hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ali Dinar Dönemi (1898-1916) Osmanlı-Darfur İlişkileri
The Ottoman-Darfur relationships at the period of Ali Dinar (1898-1916)
Yazar: Zengin, İlhan
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Ali Dinar,Darfur,Sudan,Osmanlı Devleti,Senûsi Tarikatı ; Ali Dinar,Darfur,Sudan,Ottoman Empire,the Senussi Order

Darfur, 19. yüzyılın sonlarına doğru emperyalist güçlerin, Fransa ve İngiltere, işgal hedefi haline geldi. Mehdi'nin kuvvetleri tarafından yönetilen Sudan, Darfur'da bir süre için bir rahatlama sağladı. Ancak Darfur için sıkıntılı günler Sudan’ın 1898 yılında İngilizler tarafından işgalinden sonra başladı. Umdurman Savaşı’ndan sonra Darfur’a dönen Ali Dinar, sultanlığı yeniden kurarak düzeni sağlamaya çalıştı. Bağımsız olabilmek için Darfur’u işgal etmek isteyen İngiltere’nin bazı isteklerini geri çevirdi. Osmanlı idaresi ile ilişki kurmak için Hicaz’a Mahmil yolladı. Daha sonraki süreçte bayrak isteyerek Osmanlı yönetimi altına girmeye çalıştı. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti ile birlikte Cihat’a katıldı. Kısıtlı imkânlardan dolayı yenilerek sultanlığı işgal edildi.

Towards the end of 19-th century, Darfur region became the target of invasion by imperialistpowers, France and England. Governed Sudan by Mahdi's forces resulted a relief for a period oftime in Darfur. However, distressed days began for Darfur after the invasion of Sudan by Englandin 1898.After the Battle of Omdurman, Ali Dinar returned to Darfur, and then he, establishingsultanate, struggled to get order. In order to be independent, he refused some desires of Britainwhich wanted to occupy Darfur. He sent to Mahmil to the Hijaz to get connection with theOttoman administration. Later period, he requested flag to get under the Ottoman rule. After thedeclaration of Jihad at the beginning of the First World War, he participated Jihad with theOttoman State. Because of the lack of means, he was defeated and his sultanate was occupied.
Kallipolis’ten Gelibolu’ya – Bir İsim Nedir Ki?
Kallipolis’ten Gelibolu’ya – Bir İsim Nedir Ki?
Yazar: Lieu, Samuel N. C.; Özbay, Betül
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Gelibolu,Kallipolis,Trakya Yarımadası,Ad bilimi ; Gallipoli,Kallipolis,Thracian Chersonese,Onomastics

I. Dünya Savaşı’nda yüklendiği kilit görev ve üstlendiği büyük sorumlulukla uluslararası bir ün kazanmış Çanakkale’nin Gelibolu ilçesi, geçmişten bugüne çok katmanlı bir tarihe sahip olmuştur. Özellikle ad bilimi ile süreğen tarihin nasıl birbiriyle iç içe olduğunu işleyen makalede, bir ismin yalnızca basit bir adlandırma olmadığını aynı zamanda kültürel değişimin ve çeşitliliğin de önemli bir yansıması olduğunu görmekteyiz. Ayrıca makalede, Antik Yunan Çağı’ndan Osmanlı İmparatorluğu’na Gelibolu ismi ile Gelibolu Yarımadası’nın tarihî gelişiminin yanında başka ‘Gelibolu’lara da kısa bir bakış sunulmaktadır.

Gallipoli a small town of Çanakkale in Dardanelles, which has gained an international fame with its key role and great responsibility during the World War I, has had a multilayered history from the past to the present. In particular, we find in this article, which shows how closely intertwined the onomastics and the progressive history each other, that a name is not only a simple naming, but also an important reflection of the cultural change and diversity. In addition to the historical development of the name of Gallipoli and the Gallipoli Peninsula from the Classical Greek Era to the Ottoman Empire, a short overview of the other ‘Gallipolis’s were also presented.
“Karşılıklı Yakınlaşma”: Erken İlhanlı Devrinde Moğol Seçkin Sınıfının İhtidası Üzerine Düşünceler
“Karşılıklı Yakınlaşma”: Erken İlhanlı Devrinde Moğol Seçkin Sınıfının İhtidası Üzerine Düşünceler
Yazar: Pefeiffer, Judith; Uzun, Kazım
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Erken İlhanlı Dönemi,Moğollar

Son zamanlarda Moğollar arasında İslam’a geçiş ile ilgili çalışmalar Devin DeWeese’in Baba Tükles ve Altınorda’nın Müslümanlaşması hakkındaki ufuk açıcı eseri sayesinde güçlü bir ivme kazanmıştır1. İlhanlılar ile ilgili ise, Charles Melville2, Reuven Amitai3 ve Cüneyt Kanat4 Gazan Han’ın ve Ahmet Teküder’in İslam’a geçişi hakkında çalışmalar yapmıştır. Yine İlhanlıların ihtidalarını konu edinen daha erken çalışmalar 1950’lerde Mustafa Taha Bedr5, 1970 ve 1980’lerde ise Fuad Abdü’l-Mutî es-Seyyâd6 ve Muhammed Ahmed Muhammed7 tarafından husule getirilmiştir. Bununla birlikte, İlhanlı Moğollarının İslam’a geçişi hakkındaki tetkikler henüz başlangıç aşamasındadır. Dolayısıyla burada sunulacak düşünceler bu bağlamda, yani girift bir meseleye nihaî bir cevap vermekten ziyade, bir başlangıç noktası olarak değerlendirilmelidir.

Son zamanlarda Moğollar arasında İslam’a geçiş ile ilgili çalışmalar Devin DeWeese’in Baba Tükles ve Altınorda’nın Müslümanlaşması hakkındaki ufuk açıcı eseri sayesinde güçlü bir ivme kazanmıştır1. İlhanlılar ile ilgili ise, Charles Melville2, Reuven Amitai3 ve Cüneyt Kanat4 Gazan Han’ın ve Ahmet Teküder’in İslam’a geçişi hakkında çalışmalar yapmıştır. Yine İlhanlıların ihtidalarını konu edinen daha erken çalışmalar 1950’lerde Mustafa Taha Bedr5, 1970 ve 1980’lerde ise Fuad Abdü’l-Mutî es-Seyyâd6 ve Muhammed Ahmed Muhammed7 tarafından husule getirilmiştir. Bununla birlikte, İlhanlı Moğollarının İslam’a geçişi hakkındaki tetkikler henüz başlangıç aşamasındadır. Dolayısıyla burada sunulacak düşünceler bu bağlamda, yani girift bir meseleye nihaî bir cevap vermekten ziyade, bir başlangıç noktası olarak değerlendirilmelidir.
Papalık Hizmetinde Kardinal Bessarion’un Türklere Karşı Haçlı Seferi Çağrısı
At the Papacy’s Service Cardinal Bessarion’s Call to the Crusade against the Turks
Yazar: İnan Aliyazıcıoğlu, Zeynep
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Kardinal Bessarion,Papalık,Haçlı Seferi,Mantua,Roma,İtalya ; Cardinal Bessarion,Papacy,Crusade,Mantua,Rome,Italy

15. yüzyılın başlarında Trabzon’da doğan Kardinal Bessarion, eğitimi için önce Konstantinopolis’e sonra Mistra’ya gitmiştir. 1438/39 yıllarında Doğu Kilisesini temsilen Ferrara- Floransa Konsiline katılmıştır. Konsilden sonra Bizans İmparatorluğu’nda tutunamayan Bessarion, önce Floransa’ya daha sonra da Roma’ya giderek oraya yerleşmiştir. Papa IV. Eugenius’un desteğiyle önemli görevler üstlenmiştir. Bu sırada Katolik Kilisesine geçerek kardinalliğe kadar yükselmiştir. Bessarion, Bizans İmparatorluğu’nun Türklerle mücadelesini yakından takip ederek hem bireysel olarak hem de papalık nezdinde kâfirlerle mücadele konusuna hayatını adamıştır. 1453’te İstanbul’un fethi, 1463’te Bosna’nın fethi, 1470’te Eğriboz’un fethi ve bu süreçte Türklerin Hristiyan dünyasını tehdit etmesi Avrupa’da ardı ardına Türklere karşı düzenlenecek bir haçlı seferi için toplantılar tertip edilmesine sebep olmuştur. 15. yüzyılın ikinci yarısında yaşanan bu diplomasi trafiğinde Bessarion da aktif bir rol oynamıştır. Bessarion sadece katıldığı toplantılarla ve elçilikleriyle değil aynı zamanda yaşamının sonuna kadar kaleme aldığı yazılarıyla da Avrupa’da, Türklere karşı büyük bir kutsal savaşın yapılması ve İstanbul’un Türklerin elinden geri alınması için mücadele vermiştir.

Cardinal Bessarion, who was born in Trabzon at the beginning of the fifteenth century, went to Constantinople and then to Mistra for his education. He is participated Ferrara-Florentine Council on behalf of Eastern Church in 1438/39. After the council he could not be held in the Byzantine Empire and moved to Florence and then to Rome. He has undertaken important tasks with the support of Pope IV. Eugenius. In the meantime, he went to the Catholic Church and rose to cardinality. Bessarion closely follows the struggle of the Byzantine Empire with Turks and devotes his life to fight against to them. The conquest of Istanbul in 1453, the conquest of Bosnia in 1463, the conquest of Euboea in 1470 and the threat of the Christian world of Turks in this process led to the organization of meetings for a crusade to be organized against Turks in Europe. Bessarion also played an active role in the diplomacy of the second half of the fifteenth century. He has struggled not only with his meetings and embassies but also with the writings until the end of his life, to carry out a great holy war against the Turks in Europe and take back Istanbul from the Turks.
Rusça ve Türkçe Kaynakların Işığında Beyaz Rus Mültecilerinin Anadolu’daki Yaşamları
Life and Activities of the White Russian Refugees in Anatolia in the Light of Some Russian and Turkish Sources
Yazar: Acar Kaplan, Kezban
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Rus Mülteciler,Beyaz Ruslar,Anadolu,Karadeniz,1920'ler ; Russian refugees,White Army,Anatolia,Black Sea,1920s

Rusya’daki 1917yılındaki Ekim İhtilali’ni müteakip Bolşeviklerle (Kızıllarla) Çarlık rejimiyanlıları (Beyazlar) arasında yaşanan iç savaş sırasında ve sonunda, 1919 ve1920 yılarında Bolşeviklerden kaçarak ve Rusya’dan ayrılarak Osmanlı Devleti’nesığınan on binlerce Rus mülteci, Türkiye’de birçok çalışmaya konu olmuşlardır. Buçalışmaların büyük bir çoğunluğu, İstanbul’daki Rus mültecileri, onlarınİstanbul ve çevresindeki yaşamlarını, İstanbul’daki sosyal, kültürel ve eğlencehayatına etkilerini ele alırken, bir kısmı da Gelibolu’daki Beyaz Ordu’yuincelemektedir. Bunlardan bazılarında Beyaz Rus mültecilerin Anadolu’da davarlık gösterdiğine dair genel birtakım bilgiler sunulmakta, hatta birisindebazı kısa bilgiler de verilmektedir. Ancak hiçbirisinde Anadolu’daki Rusmülteciler ayrıntılı bir biçimde ele alınmamıştır. Rusça bazı arşiv kaynaklarıve ATASE ve Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi’nden bazı belgeleri temel alan buçalışmada, Anadolu’daki Rus mülteciler hakkında bilgiler verilecek vedeğerlendirmeler yapılacaktır.

Following theRevolution of 1917, during and after the Russian Civil War fought between theReds and the Whites, many Russians, who were called White Russians or WrangelRefugees, escaped from Russia and came to the Ottoman Empire in 1919 and 1920.In Turkey, there have been many studies on Russian Refugees. Most of thesestudies deal with Russian refugees in Istanbul, their lives in this city andtheir contribution to social, economic and cultural life in Istanbul. Manyothers cover the White Russian Army in Gallipoli. Some of these studies mentionthat there were also some Russian refugees in Anatolia. Especially one studygives short information on where and how Russian refugees lived in Anatoliancities. But even this study fails to give detailed information. Based on someRussian diaries and reports from GARF and Ottoman/Turkish archival documentsfrom ATASE and BCA, this paper aims to present a general picture of lives ofRussian refugees in Anatolia.
The Cold War in the Middle East in the Second Half of the 1950s:  What was the Soviet Response Against Western Interventionism?
1950'lerin İkinci Yarısında Orta Doğu'da Soğuk Savaş: Batı Müdahaleciliğine Karşı Sovyetler Ne Tepki Gösterdi?
Yazar: Bekcan, Umut
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Soviet Union,Middle East,Cold War,Suez Crisis,Eisenhower doctrine ; Sovyetler Birliği,Orta Doğu,Soğuk Savaş,Süveyş Krizi,Eisenhower doktrini

This study aims to look fromthe Soviet Union’s perspective to the attemptsof western capitalist states intending to maintain their domains in the period,in which the Suez Crisis and the Eisenhower doctrine dominated the region; toreveal how the Soviet Union assessed the developments and to clarify itsposition. TheSoviet Union responded to the West with an anti-imperialist policy. In this context, this policy of the SovietUnion against the interventionist policies of the westerncapitalist states in the Middle East defending  the independence and sovereignty of states inthe region constitutes the main researchproblem of this study.

Bu çalışmada, Süveyş Krizi ve Eisenhower doktriniyle batılıkapitalist devletlerin bölgede nüfuz/etkinlik alanı sağlama amaçlıgirişimlerine Sovyetler Birliği’nin penceresinden bakmak, pozisyonunu ve gelişmelerinasıl değerlendirdiğini ortaya koymak amaçlandı. Sovyetler Birliği Batı’yaantiemperyalist politikayla karşılık verdi. Bu bağlamda, Orta Doğu’da Batılıkapitalist devletlerin müdahaleci politikalarına karşı Sovyetler Birliği’ninbölge devletlerinin bağımsızlık ve egemenliğini savunarak antiemperyalist birpolitika gütmesi bu çalışmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır.
Tek Parti Yönetimi Kurulurken Manisa’da Genel Seçimler (1923-1931)
General Elections in Manisa which is Established One Party Management (1923-1931)
Yazar: Bilgi, Nejdet
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Manisa,Seçim,Tek Parti,Milletvekili,Cumhuriyet Halk Fırkası ; Manisa,Election,Single-Party,Deputy,CHF

1920 yılında açılan I. TBMM, İstiklal Savaşı’nın ardındanseçimle yenilendi. 1923 Nisan’ında alınan yenileme kararının ardından, seçimçalışmalarına başlandı. Bu, tek parti dönemi kurulurken gidilen ilk seçimdir.Manisa bağlamında 1923 milletvekili seçimi, özellikle adayların belirlenmesindeyerelde etkili olan şahısların belirleyici olduğu bir seçimdir. Ülke genelindeyaklaşık 3 ay süren bu seçimler, Manisa’da beş haftada tamamlandı. Manisa buseçimde Meclis’e 9 milletvekili gönderdi. 1927 milletvekili seçimi, yalnızca CHFadaylarıyla gerçekleştirilen onaylama tarzında bir seçimdir. Ülke genelinde“ikinci seçmen” seçimleri 10 Ağustos’ta, milletvekili seçimleri ise 8 Eylül1927’de tamamlandı. Manisa’da ülke genelinden farklı olarak, milletvekiliseçimi 2 Eylül günü başladı ve bitirildi. Manisa’dan yine 9 milletvekiliseçildi. 1931 genel seçimi normal tarihinden yaklaşık 7 ay önce yapıldı. CHF,63 seçim çevresinin 22’sinde, bağımsız adaylar için 30 kontenjan ayırdı. 9milletvekili seçilecek olan Manisa’dan, CHF 8 aday gösterdi, 1 adayın yerini bağımsızlaraayırdı. Manisa’da “ikinci seçmen” seçimi 4-13 Nisan’da gerçekleştirildi.Milletvekili seçimi ise bütün ülkede olduğu gibi 24 Nisan’da gerçekleştirildi.Sonuçta 8 CHF adayı ile bağımsız aday kontenjanından İsmet Paşa ikinciseçmenler tarafından Manisa milletvekili seçildiler. 

Established in 1920,the First Grand National Assembly was renewed by election after the Turkish Warof Independence. Groundwork for the election was put into place upon therenewal decision in April 1923. This election marks the beginning of thesingle-party period. Individuals with extensive local influence played asignificant role in determining the candidates for the 1923 deputy election inManisa. Spanning over three months on a national level, elections in Manisa wascompleted in only five weeks. Manisa sent nine deputies to the Assembly withthis election. 1927 deputy election was held only with the CHF candidates, andit was more of an acknowledgment than an election. The “secondary voter”election was concluded on August 10, 1927, and the deputy elections onSeptember 8. Unlike the National election, Manisa started and concluded itsdeputy election on September 2. Once again, nine deputies were elected inManisa. The general election of 1931 was held seven months early. CHF reserved30 seats for independent candidates in 22 out of 63 constituencies. Eightcandidates from CHF were running in Manisa, which had a total of nine seats,and one spot was reserved for an independent candidate. The “secondary voter”elections in Manisa were held between April 4 and 13. Deputy election was heldon April 24, same as the rest of the country. Eventually, secondary voterselected eight CHF candidates, and İsmet Pasha for the independent seat.
Büyük Selçuklular Devrinde Bağdad’da Fütüvvet Teşkilâtının İhdasına  Yönelik Bir Girişim
An Attempt for the Establishing of the Futuwwa Organization in Great Seljuks Period in Baghdad
Yazar: Keleş, Nevzat
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Büyük Selçuklular,Fütüvvet,Fityân,Bağdad ; Great Seljuks,Futuwwa,Fityān,Baghdad

Fütüvvet, yiğitlik, mertlik, cömertlik ve diğergâmlıkgibi hususiyetler ile bir takım ahlakî vasıflara sahip fetâ veya fityân diyenitelendirilen gençlerin dünyasını temsil eder. Zamanla sûfîlikle kaynaşaraktasavvufî bir nitelik kazandı. Bu haliyle Ortaçağ İslâm dünyasının siyasî,sosyal, ekonomik, dinî ve ilmî hayatında önemli bir yer edindi. XI. yüzyılınikinci yarısı itibariyle de İslâm coğrafyasının geniş bir bölümüne hâkim halegelen Büyük Selçukluların himayesinde varlığını sürdürmeye devam etti. Büyük Selçuklulardevrinde fütüvvet kültürü, hem fikrî-dinî ve içtimaî-iktisadî cihetleriyle hemde edebî-yazınsal boyutuyla önemli gelişmeler yaşadı. Nitekim reisü’l-fityândiye nitelendirilen âyan ve eşraf tabakasına mensup Hasan b. Said el-Menî‘î veEbü’l-Hasan el-İsferâyînî ile fütüvvete dair eserler kaleme alan el-Kuşeyrî veHâce Abdullah el-Ensarî bunun örneklerindendir. Öte yandan fırıncı İbn Resûlîve kumaş satıcısı Abdülkadir el-Hâşimî’nin Bağdad’daki fütüvvet yapılanmaları, buzamanda fütüvvetin nasıl teşkilatlandığına dair önemli bilgiler sunmaktadır. Bubağlamda çalışmamızda 473 (1081) yılındaki Bağdad hadisesi nokta-i nazarındaBüyük Selçukluların ilk dönmelerinde fütüvvet kültürü üzerinde durulacaktır. 

Futuwwa withcorresponding to represents the world of young people who are characterized as fetāor fityān with certain qualities such as valour, bravery, generosity andaltruism and some ethical qualities. In time, it merged with sufism andacquired a mystical character. On that sense, it was an important place in thepolitical, social, economic, religious and scholarly life of the Middle Ages Islamicworld. As of the second half of the 11th century, it continued to exist underthe patronage of the Great Seljuks, who was dominated over the large part ofthe Islamic world. During the Great Seljuks period, the culture of futuwwaexperienced significant developments both intellectual-religious andsocial-economic as well as literary. As a matter of fact, Rais al-Fityān Hasanb. Said al-Menī‘ī and Abu al-Hasan al-Isfarāyinī who members of the wealthyclass with al-Qushayrī and Abdullah al-Ansarī, who wrote works on futuwwa, areexamples of this. On the other hand, the baker Ibn Rasūlī and the cloth sellerAbd al-Qadir al-Hashimī, in Baghdad, offer important information on how thefutuwwa is organized at this time. This article will focus on the culture of futuwwain the early periods of the Great Seljuks in the light of in the event of theyear 473 (1081), in Baghdad.
İngiliz Doğu Hindistan Şirketi’nin Yerli Birlikleri: Sepoy Ayaklanması
Native Troops of British East India Company: The Sepoy Uprising
Yazar: Külünk, Furkan
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: indistan,Babürlü İmparatorluğu,İngiltere,Doğu Hindistan Şirketi,Sepoy Ayaklanması ; India,Mughal Empire,England,East India Company,Sepoy Uprising.

17.yüzyılın hemen başında uzun soluklu Hindistan serüvenine başlayan İngilteremenşeli Doğu Hindistan Şirketi, bu topraklarda kalıcı olmak istiyordu. Budoğrultuda bölgeye gelen devletlerin aksine öncelikli olarak daha ılımlı vekalıcı ticari ilişkilere yönelen şirket kısa zamanda Babürlü sarayında bir etkinliksahası tesis etti. Sahip olduğu etkinliği ve beraberindeki kazanımlarını korumazorunluluğu doğduğundan askeri yapılanma politikası gütmeye başladı. Özellikleticari merkezlerin korunması konusunda hassas bir politika güden şirket, İngilizaskerlerin yanında yine İngiliz subayların emri altında olmak üzere askerihtiyacını yerli halktan karşılamaya başladı. Başlarda var olan yüksek sadakatyerini bağımsızlık dürtülerinden beslenen ayaklanmaya bıraktı. İngiliz DoğuHindistan Şirketi’nin yetiştirdiği askerler şimdi İngilizlere karşı duruyorlardı.Birçok sebebin sonucunda yardımcı birlikten isyancı asi ordusuna dönüşenSepoylar işte bu noktada Hindistan tarihinde bağımsızlık hareketinin öncüleriolarak anılacaklardı. Bu çalışma, Sepoyların İngiliz Doğu Hindistan Şirketiordusunun bünyesine nasıl dahil olduklarından bahsedecek ve sonrasında hanginedenlerden dolayı bir ayaklanma başlattıkları üzerinde duracaktır. 

The British origin East India Company,which started its long-running adventure of India at the beginning of the 17thcentury, wanted to be permanent in this land. In this direction, as opposed tothe states coming to the region, the company, which primarily directed to moremoderate and permanent commercial relations, established an activity area inthe Mughal Palace in a short time. Since it is necessary to protect itsactivity and its accomplishments, it has started a policy of militarystructuring. The company which has a sensitive policy was especially in theprotection of commercial centres. In order to increase the number of soldiersbenefited from the local soldiers with name Sepoy. These soldiers were underthe command of British officers. Initially, the high fidelity left by theinsurrection fed by the independence impulses. The soldiers of the British EastIndia Company were now standing against the British. At this point, Sepoys, whobecame a rebel army as a result of many reasons, were referred to as thepioneers of the independence movement in the history of India. This study will focuson how Sepoys are involved in the army of the British East India Company, andthen for what reasons they start an uprising.
Advertisement at Izmir Press During Early 20th Century
XX. Yüzyıl Başlarında İzmir Basınında Reklam
Yazar: Nelson, Elif C.
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: İzmir,Basın,Reklam,Ticaret,Gazete,Osmanlı Devleti ; Izmir,Press,Commerce,Advertising,Newspaper,Ottoman Empire

Izmir has become a centre of attraction for the capital owners of Western European countries that have completed the process of industrialization. As a window to the west, Izmir is no different from the European cities in the early 20th century in terms of cultural and social aspects. For this reason, local and foreign brands advertised in local newspapers in order to market their products and bring them together with consumers. On the advertisement pages of the newspapers, the consumer can find all kinds of products even the ones that are not looked for. This makes commercials invaluable resources in terms of reflecting the social and economic picture of the period. These ads which are particularly rich in content are used not only for product promotion but also for promoting a service to the public. It is observed that these services are mainly about healthcare.

Sanayileşme sürecini tamamlayan Batı Avrupa ülkelerinin sermaye sahipleri için İzmir bir cazibe merkezi olmuştur. Batıya açılan bir pencere olarak İzmir’in 20. Yüzyılın başlarında kültürel ve sosyal açıdan Avrupa kentlerinden hiçbir farkı yoktur. Bu nedenle yerli ve yabancı markalar ürünlerini pazarlamak ve tüketici ile buluşturmak adına yerel gazetelere ilan vermişlerdir. Gazetelerin ilan sayfalarında tüketici aradığı aramadığı her türlü ürünü bulabilmektedir. Bu da reklamları dönemin sosyal ve ekonomik tablosunu yansıtması açısından paha biçilemez kaynaklar olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle içerik bakımından oldukça zengin olan bu reklamların sadece ürün tanıtmada değil aynı zamanda bir hizmeti halkla buluşturmak adına da kullanılmıştır. Bu hizmetler arasında yoğunluklu olarak sağlık hizmetlerinin yer aldığı gözlenmektedir.