hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ermenistan-Azerbaycan Çatışması: Çözüm Yolundaki Temel Sorunlar ve Gelecek Senaryoları
Ermenistan-Azerbaycan Çatışması: Çözüm Yolundaki Temel Sorunlar ve Gelecek Senaryoları
Yazar: Şıhaliyev, Emin; Yılmaz, Reha
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: The Armenian-Azerbaijani conflict, Russia, Western powers, double standarts policy, the future scenarios ; Ermenistan-Azerbaycan çatışması, Rusya, Batı devletleri, çifte standartlar politikası, geleceğe yönelik senaryolar

Üzerinden 20 seneyi aşkın bir süre geçmesine rağmen çözüme kavuşamayan Ermenistan-Azerbaycan çatışmasının ne zaman çözüleceği belirsizliğini sürdürmektedir. Ateşkesin sağlanmasına rağmen Azerbaycan topraklarının %20’si Ermenistan’ın işgali altındadır. Çatışan taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından sorunun barışçı yollarla çözümü AGİT üyesi devletlere havale edilmiş ve AGİT’in Minsk Grubu’nun girişimiyle çözüm bulma çabalarına hız verilmiştir. Fakat 1994 senesinden beri devam eden barış görüşmeleri beklentileri karşılayamamış ve nihai aşamaya varamamıştır. İlgili devletler ve AGİT’in Minsk Grubu sorunun yalnız çatışan taraflar arasında çözülebileceğini belirterek bunun kesinlikle savaş yolu ile değil, barışçıl yollarla çözülmesi gerektiği talebinde bulunmaktadır. Bu makalede Ermenistan-Azerbaycan çatışmasının çözüme kavuşamamasındaki önemli etkenler,  Rusya faktörü,  Batı’nın çifte standartlar politikası ve Ermenistan devleti toprakları olarak belirlenmiştir. Bu etkenlere bağlı olarak problemin çözümü çeşitli şekillerde gerçekleşebilecektir.

Despite the fact that the Armenian-Azerbaijani conflict started twenty years ago there is no resolution for this conflict and the one is not expected in the near future. Twenty percent of the Azerbaijan lands are under the Armenian occupation though there has not been hot clashes between two countries. There has not been compromise between two sides and the solution for this problem has been entrusted to the states and the process is accelerated by the OSCE Minsk Group. However, expectations for peace and the final resolution have not been reached since the OSCE Minsk Group launched the negotiation process in 1994. The states and the OSCE Minsk Group declared that the resolution could only be reached between the sides of this conflict and demanding that this resolution will only be reached by the peaceful means not the war. This article argues that there are some factors why there is no resolution for the Armenian-Azerbaijani conflict: Russian factor, Western double standarts policy, Armenian state. The solution to problems will be realized in various ways depending on these factors.
Kendi Kaderini Tayin Kavramının Hukuki ve Siyasi Yönleri Üzerine Bir İnceleme
Kendi Kaderini Tayin Kavramının Hukuki ve Siyasi Yönleri Üzerine Bir İnceleme
Yazar: Tatar, Volkan; Toprak, Nuri Gökhan
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: Self Determination, Primary Right Theories, Choice Theories. ; Kendi Kaderini Tayin, Temel Haklar Teorisi, Tercih Teorisi.

Kendi kaderini tayin kavramı, uluslararası ilişkiler disiplininin en tartışmalı kavramlarından birisidir. Kavramın farklı zaman ve mekânlarda, çeşitli uluslararası ilişkiler aktörlerince sadece hukuki veya siyasi bir anlam yüklenerek kullanılmış olması, bu tartışmalı durumun devam etmesinin ardında yatan temel sebeptir. Bu çalışma kendi kaderini tayin kavramını toplumların doğal bir hakkı olarak kabul eden yaklaşımlar ile kavramın siyasi anlamına ağırlık veren yaklaşımlar arasında süregelen tartışmaları değerlendirecektir. Değerlendirme sırasında ise kavramı tarihsel gelişimi içerisinde ve farklı uluslararası aktör düzeylerinde ele alan Liberal, Marksist, Muhafazakâr ve Radikal yorumlar dikkate alınmıştır.

The concept of self-determination is one of the most controversial concept in international relations discipline. The main reason behind this controversial case is the sole legal or political usage of the concept by various international relations actors in different times and areas. This study will evaluate the ongoing discussions between the approaches that accept the concept as a natural right of societies and the approaches that emphasize the political meaning of the concept. During this evaluation, Liberal, Marxist, Conservative and Radical interpretations, which deal with the concept regarding to its historical progress and various international actor levels, are taking into consideration.
PKK’nın Laiklik Söylemi: “Truva Atı” İslam’dan Demokratik İslam Kongresi’ne
PKK’nın Laiklik Söylemi: “Truva Atı” İslam’dan Demokratik İslam Kongresi’ne
Yazar: Ertosun, Erkan; Ertosun, Erkan; Tomaslar, Didem
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: PKK, Öcalan, Laicism, Discourse Analysis, Turkey, Kurdish Question ; PKK, Öcalan, Laiklik, Söylem Analizi, Türkiye, Kürt Sorunu

Bu makale, örgütün kuruluş döneminden günümüze kadar PKK’nın laiklik söylemini incelemektedir. Çalışmada örgütün laiklik söyleminin hangi temel kavramlar ekseninde şekillendiği, söylemin geçirdiği değişim süreci ve bu değişimin belirleyici nedenleri araştırılmaktadır. İncelemeye PKK kurucu lideri Öcalan başta olmak üzere örgüt ileri gelenlerinin yazılı eserleri, sözlü açıklamaları ve örgütün yayın organlarındaki yazılar kaynaklık etmektedir. Makale, PKK’nın laiklik söyleminin örgütün ideolojisinden daha çok konjonktürel ve işlevsel nedenlere dayandığını öne sürmektedir.

This article analyzes the discourse of laicism of the Kurdish militant group PKK since its birth to today. It seeks to explain the basic tenets of the laicist discourse of the organization, the process of change in this discourse and the decisive factors behind this change. The main sources of this analysis are the written and oral texts of the leading actors of the organization including its founding leader Öcalan and the texts in the organization’s printed media. This article argues that the laicism discourse of the PKK relies mainly on conjunctural and functional reasons rather than the ideology of the organization.
Türkiye’de Askerlik Sistemi Nasıl Olmalıdır?
Türkiye’de Askerlik Sistemi Nasıl Olmalıdır?
Yazar: Bilgiç, M. Sadi; Akyürek, Salih; Koydemir, F. Serap
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: Professional army, semi-professional army, compulsory conscription, deterrence, democratic control of the army ; Profesyonel Askerlik Sistemi, Yarı Profesyonel Askerlik Sistemi, Zorunlu Askerlik Sistemi, Caydırıcılık, Demokratik Kontrol

Savunma ülkeler ve toplumlar için önemini koruyan temel alanlardan olan güvenliğin ana bileşenlerinden birisidir. Bir ülkenin dıştan gelebilecek tehdit ve tehlikelere karşı etkin olarak savunulabilmesi için uygun bir askerlik sisteminin kurulması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı, profesyonel, yarı profesyonel ve zorunlu askerlik sistemlerinin incelenerek Türkiye için hangisinin daha uygun olduğunun belirlenmesidir. Yapılan incelemede zorunlu askerlik ve profesyonel askerlik sisteminin sakıncalarını ortadan kaldıracak ve avantajlarını bir araya getirecek şekilde yarı profesyonel bir sistemin tesis edilmesinin uygun olduğu tespit edilmiştir. Bu sistemde kara, deniz ve hava kuvvetlerinin kendi özel ihtiyaçlarına uygun olarak ve aralarında oransal farklılıklar olacak şekilde; kısmen profesyonel, kısmen de sivil personelden oluşan ve asker kaynağı bakımından da zorunlu askerliğin devam ettiği bir yapı düşünülmektedir.

Prevailing its importance and priorities, security continues to be one of the key areas for countries and societies. Defense, on the other hand, is one of the main components of the security. Building an appropriate conscription system is required to defend a country effectively from external threats. By analyzing the three main enlisting methods namely professional, semi-professional and compulsory military services, the purpose of this study is to identify which conscription system is the most suitable for Turkey. This study shows that establishing a semi-professional system which brings together the advantages of the compulsory and fully professional military systems and also puts away the inconviniences of the both of them is the most suitable for Turkey. In this said system, in accordance with land, naval and air forces’ special needs and relative differences among them, armed forces with partially professional and partly civilian structure with continued compulsory system from the point of human resource is considered. Such system provides maximum efficiency, deterrence and flexibility, while paving way for more cost effective military. Besides, this method allows room for cooperation between servicemen and the public, in addition to bringing about the armed forces controlled by the civilians with having no difficulties in terms of human resources both today and in the future.
Roller ve Gerçekler: Türkiye’nin ve Brezilya’nın Afrika ile Bağı
Roles and Reality: Turkish and Brazilian Engagement with Africa
Yazar: ,; Sykes, Patrick
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: Türk Dış Politikası, Brezilya Dış Politikası, Afrika, Türkiye-Afrika, Brezilya-Afrika, Rol Teorisi, MSSD ; Turkish Foreign Policy, Brazilian Foreign Policy, Africa, Turkey-Africa, Brazil-Africa, Role Theory, MSSD

Çin’in kendi kazancını ABD’nin kaybı olarak değerlendiren sıfır toplamlı oyun anlayışı, yükselen güçlerin ikinci ‘Afrika kapışması’ sürecindeki tartışmaları gölgede bırakmıştır. Brezilya ve Türkiye gibi orta güçler de küresel hedefleri olmasına rağmen çok az dikkat çekmişlerdir. Bu makale Türkiye ve Brezilya’nın Afrika ülkelerine yönelik dış politikalarında belirledikleri rolü tanımlamakta ve bu rollerin sahadaki gerçeklikle ne kadar uyuştuğunu analiz etmektedir. Afrika'daki işbirliği ve destek söylemlerinin geçmişte sömürgeci güçler tarafından da benimsenen doğal kaynak odaklı iktisadi çıkarlarla çeliştiğini vurgulayan makale, bölgedeki yanıltıcı ve tarafsız olmayan tarihsel ilişkileri de ortaya koymaktadır.

In the enthusiasm to declare a second ‘scramble for Africa’ by emerging powers, China has dwarfed the debate, fuelled by the zero-sum perception that its gain is the United States’ loss. Although middle powers such as Turkey and Brazil have equally global ambitions, their growing engagement with the continent has received little critical attention. This article identifies the roles that Turkey and Brazil have adopted in their foreign policy towards African countries, and analyses these roles against the realities on the ground. It finds that their discourses of sustained partnership and support are belied by the kinds of resource-hungry economic interests favoured by prior colonial projects, and misleadingly selective histories of affinity that amplify partial connections to a continental scale.
Adil Hafızanın Işığında, Birinci Dünya Savaşı’na Giden Yol ve Osmanlı İmparatorluğu’nun Sonu / Altay Cengizer
Adil Hafızanın Işığında, Birinci Dünya Savaşı’na Giden Yol ve Osmanlı İmparatorluğu’nun Sonu / Altay Cengizer
Yazar: Saygılı, Hasip
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015

1913-1914 yıllarında Dicle-Fırat su yolları, Bağdat Demiryolunun Basra’dan  Körfeze uzanan hattı üzerinde İngiltere’ye yoğun imtiyaz verilmesi, Bağdat ve  Basra liman inşası ve Aden ile Yemen arasındaki sınırlar konusunda İngiltere  ile bir kısmı harp çıkmazdan 8 gün önce anlaşmalar yapılmasına rağmen  İngiltere son taksitleri de aldıktan sonra halkın kefen parası bağışlama dâhil  büyük fedakârlıklarla bedelini ödediği Sultan Osman ve Reşadiye zırhlılarına  el koymuştur. Daha Osmanlı Devleti harbe girmeden iki ay önce İngiltere  Çanakkale Boğazı ve Basra girişinde askeri abluka uygulamaya başlamıştır.  Kısaca Türkiye’yi idare edenlerin gösterdikleri iyi niyete rağmen İngiltere’den  açık düşmanlık görmüşlerdir

1913-1914 yıllarında Dicle-Fırat su yolları, Bağdat Demiryolunun Basra’dan  Körfeze uzanan hattı üzerinde İngiltere’ye yoğun imtiyaz verilmesi, Bağdat ve  Basra liman inşası ve Aden ile Yemen arasındaki sınırlar konusunda İngiltere  ile bir kısmı harp çıkmazdan 8 gün önce anlaşmalar yapılmasına rağmen  İngiltere son taksitleri de aldıktan sonra halkın kefen parası bağışlama dâhil  büyük fedakârlıklarla bedelini ödediği Sultan Osman ve Reşadiye zırhlılarına  el koymuştur. Daha Osmanlı Devleti harbe girmeden iki ay önce İngiltere  Çanakkale Boğazı ve Basra girişinde askeri abluka uygulamaya başlamıştır.  Kısaca Türkiye’yi idare edenlerin gösterdikleri iyi niyete rağmen İngiltere’den  açık düşmanlık görmüşlerdir
1915 Trajedisi “Soykırım” mı?
1915 Trajedisi “Soykırım” mı?
Yazar: ,
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 12, 2015

Tehcirin düzenli, kontrollü, kimsenin malına canına dokunulmayacak şekilde uy- gulanması yönündeki talimatlara rağmen, savaş halinde olan yerel halk Ermeni  çetelerinin saldırılarının yarattığı öfke ve kin ile bazı olaylara tevessül ediyor.  Bazı resmi görevlilerin de görevlerini büyük bir titizlikle yapmadıkları durumlar  söz konusu. Devlet otoritesinin büyük ölçüde yıpranmasının yarattığı kargaşa  ve zaaflar (açlık, salgın hastalıklar, ulaşım zorlukları, elverişsiz iklim koşulları,  iaşe konusundaki ciddi imkânsızlıklar, yağma ve soygun gibi üzücü durumlar)  nedeniyle Ermenilerin Birinci Dünya Savaşı sırasında yaşadığı bu tehcir olayı bir  trajedidir. Hiç şüphe yok ki bu felaket karşısında bir empati duymak, tehcirin yol  açtığı acıları paylaşmak, haksızlıklara uğramış olanlardan özür dilemek gerek- mektedir. Bu acıların yaşandığı ortamda Osmanlı Müslüman halklarının da büyük  acılar yaşadığı görülmektedir. Balkanlarda, Kafkaslarda milyonlarca ölü ve yaralı  söz konusu. Bir o kadar insan da anayurtlarından sökülmüşler ve Anadolu’ya sı- ğınmak zorunda kalmışlardır. Sığındıkları topraklarda da savaş süregelmektedir

Tehcirin düzenli, kontrollü, kimsenin malına canına dokunulmayacak şekilde uy- gulanması yönündeki talimatlara rağmen, savaş halinde olan yerel halk Ermeni  çetelerinin saldırılarının yarattığı öfke ve kin ile bazı olaylara tevessül ediyor.  Bazı resmi görevlilerin de görevlerini büyük bir titizlikle yapmadıkları durumlar  söz konusu. Devlet otoritesinin büyük ölçüde yıpranmasının yarattığı kargaşa  ve zaaflar (açlık, salgın hastalıklar, ulaşım zorlukları, elverişsiz iklim koşulları,  iaşe konusundaki ciddi imkânsızlıklar, yağma ve soygun gibi üzücü durumlar)  nedeniyle Ermenilerin Birinci Dünya Savaşı sırasında yaşadığı bu tehcir olayı bir  trajedidir. Hiç şüphe yok ki bu felaket karşısında bir empati duymak, tehcirin yol  açtığı acıları paylaşmak, haksızlıklara uğramış olanlardan özür dilemek gerek- mektedir. Bu acıların yaşandığı ortamda Osmanlı Müslüman halklarının da büyük  acılar yaşadığı görülmektedir. Balkanlarda, Kafkaslarda milyonlarca ölü ve yaralı  söz konusu. Bir o kadar insan da anayurtlarından sökülmüşler ve Anadolu’ya sı- ğınmak zorunda kalmışlardır. Sığındıkları topraklarda da savaş süregelmektedir
Hatırlamama Kapasitesini Asıl Nerede Aramak Gerekir?
Hatırlamama Kapasitesini Asıl Nerede Aramak Gerekir?
Yazar: ,; Cengizer, Altay
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 12, 2015

Morgenthau’nun İstanbul’dan sonra Atina’da büyükelçilik yaptığı ise hemen hiç  bilinmez. Morgenthau, Atina’daki göreviyle ilgili olarak da I Was Sent to Athens  başlığıyla bir anı kitabı yayımlamıştır. Kitabın giriş paragrafı, yazarın daha ilk  cümleleri, dağ silsileleri gibi yoğun önyargılarını ve bilimsel gözlem ve çalışma- ya hiçbir şekilde müsait olmayan zihin yapısını ortaya koyması bakımından son  derece ilginçtir

1 Elie Wiesel, “The Holocaust as Literary Inspiration,” 6. Dimensions of the Holocaust, Elliot Lefkowitz  (ed) içinde Evanston, 1996  Philipp Blom, The Vertigo Years: Europe, 1900-1914, sh 100, Londra, 2008
Savunma Planlaması ve Stratejik Belirsizlik
Savunma Planlaması ve Stratejik Belirsizlik
Yazar: Karaosmanoğlu, Ali L.
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 12, 2015
Anahtar kelimeler: Plan, ambiguity, politics, strategy, operational level, hybrid war, conventional war, science ; Plan, belirsizlik, siyaset, strateji, operatif düzey, melez savaş, konvansiyonel savaş, bilim

Savunma plancılarının temel görevi planlamanın ayrılmaz özelliği olan stratejik belirsizliği azaltmaya ve yönetmeye çalışarak geleceğin güvenlik sorunlarını çözmektir. Belirsizlik insan düşüncesinin yanılabilmesinden, karar verme süreçlerinin yetersizliğinden, görevin geleceğe yönelik olmasından ve stratejik davranışın ilişkisel ve çelişkisel mantığından kaynaklanmaktadır. Bunun yanında, savunma planlaması esas itibariyle siyasi-bürokratik bir işlemdir ve öznelliklerin hakim olduğu bir alemde şekillenir. Strateji ve savunmada, bilimsel kesinlik yoktur, müsbet bilim sadece öğrenmeye ve değerlendirmeye yardımcı olabilir. Karanlığı tamamen aydınlatmak imkansız olsa da, alacakaranlığa kavuşmak amacıyla bazı noktaları gözden kaçırmadan bazı yolları keşfetmek mümkündür. Silahlı çatışmanın siyasi, stratejik, operatif ve taktik düzeylerini tek bir bütün halinde değerlendirerek, savunma planlaması ve uygulaması sürecini sivil-asker işbirliği zemininde kavramsallaştırmak ve kurumsallaştırmak öne çıkan bir tavsiye olarak tartışılmalıdır.

The job of defense planners is to plan for future security by decreasing and managing the inalienable ambiguities of the strategic behavior. Uncertainties emanate from the fallibility of human mind, imperfection of decision-making processes, the requirement of coping with the future, and the relational and paradoxical logic of strategic behavior. Furthermore, Defense planning is essentially a political-bureaucratic undertaking and, as such, dominated by subjectivities, without any reliable scientific methodology. Scientific certainty only has a heuristic relevance in strategy and defense. It would, however, be possible to identify certain ways through which the ambiguities may be managed successfully, albeit partially. One overriding recommendation would be to consider the political, strategic, operational, and tactical levels of armed conflict as an integrated concept and to prepare a convenient structure for an effective and integrated institutionalization of civil-military cooperation in defense planning and strategic decision-making, from the lower echelons of the bureaucracy to the top political level.
Türkiye’nin 2008-2009 Yıllarında Ermenistan Politikası: Türkiye-Azerbaycan İlişkilerine Etkisi
Turkish Foreign Policy Towards Armenia in 2008-2009: Impact On Azerbaijani-Turkish Relations
Yazar: Ibrahimov, Rovshan
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 12, 2015
Anahtar kelimeler: Turkey, Azerbaijan, Turkish-Armenian rapprochement process, Nagorno- Karabakh conflict ; Türkiye, Azerbaycan, Türkiye-Ermenistan yakınlaşma süreci, Dağlık Karabağ sorunu

Türkiye ve Azerbaycan arasındaki ilişkiler uluslararası arenadaki sıradan iki ulusdevlet arasındaki ilişkiler gibi sınıflandırılamaz. Bu iki ülkenin halkı ortak etnik köken ile birbirine bağlıdır ve birbirinin pozisyonuna anlaşılabilir şekilde sempatiktir. Sonuç olarak, Türkiye ve Azerbaycan arasındaki ihtilaflar bu özel ilişki çerçevesinde değerlendirilmelidir. Bu çalışma, 2008-2009 yıllarında Türkiye ve Ermenistan arasındaki yakınlaşma sürecinde Türkiye ve Azerbaycan arasındaki ihtilafları analiz etmektedir. Aynı zamanda bu çalışma Türkiye ve Azerbaycan’ın aralarındaki sorunları nasıl çözdüğünü ve ilişkilerini geliştirmek için kurdukları yeni platformları tartışmaktadır.

Relations between Turkey and Azerbaijan cannot be classified simply as the ratio of two nation-states in the international arena. The peoples of these two countries are united by common ethnic roots and understandably sympathetic to each other’s positions. Consequently, controversies between Turkey and Azerbaijan should be viewed in the framework of these specific relationships. This study will analyze the causes of the controversies between the two countries during Turkey’s rapprochement with Armenia between 2008 and 2009. It will also discuss the manner in which Turkey and Azerbaijan have resolved their problems and formed a new platform for the development of relations.
Güvenlik Politikaları Ekseninde Afrika Birliği: Teori ve Pratik
Güvenlik Politikaları Ekseninde Afrika Birliği: Teori ve Pratik
Yazar: Akçay, Engin; Dinçer, Bünyamin
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 12, 2015
Anahtar kelimeler: Africa, African Union, Peace, Regionalism, Conflict, Security. ; Afrika, Afrika Birliği, Barış, Bölgesellik, Çatışma, Güvenlik.

Siyasi, ekonomik ve sosyal nitelikli pek çok dezavantajla anılan Afrika kıtasının kuşkusuz öncelikli gündemlerinden biri de güvenlik sorunudur. Bu doğrultuda, Afrika’nın kronik sorunlarının ve çözüm yollarının müzakere edilebileceği ortak bir platform olarak düşünülen Afrika Birliği, kıtanın geleceği açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmada, kurumsal yapılanmasını ihtiyaçlar doğrultusunda revize eden örgütün, geride kalan yaklaşık yarım yüzyıllık sürede güvenlik sorunlarına yönelik tutumunda nasıl bir dönüşüm geçirdiği irdelenmektedir. Bu amaçla, örgütün güvenlik yaklaşımı öncelikle kurumsal normlar ve yapısal durum itibarıyla ortaya konmuştur. Ardından Birlik ilkelerinin ve organizasyonel yapısının güvenlik odaklı sorunlarda sergilenen yaklaşım ile ne derece tutarlı olduğu örnek olaylarla analiz edilmiştir. Yapılan incelemede, Birliğin güvenlik yaklaşımında idealizmden rasyonaliteye doğru bir dönüşüm yaşandığı anlaşılmaktadır. Caydırma kapasitesinin henüz tatminkar düzeyde olmadığından daha temkinli ve etki odaklı inisiyatiflerin tercih edildiği anlaşılmaktadır. Konjonktürel davranma ve pasif konumlanma tercihlerinin ise Birliğin en önemli handikaplarından olduğu değerlendirilmektedir.

Security has been the primary agenda of the African continent which has been plagued by many political, economic and societal disadvantages. Considered as a joint platform to discuss the chronical problems of Africa and the ways out, the African Union is of crucial importance in terms of the continent’s future. This paper scrutinizes how the union evolved in the last 50 years, in responding to the security cases in the region, where the union revises its organizational structure accordingly. To this end, the paper firstly brings up the security approach of the organization as of its institutional norms and structure. Then, based on the factual examples it analyses if the principles and the organizational structure is consistent with the union’s security approach. The study shows that there is a transformation from idealism to rationalism in the union's security approach. Since its deterrence capacity has not been unsatisfying, the Union prefers more circumspect and impact-oriented policies. It is evaluated that circumstantial responses and passive positioning are the most important handicaps of the Union.