hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Nazolabial dolgu sonrası nodül gelişimi: Bir olgu sunumu
Nodule development after nasolabial filling: A case report
Yazar: Ertam Sağduyu, İlgen; Acar, Ayda; Yaman, Banu; Ünal, İdil
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Dermal fillers,nodule development,colchicine ; Dermal dolgu,nodül gelişimi,kolşisin

Dolgular, yüzeyel kırışıkların görünümünü azaltmak, yüzün derin kırışıklık ve kıvrımlarını yumuşatmanın yanı sıra atrofik skar, dudak büyütme, lipoatrofi veya yaşlanmaya bağlı yağ kaybedilen bölgelere hacim kazandırmak amacıyla uygulanabilmektedir. Dermal dolgu uygulaması sonrası gecikmiş nodül gelişimi hipersensitivite reaksiyonu, biyofilm gelişimi, yumuşak doku enfeksiyonu veya yabancı cisim granülomu gelişimine bağlı görülebilir ve kalıcı dolgu uygulamalarında geçici dolguya göre daha sık görülürler. Burada kalıcı dermal dolgu uygulaması sonrası fluktuasyon gösteren geç nodül gelişimi olan ve altı hafta doksisiklin ve siprofloksasin kullanımından sonra iki kez lezyon içine kortikosteroid uygulaması ve kolşisin tedavisiyle kontrol altına alınan bir olgu, dermal dolgu uygulamalarının komplikasyonlarına dikkat çekmek amacıyla sunulmaktadır.

Fillers can be applied to reduce the appearance of superficial wrinkles, to soften the deep wrinkles and curves of the face, as well as to provide volume to atrophic scar, lip augmentation, lipoatrophy or fat loss areas due to aging. Delayed nodule development after dermal filler application may be seen due to hypersensitivity reaction, biofilm development, soft tissue infection or foreign body granuloma development and is more common by permanent filler applications. Here, a case with nasolabial delayed nodule development following permanent dermal filler application and controlled by intralesional corticosteroid application and colchicine treatment after the use of doxycycline and ciprofloxacin for 6 weeks to draw attention to the complications of dermal filler applications.
Pemfigus vulgariste çivi belirtisi: Bir olgu sunumu
Tin tack sign in pemphigus vulgaris: A case report
Yazar: Acar, Ayda; Kuşcu Akdeniz, Funda; Akalın, Taner; Karaarslan, İşıl
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Çivi belirtisi,pemfigus vulgaris,Hulusi Behçet ; Tin tack sign,pemphigus vulgaris,Hulusi Behçet

Çivi belirtisi, bir lezyondan kaldırılan krut ve skuamın alt yüzeyinde boynuzsu ve dikensi çıkıntıların varlığı olarak tanımlanmaktadır. İlk defa ünlü Türk dermatolog Prof. Dr. Hulusi Behçet tarafından kutanöz layşmanyaziste tanımlanmıştır. Literatürde kutanöz layşmanyazis dışında diskoid lupus eritematozus, pemfigus foliaseus, liken planus, seboreik dermatit, radyoterapi sonrası skalpte gelişen skuamlar ve kutanöz B hücreli lenfoma olgularında da bildirilmiştir.Burada 68 yaşında erkek hastanın gövde yerleşimli bir pemfigus vulgaris lezyonunda görülen çivi belirtisi, pemfigus vulgariste daha önce çivi belirtisinin tanımlanmamış olması ve ülkemiz dermatologlarının çok iyi bildiği çivi belirtisinin belirgin krut ve skuam ile seyreden pemfigus vulgaris lezyonlarında da görülebileceğinin hatırlatılması amacıyla sunulmaktadır.

The tin tack sign is defined as the presence of thorn-like protrusions on the lower surface of the crust or squam removed from a lesion. Famous Turkish Dermatologist Prof. Dr. Hulusi Behçet described tin-tack sign in cutaneous leishmaniasis for the first time. This sign is also reported in discoid lupus erythematosus, pemphigus foliaseus, lichen planus, seborrheic dermatitis, scalp squams developing after radiotherapy and cutaneous B cell lymphoma in the literature except cutaneous leishmaniasis.Here, we present a 68-year-old man with tin tack sign seen in a pemphigus vulgaris lesion located on the trunk because tin tack sign was not reported in pemphigus vulgaris yet and to remind Turkish dermatologists who are well informed about this sign, tin tack sign can also be seen in pemphigus vulgaris.
Olgu sunumu: Atipik özellikli demans ve duygulanım bozukluk birlikteliği
Case report: An atypical presentation of dementia with affective disorder
Yazar: Kayhan Koçak, Fatma Özge; Karakoç, Gülser; Ay, Seval; Gökdemir, Bahattin; Şahutoğlu, Sercan; Saraç, Zeliha Fulden; Şahin, Sevnaz; Akçiçek, Selahattin Fehmi
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; demans,depresyon,ileri yaş ; dementia,depression,elderly

Psikoz, düşünce ve algının ağır oranda bozulduğu zihin durumunu tanımlamakta kullanılan genel bir psikiyatri terimidir. Psikotik epizot geçiren hastalar halüsinasyonlar görebilirler, delüzyonel inançlar taşıyabilirler, kişilik değişiklikleri ve düşünce bozukluğu gösterebilirler. Psikozun ileri yaşta başlaması daha nadir görüldüğünden; özellikle halüsinasyon, delüzyonel inançlar, kişilik değişiklikleri ve düşünce bozukluğu ile başvuran ileri yaştaki kişilerde ayırıcı tanıda psikoz tanısının yanı sıra depresyon ve demans tanıları da düşünülmelidir. Bu vakada, taktil halüsinasyonla başvuran, depresyonun eşlik ettiği 85 yaşında demans hastası sunulmuştur. Vücutta karıncalanma ve sürekli pirelerin ısırdığını hissetme şikâyeti ile başvuran erkek hastaya, fizik ve psikiyatrik muayene ile kapsamlı geriatrik değerlendirme sonrası psikotik bulgulu depresyon ve demans tanısı konmuştur. Hekim tarafından ileri yaştaki her hasta demansiyel süreç açısından değerlendirilmeli ve demansiyel duruma başka psikiyatrik hastalıkların eşlik edebileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Psychosis is a general psychiatric definition used in different psychiatric disorders with severe disruption in thought and perceptions. Patients with psychotic episodes may have hallucinations, delusional beliefs and disorientation. They may show changes in personality. Since onset of psychosis occurs rarely in old age, depression and dementia should be primarily considered especially in elderly patients presenting with hallucinations, delusional beliefs, personality changes and thought disorder. We present a case report of patient with dementia and late onset depression presenting with tactile hallucination. The aim of this case presentation is to focus on the hazards of symptom-based diagnosis and treatment that may cause misdiagnosis in elderly patients. An 85-year-old male patient was admitted to outpatient clinic with a complaint of tingling in his body and the feeling of insects crawling underneath your skin. After physical examination and comprehensive geriatric assessment, psychiatric consultant evaluated patient in Geriatric Medicine department. He was diagnosed with psychotic depression and dementia. Every patient should be examined for the cognitive impairment by the physician. It should also be considered that other psychiatric disorders may accompany by the dementia.
Yıldırım çarpması sonrası hayatta kalan bir olgunun adli-tıbbi değerlendirmesi
Medicolegal Evaluation of a Case Who Survived by a Lightning Strike
Yazar: Kaya, Ahsen; Özçalışkan, Burcu; Can Temürkol, Selen; Ata, Uğur
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; lightning,forensic medicine,forensic case,burn ; yıldırım çarpması,adli tıp,adli olgu,yanık

Yıldırım; ölümle sonuçlanabilen ve en sık karşılaşılan hava kaynaklı doğa olayı olup anlık, atmosferik, geçici, yüksek akımlı elektriksel deşarj olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada; yıldırım çarpması sonrası hayatta kalan olgunun bulgularının literatür eşliğinde tartışılması ve adli-tıbbi yönden değerlendirilmesi amaçlandı.Nisan 2018’de askerlik hizmetini yaparken, yağmurlu bir havada, 2000 metre yükseklikte, açık alanda yıldırım çarpması sonucu yaralanan 28 yaşındaki erkek olgu, polikliniğimize adli raporunun düzenlenmesi için başvurdu. Olay tarihli tıbbi evrakında, alt ve üst ekstremitelerde yanık alanları, nonspesifik EKG değişiklikleri, karaciğer fonksiyon testi yüksekliği ve sol testiste inflamasyon bulguları olduğu yazılıydı. Olaydan sekiz ay sonra tarafımızca yapılan muayenesinde skar dokuları dışında başka bir bulgu saptanmadı.Literatürde, yıldırım çarpması sonucu meydana gelen bulgular daha çok otopsi bulguları ile sınırlıdır. Yıldırım çarpması sonrası hayatta kalan bu olgunun bulgularının literatüre katkı sağlayacağı düşünüldü.

Lightning is the most common airborne nature event that can result with death and is defined as instantaneous, atmospheric, and transient, high-current electrical discharge. This study’s aim is to discuss the findings of the patient who survived a lightning strike in the light of literature and to evaluate medicolegal aspects.A 28-year-old male case who was injured by lightning strikes in a rainy weather, at heights of 2000 meters, in the open field while having his military service in April 2018, applied to our policlinic for his forensic report. In his medical records, burns in his lower and upper extremities, nonspecific ECG changes, elevated liver function tests and left testis inflammation were documented. Eight months after the event we revealed no signs except scar tissues.In the literature, lightning strike findings are mostly about the autopsy findings. We thought that the findings of this survived case would contribute to the literature.
Aspirinin insan kaynaklı hepatoma hücrelerinde paraoksonaz enzimlerinin protein düzeylerine ve arilesteraz aktivitesine etkisi
Effect of aspirin on protein levels of paraoxonase enzymes and arylesterase                         activity in human-derived hepatoma cells
Yazar: Özgün, Eray; Sayılan Özgün, Gülben
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Aspirin,paraoksonaz-1,paraoksonaz-2,paraoksonaz-3,arilesteraz. ; Aspirin,paraoxonase-1,paraoxonase-2,paraoxonase-3,arylesterase.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, aspirinininsan kaynaklı hepatoma hücrelerinde paraoksonaz-1, paraoksonaz-2 ve paraoksonaz-3protein düzeylerine ve arilesteraz aktivitesine etkisini araştırmaktır.Gereç ve Yöntem: HepG2hücreleri kontrol, 0.25 mM aspirin, 0.5 mM aspirin ve 1 mM aspirin olmak üzere4 gruba ayrıldı ve hücreler 48 saat boyunca sırasıyla 0, 0.25, 0.5 ve 1 mMaspirin ile inkübe edildi. Hücre canlılığı 3-(4,5-Dimetil-2-tiazolil)-2,5-difenil-2H-tetrazoliumbromür testi ile ölçüldü. Paraoksonaz-1, paraoksonaz-2 ve paraoksonaz-3 proteindüzeyleri western blot yöntemiyle ölçüldü. Arilesteraz aktivitesi substratolarak fenilasetat kullanılarak spektrofotometrik olarak ölçüldü.Bulgular: 0.5 mM ve 1 mM aspirinhücre canlılığında anlamlı azalmaya yol açtı. Aspirin konsantrasyonlarıparaoksonaz-1 ve paraoksonaz-2 protein düzeylerini anlamlı olarak değiştirmedi.0.5 ve 1 mM aspirin paraoksonaz-3 protein düzeylerini anlamlı olarak arttırdı.0.25 mM, 0.5 mM ve 1 mM aspirin, arilesteraz aktivitesini anlamlı olarakarttırdı.Sonuç: Çalışmamız aspirinininsan kaynaklı hepatoma hücrelerinde paraoksonaz-1 ve paraoksonaz-2 proteindüzeylerini değiştirmediğini, paraoksonaz-3 protein düzeylerini ve arilesterazaktivitesini arttırdığını gösterdi.

Aim: The aim of this study is to investigate the effect of aspirin onparaoxonase-1, paraoxonase-2 and paraoxonase-3 protein levels and arylesteraseactivity in human-derived hepatoma cells.Materials and Methods: HepG2 cells were divided into four groups: control,0.25 mM aspirin, 0.5 mM aspirin and 1 mM aspirin and cells were incubated with0, 0.25, 0.5 and 1 mM aspirin, respectively. Cell viability was evaluated by3-(4,5-dimethyl-2-thiazolyl)-2,5-diphenyl-2H-tetrazolium bromide assay.Paraoxonase-1, paraoxonase-2 and paraoxonase-3 protein levels were measured bywestern blotting. Arylesterase activity was measured spectrophotometrically byusing phenylacetate as substrate.Results: 0.5 mM and 1 mM aspirin caused a significant decrease on cell viability.Aspirin concentrations did not significantly change paraoxonase-1 andparaoxonase-2 protein levels. 0.5 mM and 1 mM aspirin significantly increasedparaoxonase-3 protein levels. 0.25 mM, 0.5 mM and 1 mM aspirin significantlyincreased arylesterase activity.Conclusion: Our study showed thataspirin does not change paraoxonase-1 and paraoxonase-2 protein levels but increasesparaoxonase-3 protein levels and arylesterase activity in human-derivedhepatoma cells
Akkiz hemofilide intramuskuler enjeksiyona bağlı hematom
Akkiz hemofilide intramuskuler enjeksiyona bağlı hematom
Yazar: Erbil, Efser; Bolaman, Ali Zahit; Yavaşoğlu, İrfan
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Akkiz hemofili,faktör 8 inhibitör,hematom,intramuskuler enjeksiyon ; Acquired hemophilia,hematoma,factor 8 inhibitor,intramusculer injection

Akkiz hemofili, faktör 8’e karşı otoantikorgelişmesi sonucu oluşan oldukça nadir görülen bir koagulasyon bozukluğudur.Toplumda görülme sıklığı 1-4/1.000.000 olup sıklıkla ileri yaşlarda ortaya çıkmaktadır.Hastalık 16 yaş altındaki çocuklarda 0.0045/milyon; 85 yaş üzerinde14.7/milyon/yıl sıklığında görülür. Genellikle otoimmun, romatizmal veya malignhastalıklar, gebelik ve ilaçlar ile ilişkili oluşur. Hastaların yaklaşık yarısındaetiyolojik faktör tespit edilemez. Başlıca belirtisi kas içine oluşan spontan kanamalarınvarlığıdır. Burada akkiz hemofili hastasında gelişen bir hematom olgusu sunulmaktadır.

Acquired hemophilia is a rare coagulopathy that results inautoantibody development against factor 8. The incidence in the society is 1-4/ 1.000.000 and it frequently occurs at older ages. The disease occurs in childrenunder 16 years of age with a frequency of 0.0045 / million, and a frequency of 14.7/million/yearover 85 years. It is usually associated with autoimmune, rheumatic or malign diseases,pregnancy and medications. Approximately half of the patients cannot be identifiedwith the etiologic factor. The main symptom is the presence of spontaneous hemorrhagesin the muscle. Here we present a hematoma in a patient with acquired hemophilia.
65 yaş ve üzeri olgular için düzenlenen adli raporların retrospektif incelenmesi
Retrospective assessment of forensic reports prepared for 65 years of age and older cases
Yazar: Güler, Hülya; Kaya, Ahsen; Şenol, Ender; Belpınar, Mehmet Semih; Aktaş, Ekin Özgür
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Yaşlı,Adli tıp,Travma,Trafik Kazası ; Older people,Forensic medicine,Trauma,Traffic accident

Amaç: Bu çalışmada, adli raporları düzenlenen 65 yaş ve üzeri olguların kayıtları incelenerek, yaşlılardaki yaralanma özelliklerinin belirlenmesi ve bu travmaların önlenmesi için alınacak tedbirlere dikkat çekilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalında 1 Ocak 2014-31 Aralık 2015 tarihleri arasında düzenlenen toplam 2471 rapor arasından, olay tarihindeki yaşı 65 yaş ve üzeri olan 101 olgunun raporu geriye dönük olarak incelendi. Veriler istatistik programına aktarılarak değerlendirildi.Bulgular: Raporu değerlendirilen 101 olgunun 63’ü (%62,4) erkekti. Ortalama yaş 72,8±6,04 ve maksimum yaş 89 idi. Trafik kazaları %82,3 ile en sık travma nedeni idi. Ekstremiteler en çok etkilenen vücut bölgesiydi.Sonuç: Yaşlı bireyler söz konusu olduğunda, diğer yaş gruplarına göre benzer travmaların kişide oluşturduğu hasar çok daha fazla olabilmektedir. Bu nedenle, 65 yaş ve üzeri olgularda en önemli travma nedeni olarak tespit edilen trafik kazalarının önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması mortalite ve morbiditeyi azaltmada etkili bir adım olacaktır. Yaşlılarda meydana gelen travmaların özelliklerinin açıklanmasının, bu konuda alınacak önlemlerin belirlenmesine katkıda bulunacağı düşünülmektedir.

Aim: It was aimed to examine the records of individuals 65 years of age and older for which forensic reports were prepared, to identify injury characteristics in older people and to draw attention to the precautions to be taken to prevent older people from traumas in this study.Materials and Methods: Among the total of 2471 forensic reports which are prepared between 01 January 2014 and 31 December 2015 in Department of Forensic Medicine of Ege University Faculty of Medicine, the reports of 101 cases who were 65 years of age and older at the time of event were evaluated retrospectively. The data were evaluated by transferring to statistical program.Results: Of the 101 cases evaluated, 63 (62.4%) were male. The mean age was 72.8±6.04 and maximum age was 89 years old. The traffic accidents were the most common cause of trauma (82.3%). The extremities were the most affected body region.Conclusions: When the damages caused by similar traumas are compared in older people with other age groups, they would be much harmful in older people. Therefore, even taking the necessary measures to prevent traffic accidents which were determined as the most important cause of trauma in the cases aged 65 years and older, would be an effective step in reducing mortality and morbidity. Explaining the characteristics of traumas occurring in older people is thought to contribute to the determination of the measures to be taken in this regard.
Adneksiyal kitleyi taklit eden ileum kökenli gastrointestinal stromal tümör
Gastrointestinal stromal tumor of the ileum mimicking adnexal mass
Yazar: Hortu, İsmet; Kocaoğlu, Gizem; Algül, Feride; Serin, Gürdeniz; Akdemir, Ali
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 59 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Adneksiyal kitle,Gastrointestinal stromal tümör,ileum ; Adnexal mass,gastrointestinal stromal tumor,ileum.

Adneksiyal kitleler genellikle benign yapıda olup kadınlarda her yaş grubunda görülebilen patolojilerdir. Tıbbi özgeçmiş, fizik muayene, tümör belirteçleri ve görüntüleme yöntemleri preoperatif değerlendirme esnasında mutlaka birlikte yapılmalıdır. İnce barsak tümörleri diğer gastrointestinal tümörlerden daha az sıklıkta görülür. Günümüzde yüksek teknolojiye sahip görüntüleme yöntemleri sıkça kullanılıyor olsa da bu tümörler adneksiyal kitlelerle kolayca karışabilmektedir. Bu olgu sunumunda, adneksiyal kitle nedeniyle opere edilen ve gastrointes-tinal stromal tümör (GİST) olduğu ortaya çıkan 60 yaşında bir hasta sunulmuştur.

Adnexal masses are usually benign pathologies that can be seen in women of all ages. Medical history, physical examination, tumor markers and imaging modalities should be performed together in during preoperative evaluation. Benign and malignant tumors of small intestine occur less frequently than other gastrointestinal tumors. Although high-tech imaging techniques are frequently, such neoplasms cannot be easily distinguished with adnexal masses. In this case report, a 60-year-old woman who was operated for adnexal mass and revealed to have gastrointestinal stromal tumor of the ileum was presented.
TNF-Alfa Inhibitörleri Ile Tedavi Seyrinde Gelişen Alerjik Reaksiyonlar
Hypersensitivity reactions to TNF-α inhibitors
Yazar: Bavbek, Sevim
Dergi: Ege Tıp Dergisi, 2018
Anahtar kelimeler: TNF-α inhibitors,injection site reaction,systemic hypersensitivity reaction,biological agents,desensitization. ; TNF-α inhibitörü enjeksiyon yeri reaksiyonu,aşırı duyarlık reaksiyonu,biyolojik ajanlar,desensitizasyon.

Kronik romatizmal ve alerjik hastalıkların tedavisinde TNF- α inhibitörleri sıklıkla kullanılır. Şu anda kullanımda olan beş TNF-alfa inhibitörü mevcuttur. Bunlar; infliximab, adalimumab, etanercept, golimumab, certolizumab pegol’dür. Bu ilaçlar genelde güvenlidirler ve iyi tolere edilirler ancak sistemik veya lokal enjeksiyon yeri reaksiyonu gibi aşırı duyarlık reaksiyonuna neden olabilirler. Intravenöz veya subkutan ilaç desensitizasyonu bu durumlarda etkin ve güvenli bir tedavi seçeneğidir.

Patients with chronic inflammatory and autoimmune diseases are repeatedly exposed to TNF-α inhibitors. Currently five TNF-α inhibitors such as infliximab, etanercept, adalimumab, golimumab and certolizumab are available. Although these agents are generally well tolerated and safe, systemic such as urticaria, angioedema and anaphylaxis or local hypersensitivity reactions as local injection site reaction have been reported with the use of these drugs. Intravenous or subcutaneous rapid drug desensitization is a valid therapeutic option to preclude their use in sensitized patients.
Anti TNF tedavisi seyrinde gelişen üveitler: primer hastalıktan mı ilaçtan mı?
Uveitis under anti-TNF therapy: Adverse effect or disease course?
Yazar: Arslan, Didem
Dergi: Ege Tıp Dergisi, 2018
Anahtar kelimeler: Anti-TNFs,uveitis. ; Anti-TNF ilaçlar,üveit.

Anti-TNF ilaçlar, non-enfeksiyoz üveit için günümüzde etkinliği kanıtlanmış yaygın kullanılan tedavilerdir. Mevcut tüm anti-TNF ilaçların üveit tedavisinde olumlu etkileri bildirilmiştir. Ancak retrospektif ve gözlemsel çalışmalarda etanersept tedavisi sonrası düşük etkinlik veya paradoksal etkiye bağlı olarak üveit gelişimi bildirilmiştir. Paradoksal reaksiyonlar, Anti-TNF tedavisi sırasında, bu ilaca bağlı olarak gelişen ve genellikle bu grup ilaçlara yanıt veren patolojik durumlar olarak tanımlanır. Paradoksik üveit tedavisini, hastaların altta yatan hastalığının ve üveitin durumları ve hastanın demografik verileri belirlemelidir.

Anti-TNFs are proven to be effective and widely used drugs for no-infectious uveitis. All anti-TNFs are reported to have positive results for uveitis. However, in retrospective or observatory studies, uveitis is reported after etanercept, as a result of low effectivity or paradoxical reaction. Paradoxical reactions are defined as the conditions, responsive to the drug, which occur during treatment with the drug and are attributed to the drug. The treatment of paradoxical uveitis should be determined by the underlying condition, severity of uveitis and demographic features of the patient.
Anti-TNF tedavi seyrinde gelişen otoimmün hastalıklar: Eşlik eden hastalık mı? İlaca mı bağlı?
Autoimmune diseases during anti-TNF therapy: Coexisting disease? Drug-induced?
Yazar: Çelik, Selda
Dergi: Ege Tıp Dergisi, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Anti-TNF therapy,autoimmune diseases,vasculitis,systemic lupus erythematosus ; Anti-TNF tedavi,otoimmün hastalık,vaskülit,sistemik lupus eritematoz

Anti-TNF tedavilerin romatolojik ve otoimmün hastalıkların tedavisinde yaygın kullanımı ve uzun dönem takipleri ile birlikte, paradoksal olarak anti-TNF ilişkili otoimmün hastalıklarla ilgili artan sayıda bildiriler olmaktadır. Bu ilaçlar genelde ağır hastalık aktivitesi olan romatolojik hastalarda kullanıldığından, bazı durumlarda bu gelişen hastalıkların altta yatan hastalığa da bağlı olabilmesi ile ilgili çelişkiler bulunmaktadır. Giderek artan vaka serilerinden elde edilen bilgiler ışığında bu konuyu tartışmayı amaçladık

Tumor necrosis factor (TNF)-targeted therapies are increasingly used for a rapidly expanding number of rheumatic and autoimmune diseases. With this use and longer follow-up periods of treatment, there are a growing number of reports of the development of autoimmune processes related to anti-TNF agents. Since these drugs are often prescribed to severe rheumatologic patients, there is a controversy about whether the autoimmune diseases that could be related to underlying disease or anti-TNF therapy. We aimed to discuss this subject under the light of literature.