OSTEOARTRİTİK EKLEMLERDE HİPERTONİK DEKSTROZ PROLOTERAPİNİN KLİNİK ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
OSTEOARTRİTİK EKLEMLERDE HİPERTONİK DEKSTROZ PROLOTERAPİNİN KLİNİK ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Cömert Kılıç, Songül
Dergi: Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Dentistry ; Diş Hekimliği ; Dekstroz proloterapi,TME hipermobilitesi

Amaç: Bu çalışmada temporomandibular eklem (TME)osteoartriti ve TME hipermobilitesi olan erişkin hastalarda dekstrozproloterapinin uzun dönemde klinik etkinliği değerlendirilmiştir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, hemklinik inceleme ile hem de konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ileteşhis edilen, 14 dejeneratif ve hipermobil ekleme sahip 11 erişkin hastaüzerinde yürütülmüştür. 2 ml %30’luk dekstroz, 2 ml salin ve 1 ml % 2’likartikain veya mepivakain karışımlarından oluşan 1 ml dekstroz enjeksiyonlarıaylık olarak toplamda 3 seans olarak üst eklem boşluğu, üst ve alt kapsülerligament, posterior disk ligamenti ve stylomandibular ligament olmak üzere 5ayrı alana enjekte edildi. Sonuç değişkenlerini görsel analog skala (VAS)değerlendirmeleri ve maksimum interinsizal açıklık (MIA) değerlerioluşturmaktadır. Klinik değerlendirmeler, tedavi başlangıcında (T0), sonenjeksiyon tedavisinden hemen sonra (T1) ve 12 ay sonra (T2) kaydedildi.Bulgular: Eklem sesi, MIA ve ağrı şikayetleritedavi- den hemen sonra önemli ölçüde azalmıştır. MIA değer- leri, tedavisonrası 12 aylık takip periyodunda başlangıç değerlerine geri dönmüştür.Çiğneme etkinliğinde tedavi sonrasında ve takip periyodu süresinceistatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir.Sonuç: Bu çalışma bulguları, TME osteoartritive TME hipermobilitesine sahip semptomatik hastalarda, tekrarlayan dekstrozproloterapi enjeksiyonlarının eklem sesi ve ağrı şikâyetlerinde önemli klinikiyileşmeler sağlayabildiğini göstermiştir.Anahtar Kelimeler: Dekstroz proloterapi,TME hipermobilitesi, TME OsteoartritiAN ASSESSMENT OF CLINICAL EFFICACY OF HYPERTONICDEXTROSE PROLOTHERAPY ON OSTEOARTHRITIC TEMPOROMANDIBULAR JOINTSABSTRACTAim: In this study,long-term clinical efficacy of hypertonic dextrose prolotherapy was assessed onpatients with both temporomandibular joint osteoarthritis and hypermobility. Material andMethod: This study was carried out on 11 adult patients, whomhad 14 temporomandibular joint with both osteoarthritis and hypermobilitydiagnosed with clinical examination and CBCT evaluations. Participants received1- ml injections of dextrose solution in each of the five injection areas atthree sessions, each a month apart; this solution consisted of 2 ml 30%dextrose, 2 ml saline, and 1 ml 2% articaine or mepivacaine. The preparedsolutions were injected into five areas according to the treatment protocol, inthe following order: posterior disk attachment, superior joint space, superiorand inferior capsular attachments, and stylo-mandibular ligament. The outcomevariables were visual analogue scale (VAS) evaluations and maximuminter-incisal opening (MIO). Outcome variables were recorded preoperatively,immediately after injection and at 12 months postoperatively. Results: MIO, general pain complaints and joint sounds decreased significantly inafter injections, but MIO returned to baseline values after 12 monthspostoperatively. Masticatory efficiency showed insignificant changes afterinjection and during 12 months follow-up period. Conclusion: Findings of the present study suggest that repeating dextroseprolotherapy may provide improvements on general pain complaints and jointsounds of the patients had both temporomandibular joint osteoarthritis andhypermobilityKey Words: Dextrose prolotherapy, TME hypermobility, TME Osteoarthritis

Amaç: Bu çalışmada temporomandibular eklem (TME)osteoartriti ve TME hipermobilitesi olan erişkin hastalarda dekstrozproloterapinin uzun dönemde klinik etkinliği değerlendirilmiştir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, hemklinik inceleme ile hem de konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) ileteşhis edilen, 14 dejeneratif ve hipermobil ekleme sahip 11 erişkin hastaüzerinde yürütülmüştür. 2 ml %30’luk dekstroz, 2 ml salin ve 1 ml % 2’likartikain veya mepivakain karışımlarından oluşan 1 ml dekstroz enjeksiyonlarıaylık olarak toplamda 3 seans olarak üst eklem boşluğu, üst ve alt kapsülerligament, posterior disk ligamenti ve stylomandibular ligament olmak üzere 5ayrı alana enjekte edildi. Sonuç değişkenlerini görsel analog skala (VAS)değerlendirmeleri ve maksimum interinsizal açıklık (MIA) değerlerioluşturmaktadır. Klinik değerlendirmeler, tedavi başlangıcında (T0), sonenjeksiyon tedavisinden hemen sonra (T1) ve 12 ay sonra (T2) kaydedildi.Bulgular: Eklem sesi, MIA ve ağrı şikayetleritedavi- den hemen sonra önemli ölçüde azalmıştır. MIA değer- leri, tedavisonrası 12 aylık takip periyodunda başlangıç değerlerine geri dönmüştür.Çiğneme etkinliğinde tedavi sonrasında ve takip periyodu süresinceistatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir.Sonuç: Bu çalışma bulguları, TME osteoartritive TME hipermobilitesine sahip semptomatik hastalarda, tekrarlayan dekstrozproloterapi enjeksiyonlarının eklem sesi ve ağrı şikâyetlerinde önemli klinikiyileşmeler sağlayabildiğini göstermiştir.Anahtar Kelimeler: Dekstroz proloterapi,TME hipermobilitesi, TME OsteoartritiAN ASSESSMENT OF CLINICAL EFFICACY OF HYPERTONICDEXTROSE PROLOTHERAPY ON OSTEOARTHRITIC TEMPOROMANDIBULAR JOINTSABSTRACTAim: In this study,long-term clinical efficacy of hypertonic dextrose prolotherapy was assessed onpatients with both temporomandibular joint osteoarthritis and hypermobility. Material andMethod: This study was carried out on 11 adult patients, whomhad 14 temporomandibular joint with both osteoarthritis and hypermobilitydiagnosed with clinical examination and CBCT evaluations. Participants received1- ml injections of dextrose solution in each of the five injection areas atthree sessions, each a month apart; this solution consisted of 2 ml 30%dextrose, 2 ml saline, and 1 ml 2% articaine or mepivacaine. The preparedsolutions were injected into five areas according to the treatment protocol, inthe following order: posterior disk attachment, superior joint space, superiorand inferior capsular attachments, and stylo-mandibular ligament. The outcomevariables were visual analogue scale (VAS) evaluations and maximuminter-incisal opening (MIO). Outcome variables were recorded preoperatively,immediately after injection and at 12 months postoperatively. Results: MIO, general pain complaints and joint sounds decreased significantly inafter injections, but MIO returned to baseline values after 12 monthspostoperatively. Masticatory efficiency showed insignificant changes afterinjection and during 12 months follow-up period. Conclusion: Findings of the present study suggest that repeating dextroseprolotherapy may provide improvements on general pain complaints and jointsounds of the patients had both temporomandibular joint osteoarthritis andhypermobilityKey Words: Dextrose prolotherapy, TME hypermobility, TME Osteoarthritis