hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Osmanlı Döneminde Selanik Vilayetinde Eski Eserler ve Müze Kurulmasına Yönelik İlk Adımlar (1869-1912)
The Antiquities and the First Steps for the Establishment of Museum in the Province of Thessaloniki During the Ottoman Period (1869-1912)
Yazar: Şahin, Gürsoy
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Selanik,Âsâr-ı Atîka (Eski Eser),Müze-i Hümâyȗn,Mekteb-i İdadi,Osmanlı Devleti. ; Thessaloniki,Antiquities,The Imperial Museum,High School,Ottoman Empire.

Osmanlı ülkesinde eski eserlere yönelik ilgi ve müzecilik faaliyetleri XIX. yüzyılın ortalarında başladı. 1869’da Müze-i Hümâyȗn’un açıldığı yıl ilki hazırlanan Âsâr-ı Atîka Nizamnamesinin 1874, 1884 ve 1906 yıllarında eksiklikleri giderilerek ülkedeki eski eser kaçakçılığının önüne geçilmeye çalışıldı. İstanbul’dan sonra Konya, Bursa ve Kudüs’te de müze şubeleri açıldı. 1906 yılında hazırlanan nizamnamede Selanik, İzmir ve Sivas’ta yeni bölgesel müzelerin kurulması kararlaştırıldı. Bu kapsamda 1908 yılından itibaren Selanik’te müze kurma çalışmaları başladı.Araştırmada temel amaç Selanik müzesinin açılması için ortaya konulan çabayı irdelemektir. Bu bağlamda ilk olarak Selanik ve çevresinde mevcut eski eserlerden bahsedildi. Bu süreçte Avrupalı arkeologların bölgeye olan ilgisine dikkat çekildi. Bilahare müzelik eserlerin korunması konusunda gerçekleştirilen çalışmalar ve vilayette tespit edilen eski eserlerin Müze-i Hümâyȗn’a nakli hususu irdelendi. Son olarak Selanik Mekteb-i İdadisinde eski eserlerin muhafazasıyla başlayan müzecilik faaliyetleri değerlendirildi. Çalışmanın temel kaynaklarını Osmanlı Arşiv belgeleri, Selanik vilayet salnameleri ve dönemin süreli yayınları oluşturdu.

In the Ottoman country, the interest in ancient arts and activities of museum studies started in the middle of the XIX century. It was tried to prohibit the smuggling of ancient artefacts in the country in 1874, 1884, and 1906 by overcoming the deficiencies of the e Law of Antiquities (Asar-ı Atika Nizamnamesi) which was prepared for the first time in 1869 when the Müze-i Hümâyȗn (The Imperial Museum) was opened. Following İstanbul, museum branches were opened in Konya, Bursa, and Jerusalem. In the regulation prepared in 1906, it was decided to establish new regional museums in Thessaloniki, Izmir, and Sivas. Within this scope, the works for establishing a museum in Thessaloniki started from 1908. The main purpose of the research was to examine the efforts invested in opening of the museum of Thessaloniki. In this sense, first, antiquities available in Thessaloniki and around were mentioned. Within this period, the attention was drawn to European archaeologists’ interest on the area. Later, the study investigated the works carried out for protecting antiquities and the issue of transfer of antiquities found out in the province to the Müze-i Hümâyȗn (The Imperial Museum). Finally, the activities of museum studies starting with the protection of ancient artefacts in the Thessaloniki Mekteb-i İdadi (High School) were evaluated. The main sources of the study were Ottoman Archive documents, Thessaloniki province annuals, and periodical publications of that period.
Ortaçağ Müslüman Devletlerinde Hayvanat Bahçeleri
Zoo in Medieval Muslim States
Yazar: Tokuş, Ömer
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Ortaçağ,Av,Avcılık,Hayvanlar,Hayvanat Bahçeleri ; Medieval,Hunt,Hunting,Animals,Zoo

Ortaçağ toplumunda yaşam tarzının gereği olarak geçimini sağlamak, eğlenmek, spor yapmak veya savaşlar için hazırlıklı olmak gibi sebeplerden dolayı avcılık ilgi görmüştür. Sıradan insanlar için geçim kaynağı olan av ve avcılık hükümdarlar ve ileri gelen devlet adamları için de hobiye dönüşmüştür. Bu sebepten Emevî halifesi Yezîd b. Muaviye’den itibaren, avlanmak için çeşitli av hayvanlarının toplandığı ve bu hayvanların ihtiyaçlarını karşılamak için de görevlilerin tayin edildiği görülmektedir. Bunların yanı sıra yöneticilerin eğlence maksadıyla bazı hayvanları sarayda yetiştirdikleri ve bazen de özel alanlarda yarıştırdıkları olmuştur. Özellikle de sarayda yetiştirilen ve zaman zaman at yarışlarında dahi kullanılan Yezîd b. Muâviye’nin Ebû Kays adlı maymunu dikkate değer bir örnek olarak karşımıza çıkmaktadır. Nitekim avlanma ve eğlenme amacıyla kullanılan bu hayvanlar için hükümdarlar veya ileri gelen yöneticiler özel yapılar bina etmişlerdir. Bu çalışmada Ortaçağ Müslüman devletlerinde hükümdarlara ve üst düzey yöneticilere ait olan hayvanat bahçeleri şeklinde inşa edilen yapılara dair bazı örnekler sunulmuştur.

In medieval society, hunting attracted interest for reasons such as earning a livelihood as a requirement of a lifestyle, having fun, playing sports, or being prepared for battles. Hunt and hunting, a source of livelihood for ordinary people, has also become a hobby for monarchs and dignitaries. For this reason, it is seen that various hunting animals were collected for hunting from the Umayyad Caliph Yazid b. Muawiyah and officials were appointed to meet the needs of these animals. In addition, rulers bred some animals in the palace for entertainment purposes and sometimes competed them in private areas. In particular, Yazid b. Muawiyah's monkey named Abu Qays, which was bred in the palace and used even in horse races from time to time, is a notable example. Thus, for these animals used for hunting and entertainment, the rulers or dignitaries built special structures. In this study, some examples of structures built in the form of Zoos belonging to rulers and dignitaries in medieval Muslim states are presented.
Jenerik Dosya
Generic File
Yazar: Özkan, Süleyman; Karakaş, Nuri
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Jenerik Dosya,Jenerik,Dosya Jenerik ; Generic File

Sedat BİNGÖL - Hayrettin PINARDiplomatic Immunity and Encrypted Diplomatic Correspondence in the Ottoman EmpireMehmet ÇETİNThe Development of the Transit Trade of Iran in the Triangle of Russia, Ottoman Empire and Iran in the Second Half of the 19th CenturyFiliz ÇOLAKDemokrat Parti’nin İlk Kadın Milletvekili: Hatice Nazlı Tlabar (1913-1971)Emel DEMİR GÖRÜRTeğmen Herbert Chermside’ın Raporlarında Keldaniler, Nasturiler, Yezidiler ve Kürtler (1881-1882)Bilcan GÖKÇE - Rıfat KUVANÇ - Bülent GENÇLake Van Basin Urartian Period Road Routes Survey: First Preliminary Report (2017-2018): Muradiye and Tuşba Districtsİbrahim İNCİ - Kübra ASLAN27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi Sonrası Alyans KampanyasıZeynep KOCABIYIKOĞLU ÇEÇENPraising the Turk After Nicopolis: French SourcesVefa KURBAN - Oğuzhan ERGÜNThe War Between Period and Exclamation Mark: New Reality and Nagorno-Karabakh: The Cemre that fell to Nagorno-KarabakhVi An LUTonkin (Vietnam)’daki Le-Trinh Döneminde Diarşi Sistemi Üzerine Bir İnceleme (17.-18. Asırlarda)Zarifa NAZIRLI - Abdurrahman BOZKURTI. Dünya Savaşı’nda Osmanlı Coğrafyasına Yönelik Rus Planları Bağlamında İstanbul ve Sykes-Picot AnlaşmalarıZüriye ORUÇSultan Melikşah’ın Eşlerinden Çağrı Bey’in Torunu Zübeyde HâtunGürsoy ŞAHİNOsmanlı Döneminde Selanik Vilayetinde Eski Eserler ve Müze Kurulmasına Yönelik İlk Adımlar (1869-1912)Ömer TOKUŞOrtaçağ Müslüman Devletlerinde Hayvanat Bahçeleri

Sedat BİNGÖL - Hayrettin PINARDiplomatic Immunity and Encrypted Diplomatic Correspondence in the Ottoman EmpireMehmet ÇETİNThe Development of the Transit Trade of Iran in the Triangle of Russia, Ottoman Empire and Iran in the Second Half of the 19th CenturyFiliz ÇOLAKDemokrat Parti’nin İlk Kadın Milletvekili: Hatice Nazlı Tlabar (1913-1971)Emel DEMİR GÖRÜRTeğmen Herbert Chermside’ın Raporlarında Keldaniler, Nasturiler, Yezidiler ve Kürtler (1881-1882)Bilcan GÖKÇE - Rıfat KUVANÇ - Bülent GENÇLake Van Basin Urartian Period Road Routes Survey: First Preliminary Report (2017-2018): Muradiye and Tuşba Districtsİbrahim İNCİ - Kübra ASLAN27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi Sonrası Alyans KampanyasıZeynep KOCABIYIKOĞLU ÇEÇENPraising the Turk After Nicopolis: French SourcesVefa KURBAN - Oğuzhan ERGÜNThe War Between Period and Exclamation Mark: New Reality and Nagorno-Karabakh: The Cemre that fell to Nagorno-KarabakhVi An LUTonkin (Vietnam)’daki Le-Trinh Döneminde Diarşi Sistemi Üzerine Bir İnceleme (17.-18. Asırlarda)Zarifa NAZIRLI - Abdurrahman BOZKURTI. Dünya Savaşı’nda Osmanlı Coğrafyasına Yönelik Rus Planları Bağlamında İstanbul ve Sykes-Picot AnlaşmalarıZüriye ORUÇSultan Melikşah’ın Eşlerinden Çağrı Bey’in Torunu Zübeyde HâtunGürsoy ŞAHİNOsmanlı Döneminde Selanik Vilayetinde Eski Eserler ve Müze Kurulmasına Yönelik İlk Adımlar (1869-1912)Ömer TOKUŞOrtaçağ Müslüman Devletlerinde Hayvanat Bahçeleri
Yaprak gübresinin buğday yapraklarında besin elementleri içeriğine etkisi
Effect of foliar fertilizer on nutrient content on wheat leaves
Yazar: Öner, Nureddin; Tenikecier, Nurcan
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2021
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Plant nutrient,Wheat,soil analysis,Foliar fertilizer ; Bitki besin maddesi,Buğday,toprak analizi,Yaprak gübresi

Amaç: Bu çalışmada aynı toprakta farklı buğday çeşitlerinde yaprak gübresi uygulamadan önce ve sonra alınan yaprak örneklerindeki bitki besin elementleri içerikleri karşılaştırılmıştır.Materyal ve Yöntem: Araştırma, ekmeklik buğday çeşitlerinde yapraktan; bbe I (K1+Zn1+Cu1), bbe II (K2+Zn2+Cu2), üre I, üre 2, bor I ve bor II dozu olmak üzere 6 farklı uygulamanın buğday yaprağındaki bitki besin elementi miktarı üzerine etkisi belirlenmeye çalışılmıştır.Araştırma Bulguları: uygulamadan sonra bitki yapraklarında yapılan analizlerde toplam azot, fosfor, potasyum, kalsiyum, magnezyum, kükürt, bakır, mangan, demir elementlerine etkisi; çeşit, yaprak örneği alınma zamanı ve çeşit x yaprak örneği alınma zamanı interaksiyonu %1 seviyesinde önemli bulunmuştur (p<0.01). Toplam çinko elementi miktarına etkisi çeşit x yaprak örneği alınma zamanı interaksiyonunda %5 seviyesinde önemli bulunmuştur (p<0.05).Sonuç: Buğday boyunun 30 cm küçük olduğu dönemde P, sapa kalkma döneminden sonra N ve K, bbe I uygulamasında S ve Mn, bbe II uygulamasında Ca, S, Cu, Fe miktarları en yüksek değerlere ulaşmıştır. Üre I, üre II, bor I ve bor II uygulamalarında istatistiki düzeyde önemli değişim olmamıştır.

Objective: The objective of this study was to compare the contents of plant nutrition elements in leaf samples that had been taken before and after the application of leaf mold to different wheat types in the same soil.Material and Methods: In order to meet the above objective, the effects of 6 different applications of bbe I (K1+Zn1+Cu1), bbe II (K2+Zn2+Cu2), ure 1, ure 2, boron I and boron II dozes to the leaves of triticum aestivum on the amount of plant nutrition element in wheat leaves was tried to be determined.Results: After the application, the statistical analyses on plant leaves showed that the effect on total nitrogen, phosphorus, magnesium, sulphur, copper, manganese and iron elements in terms of type, time of leaf sampling time and type x leaf sampling time interaction was significant at a probability level of %1 (p<0.01).  The effect on total amount of zinc element was significant at %5  level in terms of type x leaf sampling time interaction (p<0.05). Conclusion: In the period when wheat height was less than 30 cm, the amount of P; after bolting period the amounts of N and K; in bbe 1 application the amounts of S and Mn, and in bbe II application, the amounts of Ca, S, Cu, FE reach their highest level. There was no significantly statistical change in ure I, ure II, boron I and boron II applications.
Mersin İli, Tarsus ve Akdeniz ilçelerinde depolanmış buğday ve mısır zararlılarının belirlenmesi
Determination of pests in stored wheat and corn in Tarsus and Akdeniz districts of Mersin Province, Turkey
Yazar: Yetkin, Mustafa Samet; Atakan, Ekrem
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Insect,warehouse,Mersin,damage ; Böcek,depo,Mersin,zarar

Amaç: Depolanmış ürünlerde ürünün kalitesini olumsuz etkileyen ve ürün kayıpların yol açan zararlı türlerin ve bunların önemlerinin sürvey çalışmalarıyla ortaya konulması bu çalışmanın amacıdır. Bu çalışmada Mersin İli’nde (Tarsus ve Akdeniz ilçeleri) farklı depolama yöntemleri (adi depolar ve silolar) uygulanan buğday ve mısır ürünlerinde zararlı türlerin belirlenmesi, amacıyla yapılmıştır.Materyal ve Yöntem: Örneklemeler, buğday ve mısır depolama işleminin yoğun yapıldığı Mersin İli’nin Tarsus ve Akdeniz ilçelerinde Mayıs 2019 – Şubat 2020 döneminde yapılmıştır. Örnekleme çalışmaları 6 adet adi ve 3 adet silo depolarda depolanmış buğday ve mısır ürünleri üzerinde yürütülmüştür. Her örneklemede toplam 2 kg dane buğday veya mısır örnekleri sonda aleti kullanılarak alınmıştır.Araştırma Bulguları ve Sonuç: Depolanmış buğday ve mısır ürünlerinde yapılan örnekleme çalışması sonucunda; 9 adedi Coleoptera takımına, 1 adedi Lepidoptera takımına ve 1 adedi Psocoptera takımına bağlı olmak üzere 11 böcek türü saptanmıştır. Adi ve silo depolarda depolanmış buğday ve mısırlarda en yaygın türler olarak Sitophilus oryzae (L.) ve Sitophilus granarius (L.) (Coleoptera: Curculionidae) saptanmıştır. Depolanmış dane buğday ve mısırda zarar oranı en fazla %2 olmuştur.

Objective: The objective of this study  was to reveal the harmful insect species that affect the qualty and quantatiy of the stored wheat and corn. In order to meet this objective, a survey study  was carried out in two different types of storage structures (ordinary warehouses and silos) in Mersin Province (districts of Tarsus and Akdeniz), Turkey. Material and Methods: A sampling study was carried out between May 2019 and February 2020 in Tarsus and Akdeniz districts of Mersin Province, where wheat and corn storage is intensive. Samples from wheat and corn products stored in 6 ordinary and 3 silo warehouses were taken. Each sample weighing 2 kg wheat or corn  was obtained by using a probe during the surveying studies.Results and Conclusions: According to the results of the sampling study conducted in the stored wheat and corn. Eleven  different insect species were identified. Nine  of these insects belonged to the order of Coleoptera, while one belonged to the order of Lepidoptera and 1 belonged to the order of Psocoptera. Sitophilus oryzae (L.) and Sitophilus granarius (L.) (Coleoptera: Curculionidae) were determined as the more common species in wheat and corn stored in the ordinary and silo warehouses The maximum damage rate was found to be 2% in stored  wheat and maize in this study.
Farklı bölgelerden toplanan Morchella sp. cinsi mantarların askokarplarında ve toprakta besin elementi kapsamları
Nutrient contents of soils and ascocarps of Morchella sp. mushrooms collected from different regions
Yazar: Dağtekin, Ayperi; Tuna, Atilla Levent; Allı, Hakan
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Nutrient,iron,hyperaccumulator,Morchella,soil ; Besin elementi,demir,hiperakümülatör,Morchella,toprak

Amaç: Bu çalışma, Morchellaceae familyasından, yenilebilen ve ekonomik öneme sahip bir mantar türü olan Morchella cinsi türlerinin ve doğal yayılım gösterdikleri toprakların besin element kapsamlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Materyal ve Yöntem: Morchella cinsine ait 26 adet örnek toplanmış ve 9 tür tespit edilmiştir. Klasik sistematik yöntemlerle teşhis edilen türler: M. angusticeps, M. conifericola, M. dunensis ve M. esculenta olup, moleküler yöntemlerle teşhis edilen türler ise: M. dunalii, M. frustrata M. impotuna, M. tridentina ve M. fekeensis’dir.Araştırma Bulguları: Toprak örneklerinin analizlerinde (min-max): N; 0.02-1.11%, P; 2-101, K; 40-462, Ca; 1288–13558, Fe; 11-276 ve Zn; 0.6-8.59 ppm olarak belirlenmiştir. Morchella mantarlarının askokarpında ise (min-max): N; (%) 3.18-8.76, P; 0.72-1.97, K; 1.99-5.02, Ca; 0.02-1.11, Mg; 0.10-0.62, Fe; 119-2811, Cu; 11-50, Mn; 17-195 ve Zn; 87-276 ppm olarak belirlenmiştir. Sonuç: Elde edilen sonuçlara göre, 4 Morchella örneğinde Fe miktarları 1084-2811 ppm aralığında saptanmış ve bazı Morchella türlerinin “olası Fe-hiperakümülatör” özellikte olduğu sonucuna varılmıştır.

Objective: The objective of this study was  to investigate the nutrient content of Morchella genus species and the soils in which they naturally spread, which is an edible and economically important mushroom species from the Morchellaceae family.Material and Methods: A total of 26 samples of Morchella genus were collected and 9 species were identified. Species identified by classical systematic methods were M. angusticeps, M. conifericola, M. dunensis and M. esculenta and the species identified by molecular methods were M. dunalii, M. frustrata M. impotuna, M. tridentina, M. fekeensis.Results: In the analysis of soil samples, (as min-max): N; 0.02-1.11%, P; 2-101, K; 40-462, Ca; 1288–13558, Fe; 11-276 and Zn; 0.6-8.59 ppm as were determined. In the ascocarp of the Morchella mushroom samples (min-max): N; (%) 3.18-8.76, P; 0.72-1.97, K; 1.99-5.02, Ca; 0.02-1.11, Mg; 0.10-0.62, Fe; 119-2811, Cu; 11-50, Mn; 17-195 and Zn; 87-276 ppm as were determined.Conclusion: According to the results obtained, Fe contents in the 4 Morchella samples were determined in the range between 1084 and 2811 ppm and it was concluded that some Morchella species had “probable Fe-hyperaccumulatory” charactertistics.
Bazı Apiaceae uçucu yağlarının Meloidogyne incognita (Kofoid & White, 1919) Chitwood, 1949 (Nematoda: Meloidogynidae)'ya karşı nematoksik etkisi
Nematoxic activity of some Apiaceae essential oils against Meloidogyne incognita (Kofoid & White, 1919) Chitwood, 1949 (Nematoda: Meloidogynidae)
Yazar: Göze Özdemir, Fatma Gül; Tosun, Bekir; Şanlı, Arif; Karadoğan, Tahsin
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Apiaceae,Biological control,Root knot nematode,Essential oil ; Apiaceae,Biyolojik Mücadele,Kök ur Nematodu,Uçucu Yağ

Amaç: Çalışmada Apiaceae familyasına ait kültürü yapılan ve doğal florada yayılış gösteren bazı türlerin meyve uçucu yağlarının in vitro ve in vivo koşullarda Meloidogyne incognita’ya karşı nematoksik etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.Materyal ve Yöntem: in vitro çalışmalarda 125, 250, 500 ve 1000 ppm uçucu yağ konsantrasyonlarının ikinci dönem larva (L2) üzerine etkisi araştırılmıştır. In vivo çalışmalar bitki büyütme kabinlerinde domates bitkisinde uçucu yağların 1000 ppm konsantrasyonları ile yürütülmüştür. Çalışma 9 hafta sonra sonlandırılmış ve köklerde gal ve yumurta paketi sayısı belirlenmiştir. Araştırma Bulguları: En yüksek nematoksik etki in vitro koşullarda % 83.3 ölüm oranı ile Ferulago paucuiradiata uçucu yağının 1000 ppm dozunda belirlenmiştir. Ferulago pauciradiata ve Foeniculum vulgare uçucu yağı uygulanan bitkilerin köklerinde gal ve yumurta paketi sayısı daha düşük olmuştur. Sonuç: Meloidogyne incognita’ya karşı in vitro ve in vivo koşullarda F. pauciradiata ve F. vulgare uçucu yağlarının yüksek nematoksik etki gösterdiği saptanmıştır.

Objective: The objective of this study was to determine in vitro and in vivo nematoxic effects of cultivated and naturally distributed fruit essential oils (EO’s) of Apiaceae species against Meloidogyne incognita.Material and Methods: The effects of 125, 250, 500 and 1000 ppm EO’s concentrations on the second juvenile larvae (J2) were investigated in vitro. In vivo studies were carried out in climate room using tomato seedlings at 1000 ppm concentrations of EO’s.The number of galls and egg masses in the roots was determined after 9 weeks.Results: A 1000 ppm concentration of Ferulago paucuiradiata EO showed the highest nematotoxic effect with a mortality rate of 83.3% in vitro. The number of gall and egg masses in the roots treated with F. pauciradiata and Foeniculum vulgare EO’s was lower.Conclusion: Ferulago pauciradiata and F. vulgare EO’s have strong nematoxic effects against M. incognita in vitro and in vivo.
Kanatlı hayvanların beslenmesinde sürdürülebilirlik stratejileri
Sustainability strategies in poultry nutrition
Yazar: Kırkpınar, Figen; Atan, Helin
Dergi: Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 59 No. 4, 2022
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Kümes hayvanları,Çevresel etkiler,Yem bileşenleri,sindirim sistemi ; Poultry,Environmental impacts,Feed ingredients,digestive system

Hayvansal üretimde sürdürülebilirlik; gelecek nesillerin gıda ihtiyaçlarını karşılama yeteneğinden ödün vermeden toplumun mevcut gıda ihtiyaçlarının karşılanması şeklinde tanımlanır. Kanatlı üretimi, hayvansal üretimin diğer alanlarına kıyasla daha çevre dostu olmasına rağmen sera gazları, ötrofikasyon ve asidifikasyon gibi çevresel etkileri göz ardı edilmemelidir. Kanatlı üretim zincirinde, yem üretimi ve nakliye küresel ısınma potansiyalinin %70’ini oluştururken, gübre yönetimi ise ötrofikasyon ve asidifikasyon potansiyalinin %40-60’ını oluşturmaktadır. Sürdürülebilir kanatlı üretiminde, yem üretimi ile besin madde atılımının etkisini azaltmak amacıyla bazı besleme stratejileri geliştirilmektedir. Yem üretimi etkisinin azaltılması amacıyla karma yemlerin "Yaşam Döngüsü Değerlendirmesi" kullanılarak oluşturulması, alternatif protein kaynaklarının kullanılması ve hidroponik tarım modellerinin uygulanması çevre dostu ve sürdürülebilir üretim yapmaya olanak sağlamaktadır. Gübre yönetiminin çevresel etkisi ise karma yemlerin ham protein düzeyi azaltılarak, ham selüloz ilavesi, sindirim sisteminin düzenlenmesi ve besin madde sindirilebilirliği artırılarak iyileştirilebilir. Bu derlemede, kanatlı beslemede sürdürülebilirlik stratejileri; yem üretiminin etkileri, besin madde atılımının azaltılması ve iyileştirilmiş sindirim sistemi ile ilişkisi irdelenecektir.

Sustainability in animal production is defined as meeting society’s current food needs without compromising the ability of future generations to meet their food needs. Poultry production is more environmentally friendly in comparison with other fields in animal production, however; its impacts on the environment such as greenhouse gases, eutrophication, and acidification should not be overlooked. In poultry production chain, feed production and transportation constitute 70% of global warming potential, whereas manure management constitutes 40-60% of eutrophication and acidification potential. Some feeding strategies are developed in sustainable poultry production to reduce the effects of feed production and nutrient excretion. Making compound feed by means of “Life Cycle Assessment” using alternative protein sources and using hydroponic farming models to reduce the impact of feed production enable environmentally friendly and sustainable production. The environmental impact of manure management can be improved by reducing the crude protein level of diets, adding crude fiber, regulating the digestive system and increasing nutrient digestibility. In this review, sustainability strategies in poultry nutrition; the relationship with effects of feed production, reduction of nutrient excretion and improved  system will be discussed.