hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Korungaya (Onobrychis viciifolia Scop.) Partikül Bombardımanı İle Gen Aktarımında Fiziksel ve Kimyasal Parametrelerin Etkisi
Effect of Physical and Chemical Parameters on Transient Gene Expression via Particle Bombardment in Sainfoin (Onobrychis viciifolia Scop.)
Yazar: Birsin, M. A.; Önde, S.; Özgen, M.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Korunga, Partikül Bombardımanı, Gen Aktarımı, GUS ; Onobrychis viciifolia Scop.,Particle Bombardment,Transformation,GUS

Bu çalışma partikül bombardımanı sistemi kullanılarak korunga bitkisine (Onobrychis viciifolia Scop) gen aktarımında uygun parametrelerin belirlenmesi amacıyla Ankara Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü Biyoteknoloji laboratuarında yürütülmüştür. Çalışmada, eksplant olarak kotiledonlar, mikrotaşıyıcı olarak 1.0 µm çapındaki altın parçacıkları ve belirleyici (markör) gen olarak ise “pB1221.23”plazmidinde bulunan ßglucuronidase (GUS) geni kullanılmıştır. Bombardıman, üç ayrı yöntemle hazırlanan altın partikülleri ile, farklı iki fırlatılma basıncı (1100 ve 1350 psi) ve 6 cm uzaklıktan Bio-Rad®/PDS-1000/He gen transformasyon sistemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirildiğinde, korunga kotiledonlarına partikül bombardımanı ile gen aktarımında, doğrudan gliserol ile hazırlanan mikrotaşıyıcıların 1350 psi’lik basınçta fırlatılması ile en iyi sonucu verdiği saptanmıştır

This study was carried out at the biotechnology laboratories of Department of Field Crops, Faculty of Agriculture, Ankara University to determine suitable transformation parameters and investigate marker gene transfer possibilities to sainfoin (Onobrychis viciifolia Scop.) using the particle bombardment technique. Sainfoin plant cotyledons were used as plant material; 1.0 µm diameter gold particles as microprojectiles; the plasmid “pB1221.23” containing the ß-glucuronidase (GUS) as marker gene were used in this study. Microprojectiles were prepared in three different methods (directly glycerol, alcohol + water, 3 alcohol + water) Bio-Rad®/PDS-1000 /He gene transfer system was used for bombardment in 1100 and 1350 psi pressures and 6 cm distance. The statistical analysis of results revealed that microprojectiles directly prepared with glycerol and 1350 psi pressure were suitable for particle bombardment delivery marker gene transfer to sainfoin cotyledons.
Farklı Azotlu Gübre Çeşitlerinin Safran (Crocus sativus L.) Verimi Üzerine Etkisi
The Effect of Various Nitrogen Fertilizers on Saffron (Crocus sativus L.) Yield
Yazar: Ünal, M.; Çavuşoğlu, A.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Saffron,Nitrogen Fertilizer,Yield ; Safran, Azotlu Gübre, Verim

Safran (Crocus sativus L.) dünyanın tıbbi ve aromatik açıdan değerli bitkilerinden birisi olup kurutulmuş stigmalarından yararlanılmaktadır. Bu araştırma, farklı azotlu gübre uygulamalarının safranın yaş ve kuru stigmalarına, çiçek sayısına ve yaprak uzunluğuna olan etkisini belirlemek amacıyla 2004-2005 yetişme sezonunda, Kocaeli ilinde yürütülmüştür. Tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülen çalışmada; 4 farklı azotlu gübre (amonyum nitrat, amonyum sülfat, üre, kalsiyum amonyum nitrat) ve kontrol uygulamaları ele alınmıştır. Safran kormlarının dikiminden önce bütün parsellere 4 kg/da olacak şekilde NPK gübresi verilmiş, işlemden 25 gün sonra azotlu gübre çeşitleri saf azot 6 kg/da hesabıyla her bir parsele uygulanmıştır. Dekara en fazla çiçek sayısı 14330 ile üre uygulamasından, en az çiçek sayısı ise 8330 ile kontrol uygulamasından elde edilmiştir. Yaprak uzunluğuna bakıldığında kontrol ve gübre çeşitleri arasında önemli bir fark görülmemiştir. En yüksek taze safran verimi 431 g/da ile üre, en düşük taze safran verimi ise 224 g/da ile amonyum sülfat uygulamasından elde edilmiştir. En yüksek kuru safran verimi 78 g/da ile üre, en düşük kuru safran verimi ise 40 g/da ile amonyum sülfat uygulamasından elde edilmiştir

Saffron (Crocus sativus L.) is one of the world’s highest priced medicinal and aromatic plants from which dried stigmas are used. This study was carried out in Kocaeli-Turkey to determine the effect of various nitrogen fertilizers on number of flower, length of leaf, fresh and dried saffron yield in 2004-2005 growing seasons. Experiments were conducted in a randomized blocks design with three replications using four different nitrogen fertilizers (ammonium nitrate, ammonium sulphate, urea, calcium ammonium nitrate) and control. Before planting saffron corms, 4 kg/da fertilizers in the form of NPK were applied to all parcels and after 25 day of planting, different nitrogen fertilizers were applied as pure nitrogen 6 kg/da to each parcel. The highest numbers of flowers, 14330 per da were obtained from urea treatment while the lowest numbers of flowers, 8330 per da, were obtained from control treatment. There were no significant differences among fertilizers treatments in leaf length trait. The highest fresh saffron yields of 431 g/da were obtained from urea treatment while the least fresh saffron yield of 224 g/da was obtained from parcel with ammonium sulphate. The highest dried saffron yield of 78 g/da was harvested on urea treatment while the least 40 g/da was harvested on ammonium sulphate treatment.
Korkuteli ve Elmalı’da Bulunan Bazı Doğal Meraların Vejetasyon Durumlarının Belirlenmesi
Determination of Vegetation Characteristics of Some Rangelands in Korkuteli and Elmalı
Yazar: Bilgen, M.; Özyiğit, Y.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Rangeland,Basal Cover,Botanical Composition ; Doğal Mera, Dip Kaplama, Botanik Kompozisyon

Korkuteli ve Elmalı’da bulunan 6 doğal meranın bitki ile kaplı alanlarının ve botanik kompozisyonlarının belirlenmesi amacıyla yapılan bu çalışma 2003 yılında yürütülmüştür. Büyüklüklerine ve yapılarına göre her merada farklı sayıda örnek alanlar belirlenmiş ve bu alanlar üzerinde transekt yöntemiyle bitki ile kaplı alan ve botanik kompozisyon ölçülmüştür. Çalışma sonucunda, Elmalı ilçesine bağlı Yalnızdam merasında bitki ile kaplı alan yüksek çıkarken (% 76.50), diğer 5 meraya ilişkin değerler % 43.06’nın altında kalmıştır. En düşük bitki ile kaplı alan % 29.78 ile Büyük Söğle merasından elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, meraların tür açısından zayıf olduğu belirlenmiştir. Büyük Söğle merasında 30 tür bulunurken, Yalnızdam merasında yalnızca 12 tür bulunmuştur. Meralarda bulunan türler içinde baklagil oranının çok düşük olduğu belirlenmiştir

This study was conducted in 2003 to determine plant ground coverage areas and botanical composition of 6 rangelands in Korkuteli and Elmalı. According to the size and structure, numbers of sample areas were determined for each rangeland and plant ground coverage of these areas were measured using transect method. The results of this study showed that Yalnızdam rangeland in Elmalı had 75.50 % plant ground coverage while plant coverage areas of the other 5 rangelands were below 43.06 %. The minimum plant coverage was obtained in the rangeland of Büyük Söğle. Results showed that those rangelands in the Korkuteli and Elmalı had low level of number of plant species. While 30 species were found in Yalnızdam rangeland, only 12 species were found in Büyük Söğle rangeland. We determined that there were very low numbers of Fabacea family in the rangelands studied.
Susamda (Sesamum indicum L.) Verim, Yağ, Oleik ve Linoleik Tipi Hatların Tarımsal ve Teknolojik Özellikleri
Agronomic and Technological Characteristics of the Lines with Yield, Oil, Oleic and Linoleic Types in Sesame (Sesamum indicum L.)
Yazar: Baydar, H.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Sesame,Sesamum indicum L,Yield,Oil,Oleic,Linoleic,Tocopherol ; Susam, Sesamum indicum L., Verim, Yağ, Oleik, Linoleik, Tokoferol

2000 ve 2002 yıllarında Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisi üzerinde yürütülen bu araştırmada; verim (HB-01/BMB), yağ (TSP-933749), oleik asit (TR-3821512) ve linoleik asit (TSP-932403) tipinde geliştirilen 4 hattın, kontrol çeşitleriyle (Baydar-2001 ve Muganlı-57) birlikte tohum verimi, yağ verimi, yağ oranı, yağ asitleri kompozisyonu ve tokoferol kompozisyonu belirlenmiştir. Tarla denemeleri, tesadüf blokları deneme deseninde 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Her iki deneme yılında da HB-01/BMB susam hattı diğer hatlardan ve kontrol çeşitlerinden daha yüksek tohum ve yağ verimi vermiş, yüksek verimli susam çeşidi geliştirmeye aday hat olarak belirlenmiştir. TSP933749 hattı yüksek yağ içeriği ile, TR-3821512 hattı yüksek oleik asit içeriği ile ve TSP-932403 hattı yüksek linoleik asit içeriği ile dikkati çekmiştir. En yüksek α-tokoferol içeriği Muganlı-57 çeşidinde, en yüksek γ-tokoferol içeriği TSP932403 hattında bulunmuştur

This research was conducted at the fields of West Akdeniz Agricultural Research Institute in 2000 and 2002. Seed yield, oil yield, oil content, fatty acid composition and tocopherol composition of 4 lines (yield type HB-01/BMB, oil type TSP-933749, oleic type TR-3821512, and linoleic type TSP-932403) and of 2 varieties (Baydar-2001 and Muganlı-57) were determined. Field trials were performed in a randomized complete block design with four replications. Results showed that HB-01/BMB had higher seed yield than that of the other lines and control varieties in both experimental years. For this reason, HB-01/BMB was considered as a candidate line in breeding for high-yielding varieties. TSP933749, TR-3821512 and TR-3821512 lines contained high oil, oleic acid and linoleic acid contents, respectively. The highest α- tocopherol was found in cv. Muganlı-57, and the highest γ-tocopferol contents were found in line TSP-932403.
FARKLI LOLIUM X FESTUCA MELEZLERİNDE ANEUPLOİDİ ORANLARININ VE BAZI MORFOLOJİK ÖZELLİKLERİN BELİRLENMESİ
Determination of Some Morphological Characteristics of Different Lolium x Festuca Hybrids
Yazar: Karaca, A.; Akgün, İ.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Chromosome number,Hay and Seed Yield,Crude Protein Rate and Yield ; Kromozom Sayısı, Ot ve Tohum Verimi, Ham Protein Oranı ve Verimi

Bu araştırmada, Lolium x Festuca melezlerinde Lolium perenne x Festuca pratensis (PRIOR ZAD/84) ve Lolium multiflorum x Festuca pratensis (ELMET ZAD/85)’in bazı morfolojik özellikler incelenmiştir. İncelenen özellikler yönünden farklı melez gruplar “t” testi ile karşılaştırılmıştır. Mitotik kromozom incelemeleri sonucunda her iki melez grubunda allotetraploid (2n=4x=28) olduğu belirlenmiştir. PRIOR grubunda % 58.33 allotetraploid, % 41.67 aneuploid, ELMET grubunda ise % 26.67 allotetraploid, % 73.33 aneuploid tespit edilmiştir. Bitki başına kardeş sayısı, yeşil ve kuru ot verimleri, yaprak boyu ve eni, ham protein verimi, başakçık sayısı, bitki boyu, sap kalınlığı, başaktaki/salkımdaki çiçek sayısı ve tohum verimi yönünden PRIOR grubunun ELMET grubuna göre daha üstün olduğu belirlenmiştir. Ancak gruplar arasındaki farklılıklar sadece kardeş sayısı, kuru ot verimi ve başakçık sayısı bakımından istatistiksel olarak önemli bulunmuştur

In this research, some morphological characteristics of Lolium x Festuca hybrids, Lolium perenne x Festuca pratensis (PRIOR ZAD/84) and Lolium multiflorum x Festuca pratensis (ELMET ZAD/85) were examined. The statistical comparison of the examined characteristics of the different hybrid groups was made using the “t” test. As a result of mitotic chromosome examination, both hybrid groups were determined to be allotetraploid (2n=4x=28). In PRIOR group 58.33 % allotetraploidy and 41.67 % aneuploidy, in ELMET group 26.67 % allotetraploidy and 73.33 % aneuploidy were determined. Results indicated that PRIOR group was superior to ELMET group in terms of number of tillers per plant, fresh and dry hay yields, leaf length and width, crude protein yield, the number of spiklets, plant height, stem thickness, the number of flowers in spike/panicle and seed yield. However, the differences between those groups were found to be significant for only in the number of tillers per plant, dry hay yield and the number of spiklets per plant.
F arklı Dikim Metodlarının Değişik Tarihlerde Ön-Sürgünlendirmeye Alınan Patateslerin (Solanum tuberosum L.) Verim ve Verim Unsurları Üzerine Etkileri
The Effects of Different Planting Methods on Yield and Yield Components of Potato (Solanum tuberosum L.) Pre-Shooted on Different Dates
Yazar: Kara, K.; Kavurmacı, Z.; Öztürk, E.; Polat, T.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Patates, Ön-Sürgünlendirme, Dikim Metotları, Verim, Verim Unsurları ; Potato,Pre-Shooting,Planting Methods,Yield,Yield Component

Bu çalışma, farklı tarihlerde ön-sürgünlendirmeye alınan tohumluk patateslerin, farklı dikim metotları ile dikilmesinin patatesin (Solanum tuberosum L.) verim ve verim unsurları üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2002 ve 2003 yıllarında yapılmıştır. Dört ön-sürgünlendirme tarihi (15 ve 30 Mart, 14 Nisan ve kontrol) ve beş dikim metodunun (ocak ve karık usulü, pulluk arkası, yarı otomatik ve tam otomatik dikim makinesi ile dikim) yer aldığı bu araştırma “Şansa Bağlı Tam Bloklar” deneme deseninde “Bölünmüş Parseller” düzenlemesine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Ana parsellerde dikim yöntemleri, alt parsellerde ise ön-sürgünlendirme tarihleri denenmiştir. Dikim metotlarının çıkış süresi ve oranı ile dekara toplam yumru verimi üzerine etkisi olmuş, bitki boyu ve ocak başına yumru sayısı üzerine etkisi olmamıştır. Ön-sürgünlendirme tarihlerinin çıkış süresi ve oranı üzerine etkisi olmuş, bitki boyu, ocak başına yumru verimi üzerine etkisi olmamıştır. İki yıllık sonuçlara göre, tohumluk patates yumruları 14 Nisan tarihinde ön-sürgünlendirmeye alınıp pulluk arkası dikim metodu ile dikimleri yapılmalıdır

This study was carried out in 2002 and 2003 to determine the effects of and planting with different methods on yield, yield properties of potato (Solanum tuberosum L.) pre-shooted at different dates. The experimental design was a randomized complete block in split plot arrangement with three replications. Main plots consisted of five planting methods (hole, line, plough back, automatic and semi-automatic planting devices), and subplots consisted of four pre-shooting dates (15, 30 March, 14 April and control). Planting methods and pre-shooting dates were tested in main and sub-parcels respectively. There were significant effects of planting methods on emergence duration and rate and total tuber yield per decare. But not on the plant height and tuber number per hole. The effects of pre-shooting dates were also significant on emerge duration and rate, but not significant on plant height, tuber number per hole and tuber yield per decare. According to biannual results, it can be suggested that potato tubers should be pre-shooting on 14 April and planted with plough-back method.
Kahramanmaraş Koşullarında Değişik Kışlık Mercimek (Lens culinaris Medic.) Çeşitlerinde Verim ve Verim Özellikleri Üzerine Bir Araştırma
A Research on Yield and Yield Components in Different Winter Lentil (Lens culinaris Medic.) Cultivars Under Kahramanmaras Conditions
Yazar: Çokkızgın, A.; Çölkesen, M.; Kayhan, K.; Aygan, M.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Lentil,Yield,Yield Components ; Mercimek, Verim, Verim Özellikleri

Bu çalışma, 2001-2004 yetiştirme dönemlerinde 11 farklı mercimek çeşidinin, Kahramanmaraş koşullarında verim ve verim unsurlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma tesadüf bloklar deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Çalışmada çeşitlerin tane verimi başta olmak üzere, bitki boyu, bitkide bakla sayısı, ilk meyve yüksekliği, bitkide tane sayısı, bin tane ağırlığı gibi karakterler incelenmiştir. Üç yıllık araştırma sonucuna göre 1000 tane ağırlığı açısından çeşitler arasındaki fark istatistiki olarak önemli bulunmasına karşın incelenen diğer özellikler için, farklılıklar önemsiz bulunmuştur. Kafkas ile Çiftçi-62 çeşitleri sırasıyla 198.9 kg/da ve 184.7 kg/da ile en yüksek verime, Sultan-1 ise 140.0 kg/da ile en düşük verim değerine sahiptir

The aim of this study was to determine the yield and yield components of 11 lentil cultivars during growing seasons of 2001-2004 under Kahramanmaraş conditions. Experimental design was a randomized complete block design with four replications. Some parameters such as grain yield, plant height, numbers pod per plant, first pod height, numbers of seed per plant and 1000-seed weight were investigated. Results of three year experiments revealed that cultivars were significantly differed in 1000-grain weight while no significant differences were determined in the other parameters measured. Cultivars Kafkas and Çiftçi gave the highest grain yield while Sultan-1 had the lowest.
Şeker Pancari Populasyonlarinda Erkisirlik Arastirmasi
Investigation of Male Sterility in Sugarbeet Populations
Yazar: Koç, H.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Erkısırlık, Vernelizasyon, Döl Testi ; Male Sterility,Vernalization,Progeny Test

Araştırmanın amacı, monogerm triploid hibrit şeker pancarı çeşidi ıslah etmek için erkısır ebeveynleri seçmektir. Erkısırlıktan yararlanılarak elde edilen monogerm triploid hibrit şeker pancarı çeşitleri (Beta vulgaris subspp saccarifera), dünyada geniş alanlarda ekilmektedir. Populasyonda, erkısır bitkilerin morfolojik olarak ayırt edilmesi oldukça kolay olduğu halde, O-Tip bitkilerin belirlenmesi için döl testi melezi yapmak gerekir. Araştırma, 1984-1996 yılları arasında, Şeker Enstitüsü’nün Ankara ve Adapazarı’ndaki tohum üretim tarlalarında yapılmıştır. 21 adet anisoploid populasyondan, kromozom sayımı ile, diploid ve tetraploid bitkiler seçilmiştir. Çiçeklenme döneminde, populasyonlara ait toplam 231.424 bitki, erkısırlık bakımından kontrol edilerek toplam 190 adet erkısır bitki tespit edilmiştir. Bu bitkilerden alınan tohumlar ekilmiş ve yetiştirilen fideler vernelizasyona tabi tutulduktan sonra sapa kaldırılmıştır. Bu bitkilerin dölleri arasında erkısırlık oranları belirlenmiştir. Erkısır bitki oranlarının populasyonlara göre % 3.17-18.84 arasında değiştiği saptanmıştır. Aynı populasyondaki erkısırlık oranı ile O-Tip bitki oranı arasındaki korelasyonlara bağlı olarak yapılan hesaplamalarla, populasyonlarda döl testine tabi tutulması gereken bitki sayılarının 24-148 arasında değiştiği bulunmuştur

The main aim of this research was to select male sterile parents for breed triploid monogerm sugarbeet (Beta vulgaris subspp saccarifera) cultivars. Monogerm triploid hybrid sugarbeet cultivars that obtained using cytoplasmic male sterility have been grown over large areas throughout the world. Identification of male sterile plant is easy; however, O-type plants need progeny test for identification. The experiment was conducted in the fields of seed production of Sugar Institute in Adapazarı and Ankara during 1984-1996. Diploid and tetraploid plants were selected by using chromosome counts from 21 anisoploid populations. During the flowering season, 231.424 plants were examined for fertility, and 190 plants were identified as male sterile. The seeds obtained from these plants were used to grow seedlings which were bolted and checked for the extent of sterility after vernalization. Male sterile progeny ratios of these plants varied between 3.17 % and 18.84 % from population to population. A possitive and strong correlation was found between male sterile plant ratio and O-Type plant ratio within the same population. Based on this correlation, numbers of progeny test were calculated as between 24-148 for the populations.
BAZI TRABZON HURMASI ÇEŞİTLERİNİN SOĞUKTA DEPOLANMASI
The Cold Storage of Some Persimmon Cultivars
Yazar: Koyuncu, M. A.; Savran, E.; Dilmaçünal, T.; Kepenek, K.; Cangi, R.; Çağatay, Ö.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2005
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Trabzon Hurması, Soğukta Muhafaza,Depolama ; Persimmon,cold storage,storage

Bu çalışma, Ordu koşullarında yetiştirilmiş olan Fuyu, Hachiya ve Türkay Trabzon hurması çeşitlerinin soğukta depolanması sırasındaki kalite değişimini belirlemek amacıyla Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü’ nde 2002 ve 2003 yıllarında yürütülmüştür. Delikli polietilen torbalar içerisinde 0°C sıcaklık ve % 90 ± 5 nispi neme sahip depoda 3 ay muhafaza edilen Trabzon hurması meyveleri, iki yıl boyunca dış görünüş ve bazı kalite parametreleri (ağırlık kaybı, meyve sertliği, suda çözünebilir kuru madde içeriği, pH değeri, titre edilebilir asit miktarı, meyve kabuk rengi ve meyve et rengi) bakımından incelenmiştir. Deneme boyunca ilk yıl Fuyu çeşidi örnekleri hariç depolama sonunda meyveler pazarlanabilir ya da iyi durumda bulunmuşlardır. Depolama boyunca ağırlık kaybı, % 1.36 (Hachiya, 2. yıl) ile % 3.55 (Hachiya, 1. yıl) arasında değişmiştir. Meyvelerde muhafaza süresince sertlikte azalma gözlenmiştir. Titre edilebilir asit miktarında azalmalar görülürken, pH değerinde artan yönde dalgalanmalar olmuştur. Bütün çeşitlerde depolamanın ilerlemesiyle birlikte kabuk renginde koyulaşma olduğu bulunmuştur. Meyve et rengininse kırmızıya yakın koyu turuncu rengi aldığı tespit edilmiştir. Her iki yılda alınan sonuçlara dayanılarak, incelenen çeşitlerin 3 ay iyi görünümde muhafaza edilebileceği söylenebilmektedir

This study was conducted at Süleyman Demirel University, Faculty of Agriculture, Department of Horticulture in 2002 and 2003 to determine the quality changes of Fuyu, Hachiya and Türkay persimmons grown in Ordu. The persimmons were stored in the perforated polyethylene bags at 0°C and % 90 ± 5 relative humidity for 3 months and some quality parameters (external appearance, weight loss, fruit firmness, soluble solid content, pH value, titretable acidity, fruit skin colour, fruit flesh colour) were investigated during the storage period. Fruit were marketable and had good point at the end of 3 months storage period, except for first year result of Fuyu cultivar. Weight losses were changed between 1.36 % (Hachiya, second year) and 3.55 % (Hachiya, first year). When the weight losses of persimmons increased, their firmness decreased. Titretable acidity of the fruits decreased and pH value fluctuated. It was found that skin colour and flesh colour of the persimmons darkened during the storage. As a result, Fuyu, Hachiya and Türkay persimmons could be stored for 3 months in good quality.