GÜNLÜK TÜKETİLEN YİYECEK VE İÇEÇEKLERİN  MİNE VE DOLGU MATERYALLERİNİN YÜZEY SERTLİĞİ VE PÜRÜZLÜLÜĞÜNE ETKİSİ
EFFECTS OF SURFACE HARDNESS AND SURFACE ROUGHNESS OF RESTORATIVE MATERIALS AND ENAMEL OF DAILY CONSUMED FOODS AND BEVERAGES
Yazar: Sarı, Dr.dt.mustafa Erhan; Koyutürk, Doç.dr.alp Erdin; Çankaya, Doç.dr.soner
Dergi: Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, Vol. 2010 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Yüzey sertliği, yüzey pürüzlülüğü, restoratif materyaller, diş minesi, eroziv yiyecek ve içecekler

Amaç: Bu çalışmanın amacı çocuk diş hekimliğinde kullanılan farklı tipteki restoratif materyallerin, süt ve daimi diş minesinin yüzey özelliklerinin çocukların sıklıkla tükettiği eroziv gıdalardan etkilenip etkilenmediğini incelemektir.  Gereç ve yöntem: Çalışmada asidik yiyecek ve içecekler olarak Coca cola, ayran, portakal suyu, çilekli yoğurt, dolgu materyalleri olarak Filtek Z-250, Fuji IX, Fuji II LC ve Dyract Extra ve diş olarak da süt ve daimi diş minesi kullanıldı. Her bir materyalden 5 mm çapında ve 2 mm kalınlığında 600 adet restoratif materyal örneği ile 300 adet diş minesi örneği hazırlandı. Çalışmada kullanılan yiyecek ve içeceklerin başlangıç pH’ları ölçüldü. Her bir örnek bu solüsyonlar içerisinde 10 sn bekletildikten sonra 10 sn distile su ile yıkandı ve bu işlem her 24 saatte bir en az 40 kez tekrarlandı. Kontrol grubu örnekler döngüye tabi tutulmaksızın % 0,9 izotonik sodyum klorür içerisinde saklandı. Bulgular: Araştırmamızda kullanılan bütün materyaller farklı ortamlarda farklı yüzey sertlik ve yüzey pürüzlülük değerleri gösterdi. Bütün materyallerin yüzey sertlik ve yüzey pürüzlülük değerlerinde % 0.9 izotonik sodyum klorür içerisinde başlangıçtan itibaren 6. ayın sonuna kadar istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmedi (P>0.01). Yüzey sertliği ve yüzey pürüzlülüğü üzerine en etkili değişikliğin içecek olarak Coca cola ve portakal suyunda bekletilen örneklerde olduğu, en çok etkilenen materyalin de Fuji IX olduğu belirlendi. En az değişikliğin ise tüm ortamlarda daimi dişte olduğu saptandı. Elde edilen veriler varyans analizine (ANOVA) tabi tutuldu. Sonuç: Eroziv potansiyele sahip yiyecek ve içeceklerin kullanılan restoratif materyaller ile dişlerin yüzey özelliklerini farklı oranlarda etkilediği, ancak bu tip çalışmaların in vivo çalışmalar ile desteklenmesi gerektiği düşünülmektedir

Amaç: Bu çalışmanın amacı çocuk diş hekimliğinde kullanılan farklı tipteki restoratif materyallerin, süt ve daimi diş minesinin yüzey özelliklerinin çocukların sıklıkla tükettiği eroziv gıdalardan etkilenip etkilenmediğini incelemektir.  Gereç ve yöntem: Çalışmada asidik yiyecek ve içecekler olarak Coca cola, ayran, portakal suyu, çilekli yoğurt, dolgu materyalleri olarak Filtek Z-250, Fuji IX, Fuji II LC ve Dyract Extra ve diş olarak da süt ve daimi diş minesi kullanıldı. Her bir materyalden 5 mm çapında ve 2 mm kalınlığında 600 adet restoratif materyal örneği ile 300 adet diş minesi örneği hazırlandı. Çalışmada kullanılan yiyecek ve içeceklerin başlangıç pH’ları ölçüldü. Her bir örnek bu solüsyonlar içerisinde 10 sn bekletildikten sonra 10 sn distile su ile yıkandı ve bu işlem her 24 saatte bir en az 40 kez tekrarlandı. Kontrol grubu örnekler döngüye tabi tutulmaksızın % 0,9 izotonik sodyum klorür içerisinde saklandı. Bulgular: Araştırmamızda kullanılan bütün materyaller farklı ortamlarda farklı yüzey sertlik ve yüzey pürüzlülük değerleri gösterdi. Bütün materyallerin yüzey sertlik ve yüzey pürüzlülük değerlerinde % 0.9 izotonik sodyum klorür içerisinde başlangıçtan itibaren 6. ayın sonuna kadar istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik gözlenmedi (P>0.01). Yüzey sertliği ve yüzey pürüzlülüğü üzerine en etkili değişikliğin içecek olarak Coca cola ve portakal suyunda bekletilen örneklerde olduğu, en çok etkilenen materyalin de Fuji IX olduğu belirlendi. En az değişikliğin ise tüm ortamlarda daimi dişte olduğu saptandı. Elde edilen veriler varyans analizine (ANOVA) tabi tutuldu. Sonuç: Eroziv potansiyele sahip yiyecek ve içeceklerin kullanılan restoratif materyaller ile dişlerin yüzey özelliklerini farklı oranlarda etkilediği, ancak bu tip çalışmaların in vivo çalışmalar ile desteklenmesi gerektiği düşünülmektedir