ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİĞE YÖNELİK TUTUMLARINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER: BİR YAPISAL EŞİTLİK MODELİ (YEM) YAKLAŞIMI
ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİĞE YÖNELİK TUTUMLARINI ETKİLEYEN FAKTÖRLER: BİR YAPISAL EŞİTLİK MODELİ (YEM) YAKLAŞIMI
Yazar: Kaya, Deniz
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: matematik,tutum,yapısal eşitlik modeli

Araştırma altıncı sınıföğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarını etkileyen birtakım faktörlerindoğrudan, dolaylı ve toplam etkilerini belirlemek için tasarlanmıştır. Budoğrultuda algılanan ebeveyn etkisi, matematik öğrenme yaklaşımları,matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar vematematiğe yönelik tutum arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkilerincelenmiştir. Tarama modelinin benimsendiği araştırmanın çalışma grubunu İzmirşehir merkezinde yer alan bir devlet ortaokulundaki 416 öğrencioluşturmaktadır. Yaşları 10-12 aralığında değişen öğrencilerin %54,3’ü (n=226)kız, %45,7’si (n=190) erkektir. Araştırmada veri toplama araçları olarak;Algılanan Ebeveyn Etkisi, Matematik Öğrenme Yaklaşımları, Matematikselİlişkilendirme Öz-Yeterlik, Temel Psikolojik İhtiyaçlar ile Matematiğe YönelikTutum ölçekleri kullanılmıştır. Toplanan veriler dışsal ve içsel değişkenlerarasındaki doğrudan ve dolaylı nedenselliği yapısal denklemler aracılığı ileortaya koymak için yapısal eşitlik modellerinden Path (yol) ile analiz edilmiştir.Elde edilen bulgulara göre, matematiğe yönelik tutumu matematikselilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematik öğrenmeyaklaşımları doğrudan, algılanan ebeveyn etkisi de dolaylı olarak etkilemektedir.Matematiğe yönelik tutumu doğrudan etkileyen değişkenler toplam varyansın%76’sını açıklamaktadır. Matematiğe yönelik tutuma (R2=0,76; f2=1,36)ait yapısal eşitliklerin etki değerleri ise geniş düzeydedir. Öğrencilerdematematiğe yönelik olumlu algı oluşturmada matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlikdüzeylerinin artırılması, temel psikolojik ihtiyaçlarının karşılanması, uygunöğrenme yaklaşımlarının benimsenmesi ve olumlu ebeveyn etkisinin oluşturulmasıöneri olarak sunulmuştur.

Araştırma altıncı sınıföğrencilerinin matematiğe yönelik tutumlarını etkileyen birtakım faktörlerindoğrudan, dolaylı ve toplam etkilerini belirlemek için tasarlanmıştır. Budoğrultuda algılanan ebeveyn etkisi, matematik öğrenme yaklaşımları,matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar vematematiğe yönelik tutum arasındaki açıklayıcı ve yordayıcı ilişkilerincelenmiştir. Tarama modelinin benimsendiği araştırmanın çalışma grubunu İzmirşehir merkezinde yer alan bir devlet ortaokulundaki 416 öğrencioluşturmaktadır. Yaşları 10-12 aralığında değişen öğrencilerin %54,3’ü (n=226)kız, %45,7’si (n=190) erkektir. Araştırmada veri toplama araçları olarak;Algılanan Ebeveyn Etkisi, Matematik Öğrenme Yaklaşımları, Matematikselİlişkilendirme Öz-Yeterlik, Temel Psikolojik İhtiyaçlar ile Matematiğe YönelikTutum ölçekleri kullanılmıştır. Toplanan veriler dışsal ve içsel değişkenlerarasındaki doğrudan ve dolaylı nedenselliği yapısal denklemler aracılığı ileortaya koymak için yapısal eşitlik modellerinden Path (yol) ile analiz edilmiştir.Elde edilen bulgulara göre, matematiğe yönelik tutumu matematikselilişkilendirme öz-yeterlik, temel psikolojik ihtiyaçlar ve matematik öğrenmeyaklaşımları doğrudan, algılanan ebeveyn etkisi de dolaylı olarak etkilemektedir.Matematiğe yönelik tutumu doğrudan etkileyen değişkenler toplam varyansın%76’sını açıklamaktadır. Matematiğe yönelik tutuma (R2=0,76; f2=1,36)ait yapısal eşitliklerin etki değerleri ise geniş düzeydedir. Öğrencilerdematematiğe yönelik olumlu algı oluşturmada matematiksel ilişkilendirme öz-yeterlikdüzeylerinin artırılması, temel psikolojik ihtiyaçlarının karşılanması, uygunöğrenme yaklaşımlarının benimsenmesi ve olumlu ebeveyn etkisinin oluşturulmasıöneri olarak sunulmuştur.