hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Amanos Dağları’nın oppioid oribatid akarları üzerine araştırmalar
Investigations on oppioid oribatid mites of Amanos Mountains (Turkey)
Yazar: Ay, Yasemin; Ayyıldız, Nusret
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Oribatid mites,Oppioidea,taxonomy,new records,Amanos Mountains,Turkey ; Oribatid akarlar,Oppioidea,taksonomi,yeni kayıtlar,Amanos Dağları,Türkiye

Bu çalışmada; 2012, 2016 ve 2017 yıllarında AmanosDağları’nın güney kesiminden toplanan oppioid akarlar taksonomik bakımdan değerlendirilmiştir.Toplanan materyalden akarların özütlenmesi, tespiti, muhafazası vepreparasyonunda bilinen yöntemler kullanılmıştır. Akarların tanısı, ışık vetarama elektron mikroskobu incelemeleri ve literatüre dayanarak yapılmıştır.Sonuç olarak; Epimerellidae Ayyıldız and Luxton, 1989, Oppiidae Sellnick, 1937ve Quadroppiidae Balogh, 1983 familyalarına ait toplam 7 oppioid akar taksonutespit edilmiştir. Bunlar Epimerellasmirnovi longisetosa Kulijev, 1967, Discoppia(Cylindroppia) cylindrica cylindrica (Pérez-Íñigo,1965), Rhinoppia (R.) heterotricha(Ivan and Vasiliu, 1997), Moritzoppiaunicarinata unicarinata (Paoli, 1908), Oppiella(O.) nova uliginosa (Willmann, 1919), Ramusella (Rectoppia)mihelcici (Pérez-Íñigo, 1965) ve Quadroppia(Coronoquadroppia) michaeli michaeli Mahunka, 1977 olup,Türkiye’den ilk defa kaydedilmişlerdir.

In this study; theoppioid mites, collected from the southern part of the Amanos Mountains in2012, 2016 and 2017 years, were evaluated taxonomically. Standard methods forthe extracting, fixing, preserving of oribatid mites from the material collectedwere used. The identification of mites was made based on light and scanningelectron microscope studies and literature. In conclusion; totally 7 taxa ofoppioid mites representing three families, Epimerellidae Ayyildiz and Luxton,1989, Oppiidae Sellnick, 1937 and Quadroppiidae Balogh, 1983 were determined.These are namely Epimerella smirnovilongisetosa Kulijev, 1967, Discoppia (Cylindroppia) cylindrica cylindrica (Pérez-Íñigo, 1965), Rhinoppia (R.) heterotricha (Ivan andVasiliu, 1997), Moritzoppia unicarinataunicarinata (Paoli, 1908), Oppiella (O.)nova uliginosa (Willmann, 1919), Ramusella(Rectoppia) mihelcici (Pérez-Íñigo, 1965), Quadroppia(Coronoquadroppia) michaeli michaeli Mahunka, 1977 and recordedfor the first time in Turkey.
Orta Anadolu Bölgesi’nde yaprağı yenen sebzelerde görülen fungal hastalıkların belirlenmesi
Determination of fungal diseases of leafy vegetables in Middle Anatolia Region
Yazar: Canpolat, Sirel; Tülek, Senem
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: marul,nane,maydanoz,dereotu,roka,tere,fungal hastalık,yaygınlık,Orta Anadolu ; lettuce,parsley,dill,arugula,cress,mint,purslane,fungal diseases,prevalence,Central Anatolia

Sebzeler içerdikleri karbonhidrat, yağ,protein, vitamin ve mineraller gibi makro ve mikro besinler açısından insanbeslenmesi için önemlidir. Sebze üretiminde fungal hastalıklar büyük ekonomikkayıplara yol açabilmektedir, bu kayıpları engellemek için bitki korumaçalışmaları büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada marul, nane, maydanoz,dereotu, roka ve tere üretimini kısıtlayan faktörlerin başında gelen fungalhastalıkların ve yaygınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Orta AnadoluBölgesi’nde yapılan bu çalışmada, Eskişehir, Ankara ve Konya illerinde2015-2017 yılları arasında çalışmalar yürütülmüş, saptanan fungal hastalıketmenlerinin morfolojik teşhisleri yapılmış, patojenisite denemeleri yürütülmüşve bölgedeki yaygınlık oranları belirlenmiştir. Hastalık belirtisi gösterenbitkilerden izolasyonlar yapılmış, elde edilen izolatlar eğik agar, -20 ºC ve-80 ºC’de saklanmıştır. Çalışmalar sonucunda marul örneklerinde Sclerotinia sclerotiorum, Rhizoctonia solani, Alternaria alternata, Fusarium oxysporum; maydanozda Septoria petroselini, Fusarium solani, Rhizoctonia solani; dereotundaErysiphe heraclei; rokada ve teredeise Albugo candida tespit edilmiştir.

Vegetables, sources of macro and micronutrients such ascarbohydrate, fat, protein, vitamin and minerals are important for humannutrition. In vegetable production, fungal diseases can cause significanteconomic losses and plant protection studies are of great importance to preventthese losses. The aim of this project is to detect the fungal diseases andprevalence that mainly damage the production of lettuce, parsley, dill, arugula,and cress. This study conducted in Central Anatolia Region was carried out in the provinces of Eskişehir,Ankara, and Konya between 2015-2017. Morphological and molecular diagnosis offungal diseases andprevalence rates were determined in the region. Isolations were made from the diseasedplants and the isolates were stored at -20 ºC and -80 ºC. As a result of the studiesRhizoctoniasolani, Sclerotinia sclerotiorum, Fusariumoxysporum, and Alternariaalternata in lettuce; Septoria petroselini, Fusarium oxysporum, and Rhizoctonia solani in parsley; Erysiphe heraclei in dill; Albugo candida in both arugula and cresswere detected.
Çanakkale ve Balıkesir illeri yonca alanlarında belirlenen yaprakbiti (Hemiptera: Aphididae) türleri ile parazitoit ve predatörleri
Aphid (Hemiptera: Aphididae) species and their parasitoids and predators determined on alfalfa fields in Çanakkale and Balıkesir
Yazar: Kök, Şahin; Kasap, İsmail
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: aphid pest,predator,parasitoid,Medicago sativa ; zararlı yaprakbiti,predatör,parazitoit,Medicago sativa,Güney Marmara

Bu çalışma ile Türkiye’ninGüney Marmara Bölgesi olarak da adlandırılan Çanakkale ve Balıkesir illerindekiyonca (Medicago sativa L.)yetiştirilen alanlarda bulunan yaprakbiti türleri ve onların doğaldüşmanlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Yaprakbitleri ve doğal düşmanlarınınörnekleri 2017 ve 2018 yıllarında mart-eylül ayları arasında her iki ildebulunan 35 farklı yonca tarlasından toplanmıştır. Örneklerin değerlendirilmesisonucunda Acyrthosiphon (Acyrthosiphon) pisum (Harris, 1776), Therioaphis(Pterocallidium) trifolii (Monell, 1882) ve Aphis (Aphis) craccivora Koch,1854 olmak üzere üç yaprakbiti türü teşhis edilmiştir. Ayrıca, Coccinellidae(Coleoptera), Syrphidae (Diptera), Miridae ve Nabidae (Hemiptera), Chrysopidaeve Hemerobiidae (Neuroptera) familyaları ve Aphidiinae (Hymenoptera:Braconidae) altfamilyasına ait olmak üzere toplamda 25 doğal düşman türü tespitedilmiştir. Bu sonuçlar Çanakkale ve Balıkesir illerindeki yonca alanlarınınhem zararlı yaprakbitleri hem de onların doğal düşmanları açısından zengin birçeşitliliğe sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, bu verilerin yoncayetiştirilen alanlardaki zararlı yaprakbitlerine karşı biyolojik mücadelestratejilerinin belirlenmesinde bir rehber olacağı düşünülmektedir.

The study was aimed todetermine the aphid species and their natural enemies in alfalfa (Medicago sativa L.) fields in theÇanakkale and Balıkesir provinces, called the South Marmara Region, of Turkey.Specimens of the aphids and their natural enemies were collected from 35different alfalfa fields in the both province between March and September from2017 to 2018. As a result of the evaluation of the specimens, three aphidspecies, Acyrthosiphon (Acyrthosiphon) pisum (Harris, 1776), Therioaphis(Pterocallidium) trifolii (Monell, 1882) and Aphis (Aphis) craccivora Koch,1854 were identified. Also, in total 25 natural enemy species belong toCoccinellidae (Coleoptera), Syrphidae (Diptera), Miridae and Nabidae(Hemiptera), Chrysopidae and Hemerobiidae (Neuroptera) family and Aphidiinae(Hymenoptera: Braconidae) subfamily were determined. These results shows thatthe alfalfa fields in Çanakkale and Balıkesir provinces have rich diversity interms of both aphid pests and their natural enemies. As a result, it is thoughtthat these data will be a guide the determination of the biological controlstrategies against aphid pests in alfalfa fields.
Ankara ili ayçiçeği (Helianthus annuus L.) ekiliş alanlarında bulunan yabancı otların tespiti
Determination of weed species in sunflower (Helianthus annuus L.) fields in Ankara, Turkey
Yazar: Asav, Ünal; Serim, Ahmet Tansel
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: sunflower,weed,survey,frequency ; ayçiçeği,yabancı ot,sürvey,sıklık

Bu çalışma, Ankara ili ayçiçeği ekim alanlarındaki yabancıot türlerinin tespiti ve yoğunluklarının belirlenmesi amacıyla 2014 ve 2015yıllarında yürütülmüştür. Bu amaçla Ankara ili ayçiçeği ekim alanlarında toplam392 örnekleme noktasında sürveyler gerçekleştirilmiştir. Sürvey çalışmalarıAnkara ili ayçiçeği ekim alanlarının yaklaşık ¾’nü kapsayan Ayaş, Bala,Beypazarı, Gölbaşı, Güdül, Haymana, Kalecik, Polatlı ve Şereflikoçhisarilçelerinde yapılmıştır. Sürvey çalışmaları sonucunda 23 değişik familyaya ait48 adet yabancı ot türü teşhis edilmiştir. Yabancı ot türlerinin ağırlıklıolarak Asteraceae (9 tür), Poaceae (6 tür) ve Fabaceae (3 tür) familyalarınaait oldukları tespit edilmiştir. Yapılan sürveyde yoğunluk olarak Xanthiumstrumarium (5.65 bitki m-2), Sinapis arvensis (4.32 bitki m-2),Orobanche ramosa (3.18 bitki m-2), Amaranthusretroflexus (2.56 bitki m-2),Chenopodium album (2.24 bitki m-2), Convolvulus arvensis(1.76 bitki m-2) ve Acroptilon repens (1.53 bitki m-2)en fazla bulunan yabancı otlar olmuştur.

A survey studywas performed to determine weed species in sunflower cultivation fields in theAnkara province in 2014 and 2015. Surveys were conducted in 392 sampling pointssunflower cultivation areas of Ankara province. Field surveyingwas done in Ayaş, Bala, Beypazarı, Gölbaşı, Güdül, Haymana, Kalecik, Polatlı,and Şereflikoçhisar districts where representing approximately three quarter ofall sunflower fields. Forty-eight weed species belonged to 23 families were foundin the fields. The families most commonly found were Asteraceae (9 species),Poaceae (6 species) and Fabaceae (3 species). The most common weed species wereAcroptilon repens, Amaranthus retroflexus, Chenopodium album, Convolvulus arvensis, Orobancheramosa, Sinapis arvensis, and Xanthium strumarium, with 1.53, 2.56,2.24, 1.76, 3.18, 4.32, and 5.65 weeds m-2, respectively.
Kayseri, Kırşehir, Nevşehir ve Aksaray illeri buğday ekim alanlarındaki Rhizoctonia tür ve anastomosis gruplarının belirlenmesi
Determination of Rhizoctonia species and anastomosis groups in wheat production areas in Kayseri, Kırşehir, Nevşehir and Aksaray provinces
Yazar: Ünal, Filiz; Bayraktar, Harun; Yıldırım, A. Faik; Akan, Kadir; Dolar, F. Sara
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 55 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Rhizoctonia spp.,anastomosis grup,moleküler teşhis,buğday ; Rhizoctonia spp.,anastomosis group,molecular identification,wheat

Kayseri,  Kırşehir, Nevşehir ve Aksaray illerine ait buğday üretim alanlarında Rhizoctonia tür ve anastomosis grupları ile patojenisitelerini belirlemek amacıyla 2011 ve  2012 yılı üretim sezonunda survey yapılmış, kök ve kök boğazında lezyon ile  cüceleşme belirtisi gözlenen bitkilerden ve rizosfer toprağından 320 bitki ve  toprak örneği toplanmıştır. Bitkilerden yapılan izolasyonlar sonucunda 45,  topraktan yapılan izolasyonlar sonucunda ise 8 olmak üzere toplam 53 adet Rhizoctonia izolatı elde edilmiştir. Yapılan klasik teşhis çalışmaları ve DNA sekans analizleri  sonucunda elde edilen multinükleat izolatların Rhizoctonia solani AG 3,  AG 4 HG II, AG 5 ve Waitea circinata var. circinata anastomosis gruplarına ait olduğu  belirlenmiştir. Binükleat Rhizoctonia izolatları ise AG I ve AG K olarak  tespit edilmiştir. Yapılan patojenisite testleri sonucunda AG 4 HG II ve Waitea  circinata var. circinata grupları buğdayda patojen bulunmuş ve en virulent grubun ise AG 4 HG II olduğu  belirlenmiştir.

For  the purpose of determination of the pathogenicity, anastomosis groups and  species of Rhizoctonia in wheat  production areas in Kayseri, Kirsehir, Nevsehir and Aksaray provinces, survey were  conducted in the 2011 and 2012 growing seasons, 320 plant samples were  collected from the plants with lesions on root and crown, stunting plants and  also 320 samples collected from rhizosphere soil. Totally 53 Rhizoctonia isolates were obtained, 45  isolates as a result of isolations performed from the plants and 8 isolates from the soil. It was determined  that the multinucleate isolates obtained as a result of conventional  identification studies and DNA sequence analysis belonged to Rhizoctonia  solani AG 3, AG 4 HG II, AG 5 and Waitea circinata var. circinata anastomosis  groups. Binucleate Rhizoctonia isolates were detected as AG I and AG K.  As a result of pathogenicity tests, AG 4 HG II and Waitea circinata var  circinata groups were found to be pathogen on wheat and it was determined  that the most virulent group is AG 4 HG II.
Nosema chaetocnemae Yaman & Radek, 2003 (Microspora)’ın iki farklı izolatının morfolojik ve enfeksiyon özellikleri açısından karşılaştırılması
Comparison of two isolates of Nosema chaetocnemae Yaman and Radek, 2003 in the terms of morphological features and infectivity
Yazar: Yaman, Mustafa; Güner, Beyza Gonca
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 55 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Chaeotocnema tibialis,Nosema chaeotocnemae,morfoloji,enfeksiyonkabiliyeti,Samsun,Trabzon ; Chaetocnemae tibialis,Nosema chaetocnemae,morphology,infectivity,Samsun,Trabzon

Bu çalışmada, Nosema chaetocnemae Yaman & Radek, 2003  (Protista: Microspora)’ın Samsun ve Trabzon lokalitelerine ait iki izolatın  morfolojik ve enfeksiyon özellikleri karşılaştırılarak, bu iki lokalitedeki  bireylerin taksonomik açıdan değerlendirilmesi yapılmıştır. Trabzon’dan 438 ve Samsun’dan 237 ergin Chaetocnema tibialis örneği toplandı ve  mikrosporidyum  varlığı için incelendi. Spor yapıları DP-25 dijital kameralı Olympus  BX51 mikroskopu ve DP2-BSW Soft Imaging görüntüleme sistemi kullanılarak  fotoğraflanıp ölçümleri gerçekleştirildi. Örnekleme yapılan 2 lokalitede de  mikrosporidyum tespit edildi. Trabzon’daki enfeksiyon oranı % 23,7 iken  Samsun’daki enfeksiyonun % 44,3 oranında olduğu tespit edildi. Trabzon’daki en  yüksek enfeksiyon % 25 ve en düşük enfeksiyon % 15,8 iken Samsun’daki en yüksek  enfeksiyon % 55 ve en düşük enfeksiyon % 35 olarak belirlendi. İncelenen  lokalitelerdeki mikrosporların morfolojileri arasında belirgin farklar olduğu  belirlendi. Bu çalışmada, C. tibialis’te  hastalık oluşturan N. chaeotocnemae’nın Samsun ve Trabzon  populasyonları taksonomik açıdan değerlendirilmiş ve iki populasyonun ilişkisi  aydınlatılmaya çalışılmıştır.

In the present study, two  different isolates of Nosema chaetocnemae Yaman and Radek, 2003 (Protista: Microspora) in Chaetocnemae tibialis populations in Trabzon and  Samsun provinces were compared in the infectivity and morphological  characteristics and discussed taxonomically. Totally 237 C. tibialis adults from Samsun and 438 from Trabzon were collected  and examined for microsporidian infection. Spores of the two isolates were measured and photographed using an Olympus BX51  microscope with a DP-25 digital camera and a DP2-BSW Soft Imaging System. The  microsporidian pathogen was observed in two investigated localities. While an average  infection  rate was found as 23.7% in Trabzon, it was found as 44.3% in Samsun. The lowest rates were found as 15.8 and 35% and the highest rate 25 and 55% in Trabzon and Samsun, respectively. Significant differences were detected between  spore morphology of the two microsporidian isolates. Presence  of Nosema chaetocnemae in Trabzon and Samsun provinces has been studied extensively.
Bazı Fungisitlerin Elma Ağaçlarında Kök ve Kökboğazı Çürüklüğüne Neden Olan Phytophthora cactorum (Lebert & John) Schröeter’a Etkileri
Effects of Some Fungicides against Phytophthora cactorum (Lebert & John) Schröeter Causing Root and Crown Rot of Apple Trees
Yazar: Kurbetli, İlker; Demirci, Fikret
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 55 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Apple,Malus domestica,Phytophthora cactorum,root and crown rot,fungicide ; Elma,Malus domestica,Phytophthora cactorum,kök ve kökboğazıçürüklüğü,fungisit

Tüm dünyada ve ülkemizde elma ağaçlarında  kök ve kökboğazı çürüklüğüne neden olan en yaygın etmen Phytophthora cactorum (Lebert & John) Schröeter’dur. Bazı  fungisitlerin farklı yoğunluklarının, yapay besi ortamında P. cactorum’un miselyum gelişimine etkisi 2011 yılında  araştırılmıştır. Patojenin iki farklı izolatı için, EC50 yoğunluğu  en düşük fungisit 3.6 ve 3.7 µg/ml ile Metalaxyl-M+Mancozeb olmuş, bunu 8 ve 12  µg/ml ile Captan, 25 ve 26 µg/ml ile Hymexazol, 92 ve 99 µg/ml ile Fosetyl-Al,  83 ve 112 µg/ml ile Fosforoz Asidi, 1023 ve 2660 µg/ml ile  Propamocarb+Fosetyl-Propil izlemiştir. P.  cactorum’un neden olduğu elmada kök ve kökboğazı çürüklüğü hastalığına  karşı bazı fungisitlerin etkileri, içerisinde yapay olarak bulaştırılmış toprak  bulunan saksılarda geliştirilen MM.106 elma anaçları üzerinde 2012 yılında  araştırılmıştır. P. cactorum’un elma  anaçlarının köklerinde neden olduğu enfeksiyona karşı ortalama olarak Hymexazol  %21.66, Captan %26.66, Trichoderma  harzianum %33.33, Metalaxyl-M+Mancozeb %58.33 etkili olurken, Fosetyl-Al ve  Fosforoz Asidi enfeksiyonu önlemede %100 etkili bulunmuştur.

Phytophthora cactorum (Lebert & John) Schröeter is the most  widespread plant pathogen causing root and crown rot of apple worldwide, also in  Turkey. Effect of different concentrations of some fungicides against mycelial  growth of P. cactorum in culture  medium was studied in 2011. EC50 values of the fungicides for two  pathogen isolates were 3.6 and 3.7 µg/ml of Metalaxyl-M+Mancozeb, 8 and 12  µg/ml of Captan, 25 and 26 µg/ml of Hymexazol, 92 and 99 µg/ml of Fosetyl-Al,  83 and 112 µg/ml of Phosphorous Acid, 1023 and 2660 µg/ml of  Propamocarb+Fosetyl-Propil. Effect of some fungicides against root and crown  rot disease caused by P. cactorum was  evaluated on apple rootstocks of MM.106 grown in artificially infested soil in  2012. Hymexazol, Captan, Trichoderma  harzianum and Metalaxyl-M+Mancozeb caused 21.66%, 26.66%, 33.33% and 58.33%  inhibition respectively, whereas Fosetyl-Al and Phosphorous Acid provided 100%  inhibition of P. cactorum infection  on the roots of apple rootstocks.
Stephanitis pyri (F.) (Hemiptera: Tingidae)’nin Adana (Balcalı)’da elma ağaçlarında popülasyon yoğunluğunun belirlenmesi
Determination of population density of Stephanitis pyri (F.) (Hemiptera: Tingidae) on apple trees in Adana (Balcalı)
Yazar: Satar, Gül; Tiring, Gülsevim
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: pear lace bug,Çukurova,generation,overwintering,population ; Armut kaplanı,Çukurova,döl,kışlama

Armut kaplanı, Stephanitispyri (F.) (Hemiptera: Tingidae) Akdeniz ülkelerinin de içinde bulunduğuPalearktik bölgede elma başta olmak üzere sert ve yumuşak çekirdekli meyveağaçlarının önemli bir zararlısıdır. Bu çalışmada S. pyri’nin popülasyon yoğunluğu 2013-2015 yılları arasındaÇukurova Üniversitesi’nde (Balcalı-Adana) bir elma bahçesinde takip edilmiştir.Rastgele seçilen 10 ağaçtan 10 yaprak örneği toplanarak laboratuvarda nimf veergin sayımı yapılmıştır. Bu çalışmada, S.pyri’nin kışlama yeri ve dönemi incelenmiş, ayrıca döl sayısı dahesaplanmıştır. Bu çalışmalar sonucunda, ilk bireyler her iki yılda da nisan ayındagözlemlenmeye başlanmış ve en yüksek popülasyona ağustos ayında ulaşmıştır. Sonbireyler ise ilk yıl kasım ayında, ikinci yıl aralık ayında gözlemlenmiştir.Eldeki verilere göre hem popülasyon takibi hem de termal konstanthesaplamalarına göre zararlının bölgede 6-7 döl verdiği saptanmıştır. Ayrıca S. pyri’nin ergin dönemde yere düşenyapraklarda kışladığı belirlenmiştir.

Pear lace bug, Stephanitis pyri (F.) (Hemiptera:Tingidae) is one of the important pests of pome and stone fruit trees,especially apple in the Palearctic Region including Mediterranean countries. Inthis study, the population density of S.pyri was inspected on an apple orchard at Çukurova University(Balcalı-Adana) between 2013 and 2015. Nymph and adults were counted underlaboratory conditions by collecting 10 leaves from 10 randomly selected trees. Additionally,overwintering place and stage of S. pyriwere investigated and the number of S.pyri generation was calculated. As a result of these studies, the first individualswere observed in April and the highest population of S. pyri was observed in August for both years. The last individualswere seen in November in the first year and in December in the second year.According to the available data, both the population fluctuation and thermalconstant calculations showed that the pest gave 6-7 offspring in the region.Moreover, the results showed that S. pyrioverwintered on fallen apple leaves as an adult in the region.
Tarla sarmaşığı (Convolvulus arvensis L.) ve pembe çiçekli akşam sefası (Ipomoea triloba L.)’nın çimlenme biyolojisi üzerinde araştırmalar
Research on the germination biology of field bindweed (Convolvulus arvensis L.) and three-lobe morningglory (Ipomoea triloba L.)
Yazar: Özkil, Mine; Üremiş, İlhan
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 59 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Convolvulus arvensis,Ipomoea triloba,germination biology,seed,dormancy ; Convolvulus arvensis,Ipomoea triloba,çimlenme biyolojisi,tohum,dormansi

Bu çalışmada, tarımalanlarında sorun olan tarla sarmaşığı (Convolvulus arvensis) vepembe çiçekli akşam sefası (Ipomoeatriloba)’nınçimlenme biyolojisi araştırılmıştır. Tohumlardaki dormansiyi kırmak için sülfirik asit (15,30, 45, 60, 90 ve 120 dk.), sodyum hidroksit (5, 10, 20, 30 ve 40 dk.),giberelik asit (250, 500, 750, 1000ve 2000 ppm), mikrodalga(10, 30, 60, 90, 120 ve 150 s), sıcak su (10, 15, 30, 60 ve 120 s), mekanik aşındırma ve sıcak+soğuk su(5, 10 ve 15 kez)uygulamalarının etkileri araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre; C. arvensis için 90 ve 120 dk.’lık H2SO4;I. triloba için ise 15, 30, 45, 60,90 ve 120 dk.’lık H2SO4 uygulamasının en iyi dormansikırma uygulamaları olduğu tespit edilmiştir. Tohumların minimum, optimum vemaksimum çimlenme sıcaklıkları sırasıyla, C.arvensis için 10 ºC, 20-30 ºC ve 40 ºC; I. triloba için 15 ºC, 25-30 ºCve 40 ºC olarak belirlenmiştir.

Germinationbiology of field bindweed (Convolvulusarvensis) and three-lobemorningglory (Ipomoeatriloba) was investigated in this study. Theeffects of sulfuric acid (15, 30, 45, 60, 90 and 120 min), sodium hydroxide (5, 10, 20, 30 and40 min), gibberellic acid (250, 500, 750, 1000and 2000 ppm), microwave (10, 30, 60, 90, 120and 150 s), hot water (10, 15, 30, 60 and120 s), mechanical scarificationand hot+cold water (5, 10 and 15 times) applications were investigated in order to break the dormancy of theseeds. Accordingto the results, breaking dormancy studies in the applications examined C. arvensis for 90 and 120 min H2SO4;for I. triloba 15, 30, 45, 60, 90 and120 min H2SO4 applications were found to be the best breakingdormancy application.Minimum, optimum and maximum temperatures were determined as 10, 20-30 and 40 ºCfor C. arvensis; 15, 25-30 and 40 ºC for I. triloba.