hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kontrast madde ekstravazasyonu sonucu akut kompartman sendromu: Olgu sunumu
Acute compartment syndrome due to contrast media extravasation: A case report
Yazar: Özdemir, Arda; Erçin, Burak Sercan
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 64 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Plastic Reconstructive and Aesthetic Surgery ; Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi ; Extravasation,contrast media,reconstruction,fasciotomy ; Ekstravazasyon,kontrast madde,onarım,fasyotomi

İyotlu kontrast maddelerin intravenöz yoldan uygulanması radyolojik görüntülemede yaygın olarak kullanılmaktadır. Ekstravazasyon vakalarının büyük çoğunluğu hafif seyretmekte ve konservatif yöntemlerle iyileşmektedir. Ancak büyük hacimli ekstravazasyon durumlarında, akut kompartman sendromu (AKS) ve yaygın yumuşak doku nekrozu gibi ciddi komplikasyonlar gelişebilmektedir. Bu çalışmada, demans ve hipertansiyon öyküsü bulunan 83 yaşındaki kadın hastada kontrast madde ekstravazasyonuna bağlı gelişen AKS olgusu sunulmaktadır. Bu olgu, düşük osmolaliteye ve non-iyonik özelliklere sahip kontrast maddelerin dahi küçük hacimlerde ekstravazasyonu sonrası ciddi doku hasarına yol açabileceğini göstermektedir. İleri yaş, bilişsel bozukluk ve el sırtı gibi periferik damar bölgelerine yapılan enjeksiyonlar risk faktörlerini artırmaktadır. Ekstravazasyonun erken fark edilmesi ve zamanında plastik cerrahi konsültasyonu, morbiditenin azaltılmasında kritik öneme sahiptir. Enjeksiyon için daha kalın lümenli kanüllerin tercih edilmesi, proksimal venlerin kullanılması ve yüksek riskli anatomik bölgelerden kaçınılması önerilmektedir.

Intravenous administration of iodinated contrast agents is widely used in radiologic imaging. The vast majority of extravasation cases are mild and recover with conservative methods. However, in cases of large-volume extravasation, serious complications such as acute compartment syndrome (ACS) and widespread soft tissue necrosis may develop. In this study, a case of ACS due to contrast agent extravasation in an 83-year-old female patient with a history of dementia and hypertension is presented. This case demonstrates that even small volumes of contrast agents with low osmolality and non-ionic properties can cause serious tissue damage after extravasation. Advanced age, cognitive impairment, and injections into peripheral vascular regions such as the dorsum of the hand increase risk factors. Early recognition of extravasation and timely plastic surgery consultation are critical in reducing morbidity. It is recommended to prefer thicker-lumen cannulas for injection, use proximal veins, and avoid high-risk anatomical regions.
Polimeraz zincir reaksiyonu ile tanı alan kutanöz layşmanyazis olgusu
The case of cutaneous leishmaniasis diagnosed by polymerase chain reaction
Yazar: Yıldız, Çınar; Karadayı, Birsen Naz; Nalçacı, Muhammed; Yaman, Banu; Unal, İdil
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 64 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Dermatology ; Dermatoloji ; Pathology ; Patoloji ; Medical Parasitology ; Tıbbi Parazitoloji ; Leishmaniasis,Polymerase Chain Reaction,Behçet’s nail sign ; Layşmanyazis,Polimeraz Zincir Reaksiyonu,Behçet’in çivi belirtisi

Şark çıbanı (Layşmanyazis), farklı klinik görünümlerle ortaya çıkabilen parazit kaynaklı bir hastalıktır. Türkiye'de özellikle güneydoğu bölgesinde endemik olarak görülmektedir. Bu olgu sunumunda, saçlı deride yer alan plak benzeri lezyonlar nedeniyle kliniğe başvuran 67 yaşındaki bir erkek hastada, klinik olarak “çivi belirtisi” gözlenmesi üzerine kutanöz layşmanyazis ön tanısı düşünülmüş ve tanı, diğer tanısal yöntemler negatif sonuç vermesine rağmen, yalnızca polimeraz zincir reaksiyonu ile kesinleştirilmiştir. Olgu, kronik lezyonlarda klasik tanı yöntemlerinin yetersiz kalabileceğini ve Behçet’in çivi belirtisinin özgül bir klinik bulgu olarak dikkatle değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Not: Bu olgu sunumu 22-24 Mayıs 2025 tarihlerinde Prag’da düzenlenen Avrupa Dermatoloji ve Veneroloji Akademisi (EADV) Kongresi’nde e-poster olarak sunulmuştur. (Özet ID:370, e-Poster No: P0755)

Leishmaniasis is a parasitic disease with various clinical manifestations and is endemic particularly in the southeastern region of Türkiye. In this case report, we present a 67-year-old male patient who was admitted to clinic with plaque-like lesions on the scalp. Based on the presence of the “nail sign” cutaneous leishmaniasis was clinically suspected. Despite negative results from other diagnostic methods, the diagnosis was confirmed solely through polymerase chain reaction. This case highlights that conventional diagnostic methods may be insufficient in chronic lesions and that the Behçet’s nail sign should be carefully evaluated as a specific clinical finding. This case report was presented as an e-poster at the 2025 Annual Congress of the European Academy of Dermatology and Venereology (EADV), held in Prague between May 22-24, 2025 (Abstract ID:370, e-Poster No: P0755).
Alfa-pinen rotenonla oluşturulan parkinson hastalığı sıçan modelinde soleus kası ve mitokondriyal DNA’yı korur
Alpha-pinene protects soleus muscle and mitochondrial DNA in a rotenone-induced parkinson’s disease rat model
Yazar: Kabartan Çökeli, Emel; Tezcan Yavuz, Berna; Şirin, Cansın; Hacıoğlu, Gulay; Cırrık, Selma
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 64 No. 3, 2025
Anahtar kelimeler: Neurology and Neuromuscular Diseases ; Nöroloji ve Nöromüsküler Hastalıklar ; Medical Physiology (Other) ; Tıbbi Fizyoloji (Diğer) ; Alfa-pinen,Rotenon,Parkinson modeli,Soleus kası,mtDNA,Histoloji ; Alpha-pinene,Rotenone,Parkinson,Soleus muscle,mtDNA,Histology

Amaç: Bu çalışma, rotenon ile indüklenen Parkinson hastalığı (PH) sıçan modelinde, alfa-pinen uygulamasının soleus kasındaki histolojik yapı ve mitokondriyal DNA (mtDNA) kopya sayısı üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.Gereç ve Yöntem: Yetişkin erkek Sprague-Dawley sıçanlar, kontrol, rotenon (ROT), alfa-pinen (APN) ve alfa-pinen+rotenon (APN+ROT) gruplarına ayrıldı (n=12/grup). ROT (2 mg/kg) ve APN (50 mg/kg), 28 gün boyunca subkutan uygulandı. Soleus kasının histolojik yapısı Hematoksilen-Eozin (H&E) boyama ile değerlendirildi. mtDNA kopya sayısı, kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu ile nükleer DNA’ya oranlanarak hesaplandı.Bulgular: ROT grubunda soleus kasında atrofi, kas lifi dejenerasyonu ve fibrozis görülürken mtDNA kopya sayısında anlamlı azalma meydana geldi (p

Aim: This study aims to evaluate the effects of alpha-pinene administration on the histological structure and mitochondrial DNA (mtDNA) copy number in the soleus muscle in a rotenone-induced Parkinson's disease (PD) rat model.Materials and Methods: Adult male Sprague-Dawley rats were divided into control, rotenone (ROT), alpha-pinene (APN), and alpha-pinene + rotenone (APN+ROT) groups (n=12/group). ROT (2 mg/kg) and APN (50 mg/kg) were administered subcutaneously for 28 days. The histological structure of the soleus muscle was assessed using Hematoxylin-Eosin (H&E) staining. The mtDNA copy number was calculated as a ratio to nuclear DNA using quantitative polymerase chain reaction (qPCR).Results: In the ROT group, atrophy, muscle fiber degeneration, and fibrosis were observed in the soleus muscle, along with a significant decrease in mtDNA copy number (p
Psödoartroz ve maluliyet oranı: Yönetmelik kısıtlılığı üzerine bir olgu
Pseudarthrosis and disability rate: A case report on the limitation of the regulation
Yazar: Çakmak, Ezgi; Çöllü, Vural; Kaya, Ahsen
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 65 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Forensic Medicine ; Adli Tıp ; adli tıp,humerus kırığı,maluliyet,engellilik,psödoartroz ; Forensic medicine,humerus fracture,disability,pseudoarhrosis

Maluliyet değerlendirmelerinde kullanılan yönetmeliklerde, hastanın arızasının tam olarak karşılığının bulunmadığı durumlardaki yaklaşım farklılıkları sonucu doğan zarar, adli-tıbbi uygulamalarda önemli bir sorundur. Sunulan olgu, Temmuz 2016’da trafik kazası sonucu yaralanmış olup maluliyet oranının hesaplanması için Anabilim Dalımıza yönlendirilmişti. Kaza sonrasında sağ humerus şaft kırığı saptanan olgunun 2024 yılında tarafımızca yapılan muayenesinde; üst ekstremite kas güçlerinin olağan olduğu, sağ dirsek ve el bileği eklem hareketlerinin normal sınırlarda olduğu, sağ kolda kaynamanın gerçekleşmemesine bağlı patolojik hareket olduğu görüldü. Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik’te yalancı eklem arızasının karşılığı olmadığından olgunun arızasına en yakın arıza çeşidi hesaplamada göz önünde bulunduruldu. Bu olgu sunumu ile kullanılan yönetmeliğin bu konudaki eksikliğini vurgulamak ve çözüm önerilerini paylaşmak amaçlandı.

In disability evaluations, discrepancies arising when a patient’s impairment does not exactly match categories in existing regulations constitute a significant issue in forensic-medical practice. The presented case involved an individual injured in a traffic accident in July 2016, referred to our Department for disability assessment. Examination in 2024 revealed normal upper extremity muscle strength and full range of motion at the right elbow and wrist, yet pathological motion persisted in the right arm due to non-union of a previously fractured humeral shaft. Regulation on Disability Criteria, Classification, and Health Board Reports did not include a provision for pseudoarthrosis; therefore, the closest applicable impairment type was considered for calculation. This case highlights the regulatory gap regarding such injuries and aims to suggest potential solutions.
131 İNVAZİV DUKTAL KARSİNOM OLGUSUNDA, C-ERBB-2 ARTMIŞ EKSPRESYONUNUN, HİSTOPATOLOJİK VE İMMÜNHİSTOKİMYASAL PROGNOSTİK FAKTÖRLERLE KARŞILAŞTIRILMASI
CORRELATION OF C-ERBB-2 OVEREXPRESSION WITH HISTOPATHOLOGIC AND IMMUNOHISTOCHEMICAL PROGNOSTIC FACTORS IN 131 INVASIVE DUCTAL CARCINOMA CASES
Yazar: Arabacı, Ebru; Bilir, Gülay; Pak, Işın; Demirbağ, Ali E.
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 44 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; meme kanseri, c-erbB-2 onkogeni, prognostik faktörler ; breast cancer, c-erbB-2 oncogene, prognostic factors

C-erbB-2 onkogeni, p185 olarak bilinen, epidermal büyüme faktörü ailesine ait, tirozin kinaz aktiviteli bir transmembran  glikoproteinini kodlar. Meme kanserinde c-erbB-2' nin artmış ekspresyonu kötü prognozla ilişkilidir.  Bu çalışmada, 131 invaziv duktal karsinom vakasına ait parafin doku kesitleri incelendi. C-erbB-2 artmış ekspresyonu ile  diğer prognostik belirleyiciler (yaş, tümör boyutu, lenf nodu tutulumu, tümör grade' i, lenfovasküler invazyon, nöral  invazyon, ekstensif intraduktal karsinom, östrojen ve progesteron reseptör statüsü, p53 ) arasındaki ilişki değerlendirildi.  Sonuçlarımız, c-erbB-2 artmış ekspresyonunun yaş (p=0.02), tümör grade' i( p=0.001), östrojen reseptörü (p=0.017), p53  (p=0.047) ile istatiksel olarak ilişkili olduğunu gösterdi.  Bu çalışma, c-erbB-2 onkogeninin, meme kanserinde, diğer klinikopatolojik-moleküler faktörlerle ilişkili önemli bir biyolojik  belirleyici olduğunu göstermiştir.

C-erbB-2 oncogene, encodes a transmembran glycoprotein with tyrosine kinase activity known as p185, which belongs  to the family of epidermal growth factors. Its overexpression in breast cancer has been correlated with poor prognosis.  In this study, paraffin-embedded tumor sections from 131 invasive ductal carcinoma cases were analyzed . The  relationship between c-erbB-2 overexpression and other prognostic markers (age, tumor size, lymph node involvement,  tumor grade, lymphovascular invasion, neural invasion, extensive intraductal carcinoma, estrogen, progesteron receptor  status and p53) were examined. Our results showed that, c-erbB-2 overexpression is statistically correlated with age  (p=0.02), tumor grade (p=0.001), estrogen receptor (p=0.0017) and p53 (p=0.047).  This study confirmed that c-erbB-2 oncogene, related to other clinicopathological-molecular factors, is an important  biologic marker in breast cancer.
Patau sendromlu üç olgu: Sendroma klinik triad (mikroftalmi, yarık dudak/ damak, polidaktili) her zaman eşlik eder mi?
Three cases of Patau’s syndrome: Does the clinical triad (microphtalmia, cleft lip/ palate, polydactyly) always accompany the syndrome?
Yazar: F, Hazan; Ö, Olukman; F, Gökaslan; Ş, Çalkavur; T, Meşe; V, Tavlı; F, Atlıhan
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Trisomy 13, Patau's syndrome, clinical triad ; Trizomi 13, Patau sendromu, klinik triad

Trizomi 13 (Patau sendromu) orta hat defektleri, santral sinir sistemi, kalp, ürogenital sistem anomalileri ve motor mental retardasyon ile karakterize olan, kromozomal bir hastalıktır. Sendrom, 10.000-20.000 canlı doğumda bir görülür. Hastaların büyük bir çoğunluğu, ilk yılda kaybedilmektedir. Patau sendromu; mikrooftalmi, yarık dudak/damak ve polidaktiliyi içeren klinik triad ile karakterizedir. Burada, klinik ve sitogenetik olarak Patau sendromu tanısı koyduğumuz 3 hastayı sunuyoruz. Sendromun klinik triadı açısından değerlendirildiğinde,1. hastada mikroftalmi/anoftalmi ve polidaktili, 2. hastada sadece polidaktili, 3. hastada anoftalmi, yarık damak ve polidaktili bulunmaktaydı. Patau sendromu klinik tanısı için, triad bulguları olmasının her zaman beklenmemesi gerektiğini ve multipl anomalisi olan yenidoğanda tanı için, sendromun diğer bulgularının da göze alınmasının önemini vurgulamak istiyoruz. Kesin tanı için, karyotip analizi gerekmektedir.

Trisomy 13 (Patau's syndrome) is a chromosomal disease characterized by midline defects, central nervous system, heart, urogenital system anomalies and motor mental retardation. The prevalence is between 1:10.000 and 1:20.000 births. A vast majority of the patients die in the first year. Patau's syndrome is characterized by the clinical triad including microphtalmia, cleft lip/palate, and polydactyly. Here, we present three patients who were diagnosed with Patau's syndrome both clinically and cytogenetically. When considered in terms of the clinical triad of the syndrome, the first patient had microphtalmia / anophthalmia and polydactyly. The second patient had only polydactyly and the third patient had anophthalmia, cleft palate and polydactyly. We would like to emphasize that for clinic diagnosis of Patau's syndrome, the triad finding should not necessarily be expected in all cases and for the diagnosis of a newborn with multiple anomalies, other signs of the syndrome should be taken into consideration. For the final diagnosis, karyotype analysis is necessary.
Ölüm, kayıp, yas ve patolojik yas
Death, loss, grief and complicated grief
Yazar: T, Bildik
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 52 No. 4, 2013
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Kayıp, ölüm, yas ; Loss, death, grief

Sevilen birinin ölümünün tüm bireyler için acı bir deneyim olduğu yaygın olarak kabul edilmektedir. Her insan kendine özgüdür, bu nedenle yas tutmada birçok bireysel farklılıklar vardır. Bu deneyimin doğası ve yas süreci kişinin yaşı, kaybedilen bireyle olan ilişkisi ve ölümün özelliklerine bağlı olarak bireyler arasında farklılaşır. Ölüm deneyimine ilişkin iki önemli kategori vardır: komplike olmayan ve komplike yas. Komplike olmayan yas anlamlı bir ilişkinin yitimi sonrasında yaşanan normal yas süreci olarak tanımlanır. Komplike yas, kişinin kendisini bunalmış ya da uyumsuz davranışlara başvuracak düzeyde keder duygusunun yoğunlaşmasıdır. Bu durumda kişi yas sürecinin tamamlanmasına yönelik bir ilerleme olmaksızın yasın bir evresinde bitmez tükenmez biçimde takılı kalır. Yas tutan bireyler önemli fiziksel, duygusal ve bilişsel değişiklikler yaşar. Buna karşın yas sürecini yeterince tamamlayan bireyler ilerideki ruhsal hastalıklar için risk altında değildir. Komplike yasta özellikle travmatik kayıplarda önemli psikopatoloji gelişimi için yüksek risk vardır. Komplike yas için risk faktörleri kronik hastalık, çoklu kayıplar, önceki kayıplarla ilgili çözümlenmemiş yas ve ıstıraplı bir ölüm sürecinde olmaktır. Yas tedavisi yas sürecinin normalleştirilmesi, kaybın gerçekliğini anlama, kaybedilen kişi olmaksızın yaşamını sürdürebilme ve duygularını tanıma ve bunları ifade etmeyi kapsar.

It is widely recognized that the death of a loved one is a painful experience for an individual. Every person is unique, and thus there will be many individual differences in grief. The nature of the experience and the grieving process varies among individuals, depending on such variables as the person's age, the person's relationship with the lost individual, and the characteristics of the death. There are two major categories of death experiences: uncomplicated and complicated grief. Uncomplicated grief is defined as the normal grieving process when one experiences the loss of a significant relationship. Complicated bereavement is the intensification of grief to a level such that the person feels overwhelmed or resorts to maladaptive behaviour. In this instance, the person remains interminably in a state of grief without progression of the mourning process towards completion. Bereaved individuals experience major physical, emotional, and cognitive changes. However, bereaved persons who have adequately completed the grief process do not appear to be at risk of later mental illness. In complicated bereavement, there is a heightened risk for later development of significant psychopathology, especially traumatic grief. Risk factors for complicated grief are chronic illness, multiple losses, unresolved grief from prior losses, and dying with pain and suffering. Grief treatment includes normalizing the grief process, actualizing the loss, facilitating living without the deceased, and identifying and expressing feelings.
Konjenital yüksekte skapula tedavisinde Woodward cerrahisi sonuçları
Results of congenital high scapula treatment with Woodward procedure
Yazar: Günay, Hüseyin; Küçük, Levent; Özcanyüz, Burç
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 56 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Congenital high scapula,Woodward procedure,Sprengel’s deformity ; Konjenital yüksekte scapula,Woodward prosedürü,Sprengel deformitesi

Amaç: Çalışmamızda Woodward ameliyatı uyguladığımız yüksekte skapula olgularının fonksiyonel ve estetik sonuçlarını göstermeyi amaçladık.Gereç ve Yöntem: Yüksekte skapula nedeniyle Woodward prosedürü ile opere edilmiş 9 olgu retrospektif olarak incelendi. Olguların değerlendirilmesinde Cavendish skorlama sistemi ve visual analog scale (VAS) kullanıldı. Omuz ekleminin pre- ve postoperatif hareket genişlikleri not edildi.Bulgular: Yaş aralığı 3-11 yıl (5.33) olup, toplam takip süremiz ortalama 21.8 (13-32) ay idi. Olguların 3'ü erkek, 6’sı kız çocuğu idi. Tüm olgular ve aileler cerrahi sonuçlarından memnundu. Tüm olgularda omuz abduksiyon hareket genişliğinin arttığı (ortalama 48.3°) kaydedildi. Cerrahi sonrası Cavendish skorlama sisteminin ve kozmetik görünümün daha iyi olduğu gözlendi. Omovertebral kemik olmayanlarda, hareket genişliğinde daha belirgin düzelme olduğu görüldü. Komplikasyon görülmedi.Sonuç: Woodward prosedürü, konjenital yüksekte skapula tedavisi için osteotomi ihtiyacı olmadan, sadece yumuşak doku rekonstrüksiyonu uygulanarak yapılan güvenli, komplikasyon oranı daha az olan, basit ve etkili bir yöntemdir.

Aim: We aimed to evaluate our functional and aesthetic results of high scapula patients who were treated with Woodward procedure.Materials and Methods: Nine congenital high scapula patients treated with Woodward procedure were evaluated retrospectively. Cavendish scoring system and visual analog scale (VAS) were used for evaluation. Pre- and postoperative range of motions of shoulder joint were also noted.Results: Age range was 3-11 years (average: 5.33) and average follow up period was 21.8 months (13-32). There were 6 girls and 3 boys. Shoulder abduction angle was increased in all patients (average 48.3°). Cavendish scores and aesthetic appearance were better at postoperative controls. Range of shoulder motions was better in the patients who had no omovertebral bone than the ones having omovertebral bone. No complication was noted.Conclusion: Woodward procedure involves only soft tissue reconstruction without need for osteotomy and is a safe and effective surgical procedure with low complication rates in the treatment of congenital high scapula.
Uçucu madde bağımlısı bir gençte görülen atrial flutter
Atrial flutter in an adolescent glue sniffer
Yazar: Bozabalı, Sibel; Ülger, Zülal; Levent, Ertürk; Özyürek, Arif Ruhi
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 56 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Glue sniffing,arrhythmia,atrial flutter,adolescent ; Yapıştırıcı koklama,aritmi,atriyal flutter,genç

İnhalan bağımlılığı, dünya genelinde özellikle genç jenerasyonu ilgilendiren önemli bir sosyal problemdir. Ucuz ve kolay erişilebilmeleri nedeniyle yapıştırıcı maddelerin keyif verici madde olarak inhale edilmelerine oldukça sık rastlanır. Daha önce sağlıklı olan 16 yaşındaki erkek çocuk, karın ve göğüs ağrısı nedeniyle acil servise başvurdu. İzlemi sırasında yoğun bakım ihtiyacı gerektiren semptomatik atriyal flutter gözlendi. Olgunun yoğun miktarda uçucu madde kullandığı öğrenildi. Yapıştırıcı madde bağımlılığının en korkulan sonucu özellikle ventriküler aritmilere bağlı olarak ortaya çıkan ani ölümdür. Burada yapıştırıcı madde inhalasyonuna bağlı olarak ortaya çıkan ve ilk kez yayınlandığı düşünülen atriyal flutterlı bir olgu sunulmuştur. Farklı aritmiler ve myokard hasarı gözlenen genç erişkinlerde inhalan madde kullanımı özellikle sorgulanmalıdır.

Inhalant abuse is a global social problem which especially affects the younger generation. Glue sniffing is a very common form of inhalant abuse because it is so cheap and readily available. A previously healthy 16-year-old boy was referred to the hospital with abdominal and chest pain. During observation, symptomatic atrial flutter was observed which needed intensive care management. It was learned that the patient was a heavy glue sniffer. The most serious consequence of glue sniffing is sudden death, and cardiac arrhythmias, especially ventricular ones, are the most common causes of death. This is the first documented case report of atrial flutter due to glue sniffing. Adolescents with arrhythmias and myocardial damage should be questioned specifically about inhalant abuse.
Ameliyat sonrası hastane kökenli yara miyazisi
Postoperative nosocomial wound myiasis
Yazar: Azar, Ramazan; Sarıgöz, Talha; Sevim, Yusuf; Topuz, Ömer; Ertan, Tamer
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 56 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Myiasis,infestation,hospital acquired,open wound ; Miyazis,enfestasyon,hastane kaynaklı,açık yara

Miyazis doku ve organlarda konakçının mukoza, ölü doku veya vücut sıvılarından beslenen difteröz larvaların oluşturduğu parazitik enfestasyon olarak tanımlanır. Ülkemizde bu tür olgulara nadir rastlanmaktadır. Bu olguda divertikülit nedeni ile opere edilen erkek hastanın açık yarasında gelişen miyazis tartışıldı. Nazokomiyal miyazis hastanede yatan hastalarda meydana gelen nadir bir klinik durumdur. Hastalığa zemin hazırlayan faktörlerden yoğun bakım ünitelerinin dış çevre ile olan teması, kişisel hijyen, ameliyathanelerin izolasyonu, yara bakımı gibi faktörlerin iyileştirilmesi hastalığın insidansını azaltacaktır.

Myiasis is defined as parasitic infestation in tissue or organs as a result of diptherous larvae fed with host mucosa, dead tissue or body fluids. In our country, such cases are seen rarely. In this case, open wound myiasis in a patient operated for diverticulitis was discussed. Nosocomial myiasis is a rare clinical condition that occurs in hospitalized patients. Improvement of predisposing factors such as access of intensive care units with external environment, personal hygiene, insulation of operating theatres, wound care will reduce the incidence of the disease.