MEHMET ÇAVUŞOĞLU
MEHMET ÇAVUŞOĞLU
Yazar: Kerman, Zeynep
Dergi: Gazi Türkiyat, Vol. 1 No. 8, 2015

üniversitelere dağıldık. O Konya’ya gitti. Döndükten sonra İstanbul  Üniversitesi’nde profesör olması mümkün değildi. O da Mimar Sinan  Üniversitesi adını olan Güzel Sanatlar Akademisi’nin Fen-Edebiyat  Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kurdu. Ben doçentlikte beş  seneyi geride bırakmış, ancak kadro problemi ve mevzuat dolayısıyla  profesör olamıyordum. Mutlaka başka bir üniversiteye gitmem gerekiyordu.  Ancak hayatımın hiçbir döneminde kulis yapamadığım için bir teklif  gelmesini bekliyordum. İşte bu sıralarda, aramız biraz limonî olduğu için  Çavuşoğlu, sevdiğim birkaç kişiyi araya koyarak dolaylı bir teklifte bulundu.  Üzerinde uzun uzun düşündüğüm bu teklifi, ikimizin de sinirli bir mizaca  sahip olduğumuz için reddettim. İlmî çalışma ancak huzurlu bir ortamda  gerçekleşebilirdi. Ana bilim dalımızın değerli asistanı Dr. Abdullah Uçman,  kadrosuzluk sebebiyle yardımcı doçentliğe atanamıyordu. Oysa çok çalışkan  ve donanımlı bir gençti. O sıralarda vekâleten anabilim dalı başkanlığını  yürüttüğüm için, Abdullah Uçman’ın dilekçesine onay vererek, onu  Çavuşoğlu’nun yanına gönderdim. Abdullah Uçman sık sık odama uğrar,  beni ikna etmeğe çalışırdı. Yanılmıyorsam aradan bir buçuk, iki sene  geçmişti. Mimar Sinan Üniversitesi’ne Prof. Gündüz Gökçe rektör olarak  atanmıştı. Bu seçimden hemen sonra, Çavuşoğlu’nun dekan olacağı  söyleniyordu. O ise, Bodrum’da tatilden başka bir şey düşünmüyordu.  Rektörün bütün ısrarlarına rağmen, dekanlık seçimini beklemeden, çok  sevdiği Bodrum’a kavuşamadan, müessif bir trafik kazasında aramızdan  ayrıldı

üniversitelere dağıldık. O Konya’ya gitti. Döndükten sonra İstanbul  Üniversitesi’nde profesör olması mümkün değildi. O da Mimar Sinan  Üniversitesi adını olan Güzel Sanatlar Akademisi’nin Fen-Edebiyat  Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nü kurdu. Ben doçentlikte beş  seneyi geride bırakmış, ancak kadro problemi ve mevzuat dolayısıyla  profesör olamıyordum. Mutlaka başka bir üniversiteye gitmem gerekiyordu.  Ancak hayatımın hiçbir döneminde kulis yapamadığım için bir teklif  gelmesini bekliyordum. İşte bu sıralarda, aramız biraz limonî olduğu için  Çavuşoğlu, sevdiğim birkaç kişiyi araya koyarak dolaylı bir teklifte bulundu.  Üzerinde uzun uzun düşündüğüm bu teklifi, ikimizin de sinirli bir mizaca  sahip olduğumuz için reddettim. İlmî çalışma ancak huzurlu bir ortamda  gerçekleşebilirdi. Ana bilim dalımızın değerli asistanı Dr. Abdullah Uçman,  kadrosuzluk sebebiyle yardımcı doçentliğe atanamıyordu. Oysa çok çalışkan  ve donanımlı bir gençti. O sıralarda vekâleten anabilim dalı başkanlığını  yürüttüğüm için, Abdullah Uçman’ın dilekçesine onay vererek, onu  Çavuşoğlu’nun yanına gönderdim. Abdullah Uçman sık sık odama uğrar,  beni ikna etmeğe çalışırdı. Yanılmıyorsam aradan bir buçuk, iki sene  geçmişti. Mimar Sinan Üniversitesi’ne Prof. Gündüz Gökçe rektör olarak  atanmıştı. Bu seçimden hemen sonra, Çavuşoğlu’nun dekan olacağı  söyleniyordu. O ise, Bodrum’da tatilden başka bir şey düşünmüyordu.  Rektörün bütün ısrarlarına rağmen, dekanlık seçimini beklemeden, çok  sevdiği Bodrum’a kavuşamadan, müessif bir trafik kazasında aramızdan  ayrıldı