hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bazı Tritikale Çeşitlerine Uygulanan Farklı Gama  Dozlarının Fide Gelişimi Üzerine Etkileri
Bazı Tritikale Çeşitlerine Uygulanan Farklı Gama  Dozlarının Fide Gelişimi Üzerine Etkileri
Yazar: Atak, Mehmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 12 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Tritikale,çeşit,gama ışını,çıkış,fide gelişimi

Bu araştırma, M1 generasyonunda tritikalenin çıkışı ve fide gelişimi üzerine gama dozlarının etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Karma-2000, Presto ve Tatlıcak-97 tritikale çeşitleri ile farklı gama dozları (0, 50, 100 ve 200 ve 300 Gy) kullanılmıştır. Gama kaynağı olarak, Sezyum-137 (Ce137) ‘den yararlanılmıştır. Araştırmada, sürme hızı (%), sürme gücü (%), ilk yaprak uzunluğu (cm), fide boyu (cm), yaprak sayısı (adet/bitki), koleoptil uzunluğu (cm), fide yaş ve kuru ağırlığı (g/bitki) özellikleri incelenmiştir. Araştırma sonucunda, çeşitlerin gama dozlarına farklı tepkiler gösterdiği belirlenmiştir. Gama dozlarından incelenen özellikler yönüyle, en az etkilenen çeşit Karma-2000 olurken, en fazla etkilenen çeşit Tatlıcak-97 olmuştur. Çeşitlerin çıkışını ve gelişimini en fazla etkileyen gama dozu 300 Gy olmuştur. Sonuç olarak, tritikalede yeni çeşit elde etmek veya varyasyon yaratmak amacıyla kullanılacak gama dozunun çeşitlere göre değiştiğini, ancak tohum canlılığında bir azalma olmadan uygulanabilecek maksimum dozun 200 Gy olduğu söylenebilir.

Bu araştırma, M1 generasyonunda tritikalenin çıkışı ve fide gelişimi üzerine gama dozlarının etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Karma-2000, Presto ve Tatlıcak-97 tritikale çeşitleri ile farklı gama dozları (0, 50, 100 ve 200 ve 300 Gy) kullanılmıştır. Gama kaynağı olarak, Sezyum-137 (Ce137) ‘den yararlanılmıştır. Araştırmada, sürme hızı (%), sürme gücü (%), ilk yaprak uzunluğu (cm), fide boyu (cm), yaprak sayısı (adet/bitki), koleoptil uzunluğu (cm), fide yaş ve kuru ağırlığı (g/bitki) özellikleri incelenmiştir. Araştırma sonucunda, çeşitlerin gama dozlarına farklı tepkiler gösterdiği belirlenmiştir. Gama dozlarından incelenen özellikler yönüyle, en az etkilenen çeşit Karma-2000 olurken, en fazla etkilenen çeşit Tatlıcak-97 olmuştur. Çeşitlerin çıkışını ve gelişimini en fazla etkileyen gama dozu 300 Gy olmuştur. Sonuç olarak, tritikalede yeni çeşit elde etmek veya varyasyon yaratmak amacıyla kullanılacak gama dozunun çeşitlere göre değiştiğini, ancak tohum canlılığında bir azalma olmadan uygulanabilecek maksimum dozun 200 Gy olduğu söylenebilir.
Farklı Sıra Arası ve Sıra Üzeri Mesafelerinin Kekik (Origanum  vulgare var. hirtum)’de Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi
Farklı Sıra Arası ve Sıra Üzeri Mesafelerinin Kekik (Origanum  vulgare var. hirtum)’de Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi
Yazar: Sarıhan, Ercüment Osman
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 12 No. 03, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Kekik,Origanum vulgare var. hirtum,uçucu yağ,yetiştiricilik

Bu çalışma 2002-04 yılları arasında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Çalışmada Origanum vulgare var. hirtum kekik varyetesi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme için 2002 yılı mayıs ayında Tarla Bitkileri Bölümü koleksiyon bahçesindeki bitkilerden çelikler alınmış ve bu çelikler serada kum doldurulmuş kasalar içerisinde köklendirilmiştir. Deneme, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre ana parsellere sıra arası (30, 40, 50 ve 60 cm), alt parsellere ise sıra üzeri (20, 30 ve 40 cm) mesafeler gelecek şekilde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Denemede; bitki boyu (cm), yeşil herba verimi (kg/da), drog herba verimi (kg/da), drog yaprak verimi (kg/da) ve uçucu yağ oranı (%) gibi karakterlerde ölçümler yapılmıştır.2004 yılında, Ankara şartlarında kekik bitkisinden en yüksek yeşil herba verimi 3084.8 kg/da, en yüksek drog herba verimi 1492.4 kg/da olarak elde edilmiştir. Sıra arası mesafe bakımından 30-50 cm , sıra üzeri mesafe bakımından ise 30 cm en uygun mesafe olduğu belirlenmiştir

Bu çalışma 2002-04 yılları arasında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasında yürütülmüştür. Çalışmada Origanum vulgare var. hirtum kekik varyetesi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme için 2002 yılı mayıs ayında Tarla Bitkileri Bölümü koleksiyon bahçesindeki bitkilerden çelikler alınmış ve bu çelikler serada kum doldurulmuş kasalar içerisinde köklendirilmiştir. Deneme, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre ana parsellere sıra arası (30, 40, 50 ve 60 cm), alt parsellere ise sıra üzeri (20, 30 ve 40 cm) mesafeler gelecek şekilde 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Denemede; bitki boyu (cm), yeşil herba verimi (kg/da), drog herba verimi (kg/da), drog yaprak verimi (kg/da) ve uçucu yağ oranı (%) gibi karakterlerde ölçümler yapılmıştır.2004 yılında, Ankara şartlarında kekik bitkisinden en yüksek yeşil herba verimi 3084.8 kg/da, en yüksek drog herba verimi 1492.4 kg/da olarak elde edilmiştir. Sıra arası mesafe bakımından 30-50 cm , sıra üzeri mesafe bakımından ise 30 cm en uygun mesafe olduğu belirlenmiştir
Makarnalık Buğdayda (Triticum durum L.) Sulama ve Azotlu  Gübrelemenin Verim ve Bazı Verim Öğeleri Üzerine Etkisi*
Makarnalık Buğdayda (Triticum durum L.) Sulama ve Azotlu  Gübrelemenin Verim ve Bazı Verim Öğeleri Üzerine Etkisi*
Yazar: Geçit, H. Hüseyin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 04, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Makarnalık buğday,sulama,azotlu gübreleme,verim öğeleri,tane verimi

Bu araştırma; Haymana koşullarında 1996-97 ve 1997-98 yıllarında iki yıl süre ile yürütülmüştür. Kunduru-1149 ve Berkmen- 469 makarnalık buğday çeşitlerine üç farklı sulama ve 2-20 kg/da arasında değişen dört farklı azot dozu uygulanarak m2 de bitki sayısı, m2 de fertil başak sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane verimi ve birim alan tane veriminde ortaya çıkan değişimler incelenmiştir.Kunduru-1149 çeşidinde en yüksek birim alan tane verimi 1996-97 yılında 429, 1997-98 yılında 605 kg, Berkmen- 469 çeşidinde ise 1997 yılında 415, 1998 yılında 482 kg/da olarak ekilişte, sapa kalkma öncesinde, başaklanma öncesinde olmak üzere üç defa sulanan ve ekimle birlikte 2, sapa kalkma öncesinde 9, başaklanma öncesinde 9 kg/da saf azot verilen parsellerden elde edilmiştir. Kunduru-1149 çeşidinde m2 de bitki sayısı 475-496, m2 de fertil başak sayısı 546-600, başakta tane sayısı 35,85-41.50 ve başakta tane verimi 2,13-2.54 g arasında değişmiştir. Berkmen- 469 çeşidinde ise aynı değerler sırası ile 415-477, 521-554, 25.73-31.10, 1.40-1.55 g olarak belirlenmiştir.

Bu araştırma; Haymana koşullarında 1996-97 ve 1997-98 yıllarında iki yıl süre ile yürütülmüştür. Kunduru-1149 ve Berkmen- 469 makarnalık buğday çeşitlerine üç farklı sulama ve 2-20 kg/da arasında değişen dört farklı azot dozu uygulanarak m2 de bitki sayısı, m2 de fertil başak sayısı, başakta tane sayısı, başakta tane verimi ve birim alan tane veriminde ortaya çıkan değişimler incelenmiştir.Kunduru-1149 çeşidinde en yüksek birim alan tane verimi 1996-97 yılında 429, 1997-98 yılında 605 kg, Berkmen- 469 çeşidinde ise 1997 yılında 415, 1998 yılında 482 kg/da olarak ekilişte, sapa kalkma öncesinde, başaklanma öncesinde olmak üzere üç defa sulanan ve ekimle birlikte 2, sapa kalkma öncesinde 9, başaklanma öncesinde 9 kg/da saf azot verilen parsellerden elde edilmiştir. Kunduru-1149 çeşidinde m2 de bitki sayısı 475-496, m2 de fertil başak sayısı 546-600, başakta tane sayısı 35,85-41.50 ve başakta tane verimi 2,13-2.54 g arasında değişmiştir. Berkmen- 469 çeşidinde ise aynı değerler sırası ile 415-477, 521-554, 25.73-31.10, 1.40-1.55 g olarak belirlenmiştir.
Norduz Erkek Kuzularında Testis Özellikleri ve Serum Testosteron Konsantrasyonun Yaşa Göre Değişimi1
Norduz Erkek Kuzularında Testis Özellikleri ve Serum Testosteron Konsantrasyonun Yaşa Göre Değişimi1
Yazar: Yılmaz, Ayhan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 12 No. 03, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Erkek kuzu,Norduz,testis özellikleri,testosteron konsantrasyonu

Bu çalışma, Akkaraman varyetesi olarak kabul edilen Norduz erkek kuzularında testis özelliklerinden testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonunu saptamak amacıyla yapılmıştır. Çalışma materyalini, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği’nde yetiştirilmekte olan Norduz koyunlarının 2003 yılı doğum mevsiminde doğan 32 baş erkek kuzusu oluşturmuştur. Norduz kuzularında testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonuna ilişkin incelenen özelliklere ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 4.99±0.09 cm, 10.47±0.16 cm, 25.51±0.37 cm, 16.28±0.28 cm, 0.53±0.004, 324.05±10.97 cm3, 0.319±0.02 g, 0.051±0.006 g, 0.223±0.02 g ve 2.42±0.12 ng/ml olarak bulunmuştur. Çalışmada testis özellikleri ve serum testosteron konsantrasyonu üzerine incelenen çevre faktörlerinin etkileri yaş dönemleri ve canlı ağırlık dışında üreme özelliğine göre değiştiği gözlenmiştir.

Bu çalışma, Akkaraman varyetesi olarak kabul edilen Norduz erkek kuzularında testis özelliklerinden testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonunu saptamak amacıyla yapılmıştır. Çalışma materyalini, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği’nde yetiştirilmekte olan Norduz koyunlarının 2003 yılı doğum mevsiminde doğan 32 baş erkek kuzusu oluşturmuştur. Norduz kuzularında testis çapı, testis uzunluğu, skrotum çevresi, skrotum uzunluğu, skrotum çevresi/canlı ağırlık oranı, testis hacmi, çift testis ağırlığı, çift epididimis ağırlığı, skrotum ağırlığı ve serum testosteron konsantrasyonuna ilişkin incelenen özelliklere ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 4.99±0.09 cm, 10.47±0.16 cm, 25.51±0.37 cm, 16.28±0.28 cm, 0.53±0.004, 324.05±10.97 cm3, 0.319±0.02 g, 0.051±0.006 g, 0.223±0.02 g ve 2.42±0.12 ng/ml olarak bulunmuştur. Çalışmada testis özellikleri ve serum testosteron konsantrasyonu üzerine incelenen çevre faktörlerinin etkileri yaş dönemleri ve canlı ağırlık dışında üreme özelliğine göre değiştiği gözlenmiştir.
Yazlık ve Kışlık Ekimin Koca Fiğ (Vicia narbonensis L.) Hatlarında Tane Verimine Etkileri
Yazlık ve Kışlık Ekimin Koca Fiğ (Vicia narbonensis L.) Hatlarında Tane Verimine Etkileri
Yazar: Uzunmehmetoğlu, Başak
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 12 No. 03, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Koca fiğ,kışlık ekim,yazlık ekim,tohum verimi

Bu çalışma Ankara koşullarında kışlık yetiştirilen koca fiğin (Vicia narbonensis L.) değişik hatları ile, kışlık ve yazlık ekimin tane verimi ile bazı bitkisel özellikler üzerine olan etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlalarında kıraç şartlarda tesadüf blokları bölünen parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak 2002-2003 yetiştirme yılında yürütülen denemede, beş farklı koca fiğ hattı kullanılmıştır. Parseller tohum elde amacıyla yetiştirilmiş ve bitkiler alt baklalar sararma dönemine eriştiğinde hasat edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, kışlık ve yazlık olarak yetiştirilen fiğ hatlarında 1000 tane ağırlığı, tohum verimi ve hasat indeksinde ekim mevsimi bakımından istatistiki olarak önemli farklılıklar elde edilmiştir. Fiğ hatları arasında ise önemli sayılabilecek bir farklılık bulunamamıştır. Araştırmada denenen hatlara göre dal sayısı 1.8-2.3 adet, bakla sayısı18.00-20.33 adet, baklada tane sayısı 3.67-5.33 adet, tohum verimi 61.67-134.67 kg/da hasat indeksi %23.47-39.87 ve 1000 tane ağırlığı 150.67-238.00 g arasında değişmiştir. Çalışmada ele alınan koca fiğ hatlarının kışlık ekimleri yazlığa göre daha erken hasat olgunluğuna ulaşmışlardır. Bitkiler kışlık yetiştirildiğinde daha yüksek tohum verimi elde edilmiştir.

Bu çalışma Ankara koşullarında kışlık yetiştirilen koca fiğin (Vicia narbonensis L.) değişik hatları ile, kışlık ve yazlık ekimin tane verimi ile bazı bitkisel özellikler üzerine olan etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlalarında kıraç şartlarda tesadüf blokları bölünen parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak 2002-2003 yetiştirme yılında yürütülen denemede, beş farklı koca fiğ hattı kullanılmıştır. Parseller tohum elde amacıyla yetiştirilmiş ve bitkiler alt baklalar sararma dönemine eriştiğinde hasat edilmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre, kışlık ve yazlık olarak yetiştirilen fiğ hatlarında 1000 tane ağırlığı, tohum verimi ve hasat indeksinde ekim mevsimi bakımından istatistiki olarak önemli farklılıklar elde edilmiştir. Fiğ hatları arasında ise önemli sayılabilecek bir farklılık bulunamamıştır. Araştırmada denenen hatlara göre dal sayısı 1.8-2.3 adet, bakla sayısı18.00-20.33 adet, baklada tane sayısı 3.67-5.33 adet, tohum verimi 61.67-134.67 kg/da hasat indeksi %23.47-39.87 ve 1000 tane ağırlığı 150.67-238.00 g arasında değişmiştir. Çalışmada ele alınan koca fiğ hatlarının kışlık ekimleri yazlığa göre daha erken hasat olgunluğuna ulaşmışlardır. Bitkiler kışlık yetiştirildiğinde daha yüksek tohum verimi elde edilmiştir.
Antalya İli Örtüaltı Sebze Üretim Alanlarında Zararlı Olan Tetranychus urticae Koch Populasyonlarının Bazı Akarisitlere Karşı Tepkileri
Antalya İli Örtüaltı Sebze Üretim Alanlarında Zararlı Olan Tetranychus urticae Koch Populasyonlarının Bazı Akarisitlere Karşı Tepkileri
Yazar: Ay, Recep
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 12 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Tetranychus urticae,direnç,akarisit,amitraz,propargite,abamectin

İki noktalı kırmızıörümcek, Tetranychus urticae Koch’nin bazı akarisitlere, propargite (Omite) 570 g/l, abamectin (Agrimec) 18 g/l ve amitraz (Kortraz) 200 g/l’a karşı duyarlılıkları belirlenmiştir. Propargit selektif akarisittir ve Türkiye’de birçok üründe T. urticae savaşımında kullanılmaktadır. Amitraz ve abamectin ise akarisit ve insektisit özelliktedir ve bu nedenle kırmızı örümcek ve bazı sebze zararlılarına karşı kullanılmaktadır. Antalya’da da farklı sebze üretim seralarından toplanan T. urticae populasyonlarının bu akarisitlere karşı duyarlılıkları ilaçlama kulesi - petri kabı yöntemi ile saptanmıştır ve standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılmıştır. Standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılarak bulunan direnç oranlarının dağılımı propargite, abamectin ve amitraz için sırasıyla <1.0 - 2.55, 1.07 - 1.82 ve 1.15 - 34.09 kat düzeylerinde olmuştur (LC50’ye göre).

İki noktalı kırmızıörümcek, Tetranychus urticae Koch’nin bazı akarisitlere, propargite (Omite) 570 g/l, abamectin (Agrimec) 18 g/l ve amitraz (Kortraz) 200 g/l’a karşı duyarlılıkları belirlenmiştir. Propargit selektif akarisittir ve Türkiye’de birçok üründe T. urticae savaşımında kullanılmaktadır. Amitraz ve abamectin ise akarisit ve insektisit özelliktedir ve bu nedenle kırmızı örümcek ve bazı sebze zararlılarına karşı kullanılmaktadır. Antalya’da da farklı sebze üretim seralarından toplanan T. urticae populasyonlarının bu akarisitlere karşı duyarlılıkları ilaçlama kulesi - petri kabı yöntemi ile saptanmıştır ve standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılmıştır. Standart hassas populasyon (GSS) ile karşılaştırılarak bulunan direnç oranlarının dağılımı propargite, abamectin ve amitraz için sırasıyla <1.0 - 2.55, 1.07 - 1.82 ve 1.15 - 34.09 kat düzeylerinde olmuştur (LC50’ye göre).
Ankara (Ayaş) Koşullarında Organik Çilek Yetiştiriciliği
Ankara (Ayaş) Koşullarında Organik Çilek Yetiştiriciliği
Yazar: Polat, Mehmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Çilek,organik tarım,Ankara

Son yıllarda tüketici bilinçlenmesindeki gelişmeler ile organik tarımın önemi artmaktadır. Bu çalışmada değişik organik uygulamaların Camarosa ve Fern çilek çeşitlerinde verim ve bazı kalite kriterlerine etkileri incelenmiştir. Bu araştırma 2002-2004 yıllarında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ayaş Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama İstasyonu’nda yürütülmüştür. Camarosa ve Fern çeşitlerine ait frigo fideler temmuz ayında dikilmiştir. Farklı organik uygulamalar yapılan parsellerde yetiştirilen bitkilerin verim ve bazı kalite kriterleri belirlenmiştir. En yüksek verim değeri yeşil gübre+çiftlik gübresi+humik asit+yaprak gübresi uygulamasından elde edilmiştir (Fern: 177,07 g/bitki, Camarosa: 133,9 g/bitki). Sonuç olarak Ankara ekolojik koşullarında organik çilek yetiştiricilerine yeşil gübre+çiftlik gübresi+humik asit+yaprak gübresi uygulaması önerilebilir.

Son yıllarda tüketici bilinçlenmesindeki gelişmeler ile organik tarımın önemi artmaktadır. Bu çalışmada değişik organik uygulamaların Camarosa ve Fern çilek çeşitlerinde verim ve bazı kalite kriterlerine etkileri incelenmiştir. Bu araştırma 2002-2004 yıllarında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ayaş Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama İstasyonu’nda yürütülmüştür. Camarosa ve Fern çeşitlerine ait frigo fideler temmuz ayında dikilmiştir. Farklı organik uygulamalar yapılan parsellerde yetiştirilen bitkilerin verim ve bazı kalite kriterleri belirlenmiştir. En yüksek verim değeri yeşil gübre+çiftlik gübresi+humik asit+yaprak gübresi uygulamasından elde edilmiştir (Fern: 177,07 g/bitki, Camarosa: 133,9 g/bitki). Sonuç olarak Ankara ekolojik koşullarında organik çilek yetiştiricilerine yeşil gübre+çiftlik gübresi+humik asit+yaprak gübresi uygulaması önerilebilir.
Okra ve Normal Yapraklı Pamuklarda (Gossypium hirsutum L.) Bazı Fizyo-Morfolojik Oluşumların Verim ile Olan ilişkileri
Okra ve Normal Yapraklı Pamuklarda (Gossypium hirsutum L.) Bazı Fizyo-Morfolojik Oluşumların Verim ile Olan ilişkileri
Yazar: Ekinci, Remzi
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Pamuk,yaprak alanı indeksi,verim,okra yaprak,normal yaprak

Pamukta yaprağın şekli, büyüklülüğü, sayısı ve alanı bitkinin fotosentetik faaliyetlerini ve dolayısıyla verimliliğini etkileyen faktörlerdendir. Çalışmada, okra ve normal olmak üzere iki farklı yaprak şekline sahip dört pamuk (Gossypium hirsutum L.) çeşidinde yaprak sayısı, ortalama tek yaprak alanı, yaprak alanı indeksi, yaprak klorofil miktarı, bitki boyu ve kütlü pamuk verimi özellikleri incelenmiştir. Okra ve normal yapraklı çeşitlerde, incelenen özelliklerin kütlü pamuk verimi ile olan ilişkileri, korelasyon analizleri yapılarak belirlenmiştir. Normal yapraklı çeşitler, ortalama tek yaprak alanı, yaprak alan indeksi, bitki boyu, meyve dalı sayısı ve kütlü verimi yönünden daha iyi sonuçlar vermişlerdir. En yüksek yaprak klorofil değeri, 50.54 ile Maraş 92 çeşidinden en düşük ise 46.44 ile Dicle 2000 çeşidinden elde edilmiştir. Kütlü pamuk verimi yönünden Maraş 92 pamuk çeşidi, 509.93 kg.da-1 ile en yüksek değere, Siokra % okra yapraklı pamuk çeşidi ise 365.56 kg.da-1 ile en düşük değere sahip olmuştur. İncelenen özellikler arası ilişkilerde ise, pamuk kütlü verimi ile yaprak sayısı arasında olumsuz ve önemli; yaprak alanı indeksi ile olumlu ancak önemsiz ilişkiler saptanmıştır.

Pamukta yaprağın şekli, büyüklülüğü, sayısı ve alanı bitkinin fotosentetik faaliyetlerini ve dolayısıyla verimliliğini etkileyen faktörlerdendir. Çalışmada, okra ve normal olmak üzere iki farklı yaprak şekline sahip dört pamuk (Gossypium hirsutum L.) çeşidinde yaprak sayısı, ortalama tek yaprak alanı, yaprak alanı indeksi, yaprak klorofil miktarı, bitki boyu ve kütlü pamuk verimi özellikleri incelenmiştir. Okra ve normal yapraklı çeşitlerde, incelenen özelliklerin kütlü pamuk verimi ile olan ilişkileri, korelasyon analizleri yapılarak belirlenmiştir. Normal yapraklı çeşitler, ortalama tek yaprak alanı, yaprak alan indeksi, bitki boyu, meyve dalı sayısı ve kütlü verimi yönünden daha iyi sonuçlar vermişlerdir. En yüksek yaprak klorofil değeri, 50.54 ile Maraş 92 çeşidinden en düşük ise 46.44 ile Dicle 2000 çeşidinden elde edilmiştir. Kütlü pamuk verimi yönünden Maraş 92 pamuk çeşidi, 509.93 kg.da-1 ile en yüksek değere, Siokra % okra yapraklı pamuk çeşidi ise 365.56 kg.da-1 ile en düşük değere sahip olmuştur. İncelenen özellikler arası ilişkilerde ise, pamuk kütlü verimi ile yaprak sayısı arasında olumsuz ve önemli; yaprak alanı indeksi ile olumlu ancak önemsiz ilişkiler saptanmıştır.
Farklı Periyotlarda 17-a-Metiltestosteron ile Beslemenin Tilapya Balıklarının (Oreochromis niloticus L.) Cinsiyet Dönüşümü Üzerine Etkileri
Farklı Periyotlarda 17-a-Metiltestosteron ile Beslemenin Tilapya Balıklarının (Oreochromis niloticus L.) Cinsiyet Dönüşümü Üzerine Etkileri
Yazar: Sezgi, H. Betül
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; 17-α-metiltestesteron,tilapya,Oreochromis niloticus,cinsiyet dönüşümü

Bu araştırmada, yeme katılan 17-α-metiltestosteron (MT) hormonu, tilapya yavrularına farklı zamanlarda verilerek meydana gelecek cinsiyet dönüşümünün tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, besin keseleri çekilmiş yavrulardan, biri kontrol olmak üzere iki tekerrürlü 5 deneme grubu oluşturulmuş ve besin kesesinin çekilmesini takiben 1., 5., 10. ve 20. günlerde 28 Cº su sıcaklığında 60 mg/kg MT ilave edilmiş yem ile 28 gün boyunca beslenmiştir. Bu dönem sonunda bütün gruplarda kontrol yemi ile beslemeye geçilmiştir. Kontrol grubunda cinsiyet oranı %55 erkek %45 dişi olarak gerçekleşmiştir. En yüksek cinsiyet dönüşüm oranı %100 ile ilk yem almaya başladığı dönemde hormonlu yem ile beslenen 2. grupta saptanmıştır. 3., 4. ve 5. gruplarda ise cinsiyetin sırasıyla %90, %95 ve %90 erkek; %10, %5 ve %10 oranında interseks olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, tilapyalarda, hormonun cinsiyet dönüşümü üzerine olan etkisinin, balık yaşında ve

Bu araştırmada, yeme katılan 17-α-metiltestosteron (MT) hormonu, tilapya yavrularına farklı zamanlarda verilerek meydana gelecek cinsiyet dönüşümünün tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, besin keseleri çekilmiş yavrulardan, biri kontrol olmak üzere iki tekerrürlü 5 deneme grubu oluşturulmuş ve besin kesesinin çekilmesini takiben 1., 5., 10. ve 20. günlerde 28 Cº su sıcaklığında 60 mg/kg MT ilave edilmiş yem ile 28 gün boyunca beslenmiştir. Bu dönem sonunda bütün gruplarda kontrol yemi ile beslemeye geçilmiştir. Kontrol grubunda cinsiyet oranı %55 erkek %45 dişi olarak gerçekleşmiştir. En yüksek cinsiyet dönüşüm oranı %100 ile ilk yem almaya başladığı dönemde hormonlu yem ile beslenen 2. grupta saptanmıştır. 3., 4. ve 5. gruplarda ise cinsiyetin sırasıyla %90, %95 ve %90 erkek; %10, %5 ve %10 oranında interseks olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, tilapyalarda, hormonun cinsiyet dönüşümü üzerine olan etkisinin, balık yaşında ve