hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
12 Eylül’ün İletişimsel Belleği ve Bir Bellek Taşıyıcısı Olarak Ahmet Kaya
The Communicative Memory of the 12 September and Ahmet Kaya as a Memory Carrier
Yazar: Orhon, Göze
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: Political Communication ; Siyasal İletişim ; 12 September,communicative memory,memory carrier,generation,ahmet kaya ; 12 Eylül,Kuşak,İletişimsel bellek,Bellek taşıyıcısı,Ahmet Kaya

Bu çalışma 12 Eylül’ün toplumsal belleğine özgül bir bakış açısıyla yaklaşmayı ve darbenin toplumsal belleğinin kuşaklararası niteliğini Ahmet Kaya örneği dolayımıyla çözümlemenin konusu haline getirmeyi hedeflemektedir. Kimi özgül nitelikleri nedeniyle Ahmet Kaya 12 Eylül belleğinin kuşak içi inşasında ve kuşaklar arası aktarımında önemli bir figür olarak ele alınmaktadır. 12 Eylül darbesini kişisel olarak deneyimlememiş, kendini sol siyasete referansla farklı biçimlerde tanımlayan, 1970-1999 arasında doğmuş kişilerle yapılan bir saha araştırmasının verilerine dayanan bu çalışmanın, görüşmecilerin bellek anlatıları aracılığıyla Ahmet Kaya’ya odaklanıyor olmasının nedeni, Kaya’nın hem kuşaklar arası bellek aktarımında hem de kuşak içi etkileşimlerde özgül bir rol oynamasıdır. Ahmet Kaya’nın bu özgül niteliği, onu hem 12 Eylül’ün iletişimsel belleğinin bir bileşeni, hem de bir bellek taşıyıcı olarak tartışılmasını olanaklı kılmaktadır. Çalışma ilkin 12 Eylül’ü deneyimleyen ve deneyimlemeyen grupları, köklerini Mannheim’ın kuşak kavrayışından alan bir kuşak tartışmasıyla ele almakta, daha sonra görüşmecilerin anlatılarının sunduğu veriyi kavramsal olarak iletişimsel bellek ve bellek taşıyıcısı tartışmalarını odağa alarak çözümlemektedir.

This study focuses on the role of Ahmet Kaya in the intra- and inter-generational transmission of the memory of 12 September coup due to his specific qualities. Based on the data derived from a field research conducted with people born between 1970-1999 who did not personally experience the September 12 coup and define themselves in different ways with reference to leftist politics, the reason this article focuses on Ahmet Kaya through the memory narratives of the interviewees is that Kaya plays a specific role both in intra- and inter-generational transmission of the memory of 12 September coup. This specific quality of Ahmet Kaya makes it possible to discuss him as a component of communicative memory of the 12 September coup within intra-generational interactions as well as a memory carrier in intergenerational transmission. The study first deals with the groups that experienced and did not experience 12 September through a discussion on the concept generation that takes its roots from Mannheim's generational understanding, and then analyzes the data derived from the interviewees' narratives through employing conceptual discussions on communicative memory and memory carrier.
Amerikan Popülistleri Popülist Miydi? Liberal Popülizm Eleştirisinin Sınırları Üzerine
WERE THE AMERICAN POPULISTS POPULIST? ON THE LIMITS OF THE LIBERAL CRITIQUE OF POPULISM
Yazar: Ateş, Kazım
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 78 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; Populism,American Populists,Jan-Werner Müller,liberal democracy,procedural democracy ; Popülizm,Amerikan Popülistleri,Jan-Werner Müller,liberal demokrasi,prosedürel demokrasi

Jan-Werner Müller’in kendilerini açıkça popülist olarak tanımlamış olsalar bile Amerikan Popülistlerinin popülist olmadıklarını iddia etmesi sadece metodolojik değil, daha önemlisi, kavramsal birsoruna işaret etmektedir. Müller, Soğuk Savaş liberalizminin ürettiği demokrasi modelinin asimetrik karşı kavramı olarak inşa ettiği popülizm kavramını olduğu gibi kabul etmekte ancak bu kavramı mümkün kılan kurucu ya da arketipik örneği dışlamaktadır. Bunun nedeni, Amerikan Popülistlerinin, 1950’lerde Richard Hofstadter’in Amerikan Popülistleri tarihi yorumunu benimseyen, çoğulcu-prosedürel ya da elitist demokrasi modelini savunanların iddia ettiği gibi anti-demokratik, ilerleme karşıtı, ırkçı, proto-faşist değil, demokratik, çoğulcu, ilerlemeci, kapsayıcı olmasıdır. Böyle olunca, Popülistler Müller ve diğer liberal eleştirilerin negatif, pejoratif bir popülizm tanımına uymamaktadır. Bu durumda iki seçenek vardır: ya popülizm kavramı terk edilmelidir ya da analitik bir değeri olduğu ölçüde otoriterleşmeden çıkış ve demokratikleşmenin ya da demokrasiyi demokratikleştirmenin politik mantığı olarak yeniden tanımlanmalıdır. Bu makale, ikinci seçeneğin değerlendirilmesi gerektiğini savunurken, Müller’in popülizm eleştirisini eleştirerek, genel olarak liberal popülizm eleştirisinin sınırlarını göstermeyi amaçlamaktadır.

Jan-Werner Müller’s claim that it is possible to exclude from the category of populism the American Populists even if they explicitly called themselves populists indicates not only a methodological problem but also, more importantly, a conceptual one. Müller accepts the definition of populism constructed by the Cold War liberals as the counter-concept against their democracy model but excludes the constitutive or archetypical case that constitutes the category. This is because the American Populists were not anti-democratic, reactionary, racist, or proto-fascist as the proponents of pluralist-procedural democracy who embraced the frame drawn by Richard Hofstadter’s interpretation of the history of American Populists in the 1950s claim, but on the contrary, theirs was a democratic pluralist, progressive, and inclusionary movement. With this in mind, the Populists do not fit into the concept of populism as defined pejoratively by Müller and the liberals. In this situation, there appear to be two choices: the concept of populism will be abandoned or will be redefined as the political logic for democratizing democracy or transition to democracy. While defending the second choice, this article aims at displaying the limits of the liberal critique of populism by criticizing Müller’s critique of populism.
AKP’de Kadınların Siyaseti: Parti, Parti Kadın Kolları, Kadın Seçmenler
Women’s Politics in the AKP: Party, Party’s Women Branches and Women Electorates
Yazar: Kourou, Nur Sinem
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: Gender and Politics ; Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset ; Turkish Political Life ; Türk Siyasal Hayatı ; AKP’s Women Politics,Feminization,Anti-Feminism,Women’s Branches,Women Voters ; AKP’nin kadın siyaseti,Kadınlaşma,Anti-feminizm,Kadın kolları,Kadın seçmen

Siyasetin kadınlaşması (İngilizce kavramıyla feminization) üzerine yapılan araştırmalar, kadınların siyasi katılımını ve temsilini ardışık ve ilişkisel bir süreç olarak göstermektedir. Ancak, özellikle muhafazakâr-sağ partiler ve kadınların bu partilerdeki siyasal aktivizmi hakkında yapılan yeni analizler, siyasette giderek artan kadın varlığına, kadın sorunlarına ve bu sorunların temsiline feminist bir cevap verememektedir. Bu çıkarımların uyandırdığı merak ile bu makale, Türkiye’deki muhafazakâr-sağ siyasetin temsilcisi olan Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) örneği üzerinden siyasetin kadınlaşması ve toplumsal cinsiyet politikalarının anti-feminist doğasının nasıl bir arada olabildiğini incelemektedir. Araştırma, partiye bağlı kadın kolları ve partiye oy veren kadınlar üzerine nitel araştırma yoluyla gerçekleştirilmiş olup, kadınların siyasi katılım sürecine odaklanmaktadır. Araştırmanın ortaya çıkardığı temel bulgu ise AKP’de kadınlaşmanın ve anti-feminist politikaların birlikte var olabilmesidir. Parti, anti-feminist koşullar olarak kabul edilen belirli sınırlar ve kısıtlamalar sunarken, kadınlar bunlara uyum sağlayıp, siyasi aktivizmlerini kadın kollarına katılarak ve dünya görüşleriyle denk düştüğünü düşünüp partiye oy vererek stratejik bir şekilde sürdürmektedir. Bu bağlamda, kadınların siyasetteki varlığı, kadınlar için literatürün beklediği köklü ve etkin bir dönüşüm getirmemektedir.

Research on feminization process shows women's political participation and representation as a sequential and relational process. However, especially, emerging analysis studies on conservative/right-wing parties and the political activism of women in these parties revealed that the increased presence of women in politics does not necessarily provide a feminist response to women's issues, nor does it necessarily help the representation of both women and these women's issues. With the curiosity on this situation, this article examines how feminization and anti-feminization processes have coexisted in the right-wing political party in Turkey the case of Justice and Development Party (AKP). It focuses on the political participation process of women through qualitative research on the party’s women’s branches and party’s women voters. My research findings show feminization and anti-feminism have coexist in the relationship between the party and women. While the party provides certain limits and boundries which are considered as anti-feminist conditions, women, on the other hand, strategize their political activism by conforming those limits. To that end, despite the number of women in politics, it does not bring a substantive transformation for women.
KİTAP İNCELEMESİ: BOOKCHIN, MURREY, GELECEĞİN DEVRİMİ: HALK MECLİSLERİ VE DOĞRUDAN DEMOKRASİ
BOOK REVİEW: BOOKCHIN, MURREY, THE NEXT REVOLUTION: POPULAR ASSEMBLIES AND THE PROMISE OF DIRECT DEMOCRACY
Yazar: Atalay, Gözde
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Public Administration ; Kamu Yönetimi ; Urban Policy ; Kentsel Politika ; Policy and Administration (Other) ; Politika ve Yönetim (Diğer) ; local governments,local democracy,local policy ; yerel yönetimler,yerel demokrasi,yerel politika

The Next Revolution: Popular Assemblies and the Promise of Direct Democracy, orijinal ismiyle 2015 yılında yayınlanan bu eser Debbie Bookchin ve Blair Taylor tarafından yayına hazırlanarak okuyuculara sunulmuştur. Eserin önsözü Ursula K. Le Guin tarafından kaleme alınmış ve toplamda dokuz bölümden oluşmuştur.  Bookchin, halk meclislerinin toplumu beşeri yönde dönüştürücü gücüne ekolojik beledî bir projeyle yaklaşmaktadır. Kapitalizmin yerelden küresele uzanan yıkıcı etkisinden kurtulma konusunda halk meclislerine birtakım görevler düşmektedir. Özellikle yerel çehrede komünalist bir projeyle kapitalizmin yıkıcı etkisinden kurtulmak mümkündür. Bu projenin yaygın bir etki yaratması adına akılcı, yerel demokrasi temasında liberter beledî bir ekosistem oluşturmak artık kaçınılmazdır. Bookchin'in tezahür ettiği proje, tahrip olan ekolojinin doğrudan demokrasiyle yeniden sorgulanmasını mümkün kılmaktadır.

The Next Revolution: Popular Assemblies and the Promise of Direct Democracy, originally published in 2015, was edited by Debbie Bookchin and Blair Taylor. The foreword is written by Ursula K. Le Guin and consists of nine chapters in total.  Bookchin focuses on the power of popular assemblies to transform society in human terms. Bookchin also presents an ecological and democratic local project. People's assemblies have a number of tasks in overcoming the destructive effects of capitalism from local to global. It is possible to get rid of the destructive effects of capitalism with a communalist project, especially in the local context. In order for this project to have a widespread impact, it is now inevitable to create a rational, libertarian municipal ecosystem on the theme of local democracy. Bookchin's project makes it possible to re-examine the destroyed ecology through direct democracy.
Savunma ve Yayılma Paradoksu Çerçevesinde Rus Çarlığı’nın Emperyal Jeopolitiği
Imperial Geopolitics of Tsarist Russia within the Framework of Defense and Expansion Paradox
Yazar: Gülboy, Burak Samih; Güzel, Serhat
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: International Politics ; Uluslararası Siyaset ; Rusya,Jeopolitik,Balkanlar,Panslavism,Avrasya ; Russia,Geopolitics,Balkans,Panslavism,Euroasia

Sanayi Devrimi ertesinde buhar gücünden faydalanan teknolojiler deniz ve kara ulaşımında devletlerin coğrafi vizyonlarını devrimsel anlamda değiştirdi. Geleceğe yönelik yapılan bu değişimler tek bir alanda gerçekleşmedi. Askeri teknolojilerdeki hızlı gelişmenin eşliğinde devletler güçlerini sınırlarının çok ötesine taşıma yeteneğine sahip olmuş ve coğrafyayı siyasal ve stratejik olarak yeniden yorumlamaya başlamıştır. Özellikle 19. yüzyılın sonunda emperyal jeopolitiğin yükselişine şahit olunmuştur. 1815’ten sonra Avrupa’nın büyük güçleri arasında başat statüsünü pekiştiren Çarlık Rusya, 19. Yüzyılın devamında Avrupa, Balkanlar-Osmanlı İmparatorluğu ve Asya topraklarında etkili oldu. Çarlığın bu topraklarda izlediği stratejiler savunma ile yayılma arasında değişiklik gösterdi. Rus Çarlığının bu coğrafyalardaki aktivasyonu, karar alıcıları çevreleyen entelektüel alanda da jeopolitik düşüncelerin canlanmasını sağlayarak Çarlığın emperyal jeopolitiğini oluşturmuştur. Bu makalenin amacı Rus Çarlığının 19. yüzyıldaki stratejisi çerçevesinde Çarlık Rusya’sının jeopolitik düşüncesini analiz ederek tanıtmaktır.

After the Industrial Revolution, technologies using steam power revolutionized the ranges and geographical scopes of states in sea and land transportation. These future-oriented changes did not occur in just one area. Accompanied by the rapid development in military technologies, states began to reinterpret the geography politically and strategically when they had the ability to extend their power far beyond their borders. Especially at the end of the 19th century, these interpretations represented the rise of imperial geopolitics.Russia, which consolidated its dominant status among the great powers of Europe after 1815, became active in three imperial geographies during the 19th century. These geographies became evident as Europe, the Balkans-Ottoman Empire and Asia. The strategies followed by Russia in these three geographies varied between defense and expansion.The activation of the Tsarist Russia in three imperial geographies also brought about the revival of geopolitical thoughts within the intellectuals surrounding the decision makers. These ideas, which were also backed up by the Russian cultural and historical background, formed the imperial politics of the Russian Tsardom.The aim of this article is to analyze and introduce the geopolitical thought of Tsarist Russia within the framework of the strategy of the Russian Tsardom in the 19th century.
Cemil Koçak (2022), 27 Mayıs’ın Kayıp Anayasası, VakıfBank Kültür Yayınları, 198 sayfa
27 Mayıs'ın Kayıp Anayasası
Yazar: Duman, Enis
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 78 No. 4, 2023
Anahtar kelimeler: Constitutional and Political Theories ; Anayasa ve Siyasal Kurumlar ; The Constitution of 1961,The 1960 Turkish coup d,Onar draft constitution,İstanbul Comittee ; 1961 anayasası,27 Mayıs askeri darbesi,Onar tasarısı,İstanbul Komisyonu

Türkiye’de tek parti dönemini ele alan çalışmalarıyla öne çıkan Cemil Koçak’ın 27 Mayıs’ın Kayıp Anayasası kitabı, Türk anayasacılık tarihinde saf dışı bırakılan, onun deyimiyle “unutulan” bir anayasal tecrübeyi tekrar hatırlatmaktadır. Koçak, 27 Mayıs 1960 askerî darbesinin hemen sonrasında Millî Birlik Komitesi tarafından görevlendirilen Sıddık Sami Onar başkanlığındaki bir ilim heyetinin hazırladığı anayasa tasarısını; muhteviyatı, tasarıdaki maddelere heyet içinden sunulan şerhler ve bu düzenlemelere sebep olan siyasal bağlamla birlikte ele almaktadır. Koçak’ın eseri münhasıran Onar’ın tasarısına, onun oluşum sürecine, heyet içerisindeki karşıt görüşlere yer vermesi ve bahse konu tasarının gözden düşme sebebini ele alması bakımından ilgili diğer çalışmalardan ayrılmaktadır.

27 Mayıs'ın Kayıp Anayasası (The Lost Constitution of 27 May), a book by Cemil Koçak, a prominent scholar who has studied various aspects of the single-party period in Turkey, reminds us of a constitutional experience that was left out of the history of Turkish constitutionalism and, in his words, "forgotten". Koçak examines the draft constitution prepared by a scientific committee headed by Sıddık Sami Onar, which was appointed by the National Unity Committee immediately after the military coup of 27 May 1960, together with its content, the commentaries submitted to the articles in the draft by the committee and the political context that led to these amendments. Koçak's work differs from other related works in that it deals exclusively with Onar's draft, the process of its formation, the opposing views within the committee, and the reasons for the discredited draft.
Pasquale, Frank, New Laws of Robotics: Defending Human Expertise in the Age of AI, Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press,
Pasquale, Frank, New Laws of Robotics: Defending Human Expertise in the Age of AI, Cambridge, Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press, 2020, pp.330.
Yazar: Turgut Bilgiç, Ezgi
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Policy and Administration (Other) ; Politika ve Yönetim (Diğer) ; Yapay zekâ,etik düzenlemeler,tekno-yönetişim,robotik ve otomasyon,veri koruma ; Artificial intelligence,ethical regulations,techno-governance,robotics and automation,data protection

Bu çalışmada Frank Pasquale’ın “New laws of robotics : defending human expertise in the age of AI”  başlıklı kitabı incelenmektedir. İnceleme özellikle son yıllarda ivmelenen bir çizgisi olan yapay zekâ ve robotikteki ilerlemelerle yazarın konu hakkındaki eleştiri ve önerileri bağlamında yapılmıştır. Kitabı önemli kılan husus, toplumsal refah ve iş güvenliğinden ziyade maliyetlerin azaltılmasına ve verimliliğe öncelik veren baskın ekonomik modellere ve neo-liberal politikalara yönelik bir eleştiri niteliği taşımasıdır. Yazar çalışmasında emeği salt üretim sürecindeki bir girdi olarak gören, sosyal eşitsizliği artıran hâkim teknolojik determinizme karşı çıkarak insan uzmanlığına değer veren bir ekonomi politik anlayışı savunmaktadır.

This study examines Frank Pasquale’s book titled "New laws of robotics: defending human expertise in the age of AI". The review is particularly framed within the context of recent accelerated advancements in artificial intelligence and robotics, along with the author's critiques and suggestions on the subject. The significance of the book lies in its critical stance against dominant economic models and neo-liberal policies that prioritize cost reduction and efficiency over societal welfare and job security. In his work, the author advocates for an economic political understanding that values human expertise, opposing the prevailing technological determinism that sees labor merely as an input in the production process and exacerbates social inequality.
Seçim Çevrelerine Milletvekili Bölüştürme Yöntemlerinin Değerlendirilmesi: Türkiye için Model Önerileri
Evaluation of Parliamentary Apportionment Methods by Electoral Districts: Model Proposals for Turkey
Yazar: Yürük, Seyfullah; Göksel, Türkmen
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 80 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Constitutional and Political Theories ; Anayasa ve Siyasal Kurumlar ; Comparative Political Institutions ; Karşılaştırmalı Siyasi Kurumlar ; Political Science (Other) ; Siyaset Bilimi (Diğer) ; Electoral system,Turkish parliamentary elections,justice in representation,district magnitude,apportionment methods ; Seçim sistemleri,TBMM seçimleri,Temsilde adalet,Seçim çevresi büyüklüğü,Bölüştürme yöntemleri

Bu makale, Türkiye'de milletvekili bölüştürme yöntemlerinin demokratik temsil ilkeleriyle uyumunu analiz ederek, mevcut sistemin yarattığı temsil adaletsizliğini gidermek için alternatif modeller önermektedir. Türkiye'nin mevcut seçim sistemindeki seçim çevresi büyüklüklerini belirleyen bölüştürme parametresi, nüfus farklılıklarını ve bölgesel dağılımları yeterince yansıtmamakta, bu da temsilde adaletsizliklere yol açmaktadır. Bu kapsamda Hamilton, Jefferson ve Webster metotları temelinde geliştirilen modifiye edilmiş bölüştürme modelleri, 2000'li yıllardaki genel seçim verileriyle analiz edilmiştir. Genelleştirilmiş entropi formülünü kullanan karşılaştırmalı analiz sonucu, Hamilton ile Webster metotlarının nüfus oranlarına göre daha dengeli temsil sağladığı belirlenmiştir. Hamilton yönteminin yalınlığı ve yasal uygulanabilirliğini vurgulayan çalışmada Türkiye'nin seçim sisteminde reform yapılmasının gerekliliğine dikkat çekilmiştir. Aynı zamanda bu makale, demokratik temsilin güçlendirilmesine yönelik daha fazla araştırma ve tartışmaya zemin hazırlamayı amaçlamaktadır.

This article analyzes the alignment of Turkey's current seat apportionment system to electoral districts with democratic representation principles and proposes an alternative model to address the representational injustices created by the existing system. District magnitudes of Turkey's current electoral system fails to adequately reflect population changes and regional distributions, leading to overrepresentation or underrepresentation of certain districts. The authors suggest modified distribution models based on the Hamilton, Jefferson, and Webster methods to address these issues and create a fairer representation system. Comparative analysis has shown that the proposed methods namely Hamilton and Webster provide a more equitable, fair, and balanced distribution of MPs compared to the current system. The study emphasizes the significant impact of electoral systems and distribution methodologies on representation justice and efficiency in democratic systems, highlighting the need for reform in Turkey's election system. The article aims to contribute to the strengthening of democratic representation by encouraging further research and discussion in this field, offering alternatives with the potential to improve representation justice through in-depth examination of the effects of electoral systems and MP distribution methods on democratic representation.