hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Gıdalarda Camsılığa Geçiş ve Kalite İlişkisi
The Relationship between Glass Transition and Quality in Foods (Turkish with English Abstract)
Yazar: Kılıç, Meral; Evranuz, E. Özgül
Dergi: Gıda, Vol. 31 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Glass transition, quality, stability ; Camsılığa geçiş, kalite, dayanıklılık

Camsılığa geçiş amorf bir katının kauçuğumsu ve viskoz bir yapıdan camsı ve sert bir yapıya geçişi olarak ifade edilen bir hal değişimidir. Bu hal değişimi katı için karakteristik bir sıcaklık aralığında meydana gelir. Amorf katılardaki hal değişimleri sıcaklık ve su içeriğine bağlıdır. Gıdalarda karbonhidratlar ve proteinler camsılığa geçiş göstermektedirler. Gıdadaki su aktivitesi yüksek olduğunda bozulma reaksiyonları su aktivitesi ile açıklanabilmektedir. Ancak su aktivitesinin düşük olduğu ve amorf katı bileşen içeren gıdalarda camsılığa geçiş sıcaklığı (Tg) dayanıklılığı belirleyen bir faktör olabilmektedir. Bu tip gıdalar Tg'nın altındaki sıcaklıklarda depolandıklarında bozulma reaksiyonlarının hızı minimize edilmekte ve bu şekilde dayanıklılık maksimize edilebilmektedir. Camsılığa geçiş ile gıdalardaki fiziksel ve bazı kimyasal bozulmalar ilişkilendirilmiştir. Mikrobiyal bozulmalar yüksek su aktivitelerinde meydana geldiği için camsılığa geçiş ile tam olarak ilişkilendirilememektedir. Gıdalar için Tg değerini depolama sıcaklığına düşüren kritik su içeriği/su aktivitesi değerleri belirlenebilmekte ve işleme ve depolama sırasında bu değerler göz önünde bulundurularak dayanıklılık artırılabilmektedir.

Glass transition is a state change that is defined as the transition of an amorphous solid from a rubbery and viscous structure to a glassy and hard structure. This state transition takes place at a characteristic temperature range for the solid. State changes in amorphous solids are dependent on temperature and water content. Carbohydrates and proteins in foods exhibit glass transition. When water activity is high in foods, deterioration reactions can be explained by water activity. However, in foods at low water activity containing amorphous components, glass transition temperature (Tg) becomes a factor determining stability. When these types of foods are stored at temperatures lower than the Tg, rates of deterioration reactions can be minimized and by this way the stability can be maximized. Glass transition has been related with physical and some chemical deterioration reactions in foods. Microbial deteriorations have not been completely related to glass transition as they occur at high water activity values. Critical water content/water activity values that depress the Tg value to storage temperature can be determined for foods and stability can be increased by considering these values during processing and storage.
Modern Şarap Teknolojisine Kısa bir Bakış
A Brief Overview of Modern Wine Technology (in Turkish)
Yazar: Akman, Arif
Dergi: Gıda, Vol. 2 No. 3, 2015

Şarap, bütün çağlar boyunca en kibar, en çok içilen ve değer gören alkollü içiki olup, bu gün de aynı durumunu korumaktadır. Her ne kadar son zamanlarda Anglosaksonların kokteyl içkilerine ve viskiye itibar bir hayli artmış ise de, yine şarap batı dünyasında en çok itibar gören bir içkidir. Ziyaret ve törenlerde, kutlama ve yemeklerde eskiden olduğu gibi bu gün de en çok içilen içki yine de şaraptır.  Şarap yalnız bir içki olarak değil, fakat aynı zamanda üzüm değerlendirmesinde en büyük önem taşır. Zira büyük bağcı memleketlerin bizden başka hemen hepsinde bağ ekonomisinin temeli şaraba dayanır. Bugün Fransa, İtalya, İspanya, Portekiz vb. büyük bağcı memleketlerde şarapsız bir bağ ekonomisi düşünülemez. Bu memleketlerden başka Macaristan, Avusturya, Almanya ile Balkan memleketlerinin hepsinde; ayrıca Cezayir, Tunus ve Fas’ta ve yine son zamanlarda bağ alanı bakımından büyük bir gelişme gösteren Rusya ile Güney Amerika’da Şili ve Arjantin gibi memleketlerle ve Güney Afrika’nın bağ ekonomisinde şarap önemli bir yer alır. Ancak memleketimizde üzüm değerlendirmesi bakımından şarap henüz çok önemsiz bir rol oynamaktadır

Şarap, bütün çağlar boyunca en kibar, en çok içilen ve değer gören alkollü içiki olup, bu gün de aynı durumunu korumaktadır. Her ne kadar son zamanlarda Anglosaksonların kokteyl içkilerine ve viskiye itibar bir hayli artmış ise de, yine şarap batı dünyasında en çok itibar gören bir içkidir. Ziyaret ve törenlerde, kutlama ve yemeklerde eskiden olduğu gibi bu gün de en çok içilen içki yine de şaraptır.  Şarap yalnız bir içki olarak değil, fakat aynı zamanda üzüm değerlendirmesinde en büyük önem taşır. Zira büyük bağcı memleketlerin bizden başka hemen hepsinde bağ ekonomisinin temeli şaraba dayanır. Bugün Fransa, İtalya, İspanya, Portekiz vb. büyük bağcı memleketlerde şarapsız bir bağ ekonomisi düşünülemez. Bu memleketlerden başka Macaristan, Avusturya, Almanya ile Balkan memleketlerinin hepsinde; ayrıca Cezayir, Tunus ve Fas’ta ve yine son zamanlarda bağ alanı bakımından büyük bir gelişme gösteren Rusya ile Güney Amerika’da Şili ve Arjantin gibi memleketlerle ve Güney Afrika’nın bağ ekonomisinde şarap önemli bir yer alır. Ancak memleketimizde üzüm değerlendirmesi bakımından şarap henüz çok önemsiz bir rol oynamaktadır
Doğadan Avlanan ve Ağ Kafeslerde Yetiştirilen Çipura Sparus aurata.,  758) Balıklarının Dondurularak Muhafazası Üzerine bir Araştırma
A Study on Frozen Storage of Gilthead Seabream (Sparus aurata L.,  758) Catched From Natural Sea Waters and Growth in Net Cages (Turkish with English Abstract)
Yazar: Çaklı, Şükran
Dergi: Gıda, Vol. 21 No. 4, 2015

Doğadan avlanan ve ağ kafeslerde yetiştirilen çipura (Sparus aurata L., 1758) balıkları –24 oC de 9 ay süreyle muhafaza edilerek, fiziksel, kimyasal ve duyusal kalite kriterleri incelenmiştir. Çalışmada, tiyobarbitürik asit değeri (TBA), mg malonaldehit/kg örnek, Toplam Uçucu Baz-Nitrojen (TVB-N) ve Trimetilamin oksit içeriği (TMAO-N), mg N/100 g örnek olarak ölçülmüşlerdir. Dondurulmuş balıklar aynı zamanda duyusal özellikler (lezzet, doku, iç ve dış görünüş ve renk) bakımından da değerlendirilmişlerdir. Balık örneklerinin 9 aylık depolama periyodundan sonra iyi kalite özelliklerini yitirmeye başladıkları saptanmıştır. Diğer yandan bu bildiri, duyusal özellik puanları ile birleşmiş olarak TBA içeriklerinin dondurulmuş balığın kalitesini sınıflandırma için iyi bir gösterge olduğunu göstermiştir.

Wild and Reared Gilthead Bream (Sparus aurata L., 1758) as experimented fish were used to determine the textural deterioration, related with Physical and Chemical parameters, during storage at –24 oC for 9 months. Thiobarbituric value (TBA), mg malonaldehyde/kg sample and Total Volatile Nitrogen (TVB-N) and Trimethylamine oxide (TMAO-N) content, mg N/100 g sample were measured. The frozen fish were also evaluated for sensory attributes (appearance, odor, texture, flavor and overall acceptability). It has been determined that began to lose good quality properties then the periods of 9 months storage of the fish samples. On the other band, this paper showed that TBA contents combined with sensory attributes scores is a good indicator for grading the quality of frozen fish.
Bazı Ekmeklik Buğdaylar ile Un ve Kepeklerinin Mineral Elementleri Üzerinde Araştırma
A Research on the Mineral Contents of Some Wheats and their Flours and Brans (Turkish with English Abstract)
Yazar: Ercan, Recai
Dergi: Gıda, Vol. 11 No. 4, 2015

Bu çalışmada bazı ekmeklik buğdayların ve bunların laboratuvar değirmeninde öğütülmesiyle elde edilen unlar ile kepeklerinin mineral madde miktarları tesbit edilmiştir.  Buğdayların öğütülmesi ile una geçen mineral madde miktarları azalmıştır. Bu mineral maddelerin una geçme oranı çok düşük oranlarda olmuştur.  Genellikle değirmen ürünleri undan daha fazla mineral madde içermektedirler. Mineral madde miktarlarının toplam kül ve toprak ile ilişkide olduğu görülmüştür.

In this research wheat their flours and brans samples were analyzed for moisture, protein, ash and seven minerals (Fe, Cu, Zn, Na, K, Ca and P) contents.All of these minerals decreased when wheats milled to flour. Amounts of these minerals distributed to the flours were very low. Mill feeds contained higher levels of minerals except flour milled from the various wheat used.Amounts of the elements appears to be related to total ash and soil.
Koroner Kalp Hastalığında Süt ve Ürünlerinin Önemi
Importance of Milk and Dairy Products in Coronary Heart Disease (Turkish with English Abstract)
Yazar: Ünal, Gülfem; Akalın, A.sibel
Dergi: Gıda, Vol. 31 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: coronary heart disease, cardiovascular disease, dairy products ; koroner kalp hastalığı, kardiyovasküler hastalık, süt ürünleri

Kardiyovasküler hastalığın en sık rastlanan şekli olan koroner kalp hastalığı çoğu ülkede meydana gelen ölümlerin başlıca sebebidir. Koroner kalp hastalığının gelişiminde başta diyet olmak üzere birçok genetik ve çevresel risk faktörü rol oynamaktadır. Hastalıkta kandaki kolesterol seviyeleri büyük etken olmakta, bu nedenle diyet ile alınan yağ miktarı ve çeşidi ile kolesterol miktarı önem taşımaktadır.  Süt ve ürünlerinde bazı besin öğeleri hiperkolesteremik etkiye sahipken, bazı yağ asitleri de kolesterolü düşürücü etki göstermektedir. Süt yağı içeriğinde bulunan konjuge linoleik asit ve sfingomiyelin ile fermente süt ürünlerinin koroner kalp hastalığı üzerindeki olumlu etkileri yapılan çalışmalarla ortaya konurken, sütteki bazı maddelerin olası etkileri henüz ispatlanamamıştır.  Spesifik gıda gruplarının incelendiği bilimsel çalışmalarda yağca zengin süt ürünlerinin kan kolesterol seviyelerini etkileyebileceği tahmin edilirken, tam bir diyette ölçülü miktarda tüketilmesinin koroner kalp hastalığı riskini arttırmayacağı vurgulanmaktadır. Koroner kalp hastalığından korunmak ve sağlıklı bir yaşam sürdürmek için temel gıda gruplarından önerilen miktarlarda tüketilmesi gerektiği; ayrıca koroner kalp hastalığı gelişiminde genetik ve çevresel faktörlerin etkili olduğu unutulmamalıdır.

Coronary heart disease, the most common form of cardiovascular disease, is the leading cause of death in many countries. Many risk factors like genetic and environmental and particularly diet play role in the development of coronary heart disease. As blood cholesterol levels are effective on the disease, type and content of lipid as well as cholesterol level in the diet have a great importance.  Some dairy food nutrients are hypercholesterolemic, whereas some fatty acids in dairy products have hypocholesterolemic effect. While many scientific studies have proved the positive effect of conjugated linoleic acid, sphingomylein and fermented dairy products on coronary heart disease; there is not exact evidence about the potential effect of some dairy nutrients.  In scientific studies which have examined specific food groups, it has been reported that whole milk and dairy products can contribute to blood cholesterol levels, whereas consuming these products in a whole diet in moderate amounts does not increase the risk of coronary heart disease. For a healthy existence and in the prevention of coronary heart disease it should be reminded to consume the major food groups in recommended amounts and the effects of genetic and environmental factors on the development of coronary heart disease.
Süt ve Ürünlerinde Oksidasyon
Oxidation in Milk and Milk Products (in Turkish)
Yazar: Atamer, Metin; Alpar, Nermin; Karahan, Aynur Gül
Dergi: Gıda, Vol. 11 No. 4, 2015

Doymamış yağ asitlerinde çift bağların yada yağlardaki hidrokarbon zincirlerinde bulunan doymamış kısımların oksijen ile reaksiyona girmeleri sonucu peroksid ve hidroperoksidlerin meydana gelmesine oksidasyon denir.  İki aşamada ortaya çıkan oksidasyonun, birinci aşamasını indükleme, ikincisini ise aktif periyot oluşturur. Pratik açıdan önemli olan indükleme periyodu, ürünlerin ransid hale gelmeden depolanabileceği süreyi belirler.

Doymamış yağ asitlerinde çift bağların yada yağlardaki hidrokarbon zincirlerinde bulunan doymamış kısımların oksijen ile reaksiyona girmeleri sonucu peroksid ve hidroperoksidlerin meydana gelmesine oksidasyon denir.  İki aşamada ortaya çıkan oksidasyonun, birinci aşamasını indükleme, ikincisini ise aktif periyot oluşturur. Pratik açıdan önemli olan indükleme periyodu, ürünlerin ransid hale gelmeden depolanabileceği süreyi belirler.
Gıda Sanayiinde Isı Pompaları ve Uygulamaları
Heat Pumps and Applications in Food Industry (in Turkish)
Yazar: Pala, Mehmet; Devres, Yusuf Onur
Dergi: Gıda, Vol. 11 No. 5, 2015

Dünya’da yaygın olarak kullanılan ısı pompaları, ülkemiz gıda sanayiinde de geniş kullanım alanı bulabilir. Özellikle soğuk hava depolarında, meyve-sebze işlemesi için sıcak su ihtiyacı bulunuyorsa, sisteme küçük ilaveler ile, ısı ihtiyacı “ısı pompası” ile sağlanabilir. En ucuz enerji kaynağı olan, “Enerji Tasarrufu” ile ısı pompalarının uygulandığı tesiste önemli miktarda işetme masrafı düşüşü görülür.

Dünya’da yaygın olarak kullanılan ısı pompaları, ülkemiz gıda sanayiinde de geniş kullanım alanı bulabilir. Özellikle soğuk hava depolarında, meyve-sebze işlemesi için sıcak su ihtiyacı bulunuyorsa, sisteme küçük ilaveler ile, ısı ihtiyacı “ısı pompası” ile sağlanabilir. En ucuz enerji kaynağı olan, “Enerji Tasarrufu” ile ısı pompalarının uygulandığı tesiste önemli miktarda işetme masrafı düşüşü görülür.
Amonyak ve Sodyum Eritorbat Uygulamalarının Hindi Etinde Görülen Pembeleşme Problemi Üzerine Etkileri (İngilizce)
Effect of Ammonia and Sodium Erythorbate on the Pink Color Defect in Turkey Meat (in English)
Yazar: Kılıç, Birol; Aşkın, Orhan Onur
Dergi: Gıda, Vol. 31 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Pink color defect; ammonia; sodium erythorbate ; Pembe renk kusuru, amonyak, sodyum eritorbat.

Yapılan araştırmada, amonyak gazı uygulaması, sıvı amonyak kontaminasyonu, sodyum eritorbat kullanımı ve çiğ etin oda sıcaklığında bekletilme işleminin kür edilmemiş pişmiş hindi etinde pembeleşme problemi üzerine etkileri araştırılmıştır. Hindi göğüs eti model sistem olarak kullanılmıştır. Çiğ, marine edilmiş, pişmiş ve depolanmış hindi göğüs eti örneklerinde, renk, pH, oksidasyon redüksiyon potansiyeli (ORP), oksimyoglobin ve sitokrom c seviyeleri ölçülmüştür. Amonyak gazı uygulaması, sıvı amonyak kontaminasyonu ve sodyum eritorbat uygulaması son üründe pembeleşmeye neden olmuştur (p&lt;0,05). Fakat oda sıcaklığında bekletme işleminin pembeleşme problemi üzerine bir etkisi görülmemiştir.

In this study, the effect of ammonia exposure and contamination, sodium erythorbate treatment and exposure to room atmosphere for possible bacterial contamination on pink color development in uncured cooked turkey meat were investigated. Turkey deli breast was used as the model system. Color, pH, oxidation reduction potential (ORP), oxymyoglobin and cytochrome c levels were measured in raw, tumbled, cooked and stored turkey deli breast meat samples. It was shown that ammonia exposure and contamination, and addition of sodium erythorbate resulted in pink color development in final product (p&lt;0.05). However, exposure to room temperature for possible bacterial contamination did not have any significant effect on development of pink color.
Gıda ve Enzim
Food and Enzyme (in Turkish)
Yazar: Gürses, Ömer Lütfi
Dergi: Gıda, Vol. 2 No. 3, 2015

Enzim, genel olarak canlı hücrelerce yapılan ve yaşamın devamı için gerekli bir reaksiyonu katalize eden protein veya protein benzeri yapıya sahip biyolojik katalizör şeklinde tarif edilmektedir.  Enzimlerin gıda endüstrisinde ileri bir teknoloji uygulaması şeklinde kullanılışı çağımızda tam olarak yerini almış olmakla birlikte, esasında Milat’tan çok önceki zamanlarda da mahiyetleri bilinmeden bazı gıdalarda uygulandıkları bir gerçektir. Tarih öncesi devirlerde hayvanların midelerinde saklanan sütlerin, hoş tada sahip katı bir gıdaya dönüştüğü bilinmekte idi. Günümüzde peynir olarak adlandırılan bu gıdanın oluşmasında rennin adı verilen enzimin esas amil olduğu anlaşılmıştır. Tropik bölgelerde yaşayan ilkel topluluklar yüzyıllar boyunca etleri olgunlaştırmak için bazı bitkilerin yapraklarına sarmışlar ve bazı meyvalardan istifade etmişlerdir. Etlerin olgunlaştırılmasında bugün kullanılan papin, bromelin ve fisin enzimleri bu bitkilerden izole edilmektedir. Eski Mısır’lılar ve Asur’lular, Milat’tan 3500 yıl önce şarap yapımını bilmekteydiler. Yine eski devirlerde ekmek, bira, alkol ve sirke yapımı bilinmekteydi.

Enzim, genel olarak canlı hücrelerce yapılan ve yaşamın devamı için gerekli bir reaksiyonu katalize eden protein veya protein benzeri yapıya sahip biyolojik katalizör şeklinde tarif edilmektedir.  Enzimlerin gıda endüstrisinde ileri bir teknoloji uygulaması şeklinde kullanılışı çağımızda tam olarak yerini almış olmakla birlikte, esasında Milat’tan çok önceki zamanlarda da mahiyetleri bilinmeden bazı gıdalarda uygulandıkları bir gerçektir. Tarih öncesi devirlerde hayvanların midelerinde saklanan sütlerin, hoş tada sahip katı bir gıdaya dönüştüğü bilinmekte idi. Günümüzde peynir olarak adlandırılan bu gıdanın oluşmasında rennin adı verilen enzimin esas amil olduğu anlaşılmıştır. Tropik bölgelerde yaşayan ilkel topluluklar yüzyıllar boyunca etleri olgunlaştırmak için bazı bitkilerin yapraklarına sarmışlar ve bazı meyvalardan istifade etmişlerdir. Etlerin olgunlaştırılmasında bugün kullanılan papin, bromelin ve fisin enzimleri bu bitkilerden izole edilmektedir. Eski Mısır’lılar ve Asur’lular, Milat’tan 3500 yıl önce şarap yapımını bilmekteydiler. Yine eski devirlerde ekmek, bira, alkol ve sirke yapımı bilinmekteydi.
Peynir Lezzeti ve Oluşumu-II
Flavor Development in Cheese II (Turkish with English Abstract)
Yazar: Çakmakçı, Songül
Dergi: Gıda, Vol. 21 No. 4, 2015

Lezzette etkili sülfidril gruplarının rolü, özellikle taze peynirlerde (olgunlaşmanın ilk safhalarında) diğer lezzet bileşenlerinin gelişmesinden daha önce ve daha çok bulunmalarından kaynaklanır. Sülfit ve merkaptanlar gibi kükürt içeren türevler dahil olmak üzere diğer lezzet bileşenleri oluştuğunda, -SH ve –SS aroması maskelenir (Kristoffersen, 1973). Bunların spesifik etkisi, tam peynir lezzetinin gelişmesini sağlayan O-R prosesinde rol almalarıdır. Proteinlere bağlı disülfür grupları, fermentasyon reaksiyonları sırasında meydana gelen hidrojen için akseptör görevi yaparak sülfidril gruplarının formasyonunu sağlayabilir (Kristoffersen, 1985). Sülfür grupları, birçok peynir çeşidinde önemli aroma bileşenidir ve ayrıca sentetik peynir aromatizanlarının formülasyonunda kullanılan başlıca bileşiklerdir (Kristoffersen, 1973). Ancak, aktif sülfidril gruplarının oluşumu, her zaman, arzu edilen aromanın gelişmesinde indikatör değildir. İstenmeyen mikroorganizmalar, peynirde aktif sülfidril gruplarının artışına neden olabilir. Ayrıca, tam tersine olarak aktif sülfidril grupları bakımından fakir peynirler lezzetçe zayıf değildir. Yine de, bulunmasalar dahi, tam peynir lezzeti için aktif sülfidril gruplarının oluşmasına uygun ortamın önemi, taze ve ısıl işlem görmüş sütten yapılan peynir denemeleriyle gösterilmiştir (Kristoffersen, 1985).

Lezzette etkili sülfidril gruplarının rolü, özellikle taze peynirlerde (olgunlaşmanın ilk safhalarında) diğer lezzet bileşenlerinin gelişmesinden daha önce ve daha çok bulunmalarından kaynaklanır. Sülfit ve merkaptanlar gibi kükürt içeren türevler dahil olmak üzere diğer lezzet bileşenleri oluştuğunda, -SH ve –SS aroması maskelenir (Kristoffersen, 1973). Bunların spesifik etkisi, tam peynir lezzetinin gelişmesini sağlayan O-R prosesinde rol almalarıdır. Proteinlere bağlı disülfür grupları, fermentasyon reaksiyonları sırasında meydana gelen hidrojen için akseptör görevi yaparak sülfidril gruplarının formasyonunu sağlayabilir (Kristoffersen, 1985). Sülfür grupları, birçok peynir çeşidinde önemli aroma bileşenidir ve ayrıca sentetik peynir aromatizanlarının formülasyonunda kullanılan başlıca bileşiklerdir (Kristoffersen, 1973). Ancak, aktif sülfidril gruplarının oluşumu, her zaman, arzu edilen aromanın gelişmesinde indikatör değildir. İstenmeyen mikroorganizmalar, peynirde aktif sülfidril gruplarının artışına neden olabilir. Ayrıca, tam tersine olarak aktif sülfidril grupları bakımından fakir peynirler lezzetçe zayıf değildir. Yine de, bulunmasalar dahi, tam peynir lezzeti için aktif sülfidril gruplarının oluşmasına uygun ortamın önemi, taze ve ısıl işlem görmüş sütten yapılan peynir denemeleriyle gösterilmiştir (Kristoffersen, 1985).
Depolama Sıcaklığının Dondurulmuş Bakla ve Karnabaharın Askorbik Asit ve Renk Özellikleri Üzerindeki Etkisi ve Depolamadaki Enerji Tüketimi
Depolama Sıcaklığının Dondurulmuş Bakla ve Karnabaharın Askorbik Asit ve Renk Özellikleri Üzerindeki Etkisi ve Depolamadaki Enerji Tüketimi
Yazar: Müftügil, Nezih
Dergi: Gıda, Vol. 11 No. 5, 2015

Dondurulan  bakla  ve karnabahar örneklerinin üç farklı depolama sıcaklığında (-10 o, -18 oC ve –26 oC) dokuz ay depolanması sırasında içerdikleri askorbik asit miktarlarıyla, baklanın klorofil içeriği ve karnabahar örneklerinin yüzeyindeki renk değişimleri incelenmiştir. Analiz edilen bu parametrelerde depolama sırasında meydana gelen kayıp ve değişmeler en çok –10 oC’de ve en az da –26 oC’de depolanan örneklerde görülmüştür. –18 oC ve –26 OC’lerde depolanan örneklerin askorbik asit ve klorofil içeriklerinde depolama sırasında saptanan kayıpların birbirine yakın olması, bu kayıp ve değişimlere neden olan kimyasal tepkimelerin –18 oC’den yüksek sıcaklıklarda daha etkili olduğunu göstermiştir. Dokuz aylık depolama sonunda –26 oC’deki dondurucuda –18 oC’dekine göre %29, -10 oC’dekine göre ise %39 oranında daha fazla elektrik enerjisi tüketilmiştir.

Dondurulan  bakla  ve karnabahar örneklerinin üç farklı depolama sıcaklığında (-10 o, -18 oC ve –26 oC) dokuz ay depolanması sırasında içerdikleri askorbik asit miktarlarıyla, baklanın klorofil içeriği ve karnabahar örneklerinin yüzeyindeki renk değişimleri incelenmiştir. Analiz edilen bu parametrelerde depolama sırasında meydana gelen kayıp ve değişmeler en çok –10 oC’de ve en az da –26 oC’de depolanan örneklerde görülmüştür. –18 oC ve –26 OC’lerde depolanan örneklerin askorbik asit ve klorofil içeriklerinde depolama sırasında saptanan kayıpların birbirine yakın olması, bu kayıp ve değişimlere neden olan kimyasal tepkimelerin –18 oC’den yüksek sıcaklıklarda daha etkili olduğunu göstermiştir. Dokuz aylık depolama sonunda –26 oC’deki dondurucuda –18 oC’dekine göre %29, -10 oC’dekine göre ise %39 oranında daha fazla elektrik enerjisi tüketilmiştir.