hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hocamız Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan 2.2.1941-17.08.2022
Hocamız Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan 2.2.1941-17.08.2022
Yazar: Sayar, Mustafa H.; Konyar, Erkan
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü ; Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü ; Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü ; Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü ; Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Prof. Dr. Muharrem Taner Tarhan,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu,Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü

1941 yılında İstanbul’da Bakırköy’de doğan Taner Tarhan 1948 yılında Bakırköy ilkokuluna başlamış, 1956 yılında Bakırköy ortaokulunu, 1961 yılında Perteviniyal Lisesini bitirmiştir. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesine kayıt olan M. Taner Tarhan 1966 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü’nde Arif Müfid Mansel yönetimindeki “Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu “ başlıklı bitirme tezi ile lisans eğitimini tamamladı. Aynı yıl asistan olarak göreve başladığı Eskiçağ Tarihi kürsüsünde 1966-1972 yılları arasında, Prof. Dr. Afif Erzen danışmanlığında “Eskiçağ Tarihinde Kimmerler” konulu doktora tezini yapan Tarhan “M.Ö. XIII.Yüzyılda Uruatri ve Nairi Konfederasyonları” adlı teziyle 1978’de Doçent, “The Old City of Van and the Van Fortress-Turkey” adlı eseriyle de 1988’de Profesör unvanını aldı.

1941 yılında İstanbul’da Bakırköy’de doğan Taner Tarhan 1948 yılında Bakırköy ilkokuluna başlamış, 1956 yılında Bakırköy ortaokulunu, 1961 yılında Perteviniyal Lisesini bitirmiştir. Aynı yıl İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesine kayıt olan M. Taner Tarhan 1966 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Prehistorya ve Klâsik Arkeoloji Bölümü’nde Arif Müfid Mansel yönetimindeki “Side Müzesi antik taş mimariye ait eserler kataloğu “ başlıklı bitirme tezi ile lisans eğitimini tamamladı. Aynı yıl asistan olarak göreve başladığı Eskiçağ Tarihi kürsüsünde 1966-1972 yılları arasında, Prof. Dr. Afif Erzen danışmanlığında “Eskiçağ Tarihinde Kimmerler” konulu doktora tezini yapan Tarhan “M.Ö. XIII.Yüzyılda Uruatri ve Nairi Konfederasyonları” adlı teziyle 1978’de Doçent, “The Old City of Van and the Van Fortress-Turkey” adlı eseriyle de 1988’de Profesör unvanını aldı.
Prof. Dr. Nuşin Asgari3 Ekim 1931- 18 Kasım 2022
Prof. Dr. Nuşin Asgari3 Ekim 1931- 18 Kasım 2022
Yazar: Sayar, Mustafa H.
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Nuşin Asgari,Prehistoria,Klasik  Arkeoloji,Prehistoria,  Klasik  Arkeoloji ; Nuşin Asgari,Prehistoria,Klasik  Arkeoloji ; Nuşin Asgari,Prehistoria,Klasik  Arkeoloji ; Nuşin Asgari,Prehistoria,Klasik  Arkeoloji ; Nuşin Asgari,Prehistoria,Klasik  Arkeoloji

1931 yılında İstanbul’da doğan Nuşin Asgari ilk ve ortaöğrenimini İstanbul Alman Lisesi ve İstanbul Amerikan kolejinde 1951 yılında tamamladı.İstanbul Üniversitesi, Sanat Tarihi Bölümündeki Lisans eğitimini Türk ve İslam Sanatı sertifikasının  yanı  sıra,  Prehistoria,  Klasik  Arkeoloji,  Eskiçağ  Tarihi  sertifikası  aldıktan sonra 1957 yılı Haziran ayında tamamlayan Nuşin Asgari 28.12.1957 ile 15.10.1958 tarihleri arasında Sanat Tarihi bölümünde asistan olarak görev yaptı. Lisans eğitimi sırasında 1956 yılında Perge ve 1957 yılında Side kazılarına katılmıştır.

1931 yılında İstanbul’da doğan Nuşin Asgari ilk ve ortaöğrenimini İstanbul Alman Lisesi ve İstanbul Amerikan kolejinde 1951 yılında tamamladı.İstanbul Üniversitesi, Sanat Tarihi Bölümündeki Lisans eğitimini Türk ve İslam Sanatı sertifikasının  yanı  sıra,  Prehistoria,  Klasik  Arkeoloji,  Eskiçağ  Tarihi  sertifikası  aldıktan sonra 1957 yılı Haziran ayında tamamlayan Nuşin Asgari 28.12.1957 ile 15.10.1958 tarihleri arasında Sanat Tarihi bölümünde asistan olarak görev yaptı. Lisans eğitimi sırasında 1956 yılında Perge ve 1957 yılında Side kazılarına katılmıştır.
Türkiye’de Bizans Çalışmalarının Öncülerinden Prof. Dr. Melek Delilbaşı
Türkiye’de Bizans Çalışmalarının Öncülerinden Prof. Dr. Melek Delilbaşı
Yazar: Kılıç, Şahin
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Bizans Çalışmaları,Melek Delilbaşı,Muzaffer Arıkan ; Bizans Çalışmaları,Melek Delilbaşı,Muzaffer Arıkan ; Bizans Çalışmaları,Melek Delilbaşı,Muzaffer Arıkan ; Bizans Çalışmaları,Melek Delilbaşı,Muzaffer Arıkan ; Bizans Çalışmaları,Melek Delilbaşı,Muzaffer Arıkan

Melek  Delilbaşı,  1947  yılında  İstanbul’da  doğdu.  Çamlıca  Kız  Lisesi’nden  mezun olduktan  sonra  Ankara  Üniversitesi  Dil  ve  Tarih-Coğrafya  Fakültesi  (DTCF)  Ortaçağ Kürsüsü’nü 1968 yılında bitirdi ve aynı kürsüde asistan olarak göreve başladı. Lisans eğitimi sırasında dönemin sistemi gereği 3. sınıfta bir kaynak dilinin yardımcı dil olarak seçilmesi zorunlu idi ve kaynak dili öğretimine, filoloji çalışmalarına çok önem veriliyordu. Fakülteye başladığında (1964) Antik Çağ’a ilgisi dolayısıyla Klasik Yunancayı yardımcı ders olarak seçerek Suat Sinanoğlu’ndan dersler aldı. Kürsü olarak Ortaçağ’ı seçtikten sonra Bizans tarihi üzerine yoğunlaşmaya başladı. Bizans uygarlığına duyduğu ilgi ve özel olarak Türk tarihinin Bizans kaynaklarıyla en başından beri ilgiliydi. O dönemde kürsünün hocaları olarak Akdes Nimet Kurat ve Şerif Baştav’ın etkisi, Melek Delilbaşı’nı bu hocaların da ilgi alanı olan Türk tarihinin Bizans kaynaklarına yönlendirmişti.

Melek  Delilbaşı,  1947  yılında  İstanbul’da  doğdu.  Çamlıca  Kız  Lisesi’nden  mezun olduktan  sonra  Ankara  Üniversitesi  Dil  ve  Tarih-Coğrafya  Fakültesi  (DTCF)  Ortaçağ Kürsüsü’nü 1968 yılında bitirdi ve aynı kürsüde asistan olarak göreve başladı. Lisans eğitimi sırasında dönemin sistemi gereği 3. sınıfta bir kaynak dilinin yardımcı dil olarak seçilmesi zorunlu idi ve kaynak dili öğretimine, filoloji çalışmalarına çok önem veriliyordu. Fakülteye başladığında (1964) Antik Çağ’a ilgisi dolayısıyla Klasik Yunancayı yardımcı ders olarak seçerek Suat Sinanoğlu’ndan dersler aldı. Kürsü olarak Ortaçağ’ı seçtikten sonra Bizans tarihi üzerine yoğunlaşmaya başladı. Bizans uygarlığına duyduğu ilgi ve özel olarak Türk tarihinin Bizans kaynaklarıyla en başından beri ilgiliydi. O dönemde kürsünün hocaları olarak Akdes Nimet Kurat ve Şerif Baştav’ın etkisi, Melek Delilbaşı’nı bu hocaların da ilgi alanı olan Türk tarihinin Bizans kaynaklarına yönlendirmişti.
Jürgen Borchhardt 25.2.1936 - 26.7.2021
Jürgen Borchhardt 25.2.1936 - 26.7.2021
Yazar: Özbek, Yaşar
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Jürgen Borchhardt,ürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz,Klasik Arkeoloji ; Jürgen Borchhardt,ürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz,Klasik Arkeoloji ; Jürgen Borchhardt,ürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz,Klasik Arkeoloji ; Jürgen Borchhardt,ürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz,Klasik Arkeoloji ; Jürgen Borchhardt,ürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz,Klasik Arkeoloji

Prof.  Dr.  Jürgen  Borchhardt  25.02.1936  yılında  bugünkü  Polonya  sınırları  içinde yer alan Sprottau şehrinde doğmuştur ve soylu bir aileden gelen Borchhardt’ın tam ismi “Jürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz”dir, ancak kendisi bu ünvanı kullanmamıştır. Liseyi Hannover’de bitirmiş ve daha sonra Heidelberg ve Berlin’de Klasik Arkeoloji, Prehistorya ve  Protohistorya  ve  Eski  Çağ  Tarihi  eğitimi  almıştır.

Prof.  Dr.  Jürgen  Borchhardt  25.02.1936  yılında  bugünkü  Polonya  sınırları  içinde yer alan Sprottau şehrinde doğmuştur ve soylu bir aileden gelen Borchhardt’ın tam ismi “Jürgen Borchhardt Freiherr Bernewitz”dir, ancak kendisi bu ünvanı kullanmamıştır. Liseyi Hannover’de bitirmiş ve daha sonra Heidelberg ve Berlin’de Klasik Arkeoloji, Prehistorya ve  Protohistorya  ve  Eski  Çağ  Tarihi  eğitimi  almıştır.
Mehmet Emin Başaranbilek 14.01.1945 - 21.12.2022
Mehmet Emin Başaranbilek 14.01.1945 - 21.12.2022
Yazar: Sayar, Mustafa H.
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Mehmet Emin Başaranbilek,Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri,Anma yazısı ; Mehmet Emin Başaranbilek14.01.1945 - 21.12.2022,Mehmet Emin Başaranbilek,Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri ; Mehmet Emin Başaranbilek14.01.1945 - 21.12.2022,Mehmet Emin Başaranbilek,Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri ; Mehmet Emin Başaranbilek14.01.1945 - 21.12.2022,Mehmet Emin Başaranbilek,Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri ; Mehmet Emin Başaranbilek14.01.1945 - 21.12.2022,Mehmet Emin Başaranbilek,Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri

1945 Yılında Ödemiş’te doğan Mehmet Emin Başaranbilek ilk ve ortaöğrenimini Ödemiş’te tamamladı. 1966 yılında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri bölümünde başladığı üniversite eğitimini 1973 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Bölümünde bitirdi. Üniversite eğitimi sırasında 1969 yılında Ödemiş’te tanıştığı Gülsüm Hanım ile evlendi.  İlk görev yeri olan Konya Müzesine 1975 yılında atandı.

1945 Yılında Ödemiş’te doğan Mehmet Emin Başaranbilek ilk ve ortaöğrenimini Ödemiş’te tamamladı. 1966 yılında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Eski Önasya Dilleri ve Kültürleri bölümünde başladığı üniversite eğitimini 1973 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Bölümünde bitirdi. Üniversite eğitimi sırasında 1969 yılında Ödemiş’te tanıştığı Gülsüm Hanım ile evlendi.  İlk görev yeri olan Konya Müzesine 1975 yılında atandı.
Pamphylia ve Arkeoloji ile Dolu bir Yaşam: Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu 1943 - 2019
Pamphylia ve Arkeoloji ile Dolu bir Yaşam: Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu 1943 - 2019
Yazar: Çokay Kepçe, Sedef; Özdizbay, Aşkım
Dergi: Anatolian Research No. 27, 2023
Anahtar kelimeler: Archaeology ; Arkeoloji ; Pamphylia ve Arkeoloji,Haluk Abbasoğlu,Klasik Arkeoloji ; Pamphylia ve Arkeoloji,Haluk Abbasoğlu,Klasik Arkeoloji ; Pamphylia ve Arkeoloji,Haluk Abbasoğlu,Klasik Arkeoloji ; Pamphylia ve Arkeoloji,Haluk Abbasoğlu,Klasik Arkeoloji ; Pamphylia ve Arkeoloji,Haluk Abbasoğlu,Klasik Arkeoloji

Klasik Arkeoloji biliminin ve Üniversitemizin kıymetli hocalarından Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu,  14  Mayıs  1943  yılında  İskenderun’da  doğmuş;  1954-1960  yılları  arasında İstanbul Erkek Lisesi’nde, 1960-1965 yıllarında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Kürsüsü’nde okumuştur. 1965-1968 yıllarında DAAD bursuyla gittiği Almanya Marburg ve Heidelberg Üniversitelerinde Klasik Arkeoloji üzerine eğitimler almıştır. Kendisi 1970 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Klasik Arkeoloji Kürsüsü’nde Asistan olarak göreve başlar. 1983’te Doçent, 1989’da ise Profesör olur. Ayrıca, 1990-1991 yıllarında Justus-Liebig-Universität Giessen (Almanya)’de misafir profesör olarak da görev almıştır.

Klasik Arkeoloji biliminin ve Üniversitemizin kıymetli hocalarından Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu,  14  Mayıs  1943  yılında  İskenderun’da  doğmuş;  1954-1960  yılları  arasında İstanbul Erkek Lisesi’nde, 1960-1965 yıllarında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Kürsüsü’nde okumuştur. 1965-1968 yıllarında DAAD bursuyla gittiği Almanya Marburg ve Heidelberg Üniversitelerinde Klasik Arkeoloji üzerine eğitimler almıştır. Kendisi 1970 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Klasik Arkeoloji Kürsüsü’nde Asistan olarak göreve başlar. 1983’te Doçent, 1989’da ise Profesör olur. Ayrıca, 1990-1991 yıllarında Justus-Liebig-Universität Giessen (Almanya)’de misafir profesör olarak da görev almıştır.
URARTU KRALLIĞI’NDA HAYVANCILIĞIN SOSYO EKONOMİK ACIDAN ÖNEMİ
URARTU KRALLIĞI’NDA HAYVANCILIĞIN SOSYO EKONOMİK ACIDAN ÖNEMİ
Yazar: Sağlamtımur, Haluk
Dergi: Anatolian Research No. 20, 2017
Anahtar kelimeler: Urartu,Urartu Sanatı,Fildişi Eserler,Ticaret

MÖ. II. binyılın gelişkin ticari ve kültürel ilişkileri sonucu Anadolu’ya girdiği düşünülenfildişi oymacılığı giderek daha geniş alanda yayılım göstermiş ve ticareti yapılabilirbir mal grubu statüsü kazandıktan sonra her bölge kendi ekolünü yaratmıştır. MÖ. I.binyılda Suriye, İran, Asur, Fenike, Frig, Geç Hitit Krallıkları’ndan bazılarında varolduğunu bildiğimiz ‘Fildişi Eser Oymacılığı’, Altıntepe, Toprakkale ve Karmir Blurgibi Urartu yerleşimlerinden de ele geçerek Urartu’nun da söz konusu malzemeyeveya sanat koluna ilgisiz kalmadığını gösterir nitelikte olmuştur. Söz konusu eserlerdegörülen teknik yeterlilik bu fildişi eserlerin bahsi geçen küçük devletler arasındayapılan ithalat ve ihracat gibi ticari hareketler karşılığında mı Urartu Coğrafyası’nataşındığı yoksa, Urartu’nun kendi içinde bu sanatı geliştirerek eserlerini yerel üretimemi dönüştürdüğü sorularını akla getirmektedir.

MÖ. II. binyılın gelişkin ticari ve kültürel ilişkileri sonucu Anadolu’ya girdiği düşünülenfildişi oymacılığı giderek daha geniş alanda yayılım göstermiş ve ticareti yapılabilirbir mal grubu statüsü kazandıktan sonra her bölge kendi ekolünü yaratmıştır. MÖ. I.binyılda Suriye, İran, Asur, Fenike, Frig, Geç Hitit Krallıkları’ndan bazılarında varolduğunu bildiğimiz ‘Fildişi Eser Oymacılığı’, Altıntepe, Toprakkale ve Karmir Blurgibi Urartu yerleşimlerinden de ele geçerek Urartu’nun da söz konusu malzemeyeveya sanat koluna ilgisiz kalmadığını gösterir nitelikte olmuştur. Söz konusu eserlerdegörülen teknik yeterlilik bu fildişi eserlerin bahsi geçen küçük devletler arasındayapılan ithalat ve ihracat gibi ticari hareketler karşılığında mı Urartu Coğrafyası’nataşındığı yoksa, Urartu’nun kendi içinde bu sanatı geliştirerek eserlerini yerel üretimemi dönüştürdüğü sorularını akla getirmektedir.
NEW OBSERVATIONS OF THE DOGUBAYAZIT ROCK-CUT TOMB
NEW OBSERVATIONS OF THE DOGUBAYAZIT ROCK-CUT TOMB
Yazar: Konyar, Erkan
Dergi: Anatolian Research No. 20, 2017
Anahtar kelimeler: Urartu,Doğubayazıt,Rock-Cut Tomb,Façade Relief

The Rock-Cut Tomb of Doğubayazıt is a unique example in the Eastern Anatolian and Urartian geography with its plan, features and façade reliefs. It comprises of a main hall at the entrance, and two rooms that can be accessed by ascending from it. There are niches on the west and north walls of the tomb chamber. What makes the Doğubayazıt Tomb unique is its façade relief. It is possible to date the reliefs from its stylistic features. The compositions on some medallions and bronze plates in museums, either from Urartian centres like Toprakkale, Karmir-Blur, and Giyimli or obtained through purchase, are significant in terms of comparison. The goat next to the woman on these finds is a very characteristic composition and can be compared to the depiction on the tomb relief. Another detail that draws attention is the conical helmet worn by the king or the lord. Depictions of warriors, kings and gods with this helmet are frequently seen on Urartian bronze artefacts. The iconographic features of the relief, the stone masonry of the burial chamber, and features such as niches suggest a date within the Urartian period.

The Rock-Cut Tomb of Doğubayazıt is a unique example in the Eastern Anatolian and Urartian geography with its plan, features and façade reliefs. It comprises of a main hall at the entrance, and two rooms that can be accessed by ascending from it. There are niches on the west and north walls of the tomb chamber. What makes the Doğubayazıt Tomb unique is its façade relief. It is possible to date the reliefs from its stylistic features. The compositions on some medallions and bronze plates in museums, either from Urartian centres like Toprakkale, Karmir-Blur, and Giyimli or obtained through purchase, are significant in terms of comparison. The goat next to the woman on these finds is a very characteristic composition and can be compared to the depiction on the tomb relief. Another detail that draws attention is the conical helmet worn by the king or the lord. Depictions of warriors, kings and gods with this helmet are frequently seen on Urartian bronze artefacts. The iconographic features of the relief, the stone masonry of the burial chamber, and features such as niches suggest a date within the Urartian period.
THE EARLY NEO-ASSYRIAN PROVINCIAL ARMY OF GŪZĀNA
THE EARLY NEO-ASSYRIAN PROVINCIAL ARMY OF GŪZĀNA
Yazar: Kerekes, Miklos
Dergi: Anatolian Research No. 20, 2017
Anahtar kelimeler: Gūzāna,Tell Halaf,Assyrian Army,Weapons,Composite Bow,Aramean

The Neo-Assyrian army is generally known from sources discovered in the core of the empire, i.e., palace reliefs, correspondence from the royal archives and royal inscriptions. Most of these sources date back to the Sargonid period. The archaeological and textual records from the ancient city of Gūzāna provide an opportunity to balance the picture drawn from these sources. Based on its relatively peaceful transition from an independent Aramean kingdom to an Assyrian province at the turn of the 9th–8th century BC, it can be supposed that the Aramean-type army had a significant influence on the troops stationed in the province during the early Neo-Assyrian period.The subjects of the present reconstruction are, on one hand, the bas-reliefs from the Temple Palace of Kapara, that serve as the main source of our knowledge on the Aramean armies. On the other hand, the archive of Mannu-kī-Aššūr from the early 8th century BC provides information about the Assyrian provincial army of the same period. By means of a detailed analysis, the texts from this archive give a more detailed and complex insight to the less-known provincial army in the early NeoAssyrian period. This paper also provides arguments for the existence of a workshop manufacturing composite bows.

The Neo-Assyrian army is generally known from sources discovered in the core of the empire, i.e., palace reliefs, correspondence from the royal archives and royal inscriptions. Most of these sources date back to the Sargonid period. The archaeological and textual records from the ancient city of Gūzāna provide an opportunity to balance the picture drawn from these sources. Based on its relatively peaceful transition from an independent Aramean kingdom to an Assyrian province at the turn of the 9th–8th century BC, it can be supposed that the Aramean-type army had a significant influence on the troops stationed in the province during the early Neo-Assyrian period.The subjects of the present reconstruction are, on one hand, the bas-reliefs from the Temple Palace of Kapara, that serve as the main source of our knowledge on the Aramean armies. On the other hand, the archive of Mannu-kī-Aššūr from the early 8th century BC provides information about the Assyrian provincial army of the same period. By means of a detailed analysis, the texts from this archive give a more detailed and complex insight to the less-known provincial army in the early NeoAssyrian period. This paper also provides arguments for the existence of a workshop manufacturing composite bows.
THE ROLE OF THE ENSLAVED POPULATIONS IN THE URARTIAN SETTLEMENT POLICY
THE ROLE OF THE ENSLAVED POPULATIONS IN THE URARTIAN SETTLEMENT POLICY
Yazar: Avcı, Can
Dergi: Anatolian Research No. 20, 2017
Anahtar kelimeler: Assyria,Urartu,Settlement Policy,Enslaved Population

The Kingdom of Urartu faced many challenges apart from overcoming geographical difficulties in order to implement its settlement policy in its heartland – the Van Lake Basin. Founding new cities, creating lands suitable for agriculture and securing the necessary population in order to supply its military strength were just some of them. Settling nomadic and seminomadic tribes and securing the manpower that were to build new cities and establish new farmlands also meant economic success for the kingdom that was to follow. The continuity of this success was only possible with a standardized settlement policy. Obtaining the population that were to be settled and their addition into the kingdom meant establishment of new cities and new campaigns. A policy of slave procurement, whose rules were already established by Assyria, was an important factor for obtaining the population Urartu needed. Although it is not known how this enslaved population was treated in the general Urartian population, it is certain that they were part of the production, fought for the kingdom and have taken part in foundation of new cities.

The Kingdom of Urartu faced many challenges apart from overcoming geographical difficulties in order to implement its settlement policy in its heartland – the Van Lake Basin. Founding new cities, creating lands suitable for agriculture and securing the necessary population in order to supply its military strength were just some of them. Settling nomadic and seminomadic tribes and securing the manpower that were to build new cities and establish new farmlands also meant economic success for the kingdom that was to follow. The continuity of this success was only possible with a standardized settlement policy. Obtaining the population that were to be settled and their addition into the kingdom meant establishment of new cities and new campaigns. A policy of slave procurement, whose rules were already established by Assyria, was an important factor for obtaining the population Urartu needed. Although it is not known how this enslaved population was treated in the general Urartian population, it is certain that they were part of the production, fought for the kingdom and have taken part in foundation of new cities.