hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Safahât’ta Kısa Öykü Örnekleri
Short Story Examples in Safahât
Yazar: Hazer, Gülsemin
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Mehmet Âkif,manzum hikâye,anlatımlı şiir,yansıma aktarmalı öykü,kısa öykü. ; Mehmet Âkif,verse story,narrated poetry,reflection narrated story,short story.

Mehmet Âkif Ersoy (1873-1936), şiirlerini yedi kitaptan oluşan Safahât’ta bir araya getirmiştir. Bu kitapların ilki, çoğunlukla manzum hikâye türünde kaleme alınmış şiirleri ihtiva eder. Sanatını toplumun aydınlanmasına adamış olan şair, eserlerinde toplumda gördüğü çirkinlikleri, kötülükleri, yanlışlıkları konu edinir. Âkif, şiirlerinin tematik ağını oluşturan meseleleri, okuyucuda şefkat, merhamet ve adalet duygularını canlandıracak yönde kaleme alır. Bu nedenle anlatımlı bir şiir türü olan manzum hikâyeye yönelmiştir. Destan ve mesnevi geleneğinin devamı sayılan manzum hikâyeler, okuyucuya şiir yoluyla hikâyeler anlatan manzumelerdir.  Şiirin anlatımlı bir yapıya sahip olması, onu ‘saf şiir/hâlis şiir’in estetik sınırlarından uzaklaştırır ama metnin şiir ve hikâye taraflarının ayrı ayrı okunmalarına da imkân tanır. Âkif’in manzum hikâyeleri bu bağlamda değerlendirilmiş metinlerdir. Bu çalışmada Safahât’tan seçilen bazı şiirler, kısa öyküye özellikle de ‘yansıma aktarmalı öyküler’e benzerlikleri bakımından incelenmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda “Küfe”, “Meyhane” ve “ Seyfi Baba” manzumeleri merkeze alınmış, manzum hikâyelerin anlatı unsurlarının, kısa öyküye yaklaşan ya da benzeyen tarafları gösterilmeye gayret edilmiştir.

Mehmet Âkif Ersoy (1873-1936) brought together his poems in Safahât, which consists of seven books. The first of these books contains mostly poems written in verse. The poet, who has devoted his art to the enlightenment of the society, deals with the ugliness, evil and wrongs he sees in the society through his work. Âkif writes the issues that make up the thematic web of his poems in a way that stimulates the feelings of compassion, mercy and justice in the reader. For this reason, he turns to verse story, which is a type of narrative poetry. Poetic stories, which are considered as the continuation of the epic and masnavi tradition, are verses that tell stories to the reader through poetry. The fact that the poem has an expressive structure takes it away from the aesthetic limits of  'pure poetry', but also allows the poetry and story sides of the text to be read separately. Âkif's verse stories are texts evaluated in this context. In this study, some poems selected from Safahât have been tried to be examined in terms of their similarities to the short story, especially to the 'reflective narrative stories'. In this context, the poems of “Küfe”, “Meyhane” and “Seyfi Baba” were centered, and the sides of the narrative elements of the verse stories that approached or resembled the short story were tried to be shown.
Safahat'tan Türkçe Sözlük'e Katkılar
CONTRIBUTIONS FROM SAFAHÂT TO THE TÜRKÇE SÖZLÜK
Yazar: Kaçalin, Mustafa S.
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Mehmed Âkif,Safahât,Türkçe Sözlük,meaning,definition ; Mehmed Âkif,Safahât,Türkçe Sözlük,mana,tarif.

Her bir kelime taşıdığı mana ve öbür kelimelerle kurduğu bağ ile anlamlı bir bütünü meydana getirdiği için edebi eserlerde kelimelerin manalarının bilinmesi mühimdir. Manası bilinmeyen her bir kelime, metnin anlaşılması önünde bir mâni oluşturmaktadır. Kelimelerin ve kelime öbeklerinin manaları manzum eserlerde daha da ehemmiyet kazanmaktadır; çünkü manzum eserlerde mensur eserlere göre daha az kelimeyle daha çok şey ifade edilmeğe çalışılmakta ve böylece daha yoğun bir ifade kullanılmakta, kelime oyunları ve mana inceliklerine daha sık yer verilmektedir. Şairler, manzum eserlerde bazı kelime ve kelime öbeklerine kendisine has manalar da yükleyebilmektedir. Bu gibi kullanmalar dikkate alınmayarak kelimelerin ve kelime öbeklerinin sözlükte yer alan birkaç manası ile anlaşılmağa çalışılması metnin manasına zarar vermektedir. Şairin kendisine has manalar yüklediği kelimelerin ve kelime öbeklerinin manaları ise sadece şairin eserlerinin tamamındaki kullanımlar dikkate alındığında anlaşılabilmektedir. Mehmed Âkif böyle bir şair, Safahât da böyle bir eser olarak ihtiva ettiği farklı manalarla Türkçe Sözlük’e katkı sunacak mahiyettedir. Bu çalışmada Safahât’ta kullanıldığı mana ile Türkçe Sözlük’te kaydedilmemiş olan kelimelerden bir demet sunulmuştur.

It is important to know the meanings of words in literary works, since each word creates a meaningful whole with the meaning it carries and the bond it establishes with other words. Each word whose meaning is unknown creates a barrier to understanding the text. The meanings of words and phrases gain more importance in poetic works; Because, in versed works vis-à-vis prosed works, meaning is conveyed with fewer words, and thus, expressions become more intense and compact, word games and subtleties of meaning are included more frequently. Poets can also attribute peculiar meanings to some words and phrases in verse. Ignoring such uses and attempting to understand the words and phrases with a few meanings in the dictionary harms the meaning of the text. The meanings of the words and phrases to which a poet attributes unique meanings can only be understood when taken into consideration all the uses in his or her works. Mehmed Âkif is such a poet, and Safahât, as such a work, will contribute to Türkçe Sözlük with the different meanings it contains. In this study, a bunch of words that are not recorded in Türkçe Sözlük with the meaning used in Safahât are presented.
Mehmet Âkif Ersoy’un Mektuplarında Mizah
"Humour " in the letters of Mehmet Âkif Ersoy
Yazar: Kurt, Ali
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Mektup,Özel Mektup,Mizah,İroni,Mehmet Âkif ; private letter,humour,irony,Mehmet Âkif

Mektup, insanın iç dünyasını yansıtan önemli bir araç olmasının yanında bir belge olabilme niteliğini de taşır. Özel mektuplar ise birbirlerini yakından tanıyan kişiler arasında iletişimi sağlaması bakımından hem yazan hem yazılan kimsenin birçok özelliğini aydınlatır. İçinde mutlaka bir komik durum ve gülünçlüğü bulunduran mizah ise, bir nevi “insanın ayırıcı psikolojik parmak izi”dir. Mehmet Âkif’in gerek Safahat’ında gerekse günlük hayatında ailesi ile dost ve arkadaşlarıyla,  çevresiyle ilişkilerinde mizaha çok sık başvurduğu, mizahın onda adeta “mizaçlaşarak” bir üslup haline geldiği görülmektedir. Mehmet Âkif’in yayımlanmış mektupları ile ilgili çalışmalar yapılmışsa da hususen mektuplarında mizahla ilgili bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmamızda Mehmet Âkif Ersoy’un özellikle İstanbul’dan 1925 yılı sonu itibariyle gittiği ve 19 Haziran 1936’ya kadar kaldığı 11 yıllık Mısır döneminin yoğunlukta olduğu; kurmaca olmayan ve onun hayatı ve sanatına ışık tutacak birer belge niteliği taşıyan, yayınlanmış özel mektuplarında mizahın izi sürülmüştür. Mehmet Âkif’in özellikle Mısır’dan ailesine arkadaş ve dost çevresine yazdığı özel mektuplarında; temelinde ironi olan latifeler, nükteler, istihzalar, fıkralar vb.; mizahi bir dil karşımıza çıkmaktadır.

A letter have the characteristics of being a document, besides being an important link for reflecting a person's inner world. Personal letters enlighten lots of characteristics of a person who writes and is written in point of connection among people that know each other. But homour, that absolutely contains a funny situation or ridiculousness, is a kind of seperative psychological fingerprint. In either Mehmet Âkif's Safahat or in his daily relationships with his family, friends and environment, it is seen that he often uses humour and that becomes a strong language of him temperamentally. Even though the published letters of Mehmet Âkif was studied on, there is no research on humour in his private letters. In this study we will search the trace of humour in Mehmet Âkif Ersoy's published and nonfictional letters, which are the documents that will enlighten his life and art. These letters were mostly written in the period when Mehmet Âkif Ersoy went to Egypt from İstanbul in the end of 1925 and stayed there until 19.06.1936. In Mehmet Âkif Ersoy’s private letters ,which were especially written to his family and friends from Egypt ,we see jokes, mock and anecdotes etc that based on a humorous and ironic language.
Balkanlar’ın Kaybedilişi karşısında Mehmet Akif
Mehmet Akif in the Face of the Loss of the Balkans
Yazar: Doğan, Muhuttin
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Mehmet Akif,Balkans,Hakkın Sesleri,nationalism,Orient ; M. Akif,Balkanlar,Hakkın Sesleri,kavmiyetçilik,Şark

İmparatorluğun en sıkıntılı dönemlerinde yazmak zorunda kalan Akif ve nesline zaman sanki eserlerinin konusunu belirleme özgürlüğünü vermez. Tarihî şartlar âdeta onların eserlerinin konularını belirler. Yapı olarak da bireysel konularda yazmaya uygun bir mizacı olmayan M. Akif, kalemini hayatı boyunca milletinin hizmeti için kullanır. Onun en başarılı eseri olan Safahat içerik yönünden tarihî belge özellikleri taşır. Yirminci yüzyılın başlarında Osmanlı ülkesinin yüz yüze kaldığı sıkıntılar, Safahat’ta yer alan şiirler üzerinden de izlenebilir. Onun kadar hayatı şiire, şiiri de hayatın içerisine sığdırabilmiş şair sayısı fazla değildir. Ülkesinin ihtiyaç duyduğu her alanda olmayı kendisine görev bilen M. Akif, verilen hiçbir görevden uzak durmaz. Bu sebepten onu, bazen Anadolu’da bazen Arabistan çöllerinde bazen de cami kürsülerinde görebiliriz. Onun tek bir amacı vardır, o da; “İslam dünyasının eski güzel günlerine yeniden kavuşmasıdır.” Yedi bölümden/kitaptan oluşan Safahat’ın bütün mısralarında bu amacın izlerine rastlayabiliriz.Safahat’ın üçüncü kitabı olan ve on şiirden oluşan Hakkın Sesleri adlı bölümde yazar, Balkan yenilgisinin sebeplerini, oradaki Müslümanların yaşamak zorunda kaldıkları katlanılması güç durumları ve çözüm yollarını göstermeyi amaçlar.Bu çalışmada; Balkan yenilgisinin M. Akif’in dizelerine nasıl yansıdığı üzerinde durularak onun Müslümanlara vermek istediği mesajlara dikkat çekilecektir.

The time does not give freedom to determine the subject of their works for Mehmet Akif and his generation who had to write in the most troubled times of the empire. It looks like historical conditions determined the subjects of their works for them. Mehmet Akif who does not choose to write on individual subjects uses his pen at the service of his nation throughout his life. Safahat, his most successful work, mostly contains historical features. All the troubles faced by the Ottoman country at the beginning of the twentieth century can be traced through the poems in Safahat. There are not many poets who can fit life into poetry as much as he does. Mehmet Akif considers it as a duty whatever his country needs and does not stay away from any task given to him. For this reason, we can see him in mosque lecterns sometimes in Anatolia or in the Arabian desert. He has only one purpose which is the re-establishment of the good old days of the Islamic world. We can find traces of this purpose in all the verses of Safahat which consists of seven chapters/books. In this study, how the Balkan defeat is reflected in Mehmet Akif's verses and the solutions proposed by the poet for the dissolution of the dark clouds that have descended on the Islamic world will be discussed.
Bostan ve Gülistan’ın Metinlerarası İlişkiler Bağlamında Safahat’a Yansımaları
Reflections of Bostan and Gülistan on Safahat in the Context of Intertextual Relations
Yazar: Özsaray, Yunus Emre
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Metinlerarasılık,Sa’dî,Bostan,Gülistan,Mehmet Âkif,Ahlak,Zihniyet,Terakkî,Tevekkül ; Intertextuality,Sa’dî,Bostan,Gülistan,Mehmet Âkif,Morality,Progress,Resignation

Safahat, okurunu metinlerarasılık açısından değerlendirmeye çağıran bir eser olarak karşımızda durmaktadır. Pek çok eserden izler taşıyan Safahat, bu izler sayesinde katmanlı bir söylem gücüne kavuşur. Bostan ve Gülistan, Safahat’ta açık ve gizli metinlerarası ilişkilerin olduğu eserlerin başında gelir. Bazı yerlerde sadece bir gönderge, bazı yerlerde ise anametinsellik ve türev ilişkileri söz konusudur. Bostan ve Gülistan, Mehmet Âkif’in yaptığı yeniden okuma sayesinde kimi yerlerde yeni bir bağlama kavuşmuş, Safahat’a bu yansımıştır. Eserdeki kimi kavramlar  Mehmet Âkif tarafından 20. yy’ın ahlak ve zihniyet dünyasının kavramlarına dönüştürülmüştür. Çalışmamızda bu dönüşümün hangi bağlamlarda gerçekleştiğini göstermeye gayret ettik. Diğer taraftan Mehmet Âkif, Bostan ve Gülistan’ı sadece dönüştürmemiş, yorumsal üst metinsellik bağlamında, Safahat’ın neredeyse tamamına yayılan eserden mânâ devşirmiştir. Bu da ayrıca eğildiğimiz bir konu olmuştur. Safahat’a Bostan ve Gülistan’ın yansımasını ortaya koymak bir bakıma eserin dönem-zihniyet ve yeni ahlak telakkisiyle nasıl değerlendirildiğini de ortaya koymak demektir. Biz de çalışma boyunca bu değerlendirmeyi yapmaya çalıştık.

Safahat stands before us as a work that invites its reader to evaluate it in terms of intertextuality. Carrying traces of many works, Safahat gains a layered discourse power thanks to these traces. Bostan and Gülistan are among the works in Safahat that have open and hidden intertextual relations. In some places, there is only a referent, and in some places, there is hypertextualite or derivative relations. Thanks to the re-reading made by Bostan and Gülistan Mehmet Âkif, it gained a new context in some places and was reflected in Safahat with this new context. Some concepts in the work were transformed into the concepts of morality and mentality of the 20th century by Mehmet Âkif. In our study, we tried to reveal the contexts in which this transformation took place. On the other hand, Mehmet Âkif not only transformed Bostan and Gülistan, but also gathered meaning from the work in the context of interpretive metatextuality that spread almost throughout Safahat. This has also been a subject that we have focused on. To reveal the reflection of Bostan and Gülistan on Safahat means to reveal how the work is evaluated in terms of period-mentality and new morality. We tried to make this evaluation throughout the study.
Mehmed Âkif'in Kendi Resimlerinde Gördüğü: Sûretten Sîrete
What Mehmed Akif Sees in His Own Photos: From Appearance to Life
Yazar: Çakır, Mustafa Sefa
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Âkif,resim,fotoğraf,sûret,sîret ; Akif,painting,photography,appearance,life

İnsanın, nisyanla malul olması gibi nisyana karşı kimi çözüm arayışları da malumdur. Bu çözümlerden biri de fotoğraflardır. Eskilerin daha ziyade resim olarak ifade ettiği fotoğraflar donmuş hatıralar hâlinde kısmi bir kalıcılığa sahiptir. Akıp giden zamana ve unutulan günlere küçük parantezler açan fotoğrafların bazıları, şairlerin elinde bir de şiirle süslenerek daha etkili bir hüviyette karşımıza çıkmaktadır. Fotoğraflarının arkasına şiir yazarak dostlarına ve yakınlarına gönderen şairlerden biri de Mehmed Âkif'tir. Bu manzumelerde şair daha ziyade kendisiyle ilgili izlenimlerinden bahsetmiştir. Fotoğrafına bakan şairin gördüğü sûretinin yanında yaşadıklarının ve hatta karakterinin izlerini de görmesi, bunları işlemesi doğaldır. Bu çalışmada fotoğraf arkası şiirlerinden yola çıkarak Âkif'in kendi dilinden, kendi ile ilgili izlenim ve düşünceleri gözler önüne serilecektir. Bu noktada faniliği çokça vurgulayan ve özellikle son yıllarında kaleme aldığı manzumelerinde kendisiyle ilgili ümitsizliğin ağır bastığı görülen Âkif'te derin bir hüzne şahitlik edilmektedir.  Fotoğraflarında simasıyla bile insana çok şey anlatan Âkif'in fotoğraflarının arkasında kendini anlattığı şiirleri de hususi bir öneme sahiptir.

It is known that people are forgetful, as well as seeking solutions to forgetfulness. One of these solutions is photos. Photographs, which the ancients refer to as paintings, have a partial permanence as frozen memories. Some of the photographs, which open small brackets to the passing time and forgotten days, appear in a more effective way by being decorated with a poem in the hands of the poets. One of the poets who wrote poems on the back of his photographs and sent them to his friends and relatives is Mehmed Akif. In these poems, the poet mostly talked about his impressions about himself. It is natural for the poet looking at his photograph to see and process the traces of his experiences and even his character, as well as the outward appearance he sees. In this study, based on the poems behind the photography, Akif's impressions and thoughts about himself will be revealed in his own language. At this point, a deep sadness is witnessed in Âkif, who emphasizes mortality a lot and it is seen that despair about himself predominates, especially in his poems that he wrote in his last years. Telling a lot to people even with his face in his photographs, Âkif's poems in which he tells about himself behind his photographs also have a special importance.
Mehmet Âkif Altmış Üç Yıllık Bir Ömür
Mehmet Âkif Altmış Üç Yıllık Bir Ömür
Yazar: Kahraman, Alim
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. Mehmet Akif ve İstiklal Marşı, 2021
Anahtar kelimeler: Mehmet Akif,biyografi,Millî Mücadele

Mehmet Âkif’in altmış üç yıllık hayat süreci, şiiri ve sanat eğilimleri, eğitim ve basın hayatı, memuriyet ve hocalık görevleri, aile ve dost çevresi, Millî Mücadeledeki rolü ve İstiklal Marşı’nı yazması, Mısır yılları gibi temel veriler esas alınarak kronolojik bir düzenle verilmiştir. Tüm bunlar yapılırken yaşadığı tarihî dönemin kritik şartları da bir boyut olarak yerini almıştır. Millet hayatındaki uyarıcı ve uyandırıcı rolü, mücadeleci kişiliği, yetiştiriciliği de satırlara yansımıştır.

Mehmet Âkif’in altmış üç yıllık hayat süreci, şiiri ve sanat eğilimleri, eğitim ve basın hayatı, memuriyet ve hocalık görevleri, aile ve dost çevresi, Millî Mücadeledeki rolü ve İstiklal Marşı’nı yazması, Mısır yılları gibi temel veriler esas alınarak kronolojik bir düzenle verilmiştir. Tüm bunlar yapılırken yaşadığı tarihî dönemin kritik şartları da bir boyut olarak yerini almıştır. Millet hayatındaki uyarıcı ve uyandırıcı rolü, mücadeleci kişiliği, yetiştiriciliği de satırlara yansımıştır.
Herta Müller’in “Tilki Daha O Zaman Avcıydı” Adlı Romanında Totaliter Rejim
The Totalitarian Regime in Herta Müller's Novel "The Fox Was Still a Hunter
Yazar: Karabulut, Merve
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 25, 2022
Anahtar kelimeler: Alman Dili ve Edebiyatı,Herta Müller,Çavuşesku,Diktatörlük,Romanya ; German language and literature,Herta Müller,Ceausescu,Dictatorship,Romania.

Bu çalışmada Nobel Edebiyat ödülüyle dünya çapında bir üne ulaşan Herta Müller’in Çavuşesku dönemine ışık tuttuğu “Tilki Daha O Zaman Avcıydı” romanı sosyopolitik anlamda ele alınmaktadır. Romanda Çavuşesku diktatörlüğünü, otoritesini ve baskısını ele alan Müller, anlatım biçimi ile sıra dışı bir kurgu dünyasının da kapılarını okura açar. Kurgusal anlamda eserlerini kaleme alırken geçmişle hesaplaşmaya odaklanan Müller, Romanya’nın tarihsel panoramasını da somutlaştırmaktadır. Anlatıcı ve anlatım biçimiyle, totaliter baskı ve rejim, vurgulu bir biçimde romanda hissettirilir ve bu durum romanın temel belirleyeni olarak karşımızda yer alır. Toplumsal ve siyasal tüm veriler Müller’in romanlarında sosyopolitik unsur içinde değerlendirildiğinden, bunların araştırılmasının bir nevi Müller’in yazma biçimini de ortaya koyduğunu söylemek olanaklıdır. Yaşadıklarının çilesi onun yaratma becerisini geliştirerek, şairane tavrının ortaya çıkmasına vesile olur. Müller kendine özgü aktarım tarzıyla, içinde bulunduğu toplumu bir araç kılarak, bu topraklara (Romanya’ya) sefaleti getiren komünizmi eleştirmeyi kendine hedef alır ve bu rejimin insanlara verecek hiçbir şeyi olmadığını göstermek ister. Yaşanılanların görmezden gelinmesini, onlara karşı suskun kalınmasını ve tepki verilmemesini eleştirerek, ele aldığı bütün eserlerde bunu vurgular.

In this study, Herta Müller's novel "The Fox Was Already a Hunter", in which she sheds light on the Ceausescu period, which has gained a worldwide reputation with the Nobel Prize in Literature, is discussed in sociopolitical terms. Müller, who deals with the dictatorship, authority and oppression of Ceausescu in the novel, opens the doors of an extraordinary fictional world to the reader with her narrative style. Müller, who focuses on coming to terms with the past while writing her works in a fictional sense, also embodies the historical panorama of Romania. Totalitarian oppression and regime are emphatically felt in the novel with the narrator and the way of expression, and this situation is the main determinant of the novel. Since all social and political data are evaluated within the socio-political element in Müller's novels, it is possible to say that investigating them also reveals Müller's writing style. The ordeal of what she has lived through improves her creative ability and leads to the emergence of her poetic attitude. Müller aims to criticize communism that brought misery to these lands (Romania) by making the society she is in a tool with her unique transfer style and wants to show that this regime has nothing to give to the people. She criticizes the ignoring of the experiences, being silent and not reacting to them, and emphasizes this in all the works she deals with.
Aminatta Forna’nın The Memory Of Love Adlı Eserinde Afrikalı Kadınların Temsili
Representation of African Women in Aminatta Forna’s The Memory of Love
Yazar: Bolat, Eren
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 25, 2022
Anahtar kelimeler: Afrikalı kadın,temsil,Sierra Leone,Postkolonyalizm,kolonyalizm ; African woman,representation,Sierra Leone,Postcolonialism,colonialism

Bu çalışma, Aminatta Forna’nın The Memory Of Love adlı romanındaki kadın karakterlere odaklanmakta ve bu karakterlerin nasıl resmedildiğini araştırmaktadır. Romandaki Afrikalı kadın karakterler üzerine yapmış olduğum çalışmada, Forna’nın özellikle oryantalist ve batılı bir bakış açısıyla tasvir edilen uysal, zayıf ve boyun eğen Afrikalı kadın imajını yapı bozuma uğratarak çeşitli kadın karakter tiplerine yer verdiği gözlemlenmiştir. Romanda diğer göze çarpan durum ise Forna’nın romanında birden fazla kadın karaktere yer vermesine rağmen kadın karakterlerin söylem açısından gölgede kalmasıdır. Afrikalı bir kadın yazar olarak Forna’nın zayıf ve madun Afrikalı kadın imajı klişelerini yıktığı düşünüldüğünde, romanın anlatıcılarının erkek karakterler olması ve kadın karakterlere dair detayların erkek anlatıcıların hikâyelerinde yer alması kadın karakterlerin seslerinin yüksek sesle duyulmasını engellemiştir. Romanın merkezinde yer alan Afrikalı kadınlar, anlatıcıdan çok anlatılan rolünde oldukları için sessiz ve gölgede kalmış karakterler olarak algılanmaktadır. Tüm bu incelemeler sonucunda, bu çalışmada, Forna’nın romanı kadın karakterler ekseninde derinlemesine incelenmiş ve Afrikalı kadınların nasıl temsil edildiğine odaklanılmıştır.

This study focuses on the female characters in Aminatta Forna’s The Memory of Love and investigates how these characters are portrayed and represented. In my study investigating African women in the selected novel, it has been observed that Forna includes several types of female characters by deconstructing the docile, weak, and submissive African woman image, especially depicted with an orientalist and western perspective. Another noteworthy aspect of the work is that, though Forna features multiple female characters, the African women in the novel are overshadowed. Even though Forna, as an African woman writer, destroys the stereotypes of weak and inferior African woman image, the fact that the novel’s narrators are male characters and the details of the female characters are included in the male narrators’ stories prevented the female characters’ voices from being heard loudly. The African women at the center of the novel are perceived as silent and speechless characters since they are in the position of being told rather than as narrators. Accordingly, this paper delves into Forna’s novel on the basis of female characters and focuses on how African women are represented.