hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
THE IMPACT OF BREXIT ON SECURITY AND DEFENCE MULTILATERALISM: MORE COOPERATION OR OVERLAPPING INTERESTS?
THE IMPACT OF BREXIT ON SECURITY AND DEFENCE MULTILATERALISM: MORE COOPERATION OR OVERLAPPING INTERESTS?
Yazar: Xavier, Ana İsabel
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Brexit,European Union,NATO,Multilateralism,Security and Defence

One of the most striking questions raised by Brexit is undoubtedly related to security and defence. What should we expect from the United Kingdom (UK) in the collective and multilateral efforts within the European Union (EU) and North Atlantic Treaty Organisation (NATO) after Brexit? This article aims to contribute to an answer by arguing that, in the security and defence field, Brexit hardly represents a threat to NATO or the EU. Instead, it offers an opportunity to readjust priorities and investments towards an effective multilateralism, both European and transatlantic. The paper argues that, faced with an apparent overlap of the threats and challenges shaped by the strategic environment and the priority concerns of both organisations, it is expected that the UK will continue to be engaged in the EU common security and defence policy’s (CSDP) civilian missions and military operations as a third country, as well as enhanceNATO’s commitments in the aftermath of the implementation of the 2016 Warsaw Declaration.

One of the most striking questions raised by Brexit is undoubtedly related to security and defence. What should we expect from the United Kingdom (UK) in the collective and multilateral efforts within the European Union (EU) and North Atlantic Treaty Organisation (NATO) after Brexit? This article aims to contribute to an answer by arguing that, in the security and defence field, Brexit hardly represents a threat to NATO or the EU. Instead, it offers an opportunity to readjust priorities and investments towards an effective multilateralism, both European and transatlantic. The paper argues that, faced with an apparent overlap of the threats and challenges shaped by the strategic environment and the priority concerns of both organisations, it is expected that the UK will continue to be engaged in the EU common security and defence policy’s (CSDP) civilian missions and military operations as a third country, as well as enhanceNATO’s commitments in the aftermath of the implementation of the 2016 Warsaw Declaration.
BREXIT AND THE FIGHT AGAINST HUMAN TRAFFICKING: ACTUAL SITUATION AND FUTURE UNCERTAINTY
BREXIT AND THE FIGHT AGAINST HUMAN TRAFFICKING: ACTUAL SITUATION AND FUTURE UNCERTAINTY
Yazar: Ventrella, Matilde
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: EU and UK criminal area,human trafficking,vulnerable migrants,EU citizens

By leaving the EU, the UK will also leave EU agencies such as Europol and Eurojust. Brexit, therefore, may create a gap in cooperation between law enforcement authorities of different Member States in their ability to detect human trafficking. Legal instruments such as the European Arrest Warrant may be repealed and the UK may reduce their cooperation in EU criminal matters. While the UK remains in the EU, it can join EU legal measures in the criminal area. After Brexit, this option will no longer be available. There is thus the risk that the UK will decide not to be bound by the Human Trafficking Directive. This article seeks to explore where the UK stands in the fight against human trafficking and what position it may adopt after Brexit. Subsequently, the article explicates the claim that a larger number of vulnerable people may be targeted by criminal organisations and recruited for the purpose of human trafficking and forced labour because EU citizens may no longer be entitled to live in the UK with the same rights and entitlements. This analysis will be conducted by examining EU legislation in the criminal area, UK legislation on human trafficking and the proposals presented by the UK government.

By leaving the EU, the UK will also leave EU agencies such as Europol and Eurojust. Brexit, therefore, may create a gap in cooperation between law enforcement authorities of different Member States in their ability to detect human trafficking. Legal instruments such as the European Arrest Warrant may be repealed and the UK may reduce their cooperation in EU criminal matters. While the UK remains in the EU, it can join EU legal measures in the criminal area. After Brexit, this option will no longer be available. There is thus the risk that the UK will decide not to be bound by the Human Trafficking Directive. This article seeks to explore where the UK stands in the fight against human trafficking and what position it may adopt after Brexit. Subsequently, the article explicates the claim that a larger number of vulnerable people may be targeted by criminal organisations and recruited for the purpose of human trafficking and forced labour because EU citizens may no longer be entitled to live in the UK with the same rights and entitlements. This analysis will be conducted by examining EU legislation in the criminal area, UK legislation on human trafficking and the proposals presented by the UK government.
A CATHARSIS OF THE UNITED KINGDOM’S POLITICAL AND ECONOMIC LANDSCAPE: POST BREXIT
A CATHARSIS OF THE UNITED KINGDOM’S POLITICAL AND ECONOMIC LANDSCAPE: POST BREXIT
Yazar: Duke, Ben
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Brexit,second referendum,EU agencification,UK economy,EU migration

This paper provides a critical theoretical review of the political factors, which significantly influenced the June 2016 Brexit decision to leave the European Union (EU). This paper also provides a critical investigation of the likely impact of Brexit on certain social, political and economic aspects of the UK landscape. To this end the paper also analyses the effect EU policies on theeconomy, migration, sovereignty and democracy had on Brexit views. During the 2014 European Parliament elections, the UK Conservative Party haemorrhaged electoral support to the United Kingdom Independence Party (UKIP). During the 2016 Brexit Referendum campaign, the ruling elite had an unfounded expectation that UK citizens would vote to remain in the EU. Under the policy vacuum of no change, the political mantra of UKIP became appealing to an increasing majority in the UK. The failure to ensure that UK citizens were informed of the finalised EU-UK Brexit deal before the referendum took place (as indicated in David Cameron’s 2013 Bloomberg speech) will prove to be telling. By August 2018, the rationale that a second referendum should be held was overwhelming. The UK population will experience many of the significant elements of the political threats, which were made during ‘project fear’. The reality of post Brexit for many UK people will be quite different to the panacea they envisaged.

This paper provides a critical theoretical review of the political factors, which significantly influenced the June 2016 Brexit decision to leave the European Union (EU). This paper also provides a critical investigation of the likely impact of Brexit on certain social, political and economic aspects of the UK landscape. To this end the paper also analyses the effect EU policies on theeconomy, migration, sovereignty and democracy had on Brexit views. During the 2014 European Parliament elections, the UK Conservative Party haemorrhaged electoral support to the United Kingdom Independence Party (UKIP). During the 2016 Brexit Referendum campaign, the ruling elite had an unfounded expectation that UK citizens would vote to remain in the EU. Under the policy vacuum of no change, the political mantra of UKIP became appealing to an increasing majority in the UK. The failure to ensure that UK citizens were informed of the finalised EU-UK Brexit deal before the referendum took place (as indicated in David Cameron’s 2013 Bloomberg speech) will prove to be telling. By August 2018, the rationale that a second referendum should be held was overwhelming. The UK population will experience many of the significant elements of the political threats, which were made during ‘project fear’. The reality of post Brexit for many UK people will be quite different to the panacea they envisaged.
AVRUPA FİNANSAL DENETİM SİSTEMİ VE BANKACILIK BİRLİĞİ
AVRUPA FİNANSAL DENETİM SİSTEMİ VE BANKACILIK BİRLİĞİ
Yazar: Çamlıca, Ferhat
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Finansal Denetim,Bankacılık Birliği,Makroihtiyati Politika,Avrupa Merkez Bankası,Ekonomik ve Parasal Birlik

Küresel finans krizinden sonra Avrupa Birliği (AB), Avrupa genelinde yeni bir finansal denetim süreci oluşturmak amacıyla Ekonomik ve Parasal Birliğin (EPB) kuruluşundan bu yana gerçekleştirilen en kapsamlı reformlara imzaatmıştır. AB’de ortak para politikasından sonra ilk defa yeni bir politikaalanında, büyük ölçekli bankaların denetimi konusunda ulusal yetkilerin AB’ye transferi söz konusudur . Bankacılık Birliğinde bankaların denetimi 2014, bankaların tasfiyesi ise 2016 yılının başında aktif hale gelmiştir; buna karşın, ortak mevduat garantisi getirilmesine ilişkin yasal çalışmalar halensürmektedir. Bankacılık birliğinin bütün unsurlarıyla, en geç 2024 yılında faaliyete geçmesi hedeflenmekte, böylece EPB’nin finansal dengesizlikler ve riskler karşısındaki dayanıklılığının güçlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bununlabirlikte, EPB’nin uzun dönemde dayanıklılığının daha da artırılması bakımından Bankacılık Birliği tek başına nihai bir hedef olmamalıdır .Bankacılık Birliğinin tamamlayıcı unsurları olarak, Beş Başkanın Raporunda ortaya konan ekonomik, mali ve siyasi birlik hedeflerine ilişkin reformların daorta-uzun dönemde hayata geçirilmesi, Avrupa piyasalarında potansiyelekonomik ve finansal krizlerin önlenmesi bakımından önemli olacaktır.

Küresel finans krizinden sonra Avrupa Birliği (AB), Avrupa genelinde yeni bir finansal denetim süreci oluşturmak amacıyla Ekonomik ve Parasal Birliğin (EPB) kuruluşundan bu yana gerçekleştirilen en kapsamlı reformlara imzaatmıştır. AB’de ortak para politikasından sonra ilk defa yeni bir politikaalanında, büyük ölçekli bankaların denetimi konusunda ulusal yetkilerin AB’ye transferi söz konusudur . Bankacılık Birliğinde bankaların denetimi 2014, bankaların tasfiyesi ise 2016 yılının başında aktif hale gelmiştir; buna karşın, ortak mevduat garantisi getirilmesine ilişkin yasal çalışmalar halensürmektedir. Bankacılık birliğinin bütün unsurlarıyla, en geç 2024 yılında faaliyete geçmesi hedeflenmekte, böylece EPB’nin finansal dengesizlikler ve riskler karşısındaki dayanıklılığının güçlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bununlabirlikte, EPB’nin uzun dönemde dayanıklılığının daha da artırılması bakımından Bankacılık Birliği tek başına nihai bir hedef olmamalıdır .Bankacılık Birliğinin tamamlayıcı unsurları olarak, Beş Başkanın Raporunda ortaya konan ekonomik, mali ve siyasi birlik hedeflerine ilişkin reformların daorta-uzun dönemde hayata geçirilmesi, Avrupa piyasalarında potansiyelekonomik ve finansal krizlerin önlenmesi bakımından önemli olacaktır.
BİR İMKÂN OLARAK AVRUPALILIK KİMLİĞİ: TÜRKİYE-AB İLİŞKİLERİ TARTIŞMALARIN NERESİNDE?
BİR İMKÂN OLARAK AVRUPALILIK KİMLİĞİ: TÜRKİYE-AB İLİŞKİLERİ TARTIŞMALARIN NERESİNDE?
Yazar: Alpan, Başak
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: kimlik,kimlik çalışmaları,Avrupalılık,Türkiye-AB ilişkileri,AB Bütünleşmesi

Avrupa bütünleşmesinin ulusal, bölgesel ya da küresel gündemimizi derinden etkilediği bir bağlamda, geçmişte kaldığını sandığımız “aidiyet” ve “kimlik” gibikavramlar, siyasi gündemi oldukça meşgul eden konu başlıkları olarak tekrar karşımıza çıkmıştır. Bu süreç, özellikle 1980’li ve 1990’lı yıllardan başlayarak yoğun göç dalgalarıyla karmaşıklaşmış çok kültürlü toplumlarda “kimlik” kavramının tüm dünyada önem kazandığı bir döneme denk gelmiştir. Türkiye’nin AB macerasında da “kimlik” kavramı hep ön planda olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu’nun son zamanlarından başlayarak ufuk çizgisini oluşturmuş veerken Cumhuriyetin hedef olarak gösterdiği “muasır medeniyetler seviyesi”nin alamet-i farikası olan Avrupa, Cumhuriyet’in ilk yıllarından müzakerelerin devamettiği 2000’li yıllara kadar Türkiye üzerine kimlik tahayyüllerinde önemli bir referans noktası olmuştur. Bu bağlamda, Avrupalılık kimliğinin üzerine inşa edildiği fikri zeminin kayganlığı ve AB-Türkiye ilişkilerinin bu kaygan zemin üzerinden tanımlandığı savı, bu makalenin çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu anlamda, bu metin, Avrupalılık tartışmalarını tarihsel bir perspektife oturtsa da, Avrupalılık kimliğinin bir siyaset aracı ve pratik olarak ortaya çıktığı 1990’lardan günümüze kadar olan süreçteki Türkiye-AB ilişkilerini ve Türkiye’nin AB bütünleşmesi bağlamındaki Avrupalılık tartışmalarını temel almaktadır.

Avrupa bütünleşmesinin ulusal, bölgesel ya da küresel gündemimizi derinden etkilediği bir bağlamda, geçmişte kaldığını sandığımız “aidiyet” ve “kimlik” gibikavramlar, siyasi gündemi oldukça meşgul eden konu başlıkları olarak tekrar karşımıza çıkmıştır. Bu süreç, özellikle 1980’li ve 1990’lı yıllardan başlayarak yoğun göç dalgalarıyla karmaşıklaşmış çok kültürlü toplumlarda “kimlik” kavramının tüm dünyada önem kazandığı bir döneme denk gelmiştir. Türkiye’nin AB macerasında da “kimlik” kavramı hep ön planda olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu’nun son zamanlarından başlayarak ufuk çizgisini oluşturmuş veerken Cumhuriyetin hedef olarak gösterdiği “muasır medeniyetler seviyesi”nin alamet-i farikası olan Avrupa, Cumhuriyet’in ilk yıllarından müzakerelerin devamettiği 2000’li yıllara kadar Türkiye üzerine kimlik tahayyüllerinde önemli bir referans noktası olmuştur. Bu bağlamda, Avrupalılık kimliğinin üzerine inşa edildiği fikri zeminin kayganlığı ve AB-Türkiye ilişkilerinin bu kaygan zemin üzerinden tanımlandığı savı, bu makalenin çıkış noktasını oluşturmaktadır. Bu anlamda, bu metin, Avrupalılık tartışmalarını tarihsel bir perspektife oturtsa da, Avrupalılık kimliğinin bir siyaset aracı ve pratik olarak ortaya çıktığı 1990’lardan günümüze kadar olan süreçteki Türkiye-AB ilişkilerini ve Türkiye’nin AB bütünleşmesi bağlamındaki Avrupalılık tartışmalarını temel almaktadır.
AVRUPA’YI ARARKEN
AVRUPA’YI ARARKEN
Yazar: Çapan, Zeynep Gülşah
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: post-kolonyalizm,Avrupa,Türkiye

“Batı’nın yükselişi” anlatısı içinde yer alan hem Avrupa hikâyesi hem deAvrupa Birliği’nin hikâyesi ile onun birleşme “yolu”, “Avrupa’nın hikayesi”nin yorumlarıdır. Bu makale, “Avrupa’nın hikayesi”ni sorunsallaştıran tartışmalara, farklı “Avrupa”yı birleştirme projelerine ve Osmanlı İmparatorluğu’nun/Türkiye’nin bu projeler içinde nasıl konumlandırıldığına odaklanarak katkı sunmayı amaçlamaktadır. Makale Avrupa birleşmesinin tarihine ve farklı zamanlarda Avrupa’yı birleştirmeye yönelik farklı projelerin nasıl var olduğuna yoğunlaşarak bu lineer tarihin anlatılarını bozmaya çalışmaktadır. Makalenin ilk bölümü, çoklu “Avrupalar” olduğunun altını çizerek Avrupa’ya atfedilmiş farklı etimolojik ve mitolojik anlamları tartışmaktadır. Takip eden bölümler “Avrupa”yı birleştirmeye yönelik farklı projeleri ve Osmanlı İmparatorluğu’nun/Türkiye’nin bu projelerde nasıl yer aldığını incelemektir. Burada amaç, Avrupa ile ilgili tarihine odaklanıp, farklı zamanlarda “Avrupa’yı” birleştirmeye yönelik nasıl farklı projeler olduğunu göstererek Avrupa bütünleşmesinin lineer tarih anlatısını bozuma uğratmaktır. Makale, Osmanlı İmparatorluğu/Türkiye’yi dâhil etme ve dışlama durumları aracılığıyla tartışılan Avrupa’nın sınırlarının farklı kavramsallaştırmalarına sahip olan bu farklı projelerin de altını çizmektedir.

“Batı’nın yükselişi” anlatısı içinde yer alan hem Avrupa hikâyesi hem deAvrupa Birliği’nin hikâyesi ile onun birleşme “yolu”, “Avrupa’nın hikayesi”nin yorumlarıdır. Bu makale, “Avrupa’nın hikayesi”ni sorunsallaştıran tartışmalara, farklı “Avrupa”yı birleştirme projelerine ve Osmanlı İmparatorluğu’nun/Türkiye’nin bu projeler içinde nasıl konumlandırıldığına odaklanarak katkı sunmayı amaçlamaktadır. Makale Avrupa birleşmesinin tarihine ve farklı zamanlarda Avrupa’yı birleştirmeye yönelik farklı projelerin nasıl var olduğuna yoğunlaşarak bu lineer tarihin anlatılarını bozmaya çalışmaktadır. Makalenin ilk bölümü, çoklu “Avrupalar” olduğunun altını çizerek Avrupa’ya atfedilmiş farklı etimolojik ve mitolojik anlamları tartışmaktadır. Takip eden bölümler “Avrupa”yı birleştirmeye yönelik farklı projeleri ve Osmanlı İmparatorluğu’nun/Türkiye’nin bu projelerde nasıl yer aldığını incelemektir. Burada amaç, Avrupa ile ilgili tarihine odaklanıp, farklı zamanlarda “Avrupa’yı” birleştirmeye yönelik nasıl farklı projeler olduğunu göstererek Avrupa bütünleşmesinin lineer tarih anlatısını bozuma uğratmaktır. Makale, Osmanlı İmparatorluğu/Türkiye’yi dâhil etme ve dışlama durumları aracılığıyla tartışılan Avrupa’nın sınırlarının farklı kavramsallaştırmalarına sahip olan bu farklı projelerin de altını çizmektedir.
İDEAL GÜÇ AVRUPA: AVRUPA BİRLİĞİ-TÜRKİYE İLİŞKİLERİ ÜZERİNDEN BİR ÇÖZÜMLEME
İDEAL GÜÇ AVRUPA: AVRUPA BİRLİĞİ-TÜRKİYE İLİŞKİLERİ ÜZERİNDEN BİR ÇÖZÜMLEME
Yazar: Cebeci, E. Münevver
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: İdeal Güç Avrupa,post-yapısalcılık,AB-Türkiye ilişkileri,kimlik,Avrupa Dış Politikası

Bu makalenin amacı, Avrupa Birliği (AB) uygulayıcıları (pratisyenleri) ve Avrupa çalışmaları tarafından sürekli olarak üretilen ve yeniden üretilen “ideal güç Avrupa” meta-anlatısını Türkiye örneği üzerinden çözümlemektir. Öne sürülen ana argüman, AB uygulayıcılarının ve araştırmacılarının Birlik ile ilgili olarak inşa etmiş/etmekte olduğu “ideal güç Avrupa” meta-anlatısının, Birliğin dış eylemleri genelinde ve Türkiye ile ilişkileri özelinde geliştirdiği pratikleri meşrulaştırdığıdır. Makale AB dış politikası ve hakkında oluşmuş olan akademik yazının post-yapısalcı bir eleştirisini yapmakta, bunu yaparken örneklerini AB-Türkiye ilişkilerinden seçmektedir. Dolayısı ile bu, bir kavramsal yaklaşımın belirli bir örneğe uygulanmasından çok, bir kavramsal yaklaşımın örneklerle ilerletilmesine yönelik olarak yazılmış bir makaledir.

Bu makalenin amacı, Avrupa Birliği (AB) uygulayıcıları (pratisyenleri) ve Avrupa çalışmaları tarafından sürekli olarak üretilen ve yeniden üretilen “ideal güç Avrupa” meta-anlatısını Türkiye örneği üzerinden çözümlemektir. Öne sürülen ana argüman, AB uygulayıcılarının ve araştırmacılarının Birlik ile ilgili olarak inşa etmiş/etmekte olduğu “ideal güç Avrupa” meta-anlatısının, Birliğin dış eylemleri genelinde ve Türkiye ile ilişkileri özelinde geliştirdiği pratikleri meşrulaştırdığıdır. Makale AB dış politikası ve hakkında oluşmuş olan akademik yazının post-yapısalcı bir eleştirisini yapmakta, bunu yaparken örneklerini AB-Türkiye ilişkilerinden seçmektedir. Dolayısı ile bu, bir kavramsal yaklaşımın belirli bir örneğe uygulanmasından çok, bir kavramsal yaklaşımın örneklerle ilerletilmesine yönelik olarak yazılmış bir makaledir.
AVRUPA ŞÜPHECİLİĞİ VE TÜRKİYE: NASIL BİR AVRUPA?
AVRUPA ŞÜPHECİLİĞİ VE TÜRKİYE: NASIL BİR AVRUPA?
Yazar: İzci Connelly, Rana
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Avrupa şüpheciliği,Avrupa bütünleşmesi,Avrupa kimliği,Avrupalılık,Türkiye-AB ilişkileri

Avrupa Birliği (AB) içindeki Türkiye algısı ve üyelik ilişkisinin seyri Türkiye’deki Avrupa ve AB algısını etkilerken Avrupa şüpheciliği de hem AB’nin tutumuna bağlı olarak hem de dünyada yaşanan gelişmelere yönelik genel bir Batı şüpheciliğiyle bir arada gelişmektedir. Avrupa bütünleşmesinin içinde bulunduğu çıkmazlar bu durumu daha karmaşık hale getirmektedir. Bu noktada Türkiye’nin kendi iç dinamiklerinin de AB’ye bakışı etkilediği kadar AB içindeki Avrupa şüpheciliğinin de farklı boyutlarda Türkiye-AB ilişkilerinde kendini gösterdiği gözden kaçmamalıdır. Bu makalede de Türkiye’deki Avrupa şüpheciliğinin “Avrupa” fikrine ve AB algısına referansla incelenmesi amaçlanmıştır.

Avrupa Birliği (AB) içindeki Türkiye algısı ve üyelik ilişkisinin seyri Türkiye’deki Avrupa ve AB algısını etkilerken Avrupa şüpheciliği de hem AB’nin tutumuna bağlı olarak hem de dünyada yaşanan gelişmelere yönelik genel bir Batı şüpheciliğiyle bir arada gelişmektedir. Avrupa bütünleşmesinin içinde bulunduğu çıkmazlar bu durumu daha karmaşık hale getirmektedir. Bu noktada Türkiye’nin kendi iç dinamiklerinin de AB’ye bakışı etkilediği kadar AB içindeki Avrupa şüpheciliğinin de farklı boyutlarda Türkiye-AB ilişkilerinde kendini gösterdiği gözden kaçmamalıdır. Bu makalede de Türkiye’deki Avrupa şüpheciliğinin “Avrupa” fikrine ve AB algısına referansla incelenmesi amaçlanmıştır.
TÜRKİYE’NİN AVRUPA’YI YENİDEN İNŞASI: ÜYELİK VE VATANDAŞLIK
TÜRKİYE’NİN AVRUPA’YI YENİDEN İNŞASI: ÜYELİK VE VATANDAŞLIK
Yazar: Rumelili, Bahar
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Avrupa kimliği,pratik kuramı,post-kolonyal yaklaşımlar,Avrupa vatandaşlığı

Bu makale, AB-Türkiye ilişkileri bünyesinde, Türkiye devlet ve vatandaşlarının pratiklerinin Avrupa kimliğinin ve vatandaşlığının içeriğini ve sınırlarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. AB-Türkiye ilişkileri üzerine olan literatür ağırlıklı olarak Türkiye’yi değişimin alıcı tarafında görerek, AB kaynaklı etkiler sonucunda Türk siyasetinin, toplumunun, ekonomisinin ve hukukunun dönüşüp dönüşmediğini incelemiştir. Pratik kuramı ve post-kolonyal yaklaşımlardan beslenen bu makale ise, Türkiye ile ilişkisinin Avrupa’yı iki temel açıdan etkilediğini savunmaktadır. İlk olarak Türkiye devletinin AB’ye üyelik yönündeki ısrarlı talepleri Avrupa kimliğinin ihtiva ettiği evrensellik ve tikelcilik arasındaki gerilimi su yüzüne çıkarmış ve çok-kültürlülük ve kendine özgülük iddialarına meydan okumuştur. İkinci olarak, Türk vatandaşları Avrupa devletlerine ve Avrupa Birliği’ne yönelik hak talepleri, kimlik söylemleri ve siyasi eylemleri yoluyla Avrupa vatandaşlığının dışlayıcılığına meydan okuyup, iç/dış ayrımlarının daha geçirgen olduğu daha kapsayıcı bir Avrupa’nın inşasına katkıda bulunmaktadırlar.

Bu makale, AB-Türkiye ilişkileri bünyesinde, Türkiye devlet ve vatandaşlarının pratiklerinin Avrupa kimliğinin ve vatandaşlığının içeriğini ve sınırlarını nasıl şekillendirdiğini ortaya koymaktadır. AB-Türkiye ilişkileri üzerine olan literatür ağırlıklı olarak Türkiye’yi değişimin alıcı tarafında görerek, AB kaynaklı etkiler sonucunda Türk siyasetinin, toplumunun, ekonomisinin ve hukukunun dönüşüp dönüşmediğini incelemiştir. Pratik kuramı ve post-kolonyal yaklaşımlardan beslenen bu makale ise, Türkiye ile ilişkisinin Avrupa’yı iki temel açıdan etkilediğini savunmaktadır. İlk olarak Türkiye devletinin AB’ye üyelik yönündeki ısrarlı talepleri Avrupa kimliğinin ihtiva ettiği evrensellik ve tikelcilik arasındaki gerilimi su yüzüne çıkarmış ve çok-kültürlülük ve kendine özgülük iddialarına meydan okumuştur. İkinci olarak, Türk vatandaşları Avrupa devletlerine ve Avrupa Birliği’ne yönelik hak talepleri, kimlik söylemleri ve siyasi eylemleri yoluyla Avrupa vatandaşlığının dışlayıcılığına meydan okuyup, iç/dış ayrımlarının daha geçirgen olduğu daha kapsayıcı bir Avrupa’nın inşasına katkıda bulunmaktadırlar.