hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
CAMPBELL’IN MONOMİT VE JUNG’UN ARKETİP KAVRAMLARI BAĞLAMINDA “TRAK-TRAK KABAKCIĞIM” MASALININ İNCELENMESİ
EXAMINING THE TALE OF “MY TRAK-TRAK GOURD” IN THE CONTEXT OF CAMPBELL’S MONOMITE AND JUNG’S ARCHETYPAL CONCEPTS
Yazar: Ege, Fatih
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: literature,folklore,tale,archetype,hero ; edebiyat,halk bilimi,masal,arketip,kahraman

Türkistan steplerinden Kafkasya’ya, Anadolu’dan balkanlara kadar engin bir coğrafyayı etkisi altına alan Türk halklarının kültürel birikimleri; yöreselden evrensele uzanan sayısız zenginliğe sahiptir. Bu sayısız zenginliğin içerisinde geçmişten gelerek şimdiyi besleyen halk anlatıları önemli bir yere sahiptir. Halk anlatıları içerisinde örtük bir dile sahip olan masallar ise bahsettiğimiz coğrafyanın tamamında eş ve benzer nitelikte ürünler olarak varlığını sürdürmektedir. Toplumsal bilinci uykuya yatırmaktan ziyade uyanık tutmak adına kodlar içeren masallar, bu durumu C. Gustav Jung’un kuramsal temellerini oluşturduğu arketipler vasıtasıyla gerçekleştirmektedir. Çalışmamızın temel amacı da Gagavuz Türklerinin anlatılarından “Trak trak kabakcığım” adlı masalda geçen arketiplerin tespiti üzerinedir. Bahsi geçen masal metni içerisinde yer alan arketipler Jung’un kuramı ile uyuşan J. Campbell’in monomit kavramı çerçevesinde tahlil ve tasnif edilmeye çalışılacaktır.

The cultural accumulations of Turkish peoples, which have countless riches ranging from local to universal, have influenced vast geography from the steppes of Turkistan to the Caucasus, from Anatolia to the Balkans. Folk narratives coming from the past and nourishing the present have an important place among these countless riches. Tales, which have an implicit language in folk narratives, continue to exist as spouses and similar products in the entire geography we have mentioned. Tales containing codes in order to keep social consciousness awake rather than asleep, realize this through archetypes whose theoretical foundations were formed by C. Gustav Jung. The main purpose of our study is to identify these archetypes in the tale of the Gagauz Turks called “Trak trak pumpkin”. The archetypes in the aforementioned fable text will be analyzed and classified within the framework of J. Campbell's monomyth concept, which is compatible with Jung's theory.
AYSEL ÖZAKIN’IN MAVİ MASKE ADLI ESERİNDE “ÖTEKİ”NİN İŞLEVSELLİĞİ
FUNCTIONALITY OF THE “OTHER” IN AYSEL ÖZAKIN'S NOVEL MAVİ MASKE
Yazar: Atik, Oktay; Doğru, Nihan
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: Aysel Özakın,Mavi Maske,Öteki,Göç,Kadın ; Aysel Özakın,Mavi Maske,the other,migration,woman

İnsan farklı düşüncelere ve farklı bakış açılarına karşı büyük bir merak ve ilgi duyar. Farklılıklar yoluyla “öteki”ni anlamaya ve sorgulamaya başlar. Bireyin “öteki” ile olan ilişkisinin kendisini tanımasında ve özgürleşmesinde önemli bir role sahip olması, zamanla “öteki”ni kendisine daha yakın hissetmesini ve kendi portresini çizmesini sağlar. Kimlik arayışında olan birey, giderek kendine yabancılaşır ve “öteki” kendinin farkına varır. “Öteki”nin varlığından dolayı ortaya çıkan farklı yaşam tarzları ve kimlik arayışları, 1980’de politik nedenlerden Almanya’ya göç eden yazar Aysel Özakın’ın Mavi Maske adlı eserinde somut biçimde kendini göstermektedir. Eserde birbirine zıt iki karakterin yan yana gelmesiyle ana karakterin kimliğini “öteki”nde keşfetmesi konu edilmiştir. Başkasının yaşamında kendini görme durumu romanda “öteki” kavramına farklı işlevsellikler kazandırılarak ele alınmıştır. Bu bağlamda, söz konusu eser üzerinde Alman toplumunda “öteki” konumunda olan Türk kadınının “öteki” kendinin farkına varması çalışmada irdelenmiştir.

Human beings have always displayed great curiosity and interest in various thoughts and perspectives of approach. Man begins to understand and question the “Other” through differences. The fact that the relationship with the “Other” plays an important role in the recognition and liberation of the individual, makes the “Other” feel closer to him/her and draw his/her own portrait over time. Different lifestyles and identity searches that have emerged due to the existence of the “Other” are thematized in the novel titled Mavi Maske by Aysel Özakın. The main character's discovery of her identity in the “other” is handled by coming together of two opposite characters. The recognition of oneself in someone else's life is thematized in the novel by giving different functionalities to the “other”. This study focuses on the condition of Turkish woman as the “Other” in German society, as well as on her awareness of the “Other” self.
Toplumcu Gerçekçi Edebiyat Odağında Gazap Üzümleri’nde Toplumsal Cinsiyet Rolleri ve Kadın Gerçekliği
Gender Roles and Female Reality in The Grapes Of Wrath in the Focus of Social Realistic Literature
Yazar: Şeker, Aziz; Özcan, Emre
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2020
Anahtar kelimeler: literary sociology,socialist realist literature,gender roles,The Grapes of Wrath ; edebiyat sosyolojisi,toplumcu gerçekçi edebiyat,toplumsal cinisyet rolleri,Gazap Üzümleri

Toplumsal cinsiyet gerçekliği, edebiyat sosyolojisinin yoğunluk alanlarından biridir. Özellikle 19. yüzyıl sonlarında yükselen toplumcu gerçekçi edebiyatın, kadınların toplumsal yapı içinde maruz kaldıkları baskıcı mekanizmalara ve bu mekanizmalar karşısındaki mücadelelerine odaklanması mihenk taşıdır. Toplumcu gerçekçi eserlerde kadınların konumu, kapitalist üretim ilişkilerinin dayandığı sınıfsal eşitsizlikler dahilindedir. Bu tablo, 21. yüzyılda feminist edebiyat yazımının kendi bağımsız literatürünü oluşturma sürecine kadar devam etmektedir. Steinbeck’in Gazap Üzümleri romanı, bulunduğu çağın toplumcu gerçekçi edebiyat eserleri arasında geniş bir yankı uyandırmıştır. Roman, feodal üretim tarzının çözülmesiyle birlikte Oklahoma’da tarımsal üretimle geçinen bir ailenin iş arayışı için başladığı göç yolculuğunu konu edinmektedir. Yolculuğun dikkat çeken noktalarından biri Anne Joad karakteriyle eser boyunca öne çıkan toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin anlamlandırmalardır. Bu anlamlandırmalar Anne Joad merkezinde ortaya konulurken, eserdeki diğer kadın karakterlerin toplumsal cinsiyet rolleri etrafında kazandığı kimliklerse talidir. Bu çalışma, Gazap Üzümleri romanını toplumsal cinsiyet rollerinin inşası üzerinden değerlendirmeye çalışarak, eserdeki kadın gerçekliğini Anne Joad karakteri üzerinden tartışmaya açmaktadır.

Socialist realist literary works focus on the oppressive and discriminatory mechanisms that females are exposed to in the social structure and their struggle against these mechanisms. The Grapes of Wrath novel by John Steinbeck, has a valuable place among the social realist literary works of the era. The novel is about the migration journey of a family that makes a living in Oklahoma and lives off agricultural production to search the new jobs with the dissolution of the feudal production. One of the striking points of the journey is the interpretation of the gender roles that stand out throughout the work with the character of Mother Joad. This study evaluates the novel The Grapes of Wrath through the construction of gender roles and discusses the female reality in the work through the character of Mother Joad.
ŞİDDET VE TELEVİZYON: ŞİDDETİN TELEVİZYON ÜZERİNDEN DENEYİMLENMESİ
VIOLENCE AND TELEVISION: EXPERIENCE OF VIOLENCE ON TELEVISION
Yazar: Vatandaş, Saniye
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2021
Anahtar kelimeler: Şiddet,Saldırganlık,Zorbalık,Televizyon,Toplumsallaşma ; violence,aggression,bullying,television,socialization

İnsanın olduğu hemen her yerde şiddet vardır. Çünkü şiddetin faili de çoğunlukla mağduru da insandır. Bu özelliği nedeniyle şiddet, insanlık tarihi ile eşzamanlı olup, insanın sürekli mücadele etmek zorunda kaldığı bireysel ve toplumsal bir olgudur. Önceleri gündelik yaşamın içerisinde birebir deneyimlenen şiddet, kitle iletişim araçlarının yaygınlaşmasıyla, özellikle de sinema, televizyon ve internet mecralarında gündelik yaşamın her anını dolduracak kadar yaygınlık kazanmıştır. Şiddetin açığa çıkması veya yaygınlaşması açısından kitle iletişim araçlarının içerisinde televizyonun ayrıcalıklı bir yeri vardır. Zira internete göre daha uzun bir geçmişe sahip olmasının yanı sıra, sinemaya göre ise daha yaygın ve yoğun izlenen bir araçtır.  Bireyler ev ortamında dinlenirlerken bile televizyondaki şiddetin takipçileri durumundadırlar. Televizyondaki şiddet her bireyi etkilemekle birlikte, özellikle çocuklar televizyon karşısında son derece savunmasız konumlarıyla televizyonda izledikleri ve işittikleri şiddet unsurlarını kolaylıkla model durumuna dönüştürebilmektedirler. Bu araştırma televizyonunu şiddetin öğrenilmesi ve yaygınlaşmasındaki rolünü konu edinmektedir.

Since both the perpetrator and victim of violence is the human being, there is violence almost everywhere where people are. Violence is therefore synchronous with the Since both the perpetrator and victim of violence is the human being, there is violence almost everywhere where people are. Violence is therefore synchronous with the history of humanity and it constitutes an individual and social phenomenon that people ought to struggle constantly with. Violence, previously experienced mostly in daily life, has recently become widespread enough to fill in almost every aspect of human existence due to the rise of mass media, especially cinema, television, and the internet. Television plays a primary role in mass media with regard to the emergence and spreading of violence because it has a relatively long history compared to the internet and is more commonly and intensely watched compared to cinema. Violence on television affects every individual, including children who, with their extremely vulnerable social position, can easily transform the elements of violence, which they encounter on television, into a model of existence.
Dede Korkut Kitabı’nın Dresden Nüshası ile Türkistan/Türkmen Sahra Yazmasının Bilgisayar Destekli Benzerlik Karşılaştırması
The Computational Similarity Comparision Between The Dresden and The Turkestan/Turkmen Sahara Manuscripts of The Book of Dede Qorqut
Yazar: Tahiroğlu, B. Tahir; Akalın, Şükrü Haluk
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: The Book of Dede Qorqut,text similarity,word2vec,linguistics ; Dede Korkut Kitabı,metin benzerliği,word2vec,dilbilim

Dede Korkut Kitabı tarihsel dönemleri bakımından Türk yazı dilinin en önemli eserleri arasında yer almaktadır. Eski Anadolu Türkçesinin yazı dili özellikleri başta olmak üzere döneme ait kültürel birçok ögenin de yer aldığı eserin Dresden ve Vatikan nüshaları üzerinde dilsel özellikleri bakımından birçok çalışma yapılmış ve önemli bilgiler elde edilmiştir. 2019’da bulunan ve Türkistan/Türkmen Sahra yazması olarak adlandırılan eser, bilim dünyasında heyecan yaratmış ve bu metnin çeviri yazıları yayımlanarak metinle ilgili çalışmalar başlamıştır. Bu çalışmada hesaplamalı yöntemler kullanılarak iki metin arasındaki benzerlik oranının çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmanın amacı doğrultusunda Dresden nüshası temel alınarak yeni bulunan yazma arasında elde edilen benzerlik oranları kosinüs için %39, TF-IDF için %28 ve Jaccard içinse %65, %44, %3 ve %1 biçiminde hesaplanmıştır. Bulunan bu oranlara göre iki nüsha arasında biçimsel olarak benzerliğin düşük olduğu gözlenmiştir. Bu bulgular ışığında yeni bulunan yazmanın Dresden nüshasından farklı söz varlığı özellikleri gösterdiği söylenebilir.

The Book of Dede Qorqut is one of the most important works of Turkish writing language in terms of historical periods. Many studies have been carried out and important information has been obtained in terms of linguistic features on Dresden and Vatican manuscripts in Old Anatolian Turkish. In this study, it is aimed to find the similarity ratio between the two texts using computational methods. For the purpose of the study, the similarity rates obtained between the newly found manuscript based on the dresden copy were calculated as 39% for cosine, 28% for TF-IDF and 65%, 44%, 3% and 1% for Jaccard. According to these ratios, it was observed that the formal similarity between the two copies was low. In the light of these findings, it can be said that the recently founded manuscript has different vocabulary characteristics than the Dresden manuscript.
KENTLEŞME SÜRECİNDE İNSAN İLİŞKİLERİNİN NİTELİKSEL DEĞİŞİMİ (SİVAS KENT ÖRNEĞİ)
A QUALITATIVE CHANGE OF HUMAN RELATIONS IN THE URBANIZATION PROCESS: SIVAS CITY CASE
Yazar: Alacahan, Osman
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2021
Anahtar kelimeler: city,village,urbanization,migration,Sivas ; Köy,Kentleşme,kent,göç,Sivas

Kır/köy ve kent sadece mekânsal veya demografik ayrışmanın ismi olarak değil, daha fazlasıyla zihniyet ve yaşam tarzında gerçekleşen ayrışmanın ismi olarak anlam kazanmaktadır. Kırsalın gerektirdiği zihniyet ve yaşam tarzı ile kentin gerektirdiği arasında önemli farklılıklar vardır. Bu farklılıklar bilhassa sosyal bilimcilerin yoğun ilgi gösterdikleri önemli konu başlıklarından birisidir. En çok ilgi gösterilen husus ise, kırsaldaki küçük yerleşim birimlerinden (çoğunlukla köyden) kente göç edenlerin değişim ve dönüşüm süreçleridir; yani kentlileşme süreçleridir. Kentlileşme, Türkiye için çok önemli bir olgudur. Zira Türkiye, 1990’lara kadar, nüfusunun çok önemli kısmı kırsalda yaşayan bir ülkeydi. Bu nüfusun çok büyük bir kısmı, 20-30 yıl gibi oldukça kısa sayılabilecek bir zaman diliminde kırsaldan kentlere göç etti. Bu durum kentlileşme açısından özel bir önem ifade etmektedir. Burada kentli olma durumunun seyri ve oranı kırsaldan/köyden kente göç bağlamında ele alınıp incelenecektir. Araştırmanın örneklemini Sivas kent merkezi oluşturmaktadır. Veriler anket tekniği ile toplanmış ve SPSS programı ile analiz edilmiştir.

The rural and the urban do not prompt only a spatial or demographic distinction but also distinctions regarding the mindset and lifestyle. These differences are so significant that they become important concerns in the field of the humanities. Among such subject-matters is urbanization as a transformation process involving immigrants from villages to cities. Urbanization is an important concept for Turkey, where an important part of the population, living mostly in the rural background until the 1990s, started to immigrate to urban settlements in the recent 20 or 30 years. Among them, Sivas received a great amount of immigration, and, focusing on this city center as the main sample in the present research, this study analyzes the progress and ratio of urbanization in terms of immigration from the rural to the city. The data was collected through a questionnaire and analyzed with the SPSS program.
RUMELİ DEMİRYOLLARI EGE DENİZİ BAĞLANTI HATTINDA YENİ BİR LİMAN KENTİ: DEDEAĞAÇ (1872-1912)
A NEW PORT CITY ON THE AGEAN JUNCTION LINE TO THE RUMELIA RAILWAYS: DEDE-AGHAC (1872-1912)
Yazar: Aydın, Hacı Veli
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2021
Anahtar kelimeler: Trakya,Dedeağaç,Aleksandroupolis,Liman Kenti,Rumeli Demiryolları,Ticaret ; Thrace,Dede-Aghac,Aleksandroupolis,port city,Rumelia railways,commerce

Bu çalışma, 1872-1912 yılları arasında Rumeli Demiryollarının İstanbul-Belgrad merkez hattından Ege denizine uzatılan bağlantı noktası Dedeağaç mevkiinde inşa edilen istasyon çevresindeki boş ve ıssız bir sahil kesiminde ortaya çıkıp, kısa sürede bölgenin modern bir liman kentine dönüşen Dedeağaç kentinin tarihsel gelişim sürecini ele almaktadır. Avrupa merkezli dünya ekonomisinin tarımsal bir imparatorluk olan Osmanlı İmparatorluğu’na liman kenti üzerinden yeni ekonomik biçimleriyle girişinin bu kentin mekânsal ve sosyal gelişimini nasıl etkileyip dönüştürdüğü ve yaşanan bu hızlı büyümenin kentin art alanı üzerindeki kadim yerleşim birimleri ile limanlar üzerindeki etkileri de ayrıca tartışılmaktadır. Ayrıca Dedeağaç’ın on yıl gibi kısa bir sürede nahiye merkezinden kendi adıyla anılan bir sancak merkezine dönüştürülmesi, İstanbul-Selanik demiryolu yapımıyla aynı zamanda askeri açıdan Osmanlı devletinin elinde kalan Balkan toprakları için nasıl stratejik bir merkeze dönüştürüldüğüne dikkat çekilmektedir.

This study focuses on how the city of Dede-Aghac, which emerged in an empty and deserted coastal area around a railway station in the area where it was built as a branch line to the Istanbul-Belgrade central line of the Rumelia Railways in 1872, and on its transformation into a modern port city in a short period. It is also argued that how the entry of the world economy into the Ottoman state, an agricultural empire, with its new economic forms affects the urban and social development of the city and the effects of its rapid growth on its hinterland.  Additionally, it also explores how the city was transformed from the sub-district into a sanjak center and became a commercial and military center for Ottomans with the construction of the Istanbul-Thessaloniki junction railways through the last decade of the 19th century in the Balkans.
BATILAŞMA DÖNEMİNDE İSTANBUL’DA RUM CEMAATİNİN EĞİTİMİ
THE EDUCATION OF THE GREEK COMMUNITY IN ISTANBUL DURING THE WESTERNIZATION PERIOD
Yazar: Lıazos, Nıkolaos
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2021
Anahtar kelimeler: Eğitim faalitleri,Rum Ortodoks,Osmanlı  reformları,Rum okulları,Patrikhane ; educational activity,Greek Orthodox,Ottoman Reforms,Greek schools,Patriarchate

Osmanlı İmparatorluğu’nun demokratikleşmesinin bir parçası olarak ve büyük güçler baskısı altında, Sultan Abdülmecit döneminde 1856 tarihli Islahat Fermanı’yla reformlar ilan edildi. Islahat Fermanı, 19. yüzyıl Osmanlı toplumunu oluşturan ve ayrıcalıkları yeniden teyit edilen gayrimüslim cemaatlerin yeniden örgütlenmesine vesile oldu. Gayrimüslim cemaatleri ilk defa iç işlerini yeniden düzenlemek için kendi meclislerini kurmaya davet edildi. İstanbul dahil Rum Milletine mevcut kiliseleri ve hastaneleriyle beraber yeni okullar inşa edip eski binalarını onarabilme imkânı tanındı. Aynı zamanda fermanla, büyük bir yenilik olarak, cemaat okullarının kurulmasına izin verilerek, öğrencilerine ilköğretimden sonra yükseköğrenim görme hakkı tanındı. Osmanlı İmparatorluğu’nda, özellikle Tanzimat (1839), Islahat (1856) ve II. Abdülhamit reformlarından sonra İstanbul’daki Rum öğrencileri için daha modern bir eğitimin imkânı sağlandı.

The Imperial Decree of 1856 became the occasion for the reorganization of the millet, in the non-Muslim communities constituting the Ottoman society of the 19th century and reaffirmed their prerogatives. Communities were first invited to form assemblies to reorganize their internal affairs. The Greek communities of Istanbul could then rebuild new schools and repair the old buildings along with their churches and hospitals. At the same time, a major innovation of the Decree allowed the establishment of public science schools, ensuring that students have the right to attend higher education after elementary primary education. The conditions within the boundaries of the Ottoman Empire, especially after the Tanzimat (1839), Islahat (1856) reforming decrees and the sultan Abdulhamit II’s (1876) reform, have been proved to be appropriate for the advancement of a more modern education for Greek students in Istanbul.
Zaman, Mekân, Beden ve Öznelerarası Düzlemde Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Korkusu
Fear of the Artist as a Young Man in Time, Space, Body and Intersubjective Dimensions
Yazar: Yılmaz, Hakan
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: James Joyce,A Portrait of the Artist as a Young Man,fear,time,space,intersubjectivity ; James Joyce,Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi,korku,zaman,mekan,beden,öznelerarasılık

Duygular üzerine yapılan birçok çalışmada, araştırmacılar bazı temel duyguların var olduğu savını ortaya atmıştır. Bu temel duyguların sayısı en az dört olarak belirlenmiştir ve bunlar mutluluk, kızgınlık, üzüntü ve korkudur. Diğer tüm duygular, bu dört ana duygu üzerine kuruludur. Bu çalışmada, fenomenolojik çerçeve kullanılarak, öncelikle öznenin varoluşunun bir parçası olan zaman, mekân, beden ve öznelerarası boyutlar tartışılacak, ardından korku duygusunun bu dört düzlemde nasıl deneyimlendiği ve hissedildiği incelenecektir. Ayrıca, bu düzlemlerin, korku duygusunun oluşumunda ne tür bir role sahip olduğu ve korkunun hissedilmesi esnasında bu düzlemlerin korku duygusuna kapılan birey tarafından deneyimlenmesinde hangi değişimlere uğradığı, James Joyce’un Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi adlı romanında Stephen’ın yaşadığı iki olay üzerinden tartışılacaktır.

In most studies on emotions, researchers have proposed that there are some primary emotions. The number of these basic emotions is said to be at least four and they include happiness, anger, sadness, and fear. All other emotions build on these four primary emotions. In this study, first, by employing a phenomenological framework, time, space, body, and intersubjective dimensions which are part and parcel of the self’s existence will be discussed, and then how the emotion of fear is experienced and felt in these four dimensions will be analyzed. Furthermore, what role these dimensions have in the formation of fear and what changes they undergo during the experience of fear will be examined with reference to two incidents that befall Stephen in James Joyce’s A Portrait of the Artist as a Young Man.
Başka Bir Modernlik Hâli: Fikret Adil’in Eserlerinde İstanbul’un Bohem Hayatı
Another State of Modernity: Bohemian Life of Istanbul in the Works by Fikret Adil
Yazar: Acar, Barış Berhem
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: bohem hayatı,burjuvazi,modernleşme,Fikret Adil ; bohemian life,bourgeoisie,modernization,Fikret Adil

Bu çalışmada bohem hayatı, Fikret Adil’in kaleme aldığı Asmalımescit 74, İntermezzo ve Avare Gençlik başlıklı anlatılarından yola çıkılarak başka bir modernlik ihtimalini barındırması bakımından incelenmiştir. Fikret Adil’in 1930’lu yıllarda İstanbul’daki bohem hayatını anlattığı metinlerde değinilen bohemliğin sunduğu modernleşmenin, hâkim olan modernleşme hamleleriyle farklılıkları ortaya konmuştur. Hâkim modernleşmenin değerlerine karşı çıkan ve son tahlilde onun antiteziymiş gibi görünen bohemliğin de aslında ileri bir modernlik imkânını ifade ettiği, metinlerden yapılan alıntılarla ifade edilmiştir. Peyami Safa, Necip Fazıl gibi dönemin önemli edebiyatçılarıyla dost olan ve kitaplarında onlardan da bahseden Fikret Adil’in tanıklığıyla, sanat dünyasının resmî modernleşme hareketinin dışında, merkezden uzak bir hayat yaşamaları ve bunu bir savrulma olarak değil de asıl değer olarak görmelerinin koşulları tartışılmıştır. Böylece modernliğin tek tip olmadığı, farklı imkânların da değerlendirilmesi gerektiği saptanmıştır.

The present study examines bohemian life through narrations Asmalımescit 74, Intermezzo, and Avare Gençlik by Fikret Adil in terms of containing another modernity possibility. The texts by Fikret Adil, which define bohemian life in Istanbul in the 1930s, are chosen to demonstrate the differences between dominant modernization moves and the modernization offered by bohemians expressed in those texts. It is clear from the texts that bohemian which opposes the values of dominant modernization and seems to be its antithesis, expresses an advanced modernization possibility. A friend of significant authors of that time like Peyami Safa and Necip Fazıl, Fikret Adil bears a witness that the world of art lives ignoring official modernization moves and avoiding central orientations. This study argues why they perceived this as a main value rather than a drift. Therefore, the present study concludes that modernization is not a monotype but has different possibilities that should be seized.