hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türkiye’de Madenciliğin Kilit İsmi Sadrettin Alpan
Sadrettin Alpan: The Key Man of Mining in Turkey
Yazar: Aslan Küskü, Elif
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Sadrettin Alpan,Mining History,Mineral Research and Exploration Institute of Turkey (MTA),History ofGeology,Mining Engineering ; Sadrettin Alpan,madencilik tarihi,Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü,jeoloji tarihi,madenmühendisliği

Mustafa Kemal Atatürk’ün direktifleri doğrultusunda Cumhuriyet hükümeti, ülkenin ihtiyacı olan kadroları yetiştirmek amacıyla yurtdışına eğitim amaçlı olarak çok sayıda burslu öğrenci göndermiştir. Burslu öğrenci gönderen devlet kurumları arasında Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü (MTA) de vardır. Amaç, Türkiye’nin işletmeye elverişli maden rezervlerini belirlemek ve bu alanda araştırma yapacak, eğitim verecek teknik eleman ve mühendislerini yetiştirmektir. Gönderilen burslular arasında Sadrettin Alpan da vardır. 1944 yılında İngiltere’ye giden Alpan, Birmingham Üniversitesi’nde maden mühendisliği öğrenimi görmüştür. Aynı üniversitede “Taş Matkabı” konulu teziyle doktorasını tamamlayan Alpan 1951’de Türkiye’ye dönerek MTA’da göreve başlamış, 1960 yılında MTA Genel Direktörlüğü’ne getirilmiştir. Atom Enerjisi Komisyonu’nda ve Birleşmiş Milletler’de uzun yıllar görev yapmış olan Alpan 1954 yılında İTÜ’den doçent ünvanı almış, Türkiye’nin belli başlı üniversitelerinde dersler vermiştir. Tanıtılan bu kitap Sadrettin Alpan ile yapılan sözlü tarih çalışması sonucunda hazırlanmıştır.

Mustafa Kemal Atatürk’ün direktifleri doğrultusunda Cumhuriyet hükümeti, ülkenin ihtiyacı olan kadroları yetiştirmek amacıyla yurtdışına eğitim amaçlı olarak çok sayıda burslu öğrenci göndermiştir. Burslu öğrenci gönderen devlet kurumları arasında Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü (MTA) de vardır. Amaç, Türkiye’nin işletmeye elverişli maden rezervlerini belirlemek ve bu alanda araştırma yapacak, eğitim verecek teknik eleman ve mühendislerini yetiştirmektir. Gönderilen burslular arasında Sadrettin Alpan da vardır. 1944 yılında İngiltere’ye giden Alpan, Birmingham Üniversitesi’nde maden mühendisliği öğrenimi görmüştür. Aynı üniversitede “Taş Matkabı” konulu teziyle doktorasını tamamlayan Alpan 1951’de Türkiye’ye dönerek MTA’da göreve başlamış, 1960 yılında MTA Genel Direktörlüğü’ne getirilmiştir. Atom Enerjisi Komisyonu’nda ve Birleşmiş Milletler’de uzun yıllar görev yapmış olan Alpan 1954 yılında İTÜ’den doçent ünvanı almış, Türkiye’nin belli başlı üniversitelerinde dersler vermiştir. Tanıtılan bu kitap Sadrettin Alpan ile yapılan sözlü tarih çalışması sonucunda hazırlanmıştır.
Almanya’dan Türkiye’ye Göç: İstanbul’da Yaşayan Bilim İnsanları ve Sanatçılar (1930lardan 1960lara)
German Émigrés in Turkey: Scientists and Artists in Istanbul from 1930s to 1960s
Yazar: Erginöz, Gaye
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Mülteci bilim insanları,İstanbul,Moda,beyin göçü,Nazi Almanyası ; Émigré scientists,İstanbul,Moda,brain drain,Nazi Germany

Bu yayın tanıtımında, Hakkı Bilen’in Moda’nın Mülteci Alman Profesörleri başlıklı çalışması incelenmiştir. Bilen’in kitabı, Nazi baskısından kaçarak ülkemize mülteci olarak gelen bilim insanı ve sanatçılardan İstanbul’un Moda semtine yerleşenler hakkındadır. Bu kitapta, yaşamlarının bir kısmında ikinci vatanları yaptıkları Türkiye’ye gelerek Moda’da yaşamayı tercih eden bu Alman mültecilerin 1930-1960 yılları arasındaki sosyal hayatı ve anılarından kesitler aktarılmıştır.

Bu yayın tanıtımında, Hakkı Bilen’in Moda’nın Mülteci Alman Profesörleri başlıklı çalışması incelenmiştir. Bilen’in kitabı, Nazi baskısından kaçarak ülkemize mülteci olarak gelen bilim insanı ve sanatçılardan İstanbul’un Moda semtine yerleşenler hakkındadır. Bu kitapta, yaşamlarının bir kısmında ikinci vatanları yaptıkları Türkiye’ye gelerek Moda’da yaşamayı tercih eden bu Alman mültecilerin 1930-1960 yılları arasındaki sosyal hayatı ve anılarından kesitler aktarılmıştır.
Risâle-i Mu’âlece’ye Göre On Altıncı Yüzyıl Osmanlı Tıbbında Bitkisel Tedavi Şekilleri ve Terminoloji
Methods of Herbal Treatment and Terminology in a Sixteenth Century Ottoman Treatise Risâle-i Mu’âlece
Yazar: Gümüşatam, Gürkan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Grammar,Herbal drugs,Herbal treatment,History of science,Medical terminology,Pharmacy,OttomanEmpire,Risale-i Mu’âlece,Turkish philology ; Bilim tarihi,Bitkilerle tedavi,Bitkisel droglar,Dil bilgisi,eczacılık,Osmanlı İmparatorluğu,Risâle-i Mu’âlece,Tıp terimleri,Türk dili

Bilim tarihini aydınlatmak üzere Arap harfli Osmanlıca eserlerin yeni yazıya aktarılması ve dil bilgisi özelliklerinin ortaya konulması bilim tarihi araştırmacıların önüne çıkabilecek ilk engellerin aşılmasını sağlayacaktır. İkinci basamakta ise, filolojik özellikleri ortaya konan eserlerin bilimsel niteliği bilim tarihçileri tarafından belirlenecektir. Bu çalışma, Milli Kütüphane'nin (Ankara) yazma eserler koleksiyonunda bulunan, tarihsiz fakat on altıncı yüzyıla ait olduğunu belirlediğimiz Risâle-i Mu’âlece adlı tıp ve eczacılık konusundaki anonim yazma eserde yer alan bitkisel drogları saptamak, Türk kültür ve dil tarihine ışık tutmak üzere yapılmıştır. Eser, yeni yazıya aktarıldıktan sonra taranarak Türkçe drog isimleri fişlenmiştir. Fişleme sürecinin ardından, bitkilerden elde edilen droglar, kendi içinde tematik olarak sınıflandırılmıştır. Bitkisel drogların kullanım biçimleri belirlenmiş, Osmanlı tıp ve eczacılığındaki uygulama alanları gösterilmiştir. Diğer taraftan, bitkisel droglardan üretilen ilaçlar kendi içinde sıralanarak yapılış şekilleri, kullanımları ve adlandırılma yolları gösterilmiştir. Böylece, köklü bir geçmişi olan Osmanlı tıp ve eczacılığının on altıncı yüzyıldaki genel durumuna kapı aralanmış ve tedavilerin ilmî esaslar üzerine inşa edildiğine dikkat çekilmiştir.

Transliteration of Ottoman works written in Arabic alphabet to Latin script and revealing their grammatical features may help historians of science overcome the initial challenges they may face when studying such texts. Following that, science historians can assess the scientific quality of the transliterated texts whose philological features are revealed. The purpose of this study was to determine the herbal drugs in an anonymous and undated medical and pharmaceutical manuscript titled Risâle-i Mu’âlece. It was probably written in the sixteenth century and is now housed in the National Library in Ankara. The present study also seeks to shed light on the history of Turkish culture and language. After the text was translated to Latin script, the Turkish drug names were recorded, and then herbal drugs were thematically classified and their use in therapeutics and their application in Ottoman medicine and pharmacy were also determined. On the other hand, the remedies made with herbal drugs were listed, as well as the method of preparation, use, and naming. Thus, the general characteristics of Ottoman medical therapies and pharmaceutical practices in the sixteenth century were established. This study demonstrated that these therapies and practices were founded on scientific principles.
Osmanlı Ticari Denizcilik Eğitiminin Modernleşmesi Sürecinde Leyli Tüccar Kaptan Mektebi
The Boarding School for Merchant Ship Captains during the Modernization of Ottoman Merchant Marine Education
Yazar: Karakaya, Mürvet Mutlu
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Ottoman modernization,Merchant marine,Marine trade,Captainship,Naval Academy ; Osmanlıda modernleşme,Sivil denizcilik,Deniz ticareti,kaptanlık,Bahriye Mektebi

Leyli Tüccar Kaptan Mektebi, Osmanlı İmparatorluğu döneminde ticari gemiler için kaptan yetiştirmek üzere İstanbul’da açılan ve varlığı belgelerle kanıtlanabilen yüksekokul niteliğindeki ilk kurumdur. Sultan II. Abdülhamit’in okulun kuruluşunu ve nizamnamesini onaylayan iradesi 5 Aralık 1884 tarihlidir. Ancak bütçeden ödenek sağlanmasının ve açılış için gerekli hazırlıkların tamamlanmasının uzun süre alması nedeniyle okul, 21 Mart 1887 tarihinde açılabilmiştir. Bahriye Mektebi’nin özel bir şubesi olarak kurulan okulun misyonu, yabancılar elindeki deniz ticaretinde Osmanlı tebaasının da var olmasını sağlamaktır. Bu amaca yönelik olarak nizamnamede kuvvetli bir ders programı ve işleyiş oluşturulmuştur. Ancak uygulamada bazı yetersizlikler ve aksaklıklar ortaya çıkmış ve kısa süre içinde ciddi bir istihdam sorunu başlamıştır. Bu sorun, mezunların donanmanın alt kadrolarında işe alınmasıyla çözülmeye çalışılmıştır. Fakat bu çözüm okulun kuruluş amacına uygun olmadığı gibi mezunlar arasında da memnuniyet yaratmamıştır. Böylece okul en son 1905-06 döneminde kendi adıyla eğitim verdikten sonra, Bahriye Mektebi bünyesine alınmıştır. Devam eden öğrencilere son üç yıl için, ticari veya askeri diploma tercih imkânı verildikten sonra okul 1909’da kapatılmıştır.

As official documents attest, the Boarding School for Merchant Ship Captains was the first college established in Istanbul to train merchant ship captains within the Ottoman Empire. The establishment and the regulations of the school were approved by Sultan Abdülhamid II on December 5, 1884. Nonetheless, the school’s opening was delayed until March 21, 1887, due to a lengthy process of securing budget allowances and preparing the groundwork for opening. According to its regulations, the school was established as a special branch of the Naval Academy. The mission of the school was to ensure the involvement of Ottoman citizens in the foreign-governed maritime commerce. A strong curriculum and modus operandi were set forth for this purpose. However, some inadequacies and problems emerged in the implementation, leading to unemployment among graduates. An attempt was made to solve the problem by placing the graduates in lower-ranking positions in the Navy. Graduates did not welcome this solution, which was also incompatible with the founding purpose of the school. Thus, the school was incorporated into the Naval Academy and provided education under its own name until the 1905–06 term. During the last three years of its operation, the remaining students were given the choice between a merchant and a military diploma. The school closed in 1909.
Türk Tarih Tezi’nin Türk Müziği Tarihyazımına Etkileri
Impact of the Turkish History Thesis on Turkish Music Historiography
Yazar: Çakıroğlu, İdris
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Turkish History Thesis,Historiography,History of music,Historiography of Turkish music,Ideology and historiography ; Tarihyazımı,Türk Tarih Tezi,Müzik tarihi,Türk müziği Tarihyazımı,İdeoloji ve tarihyazımı

Tarih, geçmişten günümüze çeşitli ideolojiler çerçevesinde yazılmıştır. 1930’lu yıllardan itibaren Türk tarihyazımının çerçevesi kendine has milliyetçi karakteri ile Türk Tarih Tezi aracılığı ile çizilmiştir. Teze göre Türkler, “Orta Asya”da “medeniyet” kuran “ilk ırk”tır ve çeşitli “coğrafi ve iklim”sel nedenlerle “göç” etmek zorunda kalarak, gittikleri yerlere kurdukları “medeniyetlerini” de götürmüşlerdir. Türk tarihyazımına yön veren bu düşünceler ya da “iddia”lar aynı şekilde Türk müzik tarihinin yazımına da yön vermiştir. Tezde olduğu gibi Türkler, Orta Asya’da ilk müzik medeniyetini kurmuşlar, coğrafya ve iklim şartları nedenleri ile göç ettikleri yerlere müzik medeniyetini götürmüşlerdir. Dolayısıyla diğer milletler medeniyet konusunda Türklere borçludurlar. Bu çalışma, tezin Türk müzik tarihyazımı üzerindeki etkilerini ve tarihi yazılan konuların tarihsel-kültürel gerçeklerle olan mesafesini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır.

History has been written within the framework of various ideologies from past to present. Since the 1930s, Turkish historiography, with its unique nationalist character, has been framed through the Turkish History Thesis. According to this thesis, the Turks were the “first race” to establish a “civilization” in “Central Asia.” They were compelled to immigrate for various geographical and climatic reasons, and brought their civilizations to their destinations. These ideas or claims that shape Turkish historiography have also influenced the writing of Turkish music history. Reflecting this thesis, the Turks are thought to have established the first musical civilization in Central Asia and to have brought it to the places they migrated. Other nations are thus indebted to the Turks for this aspect of civilization. This study aimed to understand the effects of this thesis on Turkish music historiography and the divergence between historical–cultural facts and historical issues.
M. Şinasi Acar’ın Eskişehir Enlemi İçin İmal Ettiği Rubu Tahtası
A Quadrant Produced by M. Şinasi Acar for the Latitude of Eskişehir
Yazar: Bir, Atilla
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Quadrant,Scientific instrument,M.Şinasi Acar,Eskişehir,Turkey ; Rubu tahtası,Bilimsel alet,M. Şinasi Acar,Eskişehir,Türkiye

İlk kez İslam âleminde kullanılan rubu daire de denen rubu tahtasının geçmişi Miladi XII. yüzyıla uzanır. Osmanlılarda XX. yüzyıl başlarına kadar sürekli ve yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Küçük pratik ve taşınabilir bir araçtır. Ön yüzü rubu mukantara olarak adlandırılır bu yüzünde Güneşin yüksekliği ölçülerek namaz ve oruç vakitleri ve zaman belirlenmektedir. Rubu müceyyeb diğer yüzü ise hesap cetveli gibi kullanılarak aritmetik ve trigonometrik işlemler kolaylıkla yapılabilmektedir.

İlk kez İslam âleminde kullanılan rubu daire de denen rubu tahtasının geçmişi Miladi XII. yüzyıla uzanır. Osmanlılarda XX. yüzyıl başlarına kadar sürekli ve yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Küçük pratik ve taşınabilir bir araçtır. Ön yüzü rubu mukantara olarak adlandırılır bu yüzünde Güneşin yüksekliği ölçülerek namaz ve oruç vakitleri ve zaman belirlenmektedir. Rubu müceyyeb diğer yüzü ise hesap cetveli gibi kullanılarak aritmetik ve trigonometrik işlemler kolaylıkla yapılabilmektedir.
Osmanlı Dönemi Kuzey Arabistanı’nda bir Arkeolojik Buluntu: Medâin-i Sâlih’teki Nabatî Güneş Saati*
An Archaeological Find from Ottoman Northern Arabia: A Nabatean Sundial from Madā’in Sāliḥ”
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Medâin-i Sâlih,Hegra,Zümeyr,Nabatî sunağı,Güneşsaatleri,İstanbul Arkeoloji Müzeleri,Eski Şark Eserleri Müzesi,Madā’in Sāliḥ,Dumayr,Nabataean altar,Sundials,Istanbul archaeology museums,Ancient Orient Museum. ; Madā’in Sāliḥ,Dumayr,Nabataean altar,Sundials,Istanbul archaeology museums,Ancient Orient Museum. ; Medâin-i Sâlih,Hegra,Zümeyr,Nabatî sunağı,Güneşsaatleri,İstanbul Arkeoloji Müzeleri,Eski Şark Eserleri Müzesi

Bu yazı John F. Healey’in Syria dergisinde (cilt 66, sayı 1/4) 1989 yılında yayımladığı “A Nabataean Sundial from Madā’in Sāliḥ” başlıklı makalesinin Türkçe çevirisidir. J. F. Healey’in bu makalesindeki amacı, Arap Yarımadası’nın Hicaz bölgesinde yer alan ve İslâm öncesi arkeolojik sit alanı olan Medâin-i Sâlih’teki (Hegra antik kenti) Nabatî güneş saatine dikkat çekmek ve Şam (Suriye) yakınlarında bulunan Żümeyr’deki (ريمضلا) Nabatî sunağına eklentili güneş saati hakkında bilgi vermektir. Makalenin Türkçe çevirisi, Healey’in incelediği iki güneş saatini Türk okurlarına tanıtmak amacıyla yapılmıştır.

The present article addresses the Turkish translation of John F. Healey’s article titled “A Nabataean Sundial from Madā’in Sāliḥ” as originally published in the journal Syria (vol.66, nr. 1/4) in 1989. J. F. Healey’s purpose in writing this article was to draw attention to an important Nabataean sundial from Madā’in Sāliḥ in al-Hijr (ancient Hegrà), a pre-Islamic archeological site situated in the Hejaz area of the Arabian Peninsula. Healey also referred to the Nabataean altar from Dumayr near Damascus in Syria, which has had a sundial added to it. The Turkish translation was made to introduce Turkish readers to the two sundials Healey had studied.
Adnan Adıvar’ın Mektubuna Cevap Olarak Yazılan Raporlar Çerçevesinde İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Enstitülerinin Bilimsel Etkinliği
Activities of Istanbul University’s Faculty of Science in the 1950s: Reports of its Institutes Written in Response to Adnan Adıvar’s Letter
Yazar: Ata, Kaan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Abdülhak Adnan Adıvar,Arnold Joseph Toynbee,İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi,McGill Üniversitesi,Yeni Türkiye projesi ; Abdülhak Adnan Adıvar,Arnold Joseph Toynbee,Istanbul University Faculty of Science,McGill University,New Turkey project

Bu çalışmada Dr. Abdülhak Adnan Adıvar’ın (1882-1955) İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Dekanına yazdığı 18 Ekim 1954 tarihli mektubu üzerine Fen Fakültesi Enstitülerinin hazırladığı faaliyet raporları konu edilmiştir. Mektupta Adıvar, McGill Üniversitesinin (Kanada) Yeni Türkiye adlı bir eser yayınlamayı planladığını ve bu eserin giriş yazısını Arnold Joseph Toynbee’nin (1889- 1975) yazacağını bildirmektedir. Adnan Adıvar da aynı esere, Cumhuriyet Türkiye’sinde değişik bilim dallarında son yıllarda yapılan buluş ve ilerlemeleri tanıtan bir yazı ile katkıda bulunacaktır. Adıvar, kendi yazısında kullanmak üzere Fen Fakültesinden bilgi talep etmektedir. Literatürde, McGill Üniversitesi bünyesinde yayınlanmış Yeni Türkiye adlı bir eser yer almamaktadır. Ayrıca Toynbee’nin sözü edilen giriş yazısı yayınlanmadığı gibi, Adıvar’ın anılan konudaki bir makalesine de rastlanmamıştır. Adıvar’ın mektubu üzerine, Fen Fakültesinin on üç enstitüsünden dördü Dekanlığa faaliyet raporu göndermiştir. Bu raporlar, Astronomi, Denel Fizik, Botanik ve Zooloji dallarında Fen Fakültesinde 1950li yılların başında yapılan araştırmalara ışık tutmaktadır.

This study introduces the activity reports prepared by the Institutes of Istanbul University’s Faculty of Science in response to Dr. Abdülhak Adnan Adıvar’s (1882–1955) letter to the Dean of the Faculty, dated October 18, 1954. In his letter, Adıvar stated that McGill University (Canada) planned to publish a work called New Turkey. While Arnold Joseph Toynbee (1889–1975) was to write the introduction, Adıvar intended to contribute an article introducing recent inventions and research carried out in different branches of science in the Republic of Turkey. Before writing his article, Adıvar requested relevant information from the Faculty of Science. As the New Turkey project failed, neither Toynbee’s introduction nor Adıvar’s article were published. Moreover, of the 13 institutes, only four submitted the requested activity reports to the Dean. These reports illustrate the research carried out in astronomy, experimental physics, botany, and zoology, in the Faculty of Science during the early 1950s.
Eczacı Hacı Hamdi Bey Hangi Tarihte Öldü?
When did the pharmacist El-Hadj Hamdi Bey pass away?
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Pharmacist Ahmed Hamdi,Biography,Turkish history of pharmacy,Pharmacists’ unions ; Eczacı Ahmed Hamdi,Biyografi,Türkiye eczacılık tarihi,Eczacı dernekleri

Türkiye eczacılık tarihinin ilklerinden biri olan eczacı Hacı Ahmed Hamdi Bey’in yaşamöyküsü bilinmemektedir. Bazı kaynaklarda ölüm tarihi olarak gösterilen 1909 yılı tartışmalıdır. Hacı Hamdi Bey’in başkanlığını yaptığı Osmanlı Eczacıları İttihad Cemiyeti, 20 Ağustos 1908'de kurulduktan birkaç yıl sonrada çalışmalarını sonlandırmıştır. E. T. Kocacık, Osmanlı Eczacıları İttihad Cemiyeti'nin basılı nizamnamesini incelediği ve Osmanlı Bilimi Araştırmaları dergisinde yayımlanan makalesinde, Eczacı Hamdi Bey'in ölümümün derneğin kapanışına neden olduğunu önermiştir. Dönemin eczacılıkla ilgili haberlerinin yeniden gözden geçirilerek irdelenmesiyle Hamdi Bey’in 1909 yılından sonra vefat ettiği anlaşılmıştır.

El-Hadj Hamdi Bey is renowned as the first Turkish pharmacist, but details of his personal life remain largely unknown. Even the suggested date of his passing in 1909 is unverified. Hamdi Bey was one of the founding members of the Ottoman Pharmaceutical Society (Union Pharmaceutique Ottomane), established in Istanbul on August 20, 1908. An article by E.T. Kocacık in the Studies in Ottoman Science reviewing the published statute of this multi-ethnic professional society posits the passing of Hamdi Bey himself as a primary reason for the dissolution of the Union. However, literary evidence suggests that Hamdi Bey passed away after 1909, and his comprehensive biography is yet to be written.
İstanbul Okullarında Laboratuar Arkeolojisi
An Archeology of School Laboratories in Istanbul
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Okul laboratuvarları,İstanbul,Heybeliada Teoloji Okulu,bilimsel aletler,fen bilimleri eğitimi,School laboratories,Heybeliada,Halki Theological School,scientific instruments,science education ; School laboratories,Heybeliada,Halki Theological School,scientific instruments,science education,İstanbul ; Okul laboratuvarları,İstanbul,Heybeliada Teoloji Okulu,bilimsel aletler,fen bilimleri eğitimi

İstanbul okullarının fen laboratuarları üzerine yapılan araştırmalar ise, şimdilik, Atina Ulusal ve Kapodistria Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan, fizik öğretmeni Panayiotis Lazos, B.Sc., M.Sc. tarafından İstanbul’daki Rum okullarında sürdürülen çalışmalarla sınırlıdır.  Lazos, bu okullarda 19. yüzyılda oluşturulan fizik laboratuarlarını ve deney aletlerini incelemiş;  fizik deneyleri  ve ders kitapları üzerine yayınlar yapmıştır.  Araştırmacı, elimizdeki ilk kitabında İstanbul Heybeliada (Ortodoks) Teoloji Okulu’nun fen laboratuarını ve deney aletleri koleksiyonunu incelemektedir.

İstanbul okullarının fen laboratuarları üzerine yapılan araştırmalar ise, şimdilik, Atina Ulusal ve Kapodistria Üniversitesi’nde doktora öğrencisi olan, fizik öğretmeni Panayiotis Lazos, B.Sc., M.Sc. tarafından İstanbul’daki Rum okullarında sürdürülen çalışmalarla sınırlıdır.  Lazos, bu okullarda 19. yüzyılda oluşturulan fizik laboratuarlarını ve deney aletlerini incelemiş;  fizik deneyleri  ve ders kitapları üzerine yayınlar yapmıştır.  Araştırmacı, elimizdeki ilk kitabında İstanbul Heybeliada (Ortodoks) Teoloji Okulu’nun fen laboratuarını ve deney aletleri koleksiyonunu incelemektedir.