hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İlahiyat Lisans Öğrencilerinin Din Eğitiminde Chatbot Kullanmaya Yönelik Davranışsal Niyetlerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Investigation of Theology Undergraduate Students' Behavioral Intention to Use Chatbot in Religious Education in Terms of Different Variables
Yazar: Göküş, Şeref; Yılmaz, Zahide
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Studies (Other) ; İslam Araştırmaları (Diğer) ; Din Eğitimi,Chatbot,Yapay Zeka,İlahiyat Fakültesi,Lisans Öğrencisi ; Religious Education,Chatbot,Artificial Intelligence,Faculty of Theology,Undergraduate Student

Bu araştırmanın amacı yükseköğrenimde din eğitimi alan öğrencilerin, çevrimiçi ortamlarda hizmet veren chatbot teknolojilerini öğrenmeye ve eğitimde kullanmaya yönelik davranışsal niyetlerini belirlemektir. Çalışmada, genel tarama türünde betimsel bir model kullanılmıştır. Araştırma, 2024-2025 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Akdeniz Üniversitesi İlahiyat Fakültesinde öğrenim gören 261 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ile “Chatbot Kullanmaya ve Öğrenmeye Yönelik Davranışsal Niyet Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların eğitimde chatbot kullanmaya/öğrenmeye yönelik davranışsal niyet alt ölçek puanlarının cinsiyete ve lise okul türüne göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Bunun yanında katılımcıların bazı alt ölçek puanlarının sınıf düzeyi (öğrenmeyi geliştirmeye yönelik tutum, sosyal etki, kolaylaştırıcı koşullar), anne eğitim düzeyi (kolaylaştırıcı koşullar), baba eğitim düzeyi (öğrenmeyi geliştirmeye yönelik tutum) ile gelir düzeyine (kolaylaştırıcı koşullar) göre anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiş, diğer ölçek alt boyutlarında ise herhangi bir farklılaşma olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

This study aims to determine the behavioral intentions of students studying religious education in higher education to learn and use chatbot technologies that provide services in online environments. A descriptive model of a general survey type was used in the study. The research was conducted on 261 students enrolled at the Faculty of Theology at Akdeniz University during the spring semester of the 2024-2025 academic year. The “Personal Information Form” and the “Behavioral Intentions Scale for Using and Learning Chatbots” were used as data collection tools in the study. The study's results revealed no significant differences in participants' behavioral intention subscale scores toward using/learning with chatbots in education based on gender or high school type. In addition, it was determined that some of the participants' subscale scores differed significantly according to grade level (attitude toward improving learning, social influence, facilitating conditions), mother's education level (facilitating conditions), father's education level (attitude toward improving learning), and income level (facilitating conditions). At the same time, no differences were found in the other scale sub-dimensions.
Öğretmen Adaylarının Millî Eğitim Akademisi’ne Yönelik Görüş ve Beklentileri: İlahiyat Fakültesi Örneği
Teacher Candidates' Views and Expectations Regarding the National Education Academy: A Case Study of Theology Faculties
Yazar: Ceylan, Tuncay
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Studies (Other) ; İslam Araştırmaları (Diğer) ; Din Eğitimi,Millî Eğitim Akademisi,Adaylık Eğitimi,Din Öğretimi Öğretmen Adayı ; : Religious Education,National Education Academy,Induction Training,Religious Education Teacher Candidate

Araştırmanın amacı, din öğretimi öğretmen adaylarının Milli Eğitim Akademi’sine yönelik görüş ve beklentilerini belirlemek ve değerlendirmektir. Araştırmanın, akademiyle ilgili ihtiyaç, eksiklik ve beklentilerin belirlenmesine, akademinin geliştirilmesine yönelik çalışmalara ışık tutmasına ve daha nitelikli din öğretimi faaliyetlerinin gerçekleştirilmesine katkı sağlaması beklenmektedir. Nitel yöntemlerden fenomenolojik desende tasarlanan çalışmanın araştırma grubunu, Türkiye’nin yedi farklı bölgesindeki ilahiyat fakültelerinden mezun olan veya bir ilahiyat fakültesinin son sınıfında öğrenim gören 14’ü kadın ve 14’ü erkek toplam 28 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırma verileri, yüz yüze ve çevrimiçi ortamda dört odak grup görüşmesi ve yarı yapılandırılmış görüşme formuyla elde edilmiştir. Veriler üzerinde içerik analizi yapılmış, NVIVO 12 programıyla veriler kodlanıp temalar inşa edilmiştir. Yapılan analizde gereklilik temasında gereksiz ve gerekli kategorilerine; beklentiler temasında ise ders, süre, paydaş, sınama, barınma ve mali koşullar kategorilerine ulaşılmıştır. Sonuç olarak katılımcıların akademiye yönelik olumsuz bir algıya sahip oldukları; bununla birlikte, akademinin mesleki gelişim açısından olumlu sonuçlar doğurabileceği beklentisinde oldukları tespit edilmiştir.

The aim of this study is to identify and evaluate prospective religious education teachers’ views and expectations regarding the National Education Academy. The research is expected to contribute to identifying needs and shortcomings, guiding the development of the Academy, and improving the quality of religious education. Designed as a phenomenological, the research involved 28 participants (14 female, 14 male) who are either final-year theology students or recent graduates from faculties in seven regions of Turkey. Data were collected through four focus group interviews (both in-person and online) and a semi-structured interview form. Content analysis was conducted using NVIVO 12. Findings revealed categories such as necessity (necessary/unnecessary) and expectations (courses, duration, stakeholders, evaluation, accommodation, financial conditions). Participants held generally negative perceptions but anticipated potential professional benefits.
Ehl-i Sünnet’in Rü’yetullah Savunusu: Ebû Bekir Bâkıllânî Örneği
Ahl al-Sunnah's Defense of Rū'yatullah: The Case of Abū Bakr al-Bāqillānī
Yazar: Barlak, Muzaffer
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Kalam ; Kelam ; Kelam,Bâkıllânî,Ehl-i sünnet,Allah’ın görülmesi ; Kalām,al-Bāḳillānī,Ahl al-sunnah,The sight of God

Ehl-i sünnet mezhebinin önde gelen isimlerinden Ebû Bekir Bâkıllânî (ö. 403/1013), Sünnî rü’yetullah görüşünü ayrıntılı olarak ortaya koyan ilk düşünürlerdendir. Bâkıllânî, Sünnî anlayış çerçevesinde bir yandan rü’yetullahın aklen imkân ve naklen zorunluluğunu ortaya koymaya çalışırken bir yandan da karşı görüş sahiplerinin ileri sürdüğü delillerin geçersizliğini kanıtlama çabasına girişmiştir. Rü’yetullahla ilgili ilk sistematik incelemelerden biri olmasına rağmen onun bu konuyla ilgili kanaatleri şimdiye kadar müstakil bir çalışmada ele alınmamıştır. Bâkıllânî’nin rü’yetullah görüşünün henüz incelenmemiş olması, bu çalışmanın ortaya konulması noktasında başlıca motivasyon olmuştur. Ancak bu çalışmada Bâkıllânî’nin rü’yetullah görüşünün tamamı değil, onun, rü’yetullahı reddedenlerin delillerine karşı ortaya koyduğu itirazlar ele alınmıştır. Çalışma hazırlanırken daha çok klasik kaynaklarda metin analizi ve karşılaştırma yöntemlerine başvurulmuş, buna ilave olarak yeri geldikçe modern kaynaklardan da istifade edilmiştir. Araştırma sonucunda Sünnî rü’yetullah görüşünün büyük oranda Bâkıllânî’nin yaklaşımları çerçevesinde şekillendiği ve diğer Sünnî âlimlerin katkılarıyla gelişerek günümüze kadar ulaştığı görülmüştür.

One of the leading figures of the Ahl al-Sunnah school, al-Bāqillānī, was one of the first thinkers to elaborate on the Sunnī view of rū'yah. Within the framework of the Sunnī understanding, al-Bāqillānī, on the one hand, attempted to demonstrate the intellectual possibility and the necessity of transplanting rū'yatullah. On the other hand, he endeavored to prove the invalidity of the arguments put forward by the opponents. Despite being one of the first systematic studies on rū'yatullah, his opinions on this subject have not been addressed in an independent study. The fact that al-Bāqillānī's view on rū'yah has not yet been analyzed has been the main motivation for this study. However, this study does not deal with al-Bāqillānī's entire view of rū'yah, but rather with his objections to the arguments of those who reject rū'yah. In the preparation of the study, textual analysis and comparison methods were used in classical sources, and modern sources were also utilized when necessary. As a result of the research, it is seen that the Sunnī view of rū'yatullah was shaped mainly within the framework of al-Bāqillānī's approaches and developed with the contributions of other Sunnī scholars, and reached the present day.
Modern Dönemlerde Hadise Farklı Yaklaşımlar: Elbâni’nin Fıkhu’s-Sîre Özelinde Bûtî’ye Yönelik Eleştirileri
Different Approaches to Hadith in Modern Times: al-Albani’s Critiques of al-Buti in the Context of Fiqh al-Siyrah
Yazar: Altuncu, Tuğba
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadith,Damascus,Salafism,al-Albani,al-Bouti,Fiqh al-Siyrah ; Hadis,Şam,Selefîlik,el-Elbânî,el-Bûtî,Fıkhu’s-Sîre

Şam tarih boyunca İslâmî ilimlerin her bir alanında kıymetli eserlerin neşvünemâ bulduğu, çok sayıda âlimin yetiştiği önemli bir bölgedir. Şehir bu özelliğini günümüze kadar muhafaza etmiş; yirminci yüzyılda Osmanlı Devleti işgal edilip parçalanma sürecine girdiğinde, dünyanın çeşitli bölgelerindeki Müslümanların dinî ilimleri öğrenmek ve yaşamak için sığındıkları bir merkez hâline gelmiştir. Farklı metodolojik yaklaşımlarıyla İslâm dünyasında dikkat çeken Muhammed Nâsıruddîn el-Elbânî (öl. 1999) ve Muhammed Saîd Ramazan el-Bûtî (öl. 2013) de çocuk yaşta Şam’a yerleşen, şehrin ilmî ve tarihî mirasından istifade eden önemli âlimlerdendir. Elbânî, selefî düşünceyi ve hadislerin sıhhatini merkeze alan bir bakış açısıyla dinin özüne dönülmesi gerektiğini savunurken, Bûtî, geleneksel Sünnî anlayışa ve Şâfiî fıkhına bağlı kalan bir yaklaşım sergilemiştir. Bu çalışma, son dönemde öne çıkan iki çağdaş âlim arasında vuku bulan ilmî tartışmaları, Elbânî’nin hadis temelli eleştirileri çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Aynı dönemlerde Şam’da yetişen bu iki âlimin yöntemsel farklılıkları ve aralarındaki tartışmalar ele alınacak; birbirleriyle olan münakaşalarına temas edilecektir.

Damascus has historically been a prominent center where valuable works in all fields of Islamic sciences flourished and where numerous scholars were trained. The city preserved this characteristic into the modern era and became a refuge for Muslims from various parts of the world who sought to study and practice Islamic sciences, particularly during the disintegration of the Ottoman Empire in the twentieth century. Among the notable scholars who settled in Damascus at a young age and benefited from its scholarly and historical legacy are Muḥammad Nāṣir al-Dīn al-Albānī and Muḥammad Saʿīd Ramaḍān al-Būṭī, both of whom gained recognition in the Islamic world through their distinct methodological approaches. While al-Albānī advocated for a return to the essence of religion by emphasizing Salafī thought and the authenticity of ḥadīth, al-Būṭī adhered to the traditional Sunnī framework and the Shāfiʿī school of jurisprudence. This study aims to analyze the scholarly debates that emerged between these two contemporary figures, with a particular focus on al-Albānī’s ḥadīth-based critiques. By examining the methodological divergences and scholarly exchanges between these two scholars who were educated in Damascus during the same period, the study will shed light on the intellectual differences and debates that characterized their interaction.
Modal Önermelerin Yapıcı Tip Kuramı Temelli İnşası: Kâtibî’nin Şemsiyye’si Örneği
The Constructive Type-Theoretical Reconstruction of Modal Propositions: The Case of Kātibī’s al-Shamsiyya
Yazar: Büyükada, Samet
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Systematic Philosophy (Other) ; Sistematik Felsefe (Diğer) ; Mantık,Modal Mantık,Tip Kuramı,Bağlamsal Semantik,Sembolleştirme ; Logic,Modal Logic,Type Theory,Contextual Semantics,Symbolization

Bu çalışma, Necmeddîn el-Kâtibî’nin er-Risâletü’ş-Şemsiyye fî’l-kavâʿidi’l-mantıkiyye adlı eserinde yer alan modal önermelerin çağdaş biçimsel mantık yaklaşımlarından Yapıcı Tip Kuramı aracılığıyla yeniden inşasını konu edinmektedir. Çalışmanın temel amacı, Arapça mantık geleneğinde mutlak önerme çözümlemelerinde yüklemin özneyle olan ilişkisinin zorunluluk ve süreklilik derecesine göre tasnif edilmesi esasına dayanan zâtî-vasfî ayrımının, biçimsel ve modal düzeyde temsiline imkân sağlayan bir sistem önermektir. Bu bağlamda Shahid Rahman’ın geliştirdiği yorumlayıcı CTT modeli ile önermeler iki aşamalı bir yöntemle incelenmiştir. İlk aşamada modal önermeler birinci düzey mantık (FOL) çerçevesinde sembolleştirilmiş; ikinci aşamada ise bağlam, zaman ve yönelim bileşenlerini içeren CTT temsilleriyle yeniden modellenmiştir. Bu sayede özne ve yüklem arasındaki ilişki tip-temelli, bağlam-duyarlı ve zamana bağlı yapılarla biçimsel olarak temsil edilmiştir. Bu çalışmanın önerdiği biçimsel temsil yöntemi sayesinde Şemsiyye’deki modal önermeler sembolik düzeyde yeniden inşa edilerek, geleneksel mantığın yapısal zenginliği günümüz mantık tartışmalarına kazandırılmıştır.

This study focuses on the reconstruction of the modal propositions found in Necmeddīn al-Kātibī’s al-Risāla al-Shamsiyya fī al-qawāʿid al-manṭiqiyya through contemporary formal logic approaches, particularly via Constructive Type Theory (CTT). The main objective of the study is to propose a system that enables the formal and modal-level representation of the substantial–descriptive (ẓātī–waṣfī) distinction, which is foundational in the Arabic logical tradition’s analysis of absolute propositions and based on the degrees of necessity and continuity in the subject–predicate relation. In this context, the study employs Shahid Rahman’s interpretive model of CTT and proceeds through a two-stage method. In the first stage, modal propositions are symbolized within the framework of First-Order Logic (FOL); in the second stage, they are reformulated using CTT representations incorporating contextual, temporal, and directional components. In doing so, the relation between subject and predicate is formally modeled through type-theoretic, context-sensitive, and temporally structured constructs. The formal representation method proposed in this study enables the symbolic reconstruction of the modal propositions in al-Shamsiyya, integrating the structural richness of traditional logic into contemporary logical discourse.
Câbir b. Abdullah’ın Devesi İle İlgili Rivayetlerin (Leyletü’l-Ba‘Îr) İsnad-Metin Analizi
Isnād-Text Analysis of Narrations Regarding Jābir b. ‘Abdallāh's Camel (Layl al-Ba‘īr)
Yazar: Damar, Rabia Zahide
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadis,Râvi,Sübjektivite,Tenkit,Tarik ; Hadith,Rāvī,Subjectivity,Criticism,Transmission chain

Olay anlatıları, anlatıcının farkında olmadan yaptığı yönlendirmelere elverişli bir yapıya sahiptir. Hadis rivayetinde ‘mâna ile rivayet’ anlayışı da bu duruma somut bir örnek teşkil etmektedir. Râvinin şahsî kanaat ve sezgileri, metne sübjektif unsurların sızmasına zemin hazırlayabilmektedir. Bu tür tasarruflar ilâhî âlemle irtibatı dolayısıyla Peygamberî bilginin tahlil ve tenkidine duyulan çekincelerle birleştiğinde, rivayet yorumlanamaz bir mahiyet kazanmaktadır. Bu itibarla bir hadisin tüm tariklerini bir araya getirerek farklı lafızlarını mukayeseli olarak incelemek ve olay örgüsünü yeniden inşa etmek; metnin daha sağlıklı ve bütüncül bir biçimde kavranmasına imkân sağlamaktadır. Bu makalede, Câbir b. Abdullah’ın Hz. Peygamber’le katıldığı bir gazve sırasında yaşanan bir hadise incelenmektedir. Rivayete göre dönüş yolunda güçten düşerek ordunun gerisinde kalan devesi, Allah Resûlü’nün (s.a.v) müdahalesiyle hızlanarak kafilenin önüne geçmiştir. Bazı tariklerde Resûlullah’ın deveye fiilî bir müdahalede bulunmaksızın dua ettiği, bu duanın bereketiyle devenin canlandığı ifade edilmektedir. Yapılan değerlendirme neticesinde devenin dua neticesinde canlandığına dair kısmın râvi tasarrufu olduğu ve metne sonradan dâhil edildiği sonucuna varılmıştır.

The narrative has a structure that is susceptible to the narrator’s unconscious guidance or influence. In hadith transmission, “transmission by meaning” (riwāya bi’l-maʿnā) reflects this tendency, as personal judgments and intuitions can introduce subjective elements into the text. When coupled with the sacred status of Prophetic knowledge, such interventions often lead to hesitation in critique and make the narration resistant to interpretation. Accordingly, compiling all the transmission chains (ṭuruq) of a hadith and comparing their different wordings helps reconstruct the narrative and leads to a clearer and more accurate understanding of the text. This article focuses on an incident during a military expedition in which Jābir b. ʿAbdallāh accompanied the Prophet. According to the report, Jābir’s camel fell behind on the return journey due to fatigue, but after the Prophet’s intervention, it accelerated and moved to the front. Some versions state that the Prophet did not physically intervene but also prayed, and the camel regained strength through the blessing of this supplication. A close analysis suggests that this detail was likely an interpretive addition by the narrator, introduced later into the report.
Ahmed b. Ṭûlûn’un Mısır’da Tesis Ettiği Otonomi ve Abbâsîlere Bağlılığı (254-270/868-884)
The Autonomy Established by Aḥmad ibn Ṭūlūn in Egypt and His Allegiance to the Abbasids (254–270/868–884)
Yazar: Akyürek, Yunus
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Political and Civilization History of Islam ; İslam Tarihi ve Medeniyeti ; History of Islam,ʿAbbāsid Caliphate,Sāmarrā Period,Turkish Element,Aḥmad ibn Ṭūlūn,al-Muwaffaq ; İslam Tarihi,Abbâsî Devleti,Sâmerrâ Dönemi,Türk Unsuru,Ahmed b. Tûlûn,Muvaffaḳ

Araştırmanın konusu, Sâmerrâ dönemi önemli Türk valilerinden Ahmed b. Ṭûlûn ve onun hilâfet merkeziyle olan ilişkileridir. Kapsamı, Ahmed’in Mısır valiliği öncesi yaşamı, atanması, Halife Mu‘temid ile ilişkileri ve bilhassa güçlü Halife Nâibi Muvaffaḳ ile olan mücadelesidir. Araştırmanın amacı, Ahmed’in valilik süresince bağımsız bir devlet kurmayı hedefleyip hedeflemediğini, siyasi ve askerî faaliyetlerini etkileyen faktörleri ve merkeze karşı muhalif tavrını anlamaktır. Ayrıca, önceki bazı çalışmalarda yapılan birtakım hataları gidermeyi hedefler. Çalışma, tarihsel anlatı ve analiz yöntemine dayanmaktadır. Ahmed’in Mısır’da gücünü artırmasına ve Muvaffaḳ ile ciddi sorunlar yaşamasına rağmen kavramsal anlamda bağımsız bir devlet kurma amacı gütmediğini, hutbelerde ve paralarda halifenin adını kullanmaya devam ederek Abbâsî Hilafeti’ne bağlı kaldığını ortaya koymak araştırmanın temel sonuçları arasında zikredilebilir. Onun asıl mücadelesi, artan gücünü merkezî otorite için tehdit olarak gören nâib Muvaffaḳ iledir. Muvaffaḳ'ın azil ve siyasî baskı çabaları, Ahmed’i mukabelede bulunmaya sevk etmiştir. Ancak bu karşı koyuş, Abbâsî halifesine ve hilafet merkezine yönelik değildir.

This study examines Aḥmad ibn Ṭūlūn, a prominent Turkish governor of the Sāmarrā period, and his relations with the ʿAbbāsid caliphal center. It covers his early life, appointment as governor of Egypt, his ties with Caliph al-Muʿtamid, and especially his political struggle with the powerful caliphal deputy, al-Muwaffaq. The main aim is to assess whether Aḥmad sought to establish an independent state, identify the political and military factors shaping his rule, and understand his oppositional stance toward the central authority. In addition, it aims to identify and rectify methodological or interpretive errors observed in earlier research. Based on historical narrative and analytical methods, the research concludes that Aḥmad did not pursue complete independence despite expanding his power in Egypt and clashing with al-Muwaffaq. He continued to use the caliph’s name in khuṭbas and coinage, signaling formal allegiance to the ʿAbbāsid Caliphate. His real conflict was with al-Muwaffaq, who viewed his growing power as a threat. Al-Muwaffaq’s attempts at dismissal and political suppression led Aḥmad to resist, but this opposition was not aimed at the caliph himself or the legitimacy of the caliphate.
Kıraat İlmi İcâzetnâmelerinde “Tahvîl” Olgusu
The Phenomenon Of 'Tahvil' İn The Ijazah Certificates Of The Science Of Qiraat
Yazar: Şahin Aynur, Hatice; Çetin, Esma
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Recitation of the Qur'an and Qiraat ; Kuran-ı Kerim Okuma ve Kıraat ; Kıraat,Kur’ân,İcâzetnâme,İsnâd,Tahvîl ; Qirâ’ah,Qur’an,Ijâzah,Isnâd,Tahwîl

Bu makalede daha ziyade hadis ilminde kullanılan “tahvîl”in kıraat icâzetnâme geleneğindeki kullanımı incelenecektir. Hadis ilminde tahvîl, farklı isnâdları bulunan bir rivayeti naklederken isnâdların birinden diğerine geçmeyi ve bunların ortak râvîsinden sonra konulan özel işareti belirten hadis terimini karşılamaktadır. İlk dönemden itibaren muteber hadis kaynaklarında kullanılan “tahvîl”, isnâdların uzadığı ve sayıların arttığı dönemlerde daha da yaygınlaşmıştır. Hadis alanında bu hâliyle yer alan tahvîl, kıraat icâzetnâmelerinde de benzer şekilde kullanılmaktadır. Bu bağlamda icâzetnâmelerde tahvîl, isnâdların her birinde bulunan ortak râvîden sonra senedler arasına hâ (ح) harfinin konulmasıyla gösterilmektedir. İcâzetnâmelerde tahvîl olgusunun kıraat ilmi alanında uygulanma imkânına işaret etmesi ve bu hususun akademik bir araştırmaya konu olmaması makalenin özgün yönünü göstermektedir. Bunun yanında icâzetnâmelerde tahvîlin kullanımını göstermek amacıyla tahvîl içeren bir icâzetnâmedeki isnâdların tek tek senedlerinin çıkarılması ve muttasıl sened sayısının tespit edilmeye çalışılması, makalenin temel amacıdır.

This article explores the use of tahwîl, a concept originating in hadith studies, within the ijâzah tradition of the science of qiara’ah. In hadith terminology, “tahwîl” refers to the transition from one chain of transmission (isnâd) to another while narrating a hadith with multiple chains, and to the special symbol placed after the narrator common to those chains. Tahwîl, which has been employed in reliable hadith collections since the early period, became even more widespread during times when isnâds grew longer and more numerous. Used in this way within hadith literature, tahwîl appears similarly in ijâzah certificates for qira’ah studies. In this context, within ijâzahs, tahwîl is indicated by inserting the Arabic letter hâ (ح) between the chains after the common narrator in each isnâd. The absence of prior academic resesarch on tahwîl within ijâzah certificates highlights the originality of this article. Furthermore, the primary aim of this article is to demonstrate the use of tahwîl in ijâzahs by extracting the individual chains of transmission from an ijâzah that includes tahwîl and attempting to determine the number of uninterrupted (muttasil) chains.