hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çocuk acil polikliniğine karın ağrısı şikayeti ile başvuran hastaların değerlendirilmesi
Evaluation of patients with acute abdominal pain admitted to the pediatric emergency department
Yazar: Akova, Sevgi; Yakut, Kahraman; Yakut, Nurhayat; Güven, Şirin; Yazar, Ahmet Sami; Aydoğdu, Selime; Kaymakçı, Aytekin
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Abdominal pain; childhood; diarrhea. ; Çocukluk çağı; ishal; karın ağrısı.

Bu çalışmada, karın ağrısı şikâyeti ile hastaneye başvuran hastaların karın ağrısı nedenlerini, eşlik eden semptomları, etken patojenlerin belirlenmesi ve gerekli tedavi yaklaşımlarının tartışılması planlandı. Çocuk acil polikliniğine karın ağrısı şikâyeti ile başvuran, yaşları 2 ile 16 yıl arasında olan 626 hasta retrospektif olarak incelendi. En sık karın ağrısı nedeni olarak, %40,8 oranında akut gastroenterit saptandı. Bunu, üriner sistem enfeksiyonu %15, kabızlık %9,3, üst solunum yolu enfeksiyonu % 3,6 ve parazitozlar %3,6 oranı ile izledi. Acil cerrahi tedavi gerektiren akut karın ağrısı nedenleri %6,2 oranında bulundu. Karın ağrısı yanında 512 hastada (%81,8) ek semptom bulunmaktaydı. Karın ağrısına en sık eşlik eden semptomlar, ishal %38, iştahsızlık %29, kusma % 24, bulantı %16, ateş %16 olarak bulundu. Hastaların, kliniğimize başvuru sırasında alınan anamnezlerinde, karın ağrısının %55 hastada 0-24 saat, %22 hastada 24-72 saat, %11 hastada 72 saat-1ay, %7 hastada 1-6 ay ve %5 hastada 6 aydan fazla sürdüğü saptandı. Karın ağrısı şikâyeti, çok geniş bir hastalık grubunun semptomu olarak ortaya çıkabilir. Karın ağrısı şikâyeti ile başvuran hastaların ayrıntılı anamnezlerinin alınması ve dikkatli bir şekilde fizik muayenelerinin yapılması, hastaların büyük bir kısmında tanıyı koymada ve tedaviyi belirlemede yeterli olmaktadır.

In this study, we aimed to evaluate causes and associated symptoms of acute abdominal pain in children applied to the Pediatric Emergency Department, to determine the pathogenic factors and to discuss approaches to the treatment. We evaluated retrospectively 626 children between the ages of 2 and 16 years. The most common cause of acute abdominal pain was acute gastroenteritis (40.8%), following by urinary tract infection (15%), constipation (9.3%), upper respiratory tract infection (3.6%) and parazitosis (3.6%). Emergency surgical treatment required in 6.2% of patients. 81.8% of the patients had associated symptoms to abdominal pain. The most common associated symptoms were diarrhea (38%), decreased appetite (29%), vomiting (24%), nausea (16%) and fever (16%). Duration of abdominal pain according to the anamnesis taken during the application was 0-24 hours in 55%, 24-72 hours in 22%,7 2 hours-1 month in 11%, 1-6 months in 7% and >6 months in 6% of the patients. Abdominal pain may occur as a symptom of a large group of diseases. Detailed anamnesis and careful physical examination are sufficient in making diagnosis and determining treatment.
Gaziantep bölgesinde perikardiyal efüzyonlu hastaların klinik, laboratuvar ve ekokardiyografik özelliklerinin değerlendirilmesi
Clinical, laboratory, and echocardiographic features of patients with pericardial effusion in Gaziantep region
Yazar: Ercan, Süleyman; Özer, Orhan; Fethi, Yavuz; Kaplan, Mehmet; Alıcı, Mehmet Hayri; Günsoy, Burcu; Altunbaş, Gökhan; Başanalan, Fuat; Davutoğlu, Vedat
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Echocardiography; heart failure; infectious diseases; pericardial effusion; pericardiocentesis. ; Ekokardiyografi; enfeksiyon hastalıkları; kalp yetmezliği; perikardiyal efüzyon; perikardiyosentez.

Kalbi çevreleyen perikardda sıvı miktarındaki artış perikardiyal efüzyon (PE) olarak adlandırılır. Primer perikardiyal hastalıklara bağlı gelişebileceği gibi malignite, kronik böbrek yetmezliği, kardiyovasküler hastalıklar, enfeksiyon hastalıkları, bağ doku hastalıkları gibi farklı klinik durumlara da eşlik edebilir. Çalışmamızda Gaziantep bölgesinde PE tespit edilen hastaların klinik özellikleri ve tedavilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Kardiyoloji kliniğine Ocak 2010 ile Ocak 2011 tarihleri arasında başvuran ve transtorasik ekokardiyografisinde PE saptanan 132 hastanın verileri geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastaların özgeçmişi, ekokardiyografi, laboratuvar bulguları ve uygulanan tedavi yöntemleri kaydedildi. Hastaların yaş ortalaması 51±17 (17-86) idi. Kadın ve erkekte eşit sıklıkta görüldü (66/66). PE olan hastalarda en sık karşılaşılan öncelikli şikayet nefes darlığı (%73.5) idi. Ekokardiyografide ise en sık hafif düzeyde (

Pericardial effusion (PE) is called that increase in the amount of fluid between the pericardium surrounding the heart. PE may be due to primary pericardial diseases, or associated with different clinical situations such as malignancy, chronic renal failure, cardiovascular diseases, infectious diseases. In our study, patients with PE present in the Gaziantep region to evaluate the clinical characteristics and treatment. 132 patients, having PE on transthoracic echocardiography, admitted to the cardiology clinic between January 2010 and January 2011, were retrospectively reviewed data. Background, echocardiography, laboratory findings, and treatment of the patients were recorded. The average age of the patients was 51 ± 17 (17-86) year. It was observed with equal frequency in males and females (66/66). The most common primary complaint of patients with PE were dispne(73.5%). Mild PE (
Our results for five years of rotavirus vaccination
Beş yıllık rotavirüs aşı sonuçlarımız
Yazar: Yazgan, Hamza; Zerrin, Yazgan2; Keleş, Esengül; Gebeşçe, Arzu; Demirdöven, Mehmet
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Monovalent vaccine; pentavalent vaccine; rotavirus; rotavirus vaccine. ; Monovalan aşı; pentavalan aşı; rotavirüs; rotavirüs aşısı.

Beş yıldır uyguladığımız rotavirüs aşısı sonuçlarını değerlendirmeyi ve pentavalan ile ve monovalan aşının etkinliğini karşılaştırmayı amaçladık. Ocak 2007&#8211; Ocak 2012 arasında rotavirus aşısı yapılan 2345 çocuk çalışmaya alındı. Hasta verileri bilgisayar kayıtlarından elde edildi. Bilgilerine ulaşılamayan çocukların aileleri telefonla arandı. Çalışmada rotavirüs gastroenteriti olup olmadığı, olduysa tedavinin şekli (ayaktan veya yatarak) ve hangi aşının uygulandığı (monovalan veya pentavalan) sorgulandı. Tanı için gaitada rotavirüs antijeni (rapid immunochromatographic test) bakıldı. İki aşı; rotavirüs gastroenteritine yakalanma ve ağır gastroenterit (hastanede tedavi) geçirme durumuna göre karşılaştırıldı. Veriler SPSS 15,0 istatistik program kullanılarak değerlendirildi. P

We aimed to evaluate the results of 5 years of rotavirus vaccination experience and compare the effects of monovalent and pentavalent vaccines. This retrospective study included 2345 children vaccinated in a trial that was held between January 2007 and January 2012. Information was obtained on whether the patient was administered the monovalent or pentavalent vaccine, whether he/she had rotavirus gastroenteritis after the vaccination, and whether he/she was treated as an outpatient or an inpatient. This information was obtained from the computer records and, in cases where information was lacking, the families were called to obtain missing details. In all patients with complaints of diarrhea, rotavirus antigen analysis was done with a rapid immunochromatographic stool test. The age range of the children was 3&#8211;60 months. Of the patients included in the study, 1270 (54%) were female and 1075 (46%) male. The monovalent vaccine was administered to 1700 (72.5%) children, while the pentavalent vaccine was administered to 645 (27.5%) children. After administration of the vaccine, no major complications were reported. Symptomatic rotavirus gastroenteritis was detected in 4 % of vaccinated children. No patients died due to rotavirus infection. There was no statistically significant difference between the vaccines in terms of the incidence of rotavirus gastroenteritis and the number of children who were hospitalized or received outpatient treatment (P > 0.05). Symptomatic rotavirus gastroenteritis was detected in only 4 % of the vaccinated children in our study. Moreover, there is no significant difference in the protection offered by the monovalent and pentavalent vaccines.
Giant pulmonary artery aneurysm associated with mild congenital pulmonary stenosis
Hafif konjenital pulmoner darlık ile ilişkili dev pulmoner arter anevrizması
Yazar: Başpınar, Osman; İrdem, Ahmet
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Pulmonary artery aneurysm; pulmonary valve; valvuloplasty. ; Anevrizma; kalp; konjenital; pulmoner kapak; valvuloplasti.

Pulmoner arter anevrizması oldukça nadir görülen bir durumdur. Konjenital valvüler pulmoner darlıkta poststenotik pulmoner arter dilatasyon ve anevrizması gelişebilir. Sırt ağrısı şikâyeti ile gittikleri doktor tarafından kalpte üfürüm olması nedeni ile kliniğimize başvuran; pulmoner balon valvüloplasti uyguladığımız, hafif konjenital pulmoner darlık ve ana pulmoner arterde anevrizmatik genişleme ( pulmoner arter çapı; 5.6cm) saptadığımız 11 yaşındaki olguyu sunduk. Doğumsal valvüler pulmoner darlığa seconder poststenotik anevrizmal dilatasyon nadir bir klinik tablodur. Pulmoner hipertansiyon ve soldan-sağa şantlı konjenital kalp hastalığı yoksa balon valvuloplasti güvenli ve etkili bir yöntemdir.

Pulmonary artery aneurysm is a rare condition. Poststenotic pulmonary artery dilatation and aneurysm may occur in congenital valvular pulmonary stenosis. We present an 11-year old girl referred to our clinic due to cardiac murmur detected by a physician during evaluation for back pain. We have noted mild congenital pulmonary stenosis and aneurysmatic dilatation of the main pulmonary artery (pulmonary artery diameter 5.6 cm) and performed pulmonary balloon valvuloplasty. Poststenotic aneurysmal dilatation secondary to congenital valvular pulmonary stenosis is a rare clinical entity. Balloon valvuloplasty is a safe and effective treatment method if there is no pulmonary hypertension or congenital heart disease with left-to-right shunt.
Üretral malakoplaki: Bir olgu sunumu
Urethral malakoplakia: A case report
Yazar: Koçarslan, Sezen; Tarini, Emine Zeynep; Özardalı, Hasan İlyas; Güldür, Muhammet Emin; Erol, Zafer; Bitiren, Muharrem
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Malakoplaki; ürogenital sistem; üretra. ; Malakoplakia; urogenital system; urethra.

Malakoplaki, kronik granülomatöz inflamatuar bir reaksiyondur. Sıklıkla immün baskılanmış hastalarda oluşur. Makrofajların uygun bir şekilde fagositoz yapamadığı bakteriyel infeksiyona karşı sıra dışı cevabı temsil ettiğine inanılır. En sık üriner ve gastrointestinal sistemi tutar. Spesifik klinik semptomu yoktur. Tanısı histopatolojik inceleme ile konulur. Klinikte üretral kitle ön tanısı ile gönderilen ve histopatolojik inceleme ile malakoplaki tanısı alan olgumuzu literatür eşliğinde sunmayı amaçladık.

Malakoplakia is a chronic granulomatous inflammatory reaction. It occurs most frequently in immune compromised patients. It is believed that this entity represents an unusual response to bacterial infection in which macrophages fail to phagocytose them properly. It involves mostly the urinary and gastrointestinal tracts. This disease has not any specific clinic symptom. The diagnosis is based on histopathological examination. We have tried to present the case along with the literature of this kind, which is pre-diagnosed as urethral mass and malakoplakia through histopathological examination in the clinic.
Lamotrigine induced Stevens-Johnson syndrome: A case report
Lamotrijin kullanımına bağlı Stevens-Johnson sendromu: Vaka sunumu
Yazar: Changal, Khalid Hamid; Parra, Reyaz Ahmad; Sofi, Fayaz Ahmad
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Drug interactions; drug reaction; lamotrigine; Stevens Johnson syndrome. ; İlaç etkileşimi; ilaç reaksiyonu; lamotrijin; Stevens Johnson sendromu

Vaka sunumu, lamotrijin kullanımına bağlı nadiren oluştuğu bilinen Stevens Johsnon sendorumu gelişen bir kız çocuğunu bildirmektedir. Birkaç yıldır valproat tedavisi alan bu esnada herhangi bir deri döküntüsü olmayan hastaya lamotrijin tedavisi başlandı. Valproat kullanan hastaya lamotrijin verildiğinde, azalan glüküronizasyon nedeni ile lamotrijen düzeyini ve ciddi döküntü riskini artırdığı bilinmektedir. Stevens Johnson sendromu gelişimi, lamotrijin ve valproat arası bir ilaç etkileşimini düşündürmektedir. Bu vakada Stevens Johnson sendromu gelişimi, lamotrijin yüksek dozuna bağlı bir doza bağlı toksisiteye bağlanmıştır. Biz, lamotrijinin hızlı doz artırımın, hatta tek yüksek dozunun, özellikle valproat alan hastalarda kabul edilemez bir risk taşıdığını düşünmekteyiz.

This case is about a young girl who had lamotrigine induced Stevens Johnson syndrome which is known to occur but is rare. Lamotrigine was started when the patient was also receiving valproate for several years; no adverse effects, including any minor skin rash, were recorded while on valproate monotherapy. Valproate is known to augment lamotrigine availability via reduced glucuronidation, which increases the risk of serious rash if patients are concomitantly given lamotrigine. This suggests that a drug-drug interaction between lamotrigine and valproate did contribute to the development of Stevens-Johnson syndrome. Stevens-Johnson syndrome was linked in this case with a higher dose of lamotrigine, suggesting a dose-dependent toxicity. We emphasize that a rapid dose escalation of lamotrigine, even a single higher dose, could expose to an unacceptable risk of Stevens-Johnson syndrome, particularly in patients taking valproate.
Ekrin porokarsinom: Olgu sunumu
Eccrin porocarcinoma: Acase report
Yazar: Bedir, Recep; Şehitoğlu, İbrahim; Aydın, İbrahim; Yurdakul, Cüneyt; Mürtezaoğlu, Afşın Rahman
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Eccrine porocarcinoma; skin; sweat gland tumor. ; Deri; ekrin porokarsinom; ter bezi tümörü.

Ekrin porokarsinom, ekrin ter bezlerinin intraepidermal ekrin duktuslardan köken alan nadir görülen malign bir tümördür. Porokarsinoma genellikle yaşlı insanlarda görülür ve en sık alt ektremitelerde lokalizasyon gösterir. Genellikle uzun bir süredir var olan benign ekrin poroma zemininde gelişirler. Tedavisi geniş lokal eksizyondur. Biz burada 73 yaşında gluteal bölgede gelişen ekrin porokarsinoma olgusunu sunuyoruz.

Eccrine porocarcinoma is a rare malignancy that originates from the intraepidermal ductal portion of the eccrine sweat gland. Porocarcinoma is commonly found in elderly persons and most common located in the lower exremities. It usually occurs on the pre- existing lesion of benign eccrin poroma. The treatment is widely local excision. Here we report of a73 years old man diagnosed with eccrin porocarcinoma that develop on the gluteal region.
Ağır hipertrofik kardiyomiyopati ile kendini gösteren infantil pompe hastalığı: Üç olgu sunumu
Infantile pompe disease presenting itself with severe hypertrophic cardiomyopathy: Three case reports
Yazar: İrdem, Ahmet; Başpınar, Osman; Özbek, Mehmet Nuri; Kör, Yılmaz; Kılınç, Metin; Kervancıoğlu, Mehmet
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Children; hypertrophic cardiomyopathy; pompe disease. ; Çocuk; hipertrofik kardiyomiyopati; pompe hastalığı.

İnfantil Pompe hastalığı (glikojen depo hastalığı tip 2) alfa-glukozidaz eksikliğinin sebep olduğu ölümcül bir hastalıktır. Hastalığın patogenezinde hücreler içinde yıkılamayan aşırı glikojen birikimi rol oynar. Glikojenin aşırı birikim birçok hücrede olmasına rağmen klinik bulgular başlıca iskelet ve kalp kası tutulumuna sınırlıdır. Bu nedenle yaygın miyopati, kardiyomiyopati ve solunum kaslarının güçsüzlüğü nedeniyle erken süt çocukluğu döneminde ölüme yol açabilen ilerleyici bir hastalıktır. Biz de, solunum kasları tutulumu ile birlikte, EKG'de kısa PR aralığı, uzun QRS, biventriküler hipertrofi bulguları ve ekokardiyografide belirgin hipertrofik kardiyomiyopatisi olan üç olguyu sunmayı amaçladık.

Infantile Pompe disease (glycogen storage disease type II) is a fatal disease that results from &#945; glycosidase enzyme deficiency. Excessive undegradable intracellular glycogen deposition plays a role in the pathogenesis of the disease. Although excessive glycogen deposition involves many cells, clinical signs are limited mainly to the skeletal and cardiac muscle involvement. Therefore, it is a progressive disease that can cause death in early childhood due to extensive cardiomyopathy and weakness of respiratory muscles. We as well, aimed to present three cases, which had short P-R interval, large QRS complex and the signs of biventricular hypertrophy on ECG and prominent hypertrophic cardiomyopathy on transthoracic echocardiography in addition to respiratory muscle involvement.
Şaşılık cerrahisi sonrası orbital apeks sendromu gelişen bir olgu
A case that developed orbital apex syndrome after strabismus surgery
Yazar: Coşkun, Erol; Kaydu, Erdal; Ören, Burak; Çelik, Oğuz; Okumuş, Seydi
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Orbital diseases; orbital apex syndrome. ; Orbita hastalıkları; orbital apex sendromu.

Çalışmamızda, şaşılık cerrahisi sonrası orbital apeks sendromu gelişen bir olgu sunulmaktadır. On dokuz yaşında kadın olgu kliniğimize 5 gün önce başlayan sol gözde görmede azalma, üst göz kapağında düşme, göz hareketlerinde kısıtlılık ve gözde ağrı yakınmasıyla başvurdu. Özgeçmişinde yaklaşık 4 ay önce sol gözünde kayma nedeniyle şaşılık ameliyatı öyküsü bulunmaktaydı. Olgunun yapılan oftalmolojik muayenesinde sağ gözde en iyi düzeltilmiş görme keskinliği 10/10, göz içi basıncı 15mmHg, kapaklar, göz hareketleri, ön segment ve fundus muayenesi doğal görünümdeydi. Sol gözde en iyi düzeltilmiş görme keskinliği 5/10 idi, göz içi basıncı 23 mmHg olarak ölçüldü. Kapak muayenesinde üst kapakta pupil alanının yaklaşık üçte ikisini örten ptozis mevcuttu. Ekstra oküler kas hareketlerinin değerlendirilmesi sırasında aşağı, yukarı, içe ve dışa bakış kısıtlılığı bulunmaktaydı. Ön segment muayenesinde pupil dilate, direkt ve endirekt ışık refleksleri alınamıyordu. Olguya mevcut bulgularla orbital apeks sendromu tanısı konup, tedavisi planlandı. Şaşılık cerrahisi sonrası orbital apeks sendromu literatürde tanımlanmamıştır. Bu nedenle olgu sunuma değer görülmüştür.

In our study, we present a case that developed orbital apex syndrome after strabismus surgery. Nineteen years old female patient referred to our clinic with a decrease of vision, ptosis, limitation of eye movements and pain on left eye that began 5 days ago. There was a strabismus surgery history about 4 months ago on left eye. With ophthalmologic examination, best corrected visual acuity was 10/10, intraocular pressure was 15 mmHg, eyelids, eye movements, anterior segment and fundus was normal on the right eye. On the left eye, best corrected visual acuity was 5/10, intraocular pressure was 23 mmHg. There was ptosis that close approximately 2/3 of pupil field. At the evaluation of extraocular muscle movements, there was limitation while looking up, down, in, and out. At the examination of the anterior segment, pupil was dilated; there was no direct and indirect light reflex. Fundus examination of left eye was normal. With remaining findings, we diagnosed the object as orbital apex syndrome and planned the treatment. Orbital apex syndrome after strabismus surgery has not been described yet. For this reason, this case report has been found worth to present.
Griscelli sendromu, iki kardeş olgu sunumu
Griscelli syndrome, report of two siblings
Yazar: Bay, Ali; Özcan, Murat; Aktekin, Elif; Doğan, Alper; Yılmaz, Fatih
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Ateş; Griscelli sendromu; hemofagositik sendrom. ; Fever; Griscelli syndrome; hemophagocytic syndrome.

Griscelli sendromu, değişik düzeyde immun yetmezlik ve parsiyel albinizm ile karakterize nadir gözlenen otozomal resesif bir bozukluktur. Saç tellerinin mikroskopisinde, gümüş grisi renk ve geniş kümeleşen melanozomlar teşhis koydurucudur. Belirli enfeksiyonlara artmış eğilim mevcut olup hayatı tehdit eden lenfohistiositik sendrom gelişimine de meyil vardır. Bu hastalığın 3 tipi tanımlanmıştır. Biz Griscelli sendromlu iki kardeşte 2 ay ara ile gelişen hemofagositik sendromu rapor ettik.

Griscelli syndrome is a rare autosomal recessive disorder characterized by partial albinism with variable immunodeficiency. Silvery grey hair with large, clumped melanosomes on microscopy of hair shafts is diagnostic. There is increased susceptibility to certain infections and tendency to develop a life threatening hemophagocytic syndrome. There are three types of this syndrome described. We report two siblings with Griscelli syndrome whom developed hemophagocytic syndrome in two months intervals.
Coronavirüslerin replikasyonları
Replication of coronavirus  Recep BAYRAKTAR, İbrahim BOZGEYİK,
Yazar: Ulaşlı, Mustafa
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 19 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Coronavirus; replication; transcription; assembly ; Coronavirüs; replikasyon; transkripsiyon; toplanma

Coronavirüsler (CoVs) çok çeşitlilik gösteren bir virüs ailesidir. CoV'lar konak hücrelerle birçok aşamada etkileşime geçerler ve konak hücrenin değişik mekanizmalarını kullanarak enfeksiyonlarını ve replikasyonlarını gerçekleştirirler. CoV'ların moleküler biyolojisiyle ilgili olarak birçok şey bilinmektedir. Ancak CoV'ların moleküler biyolojisini daha iyi anlamak için daha çok bilgiye ihtiyaç vardır ve CoV'lara karşı geliştirilmiş herhangi etkili bir ilaç tedavisi bulunmamaktadır. CoV'ların moleküler biyolojisini daha iyi anlama adına son yıllarda yapılan araştırmalarda birçok teknik ve yöntem kullanılmıştır. Moleküler biyolojik araştırmalar açısından fare hepatit virüsü en çok çalışılan CoV'lardır ve Coronaviridae ailesi üyelerini araştırmak için iyi bir model sistemdir. Bu derleme CoV'lerin replikasyonunu, transkripsiyonunu ve tekrar bir araya getirilmesini anlatmaktadır.

Coronaviruses (CoVs) are a diverse family of viruses that interact at multiple levels with components of host cells taking this advantage of some of the cellular machineries for replication and proliferation. A lot is known about the molecular biology of CoVs but more information needs to be learned because no effective treatments against these viruses are available. The challenge now is to incorporate advance techniques in the investigative efforts done to understand further the biology of CoVs. In terms of molecular biology, mouse hepatitis virus (MHV) is the best-studied CoVs, and it is consequently considered a model system for the family of Coronaviridae. This review described replication, transcription, and assembly of CoVs.