hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Eski Çağ’da Anadolu’nun Siyasi ve Demografik Yapısını Değiştiren Kitlesel Göçler
85-103
Yazar: ,; Taşdöner, Kevser
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 10 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: Kitlesel Göçler, Anadolu’ya Göçler, Ege Göçleri

İnsanlığın tarihi, nedenleri genelde ekonomik olan küçük çaplı ya da kitlesel pek çok göçe tanık olmuştur. Ya iklim koşulları değişmiş, kuraklık ve kıtlık yaşanmıştır veya nüfus artmış, topraklar yetersiz kılmıştır. Bir kavmin saldırısı ya da baskısı sonucunda yaşanan kavimler kaynaşması ve hatta depremler, salgın hastalıklar, yağma ve talan arzusu gibi nedenler de göçlere yol açabilmiştir. Bu göçlerin tümünün hedefinde ise hep huzur içinde yerleşim yaşam sürenler olmuştur. Özellikle kitlesel göçler, insanları yerinden yurdundan etmiş, köylerin, kasabaların, kentlerin yakılıp yıkılmasına ve hatta imparatorlukların ortadan kalkmasına neden olabilmişlerdir. İnsani bakımdan çok dramatik sonuçları olan, sıkıntı ve acılara yol açmışlardır. Bir ülkenin siyasi ve demografik yapısını değiştirmiş, göç öncesinin tarihini unutturacak kadar büyük bir karmaşanın, düzensizliğin nedeni olabilmişlerdir. Arkeolojik araştırmaların sonuçlarından, yazılı kaynaklardan ve filolojik delillerden bilindiği kadarıyla Anadolu’nun Eski çağ tarihinde, kitlesel olan bu tür iki yıkıcı göç yaşandı. Bu makalede amacımız, ilki İÖ 3. binyılın son yüzyıllarına, ikincisi İÖ 2. Binyılının son yüzyıllarına doğru olmak üzere yaklaşık 1000 yıl ara ile yaşanmış bulunan bu göçleri şu bakımlardan irdelemektir: Göçlerin tarihi, göç nedenleri, göç yolları, göçmenlerin nereden geldikleri, göçmenlerin etnik kimlikleri ve göçlerin sonuçları

İnsanlığın tarihi, nedenleri genelde ekonomik olan küçük çaplı ya da kitlesel pek çok göçe tanık olmuştur. Ya iklim koşulları değişmiş, kuraklık ve kıtlık yaşanmıştır veya nüfus artmış, topraklar yetersiz kılmıştır. Bir kavmin saldırısı ya da baskısı sonucunda yaşanan kavimler kaynaşması ve hatta depremler, salgın hastalıklar, yağma ve talan arzusu gibi nedenler de göçlere yol açabilmiştir. Bu göçlerin tümünün hedefinde ise hep huzur içinde yerleşim yaşam sürenler olmuştur. Özellikle kitlesel göçler, insanları yerinden yurdundan etmiş, köylerin, kasabaların, kentlerin yakılıp yıkılmasına ve hatta imparatorlukların ortadan kalkmasına neden olabilmişlerdir. İnsani bakımdan çok dramatik sonuçları olan, sıkıntı ve acılara yol açmışlardır. Bir ülkenin siyasi ve demografik yapısını değiştirmiş, göç öncesinin tarihini unutturacak kadar büyük bir karmaşanın, düzensizliğin nedeni olabilmişlerdir. Arkeolojik araştırmaların sonuçlarından, yazılı kaynaklardan ve filolojik delillerden bilindiği kadarıyla Anadolu’nun Eski çağ tarihinde, kitlesel olan bu tür iki yıkıcı göç yaşandı. Bu makalede amacımız, ilki İÖ 3. binyılın son yüzyıllarına, ikincisi İÖ 2. Binyılının son yüzyıllarına doğru olmak üzere yaklaşık 1000 yıl ara ile yaşanmış bulunan bu göçleri şu bakımlardan irdelemektir: Göçlerin tarihi, göç nedenleri, göç yolları, göçmenlerin nereden geldikleri, göçmenlerin etnik kimlikleri ve göçlerin sonuçları
İki Osmanlı Tipolojisinin Mukayesesi: Piri Reis" ile Evliya "Çelebi"nin Tarihi ve Fikri  Serüveni
The Comparison of two Ottoman Typologies: Historical and Intellectual Episode of PirÃ® ''Reis'' and Evliya ''Çelebi''
Yazar: Çetin, Firdevs
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: Evliya Çelebi, Piri Reis, Seyahatname, Bahriye, Egytp, Ottoman ; Evliya Çelebi, Pirî Reis, Seyahatname, Bahriye, Mısır, Osmanlı

Pirî Reis ve Evliya Çelebi hakkındaki bibliyografyalar bize onlar hakkında pek çok araştırmanın varlığını gösterirler. Bunu bildiğimizden, burada özgün bir araştırma ortaya koymak için onları farklı bir açıdan değerlendirdik. Pirî Reis ve Evliya Çelebi’nin Osmanlı aydın ve devlet adamları olarak XVI. ve XVII. asırlarda yaşadıklarını biliyoruz. Farklı yüzyıllarda yaşamış olmalarına ve modern araştırmacıların onları farklı kategoriler içinde değerlendirmelerine rağmen, her ikisinin de araştırmaya konu olabilecek bazı benzerliklerinin olduğunu tespit ettik. Bunu göstermek için önce, onların elinden çıkan eserler olan Bahriye ve Seyahatname’deki, sonra da muasırlarının ortaya koydukları bilgileri kullandık. Çalışmada bu iki Osmanlı aydın profilinin iki hususta benzer olduğunu tespit ettik. Bunlardan ilki, isimlerinin anlamı ve yaşam serüvenlerinin son durağının Mısır olması gibi daha çok tesadüfî olanlardır. İkincisi ise, hayat hikâyelerindeki bazı benzerliklerdir; örneğin doğum yerleri olan Gelibolu ve İstanbul ile buraların adı geçen dönemdeki ehemmiyetleri. Ayrıca onların akraba, öğretmen ya da hâmi olarak yakınları ile olan ilişkileri de (Kemal Reis ve Melek Ahmed Paşa vb.) benzerdir. Son olarak onların yaşam tarzlarının birbirine benzer olmasıdır; nitekim en temel benzerlikleri seyahat etmektir

We have considerable bibliographies about Pirî Reis and Evliya Çelebi, all of which prove that there are a lot of works about these two important historical figures. Hence, in this article as original research, we try to consider them from a different angle. Historically, Pirî Reis and Evliya Çelebi lived in the XVIth and XVIIth centuries being Ottoman intellectuals and statesmen. In spite of living in different centuries and being categorized as distinct and different groups by modern researchers, we ascertained that both have some similarities. With the aim of proving the claims of this work, we have two kinds of sources. The first is their own works: Bahriyye and Seyâhatnâme. The second is the works created by their contemporaries.The comparison between them revealed two different sorts of parallelism. The first one is, properly speaking, accidental; such as meaning of their names and their places of death, i.e., Egypt, as the last station of their adventure of life. The second one is alikeness in their lives; for example, special importance of their birth places -Gallipoli and İstanbul- in the above-mentioned centuries. In addition, their relationships with their acquaintances as relative, teacher or patron (Kemal Reis and Melek Ahmed Pahsa, etc.) is comparable, too. And lastly, their life styles are also similar; one of the main resemblances is travelling
Mekan ve İnsan: Gelibolu ve Barbaros Hayreddin Paşa (Osmanlı Devleti'nin Akdeniz HAkimiyeti)
Human and Space: Gallipoli and Barbaros Hayreddin Pasha (Ottoman Dominance over the Mediterranean)
Yazar: Bilgin, Feridun
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: Barbarossa Khar al-Din Pasha, Gallipoli, Ottoman State, Mediter ; Barbaros Hayreddin Paşa, Gelibolu, Osmanlı Devleti, Ak

Osmanlı Devleti’nin hem karada hem de denizde yürüttüğü faaliyetlerin, bir mekânın (Gelibolu) ele geçirilmesiyle ve bir insanın (Barbaros Hayreddin Paşa) devletin hizmetine alınmasıyla nasıl ivme kazandığı, karada ve denizde bölgesel ölçekte verilen mücadelenin nasıl da küresel bir mahiyete taşındığı makalemizde ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu ana düşünce kapsamında; jeostratejik bir konumda yer alan Gelibolu’nun Osmanlı donanmasının merkez üssü olarak yüzyıllar boyunca kullanılması “mekânın” devletin askerî, siyasî ve idarî politikasında ne kadar önemli olduğunu göstermiştir. Aynı şekilde, kazanılan zaferlerin, genişletilen sınırların, bir coğrafyadaki (Kuzey Afrika ve Akdeniz) hâkimiyetin “nitelikli insan” unsuruna bağlı olduğu Barbaros’un Osmanlı hizmetine girmesiyle daha iyi anlaşılmıştır. Bir mekân olarak “Cezâyir-i Bahri Sefîd” eyaleti ve bu mekâna anlam katan bir “insan” olarak Kaptan-ı Derya Barbaros Hayreddin Paşa Osmanlı Devleti’nin Akdeniz’deki hakimiyetini sağlayan iyi “mekân” ve seçilen doğru “insan” başarıyı kaçınılmaz hale getirmiştir. Çalışmamızdaki tüm veriler mekân ve insan merkeze alınarak kullanılacaktır

This article tries to show how marine and terrestrial practices of the Ottoman Empire gained speed and how the struggle on land and sea on a regional level acquired a global significance when a particular place – Gallipoli – was conquered and when one particular man – Barbaros Hayreddin Pasha – was employed by the state. Following this overall thesis the article draws attention to the use of Gallipoli as a central base by the Ottoman fleet over centuries due to its geo-strategic qualities. This shows how important the place was in the military, political and administrative policies of the state. Likewise, the employment of Barbaros by the Ottoman Empire is essential to show that victories, the expanded borders and the overlordship in a region (North Africa and the Mediterranean) all depend on a qualified man. The province of “Cezâyir-i Bahri Sefîd” as a well-chosen place and the “captain of the sea” Barbarossa Khar al-Din Pasha as a well-chosen person who made this place meaningful would become the two elements that secured the overlordship of the Ottoman state in the Mediterranean. Thanks to these choices, success became inevitable. All the historical data in this article will be used with specific reference to space and human
Çanakkale Boğazı Müstahkem Mevkii İntepe Topçu Grubu'ndan Bir Subay'ın Günlüğü
The Diary of an Officer from Mustahdem-Intepe Artillery at the Dardanelles
Yazar: Erdemir, Lokman
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: World War I, Gallipoli, Çanakkale War, the Dardanelles ; I. Dünya Savaşı Çanakkale Cephesi, Çanakkale Savaşları

Çanakkale Muharebeleri’nin en önemli kaynakları muhakkak ki dönemin arşiv belgeleri ile savaşa katılmış askerlerin hatıra ve günlükleridir. Her geçen gün yenilerinin neşredildiği bu günlük ve hatıralardan biri de henüz yayınlanmamış, çalışmamızın da konusunu teşkil eden Müstahkem Mevkii İntepe Topçu Grubu’nda ismini henüz tespit edemediğimiz bir subaya aittir. Bu günlüğü ise diğerlerinden farklı kılan husus ise Çanakkale Muharebeleri’ne farklı bir taraftan, Anadolu tarafından bakmasıdır

Archived documents and memoirs and dairies of soldiers who fought wars constitute the most important sources on the Gallipoli Battles. With each passing day, new documents of this kind are being discovered. One of these diaries and memoirs belongs to an officer who was allocated to Müstahdem-Intepe Artillery during the Gallipoli Battles and is still anonymous. It has not been published yet. This diary, which is the focal concern of the present study, adopts a new perspective to the Gallipoli Battles, an Anatolian perspective
Çanakkale Cephesi'nde 19 Mart-24 Nisan 1915 Günleri
Gallipoli Front Line: 19 March 1915 and 24 April 1915
Yazar: Esenkaya, Ahmet
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: Çanakkale Savaşı, 19 Mart-24 Nisan Günleri, I. Dünya Harbi

Kara muharebelerine kadar 18 Mart 1915 zaferi sonrası gelişmeler iki farklı uygulamayı ortaya koymuştur. Bölgedeki deniz ve kara tüm gelişmelerden birinci derecede sorumlu olan birim, Müstahkem Mevki Komutanlığı (Boğaz Komutanlığı) idi. Türkler 19 Mart’tan itibaren her iki sahile top takviyeleri, bir mayın hattının dökülmesi, geçit şamandıraları yerleştirme işlemleri yaptı. Kara birlikleri daha sıkı gözetlemede bulunurken, savunma hazırlıkları ile talimlere ağırlık verilmeye başlandı. Diğer taraftan İtilaf uçakları ve Birleşik Filo, Boğaz girişini ve bölgeyi bombardımanlarla taciz etmeyi sürdürdüler. Çanakkale’nin yakın tarihe kadar İngiliz Viskonsolosluğu görevini yürüten Palmer’in de içinde olduğu E-15 denizaltısı 17 Nisan günü esirlerle birlikte Türklerin eline geçti.Başkomutanlığın kara muharebeleri için 5. Ordu kurulup başına Alman Mareşal Liman von Sanders getirildi (26 Mart 1915). Liman Paşa, amfibi kara çıkarmasını Bolayır ve Anadolu kıyılarından beklediği için, iki tümeni Bolayır’da, iki tümeni de Anadolu (Kumkale civarı)’da tutmayı uygun buldu. İtilaf güçleri Alçıtepe ve Kocaçimentepe zirveleri işgal edilince, birlikler Kilitbahir platosunda birleşecekler; bir taraftan sahil savunma topları tahrip edilirken, diğer taraftan mayın hatları temizlenecek; sonuçta da Boğaz girişinde bekleyen Birleşik Filo İstanbul yolunu tutacak; nihayetinde üzerinde güneş batmaz İngiltere şöhretine şöhret katacak ve Cihan Harbi de son bulacaktı

The developments till the land battles after 18 March 1915 revealed two different practices. Strait command was primarily responsible for the developments in land and sea regions. As from 19 March, Turks reinforced the two seasides with artilleries, laid mines, and placed parade floats. Ground troops increased the frequency of observations and spotting. In addition, defence and training preparations were attached more importance. On the other hand, Allied Aircraft and United Fleet continued bombing the entrance of the Dardanelles and the surrounding region. On 17 April, an E-15 submarine was seized by Turks, who captivated the crew, including Palmer, the British vice-consul to Çanakkale. The supreme command established the 5th army for land battles and put German Marshal Liman von Sanders (26 March 1915) in charge thereof. Since Liman Pasha expected amphibian landing in Bolayır and Anatolia, he decided to station two divisions in Bolayır and two on the Anatolian (Kumkale) side. When entente powers occupied the summit of Alçıtepe and Kocaçimentepe, divisions were planned to gather on the Kilitbahir plateau. They would destroy defence cannons on the coastline and clean mine lines. As a conclusion, united fleet stationed in the entrance of the Dardanelles would sail to Istanbul and “the glorious Britain” the empire on which the sun never sets, would become more famous after all, and the world war would be ended
Çanakkale ve Midilli Adası Arası Seramik Öyküsü
Story of Ceramic Between Çanakkale and Lesbos Island
Yazar: Karagül, Mehmet Fatih
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: Çanakkale, Lesvos, Ceramic, Pottery, Traditional ; Çanakkale, Midilli, Seramik, Çömlekçilik, Geleneksel

Çanakkale seramikleri Anadolu’nun Türkleşmesi ve Ege adaları arasında yaşanan kültür sentezi sonucu oluşup gelişmiş bir halk sanatıdır. Kökeninde Selçuklu sanatının etkileri olduğu inkâr edilemez. Malzeme kullanımı, şekillendirme yöntemi, dekor özellikleri ve kimi benzer biçimlerle Bizans seramikleri ile bağlar da barındırır. Bu duruma sanat tarihçileri şüpheyle yaklaşsalar da, seramikçi gözüyle incelendiğinde, var olan benzerlikler göz ardı edilemez. Çanakkale seramiklerinin başlangıcını Akköy seramiklerine dek geriye götürmek gerekir. Akköy’ün beyaz astar dekoru ile Midilli’nin beyaz astar dekoru birbirine çok benzerdir. Bu durumda Çanakkale için Akköy ve Midilli arasında doğal bir bağ kurulmuş olur. Yaşanan savaşlar ve bu savaşların etkilediği insanların yaşadıkları göçler, kültür değişimleri oluşturmuştur. Bu durumdan Batı Anadolu kıyı yerleşimleri ve Yunan adaları da etkilenmiştir. Plastik malzemeler üretilip yaygınlaşana dek, zirai ve ticari faaliyetlerin seramik ürünlerle olan bağı önemlidir. Bu bağ iki kıyı arasında yaşanan sürekli hareketliliğin bir parçasıdır. Bu hareketlilik içinde yer alan seramikler ise, bizlere günümüzde devam eden benzerliklerin tanıkları olarak varlıklarını sürdürmektedir

Traditional Çanakkale ceramics is a kind of folk art which originated from the turkification of Anatolia and the cultural synthesis between the Aegean islands. It is well-known that it had its genesis in the influential Seljukian art. It has similarities to the Byzantine ceramics as clear from the usage of the materials, shaping, the decorative features and the like. Although art historians adopt a sceptic approach to this situation, similarities are eminent for a ceramist. The beginning of Çanakkale ceramics can be traced back to Akköy ceramics. Lesbos’s and Akköy’s white slip decoration share similarities, which forms a natural bond between Lesvos and Akköy for Çanakkale. Wars and war-induced migrations caused cultural exchanges, which also affected coastal settlements in Western Anatolia and the Greek islands. Till the productions and widespread use of the plastic materials, the bond between agricultural and commercial activities and ceramic products is important. This bond is an integral part of the ongoing interaction between the two shores. The ceramics of this interaction have survived as witnesses of the similarities till now
Memlük Devleti'nin Doğu Akdeniz'deki Önemli Siyasi Faaliyetleri
The Mamluks' Important Political Activities in the Eastern
Yazar: Solak, Mesut Ağır &amp; Kürşat
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: The Mamluks, Eastern Mediterranean, Crusades, Alaiye, Anatolian Principalities ; Memlûkler, Doğu Akdeniz, Haçlılar, Alâiye, Anadolu Beylikleri

Kızıl Deniz ve Akdeniz’e komşu olan Memlûk Devleti aynı zamanda Uzak Doğu ile Avrupa arasında uzanan ticaret güzergâhı üzerinde kilit konumda bulunmaktaydı. Sahip oldukları bu konum, Memlûkler için bir yandan avantajken öte yandan değişik siyasi güçlerin hedefi olabilmesi sonucunu da doğuruyordu. Bu yüzden Memlûkler, karada ve denizde sağlam durmak durumundaydılar. 1250 ila 1517 arasında Mısır ve Suriye başta olmak üzere varlık gösteren Memlûkler için Doğu Akdeniz, Anadolu’daki güçler ve Avrupalılarla kurulan siyasi ve ticari münasebetlerin mühim bir havzasıdır. Memlûklerin Doğu Akdeniz politikasının, ülke topraklarını genişletmekten çok, bu toprakların müdaafası amacına münhasır olduğunu söyleyebiliriz. Bu durum 15. asırda değişiklik gösterir. Bu yüzyılda Alâiye’nin satın alınması, Kıbrıs ve Rodos Seferleri, Memlûkler için önceki asırların tersine Doğu Akdeniz’de muharip olunan yıllardır. Bununla beraber söz konusu muharip tavır, aynı asrın sonlarından devletin yıkılışına kadar yine etkisini yitirir. Makalemizde bu çerçevede, Memlûklerin Doğu Akdeniz politikası; Haçlılar, Anadolu Beylikleri, Kıbrıs ve Avrupalılar ile münasebetleri ele alınacaktır

The Mamluks, neighbour to the Red Sea and the Mediterranean Sea, was located on the trade route extending between the Far East and Europe. On the one hand, its position was an advantage but a disadvantage on the other, which would possibly turn it into an appealing target for various political powers. For this reason, the Mamluks must save their strength both on land and in seas. For the Mamluks who had a substantial dominance particularly over Egypt and Syria from 1250 till, The East Mediterranean Sea was an important basin for the sustainability of the powers in Anatolia and the political and economic relations with Europe .The East Mediterranean policy of the Mamluks aimed to defend their own territory rather than to conquer new ones. This policy changed in the 15th century. The purchase of Alaiye and the campaigns to Cyprus and Rhodos marked the onset of the warring years for the Mamluks. Nevertheless, the belligerent attitude lost its impact from the end of this century to the collapse of the state. The present paper discusses the policy of the Mamluks, the Crusades, Anatolian Principalities (Beylics), Cyprus and the relations with the Europe
Aksaray Şehrinin İktisadi Tarihi Hakkında Bir Deneme
An Essay on the Financial History of Aksaray
Yazar: Gül, Mustafa Fırat
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015
Anahtar kelimeler: Aksaray, Trade, Acemhoyuk, Seljuks, Caravanserai (In) ; Aksaray, Ticaret, Acemhöyük, Selçuklular, Kervansaray (Han)

Anadolu’nun ortasında, yolların kesiştiği bir yerde bulunan Aksaray, tarih boyunca önemli bir yerleşim yeri olmuştur. Konum itibariyle ticarî açıdan da medeniyetlerin ilgisini çeken bu coğrafyada iktisadî faaliyetler hâlâ devam etmektedir. On bin yıl öncesinde Aşıklı Höyük’teki alış-verişler, Anadolu’nun ilk kalesi Güvercinkayası ve Aksaray’ın en eski ticaret merkezi Acemhöyük’teki bulgular şehrin iktisadî tarihinin de çok eskilere dayandığını gözler önüne sermektedir. Cumhuriyetin ilk yıllarındaki gelişmeler de yine başka şehirlere göre oldukça yoğundur. Tarih boyunca Aksaray’ın neresinde kimler hangi ticarî faaliyetlerle uğraşmışlar, bu hareketliliğin şehre ne gibi katkıları olmuş gibi soruların cevaplarına odaklanan bu çalışma Aksaray iktisadî tarihi alanında araştırma yapmak isteyenlere bir kıvılcım olabilme amacındadır

Aksaray, which is in the middle of Anatolia and is located where the paths intersect, has been an important settlement of people throughout the history. The financial activities are still continuing in this region. It attracts the interests of civilizations in terms of financial situation as well thanks to its location. Trade in Aşıklı Höyük about ten thousand of years ago, Güvercinkayası (the first castle of Anatolia), and the evidence found in Acemhöyük, which is the earliest trade centre of Aksaray, reveal that the financial history of the city dates back to ancient times. The financial developments of Aksaray in the first years of the Republic are fairly frequent and rapid in comparison to other cities. This study which focuses on the answers of such questions as ‘’who conducted business in Aksaray and where?’’, “What kind of contributes was made to city by means of these financial activities?’’ aims to inspire those who want to carry out research on the financial history of Aksaray
İbrahim Naci, Allahaısmarladık: Çanakkale Savaşı’nda Bir Şehidin Günlüğü
İbrahim Naci, Allahaısmarladık: Çanakkale Savaşı’nda Bir Şehidin Günlüğü
Yazar: Altunyay, Korhan
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 11 No. 14, 2015

bir bakıma bize içeriden ve doğrudan bilgiler vermekte, bu sayede olayların beşerî  yanlarını görmemize olanak sağlamaktadır. Günlüğün 24 Mayıs 1915/Pazartesi ta- rihli ilk metninde İbrahim Naci, İstanbul’dan Çanakkale’ye geliş serüvenini anlatma- ya başlamıştır. Epeyce malumata yer verdiği bu bölümlerde İbrahim Naci yaşanan  tüm olayları gerçekçi bir bakış açısıyla ve sade bir dille aktarmıştır. Bu ve ilerleyen  sayfalarda askerlerimizin iaşe durumlarını görmek mümkündür. Çok fazla sıkıntı  çekmediklerini anlatan İbrahim Naci, bazen günde üç öğün yemek yiyebildikleri- ni, yemeklerden sonra kahve içebildiğini, askerlere birtakım çerezler verilebildiğini  anlatmaktadır. Hatta öyle ki yemek listesini bile vermiştir. Kuru fasulye, pilav, par- para, etli nohut, hoşaf ve konserve cephede yiyebildikleri yemeklerdir ve bu ye- meklerin bolluğundan ve çeşitlerinden memnundur. İbrahim Naci cepheyi, içinden  geçtiği kasaba ve köyleri, komutanıyla yaptığı sohbetleri de nakletmektedir. Özellikle  Çanakkale’den “sevimli, müthiş” gibi sıfatlarla bahsederek memnuniyetini dile getir- mektedir. Düşmanın Çanakkale’yi yerle bir ettiğini, bu yüzden ancak birkaç dükkânın  açık tutulduğunu, hayvan ve arabaların atıl tutulduğunu anlatmaktadır. Ayrıca dağ  ve tepeleri de somut bir biçimde tasvir ederek dönemin coğrafî şartları hakkında da  bilgiler vermektedir

bir bakıma bize içeriden ve doğrudan bilgiler vermekte, bu sayede olayların beşerî  yanlarını görmemize olanak sağlamaktadır. Günlüğün 24 Mayıs 1915/Pazartesi ta- rihli ilk metninde İbrahim Naci, İstanbul’dan Çanakkale’ye geliş serüvenini anlatma- ya başlamıştır. Epeyce malumata yer verdiği bu bölümlerde İbrahim Naci yaşanan  tüm olayları gerçekçi bir bakış açısıyla ve sade bir dille aktarmıştır. Bu ve ilerleyen  sayfalarda askerlerimizin iaşe durumlarını görmek mümkündür. Çok fazla sıkıntı  çekmediklerini anlatan İbrahim Naci, bazen günde üç öğün yemek yiyebildikleri- ni, yemeklerden sonra kahve içebildiğini, askerlere birtakım çerezler verilebildiğini  anlatmaktadır. Hatta öyle ki yemek listesini bile vermiştir. Kuru fasulye, pilav, par- para, etli nohut, hoşaf ve konserve cephede yiyebildikleri yemeklerdir ve bu ye- meklerin bolluğundan ve çeşitlerinden memnundur. İbrahim Naci cepheyi, içinden  geçtiği kasaba ve köyleri, komutanıyla yaptığı sohbetleri de nakletmektedir. Özellikle  Çanakkale’den “sevimli, müthiş” gibi sıfatlarla bahsederek memnuniyetini dile getir- mektedir. Düşmanın Çanakkale’yi yerle bir ettiğini, bu yüzden ancak birkaç dükkânın  açık tutulduğunu, hayvan ve arabaların atıl tutulduğunu anlatmaktadır. Ayrıca dağ  ve tepeleri de somut bir biçimde tasvir ederek dönemin coğrafî şartları hakkında da  bilgiler vermektedir