hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Nev‘î’nin Hocası Karamânî Mehmed Efendi İçin Yazdığı “Bayram Hilâli” ile İlgili Kasîdesinin Tahlîli
The Analysis of the Eulogy About "Bayram Cerescent" That Nev'i Wrote for His Master Karamani Mehmed Efendi
Yazar: Sefercioğlu, M. Nejat
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 10, 2015
Anahtar kelimeler: Nev'i, Karamani Mehmed Efendi, eulogy, analysis. ; Nev’î, Karamânî Mehmed Efendi, kaside, tahlil.

16. yüzyılın önemli şairlerinden biri olan Nev’î,  “Ahaveyn” diye bilinen iki kardeşten biri olan Karamânî  Mehmed Efendi’den feyz almıştır. Ona olan bağlılığını  divanında yer alan bir kasideyle ifade etmiştir. Ayrıca  divanında bir çok beyitte de bu duygularını ifade etmiştir.  “Beray-ı Karamânî Mehemmed Efendi Üstâd-ı Merhûm  Nev’î Efendi Der Vasf-ı Hilâl-i îyd-i Sa’îd” başlığını  taşımaktadır. Otuz yedi beyitten oluşur. Kasidenin nesib  bölümü sekiz, girizgah bölümü bir, methiye bölümü on  dokuz, fahriye bölümü beş ve duâ bölümü üç beyitten  meydana gelmiştir. Nev’î otuz yedi beyitlik kasidesinin  yarıdan fazlasını hocasının faziletlerini anlatmaya ve onu  övmeye ayırmıştır. Bu makalede kaside baştan sona beyit  beyit ele alınarak şerh edilecek ve Nev’î’nin çok değer  verdiği hocası hakkındaki duyguları ortaya konmaya  çalışılacaktır.

Nev&apos;i who is one of the important poets of the 16th  century drew inspiration from Karamani Mehmed Efendi  who is one of the siblings that are known as "Ahaveyn".  Nev&apos;i expressed his devotion and respect to him with a  eulogy in his divan. The eulogy has the title, "Berây-ı  Karamânî Mehemmed Efendi Üstâd-ı Merhûm Nev&apos;î  Efendi Der Vasf-ı Hilâl-i Îyd-i Sa&apos;îd". It consists of thirty  seven verses. The nesib part of the eulogy consists eight,  girizgah part consists one, medhiye part consists nighteen,  fahriye part consists five and the dua part consists  three verses. Nev&apos;i told his master&apos;s virtues and praised  him in more than half of the eulogy. In this article, the  eulogy will be examined verse by verse and analyzed and  also Nev&apos;i&apos;s feelings toward his deserving master will be  presented.
Türk Şiirinde Nazire
Nazire in Turkish Poetry
Yazar: Yavuz, Kemal
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 10, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish poetry, nazire, nazire mecmuas. ; Türk şiiri, nazire, nazire mecmuaları.

Nazire, bir şiire başka bir şairin aynı konu ve vezin,  kafiye veya redifle yazılan şiirlerin genel adıdır. Cahiliye  devrinde varlığından bahsedilen nazire, ilk defa peygamberimiz  zamanında ortaya çıkmıştır. Fars ve Türk edebiyatlarında  ise XII. yüzyılda görülmeye başlanmıştır. Türk  edebiyatında ilk örnekleri Ahmed-i Yesevî’nin şiirlerine  öğrencisi Hakim Süleyman Ata tarafından yazılarak  ortaya konmuştur. Anadolu’da XIII. yüzyıldan sonra  gelişen Türk edebiyatı için bu bir örnek olmuş ve Yunus  Emre de Ahmed-i Yesevî’nin şiirlerine nazireler yazmıştır.  Daha sonra gelen şairlerden Ahmedî ve Nesîmî Yunus’un  şiirlerine nazireler yazarlar. Bu şairlerden başlayarak XV.  yüzyılda devam eden nazirecilik Fatih devri şairlerini de  etkilemiştir. Özelikle Necâtî’nin şiirleri zamanında ve daha  sonraları pek çok şair tarafından tanzir edilmiştir. Bu  durum asırlar aşırı bir şekilde zamanımıza kadar gelmiştir.  Ayrıca Mısır ve Çağatay bölgelerinde de önde gelen bazı  şairler tarafından nazire şiirler de yazılmıştır.  Nazire Türk şiirinde pek çok şairin yetişmesini sağladığı  gibi bu şiirlerin yer aldığı eserlerin de ortaya çıkmasına yol  açmıştır. Böylece nazire mecmuaları Mecmûatü’n-Nazâir  adlı eserle XV. yüzyıldan itibaren görülmeye başlanmıştır.  Bunu XVI. yüzyılda yazılan Mecmaü’n-Nezâir, Câimü’n-  Nezâir, Pervane Bey Mecmuası takip etmiştir. XVII.  yüzyılda ise Metâliü’n-Nezâir’in yazıldığını görüyoruz.  Bundan sonra ise şiir meraklıları tarafından pek çok mecmua  ortaya konmuştur.

Nazire is the common name of the poetries that are  written in the same subject, meter and ryhme to an  another poetry. Nazire is mentioned to be existed in  Cahiliyye period but it first appeared in the prophet  Mohammed&apos;s time. It occured in Arabic and Persian  literatures in 12th century. First samples of Turkish  literature are written by Hakim Süleyman Ata to his  master, Ahmed-i Yesevi&apos;s poems. It set an example to the  literature developing in Anatolia and Yunus Emre wrote  nazires to Ahmed-i Yesevi&apos;s poems. Later, Ahmedi and  Nesimi wrote nazires to Yunus Emre&apos;s poems. Starting  with these poets, in 15th century, nazire writing affected  other poets in Fatih&apos;s period. Especially, to Necati&apos;s  poems are written nazires by many other poets both in his  time and after his time. This continued for centuries up  until today. Also, in Egypt and Chagatay regions, nazires  are written by some leading poets.  Nazire not only helped the improvement of many  young poets but also it enabled the formation of the works  that these poems are in. It is seen with the Mecmuatu&apos;n-  Nazair as from the 15th century. Mecmau&apos;n-Nezair,  Camiü&apos;n-Nezair, Pervane Bey Mecmuasi followed it.  Metaliü&apos;n-Nezair is written in 17th century. After that,  many mecmuas are formed by the people who are  interested in poetry.
Nasîhat-nâme-i Safî
Nasîhat-nâme-i Safî
Yazar: Yeniterzi, Emine; Yeniterzi, Emine
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 10, 2015
Anahtar kelimeler: Classical Turkish literature, 18th century, Safî, counsel text tercî’-i bend ; Klasik Türk Edebiyatı, 18. yüzyıl, Safî, nasihat-name, tercî’-i bend

Klasik Türk edebiyatında nasihat-name türünde manzum  eser kaleme alan şairlerden biri de on sekizinci yüzyıl  şairi Tavîle-zâde Mustafâ Safî Efendi’dir. Gülşen-i Pend  adında 2933 beyitten oluşan kaside şeklinde ancak mesnevî  gibi tertiplenmiş bir eseri olan Safî’nin bir diğer eseri de  hurûf-ı hecâ ile tertiplenmiş manzumelerden oluşmaktadır.  Süleymaniye Kütüphanesi Hacı Mahmud Efendi Bölümü  5295 numarada kayıtlı, bazı yaprakları eksik olan yazmada  1 tercî’-i bend, 22 rubaî, 20 matla’, 27 müfred ve 2  mesnevî ile Safî’nin nasihat-nameleri için yazılmış takrizler  yer alır. Bütün manzumelerin hurûf-ı hecâ ile  kaleme alındığı mecmua görünümündeki eser h. 1125/ m.  1713-4 tarihinde telif edilmiştir. Makalede Safî’nin bu  yazmada yer alan 30 bendlik tercî’-i bendinin metni  verilmektedir.

Eighteenth-century poet Tavîle-zâde Mustafâ Safî is  one of the poets who wrote nasihat-name/ counsel text in  classical Turkish literature. Safî is the author of Gülşen-i  Pend which consists of 2933 couplets in qaside form and  mathnawi arrangement. Another work of Safî consists of  poems which are arranged in alphabetical order of  rhymes. The manuscript of his work is in Süleymaniye  Library Department of Haci Mahmud Efendi, registered  under number 5295. Even though some of the leaves are  missing in the manuscript; there are 1 tercî’-i bend, 22  rubaîs, 20 matlas, 27 müfred, 2 mathnawis and several  poems of eulogium written for Safî’s counsel texts. Safî’s  all of the texts in the mecmua are written in alphabetical  order of rhymes and arranged at h. 1125/ m. 1713-4. In  this paper the text of Safî’s tercî’-i bend of 30 bends is  presented.
Rahmetî-i Tebrizî ve Türkçe Şiirleri
Rahmati-i Tabrizi and His Turkish Poems
Yazar: Aslan, Üzeyir
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Rahmati, Tabriz, Shiraz, Agra-India, Shah Tahmasb, Shah Abbas. ; Rahmetî, Tebriz, Şiraz, Agra-Hindistan, Şah Tahmasb, Şah Abbas.

Rahmetî, Şah Tahmasb [ö. 1576] ve I. Abbas [1587-  1629] devirlerinde yaşamış Türk şairlerdendir. Hakkında  bilgi veren en eski kaynak, hayatta iken onunla görüşmüş  olan Takîyu&apos;d-dìn-i Avhadì [ö. 1621?]&apos;nin &apos;Arafatu&apos;l-  &apos;aşıkîn va &apos;Arasatu&apos;l-&apos;arifîn [yz. 1613-15]&apos;idir. Doğum  tarihi bilinmeyen şair, mahlâsından da anlaşılacağı üzere  Tebrizlidir. Muhtemelen yine bu şehirde öğrenim  görmüştür. Rahmetî, uzun süre Tebriz&apos;de yaşamıştır. Şair,  1585&apos;te Tebriz&apos;in Osmanlılarca kuşatılması üzerine  Şiraz&apos;a gitmek zorunda kaldı. Rahmetî, bir süre sonra  Şiraz&apos;dan da ayrılmak zorunda kalmıştır. Şiirlerinde dile  getirdiği tasavvufi bakış açısı ve Nesîmî&apos;yi andıran  üslûbu, Şiraz sofilerini rahatsız etmiş olmalıdır. Şairin ne  zaman Hindistan&apos;a gittiği belli değildir. Ancak Agra&apos;da da  mutsuz olduğu, vatan özlemini dile getirdiği şiirlerinde  görülmektedir. 1616&apos;da Agra&apos;da ölmüştür. Rahmetî,  Türkçe şiirlerinde başarılıdır. ya da daha çok ses benzerliğine  dayanan kafiyeler kullanmış, böylece şiirlerindeki  ahengi artırmıştır. Şiir dili günlük hayatta kullanılan  konuşma diline yakındır. Üslubu Fuzûlî&apos;yi andırmaktadır.  Şair, önceki şairlerin mazmunlarını başarılı şekilde  kullandığı gibi özgün olduğunu düşündüğümüz mazmunlara  da yer vermiştir.

Rahmati one of Turkish poets lived in period Shah  Tahmasb (d. 1576) and Abbas I (1587-1629) who were  Safavi&apos;s kings. The oldest book which gives knowledge  about his life is Arafat al-aşikin va Arasat al-arifin  written by Avhadi (d. 1626). Avhadi saw him in Shiraz  when he was travelling to India. Accordingly he is from  Tabriz and he is a traveller, also a master of sulus and  nash writing. First of all he travelled to Shiraz because of  Ottoman&apos;s surrounding of Tabriz, but after a short time  went to Agra-India from this city. Probably some soufi  groups did not like him, because his some poems looks like  Sayyid Nasimi (d. 1418?)&apos;s. Rahmati wanted to turn  back to Tabriz, but he died in Agra in 1616. We know  that there is only ane manuscript of Rahmati&apos;s divan for  the present in Azarbaycan National Sciences Academy  and the manuscript puplished by Ekrem BAĞIROV in  2006. In divan there are Persian and Turkish poems, but  Persian poems are more, there are only 25 poems in  Turkish. This article is about Turkish poems. Rahmati is  very successful these poems. His poetry language is  language which was using in daily speech from 16th and  17th century. Also we understand that he follows Fuzuli  (d. 1556) in these poems.
Divan Şiirinde Geçen Göz Hastalıklarının Klâsik Dönem Tıp Metinleri Ekseninde Değerlendirilmesi
The Analysis of Eye Diseases in Divan Poetry on The Basis of Classical Era Medicine Texts
Yazar: Aynacı, Mihrican
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Medicine, disease, treatment, eye disease, Dıvan poetry. ; Tıp, hastalık, tedavi, göz hastalığı, divan şiiri.

Abbasi Araplarından Anadolu Türklerine kadar geçen  süreçte Latin, Eski Yunan, Arap, Çin, Hint, Mısır, İran,  Selçuklu ve Osmanlı dönemi tıp deneyim ve birikimlerinin  yer aldığı bilgiler tıp yazmalarında saklanarak bugüne  kadar bize ulaşmıştır. Bu eserlerde anatomiden cerrahiye,  beslenmeden kozmetiğe kadar sağlık alanı ile ilgili değerli  bilgiler bulunmaktadır. Eserlerin yazarlarının ya da  derleyicilerinin büyük çoğunluğunun hekim ya da sağlık  alanında hizmet veren kişilerden oluşması, söz konusu  metinleri daha nitelikli ve değerli kılmaktadır.  Bu metinlerde hangi bitkilerin ve maddelerin; hangi  hastalıklar için ne şekilde, ne kadar kullanılarak, nasıl  uygulanacağına dair bilgiler bulunmaktadır. Dolayısıyla  bu metinler, hekime gerek kalmadan insanların kendi  kendilerini tedavi etmeleri noktasında önemli rol üstlenirler.  Günümüzde bile alternatif tıp adıyla bu bilgilerden  yararlanılarak uygulanan tedaviler sürdürülmektedir.  Döneminin canlı bir tablosu niteliğindeki Divan şiirinde  de hastalıklar ve tedavi yöntemleri ile ilgili bilgiler yer  almaktadır. Sıtmadan hafakana, baş ağrısından akıl ve ruh  hastalıklarına kadar pek çok hastalık ve tedavisi, söz  konusu şiir metinlerinde dikkati çekmektedir.  Bu çalışmada divan şairlerinin hassasiyetle üzerinde  durdukları “göz hastalıkları” esas alınarak beyitlerde  bahsedilen göz hastalıkları ve tedavi yöntemleri tıp metinleri  ekseninde değerlendirilecektir.

Period of time from the Abbasid period, Anatolian  Turks, Latin, Ancient Greek, Arab, China, Indian,  Egytp, Persian, Seljuk and Ottoman period and the  accumulation of experiences in medicine, medical manuscripts  of the stored information has reached us so far.  This works, surgery, anatomy, nutrition and cosmetics  contain valuable information about the health care field.  Compilers or authors of the works, almost entirely  composed of those who physician or health care services in  the area and these texts makes it more qualified and  valuable.  These texts, which plants and substances, which is the  way for diseases, by how much, has information on how  to apply. Thus, these texts without the need for a physician  to treat the people themselves play a pivotal role at  the point. Even today, making use of this information in  alternative medicine treatments are underway.  The nature of panoramas in the period of Ottoman  poetry includes information about diseases and treatment  methods. treatment of many diseases and illness such  poems is remarkable. In this study, stood on the accuracy  of poets "eye diseases" based on the axis of eye diseases  and treatment methods mentioned in medical texts of the  poems will be evaluated.
Emrî Divanı’nda Âdetler ve Gelenekler
Customs and Traditions in the Emrî’s Divan.
Yazar: Demirkazık, H. İbrahim
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Diwan Poetry, Classical Turkish Poetry, Emrî, custom, tradition. ; Divan şiiri, klâsik Türk şiiri, Emrî, âdet, gelenek.

Şairler içinde yaşadıkları toplumdan bağımsız  düşünülemez, bu divan edebiyatı şairleri için de geçerlidir.  Divan edebiyatının pek çok kültürel unsuru bünyesinde  barındırdığı rahatlıkla söylenebilir. Bunların başında da  devrin âdet ve gelenekleri gelmektedir. 16. Yüzyıl şairi  Emrî’nin (öl.1575) Divan’ında da çok sayıda âdet ve  gelenek yer almaktadır. Hazırlanan bu çalışmada bahsi  geçen eserdeki âdet ve gelenekler tespit edilmiş, şairin  bunlarla ilgili dile getirdiği tasavvurlar ortaya konulmuş,  verilen örneklerin ışığında bunlar açıklanmaya  çalışılmıştır. Tespit edilen unsurlar mümkün olduğunca  tasnif edilmiş ve belli başlıklar altında toplanarak ele  alınmıştır.

Poets cannot be considered independent of societies in  which they live. This is also applicable for poets of Diwan  Literature. We can readily state that Diwan Literature  comprises various cultural elements. These elements are  principally customs and traditions of the age. In the  Diwan of Emrî (d. 1575), a 16th century poet, there are a  lot of customs and traditions. In this paper, the customs  and traditions in this Diwan are identified, poet’s conceptions  in relation to these customs and traditions are stated  and these are tried to be illustrated with examples.  Identified cultural elements are classified to the utmost  and dealt with being categorized under certain titles.
Son Dönem Osmanlı Müelliflerinden Roma Sefareti İmamı Hâşim Veli’nin Mevlid Şerhi: “Esrâr-ı Mevlidü’n-Nebî”
One of the Last Period Ottoman Authors and Rome Embassy Imam Haşim Veli’s Mawlid Paraphrase: ‘Birth Mystery of Last Prophet /Muhammed Mustafa’
Yazar: Kaplan, Orhan
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Haşim Veli, Süleyman Çelebi, Mevlid şerhi. ; Hâşim Veli, Süleyman Çelebi, Mevlid şerhi.

Anadolu coğrafyasında Hz. Peygamber’e duyulan  sevgiyi şiir kalıbı içerisinde sunabilmiş nadir eserlerden  biri Süleyman Çelebi’nin Vesiletü’n Necât adlı eseridir.  Bilinen adıyla Mevlid, her yüzyılda büyük bir sevgiyle  okunup özel günlerin ve kutsal gecelerin vazgeçilmez bir  geleneği haline gelmiştir. Gönüllere tercüman olan bu eser  aynı zamanda Sehl-i Mümteni’nin orijinal bir örneği  sayılmaktadır.  Esere çeşitli dönemlerde bazı şerhler yazılmıştır. Bu  şerhlerden biri de hayatı hakkında fazla bilgiye sahip  olmadığımız Roma sefareti imamı Hâşim Veli’nin “Esrâr-ı  Mevlidü’n Nebî” adlı eseridir. Bu çalışmada Hâşim  Veli’nin Mevlid Şerhi, Latin harflerine aktarılmış ve eser  üzerinde genel bir değerlendirme yapılmıştır.

Süleyman Celebi’s work which is called Vesiletü’n  Nejat is one of the most uncommon work, which represents  the pure love to Muhammed Mustafa (last Prophet)  with a poem verse in Anatolian Region/geography. With  its common name ‘Mawlid’ ,which was read with a big  fancy in every century, has become indispensable tradition  of Holy nights and special days. This work, which  articulates minds and hearts, is accepted as one of the  original sample of ‘Sehl-i Mümteni’.  Some paraphrases were written to the work in various  periods. One of these was the work of Rome Embassy  Haşim Veli, about whom we do not know a lot of things,  called ‘Birth Mystery of Last Prophet /Muhammed  Mustafa’. In this study, Haşim Veli’s Mawlid paraphrase  has been translated into the Latin characters and a  general evaluation has been done on the composition.
Klâsik Türk Şiirinde “Kılıç Duası”
“The Prayer of Sword” in Classical Turkish Poetry
Yazar: Tanrıbuyurdu, Gülçin
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Prayer, sword, the prayer of sword, power, invincibility. ; Dua, kılıç, kılıç duası, güç, yenilmezlik.

Sosyal bir olgu olarak gerek ilkel gerekse semâvî dinler  etrafında şekillenen inanç ve uygulamalar insan yaşamının  temel belirleyicilerinden olmuştur. Bu noktada, bireyin  yaratana yakarma ve yakın olma arzusundan kaynaklanan  dua, her dönemde dinî yaşama dair pratiklerin en önemlilerinden  sayılmış, endişelerin ve korkuların umuda dönüşme  noktasında etkin bir rol üstlenmiştir. Türk kültüründe  egemenliğin sembolü olması vasfıyla üzerine yeminler  edilerek kutsal sayılan ve sosyal yaşam içerisinde ayrıcalıklı  bir yer edinen kılıç; aynı zamanda kuvvet, erdem ve  cengaverliği çağrıştıran sembolik bir dilin de aracı olmuştur.  Osmanlı toplumunda kılıcı kullananın muzaffer  olmasını dileme kabilinden bir gelenekle kılıç üzerine ayet  ve hadis yazılması da dua ile kılıcı birlikte düşünmeyi  gerekli kılarak kutsalı toplumsallaştırma noktasında dinî  pratiklerin ortak temeller üzerine inşasının dikkate değer  bir örneğini vermiştir. Bu çalışmada Osmanlı dönemine  dair barındırdığı pek çok adet, inanış ve sosyal yaşam  pratiği ile bugün için son derece kıymetli olan Klâsik Türk  şiiri metinleri “kılıç duası” terimi ekseninde değerlendirilecek  ve kültürel yaşamda kılıca dua yazılması temelinde  şekillenen inanç ve uygulamalar ele alınacaktır.

Religions as a social phenomenon and beliefs and regulations  shaped by primitive and divine religions have  always been the key determinants of human life. At that  point prayer originated from begging to the Creator has  been considered as the most important practise of religious  practises throughout all the terms and has played  an active role at the point of fears and concerns conversion  to the hope. The sword is the symbol of dominance in  Turkish culture and with this characteristic it has also a  privileged place in social life as it is swored upon and at  the same time it has become the mediator of the symbolic  language which brings power,virtue and bravery to mind.  The writing of verse and hadith on the sword and the  tradition of wishing victory for the person who is using  sword in Ottoman’s society necessitates thinking sword  and prayer together and at that point it has become a  significant example of divine’s socialization upon the  building religious practicals on the common bases. In this  study the extremely precious texts of Turkish Classical  Poetry with its many traditions, beliefs and life practises  will be interpreted in the context of “the prayer of sword”  and also the beliefs and practises shaped on the grounds of  writing prayers on the swords will be discussed.
Şiir Dilinde Anlam Çağrışımları
Meaning Associations in Poetry Language
Yazar: Zülfe, Ömer
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015
Anahtar kelimeler: Semantics, Ottoman Poetry, Associations, Dictionary. ; Anlam Bilimi, Osmanlı Şiiri, Çağrışım, Sözlük.

Derin bir lugat bilgisine sahip Osmanlı şairleri kelimeleri  hakikî, mecazî ve ıstılahî anlamlarıyla zengin çağrışımlara  açık bir şekilde kullanırlar. Bu çağrışımlardaki ilgiler  kimi zaman üstü örtülü imalarla gerçekleşir. Öyle ki bazen  anlamlar arasındaki bağları fark edebilmek mümkün  olmaz. Şiir dilinde şairler tarafından özellikle ve titizlikle  gerçekleştirilen anlam inceliklerinin tespiti ve nasıl işlediklerinin  belirlenmesi, nitelikli sözlüklerin yazılabilmesi ve  üslûp incelemelerinde kıstaslar oluşturulabilmesi için bir  gerekliliktir. Bu makalede, bazı kelimelerin asıl anlamlarının  şiirlerde çağrışımlar yoluyla nasıl yaşadığı üzerinde  durulacak ve bundan hareketle bazı tespitlerde bulunulucaktır.

Ottoman poets, who has a deep lexical knowledge, use  the words on the rich associations with real, metaphorical,  and terminological meanings. The relations of these  associations sometimes occur with veiled allusions such  that to realise the relations among meanings is impossible.  Determination of the meaning graces performed  meticulously by the poets in the language of poetry and  how they work is necessity to write qualified dictionaries,  establish criteria for examination of genres. In this article,  we will focus on how the original meanings of some  words live in poetry and make some points.
Fuzûlî Şiirinin Vezni
Fuzûlî Şiirinin Vezni
Yazar: Câfer, Ekrem; Çatalkaya, Günay Kâzim; Vezni, Fuzûlî Şiirinin
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2015

i, ı, ve e sesleri kendilerinden önce gelen ş, k ve d ünsüzleri ile birlikte  cüzlerin üçüncü hecesini teşkil edir; bunlar bu bölümlerin kalıbı olan  mefâİlün tef'ilesinin üçüncü hecesi mukabilinde uzun i sesine tâbi olarak  yapmacık şekilde uzatılmış, bunun sonucunda Türk dili kendi normal  ahengini kaybetmiştir. Kadı Burhaneddin’in şu beytine bakalım

i, ı, ve e sesleri kendilerinden önce gelen ş, k ve d ünsüzleri ile birlikte  cüzlerin üçüncü hecesini teşkil edir; bunlar bu bölümlerin kalıbı olan  mefâİlün tef'ilesinin üçüncü hecesi mukabilinde uzun i sesine tâbi olarak  yapmacık şekilde uzatılmış, bunun sonucunda Türk dili kendi normal  ahengini kaybetmiştir. Kadı Burhaneddin’in şu beytine bakalım