hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ARAKLI’NIN ÇANTI TEKNİĞİNDE İNŞA EDİLMİŞ CAMİSİ;  BEREKETLİ MAHALLESİ MASELE CAMİİ
ARAKLI’S MOSQUE BUILT IN THE CANTI TECHNIQUE; BEREKETLİ MAHALLESİ MASELE MOSQUE
Yazar: Sarı, Yavuz
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Trabzon,Araklı,Cami,Ahşap,Çantı tekniği ; Trabzon,Araklı,Mosque,Wooden. Çantı technique

Çalışmanın konusunu, Trabzon-Araklı ilçesinde yer alan ve H.1283/M.1867 tarihinde inşa edilen Bereketli Mahallesi Masele Camii oluşturur. Cami, Müslüman Türkler tarafından sanat dünyasına kazandırılan ahşap camiler grubunda yer alır. Selçuklular eliyle Anadolu’ya taşınan ahşap camilerin en güzel örneklerini, bölgeye özgü özellikleri bünyesinde barından Trabzon camilerinde görmek mümkündür. Trabzon’un kırsal bölgelerinde inşa edilen ilk cami ya da mescitler ahşap malzemeli olsa da zamanla bu yapılar yerini öncelikle taş, sonrasında ise betonarme malzemeli yapılara bırakmıştır. Günümüzde sekiz ahşap cami olup bunların tamamı 19. yüzyıl yapısıdır. Söz konusu camiler, muhtelif dönemlerde hazırlanan çalışmalarla ayrıntılı olarak tanıtılmıştır. Ancak plan, malzeme ve teknik özellikleri açısından ahşap cami mimarisinin genel özelliklerini en iyi şekilde yansıtan Bereketli Mahallesi Masele Camii’ne yalnızca birkaç yayında yüzeysel olarak değinilmiştir. Bu sebeple geleneksel mimaride önemli yeri olduğunu düşündüğüm yapıyı, sanat tarihi disiplini çerçevesinde katalog yöntemiyle plan, mimari, süsleme, malzeme ve teknik özelikleri açısından ayrıntılı şekilde ele alıp, diğer camiler arasındaki yerini belirlemek amacıyla bu çalışmayı hazırlandım.

The subject of the study is Masele Mosque in Bereketli Mahallesi, located in Trabzon-Araklı district and built in H.1283/M.1867. The mosque is in the group of wooden mosques brought to the art world by the Muslim Turks. It is possible to see the most beautiful examples of wooden mosques, which were brought to Anatolia by the Seljuks, in Trabzon mosques, which are unique to the region. Although the first mosques or masjids built in the rural areas of Trabzon were made of wood, over time these structures were replaced by primarily stone and then reinforced concrete structures. Today, there are eight wooden mosques. All of which are 19th  century structures. The mosques in question have been introduced in detail with studies prepared in various periods. However, Bereketli Mahallesi Masele Mosque, which best reflect the general characteristics of wooden mosque architecture in terms of plan, material and technical features, has only been mentioned superficially in a few publications. For this reason, I prepared this work in order to determine its place among other mosques by considering the structure, which I think has an important place in traditional architecture, in terms of plan, architecture, decoration, materials and technical characteristics by cataloging method within the framework of art history discipline.
17. YÜZYIL HOLLANDA RESİM SANATINDAN ÖRNEKLERLE JANR RESMİ
GENRE PAINTING WITH EXAMPLES OF 17TH CENTURY  DUTCH PAINTING
Yazar: Aldoğan, Altay
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Janr Resmi,Günlük Yaşam Resmi,17. Yüzyıl Hollanda Resmi ; Genre Painting,Everyday Life Painting,17th Century Dutch Painting

Sanat tarihinin hemen her döneminde karşılaşılan günlük yaşam betimlemeleri, janr resmi adı altında 16. yüzyılın sonlarında Hollanda’da ortaya çıkmış ve 17. yüzyılda yaygınlık kazanmıştır. Kökenleri mağara resimlerine kadar uzanan bu betimlemelerin, ancak 17. yüzyılda, Hollandalı ressamlar tarafından sistematik bir şekilde ele alınması; 17. yüzyıl Avrupa’sında yaşanan gelişmelere, bu gelişmelerin sosyal hayata yansımalarına ve özellikle Hollanda’nın içinde bulunduğu koşullara paralel olarak gerçekleşmiştir. Bu paralellikten hareketle, janr resminin ortaya çıkış sürecinin irdelendiği bu araştırmada;  öncelikle janr resminin tanımı üzerinde durulmuş, bu resim türünün kökenlerini ifade etmek amacıyla farklı dönem ve coğrafyalarda yer alan günlük yaşam betimlemelerinden örnekler verilmiştir. Sonrasında 17. yüzyıl Hollanda resim sanatı; dönemi ve içinde geliştiği coğrafya üzerinden değerlendirilerek janr resminin bir tür olarak gelişiminin altında yatan nedenler vurgulanmıştır. Son bölümde ise 17. yüzyıl Hollanda resim sanatından verilen örnekler ve bu örneklerin günlük yaşamla bağlantıları üzerinden yapılan değerlendirmelerle sanat tarihinde önemli bir yere sahip olan janr resmine detaylı bir bakış atılmıştır.

The depictions of everyday life encountered in almost every period of art history; under the name of genre painting, arose in the Netherlands in the 16th century and became widespread in the 17th century.  The systematic handling of these depictions, which origins dates back to cave paintings, by Dutch painters in the seventeenth century; took place in parallel with "the developments in 17th century Europe, the reflections of these developments on social life, and especially the conditions of the Netherlands. Based on this parallelism, in this research in which the emergence process of genre painting is examined; the definition of genre painting was emphasized, examples of despictions in different periods and geographies were given on the purpose of express the origins of this type of painting. Afterwards, 17th century Dutch painting was evaluated in terms of relationship with the its era and the geography in which it developed, and thus the reasons underlying the development of genre painting were emphasize. In the last part, a detailed look at the genre painting, which has an important place in art history was taken with the examples of 17th century Dutch painting and the evaluations made on the connections of these examples with everyday life.
SUCUK TEKNİĞİ İLE "ÇÖMLEK FIRIN" YAPIMI
MAKING OF "POT OVEN" BY USING COILS OF CLAY METHOD
Yazar: Köpüklü, Mutlu
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Ceramic,Pot,Oven,Coiling ; Seramik,Çömlek,Fırın,Sucuk Tekniği.

ÖzGeleneksel pişmiş toprak fırınlar - taş fırınlar - günlük hayatımızda başta ekmek yapımı olmak üzere pide ve çok çeşitli yemeklerin yapımında kullanılan, Türk mutfağını ve yemek kültürünü doğrudan etkileyen yapılar olması nedeniyle de hayatımızda olmazsa olmaz bir yer tutan yapılardır. Bu fırınlar taş fırın olarak isimlendirilmelerine karşın taştan değil , kırmızı kilden mamul pişmiş tuğla ya da halk tarafından bilinen adıyla "lime tuğla" dan örülerek ve bağlayıcı olarak da balçık kullanılarak inşa edilen geleneksel yapılardır. Günlük hayatta ekmek, pide, simit vs. aldığımız fırınlar çoğunlukla bu biçimde üretilen odun pişirim fırınlardır. Bu fırınların yanında bir başka fırın türü de "çömlek fırın" denilen ve sabit tuğla fırınlara nazaran daha küçük ebatlarda üretilen ve taşınabilen fırınlardır. Bu özellikleri ile daha pratik ve kolay bir kullanım olanağı sunarlar. Bu odun pişirim küçük fırınlar doğrudan plastik kilden (çömlek çamuru) üretildikleri ve kapalı çömlek formunda oldukları için "çömlek fırın" olarak adlandırılmışlardır. Bu çalışmada sucuk tekniği kullanılarak çömlek fırın yapımı tatbik edilerek aşamalar sistematik olarak aktarılmıştır.

Traditional clay ovens are structures that are used in our daily life, mainly for making bread, for making pita and a wide variety of dishes, and because they directly affect Turkish cuisine and food culture, they occupy a place in our lives, if not in our lives. These ovens are generally constructed of fired brick made of red clay or "lime brick" as it is popularly known, by knitting and using slime as a binder. Bread, pita, etc. in daily life the ovens we buy are mostly wood-fired ovens produced in this form. In addition, another type of oven is called "pot oven", which are produced in smaller sizes than fixed brick oven and can be transported. With these features, they offer a more practical and easy use. These wood-fired small ovens were called pot oven because they were made directly from plastic clay (potter's clay) and formed like covered pot. In this study pot oven construction was applied using coil technique and the stages were systematically transferred.
‘BEN’ İNŞASINDA HAYVAN VARLIĞININ ETKİLERİNİN SANATSAL ÖRNEKLERLE İNCELENMESİ
Examining The Impact Of Animal On The ‘I’ Installation In Artistic Examples
Yazar: Sezer, Emrah
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Human,animal,I,other,art ; İnsan,hayvan,ben,başka,sanat

İnsan, kurduğu dünyada kendini ‘ben’ olarak var edebilmek için, bir ‘başka’ya ihtiyaç duymaktadır. ‘Ben’in, kendini karşılaştıracağı varlığın da onun gibi duygu ve davranış becerilerine sahip olması gerekmektedir. Bu nedenle, doğada insana en yakın varlık olan hayvan, ‘ben’in karşılaşacağı ’başka’ olarak konumlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, insan olan öznenin ‘ben’ kurulumunda hayvanın, insanın ‘başka’sı olarak yer aldığı durumları araştırmak ve felsefi düşünceler ile yapılan sorgulamaların, sanat tarihine yansımalarını incelemektir. Çalışmanın ilk bölümünde, doğada birlikte var olduğu hayvandan, insanın kendini nasıl ayırdığı ve insan-hayvan arasında yaratılan ikiliğin ortaya çıkışı, Antik Yunan’dan itibaren incelenecektir. İkinci bölümde Maurice Merleau-Ponty, Emanuel Levinas ve Jacques Lacan’ın felsefeleri üzerinden ‘ben’ kurgusunun yapılışı ve bu kurguda ‘başka’nın gerekliliği araştırılacaktır. Üçüncü bölümde ise inceleme konusu olan insan-hayvan ilişkisi üzerine sorgulamaların sanata yansımaları değerlendirilecektir. Değerlendirmeler, et ve beden kavramları ile Rembrandt ve Francis Bacon’un resimlerini, Emanuel Levinas tarafından ‘ben’in, karşısındakini tanıma aracı olarak ifade edilen ‘yüze sahip olma’ durumu ile Kate Clark’ın heykellerini ve Merleau-Ponty’nin, insan ve hayvan arasında yarattığı öznelerarası dünya fikri ile Joseph Beuys ve Oleg Kulik’in performanslarını ele alacaktır.

The human needs an “other” to bring herself/himself into existence as a “I” in her/his world. The being to which the “I” compares itself needs to have similar emotional and behavioral skills, as well. Thus, animals, the closest creatures to human beings in the nature, are positioned as an “other” to be encountered by the “I”. The purpose of this study is to investigate the situations in which animal takes place as the ‘other’ of human in the ‘I’ installation of the subject that is human and to examine the reflections of the questionings made with philosophical thinkings on art history. The first section of the study will examine how humans separated themselves from animals that they coexist in the nature and the rise of the human-animal dualism as from the Ancient Greek. The second section will investigate the construction of the ‘I’ fiction on the basis of the philosophies of Maurice Merleau-Ponty, Emanuel Levinas and Jacques Lacan and the necessity of the ‘other’ in this fiction. The third section will assess the reflections of the questionings about the human-animal relationship, which is the subject of the study, on art. The assessments will focus on the concepts of meat and body, paintings by Rembrandt and Francis Bacon, Emanuel Levinas’ ‘I’ ‘having a face’ that is expressed as a means of knowing the ‘other’, Kate Clark’s statues, Merleau-Ponty’s idea of an intersubjective world created between humans and animals and Joseph Beuys and Oleg Kulik’s performances.
MÜZİK ÖĞRETMENİ ADAYLARININ MAKAMSAL, MODAL VE TONAL DİZİ BİLGİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
COMPARISON OF MUSIC TEACHER CANDIDATES' INFORMATION ON MICROTONAL, MODAL AND TONAL SCALES
Yazar: Karaaslan, Serkan; Özgür, Ülkü
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Makamsal diziler,modal diziler,tonal diziler ; Microtonal scales,modal scales,tonal scales

Araştırmanın amacı, müzik eğitiminde modal dizilerin, makamsal ve tonal dizilere göre müzik eserlerinin dizi ve karar tonlarını belirlemedeki rolünü ortaya koymaktır. Araştırmanın çalışma grubu, 2018-2019 öğretim yılı Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı güz dönemi son sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi olan durum çalışması tipi kullanılmıştır. Öğrencilere işitsel ve görsel testler uygulanmıştır.

The aim of the research is that students studying in vocational music education; to determine auditory and visual recognition levels of microtonal, modal and tonal scales. Tests used to measure students' mastery of microtonal, modal and tonal scales were developed by reviewing literature and taking expert opinions. The success of the students in recognizing microtonal, modal and tonal scales was measured by applying these auditory and visual tests to the last year students of the 2018-2019 academic year, Gazi University, Gazi Education Faculty, Department of Fine Arts Education, Department of Music Education, which constitutes the study group of the research. It was observed that the students in the research group were less competent in recognizing modal scales than tonal and microtonal scales, on the side that they compared the modal scale sample works they listened to to the closest microtonal scales. The importance of recognizing the modal scales in scale education in recognizing the scale structure of the piece, voicing different types of music, transferring it to its notation with the right key, playing with Turkish and Western instruments, and recreating different types of musical pieces using similar/akin scales has been emphasized.
KARAMAN İLİ ÇOĞLU MAHALLESİ ÖRGÜ ÇORAPLARI
KNITTING SOCKS IN ÇOĞLUNEIGHBORHOOD, KARAMAN CITY
Yazar: Konuk, Derya
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: el sanatları,örücülük,çorap,örgü çorap,Çoğlu mahallesi ; Karaman Province Handicrafts,Knitting,Karaman Provınce Sock Knitting,Knitted Socks,Çoğlu Street

Örücülük ile ilk buluntu olan keçeden yapılmış konç yeri koçboynuzu motifi ile işlenmiş çoraplar Orta Asya’da M.Ö. 7. – 8. Yy arasında yaşayan Hunlara ait İkinci Pazırık kurganından çıkarılmıştır (Diyarbekirli, 1972, s. 116; Balkanal 2016, s.152). İnsanların örtünme ihtiyacını karşılayabilmek amacıyla başlayan örücülük, zamanla kabiliyetlerinin ve yaratıcılıklarının artmasıyla geliştirilmiştir. Zamanla kullanılan araç gerece bağlı olarak; ipliğin türüne ve kullanım ihtiyaçlarına göre de ilerleme gösterdiği düşünülebilmektedir (Tasmacı, 1984, s.234).Anadolu’da düğünlerde kız alıp verme törenlerinde, çeyizlerde, hediyeleşmede halen yerini koruyan ve devam örgü çorap kültürü bugün halen Karaman’a bağlı Çoğlu mahallesinde devam etmektedir.Yapılan alan araştırmasında 50 adet örgü çoraba rastlanılmıştır. Bunlardan 35 tanesi erkek 15 tanesi ise kadınlara aittir. Desen tekrarına düşmemek adına çalışmada 11 adet çoraba yer verilmiştir. Bulunan örgü çorapların fotoğrafları çekilerek, yöre halkı ile görüşmeler yapılmıştır. Edinilen bilgilerle gözlem fişleri hazırlanmıştır. Bu araştırmanın amacı; çorapların yöreye ait desen ve teknik özelliklerini tespit ederek literatüre kazandırmak ve bu güzel el sanatının unutulmamasını sağlayabilmektir.

Hosiery made of felt, which is the first find with knitting, stretched with a ram horn motif, was found in Central Asia in the BC. It was excavated from the Second Pazirik kurgan belonging to the Huns, which lived between the 7th and 8th centuries. While getting angry at weddings in Anatolia, the school still continues in shows, dowry, gift giving and still continues in Çoğlu neighborhood of Karaman province.During the field research conducted in the region, 50 sock models were found. 35 transitions of men's clothing set an example for women's clothing. Activities with local people by taking pictures of the knitted bags found. The receipts were prepared with the information obtained. Patterns of socks are digital atmosphere. There is no standard size for socks used for measuring tapes in the past. It has been used in nylon clothes for general use, as there will be no dyeing in the neighborhood naturally. The names given to the motifs used in socks in the region; crocus, gurbaga, hooked, blackberry, insect, gnarled, cross-stitch, ladybug, side awn, cat print, flea. To those who belong to them. All of the socks are knitted with the 5 needle technique. Socks are divided into parts as nose, sole, neck and ball. The place where men's socks end with the neck is called Kırktik.This purpose; To learn the patterns and technical knowledge of the region belonging to children, to bring them to the literature and to make it possible to forget this beautiful handicraft.
SANATTA TEKİNSİZLİK VE UZAM İLİŞKİSİ ÜZERİNE
ABOUT THE RELATIONSHIP OF THE UNCANNY AND SPACE IN ART
Yazar: Arslan, Sadık
Dergi: Sanat Dergisi No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Uncanny,Space,Place,Time,Painting ; Tekinsiz,Uzam,Mekân,Zaman,Resim

ÖzPsikanalizin konularından biri olan tekinsizlik, genel olarak insanın güvenli bir mekânda yaşadığı olumsuz ve gerilimli duygu durumlarını tanımlamak için kullanılan bir kavramdır. Bireyin güvende hissettiği bir mekânda duygu halinin aniden değişmesiyle bulunduğu mekânın güven vermeyen bir yere dönüşmesidir. Dolayısıyla var oluşu mekânsal olan insan için, tekinsizliğin oluşmasında mekân önemli bir role sahiptir. Fakat mekânın tinsel varlığı olan uzam, mekânın niteliğini belirleyen olgu olarak mekânın tekinsizleşmesine neden olmaktadır. Dolayısıyla bir mekânın tekinsiz olmasında uzamın etkisinin olduğu iddia edilebilir. Bu çalışmada dış mekânlarda uzamın yarattığı gerilimden yararlanan sanatçıların tekinsiz kompozisyonları incelenmekte ve onların çalışmalarında tekinsizlik ve uzam ilişkisi incelenmektedir. Tekinsizlik, her ne kadar gerçek dışı durum veya varlıklarla ilişkilendirilse de bu sanatçıların çalışmalarında hem içsel hem de sosyal konuların anlatımında sanatsal pratiğin aracına dönüşmektedir. Bu araştırmada, uzamın yarattığı tekinsizliği sanatsal anlatımın parçası haline getiren sanatçıların yapıtları üzerinden bir okuma gerçekleştirilmektedir. Araştırmanın sonucunda tekinsizlik ile uzam arasında birbirine bağımlı bir ilişki tespit edilmiştir. Tekinsizlik ve uzam ilişkisi üzerine literatürdeki boşluğu doldurmayı amaçlayan bu makalede, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi benimsenmiştir.

The uncanny, which is one of the subjects of psychoanalysis, is a concept that is generally used to describe the negative and tense emotional states that people experience in a safe place. It is the sudden change of mood in a place where the individual feels safe and the place he or she is in turns into an unsafe place. Therefore, for people whose existence is spatial, space has an important role in the formation of the uncanny. However, space, which is actually the spiritual existence of place, makes the place uncanny. This situatiun requires a understanding of the effect of space on the uncanny of place. Therefore, in this article, the works of the artists who benefit from the tension created by the space are examined. These artists, who deal with both internal and social issues, create uncanny situations in their works while achieving striking spaces. In this research, it is aimed to make a reading on the relationship between space and the uncanny in the image, based on the works of the artists.
GÜNCEL HEYKELDE FOTO MANİPÜLASYON UYGULAMALARI
PHOTO MANIPULATION APPLICATIONS IN CONTEMPORARY SCULPTURE
Yazar: İba, Şeyma Müge
Dergi: Sanat Dergisi No. 39, 2021
Anahtar kelimeler: Heykel,Güncel Heykel,Dijital Heykel,Manipülasyon,foto manipülasyon ; Sculpture,contemporary sculpture,digital  sculpture,manipulation,photo manipulation

Manipülasyon görsel sanatlar alanında özellikle de grafik sanatında çok kullanılan bir tekniktir. Güncel heykel sanatında bu tekniğin dijital uygulamaları mevcuttur. Son dönemde, üç boyutlu geleneksel şekillendirme yöntemleri ile foto manipülasyon tekniğini işlerinde birleştiren sanatçılar vardır. Bu durum, heykel sanatında yeni bir ifade şekline doğru yönelim yaratmaktadır. Güncel heykel sanatında üretim yapan bazı sanatçılar foto manipülasyon tekniklerini kişisel üsluplarıyla yorumlayarak kullanmaktadırlar. Bu sanatçı örneklerinden teknik olarak ayrılan ve dijital heykel disiplini ile birleştiren Yuichi Ikehata, söz konusu alanda farklılaşmaktadır. Sanatçı foto manipülasyon tekniğini kullanarak, heykellerinde gerçeklik ve kurgusal dijitalize edilmiş yapı arasındaki ilişkiyi sorgular. Bu kurgusallık ve konstrüksiyonel yapı, gerçekliğin dijital teknikle heykellere yansımasından oluşur. Bu çalışmada güncel heykel sanatındaki foto heykeller, foto manipülasyon tekniği ve bu tekniğin güncel heykeldeki etkisi, teknik olarak incelenecektir. Bu bağlamda öncelikli olarak sanat yapıtları ve manipülasyon arasındaki ilişkiler ve örnekleri değerlendirilecek, daha sonra heykel sanatında güncel manipülasyon tekniklerine ve uygulamalarına değinilip, Ikehata’nın heykelleri üzerinden konuya ait değerlendirilme yapılması amaçlanmaktadır.

Manipulation is a widely used technique in the field of visual arts, especially in graphic art. There are digital applications of this technique in contemporary sculpture art. Recently, there are artists who combine 3D traditional forming methods with photo manipulation technique in their work. In this case, it creates a tendency towards a new form of expression in the art of sculpture. Some artists who produce contemporary sculpture art use  photo manipulation techniques by interpreting them in their personal style. Yuichi Ikehata, who is technically separated from these artist examples and combines with the discipline of digital sculpture, differs in this field. Using  the technique of photo manipulation, the artist questions a relationship between reality and fictional digitized structure in sculptures.  This fictional and constructive structure consists of  the reflection of reality on sculptures with digital technique. In this study, photo sculptures in contemporary sculpture art,  photo  manipulation  technique  and the effect of this technique on contemporary sculpture will be examined technically. In this context, the relations and examples between artworks and manipulation will be evaluated first, then current manipulation techniques and practices in sculpture art are mentioned and it is aimed to evaluate the subject through Ikehata's sculptures.