hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Veteriner İlaçlarda Biyoeşdeğerlilik Kavramı ve Türkiye’ deki Yasal Bilimsel Düzenlemeler
Bioequivalence Notion of Veterinary Drugs and Legal Regulations in Turkey
Yazar: Sarıca, Z. Soyer; Liman, B. C.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Biyoeşdeğerlilik, veteriner ilaçlar, yasal düzenleme ; Biyoeşdeğerlilik, veteriner ilaçlar, yasal düzenleme

Biyoeşdeğerlilik; farmasötik eşdeğer olan iki müstahzarın aynı molar dozda verilişinden sonra hız ve derece bakımından biyoyararlanımlarını ve böylece oluşturdukları etkilerin, etkinlik ve güvenilirlik bakımından esas olarak aynı olmasını sağlayacak ölçüde benzer olması şeklinde tanımlanabilir. Biyoyararlanımın iki temel öğesi vardır: a)İlacın absorbsiyon derecesi, b) İlacın absorbsiyon hızı. Biyoyararlanım incelemelerinde bu iki parametrenin plazma konsantrasyon- zaman eğrisine yansımasını temsil eden 3 parametre üzerinden biyoyararlanım ve biyoeşdeğerlilik değerlendirilir. Bunlar; doruk konsantrasyon (Cmax), doruk konsantrasyon zamanı (tmax), eğrinin altında kalan alandır (EAA). Veteriner hekimlikte tedavide kullanılan ilaç müstahzarları için biyoeşdeğerlilik testlerinin uygulanmasının faydaları hasta, hekim, üretici firma, ve halk sağlığı yönünden değerlendirilebilir. Ülkemizde veteriner müstahzarlar için biyoeşdeğerlilik çalışmalarının yürütülmesi hakkında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından hazırlanmış bir yönetmelik mevcut değildir. Gelişmiş ülkelerde olduğu gibi biyoeşdeğerlilik çalışmalarının bilimsel veri ve kurallara göre nasıl yürütüleceği konusunda firmalara yardımcı olacak ve rehberlik edecek uzmanlardan oluşmuş bir komisyonun bakanlık bünyesinde çalışması, testlerin sağlıklı yürütülmesi açısından zorunlu bir ihtiyaçtır

Biyoeşdeğerlilik; farmasötik eşdeğer olan iki müstahzarın aynı molar dozda verilişinden sonra hız ve derece bakımından biyoyararlanımlarını ve böylece oluşturdukları etkilerin, etkinlik ve güvenilirlik bakımından esas olarak aynı olmasını sağlayacak ölçüde benzer olması şeklinde tanımlanabilir. Biyoyararlanımın iki temel öğesi vardır: a)İlacın absorbsiyon derecesi, b) İlacın absorbsiyon hızı. Biyoyararlanım incelemelerinde bu iki parametrenin plazma konsantrasyon- zaman eğrisine yansımasını temsil eden 3 parametre üzerinden biyoyararlanım ve biyoeşdeğerlilik değerlendirilir. Bunlar; doruk konsantrasyon (Cmax), doruk konsantrasyon zamanı (tmax), eğrinin altında kalan alandır (EAA). Veteriner hekimlikte tedavide kullanılan ilaç müstahzarları için biyoeşdeğerlilik testlerinin uygulanmasının faydaları hasta, hekim, üretici firma, ve halk sağlığı yönünden değerlendirilebilir. Ülkemizde veteriner müstahzarlar için biyoeşdeğerlilik çalışmalarının yürütülmesi hakkında Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından hazırlanmış bir yönetmelik mevcut değildir. Gelişmiş ülkelerde olduğu gibi biyoeşdeğerlilik çalışmalarının bilimsel veri ve kurallara göre nasıl yürütüleceği konusunda firmalara yardımcı olacak ve rehberlik edecek uzmanlardan oluşmuş bir komisyonun bakanlık bünyesinde çalışması, testlerin sağlıklı yürütülmesi açısından zorunlu bir ihtiyaçtır
Toll-Like Reseptörler ve Protozoon Enfeksiyonlarındaki Rolleri
Toll-Like Receptors and their Roles in Protozoon Infections
Yazar: İnci, A.; Bişkin, Z.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Doğal bağışıklık, protozoon enfeksiyonlar, Toll-like reseptör ; Doğal bağışıklık, protozoon enfeksiyonlar, Toll-like reseptör

Toll-like reseptörleri (TLR), birçok patojene karşı doğal immun cevabın oluşmasını sağlayan bir grup tip 1 transmembran proteinidirler. İlk olarak 1991 yılında Drosophila melanogaster’de keşfedilen ve immun sistem cevabında önemli fonksiyonu olduğuna inanılan reseptöre “Toll geni”ne olan benzerliğinden dolayı “Toll” adı verilmiştir. Günümüzde insanlarda Interlökin-1 reseptör (IL-1R)’ün homoloğu olan bu moleküllere “Toll-like reseptörler” denilmektedir. Bu reseptörler, başta makrofajlar olmak üzere mast hücreleri, dendritik hücreler, eozinofiller, nötrofiller, doğal öldürücü hücreler, doğal öldürücü T hücrelerinde bulunurlar ve mikroorganizmaların tanınmasında ve yangının tetiklenmesinde rol alırlar. Bu güne kadar insanda ve sığırda 10, farede 13 TLR saptanmış olup, bunların her biri, bir veya birden fazla sayıda spesifik mikrobiyal moleküle bağlanabilir

Toll-like reseptörleri (TLR), birçok patojene karşı doğal immun cevabın oluşmasını sağlayan bir grup tip 1 transmembran proteinidirler. İlk olarak 1991 yılında Drosophila melanogaster’de keşfedilen ve immun sistem cevabında önemli fonksiyonu olduğuna inanılan reseptöre “Toll geni”ne olan benzerliğinden dolayı “Toll” adı verilmiştir. Günümüzde insanlarda Interlökin-1 reseptör (IL-1R)’ün homoloğu olan bu moleküllere “Toll-like reseptörler” denilmektedir. Bu reseptörler, başta makrofajlar olmak üzere mast hücreleri, dendritik hücreler, eozinofiller, nötrofiller, doğal öldürücü hücreler, doğal öldürücü T hücrelerinde bulunurlar ve mikroorganizmaların tanınmasında ve yangının tetiklenmesinde rol alırlar. Bu güne kadar insanda ve sığırda 10, farede 13 TLR saptanmış olup, bunların her biri, bir veya birden fazla sayıda spesifik mikrobiyal moleküle bağlanabilir
Düzeltme: Yumurta Tavuklarında Zorlamalı Tüy Döküm Yöntemleri
Force Molting Methods in Laying Hens
Yazar: Onbaşılar, E. Ebru
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Performans, Tüy döküm yöntemleri, Yumurta tavuğu, Zorlamalı tüy dökümü ; Performans, Tüy döküm yöntemleri, Yumurta tavuğu, Zorlamalı tüy dökümü

Yumurtacı tavuklarda yumurtlama döneminin sonunda yumurta verimi ve kalitesi önemli derecede azaldığından bazı üreticiler verimi artırmak ve eldeki sürüden bir dönem daha ekonomik olarak yararlanmak için sürüyü zorlamalı tüy dökümüne sokarlar. Tüy dökümünü sağlayan pek çok yöntem vardır. Bunlar yemin uzaklaştırılması, suyun uzaklaştırılması, ışık süresinin azaltılması, düşük düzeyde kalsiyum yada düşük düzeyde sodyumla, yüksek düzeyde çinko yada iyot ile yemleme, dane arpa veya yulaf kullanılması ve bazı ilaç-hormonların verilmesidir. İkinci yumurtlama döneminde yumurta büyüklüğü, kabuk kalitesi ve iç kalite tüy dökümü öncesindeki döneme göre artmaktadır

Yumurtacı tavuklarda yumurtlama döneminin sonunda yumurta verimi ve kalitesi önemli derecede azaldığından bazı üreticiler verimi artırmak ve eldeki sürüden bir dönem daha ekonomik olarak yararlanmak için sürüyü zorlamalı tüy dökümüne sokarlar. Tüy dökümünü sağlayan pek çok yöntem vardır. Bunlar yemin uzaklaştırılması, suyun uzaklaştırılması, ışık süresinin azaltılması, düşük düzeyde kalsiyum yada düşük düzeyde sodyumla, yüksek düzeyde çinko yada iyot ile yemleme, dane arpa veya yulaf kullanılması ve bazı ilaç-hormonların verilmesidir. İkinci yumurtlama döneminde yumurta büyüklüğü, kabuk kalitesi ve iç kalite tüy dökümü öncesindeki döneme göre artmaktadır
Kistik Ekinokokkozisli Sığırlarda Serum Malondialdehit, Seruloplazmin ve Adenozin Deaminaz Düzeylerinin Belirlenmesi
Determination of the Serum Malondialdehyde, Ceruloplasmin, Adenosine Deaminase Levels in Cattle with Cystic Echinococcosis
Yazar: Nisbet, C.; Çenesiz, S.; Açıcı, M.; Umur, Ş.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Adenozin deaminaz, kistik ekinokokkozis, malondialdehit, seruloplazmin. ; Adenozin deaminaz, kistik ekinokokkozis, malondialdehit, seruloplazmin.

Bu çalışmada, kistik ekinokokkozisli sığırlarda serum malondialdehit (MDA), seruloplazmin (CER) ve adenozin deaminaz (ADA) konsantrasyonlarının araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada 2-3 yaşlarında 15 adet kist hidatik (E.granulosus) ile enfekte hayvan Grup I’i ve 10 adet sağlıklı ve kist hidatik negative hayvan da Grup II’yi oluşturdu. Samsun yöresinde mezbahaneye gelen sığırlar venöz kan alındıktan sonra kesime sevk edildi. Nekropsi sonucu değişik organlarda kistik ekinokokkozis açısından şüpheli lezyonlardaki kistik yapılar parazitolojik olarak incelendi ve protoskoleks yönünden pozitif olan sığırlar çalışmanın deneme grubunu, klinik olarak sağlıklı ve organ muayenelerinde herhangi bir lezyon bulunmayan sığırlar ise kontrol grubunu oluşturdu. Pozitifliği saptanan hayvanların serum MDA, CER ve ADA düzeyleri ölçülerek sağlıklı hayvanlar ile kıyaslandı. Kistik ekinokokozis ile enfekte sığırlarda serum MDA, CER ve ADA düzeyleri sırası ile, 1,9 ± 0,6 nmol/ml, 10,2 ± 1,8 mg/dl ve 43,2 ± 3,9 U/L, kontrol grubu sığırlarda ise, 1,4 ± 0,7 nmol/ml, 5,6 ± 1,4 mg/dl ve 19,5 ± 4,1 U/L bulundu. Enfekte ve sağlıklı gruplar arasında serum MDA (p < 0,05) ve ADA (p < 0,001) düzeyleri yönünden fark önemli bulunurken, CER değerleri yönünden fark önemsiz bulundu

In this study, malondialdehyde (MDA), ceruloplasmine (CER) and adenozine deaminase (ADA) concentrations were investigated in cattle with cystic echinococcosis. Group I consisted of 15 cattle with cystic echinococcosis whereas Group II consisted of 10 clinically healthy cattle aged 2-3 years. Venous blood samples were taken from the animals before being slaughtered in the Samsun province. At necropsy, suspiciousstructurs in lesions were examined parazitologically concerning cystic echinococcosis in various organs and animals with protoscolex formed the experimental group and the control group consisted of animals which were found clinically healthy and without any lesions in their examinations. Serum MDA, CER and ADA levels were measured in positive animals and compared with the levels of healthy animals. Serum concentrations of MDA, CER and ADA (mean ± standard deviation) of Group I were determined as 1.9 ± 0.6 nmol/ml, 10.2 ± 1.8 mg/dl and 43.2 ± 3.9 U/L whereas in the control group, they were 1.4 ± 0.7 nmol/ml, 5.6 ± 1.4 mg/dl and 19.5 ± 4.1 U/L respectively. There was a statistically significant difference in MDA (p < 0.05) and ADA (p < 0.001) values between Group I and II while the difference in CER value (p > 0.05) was not significant.
Süt Sığırcılığında Döl Verimi Kayıplarının İşletme Gelirine Etkisi
Effects of Herd Fertility Losses on the Income of Enterprises
Yazar: Kaygısız, F.; Elmaz, Ö.; Ak, M.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Buzağılama aralığı, ilk buzağılama yaşı, inek, parasal kayıp. ; Buzağılama aralığı, ilk buzağılama yaşı, inek, parasal kayıp.

Bu çalışmada Burdur İli Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliğine kayıtlı 45 işletmedeki Holstein ırkı 290 ineğe ait 825 adet laktasyon kaydı, ilk buzağılama yaşı (IBY), buzağılama aralığı (BA) ve gebelik başına tohumlama sayısı (GBTS) yönünden incelenmiş ve bu özellikler bakımından hedeflenen değerlere ulaşılamaması sonucunda meydana gelen parasal kayıplar hesaplanmıştır. Incelenen dönemde ortalama IBY değeri 1260 gün, BA değeri 420 gün ve GBTS değeri 1.6 adet olarak tespit edilmiştir. Bu rakamlar hedef değerlerle karşılaştırıldığında sırasıyla 530 gün ve 52 günlük farklar görülmektedir. GBTS ise hedeflenen değerin altında bulunmuştur. Bütün sürüler için 1996-2007 döneminde, IBY ve BA’nda 1 gün gecikmeden kaynaklanan mali kayıplar 544098 YTL ve 60975 YTL olarak, IBY ve BA’nın hedeflenen değerlere ulaşamamasından kaynaklanan toplam mali kayıp ise 605073 YTL olarak hesaplanmıştır

Bu çalışmada Burdur İli Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliğine kayıtlı 45 işletmedeki Holstein ırkı 290 ineğe ait 825 adet laktasyon kaydı, ilk buzağılama yaşı (IBY), buzağılama aralığı (BA) ve gebelik başına tohumlama sayısı (GBTS) yönünden incelenmiş ve bu özellikler bakımından hedeflenen değerlere ulaşılamaması sonucunda meydana gelen parasal kayıplar hesaplanmıştır. Incelenen dönemde ortalama IBY değeri 1260 gün, BA değeri 420 gün ve GBTS değeri 1.6 adet olarak tespit edilmiştir. Bu rakamlar hedef değerlerle karşılaştırıldığında sırasıyla 530 gün ve 52 günlük farklar görülmektedir. GBTS ise hedeflenen değerin altında bulunmuştur. Bütün sürüler için 1996-2007 döneminde, IBY ve BA’nda 1 gün gecikmeden kaynaklanan mali kayıplar 544098 YTL ve 60975 YTL olarak, IBY ve BA’nın hedeflenen değerlere ulaşamamasından kaynaklanan toplam mali kayıp ise 605073 YTL olarak hesaplanmıştır
Kızıl Şahin’de (Buteo rufinus) Cecum’un Anatomisi
Cecal Anatomy in Long-Legged Buzzard (Buteo rufinus)
Yazar: Halıgür, A.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Anatomi, cecum, Kızıl Şahin. ; Anatomi, cecum, Kızıl Şahin.

Bu çalışmada kanatlılarda oldukça önemli olan cecum’un morfolojisinin Kızıl Şahin’de (Buteo rufinus) incelenmesi amaçlandı. Çalışmada 8 adet Kızıl Şahin kullanıldı. Şahinlerden uygun olan 4 tanesine kalbin apexi kesilerek latex verildi. Cecum’un morfolojik ölçümleri istatistiksel olarak değerlendirildi. Kızıl Şahin’de cecum’un oldukça küçük olduğu gözlendi. Cecum, iki hayvanda çıkıntılı iken 6 hayvanda fasulye şeklindeydi. Cecum’un uzunluklarının sağ tarafta 3,40 mm ile 6,47 mm, sol tarafta ise 2,86 mm ile 5,27 mm, arasında olduğu belirlendi. Genişliklerin ise sağ cecum’da 2,19 mm ile 3,41 mm; sol cecum’da 2,17 mm ile 2,58 mm arasında olduğu belirlendi. Cecum’un bursa Fabricius’a olan uzaklığının 25,08 mm ile 42,35 mm arasında değiştiği görüldü

Bu çalışmada kanatlılarda oldukça önemli olan cecum’un morfolojisinin Kızıl Şahin’de (Buteo rufinus) incelenmesi amaçlandı. Çalışmada 8 adet Kızıl Şahin kullanıldı. Şahinlerden uygun olan 4 tanesine kalbin apexi kesilerek latex verildi. Cecum’un morfolojik ölçümleri istatistiksel olarak değerlendirildi. Kızıl Şahin’de cecum’un oldukça küçük olduğu gözlendi. Cecum, iki hayvanda çıkıntılı iken 6 hayvanda fasulye şeklindeydi. Cecum’un uzunluklarının sağ tarafta 3,40 mm ile 6,47 mm, sol tarafta ise 2,86 mm ile 5,27 mm, arasında olduğu belirlendi. Genişliklerin ise sağ cecum’da 2,19 mm ile 3,41 mm; sol cecum’da 2,17 mm ile 2,58 mm arasında olduğu belirlendi. Cecum’un bursa Fabricius’a olan uzaklığının 25,08 mm ile 42,35 mm arasında değiştiği görüldü
Türkiye’de Yetiştirilen Holştayn ve Bazı Yerli Sığır Irklarında Citrullinemia Allelinin Belirlenmesi
The Detection of Citrullinemia Allele in Holstein and Some Native Turkish Cattle Breeds
Yazar: Akyüz, B.; Bayram, D.; Ertuğrul, O.; İşcan, K.m.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Citrullinemia, kalıtsal hastalık, RFLP, sığır ; Citrullinemia, kalıtsal hastalık, RFLP, sığır

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yetiştirilen Holştaynlarda ve Türkiye yerli sığır ırklarında citrullinemia allelinin bulunup bulunmadığının araştırılmasıdır. Çalışmanın materyalini, 176 baş Holştayn sığırı ile 10 baş Yerli Kara, 10 baş Boz Irk, 10 baş Güney Anadolu Kırmızısı ve 10 baş Doğu Anadolu Kırmızısı sığırı oluşturmuştur. Hedef bölge PCR ile çoğaltılmış ve pozitif örnekler AvaII restriksiyon enzimiyle sindirime tabi tutulmuştur. AvaII polimorfizminin varlığı % 3’lük NuSieve agaroz jel elektroforezi ile kontrol edilmiştir. İncelenen Holştaynlarda ve yerli sığırlarda citrullinemia taşıyıcısına rastlanılmamıştır

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yetiştirilen Holştaynlarda ve Türkiye yerli sığır ırklarında citrullinemia allelinin bulunup bulunmadığının araştırılmasıdır. Çalışmanın materyalini, 176 baş Holştayn sığırı ile 10 baş Yerli Kara, 10 baş Boz Irk, 10 baş Güney Anadolu Kırmızısı ve 10 baş Doğu Anadolu Kırmızısı sığırı oluşturmuştur. Hedef bölge PCR ile çoğaltılmış ve pozitif örnekler AvaII restriksiyon enzimiyle sindirime tabi tutulmuştur. AvaII polimorfizminin varlığı % 3’lük NuSieve agaroz jel elektroforezi ile kontrol edilmiştir. İncelenen Holştaynlarda ve yerli sığırlarda citrullinemia taşıyıcısına rastlanılmamıştır
Kayseri Bölgesinde Yetiştirilen Şarole Irkı Sığırlarda ve Türkiye Yerli Sığır Irklarında Miyofosforilaz Eksikliği (Glikojen Depo Hastalığı Tip V) Allelinin PCR-RFLP ile Belirlenmesi
Detection of Myophosphorylase Deficiency (Glycogen Storage Disease Type V) with PCR-RFLP in Charolais Cattle in Kayseri Region and in Turkey Native Cattle Breeds
Yazar: Akyüz, B.; Bayram, D.; Ertuğrul, O.; İşcan, K.m.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kalıtsal hastalık, miyofosforilaz, RFLP, Şarole ; Kalıtsal hastalık, miyofosforilaz, RFLP, Şarole

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yetiştirilen saf ve melez Şarole ırkı sığırlar ile Türkiye yerli sığır ırklarında miyofosforilaz eksikliği allelinin bulunup bulunmadığının araştırılmasıdır. Araştırmada, on baş Şarole, 15 baş ŞaroleSimmnetal melezi, 20 baş Yerli Kara, 20 baş Boz Irk, 20 baş Güney Anadolu Kırmızısı, 20 baş Doğu Anadolu Kırmızısı ve kontrol grubu olarak da 20 baş Simmental sığırı toplam 125 sığır kullanılmıştır. PCR ürünleri StyI restriksiyon enzimi ile kesilmiştir. Elde edilen parçacıklarda StyI restriksiyon bölgesinin varlığı veya yokluğu % 3’lük NuSieve agaroz jel elektroforezi ile bakılmıştır. İncelenen Şarole, Şarole melezi ve yerli sığırlarda miyofosforilaz eksikliği alleline rastlanılmamıştır

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yetiştirilen saf ve melez Şarole ırkı sığırlar ile Türkiye yerli sığır ırklarında miyofosforilaz eksikliği allelinin bulunup bulunmadığının araştırılmasıdır. Araştırmada, on baş Şarole, 15 baş ŞaroleSimmnetal melezi, 20 baş Yerli Kara, 20 baş Boz Irk, 20 baş Güney Anadolu Kırmızısı, 20 baş Doğu Anadolu Kırmızısı ve kontrol grubu olarak da 20 baş Simmental sığırı toplam 125 sığır kullanılmıştır. PCR ürünleri StyI restriksiyon enzimi ile kesilmiştir. Elde edilen parçacıklarda StyI restriksiyon bölgesinin varlığı veya yokluğu % 3’lük NuSieve agaroz jel elektroforezi ile bakılmıştır. İncelenen Şarole, Şarole melezi ve yerli sığırlarda miyofosforilaz eksikliği alleline rastlanılmamıştır
Promotorlar ve Parazitolojide Kullanımları
Promoters and Applications in Parasitology
Yazar: İnci, A.; Yavuz, A.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Parazitoloji, promotor, gen transkripsiyonu. ; Parazitoloji, promotor, gen transkripsiyonu.

Promotorlar, gen transkripsiyonunun düzenlenmesinde görevli genlerin regülatör bölgesidir. Diğer regülatör bölgelerle uyum içinde çalışarak gen transkripsiyonunu yönetirler. Prokaryotik ve ökaryotik hücrelerde yapısı farklı olan promotorlar günümüzde sağlık problemlerinin çözümü amacıyla hemen tüm bilimsel çalışmalarda kullanılmaktadır. Özellikle kanserli hastaların tedavilerinde genetik bilimcilere yol gösterici olmaktadır. Veteriner ve tıbbi parazitoloji alanlarında promotorlar ile yapılan çalışmalar genellikle protozoon parazitler üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu derlemede promotorların parazitolojideki kullanım alanları değerlendirilmiştir

Promotorlar, gen transkripsiyonunun düzenlenmesinde görevli genlerin regülatör bölgesidir. Diğer regülatör bölgelerle uyum içinde çalışarak gen transkripsiyonunu yönetirler. Prokaryotik ve ökaryotik hücrelerde yapısı farklı olan promotorlar günümüzde sağlık problemlerinin çözümü amacıyla hemen tüm bilimsel çalışmalarda kullanılmaktadır. Özellikle kanserli hastaların tedavilerinde genetik bilimcilere yol gösterici olmaktadır. Veteriner ve tıbbi parazitoloji alanlarında promotorlar ile yapılan çalışmalar genellikle protozoon parazitler üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu derlemede promotorların parazitolojideki kullanım alanları değerlendirilmiştir
Esans Yağların Hayvan Beslemede Kullanılması
The Use of Essential Oils in Animal Nutrition
Yazar: Bilal, T.; Keser, O.; Abaş, İ.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Esans yağ, kanatlı, ruminant. ; Esans yağ, kanatlı, ruminant.

Günümüzde hayvanların beslenmesinde farklı amaçlarla birçok yem katkı maddesi kullanılmaktadır. Yemlerin korunması ve besleme sonucu elde edilen ürünlerin raf ömrünün uzatılması için antioksidanlar; hayvanların sağlıklı büyümesi için de antimikrobiyal etkili katkı maddeleri kullanılmaktadır. Antibiyotiklerin kullanımının yasaklanması ve sentetik ürünlerin de sağlığı olumsuz etkilemesi sonucunda antibiyotiklere ve sentetik antioksidanlara alternatif katkı maddelerinin bulunmasına yönelik çalışmalara odaklanılmıştır. Bu nedenle doğal katkı maddelerinin kullanımı önem kazanmıştır. Gerek in vivo gerekse in vitro çalışmalar sonucunda bitki ekstraktlarının alternatif yem katkı maddesi olarak kullanılabileceği ortaya konmaktadır

Günümüzde hayvanların beslenmesinde farklı amaçlarla birçok yem katkı maddesi kullanılmaktadır. Yemlerin korunması ve besleme sonucu elde edilen ürünlerin raf ömrünün uzatılması için antioksidanlar; hayvanların sağlıklı büyümesi için de antimikrobiyal etkili katkı maddeleri kullanılmaktadır. Antibiyotiklerin kullanımının yasaklanması ve sentetik ürünlerin de sağlığı olumsuz etkilemesi sonucunda antibiyotiklere ve sentetik antioksidanlara alternatif katkı maddelerinin bulunmasına yönelik çalışmalara odaklanılmıştır. Bu nedenle doğal katkı maddelerinin kullanımı önem kazanmıştır. Gerek in vivo gerekse in vitro çalışmalar sonucunda bitki ekstraktlarının alternatif yem katkı maddesi olarak kullanılabileceği ortaya konmaktadır
Memelilerin (Yabani) Önemli Paraziter Hastalıkları- I: Protozoon Enfeksiyonları
Parasitic Diseases of Mammals (Wild)-I: Protozoon Infections
Yazar: İnci, A.; İça, A.; Yıldırım, A.; Düzlü, Ö.
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Memeliler, protozoon enfeksiyonlar ; Memeliler, protozoon enfeksiyonlar

Evcil hayvanlarda olduğu gibi çakal, kurt, tilki, kokarca, sırtlan, ayı, yarasa gibi doğadaki yabani memelilerde birçok enfeksiyon görülmektedir. Bunlar arasında protozoon, arthropod ve helmint orijinli paraziter enfeksiyonlar önemli bir yer tutarlar. Paraziter enfeksiyonlardan protozoon orijinli hastalıklar bu bölümde ele alınmış ve burada amoebiosis,balantidiosis, giardiosis, primer amoebik meningo ensafalitis (PAM), granulamatoz amoebik ensafalitis (GAE), hepatozoonosis, besnoitiosis, toxoplasmosis, coccidiosis, cryptosporidiosis, trypanosomiasis, theileriosis, cytaxozoonosis ve babesiosis gibi hastalıklar konusunda bilgi sunulmuştur

Evcil hayvanlarda olduğu gibi çakal, kurt, tilki, kokarca, sırtlan, ayı, yarasa gibi doğadaki yabani memelilerde birçok enfeksiyon görülmektedir. Bunlar arasında protozoon, arthropod ve helmint orijinli paraziter enfeksiyonlar önemli bir yer tutarlar. Paraziter enfeksiyonlardan protozoon orijinli hastalıklar bu bölümde ele alınmış ve burada amoebiosis,balantidiosis, giardiosis, primer amoebik meningo ensafalitis (PAM), granulamatoz amoebik ensafalitis (GAE), hepatozoonosis, besnoitiosis, toxoplasmosis, coccidiosis, cryptosporidiosis, trypanosomiasis, theileriosis, cytaxozoonosis ve babesiosis gibi hastalıklar konusunda bilgi sunulmuştur