hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÜÇÜNCÜ SEVİYE YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNİN İLK YIL DEĞERLENDİRMESİ
ÜÇÜNCÜ SEVİYE YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNİN İLK YIL DEĞERLENDİRMESİ
Yazar: Sipahi, Mesut; Bolat, Esef; Kantekin, Çiğdem; Öztürk, Süreyya; Arslan, Ergin; Ercan, Uğur
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Yoğun Bakım, Mortalite, APACHE II.

Amaç: Yeni açılmış olan yoğun bakım ünitelerinde elde edilen sonuçlar, uzun süredir hizmet veren ünitelerden farklı olabilir. Mortalite sonuçlarını değerlendirmek için çeşitli yöntemler geliştirilmiş olup bunlardan biri de APACHE II (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II) skorlama sistemidir. Çalışmamızda yoğun bakımımızın ilk yıl sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı.  Gereç ve Yöntemler: Ocak-Aralık 2013 tarihleri arasında 3. Seviye ve genel yoğun bakım olarak hizmet veren ünitemizde takip edilen hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaş, cinsiyet, yatış nedeni, yoğun bakımda kalış süreleri kaydedildi. APACHE II skorlarına göre 0-9, 10- 19, 20-29, 30-39 ve 40 üzeri şeklinde 5 gruba ayrıldı. Her grubun beklenen ve gerçekleşen morta- lite oranları kıyaslandı.  Bulgular: 218 hastadan 1 günden fazla yoğun bakımda kalan 183’ü değerlendirmeye alındı. Yaş or- talaması 63, 111’i erkek ve 72’si kadındı. Ortalama yatış süresi 8.75 gün idi. Tüm hastalarda APAC- HE II ortalaması 16.36, beklenen mortalite % 29.92, gözlenen mortalite % 27.33’tü. Standardize edilmiş mortalite oranı (SMO) 0.91’di. Gruplarda ise gözlenen mortalite; APACHE II skorlamasında beklenene göre 0-9, 10-19 gruplarında düşük, 30-39 ve 40 üzeri gruplarında yüksek bulundu. 20- 29 grubunda ise fark yoktu.

Amaç: Yeni açılmış olan yoğun bakım ünitelerinde elde edilen sonuçlar, uzun süredir hizmet veren ünitelerden farklı olabilir. Mortalite sonuçlarını değerlendirmek için çeşitli yöntemler geliştirilmiş olup bunlardan biri de APACHE II (Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II) skorlama sistemidir. Çalışmamızda yoğun bakımımızın ilk yıl sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı.  Gereç ve Yöntemler: Ocak-Aralık 2013 tarihleri arasında 3. Seviye ve genel yoğun bakım olarak hizmet veren ünitemizde takip edilen hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaş, cinsiyet, yatış nedeni, yoğun bakımda kalış süreleri kaydedildi. APACHE II skorlarına göre 0-9, 10- 19, 20-29, 30-39 ve 40 üzeri şeklinde 5 gruba ayrıldı. Her grubun beklenen ve gerçekleşen morta- lite oranları kıyaslandı.  Bulgular: 218 hastadan 1 günden fazla yoğun bakımda kalan 183’ü değerlendirmeye alındı. Yaş or- talaması 63, 111’i erkek ve 72’si kadındı. Ortalama yatış süresi 8.75 gün idi. Tüm hastalarda APAC- HE II ortalaması 16.36, beklenen mortalite % 29.92, gözlenen mortalite % 27.33’tü. Standardize edilmiş mortalite oranı (SMO) 0.91’di. Gruplarda ise gözlenen mortalite; APACHE II skorlamasında beklenene göre 0-9, 10-19 gruplarında düşük, 30-39 ve 40 üzeri gruplarında yüksek bulundu. 20- 29 grubunda ise fark yoktu.
LENFÖDEMİN DEĞERLENDİRİLMESİNDE RADYONÜKLİD LENFOSİNTİGRAFİ
LENFÖDEMİN DEĞERLENDİRİLMESİNDE RADYONÜKLİD LENFOSİNTİGRAFİ
Yazar: Karaçavuş, Seyhan; Kula, Mustafa; Tutuş, Ahmet
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Lenfosintigrafi, Lenfödem, Radyonüklid

Lenfödem, lenf sıvısını taşıyan lenf kanalları ile lenf düğümlerinin doğuştan ya da sonradan hasara uğramasına bağlı olarak lenfatik transportta meydana gelen yetmezlik sonucu gelişen ödemle karakterize, kronik, ilerleyici, sıklıkla geç tanı alan bir hastalıktır. Lenfatik yetmezlik sonucu cilt ve ciltaltı dokuda proteinden zengin sıvının aşırı birikimi mevcuttur. Klinik tanı dışında lenfatik akım ve drenaj yerleri lenfosintigrafi ile değerlendirilebilir. Lenfatik görüntüleme, ekstremitede meydana gelen şişliğin etyolojisinin belirlenmesinde ve tedavi başarısını öngörmede önemli rol oynayabilir. Lenfosintigrafi, lenfatik sistemin temel fonksiyonlarından biri olan, büyük moleküllerin interstisyel mesafeden vasküler kompartmana geri taşınması esasına dayanır. Tc-99m ile bağlı protein veya kolloid gibi radyoaktif bir madde interstisyel mesafeye enjekte edildiğinde, bu madde ilk olarak lenfatik kanallara, sonra bölgesel lenf nodlarına geçer ve gama kamera ile görüntüleme yapılarak lenfatik yollar ve fonksiyonun değerlendirmesi sağlanabilir. Bu nedenle lenfosintigrafinin, lenfödemin tanısında ve lenfatik sistemin görüntülenmesinde temel yöntem olduğu düşünülmektedir.

ƚǇŽůŽũŝ͗ ͲWƌŝŵĞƌ ůĞŶĨƂĚĞŵ͗ >ĞŶĨĂƟŬ ƐŝƐƚĞŵŝŶ ĞŵďƌŝǇŽůŽũŝŬ ŐĞͲ ůŝƔŝŵ ďŽǌƵŬůƵŒƵ ;ĂƉůĂǌŝ͕ ŚŝƉŽƉůĂǌŝ͕ ŚŝƉĞƌƉůĂǌŝ͕ ůĞŶĨĂŶũŝͲ ĞŬƚĂǌŝͿ͕ ǀĂƐŬƺůĞƌ ĞŶĚŽƚĞůǇĂů ŐƌŽǁƚŚ ĨĂŬƚƂƌ ϯ͛ƺŶ ŵƵƚĂƐͲ ǇŽŶƵ ;DŝůƌŽǇ ,ĂƐƚĂůŦŒŦͿ Őŝďŝ ŐĞŶĞƟŬ ŚĂƐƚĂůŦŬůĂƌ ƐŽŶƵİƵ  ŵĞǇĚĂŶĂ ŐĞůĞďŝůŝƌ ;ϳͿ. ,ĂƐƚĂůŦŒŦŶ ŽƌƚĂǇĂ ĕŦŬŵĂ ǇĂƔŦŶĂ  ŐƂƌĞ ƉƌŝŵĞƌ ůĞŶĨƂĚĞŵ ϯ͛Ğ ĂǇƌŦůŦƌ͗ 1.
BEHÇET HASTALIĞINDA DERİ VE MUKOZA BELİRTİLERİ
BEHÇET HASTALIĞINDA DERİ VE MUKOZA BELİRTİLERİ
Yazar: Çölgeçen, Emine; Özyurt, Kemal; Borlu, Murat
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Behçet hastalığı, Mukokutanöz lezyonlar, Deri

Behçet hastalığı rekürren oral ve genital ülserler, oküler ve kutanöz lezyonlar, artrit ve vasküler tutulum ile karakterize kesin nedeni bilinmeyen multisistem inflamatuar bir hastalıktır. Tekrarlayıcı nitelikteki oral ve genital ülserler, eritema nodozum benzeri lezyonlar ve papülopüstüler lezyonlar başta olmak üzere çeşitli deri ve mukoza bulguları gösteren hastalığın tanısında da bu bulguların kritik önemi bulunmaktadır. Ayrıca, Behçet hastalığındaki mukokutanöz bulguların diğer ciddi organ tutulumlarına göre prognostik belirleyici özellikleri olmamasına karşın, hastaların yaşam kalitesini etkiledikleri açıktır. Bu derlemede Behçet hastalığının deri ve mukoza belirtileri anlatılmaktadır.

zĂƉŦůĂŶ ƚƺŵ ĂƌĂƔƨƌŵĂůĂƌĂ ƌĂŒŵĞŶ ĞƚǇŽůŽũŝƐŝ ŚĂůĂ ďŝůŝŶͲ ŵĞŵĞŬƚĞĚŝƌ͘ ŶİĂŬ ďƵ ĂƌĂƔƨƌŵĂůĂƌĚĂ ŚĂƐƚĂůŦŒŦŶ ƉĂƚŽͲ ŐĞŶĞǌŝ ŝůĞ ŝůŐŝůŝ ƂŶĞŵůŝ ŝƉƵĕůĂƌŦ ĞůĚĞ ĞĚŝůŵŝƔ͕ ĚŽŒĂů ǀĞ  ĂĚĂƉƟĨ ŝŵŵƺŶŝƚĞŶŝŶ ďƵ ƐƺƌĞĕƚĞ ďŝƌůŝŬƚĞ ƌŽů ŽǇŶĂĚŦŒŦ ŝůĞ  ŝůŐŝůŝ Őƺĕůƺ ĚĞůŝůůĞƌ ŽƌƚĂǇĂ ĕŦŬĂƌŦůŵŦƔƨƌ͘ Ƶ ǇƂŶƺ ŝůĞ ĞůĞ  ĂůŦŶĚŦŒŦŶĚĂ , ŝůĞ ŽƚŽŝŵŵƺŶ ǀĞ ŽƚŽŝŶŇĂŵĂƚƵĂƌ ŚĂƐƚĂͲ ůŦŬůĂƌ ĂƌĂƐŦŶĚĂ ŽƌƚĂŬ ŝŵŵƺŶŽůŽũŝŬ ŵĞŬĂŶŝǌŵĂůĂƌ ŽůĚƵͲ ŒƵ ŐƂƌƺůŵƺƔ͕ ďƵ ĚƵƌƵŵƵŶ ŬůŝŶŝŬ ďƵůŐƵůĂƌĂ ĚĂ ǇĂŶƐŦĚŦŒŦ  ĂŶůĂƔŦůŵŦƔƨƌ͘
PANKREASIN INTRADUKTAL PAPİLLER MUSİNÖZ NEOPLAZİLERİ: OLGULAR EŞLİĞİNDE LİTERATÜRE GENEL BAKIŞ
PANKREASIN INTRADUKTAL PAPİLLER MUSİNÖZ NEOPLAZİLERİ: OLGULAR EŞLİĞİNDE LİTERATÜRE GENEL BAKIŞ
Yazar: Özsoy, Mustafa; Bal, Ahmet; Celep, Bahadır; Özkeçeci, Taner; Kacar, Emre; Gönül, Yücel; Arıkan, Yüksek
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Psödokist, Kanser, Pankreas.

İlk kez Morohoshi tarafından tanımlanan intraduktal papiller müsinöz neoplasmlar pankreasın ne- oplastik kistik kitleleri içerisinde gerek klinik gerekse tanı koymadaki zorluklar nedeniyle ayrı öne- me sahiptir. 39 yaşında kadın hasta, karın ağrısı ve sarılık şikâyeti nedeniyle başvurdu. Karın tomog- rafisinde pankreas baş lokalizasyonda 4 cm çapında tümoral kitle saptandı. Endoskopik retrograd kolanjiopankreatikografide yoğun musin sekresyonu görüldü. Cerrahi piyesin histopatolojik ince- lemesi sonucunda malign İPMN tanısı konularak adjuvan kemoterapi uygulandı. 66 yaşında erkek hasta, sarılık nedeniyle tetkik edildi. Biyokimyasal verilerinin incelenmesinde total bilirubin: 5 mg/ dl, aspartat aminotransferaz enzimi: 350 U/L saptandı. Pozitron emisyon tomografisinde pankreas başı lokalizasyonunda hipermetabolik kitlenin dışında ek odağa rastlanmadı. Cerrahi spesmenin histopatolojik incelemesinde epitelde yüksek dereceli displazi saptandı. İPMN düşünülen olgular premalign kabul edilip vakit kaybetmeden cerrahi rezeksiyon uygulanmalıdır. İPMN’lerde nadiren nüks ve metastaz bildirilse de rezeksiyon sonrası prognozları oldukça iyidir.

İlk kez Morohoshi tarafından tanımlanan intraduktal papiller müsinöz neoplasmlar pankreasın ne- oplastik kistik kitleleri içerisinde gerek klinik gerekse tanı koymadaki zorluklar nedeniyle ayrı öne- me sahiptir. 39 yaşında kadın hasta, karın ağrısı ve sarılık şikâyeti nedeniyle başvurdu. Karın tomog- rafisinde pankreas baş lokalizasyonda 4 cm çapında tümoral kitle saptandı. Endoskopik retrograd kolanjiopankreatikografide yoğun musin sekresyonu görüldü. Cerrahi piyesin histopatolojik ince- lemesi sonucunda malign İPMN tanısı konularak adjuvan kemoterapi uygulandı. 66 yaşında erkek hasta, sarılık nedeniyle tetkik edildi. Biyokimyasal verilerinin incelenmesinde total bilirubin: 5 mg/ dl, aspartat aminotransferaz enzimi: 350 U/L saptandı. Pozitron emisyon tomografisinde pankreas başı lokalizasyonunda hipermetabolik kitlenin dışında ek odağa rastlanmadı. Cerrahi spesmenin histopatolojik incelemesinde epitelde yüksek dereceli displazi saptandı. İPMN düşünülen olgular premalign kabul edilip vakit kaybetmeden cerrahi rezeksiyon uygulanmalıdır. İPMN’lerde nadiren nüks ve metastaz bildirilse de rezeksiyon sonrası prognozları oldukça iyidir.
NADİR GÖRÜLEN BİR OLGU: STRANGULE İNDİREK İNGUİNAL HERNİ VE ERİŞKİN İNMEMİŞ TESTİS BİRLİKTELİĞİ
NADİR GÖRÜLEN BİR OLGU: STRANGULE İNDİREK İNGUİNAL HERNİ VE ERİŞKİN İNMEMİŞ TESTİS BİRLİKTELİĞİ
Yazar: Börekci, Hasan; Albayrak, Sebahattin; Ercan, Uğur; Gömeç, Muhammed; Sipahi, Mesut; Börekçi, Elif; Aytekin, Faruk
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Herni, İngüinal, Fertilite.

Kasık fıtıkları tüm fıtıkların % 80 gibi büyük çoğunluğunu oluşturur. (% 50’si indirekt inguinal, %25’i direkt inguinal ve % 5’i femoral). Kasık fıtıklarının en önemli komplikasyonları inkarserasyon (fıtık sıkışması) ve strangülasyon (fıtık boğulması) olarak sayılabilir. Kasık fıtığı ve inmemiş testis birlikteliği sık karşılaşılan bir durum olup genelde çocuk yaşta karşılaşılarak birlikte onarım yapılır. Erişkin strangüle herni ve inmemiş testis birlikteliği ise sık görülmez. Bu yazıda erişkin strangüle ingüinal herni ile aynı taraf inmemiş testis birlikteliği bir olgu ile sunulmaktadır. Karşı testis sağlamsa post pubertel dönemde kötü fertilite potansiyeli ve kanser riskinde artış nedeniyle 50 yaşına kadar orşiektomi iyi bir seçenek olarak değerlendirilebilir diğer taraftan 50 yaşından sonra veya operatif risk taşıyan hastalarda düşük kanser riski nedeniyle takip iyi bir seçenektir. Eğer başka bir sebeple 50 yaşından sonra müdahale edilecekse testise de gerekli müdahale yapılması hastanın da onayı ile düşünülebilir.

Kasık fıtıkları tüm fıtıkların % 80 gibi büyük çoğunluğunu oluşturur. (% 50’si indirekt inguinal, %25’i direkt inguinal ve % 5’i femoral). Kasık fıtıklarının en önemli komplikasyonları inkarserasyon (fıtık sıkışması) ve strangülasyon (fıtık boğulması) olarak sayılabilir. Kasık fıtığı ve inmemiş testis birlikteliği sık karşılaşılan bir durum olup genelde çocuk yaşta karşılaşılarak birlikte onarım yapılır. Erişkin strangüle herni ve inmemiş testis birlikteliği ise sık görülmez. Bu yazıda erişkin strangüle ingüinal herni ile aynı taraf inmemiş testis birlikteliği bir olgu ile sunulmaktadır. Karşı testis sağlamsa post pubertel dönemde kötü fertilite potansiyeli ve kanser riskinde artış nedeniyle 50 yaşına kadar orşiektomi iyi bir seçenek olarak değerlendirilebilir diğer taraftan 50 yaşından sonra veya operatif risk taşıyan hastalarda düşük kanser riski nedeniyle takip iyi bir seçenektir. Eğer başka bir sebeple 50 yaşından sonra müdahale edilecekse testise de gerekli müdahale yapılması hastanın da onayı ile düşünülebilir.
DİFERANSİYE TİROİD KARSİNOMALI HASTALARIN TAKİBİNDE ANTİ-TG ANTİKOR DÜZEYLERİNİN ÖNEMİ: OLGU SUNUMU
DİFERANSİYE TİROİD KARSİNOMALI HASTALARIN TAKİBİNDE ANTİ-TG ANTİKOR DÜZEYLERİNİN ÖNEMİ: OLGU SUNUMU
Yazar: Kalender, Ebuzer; Elboga, Umut; Demir, H.deniz; Basıbuyuk, Mustafa; Çelen, Y. Zeki; Yılmaz, Mustafa
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Kanser, Tiroid, Anti-tiroglobulin

Diferansiye tiroid karsinomlu (DTK) hastalarda antitiroglobulin (anti-Tg) antikor varlığında tiroglobulin (Tg) ölçümlerinin güvenilirliği azalmaktadır. Anti-Tg varlığında Tg değerleri genellikle hatalı olarak düşük ölçülebilmektedir. Birçok çalışmada anti-Tg seviyelerindeki sebat ya da artışın kalıcı ve tekrarlayıcı hastalık için önemli bir risk faktörü olduğu rapor edilmiştir. Bazı çalışmalarda ise normal sınırlarda Tg seviyelerine sahip DTK’lı hastalarda pozitif anti-Tg seviyelerinin tümör belirteci olarak kullanılabileceği rapor edilmiştir. Otuz iki yaşındaki papiller tiroid karsinomlu kadın hasta totale yakın tiroidektomi sonrası remmant ablasyonu için nükleer tıp kliniğine yönlendirildi. Operasyondan sonra hastaya remnant ablasyonu için 100 mCi 131I ile verildi. Ablasyon tedavisinden yaklaşık 6 ay sonra tedavi cevaplarının değerlendirilmesi amacıyla radyoiyot tarama planlandı. Taramadan hemen önce hastanın uyarılmış Tg ve anti-Tg değerlerine bakıldı. Hastanın Tg değeri ölçülemeyecek kadar düşük, anti-Tg değeri 238 U/ml idi. Tanısal taramada tiroid yatağında postop/ post-ablatif bakiye tiroid dokuları ile uyumlu görünümler izlendi. Sonuç olarak DTK’lı hastalarda normal sınırlarda Tg varlığında pozitif anti-Tg değerlerinin tümör belirteci olarak kullanılabileceğini, ayrıca pozitif anti-Tg seviyesi ile negatif radyoiyot taramanın FDG PET-BT görüntüleme için endikasyon olabileceğini düşünmekteyiz.

ŝĨĞƌĂŶƐŝǇĞ ƟƌŽŝĚ ŬĂƌƐŝŶŽŵůƵ ; d
ADOLESAN BİR KIZDA AKSESUAR MEME: NADİR BİR AKSİLLER KİTLE OLGUSU
ADOLESAN BİR KIZDA AKSESUAR MEME: NADİR BİR AKSİLLER KİTLE OLGUSU
Yazar: Özdamar, Mustafa; Atabey, Faruk; Soyuer, İşın
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Meme bozukluklar, Adolesan, Kızlar.

Adolesan kızlarda aksesuar meme görülmesi nadir bir durumdur. Aksesuar meme dokusu, fonk- siyonel olarak normal meme dokusu ile benzerdir ve benzer değşikliklerle beningn veya malin hastalıklara maruz kalabilir. Çalışmamızda 12 yaşında sağ aksillasında yumuşak kitlesi olan bir kız hastayı sunduk. Ayrıca, böyle bir hasta için tedavi seçimini irdeledik. Muayenede sağ aksillada yaklaşık 5 cm ve ultrasonografide yaklaşık 1 cm’lik şüpheli kitle tespit ettik. Eksizyonel biopside ak- sesuar meme dokusu ve fibrokistik hastalık saptandı. Sonuç olarak; aksesuar meme dokusunun, adolesan kızlardaki aksiller kitlede, ayırıcı tanı ve uygun tedavi açısından akılda bulundurulması vurgulandı.

Adolesan kızlarda aksesuar meme görülmesi nadir bir durumdur. Aksesuar meme dokusu, fonk- siyonel olarak normal meme dokusu ile benzerdir ve benzer değşikliklerle beningn veya malin hastalıklara maruz kalabilir. Çalışmamızda 12 yaşında sağ aksillasında yumuşak kitlesi olan bir kız hastayı sunduk. Ayrıca, böyle bir hasta için tedavi seçimini irdeledik. Muayenede sağ aksillada yaklaşık 5 cm ve ultrasonografide yaklaşık 1 cm’lik şüpheli kitle tespit ettik. Eksizyonel biopside ak- sesuar meme dokusu ve fibrokistik hastalık saptandı. Sonuç olarak; aksesuar meme dokusunun, adolesan kızlardaki aksiller kitlede, ayırıcı tanı ve uygun tedavi açısından akılda bulundurulması vurgulandı.
YÜRÜYEMEYEN ON DOKUZ AYLIK BİR HASTADA DÜŞÜNÜLMESİ GEREKEN BİR TANI: SMA TİP II
YÜRÜYEMEYEN ON DOKUZ AYLIK BİR HASTADA DÜŞÜNÜLMESİ GEREKEN BİR TANI: SMA TİP II
Yazar: Ekici, Arzu; Kara, Cansu; Özdemir, Özlem; Küçükçongar, Aynur; Melek, Hamide
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Spinal muskuler atrofi, SMA Tip II, SMN geni

Spinal muskuler atrofi (SMA) proksimal kasları tutan, ilerleyici güçsüzlük ve kas atrofisi ile giden nöromuskuler bir hastalıktır. Spinal muskuler atrofi Tip I kolaylıkla tanı konulabilirken, SMA Tip II ve III gözden kaçabilmektedir. SMA Tip II 7-18 aylık dönemde başlar ve daha yavaş seyirlidir. Beşinci kromozomun uzun kolundaki SMN (survival motor neuron) genindeki delesyondan kaynaklanmaktadır. Bu çocuklar genellikle yürüme güçlüğü ile başvururlar. Tedavisi henüz mümkün olmayan bu hastalıkta amaç hastaların yaşam kalitesini arttırmaktır. Ailelere prenatal genetik danışmanlık sağlamak önemlidir. Bu yazıda SMA Tip II tanısı konulan on dokuz aylık olgu sunularak, yürüyememe şikayeti ile getirilen hastalarda SMA Tip II’nin akılda tutulması gerektiği vurgulanmak istendi.

Spinal muskuler atrofi (SMA) proksimal kasları tutan, ilerleyici güçsüzlük ve kas atrofisi ile giden nöromuskuler bir hastalıktır. Spinal muskuler atrofi Tip I kolaylıkla tanı konulabilirken, SMA Tip II ve III gözden kaçabilmektedir. SMA Tip II 7-18 aylık dönemde başlar ve daha yavaş seyirlidir. Beşinci kromozomun uzun kolundaki SMN (survival motor neuron) genindeki delesyondan kaynaklanmaktadır. Bu çocuklar genellikle yürüme güçlüğü ile başvururlar. Tedavisi henüz mümkün olmayan bu hastalıkta amaç hastaların yaşam kalitesini arttırmaktır. Ailelere prenatal genetik danışmanlık sağlamak önemlidir. Bu yazıda SMA Tip II tanısı konulan on dokuz aylık olgu sunularak, yürüyememe şikayeti ile getirilen hastalarda SMA Tip II’nin akılda tutulması gerektiği vurgulanmak istendi.
AKUT KORONER SENDROM VE HAFİF SOL VENTRİKÜL YETMEZLİĞİ İLE BAŞVURAN HASTADA SOL SİNÜS VALSALVADAN KÖKEN ALAN SAĞ KORONER ARTER ANOMALİSİ
AKUT KORONER SENDROM VE HAFİF SOL VENTRİKÜL YETMEZLİĞİ İLE BAŞVURAN HASTADA SOL SİNÜS VALSALVADAN KÖKEN ALAN SAĞ KORONER ARTER ANOMALİSİ
Yazar: Ede, Hüseyin; Sarıkaya, Savaş; Ardahanlı, İsa; Derya, Mehmet; Erbay, Ali
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Koroner arter, Anomali, Anjiyografi.

Koroner arter anomalileri, neden olabildikleri göğüs ağrısı, nefes darlığı, miyokard iskemisi, kalp yetmezliği, ventriküler aritmi ve ani kardiyak ölüm nedeniyle ayırıcı tanıda dikkate alınması ge- reken klinik durumlardır. Karşı sinüs valsalvadan köken alan sağ koroner arter anomalisi oldukça nadir görülen, koroner anjiyografi sırasında standart kateterle ve manipülasyonla sağ koroner os- tiyumun kanüle edilememesi durumunda şüphelenilmesi gereken bir koroner anomalidir. Burada, akut koroner sendrom kliniği ile başvuran, sol ventrikül sistolik disfonksiyonu olan hastada sol sinüs valsalva görüntülemesi ile tanı konulan bir sol sinüs valsalvadan köken alan sağ koroner arter anomalisi olgusunu sunuyoruz

ĂƐƚĂǇĂ ǇĂƉŦůĂŶ ĞŬŽŬĂƌĚŝǇŽŐƌĂĮĚĞ ^Žů ǀĞŶƚƌŝŬƺů ;>sͿ ĚŝͲ ǇĂƐƚŽů ƐŽŶƵ ĕĂƉŦ͗ϰ͕ϴ İŵ >s ƐŝƐƚŽů ƐŽŶƵ ĕĂƉŦ͗ϯ͕ϰ İŵ ŝŶͲ ƚĞƌǀĞŶƚƌŝŬƺůĞƌ ƐĞƉƚƵŵ ĚŝǇĂƐƚŽůŝŬ ŬĂůŦŶůŦŒŦ͗ ϭ͕ϲ İŵ͕ ĂƌŬĂ  ĚƵǀĂƌ ĚŝǇĂƐƚŽůŝŬ ŬĂůŦŶůŦŒŦ͗ϭ͕ϯ İŵ >s ĞũĞŬƐŝǇŽŶ ĨƌĂŬƐŝͲ ǇŽŶƵ͗ йϰϱ Žƌƚ ĕĂƉŦ͗Ϯ͕ϵ İŵ ƐŽů ĂƚƌŝǇƵŵ ĕĂƉŦ͗ ϰ͕Ϭ İŵ͕  ĂƉŝŬĂů ǀĞ ĂŶƚĞƌŝŽƌ ĚƵǀĂƌůĂƌ ŚŝƉŽŬŝŶĞƟŬ ŽůĂƌĂŬ ƐĂƉƚĂŶͲ ĚŦ͘ ,ĂƐƚĂǇĂ ďĂƔǀƵƌƵƐƵŶƵŶ ďŝƌŝŶİŝ ƐĂĂƟŶĚĞ ƐĂŒ ĨĞŵŽƌĂů
CERRAHİ UYGULANAN TORAKOLOMBER VERTEBRA KIRIKLARINDA KLİNİK VE RADYOLOJİK SONUÇLARIN KARŞILAŞTIRILMASI
CERRAHİ UYGULANAN TORAKOLOMBER VERTEBRA KIRIKLARINDA KLİNİK VE RADYOLOJİK SONUÇLARIN KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Basat, H. Çağdaş; Yazar, Tarık
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Sagittal index; Local kyphosis angle; Anterior corpus height loss, Visual analog painscale ; Omurga kırıkları, Sagittal indeks, Lokal kifoz açısı, anterior korpus yükseklik kaybı, Görsel analog ağrı skalası

Amaç: Torokolomber omurga kırığı tanısı ile cerrahi uygulanan hastaların klinik ve radyolojik sonuçlarının  karşılaştırılması amaçlanmıştır.  Gereç ve Yöntemler: Çalışma, 1995 ile 2009 tarihleri arasında torokolomber omurga kırığı tanısı  ile cerrahi uygulanan 38 (23 kadın, 15 erkek, ortalama yaş 46.5) hastadan oluşmaktadır. Klinik  veriler Visual Analog Skala (VAS), Oswestry ve Frankel skalaları ile; radyolojik veriler ise hastaların  cerrahi öncesi, sonrası ve son kontrollerindeki çekilen X-ray görüntülerinde yapılan sagital indeks  (Sİ) değerleri, lokal kifoz açıları (LKA) ve anterior korpus yükseklik kaybı (AKYK) yüzdeleri ölçülerek  değerlendirilmiştir.  Bulgular: Hastaların ortalama takip süresi 96,5 ay (6-183 ay) dır. VAS ortalaması 13,5 mm, Oswestry  ortalaması 15’tir. Ameliyat öncesi Sİ açıları arttıkça son kontrol açıları da yükselmekte ve  ameliyat sonrası açılar ne kadar yüksekse son kontrol açıları da aynı oranda yüksek olmaktadır  (P < 0,05). LKA arttıkça ameliyat sonrası LKA da yükselmekte, ameliyat sonrası LKA arttıkça son kontrol  açısı da yüksek olmaktadır (P < 0,05). Ameliyat öncesi AKYK yüzdesi arttıkça ameliyat sonrası  AKYK yüzdesi yükselmekte; ameliyat öncesi AKYK yüzdesi arttıkça son kontrol AKYK yüzdesi yüksek  olmakta; ameliyat sonrası AKYK yüzdesi yüksekse son kontrol AKYK yüzdesi de yüksek olmaktadır  (P < 0,05).Ancak klinik sonuçlar, radyolojik parametreler ile karşılaştırıldıklarında aralarında istatistiksel  olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır.  Sonuç: Sonuç olarak, klinik veriler radyolojik parametreler arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır

Objective: Comparison between the clinical and radiological findings in patients that underwent surgery due to thoracolumbar fractures was aimed in this study. Methods: Between 1995 and 2009, 38 patients (15 male, 23 female, mean age 46.5 years) that underwent operation after diagnosis of thoracolumbar fractures were admitted to the study. Clinic values were evaluated with Visual Analog Scale (VAS) and Frankle and scale of Oswestry scales. Radiological values were evaluated with preoperative, postoperative and last control X-ray images. Value of sagittal index (SI), value of local kyphosis angle (LKA) and the percentage of anterior corpus height loss (ACHL) were measured using X-ray images.Results: The mean follow-up period was 96.5months, the mean VAS value was 13,5 mm, and the mean Oswestry value was 15. Preoperative SI angles increased, as well as final control measurements. On the other hand the final control measurements became higher as postoperative angles increased (P
YENİDOĞANDA İŞİTMENİN GELİŞİMİ VE İŞİTME TARAMA TESTLERİ
YENİDOĞANDA İŞİTMENİN GELİŞİMİ VE İŞİTME TARAMA TESTLERİ
Yazar: Beken, Serdar; Önal, Esra; Kemaloğlu, Yusuf
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Hearing loss; Newborn screening; Congenital. ; İşitme kaybı; Yenidoğan taraması; Konjenital.

ÖZETAtmosferde meydana gelen ses dalgalarının kulağımız tarafından toplanmasından beyin- deki merkezlerde karakter ve anlam olarak algılanmasına kadar olan süreç işitme olarak adlandırılır. İşitme kaybı, 1/1000 ile 3/1000 arasında değişen oranla yenidoğan bebekler- de en sık görülen konjenital anomalilerden biridir ve yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YDYBÜ) yatış bu riski arttırır. Bu nedenle YDYBÜ’de izlenen bebekler işitme taraması için hedef kitlelerden biridir. Yenidoğan döneminde kabul edilen iki işitme tarama yöntemi vardır: Uyarılmış Otoakustik Emisyonlar (EOAEs) ve İşitsel Beyinsapı Yanıtı (ABR).Anahtar Kelimeler: İşitme kaybı; Yenidoğan taraması; Konjenital.ABSTRACTHearing is the process of the collection of sound waves in the atmosphere by the ear, re- sulting in the perception of a certain character and meaning in the related centers in the brain. Hearing loss is one of the most frequently seen congenital anomalies in infants, with an incidence varying between 1/1000 to 3/1000 of healthy newborns and infants admitted to the Neonatal Intensive Care Unit (NICU) have an additional risk of hearing loss. Infants at NICU form an important target group for hearing screening. Of the hea- ring screening methods of the newborn, two are widely accepted: Evoked Autoacustic Emission (EOAEs) and Auditory Brainstem Response (ABR).Key Words: Hearing loss; Newborn screening; Congenital.

Hearing is the process of the collection of sound waves in the atmosphere by the ear, resulting in the perception of a certain character and meaning in the related centers in the brain. Hearing loss is one of the most frequently seen congenital anomalies in infants, with an incidence varying between 1/1000 to 3/1000 of healthy newborns and infants admitted to the Neonatal Intensive Care Unit (NICU) have an additional risk of hearing loss. Infants at NICU form an important target group for hearing screening. Of the hearing screening methods of the newborn, two are widely accepted: Evoked Autoacustic Emission (EOAEs) and Auditory Brainstem Response (ABR).