hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hassas Ekimde Gömücü Ayakların Tohum Dağılımına Etkisi
Effect of Coulters on Seed Distribution Pattern for Precision Sowing
Yazar: Karayel, D.; Özmerzi, A.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Seeder,precision sowing,coulter,sowing depth,seed distribution,maize,watermelon ; Ekim Makinası, Hassas Ekim, Gömücü Ayak, Ekim Derinliği, Tohum Dağılımı, Mısır, Karpuz

Bu araştırma, mısır (Zea mays L.) ve karpuz (Citrullus vulgaris) tohumları kullanılarak, hassas ekimde gömücü ayakların (balta, çapa, tek diskli ve çift diskli) tohum dağılımlarını belirlemek için yapılmıştır. Tohum dağılımını belirlemek için tohumların toprak içindeki yatay ve düşey dağılımları ölçülmüştür. Araştırma da ayrıca toprak penetrasyon direncinin gömücü ayakların tohum dağılımına yaptığı etki de belirlenmiştir. Her iki tohum ile yapılan denemelerde gerek yatay gerekse düşey düzlemdeki dağılım açısından en iyi gömücü ayağın balta gömücü ayak olduğu saptanmıştır. Toprak penetrasyon direncindeki artış yatay ve düşey düzlem tohum dağılımındaki varyasyonu azaltmıştır

This research was carried out to determine the seed distribution pattern of coulters (shoe, hoe, single and double disc) with reference to the precision sowing technique. Maize (Zea mays L.) and watermelon (Citrullus vulgaris) seeds were used for experiments. The effect of penetration resistance of soil on seed distribution pattern of coulter was also determined.The best coulter was the shoe type coulter according to vertical and horizontal seed distribution pattern. The variation of seed distribution in vertical and horizontal plane decreased with increase of penetration resistance of soil.
Farklı Yetiştirme Ortamlarının Sera ve İklim Odası Koşullarında Patates (Solanum tuberosum L.) Mini Yumru Üretimine Etkileri
The Effects of Different Growing Mediums on Minituber Production of Potato ( Solanum tuberosum L.) in Greenhouse and Climate Room Conditions
Yazar: Özkaynak, E.; Samancı, B.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Patates,Solanum tuberosum L.,Mini Yumru,Yetiştirme Ortamı ; Potato,Solanum tuberosum L.,minituber,growing medium

Bu araştırmada, Concorde, Granola, Marabel, Marfona ve Velox patates çeşitlerine ait tek boğum eksplantlarından geliştirilen in vitro fideler materyal olarak kullanılmıştır. Araştırmanın amacı farklı yetiştirme ortamlarının (torf:perlit karışımı, 1.5:1, 2:1 ve 3: 1) sera ve iklim odası koşullarında mini yumru üretimine etkilerini belirlemek olmuştur. Bitki boyu, bitkide sap ve yaprak sayısı, ana sapta boğum sayısı, bitkide mini yumru sayısı ve ağırlığı ve ortalama mini yumru ağırlığı gibi bitki ve yumru özellikleri ölçülmüştür. Tüm özelliklerde iklim odası koşullarında sera koşullarına göre daha yüksek değerler bulunmuştur. En yüksek bitkide mini yumru sayısı ve ağırlığı sera koşullarında Marabel (6.33 ve 47.77g), iklim odası koşullarında ise Granola (7.78 ve 54.67g) çeşidinde saptanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre mini yumru üretiminde yetiştirme ortamı olarak 2:1 ve 3:1 torf:perlit karışımı kullanılabilir.

In this research, in vitro transplants developed from single node explants of Concorde, Granola, Marabel, Marfona and Velox potato cultivars were used as a material. The aim of the research was to determine the effects of different growing mediums (peat:perlit mixture, 1.5:1, 2:1 and 3: 1) on the production of minituber in greenhouse and climate room conditions. The plant and tuber traits such as plant height, stem and leaf number per plant, node number per main stem, minituber number and weight per plant and average minituber weight were measured.The values for all traits were higher in climate room than greenhouse grown plants. The highest minituber number and minituber weight per plant were obtained from Marabel (6.33 and 47.77 g) in greenhouse condition and Granola (7.78 and 54.67g) in climate room condition. According to the results of this research, 2:1 and 3:1 peat: perlit mixture can be used as a growing medium for minituber production.
Bazı Limon Çeşitlerinin 1997-2000 Yılları Arasında Antalya Ekolojik Koşullarında Gösterdikleri Verim ve Pomolojik Özellikler
Fruit Yield And Characteristics Of Different Lemon Cultivars Under Antalya Ecological Conditions During 1997-2000
Yazar: Cücüaçıkalın, E.; Yeşiloğlu, T.; Pekmezci, M.; Hacıoğlu, Ç.; Gözen, B.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; lemon,fruit yield,pomological characteristics ; Limon,Meyve Verimi,Pomolojik Özellikler

Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesinde 1997–2000 yılları arasında 4 yıl süreyle yürütülen bu çalışmada, materyal olarak turunç anacı üzerine aşılanmış ve 1990 yılında dikilmiş olan İnterdonato, Kıbrıs ve Molla Mehmet limon çeşitleri kullanılmıştır. Bu çeşitlerde verim ve meyve özellikleri incelenmiştir. Dört yıllık araştırma sonuçlarına göre, Kıbrıs ve Molla Mehmet çeşitlerinin verimleri arasında fark bulunmadığı ve her iki çeşitte de verimin İnterdonato çeşidinin yaklaşık iki katı olduğu saptanmıştır. Bununla birlikte Kıbrıs çeşidi verimi, az periyodisite göstermesi ve meyve özellikleri itibariyle diğer çeşitlere göre Antalya ekolojik koşullarına daha iyi uyum sağladığı gözlenmiştir.

In this study Interdonato, Kıbrıs and Molla Mehmet on sour orange, which were planted in 1990, were used as plant materials. Fruit yield and the pomological characteristics of these cultivars were investigated under Antalya (middle-coastal region of South Anatolia) climatic conditions during 1997-2000 periods. Results showed that Kıbrıs and Molla Mehmet cultivars had better fruit yield than Enterdonato. Kıbrıs cultivar also had good yield and quality and showed less alternate bearing tendency. Therefore, Kıbrıs cultivar can be recommended for Antalya conditions.
Bazı Armut Çeşitlerinin Armut Psyllidi, Cacopsylla pyri (L.) (Hom., Psyllidae)’ye Duyarlılık Düzeyleri
Susceptibility Level of Some Pear Cultivars to Pear Psylla, Cacopsylla pyri (L.) (Hom., Psyllidae)
Yazar: Erler, F.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Cacopsylla pyr,pear cultivar,resistance ; Cacopsylla pyri,Armut Çeşidi,Dayanıklılık

Bu çalışmada, Korkuteli (Antalya) yöresinde en yaygın 5 armut (Pyrus communis L.) çeşidi olan, ‘Ankara’, ‘Deveci’, ‘Margaret’, ‘Santa Maria’ ve ‘Williams’, laboratuar koşullarında armut psillidi Cacopsylla pyri (L.) (Homoptera: Psyllidae)’ye karşı dayanıklılık için değerlendirilmiştir. Dayanıklılık; nimfal beslenme (ballı madde üretimi), antibiosis (nimfal ölüm), ovipozisyonal tercih (dişi başına yumurta sayısı) ve zararlının değişik biyolojik dönemlerinin çeşitler üzerindeki ortalama gelişme süresi ile değerlendirilmiştir. Denemede yer alan beş çeşitten, sadece biri (Margaret) armut psillidine karşı orta derecede dayanıklı bulunmuştur. İki yerli çeşit ‘Ankara’ ve ‘Deveci’ çok hassas iken, geriye kalan çeşitler (Santa Maria ve Williams) hassas olarak sınıflandırılabilir. Denenen geleneksel armut çeşitleri arasında, sadece ‘Margaret’ ıslah programlarında armut psillidi dayanıklılık kaynağı olarak kullanılabilir, keza pestisitlerden âri organik bahçelerde de yetiştirilebilir.

In this study, five pear (Pyrus communis L.) cultivars, ‘Ankara’, ‘Deveci’, ‘Margaret’, ‘Santa Maria’ and ‘Williams’, which are the most common pear varieties in Korkuteli (Antalya, South Anatolia) district, were evaluated under laboratory conditions for resistance to pear psylla, Cacopsylla pyri (L.) (Homoptera: Psyllidae). Resistance was evaluated by measuring nymphal feeding (honeydew production), antibiosis (nymphal mortality), ovipositional preference (number of eggs per female) and longevity of different life stages of the pest on the cultivars. Of the five cultivars tested, only one (Margaret) was found to be moderately resistant to pear psylla. While two local cultivars, ‘Ankara’ and ‘Deveci’, were very susceptible, the remaining ones (Santa Maria and Williams) may be classified as susceptible. Among the tested traditional pear cultivars, only ‘Margaret’ could be used as a source of pear psylla resistance in breeding programs and also grown in organic orchards that are free from pesticides.
Farklı Mini Yumru Büyüklüklerinde Patates (Solanum tuberosum L.) Çeşitlerinde Verim ve Verim Komponentleri Arasındaki İlişkiler
Relationships Between Yield and Yield Components in Potato ( Solanum tuberosum L.) Cultivars with Different Minituber Sizes
Yazar: Özkaynak, E.; Samancı, B.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Potato,Solanum tuberosum,minituber,tuber weight per plant ; Patates,Solanum tuberosum L.,Mini Yumru,Bitki Başına Yumru Ağırlığı

Araştırmada, Concorde, Granola, Marabel, Marfona ve Velox patates çeşitlerine ait iki farklı mini yumru büyüklüğü (11.0-15.0 g ve 2.0-4.0 g) materyal olarak kullanılmıştır. Araştırmanın amacı, farklı mini yumru büyüklüklerinde verim ve verim komponentleri arasındaki ilişkileri ve mini yumru tarla performansını belirlemek olmuştur. Ağır mini yumrular (11.0-15.0 g) hafif mini yumrulara (2.0-4.0 g) göre daha yüksek bitkide sap sayısı, bitki başına yumru sayısı ve yumru ağırlığı vermiştir. Hafif mini yumrular bitki başına yaklaşık olarak 5-7 yumru ve 1-4 sap üretmişlerdir. Buna karşın daha ağır olan mini yumrular hafif mini yumrulara göre bitki başına daha fazla yumru ve sap üretmişlerdir. Her iki mini yumru büyüklüğünde, tohumluk olarak kullanılabilecek yumru oranı (30 mm’den büyük yumru) yaklaşık % 80-85 olarak bulunmuştur. Genel olarak, bitki başına yumru ağırlığı ile bitki boyu, bitkide sap sayısı, bitki başına yumru sayısı ve ortalama yumru ağırlığı arasında pozitif ilişkiler bulunmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre mini yumrular temel patates tohumluk stoklarının üretiminde etkili bir şekilde kullanılabilir.

In this research, two different minituber sizes (11.0-15.0 g and 2.0-4.0 g) of Concorde, Granola, Marabel, Marfona and Velox potato cultivars were used materials. The aim of the research was to determine relationships between yield and yield components and minituber field performance of different minituber sizes. The heavy (11.0-15.0 g) minitubers gave a higher stem number per plant, tuber number and tuber weight per plant than light minitubers (2.0-4.0 g). The light minitubers produced approximately 1-4 stems per plant and 5-7 tubers per plant. Whereas, heavy minitubers produced more stem and tuber per plant than plants from light minitubers. Usable tuber percentage as a seed (tubers bigger than 30 mm in size) were found approximately 80-85% in each two minituber sizes. In general, positive relationships were found between tuber weight per plant and plant height, stem number per plant, tuber number per plant and average tuber weight. These results of this study indicate that small minitubers can be used effectively to expand production of basic potato seed stocks.
Atık Mantar Kompostunun Marul Yetiştiriciliğinde Verim ve Kaliteye Etkisi
The Effects of Spent Mushroom Compost on Yield and Quality in Lettuce Growing
Yazar: Polat, E.; Onus, A.n.; Demir, H.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Spent mushroom compost,lettuce,yield ; Atık Mantar Kompostu,Marul,Verim

Deneme Akdeniz  Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Arazisinde açık alanda yapılmıştır. Araştırmada, iki yıl süre ile açık alanda bekletilmiş sentetik mantar kompostu atığının farklı düzeylerde kullanımının (0, 1, 2 ve 4 ton/da) sonbahar ve ilkbahar döneminde yetiştirilen iki marul çeşidinde  verim ve kaliteye etkisi araştırılmıştır. Sonbahar döneminde yapılan yetiştiricilikte Gloria (L. sativa var. capitata), ilkbahar döneminde ise Lital (L. sativa var. longifolia) çeşidi kullanılmıştır. Sonbahar ve ilkbahar döneminde yapılan marul yetiştiriciliğinde farklı miktardaki mantar kompostu atıklarının kontrole göre  değişen ortalama verim değerleri arasındaki  farklılık önemli bulunmuş; ancak diğer kalite unsurlarına ilişkin bulgular arasında  farklılığa rastlanmamıştır. Atık mantar kompostunun 2-4 ton/da uygulamaları her iki dönemde de toplam ve pazarlanabilir verim açısından en iyi sonucu vermiştir.

The experiments were conducted at the experimental field of Faculty of Agriculture, Akdeniz University. The effect of different amounts of synthetic spent mushroom compost, which was kept for two years in open field, was investigated yield and quality two different lettuce cultivars grown in autumn and in spring seasons. While Gloria lettuce cultivar (L. sativa var. capitata) was used as plant material in autumn growing season, cultivar Lital (L. sativa var. longifolia) was used in spring season. The results showed that there were no statistically significant differences among different levels of synthetic mushroom compost applications in terms of different quality parameters. On the other hand, there were statistically significant differences among different levels of spent mushroom compost applications in terms of total yield. Two and four tons/da spent mushroom compost applications gave the best result in terms of total and marketable yield in each growing seasons.
Demre Yöresi Seralarında Toprak ve Sulama Sularının Tuz İçeriğinin Belirlenmesi
Determination of Salinity of Soil and Irrigation Waters of Greenhouses in Demre Region
Yazar: Sönmez, İ.; Kaplan, M.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Water salinity,soil salinity,E.C. ; Su Tuzluluğu,Toprak Tuzluluğu,E.C.

Bu çalışma Demre yöresindeki seralarda kullanılan toprak ve sulama sularının tuz içeriklerinin yetiştirme dönemindeki değişimini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, Demre yöresinden seçilen 28 seradan; 19 Ekim 2001 (I. Dönem), 14 Şubat 2002 (II. Dönem) ve 20 Haziran 2002’de (III. Dönem) olmak üzere üç dönemde, 2 derinlikte toplam 168 toprak ve 84 sulama suyu örneği alınmıştır. Alınan toprak ve sulama suyu örneklerinde EC analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Demre yöresi sera toprakları 0-20 cm ve 20-40 cm derinliklerde genellikle orta ve fazla tuzlu, sera sulama suyu örnekleri genellikle orta tuzlu (C2) ve fazla tuzlu (C3) sınıflarına girmektedir. Toprak örneklerinin tuz içeriklerinde dönemsel farklılıklar olmakla birlikte sera toprakları tuz bakımından sorunlu görünmektedir. Sera sulama sularının da  büyük bir çoğunluğunun tuzluluk bakımından sorun teşkil edecek nitelikte  olduğu belirlenmiştir. Yörede sera yetiştiriciliğinde tuzluluğa dayanıklı çeşitlerin tercih edilmesi bir gereklilik olarak görünmektedir. Ayrıca toprak tuzluluğu izlenerek gerekli uygulamalar gerçekleştirilmelidir.

This study was conducted to investigate a growing period changing of soil and water salinity of greenhouses in Demre Region. In this purpose, from the 28 selected greenhouses in the region 168 soil samples in total (from the depth of 0-20 cm and 20-40 cm) and 84 irrigation water samples in total were taken from the region on three occasions which were first (19 October 2001), second term (14 February 2002) and third term (20 June 2002) respectively. Taken soil and irrigation water samples were analyzed electrical conductivity.  According to experimental results, the classes of salinities of soil samples (from the depth of 0-20 cm and 20-40 cm) were mostly medium and high salinity; similarly irrigation water samples were medium (C2) and high salinity (C3) in Demre Region. Salinity of soil samples was not seasonal difference, but irrigation water samples seem to be problem as regards salinity. Moreover most of irrigation water samples have salinity problem. It’s appeared as a necessity to prefer of stable varieties to salinity in greenhouses growing. Furthermore necessary applications have to realize by following the soil salinity.
Seçilmiş Bazı Ceviz (Juglans regia) Tiplerinin Stoma Yoğunlukları
Stomatal Density in Some Selected Walnut ( Juglans regia) Types
Yazar: Çağlar, S.; Sütyemez, M.; Bayazit, S.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Walnut,Juglans regia,stomatal density,adaptation ; Ceviz,Juglans regia,Stoma Yoğunluğu,Adaptasyon

Bu araştırmada iki farklı ekolojide yürütülen (karasal iklim-Kahramanmaraş ili ve Akdeniz iklimi– Hatay ili) seleksiyon çalışmalarında seçilmiş olan bazı ceviz tiplerinin stoma yoğunlukları belirlenmiştir. Kahramanmaraş ilinden seçilmiş olan 4 ceviz tipi ile Hatay ilinden seçilmiş olan 6 ceviz tipinden temmuz ayı sonunda alınan yaprak örneklerindeki stomaları sayılmıştır. İncelenen tipler hipostomatik olup, stoma yoğunlukları  120 ile 217 adet/mm2 arasında değişmiştir. Kahramanmaraş kökenli ceviz tiplerinin stoma sayılarının Hatay kökenli olan tiplere göre fazla olduğu belirlenmiştir. Ceviz tiplerinin yetiştiği yerin denizden olan yüksekliği ile stoma yoğunlukları arasında pozitif bir ilişki gözlenmiştir. Ceviz adaptasyon çalışmalarında stoma özelliklerinin yanısıra, transpirasyon oranları ile net fotosentez üretiminin saptanması uzun süreli adaptasyon çalışmalarına katkıda bulunabilir.

In this study the stomatal densities of some walnut types selected in two different ecologies (Kahramanmaraş Province-under the continental climate and Hatay Province-under the Mediterranean climate) were determined. Stoma countings were performed on the leaf samples taken at the end of July in four walnut types from Kahramanmaras Province and six walnut types from Hatay Province. The stomata were hypostomatic in walnut types, and their density ranged from 120 to 217 stomata/mm2. The selections from Kahramanmaras Province had more stomata per unit leaf area than those from Hatay Province. The number of stomata/mm2 tented to increase with increasing altitude in the walnut selections. Determination of stomatal features along with transpiration rate and net photosynthesis production may contribute to the long-termed walnut adaptation studies.
Bazı Cucumis Türleri Arasındaki Melezlemelerde Embriyo Kurtarma Yoluyla InVitro Hibrit Bitki Regenerasyonu
In Vitro Hybrid Plant Regeneration by Embryo Rescue in Interspecific Hybridization between Some Cucumis Species
Yazar: Çağlar, G.; Bağcı, S.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Cucumis,Interspecific hybridization,embryo rescue ; Cucumis,Türler arası melezleme,Embriyo kurtarma

Bu çalışmada Cucumis cinsi içinde yer alan C. melo ve C. sativus arasında türler arası melezleme ile gen aktarımını sağlayabilme ve C. melo var. flexuosus’u iki tür arasında köprü türü olarak kullanabilme olanakları araştırılmıştır. Bu amaçla C. melo, C. sativus ve C. melo var. flexuosus arasında melezlemeler yapılmıştır. Kontrollu tozlamalardan iki hafta sonra hasat edilerek laboratuvara getirilen ve % 30'luk hipoklorit çözeltisinde yüzey dezenfeksiyonuna tabii tutulan meyvelerdeki tohumlar açılarak içerisindeki embriyolar çıkarılıp MS ortamında in vitro kültüre alınmıştır. Melezlemelerdeki meyve tutum oranları C. flexuosus x C. sativus tozlanmasında % 50, C. flexuosus x C. melo’da  % 46.6, C. melo x  C. flexuosus’da  % 53.3 ve C . melo x C. sativus’da % 33.3, C. sativus x C. flexuosus’da % 53.3, C. sativus x C. melo’da % 43.3 olmuştur. Meyve başına tohum sayısı ortalama 117 adet ile C. flexuosus x C. sativus kombinasyonunda en düşük, 432.8 ile C. melo x C. sativus’da en yüksek bulunmuştur. Ancak C. melo x C. sativus’daki tohumların çoğunun boş olduğu ve embriyo içeren tohum oranının % 32.2 ile en düşük düzeyde kaldığı görülmüştür. Buna karşın C. melo ile C. flexuosus arasında yapılan melezlemelerde tohumların tamamına yakınının (%90) embriyo içerdiği belirlenmiştir. Embriyoların bitkiye dönüşüm oranı % 12.5 ile % 25.0 arasında gerçekleşmiştir. Bu embriyolardan in vitro kültürde toplam 32 adet bitki gelişmiştir.

In this study, the possibility of gene transferring by interspecific hybridization between C. melo and C. sativus, and  also the usage of C. melo var. flexuosus as a bridge between the former two species were investigated. Reciprocal crosses were made among C. melo, C. sativus and C. melo var. flexuosus. Two weeks after controlled pollinations, fruits were harvested and surface sterilized by 30 % hypochlorite. The embryos were rescued from the seeds and  in vitro cultured on MS solid media. The percentages of fruit settings were 50 % in C. flexuosus x C. sativus;  46.6 %  in C. flexuosus x C. melo; 53.3  %  in C. melo x  C. flexuosus; 33.3 % in C. melo x C. sativus; 53.3 %  in C. sativus x C. flexuosus; 43.3 % in C. sativus x C . melo. The seed number per fruit was lowest in C. flexuosus x C. sativus (117.0) and highest in C. melo x C. sativus (432.8). However, many of the seeds in the combination of C. melo x C. sativus were empty and the percentage of seeds with embryo was lowest (32.2 %). In the combination of C. melo and  C. flexuosus, most of the seeds (over 90 %) contained embryos. The plant regeneration rate ranged from 12.5 to % 25.0. A total of 32 plantlets was obtained in vitro from these embryos.
Bursa Koşullarında Şeker Mısırında (Zea mays saccharata Sturt.) En Uygun Çiçek Tozu Verme Zamanlarının Belirlenmesi
Determination of the Best Pollination Times on Sweet Corn ( Zea mays saccharata Sturt.) in Bursa Condition
Yazar: Duman, A.; Turgut, İ.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2004
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Sweet corn,pollination dates,pollen,filled seed ratios ; Şeker Mısırı,Toz Verme Zamanı,Çiçek Tozu,Tane Tutma Oranı

Şeker mısırında en uygun çiçek tozu verme zamanlarının (gün ve saat) belirlenmesi amacıyla yapılan deneme, Uludağ Üniversitesi Tarımsal Araştırma ve Uygulama Merkezi deneme alanında 2001 ve 2002 yıllarında yürütülmüştür. Araştırmada, koçan püskülü çıkışını izleyen 10 gün boyunca, her günde 4 ayrı saatte (Saat 08.00, 11.00, 14.00 ve 17.00) tozlama yapılmıştır.  Araştırmada iki yıllık birleştirilmiş sonuçlar incelendiğinde, en yüksek tane tutma oranı koçan püsküllerinin görünmesinden 3 gün sonra yapılan toz verme işlemleri sonucunda % 90.7 değeri ile elde edilmiştir. Toz verme saatleri bakımından ise en yüksek tane tutma oranı saat 08.00 ve 11.00’de yapılan toz verme işlemlerinden % 46.5 ve % 46.4 değerleri ile elde edilmiştir.

This study was carried out to determine optimum pollination time (day and hour) on sweet corn at Research and Application Center of Faculty of Agriculture of the Uludağ University in 2001-2002. Pollination was done in every day at different four hours (08:00, 11:00, 14:00 and 17:00) and during 10 days after silk emerging in this study. According to the results of two-years, the highest filled seed percentage (% 90.7) was obtained from pollination in thirty day after silk emerging. The highest filled seed percentages were obtained at 08.00 and 11.00 hours during the day (% 46.5 and % 46.4) respectively.