hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Basın İlan Kurumu ve 2017-2021 Arasında Basına Verilen İlan Durdurma Cezaları
Turkish Press Advertisement Agency and its Suspension Penalties of Official Advertisements Given to the Press between 2017 and 2021
Yazar: Karagöz Kızılca, Gül; Kızılca, F. Kemal
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 36, 2022
Anahtar kelimeler: Basın İlan Kurumu (BİK),Resmi İlan ve Reklamlar,İlan Durdurma,Basın Özgürlüğü ; Press Advertisement Agency,official announcements,official advertisements,suspension of official advertisements and announcements,freedom of press ; l,suspension des publicités et annonces officielle,liberté de la presse

Bu çalışma, Basın İlan Kurumu’nun (BİK) 2017-2021 arasında verdiği resmi ilan ve reklam kesme cezalarındaki değişimi, BİK’in kuruluş amacı çerçevesinde değerlendirmektedir. Basında, özellikle 2020 ve 2021 yıllarında BİK cezalarında 2020 yılı sonrasında bir artış olduğu, cezaların iktidara belirli mesafede duran birkaç gazeteye yöneldiği ve basın üzerinde bir baskı unsuru haline geldiği yönünde haberler çıkmaktadır. Fakat cezalarda değişimi gösteren akademik bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, ilk kez, BİK Yönetim Kurulu toplantı tutanakları ve ulaşılan faaliyet raporlarında aktarılan bilgiler derlenerek, BİK’in verdiği ilan kesme cezaları incelenmektedir. Ele alınan zaman diliminde özellikle BİK Yönetim Kurulu’nda Eylül 2019’da yapılan değişikliğin, verilen ortalama ceza sayısında altı kata yakın bir artışla sonuçlandığını gözlemlenmiştir. Basın Ahlak İlkeleri çerçevesinde verilen cezaların toplamdaki payında meydana gelen değişim ve cezaların yalnızca belirli gazetelerde yoğunlaşması da çalışma kapsamında raporlanmış ve çözümlenmiştir. Elde edilen veriler, BİK’in kuruluş amaçları arasında yer alan basın özgürlüğü ve çoksesliliği sağlamaktan uzaklaştığını göstermektedir.

This study evaluates the changes in the Turkish Press Advertisement Agency’s (BIK) decisions regarding the suspension penalties of official advertisements in the Turkish Press between 2017 and 2021. Founded as an autonomous agency in 1961, BIK aims to distribute official advertisements and announcements impartially among press outlets. Since 2019, the agency has occupied the Turkish press’ agenda for its unfair advertisement suspension decisions towards specific newspapers. This paper provides the first comprehensive examination of BIK penalties based on both its annual reports and governing board meeting minutes. The data show that the penalties have increased almost six-fold following the board change. Further, we provide evidence that following the board change, penalties have concentrated on certain press outlets and are mostly given on “ethical principles” grounds. The paper concludes that the post-2019 policy change contradicts the BIK’s founding principles to promote press freedom and pluralism.
Gilles Deleuze ve Felix Guattari’nin Şizoanaliz Kavramının Sinemaya Yansıması: İyi İş Filminin Şizoanalitik Bir İncelemesi
The Film Reflection of Gilles Deleuze and Felix Guattari’s Concept of Schizoanalysis: A Schizoanalytic Analysis of Beau Travail Film
Yazar: Cantaş, Azime
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 37, 2022
Anahtar kelimeler: schizoanalysis,cinema,molecular,body without organs (BWO) ; schizo-analyse,cinéma,molaire,moléculaire,corps sans organes ; şizoanaliz,sinema,molar,moleküler,organsız beden

Yeni Aşırıcılık ya da Beden Sineması olarak anılan yeni tarz, avangart bir Fransız film hareketi olarak görülmektedir. Bu yaklaşım içinde değerlendirilen filmler, izleyiciler için bedene yönelik duygulanımsal ve genellikle saldırgan sorgulamalar yoluyla, iğrenmeye yol açsa bile kolayca unutulmayan film deneyimleriyle sonuçlanır. Bu akımın önemli yönetmenlerinden Claire Denis üzerine, Türkiye’de popüler sinema dergileri dışında akademik bir çalışma yapılmamış olması, çalışmanın önemini ortaya koymaktadır. Çalışmada Deleuze ve Guattari’nin psikanalize karşı önerdikleri şizoanaliz kavramı ile Claire Denis’in İyi İş filmi ilişkilendirilerek, felsefi eleştiri yapılmaktadır. Oluş ve akış filozofu olan Deleuze’ün şizoanalitik yaklaşımı sinemada aranırken, onun öne sürdüğü yatay bir sarmal oluşturulmuştur. Şizoanalizin işlevi, moleküler arzuyu molar temsilin kısıtlamalarından kurtarmaktır. Filmin sinematografik biçimlerinin zaman- imgeye uygunluğu ve karakterlerin dönüşümü, bu işlevi karşıladığını göstermektedir.

The new genre, known as the New Extremism or Cinema of the Body, is seen as an avant-garde French film movement. Films evaluated within this approach result in film experiences that are not easily forgotten, even if they cause disgust, through affective and often aggressive interrogations of the body for the audience. The fact that there has not been any academic study on Claire Denis, one of the important directors of this movement, other than popular cinema magazines in Turkey, reveals the importance of the study. In the study, philosophical criticism is made by associating the concept of schizoanalysis, which Deleuze and Guattari suggest against psychoanalysis, and Claire Denis’s Beau Travail movie. While the schizoanalytic approach of Deleuze, who is a philosopher of becoming and flow, is sought in cinema, a horizontal spiral that he suggests is created. The function of schizoanalysis is to free molecular desire from the restrictions of molar representation. The conformity of the cinematographic forms of the film with the time-image and the transformation of the characters show that it meets this function.
Politik Söylemde Günah Keçisi (Scapegoat) Motifinin İnşası:  Orman Yangınlarının İnternet Gazetelerine Yansımaları
The Construction of the Scapegoat Motif in Political Discourse: The Reflections of Forest Fires on The Internet Newspapers
Yazar: Orçin, Gizem
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 37, 2022
Anahtar kelimeler: günah keçisi,orman yangınları,politik düşmanlık,politik sorumluluk,politik söylem ; scapegoat,forest fires,political hostility,political responsibility,political discourse ; bouc émissaire,feux de forêt,hostilité politique,responsabilité politique,discours politique

Antik çağda kurban etme, suçlama ve hedef gösterme pratiğinin en eski örneklerinden birisini günah keçisi (scapegoat) kavramı oluşturmaktadır. Modern politikada günah keçisi, kriz anlarında sorumluluk yitiminin paravanı haline gelerek, hakikatin açığa çıkmasını ve gerçek sorumluların bulunmasını güçleştiren bir kurtuluş imgesine dönüşmektedir. Bu makale, modern çağda mistisize edilecek bir kavram olmaktan uzaklaşan günah keçisi motifinin politik aktörler tarafından düşmanlaştırma stratejisine nasıl dönüştüğünü ve politik söylemdeki kullanımını orman yangınları özelinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye’de 27 Temmuz-12 Ağustos 2021 tarihleri arasında meydana gelen orman yangınları, politik kamplaşmaya ve günah keçisi üretimine elverişli bir kriz anı olarak değerlendirilmektedir. Bu çerçevede, Aydınlık, Sabah ve Yeni Şafak gazetelerinde yer alan politik söylemle inşa edilen haberler, günah keçisi üretimi ve politik alandaki düşmanlık bağlamında politik söylem analizi yöntemiyle incelenecektir. Çalışma, kriz anında günah keçisi söyleminin politik aktörler tarafından çeşitli söylemsel mekanizmalarla meşruluk zemini oluşturduğu bulgusuyla sona ermektedir.

In ancient times, the concept of scapegoat is one of the oldest examples of the practice of sacrificing, accusing, and targeting. In the modern political sphere, the scapegoat turns into an image of salvation in times of crisis, becoming a cover for political loss of responsibility, making it difficult to reveal the truth and find the real responsible. This article aims to analyze how the scapegoat motif, which is far from being a concept to be mythicised in the modern age, has turned into an enemy strategy by political actors, and how it is used in political discourse in the context of forest fires. The forest fires in Turkey between 27 July and 12 August 2021 are considered a moment of suitable crisis for political polarization and scapegoat production. In this context, the news that is constructed with political discourse in Aydınlık, Sabah, and Yeni Safak newspapers will be analyzed with the method of political discourse analysis in the context of scapegoat production and hostility in the political sphere. The study ends with the finding that scapegoat discourse in time of crisis constitutes a ground of legitimacy by political actors through various discursive mechanisms.
Otobiyografik Gazetecilik Anlatıları Bize Ne Söylüyor?
What do journalistic autobiographies tell us?
Yazar: Sözeri Özdal, Ceren
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 37, 2022
Anahtar kelimeler: autobiography,memory,ego-documents,media,journalism ; autobiographie,mémoire,médias,journalisme ; otobiyografi,anı,ben anlatısı,medya,gazetecilik

Gazetecilerin otobiyografileri veya anıları, daha geniş bir tanımla “ben anlatıları” gazetecilik tarihinin temel kaynaklarındandır. Sübjektifliği tartışma konusu olsa da,öznenin kendisi ve kendisini metinde nasıl inşa ettiği gazetecilik ve haber sosyolojisi açısından incelemeye değerdir. Aynı dönemde yayınlanan üç otobiyografik kitaba odaklanan ve benzer konuları ele alan bu çalışma, medyanın güncel ekonomi politik iklimini karşılaştırmalı bir okumayla betimlemeyi amaçlamıştır. Analiz, gazetecilerin kendilerini dışlayan medya ortamını “teslim olan”, “rehin alınan” ve “itaatkâr” gibi sözcüklerle tanımladıklarını göstermiştir. Gazeteciler, iktidarın medya politikalarının yanı sıra mevcut iklimin birincil sorumluları olarak medya sahiplerini ve patronaj ilişkilerini işaret etmektedirler. Bunun yanı sıra sistemi sorgulamak yerine direniş ve dayanışma eksikliğini bireysel ahlaki problemlere indirgedikleri, bu sistemi yaratan sebepleri ihmal ettikleri gözlenmiştir. Her üç anlatı da kendi başarılarına odaklanmış, mesleğe dair sosyal, kültürel ve politik tartışma öz eleştiri eksikliği nedeniyle sınırlı kalmıştır.

Journalists’ autobiographies or memoirs, with a broader definition, “ego-documents” are among the essential sources in the history of journalism. Although its subjectivity is a matter of debate, the subject itself and how it constructs itself within the text are worth examining in terms of journalism and news sociology. This study focused on three autobiographical books published in the same period, discussed similar issues and aimed to describe the current political-economic media climate with a comparative reading. The analysis showed that the journalists described the media environment which excludes them as the words “capitulated”, “hostage”, and “obedient”. Journalists point to media owners and patronage relations as the primary responsible for the current climate as well as the media policies of the government. In addition, it was observed that, instead of questioning the system, they reduced the lack of resistance and solidarity to individual moral problems and that they neglected the reasons that created this system. All three narratives focused on their own achievements, thus, the debate on the social, cultural, and political dimensions remained limited due to the lack of self-criticism.
İki Platform Dizisinde Sinema Tarihi Tasvirleri ve Yeşilçam’ı Tekrar Ziyaret Etmek
Représentation des figures de l'histoire du cinéma dans deux séries de plate-formes numériques et une revisite de Yeşilçam
Yazar: Şavk, Serkan
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 38, 2023
Anahtar kelimeler: Communication Studies ; İletişim Çalışmaları ; Türk sineması,Yeşilçam,süreğen medya platformları,Netflix,BluTV ; Türk sineması,Yeşilçam,süreğen medya platformları,Netflix,BluTV ; Türk sineması,Yeşilçam,süreğen medya platformları,Netflix,BluTV

Bu makalenin amacı, Yeşilçam: Bir Sinema Hayvanı (Çağan Irmak, 2021, BluTV) ve Erşan Kuneri (Cem Yılmaz, 2022, Netflix) dizilerinde, Türk sinema tarihine ilişkin olgu ve süreçlerin nasıl ele alındığını incelemektir. Bu amaçla, dizilerin anlatılarına, yayınlandıkları süreğen medya platformlarıyla ilişkilerine ve medya tarihinde sinema-TV-platform eksenindeki dönüşüme bakıyorum. Tarihsel olgu ve süreçlerin nasıl inşa ve temsil edildiklerini anlamak için tasvir, teleoloji ve platform kaygısı kavramlarını kullanıyorum. Tasviri, temsil ve anlatıyı kapsayan ama bununla sınırlı kalmayıp anlatı ögelerinin onlara atfedilen önem ve değere göre nasıl haritalandığını anlamamızı sağlayan bir kavram olduğu için özellikle tercih ediyorum. Sonuç olarak her iki dizinin de, Türk sinema tarihine ilişkin olgu ve süreçlere daha önce görmediğimiz yoğunlukta yer verdiğini, ancak bunları kısmen dönüştürdüklerini ortaya koyuyorum. Her iki dizinin yaratıcılarının birer musavvir gibi kendi Yeşilçam hakikatlerini inşa ettiklerini, söz konusu inşa süreçlerine teleolojik bir bakış açısının hakim olduğunu iddia ediyorum.

Cet article examine comment les phénomènes concernant l’histoire du cinéma turc sont traités dans les séries Yeşilçam: Bir Sinema Hayvanı (Çağan Irmak, 2021, BluTV) et Erşan Kuneri (Cem Yılmaz, 2022, Netflix). A cette fin, je considère les récits des séries, leurs rapports à leurs plate-formes médiatiques et la transformation dans les relations entre le cinéma, la télévision et la plate-forme. Pour comprendre la représentation et la construction des phénomènes et processus historiques, j’utilise les concepts de tasvir (description), téléologie et anxiété de la plate-forme. Je préfère surtout tasvir parce que ce concept nous permet de mieux comprendre non seulement la représentation et le récit, mais il va également au-delà de ces derniers pour inclure la façon dont les éléments du récit peuvent être cartographiés en fonction de leurs significations et valeurs. En conclusion, je démontre que les deux séries traitent des phénomènes et des processus concernant l’histoire du cinéma turc à un niveau jusqu’alors pas vu, tout en les transformant en partie. Je prétends que les créateurs de ces séries, comme les artistes de tasvir, construisent leurs propres vérités et qu’une perspective téléologique guide leurs constructions.
Suriyelilerin Ulusötesi İlişkilerinde ve Göç Sonrası Uyum Süreçlerinde  Sosyal Medyanın Rolü
The Role of Social Media in Transnational Relations and Post-Migration Adaptation Processes of Syrians
Yazar: Sütlüoğlu, Tuba; Vesek, Sait
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 39, 2023
Anahtar kelimeler: Communication Studies ; İletişim Çalışmaları ; Suriyeli,göçmen,sosyal medya,ulusötesi,gaziantep ; Syrian,immigrant,social media,transnational,Gaziantep ; Syrien,migrant,médias sociaux,transnational,Gaziantep

Bu çalışma, Suriyelilerin ulusötesi ilişkilerinde ve göç ettikleri yerdeki sosyal uyum süreçlerinde sosyal medyanın rolüne odaklanmaktadır. Araştırmanın amacı, Gaziantep’te yaşayan Suriyelilerin göç öncesi ve göç sonrası deneyimlerine sosyal medya kullanımının nasıl eşlik ettiğini keşfetmektir. Nitel yöntem ve fenomenolojik desenin benimsendiği araştırmada, Gaziantep’te yaşayan geçici koruma statüsündeki 12 Suriyeli ile yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, yeni medya araç ve ortamlarının Suriyelilerin göç etme kararlarındaki etkisi ile, bu araç ve ortamların diasporik alandaki kullanımlarının göç sonrası sosyal uyum süreçlerindeki etkisi irdelenmiştir. Ulusötesi alanlarda, Suriye ile olan bağlantıların devam ettirilmesi noktasındaki sosyal medya pratikleri de araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırma sonuçları, sosyal medyanın göçe karar verme ve göç sonrası uyumun sağlanması süreçlerinde Suriyeliler için önemli rol oynadığını göstermektedir.  Sosyal medyanın göç sonrası uyumun sağlanmasında oynadığı rol; dil öğrenmeyi, işgücü piyasasına katılmayı, bilgi edinme ile dayanışma ve yardımlaşma ağlarına dahil olmayı kolaylaştırma işlevleri üzerinden somutlaşmaktadır.

This study focuses on the role of new media in transnational relations of Syrians and processes of social adaptation to the place they have migrated to. The aim of the study is to explore how the use of social media accompanies the pre- and post-migration experiences of Syrians living in Gaziantep. In the study which adopted a qualitative method and phenomenological design, semi-structured interviews were held with 12 Syrians under temporary protected status living in Gaziantep. In the study, the effect of new media tools and environments on the decision of Syrians to migrate and the effect of using these tools and environments in the diasporic field on the post-migration social adaptation processes were examined. Social media practices to maintain connections with Syria in transnational areas were also included in the study. The study results indicate that social media play an important role for Syrians in decision-making on migration and ensuring social adaptation after migration. The role played by social media in ensuring post-migration adaptation is concretized through its functions of facilitating language learning, participation in the labor market, acquiring information, and being involved in solidarity and assistance networks.
Sosyal Medyanın Gündelik Varoluşa Etkisine Dair Eleştirel Bir Analiz: Sonsuz Dikkat Dağınıklığı
Sosyal Medyanın Gündelik Varoluşa Etkisine Dair Eleştirel Bir Analiz: Sonsuz Dikkat Dağınıklığı
Yazar: Karaaslan, Serpil
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 39, 2023
Anahtar kelimeler: Social Media Studies ; Sosyal Medya Çalışmaları ; sosyal medya,dikkat dağınıklığı,eleştirel teori

Eleştirel teori, hâkim ideolojinin düşüncemizi nasıl şekillendirdiğini açıklamak için yüzünü kültüre döner. Medya kültürünün yükselip gündelik yaşamda hissedilir bir etkiye sahip olduğu bir dönemde, eleştirel teori temsilcileri kitlesel medya ile yaşam dahil olan kültürel üretimleri, endüstriyel seri üretim ürünlerinin analizindeki benzer kavramlara- metalaştırma, standardizasyon ve kitleselleştirme vb. – başvurarak analiz etmişlerdir. Onlara göre, film, popüler müzik, radyo, televizyon ve diğer kitle kültürü biçimleri politikanın, eleştirel düşüncenin kapsamını sınırlandırmaktaydı. Sonsuz Dikkat Dağınıklığı: Gündelik Yaşam Sosyal Medyaya Odaklanmak eserinde Dominic Pettman de aynı eleştirel çizgide günümüzün hâkim medyası haline gelmiş ve farklı seslerin aralıksız akışı ile dikkat dağıtıcı sosyal medyanın sosyal, politik, kültürel ve psikolojik açıdan etkilerine odaklanmaktadır.

Eleştirel teori, hâkim ideolojinin düşüncemizi nasıl şekillendirdiğini açıklamak için yüzünü kültüre döner. Medya kültürünün yükselip gündelik yaşamda hissedilir bir etkiye sahip olduğu bir dönemde, eleştirel teori temsilcileri kitlesel medya ile yaşam dahil olan kültürel üretimleri, endüstriyel seri üretim ürünlerinin analizindeki benzer kavramlara- metalaştırma, standardizasyon ve kitleselleştirme vb. – başvurarak analiz etmişlerdir. Onlara göre, film, popüler müzik, radyo, televizyon ve diğer kitle kültürü biçimleri politikanın, eleştirel düşüncenin kapsamını sınırlandırmaktaydı. Sonsuz Dikkat Dağınıklığı: Gündelik Yaşam Sosyal Medyaya Odaklanmak eserinde Dominic Pettman de aynı eleştirel çizgide günümüzün hâkim medyası haline gelmiş ve farklı seslerin aralıksız akışı ile dikkat dağıtıcı sosyal medyanın sosyal, politik, kültürel ve psikolojik açıdan etkilerine odaklanmaktadır.
Guy Debord’un “Gösteri Toplumu” Bağlamında  Coca Cola için Oluşturulan Youtube Videolarının Betimsel Analizi
In the Context of Guy Debord's “Society of the Spectacle” : A Semiotic Investigation of YouTube Videos Created for Coca-Cola
Yazar: Sarıyıldız, Gülşah; Uslu Circir, Hümeyra
Dergi: Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi No. 40, 2023
Anahtar kelimeler: Internet ; İnternet ; New Media ; Yeni Medya ; Guy Debord,society of the spectacle,postmodern consumption,YouTube,Coca Cola ; Guy Debord,société du spectacle,consommation postmoderne,Youtube,Coca Cola ; Guy Debord,gösteri toplumu,postmodern tüketim,Youtube,Coca Cola

Toplumsal dinamiklerin bütünüyle değiştiği Postmodern dönemde sosyal medyanın başrol oynadığı yeni bir iletişim biçimi ve kültürlenmeden söz etmek mümkündür. Bu yeni kültür Guy Debord’un ‘Gösteri Toplumu’ kitabında gündelik hayatın medya ile manipüle edildiği, bireyin edilgenleştiği ve tüketimin toplumu yönlendirmede birincil etken olduğu ‘Gösteri Toplumunu’ işaret etmektedir. Bu çalışmada, Guy Debord’un ‘Gösteri Toplumu’ kavramı teorik çerçeve olarak farklı bir marka üzerinden işlenmiştir. Çalışmanın amacı ‘Gösteri Toplumu’ bağlamında postmodern tüketim kavramını Coca Cola için oluşturulan Youtube videoları üzerinden irdelemek, markaların yaşamsal bir önemi olmayan nesnelerin, ihtiyaçmış gibi sunulmasında ve tüketimin üretilmesinde Gösteri Toplumu araçlarına ne ölçüde bağlı olduğunu göstermektir. Çalışmada Coca Cola için Youtube’da oluşturulan “33 Muhteşem Yaşam Tüyosu” videoları 15 örnek üzerinden betimsel analiz yöntemi ile incelenmiştir. Çalışma ile postmodernizmin ikonik nesnesi Coca Cola Youtube anlatıları ve gösteri olgusu arasındaki dönüştürücü ilişki sorgulanarak markalar ve Gösteri Toplumu arasındaki bağlam gösterilmeye  çalışılmıştır.

In the Postmodern era, where social dynamics change, it is possible to talk about a new form of communication and acculturation in which social media plays a role. This new culture points to Guy Debord's 'Society of the Spectacle', where the media manipulate daily life, individuals become passive, and consumption is the primary factor in directing society. In this study, Guy Debord's 'Society of the Spectacle' has been processed through a different brand as a theoretical framework. The study aims to examine postmodern consumption concepts in the context of the 'Society of the Spectacle' through YouTube videos created for Coca-Cola and to show that brands are significantly dependent on tools of the society of the spectacle in presenting objects that are not of vital importance as if they were essential needs and in producing consumption. The study examined the "33 Amazing Life Tips" videos created on YouTube for Coca-Cola with the descriptive analysis method over 15 examples. The study tried to show the context between brands and the society of spectacle by questioning the transformative relationship between Coca-Cola, the iconic object of postmodernism, YouTube narratives, and the spectacle.