hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Masif ve rekürren gastrointestinal kanamanın nadir sebebi:  İnce barsak leiomyomu
A rare cause of the massive and recurrent gastrointestinal bleeding: Leiomyoma of the small  bowel
Yazar: Aksoy, Fikret; Ülgen, Niyazi; Demiral, Gökhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Leiomyoma, gastrointestinal bleeding, small intestine ; Leiomyom, gastrointestinal kanama, ince barsak

Leiomyomalar en sık görülen ince barsak tümörleridir. İnce barsağın  herhangi bir segmentinde görülebilir ancak sıklıkla jejunum veya ileuma  lokalizedir. Genellikle 50-60 yaş arası görülür ve gizli kanama ile kendini  belli eder. Kanama bilinen en sık özellik olup tümörün büyümesi sonrası  oluşur. Tümörü çevreleyen mukozadaki ülserasyonlar bazen aşırı  miktarda ve tekrarlayan kanama yapabilir. Bu olgu sunumunda son 2 yıldı  r mevcut aşırı miktarda ve tekrarlayan alt gastrointestinal sistem kanaması  ile başvuran ve takip ve tetkikleri sonrası intraabdominal tümör ön  tanısı ile laparotomi yapılan ve ileal leiomyom saptanan 61 yaşındaki  kadın hastayı sunuyoruz.

Leiomyomas are the most common symptomatic small bowel tumors.  They may involve any segment of the small intestine but are most often  located in the jejunum or ileum. They typically present in the fifth and  sixth decades, generally with occult gastrointestinal bleeding. Bleeding  is the most common presenting feature and is caused by the growing tumor.  Ulceration of mucosa overlying the tumor can cause massive and  recurrent bleeding. We report a case of a 61-year-old female patient who  presented with massive and recurrent lower gastrointestinal bleeding for  the last two years and who was operated as intraabdominal tumor. After  laparotomy, she was diagnosed as ileal leiomyoma.
Asemptomatik bireylerde gluten sensitif enteropati seroprevalansı
The prevalance of glutene sensitive enteropathy in asymptomatic person
Yazar: Yenice, Necati; Gümrah, Mübeccel; Kozan, Ahmet
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Gluten enteropathy, asymptomatic person ; Gluten enteropatisi, asemptomatik bireyler

Giriş ve amaç: Gluten sensitif enteropati bazı tahıl ürünlerinin diyetle  alımı sonucu malabsorbsiyon tablosunun geliştiği otoimmun ve familyal  özellikli bir hastalıktır. Buğday, arpa ve çavdarın içerdiği bitkisel protein  glutene karşı ömür boyu süren intoleransla karakterizedir. Bu çalışmada  ishal ve karın ağrısı gibi semptomlar tarif etmeyen ve başka herhangi  bir sistemik hastalığı olmayan bireylerde antikor pozitifliği taranarak  Gluten Sensitif Enteropati'nin Türk toplumundaki seroprevalansı araştırıldı. Gereç ve yöntem: Çalışmaya 2002-2004 yılları arasında genel dahiliye  polikliniğine ayaktan başvuran ve bilinen herhangi bir sistemik  hastalığı olmayan 255 kadın, 150 erkek toplam 405 kişi alındı. Çalışmaya  dahil edilen tüm bireylerin yaş aralığı 15-95, yaş ortalaması 45,7 idi.  Bu bireylerde Gluten Sensitif Enteropati taramasında yüksek spesifite ve  sensitiviteye sahip olan anti endomisyum IgA antikoru (anti-EMA) immunfloresans  yöntemi ile çalışıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 405 kişiden  sadece 19 yaşında bir erkekte EMA pozitifliği tespit edildi. (seroprevalans:  0,002 p < 0,001) Sonuç: Çalışmanın sonucu olarak ülkemizde,  Gluten Sensitif Enteropati'nin Batı toplumlarına göre nadir görülen bir  klinik tablo olduğu söylenebilir.

Background/aim: Gluten-sensitive enteropathy is an autoimmune and  familial illness that develops after malabsorption, which is due to dietary  intake of some grain products. It is characterized by life-long intolerance  to gluten protein, which is found in wheat, rye, and barley. In this  study, seroprevalence of asymptomatic gluten-sensitive enteropathy in  the Turk&#8250;sh community was explored by investigating positivity and antibody  in individuals who have no systemic illness and no symptoms  such as diarrhea and abdominal pain. Materials and methods: 405 individuals  without any known systemic illness were followed as outpatients  between 2002-2004. Mean age was 45.7, range 15-95 years old. Anti-  endomysium antibodies (anti EMA) were studied with immunofluorescence  assay, which has a high specificity and sensitivity for screening  gluten-sensitive enteropathy. Results: Antibody positivity was determined  in only one 19-year-old boy among the 405 cases, and seroprevalence  as 0.002, p
İleri referans merkezinde yatırılan irritabl barsak sendromlularda batın ve anorektal cerrahi sıklığı
The frequency of abdominal and anorectal surgery in patients with irritable bowel syndrome  hospitalized in tertiary center
Yazar: Kasap, Elmas; Bor, Serhat; İlter, Tankut
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Irritable bowel syndrome, cholecystectomy, anorectal  surgery, gastroesophageal reflux disease ; İrritabl barsak sendromu, batın cerrahisi, anorektal cerrahi, gastroözofageal reflü hastalığı

Giriş ve amaç: İrritabl Barsak Sendromlu olgularda batın cerrahisi girişimlerinin  arttığı bilinmektedir. Bu çalışmada irritabl barsak sendromlu  olgularda batın cerrahisi ve anorektal cerrahisi sıklığı araştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Ocak 1998-Aralık 2002 tarihleri arasında kliniğimizde yatmış 116 irritabl barsak sendromlu olgu geçirilmiş batın cerrahisi yönünden retrospektif incelenmiştir. Kontrol grubunu ise 53 sağlıklı olgu ve Ocak 1998-Aralık 2002 tarihleri arasında kliniğimizde yatmış 48 gastroözofageal reflü hastalığı tanılı olgu oluşturmuştur. Gastroözofageal  reflü hastalığı nedeniyle opere olmuş olgular çalışma dışı bırakılmıştır. Gruplar geçirilmiş batın cerrahisi ve anorektal cerrahisi sıklığı bakımından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Batın cerrahisi sıklığı irritabl barsak sendromlu olgularda kontrol grubuna göre daha sık bulunmuştur. Anorektal cerrahi sıklığı ise irritabl barsak sendromlu olgularda sağlıklı kişilere göre farklı bulunmamıştır. Anorektal cerrahi sıklığı irritabl barsak  sendromlu olgularda gastroözofageal reflü hastalığı olanlara göre daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Kolelitiasisi bulunan irritabl barsak  sendromlu olgularda kolesistektomi kararı bakımından daha dikkatli değerlendirilmelidir.

Background/aim: It is known that abdominal region operations are more  common in patients with irritable bowel syndrome. The aim of this  study was to determine the frequency of abdominal region operations in  patients with irritable bowel syndrome. Materials and methods: 116  patients hospitalized between January 1998 and December 2002 with irritable  bowel syndrome were evaluated retrospectively for previous abdominal  region operation. Control group was composed of 53 healthy  people and patients with 48 gastroesophageal reflux disease hospitalized  between January 1998 and December 2002. Patients with previous operation  for gastroesophageal reflux disease were excluded. Frequency of  abdominal region operation was compared between groups. Results:  The frequency of abdominal surgery was found to be more common in  patients with irritable bowel syndrome than in the control group. There  was no difference between patients with irritable bowel syndrome and  healthy individuals regarding anorectal surgery. The frequency of anorectal  surgery was found to be more common in patients with irritable  bowel syndrome than in patients with gastroesophageal reflux disease.  Conclusion: Patients with cholelithiasis and irritable bowel syndrome  have to be evaluated more carefully for cholecystectomy.
Granülamatoz gastritisli altı olgunun klinikopatolojik analizi
The clinicopathological analysis of six patient with granulomatous gastritis
Yazar: Kayaselçuk, Fazilet; Gümürdülü, Yüksel; Bolat, Filiz; Özer, Birol; Bal, Nebil; Tuncer, İlhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Granulomatous gastritis, Helicobacter pylori ; Granülamatöz gastritis, Helikobakter pylori

Mide biyopsi örneklerinde granülomların görülmesi çok nadir olup,  özellikle gelişmiş ülkelerde olguların yarıdan fazlası Crohn hastalığı,  sarkoidoz, Wegener granülomatozis gibi değişik nedenlerle ilişkilidir.  İzole granülomatöz gastritis tanısı granülomatöz hastalık yapan diğer nedenler  ekarte edildiğinde verilmelidir. Biz granülamatöz gastritli altı olguyu  sunduk. Bizim olgularımızda klinik olarak Crohn hastalığı, sarkoidoz,  tüberküloz saptanmadı, beş olgu da mide mukozasında Helikobakter  pylori saptandı. Bir olgu ise izole granülamatoz gastritis olarak kabul  edildi. Granülomların çoğu antrum ve korpus yerleşimliydi. Granülamatoz  gastritis tanısı morfolojik bulgular, klinik ve laboratuvar bilgiler temelinde  verilmelidir. Bizim serimizdeki gibi fazla sıklıkta Helikobakter  pylori saptanması etyolojide Helikobakterin rol oynayabileceğini  düşündürmektedir.

Granulomas in gastric biopsy specimens are extremely rare, and in developed  countries, more than half are associated with different causes such  as Crohn's disease, sarcoidosis and Wegener's granulomatosis. The diagnosis  of isolated granulomatous gastritis is established only after exclusion  of other organic granulomatous disease. We report six cases of  granulomatous gastritis. Five were positive for Helicobacter pylori. No  other causes of granulomatous gastritis could be found. In one case an  isolated granulomatous gastritis was diagnosed. The granulomas were  mainly found in the antrum and corpus. The final diagnosis of granulomatous  gastritis is based on morphological findings and clinical and laboratory  data. Because of the high incidence of Helicobacter pylori detected  in granulomatous gastritis, Helicobacter pylori can be causal in its  pathogenesis.
Karaciğer lipomu: Olgu sunumu
Hepatic lipoma: A case report
Yazar: Aydemir, Selim; Erdem, Oktay; Cömert, Mustafa; Erdem, Zuhal; Engin, Hüseyin; Üstündağ, Yücel
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Hepatic lipoma, diagnosis ; Karaciğer lipomu, tanı

Karaciğerde lipomatöz tümörler oldukça nadir görülen lezyonlardır. Bu lezyonların çoğunlukla asemptomatik olması nedeniyle genellikle radyolojik  incelemelerde tesadüfen tanı almaktadırlar. Malign dejenerasyon riski olmaması, radyolojik görünümünün karakteristik olması nedeniyle  perkütan biyopsi veya cerrahi gerekli değildir. Karın ağrısı şikayetleri ile başvuran ve yapılan ultrasonografi ve bilgisayarlı tomografide karaciğerde  38x30 mm boyutunda hepatik lipom ile uyumlu lezyon saptanan 52 yaşındaki kadın hastayı sunduk.

Hepatic lipomas are extremely rare lesions. Because these lesions are  asymptomatic, they are usually discovered incidentally. There is no risk  of malignant degeneration, and because the imaging appearance of lipomas  is characteristic, percutaneous biopsy or surgery is usually unnecessary.  We present a 52-year-old woman with abdominal pain and hepatic  mass (38x30 mm in diameter) compatible with lipoma on ultrasonography  and computed tomography.
Kolesistektomi sonrası oluşan Mirizzi sendromu olgusu
A case of Mirizzi's syndrome after cholecystectomy
Yazar: Aslan, Murat; Ateş, Yüksel; Gülşen, Mustafa; Bağcı, Sait; Kilciler, Güldem; Polat, Zülfikar; Tüzün, Ahmet; Karaeren, Necmettin; Dağalp, Kemal
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mirizzi's syndrome, cholecystectomy, cystic duct,  gallstones ; Mirizzi sendromu, kolesistektomi, sistik kanal, safra taşları

Mirizzi sendromu, sistik kanal ya da safra kesesi boynuna impakte taşın,  koledok kanalına dıştan basısı sonucu gelişir. Bu makalede, kolesistektomiden  6 yıl sonra gelişen ve tekrarlayan bir Mirizzi sendromu olgusu sunulmuştur.  48 yaşındaki erkek hastamız, ateş, bulantı, kusma ve sarılık  yakınmaları ile kliniğimize müracaat etti. Biyokimyasal tetkiklerinde, kolestatik  paternde karaciğer enzim yüksekliği saptandı. Yapılan ERCP'de,  koledoğun geniş, sistik kanal güdüğünün uzun ve distal yerleşimli olduğu  görüldü. Sistik kanalda bir adet dolma defekti mevcuttu. Endoskopik  sfinkteromi yapılarak, balon yardımıyla sistik kanaldan taş ekstrakte edildi.  İşlem sonrasında klinik ve laboratuvar bulguları hızlı bir şekilde normale  döndü. 11 ay sonra, hastamızda aynı klinik ve laboratuvar bulguları  tekrar ortaya çıktı. Yinelenen ERCP'de, sistik kanal güdüğünde taş görüldü  ve endoskopik yöntemle çıkarıldı. 15 aylık takip süresince hasta  stabil seyretti. Kolesistektomi sonrasında gelişen ekstrahepatik kolestaz  tablosunda, uzun bırakılmış ve distal yerleşimli sistik kanal güdüğü bulunanlarda  Mirizzi sendromu da tanılar arasında düşünülmelidir.

Mirizzi's syndrome refers to common bile duct obstruction resulting  from compression by a gallstone impacted in the cystic duct or neck of  the gallbladder. Herein we report a 48-year-old man with Mirizzi's  syndrome presenting six years after cholecystectomy. The patient applied  to our department with complaints of fever, vomiting and jaundice.  Liver biochemical tests revealed enzyme elevations in cholestatic pattern.  Endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) showed  dilatation of the choledochus, and the remnant of the cystic duct was  long and distally placed. There was a filling defect in the cystic duct. A  stone was removed from the cystic duct via balloon extraction after endoscopic  sphincterotomy. The clinical and laboratory findings returned  to normal after the procedure. After 11 months, the cholestatic findings  reappeared. A stone was detected and removed again in ERCP. The patient  has been well at follow-up for 15 months. Mirizzi's syndrome must  be considered in cholecystectomized patients with long and distally  placed cystic duct stump if extrahepatic cholestasis is present.
Hipertrigliseridemi nedenli akut pankreatit tedavisinde heparin ve insülin rejimi uygulanan bir olgu
Heparin and insulin regimen in the treatment of a patient with acute pancreatitis caused by  hypertriglyceridemia
Yazar: Yılmaz, Şerif; Dursun, Mehmet; Canoruç, Fikri; Tuzcu, Alpaslan; Akay, Hatice; Danış, Ramazan; Parmaksız, Ergün
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Hypertriglyceridemia, pancreatitis, treatment ; Hipertrigliseridemi, pankreatit, tedavi

Hipertrigliseridemi, akut nonbiliyer pankreatitin önemli ve gözardı edilen  sebeplerindendir. Bu hastaların tedavisinde halen standart bir protokol  yoktur. Hastamız, hipertrigliseridemi zemininde gelişen bir akut nekrotizan  pankreatit olgusu idi. Hastaya, lipoprotein lipaz aktivitesini arttırmaya yönelik insülin ve heparin kombinasyonundan oluşan bir tedavi  protokolu verdik. Tedavi sonunda hastanın tüm verileri düzeldi. Amacımız hipertrigliseridemiye sekonder gelişen bu akut pankreatit olgusunu,  ayırıcı tanı ve tedavi yaklaşımını sunmak idi.

Hypertriglyceridemia is an important and under-diagnosed etiology of  acute non-biliary pancreatitis. There has been no standardized protocol to  treat these patients. Our patient was a case with severe acute pancreatitis  caused by hypertriglyceridemia. We gave a treatment protocol consisting  of heparin and insulin combination to stimulate lipoprotein-lipase activity.  The patient's parameters were all improved at the end of the treatment.  Our aim was to present this case of acute pancreatitis secondary to hypertriglyceridemia,  including differential diagnosis and treatment approach.
UZMAN GÖRÜŞÜ  Akut pankreatitin gidişi üzerine kontrastlı tomografi etkili midir?
UZMAN GÖRÜŞÜ  Akut pankreatitin gidişi üzerine kontrastlı tomografi etkili midir?
Yazar: Mas, Refik
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2015

Bu çalışmanın daha ileri verilerle desteklenmesiiçin; gruplardaki denek sayısının artırılması, serulein modelinin yanısıra intraduktal taurokolikasit modelinde de denenmesi, mikrosirkülatuvardeğişikliklerin intra-vital mikroskopta gösterilmesi gereklidir. Akut pankreatitin gidişi üzerine kontrastlı tomografinin etkisi, kanıta dayalı tıp yönüyle değerlendirildiğinde yapılmış çalışmaların daha çok B, C, D sınıfı kanıt niteliğini taşıdığını görmekteyiz, buradan hareketle A sınıfı kanıt oluşturan randomize kontrollü çalışmalar yapılarak bukonunun irdelenmesi daha uygun olacaktır

Bu çalışmanın daha ileri verilerle desteklenmesiiçin; gruplardaki denek sayısının artırılması, serulein modelinin yanısıra intraduktal taurokolikasit modelinde de denenmesi, mikrosirkülatuvardeğişikliklerin intra-vital mikroskopta gösterilmesi gereklidir. Akut pankreatitin gidişi üzerine kontrastlı tomografinin etkisi, kanıta dayalı tıp yönüyle değerlendirildiğinde yapılmış çalışmaların daha çok B, C, D sınıfı kanıt niteliğini taşıdığını görmekteyiz, buradan hareketle A sınıfı kanıt oluşturan randomize kontrollü çalışmalar yapılarak bukonunun irdelenmesi daha uygun olacaktır
Özgün Görüntüler  Oddi tümörüne bağlı duodenal invazyon nedeniyle yapılan dual  stent uygulaması
Dual stent implantation for oddi tumor invading duodenum
Yazar: Aydın, Fatih; Kuran, Sedef Özdal; Özdoğan, Osman; Parlak, Erkan; Şahin, Burhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2015

Resim 2. Karaciğer sirozu olan ve pasaj sorunu gelişen hastanın operasyonu riskli olduğundan önce ucu tümörün ilerisinde olacak şekilde koledoğa 8 cm uzunlukta ve 10 mm genişliğinde kapsız metalik stent takıldı. Bu stentin hemen yanında duodenuma 2 cm genişlikte kapsız metalik stent takıldı. Resimde oral yoldan verilen kontrast maddenin duodenal stentten geçişi görülüyor

Resim 2. Karaciğer sirozu olan ve pasaj sorunu gelişen hastanın operasyonu riskli olduğundan önce ucu tümörün ilerisinde olacak şekilde koledoğa 8 cm uzunlukta ve 10 mm genişliğinde kapsız metalik stent takıldı. Bu stentin hemen yanında duodenuma 2 cm genişlikte kapsız metalik stent takıldı. Resimde oral yoldan verilen kontrast maddenin duodenal stentten geçişi görülüyor
Kronik pankreatit: 53 olgunun irdelenmesi
Chronic pancreatitis: Analysis of 53 cases
Yazar: Yılmaz, Mümtaz; Tekin, Fatih; Özütemiz, Ömer; Akay, Sinan; Tekeşin, Oktay; Ersöz, Galip; İlter, Tankut
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic pancreatitis, endoscopic retrograde  cholangiopancreatography, alcohol ; Kronik pankreatit, endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi, alkol

Giriş ve amaç: Kronik pankreatit pankreasın ilerleyici, geri dönüşümsüz kalıcı fonksiyon bozukluğu ile karakterize inflamatuvar bir hastalığıdır.  Kronik pankreatit ile ilgili ülkemizde yayımlanmış geniş kapsamlı seriler yetersizdir. Bu makalede 53 kronik pankreatitli olgunun retrospektif olarak irdelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Gastroenteroloji kliniğinde Ocak 1998-Haziran 2003 tarihleri arasında izlenen 53 olgu  retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Olgular etyoloji, klinik, laboratuvar ve komplikasyon açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: 53 olgunun 42'si erkek, 11'i kadın olup ortalama yaş 52 (29-80)'dir. Olguların  %71,7'si karın ağrısı, %17'si kilo kaybı, %7,5'i ishal, %3,8'si sarılık yakınmaları ile başvurmuştur. Olguların %50'sinde kronik pankreatit için etyolojik faktör saptanamamış olup, %50'sinde ise etyolojik faktör olarak  kronik alkol kullanımı saptanmıştır. ERCP yapılan olgular Cambridge  sınıflamasına göre değerlendirildiğinde, olguların %11,5'i grade 1, %40'ı grade 2 ve %48,5'i de grade 3 olarak saptanmıştır. Olguların %15'ine diyabetes mellitus saptanmış, %35'inde komplikasyonlar nedeniyle cerrahi tedavi gerekmiştir. Sonuç: Kronik pankreatit erkeklerde sık görülen, başlıca alkolizmin neden olduğu bir hastalıktır. Önemli bir kısmında hala etyolojik bir neden saptanamamaktadır.

Background/aim: Chronic pancreatitis is a progressive, destructive and  irreversible inflammatory disease of the pancreas. In our country, studies  including large series of patients with chronic pancreatitis are insufficient.  The aim of this article was to retrospectively evaluate 53 patients  with chronic pancreatitis. Materials and methods: The medical reports  of 53 patients who were hospitalized in the Gastroenterology Department  between January 1998-June 2003 and diagnosed as chronic pancreatitis  were reviewed retrospectively. Patients were analyzed regarding  etiology, clinical and laboratory findings and complications. Results:  The median age of the 53 patients (42 males, 11 females) was 52 years  (range: 29-80). The symptoms at admittance were abdominal pain  (71.7%), weight loss (17%), steatorrhea (7.5%), and jaundice (3.8%).  Etiology was chronic alcohol consumption in 50% of patients, and undetermined  in 50%. The patients who underwent ERCP were classified according  to Cambridge classification as grade 1 (11.5%), grade 2 (40%),  and grade 3 (48.5%). Eight (15%) patients were diagnosed as diabetes  mellitus, and 18 (35%) patients underwent surgery because of complications.  Conclusion: Chronic pancreatitis is mainly caused by chronic alcoholism  and dominantly diagnosed in male patients. Establishment of  the etiology of chronic pancreatitis remains a challenge in many patients.
İlaç kullanımına bağlı gelişen özofagus hasarı
Drug-induced esophageal injury
Yazar: Aytaç, Şirin; Türkay, Cansel
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Drug, esophageal injury ; İlaç, özofageal hasar

Giriş ve amaç: Muhtelif yakınmalar ve endikasyonlar ile endoskopi ünitemize  başvuran ve özofagogastroduodenoskopi (ÖGD) yapılan olguların arasında ilaç kullanımı sonucu meydana gelmiş özofageal yaralanmaların irdelenmesi. Gereç ve yöntem: Ağustos 2001- Şubat 2004 döneminde  endoskopi ünitemizde ÖGD yapılmış toplam 6475 hastanın kayıtları  ve histopatolojik değerlendirilmeleri retrospektif olarak incelendi.  Bulgular: 6475 hastanın 23'ünde (% 0.35) ilaca bağlı özofageal ülser ve  özofajit bulguları saptandı. Hastaların 13'ü (% 58) kadın, 10'u (% 42) erkekti.  Yaş ortalaması 51.26 ± 18.43 ( 22-71) idi. 23 olgunun 9'unda (%  41) tetrasiklin ve doksisiklin, 6'sında (%25) alendronat, 2'sinde (%8)  potasyum klorür, 2'sinde (%8) ibuprofen ve 4'ünde (%17) aspirin kullanımı belirlendi. Orta özofageal segmentte bir veya daha fazla sayıda ülserasyon  ve erozyonlar tipik endoskopik bulgular idi. Histopatolojik incelemenin  rapor ettiği bulgular inflamasyon ve reaktif hiperplazi şeklinde  idi. Sonuç: Retrosternal yanma, göğüs ağrısı, odinofaji ve disfaji yakınmaları ile başvuran hastalarda ilaç kullanımı sorgulanmalı ve buna  bağlı olarak gelişebilecek özofagus patolojileri hatırlanmalıdır.

Background/aim: To evaluate drug-induced esophageal injuries among  patients subjected to esophagogastroduodenoscopy because of different  complaints and indications of referral to our endoscopy unit. Materials  and methods: Esophagogastroduodenoscopy records and histopathologic  reports of 6475 patients referred to our endoscopy unit between August  2001 and February 2004 were evaluated retrospectively. Results: In  23 patients (23/6475, 0.35%), drug- induced esophageal ulcer and esophagitis  were detected. Gender distribution of the patients was 13 (58%)  females and 10 (42%) males. Median age of these patients was 51.26 ±  18.43 years (range: 22-71). Nine (43%) of these patients used tetracycline  and doxycycline, 6 (25%) alendronate, 2 (8%) potassium chloride, 2  (8%) ibuprofen and 4 (17%) aspirin. Single or multiple ulcerations and  area(s) of erosion in the middle esophageal segment were the typical findings  of endoscopic evaluation. The most prominent histopathological  changes were inflammation and reactive hyperplasia. Conclusion: Patients  with complaints of retrosternal burning, chest pain and odynophagia  should be questioned regarding their recent use of medications, and possibility  of drug-induced esophageal injuries should be remembered.