hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ege Bölgesinde Buharlaşma Verilerinin Trend Analizi
Ege Bölgesinde Buharlaşma Verilerinin Trend Analizi
Yazar: Güner Bacanlı,, Ülker; Tanrıkulu, Ahmet
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Buharlaşma,Trend analizi,Mann-Kendall testi,Sen testi,Ege Bölgesi.

İklim değişikliğinden dolayı iklim parametrelerinde anlamlı değişiklikler öngörülmektedir. Bu değişiklikler parametrik ve parametrik olmayan testlerle belirlenebilir. Bu çalışmada Ege bölgesinde bulunan 25 gözlem istasyonlarına ait aylık buharlaşma verileri kullanılmıştır. Mann-Kendall ve Sen testi yöntemleri kullanılarak aylık ve mevsimlik buharlaşmanın eğilimi belirlenmesi amaçlanmıştır. Mann-Kendall ve Sen testi sonuçlarına göre yaz aylarında mevsimlik buharlaşmada % 12 azalma, %24 artma eğilimi belirlenmiştir. Aylık buharlaşma değerlendirmelerde ise süreklilik görülmektedir. Kuşadası, Bornova, Gediz ve Bolvadin istasyonunda artan eğilim gözlenmiştir. Eğilim süresi 3-7 ayda değişmektedir. Muğla, D. Manisa, Aydın, Tavşanlı ve İzmir istasyonlarında azalan eğilim gözlenmiştir.

İklim değişikliğinden dolayı iklim parametrelerinde anlamlı değişiklikler öngörülmektedir. Bu değişiklikler parametrik ve parametrik olmayan testlerle belirlenebilir. Bu çalışmada Ege bölgesinde bulunan 25 gözlem istasyonlarına ait aylık buharlaşma verileri kullanılmıştır. Mann-Kendall ve Sen testi yöntemleri kullanılarak aylık ve mevsimlik buharlaşmanın eğilimi belirlenmesi amaçlanmıştır. Mann-Kendall ve Sen testi sonuçlarına göre yaz aylarında mevsimlik buharlaşmada % 12 azalma, %24 artma eğilimi belirlenmiştir. Aylık buharlaşma değerlendirmelerde ise süreklilik görülmektedir. Kuşadası, Bornova, Gediz ve Bolvadin istasyonunda artan eğilim gözlenmiştir. Eğilim süresi 3-7 ayda değişmektedir. Muğla, D. Manisa, Aydın, Tavşanlı ve İzmir istasyonlarında azalan eğilim gözlenmiştir.
Biyobozunur Gıda Ambalaj Malzemeleri
Biyobozunur Gıda Ambalaj Malzemeleri
Yazar: Kılınç, Mehmet; Tomar, Oktay; Çağlar, Abdullah
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Ambalaj,Biyobozunur polimerler,Gıda,Çevre dostu.

Plastik ambalajlar gıda sanayisinde yaygın olarak kullanılan ambalaj malzemelerindendir. Petrol kaynaklı sentetik ambalaj malzemeleri doğada uzun süre parçalanamadığından dolayı çevre kirliliği ve toksik madde birikimi gibi dezavantajlara sahiptir. Bu malzemelerden kaynaklı atık malzemelerin artması çevre sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Artan çevre sorunlarının önüne geçilmesi için sentetik ambalaj malzemelerine alternatif olarak biyobozunur gıda ambalaj malzemelerinin kullanımı artmaktadır. Biyobozunur ambalaj malzemeleri, plastik ambalajlara göre, kullanım ömürlerini tamamladıktan sonra doğaya karışarak çevre kirliliğini önler ve geride doğaya zararlı, zehirli maddeler bırakmazlar. Çünkü bu malzemelerin üretiminde nişasta, selüloz, protein gibi doğal kaynaklar kullanılmaktadır. Biyobozunur malzemelerin başında nişasta, selüloz türevleri, polihidroksialkonatlar, polilaktik asit, poli-β-hidroksi bütirat, polikaprolakton, polivinilalkol ve kitosan gibi maddeler bulunmaktadır. Günümüzde, yenilenebilir, biyoparçalanabilir, biyouyumlu ve doğa dostu plastiklerin bakterilerde sentezi ve polimer kimyasındaki uygulamaları sonucu biyoplastiklere olan ilgi her geçen gün artmaktadır ve bu konuyla ilgili daha detaylı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Plastik ambalajlar gıda sanayisinde yaygın olarak kullanılan ambalaj malzemelerindendir. Petrol kaynaklı sentetik ambalaj malzemeleri doğada uzun süre parçalanamadığından dolayı çevre kirliliği ve toksik madde birikimi gibi dezavantajlara sahiptir. Bu malzemelerden kaynaklı atık malzemelerin artması çevre sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Artan çevre sorunlarının önüne geçilmesi için sentetik ambalaj malzemelerine alternatif olarak biyobozunur gıda ambalaj malzemelerinin kullanımı artmaktadır. Biyobozunur ambalaj malzemeleri, plastik ambalajlara göre, kullanım ömürlerini tamamladıktan sonra doğaya karışarak çevre kirliliğini önler ve geride doğaya zararlı, zehirli maddeler bırakmazlar. Çünkü bu malzemelerin üretiminde nişasta, selüloz, protein gibi doğal kaynaklar kullanılmaktadır. Biyobozunur malzemelerin başında nişasta, selüloz türevleri, polihidroksialkonatlar, polilaktik asit, poli-β-hidroksi bütirat, polikaprolakton, polivinilalkol ve kitosan gibi maddeler bulunmaktadır. Günümüzde, yenilenebilir, biyoparçalanabilir, biyouyumlu ve doğa dostu plastiklerin bakterilerde sentezi ve polimer kimyasındaki uygulamaları sonucu biyoplastiklere olan ilgi her geçen gün artmaktadır ve bu konuyla ilgili daha detaylı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Kuzey Anadolu Fayı Bolu-Çorum Segmenti Boyunca Yer Kabuğu Hareketlerinin GNSS Yöntemiyle İzlenmesi
Kuzey Anadolu Fayı Bolu-Çorum Segmenti Boyunca Yer Kabuğu Hareketlerinin GNSS Yöntemiyle İzlenmesi
Yazar: Aladoğan, Kayhan; Tiryakioğlu, İbrahim; Yavaşoğlu, Hakan; Alkan, Reha Metin; Alkan, Mehmet Nurullah; Köse, Zafer; İlçi, Veli; Ozulu, İbrahim Murat; Tombuş, Fazlı Engin; Şahin, Murat
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Deprem,GNSS,Kuzey Anadolu Fay Zonu,Deformasyon,Hız Alanı

Dünyada deprem oluşturan pek çok aktif fay bulunmaktadır. Bu faylardan birisi olan Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ) son yüzyılda yıkıcı depremler oluşturmuş, meydana gelen bu depremler ise büyük can ve mal kayıplarına neden olmuştur. Gerçekleşen bu depremler ile kırılmayan fayın oluşturabileceği depremin konumunu, büyüklüğünü ve zamanını tespit edebilmek için farklı yöntemler kullanılarak çalışmalar yapılmaktadır. Bu yöntemlerden birisi de GNSS gözlemleri sonucu hız alanı oluşturmaktır. Yapılan çalışmalar sonucunda Avrasya Plakası sabit alınması ile Anadolu Levhasının KAFZ boyunca, saatin dönme hareketinin tersine olan hızı tespit edilmiştir. Elde edilen GNSS sonuçları ile KAFZ’ın orta kısmının sıkışmalı bir yapıya sahip olduğu anlaşılmaktadır. Faya paralel hareketin miktarı bölgede küçük bir jeodezik ağa ait noktalardan tespit edilirken, faya dik yönde sıkışma bileşeninin miktarı hakkında detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada KAFZ üzerinde Bolu-Çorum segmentinde, toplam 22 nokta üzerinde 5 profil oluşturacak şekilde geniş bir GNSS ağı kurularak kayma oranının belirlenmesi amaçlanmıştır. Jeodezik ağ üzerinde 2014, 2015 ve 2016 yılları 3 kampanya GNSS ölçüsü yapılmış ve güncel hız alanı hesaplanmıştır.

Dünyada deprem oluşturan pek çok aktif fay bulunmaktadır. Bu faylardan birisi olan Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ) son yüzyılda yıkıcı depremler oluşturmuş, meydana gelen bu depremler ise büyük can ve mal kayıplarına neden olmuştur. Gerçekleşen bu depremler ile kırılmayan fayın oluşturabileceği depremin konumunu, büyüklüğünü ve zamanını tespit edebilmek için farklı yöntemler kullanılarak çalışmalar yapılmaktadır. Bu yöntemlerden birisi de GNSS gözlemleri sonucu hız alanı oluşturmaktır. Yapılan çalışmalar sonucunda Avrasya Plakası sabit alınması ile Anadolu Levhasının KAFZ boyunca, saatin dönme hareketinin tersine olan hızı tespit edilmiştir. Elde edilen GNSS sonuçları ile KAFZ’ın orta kısmının sıkışmalı bir yapıya sahip olduğu anlaşılmaktadır. Faya paralel hareketin miktarı bölgede küçük bir jeodezik ağa ait noktalardan tespit edilirken, faya dik yönde sıkışma bileşeninin miktarı hakkında detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmada KAFZ üzerinde Bolu-Çorum segmentinde, toplam 22 nokta üzerinde 5 profil oluşturacak şekilde geniş bir GNSS ağı kurularak kayma oranının belirlenmesi amaçlanmıştır. Jeodezik ağ üzerinde 2014, 2015 ve 2016 yılları 3 kampanya GNSS ölçüsü yapılmış ve güncel hız alanı hesaplanmıştır.
Ağ RTK GNSS Yönteminin Yapı Sağlığı İzleme Çalışmalarında Kullanımı
Ağ RTK GNSS Yönteminin Yapı Sağlığı İzleme Çalışmalarında Kullanımı
Yazar: Akpınar, Burak; Aykut, Nedim Onur; Dindar, Ahmet Anıl; Gürkan, Koray; Gülal, Engin
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: GNSS,Ağ RTK,;Yapı sağlığı izleme,Sarsma tablası

Mühendislik yapılarının hareketlerinin izlenmesi, yapı sağlığı ve afet yönetimi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu yapıların sağlığı ve güvenilirliği, hareketlerinin izlenmesi, olası tehlikeli durumların zamanında tespit edilerek gerekli önlemlerin zamanında alınması ile sağlanabilir. Özellikle mühendislik yapıları başta olmak üzere tüm kritik yapıların inşası sırasında ve işletme evrelerinde durumlarının izlenmesi, bu yapılara etkiyen kuvvetlere karşı yapının verdiği tepkilerin ölçülerek analiz edilmesi ve düzensiz davranışların belirlenerek acil durum planlarının devreye sokulması afet yönetimi açısından da oldukça önem kazanmaktadır. Günümüzde mühendislik yapılarının izlenmesinde farklı ölçme ekipmanları kullanılmaktadır. Gelişen teknolojiye paralel olarak GNSS tekniği mühendislik yapılarındaki deplasmanların belirlenmesinde sağladığı yüksek doğruluk ve kullanım kolaylığı nedeniyle yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Bu çalışma GNSS ölçme yöntemlerinden Ağ RTK yönteminin yapı sağlığı izleme çalışmalarında kullanılabilirliğini incelemek amacıyla Tübitak projesi kapsamında geliştirilen ölçme sistemi ile sarsma tablasında testler yapılmıştır. Bu testler sırasında farklı yapı hareketlerine ilişkin senaryolar uygulanmış, geliştirilen sistemin Ağ-RTK yöntemi ile söz konusu hareketleri belirlemedeki performansı test edilmiş, sonuçlar sunulmuştur.

Mühendislik yapılarının hareketlerinin izlenmesi, yapı sağlığı ve afet yönetimi açısından büyük önem taşımaktadır. Bu yapıların sağlığı ve güvenilirliği, hareketlerinin izlenmesi, olası tehlikeli durumların zamanında tespit edilerek gerekli önlemlerin zamanında alınması ile sağlanabilir. Özellikle mühendislik yapıları başta olmak üzere tüm kritik yapıların inşası sırasında ve işletme evrelerinde durumlarının izlenmesi, bu yapılara etkiyen kuvvetlere karşı yapının verdiği tepkilerin ölçülerek analiz edilmesi ve düzensiz davranışların belirlenerek acil durum planlarının devreye sokulması afet yönetimi açısından da oldukça önem kazanmaktadır. Günümüzde mühendislik yapılarının izlenmesinde farklı ölçme ekipmanları kullanılmaktadır. Gelişen teknolojiye paralel olarak GNSS tekniği mühendislik yapılarındaki deplasmanların belirlenmesinde sağladığı yüksek doğruluk ve kullanım kolaylığı nedeniyle yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Bu çalışma GNSS ölçme yöntemlerinden Ağ RTK yönteminin yapı sağlığı izleme çalışmalarında kullanılabilirliğini incelemek amacıyla Tübitak projesi kapsamında geliştirilen ölçme sistemi ile sarsma tablasında testler yapılmıştır. Bu testler sırasında farklı yapı hareketlerine ilişkin senaryolar uygulanmış, geliştirilen sistemin Ağ-RTK yöntemi ile söz konusu hareketleri belirlemedeki performansı test edilmiş, sonuçlar sunulmuştur.
Türkiye’de Gravite ve Nivelman Ağları ile Jeoidin Depremsel Deformasyonu
Türkiye’de Gravite ve Nivelman Ağları ile Jeoidin Depremsel Deformasyonu
Yazar: Aktuğ, Bahadır; Çıvgın, Begüm
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Sismik Deformasyon,Jeoid,Gravite Ağları,Nivelman Ağları;

Bir deprem ülkesi olan ülkemizin ulusal ağlarının tasarımı ve uzun dönemli idamesi için depremlerin ülkemiz ağları üzerindeki etkilerinin periyodik olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak revizyon ölçümlerinin planlanmasına ihtiyaç vardır. Bu çalışmada son 80 yılda meydana gelen depremlerin ulusal gravite ve nivelman ağları ile jeoid üzerindeki kümülatif etkisi araştırılmıştır. 1938-2008 yılları arasında moment tensör çözümü olan 738 adet deprem kullanılarak yapılan hesaplamalar gravite değişimlerinin -58 ile +69 μGal mertebesinde, yükseklik değişimlerinin ise -47 cm ile +49 cm aralığında olduğu görülmektedir. Buna karşın jeoidin değişimi ±1 mm düzeyindedir.

Bir deprem ülkesi olan ülkemizin ulusal ağlarının tasarımı ve uzun dönemli idamesi için depremlerin ülkemiz ağları üzerindeki etkilerinin periyodik olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak revizyon ölçümlerinin planlanmasına ihtiyaç vardır. Bu çalışmada son 80 yılda meydana gelen depremlerin ulusal gravite ve nivelman ağları ile jeoid üzerindeki kümülatif etkisi araştırılmıştır. 1938-2008 yılları arasında moment tensör çözümü olan 738 adet deprem kullanılarak yapılan hesaplamalar gravite değişimlerinin -58 ile +69 μGal mertebesinde, yükseklik değişimlerinin ise -47 cm ile +49 cm aralığında olduğu görülmektedir. Buna karşın jeoidin değişimi ±1 mm düzeyindedir.
Zemin Stabilizasyonunda Puzolanik Katkı İnceliğinin Dayanıma Etkisi
Zemin Stabilizasyonunda Puzolanik Katkı İnceliğinin Dayanıma Etkisi
Yazar: Yılmaz, Fatih
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Stabilizasyon’,; ‘’Kil’’,‘’Puzolanik katkı’’;,‘’Perlit’’,‘’Kireç’’

Mühendislik özellikleri zayıf olan zeminlerin fiziksel, kimyasal, mekanik ve hidrolik özelliklerinin iyileştirilmesine zemin stabilizasyonu denilmektedir. Bu çalışma kapsamında tek başına çimentolaşma kabiliyeti yetersiz olan perlit, puzolanik katkı olarak killi bir zeminin stabilizasyonunda kullanılmıştır. Birincil bağlayıcı olarak yüksek CaO içeriğinden dolayı kireç seçilmiştir. Zemin, %6 kireç (optimum kireç oranı) ve %0, %5, %10, %15, %20, %25, %30 oranlarında perlitle karıştırılmıştır. Puzolanik katkı olarak kullanılan perlit doğal ve ince öğütülmüş biçimde iki farklı şekilde stabilizasyon çalışmasında değerlendirilmiştir. Hazırlanan karışımların indeks ve dayanım özellikleriyle bu özelliklerin perlitin inceltilmesiyle nasıl değiştiği çalışma kapsamında ele alınmıştır. 84 günlük kür süresi sonucunda en yüksek serbest basınç dayanımı %20 perlit içeren kireçli numunelerde 3196 kPa olarak tespit edilmiştir. İnceltilmiş perlitin katkı maddesi olarak kullanıldığı kireçli numunelerde ise en yüksek dayanım inceltilmiş perlit oranı %15 olan numunelerde 3408,9 kPa değerine ulaşmıştır. Perlitin inceltilmesiyle birlikte daha düşük perlit oranlarında daha yüksek mukavemet değerlerinin meydana geldiği belirlenen bu deneysel çalışma sonunda, puzolanik katkı olan perlitin inceltilmesinin dayanım değerlerini doğrudan etkilediği tespit edilmiştir.

Mühendislik özellikleri zayıf olan zeminlerin fiziksel, kimyasal, mekanik ve hidrolik özelliklerinin iyileştirilmesine zemin stabilizasyonu denilmektedir. Bu çalışma kapsamında tek başına çimentolaşma kabiliyeti yetersiz olan perlit, puzolanik katkı olarak killi bir zeminin stabilizasyonunda kullanılmıştır. Birincil bağlayıcı olarak yüksek CaO içeriğinden dolayı kireç seçilmiştir. Zemin, %6 kireç (optimum kireç oranı) ve %0, %5, %10, %15, %20, %25, %30 oranlarında perlitle karıştırılmıştır. Puzolanik katkı olarak kullanılan perlit doğal ve ince öğütülmüş biçimde iki farklı şekilde stabilizasyon çalışmasında değerlendirilmiştir. Hazırlanan karışımların indeks ve dayanım özellikleriyle bu özelliklerin perlitin inceltilmesiyle nasıl değiştiği çalışma kapsamında ele alınmıştır. 84 günlük kür süresi sonucunda en yüksek serbest basınç dayanımı %20 perlit içeren kireçli numunelerde 3196 kPa olarak tespit edilmiştir. İnceltilmiş perlitin katkı maddesi olarak kullanıldığı kireçli numunelerde ise en yüksek dayanım inceltilmiş perlit oranı %15 olan numunelerde 3408,9 kPa değerine ulaşmıştır. Perlitin inceltilmesiyle birlikte daha düşük perlit oranlarında daha yüksek mukavemet değerlerinin meydana geldiği belirlenen bu deneysel çalışma sonunda, puzolanik katkı olan perlitin inceltilmesinin dayanım değerlerini doğrudan etkilediği tespit edilmiştir.
Harçların Mekanik ve Elektriksel İletkenlik Özelliklerine Karbon Lifi ve Çelikhane Cürufu Kullanımının Etkisi
Harçların Mekanik ve Elektriksel İletkenlik Özelliklerine Karbon Lifi ve Çelikhane Cürufu Kullanımının Etkisi
Yazar: Boğa, Ahmet Raif
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: İletken harç,Çelikhane cürufu,Karbon lifi,Elektriksel iletkenlik.

Bu çalışmada, çelikhane cürufu ve karbon lifinin beraber ve ayrı ayrı kullanılması durumunda harçların mekanik ve elektriksel iletkenlik özelliklerine etkileri araştırılmıştır. Çelikhane cürufu Rilem kumunun yerine hacimce % 0, 25, 50, 75 ve 100 oranlarında, karbon lifleri ise çimento ağırlığının % 0, 0.3 ve 0.5’i oranlarında kullanılmıştır. Çelikhane cürufunun kullanıldığı her seriye ayrıca karbon lifi de eklenerek her iki katkının kullanılması durumundaki mekanik ve iletkenlik özelliklerindeki değişimler de incelenmiştir. Toplamda 15 farklı harç karışımı hazırlanmıştır. Üretilen çelikhane cürufu ve karbon lifi katkılı harçların mekanik ve elektriksel özelliklerini belirlemek için sertleşmiş harç numuneleri üzerinde birim ağırlık, basınç dayanımı, eğilme dayanımı, elektriksel özdirenç ve elektriksel iletkenlik deneyleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlardan çelikhane cürufunun ve karbon lifinin harç numunelerinde birlikte kullanılması durumunda elektriksel iletkenlik özelliklerinin geliştiği görülmüştür. Ayrıca çelikhane cürufunun yüksek oranlarda kullanılması ile harçların mekanik özellikleri de iyileşmiştir.

Bu çalışmada, çelikhane cürufu ve karbon lifinin beraber ve ayrı ayrı kullanılması durumunda harçların mekanik ve elektriksel iletkenlik özelliklerine etkileri araştırılmıştır. Çelikhane cürufu Rilem kumunun yerine hacimce % 0, 25, 50, 75 ve 100 oranlarında, karbon lifleri ise çimento ağırlığının % 0, 0.3 ve 0.5’i oranlarında kullanılmıştır. Çelikhane cürufunun kullanıldığı her seriye ayrıca karbon lifi de eklenerek her iki katkının kullanılması durumundaki mekanik ve iletkenlik özelliklerindeki değişimler de incelenmiştir. Toplamda 15 farklı harç karışımı hazırlanmıştır. Üretilen çelikhane cürufu ve karbon lifi katkılı harçların mekanik ve elektriksel özelliklerini belirlemek için sertleşmiş harç numuneleri üzerinde birim ağırlık, basınç dayanımı, eğilme dayanımı, elektriksel özdirenç ve elektriksel iletkenlik deneyleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlardan çelikhane cürufunun ve karbon lifinin harç numunelerinde birlikte kullanılması durumunda elektriksel iletkenlik özelliklerinin geliştiği görülmüştür. Ayrıca çelikhane cürufunun yüksek oranlarda kullanılması ile harçların mekanik özellikleri de iyileşmiştir.
H2 Plazma Ön İşleminden sonra Anodik Oksidasyon Uygulanmış Ti6Al4V Alaşımının Elektrokimyasal Korozyon Davranışının İncelenmesi
H2 Plazma Ön İşleminden sonra Anodik Oksidasyon Uygulanmış Ti6Al4V Alaşımının Elektrokimyasal Korozyon Davranışının İncelenmesi
Yazar: Kayalı, Yusuf; Talaş, Şükrü; Yalçın, Yılmaz; Taşkın, Ceylan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Ti6Al4V alaşımı,Anodik oksidasyon,SBF,Elektrokimyasal korozyon.

Çalışmada, 16 mm çapında ve 6 mm kalınlığında Ti6Al4V alaşımı (Grade 5) numune kullanılmıştır. Yüzeyleri metalografik olarak hazırlanan numuneler ultrasonik banyoda alkol ile temizlenerek yüzey işlemine uygun hale getirilmişlerdir. H2plazma ön işleminden sonra Anodik oksidasyon işlem için elektrolit olarak 0,15 M Hidroflorik asit, %0.3 NH4F ve %2 H2O içeren Etilen Glikol, 1M H2SO4(Sülfürik Asit) ve 1M H3PO4(Fosforik Asit) çözeltileri kullanılmış ve işlemler 2 farklı voltaj seviyesi (20 V ve 120 V) ve 60 dakika oksidasyon süresinde gerçekleştirilmiştir. Elektrokimyasal korozyon deneyleri SBF (simule Body Fluid) çözeltisinde 1 saat bekletme süresinde gerçekleştirilmiştir. Anodik oksidasyon işlemi uygulanan numunelerin yüzeyinin korozyon özelliklerinin belirlenmesi için Tafel Ekstrapolarizasyon ve Lineer Polarizasyon metodları, yüzeyin karakterizasyonu için X-ışınları ve Taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanılmıştır. Taramalı elektron mikroskobu, Ti6Al4V alaşım yüzeyinde Etilen Glikol (EG) çözeltisinde nano tüp formunda oksitlerin, 0,15 M Hidroflorik asit (HF) çözeltisinde ise gözenekli oksitlerin oluştuğu gözlenmiştir. Elektrokimyasal deneyler sonucunda, uygulanan voltajın artmasıyla, SBF çözeltisinde numunelerin korozyon direncinin azaldığı tespit edilmiştir.

Çalışmada, 16 mm çapında ve 6 mm kalınlığında Ti6Al4V alaşımı (Grade 5) numune kullanılmıştır. Yüzeyleri metalografik olarak hazırlanan numuneler ultrasonik banyoda alkol ile temizlenerek yüzey işlemine uygun hale getirilmişlerdir. H2plazma ön işleminden sonra Anodik oksidasyon işlem için elektrolit olarak 0,15 M Hidroflorik asit, %0.3 NH4F ve %2 H2O içeren Etilen Glikol, 1M H2SO4(Sülfürik Asit) ve 1M H3PO4(Fosforik Asit) çözeltileri kullanılmış ve işlemler 2 farklı voltaj seviyesi (20 V ve 120 V) ve 60 dakika oksidasyon süresinde gerçekleştirilmiştir. Elektrokimyasal korozyon deneyleri SBF (simule Body Fluid) çözeltisinde 1 saat bekletme süresinde gerçekleştirilmiştir. Anodik oksidasyon işlemi uygulanan numunelerin yüzeyinin korozyon özelliklerinin belirlenmesi için Tafel Ekstrapolarizasyon ve Lineer Polarizasyon metodları, yüzeyin karakterizasyonu için X-ışınları ve Taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanılmıştır. Taramalı elektron mikroskobu, Ti6Al4V alaşım yüzeyinde Etilen Glikol (EG) çözeltisinde nano tüp formunda oksitlerin, 0,15 M Hidroflorik asit (HF) çözeltisinde ise gözenekli oksitlerin oluştuğu gözlenmiştir. Elektrokimyasal deneyler sonucunda, uygulanan voltajın artmasıyla, SBF çözeltisinde numunelerin korozyon direncinin azaldığı tespit edilmiştir.
Türkiye’de Jeodezik ve Sismik Yamulma Hızlarının Karşılaştırılması
Türkiye’de Jeodezik ve Sismik Yamulma Hızlarının Karşılaştırılması
Yazar: Aktuğ, Bahadır; Çıvgın, Begüm
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Yamulma hızları,Gerilme azalması,GNSS Hızları

Bir bölgenin sismik potansiyeli, çoğunlukla, modern jeodezik yöntemlerle gözlemlenen deformasyon hızları ve kataloglardaki aletsel dönem deprem kayıtları ile karakterize edilir. Birbiri ile ilişkili olmasına rağmen, zaman ve uzamda eksiklikler içeren sismik kataloglar, sismik yamulma hızlarının parametrizasyonu, sismik alanın ayrıklaştırılması ve sismik hacmin tanımlanmasındaki zorluk nedeniyle birbirleriyle doğrudan karşılaştırılmaları kolay değildir. Bu çalışmada, jeodezik ve sismik hızları elde etmek ve karşılaştırmak için en eksiksiz ve güncel kataloglar ve GNSS hızları kullanılmış, jeodezik ve sismik yamulma hızları ile gerilme azalımı ve ısı akısı arasındaki farklar karşılaştırılarak, bunların olası sonuçları ve korelasyonları analiz edilmiştir. Sonuçlar, bazı bölgelerin diğerlerinden daha fazla deprem potansiyeline sahip olduğunu ortaya koymaktadır.

Bir bölgenin sismik potansiyeli, çoğunlukla, modern jeodezik yöntemlerle gözlemlenen deformasyon hızları ve kataloglardaki aletsel dönem deprem kayıtları ile karakterize edilir. Birbiri ile ilişkili olmasına rağmen, zaman ve uzamda eksiklikler içeren sismik kataloglar, sismik yamulma hızlarının parametrizasyonu, sismik alanın ayrıklaştırılması ve sismik hacmin tanımlanmasındaki zorluk nedeniyle birbirleriyle doğrudan karşılaştırılmaları kolay değildir. Bu çalışmada, jeodezik ve sismik hızları elde etmek ve karşılaştırmak için en eksiksiz ve güncel kataloglar ve GNSS hızları kullanılmış, jeodezik ve sismik yamulma hızları ile gerilme azalımı ve ısı akısı arasındaki farklar karşılaştırılarak, bunların olası sonuçları ve korelasyonları analiz edilmiştir. Sonuçlar, bazı bölgelerin diğerlerinden daha fazla deprem potansiyeline sahip olduğunu ortaya koymaktadır.