hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ahtapot (Octopus vulgaris Cuvier, 1797) Yetiştiriciliği.
Culture of octopus (Octopus vulgaris Cuvier, 1797).
Yazar: Şen, Halil
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Octopus vulgaris, ahtapot, yetiştiricilik

Ahtapot (O. vulgaris Cuvier 1797) dünya üzerinde geniş dağılım gösteren ekonomik bir kafadanbacaklı türüdür. Yetiştiricilik koşullarına kolay adapte olması, yüksek gelişim oranı, ekonomik değeri düşük doğal besinlerle beslenmesi, yüksek fekonditesi ve yüksek ticari değeri ile aquakültür sektörü için aday bir türdür. Ahtapotun yumurtadan anaç olana kadar yetiştiriciliği ticari olarak şimdiye kadar yapılamasa da, laboratuar ortamında bu sağlanmıştır ve gelecek çalışmalar için ümit vericidir

Ahtapot (O. vulgaris Cuvier 1797) dünya üzerinde geniş dağılım gösteren ekonomik bir kafadanbacaklı türüdür. Yetiştiricilik koşullarına kolay adapte olması, yüksek gelişim oranı, ekonomik değeri düşük doğal besinlerle beslenmesi, yüksek fekonditesi ve yüksek ticari değeri ile aquakültür sektörü için aday bir türdür. Ahtapotun yumurtadan anaç olana kadar yetiştiriciliği ticari olarak şimdiye kadar yapılamasa da, laboratuar ortamında bu sağlanmıştır ve gelecek çalışmalar için ümit vericidir
Su Ürünlerinde Kadmiyumun Biyobirikimi ve Toksisitesi.
Bioaccumulaton and toxicity of cadmium in the water products.
Yazar: Kayhan, Figen Esin
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Kadmiyum, ağır metal, biyobirikim, toksisite

Tüm ağır metaller kaçınılmaz bir şekilde toksiktirler. Kadmiyum yaşayan hiçbir canlı organizma için temel bir element değildir. Yumuşakçalar kadmiyumu serbest konsantrasyonlarda biriktirirler. Son yıllarda insanlar tüm dünyada yaygın olarak artan ve çeşitli kirleticiler tarafından oluşan deniz kirliliğinin farkına vardılar. Dünya çapındaki endüstrileşme sürekli artış gösterdikçe kadmiyum gibi aşırı toksik elementlere de ilgi sürecektir. Kadmiyum gibi ağır metallerin su organizmalarına etkilerini daha iyi anlayabilmek için, bu maddenin alımı, birikimi, saklanması ve atılması ile ilgili birçok kimyasal ve fizyolojik yöntemlerin anlaşılması çok önemlidir. Bu çalışmanın amacı, kadmiyumun biyoakümülasyon karakteristiğini ve su ürünleri üzerindeki toksisitesini aydınlatmaktır

Tüm ağır metaller kaçınılmaz bir şekilde toksiktirler. Kadmiyum yaşayan hiçbir canlı organizma için temel bir element değildir. Yumuşakçalar kadmiyumu serbest konsantrasyonlarda biriktirirler. Son yıllarda insanlar tüm dünyada yaygın olarak artan ve çeşitli kirleticiler tarafından oluşan deniz kirliliğinin farkına vardılar. Dünya çapındaki endüstrileşme sürekli artış gösterdikçe kadmiyum gibi aşırı toksik elementlere de ilgi sürecektir. Kadmiyum gibi ağır metallerin su organizmalarına etkilerini daha iyi anlayabilmek için, bu maddenin alımı, birikimi, saklanması ve atılması ile ilgili birçok kimyasal ve fizyolojik yöntemlerin anlaşılması çok önemlidir. Bu çalışmanın amacı, kadmiyumun biyoakümülasyon karakteristiğini ve su ürünleri üzerindeki toksisitesini aydınlatmaktır
Elazığ ve Çevre İllerde Su Ürünlerinin Mevcut Durumu ve Geleceği
Current situation of fisheries in Elazığ and neighbouring provinces.
Yazar: Şen, Bülent; Canpolat, Özgür; Sönmez, Feray
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Su ürünleri, Elazığ, Malatya, Bingöl, Tunceli, Diyarbakır.

Bu çalışmada, Elazığ ve çevre iller olarak Malatya, Bingöl, Diyarbakır ve Tunceli illerinde su ürünlerinin mevcut durumunu ortaya koymak için avcılık ve yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları ele alınmış ve karşılaştırılmıştır. Tatlı su balık avcılığının en yoğun yapıldığı il Elazığ’dır. Malatya ve Tunceli ilinde avlanan balık miktarı ise Elazığ ilindeki istihsalin yarısı kadar olup, Diyarbakır ve Bingöl ilinde tatlı su balık istihsali oldukça düşüktür. En düşük istihsal ise Bingöl iline aittir. Elazığ ve çevre illerde en çok avlanan balık türü aynalı sazan (Cyprinus carpio L..) olup, aynalı sazandan sonra en fazla avlanan balık türü siraz (Capoetta capoetta umbla)’dır. Elazığ ve çevre illerde yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları oldukça düşüktür. Alabalık yetiştiriciliğinde yaklaşık 500 ton/yıl üretimle Malatya ilk sırada yer alırken, bu ili Elazığ (330 ton/yıl) izlemektedir. Bingöl ve Tunceli’deki alabalık üretim miktarları ise 100 ton/yıl’ın altındadır. Son yıllarda Bingöl ve Tunceli’de alabalık yetiştiriciliği oldukça azalmıştır. Aynalı sazan yetiştiriciliği Elazığ ve çevre illerde yok denecek kadar az olup, şimdilik yalnızca Elazığ ve Diyarbakır illerinde yapılmaktadır. Diyarbakır ilinde aynalı sazan yetiştiriciliği, son yıllardaki hızlı gelişmeler sonucunda Elazığ ilindeki üretim miktarlarının önüne geçmiştir.

Bu çalışmada, Elazığ ve çevre iller olarak Malatya, Bingöl, Diyarbakır ve Tunceli illerinde su ürünlerinin mevcut durumunu ortaya koymak için avcılık ve yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları ele alınmış ve karşılaştırılmıştır. Tatlı su balık avcılığının en yoğun yapıldığı il Elazığ’dır. Malatya ve Tunceli ilinde avlanan balık miktarı ise Elazığ ilindeki istihsalin yarısı kadar olup, Diyarbakır ve Bingöl ilinde tatlı su balık istihsali oldukça düşüktür. En düşük istihsal ise Bingöl iline aittir. Elazığ ve çevre illerde en çok avlanan balık türü aynalı sazan (Cyprinus carpio L..) olup, aynalı sazandan sonra en fazla avlanan balık türü siraz (Capoetta capoetta umbla)’dır. Elazığ ve çevre illerde yetiştiricilik yoluyla elde edilen üretim miktarları oldukça düşüktür. Alabalık yetiştiriciliğinde yaklaşık 500 ton/yıl üretimle Malatya ilk sırada yer alırken, bu ili Elazığ (330 ton/yıl) izlemektedir. Bingöl ve Tunceli’deki alabalık üretim miktarları ise 100 ton/yıl’ın altındadır. Son yıllarda Bingöl ve Tunceli’de alabalık yetiştiriciliği oldukça azalmıştır. Aynalı sazan yetiştiriciliği Elazığ ve çevre illerde yok denecek kadar az olup, şimdilik yalnızca Elazığ ve Diyarbakır illerinde yapılmaktadır. Diyarbakır ilinde aynalı sazan yetiştiriciliği, son yıllardaki hızlı gelişmeler sonucunda Elazığ ilindeki üretim miktarlarının önüne geçmiştir.
Karadeniz'in Sinop kıyılarından Türkiye Suları için yeni bir kayıt Lucernariopsis campanulata (Lamouroux,
1815) (Stauromedusae, Scyphozoa).
Yazar: Gönlügür, Gamze
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015

2004 yılı; 21. cilt, 3-4’nolu sayıda basılan, Türkiye faunası için yeni kayıt olarak verilen  bu tür Marmara Denizi’nde Heybeliada mevkiinde Demir (1952) tarafından Lucernaria  campanulata olarak verilmiştir. Ayrıca Balkıs (1994) bu türü İstanbul Boğazı Altınkum  mevkiinde Lucernaria cf. campanulata olarak rapor etmiştir. Bu nedenle yukarıda adı  geçen makalede belirtildiği gibi bu tür Türkiye suları için yeni kayıt değil, yalnızca  Türkiye’nin Karadeniz kıyıları için yeni kayıttır

2004 yılı; 21. cilt, 3-4’nolu sayıda basılan, Türkiye faunası için yeni kayıt olarak verilen  bu tür Marmara Denizi’nde Heybeliada mevkiinde Demir (1952) tarafından Lucernaria  campanulata olarak verilmiştir. Ayrıca Balkıs (1994) bu türü İstanbul Boğazı Altınkum  mevkiinde Lucernaria cf. campanulata olarak rapor etmiştir. Bu nedenle yukarıda adı  geçen makalede belirtildiği gibi bu tür Türkiye suları için yeni kayıt değil, yalnızca  Türkiye’nin Karadeniz kıyıları için yeni kayıttır
Demirköprü Baraj Gölü'nde (Manisa) Yaşayan Tatlısu Istakozunun (Astacus leptodactylus Eschscholtz,  1823) Bazı Üreme Özellikleri.
Some reproduction properties of Crayfish (Astacus leptodactylus Eschscholtz, 1823) in Demirköprü Dam  Lake.
Yazar: Balık, Süleyman; Ustaoğlu, M. Ruşen; Sarı, Hasan M.; Berber, Selçuk
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Tatlısu Istakozu, Yumurta Verimliliği, Yumurta Çapı ve Ağırlığı, Demirköprü Baraj Gölü

Bu çalışmada, Demirköprü Baraj Gölü tatlısu ıstakozunun (Astacus leptodactylus Eschscholtz, 1823) yumurta çapı ve ağırlığı ile verimliliği konusu incelenmiştir. Yumurta taşıyan 92 dişi birey üzerinde yapılan araştırmada ortalama yumurta sayısı yaklaşık 137±7 adet, birim canlı ağırlığa düşen yumurta sayısı 5±0,2 adet, ortalama yumurta çapı 2,72±0,003 mm, ortalama yumurta ağırlığı (tek yumurta) 0,015±0,0002 g olarak belirlenmiştir. Total Boy-Yumurta Sayısı arasındaki ilişki log YS= -6,7999+4,4934 log TB; Total Ağırlık-Yumurta Sayısı arasındaki ilişki ise log YS= -0,1809+1,6145 log TA olarak bulunmuştur. Yumurta sayısının, bireyin total boyundan çok total ağırlığı ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Boyları 72,8-123,9 mm arasında değişen dişilerin yumurta sayıları en az 6, en çok 286 adet olarak belirlenmiştir

Bu çalışmada, Demirköprü Baraj Gölü tatlısu ıstakozunun (Astacus leptodactylus Eschscholtz, 1823) yumurta çapı ve ağırlığı ile verimliliği konusu incelenmiştir. Yumurta taşıyan 92 dişi birey üzerinde yapılan araştırmada ortalama yumurta sayısı yaklaşık 137±7 adet, birim canlı ağırlığa düşen yumurta sayısı 5±0,2 adet, ortalama yumurta çapı 2,72±0,003 mm, ortalama yumurta ağırlığı (tek yumurta) 0,015±0,0002 g olarak belirlenmiştir. Total Boy-Yumurta Sayısı arasındaki ilişki log YS= -6,7999+4,4934 log TB; Total Ağırlık-Yumurta Sayısı arasındaki ilişki ise log YS= -0,1809+1,6145 log TA olarak bulunmuştur. Yumurta sayısının, bireyin total boyundan çok total ağırlığı ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Boyları 72,8-123,9 mm arasında değişen dişilerin yumurta sayıları en az 6, en çok 286 adet olarak belirlenmiştir
Capoeta antalyensis (Battalgil, 1944) (Pisces: Cyprinidae)'in Yayılış Alanı ve Taksonomik Özelliklerinin  Karşılaştırılması.
Comparision of taxonomic features and disturbition region of Capoeta antalyensis (Battalgil, 1944)  (Pisces: Cyprinidae).
Yazar: Küçük, Fahrettin; Güçlü, Salim Serkan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Taksonomi, Tatlısu balıkları, Cyprinidae, Capoeta antalyensis

Bu araştırmada Battalgil (1944) tarafından Antalya yakınlarından Varicorhinus antalyensis şeklinde tanımlanan ve daha sonra sistematik durumu Capoeta antalyensis (Battalgil, 1944) olarak değiştirilen Antalya Sarıbalığı’nın yayılış alanı ve önemli taksonomik özellikleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Manavgat (Antalya) yakınlarındaki Peri Köyü ile Boğa Çayı arasında yayılış gösterdiği belirlenen türün, önemli morfolojik özellikleri yakın taksonlar ile karşılaştırılarak farklılıkları belirlenmiştir

Bu araştırmada Battalgil (1944) tarafından Antalya yakınlarından Varicorhinus antalyensis şeklinde tanımlanan ve daha sonra sistematik durumu Capoeta antalyensis (Battalgil, 1944) olarak değiştirilen Antalya Sarıbalığı’nın yayılış alanı ve önemli taksonomik özellikleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Manavgat (Antalya) yakınlarındaki Peri Köyü ile Boğa Çayı arasında yayılış gösterdiği belirlenen türün, önemli morfolojik özellikleri yakın taksonlar ile karşılaştırılarak farklılıkları belirlenmiştir
Çevre faktörlerinin Spirulina platensis'in C (askorbik asit) ve E (Alfa-tokoferol) vitaminleri, &#946;-karoten içeriği
ve yağ asidi kompozisyonuna etkisi.
Yazar: Işık, Oya; Hızarcı, Leyla; Sayın, Selin; Gökpınar, Şevket; Durmaz, Yaşar; Göksan, Tolga
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Spirulina platensis, alfa-tokoferol, β-karoten, yağ asitleri, C vitamini

Çevre faktörlerinin Spirulina platensis’in C (askorbik asit) ve E (Alfa-tokoferol) vitaminleri, β-karoten içeriği ve yağ asidi kompozisyonuna etkisi. Bu çalışma, subtropik bir bölgede mevsime bağlı iklim değişikliğinin havuzlarda kültüre alınan Spirulina platensis’in C (askorbik asit) ve E (alfa-tokoferol) vitaminleri, β- karoten içeriği ve yağ asiti kompozisyonuna etkilerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Işık yoğunluğu, pH ve tuzluluk günlük olarak ölçülürken, sıcaklık ve çözünmüş Oksijen ölçümleri gece ve gündüz yapılmıştır. Yaz mevsiminde ortalama gündüz sıcaklığı 33.9±0.4 ºC olarak belirlenirken kış mevsimi için 18.6±0.5 ºC değeri belirlenmiştir. Yaz ve kış için gece ortalama sıcaklık değerleri ise sırasıyla 29.9±0.2 ºC ve 14.4±0.2 ºC olarak saptanmıştır. Ortalama ışık yoğunluğu yaz mevsiminde 848.3 µmol/m2/s iken kışın 506.26±48 µmol/m2/s olmuştur. Kış büyüme döneminde S. platensis’e ait C vitamini içeriği 39.31±3.63 mg/100 g ile yaz dönemine gore daha yüksek bulunmuştur. Alfa-tokoferol içeriği, 6.57±1.18 mg/100 g ile yazın daha yüksek saptanmıştır. Β-karoten miktarı ise yaz ve kış mevsimleri için benzer bulunmuştur. Yağ asitleri kompozisyonu çevre koşullarından önemli ölçüde etkilenmiştir. En yüksek γ-linolenik asit miktarı (22.221±0.388 %) yaz koşullarında saptanmıştır

Çevre faktörlerinin Spirulina platensis’in C (askorbik asit) ve E (Alfa-tokoferol) vitaminleri, β-karoten içeriği ve yağ asidi kompozisyonuna etkisi. Bu çalışma, subtropik bir bölgede mevsime bağlı iklim değişikliğinin havuzlarda kültüre alınan Spirulina platensis’in C (askorbik asit) ve E (alfa-tokoferol) vitaminleri, β- karoten içeriği ve yağ asiti kompozisyonuna etkilerini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Işık yoğunluğu, pH ve tuzluluk günlük olarak ölçülürken, sıcaklık ve çözünmüş Oksijen ölçümleri gece ve gündüz yapılmıştır. Yaz mevsiminde ortalama gündüz sıcaklığı 33.9±0.4 ºC olarak belirlenirken kış mevsimi için 18.6±0.5 ºC değeri belirlenmiştir. Yaz ve kış için gece ortalama sıcaklık değerleri ise sırasıyla 29.9±0.2 ºC ve 14.4±0.2 ºC olarak saptanmıştır. Ortalama ışık yoğunluğu yaz mevsiminde 848.3 µmol/m2/s iken kışın 506.26±48 µmol/m2/s olmuştur. Kış büyüme döneminde S. platensis’e ait C vitamini içeriği 39.31±3.63 mg/100 g ile yaz dönemine gore daha yüksek bulunmuştur. Alfa-tokoferol içeriği, 6.57±1.18 mg/100 g ile yazın daha yüksek saptanmıştır. Β-karoten miktarı ise yaz ve kış mevsimleri için benzer bulunmuştur. Yağ asitleri kompozisyonu çevre koşullarından önemli ölçüde etkilenmiştir. En yüksek γ-linolenik asit miktarı (22.221±0.388 %) yaz koşullarında saptanmıştır
Apoptosis in Postovulatory Follicles of Chalcalburnus tarichi Pallas, 1811.
İnci kefali Chalcalburnus tarichi Pallas, 1811 postovulasyon foliküllerinde apoptoz.
Yazar: Kaptaner, Burak; Ünal, Güler
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Apoptoz, Chalcalburnus tarichi, Postovulasyon Folikülü, Van Gölü, 17β-östradiol

İnci kefali Chalcalburnus tarichi, Pallas, 1811 postovulasyon foliküllerinde apoptoz. Bu çalışmada, inci kefali (Chalcalburnus tarichi) postovulasyon foliküllerinde apoptoz, TUNEL boyama ve agaroz jel elektroforez metodları ile araştırıldı ve plazma 17β-estradiol (E2) seviyesi ovulasyondan sonra 1., 3. ve 5. günlerde belirlendi. Postovulasyon foliküllerinde apoptotik hücreler, histolojik kesitlerde, ovulasyondan sonra 1. günde işaretlendi ve apoptozun çoğunlukla granuloza nadiren de teka hücrelerinde meydana geldiği belirlendi. Apoptozun işareti olan oligonükleozomal büyüklükteki DNA parçalanması ovulasyondan sonra 1., 3. ve 5. günlerde gözlendi. Ovulasyon anında oligonükleozomal DNA parçalanması gözlenmezken, 3. ve 5. günlerde bu parçalanmanın belirgin olduğu görüldü. Plazma E2 seviyesi ovulasyondan sonra dereceli olarak düştü. Bu düşüş 3. ve 5. günlerde önemliydi (P

İnci kefali Chalcalburnus tarichi, Pallas, 1811 postovulasyon foliküllerinde apoptoz. Bu çalışmada, inci kefali (Chalcalburnus tarichi) postovulasyon foliküllerinde apoptoz, TUNEL boyama ve agaroz jel elektroforez metodları ile araştırıldı ve plazma 17β-estradiol (E2) seviyesi ovulasyondan sonra 1., 3. ve 5. günlerde belirlendi. Postovulasyon foliküllerinde apoptotik hücreler, histolojik kesitlerde, ovulasyondan sonra 1. günde işaretlendi ve apoptozun çoğunlukla granuloza nadiren de teka hücrelerinde meydana geldiği belirlendi. Apoptozun işareti olan oligonükleozomal büyüklükteki DNA parçalanması ovulasyondan sonra 1., 3. ve 5. günlerde gözlendi. Ovulasyon anında oligonükleozomal DNA parçalanması gözlenmezken, 3. ve 5. günlerde bu parçalanmanın belirgin olduğu görüldü. Plazma E2 seviyesi ovulasyondan sonra dereceli olarak düştü. Bu düşüş 3. ve 5. günlerde önemliydi (P
Marmara Denizi'nde Karides Algarnasının Av Kompozisyonu ve Hedeflenmeyen Av Üzerine Bir Çalışma.
A study on the catch composition and bycatch of shrimp beam trawl in the Sea of Marmara.
Yazar: Yazıcı, M. Fatih; İşmen, Ali; Altınağaç, Uğur; Ayaz, Adnan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Parapenaus longirostris, algarna, ıskarta, tesadüfi av, av kompozisyonu

Bu çalışmada, Marmara Denizi’nde karides avcılığında kullanılan algarnaların av verimi ve kompozisyonu araştırılarak, avcılık sonucunda tesadüfi avlanan türler ve ıskarta türlerin miktarları belirlenmiştir. Çalışma, Ocak 2003-Mart 2004 dönemleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırma süresince algarna ile yapılan avcılıkta 37 türün yakalanmıştır. Toplam avın ağırlık olarak % 51,3’nü eklembacaklıların (arthropoda), % 30,9 balıkların (pisces), % 15,5 derisi dikenlilerin (echinodermata), % 1,3 yumuşakçaların (mollusca) oluşturduğu belirlenmiştir. Derinsu pembe karidesi (Parapenaus longirostris), toplam avın % 50,8’ni oluşturmuştur. Hedef türün boy dağılımı 47-154 mm arasında değişmiştir. Algarna ile yapılan avcılıkta av veriminin yaklaşık 10,1 kg/h olduğu hesaplanmıştır. 1 kilogram hedef av için 0,42 kg ıskarta av, 0,62 kg tesadüfi av olmak üzere 1,04 kg hedeflenmeyen av yakalandığı tespit edilmiştir

Bu çalışmada, Marmara Denizi’nde karides avcılığında kullanılan algarnaların av verimi ve kompozisyonu araştırılarak, avcılık sonucunda tesadüfi avlanan türler ve ıskarta türlerin miktarları belirlenmiştir. Çalışma, Ocak 2003-Mart 2004 dönemleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırma süresince algarna ile yapılan avcılıkta 37 türün yakalanmıştır. Toplam avın ağırlık olarak % 51,3’nü eklembacaklıların (arthropoda), % 30,9 balıkların (pisces), % 15,5 derisi dikenlilerin (echinodermata), % 1,3 yumuşakçaların (mollusca) oluşturduğu belirlenmiştir. Derinsu pembe karidesi (Parapenaus longirostris), toplam avın % 50,8’ni oluşturmuştur. Hedef türün boy dağılımı 47-154 mm arasında değişmiştir. Algarna ile yapılan avcılıkta av veriminin yaklaşık 10,1 kg/h olduğu hesaplanmıştır. 1 kilogram hedef av için 0,42 kg ıskarta av, 0,62 kg tesadüfi av olmak üzere 1,04 kg hedeflenmeyen av yakalandığı tespit edilmiştir
Güneydoğu Marmara'da Algarna ile Karides Avcılığında Av Kompozisyonu ve Hedef Dışı Av.
Catch and by-catch composition of the shrimp fishery by beam trawl in the southeastern Marmara Sea.
Yazar: Bayhan, Yusuf Kenan; Çiçek, Erdoğan; Ünlüer, Tarık; Akkaya, Mehmet
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Karides (Parapenaeus longirostris), Algarna, Av Kompozisyonu, Hedef Dışı Av, Güneydoğu Marmara

Bir yıl süre ile yürütülen bu çalışma, Kasım 2000 - Ekim 2001 tarihleri arasında Güneydoğu Marmara’da gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, algarna ile avcılıkta hedef tür olan derin su pembe karidesi (Parapenaeus longirostris)’in ağırlık ve sayısal miktarları ile bunun dışındaki av kompozisyonu, türlerin boy dağılımları ve toplam av içerisindeki sayısal oranları araştırılmıştır. Yapılan çekimler sonucunda, toplam avın sayısal olarak % 64.5’ni hedef tür olan Parapenaeus longirostris, % 35.5’ini hedef dışı av oluşturmuştur. 50 türün bulunduğu hedef dışı avın % 17.16’sını Kemikli balıklar (Osteichthyes), % 8.58’ini Kabuklular (Crustacea-Decapoda), % 4.94’ünü Derisi Dikenliler (Echinodermata), % 2.53’ünü Yumuşakçalar (Mollusca), % 2.14’ünü Cnidaria ve % 0.13’ünü kıkırdaklı balıklar (Chondrichthyes) oluşturmuş, toplam av içerisinde Parapenaeus longirostris’in dışında sayısal olarak en çok yakalanan türlerin başında ise Kaya balığı, Mezgit, Kancaağız pisi, Yengeç, Deniz yıldızı ve Deniz hıyarı’nın geldiği belirlenmiştir

Bir yıl süre ile yürütülen bu çalışma, Kasım 2000 - Ekim 2001 tarihleri arasında Güneydoğu Marmara’da gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, algarna ile avcılıkta hedef tür olan derin su pembe karidesi (Parapenaeus longirostris)’in ağırlık ve sayısal miktarları ile bunun dışındaki av kompozisyonu, türlerin boy dağılımları ve toplam av içerisindeki sayısal oranları araştırılmıştır. Yapılan çekimler sonucunda, toplam avın sayısal olarak % 64.5’ni hedef tür olan Parapenaeus longirostris, % 35.5’ini hedef dışı av oluşturmuştur. 50 türün bulunduğu hedef dışı avın % 17.16’sını Kemikli balıklar (Osteichthyes), % 8.58’ini Kabuklular (Crustacea-Decapoda), % 4.94’ünü Derisi Dikenliler (Echinodermata), % 2.53’ünü Yumuşakçalar (Mollusca), % 2.14’ünü Cnidaria ve % 0.13’ünü kıkırdaklı balıklar (Chondrichthyes) oluşturmuş, toplam av içerisinde Parapenaeus longirostris’in dışında sayısal olarak en çok yakalanan türlerin başında ise Kaya balığı, Mezgit, Kancaağız pisi, Yengeç, Deniz yıldızı ve Deniz hıyarı’nın geldiği belirlenmiştir
Barbunya Galsama Ağlarında Kullanılan Poliamid Monofilament ve Multifilament Ağ İpinin Av  Kompozisyonuna Olan Etkisi.
The effects of monoflament and multiflament PA netting twine on catch composition of the red mullet  gillnets.
Yazar: Aydın, İlker; Metin, Cengiz; Gökçe, Gökhan
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Galsama ağı, poliamid, monofilament, multifilament, İzmir Körfezi, ıskarta

Galsama ağları, deniz ve içsularda, çeşitli demersal, bentik ve pelajik türlerin avcılığında kullanılan pasif av araçlarıdır. Bu ağlar ile yapılan avcılık küçük ölçekli balıkçılık sınıfına girmektedir. Poliamid malzemenin perlon (PA 6, monofilament) ve naylon (PA 6.6, multifilament) lifleri uzatma ağları yapımında kullanılmaktadır. Bu liflerden yapılan galsama ağlarının arasındaki en önemli fark, monofilament ağın sudaki görünürlüğünün çok düşük olmasıdır. Denemeler Ekim 2003 – Mayıs 2004 tarihleri arasında İzmir Körfezinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada 36 mm ağ göz uzunluğuna sahip, 35 göz yüksekliğinde, %41 donam faktörüne göre donatılmış, monofilament malzemeden üretilen 0,20 mm çapında ve multifilament malzemeden üretilen 210d/2 numaraip kalınlığına sahip ağlar kullanılmıştır. Ağlarda avlanan toplam 32 türün 16’sı ekonomik değere sahip iken 16’sı ise ekonomik değere sahip değildir. Monofilament ağ ipliğinden yapılmış galsama ağları, multifilamentlere göre av miktarı ve kompozisyonu açısından daha etkin bulunmuştur. Iskarta oranının monofilament ağlarda fazla olması ve bu ağlarda oluşan hasarların tamirinin zor oluşu nedeniyle ticari balıkçılar tarafından tercih edilmemelidir

Galsama ağları, deniz ve içsularda, çeşitli demersal, bentik ve pelajik türlerin avcılığında kullanılan pasif av araçlarıdır. Bu ağlar ile yapılan avcılık küçük ölçekli balıkçılık sınıfına girmektedir. Poliamid malzemenin perlon (PA 6, monofilament) ve naylon (PA 6.6, multifilament) lifleri uzatma ağları yapımında kullanılmaktadır. Bu liflerden yapılan galsama ağlarının arasındaki en önemli fark, monofilament ağın sudaki görünürlüğünün çok düşük olmasıdır. Denemeler Ekim 2003 – Mayıs 2004 tarihleri arasında İzmir Körfezinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada 36 mm ağ göz uzunluğuna sahip, 35 göz yüksekliğinde, %41 donam faktörüne göre donatılmış, monofilament malzemeden üretilen 0,20 mm çapında ve multifilament malzemeden üretilen 210d/2 numaraip kalınlığına sahip ağlar kullanılmıştır. Ağlarda avlanan toplam 32 türün 16’sı ekonomik değere sahip iken 16’sı ise ekonomik değere sahip değildir. Monofilament ağ ipliğinden yapılmış galsama ağları, multifilamentlere göre av miktarı ve kompozisyonu açısından daha etkin bulunmuştur. Iskarta oranının monofilament ağlarda fazla olması ve bu ağlarda oluşan hasarların tamirinin zor oluşu nedeniyle ticari balıkçılar tarafından tercih edilmemelidir