Şehriyar’ın Şiirinde Gelenekçilik ve Nostaljiye Bakışı
Şehriyar’ın Şiirinde Gelenekçilik ve Nostaljiye Bakışı
Yazar: Ferşbafiyan, Ahmed
Dergi: Bingöl Üniversitesi Yaşayan Diller Enstitüsü Dergisi, Vol. 4 No. 8, 2018
Anahtar kelimeler: Şehriyar,nostalji,gelenek,iran edebiyatı

Şehriyar mahlasını kullanan Seyyid Muhammed Hüseyn Behcet Tebrizî, İran’ın en ünlü çağdaş şairlerinden biri sayılır. Şehriyar’ın şiirlerinin en seçkin ve parlak içeriği, onun çocukluk döneminden köyde olan anılarının özlemi ve o günlerin nostaljisi oluşturmaktadır. Bu hususlar dikkate alınmadan onun şiirlerinin kritiğini yapmak mümkün değildir. Bu yazının amacı Şehriyar’ın şiirlerini bu açıdan araştırıp incelemektir. Bu incelemede takip edilen yöntem, köyde yaşadığı dönemde çocukluk hatıralarının ve deneyimlerinin, yanı sıra onun hayat tarzının, fikir ve hayal gücünün gelişmesinde ve bu olayların şiirinin içeriğine ve dış görünümüne olan etkisi temelinde şekillenmektedir. Doğal bir ortam olan köyden göçmenin ve modern şehirlere yerleşmenin onda yarattığı acılar, çocukluk arkadaşlarından ve akrabalarından ayrılmanın ıstırabı ve şehirde geçirdiği öksüz ve şaşkın hayat tarzı, aşina olduğu gelenekten uzak düşmesi ve hiç alışamadığı yeni geleneklerle karşılaşması, eski masum samimiyetin yok olması, modern yaşamın soğukluğu, sevgiliden uzak düşmesi, yaşlılığın zorlukları, yakınlarının ölümü ve bu gibi olayların yoğun bir halde onun şiirlerine yansıması, bu araştırmada elde edilen sonuçlardır.Şehriyar egzistansiyalistler gibi, hayat çerçevesinden şiire ve şiir ile duygu çerçevesinden hayata bakmaktadır. Onun çevresi ve içinde olan nostaljik hisler onun şiirinin ve sanatının ilham kaynağı sayılmaktadır. Onun kişiliğinde şiir, duygu ile hayatın birleştiği dönüm noktasıdır.

Şehriyar mahlasını kullanan Seyyid Muhammed Hüseyn Behcet Tebrizî, İran’ın en ünlü çağdaş şairlerinden biri sayılır. Şehriyar’ın şiirlerinin en seçkin ve parlak içeriği, onun çocukluk döneminden köyde olan anılarının özlemi ve o günlerin nostaljisi oluşturmaktadır. Bu hususlar dikkate alınmadan onun şiirlerinin kritiğini yapmak mümkün değildir. Bu yazının amacı Şehriyar’ın şiirlerini bu açıdan araştırıp incelemektir. Bu incelemede takip edilen yöntem, köyde yaşadığı dönemde çocukluk hatıralarının ve deneyimlerinin, yanı sıra onun hayat tarzının, fikir ve hayal gücünün gelişmesinde ve bu olayların şiirinin içeriğine ve dış görünümüne olan etkisi temelinde şekillenmektedir. Doğal bir ortam olan köyden göçmenin ve modern şehirlere yerleşmenin onda yarattığı acılar, çocukluk arkadaşlarından ve akrabalarından ayrılmanın ıstırabı ve şehirde geçirdiği öksüz ve şaşkın hayat tarzı, aşina olduğu gelenekten uzak düşmesi ve hiç alışamadığı yeni geleneklerle karşılaşması, eski masum samimiyetin yok olması, modern yaşamın soğukluğu, sevgiliden uzak düşmesi, yaşlılığın zorlukları, yakınlarının ölümü ve bu gibi olayların yoğun bir halde onun şiirlerine yansıması, bu araştırmada elde edilen sonuçlardır.Şehriyar egzistansiyalistler gibi, hayat çerçevesinden şiire ve şiir ile duygu çerçevesinden hayata bakmaktadır. Onun çevresi ve içinde olan nostaljik hisler onun şiirinin ve sanatının ilham kaynağı sayılmaktadır. Onun kişiliğinde şiir, duygu ile hayatın birleştiği dönüm noktasıdır.