hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
FARKLI BİR İSTİARE-İ MEKNİYYE TANIMI DENEMESİ
Attempt a Different Description of Istiʿāra Makniyya
Yazar: Sağdıç, Sedat
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 22, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Arap Dili Belâgatı,Arap Dili Belâgatı,Arab Language and Literature,Tashbīh Maknî,Methapor,Istiʿāra,Istiʿāra Makniyya,Sakkākī ; Arab Language and Literature,Tashbīh Maknî,Methapor,Istiʿāra Makniyya,Sakkākī ; Teşbih-i Meknî,İstiare-i Mekniyye,Mecaz,Arap Dili Belâgatı,Sekkâkî

Bilindiği gibi istiare bir lügavî mecazdır. Doğal olarak bir istiare türü olan istiare-i mekniyyenin de mecaz içermesi gerekmektedir. Belâgat kitaplarında istiare-i mekniyye ile ilgili getirilen örneklerin hemen hepsinde müstear leh/müşebbeh hakiki anlamda kullanılmaktadır. Bu istiare türünde müstear leh/müşebbehin hakiki anlamda kullanılması, dahası zikredilmesi problem teşkil etmektedir. Buradaki kapalılığa istiare tanımındaki karışıklığın da etki ettiği anlaşılmaktadır. Klasik olsun modern olsun hemen hemen bütün çalışmalarda Sekkâkî’nin (öl. 626/1229) istiare-i mekniyye tanımının benimsenip aynen sürdürüldüğü görülmektedir. Bu belâgat kitaplarında, bazı sözlerin mecaz ihtiva etmemesine rağmen istiare-i mekniyye başlığı altında örnek olarak getirilmesinin sebeplerinden birinin de beliğ teşbihin bir türü olan teşbih-i meknînin ayrı bir teşbih başlığı altında incelenmemesi olduğu söylenebilir. Bu makalede istiare-i mekniyyenin yeni bir tanımına dikkat çekilip mevcut tanım ve örneklerdeki problemlere işaret etmek hedeflenmektedir. Çalışmada bu sorun, neredeyse bütün belâgat kitaplarında istiare-i mekniyye örneği olarak yer alan şair sahâbî Ebû Ẕü’eyb el-Hüẕelî’nin (öl. 28/648-49) meşhur beyti merkeze alınarak değerlendirilecektir.

As is known, istiʿāra is a lexical metaphor. Istiʿāra makniyya, which is a type of istiʿāra, should also naturally contain metaphors. In almost all of the examples of istiʿāra makniyya in the literature books, mustaʽār lah/mushabbah is used in the real sense. In this type of istiʿāra, the use and mention of mustaʽār lah/mushabbah in the real sense pose a problem. It is understood that the confusion in the definition of istiʿāra affects the formation of this problem. In almost all studies, both classical and modern, it is seen that  Sakkākī’s (d. 626/1229) definition of istiʿāra makniyya has been adopted and maintained as it is. Although some words in these literature boks do not contain metaphors, examples of istiʿāra makniyya are given. One of the reasons for this is that tashbīh maknī, which is a type of balīgh/eloquent tashbīh, is not examined under a separate tashbīh title. This article, aims to draw attention to a new definition of istiʿāra makniyya and to point out the problems in the existing definitions and examples. In this study, this problem will be evaluated by centered on the famous couplet of the poet Companion Abū Dhuʾayb al-Hudhalī (d. 28/648-49), which is included as an example of istiʿāra makniyya in almost all literature books.
İSLÂM HUKUKUNDA KADINLARA YÖNELİK HÜKÜMLER, HALİL İBRAHİM ACAR (İSTANBUL: ENSAR NEŞRİYAT, 2021), 320 SAYFA.
Provisions for Women in Islamic Law, Halil İbrahim Acar (İstanbul: Ensar Publication, 2021), 320 pages.
Yazar: Gökdere, Meryem
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 22, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Hüküm,Justice,Judgment ; Islamic law,woman,right,Justice,Judgment ; kadın,hak,adalet,islam hukuku,Hüküm,Justice,Judgment

İslâmiyet kadın-erkek, yaşlı-genç, büyük-küçük, siyah-beyaz ayırt etmeden bütün insanlığa hitap eden bir dindir. Buna göre İslâm’daki hükümler muhatap kitlenin içinde bulunduğu durum ve şartlar dikkate alınarak verilir. Bunlardan kimisi zenginlik, fakirlik, hastalık, çocukluk ve kölelik gibi değişken olabilirken, kimisi de kadınlık ve erkeklik gibi değişmesi mümkün olmayan durumlardır. Kadınların sahip olduğu bazı haklar ve onlara düşen bazı görevler tartışma konusu olan mevzulardandır. Nitekim kadın yaratılış ve hassasiyet bakımından erkekten farklı ama insan ve kul olma konusunda onunla aynıdır. Kadının bedenî ve ruhî açıdan farklı yaratılması onun hak ve sorumluluklar noktasında da erkekten ayrı değerlendirilmesini mecburi kılmıştır. Buna göre kadınların toplum içerisinde birden fazla rolü vardır. Kadının üstlendiği roller ev içinde ve ev dışında olmak üzere iki türlüdür. Bununla birlikte kadının yaratıcısına karşı da birtakım yükümlülükleri bulunmaktadır. İbadet ve sosyal sorumluluklar konusunda kadının görevleri bazen erkeklerden ayrılabilmektedir. Şüphesiz ki bu durum kadınla erkeğin birbirinden farklı yaratılmasından ötürüdür. İncelemesini yaptığımız bu eser, kadınlar hakkında gündeme gelen tartışmalı konuları ele alması bakımından okuyucusuna ışık tutmaktadır.

Islam is a religion that appeals to all humanity, whether male or female, old or young, big or small, or black or white. Accordingly, the rulings in Islam are given by taking into account the situation and conditions of the addressee. Some can be changeable, such as wealth, poverty, illness, childhood, and slavery, while others are impossible to change, such as femininity and masculinity. The rights and duties of women are among the subjects of discussion. Women are different from men in terms of creation and sensitivity, but they are the same as human beings and servants. The fact that woman was created physically and spiritually differently made it necessary to evaluate them separately from men in terms of rights and responsibilities. Accordingly, women have more than one role in society. The roles undertaken by women are of two types, inside and outside the home. However, the woman also has some obligations to her creator. In terms of worship and social responsibilities, women's duties can sometimes be separated from men's. Undoubtedly, this difference is because men and women were created separately. This work, which we have examined, sheds light on its reader regarding controversial issues about women.
SPİNOZA’NIN HAFIZA TEORİSİ: İMGESEL ÇAĞRIŞIM, ‘GELİŞKİN BELLEK’ VE ‘KİŞİSEL-AYNILIK’ PROBLEMİ
Spinoza’s Theory of Memory: Imaginary Association, 'Strengthened Memory' and the Problem of 'Personal Identity'
Yazar: Dağ, Enes
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 22, 2022
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Mind,Memory,Strengthened Memory,Memory Loss (Amnesia),Personal-Identity.,Spinoza,History of Philosophy ; Zihin,Hafıza,Gelişkin Bellek,Hafıza Kaybı,Kişisel-Aynılık,Spinoza,Felsefe Tarihi

Spinoza’nın zihnin bir gücü olarak “hafıza”ya dair ortaya koyduğu fikirleri, yabancı dillerde, özellikle İngilizce Spinoza literatüründe geniş ve merkezi bir konum teşkil etmektedir. Buna karşın, bu konuda Türkçede detaylı bir çalışmanın yapılmadığı görülmektedir. Bu çalışma, öncelikle Spinoza’nın hafıza doktrinini onun kendisine özgü zihin felsefesinin diğer unsurlarıyla birlikte ele alarak söz konusu eksikliği gidermeye ve anılan merkezi konuma işaret etmeye çalışmaktadır. Bu doğrultuda, Spinoza sisteminde “hafıza”nın tanımları irdelenmekte, ortak bir tanımın sınırları belirginleştirilerek hafızanın doğası çözümlenmekte ve onun bedenle birlikte var olan bir güç olması sebebiyle, zihnin anlama faaliyeti önünde ekseriyetle bir engel teşkil ettiği tespit edilmeye çalışılmaktadır. Bununla birlikte “hafıza” sayesinde zihinde oluşan fikirlerin, zihnin anlama faaliyeti önünde her zaman bir engel teşkil etmediği ve “hafıza”nın zihne faydalı bir yönünün de bulunduğu iddia edilmektedir. Ayrıca çalışmada “hafıza kaybı”nın bedensel etkileri ve zihinsel sonuçları açık kılınmakta ve anımsamanın sürekliliği ya da kopukluğu bağlamında gündeme gelen “kişisel aynılık” problemi, Spinoza’nın hafıza teorisi bağlamında aydınlatılmaktadır.

Spinoza’s theory of “memory”, which is a power of the mind, occupies a wide and central position in foreign languages, especially in English Spinoza literature. On the other hand, there is no detailed study on this subject in Turkish. This study firstly tries to iron out this deficiency and to point out the aforementioned central position by considering Spinoza’s doctrine of memory with other elements of his unique philosophy of mind. In this sense, Spinoza’s definitions of “memory” are examined, its nature is analyzed by clarifying the boundaries of a common definition and it is determined since “memory” is a power of the mind that exists with the body, it mostly constitutes an obstacle to the understanding activity of the mind. However, it is claimed that the ideas formed in the mind thanks to “memory” do not always constitute an obstacle to the understanding activity of the mind, and that “memory” also has a beneficial aspect to the mind. In addition, in the study, the bodily causes and mental consequences of “memory loss” are rendered and the problem of “personal identity”, which comes to the fore in the context of continuity or discontinuity of remembering, is clarified within the scope of Spinoza’s theory of memory.
İBN ÂŞÛR’UN SEDD-İ ZERÂİ İLKESİNE YAKLAŞIMI
Ibn ʽĀshūr’s Approach to the Principle of Sadd al-Dharāiʽ
Yazar: Yusufoğlu, Kazim
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 22, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Ibn ʽĀshūr,Mālikis ; Islamic law methodology,Procedurists,Sadd al-Dharāiʽ,Ibn ʽĀshūr,Mālikis ; Fıkıh Usûlü,Usûlcüler,Mâlikiler,İbn Âşûr,Sedd-i Zerâi,Ibn ʽĀshūr,Mālikis

Zararlı olmadığı halde geçerli bir zarara sebep olan fiillerin engellenmesi anlamına gelen sedd-i zerâi, fıkıh usûlü tarihinde Hanbelî usûlcülerin yanı sıra daha çok Mâlikî usûlcüler tarafından bir delil olarak savunulmuştur. Mâlikî usûlcüler, sedd-i zerâinin mahiyeti hakkında aynı anlayışa sahip olsalar da zarara sebep olan fiillerin (zeriâ) tasnifi konusunda farklı görüşe sahiptirler. Karâfî (öl. 684/1285) bunları ümmetin üzerinde ittifak edip etmemesi açısından inceleyip üç kategoriye ayırırken, Şâtıbî (öl. 790/1388) zararın kasıtlı olup olmaması, genel olup olmaması ve kuvvet derecesi açısından inceleyip sekiz kategoriye ayırmıştır. İbn Âşûr (1876-1973) ise, meseleyi mahiyetinde zarar taşıyıp taşımaması açısından tetkik etmiş ve iki kısma ayırmıştır. İbn Âşûr, kendisinden önceki usûlcülerden farklı olarak zararın kuvvetini kamu hukuku ve bireysel hukuk açısından farklı değerlendirmiştir. Ona göre, zarara sebep olma ihtimali düşük olan bir fiil, kamu hukuku ile alakalı ise yasaklanabilir, ancak şahıs hukuku ile ilgili ise yasaklanamaz. İbn Âşûr’un da aralarında bunduğu Mâlikî usûlcüler sedd-i zerâinin geçerliliğini, îne satımı üzerinden değerlendirmişlerdir. İbn Âşûr Makâsıdu’ş-şerîati’l-İslâmî isimli eserinde bu delilin tümevarım (istikra) ile elde edildiğini savunurken, tefsirinde sekiz âyet ile temellendirmeye çalışmıştır.

Sadd al-Dharāiʽ, which means the prevention of acts that cause valid harm even though they are not harmful, has been defended as proof in the history of jurisprudence mostly Mālikī jurists along with Ḥanbalī jurists. Although the Mālikī jurists have the same understanding of the nature of sadd al-dharāiʽ, they have different views on classifying of the acts that cause harm. al-Qarāfī (d. 684/1285) analysed the acts that cause harm in terms of whether the ummah agreed on them or not and divided them into three categories. al-Shāṭibī (d. 790/1388) analysed them in terms of whether the harm was intended or not, whether it was general or not, and its level of strength and divided them into eight categories. On the other hand, Ibn ʽĀshūr (1876-1973), analysed the issue in terms of whether or not it carries harm in its nature and divided it into two parts. Unlike his predecessors, Ibn ʽĀshūr evaluated the harm’s strength differently in terms of public law and individual law. According to him, an act with a low probability of causing harm can be prohibited if it is related to public law, but not if it is related to personal law. The Māliki jurists, including Ibn ʽĀshūr, evaluated the validity of sadd al-dharāiʽ, through the sale of îne. Ibn ʽĀshūr, in his book Maqāsidu al-Sharīati al-Islamī, argues that this evidence is obtained by induction, but he tries to justify it with eight verses in his tafsīr.
KASTAMONULU BİR MUTASAVVIF, ÂLİM VE SİYASETÇİ: AHMED MÂHİR EFENDİ
A Sufi, Scholar and Politician from Kastamonu: Ahmed Māhir Efendi
Yazar: Levent Abul, Lamia
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 22, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Ahmed Māhir Efendi,Ḥikam Atāiyyā ; Ahmed Mahir Efendi,mutasavvıf,tasavvuf,Kastamonu,Hikem-i Atâiyye,Ahmed Māhir Efendi,Ḥikam Atāiyyā ; Kastamonu,Sufi,Ahmed Māhir Efendi,Sufism,Ḥikam Atāiyyā

Ahmed Mâhir Efendi, Osmanlı’nın son dönemlerinde yetişmiş, âlim, mutasavvıf, siyasetçi ve şair kimliği ile temayüz etmiş bir devlet ve ilim adamıdır. Ahmed Mâhir Efendi, Nakşibendiliğin Hâlidiyye kolunun, Kastamonu’daki Şeyh Ahmed Siyahî ve oğlu Seyyid Ahmed Hicabî Efendi’den sonraki temsilcisi olarak görülmektedir. Osmanlı’nın çöküşe geçtiği son dönemlerine ve yeni kurulan Cumhuriyet’in ilk yıllarına şahitlik etmiş, Meclis-i Mebusan da, Büyük Millet Meclisi birinci ve ikinci devresinde milletvekilliği yapmıştır.  Ahmed Mâhir Efendi, ilmî ve siyasî kişiliğinin yanı sıra önemli tasavvuf klasikleri arasında yer alan İbn Atâullah İskenderî’nin Hikem isimli eserinin Türkçedeki en kapsamlı şerhini yazmıştır. Bu açıdan son dönem Osmanlı âlimi ve devlet adamı olarak Ahmed Mâhir Efendi’nin ilmî ve tasavvufî görüşleri önem arz etmektedir. Bu çalışmamızda Ahmed Mâhir Efendi’nin hayatı, eserleri ve tasavvufi görüşlerini ortaya koymayı amaçlamaktayız.

Ahmed Māhir Efendi is a statesman and scientist who grew up in the last period of the Ottoman Empire and became distinguished as a scholar, Sufi, politician and poet. He is seen as the representative of the Khālidiyya branch of the Naqshbandi order after Sheikh Ahmed Siyahī and his son Seyyid Ahmed Hicabi Efendi in Kastamonu. He witnessed the last periods of the collapse of the Ottoman Empire and the first years of the newly established republic. He served as a deputy in the Grand National Assembly in the first and second periods of the Grand National Assembly. In addition to his scientific and political personality, Ahmed Māhir Efendi wrote the most comprehensive commentary in Turkish of Ibn Atāullah İskenderī's Ḥikam, which is one of the important Sufi classics. In this respect, the scientific and mystical views of Ahmed Māhir Efendi, a late Ottoman scholar and statesman, are important. This study aims to reveal Ahmed Māhir Efendi's life, works and mystical views.
AHMED EMÎN’E GÖRE TEFSİR
Tafsīr According to Ahmed Amin
Yazar: Deliser, Bilal
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 23, 2023
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Tefsir,Kur’ân,Sahâbe,Tâbiîn,Tebeu’t-Tâbiîn,Ahmed Emîn ; Ahmed Amin,Tafsīr,Qur’ān,Ṣaḥābah,Tābiʿīn,Tābiʿū al-Tābʿīn

Ahmed Emîn (öl. 1886/1954), XX. yüzyıl modern Arap düşüncesinin önemli simalarından biridir. Felsefe, kültür ve medeniyet tarihi, gazete ve dergi yazıları, tahkik, derleme ve redaksiyon, çeviriler, müşterek çalışmalar ve okul kitaplarına varıncaya kadar pek çok alanda eserler vermiştir. Ahmed Emîn’in en önemli telifleri, İslâm düşünce tarihiyle ilgili ve birbirinin devamı mahiyetinde olan Fecru’l-İslâm, Duha’l-İslâm ve Zuhru’l-İslâm adlı eserleridir. Yazar bu eserlerinde, düşünce, kültür ve medeniyet tarihi ile birlikte, İslâmî ilimlerin gelişimleri, tefsir, hadis, kelâm, fıkıh ve tasavvuf, dil ve edebiyat, nahiv, sarf, belâgat, felsefe, ahlâk, tarih ve coğrafyaya varıncaya kadar tüm ilimlerin oluşum ve gelişim süreçleriyle ilgilenmiştir. Yazar bu üç eserinde câhiliye döneminden başlayıp ilk dönem Abbâsî asrına kadar geçen hicrî dört yüzyıllık kültür ve medeniyet tarihi ile birlikte İslâmî ilimlerin oluşum ve gelişim süreçleri hakkında ansiklopedik bilgiler vermiştir. Tanınırlığı yüksek olmasına rağmen bu eserler üzerinde, özellikle de İslâmî ilimlerle ilgili bölümleri hakkında fazla çalışma yapıldığı söylenemez. Bu çalışmada Fecru’l-İslâm ve Duha’l-İslâm adlı eserler çerçevesinde yazarın tefsir ilminin oluşum süreci ve tefsir faaliyetleri hakkındaki görüşleri sunulmuş ve kritik edilmiştir.

Ahmed Amin (d. 1954) is one of the important figures of 20th century modern Arab thought. He has produced works in many fields, including philosophy, history of culture and civilization, newspaper and magazine articles, review, compilation and proofreading, translations, joint studies, and schoolbooks. Ahmed Amin's most important works are Fajr al-Islam, Duha al-Islam and Dhuhr al-Islam, which are a continuation of each other, about the history of Islamic thought. In these works, the author covers the development of Islamic sciences, tafsīr, hadith, kalam, fiqh and mysticism, language and literature, syntax, grammar, rhetoric, philosophy and ethics, history and geography, together with the history of thought, culture and civilization; and he was concerned with the formation and development processes of all these sciences. In these three works, the author gave encyclopaedic information about the formation and development processes of Islamic sciences, along with the four-hundred-year history of culture and civilization, starting from the age of ignorance and ending with the first period of the Abbasids.  Despite its high recognition, it cannot be said that much work has been done on these works, especially on the sections related to Islamic sciences. In this study, we will try to present and criticize the author's views on the formation process of the science of tafsīr and tafsīr activities within the framework of the works called Fajr al-Islam and Duha al-Islam.
Eşler Arasında Algılanan Manevi Doyum Ölçeği (EŞMDÖ)
The Scale of Perceived Spiritual Satisfaction Between Spouses
Yazar: Cengil, Muammer; Koç, Ahmet
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 24, 2023
Anahtar kelimeler: Psychology of Religion ; Din Psikolojisi ; Psychology of Religion,Spiritual Counseling,Family,Spiritual Satisfaction,Scale Development ; Din Psikolojisi,Manevi Danışmanlık,Aile,Manevi Doyum,Ölçek Geliştirme

Bu çalışmanın amacı, aile içerisinde eşler tarafından algılanan manevi doyumu belirlemek için bir ölçek geliştirmektir. Bu ölçekle, ailelerle yapılacak olan manevi danışmanlık ve rehberlik hizmetlerinin daha verimli ve amacına uygun bir şekilde yapılandırılmasına katkı sunmak amaçlanmaktadır. Ölçek çalışmasına literatür çalışması ile başlanmış, ardından araştırmacılar tarafından bir soru havuzu oluşturulmuş ve aday ölçek formu elde edilmiştir. Nicel araştırma yöntemiyle 2023 yılında gerçekleştirilen bu araştırmanın çalışma grubunu, evli ailelerdeki eşler oluşturmuştur. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin 29 maddeden oluşan beş faktörlü bir yapı arz ettiği görülmüştür. Faktörlere olumlu kişilik özellikleri, duygusal yakınlık, sadakat, diğerkâmlık, din ve maneviyat isimleri verilmiştir. Uyum indeksleri doğrulayıcı faktör analizinde mükemmel sonuç vermiştir. Ölçeğin iç tutarlık katsayılarının yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Korelasyon analizinde, faktörler arası anlamlı ve pozitif bir ilişki olduğu belirlenmiştir. Yapılan analiz sonuçları bizi “Eşler Arasında Algılanan Manevi Doyum Ölçeği”nin (EŞMDÖ) amacına uygun, geçerliliği ve güvenilirliği olan bir ölçme aracı olduğu sonucuna ulaştırmıştır.

This study aims to develop a scale to measure the spiritual satisfaction perceived by the spouses in the family. With this scale, it seeks to contribute to structuring spiritual counseling and guidance services to be made with families more efficiently and purposefully. The scale study started with a literature study, then the researchers created a question pool, and the candidate scale form was obtained. The study was carried out in 2023 with the quantitative research method, and group of this research consisting of spouses from married families. As a result of the exploratory factor analysis, it was determined that the scale had a five-factor structure composed of 29 items. The factors were named as positive personality traits, emotional intimacy, loyalty, altruism, religion and spirituality. The fit indices gave excellent results in confirmatory factor analysis. It was determined that the internal consistency coefficients of the scale were high. In the correlation analysis, it was determined that there was a positive and significant relationship between the factors. The analysis results have led us to the conclusion that the “Scale of Perceived Spiritual Satisfaction Between Spouses” is a measurement tool suitable for its purpose and has validity and reliability.
NEŞET ERTAŞ TÜRKÜLERİNDE ALGI VE YAŞAYIŞ BAKIMINDAN DİN
Religion in Terms of Perception and LivReligion in Terms of Perception and Way of Living in Neşet Ertaş’s Folk Songsing in Neşet Ertaş Folk Songs
Yazar: Özkan, Enes; Özcan, Zeynep
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 24, 2023
Anahtar kelimeler: Psychology of Religion ; Din Psikolojisi ; Din,Halk Müziği,Ozan,Abdallık,Neşet Ertaş ; Religion,Folk-Song,Bard,Abdalism,Neşet Ertaş

Bu araştırma, Anadolu topraklarında büyük bir hayran kitlesine sahip olan halk ozanı Neşet Ertaş’ın hayatından ve eserlerinden hareketle onun din algısının ortaya konulmasını amaçlamıştır. Nitel bir yaklaşımla ele alınan araştırmada dokümantasyon tekniği ile elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırmanın en önemli bulgularından biri Ertaş’ın genel olarak din ile pozitif, derin ve çok yönlü bir ilişki içerisinde olduğunun tespit edilmiş olmasıdır. Ozanın inanç konularına ilişkin söylemlerinden ve eserlerinden yola çıkılarak onun bu konulardaki görüşlerinin kitabî bilgiden ziyade kendi dünya görüşü ve tecrübesine dayandığı söylenebilir. Bu nedenle zaman zaman heterodoksi bir içerik dikkat çekmektedir. Neşet Ertaş’ın eserlerinde ve söylemlerinde, dinî ögelere yoğun vurgu yapıldığı görülmektedir. Bu bulgudan hareketle Ertaş’ın dinî duygu aktarımı konusunda çok önemli bir misyonu yerine getirdiği söylenebilir. Sonuç olarak Neşet Ertaş’ın, inancının temeline Allah’ı, ibadetinin temeline kendinde olanı infak etmeyi ve inancının üzerine inşa ettiği ahlakının temeline ise sevgi, saygı, vefa, adalet gibi değerleri yerleştirdiğini söylemek mümkündür.

This research aims to reveal the perception of religion of folk poet Neşet Ertaş, who has a large fan base in Anatolia, based on his life and works. In the research, which was handled with a qualitative approach, the data obtained with the documentation technique were subjected to content analysis. One of the most important findings of the research is that Ertaş has a positive, deep and multifaceted relationship with religion in general. Based on the poet's discourses on faith issues and his works, it can be said that his views on these issues are based on his own worldview and experience rather than the reading. Therefore, from time to time, a heterodox content draws attention.  There is an intense emphasis on religious elements in Neşet Ertaş's works and discourses. Based on this finding, it can be said that Ertaş fulfils a very important mission in transferring the religious emotion. As a result, it is possible to say that Neşet Ertaş placed Allah as the basis of his faith, giving what he has as the basis of his worship, and values such as love, respect, fidelity and justice as the basis of the morality that he built on his belief.