hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
DOĞUMUNUN 125. YILINDA ŞEMEN ELKER ANISINA: KUŞLAVIŞ UYİ “KUŞLAVIŞ BÖLGESİ”
DOĞUMUNUN 125. YILINDA ŞEMEN ELKER ANISINA: KUŞLAVIŞ UYİ “KUŞLAVIŞ BÖLGESİ”
Yazar: Eriş Karaoğlan, Bahar
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Creative Arts and Writing ; Sanat ve Edebiyat ; Çuvaşlar,Çuvaş kültürü,Şemen Elker,Deneme,Çuvaş Edebiyatı

Şemen Elker, Sovyet dönemi Çuvaş edebiyatının en önemli yazarlarından biridir. Hem Çarlık dönemi hem de Lenin ve Stalin dönemlerini yaşayan Ş. Elker, savaşlar ve baskılar yüzünden sıkıntıya düşmüş, hatta Avusturya-Macaristan Savaşı’nda bacağını kaybetmiştir. Halkını iyi tanıyan, Çuvaş dilinin ve Çuvaş kültürünün yok olmaması için mücadele eden Ş. Elker, yaşadığı olumsuzluklara rağmen üretken bir isim olmayı bırakmamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yayınlar yapan yazar, edebiyat ile ilgili toplantılara katılmış ve yeri geldikçe kısmen resmî ideolojiye de kafa tutmuştur. 1905 Ekim Devrimi sonrası yeni hayata Çuvaşların adapte olmaları için çaba sarf eden Ş. Elker, bazı eserlerinin içeriğini “uluşçuluk” yaptığı gerekçesiyle değiştirmeye ve resmi ideolojiyi öven eserler yazmaya mecbur kalmıştır. Yazar, hayatı boyunca, Çuvaşların tarihi ile ilgili konuları önemsemiş ve tarihi gerçeklerin işlendiği şiir ve romanlar yazmıştır. Bu yıl, Ş. Elker’in 125. doğum yılı kutlandığından “yeryüzü yıldızını” anmak için “Ulǐpsem” destanı dışında Türkiye Türkçesine aktarılan bir eseri bulunmayan Ş. Elker’in doğduğu yeri anlattığı Kuşlavış uyi “Kuşlavış bölgesi” adlı denemesi, tarafımızdan Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Bu deneme, Ş. Elker’in gözünden doğduğu yer ve hayat şartları hakkında bilgi edindiğimiz önemli de bir metindir.

Şemen Elker, Sovyet dönemi Çuvaş edebiyatının en önemli yazarlarından biridir. Hem Çarlık dönemi hem de Lenin ve Stalin dönemlerini yaşayan Ş. Elker, savaşlar ve baskılar yüzünden sıkıntıya düşmüş, hatta Avusturya-Macaristan Savaşı’nda bacağını kaybetmiştir. Halkını iyi tanıyan, Çuvaş dilinin ve Çuvaş kültürünün yok olmaması için mücadele eden Ş. Elker, yaşadığı olumsuzluklara rağmen üretken bir isim olmayı bırakmamıştır. Çeşitli dergi ve gazetelerde yayınlar yapan yazar, edebiyat ile ilgili toplantılara katılmış ve yeri geldikçe kısmen resmî ideolojiye de kafa tutmuştur. 1905 Ekim Devrimi sonrası yeni hayata Çuvaşların adapte olmaları için çaba sarf eden Ş. Elker, bazı eserlerinin içeriğini “uluşçuluk” yaptığı gerekçesiyle değiştirmeye ve resmi ideolojiyi öven eserler yazmaya mecbur kalmıştır. Yazar, hayatı boyunca, Çuvaşların tarihi ile ilgili konuları önemsemiş ve tarihi gerçeklerin işlendiği şiir ve romanlar yazmıştır. Bu yıl, Ş. Elker’in 125. doğum yılı kutlandığından “yeryüzü yıldızını” anmak için “Ulǐpsem” destanı dışında Türkiye Türkçesine aktarılan bir eseri bulunmayan Ş. Elker’in doğduğu yeri anlattığı Kuşlavış uyi “Kuşlavış bölgesi” adlı denemesi, tarafımızdan Türkiye Türkçesine aktarılmıştır. Bu deneme, Ş. Elker’in gözünden doğduğu yer ve hayat şartları hakkında bilgi edindiğimiz önemli de bir metindir.
DEHŞETLİ YILLARDAN BİR YANKI: Zaripova Çetin, Çulpan (2020)
DEHŞETLİ YILLARDAN BİR YANKI: Zaripova Çetin, Çulpan (2020)
Yazar: Yarullina Yıldırım, Ramilya
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Literary Studies ; Edebi Çalışmalar ; Kazan tatar edebiyatı,,Alimcan İbrahimov,,edebiyatta açlık konusu,

Kazan Tatar Edebiyatı tarihinden koparılan önemli sayfaların biri de 1920-1922 yılları arasında İdil boyunda yaşanan açlık afetini yansıtan edebi eserlerdir. Siyasi ve doğa sebeplerinden dolayı Azrail’in ölümcül kanatları altında kalan bu bölgedeki insanın fiziki ve ruhi haleti 1920’li yıllarda Tatar edebiyatının çeşitli türlerinde – Hadi Taktaş’ın “Cir Ulları Tragediyası”nda (Yer oğulları trajedisi), “Açlık Patşa” (Açlık Padişah) adlı şiirinde, Mecit Gafuri’nin “Keşe Aşavçılar” (Yamyamlar) isimli manzumesinde, Fatih Emirhan’ın “Tegziye” (Taziye) adlı hikâyesinde ve günlüklerinde, Alimcan İbrahimov’un “Âdemler” (İnsanlar, 1923) isimli öyküsünde farklı anlatım yöntemleriyle yansıma bulur. Bu eserlerden özellikle açlık afetini daha etkin ve gerçekçi bir şekilde ele alan  “Keşe Aşavçılar” ve “Âdemler”, sosyalist gerçekçilik prensiplerine uymayan eserler olarak, 1990 yıllarına kadar karanlık raflarda tutulur.Toplumda cereyan eden özgürlük etkisinde günümüz okuruna ulaşan bu eserler, hem edebiyatçıları hem tarihçileri daha detaylı yeni araştırmalara teşvik eder. Tatar edebiyatı uzmanları, “Ademler”’ın yazarı Alimcan İbrahimov’un kalemine natüralizm akımının, “Keşe Aşavçılar”ın yazarı Mecit Gafuri’de sembolizmin güçlü etkisi olduğunu belirtir. Makalede Doç.Dr. Çulpan Zaripova Çetin tarafından hazırlanan  “Âdemler: Araştırma – İnceleme – Metin Alimcan İbrahimov” adı kitap tanıtılır.

Kazan Tatar Edebiyatı tarihinden koparılan önemli sayfaların biri de 1920-1922 yılları arasında İdil boyunda yaşanan açlık afetini yansıtan edebi eserlerdir. Siyasi ve doğa sebeplerinden dolayı Azrail’in ölümcül kanatları altında kalan bu bölgedeki insanın fiziki ve ruhi haleti 1920’li yıllarda Tatar edebiyatının çeşitli türlerinde – Hadi Taktaş’ın “Cir Ulları Tragediyası”nda (Yer oğulları trajedisi), “Açlık Patşa” (Açlık Padişah) adlı şiirinde, Mecit Gafuri’nin “Keşe Aşavçılar” (Yamyamlar) isimli manzumesinde, Fatih Emirhan’ın “Tegziye” (Taziye) adlı hikâyesinde ve günlüklerinde, Alimcan İbrahimov’un “Âdemler” (İnsanlar, 1923) isimli öyküsünde farklı anlatım yöntemleriyle yansıma bulur. Bu eserlerden özellikle açlık afetini daha etkin ve gerçekçi bir şekilde ele alan  “Keşe Aşavçılar” ve “Âdemler”, sosyalist gerçekçilik prensiplerine uymayan eserler olarak, 1990 yıllarına kadar karanlık raflarda tutulur.Toplumda cereyan eden özgürlük etkisinde günümüz okuruna ulaşan bu eserler, hem edebiyatçıları hem tarihçileri daha detaylı yeni araştırmalara teşvik eder. Tatar edebiyatı uzmanları, “Ademler”’ın yazarı Alimcan İbrahimov’un kalemine natüralizm akımının, “Keşe Aşavçılar”ın yazarı Mecit Gafuri’de sembolizmin güçlü etkisi olduğunu belirtir. Makalede Doç.Dr. Çulpan Zaripova Çetin tarafından hazırlanan  “Âdemler: Araştırma – İnceleme – Metin Alimcan İbrahimov” adı kitap tanıtılır.
[Mirkasım Gosmanov: Heter mizgellere. İstelekler. Yay. haz. D.M. Gosmanova, D.G. Mostafina: Kazan: Tatarstan Kitap Neşriyete, 2019. 367 s.]
[Mirkasım Gosmanov: Heter mizgellere. İstelekler. Yay. haz. D.M. Gosmanova, D.G. Mostafina: Kazan: Tatarstan Kitap Neşriyete, 2019. 367 s.]
Yazar: Cwiklinski, Sebastian
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Tatarlar,Tatar tarihi,Mirkasım Usmanov,Anılar

Değerlendirmede, Mirkasım Usmanov'un Tatarca Heter mizgellere. İstelekler. Yay. haz. D.M. Gosmanova, D.G. Mostafina: Kazan: Tatarstan Kitap Neşriyete, 2019. 367 s. ('Hatıra anıları', Kazan 2019) kitabının tanıtımı yapılmaktadır.Tatar tarihci Mirkasım Usmanov1 (1934–2010) sadece Sovyetler Birliği ve Rusya’da değil, aynı zamanda belli bir ölçüde Türkiye’de de ün kazanmıştır, çünkü о, Tatarların, 1960’lı yıllardan beri Sovyetler Birliği’nde kendi tarihlerini araştırarak ayrı kültürel kimliklerini vurgulamak isteyen kültürel hareketinin önemli bir temsilcisi idi. Edward Lazzerini ve onun nezdindeki Michael Kemper ile Alfrid Bustanov’un mirasçılık (Mirasism) diye adlandırdığı bu hareket, Tatarların tarihinin manevî kaynaklarını araştırarak onların Ruslar ve Sovyet insanından ayrı bir geçmiş ve kimliğe sahip olduklarının altını çizmek istiyordu (Cwiklinski, 2014).

Değerlendirmede, Mirkasım Usmanov'un Tatarca Heter mizgellere. İstelekler. Yay. haz. D.M. Gosmanova, D.G. Mostafina: Kazan: Tatarstan Kitap Neşriyete, 2019. 367 s. ('Hatıra anıları', Kazan 2019) kitabının tanıtımı yapılmaktadır.Tatar tarihci Mirkasım Usmanov1 (1934–2010) sadece Sovyetler Birliği ve Rusya’da değil, aynı zamanda belli bir ölçüde Türkiye’de de ün kazanmıştır, çünkü о, Tatarların, 1960’lı yıllardan beri Sovyetler Birliği’nde kendi tarihlerini araştırarak ayrı kültürel kimliklerini vurgulamak isteyen kültürel hareketinin önemli bir temsilcisi idi. Edward Lazzerini ve onun nezdindeki Michael Kemper ile Alfrid Bustanov’un mirasçılık (Mirasism) diye adlandırdığı bu hareket, Tatarların tarihinin manevî kaynaklarını araştırarak onların Ruslar ve Sovyet insanından ayrı bir geçmiş ve kimliğe sahip olduklarının altını çizmek istiyordu (Cwiklinski, 2014).
GAYNİSLAM İBRAHİMOV (1968-2020)
GAYNİSLAM İBRAHİMOV (1968-2020)
Yazar: Özşahin, Murat
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Turkish Folklore ; Türk Halk Bilimi ; Gaynislam İbrahimov,Başkurt,destan,vefat

Sovyet sonrası Türk Dünyası ilişkilerinin yeni seyrinde Rusya Türklerinin dili, kültürü, tarihi merak konusu olmuş ve Türk filolojisi, folkloru, tarihi uzmanlarının dikkati bu sahalara yönelmiştir. Ayrıca Rusya’da yaşayan soydaşların da Türkiye’ye olan kadim ilgi ve sevgisi, 74 yıllık özlemle tekrar eski canlılığına kavuşmuştur. 90’lı yılların başında Türkiye’ye eğitim için ilk öğrenciler gelir. Bu ilk kuşak hem Türkiye içinde hem de Türkiye dışında kendi muhtariyetlerinde veya ülkelerinde başarılı çalışmalara imza atarlar. Bu isimlerden birisi de Başkurdistan Cumhuriyeti’nden Gaynislam İbrahimov’dur. Türkiye’de Başkurt kültürünün, halk ürünlerinin tanınmasında büyük emeği olan İbrahimov, 31 Temmuz 2020 yılında 52 yaşında Ufa’da vefat etmiştir.

Sovyet sonrası Türk Dünyası ilişkilerinin yeni seyrinde Rusya Türklerinin dili, kültürü, tarihi merak konusu olmuş ve Türk filolojisi, folkloru, tarihi uzmanlarının dikkati bu sahalara yönelmiştir. Ayrıca Rusya’da yaşayan soydaşların da Türkiye’ye olan kadim ilgi ve sevgisi, 74 yıllık özlemle tekrar eski canlılığına kavuşmuştur. 90’lı yılların başında Türkiye’ye eğitim için ilk öğrenciler gelir. Bu ilk kuşak hem Türkiye içinde hem de Türkiye dışında kendi muhtariyetlerinde veya ülkelerinde başarılı çalışmalara imza atarlar. Bu isimlerden birisi de Başkurdistan Cumhuriyeti’nden Gaynislam İbrahimov’dur. Türkiye’de Başkurt kültürünün, halk ürünlerinin tanınmasında büyük emeği olan İbrahimov, 31 Temmuz 2020 yılında 52 yaşında Ufa’da vefat etmiştir.
TATAR TİYATROSUNUN OLUŞUMU SÜRECİNDE GALİESGAR KAMAL’IN TÜRKÇEDEN YAPTIĞI ÇEVİRİLERİN ROLÜ
TATAR TİYATROSUNUN OLUŞUMU SÜRECİNDE GALİESGAR KAMAL’IN TÜRKÇEDEN YAPTIĞI ÇEVİRİLERİN ROLÜ
Yazar: Rami, İlsever
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Literary Studies ; Edebi Çalışmalar ; çevir,tatar,Galiesgar

Çeviriler, toplumların gelişim ve çağdaşlaşma süreçlerine önemli katkılar sağlar, yeni fikir ve düşünce tarzlarının oluşmasına ve edebiyat alanında yeni ufukların açılmasına yardımcı olur. 19. yüzyılın sonlarına doğru böyle bir çağdaşlaşma dönemine ilk adımlarını atan Tatar edebiyatı, Rus ve Türk edebiyatlarından yapılan çok sayıda çevirilerle Batı edebiyatının olumlu etkisini hissetmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Tatar diline yapılan çevirilerin edebi sürece etkilerini göstermek, çeviri yoluyla gerçekleşen kültürel etkileşime göz atmak ve çevirilerin hangi koşullarda yapıldığını ortaya koymaktır. Bu etkileşimler, 19. yüzyılın sonu ile 20. yüzyılın başlarında yaşayan ünlü Tatar tiyatrocu, yazar ve gazeteci Galiesgar Kamal’ın  (1879-1933) çeviri faaliyetleri bağlamında değerlendirilecektir. Bu nedenle, yazarın edebi çalışma ve çevirilerini konu alan hatıraları, zamandaşlarının onunla ilgili yazdıkları hatıra ve makaleleri ana kaynak olarak ele alınacaktır. Çalışmada kullanılan biyografik yaklaşım, Galiesgar Kamal'ın Türkçeden Tatarcaya yaptığı çevirilerini tarihsel süreçte izleme imkânı sağlayacaktır. Yazarın hatıralarından elde edilen bu verilerin, çeviri etkinliğinin aşamalarını somutlaştırmaya yardımcı olacağı düşünülmektedir. Çalışma, Galiesgar Kamal'ın çevirileri ile sınırlı tutulduğu için yazarın yaşam hikâyesi, edebi kişiliği ve çeviri deneyimleri, araştırmanın ana konusunu oluşturmaktadır.

Çeviriler, toplumların gelişim ve çağdaşlaşma süreçlerine önemli katkılar sağlar, yeni fikir ve düşünce tarzlarının oluşmasına ve edebiyat alanında yeni ufukların açılmasına yardımcı olur. 19. yüzyılın sonlarına doğru böyle bir çağdaşlaşma dönemine ilk adımlarını atan Tatar edebiyatı, Rus ve Türk edebiyatlarından yapılan çok sayıda çevirilerle Batı edebiyatının olumlu etkisini hissetmeye başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Tatar diline yapılan çevirilerin edebi sürece etkilerini göstermek, çeviri yoluyla gerçekleşen kültürel etkileşime göz atmak ve çevirilerin hangi koşullarda yapıldığını ortaya koymaktır. Bu etkileşimler, 19. yüzyılın sonu ile 20. yüzyılın başlarında yaşayan ünlü Tatar tiyatrocu, yazar ve gazeteci Galiesgar Kamal’ın  (1879-1933) çeviri faaliyetleri bağlamında değerlendirilecektir. Bu nedenle, yazarın edebi çalışma ve çevirilerini konu alan hatıraları, zamandaşlarının onunla ilgili yazdıkları hatıra ve makaleleri ana kaynak olarak ele alınacaktır. Çalışmada kullanılan biyografik yaklaşım, Galiesgar Kamal'ın Türkçeden Tatarcaya yaptığı çevirilerini tarihsel süreçte izleme imkânı sağlayacaktır. Yazarın hatıralarından elde edilen bu verilerin, çeviri etkinliğinin aşamalarını somutlaştırmaya yardımcı olacağı düşünülmektedir. Çalışma, Galiesgar Kamal'ın çevirileri ile sınırlı tutulduğu için yazarın yaşam hikâyesi, edebi kişiliği ve çeviri deneyimleri, araştırmanın ana konusunu oluşturmaktadır.
PROF. DR. NADİR DEVLET
PROF. DR. NADİR DEVLET
Yazar: Türkoğlu, İsmail
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Nadir Devlet,Mukden,Gulag,İdil-Ural,Kazan

Nadir Devlet 15 Temmuz 1944’de günümüzde Çin Halk Cumhuriyeti’nin Liaoning eyaletinin başkenti olan ve Şen Yang olarak adlandırılan Mukden şehrinde doğdu. Anne ve baba tarafından Tatar asıllı bir aileye mensuptur. Babası İbrahim Bey, büyük dedesi sanayici ve tüccar Muhammedcan Efendidir. Devletkildi ailesi günümüzde Kazakistan sınırları içinde bulunan Petropavlosk’da yemek yağı ve sabun fabrikalarının yanı sıra değirmen ve gaz yağı depoları da işletiyordu. Devletkildi ailesinin bu şehirde 1868’de inşa ettirdikleri cami halen ibadete açıktır. Aile, 1917 ihtilaline kadar Çarlık Rusyasında Tatar prensleri olarak kabul edilen ve Altın Orda hanlarının soyundan gelen 38 büyük aileden biri idi. İhtilalden sonra aile fertleri mal ve mülklerini, unvanlarını ve sosyal statülerini kaybederek Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin çeşitli yerlerine dağıldılar. Devletkildi ailesinin tarihi, Rukiye Hanım ve İbrahim Beyin Stalin döneminde başına gelen facia Rusya Federasyonu Devlet Televizyonu’nun kültür kanalında altı bölümlük bir belgesel olarak yayınlanmıştır. Annesi Rukiye Hanım,  tüccar Sabircan Muhammediş’in (1873-1947) kızıdır.

Nadir Devlet 15 Temmuz 1944’de günümüzde Çin Halk Cumhuriyeti’nin Liaoning eyaletinin başkenti olan ve Şen Yang olarak adlandırılan Mukden şehrinde doğdu. Anne ve baba tarafından Tatar asıllı bir aileye mensuptur. Babası İbrahim Bey, büyük dedesi sanayici ve tüccar Muhammedcan Efendidir. Devletkildi ailesi günümüzde Kazakistan sınırları içinde bulunan Petropavlosk’da yemek yağı ve sabun fabrikalarının yanı sıra değirmen ve gaz yağı depoları da işletiyordu. Devletkildi ailesinin bu şehirde 1868’de inşa ettirdikleri cami halen ibadete açıktır. Aile, 1917 ihtilaline kadar Çarlık Rusyasında Tatar prensleri olarak kabul edilen ve Altın Orda hanlarının soyundan gelen 38 büyük aileden biri idi. İhtilalden sonra aile fertleri mal ve mülklerini, unvanlarını ve sosyal statülerini kaybederek Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin çeşitli yerlerine dağıldılar. Devletkildi ailesinin tarihi, Rukiye Hanım ve İbrahim Beyin Stalin döneminde başına gelen facia Rusya Federasyonu Devlet Televizyonu’nun kültür kanalında altı bölümlük bir belgesel olarak yayınlanmıştır. Annesi Rukiye Hanım,  tüccar Sabircan Muhammediş’in (1873-1947) kızıdır.
Kastamonu Şeyh Şa’bân-ı Veli Vakıf Müzesi’ndeki 0259 ve 0275 Envanter Numaralı Kur’ân-ı Kerimlerin Serlevha Tezhipleri
Illuminations of Headings in the Quran with No 259 and 275 Fixtures in Kastamonu Sheikh Sa’ban-i Veli Foundation Museum
Yazar: Karadeniz, Pelin Güleda
Dergi: Art-Sanat No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: Kastamonu,Sheikh Sa’ban-i Veli Museum,Mushaf-i sharif,Illumination,Heading ; Kastamonu,Şeyh Şa’bân-ı Veli Müzesi,Mushaf-ı şerif,Tezhip,Serlevha

Kastamonu merkezde bulunan Şeyh Şa’bân-ı Veli Külliyesi III. Murad’ın hocası Şeyh Şüca Efendi tarafından 1580 tarihinde Şeyh Sünneti Mescidi’nin yerine yaptırılmış olup dergâh evleri, cami, türbe, kütüphane ve şadırvandan ibarettir. 1261/1845 yılında Sultan Abdülmecid’in emriyle Kastamonu Kaymakamı Salih Ağa tarafından tamir ettirilerek alt yapısı yenilenmiş ve ihata duvarıyla çevrilmiştir. Günümüze ulaşan iki konak ve ortasındaki müze binası ise 1318/1900 yılında Azdavaylı Mahmut Paşa’nın eseridir. Müze olarak kullanılan binada, Şeyh Şa’bân-ı Veli’nin özel eşyaları ve Kastamonulu hattatlara ait yazma eserler ile vakfedilen yazma eserler sergilenmektedir. Tezhip sanatının uygulama alanlarının başında el yazmaları ve bu yazmaların içinde de müzehhep Kur’ân-ı Kerim’ler gelmektedir. Şeyh Şa’bân-ı Veli Vakıf Müzesi’ndeki 0259 ve 0275 envanter numaralı el yazması Kur’ân-ı Kerim’lerin tezhip sanatı açısından bir çalışmaya konu olmadığı görülmüştür. Bu çalışmada eserlerin serlevhalarının tezhip sanatı bakımından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 1847 ve 1861 tarihli iki adet Mushaf‘ın çift tam sayfa serlevha tezhiplerinin çizimleri yapılarak dönem özellikleri, üslup özellikleri, desen ve motifleri incelenmiştir.

Sheikh Sa’ban-i Veli Social Complex is located in the center of Kastamonu. The social complex was built by Suca Efendi, the teacher of Murad III. It consists of dervish lodge houses, a mosque, a tomb, a library and shadirvan. In 1261/1845, it was repaired by Kastamonu District Governor Salih Aga by order of Sultan Abdülmecid, its infrastructure was renewed and it was surrounded by an enclosing wall. The two mansions and the museum building in the middle of them are the work of Azdavaylı Mahmut Pasha in 1318/1900. In the building used as a museum, personal belongings of Sheikh Şa’ban-ı Veli, manuscripts belonging to calligraphers from Kastamonu, and handwritten works are exhibited. Among the manuscripts, there are also illuminated Mushaf-i sharifs belonging to certain periods. The manuscripts and the illuminated Qurans within these manuscripts are the leading application areas of illumination art, which is included in our. It has been seen that the manuscripts with inventory numbers 0259 and 0275, chosen as the research subject, are not the subject of a study in terms of the art of illumination of the Qur’an. For this reason, it is aimed to examine the headings of the works in terms of illumination art. The double full-page heading illuminations of two Mushafs, which are thought to belong to the 1847 and 1861, which constitute the subject of the study, examined period features, stylistic features, patterns, and motifs.
Şavşat Kalesi 2016-2017 Kazılarında Bulunmuş Olan Orta Çağ Dönemine Ait Sırsız Seramikler
Unglazed Medieval Pottery Found at the Şavşat Castle Excavation in 2016-2017
Yazar: Yılmaz, Güler; Özkul Fındık, Nurşen; Aytekin, Osman
Dergi: Art-Sanat No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: Eastern Black Sea,Medieval Georgian Ceramic,Şavşat Castle,Master’s Mark (Monogram) ; Doğu Karadeniz,Orta Çağ Gürcü Seramiği,Şavşat Kalesi,Usta İşareti (Monogram)

Şavşat Kalesi; Artvin ili, Şavşat ilçesi, Söğütlü Mahallesi’nde yer almaktadır. Şavşat Kalesi’nin ilk olarak hangi uygarlık döneminde inşa edildiği tartışma konusudur. Ancak 19. yüzyılın ortalarına kadar kale içinde yaşam kesintisiz devam etmiştir. Tarihi gizemli olan bu kalede arkeolojik kazı ve restorasyon çalışmaları 2009 yılında başlamıştır. Şavşat Kalesi’nde yapılan kazılarda mimari kalıntılar ile çeşitli küçük buluntuların yanı sıra çok sayıda sırlı ve sırsız seramik parçalar da gün yüzüne çıkartılmıştır. Seramik buluntuların çoğunluğunu sırsız grup oluşturmaktadır. Bu grupta kâse, çömlek, pişirme kabı, ekmek tepsisi, maşrapa, küp, testi, kapak ve lazımlık gibi değişik türden kaplara ait parçalar yer almaktadır. Seramiklerin hamur gruplarında çeşitlilik görülmekle beraber yoğunluğu kırmızı renkli hamur oluşturmaktadır. Bu çalışmada 2016-2017 yıllarına ait Şavşat Kalesi kazısında bulunmuş olan kâse, çömlek, maşrapa, tepsi, kapak, lazımlık, küp ve testiden oluşan sırsız seramikler ele alınmıştır. Bu seramikler 13.-15. yüzyıllara tarihlendirilmekle birlikte örneklerin büyük bölümü Şavşat Kalesi’nin yönetiminde söz sahibi olan Hristiyan Bagratlı sülalesi döneminde üretilmiştir.

Şavşat Castle is located in Artvin Province, Şavşat District, Söğütlü neighbourhood. It is a subject of debate by which civilization the Şavşat Castle was built for the first time. However, life had continued uninterruptedly until mid-19th century. At the castle which has a mysterious history, archeologic excavation and restoration works started in 2009. During the excavations carried out at Şavşat Castle, a number of glazed and unglazed ceramic pieces were brought to light along with architectural remains and various small findings. Most of the ceramic findings consist of unglazed group. In this group, there are pieces of various types of vessels such as bowls, pots, cookers, bread trays, pitchers, jars, jugs, lids and chamber pots. Although a variety is seen in clay groups of the ceramics, there are mostly red clays. In this study, unglazed ceramics consisting of bowls, chamber pot, mugs, trays, lid, jars and jugs that were not found at the Şavşat Castle excavations between 2016-2017 were discussed. While the pieces discussed within the scope of this study are dated back to the 13th- 15th centuries, a large part of the ceramics were made during the reign of Christian Bagrationi dynasty who had a say in the governance of Şavşat Castle.