hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Derin Boyun Enfeksiyonu Nedeni Olarak İhmal Edilen Dev Tükürük Bezi Taşı: Olgu Sunumu
A Neglected Giant Sialolith As a Cause of Deep Neck Infection: a Case Report
Yazar: Eyibilen, Ahmet; Turan, Fatih; Aladağ, İbrahim; Özkan, Nilüfer
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2010 No. 5, 2014
Anahtar kelimeler: Salivary gland calculi; salivary gland disease ; Tükürük bezi taşları, Tükürük bezi hastalıkları

Tükürük bezi taşları en sık submandibular bezden kaynaklanır. Bezde enfeksiyona yol açabilir. Genellikle büyük boyutlara ulaşmadan tanı ve tedavisi yapılır. Bu nedenle dev boyuta ulaşması beklenmez. Kliniğimize boyunda ağrılı şişlik, ağzını açamama, yutma güçlüğü yakınmasıyla gelen erkek hastaya derin boyun enfeksiyonu tanısı kondu ve tıbbi tedavi için yatırıldı. Hastaya Bilgisayarlı Tomografi çekildi. Tomografide solda boynun birinci bölgesinde opasite görüldü. Enfeksiyonu gerileyen hasta ameliyat edildi. Opasitenin nedeni submandibuler bez kanalında aşırı genişlemeye yol açan yaklaşık 4x2x1.5 cm boyutuna ulaşmış taştı.

Salivary gland stones most frequently arise from the submandibular salivary gland. A giant stone is not common, since its diagnosis and treatment is usually performed before the lesion becomes enlarged. A male patient referred to our clinic with complaints of painful neck swelling, trismus and dysphasia. The patient was hospitalized with the diagnosis of deep neck infection, and antibiotherapy was initiated. Computerized tomographic evaluation showed an opacity in the first neck region. The patient was operated on under general anesthesia, and the cause of the opacity was a sialolith that reached dimensions of4x2x1.5 cm, leading to extreme dilatation of Wharton&amp;#39;s duct.                         Turkish         Başlık:    Derin Boyun Enfeksiyonu Nedeni Olarak İhmal Edilen Dev Tükürük Bezi Taşı: Olgu Sunumu         Anahtar Kelimeler:    Tükürük bezi taşları; Tükürük bezi hastalıkları         Tükürük bezi taşları en sık submandibular bezden kaynaklanır. Bezde enfeksiyona yol açabilir. Genellikle büyük boyutlara ulaşmadan tanı ve tedavisi yapılır. Bu nedenle dev boyuta ulaşması beklenmez. Kliniğimize boyunda ağrılı şişlik, ağzını açamama, yutma güçlüğü yakınmasıyla gelen erkek hastaya derin boyun enfeksiyonu tanısı kondu ve tıbbi tedavi için yatırıldı. Hastaya Bilgisayarlı Tomografi çekildi. Tomografide solda boynun birinci bölgesinde opasite görüldü. Enfeksiyonu gerileyen hasta ameliyat edildi. Opasitenin nedeni submandibuler bez kanalında aşırı genişlemeye yol açan yaklaşık 4x2x1.5 cm boyutuna ulaşmış taştı.
Gebelikte Serum Ferritin Düzeyleri
Serum Ferritin Levels in Pregnancy
Yazar: Demir, Cengiz; Kocaman, Cemal Ertan; Dilek, İmdat
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ferritin, iron deficiency, pregnancy ; Demir eksikliği, ferritin, gebelik

Amaç: Demir eksikliği anemisi gebelikte sık görülür. Ancak bu gruptaki demir eksikliği prevalansı ülkesel ve bölgesel farklılıklar göstermektedir. Bu çalışmada Van ve yöresinde yaşayan gebelerde serum ferritin düzeyi çalışılarak demir eksikliği prevalansı araştırıldı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 700 gebe değerlendirildi. Olgular yaş, gebelik yaşı ve doğum sayısına göre gruplandırıldı. Serum ferritin düzeyi

Objective: Iron deficiency is often seen in pregnancy. However, the prevalence of iron deficiency in this group shows both national and regional differences. This study was carried out to determine the prevalence of iron deficiency in pregnant women living in the Van region.         Material and Methods: We evaluated 700 pregnant women who were grouped according to age, duration of pregnancy and number of births. Iron deficiency was regarded as ferritin levels of &amp;lt;12 &amp;mu;g/L.         Results: Median ferritin levels of all pregnant women were 27.04&amp;plusmn;1.18 &amp;mu;g/L (range: 1.5-248 &amp;mu;g/L). Iron deficiency was observed in 40% of cases. Median ferritin levels were 35.69&amp;plusmn;2.42, 30.40&amp;plusmn;2.47 and 18.74&amp;plusmn;1.34 &amp;mu;g/L in the first, second and third trimester, respectively. Rates of iron deficiency according to trimesters were 26%, 33.5% and 53% respectively.         Conclusion: Ferritin levels were significantly low in pregnant women over 25 years of age, in those who had more than three pregnancy and in those who were over five months pregnant.                Turkish         Başlık:    Gebelikte Serum Ferritin Düzeyler         Anahtar Kelimeler:    Demir eksikliği, ferritin, gebelik         Amaç: Demir eksikliği anemisi gebelikte sık görülür. Ancak bu gruptaki demir eksikliği prevalansı ülkesel ve bölgesel farklılıklar göstermektedir. Bu çalışmada Van ve yöresinde yaşayan gebelerde serum ferritin düzeyi çalışılarak demir eksikliği prevalansı araştırıldı.         Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 700 gebe değerlendirildi. Olgular yaş, gebelik yaşı ve doğum sayısına göre gruplandırıldı. Serum ferritin düzeyi &amp;lt;12 &amp;mu;g/L olması demir eksikliği olarak kabul edildi.         Bulgular: Tüm gebelerin ferritin ortalaması 27.04&amp;plusmn;1.18 &amp;mu;g/L (aralık:1.5-248 &amp;mu;g/L) idi. Demir eksikliği %40 olguda mevcuttu. Ferritin ortalaması birinci, ikinci ve üçüncü trimesterlerde sırasıyla, 35.69&amp;plusmn;2.42, 30.40&amp;plusmn;2.47 ve 18.74&amp;plusmn;1.34 &amp;mu;g/L idi. Trimesterlere göre demir eksikliği oranları sırasıyla %26, %33.5 ve %53 idi.         Sonuç: Bu çalışma gebelerde demir eksikliği prevalansının oldukça yüksek olduğunu gösterdi. Bu durum özellikle 25 yaş üzerinde olanlarda, gebelik sayısı üçten fazla olanlarda ve gebeliğin 3. trimesterinde daha belirgindi.
Staphylococcus aureus Klinik İzolatlarında Panton-Valentin Lökosidin Varlığının Araştırılması
Investigation of Panton-Valentine Leukocidin Presence in the Clinical Strains of Staphylococcus aureus
Yazar: Cirit, Osman Sezer; Yıldırım, Tuba; Çoban, Ahmet Yılmaz
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Staphylococcus aureus, methicilline, PVL ; Staphylococcus aureus, metisilin, PVL

Amaç: Bu çalışmada Staphylococcus aureus klinik izolatlarında PantonValentin Lökosidin (PVL) varlığı PZR yöntemiyle araştırılmıştır.Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, Şubat 2006-Haziran 2008 tarihleri arasında çeşitli klinik örneklerden izole edilen 130 MRSA ve 20 MSSA izolatı test edildi. S. aureus izolatları ile bu izolatlardaki metisilin direncinin doğrulanması multipleks polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile yapıldı. PVL gen varlığı hem multipleks PZR hem de single-target PZR ile de test edildi. Bulgular: Çalışma sonucunda, 3 izolatta PVL pozitif bulundu. Bunlardan ikisi MRSA, diğeri ise MSSA izolatı idi. PVL pozitif MRSA izolatının biri yara örneğinden diğeri kan kültür örneğinden tanımlandı. PVL pozitif MSSA izolatı ise idrar örneğinden tanımlandı. PVL pozitif izolatların üçü de tetrasikline dirençliydi. Kan kültüründen izole edilen PVL pozitif MRSA izolatı gentamisin ve siproﬂ oksasine de dirençli bulunurken, diğer PVL pozitif MRSA izolatı duyarlı bulundu. Sonuç: Toplumda ve hastanede PVL pozitif izolatların yayılımını engellemek ve PVL pozitif izolatların prevalansı ve genetik özellikleri hakkında bilgi edinebilmek için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır

Amaç: Bu çalışmada Staphylococcus aureus klinik izolatlarında PantonValentin Lökosidin (PVL) varlığı PZR yöntemiyle araştırılmıştır.Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, Şubat 2006-Haziran 2008 tarihleri arasında çeşitli klinik örneklerden izole edilen 130 MRSA ve 20 MSSA izolatı test edildi. S. aureus izolatları ile bu izolatlardaki metisilin direncinin doğrulanması multipleks polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile yapıldı. PVL gen varlığı hem multipleks PZR hem de single-target PZR ile de test edildi. Bulgular: Çalışma sonucunda, 3 izolatta PVL pozitif bulundu. Bunlardan ikisi MRSA, diğeri ise MSSA izolatı idi. PVL pozitif MRSA izolatının biri yara örneğinden diğeri kan kültür örneğinden tanımlandı. PVL pozitif MSSA izolatı ise idrar örneğinden tanımlandı. PVL pozitif izolatların üçü de tetrasikline dirençliydi. Kan kültüründen izole edilen PVL pozitif MRSA izolatı gentamisin ve siproﬂ oksasine de dirençli bulunurken, diğer PVL pozitif MRSA izolatı duyarlı bulundu. Sonuç: Toplumda ve hastanede PVL pozitif izolatların yayılımını engellemek ve PVL pozitif izolatların prevalansı ve genetik özellikleri hakkında bilgi edinebilmek için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır
HLA-DP Uyumsuzluğuna Bağlı Mikst Lenfosit Kültür Testindeki Pozitiflik
Positive Mixed lymphocyte Culture Test Result Due to HLA-DP Mismatch
Yazar: Ayna, Tülay Kılıçaslan; Tozkır, Hilmi; Çiftçi, Hayriye Şentürk; Gürkan, Hakan; Tekgündüz, Emre; Algüneş, Çetin; Gürtekin, Mehmet; Çarin, Mahmut
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Mixed lymphocyte culture, HLA-DP, stem cell transplantation ; Mikst lenfosit kültürü, HLA-DP, kök hücre nakli

Graft Versus Host Hastalığı (GVHH) allojeneik kök hücre nakli (KHN) seyrinde halen önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Mikst lenfosit kültür (MLC-Karışık Lenfosit Kültür) testi, genellikle HLA- D bölge uyumunu saptayan standart bir test olarak kabul edilir. Bu çalışmada allojeneik KHN'ne hazırlanan ve HLA-A, -B, -Cw, -DR, -DQ lokusları uyumlu ve -DP lokusu uyumsuz olan akraba hasta-verici çiftine MLC testi yapılmıştır. Test sonucu pozitif olarak saptanmış ve HLA-DP farklılığının MLC testindeki proliferasyon değerlerindeki artışlardan sorumlu olduğu gözlemlenmiştir.

Graft Versus Host Disease (GVHD) remains a major cause of morbidity and mortality in allogeneic stem cell transplantation (SCT). The MLC assay has been generally accepted as a standard test for determining HLA-D region compatibility. In this study, the MLC test has been carried out on the related recipient-donor couple who were prepared for allogeneic SCT and were found to be matched for HLA-A, -B, -Cw, DR, DQ but not for -DP. The result of the MLC test was positive. We observed that HLA-DP mismatch was responsible for the increased proliferation values in MLC test.                Graft Versus Host Hastalığı (GVHH) allojeneik kök hücre nakli (KHN) seyrinde halen önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Mikst lenfosit kültür (MLC-Karışık Lenfosit Kültür) testi, genellikle HLA- D bölge uyumunu saptayan standart bir test olarak kabul edilir. Bu çalışmada allojeneik KHN&amp;#39;ne hazırlanan ve HLA-A, -B, -Cw, -DR, -DQ lokusları uyumlu ve -DP lokusu uyumsuz olan akraba hasta -verici çiftine MLC testi yapılmıştır. Test sonucu pozitif olarak saptanmış ve HLA-DP farklılığının MLC testindeki proliferasyon değerlerindeki artışlardan sorumlu olduğu gözlemlenmiştir.
Parafarengeal Yerleşimli Pediatrik Castleman Hastalığı: Olgu Sunumu
Pediatric Parapharyngeal Castleman’s Disease: a Case Report
Yazar: Erbey, Fatih; Bayram, İbrahim; Tuncer, Ülkü; Soyupak, Süreyya; Tanyeli, Atila
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Castleman’s disease,parapharyngeal,childhood ; Castleman hastalığı, parafarengeal, çocukluk çağı

Castleman hastalığı, nedeni ve etyolojisi belli olmayan nadir bir lenfoproliferatif hastalıktır. İki klinik formu vardır. Lokalize form; genellikle yavaş büyüyen kitle şeklinde kendini gösterir. Multisentrik form ise, birden fazla anatomik bölgeyi tutar. Hastalık en sık mediastinal bölgede yerleşir. Parafarengeal yerleşim ise çok nadir olup, literatüre bakıldığında bizim ulaşabildiğimiz kadarıyla çocukluk çağında toplam beş parafarengeal yerleşimli Castleman hastalığı vakası bildirilmiştir. Bu yazıda, parafarengeal yerleşimli Castleman hastalığı tanısı alan, 14 yaşında bir kız hasta sunulmuştur.

Castleman’s disease is a rare lymphoproliferative disorder of unknown aetiology.It has two clinical expressions. The localized form, which usuallypresents as a slow growing mass and the multicentric form, where tumouralinvolvement is multilocated. Mediastinal involvement is the most commonlocation of presentation. Parapharyngeal involvement is very rare and, toour knowledge, five pediatric parapharyngeal Castleman’s disease havebeen reported. We describe the case of a 14-year-old female child whowas diagnosed as having parapharyngeal Castleman’s disease.
Yenidoğanda Konjenital Arteriyel Tromboz: Olgu Sunumu
Congenital Arterial Thrombosis in Newborn: a Case Report
Yazar: Özdemir, Özmert M. A; Kılıç, İlknur; Küçüktaşçı, Kazım; Gürses, Dolunay; Karaca, Abdullah; Oto, Murat; Çetin, Gökhan Ozan; Caner, Vildan
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Congenital arterial thrombosis,methylene-tetrahydrofolate reductase gene polymorphsim ; Konjenital arteriyel tromboz, metilen tetrahidrofolat redüktaz gen polimorfizmi

Yenidoğanda tromboz mortaliteye ve/veya ağır morbiditeye neden olabilenciddi bir durumdur. Yenidoğan trombozunun en sık nedeni kateterlerolmakla birlikte, spontan gelişen olgular da görülebilmektedir. Arteriyeltromboz çok nadir görülür ve yenidoğandaki trombotik olayların yaklaşıkyarısını oluşturmaktadır. Genetik protrombotik risk faktörleri yenidoğandatromboz oluşumunu etkilemektedir. Bu yazıda, metilen tetrahidrofolat redüktaz(MTHFR) geni C677T ve A1298C polimorfizmi heterozigotluğu ileilişkilendirilen sol brakiyal, radiyal ve ulnar arter trombozu saptanan bir yenidoğanolgusu sunuldu. Plazma homosistein düzeyi ve diğer protombotikkomponentleri normaldi. Standart heparin, aspirin, vitamin B12, B6 ve folikasit tedavileri başlanan olguda sol kol, kapiller dolaşımı alınamadığı içinomuzdan ampute edildi. Plazma homosistein düzeyleri normal saptansada konjenital arteriyel trombozlu yenidoğanlarda MTHFR geni C677T veA1298C polimorfizmi araştırılmalıdır.

Neonatal thrombosis is a serious event that can cause mortality or severemorbidity. Although catheters are the most common cause of neonatalthrombosis, spontaneous events can also occur. Arterial thrombosis isvery rare and accounts for approximately half of all thrombotic events inneonates. Genetic prothrombotic risk factors may affect the occurence ofneonatal thrombosis. In this report, a case of left brachial, radial, and ulnararterial thrombosis associated with methylene-tetrahydrofolate reductase(MTHFR) gene C677T and A1298C polymorphism heterozygosity is presented.Plasma homocysteine level and other prothrombotic componentswere normal. Standard heparin, aspirin, vitamin B12, B6 and folic acidwere initiated for treatment. However, the left arm of the patient wasamputated at the shoulder because its capillary stream could not be observed.We suggest that MTHFR gene C677T and A1298C polymorphismheterozygosity might be investigated in neonates with congenital arterialthrombosis in spite of normal serum homocysteine levels.
Foramen Magnum Darlığı Tespit Edilen Bir Hipokondroplazi Olgusu
Hypochondroplasia with Foramen Magnum Stenosis: a Case Report
Yazar: Aşılıoğlu, Nazik; Ateş, Alper; Ayzıt Kılınç, Ayşe; Dağçınar, Adnan
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Hipokondroplazi, semptomatik spinal stenoz, dekompresyon cerrahisi ; Hypochondroplasia,symptomatic spinal stenosis,decompression surgery

Hipokondroplazi, klinik ve radyolojik olarak akondroplaziye benzer ancak daha hafif bulgularla seyreden bir iskelet displazisi tipidir. İlk olarak 1969 yılında Beals tarafından tanımlanmıştır. Yedi aylık erkek hasta bize solunum sıkıntısı ve kas güçsüzlüğü şikayetiyle başvurdu, solunum yetmezli- ği tespit edilen hasta entübe edilip mekanik ventilatörde izlendi. İskelet displazisi bulguları taşıyan olgumuz klinik ve radyolojik olarak hipokondroplazi tanısı aldı. Hipotonisitesi nedeniyle çekilen beyin MR’ında spinal kord basısı yapan ileri derecede foramen magnum darlığı tespit edildi ve cerrahi olarak dekomprese edildi. Operasyon sonrası ikinci gün ekstübe edildi. Hastamızın mevcut solunum sıkıntısı ve hipotonisitesi spinal kanal darlığına bağlandı. Yayınlarda klinik olarak bulgu veren foramen magnum darlığı akondroplazi ile birlikte sık bildirilirken, hipokondroplazi ile birlikte bildirilen vakaya rastlamadık. Bu olgu ile solunum sıkıntısı ve/veya hipotonisite ile gelen, iskelet displazisi bulguları olan hastalarda spinal kanal ve foramen magnumun görültülenmesi gerektiğini vurgulamak istedik.

Hypochondroplasia was first reported in the English literature by Beals(1969). The features are similar to those of achondroplasia but are less severeand are usually reported not to involve the skull. The foramen magnumand whole spinal canal are reduced in diameter in achondroplasia,but less so in hypochondroplasia. In this study, we present an uniquecase of a seven month old child with hypochondroplasia with symptomaticforamen magnum stenosis which required surgical decompression. This7-month-old child with hypochondroplasia presented with hypotonia andsevere respiratory disabilities, including apneic episodes requiring continuouspositive airway pressure. Magnetic resonance imaging revealedmarked foramen magnum stenosis. Foramen magnum decompressionwas performed. Postoperatively, steady motor improvement has been observedand the patient no longer requires ventilatory support. To the ourknowledge, this is the first report of hypochondroplasia and symptomaticforamen magnum stenosis. In this case we wish to emphasize the necessityof the radiological imaging of foramen magnum and spinal cord for thepatient who has respiratory distress and hypotonia with skeletal dysplasia.
Serebral İskemi Sonrası Gelişen Obsessif Kompulsif Bozukluk Olgusu
Obsessive Compulsive Disorder Case Following Cerebral Ischemia
Yazar: Bilge, Semra; Çınar, Saffet Meral; Hascan, Bahar; Erkutlu, Leman; Eyiipgil, Tuğba
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Disasters, healthcare in disasters, undergraduate medical education ; Disasters, healthcare in disasters, undergraduate medical education

Obsesif kompulsif bozukluk genellikle 2.3. on yılda ortaya çıkan tekrarlayıcı, istenmeyen, sıkıntı yaratıcı düşünce, imaj ya da dürtüler ve eşlik eden davranışlardır. Geç yaşta başlayan olgular nadirdir. 71 yaşındaki hasta sol tarafında güçsüzlük nedeniyle kliniğimize başvurdu. Nörolojik muayene ile sol hemiparezi, minimal disfazi ve anozognozi saptandı. Kranyal manyetik rezonans görüntülemede, sağda orta serebral arter kortikal dalı sulama alanında orta temporal girus posterior kısmı ile inferior parietal lobülde, lentikülostriat arter sulama alanında internal kapsül, sağ globus pallidus ve putamende infarkt alanı ve sağ internal karotid arterde (ICA) oklüzyon saptandı. 15 gün sonra idrar bulaşma korkusu, sürekli banyo yapma, el yıkama, uykusuzluk ve yoğun sıkıntı hissi yakınmaları gelişti. Davranışlarının saçma olduğunun bilincindeydi, fakat engelleyemiyordu. Nöropsikolojik testlerde basit dikkati hafif bozuktu. Vizuospasyal işlev ve kontrüksiyon yetileri de bozuk olarak değerlendirildi. Obsesif kompulsif bozukluk genelde erken yaşlarda başlamaktadır. Biz bu olgu ile serebrovasküler nedenlere sekonder gelişen ileri yaş olgulara dikkat çekmek istedik.

Obsessive compulsive disorder is characterised by recurrent, unwanted, distressing thoughts, images, impulses and associated behaviours which generally emerge in the 2ndor 3rddecades of life. Elderly onset cases are rare. A 71 year old patient was admitted to our hospital because of left-sided weakness. Neurological examination revealed left hemiparesis, mild dysphasia and anosognosia. Using cranial magnetic resonance, infarcts were found in the MCA territories, in the posterior portion of the middle temporal gyrus supplied by the cortical (inferior) branch and in the internal capsule, globus pallidus and putamen portions supplied by the lenticolos-triate branch. An occlusion was also present in the right internal carotid artery (ICA). Fifteen days after presentation he developed an abnormal fear of urine contamination. He showered and handwashed excessively and exhibited insomnia and anxiety. The patient knew that his behaviour was ridiculous but could not prevent it. Formal neuropsychological testing found his simple attention to be mildly impared. His visuospatial function and construction abilities were also impaired. Obsessive compulsive disorder is usually an early onset disease. However this report seeks to draw attention to late-onset cases such as this, which are due to a cerebrovascular disorder.
Cryptogenic Isolated Cortical Venous Infarct: A Report of Three Cases
Cryptogenic Isolated Cortical Venous Infarct: A Report of Three Cases
Yazar: Uzar, Ertuğrul; İlhan, Atilla; Çakır, Banu
Dergi: Balkan Medical Journal, Vol. 2011 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Cortical venous infarct, seizure, anticoagulant treatment ; Cortical venous infarct, seizure, anticoagulant treatment

Cortical vein infarction without dural sinus involvement is extremely rare. Herein, we present three patients with headache, partial seizure and rightsided numbness. On neurological examination, focal neurologic deficit was not observed in our patients. Magnetic resonance imaging revealed cerebral ischemia which showed as hypointense on T1-weighted images and hyperintense on T2-weighted images that do not follow the boundary of arterial territories, indicating cortical venous infarct. Cortical venous infarct should be suspected in patients who present with sudden onset headache and/or focal epileptic seizures even if there is no neurologic deficit. The diagnosis and treatment of cortical venous infarct should be considered as an emergency because of the high potential for full recovery with anticoagulant treatment.

Cortical vein infarction without dural sinus involvement is extremely rare. Herein, we present three patients with headache, partial seizure and rightsided numbness. On neurological examination, focal neurologic deficit was not observed in our patients. Magnetic resonance imaging revealed cerebral ischemia which showed as hypointense on T1-weighted images and hyperintense on T2-weighted images that do not follow the boundary of arterial territories, indicating cortical venous infarct. Cortical venous infarct should be suspected in patients who present with sudden onset headache and/or focal epileptic seizures even if there is no neurologic deficit. The diagnosis and treatment of cortical venous infarct should be considered as an emergency because of the high potential for full recovery with anticoagulant treatment.