hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bursa’nın Araba Ressamı: Enver Ertaban
Car Painter of Bursa: Enver Ertaban
Yazar: Ertürk, Murat
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2019
Anahtar kelimeler: Illustration,Commercial Art,Car Paintings,Bursa ; Resimleme,Ticari Resim,Araba Resimleri,Bursa

Bilgisayarlı üretimin dahil olmasıyla, geleneksel yollarla üretim yapılan birçok alan terk edilmekte ve bu üretimi yapan sanatkarların isimleri ve ürünleri ortadan kalkmaktadır. Dönemin yerel sanatkârları tarafından icra edilen araba ressamlığı da bunlardan biridir. Eli sanata yatkın ve usta-çırak ilişkisi içerisinde formal olmayan bir yolla eğitim alan bu sanatkârlar, bir dönemin kent belleğine ve bölgenin görsel kültürüne katkı yaptığı gibi, aynı zamanda sanatkârın üslubu bölgenin üslubuna dönüştüğünden dolayı bölgenin resimleme geleneğini de belirlerler. Bu sanatkârlar at arabası, fayton, traktör, römork resimlediği gibi, gerektiğinde tabela da yazarlar. At arabalarının ortadan kalktığı, geleneksel üretimin terk edildiği ve artık çırakların yetişmediği düşünüldüğünde, unutulmaya yüz tutmuş bir sanatın kanıtları da zamanla yok olmaktadır.Bu çalışmada, Bursa’da 1939 ilâ 1999 yılları arasında varlık gösteren ticari ressam Enver Ertaban konu edilmektedir. Ertaban, becerisiyle ünü Bursa dışına taşarak belgesellerde kendine yer bulmuş ve yurtdışından ziyaretçi kabul etmiştir. Araba ressamlığının son temsilcilerinden biri olan Enver Ertaban’ın yaşamı ve üretimleri belgelenerek literatürde yerini alması amaçlanmaktadır.

Many areas of traditional production are abandoned and the names and products of the commercial artists, who make these productions, disappear with the inclusion of computerized production. Car painting, which is performed by local artists of the period, is one of these productions. These commercial artists, who are educated in a non-formal way in mentor system, contribute not only to the urban memory and visual culture of the period, but also to determine the painting tradition of region because the artist’s style specified the style of the region. These artists paint cars, horse carriages, tractors and trailers, as well as signage when it is necessary. Considering that horse carriages were disappeared, that traditional production was abandoned and that apprentices were no longer trained, the evidence of the craftship, which almost fade into oblivion, disappear in time. In this study, the commercial artist Enver Ertaban, who was active in Bursa between the years 1939 and 1999, is discussed. Ertaban moved his fame out of Bursa and found himself a place in documentaries and received visitors from abroad with his talent. With this study, it is aimed to document the life and the productions of Enver Ertaban, who was one of the last representatives of car painting, and to take his place in the literature.
Müzik Öğretmenliği Lisans Programında Yer Alan Piyano Eğitimi Dersine Yönelik Öğretim Elemanı ve Öğrenci Beklentileri
Expectations of Instructors and Students for Piano Education Course in Music Teaching Undergraduate Program
Yazar: Lehimler, Eren; Karataş, Kamil
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. Müzik Özel Sayısı, 2019
Anahtar kelimeler: Music Education,Piano Education,Expectation ; Müzik Eğitimi,Piyano Eğitimi,Beklenti

Araştırmada, müzik öğretmenliği lisans programında yer alan piyano eğitimi dersini alan öğrencilerin ve bu dersi yürüten öğretim elemanlarının beklentilerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Belirlenen amaç doğrultusunda, 3 farklı müzik eğitimi anabilim dalında öğrenim gören ve piyano eğitimi derslerini alan öğrenciler ve bu anabilim dallarında görev yapıp, piyano eğitimi derslerini yürüten öğretim elemanları ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, tarama modeli kullanılmış ve veriler modele uygun olarak görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Veriler, içerik analizi ve yüzde-frekans olarak değerlendirilmiştir. Değerlendirme aşamasında, öğrenci ve öğretim elemanlarının beklentileri ortaya konulmuş, elde edilen veriler ışığında iki grubun beklentileri birbirleri ile karşılaştırılmıştır.Sonuç olarak çalışmanın, piyano eğitimi dersine yönelik elde edilen beklentiler ışığında ortak bir kalite gelişimi sağlanabilirliği açısından önem taşıdığı ve piyano eğitimi dersinin kalitesini artırmak için yol gösterici olduğu düşünülmektedir.

In this research, it is aimed to reveal the expectations of the students who take piano education course in the curriculum of music education and of the instructors who carry out this course. In accordance with this aim, the research carried out with the students working in 3 different music education departments and taking piano education courses and with the instructors who work in these departments and conduct piano education courses. In the research, general survey model used and data obtained by interview technique in accordance with the model. Data evaluated as content analysis and percentage-frequency. In the evaluation phase, the expectations of students and instructors revealed and the expectations of the two groups compared with each other in the light of the data obtained. As a result, it is considered that the study is important in terms of achieving a common quality improvement and guiding to improve the quality of the piano education course in the light of the expectations to be obtained for the piano education course.
UNESCO Dünya Miras Listesi ve UNESCO Geçici Listelerinde Köprü Mirası ve Türkiye UNESCO Geçici Listesine Yönelik Öneriler
UNESCO World Heritage List and Bridge Heritage in UNESCO Tentative Lists and Suggestions for UNESCO Tentative List of Turkey
Yazar: Özbey, Veysel
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2019
Anahtar kelimeler: Tentative List Of Turkey,Bridge Heritage,Cultural Asset,İmprovement Strategies ; Türkiye UNESCO Geçici Listesi,Köprü Mirası,Kültürel Varlık,Geliştirme Stratejileri

Taşınmaz kültürel miras koruma yöntemleri geliştikçe korumaya değer görülen mimarî ürün yelpazesi de genişlemektedir. Korumada bir zamanlar arka planda tutulan, atıl durumdaki köprü mirasları, kendilerine verilen değerin artması ile birlikte UNESCO Dünya Miras Listesi’ne salt bir değer olarak kayıt ettirilen varlıklara dönüşmüştür. Çalışmada köprü mirasına verilen değerdeki artış, Dünya Miras Listesi’ne kayıt ettirilen köprü varlıkları incelenerek ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda köprülerin 2005 yılı ile başlayan Dünya Miras Listesi’ne kayıt ettirilme faaliyetlerine yönelik gösterilen gayretlerin yıllar içerisinde arttığı, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme’ye taraf devletlerin UNESCO geçici listeleri de taranarak tespit edilmiştir. Ortaya çıkan bu yeni değer ile birlikte, her geçen yıl daha da kalabalıklaşan Dünya Miras Listesi ve taraf devlet geçici listeleri için yeni tedbirler alınmasının gerekli olduğu sonucuna varılmıştır. Türkiye UNESCO Geçici Listesi için ne gibi stratejiler uygulanabileceği tartışılmıştır.

With the development of immovable cultural heritage preservation methods, the range of architectural products that are considered worth preserving is expanded. In the past years, idle bridges heritage, which has not been sufficiently attach importance to, has been transformed into singly assets offered to the UNESCO World Heritage List with increasing importance. In the study, the increase in the value given to the bridge heritage was demonstrated by examining the bridge assets registered in the World Heritage List. As a result of the study, it has been determined that efforts to register the bridges to the World Heritage List, which started in 2005, have increased over the years by analyzing UNESCO tentative lists of the States Parties to the Convention on the Protection of the World Cultural and Natural Heritage. With this new value, it is concluded that new preventions are necessary for World Heritage List and Tentative Lists of States Parties that increase every year. Feasible strategies for Tentative List of Turkey are discussed.
Antik Dönem Ege Uygarlıkları Seramiklerinde Homeros’un İlyada Destanından Seçilmiş Sahne Tasvirleri
Descriptions of the Selected Scenes of Homer’s Iliad in Ancient Aegean Civilizations Ceramics
Yazar: Köseoğlu Ulubatlı, Sevinç
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Homeros,Troya,Seramik,Antik Dönem,Kırmızı Figürlü,Siyah Figürlü ; Homer,Troy,Ceramics,Ancient Period,Red Figured,Black Figured

Homeros’un İlyada Destanında anlatılan olaylar ve kahramanlar, antik dönem sanatına ve özellikle orta çağdan itibaren de resim sanatına ilham kaynağı olmuş ve İlyada’dan alınan temalar yoğun bir şekilde seramik kaplar, heykeller, duvar resimleri, metal eşyalar, taş kabartmalar ve ahşap paneller gibi sanat eserlerinde kullanılmıştır. Özellikle M.Ö. 6. Yüzyıldan M.Ö. 3. Yüzyıla kadar üretilen Antik Ege Uygarlıkları seramik çömlek ve kaplarda siyah ve kırmızı figürlü boyama tekniği ile resmedilmiş Troya savaşının kahramanları ve maceraları dikkati çekmektedir. Seramik sanatçıları ilk önce siyah figürlü teknikle açık renkli (sarı-kahverengi tonları) zemine koyu renkli figürler işlemişlerdir. Kırmızı figürlü teknikte ise koyu renk zemin üzerinde açık renkli karakterler yer almış ve bu şekilde tasvir edilen olay ve karakterler daha net ortaya çıkmaktadır.Bu çalışma kapsamında, Troya Savaşı’nın en destansı sahnelerinin konu edildiği antik döneme ait siyah ve kırmızı figürlü seramik eserleri, İlyada metininden anlatıya karşılık gelen alıntılar eşliğinde ya da mitolojik hikayeler anımsatılarak ele alınacaktır. Seramik üzerinde bulunan sahnelerin ikonografik çözümlemeleri yapılacak ve seramik eserin üretilme tekniği hakkında bilgiler verilecektir.

The events and heroes described in Homer's Epic of Iliad have inspired the art of antiquity and especially the art of painting from the middle ages. Themes taken from the Iliad have been used extensively in works of art such as ceramic pots, sculptures, mural paintings, metal items, stone reliefs and wooden panels. Especially starting from 6th century BC and lasting until the 3rd century BC, the heroes and adventures of the Trojan War, which were painted on the ancient Greek pottery and vessels, created with the black and red figure painting technique, are among the prominent art objects. Ancient ceramic artists first placed dark-colored figures on the lightly colored (yellow-brown tones) background, which is called as “black figure technique.” In the red-figure technique, lightly colored characters were placed on a dark background and the events and characters depicted in this way were revealed more clearly. Within the scope of this study, the ancient ceramic works of black and red figurines from the ancient period, where the most epic scenes of the Trojan War are depicted, will be narrated with quotations from the original text of the Iliad or with corresponding mythological stories. Iconographic analysis of the scenes on ceramic objects will be made and information about the production technique of ceramic works will be evaluated
1924 Yılından Günümüze Ordu-Ünye Çömlekçiliği
Ordu-Ünye Pottery from 1924 to The Present
Yazar: Öztürk, Filiz
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2019
Anahtar kelimeler: Unye,Borcka,Burunucu,Pottery,Ecchange,Sahılkoy,Sukru Ellibes ; Ünye,Borçka,Burunucu,Çömlekçilik,Mübadele,Sahilköy,Şükrü Ellibeş

Ordu-Ünye’de çömlekçilik yapan Rumların 1924 yılı Türkiye-Yunanistan mübadelesi ile gitmeleri, çömlekçi atölyelerinin boş kalmasına neden olmuştur. Dönemin ileri gelen girişimcilerinden İlyasoğlu Ahmet Yıldız, atölyeleri işletmek için çömlekçilikten anlayanları araştırmış ve 93 Harbi (1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı) sırasında Artvin-Borçka’dan Trabzon’un Of ilçesine göç etmiş Ellibeş ailesine ulaşmıştır. Bu ailenin, Borçka’da yaşayan diğer akrabaları, Ünye’ye yeni çırak ve ustalar yetiştirmesi için davet edilmiştir. Ünye çömlekçiliğinin canlandırılması girişimleri başarılı olmuş ve atölyelerin ürettiği ürünlere talep artmıştır. Borçkalı çömlek ustaları,1927 sonrası yeni çırak ve ustalarını yetiştirmiş ve uzunca bir süre Ünye çömlekçiliği üzerinde etkili olmuştur. Tüm bu çabalarla Ünye, 1927-1980 yılları arasında önemli bir çömlek üretim ve satış merkezi haline gelmiştir. Ancak ucuz endüstriyel ürünlerin ortaya çıkması ve kullanımının yaygınlaşması, çoğu el sanatının yok olmasına sebep olmuştur. Bu sürecin ortaya çıkardığı ekonomik sürdürülebilirlik sorunu Ünye çömlekçiliğinin de sonunu getirmiştir. Uzunca bir süre Doğu Karadeniz bölgesi için önem arz eden Ünye çömlekçiliğinin incelenmesi için bir saha araştırması yapılmıştır. Çalışmada elde edilen bilgilerle, 1927 sonrası Borçkalı ustalar tarafından yeniden şekillenen Ünye çömlekçiliği özelliklerinin araştırılması ve belgelenmesi amaçlanmıştır.

The fact that Greeks who were potter in Ordu-Unye went with the exchange of the Turkey-Greece in 1924 caused potter's ateliers to become empty. İlyasoglu Ahmet Yildiz, who was one of the leading entrepreneurs of the period, researched those who had knowledge about pottery to run ateliers and he reached Ellibes family who emigrated from Artvin-Borcka to Of district of Trabzon during the 93 War (the years between 1877 and 1878 Ottoman-Russian War). Other relatives of this family living in Borcka were invited to Unye to train new apprentices and craftsmen. Attempts to revive Unye pottery succeeded and the demand for the products produced in the ateliers increased. The pottery craftsmen of Borcka trained new apprentices and craftsmen after 1927 and were effective on Unye pottery for a long time. With all these efforts, Unye became an important pottery production and sales center between the years 1927 and 1980. However, the emergence and widespread use of cheap industrial products caused the destruction of most handicrafts. The economic sustainability problem posed by this process also brought the end of Unye pottery. A field study was carried out to search the Unye pottery, which was important for the Eastern Black Sea region for a long time. With the information obtained in the study, it was aimed to research the characteristics of Unye pottery which was reshaped by the craftsmen of Borcka after 1927 to document.
Yerel Değerler Bağlamında Bir Tasarım Ürünü Olarak Turistik Hediyelik Eşya
Souvenir as Design Object in the Context of Local Values
Yazar: Gürgan, Nazlı
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Souvenir,Local Product,Design,Authenticity,Tourism ; Hediyelik Eşya,Yerel Ürün,Tasarım,Özgünlük,Turizm

Turistik hediyelik eşyalar, ticari olarak üretilen ve satın alınan, satın alan kişiye deneyimini hatırlatmak üzere evrensel olarak turizm ile ilişkili ürünlerdir. Turist için bu ürünler hafıza taşıyıcı olmanın ötesinde, kişinin zevklerinin göstergesi olmaktadır. Bu sebeple özgünlük arayışı vazgeçilmezdir, ancak ürünler turistik satışa yönelik kurgulanarak tek tipleşmiştir. Söz konusu ürünler, algılanan özgünlükleri bağlamında nasıl değer kazanabilecektir? Turizm kentlerindeki hediyelik eşya örneklerinin incelenmesi sonucu; yerel ürün/üretim yöntemlerinin sahiplenilmesi dolayısıyla yerel mirasın korunması, yerel zanaatkar-tasarımcı iş birliğinin güçlendirilerek yerelde istihdamları, böylece yaratıcı girişimciliğin teşvik edilmesi ile yaratıcı ekonominin beslenmesinin gelişmeyi sürdürülebilir kılacağı öngörülmektedir.

Souvenirs are universally associated with tourism as a commercially produced and purchased object to remind the purchaser of the experience. Beyond being a memory holder for tourists, these products signify personal tastes. Therefore, seeking authenticity is essential, yet products made just for touristic sale became all alike. How will these products gain value in context of perceived authenticity? As a result of analyzing souvenir examples in touristic cities; preserving legacy by embracing local product/production methods, generate employment by empowering local craftsmen-designer collaboration to promote creative entrepreneurship and in turn sustainable development of creative economies is estimate.
Teknik Gelişmeler Perspektifinde Başlangıcından Post-Fotoğrafa Fotojurnalizmde Gerçekliğin Temsiline Olan Yaklaşımlar
Approaches to the Representation of Reality in Photojournalism from The Beginning to Post Photography within The Perspective of Technical Developments
Yazar: Tatar, Onur
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Fotoğraf,Fotojurnalizm,Gerçeklik,Post-Fotoğraf,Post-Fotojurnalizm ; Photography,Photojournalism,Reality,Post-Photography,Post-Photojournalism

Dış dünyaya ait gerçekliği olduğu gibi yansıtma özelliğine sahip olan fotoğraf, icat olduktan sonra toplumsal olayları belgelemek amacıyla kullanılmaya başlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda üretilen çalışmalar, basın teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle birlikte yazılı basında yer almasıyla fotoğrafta yeni bir alan ortaya çıkmaktadır. Fotojurnalizm olarak adlandırılan bu alan, haber metninin görseller kullanılarak temellendirilmesine dayanmaktadır ve fotoğrafın doğası itibariyle, nesnel gerçeklikle kurduğu derin bağla yakinen ilişkilidir. Diğer yandan fotoğraf tekniğinde yaşanan teknolojik gelişme ve dönüşümler, fotoğrafçıların objektiflerini yönelttikleri konuları farklı yaklaşımlarla çekmelerini sağlamaktadır. Bu yaklaşımlar, fotojurnalist çalışmaların içeriğinde taşıdığı gerçeklik temsilini etkilemektedir. Bu bağlamda çalışmada; fotoğrafta yaşanan teknolojik gelişmelerin, fotojurnalist çalışmalarda yansıtılan olayların gerçeklik temsillerine olan yaklaşımlarını ortaya konulması amaçlanmaktadır. Amaca yönelik örneklem yoluyla belirlenmiş örnekler betimsel yöntem ile incelenmektedir.

Photography, which has the feature of reflecting the reality of the outside world as it is, has been used to document the social events after it was invented. A new field of photography has been emerged with the artworks produced for this purpose take place in the press. This field, called photojournalism, is based on the creation of news text with photographs, and in its nature is closely related to its deep connection with objective reality. On the other hand, the technological developments and transformations in the photographic technique have been allowed photographers to capture the subjects they are aiming at with different approaches. These approaches affect the representation of reality in photojournalist artworks. Thus, in the study; it is aimed to reveal the approaches of technological developments in photography to reality representations of events reflected in photojournalistic artworks. Samples determined through purposeful sampling are examined by descriptive method.
Türk Sineması ve Şiddet: Son Dönem Türk Filmlerinde Şiddetin Sunumu Üzerine Bir Araştırma
Turkish Cinema and Violence: A Research on Presentation of Violence in Recent Turkish Films
Yazar: Söğüt, Fatih
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Violence,Turkish Cinema,Content Analysis ; Şiddet,Türk Sineması,İçerik Analizi

Şiddet, en eski tarihlerden bu yana insanlığın ve kültürün bir parçasıdır. Kültürel bir olgu olarak değerlendirildiği için şiddettin sunumu resim, müzik, edebiyat ve sinema eserlerinde görülmektedir. Bu bağlamda bu çalışmayla amaçlanan Türkiye’de yüksek sayıda izleyici tarafından seyredilen filmlerdeki şiddet içeriğini ortaya çıkarmaktır. Bu amaç doğrultusunda son beş yılda en çok izlenen filmler; Müslüm (2018), Recep İvedik 5 (2017), Recep İvedik 4 (2014), Düğün Dernek 2 (2015), Dağ 2 (2016) örneklem olarak alınarak bu filmlere içerik analizi uygulanmıştır. Yapılan analiz sonuçlarına göre bazı şiddet türlerinin öne çıktığı, filmlerde şiddete maruz kalanların cinsiyete göre dağılımında erkeklerin kadınların önünde olduğu, yine filmlerde şiddetin failinin çoğunlukla erkekler olduğu, şiddet biçimlerinin genellikle ikili diyaloglarda ya da birbirine yabancı film kişileri arasında gerçekleştiği görülmüştür.

Violence has been a part of humanity and culture throughout the history. Since it is considered a cultural phenomenon, the presentation of violence is seen in paintings, music, literature and cinema. In this context, the purpose of this study is to expose the violent content in films watched by a high number of viewers in Turkey. For this purpose, the most watched films in the last five years; Müslüm (2018), Recep İvedik 5 (2017), Recep İvedik 4 (2014), Düğün Dernek 2 (2015), Dağ 2 (2016) were taken as samples and content analysis was applied to these films. According to the results of the analysis, it is understood that some types of violence come to the fore in the films. In the distribution of the victims of violence according to gender, men are ahead of women. Again the perpetrators of violence in the movies are mostly men. Forms of violence usually occur in bilateral dialogues or between foreign film persons.
İletişim Aracı Olan Yüzün İmge Olarak Seramik Yüzeylerde Kullanımı
The Use of Face as a Communication Tool on Ceramic Surfaces as an Image
Yazar: Tanrıverdi, Yasemin
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 26 No. 44, 2020
Anahtar kelimeler: Ceramic,Identity,Face,Culture ; Seramik,Kimlik,Yüz,Kültür

Sanat insanoğlunun önemli ifade biçimlerinden biri olarak, kültürle kurduğumuz bağda geçmiş̧ ile şimdi arasında bir köprü görevindedir. İnsanın yeteneklerinden biri iletişimdir ve yüz ifadeleri en az sözcükler kadar önemlidir. Çoğu zaman duygularımızı yüz ifademiz ile aktarırız. Yüzümüz ile kimliğimiz arasında bir bağ vardır. Kimlik, bir topluluğun veya kişinin kendine has vasfı, yeri ve kıymeti, yani insana özgü olan değerlerin göstergesidir; insanın kişiliğine dair bütün özelliklerinin toplamıdır. Kolektif kimlikler içerisinde, kişi kendi bireysel kimliğini oluşturur. Bu kimlikler birbiriyle uyum içindedir; bir arada biçimlenip gelişirler. Yüz ifadeleri yaşam içerisinde edindiğimiz bu kimlikleri ve durumlar karşısındaki duruşumuzu ve duygularımızı tam olarak yansıtmaktadır.Bu çalışmada, tarihsel süreç içerisinde, yüz imgesinin seramik objeler üzerinde kullanımı ve bu imgeyi kullanan sanatçılar incelenmiştir. Farklı ifadelerin aktarımında etkili olan yüz, imge olarak birçok sanatçının eserlerine kaynak olmuştur. İfadenin iki farklı aracı olan sanat ve yüz, sanatçıların eserlerinde bir araya gelmiştir. Sanatçıların yüz imgesini kimi zaman duygu aktarımında, kimi zaman da farklı kimliklerin yansıması şeklinde eserlerinde yer verdiği görülmüştür.

As one of the most important forms of expression for human beings, art has an important role between past and present in our cultural bonds. One of the most important talents of mankind is communication, and facial expressions are as valuable as words for this communication. Most of the time, we convey our feelings through our facial expressions. There is a connection between our identity and our face. Identity is an indication of a community or person's unique qualification, state and value, that is, values that are unique to man; it is the sum of all the features of the personality. Within collective identities, a person creates his/her own individual identity. These identities are in harmony with each other; they form and develop together. Facial expressions fully reflect these identities that we have acquired in life and our stance and feelings towards situations. In this study, artists who used face as an image in their works are examined and the use of face image on ceramic objects in the historical process is analyzed. The face, which is effective in the transfer of different expressions, has been the source of the works of many artists as images. Two different means of expression; art, and face, come together in the works of artists. Artists sometimes apply the face as an image in their works for emotion transfer through artworks, and sometimes use it in order to reflect different identities.