hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Aizanoi Antik Kenti Penkalas Çayı Arkeoloji ve Restorasyon Çalışmaları
The Restoration and Archaeological Studies of The Penkalas River Project in Aizanoi Ancient City
Yazar: Özer, Elif; Özcan, Sinan
Dergi: Art-Sanat No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: Aizanoi,Penkalas,Kocaçay,Excavation,Restoration ; Aizanoi,Penkalas,Kocaçay,Kazı,Restorasyon

Aizanoi, Kütahya İli’nin 48 km güneybatısında yer alan Çavdarhisar ilçesi sınırlarında konumlanmaktadır. Günümüzde antik ve kırsal dokunun birlikte olması, kültürel miras ögeleri ile Unesco Dünya Kültürel Mirası Geçici Listesi’nde yer alması ile özel bir yere sahiptir. Tüm bu özellikleri ile Kütahya’nın önemli turizm merkezlerinden birisi olan Aizanoi erken dönemlerden itibaren yerleşim görmüş ve sahip olduğu doku ile 18.-19. yüzyıldan itibaren arkeoloji literatüründe yer almaya başlamıştır. Çalışmanın temel konusu olan Penkalas (Kocaçay) Çayı bölge yerleşimi ve tarımı için önemlidir. Penkalas’ta kapsamlı ilk çalışmalar 2011 yılında başlatılmıştır. Bölge turizminin geliştirilmesi, yerel kalkınmanın sağlanması ve kültürel mirasın gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla Aizanoi Kazı Başkanlığı tarafından “Penkalas/Kocaçay Deresi 2 ve 4 Numaralı Köprüler Arası Islah Projesi”, hazırlanarak 2017 yılında Kütahya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nce onaylanmış ve uygulama süreci başlamıştır. Bu çalışmada, Penkalas Çayı’nda gerçekleştirilen kazı, araştırma ve restorasyon çalışmaları ile bu çalışmaların sonuçları değerlendirilecektir.

Aizanoi is located within the borders of the Çavdarhisar district, 48 km southwest of Kütahya Province. Today, it has a special place with its ancient and rural texture together, its cultural heritage items and its inclusion in the Unesco World Cultural Heritage Tentative List. Aizanoi, one of the important tourist centers of Kütahya with all these features, has been inhabited since the early periods and has started to take place in the archaeological literatüre in the 18th-19th century with its texture. Penkalas (Kocaçay) Stream, which is the main subject of the study, is important for the settlement and agriculture of the region. The first comprehensive studies in Penkalas were started in 2011. To develop regional tourism, ensure local development and transfer cultural heritage to future generations, the “Penkalas/Kocaçay Stream No. 2 and 4 Bridge Improvement Project” was prepared by the Aizanoi Excavation Department and approved by the Kütahya Cultural Heritage Preservation Regional Board Directorate in 2017 and the implementation process has started. In this study, excavation, research and restoration works carried out in Penkalas Stream and the results of these studies will be evaluated.
Yeni Belge ve Bulgular Işığında Sağman Keyhüsrev Bey Camii
Sağman Keyhüsrev Bey Mosque in the Light of New Documents and Findings
Yazar: Polat, Turgay
Dergi: Art-Sanat No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: Sağman,Mosque,Foundation,Keyhüsrev Bey,Tile ; Sağman,Cami,Vakıf,Keyhüsrev Bey Camii,Çini

Çalışmanın konusu bugün Tunceli İli, Pertek İlçesi’ne bağlı Sağman Köyü’nde yer alan ve daha önceki çalışmalarda Salih Bey Camii olarak isimlendirilen Keyhüsrev Bey Camii’dir. Çalışmamız kapsamında ulaştığımız vakıf kayıtları ile Osmanlı arşivlerinde bulunan belgelerden hareketle yapının Keyhüsrev Bey Vakfı’na ait cami olduğu anlaşılmıştır. 16. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilen cami, Osmanlı Devleti’nin klasik döneminde görülen mimari anlayışıyla paralel özelliklere sahip olmakla beraber, bazı ünik sayılabilecek özellikleri de bünyesinde barındırmaktadır. Caminin harim kısmında bulunan ancak maalesef bugün hiçbiri kalmamış olsa bile, kaynaklardan ve araştırmalardan varlığı bilinen çiniler, caminin benzersiz yönlerinden bir tanesidir. Üzerinde Türkçe, Farsça ve Arapça şiir ve beyitlerin bulunduğu bu çiniler Osmanlı döneminde benzerine rastlanmayan örnekler olarak karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca ulaşılan yeni belgeler doğrultusunda yapının isminin vakfının ve tarihçesinin yeniden ele alınarak bilim dünyası ile ayrıntılı bir şekilde paylaşılması kültür envanterimizin doğru şekilde oluşturulabilmesine katkı sağlayacaktır. Bu çalışmada Sanat tarihi literatürüne Salih Bey Camii ismi ile girmiş olan Keyhüsrev Bey Camii plan, mimari ve süsleme özelliklerinin yanı sıra inşa tarihi ve banisi yönünden de incelenmiştir.

The subject of the study is the Keyhüsrev Bey Mosque, which is located in Sağman Village of the Pertek District of Tunceli province today and was named Salih Bey Mosque in previous studies. Based on the foundation records we reached within the scope of our study and the documents found in the Ottoman archives, it was understood that the building was a mosque belonging to the Keyhüsrev Bey Foundation. The mosque, which was built in the second half of the 16th century, has features parallel to the architectural understanding seen in the classical period of the Ottoman Empire but also contains some unique features. One of the unique aspects of the mosque is the tiles, which were found in the sanctuary of the mosque, but unfortunately, none of them remains today, whose existence is known from sources and research these tiles, on which there are Turkish, Persian and Arabic poems and couplets, appear as unique examples the Ottoman period. In addition, reconsidering the name, foundation and history of the building in line with the new documents reached and sharing it in detail with the scientific world will contribute to the correct creation of our cultural assets inventory. In this study, Keyhusrev Bey Mosque, which entered the art history literature with the name Salih Bey Mosque has been examined in terms of its plan, architectural and ornamental features, as well as the date of construction and its builder.
Ressam Vasili Vasilyeviç Vereşçagin’in (1842-1904) Çizgileriyle Timurlu Anıtları: Asya Kültürel Mirasının Belgelenmesi
Timurid Monuments as Seen by The Russian Painter Vasily Vasilyevich Vereshchagin (1842-1904): Documentation of the Cultural Heritage in Central Asia
Yazar: Kök, Elif
Dergi: Art-Sanat No. 18, 2021
Anahtar kelimeler: Vereshchagin,Samarkand,Timurid,Tsarist Russia,Orientalism,Painting ; Vereşçagin,Semerkand,Timurlu,Çarlık Rusyası,Oryantalizm,Resim

19. yüzyılın ikinci yarısında, Rusya’nın Asya içlerine doğru topraklarını genişletme süreci, Orta Asya’nın kültürel mirası açısından yeni bir sürecin başlangıcı olmuştur. Orta çağdan itibaren görkemli Timurlu anıtlarıyla efsaneleşen Semerkand şehri, bu süreçte en fazla öne çıkan merkezdir. Rusya’nın askerî hareketlerine bu yeni toprakları çeşitli yönleriyle belgelemekle görevli bilim insanları ve sanatçılar da eşlik etmiştir. Rus ordusunun Türkistan seferini ve bölgenin doğal, kültürel, etnografik değerlerini belgelemekle görevlendirilen ressam Vasili Vereşçagin, Oryantalist gelenekten bazı yönleriyle farklılaşan bir tutum sergilemiştir. Resimlerinde genellikle yerel ve etnografik unsurları detay titizliğiyle yansıtır. Bununla birlikte, bölgedeki Rus hakimiyetini yüceltme yönündeki vurgular da birçok resminde belirgindir. Vereşçagin’in Semerkand konulu resimleri, o dönemde Rusya’nın Orta Asya halklarına ve tarihine yönelik bakış açısına ve Doğu dünyasının karşısında Rusya’nın kendini kavramsal olarak nasıl konumlandırdığına dair ipuçları sunmasının yanında, Timurlu anıtlarının 19. yüzyıl sonlarındaki durumu hakkında da detaylı birer görsel belgedir. Bu yazıda, Vereşçagin’in Semerkand resimleri tarihsel ve düşünsel bağlamı çerçevesinde değerlendirilmiş ayrıca anıtların durumu da dönem fotoğraflarıyla karşılaştırılarak incelenmiştir.

The expansion of Russia into Asia in the second half of the 19th century was a beginning of a new era for the cultural heritage of Central Asia. Samarkand, which has become legendary since the Middle Ages with its magnificent Timurid monuments, was the most prominent center in this period. During the military activities of Russia, scientists and artists were also tasked with documenting various aspects of these lands. Vasily Vereshchagin was tasked with documenting both the military process of the Russian army and the cultural characteristics of the region, but his approach somewhat differs from many other Orientalists of the period. His paintings often reflect local and ethnographic elements with meticulous attention to detail; however, the emphasis on glorifying Russian dominance in these territories is also evident. His Samarkand scenes can be described as detailed visual documents about the situation of the Timurid monuments at the end of the 19th century, as well as providing clues about Russia’s perspective on the peoples of Central Asia, its history, and how Russia conceptually positioned itself against the Eastern world. In this paper, Vereshchagin’s Samarkand scenes are evaluated within the framework of their historical context, and the condition of the monuments is examined by comparison with the photographs of the same period.
Mehmed eş-Şerîf Imzalı Ciltler ve Bezeme Özellikleri
Bookbindings Bearing the Signature of Mehmed al-Sharīf and Their Decorative Characteristics
Yazar: Boydak, Fatma Şeyma
Dergi: Art-Sanat No. 19, 2022
Anahtar kelimeler: Seljuk Bookbinding Art,Mehmed al-Sharīf,Bookbinder,Seal,Decoration ; Selçuklu Cilt Sanatı,Mehmed eş-Şerif,Mücellit,Mühür,Bezeme

Cilt, kitap veya çeşitli mecmuaları muhafaza etmek için genellikle deri kaplı mukavvadan yapılan kaptır. Bu sanatı icra eden sanatkârlara ise mücellit adı verilmektedir. Bu makalenin konusu, Selçuklu mücellidi Mehmet eş-Şerîf’in imzalı ciltleri ve bu ciltlerin tezyînât özellikleridir. Yazma eser kütüphaneleri ve alana dair literatür içerisinde yapılan araştırmalar neticesinde, Mehmed eş-Şerîf imzalı toplam 8 cilt (TSMK III. Ahmed: 465 ve 2334, Yusuf Ağa YEK: 191, Süleymaniye YEK Mahmud Paşa: 237 ve Turhan Valide Sultan: 253, Vahit Paşa YEK: 1169 ve 1175, V&A Museum) tespit edilmiştir. İmza mühürlerine, ciltlerin köşebentlerinde, kapak ortalarında ya da sertâb ve mikleblerinde rastlanmaktadır. Mühür, 5 mm çapında dairevî formda olmakla birlikte mühürdeki Mehmed (Muhammed) ismi, Hz. Peygamber (s.a.v.)’in adına duyulan hürmet sebebiyle istifin üst kısmına yerleştirilmiştir. Alt kısımda ise eş-Şerîf ibaresi vardır. Ciltler incelendiğinde Mehmed eş-Şerîf’in Anadolu Selçuklu ciltlerinin yapım ve tezyînât kurgusunu devam ettirdiği görülmektedir. İstinsâh tarihli iki örnek (654/1256 tarihli TSMK A. 2334 ve 699/1299 tarihli TMSK A. 465) dikkate alındığında Mehmed eş-Şerîf’in en geç 13. yüzyılın ikinci yarısı itibariyle eser üreten bir Selçuklu devri mücellidi olduğu tespit edilmiştir.

Bookbinding is a covering, usually made of leather-encased cardboard, for holding book pages or various magazines together, and the person who performs this art is called a bookbinder. The subject of this article involves the bindings bearing the signature of the Seljuk bookbinder Mehmet al-Sharīf and the decorative features of these bindings. As a result of the research made in the manuscript libraries and the literature on this field, a total of eight bindings have been found bearing the signature of Mehmed al-Sharīf (TPML A.465 and 2334, Yusuf Aga ML 191, Sulaymaniyah ML Mahmud Pasha 237 and Turhan Valide Sultan 253, Vahit Pasha ML 1169 and 1175, V&A Museum). Signature seals can be found on the corners of the bindings, in the middle of the covers, on the fore-edge flap, or on the envelope flap. The seals are circular with diameters of 5 mm, and bearing the name of Mehmed (Mohammad) within the seal; they are placed at the top of the text line due to respect for the name of the Prophet Mohammed (pbuh). The lower part of the seal has the phrase “al-Sharīf.” When examining the bindings, Mehmed al-Sharīf is seen to have continued the construction and decorative style of the Anatolian Seljuk binding. When considering the two examples TPML A.2334 (dated 654/1256) and TPML A.465 (dated 699/1299), Mehmed al-Sharīf is identified as having been a Seljuk-period bookbinder who produced works in the second half of the 13th century at the latest.
Karagöz Oyunlarından Kanlı Kavak’ta Ağaç Motifi ve Ağaçla İlişkili Unsurlar
The Tree Motif in the Karagöz-Hacivat Play Kanlı Kavak [The Bloody Poplar] and Aspects Concerning the Tree
Yazar: Demir Solak, Nergiz; Berkli, Yunus
Dergi: Art-Sanat No. 19, 2022
Anahtar kelimeler: Kanlı Kavak,Karagöz-Hacivat,tree,demon,snake ; Karagöz,Kanlı Kavak,Ağaç,Doğaüstü Varlıklar,Yılan

Türk kültür ve inanışlarında ağaç motifi, hükümdarlığın, doğurganlığın, güç ve iktidarın sembolü olarak yer almaktadır. Ata ruhlarının makamı olduğuna inanılan ağacın aile ve soy ile benzerlik kurularak kök ve gövdesinin büyükleri, dal ve yapraklarının ise gençleri temsil ettiğine inanılır. Oğuz Kağan Destanı ve Uygurların Türeyiş Destanı’nda ağaç, önemli bir rol oynarken Şaman inanışında gökyüzüne ulaşmak için bir merdiven gibi tasavvur edilmiştir. Hayat Ağacı, ağaçlarla ilgili inanışlar ve kutsal sayılan ağaç türleri gibi hususlar, Türklerde ağaç kültünün oldukça köklü ve derin manalar taşıdığını göstermektedir.Bu çalışmada Kanlı Kavak adlı Karagöz oyunu, Türklerin ağaç kültü inanışları bağlamında ele alınmıştır. Öncelikle Kanlı Kavak oyununun Karagöz oyunları içerisindeki yeri ve önemine değinilmiş, ardından Türk kültür ve mitolojisindeki ağaç kültünden yola çıkılarak Kanlı Kavak oyununda başat unsur olarak öne çıkan ağaç figürü değerlendirilmiştir. Bununla birlikte oyunda kavak, cin, yılan, çeşme, balta gibi ağaçla ilişkili unsurlar üzerinde durularak oyuna kaynaklık eden halk inanışları ve mitolojik arka plan çözümlenmeye çalışılmıştır.

Turks associate the tree motif with the symbols of sovereignty, fertility, authority, and power. The roots and trunk of the tree motif are accepted as the place of ancestral spirits and symbolize the family elders, whereas the limbs and leaves symbolize the youth, thus being analogous to family and ancestry. While shamans consider the tree to be a ladder for reaching the sky, trees are also seen to play a crucial role in the legend of Oghuz Khagan and of the Uyghur’s Türeyiş Destanı [Turkic Creation Myth]. Such issues as the Tree of Life, beliefs concerning the tree, and what kinds of the tree were considered sacred indicate that a tree-centered cult had been quite established and had deep meanings among Turks. This study will address the Karagöz-Hacivat [Punch and Judy-type] shadow play titled Kanlı Kavak [The Bloody Poplar] in terms of Turks’ tree cultic beliefs. The study addresses within its scope the place and importance the play The Bloody Poplar has in Karagöz-Hacivat plays and will attempt to analyze the tree motif that is confronted as a principal element in Kanlı Kavak based on the tree cult in Turkish culture and mythology. Afterwards, the study will attempt to scrutinize the folk beliefs and mythological background that are the source of the play by highlighting the play’s tree-related elements such as the poplar, djinn, the snake, the fountain, and the axe.
ÂMİN ALAYI VE RESİMLERDE ELE ALINIŞI
AMEN PARADE AND USED IN PAINTINGS
Yazar: Üstünipek, Mehmet; Üstünipek, Şeyda
Dergi: Art-Sanat, Vol. 0 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Sübyan Mektebi (Primary school), Âmin alayı (Amen parade for children), Van Mour, Rıfat Çeteci, genre painting. ; Sübyan mektebi, Âmin alayı, Van Mour, Rıfat Çeteci, günlük yaşam resmi.

Sübyan mektepleri, Osmanlı eğitim sisteminde öncelikle çocuklara Kuran- ı Kerim öğretmek ve din eğitimi vermek üzere kurulmuştur. Bununla birlikte, Kuran’ı okuyabilmeleri için elifba öğrenmeleri öncelikli önem taşımış ve zamanla çeşitli dersler eklenerek düzenlemeler yapılmış, eğitimin içeriği çeşitlendirilmiştir. Çocuğun okula başlaması için özellikle varlıklı aileler tarafından düzenlenen ve Bed-i Besmele töreni ya da Âmin Alayı önemli bir gelenektir. Bu törenin ritüelleri, eğitim tarihi ve toplumsal yönleriyle çeşitli araştırmalarda ele alınmıştır. Yazılı kaynakların yanı sıra yabancı ve Türk ressamlar tarafından üretilmiş resimler de birer belge niteliği taşımakta ve Türk resminde günlük yaşam konusu dahilinde özel bir alan teşkil etmektedirler. Onsekizinci yüzyılda Van Mour’un bu konuyu ele alan resimleri, bazı on dokuzuncu yüzyıl gravürleri ve Türk ressamları Rıfat Çeteci ile Malik Aksel’in çalışmaları bu geleneği farklı yönleriyle yansıtmaktadır.

Primary schools (sübyan mektebi) in Ottoman educational system were primarily established to teach Kuran- Kerim and had religious context. Besides children had to study alphabet (elifba) to read and write Kuran and in time some lessons were added to course programmes. Therefore, the context was enriched. Amen parade for children (Âmin alayı) were mostly organised in response to beginning of primary school for the children of wealthy families. It was an important tradition in Ottoman social history. The rituals of this procession have been analysed by scholars in the context of education and social history. Besides the literature, there are also some paintings made by foreign and Turkish artists which are satisfactory documents for this subject. The subject matter of these paintings may be considered as genre paintings focusing on a special event. In the eighteenth century the paintings of Van Mour, some nighteenth century gravures and the paintings of Rıfat Çeteci and Malik Aksel reflect this tradition from different points of view.
KAPAK-GİRİŞ-ÖNSÖZ-İÇİNDEKİLER
COVER-INTRODUCTION-CONTENTS
Yazar: *, *
Dergi: Art-Sanat, Vol. 0 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: KAPAK-GİRİŞ,ÖNSÖZ,İÇİNDEKİLER

Bu ilk sayıyla, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü’nün bir yayını olarak yayın hayatına başlayan Art-Sanat isimli akademik dergide genel Arkeoloji, Sanat Tarihi, Mimarlık Tarihi ve Restorasyon-Konservasyon alanlarıyla ilgili makalelere ve yazılara yer verilecektir. Bu sayıda, değerli akademisyenlerin Anadolu’dan Orta Asya’ya sanatın değişik alanlarındaki incelemeleriyle ilgili önemli makaleleri ve yazıları yer almıştır.

Bu ilk sayıyla, İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü’nün bir yayını olarak yayın hayatına başlayan Art-Sanat isimli akademik dergide genel Arkeoloji, Sanat Tarihi, Mimarlık Tarihi ve Restorasyon-Konservasyon alanlarıyla ilgili makalelere ve yazılara yer verilecektir. Bu sayıda, değerli akademisyenlerin Anadolu’dan Orta Asya’ya sanatın değişik alanlarındaki incelemeleriyle ilgili önemli makaleleri ve yazıları yer almıştır.
ÇADIRLARDAN SARAYLARA TÜRK TİYATROSUNUN SAHNELERİ
VENUES OF TURKISH THEATRE; FROM TENTS TO PALACES
Yazar: Ümit, Nazli
Dergi: Art-Sanat, Vol. 0 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Karagöz, meddah, ortaoyunu, Ottoman festivities, court, coffeehouse ; Karagöz, meddah, ortaoyunu, Osmanlı şenlikleri, saray, kahvehaneler.

İçerik ve biçimlerinde barındırdıkları sözel gelenek unsurları, ritüele bağlı kökenler, güldürü türleri ve dramatik temsiller ile Türk tiyatrosu tarihinin vazgeçilemez parçalarını oluşturan Karagöz, Meddah ve Ortaoyunu; meydanları, çadırları, perdeleri ve tabureleri ile kendi sahne yapılanmalarını geliştirmiş gösteri sanatlarıdır. Bu çalışma, on altıncı yüzyıl ile on sekizinci yüzyıl sonlarına kadar, bu sanatlarla özdeşleşmiş mekanları, alanları, sahneleri incelemeyi amaçlamaktadır. Bu inceleme kapsamında her tür için; Osmanlı şenlikleri, saraylar ve kahvehaneler ele alınacaktır

Karagöz, Meddah and Ortaoyunu constitute indispensable parts of Turkish theatre history with the elements of oral tradition and comedy, ritualistic roots and dramatic representations in their forms and contents. They are different types of performing arts that have developed their own venues through open spaces, tents, curtains and stools. This paper aims to analysize those venues that they were identified with from the sixteenth century to the last decades of nineteenth century and within this analysis, it aims to look at Ottoman festivities, courts and coffeehouses.
DUVAR RESİMLERİ VE MOZAİKLERİN "TAŞINABİLİR"LİĞİ (“REMOVABILITY” OF WALL PAINTINGS AND MOSAICS)
DUVAR RESİMLERİ VE MOZAİKLERİN "TAŞINABİLİR"LİĞİ (“REMOVABILITY” OF WALL PAINTINGS AND MOSAICS)
Yazar: Dikilitaş, Gülseren
Dergi: Art-Sanat, Vol. 0 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: mosaic, wall painting, movable, immovable, removability, in-situ conservation. ; mozaik, duvar resmi, taşınabilir, taşınmaz, taşınabilirlik, yerinde koruma.

ÖZETBu makalede, duvar resmi ve mozaikler gibi yapıya ait taşınmaz unsurların, taşınmasının ortaya koyduğu sorunlar, bazı ilke kararları çerçevesinde yenide gözden geçirilmektedir. Bu kapsamda, taşınmaz kültür varlıklarının taşınabilir kültür varlığı olarak ele alınması sorunu, çözüm olarak görülen bu uygulamaya ait örnekler ve ortaya koyduğu sorunlar, korumanın bileşenleri, yerinde koruma sorunları ve önemi, özgünlüğün korunması ve “taşınabilirlik” kavramının yeniden değerlendirilmesinin gerekliliği konuları ele alınmıştır.Anahtar Kelimeler: mozaik, duvar resmi, taşınabilir, taşınmaz, taşınabilirlik, yerinde koruma.ABSTRACTIn this article, problems which are caused by the removal of immovable elements of a building as well as wall paintings and mosaics, are reviewed in accordance with some principle decisions. In this scope, problems of immovable cultural property which is treated as movable cultural property, samples of cases and the problems that are caused by accepting them as a solution, components of conservation, issues of in-situ conservation and it's importance, protection of the authenticity and the necessity of reevaluation of the concept of “removability” are discussed.Keywords: mosaic, wall painting, movable, immovable, removability, in-situ conservation.

In this article, problems which are caused by the removal of immovable elements of a building as well as wall paintings and mosaics, are reviewed in accordance with some principle decisions. In this scope, problems of immovable cultural property which is treated as movable cultural property, samples of cases and the problems that are caused by accepting them as a solution, components of conservation, issues of in-situ conservation and it's importance, protection of the authenticity and the necessity of reevaluation of the concept of “removability” are discussed.
BİZDE TEMAŞA SANATI
BİZDE TEMAŞA SANATI
Yazar: Ümit, Nazli
Dergi: Art-Sanat, Vol. 0 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: CELAL ESAD ARSEVEN,HAYÂTMECMUASI,CELAL ESAD ARSEVEN KİMDİR

Bina inşasını bilen bir mimar, taşları acemice birbiri üstüne yığarak ev yapmak isteyen birisinin sarf ettiği emeklere nasıl acır ve merhamet duyarsa Avrupalı bir tiyatrocu da bizim yirmi seneden beri bu sahada yaptığımız gayretler ve bu hususta sarf ettiğimiz emeklere acımaktan kendini alamaz. Zavallı bizler! Orta Oyunu ve Karagözde ne kadar mahirdik. Tiyatroya geçince neden böyle aciz kaldık? Bunun sebebi pek basit: Evvelinde sanatın tezahürü için ferdin deha ve gayreti kâfi idi. Tiyatroda ise içtimai tezahürüne lüzum vardı.

Bina inşasını bilen bir mimar, taşları acemice birbiri üstüne yığarak ev yapmak isteyen birisinin sarf ettiği emeklere nasıl acır ve merhamet duyarsa Avrupalı bir tiyatrocu da bizim yirmi seneden beri bu sahada yaptığımız gayretler ve bu hususta sarf ettiğimiz emeklere acımaktan kendini alamaz. Zavallı bizler! Orta Oyunu ve Karagözde ne kadar mahirdik. Tiyatroya geçince neden böyle aciz kaldık? Bunun sebebi pek basit: Evvelinde sanatın tezahürü için ferdin deha ve gayreti kâfi idi. Tiyatroda ise içtimai tezahürüne lüzum vardı.