hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut Böbrek Yetmezliğinin Nadir Bir Sebebi: Fenofibrata Bağlı Rabdomiyoliz
A Rare Cause of Acute Renal Failure: Fenofibrate-Induced Rhabdomyolysis
Yazar: İçme, Ferhat; Temrel, Tuğba; Kavaklı, Havva Şahin; Yüzbaşıoğlu, Yücel; Çelik, Gülhan Kurtoğlu; Öztürk, Zeynep Saral
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Fenofibrate; rhabdomyolysis; acute renal failure ; Fenofibrat; rabdomiyoliz; akut böbrek yetmezliği

Fibratlar, dislipidemi ve hipertrigliseridemi tedavisinde sık kullanılan, fibrik asit türevi geniş spektrumlu bir ilaç grubudur. Yan etkileri sıklıkla çizgili kaslar, böbrek ve karaciğer ile ilgilidir. Çizgili kas harabiyetiyle meydana gelen rabdomiyoliz bu yan etkilerin potansiyel olarak en ölümcül olanıdır. Literatürde fenofibrat ve statinlerin kombine kullanılmasına bağlı gelişen rabdomiyoliz vakaları olmasına rağmen tek başına fenofibratın sebep olduğu rabdomiyoliz nadirdir.  Bu yazıda akut böbrek hasarlanması tespit ettiğimiz hastada ilaç sorgulamasının öneminin vurgulanması ve fenofibrat kullanımına bağlı gelişen rabdomiyolizin yönetiminin gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.

Fibrates are derivative of fibric acid and broad spectrum drugs which are commonly used in the treatment of dyslipidemia and hypertriglyceridemia. Side effects are often related with striated muscles, kidney and liver. Rhabdomyolysis developing with striated muscle destruction is potentially the most lethal of these side effects. Although several case reports of rhabdomyolysis have been reported due to the combination of statin and fenofibrate, fenofibrate alone rarely causes rhabdomyolysis. The purposes of this paper are to present a patient whom we diagnosed with acute renal ınjury due to use of fenofibrate in order to emphasize the importance of questioning drugs which have been used, and to review management of rhabdomyolysis due to fenofibrate use.
Onbuçuk yaşındaki bir kız çocuğunda Nörofibromatoziz tip 1 ve otoimmün hipertiroidizm birlikteliği
Neurofibromatosis type 1 and autoimmune hyperthyroidism in a 10,5 years-old girl
Yazar: Demirbilek, Hüseyin; Küpeli, Serhan; Özbek, Mehmet Nuri; Saygı, Semra; Yıldırım, Aysen Türedi
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Keywords: Neurofibromatosis type 1, autoimmune hyperthyroidism, Graves" disease ; Nörofibromatoziz tip 1, otoimmüne hipertiroidizm, Graves" hastalığı

Nörofibromatoziz tip 1 (NF1) endokrin bozuklukların eşlik ettiği otozomal dominant geçişli multisistem bir hastalıktır.  Nörofibromatoziz tip 1 ve hipertiroidizm birlikteliği nadir görülen bir durumdur. Bugüne kadar yayınlanmış olgular genellikle erişkin yaş grubundandır. Bu yazıda guatr ve tirotoksikoz bulguları ile başvuran çocuk yaş grubu bir olguda otoimmün tirotoksikoz ve NF1 birlikteliği sunulmuştur.

Neurofibromatosis type 1 (NF1) is an autosomal dominant inherited multisystem disease associated with several endocrine disorders. Association of NF1 and hyperthyroidism is extremely rare. All previously reported  cases were in adult age group. Herein, we present autoimmune thyrotoxicosis associated to NF1 in a pediatric patient presenting with goiter and symptoms of thyrotoxicosis.
Glutarik Asidüri Tip 1 de Yeni Bir Mutasyon Tanımlanan Olgu Sunumu
A Case of Glutaric Aciduria Type I with a Novel Mutation
Yazar: Ünal, Nilgün Uyduran; Kör, Deniz; Yücel, Didem; Mert, Gülen Gül; Mungan, Neslihan Önenli
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Glutaric aciduria type 1, Glutaril CoA dehydrogenase ; Glutarik asidüri tip 1, Glutaril KoA dehidrogenaz

Glutarik asidüri tip I glutaril KoA dehidrogenaz enziminin eksikliğine bağlı olarak gelişen ve otozomal resesif olarak kalıtılan bir metabolik hastalıktır. İnsidansı yaklaşık 1/ 100,000 dir. Glutaril KoA dehidrogenaz enziminin geni kromozom 19p13.2 dedir. Bu gende 200 farklı mutasyon tanımlanmıştır. Toplumda en sık görülen mutasyon C1240 T dir. Mutasyon tipi hastalığın fenotipini etkilemekle beraber aralarında kesin bir ilişki bulunamamıştır. Klinikte makrosefali, emme ve yutma reflekslerinin kaybolması, oturamama, koreatetoz, nöbetler, rijidite ve opistotonus gibi nörolojik regresyon bulguları vardır. Tedavide yüksek karbonhidratlı, düşük proteinli diyet ve karnitin verilir. Bizde glutarik asidüri tip I nedeniyle takibimize giren bir hastada daha önce tanımlanmamış bir mutasyonu saptadığımız için ilginç bularak bildirdik.

Glutaric aciduria type I is an autosomal recessive inherited disorder caused by the deficiency of glutaryl CoA dehydrogenase. The incidence of the disease is 1/100.000. Glutaryl CoA dehydrogenase gene is located on locus 19p13.2. More than 200 mutations have been described for this gene. Most common mutation in the population is C1240T. Clinical symptoms   included  neurological regression complications such as loss of sucking and swallowing reflexes choreoathetosis, seizures, rigidity and opisthotonos. In treatment high-carbohydrate, low-protein diet and carnitine  is given. We would like to report this interesting case in order to present a new mutation for glutaric aciduria type I.
Radyoterapi iyi yanıt veren Bowen hastalığı olgusu
A case of Bowen"s disease responding well to radiotherapy
Yazar: Kalkan, Göknur; Pancar, Günseli Şefika
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Bowen"s disease, radiotherapy, squamous cell carcinoma ; Bowen hastalığı, radyoterapi, yassı hücreli karsinom

Bowen hastalığı karsinoma insitu olarak bilinen intraepidermal yassı hücreli karsinom türüdür. En sık yerleşim alanları ise baş-boyun, ekstremiteler ve gövde olarak sıralanmaktadır. Tedavisinde takip ve gözlem, cerrahi eksizyon, kriyoterapi, koterizasyon ve küretaj, Mohs mikroskobik cerrahisi, fotodinamik tedavi, lazer ablasyon, 5-FU, imiquimod ve radyoterapi yer almaktadır. Radyoterapi, cerrahiyi reddeden, geniş veya çoklu lezyonları olanlarda, kozmetik olarak hassas alanlarda ve keloid oluşumuna yatkın olanlarda oldukça avantajlı olarak bildirilmiştir ve literatürde yüksek kür oranları ile desteklenmiştir. Burada sağ el 3. parmağındaki lezyon için Bowen hastalığı tanısı alan ve lezyonunun radyoterapi ile tamamen düzelme gösterdiği 70 yaşında erkek hasta sunulmaktadır. Bu olgudan hareketle Bowen hastalığında radyoterapi tedavisine ait literatür bilgileri tekrar gözden geçirilecek ve radyoterapinin bu hastalıkta uygun lezyonlarda etkili bir tedavi seçeneği olduğu vurgulanacaktır.

Bowen"s disease is a form of intraepidermal squamous cell carcinoma which is known as carsinoma in situ. The head, neck, and extremities are the most commonly affected anatomic locations. Treatment options for Bowen"s disease include observation, surgery, cryotherapy, electrodesiccation and curettage, topical application of 5-fluorouracil or imiquimod, Moh"s micrographic surgery, photodynamic therapy, and radiotherapy. Radiation therapy is advantageous in patients who refuse surgery, for large or multiple lesions, for lesions in cosmetically sensitive areas, and in patients who are predisposed to formation of keloids, with a high cure rate cited in the literature. Here we report a 70-year-old man who was diagnosed as Bowen"s disease and completely healed with the treatment of radiotherapy. By means of this case report, we will review the current literature and empasize that radiotherapy is an effective treatment alternative for Bowen's disease in the suitable lesions.
Primer Sjögren sendromu: Olgu sunumu
Primary  Sjögren Syndrome: Case report
Yazar: Pınarcı, Eylem Yaman; Pelit, Aysel; Bozkırlı, Duygu; Canbolat, Emine Tuba
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: dry eye syndrome, punctual occlusion, Sjogren syndrome ; kuru göz sendromu, punktum tıkama, Sjögren sendromu

Bu vaka ile kuru gözde sistemik değerlendirmenin ve hastalığın ciddiyetine göre tedavi seçiminin önemi vurgulandı. Kırksekiz yaşında kadın hastanın yaklaşık yirmi yıldır var olan ve giderek kötüleşen yanma, kaşıntı ve görme azlığı şikayetleri vardı. Schirmer I test sonuçları iki gözde 0mm/5 dakika idi. Ön segment muayenesinde iki gözde filamentöz keratit  saptandı. Sjögren sendromu tanısı için yapılan lakrimal bez biyopsisi ve serumda Anti-Ro/ SSA, anti-La/ SS-B antikorları pozitifti. Hastanın tedavisine geçici punktum tıkaçları ve  oral hidroksiklorokin eklendi..10 gün sonra göz kuruluğu şikayetleri geriledi ve iki göz alt punktumuna kalıcı plaklar yerleştirildi. Tüm  kuru göz hastaları sistemik olarak değerlendirmeli ve tedaviden önce hastalığın ciddiyeti belirlenmelidir. Sjögren sendromuna bağlı kuru göz tedavisinde yerine koyma tedavisine ek olarak punktum tıkacı uygulaması da uygun bir seçenektir.

The importance of systemic evaluation of dry eye patients and choosing appropriate treatment based on the severity of disease were emphasized with this case.  48 years old woman complained about decreased vision, burning, itching in both eyes which got worse over the years, for about 20 years.  Schirmer I test value was 0 mm/5min in both eyes. Slit lamp examination revealed filamentary keratitis in both eyes.  Anti-Ro/ SSA, anti-La/ SS-B antibodies and salivary gland biopsy for Sjögren syndrome were positive. Temporary punctal occlusion and  oral hydroxychloroquine were added to her treatment. After 10 days, her overall dry eye condition improved and permanent punctual plugs were inserted in both lower puctums.Dry eye patients should be evaluated systemically and severity of disease should be considered before treatment is started. Addition to topical application of artificial tears, punctal occlusion may be a proper option in dry eye patients with Sjogren syndrome.
Bipolar Bozukluk-Multiple Skleroz Birlikteliği: Bir Olgu Sunumu
Comorbidity of Bipolar Disorder and Multiple Sclerosis: A Case Report
Yazar: Keskin, Necla; Çakmak, Soner; Tamam, Lut; Evlice, Ahmet Turan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Bipolar disorder, multiple sclerosis, neuropsychiatric symptoms ; Bipolar bozukluk, multiple skleroz, nöropsikiyatrik belirtiler

Multiple skleroz santral sinir sisteminin kronik demiyelinizan bir hastalığıdır. Nöropsikiyatrik belirtiler multiple sklerozda sıklıkla görülür ve bipolar bozukluk multiple skleroz ile birlikte en sık görülen ruhsal bozukluklardandır. Multiple sklerozda bipolar bozukluk atakları hastalığın ilk belirtisi, eşzamanlı bir tanı olabileceği gibi tedavi amaçlı kullanılan bir ilacın yan etkisi de olabilir. Multiple skleroz -bipolar bozukluk birlikteliği iyi bilinen ancak etyolojisi aydınlatılmamış ve yeterince araştırılmamış bir durumdur. Son çalışmalar ortak genetik zemin üzerinde durmaktadır. Multiple sklerozda bipolar bozukluk tedavisi ile ilgili veriler olgu bildirimlerine dayanmaktadır ve tedavi bireye özgü olmalıdır. Bu yazıda multiple skleroz ektanılı, bipolar bozukluk manik atak geçiren bir olgu üzerinden bipolar bozukluk multiple skleroz birlikteliği, epidemiyolojisi, etyolojisi ve tedavisi tartışılmıştır.

Multiple sclerosis is a chronic demyelinating disease of a central nervous system. Neuropsychiatric symptoms are common in multiple sclerosis and bipolar disorder is one of the most common psychiatric disorders that coexist with multiple sclerosis. Manic episodes  may be the first presenting symptom of  multiple sclerosis as comorbid pathology or as an adverse effect of pharmacotherapies used in multiple sclerosis. The comorbidity of bipolar disorder and  multiple sclerosis is well-proven but its etiology is not known and investigated accurately. Recent studies support a common genetic susceptibility. Management of bipolar disorder in multiple sclerosis is based on evidence provided by case reports and treatment should be individualized. In this report, the association between bipolar disorder and multiple sclerosis, epidemiology, ethiology and treatment is discussed through a case had diagnosed as  multiple sclerosis and had a manic episode with psychotic features.
Gestasyonel Trombositopeni: Maternal ve/veya Perinatal Morbiditeye Neden Oluyor mu?
Gestational Thrombocytopenia: Does It Cause Any Maternal  and /or  Perinatal Morbidity?
Yazar: Pafumi, Carlo; Valenti, Oriana; Giuffrida, Lorena; Colletta, Giovanna; D&amp;amp;#8217;agati, Alfio; Leanza, Vito; Carbonaro, Antonio; Palumbo, Marco Antonio; Genovese, Fortunato
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Gestational Thrombocytopenia, Pregnancy, Morbidity ; Gestasyonel trombositopeni, gebelik, morbidite.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hamilelik ve lohusalık döneminde ki trombosit sayısında meydana gelen değişimleri retrospektif olarak değerlendirmek ve yeni doğanın trombosit sayısı ile arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır.  Materyal ve Metod: Bu çalışmada ki çalışma grubunu; Ocak 2006&#8217; dan Aralık 2009&#8217;a kadar olan 4 yıllık bir süreçte, gestasyonel trombositopeniden (GT) dolayı hematoloji kliniğinde tedavi görmüş ve doğum yapmış 36 hasta oluşturmaktadır. Anneler ve onlara ait fetusler ile yeni doğanlar hamilelik ve lohusalığın erken dönemleri boyunca iç ve dış kanama (doğum şekli ile ilişkili durumlarda dahil-Normal doğumla sezeryan doğum karşılaştırılması) gibi belirtiler ve/veya semptomlar açısından geriye dönük olarak değerlendirilmiştir.  Bulgular: Gestasyonel trombositopenili tüm vakalarda hastalık maternal ve perinatal morbidite ile ilgili olmaksızın, doğumun gidişatından bağımsız olarak başlangıçta ki trombosit sayısı< 75.000/ml. olduğu halde, komplike olmayan bir seyire sahiptir.      Sonuç: Her ne kadar rastlantısal olarak eşlik eden neonatal trombositopeni gözardı edilemesede, gestasyonel trombositopeni durumunda maternal trombosit sayısının standardizasyonun postpartum dönemde gerçekleşmesi beklenmelidir. Bu gibi durumlarda fetal trombosit sayısının belirlenmesi veya sezeryan doğum gibi müdahaleler gerekmemektedir.

Purpose: The iam of this study was  retrospectively evaluate maternal platelet count fluctuation during pregnancy and puerperium  and its correlation  with the newborn&#8217;s platelet levels.  Method: A group of 36 patients who have been  referred to a  haematology-clinic  for gestational thrombocytopenia (GT) and who delivered at the same hospital       during a period  of 4 years, from  January 2006 to December2009 were included in the study. Mothers and their related foetuses- newborns  were evaluated retrospectively for symptoms and/or signs of  external and internal haemorrhage  throughout pregnancy and early puerperium, even in relationship with mode of delivery (caesarean section versus  spontaneous vaginal delivery).   Results:  All observed cases of GT have an uncomplicated course with no related perinatal and maternal morbidity even in patients with initial platelet count < 75.000/ml independently from the route of delivery.  Conclusion: In  case of gestational thrombocytopenia  a complete normalization of maternal  platelet count should be expected during the postpartum period, even if a diagnosis of a concomitant incidental neonatal thrombocytopenia cannot be excluded.No intervention, such as a foetal platelet count or caesarean section, is necessary.
Kan Serumundaki Demir Miktarının Spektrofotometrik ve Atomik Absorpsiyon Metodlarıyla Karşılaştırmalı Olarak Tayini
Determination of Iron in Blood Serum by Spectrophotometric and Atomic Absorption Methods as a Comparative Study
Yazar: Mohsen, Usama Abu; Elaish, Khaled İ Abu; Issa, Mahmoud
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: iron, serum, determination, ferene, spectrophotometry, atomic absorption ; Demir, serum, belirleme, ferene, spektrofotometre, atomik absorpsiyon

Amaç:  Demir insanoğlu dahil dünyada ki birçok yaşam formu için gerekli bir element olup onun canlıdaki miktarının doğru tayini son derece önemlidir. Çalışmamızdaki amacımız kolay ve hassas olan spektrofotometrik metod ile kan serumundaki demir konsantrasyonlarını belirleyerek bulunan değerleri atomik absorpsiyon spektrofotometrik yöntemi ile karşılaştırılmaktadır.  Materyal ve Metod: Serum örneklerinde demir tayini için kullanılabilecek en uygun, en basit ve en doğru yöntemi bulmak. İki analitik yöntem arasında karşılaştırmalı bir çalışma yapılması düşünüldü. Yöntemler asidik koşullarda ferene reaktifi ile demirin reaksiyonuna dayanır. Serum demir belirleme yöntemi olarak nebulizasyon ürününün bir hava-asetilen karışımı içerisinden geçirildiği alevli atomik absorpsiyon spektrofotometresi yöntemi ile yapıldı.  Bulgular: Elde edilen bulgular; serum örnekleri arasındaki demir içeriği dağılımının 41 ile 343.5 mcg/dl aralığında farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Serum örneklerinde spektrofotometre yöntemi ile ölçülen demir içeriğine ait değerler atomik absorpsiyon yöntemi ile belirlenen sonuçlarla uyum göstermektedir.  Sonuç: Ferene reaktifinin kullanıldığı spektrofotometrik yöntem serum demir içeriğinin başarılı ve doğru olarak belirlenmesinde uygulanabilir ve ayrıca bu yöntem atomik absorpsiyon yöntemi yerine kullanılabilir.

Context: Iron is an essential element for most life on Earth, including human beings and its accurate determination is extremely important. A simple and sensitive spectrophotometric method has been used for the determination of iron concentration in blood serum and compare with atomic absorption spectrophotometric method.  Objective: To find the appropriate, simple and accurate methods for iron determination in serum samples  Design:  A comparative study between two analytical methods. The methods are based on the reaction of iron with ferene reagent at acidic condition. The method of determining iron in serum by flame atomic absorption spectrophotometry with slurry nebulization into an air-acetylene to various flame has been used.  Main Outcome Measure: Serum iron concentrations in different serum samples.  Results: The results showed that distribution of iron content between serum samples are different, it was between 41 to 343.5 mcg/dL. Values of iron content measured in the serum samples with spectrophotometer method are in good agreement with the results obtained with atomic absorption method.  Conclusions: The spectrophotometric method with ferene reagent can be successfully and accurately applied to the determination of iron in serum and it can be used instead atomic absorption.
Migren ve Gerilim Tipi Baş Ağrısının Sağlığa İlişkin Yaşam Kalitesi Üzerine Etkileri
The Impacts of the Migraine and Tension Type Headache on Health Related Quality of Life
Yazar: Sönmezler, Abdurrahman; Ünal, İbrahim; Yoldaş, Tahir Kurtuluş
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Headache, migraine, TTH, quality of life, SF-36 ; Baş ağrısı, migren, GTBA, yaşam kalitesi, SF-36

Giriş: Migren ve gerilim baş ağrısı (GTBA), sık görülen kronik klinik tablolardır. Bu çalışmanın amacı migren ve GTBA"nın sağlığa ilişkin yaşam kalitesi üzerine etkilerini değerlendirmektir.  Materyal ve Metod: Başağrısı sınıflamasında Uluslararası Baş Ağrısı Derneği (IHS) 2004 kriterleri kullanıldı ve çalışmaya 30 migren, 30 gerilim tipi başağrısı olan toplam 60 olgu yanı sıra 30 sağlıklı gönüllü alındı. Her üç gruba Kısa Form-36 (SF-36) yaşam kalitesi ölçeği uygulandı.   Bulgular: Migren tanısı alan grup yaş ortalaması 33,93±(11,16) olan 20 kadın ve 10 erkek, gerilim tipi başağrısı grubu yaş ortalaması 35,70±(11,62) olan 22 kadın ve 8 erkek, kontrol grubu ise  33,30±(8,29) olan 15 erkek ve 15 kadından oluşmakta idi.   Başağrısı grupları SF-36"nın tüm boyutlarında, kontrol grubuna göre daha düşük puanlara sahipti. Migren grubu ile GTBA grubunun genel sağlık, bedensel ağrı, mental sağlık, dirilik ve emosyonel rol boyutlarındaki puanları arasında anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). Ancak fiziksel ve sosyal fonksiyonellik ve fiziksel rol boyutlarında migren tanılı olguların puanları gerilim tipi başağrısı olan gruptan daha düşük idi (p

Purpose: Migraine and tension type headache (TTH) are common chronic clinical entities. This study is aimed to evaluate the impacts of the migraine and TTH on health related quality of life (HRQoL).   Material and Methods: International Headache Society (IHS) 2004 criteria were used for classification of headache and  30 migraine, 30 tension-type headache including total 60 cases as well as 30 healthy volunteers were included in the study.Short Form-36 (SF-36) quality of life questionnaire applied to all three groups. participants to evaluate the health related quality of life.  Results: Control group consisted of 15 men and 15 women, the average age of the group was 33,30±(8,29). Migraine group consisted of 10 men and 20 women, the average age of the group was 33,93±(11,16). TTH group consisted of 8 men and 22 women, the average age of the group was 35,70±(11,62).  Both migraine and TTH groups, in all dimensions of SF-36, had lower scores than the control group. Migraine and TTH groups had similar scores in General health, Bodily pain, Mental health, Vitality and Role-emotional subscales (p>0,05). But migraineurs had significantly lower scores in Physical functioning, Role-physical and Social functioning than patients with TTH (p
Tavşanlarda Overyen Otograft: Hormonal ve Morfolojik Değerlendirme
Ovarian Autografting In Rabbits: Hormonal And Morphological Evaluations.
Yazar: Çetin, M. Turan; Ürünsak, İbrahim; Arısoy, Abdulhakim; Çetin, Cihan; Kafadar, Taner; Tuncer, İlhan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: ovarian autograft, ovarian hormonal function, ovarian morphology. ; Ovaryum otograftı, ovaryum hormonal fonksiyonu, ovaryum morfolojisi

Giriş: 10 adet erişkin dişi tavşanda otograft öncesi ve sonrası ovaryumda oluşan fonksiyonel ve histolojik değişiklikler değerlendirildi.   Materyal ve Metod: Preoperatif (otografttan bir ay önce) ve postoperatif (otograftan iki ay sonra) östradiol (E2) ve progesteron (P) seviyeleri ölçüldü, akabinde histolojik değerlendirmeler ışık mikroskobuyla yapıldı. Bir ay sonra, tavşanlarda ovaryum otograftı yapıldı.  Sonuçlar: Ovaryum dokularının %80"inde transplante ovaryum örnekleri gözlendi. Preoperatif ve postoperatif P değerleri bazaldan geç periyoda doğru artış gösterdi ve farklar istatistiksel olarak anlamlıdır. Bazaldan geç periyoda doğru preoperatif ve postoperatif E2 değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. Her üç zaman periyodunda da preoperatif P değerleri postoperatif P değerlerinden istatiktiksel olarak anlamlı şekilde yüksektir. Preoperatif E2 değeri postoperatif E2 değerine göre yüksektir fakat bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir.   Tartışma: Eğer otograft işlemleri mikrocerrahi yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilirse, postoperatif periyottaki ovaryum otograftları preoperatif periyotta olduğu gibi hormonal fonksiyon ve morfoloji gösterirler.

Purpose: The functional and histological changes in the ovarian tissue of 10 female mature rabbits were evaluated before and after ovarian autografting.  Material and Methods: Preoperative (one month before the autograft) and postoperative (two months after the autograft) estradiol ( E2)  and progesterone ( P) levels were measured, and histological evaluations were performed by light microscope. One month later, ovarian autografting was performed on the rabbits.  Results: Ovarian tissue was observed in 80% of the transplanted ovarian samples. Both preoperative and postoperative P values increased from the basal to the late period and the differences were statistically significant. There was no significant difference between preoperative and postoperative E2 values from the basal to the late period. Preoperative P values were statistically significantly higher than postoperative P values in all three time periods. Preoperative E2 values were also higher than postoperative E2 values, but the differences were not statistically significant.  Conclusion: If autografting is performed by employing microsurgical techniques, ovarian autografts will have similar postoperative hormonal function and morphology as in preoperative period.