hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ANKARALI SANATÇI İNİSİYATİFLERİ ÜZERİNE NOTLAR
NOTES ON ARTIST INITIATIVES FROM ANKARA
Yazar: Engin, Fırat
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: sanatçı inisiyatifleri,sanat tarihi,güncel sanat,kent,alternatif eleştiri ; artist initiatives,art history,current art,city,alternative criticism

Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi 6 Nisan – 3 Mayıs 2015 tarihleri arasında, Ankara Cermodern’de ‘Kentsel Adalet’ başlıklı bir sergi düzenledi. Bu sergi kapsamında kentin bileşenleri arasında yer alan ‘Sanatçı İnisiyatif’lerine de bir çağrıda bulunarak bu sergide yer almaları için davette bulundu. Bu etkinlik, akademik alan ile akademik alanın dışında kendini var etmeye çalışan bağımsız inisiyatiflerin belki de ilk kez kurumsal bir çatı altında bir araya geldiği  bir platform olarak dikkat çekiciydi. Böylece akademik ortamın da, akademik ortama mesafeli duran sanatçı inisiyatiflerinin de kent ölçeğinde paydaş olarak oluşturduğu sergi, konu hakkında muhataplarına daha katmanlı, perspektifi daha geniş bir okuma izleği sunma olanağı sağladı. Bu yazı da, kısa tarihlerinde uzun yol alan Ankara merkezli bağımsız sanatçı inisiyatiflerine odaklanmaktadır. Bu bağlamda ilk olarak inisiyatif olgusunun tarihsel uzantılarına değinmek ve kavramsal boyutlarını açıklamak, sonrasında da bahsedilen oluşumların süreçlerini, pratiklerini araştırmak, stratejilerini, yöntemlerini değerlendirmek sanatın birçok dinamiği üzerinden alternatif tartışmalara olanak sağlayabilir. 

Hacettepe University, Faculty of Fine Arts organized an exhibition entitled 'Urban Justice' in Ankara Cermodern between 6 April and 3 May 2015. In the scope of this exhibition, an invitation was made to the 'Artist Initiatives,' which are among the components of the city, calling them to participate in this exhibition. The event was noteworthy as a platform, where the academic field and independent initiatives trying to exist outside the academic field came together, perhaps for the first time under an institutional framework. Thus, the exhibition, formed both by the academic environment and the artist initiatives that remain distant from the academic environment as stakeholders in the city scale, offered the opportunity of providing its addressees with a more layered reading path from a broader perspective. This article also focuses on Ankara-based independent artist initiatives that have moved forward to a great extent in a short period. In this context, first of all, touching on historical extensions of the concept of initiative and explaining its conceptual dimensions and then exploring the processes and practices of the mentioned formations as well as  evaluating their strategies and methods are likely to allow alternative discussions through a great many dynamisms of art.
TARİH-İ MUSİKİ
TARİH-İ MUSİKİ
Yazar: Çakıroğlu, İdris
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: TARİH-İ,MUSİKİ,Alafranga

(Alafranga Musiki) namını verdiğimiz garp musikisi ile iştigal edenlerin miktarı bizde hayli çok olduğu halde bu musikinin tarihini tetebbua, elyevm gördüğümüz mertebe-i terakki ve tekammüle gelebilmesi için ne gibi safhalar geçirdiğini öğrenmeğe velev sathi surette olsun merak edenler pek azdır. Bazı konserlerde tesadüf ettiğimiz musiki müntesiplerinden dinledikleri eserin müellifleri olan esatizenin meslek-i musikileri ile vücuda getirdikleri parçaları mahiyet ve kıymeti hakkında alelekser o kadar indi mütalaalar işitmekteyiz ki fikrimizce bunun başlıca sebebi o gibi kimselerin tarihi musikiye adem-i vukuflarından başka bir şey değildir.

(Alafranga Musiki) namını verdiğimiz garp musikisi ile iştigal edenlerin miktarı bizde hayli çok olduğu halde bu musikinin tarihini tetebbua, elyevm gördüğümüz mertebe-i terakki ve tekammüle gelebilmesi için ne gibi safhalar geçirdiğini öğrenmeğe velev sathi surette olsun merak edenler pek azdır. Bazı konserlerde tesadüf ettiğimiz musiki müntesiplerinden dinledikleri eserin müellifleri olan esatizenin meslek-i musikileri ile vücuda getirdikleri parçaları mahiyet ve kıymeti hakkında alelekser o kadar indi mütalaalar işitmekteyiz ki fikrimizce bunun başlıca sebebi o gibi kimselerin tarihi musikiye adem-i vukuflarından başka bir şey değildir.
KLASİK GİTAR İCRA TEKNİKLERİNDE YENİ ARAYIŞLAR: SOL EL BAŞPARMAĞI İLE PERDELEME
A NEW APPROACH TO CLASSICAL GUITAR PERFORMANCE TECHNIQUES: FRETTING WITH LEFT HAND THUMB
Yazar: Bursalıoğlu, Alp Ozan
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Klasik Gitar,İcra Teknikleri,Klasik Müzik,José,Paradisi ; Classical Guitar,Performance Techniques,Classical Music,José,Paradisi

Klasik gitar icrasında kullanılan teknikler, tel aracılığıyla ses üreten diğer enstrümanlara kıyasla sayıca daha fazla ve çeşitlidir. Klasik gitarda bu duruma sebep olan yapısal ve repertuvara dayalı nedenler bulunmaktadır. Bu nedenler doğrultusunda gitar icracıları için yeni teknikler aramak ve gerekirse üretmek, enstrümanın icrası için zaruri bir mevzu olmuştur. Klasik gitarda sol el başparmağı ile perdeleme, icracılara geleneksel gitar tekniklerinden daha geniş ses aralığında, daha polifonik icra imkânı sağlamaktadır. Bu tekniğin kullanım alanları farklılıklarına göre ayrı başlıklarda incelenmiştir. Her başlıkta, eserlerde nasıl ve neden uygulandığı, örnekler ile açıklanarak verilmiştir. Tekniğin diğer potansiyel kullanım alanlarından ve uzun vadede icracılar arasında yaygınlaşması ile olası etkilerinden bahsedilmiştir. 

Compared to other instruments that create sound via string, classical guitar has more performance techniques in terms of number and variety. The reasons behind this variety lie in guitar’s structure and repertoire. In consequence, finding new performance techniques or (when needed) creating them had been a vital matter for classical guitar performers.   In classical guitar, fretting with left hand thumb enables performers to have a larger sound range and more polyphonic possibilities compared to traditional performance techniques. The explanation of the technique is done under individual titles according to their difference of application. In every title, the application of the technique is explained with examples from parts of music pieces. Other potential uses and long term effects of the technique are also mentioned.
TEMEL SANAT EĞİTİMİ DERSİNİN KOMPOZİSYON, STRÜKTÜR VE SOYUTLAMA KONULARI DÂHİLİNDE HEYKEL EĞİTİMİNE KATKILARI
CONTRIBUTIONS OF THE BASIC ART EDUCATION COURSE TO THE SCULPTURE EDUCATION WITHIN COMPOSITION, STRUCTURE AND ABSTRACTION SUBJECTS
Yazar: Dülger, Demet Deniz
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: temel sanat eğitimi dersi,kompozisyon,strüktür,soyutlama,heykel eğitimi ; basic art education course,composition,structure,abstraction,sculpture educati

Sanat eğitimi verilen fakültelerde, temel eğitim bölümleri tarafından genellikle her bölüme ortak bir müfredatla uygulanan temel sanat eğitimi dersi, ülkemizde tartışmalı bir konudur. Kimi zaman temel eğitim bölümleri kapatılır ve ders müfredattan kaldırılır; kimi zaman ise belirli bir dayanağı olmayan rastlantısal uygulamalarla karşılaşılır. Bu makale tartışmalı olan bu dersin gerekliliğini ve burada heykel özelinde olmakla birlikte aslında bütün görsel sanat dallarına katkı sağlayan yönleri bulunduğunu göstermek amacını taşımaktadır. Makalede, temel sanat eğitimi dersinin kompozisyon, strüktür ve soyutlama konuları bağlamında heykel eğitimindeki etkileri ve üç boyutlu uygulamalarda temel alınabilecek yaklaşımlar incelenmiştir. Temel Sanat Eğitimi alan bir öğrenci, çalışmalarını, gözlem-analiz-sentez yöntemi içerisinde, rastlantıya yer bırakmadan, tasarım öğeleri ve ilkeleri açısından sağlam bir zemine oturtabilecek ve biçim oluşturma yöntemlerini kavrayarak, form üretimi sırasında neden, niçin, nasıl gibi sorulara cevap verebilecektir. Bu cevaplar oldukça önemlidir; çünkü form tesadüfî bir şey değildir. Bilinçli bir tasarım süreci gerektirmektedir ve bu süreç temel eğitim bölümünün müfredatında yer almaktadır.

In art education faculties, the basic art education course, which is applied  by the basic education departments usually with a common curriculum, is a controversial issue in our country. Sometimes basic education departments are closed and the course is removed from schools’ curriculum; and sometimes random applications are encountered, which do not have a definite foundation. This paper is aimed to demonstrate the necessity of this controversial course; and in addition to being specific to the sculpture here, in fact, the course has aspects contributing to all branches of the visual arts. In this paper, within the context of composition, structure and abstraction subjects, the effects of the basic art education course to the sculpture education and possible methods, which can be taken as basis in three dimensional applications, have been examined. A student taking Basic Art Education will be able to situate his/her work without leaving any room to coincidence in a robust foundation, in terms of design elements and principles, within the observation-analysis-synthesis method and during the form production he/she will be able to answer questions, such as “why and how”, while understanding the methods of forming. These answers are very important; because the form is not a coincidence. A conscious design process is required and this process is included in the curriculum of the basic education department.
Uşak-Banaz-Yeşilyurt (Holuz) Köyü Camii ve Kalemişi Bezemeleri
The Usak-Banaz-Yesilyurt (Holuz) Village Mosque and Its Painting Works
Yazar: Algaç, Şeyda
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Painting Works,Usak,Banaz,Yesilyurt (Holuz) Village,Mosque ; Kalemişi,Uşak,Banaz,Yeşilyurt (Holuz) Köyü,Cami

İç Ege bölgesi, tasvirli camilerin yoğun olarak gözlemlendiği bölgelerden biridir. Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı Yeşilyurt (Holuz) köyü camii, moloz taş örgüsü, bağdadi kubbenin kullanıldığı ahşap çatı örtüsü, yazı programı, zengin kalemişleri ve kalemişlerini yapan usta adına sahip olması dolayısıyla önemli bir köy camisidir. Kalem işlerinin motif repertuarını vazolara yerleştirilmiş minyatür ağaçlar, sembolik tekke aletleri, kent tasviri, kıvrık dallar üzerine yerleştirilmiş bitkisel bezemeler ve sıvaların altında kalmış olan çeşitli motifler oluşturur. Oldukça tahrip olmuş eser, yıkılmak üzeredir. Mülkiyeti köy tüzel kişiliğine ait olan yapı, İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından 23.08.1988 tarih ve 463 sayılı kararıyla tescillenmiştir. Kitabesi olmayan caminin kim tarafından ve ne zaman yapıldığı bilinmemesine rağmen bezeme özellikleri değerlendirildiğinde 19. yüzyılın sonlarına doğru yapıldığı ve bezendiği söylenebilir. Makalede yapının mimari özellikleri ve kalemişi bezemeleri detaylı olarak incelenmiş, dönemi içerisindeki yeri ve önemi tespit edilmiştir. Dönemi hakkında önemli ipuçları veren eser, oldukça tahrip olmuş ve yıkılmak üzeredir. Yapı en kısa sürede aslına uygun onarılmalı ve gelecek kuşaklara aktarılmalıdır.

The inner Aegean region is an area where mosques with depictions can be seen frequently. Yeşilyurt (Holuz) village mosque in the Banaz district of Uşak province is an important village mosque because it has rubble stone masonry, a wooden roof covering where the lath-and-plaster (bağdadi) dome is used, a writing program, rich painting works (kalemişi), and the name of the master who completed the painting works. The motif repertoire of the painting works consists of miniature trees placed in vases, symbolic religious lodge (tekke) tools, urban depictions, floral decorations placed on curved branches and various motifs that are under the plaster. The structure, which is owned by the village legal entity, is registered with the decision of the Izmir Cultural and Natural Heritage Protection Board No.1 dated 1988 and numbered 463. Although it is not known by whom and when the mosque was built since it does not have an inscription, when its decoration characteristics are evaluated, it can be dated to the end of the 19th century. In the study, the architectural characteristics and painting work decorations of the building have been examined in detail, and its place and importance within its period have been determined. The work, which provides important clues about its period, is significantly ruined and about to collapse. It should be repaired as soon as possible following its original form and passed onto future generations.
Çankırı’da Günümüze Ulaşamayan Bir Eğitim Yapısı: Ertuğrul Mektebi
Education Building that has not Reached Today in Çankırı: Ertuğrul Mektebi
Yazar: Aydın, Remzi
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Education,Çankırı,Primary (Ibtidai),Secondary (Rüşdiyye),High school (Idadi) ; Eğitim,Çankırı,İbtidai,Rüşdiye,İdadi

Osmanlı reform hareketlerinin 19. yüzyılda yoğun olarak görüldüğü alanlardan biri de eğitim sistemidir. Maarif-i Umumiye Nezaretinin kurulması ve maarif teşkilatının taşrada yapılanmasıyla eğitimin tabana yayılması hedeflenmiştir. Özellikle Sultan II. Abdülhamid dönemi, devlet-vatandaş iş birliğiyle çok sayıda eğitim yapısının inşasının gerçekleştirildiği bir dönemdir. Bu yapılardan biri de Kastamonu Vilayeti’ne bağlı Çankırı Sancağı’nda inşa edilip günümüze ulaşmamış olan Ertuğrul Mektebi’dir. Bu çalışmada, daha önce herhangi bir çalışmaya konu olmamış Ertuğrul Mektebi’nin inşa süreci ve mimari özellikleri ele alınarak, yapının geç dönem Osmanlı mimarlık ürünleri arasındaki yeri ve önemi ortaya konmuştur. Literatür araştırması ve saha çalışması üzerinden gerçekleştirilen çalışmada Osmanlı Arşivi’nden temin edilen yazışma, kat ve cephe çizimleriyle harita gibi belgeler ve yapıya ait eski fotoğraflar vasıtasıyla günümüze ulaşmayan yapının inşa süreci, plan ve mekân tasarımı, cephe özellikleri ve yapıda kullanılan malzemeler tespit edilmiştir. Ayrıca, Çankırı Müzesi envanterine kayıtlı iki kitabenin Ertuğrul Mektebi’ne ait olduğu ispat edilmiş ve yapının kaynaklarda belirtilenin aksine Abdulvahab Paşa tarafından değil, Hasan Feham Paşa tarafından H.1309 (M.1892) yılında inşa ettirildiği kesinleştirilmiştir.

One of the areas in which Ottoman reform movements were intensively seen in the 19th century was the educational system. With the establishment of the Ministry of Education (Maarif-i Umumiye Nezareti) and the organization of education in the provinces, it was aimed to spread the education to grassroots. Particularly, in the period of Sultan Abdülhamid II, many educational structures were built with state-citizen cooperation. One of these structures was the Ertuğrul Mektebi, built in the Çankırı Sanjak of Kastamonu Province. In this study, the construction process and architectural features of Ertuğrul Mektebi, which has not been the subject of any study before, have been discussed and the place and importance of the structure among the late Ottoman architectural works have been revealed. In this study, based on literature research and field work, the building process, plan and space design, façade features and materials were determined by means of old photographs and Ottoman archive documents such as correspondence, maps, and floor and façade drawings. Furthermore, two inscriptions registered in the inventory of Çankırı Museum are proven to have belonged to Ertuğrul Mektebi and contrary to some sources, it was confirmed that the school was built by Hasan Feham Pasha in 1892 (1309 H.), not by Abdulvahab Pasha.
1904 St. Louis Dünya Fuarı ve Osmanlı Temsiliyeti: Celal Esad Arseven Sergisi
The 1904 St. Louis World Fair and Ottoman Representation: Celal Esad Arseven’s Exhibition
Yazar: Derin, Sevil
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Celal Esad Arseven,St. Louis,Fair,Architecture,Exhibition ; Celal Esad Arseven,St. Louis,Fuar,Mimari

İlki uluslararası anlamda 1851 yılında Londra’da gerçekleştirilen fuar organizasyonları, Batılı ülkelerin sanayileşme ve kapital ekonomiyi yaygınlaştırma politikaları gereği sonradan dünya çapında düzenli olarak organize edilen etkinliklere dönüşmüştür. Söz konusu fuarlar başta teknoloji, sanat, kültür, zirai ürünler olmak üzere bir ulusu yansıtan bütün öğelerin toplanıp sergilendiği yerlerdir. XIX. yüzyıl boyunca Osmanlı Devleti’nin bu fuarlara Batı’dan esinlenerek hazırlanılan yeni mimari modelleri içeren çizimler ve çizimlerin reprodüksiyonu, el sanatları ve ziraî ürünlerle katılarak modern dünyadaki yerini kanıtlamaya çalıştığı görülmektedir. Amerika’daki St. Louis kentinin Fransızlardan satın alınmasının 100. yılı dolayısıyla 1904’te düzenlenen fuar da bunlardan biridir. Söz konusu fuarda, fuar komitesi Osmanlı’nın tanıtımı için Kapalı Çarşı ve Türk Mahallesi temasını benimseyerek Celal Esad’dan inşa projesi hazırlamasını istemiştir. Bugün İstanbul Büyük Şehir Belediyesi Atatürk Kitaplığı’nda bulunan bu çizimler, Celal Esad hakkında pek çok araştırma yapılmasına, pek çok yayın bulunmasına rağmen bilinmemektedir. Bu makalede 1903 yılında Celal Esad Arseven tarafından hazırlanan ve 1904 St. Louis Dünya Fuarı’ndaki Türk pavyonunda sergilenen yapıların çizimleri, dünya fuarları ve Osmanlı Devleti’nin bu fuarlarda temsil edilmesi bağlamında incelenmiştir.

The organization of international fairs (the first of which was held in London in 1851), transformed into a regular occurence around the world due to the industrialization and expansion of the capital economy of Western countries. The fairs in question were places where all the elements reflecting a nation - especially technology, art, culture, and agricultural products - were collected and exhibited. Throughout the 19th century, it was seen that the Ottoman Empire tried to prove its worth in the modern world by participating in these fairs with drawings (including new architectural models inspired by the West and reproductions of these drawings), crafts and agricultural products. One of these was the exhibition held in 1904 for the centenary of the acquisition of the city of St. Louis in America from the French. At the fair in question, the fair committee adopted the theme of the Grand Bazaar and the Turkish Quarter and asked Celal Assad to prepare a construction project on this theme for the promotion of the Ottoman Empire. These drawings, which are in the Atatürk Library of the Istanbul Metropolitan Municipality, are unknown, even though there has been much research and many publications about Celal Assad. In this article, the structures prepared by Celal Esad Arseven in 1903 and exhibited in the Turkish pavilion at the St. Louis World’s Fair in 1904 were examined in the context of world fairs and the representation of the Ottoman Empire in these fairs.
Demirci Küpeler Köyü Camii Duvar Resimleri
Murals of The Mosque of Demirci Kupeler Village
Yazar: Gürbıyık, Cengiz
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Küpeler Village,Mosque,Murals,Ornament,Painted decoration ; Küpeler Köyü,Cami,Duvar resmi,Bezeme,Kalemişi

XVIII. yüzyıldan itibaren Osmanlı İmparatorluğu’nun Batı ile artan ilişkileri sonucu yeni bir sanat ortamı doğmuş ve süsleme sanatında duvar resmi olarak anılan yeni bir tür ortaya çıkmıştır. Öncelikle İstanbul’da saray ve çevresinde karşımıza çıkan bu süsleme anlayışı, zamanla tüm Anadolu’ya yayılmıştır. İstanbul’un aksine Anadolu’da özellikle camilerin yoğun biçimde alçı ve kalemişi süslemelerle bezendiği gözlenmektedir. Kalemişi ustaları ya da usta grupları tarafından yapılan bu süslemelerde, batı etkili motiflerin yanı sıra çeşitli dinsel ve sembolik tasvirlere de yer verilmiştir. Köy köy gezerek sanatlarını icra eden bu gezici ustaların pek çoğu icra ettikleri sanat eserlerine imza atmaktan imtina ettiklerinden genellikle isimleri bilinmemektedir. Ancak az da olsa bazı usta isimlerine rastlamak mümkündür. İncelemiş olduğumuz Demirci Küpeler Köyü Camii’nde ise hem yapı ustasının hem kalemişi süslemeleri yapan müzehhibin hem de hattatın isimlerinin verilmiş olması bu açıdan dikkat çekicidir. Cami, dıştan basit bir görünüşe sahip olmasına rağmen iç mekânı zengin kalemişleri ile süslenmiştir. Süslemelerle birlikte dini içerikli hat yazılar da kullanılmıştır. Çalışmamızda yapı plan ve süsleme özellikleri bakımından ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır.

As a result of the increasing relations of the Ottoman Empire with the West as of the 18th century, a new art environment was born, and a new type, called mural, emerged in the decoration art. This decoration approach, which primarily became popular in the palace and its environment in Istanbul, spread all over Anatolia in the course of time. Contrary to Istanbul, it is observed that, especially mosques were adorned with plaster and engravings in Anatolia. In these decorations, made by painted decoration masters or master groups, western influenced motifs as well as various religious and symbolic depictions were also included. Since many of these masters performing their art by traveling from village to village refrained from putting their signatures on their works of art, their names are generally unknown. However, it is possible to come across some masters’ names, though not many. In the Demirci Küpeler Village Mosque, which we studied, it is noteworthy that the names of the master builder, as well as the illuminator and calligrapher who performed the engravings, were given. Although the mosque has a plain exterior appearance, its interior is adorned with a rich painted decoration. Religious calligraphy scripts were also used along with decorations. In our study, the building is discussed in detail, with respect to its plan and characteristics.
Venedik Bienali’nin Osmanlı Imparatorluğu’yla Ilk Teması: Saray Koleksiyonundan Bir Tablo Talebi
The First Contact of the Venice Biennale with The Ottoman Empire: Request for a Painting from the Ottoman Court Collection
Yazar: Gürlemez Arı, Aynur
Dergi: Art-Sanat No. 13, 2019
Anahtar kelimeler: Venice Biennale,Giuseppe De Nittis,Italy-Ottoman Empire Relations,Antonio Fradeletto ; Venedik Bienali,Giuseppe De Nittis,İtalya-Osmanlı İmparatorluğu İlişkileri,Antonio Fradeletto

Venedik Bienali Uluslararası Sanat Sergisi dünya ülkelerinin sanat alanında ulusal kimliklerini güçlendirmesine imkân sağlayacak bir organizasyon olarak tasarlanmış ve ilk sergisini 1895 yılında gerçekleştirmiştir. Ulusal davetin zorunlu olduğu bu etkinliğe uzun yıllar Avrupa’nın ve dünyanın sayılı ülkeleri davet edilmiş, Osmanlı İmparatorluğu ise resmi olarak son bulduğu tarihe dek Venedik Bienali sergilerine hiçbir zaman davet edilmemiş ve ulusal bir katılım göstermemiştir. Fakat yapılan araştırmayla Venedik Bienali temsilcilerinin 1914 yılında, bienal kapsamında gerçekleşecek Giuseppe De Nittis Retrospektif Sergisi için Osmanlı İmparatorluğu’nun ilgili makamlarıyla temas kurdukları tespit edilmiştir. Dönemin politik gelişmelerinin belirleyici olduğu günlerde iki ülke arasında kurulan bu temas, ilk kez ortaya çıkarılan belgeler eşliğinde ele alınmış ve makale içinde değerlendirilmiştir.

The Venice Biennale International Art Exhibition was designed as an organization that would enable the countries of the world to strengthen their national identity in the field of art, and held its first exhibition in 1895. To this event, where the national invitation was compulsory, many countries of Europe and the world were invited for many years, but the Ottoman Empire was never invited to the Venice Biennale exhibitions until the date it officially ended. Although the Ottoman Empire did not nationally participate in the Venice Biennale, it was determined that the representatives of the Venice Biennial made contact with the relevant authorities of the Ottoman Empire in 1914 regarding the Giuseppe De Nittis Retrospective Exhibition to be held within the scope of the Venice Biennale. In the days when the political developments of the period were determinative, this contact, which was established between the two countries, was discussed in the accompaniment of the documents revealed for the first time and evaluated in the article.