hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SANTRAL VENÖZ KATETER (SVK) UYGULANAN HASTALARDA UYGULAMA ÖNCESİ VE SONRASI ALINAN ÖNLEMLERİN BELİRLENMESİ
SANTRAL VENÖZ KATETER (SVK) UYGULANAN HASTALARDA UYGULAMA ÖNCESİ VE SONRASI ALINAN ÖNLEMLERİN BELİRLENMESİ
Yazar: Ovayolu, Nimet; Coşkun Güner, İlkay; Karadağ, Gülendam
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Santral Ven Kateteri, Hasta, Önlem

Bu çalışma, santral ven kateteri uygulanan hastalarda uygulama öncesi ve sonrası alınan önlemleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır ve çalışmanın yapılacağı kurumdan ve ünitelerden izin alınmıştır. Veri toplama aracı olarak gerekli literatürler taranarak, araştırmacılar tarafın-dan geliştirilen soru formu kullanılmıştır. Soru formunda hastalara ilişkin bireysel özellikler, SVK uygulamadan önce ve sonra yapılan işlemler ve alınan önlemlerle ilgili uygulamalara yer verilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS paket programında yüzdelik ile değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamına alınan hastaların yaş ortalaması 53.5 ± 16.1 olarak bulunmuştur. Kateterlerin %54.8 oranında hasta yatağında uygulandığı ve %44.5’inin takılma endikasyonu dışında kullanıldığı, hastaların %88.1’inin antibiyotik kullandığı tespit edilmiştir. Ayrıca ünitelerde alınan bariyer önlemlerin ve el yıkama alışkanlığının yeterli olmadığı ve ünitelerden birinde, kateterlerin ilk kez kullanılması durumunda akciğer filmi çekilmeden kateterlerin kullanıldığı belirlenmiştir.

Bu çalışma, santral ven kateteri uygulanan hastalarda uygulama öncesi ve sonrası alınan önlemleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır ve çalışmanın yapılacağı kurumdan ve ünitelerden izin alınmıştır. Veri toplama aracı olarak gerekli literatürler taranarak, araştırmacılar tarafın-dan geliştirilen soru formu kullanılmıştır. Soru formunda hastalara ilişkin bireysel özellikler, SVK uygulamadan önce ve sonra yapılan işlemler ve alınan önlemlerle ilgili uygulamalara yer verilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS paket programında yüzdelik ile değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamına alınan hastaların yaş ortalaması 53.5 ± 16.1 olarak bulunmuştur. Kateterlerin %54.8 oranında hasta yatağında uygulandığı ve %44.5’inin takılma endikasyonu dışında kullanıldığı, hastaların %88.1’inin antibiyotik kullandığı tespit edilmiştir. Ayrıca ünitelerde alınan bariyer önlemlerin ve el yıkama alışkanlığının yeterli olmadığı ve ünitelerden birinde, kateterlerin ilk kez kullanılması durumunda akciğer filmi çekilmeden kateterlerin kullanıldığı belirlenmiştir.
ANNELERİN ÇOCUKLARININ HASTANEYE YATIŞINDAN ETKİLENME DURUMLARININ ARAŞTIRILMASI
ANNELERİN ÇOCUKLARININ HASTANEYE YATIŞINDAN ETKİLENME DURUMLARININ ARAŞTIRILMASI
Yazar: Erdim, Leyla; Bozkurt, Gülçin; İnal, Sevil
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: hastaneye yatma, çocuk, anne

Bu çalışma, annelerin çocuklarının hastaneye yatışından nasıl etkilendiğini irdelemek amacıyla planlandı. Elde edilen veriler bilgisayar ortamında, ortalama, yüzdelik, ki-kare ve t testi kullanılarak değerlendirildi. Çocuğu ile birlikte hastanede bulunan annelerin büyük çoğunluğunun ekonomik güçlük yaşadığı (%79.2), % 84.2’sinin çocuğunun hastalığı ile ilgili endişeleri olduğu görüldü. Sağlık görevlilerinden, endişelerinin giderilmesi yönünde destek alan anne oranı ise oldukça düşük bulundu (% 20). Çocukların hastaneye yatış sayısı arttıkça aile ilişkilerinin olumsuz etkilendiği, yatma süresi uzadıkça annelerin sağlık görevlilerinden destek alma oranının azaldığı belirlendi. Bu doğrultuda; hemşirelerin, aile ve çocuklara ihtiyaç duydukları rehberlik, danışmanlık, eğitim hizmetlerini vermesi, annelerin çocuklarının hastalıklarına ilişkin duygu ve düşüncelerini paylaşabilecekleri, eğitim ve destek gruplarının planlanması, çocuğun hastalığının aileye getirdiği ekonomik yükü azaltmada ve bundan dolayı etkilenen aile içi ilişkilerin olumlu hale getirilmesinde sosyal kuruluşların desteğinin sağlanması önerilebilir.

Bu çalışma, annelerin çocuklarının hastaneye yatışından nasıl etkilendiğini irdelemek amacıyla planlandı. Elde edilen veriler bilgisayar ortamında, ortalama, yüzdelik, ki-kare ve t testi kullanılarak değerlendirildi. Çocuğu ile birlikte hastanede bulunan annelerin büyük çoğunluğunun ekonomik güçlük yaşadığı (%79.2), % 84.2’sinin çocuğunun hastalığı ile ilgili endişeleri olduğu görüldü. Sağlık görevlilerinden, endişelerinin giderilmesi yönünde destek alan anne oranı ise oldukça düşük bulundu (% 20). Çocukların hastaneye yatış sayısı arttıkça aile ilişkilerinin olumsuz etkilendiği, yatma süresi uzadıkça annelerin sağlık görevlilerinden destek alma oranının azaldığı belirlendi. Bu doğrultuda; hemşirelerin, aile ve çocuklara ihtiyaç duydukları rehberlik, danışmanlık, eğitim hizmetlerini vermesi, annelerin çocuklarının hastalıklarına ilişkin duygu ve düşüncelerini paylaşabilecekleri, eğitim ve destek gruplarının planlanması, çocuğun hastalığının aileye getirdiği ekonomik yükü azaltmada ve bundan dolayı etkilenen aile içi ilişkilerin olumlu hale getirilmesinde sosyal kuruluşların desteğinin sağlanması önerilebilir.
BEBEK DOSTU OLAN VE OLMAYAN HASTANELERDE EMZİRME DURUMUNUN KARŞILAŞTIRILMASI
BEBEK DOSTU OLAN VE OLMAYAN HASTANELERDE EMZİRME DURUMUNUN KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Çelebioğlu, Ayda; Tezel, Ayfer; Özkan, Hava
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Emzirme, bebek dostu hastane, emzirme tanılaması

Araştırma Bebek dostu olan (BDH) ve olmayan(BDOH) iki hastanede doğum sonu erken dönemde emzirme durumunu değerlendirmek amacı ile tanımlayıcı ve gözleme dayalı olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına BDH’de doğum yapan toplam 110 anne ve bebeği, BDOH’de doğum yapan toplam 95 anne ve bebeği alınmıştır. Araştırma verileri Ekim 2004-Ocak 2005 tarihleri arasında araştırmacılar tarafından hazırlanan bir soru formu ve LATCH emzirme tanılama ölçüm aracı ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda; LATCH puan ortalamalarına göre BDOH’deki annelerin emzirme başarısının BDH’deki annelerden daha iyi olduğu ve gruplar arasındaki farkın oldukça önemli olduğu saptanmıştır (p=.000).

Araştırma Bebek dostu olan (BDH) ve olmayan(BDOH) iki hastanede doğum sonu erken dönemde emzirme durumunu değerlendirmek amacı ile tanımlayıcı ve gözleme dayalı olarak yapılmıştır. Araştırma kapsamına BDH’de doğum yapan toplam 110 anne ve bebeği, BDOH’de doğum yapan toplam 95 anne ve bebeği alınmıştır. Araştırma verileri Ekim 2004-Ocak 2005 tarihleri arasında araştırmacılar tarafından hazırlanan bir soru formu ve LATCH emzirme tanılama ölçüm aracı ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda; LATCH puan ortalamalarına göre BDOH’deki annelerin emzirme başarısının BDH’deki annelerden daha iyi olduğu ve gruplar arasındaki farkın oldukça önemli olduğu saptanmıştır (p=.000).
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN DOĞUM VE KADIN HASTALIKLARI HEMŞİRELİĞİ DERSİ KLİNİK UYGULAMASINA YÖNELİK DEĞERLENDİRMELERİ
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN DOĞUM VE KADIN HASTALIKLARI HEMŞİRELİĞİ DERSİ KLİNİK UYGULAMASINA YÖNELİK DEĞERLENDİRMELERİ
Yazar: Taşcı, Kerime
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: öğrenci, klinik uygulama, değerlendirme

Bu çalışma, Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği (DKHH) dersinin uygulamasına yönelik öğrencilerin değerlendirmelerini ele almak ve bu doğrultuda ileriki dönemlerde yapılabilecek değişiklikleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yürütülmüştür.  Araştırma grubunu, 2002-2003 ve 2003-2004 Güz yarıyıllarında DKHH dersi alan 56 öğrenci oluşturmuş ancak 3 öğrenci anket formunun uygulandığı günde devamsız oldukları için örneklem dışında tutulmuştur. Veriler, Denizli Devlet Hastanesi ve SSK Hastanesi Kadın Doğum servislerinde Ekim-Aralık tarihleri arasında rotasyonla klinik uygulamada bulunan öğrencilere, araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket formu ile toplanmıştır. Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin %81.1’i teorik bilgisini uygulamaya aktarabildiğini, %60.4’ü klinikte yaptığı uygulamaların yaratıcılığını geliştirdiğini ifade etmiştir. Öğrencilerin %75.5’i klinik uygulamalardan sonra kendini başarılı hissettiğini, %15.1’i ise uygulamaya çıktığı kurumlarda kendini sağlık ekibinin bir üyesi olarak hissetmediğini ifade etmiştir. Öğrencilerin %67.9’u uygulamalar sırasında öğretim elemanın yeterli danışmanlığı yaptığını ve %73.6’sı öğretim elemanın öğrenciyi desteklemeye hazır olduğunu hissettiğini belirtmiştir. Öğrencilerin %73.6’sı klinik uygulama alanlarında çalışma odasının yeterli olmadığını belirtmiştir.

Bu çalışma, Doğum ve Kadın Hastalıkları Hemşireliği (DKHH) dersinin uygulamasına yönelik öğrencilerin değerlendirmelerini ele almak ve bu doğrultuda ileriki dönemlerde yapılabilecek değişiklikleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yürütülmüştür.  Araştırma grubunu, 2002-2003 ve 2003-2004 Güz yarıyıllarında DKHH dersi alan 56 öğrenci oluşturmuş ancak 3 öğrenci anket formunun uygulandığı günde devamsız oldukları için örneklem dışında tutulmuştur. Veriler, Denizli Devlet Hastanesi ve SSK Hastanesi Kadın Doğum servislerinde Ekim-Aralık tarihleri arasında rotasyonla klinik uygulamada bulunan öğrencilere, araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket formu ile toplanmıştır. Araştırma kapsamına alınan öğrencilerin %81.1’i teorik bilgisini uygulamaya aktarabildiğini, %60.4’ü klinikte yaptığı uygulamaların yaratıcılığını geliştirdiğini ifade etmiştir. Öğrencilerin %75.5’i klinik uygulamalardan sonra kendini başarılı hissettiğini, %15.1’i ise uygulamaya çıktığı kurumlarda kendini sağlık ekibinin bir üyesi olarak hissetmediğini ifade etmiştir. Öğrencilerin %67.9’u uygulamalar sırasında öğretim elemanın yeterli danışmanlığı yaptığını ve %73.6’sı öğretim elemanın öğrenciyi desteklemeye hazır olduğunu hissettiğini belirtmiştir. Öğrencilerin %73.6’sı klinik uygulama alanlarında çalışma odasının yeterli olmadığını belirtmiştir.
KONYA İLİNDEKİ PEDİATRİ HEMŞİRELERİNİN ŞİDDETE MARUZ KALMA DURUMLARI
KONYA İLİNDEKİ PEDİATRİ HEMŞİRELERİNİN ŞİDDETE MARUZ KALMA DURUMLARI
Yazar: Taş, Fatma; Çevik, Ümran
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşire, şiddet, pediatri

Çalışmanın amacı, Konya İli merkez hastanelerinde çalışan pediatri hemşirelerinin şiddete maruz kalma durumlarını belirlemektir. Çalışma Konya İli merkezinde bulunan altı hastanede yapıldı. Çalışmanın örneklemini bu hastanelerde pediatri kliniğinde çalışan ve araştırmayı kabul eden 95 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri hemşirelerin sosyo demografik özellikleri ve şiddete maruz kalma durumlarına yönelik soruları içeren anket formu kullanılarak toplandı. Veriler SPSS 10.0 paket programında yüzdelik hesaplamalar ve ki kare analiz yöntemi ile değerlendirildi. Hemşirelerin %48’si 20-25 yaşında, %58’si Sağlık Meslek Lisesi mezunu olduğu, %45’i 1-5 yıllık çalışma deneyimine sahip olduğu, %71’inin 1-5 yıl arası çocuk hemşireliği deneyimi olduğu, % 39’u devlet hastanesinde çalıştığı saptandı. Pediatri hemşirelerinin %78’inin şiddete maruz kaldıkları belirlendi. Hemşirelerin %67’si sözle, %36’sı tehdit ve %13’ünün fiziksel saldırıya yeltenme ve %9’unun diğer şiddet türleri ile karşılaştıkları belirlendi. Hemşirelerin demografik özelliklerine göre şiddetle karşılaşma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p > 0.05).

Çalışmanın amacı, Konya İli merkez hastanelerinde çalışan pediatri hemşirelerinin şiddete maruz kalma durumlarını belirlemektir. Çalışma Konya İli merkezinde bulunan altı hastanede yapıldı. Çalışmanın örneklemini bu hastanelerde pediatri kliniğinde çalışan ve araştırmayı kabul eden 95 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri hemşirelerin sosyo demografik özellikleri ve şiddete maruz kalma durumlarına yönelik soruları içeren anket formu kullanılarak toplandı. Veriler SPSS 10.0 paket programında yüzdelik hesaplamalar ve ki kare analiz yöntemi ile değerlendirildi. Hemşirelerin %48’si 20-25 yaşında, %58’si Sağlık Meslek Lisesi mezunu olduğu, %45’i 1-5 yıllık çalışma deneyimine sahip olduğu, %71’inin 1-5 yıl arası çocuk hemşireliği deneyimi olduğu, % 39’u devlet hastanesinde çalıştığı saptandı. Pediatri hemşirelerinin %78’inin şiddete maruz kaldıkları belirlendi. Hemşirelerin %67’si sözle, %36’sı tehdit ve %13’ünün fiziksel saldırıya yeltenme ve %9’unun diğer şiddet türleri ile karşılaştıkları belirlendi. Hemşirelerin demografik özelliklerine göre şiddetle karşılaşma durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p > 0.05).
ACİLE BAŞVURAN ÇOCUK VE AİLEYE PSİKOSOSYAL YAKLAŞIM
ACİLE BAŞVURAN ÇOCUK VE AİLEYE PSİKOSOSYAL YAKLAŞIM
Yazar: Yıldız, Suzan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Çocuk acil hemşireliği, çocuk ve ailenin reaksiyonları, psikososyal yaklaşım

Bu derleme acil hastalığı nedeniyle acil ünitelerine başvuran çocuğun ve ailesinin psikososyal ve emosyonel yönlerini incelemektedir. Çocuk acil ünitelerinde yatan çocukların etkilendiği stresörleri, bu stresörlere karşı çocuk ve ailenin tepkilerini; olayla başedebilmelerini, korkularını, ağrıya karşı reaksiyonlarını, çaresizliklerini, ölümü algılamalarını ve gereksinimlerini içerir. Bu ünitelerde çalışan hemşirelerin bakım sırasındaki rolleri konusunda bilgi verir.

Bu derleme acil hastalığı nedeniyle acil ünitelerine başvuran çocuğun ve ailesinin psikososyal ve emosyonel yönlerini incelemektedir. Çocuk acil ünitelerinde yatan çocukların etkilendiği stresörleri, bu stresörlere karşı çocuk ve ailenin tepkilerini; olayla başedebilmelerini, korkularını, ağrıya karşı reaksiyonlarını, çaresizliklerini, ölümü algılamalarını ve gereksinimlerini içerir. Bu ünitelerde çalışan hemşirelerin bakım sırasındaki rolleri konusunda bilgi verir.
SAĞLIK-HASTALIK VE KÜLTÜR ETKİLEŞİMİ
SAĞLIK-HASTALIK VE KÜLTÜR ETKİLEŞİMİ
Yazar: Bolsoy, Nursen; Sevil, Ümran
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Sağlık, Hastalık, Kültür

Dünya Sağlık Örgütü sağlığı (1974); “yalnızca hastalık ve sakatlığın olmayışı değil, fiziksel, mental ve sosyal yönden tam bir iyilik halidir” diye tanımlamıştır. İyilik hali, erkek veya kadın tarafından birey olarak, kendi değer ve inanışlarına göre farklı tanımlanır. İyilik derecesinin algılanması, aile, toplum ve içinde yaşanılan sosyal konumdan etkilenir. Bir toplumun yaşama biçimi olarak da tanımlanabilen kültür, insanın sağlık algısını etkiler. Sosyokültürel hastalıklar kadar, organik hastalıklar da, kültür kaynağından gelen faktörlerin etkisi altındadır. Sağlık, biyolojik ve çevresel faktörler tarafından olduğu kadar sıklıkla kültürel uygulamalar tarafından da belirlenir. Sağlık personelinin halka istenen düzeyde sağlık hizmeti sunabilmesi, hizmetlerin sunulan kişiler tarafından kabul edilmesi, hizmetlere halkın katılımının sağlanması ve halkın konu ile ilgili eğitilebilmeleri için toplumun kültürel özelliklerinin çok iyi bilinmesi ve tanınması kaçınılmaz bir koşuldur.

Dünya Sağlık Örgütü sağlığı (1974); “yalnızca hastalık ve sakatlığın olmayışı değil, fiziksel, mental ve sosyal yönden tam bir iyilik halidir” diye tanımlamıştır. İyilik hali, erkek veya kadın tarafından birey olarak, kendi değer ve inanışlarına göre farklı tanımlanır. İyilik derecesinin algılanması, aile, toplum ve içinde yaşanılan sosyal konumdan etkilenir. Bir toplumun yaşama biçimi olarak da tanımlanabilen kültür, insanın sağlık algısını etkiler. Sosyokültürel hastalıklar kadar, organik hastalıklar da, kültür kaynağından gelen faktörlerin etkisi altındadır. Sağlık, biyolojik ve çevresel faktörler tarafından olduğu kadar sıklıkla kültürel uygulamalar tarafından da belirlenir. Sağlık personelinin halka istenen düzeyde sağlık hizmeti sunabilmesi, hizmetlerin sunulan kişiler tarafından kabul edilmesi, hizmetlere halkın katılımının sağlanması ve halkın konu ile ilgili eğitilebilmeleri için toplumun kültürel özelliklerinin çok iyi bilinmesi ve tanınması kaçınılmaz bir koşuldur.
JİNEKOLOJİK KANSERLİ HASTALARIN BAKIM VE REHABİLİTASYONUNDA HEMŞİRENİN ROLÜ
JİNEKOLOJİK KANSERLİ HASTALARIN BAKIM VE REHABİLİTASYONUNDA HEMŞİRENİN ROLÜ
Yazar: Reis, Nesrin
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Jinekolojik kanser, yaşam kalitesi, hemşirelik bakımı, iyilik hali, yaşam sonu dönem

Ülkemizde oldukça yaygın görülen jinekolojik kanserlerin kadın sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri çok boyutludur. Buna rağmen, jinekolojik kanserlerin tanı ve tedavisindeki gelişmeler, bu gruptaki hastaların yaşam süresini uzatarak kaliteli yaşam beklentisini artırmıştır. Bu bakış, hastaya verilen bakım ve desteğin boyutunu değiştirerek, hemşirenin görev ve sorumluluklarında olumlu değişikliklere yol açmıştır. Günümüzde kanserli hastaya yaklaşım, erken tanının önemini kavramadan başlayarak hastalığı kabullenme, öz bakım gücünü geliştirerek kronik hastalıklarda olduğu gibi onunla yaşamını sürdürme becerisini geliştirme ve yaşamın son döneminde, terminal hasta bakımına kadar uzanan çok geniş bir yelpaze içinde ele alınmaktadır. Bu bakış kanser yönetiminde, sağlık profesyonellerine çeşitli hizmet alanlarında, farklı sorumluluklar getirmektedir.

Ülkemizde oldukça yaygın görülen jinekolojik kanserlerin kadın sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri çok boyutludur. Buna rağmen, jinekolojik kanserlerin tanı ve tedavisindeki gelişmeler, bu gruptaki hastaların yaşam süresini uzatarak kaliteli yaşam beklentisini artırmıştır. Bu bakış, hastaya verilen bakım ve desteğin boyutunu değiştirerek, hemşirenin görev ve sorumluluklarında olumlu değişikliklere yol açmıştır. Günümüzde kanserli hastaya yaklaşım, erken tanının önemini kavramadan başlayarak hastalığı kabullenme, öz bakım gücünü geliştirerek kronik hastalıklarda olduğu gibi onunla yaşamını sürdürme becerisini geliştirme ve yaşamın son döneminde, terminal hasta bakımına kadar uzanan çok geniş bir yelpaze içinde ele alınmaktadır. Bu bakış kanser yönetiminde, sağlık profesyonellerine çeşitli hizmet alanlarında, farklı sorumluluklar getirmektedir.
EPİLEPSİDE İLK YARDIM NASIL OLMALI?
EPİLEPSİDE İLK YARDIM NASIL OLMALI?
Yazar: Kutlutürkan, Sevinç; Fesci, Hatice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Epilepsi, ilkyardım, nöbet

Epilepsi, insan yaşamının herhangi bir döneminde gelişebilen yaygın beyin hastalıkları grubu içerisinde yer alan bir hastalıktır. Epilepsi tanısı alan bireyde nöbet geliştiğinde doğru, bilinçli yapılacak ilkyardımın bilinmesi önemlidir. Doğru, bilinçli yapılacak ilkyardım bireyin sağlığı üzerine olumlu etkiler oluşturacaktır. Bu makalede nöbet tiplerine göre yapılması/ yapılmaması gereken uygulamalar ayrı ayrı ele alınarak tartışılmıştır.

Epilepsi, insan yaşamının herhangi bir döneminde gelişebilen yaygın beyin hastalıkları grubu içerisinde yer alan bir hastalıktır. Epilepsi tanısı alan bireyde nöbet geliştiğinde doğru, bilinçli yapılacak ilkyardımın bilinmesi önemlidir. Doğru, bilinçli yapılacak ilkyardım bireyin sağlığı üzerine olumlu etkiler oluşturacaktır. Bu makalede nöbet tiplerine göre yapılması/ yapılmaması gereken uygulamalar ayrı ayrı ele alınarak tartışılmıştır.
BİRİNCİ BASAMAK SAĞLIK HİZMETLERİNDE ÇALIŞAN EBE VE HEMŞİRELERİN DANIŞMANLIK BECERİLERİNİN İNCELENMESİ
BİRİNCİ BASAMAK SAĞLIK HİZMETLERİNDE ÇALIŞAN EBE VE HEMŞİRELERİN DANIŞMANLIK BECERİLERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Akcan, Fikriye; Özsoy, Süheyla; Ergül, Şafak
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Ebe ve hemşire, danışmanlık becerileri

Araştırma birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan ebe ve hemşirelerin danışmanlık becerilerinin incelenmesi amacıyla 1.04.2003 / 30.05.2003 tarihleri arasında Denizli il merkezine bağlı altı merkez sağlık ocağında tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Veriler sosyodemografik veri formu ve araştırmacılar tarafından ilgili literatür incelenerek oluşturulan danış- manlık beceri formu ile toplanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenini ebe/hem- şirelerin sosyodemografik özellikleri, bağımlı değişkenlerini ise danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumları oluşturmaktadır. Araştırmada; ebe/hemşirelerin danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları genel puan ortalaması 55.0±0.72 (Min/Max: 21/63) ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumlarının genel puan ortalaması 54.3±0.64 (Min/Max: 21/63) olarak saptanmıştır. Ebe/hemşirelerin her iki puan ortalamaları yaş ve eğitim değişkenlerinden etkilenmemektedir. Araştırma sonuçları, hemşirelerin danışmanlık becerilerini geliştirmeye gereksinim duyduklarını ortaya koymaktadır.

Araştırma birinci basamak sağlık hizmetlerinde çalışan ebe ve hemşirelerin danışmanlık becerilerinin incelenmesi amacıyla 1.04.2003 / 30.05.2003 tarihleri arasında Denizli il merkezine bağlı altı merkez sağlık ocağında tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Veriler sosyodemografik veri formu ve araştırmacılar tarafından ilgili literatür incelenerek oluşturulan danış- manlık beceri formu ile toplanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenini ebe/hem- şirelerin sosyodemografik özellikleri, bağımlı değişkenlerini ise danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumları oluşturmaktadır. Araştırmada; ebe/hemşirelerin danışmanlık becerilerini gerçekleştirme sıklıkları genel puan ortalaması 55.0±0.72 (Min/Max: 21/63) ve danışmanlık becerilerini kendilerine uygun bulma durumlarının genel puan ortalaması 54.3±0.64 (Min/Max: 21/63) olarak saptanmıştır. Ebe/hemşirelerin her iki puan ortalamaları yaş ve eğitim değişkenlerinden etkilenmemektedir. Araştırma sonuçları, hemşirelerin danışmanlık becerilerini geliştirmeye gereksinim duyduklarını ortaya koymaktadır.
İŞİTME ENGELLİ ÇOCUKLARIN TOPLUMA UYUM SORUNLARININ İNCELENMESİ
İŞİTME ENGELLİ ÇOCUKLARIN TOPLUMA UYUM SORUNLARININ İNCELENMESİ
Yazar: Küçük, Yazgül; Arıkan, Duygu
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: İşitme engelli çocuk, toplumsal uyum sorunları

Tanımlayıcı nitelikte planlanan araştırma işitme engelli çocukların toplumsal uyum sorunlarını incelemek ve sosyo-demografik özelliklerle karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Erzurum Dede Korkut İşitme Engelliler İlköğretim okulunda eğitim ve öğretim gören 13 yaş ve üzerindeki 50 öğrenci oluş- turmaktadır. Örnekleme yönetimine gidilmeden evrenin tamamı araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler işitme engelli öğrencilerin sosyo demografik özelliklerini ve toplumsal uyum sorunlarını belirlemek için oluşturulan bir soru formu aracılığ ile toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzdelik, Ki-kare, Fisher’s Ki-kare testleri kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan işitme engelli öğrencilerin %74’ünün 13-15 yaş grubunda, %68 ’inin erkek olduğu saptanmıştır. İşitme engelli öğrencilerin %42’inin işitme cihazı kullandığı, %58’inin dudak okumayı bildiği saptanmış, işitme cihazı kullanan öğrencilerin de %81’inin insanlarla kaynaşabildikleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda bazı öneriler getirilmiştir.

Tanımlayıcı nitelikte planlanan araştırma işitme engelli çocukların toplumsal uyum sorunlarını incelemek ve sosyo-demografik özelliklerle karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Erzurum Dede Korkut İşitme Engelliler İlköğretim okulunda eğitim ve öğretim gören 13 yaş ve üzerindeki 50 öğrenci oluş- turmaktadır. Örnekleme yönetimine gidilmeden evrenin tamamı araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler işitme engelli öğrencilerin sosyo demografik özelliklerini ve toplumsal uyum sorunlarını belirlemek için oluşturulan bir soru formu aracılığ ile toplanmıştır. Verilerin analizinde yüzdelik, Ki-kare, Fisher’s Ki-kare testleri kullanılmıştır. Araştırma kapsamına alınan işitme engelli öğrencilerin %74’ünün 13-15 yaş grubunda, %68 ’inin erkek olduğu saptanmıştır. İşitme engelli öğrencilerin %42’inin işitme cihazı kullandığı, %58’inin dudak okumayı bildiği saptanmış, işitme cihazı kullanan öğrencilerin de %81’inin insanlarla kaynaşabildikleri belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda bazı öneriler getirilmiştir.