hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Pandemi Hastanesinde Yatan COVID-19 Tanılı Hastaların Hastalık Algısının Değerlendirilmesi
Evaluation of Illness Perceptions of Patients Hospitalized with the Diagnosis of COVID-19 in a Pandemic Hospital
Yazar: Alankaya, Naile; Kurnaz, Feride
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; COVID-19,hastalık algısı,hemşirelik,pandemi ; COVID-19,disease perception,pandemic

Amaç: Bu çalışmada, COVID-19 tanısı nedeniyle yatarak tedavi gören hastaların hastalık algısı ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte olan bu çalışmanın örneklemini bir pandemi hastanesinde 01 Mart-31 Mayıs 2021 tarihleri arasında yatarak tedavi gören 150 hasta oluşturmuştur. Veriler “Hasta Tanıtıcı Soru Formu” ve “COVID-19 Hastalık Algısı Ölçeği (COVID-19 HAÖ)” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, bağımsız örneklem t testi ve ANOVA testi kullanılmıştır. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 54.14±15.89, %52.0’sinin kadın, %44.7’sinin ilkokul mezunu, %36.7’sının emekli, %66.7’sinin evli, %50.0’sinin en az bir kronik hastalığı olduğu bulunmuştur. COVID-19 HAÖ puan ortalaması 3.84±0.80; tehlikelilik alt boyut puan ortalaması 3.92±0.93; bulaştırıcılık alt boyut puan ortalaması 3.78±0.99 olarak hesaplanmıştır. Cinsiyet, eğitim durumu ve tedaviye uyum ile COVID-19 HAÖ puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamalı fark bulunmuştur. Sonuç: COVID-19 tanısı alan hastaların hastalık algısının yüksek olduğu bulunmuştur. Bulgular eşliğinde hastalık algısının belirlenmesinin hastalık ve tedaviye uyumu kolaylaştıracağı söylenebilir.

Aim: This study aimed to determine the perception of the disease and the affecting factors of the patients receiving inpatient treatment due to the diagnosis of COVID-19.Material and Methods: The sample of this descriptive study consisted of 150 patients hospitalized in a pandemic hospital between 01 March and 31 May 2021. Data were collected using the “Patient Descriptive Questionnaire” and the “COVID-19 Disease Perception Scale (COVID-19 DPS)”. Number, percentage, mean, standard deviation, independent sample t-test, and ANOVA test were used in the statistical analysis.Results: The mean age of the patients was 54.14±15.89, 52.0% were female, 44.7% were primary school graduates, 36.7% were retired, 66.7% were married, and 50.0% had at least one chronic disease. COVID-19 DPS mean score was 3.84±0.80; the mean score of the dangerousness sub-dimension was 3.92±0.93; the infectiousness sub-dimension mean score was calculated as 3.78±0.99. A statistically significant difference was found between gender, educational status, adherence to treatment, and the mean score of COVID-19 DPS.Conclusion: It was found that patients diagnosed with COVID-19 have a high perception of illness. It can be said that determining the perception of illness in the light of the findings will facilitate adherence to the disease and treatment.
Türkiye'de COVID-19 Sürecinde Yaşlı Olmak, Yaşlıların Bakımına ve İhtiyaçlarına Yönelik Sunulan Sağlık Hizmetleri
Health Services Provided for the Care and Needs of the Elderly, Being Old in the Process of COVID-19 in Turkey
Yazar: Demirel, Cihat; Sungur, Meltem; Parlar Kılıç, Serap
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Koronavirüs hastalığı,pandemi,sağlık hizmeti,yaşlı ; Coronavirus disease,elderly,health service,pandemic

Küresel bir sağlık tehdidi haline gelen koronavirüs hastalığı kısa sürede birçok ülkeyi etkisi altına almış ve pandemiye dönüşmüştür. Tüm yaş gruplarını etkilemesine rağmen hastalığın yaşlılarda daha fazla mortalite ve morbiditeye neden olduğu bilinmektedir. Yaşlı bireyler bu süreçte birçok sorunla karşı karşıya kalmıştır. Sosyal izolasyon, ekonomik yük ve temel ihtiyaçların karşılanmasındaki güçlükler bu sorunlar arasındadır. Yaşlı bireyler bu süreçte yalnız fiziksel değil psikolojik ve ekonomik açıdan da zorluklar yaşamışlardır. Yaşlı bireylerin psiko-sosyal ve fiziksel iyi oluşlarını devam ettirmek amacıyla Dünya Sağlık Örgütü farklı eğitimler planlamıştır. Hastalığı önlemede ve risk grubunda olan yaşlı bireylerin korunmasında en etkili uygulama; izolasyon olarak görülmüştür. Enfeksiyonun bulaşını önlemek amacıyla ülkemizde sosyal ortamlardan izole edilen ilk popülasyon yaşlılardır. Yaşlı bireyler, ikamet ettikleri yerlerde izole edilmiştir. Pandemiyi kontrol altına almak için dünyada ve ülkemizde hükümet önlemleri alınmıştır ve bu süreçte bir takım sağlık hizmetleri sunulmuştur. Bu derlemede; pandemi sürecinde yaşlı bireylerin sorunlarına ve bu süreçte sunulan sağlık hizmetlerine dikkat çekilmiştir.

The coronavirus disease which has become a global health threat, has affected many countries in a short time and it turned into a pandemic. Although it affects all age groups it is known that the diseasecauses more mortality and morbidity in the elderly. Elderly individuals faced many problems in this process. These problems include social isolation, economic burden, and difficulties in meeting basic needs. Elderly individuals experienced difficulties not only physically but also psychologically and economically in this process. World Health Organization has planned different training programs to maintain the psycho-social and physical well-being of the elderly. The most effective application in preventing the disease and protecting the elderly individuals is seen as isolation. The first population isolated from social environments in our country to prevent the transmission of infection was elderly. Elderly individuals are isolated in their place of residence. Government measures have been taken in the world and our country to control the pandemic, and some health services have been provided in this process. In this review, attention was drawn to the problems faced by elderly individuals during the pandemic process and the health services provided.
Psikofarmakoloji: Psikiyatri Hemşireleri Neleri, Neden Bilmeli?
Psychopharmacology: What Should Psychiatric Nurses Know and Why?
Yazar: Murat, Merve; Küçük, Leyla
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Mental Health Nursing ; Ruh Sağlığı Hemşireliği ; Pharmacokinetic,psychopharmacology,psychiatric nursing ; Farmakokinetik,psikofarmakoloji,psikiyatri hemşireliği

Psikiyatrik bozuklukların tedavisinde yararlanılan psikofarmakolojik ilaçların sistemik etkileri mevcuttur. Sistemik etkilerin anlaşılması ve bireyde davranış değişikliklerinin gözlenmesi için ruh sağlığı profesyonellerinin temel psikofarmakolojik bilgiye sahip olması gerekmektedir. Psikiyatri hemşireleri ilacın sadece uygulama adımında değil, ilacın yarattığı etkilerin gözlenmesinde de önemli roller üstlenmektedir. Bu nedenle, psikiyatri hemşireleri psikofarmakolojik ilaçlar ile ilgili temel ve güncel bilgilere hâkim olmalıdır. Bu temel bilgiler, hastanın tedavi ve bakımının profesyonel bir şekilde yönetimine fayda sağlayacağı için psikiyatri hemşirelerine yol gösterici olacaktır.

There are systemic effects of psychopharmacological agents used in the psychiatric disorders’ treatment. Mental health professionals must have basic psychopharmacological knowledge to understand the systemic effects and observe behavioral changes in the individual. Psychiatric nurses who spend the most time with patients play an essential role not only in the drug’s administration but also in observing its effects. For this reason, psychiatric nurses should have basic and up-to-date knowledge of psychopharmacological agents. This basic information will guide psychiatric nurses as it will benefit the professional management of the patient's treatment and care.
Doğum Sonu Bakım Rehberleri: İçerik ve Ebelik Bakımı Temelinde Karşılaştırmalı Bir Derleme
Postpartum Care Guidelines: A Comparative Review Based on Content and Midwifery Care
Yazar: Nacaroğlu, Elif; Hadımlı, Aytül
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Midwifery (Other) ; Ebelik (Diğer) ; Obstetrics and Gynocology Nursing ; Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği ; Doğum sonu dönem,ebelik bakımı,rehber ; Guideline,midwifery care,pospartum period

Verilen bakımın standart olması amacıyla kadın sağlığı alanında birçok rehber geliştirilmiş olup bunlardan bazıları da doğum sonu bakım rehberleridir. Doğum sonu dönemde anne ve yenidoğana bakım verilmesi sağlık çalışanlarının önemli görevlerindendir. Sağlık çalışanlarına konu ile ilgili anahtar bilgiler ve bakım önerileri sunan postpartum bakım rehberlerinin kanıta dayalı çalışmalar doğrultusunda düzenli güncellenmesi ve bu güncellemeler doğrultusunda uygulanması özellikle önlenebilir anne-yenidoğan ölümlerinin önlenmesi ve kadın merkezli bakımın sunulması açısından önemlidir. Bu derlemede, uluslararası rehberlerden Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), Amerikan Obstetrisyenler ve Jinekologlar Akademisi (The American College of Obstetricians and Gynecologists-ACOG), Ulusal Sağlık ve Bakım Mükemmelliği Enstitüsü (The National Institute for Health and Care Excellence – NICE) doğum sonu bakım rehberleri ile T.C. Sağlık Bakanlığı Doğum Sonu Bakım Yönetim Rehberi’nin (DSBYR) içerik ve ebelik bakımı bağlamında karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda doğum sonu bakım yönetimine ilişkin ulusal ve uluslararası rehberlerin içeriği ve ebelik bakımı bağlamındaki önerileri incelenmiş, bakım veren sağlık profesyonellerine bütüncül bir perspektiften sunulmaya çalışılmıştır.

Many guidelines have been developed in the field of women's health to standardize the care provided, and some of them are postpartum care guidelines. Providing care to mothers and newborns in the postpartum period is one of the critical duties of healthcare professionals. Regular updating of the postpartum care guidelines, which provide key information and care recommendations to healthcare professionals in line with evidence-based studies, and their application in line with these updates are especially important in preventing preventable maternal-newborn deaths and providing woman-centered care. In this review it is aimed to compare the postpartum care guidelines of the World Health Organization (WHO), American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), National Institute for Health and Care Excellence (NICE), and the Postpartum Care Management Guideline (PCMG) of the Turkish Ministry of Health in the context of content and midwifery care. For this purpose, the content of national and international guidelines on postpartum care management and their recommendations in midwifery care were examined, and it was tried to be presented to healthcare professionals from a holistic perspective.
Tip 2 Diyabette Semptom Durumu, Öz Yönetim ve Bakım Bağımlılığı Arasındaki İlişkiye Genel Bakış
An Overview of the Relationship Between Symptom Status, Self-Management and Care Dependency in Type 2 Diabetes
Yazar: Bozkaya, Damla Nur; Gök Metin, Zehra
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases Nursing​ ; Dahili Hastalıklar Hemşireliği ; Bakım bağımlılığı,,Diyabet,Hemşire,Semptom yükü,Öz yönetim ; Care dependency,Diabetes,Nurse,Self-management,Symptom burden

Diyabet kronik ve ilerleyici bir hastalık olması sebebi ile bireylerde ciddi semptom yüküne neden olmaktadır. Hastalığın ilerlemesi ile diyabet komplikasyonları artmakta, bireyler öz yönetimde yetersiz kalabilmekte ve beraberinde bakım bağımlılığı sorunu gündeme gelmektedir. Diyabetin yaşam boyu sürmesi, yaygın semptomlarla seyretmesi ve öz-yönetim aktivitelerini zorunlu kılmasından dolayı Tip 2 diyabetli bireylerin yaşadıkları semptomların sıklığı ve şiddetinin, öz-yönetim becerilerinin ve bakım bağımlılığı düzeylerinin ele alınması gerekmektedir. Diyabette bakım ve öz-yönetimin yaşam boyu sürdürülmesi en kritik konudur. Çok sayıda araştırma, Tip 2 diyabet tanı ve tedavi süreçlerindeki önemli gelişmelere rağmen, hastalığın henüz istenen seviyede kontrol edilemediğini göstermektedir. Bu derleme makalede, Tip 2 diyabetli bireylerde semptom durumu, öz-yönetim ve bakım bağımlılığı düzeyleri ve bu değişkenler arasındaki ilişkiye geniş bakış açısı kazandırılması ve bu kapsamda diyabetli hastaların bakım yaklaşımına katkı verilmesi amaçlanmıştır.

Diabetes is a chronic and progressive disease and causes a higher symptom burden in individuals. With the progression of the disease, complications of diabetes increase, individuals may not be able to perform self-management, and along with these the care dependence comes to the fore. Since diabetes lasts a lifetime, progresses with common symptoms, and requires self-management activities, the frequency and severity of symptoms experienced by individuals with Type 2 diabetes, self-management skills and levels of care dependency should be addressed. Maintaining care and self-management in diabetes throughout life is the most critical issue. Many studies have showed that Type 2 diabetes has not yet been controlled at the desired level, despite important developments in the diagnosis and treatment processes. In this review article, we aimed to provide a broad perspective on the symptoms of diabetes, self-management, and care dependency level in individuals with Type 2 diabetes and the relationship between these variables, and to contribute to the care approach of patients with diabetes in this context.
Çocuğu Hastanede Yatmakta Olan Annelerde Suçluluk Duygusu Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Psikometrik Özellikleri
Development of the Guilt Sense Scale in Mothers with Hospitalized Children and Its Psychometric Properties
Yazar: Gezer, Ebru; Taştekin Ouyaba, Ayşe
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Hospitalization,guilt,mother,scale development,Anne,hastanede yatma,ölçek geliştirme,suçluluk ; Anne,hastanede yatma,ölçek geliştirme,suçluluk

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuğu hastanede yatmakta olan annelerin yaşadığı suçluluk duygusunu ölçmeye yönelik olarak Çocuğu Hastanede Yatan Annelerde Suçluluk Duygusu Ölçeği geliştirmektir. Gereç ve Yöntem: Metodolojik tipte olan bu araştırma bir üniversite hastanesinin çocuk cerrahi kliniğinde yatmakta olan 253 hasta çocuğun annesi ile yürütülmüştür. Veriler anket yoluyla toplanmıştır. Çalışmada 30 maddeli 5’li likert tipinde taslak ölçek oluşturulmuştur. Ölçeğin uzman görüşlerine dayalı kapsam geçerliliği değerlendirilmiş, geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Bulgular: Ölçeğin uzman değerlendirmesi ile elde edilen kapsam geçerlilik indeksi 0.99 olarak tespit edilmiştir. 18 maddeden ve beş alt boyuttan oluşan ölçeğin, açıklayıcı varyans oranı %58.1 bulunmuştur. Doğrulayıcı faktör analizi, ölçeğin bu yapısının yeterli uyum değerlerine sahip olduğunu göstermiştir. Ölçeğin Cronbach alfa katsayısı 0.74’tür.Sonuç: Ölçek çocuğu hastanede yatan annelerde suçluluk duygusunu ölçmeye yarayan geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracıdır

Aim: The aim of this study was to develop the Guilt Sense Scale in Mothers with Hospitalized Children to measure the sense of guilt experienced by mothers whose children are hospitalized.Material and Methods: This methodological study was conducted with the mothers of 253 children hospitalized in the pediatric surgery clinic of a university hospital. Data were collected through a questionnaire. In the study, a 5-point Likert-type scale with 30 items was created. The content validity of the scale was evaluated based on expert opinions, and validity and reliability studies were carried out.Results: The content validity index of the scale, obtained by expert evaluation, was determined as 0.99. The explanatory variance rate of the scale, which consists of 18 items and five sub-dimensions, was found to be 58.1%. Confirmatory factor analysis showed that this construct of the scale had sufficient fit values. The Cronbach's alpha reliability coefficient of the scale is 0.74.Conclusion: The scale is a valid and reliable measurement tool to measure the feeling of guilt in mothers whose children are hospitalized.
Pediatrik Epilepsi Hastalarında Tamamlayıcı ve  İntegratif Tedavi Kullanımı
Use of Complementary and Integrative Therapy in Pediatric Epilepsy Patients
Yazar: Üstüner Top, Fadime; Çam, Hasan Hüseyin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Çocuklar,epilepsi,Children,complementary therapies,epilepsy ; Çocuklar,epilepsi,tamamlayıcı tedaviler,Children,complementary therapies,epilepsy

Amaç: Araştırma, epilepsili çocuklarda tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanım yaygınlığını ve kullanılan yöntemleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.Gereç ve Yöntem:Bu kesitsel tip araştırmaya, epilepsi tanılı çocukların ebeveynleri (294 ebeveyn) katıldı. Bulgular: Araştırmada çocukların yaş ortalaması 7.75±3.30 olup, ebeveynlerin tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanım sıklığı %62.9’du. En yaygın bildirilen tamamlayıcı ve integratif tedavi türü dua ve muska takma (%90) idi. Bunu sarımsak ve süt karışımı (%31.6), özel diyet (%16.6), bal (%15.0), psikolojik görüşmeler (%10.5) ve kekik suyu (%9.4) izledi. Tamamlayıcı ve integratif tedavi kullanımı ile anlamlı olarak ilişkili olan faktörler; 12 ve üzeri yaş (DOO 19.06, 95% GA 3.39-107.15), düşük sosyoekonomik durum (DOO 10.91, 95% GA 1.89-62.84), orta sosyoekonomik durum (DOO 7.05, 95% GA 1.37-36.23), ailede epilepsi öyküsü (DOO 2.15, 95% GA 1.13-4.08), yılda 1 kereden az nöbet geçirme (DOO 3.50, 95% GA 1.25-9.81) ve eşlik eden en az bir hastalık (DOO 2.54, 95% GA 1.16-5.58) olmasıdır (p

Aim: The research was conducted to determine the prevalence of complementary and integrative therapy use in children with epilepsy and the methods used.Material and Methods: Parents (294 parents) of children diagnosed with epilepsy participated in this cross-sectional study.Results: In the study, the mean age of the children was 7.75±3.30, and the frequency of use of complementary and integrative therapy by the parents was 62.9%. The most commonly reported complementary and integrative treatment type was prayer and wearing amulets (90.0%). This was followed by a mixture of garlic and milk (31.6%), special diet (16.6%), honey (15.0%), psychological interviews (10.5%), and thyme juice (9.4%). Factors that were significantly associated with the use of complementary and integrative therapy were age 12 and over (AOR 19.06, 95% CI 3.39-107.15), low socioeconomic status (AOR10.91, 95% CI 1.89-62.84), moderate socioeconomic status (AOR 7.05, 95% CI 1.37-36.23), family history of epilepsy (AOR 2.15, 95% CI 1.13-4.08), seizure less than once a year (AOR 3.50, 95% CI 1.25-9.81), and at least one concomitant disease (AOR 2.54, 95% CI 1.16-5.58) (p
Demansta Bilişsel Aktiviteyi Artırıcı Yöntemler ve Bakımda Teknolojinin Kullanımı
Interventions to Increase Cognitive Activity in Dementia and the Use of Technology in Dementia Care
Yazar: Çınar, Fatma İlknur; Erpay, Faruk; Yıldırım, Ezgi; Özer Küçük, Emine; Demirtaş, Ayla
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Bilişsel aktivite,demans,teknoloji,Cognitive activity,dementia,technology ; Bilişsel aktivite,demans,teknoloji,Cognitive activity,dementia,technology

Dünya genelinde nüfus çarpıcı biçimde artmaya devam etmektedir. Bu da bilişsel bozulma ve demans prevalansında kaçınılmaz bir artışa neden olarak, aileler, bakım verenler ve sağlık sistemlerine artan bir yük getirmektedir. Demans, dünya çapında yaşlı nüfus arasında engelliliğin ve bağımlılığın ana nedenlerinden biridir. Bilişsel aktiviteyi artırıcı yöntemler demansa karşı koruyucu faktörler gibi görünmektedir. Demanslı bireyler ve bakım verenleri kolay erişilebilir, kullanıcı dostu uygulamaları kullanarak terapilerini daha rahat ve keyifli bir şekilde alabilir. Teknolojik gelişmeler, yalnızca bakım verenin demanslı bireye bakım yükünü hafifletmekle kalmayıp, aynı zamanda demanslı bireylerin yerinde yaşlanmasını sağlamada potansiyel fayda sağlayabilir. Demanslı bireyler için çeşitli uygulamaların tanıtıldığı bu derleme, demanslı bireylerin bakımından sorumlu olan bakım verenler ve sağlık profesyonelleri için değerli bilgiler sağlayacaktır.

The population of the world continues to grow dramatically. This, in turn, leads to an inevitable increase in the prevalence of cognitive impairment and dementia, placing an increased burden on families, caregivers and health systems. Dementia is one of the main causes of disability and dependency among the elderly population worldwide. Interventions that increase cognitive activity appear to be protective factors against dementia. Dementia patients and their caregivers can receive their therapy in a more convenient and enjoyable way using easily accessible, user-friendly interventions. Technological advances may have potential benefits in not only alleviating the caregiver burden of caring for the individual with dementia, but also in ensuring that individuals with dementia age where they are. This review, in which various interventions for patients with dementia are introduced, will provide valuable information for caregivers and health professionals who are responsible for the care of patients with dementia.