademisyenlerinin ekolojik ayak izinin belirlenmesi:  Mustafa Kemal Üniversitesi örneği
Yazar: Eren, Ömer; Parlakay, Oğuz Parlakay; Hilal, Murat; Bozhüyük, Burcu
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Ekolojik ayak izi,Hatay,karbon ayak izi,sürdürülebilirlik,ziraat fakültesi

Bu çalışmada, Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi akademisyenlerinin bilinç ve tüketim alışkanlıklarına bağlı olarak ekolojik ayak izleri hesaplanmış ve değerlendirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak web-tabanlı “Ekolojik Ayak İzi Hesaplama Anketi” kullanılmıştır. Verilerin toplanması aşamasında tam sayım yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda, 91akademisyene anket uygulanmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma gibi betimsel istatistikler kullanılmıştır. Hesaplamalar sonucunda, akademisyenlerin ekolojik ayak izi ortalaması 3.08 kha ve karbon ayak izi ortalaması 14.31 ton olarak saptanmıştır. Bu sonuçlara göre sürdürülebilir bir yaşam için Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi akademisyenlerine en az 3.08 dünya gerekmektedir.

Bu çalışmada, Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi akademisyenlerinin bilinç ve tüketim alışkanlıklarına bağlı olarak ekolojik ayak izleri hesaplanmış ve değerlendirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak web-tabanlı “Ekolojik Ayak İzi Hesaplama Anketi” kullanılmıştır. Verilerin toplanması aşamasında tam sayım yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda, 91akademisyene anket uygulanmıştır. Verilerin analizinde; ortalama, standart sapma gibi betimsel istatistikler kullanılmıştır. Hesaplamalar sonucunda, akademisyenlerin ekolojik ayak izi ortalaması 3.08 kha ve karbon ayak izi ortalaması 14.31 ton olarak saptanmıştır. Bu sonuçlara göre sürdürülebilir bir yaşam için Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi akademisyenlerine en az 3.08 dünya gerekmektedir.
Su Stresinin Mahlep (Prunus mahaleb L.) Anaçlarında Biyokimyasal Değişimler Üzerine Etkileri
Su Stresinin Mahlep (Prunus mahaleb L.) Anaçlarında Biyokimyasal Değişimler Üzerine Etkileri
Yazar: Özyurt, İ. Kürşat; Akça, Yaşar
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Absisik asit,klorofil,mahlep,su stresi,toplam şeker

Bu araştırma, su stresinin mahlep anaçlarında, biyokimyasal içerikler üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada üç yeni mahlep anacı ile SL64 anacı kullanılmıştır. Bitkiler içinde 1:2:1:0,5 oranında kum:tınlı toprak:torf:çiftlik gübresi karışımı olan 40 litrelik saksılara dikilmiştir. Araştırmada; su kısıtı denemelerinde dört farklı sulama konusu uygulanmıştır (S1= Eksik nemin tarla kapasitesine getirilmesi, S2= S1 konusuna verilen suyun %70 oranında uygulanması, S3=S1 konusuna verilen suyun %40 oranında uygulanması, S4=S1 konusuna verilen suyun %10 oranında uygulanması). Su stresinin yapraklarda klorofil (klorofil-a, klorofil-b ve toplam klorofil), pH, Absisik asit (ABA), toplam şeker ve toplam nişasta içeriği üzerine etkileri incelenmiştir. Su kısıtına bağlı olarak,  yaprakta klorofil-a, klorofil-b, toplam klorofil, toplam nişasta ve pH miktarında azalma, ABA ve toplam şeker miktarlarında ise artış belirlenmiştir.

Bu araştırma, su stresinin mahlep anaçlarında, biyokimyasal içerikler üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada üç yeni mahlep anacı ile SL64 anacı kullanılmıştır. Bitkiler içinde 1:2:1:0,5 oranında kum:tınlı toprak:torf:çiftlik gübresi karışımı olan 40 litrelik saksılara dikilmiştir. Araştırmada; su kısıtı denemelerinde dört farklı sulama konusu uygulanmıştır (S1= Eksik nemin tarla kapasitesine getirilmesi, S2= S1 konusuna verilen suyun %70 oranında uygulanması, S3=S1 konusuna verilen suyun %40 oranında uygulanması, S4=S1 konusuna verilen suyun %10 oranında uygulanması). Su stresinin yapraklarda klorofil (klorofil-a, klorofil-b ve toplam klorofil), pH, Absisik asit (ABA), toplam şeker ve toplam nişasta içeriği üzerine etkileri incelenmiştir. Su kısıtına bağlı olarak,  yaprakta klorofil-a, klorofil-b, toplam klorofil, toplam nişasta ve pH miktarında azalma, ABA ve toplam şeker miktarlarında ise artış belirlenmiştir.
Tokat-Kazova Koşullarında Şeker Mısırın (Zea mays saccharata Sturt.) Taze Koçan ve Tane verimi ile Bazı Verim ve Kalite Özelliklerine Azot ve Fosforun Etkileri
Tokat-Kazova Koşullarında Şeker Mısırın (Zea mays saccharata Sturt.) Taze Koçan ve Tane verimi ile Bazı Verim ve Kalite Özelliklerine Azot ve Fosforun Etkileri
Yazar: Sakin, Mehmet Ali; Azapoğlu, Özgür
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Azot,fosfor,gübreleme,kalite,şeker mısırı,verim

Bu çalışmanın amacı, Tokat-Kazova koşullarında şeker mısırında taze koçan ve tane verimi ile bazı verim ve kalite özellikleri üzerine azot ve fosfor dozlarının etkilerini belirlemektir. Araştırma, 2010 ve 2011 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada bitki materyali olarak hibrit Vega F1 şeker mısırı çeşidi kullanılmıştır. Tarla denemeleri tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Denemede azot dozları kontrol, 16 kg da-1, 24 kg da-1 ve 32 kg da-1 fosfor dozları ise kontrol, 8 kg da-1, 10 kg da-1 ve 12 kg da-1 olarak uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; erkenciliği sağlaması, koçan özelliklerini iyileştirmesi, dekara taze koçan ve taze tane verimi yanında kaliteyi de artırması nedeniyle dekara 24 kg azot dozunun uygun olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, fosfor dozlarının verim ve kalite özelliklerine etkisinin ise önemsiz olduğu bulunmuştur.

Bu çalışmanın amacı, Tokat-Kazova koşullarında şeker mısırında taze koçan ve tane verimi ile bazı verim ve kalite özellikleri üzerine azot ve fosfor dozlarının etkilerini belirlemektir. Araştırma, 2010 ve 2011 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada bitki materyali olarak hibrit Vega F1 şeker mısırı çeşidi kullanılmıştır. Tarla denemeleri tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Denemede azot dozları kontrol, 16 kg da-1, 24 kg da-1 ve 32 kg da-1 fosfor dozları ise kontrol, 8 kg da-1, 10 kg da-1 ve 12 kg da-1 olarak uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; erkenciliği sağlaması, koçan özelliklerini iyileştirmesi, dekara taze koçan ve taze tane verimi yanında kaliteyi de artırması nedeniyle dekara 24 kg azot dozunun uygun olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, fosfor dozlarının verim ve kalite özelliklerine etkisinin ise önemsiz olduğu bulunmuştur.