hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Üç Yaşında Kız Hastada Bilateral Pitosiz İle İlişkili Çocukluk Çağı Alternan Hemiplejisi
Alternanting Hemiplegia of Childhood Associated With Bilateral Ptosis in A 3-Year-Old Girl
Yazar: Kabakuş, Nimet; Kurt, Abdullah; Kurt, Ayşegül Neşe Çitak
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çocukluk çağı alternan hemiplejisi, pitoz, kranyal sinir disfonksiyonu

Çocukluk çağının alternan hemiplejisi; nadir görülen ve hemipleji atakları ile karakterize bir sendromdur. Bu sendrom migren, epilepsy ve ailesel koreatetoz ile ilişkili olabilir. Kranial sinir disfonksiyonu ise oldukça nadirdir. Burada sunulan hastanın, pitoz gelişen iki atağı vardı. Atakların önlenmesi için hastaya Flunarizin tedavisi başlandı ve18 aydır izlenen hastanın herhangibir şikayeti olmadı. Bu olguda olduğu gibi alternan hemiplejinin değişik formları olabilir ve hemipleji-pitoz ile atak gelişebilir. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Alternating hemiplegia of childhood=Alternating hemiplegia of childhood is a rare and poorly understood clinical syndrome that has hemiplegia as the major feature. The syndrome has been linked to migraine, epilepsy and familial paroxysmal choreoathetosis. Cranial nerve dysfunctions are very rare in Alternating hemiplegia of childhood. We present a child with Alternating hemiplegia of childhood who had two attacks associated with ptosis . Flunarizine therapy was started to prevent a new attack of Alternating hemiplegia of childhood and she has remained free of symptoms with no residual signs during the 18-month follow-up period. As in our case, different forms of Alternating hemiplegia of childhood may be seen and an attack including hemiplegia-ptosis may become an Alternating hemiplegia of childhood episode. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Parotis Bezi Lipomu: Olgu Sunumu
Lipoma of the Parotid Gland: A Case Report
Yazar: Dağlı, Adile Ferda; Özercan, İbrahim H.; Keleş, Erol
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Parotis bezi, lipom

Lipom vücudun mezenkimal kaynaklı en sık neoplazmı olmasına karşılık parotis bezinde ender olarak rastlanmaktadır. Bu tümörler %13 oranında baş ve boyun bölgesinde görülmektedir. Çoğu posterior boyun bölgesinde sübkutan olarak ortaya çıkmakla birlikte infratemporal fossa, oral kavite, farinks, larinks ve parotis bezinde ise daha seyrek görülmektedir. Parotis bezi lipomları tüm tükrük bezi tümörlerinin %1-4'ünü oluşturmaktadır. Görülme yaşı ortalama 5. dekaddır ve erkeklerde 5-10 kat sık ortaya çıkmaktadır.  F.Ü. Tıp Fak. KBB polikliniğine yaklaşık 10 aydır sol kulak altında yavaş büyüyen ağrısız şişlik şikayeti ile başvuran 39 yaşında erkek hastaya sol yüzeyel parotidektomi uygulandı. Materyalin histopatolojik incelenmesinde parotis bezinde lipom tanısı konuldu. Olgunun ender görülmesi nedeniyle literatür bilgileri ışığında tartışıldı. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Lipoma is the most common mesenchymal neoplasm in the human body but found very rarely in the parotid gland. Only 13% of them arise in the head and neck region and most of these occur subcutaneously in the posterior neck. Rarely, they can develop in the infratemporal fossa, oral cavity, pharynx, larynx and parotid gland. Parotid gland lipoma is accounting for approximately 1-4% of all salivary gland tumors. The average age of affected patients is fifth decade of life. It is 5-10 times more common in males.  A 39 year old man who submitted to Fırat University Fırat Medical Center, presented with a 10 month history of a painless, slow growing mass in the left preauricular area. A left superficial parotidectomy was performed. Histopathological examination showed a parotid lipoma. Because of the relative rarity of lipomas occuring in the parotid region, we discussed based on the current literature. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
OSAS Tedavisinde Palatal Cerrahinin Yeri
The Role of the Palatal Surgery in OSAS Treatment
Yazar: Enöz, Murat
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Uvulopalatofarengoplasti, uvulopalatal flep, obstrüktif sleep apne, palatal cerrahi, komplikasyonlar

Uvulopalatofarengoplasti (UPPP) ilk olarak 1981 yılında Fujita ve arkadaşları[] tarafından tanımlanmış ve obstrüktif sleep apne sendromu (OSAS) cerrahi tedavisinde başlıca temel teknik olarak kabul edilmiştir. Bu tekniğin ilk tanımlanmasından itibaren yöntemin sleep apne tedavisindeki etkinliği araştırılmıştır. Maalesef bu çalışmaların sonucunda tek başına UPPP&apos; nin tedavideki etkinliğinin sınırlı olduğu görülmüştür. Tek başına UPPP, sleep apneli hastaların tedavisinde sınırlı başarı oranına sahiptir. Buna karşılık, özenle seçilmiş hastalarda, palatal prosedürler üst hava yolundaki obstrüksiyon yerlerine yönelik diğer cerrahi yöntemlerle kombine edildiğinde başarı oranı artmaktadır. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

The uvulopalatopharyngoplasty (UPPP) first described in 1981 by Fujita et al [], continues to be the mainstay for surgical treatment of OSA patient. . Since its introduction, there has been considerable effort expended studying the efficacy of this procedure and the role that it should play in the management of OSA. Unfortunately, the results of these studies have shown that UPPP as an isolated intervention for the treatment of OSA has met with mediocre results. Isolated UPPP has been shown to have limited success for treatment of OSA patients. In comparison, palatal procedures combined with other surgical approaches that address the multiple sites of obstruction in the upper aerodigestive tract seem to have improved success in the carefully selected patient. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Sıçanlarda Böbrek İskemi/Reperfüzyon Hasarında Nasetilsisteinin Etkileri
Effects of N-Acetylcysteine in Renal Ischemia/Reperfusion Injury in the Rats
Yazar: Aydoğdu, Nurettin; Kaymak, Kadir; Yalçın, Ömer
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: İskemi/reperfüzyon, böbrek, serbest radikaller, N-asetilsistein

Amaç: Serbest radikaller, böbrek iskemi/reperfüzyon hasarı gibi birçok hastalığın patofizyolojisinde önemli rol oynarlar. Çalışmamızda, antioksidan ve glutatyonun öncüsü olan N-asetilsisteinin iskemi/reperfüzyonun böbreklerde oluşturduğu hasara karşı iyileştirici etkisinin olup olmadığını araştırmayı amaçladık.  Gereç ve Yöntem: 24 adet dişi Sprague Dawley sıçan, 1. grup kontrol grubu, 2. grup İ/R grubu, 3. grup İ/R+NAC grubu olmak üzere, eşit sayıda 3 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna intraperitoneal serum fizyolojik verildi. İ/R ve İ/R+NAC gruplarında, ksilazin-ketamin anestezisi altında her iki böbrek damarları klemp aracılığı ile kapatılarak, 60 dakika (dk) iskemi ve 24 saat reperfüzyon uygulandı. İskemiden 30 dk önce İ/R grubuna fizyolojik serum, İ/R+NAC grubuna 300 mg/kg N-asetilsistein intraperitoneal verildi. Kontrol grubunun fizyolojik serum enjeksiyonundan 24 saat sonra, İ/R ve İ/R+NAC gruplarının reperfüzyon döneminden sonra ksilazin-ketamin anestezisi altında kan örneği ve böbrek dokuları alındı. Böbrek dokusu süperoksit dismutaz, katalaz, glutatyon peroksidaz enzim aktiviteleri ile glutatyon ve malondialdehit düzeyleri; plazma üre, kreatinin, glutatyon ve malondialdehit düzeyleri belirlendi. Ayrıca böbrek dokusu histopatolojik olarak incelendi.  Bulgular: İskemi/reperfüzyon grubunda; üre ve kreatinin düzeylerinin arttığı (p

Objectives: Free radicals have played an important role in the pathophysiology of severel disease including renal ischemia/reperfusion injury. The aim of this study was to estimate any protective effects of N-acetylcysteine, an antioxidant and the precursor of glutathione synthesis on the tissue damage during ischemia/reperfusion injury of kidney.  Materials and Methods: Twenty four female Spraque Dawley rats divided into three groups: Group 1; was given saline intraperitonealy. Group 2; subjected to bilateral renal ischemia followed by reperfusion and saline injected ip 30 min before induction of ischemia. Group 3; is also subjected to bilateral renal ischemia followed by reperfusion and N-acetylcysteine (300 mg/kg) injected intraperitonealy 30 min before induction of ischemia. At the end of the reperfusion period, the rats were sacrificed. Kidney superoxide dismutase, catalase, glutathione peroxidase activities, malondialdehyde and glutathione levels, plasma urea, creatinine, glutathione and malondialdehyde levels were determined. Kidney was also histopathologically examined.  Results: İschemia/reperfusion application was increased urea and creatinin levels (p
Tıp Öğrencilerinde Bir Yılda Vücut Kompozisyonlarında Meydana Gelen Değişimlerin Belirlenmesi
Determining the Change of Body Composition Over a Year Period Among Medical Students
Yazar: Kaya, Hüsamettin; Özçelik, Oğuz
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Biyoelektrik impedans, yağ dokusu, vücut kitle indeksi, obezite

Amaç: Genç üniversite öğrencilerinin bir yıllık sürenin sonunda başlangıcına göre vücut kompozisyonlarında meydana gelen değişiklikleri tespit ederek obezite gelişimi yönünden değerlendirmektir.  Gereç ve Yöntem: Tıp Fakültesi 1-3 sınıf öğrencilerinin vücut kompozisyonları birer yıl ara ile ayaktan-ayağa Biyoelektrik impedans Analizi (BİA) ile ölçülüp değerlendirildi. Eşleştirilmiş t-testi sonuçların istatistiksel değerlendirilmesinde kullanıldı ve p

Objectives: To determine body composition of young medical student over a year period and evaluating in for obesity development.  Materials and Methods: Body composition of medical student 1-3 years medical students were measured using foot-to-foot bioelectrical impedance analysis (BİA). Paired t-test was used to analyse data and P
Altı Yaş ve Altı Çocuklarda Hepatit B Seroprevalansı
Seroprevalence of Hepatitis B Under Age Six
Yazar: Şahin, Yasin; Aydın, Derya
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Çocuklar, hepatit B virüsü, seroprevalans

Amaç: Kesitsel tipteki bu çalışmada, çocuk polikliniğine başvuran 6 yaş ve altı çocuklarda hepatit B seroprevalansını saptamak amaçlandı.  Gereç ve Yöntem: Haziran 2004-Mart 2005 tarihleri arasında uygulanmış olan kesitsel tipteki bu çalışma, çocuk polikliniğine sarılık dışı nedenlerle getirilen 6 yaş altı 240 çocukta gerçekleştirildi. Çalışma kapsamındaki çocuklar yaşlarına göre; 15 ay, 2 yaş, 3 yaş, 4 yaş, 5 yaş ve 6 yaş olmak üzere gruplara ayrıldı. Araştırma kapsamına giren çocukların anne ve babalarından araştırma için izin alındıktan sonra, çocuklardan 3 cc&apos;lik venöz kan örneği alındı ve Hepatit B virüsü (HBV)&apos;nün serolojik belirleyicileri (HBsAg, anti-HBs, anti-HBc, HBeAg, ve anti-HBe) Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) yöntemiyle test edildi.  Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların 170&apos;inde (%70.8) anti-HBs pozitifliği saptandı. Bunlardan 93&apos;ü (%54.7) aşılı, 77&apos;si (%45.3) ise hepatit B enfeksiyonu geçirmiş idi. Sadece üç çocukta (%1.25) HBsAg pozitifliği saptandı. Tüm çocuklarda aşılanma oranı %38.75 tespit edildi.  Sonuç: Bu çalışma, Sağlık Bakanlığı&apos;nın rutin Hepatit B aşılama programı dahilinde olan çocuklar üzerinde yapılmasına rağmen, aşılanma oranı %38.75 tespit edildi. Anne baba eğitiminin önemine, rutin hepatit B aşısı konusunda halkı bilgilendirmenin gerekliliğine, sağlıklı çocukların izlenmesinde HBV açısından yakın takibine ve daha geniş çaplı seroprevalans çalışmalarına gereksinim olduğuna dikkat çekilmiştir. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: In this cross-sectional study, we aimed to investigate hepatitis B seroprevalence in children, under 6 years old, referring to outpatient clinics of pediatrics.  Materials and Methods: Between June 2004-March 2005, 240 patients without jaundice, under age six years, were investigated at the pediatrics department. Children were grouped according to their ages as 15 months, 2 years, 3 years, 4 years, 5 years and 6 years. After obtaining informed consent of their parents, we collected 3 cc venous blood samples and determined Hepatitis B markers (HBsAg, anti-HBs, anti-HBc, HBeAg, anti- HBe) in each sample by Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) method.  Results: We found anti-HBs positivity in 170 children (70.8%). Ninety-three of them (54.7%) had been vaccinated against Hepatitis-B, while 77 of them (45.3%), had had hepatitis B infection previously. Only three children (1.25%) had HBsAg positivity. The rate of vaccination in all children was determined 38.75%.  Conclusion: Although this study was performed on children including routine hepatitis B vaccination program of Ministry of Health Services, the rate of vaccination was determined 38.75%. Importance of educational status of parents, necessity of public education about routine hepatitis B vaccine and the need of seroprevalence studies were emphasized. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Frontonazal Ensefalosel: Bir Vaka Takdimi
Frontonasal Encephalocele: A Case Report
Yazar: Aydın, Mustafa; Taskın, Erdal; Kılıç, Mehmet; Ertuğrul, Sabahattin; Aygün, Denizmen
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Frontonazal ensefalosel, menenjit, görüntüleme yöntemleri, çocuk

Alın üzerinde şişlik şikayeti ile başvuran ve frontonazal ensefalosel tanısı alan 6 aylık kız hasta sunuldu. Muayenesinde, glabella üzerinde beyin omurilik sıvısı (BOS) sızıntısı olmayan, 2x3 cm ebadında bir şişlik vardı. Manyetik rezonans görüntüleme ve üç boyutlu bilgisayarlı tomografi, frontal kemik defekti ve bu defektten beyin herniyasyonunu gösterdi (anterior ensefalosel). Özellikle BOS sızıntısı eşlik eden ensefaloseller menenjit gelişimi açısından yakından izlenmeli; gerekirse cerrahi tedavi ile onarım operasyonu yapılmalıdır. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

A 6-month-old girl who diagnosed frontonasal encephalocele is presented. She was referred to our hospital with a swelling on the glabella. She had a swelling over the glabella, 2x3 cm in diameter not associated with cerebrospinal fluid (CSF) leakage. A magnetic resonance imaging and threedimensional computed tomography scan showed frontal bony defect and brain herniation from this defect (anterior encephalocele). Especially, the encephaloceles with CSF leakage must be followed up closely for the occurence of meningitis; and if required the surgical treatment must be done for reconstruction ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
46,X,del(X)(q23) Karyotipine Sahip Primer Amenoreli Olgu
The Case with Primary Amenorrhea Presented with A 46,X,del(X),(q23)
Yazar: Yüce, Hüseyin; Etem, Ebru; Gürateş, Bilgin; Elyas, Halit
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Primer Amenore, Xq-, Kısa Boy, Sitogenetik

Turner sendromu, yaşayan kadınlarda 1:2500 sıklıkla görülen en yaygın kromozomal anomalidir. Bu güne kadar X kromozomu ile ilgili olarak pek çok yapısal anomali tanımlanmıştır. Xq delesyonlarına, Turner Sendromlu bireylerin %3-4.4&apos;ünde rastlanmaktadır. Sunulan olgu kısa boy, primer amenore, hipoplazik uterus and hipertiroidi göstermekteydi. Probandın karyotipi, periferik kandan yapılan sitogenetik inceleme sonucu, 46,X,del(X)(q23) olarak saptandı. Literatürde bu karyotipe sahip bazı Turner Sendrom stigmatlarını taşıyan olguya rastlanmamıştır. Xq- olgularda fenotip oldukça değişkendir. Bunun en önemli nedenlerinden biri Xp veya Xq&apos;daki gelişim genlerinin bazı X otozom translokasyonlarında görülen bozuk X inaktivasyonuna benzer şekilde inaktive olmasıdır. X kromozom delesyonlarındaki fenotip değişkenliğinin diğer bir nedeni inaktif X kromozom üzerindeki genlerin veya inaktivasyon bölgesinin etkilenmesidir. Ovarian gelişimde Xq13-24 kritik bölgesinin oynadığı rol hala açık değildir. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Turner&apos;s syndrome is the most common chromosomal abnormality in women, affecting 1:2,500 live female births. A variety of structural abnormalities have been identified for the X chromosome. Xq deletions were identified in 3-4.4% of cases with Turner&apos;s syndrome. The case presented at short stature, primary amenorrhea, hypoplasic uterus and hyperthyroidism. Case karyotype was determined as 46,X,del(X)(q23) by cytogenetic analysis of peripheral blood. This karyotype was not determined in cases presented with some Turner&apos;s syndrome stigmata in the literature. Xq- cases have variable phenotype. The most likely explanation for the variable phenotypic effect of Xq- is to assume that growth gene(s) in Xp or Xq are inactivated similar to skewed X inactivation seen in some X-autosome translocations. Another reason of phenotypic variation, inactivation center(s) and active genes on inactive chromosome could explain the manifestation or the absence of clinical symptoms in X deletions. The role played by the "critical region" (Xq13-q24) in ovarian development is still unclear. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
İntramukozal Erken Mide Kanseri ile Birlikte Krukenberg Tümör: Olgu Sunumu
Intramucosal Early Gastric Cancer With Krukenberg Tumor : A Case Report
Yazar: Çelebi, Selman; Karaoğlu, Aziz; Çelik, Hüsnü; Elkıran, Emin Tamer; Yazıcı, Serdar; Özgen, Metin; Özercan, İbrahim Hanifi
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: İntramukozal erken mide kanseri, Krukenberg tümör

Krukenberg tümörleri, klasik olarak gastrointestinal kanaldan kaynaklanan metastatik over neoplazmları olarak tanımlanır. Primer tümör sıklıkla midededir ama kolon ve biliyer kanaldan da kaynaklanabilir. İntramukozal erken mide kanserinden kaynaklanan Krukenberg tümörleri oldukça nadir bildirilmiştir. Biz burada intramukozal erken mide kanserinden kaynaklanan bir Krukenberg olgusunu sunuyoruz. Krukenberg tümörlü olgularda endoskopik inceleme dikkatle yapılmalı ve çok sayıda endoskopik biyopsiler alınmalıdır. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Krukenberg tumor is classically defined as metastatic ovarian neoplasms from the gastrointestinal tract. The primary tumor is frequently from stomach but may also be from colon or biliary tract. Intramucosal early gastric cancer with Krukenberg tumor have been very rarely reported. We herein present a case of Krukenberg tumor that derivated intramucosal early gastric cancer. Endoscopic examination of the stomach should be carefully done at the Krukenberg cases. In addition there should be removed a lot of endoscopic biopsies ©2005, Fırat University, Medical School
Çekumda Duplikasyon Kisti Perforasyonu: Nadir Bir Olgu
Perforated Cystic Duplication in Cecum: A Rare Case
Yazar: Kazez, Ahmet; Özel, Şeyhmus Kerem; Kocakoç, Ercan; Özercan, İbrahim Hanifi; Saraç, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Duplikasyon, Gastrointestinal, Akut Batın, Perforasyon

Duplikasyonlar gastrointestinal sistemde ağızdan anüse kadar herhangi bir yerde görülebilen nadir konjenital anomalilerdir. Kistik duplikasyonların kanama, invajinasyon, barsak obstrüksiyonu, volvulus, malignite gibi komplikasyonları görülebilir. Akut batın bulguları ile ameliyat edilen yedi yaşındaki erkek olguda, çekumda yerleşmiş ve perfore olmuş duplikasyon kisti tespit edildi. Total kist eksizyonu uygulanan olgu nadir bir akut batın nedeni olduğu için sunuldu.©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Duplications are rare congenital anomalies which can be found in the gastrointestinal system from mouth to anus. Bleeding, intussusception, intestinal obstruction, volvulus and malignancy can complicate cystic duplications. A perforated cecal duplication cyst was detected in a 7-year-old boy operated with the findings of acute abdomen. The cyst was totally excised and the case is presented as a rare cause of acute abdomen.. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Kortikal Displazi ve Migren; rastlantısal bir birliktelik olabilir mi?
Cortical Dysplasia and Migraine: Is There Any Coincidental Association?
Yazar: Kabakuş, Nimet; Kurt, Abdullah; Kurt, Ayşegül Neşe Çitak; Serhatlıoğlu, Selami
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Kortikal displazi, migren, manyetik rezonans görüntüleme

Serebral kortikal malformasyonlar epilepsi, özellikle de dirençli epilepsi ile birliktelik gösterirler. Ayrıca bu bozukluklar diğer nörolojik, psikiyatrik ve gelişimsel bozukluklarla da birliktelik gösterebilir. Burada sunulan ve kortikal displazi ile migren birlikteliğini gösteren olgu, nöronal migrasyon bozukluklarının neden olabileceği başka klinik durumların da olabileceğini göstermekdir. On dört yaşında erkek hasta, iki yıldır devam eden, haftada bir kez olan migren özelliğinde baş ağrısı ile başvurdu. Fizik / nörolojik muayenesi / zeka düzeyi ile / rutin / baş ağrılı dönem ve uyku-yoksunluklu EEG&apos;si normaldi. Olgunun beyin manyetik rezonans incelemesinde sağ frontal bölgede displazik alan, interhemisferik sulkus anteriorunda digitasyon (kortikal displazi) ile uyumlu görünüm vardı. Beş aydır &#946; bloker tedavisi alan hastanın bu tedaviden yanıt aldığı (2 ayda bir hafif migren atağı)) belirlendi. Migrenli hastaların, olası yapısal lezyonlar yönünden daha detaylı nöro-diyagnostik yaklaşımlarla araştırılması, bu hastaların sonradan çıkabilecek olası klinikopatolojik durumların doğru değerlendirilmesine; ayrıca medikal tedaviye dirençli durumlarda belirlenen lezyon cerrahi tedavisine de olanak sağlayabilir. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Cerebral cortical malformations accompany epilepsy and refractory epilepsy, in particular. However, these malformations may also go together with other neurological, psychiatric and developmental disorders. The presentation of a case who has migraine aims to stress that if there is any coincidental association between cortical dysplasia and migraine, or migraine could be casued by cortical dysplasia. A 14-year-old male patient presented with weekly migrainous headaches that had been continuing for two years. Physical/neurological examination, level of intelligence, school performance, laboratory analyses and routine EEG were all normal. Headache period and sleep-deprived EEGs revealed anterior asymmetric slowing of background; no epileptiform activity. Cerebral magnetic resonance imaging of the case showed dysplastic area in the right frontal, digitation in inter-hemispheric sulcus anterior (cortical dysplasia). It was found that the case had been receiving &#946; blocker treatment for 15 months, to which he responded (mild migraine attack bimonthly). Neuro-diagnostic examination of migraine patients for possible structural lesions might ensure making sense of conditions that can arise later, as well as treating surgically the lesions identified in cases resistant to medical treatment. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi