hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
CUMHURİYET TÜRKİYE’SİNDE TARIMIN DÖNÜŞÜM SERÜVENİ: DÜN, BUGÜN VE YARIN
THE STORY OF AGRICULTURAL TRANSFORMATION IN TURKISH REPUBLIC: YESTERDAY, TODAY AND TOMORROW
Yazar: Bulut, Erdem
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. Cumhuriyet Özel Sayısı, 2023
Anahtar kelimeler: Microeconomics (Other) ; Mikro İktisat (Diğer) ; Türk Tarım Sektörü,Cumhuriyet Dönemi,Tarım Sektöründe Dönüşüm ; Turkish Agricultural Sector,Republican Era,Transformation in the Agricultural Sector

Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyetinin yüz yıllık tarihindeki tarım sektörünün dönüşüm sürecine ışık tutmaktadır. Söz konusu dönüşüm süreci birçok açıdan önemlidir zira Türkiye’nin politik, sosyolojik ve ekonomik dinamikleri ve hatta kırılımları açısından belirleyici bir faktördür. Bu durum göz önünde bulundurularak, bu makalede, Türkiye’nin uyguladığı tarım politikaları beş dönem altında tahlil edilmiştir. Amaç, Türk tarım sektörüne hakim olan politikaları, dönemin koşulları ile birlikte değerlendirmektir. Söz konusu politikaların etki ve sonuçlarını görmek amacıyla geniş bir veri seti kullanılmıştır. Sonuçlar tarım sektörünün ekonomi içindeki ağırlığının zamanla azaldığını göstermektedir. Ancak dezavantaj gibi görülen bu durum aslında Türkiye’nin tecrübe ettiği büyüme, gelişme ve modernleşme sürecinin kaçınılmaz bir sonucudur. Bununla birlikte, Türkiye’de tarım sektörü kırsal nüfus, tarımsal istihdam ve gıda arz güvenliği gibi nedenlerle, hala göz ardı edilemeyecek kadar büyük öneme sahiptir. Fakat Cumhuriyetin ilk dönemlerinden beri devam eden tarımsal arazilerin küçük ölçekli ve çok parçalı olması, verimsizlik ve girdilerde ithalata bağımlı olunması gibi yapısal problemler, Türk tarımının önündeki en büyük risk faktörleri olarak ön plana çıkmaktadır.

This paper sheds light on the transformation process of agricultural sector during the first century of the Republic of Türkiye. This transformation is of significance in many aspects due to its role in determination of Türkiye's political, sociological, and economic dynamics, including its turning points. Taking this into consideration, this paper analyzes Türkiye's agricultural policies within five periods. The aim is to evaluate dominant agricultural policies in the Turkish sector, considering the relevant context of each era. A comprehensive dataset has been used to understand the impact and outcomes of these policies. The findings show that the share of agricultural sector in the Turkish economy decreases steadily over time. However, this outcome, which may seem like a disadvantage, is actually an inevitable result of Türkiye's experiences in growth, development, and modernization. Nonetheless, the agricultural sector in Türkiye still holds significant importance due to rural population, agricultural employment food supply security and etc. However, structural issues since the early days of the Türkiye such as small and fragmented agricultural lands, low productivity, and dependence on imports for inputs have emerged as the most significant risk factors for Turkish agriculture.
CUMHURİYETTEN GÜNÜMÜZE TÜRKİYE'NİN DIŞ TİCARETİNİN 100 YILI
100 YEARS OF TÜRKİYE'S FOREIGN TRADE FROM THE REPUBLIC TO THE TODAY
Yazar: Aslan, Çağlayan
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. Cumhuriyet Özel Sayısı, 2023
Anahtar kelimeler: Microeconomics (Other) ; Mikro İktisat (Diğer) ; Osmanlı Dış Ticaret Politikası,Türkiye Cumhuriyeti Dış Ticaret Politikası,İhracat,İthalat ; Ottoman Foreign Trade Policy,Foreign Trade Policy of the Republic of Türkiye,Export,Import

Osmanlı’nın son döneminde 1838 Balta Limanı Ticaret Anlaşmasının sonrasında önemli üretim ve dış ticaret sorunları baş göstermiştir. Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında uzun süren savaşlardan dolayı doğal kaynakların ve insan gücünün kaybedilmiş olması ekonomik açıdan önemli bir dezavantaj oluşturmuştur. Cumhuriyetin ilanından günümüze kadar 100 yıllık periyotta ekonomik aktiviteler ve dış ticaret performansı dalgalı bir seyir izlemiştir. Cumhuriyet döneminin ekonomik temelleri 1923’te İzmir İktisat Kongresi’nde atılmıştır. İkinci Dünya Savaşı döneminde dış ticaret fazlası veren Türkiye Cumhuriyeti, 1946’dan itibaren liberal ekonomi modeline geçmiş ve bu dönemden sonra dış ticaret açığı vermeye başlamıştır. İthal ikameci politikalar ihracatı olumlu etkilese de ithalatı çok daha fazla artırarak dış ticaret açığı problemini yapısal bir hale getirmiştir. 1980’de ithal ikameci politika yerine ihracata dayalı sanayileşme politikası benimsenmiştir. 1996 Gümrük Birliğine katılarak ihracat pazarlarının genişletilmesi amaçlanmış olsa da ithalattaki hızlı artış dış ticaret açığını derinleştirmiştir. 1994 ve 2000’li yıllarda bölgesel, 2008’de küresel kriz ile yüzleşen Türkiye ekonomisi bu krizlerden ve 2019’da yaşanan Covid-19 salgınından olumsuz etkilenmiştir.

During the final periods of the Ottoman Empire, after the 1838 Balta Liman Trade Agreement, significant issues relating to production and foreign trade came to the forefront.  The important economic disadvantage arose from the depletion of natural resources and human force resulting from extended conflicts during the early establishment era of the Türkiye Republic. Economic activities and foreign trade performance have shown fluctuating trends in the 100-year period from the establishment of the Türkiye Republic to today. The roots of economic policy foundations of the Republican period were made in 1923 at the Izmir Economy Congress. The Republic of Türkiye had foreign trade surpluses during the Second World War after that, the liberal economy model started to implement in 1946 resulting in the foreign trade deficit. Although import substitution policies had positive effects on exports, they increased imports much more and created structural foreign trade deficit problems. In 1980, instead of import substitution, an export-based industrialization policy was adopted. Despite the intention to broaden export avenues through participation in the 1996 Customs Union, the swift rise in imports exacerbated the trade deficit. The Türkiye economy was adversely affected by regional crises in 1994 and 2000, a global crisis in 2008 and, the Covid-19 outbreak in 2019.
CUMHURİYETİN BAŞINDAN GÜNÜMÜZE TÜRK DIŞ POLİTİKASININ DENİZ GÜVENLİĞİ STRATEJİSİ
MARITIME SECURITY STRATEGY OF TURKISH FOREIGN POLICY FROM THE BEGINNING OF THE REPUBLIC TO  THE PRESENT
Yazar: Şahin, Kenan
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. Cumhuriyet Özel Sayısı, 2023
Anahtar kelimeler: Regional Studies ; Bölgesel Çalışmalar ; International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Deniz Güvenliği,Denizde Strateji,Türk Dış Politikası,Türk Deniz Kuvvetleri ; Maritime Security,Maritime Strategy,Turkish Foreign Policy,Turkish Naval Forces

Bu makalenin amacı, Türkiye’nin istikrar, denge ve meşruiyet temelli geleneksel dış politikasının Cumhuriyetin başından itibaren gelişen deniz güvenliği stratejisi ile uyumunu tartışmaktır.  Geleneksel dış politika ilkelerinin Türkiye’nin deniz güvenliği stratejisiyle ne derece örtüştüğü sorgulanırken daha iyi bir deniz güvenliği yönetişimi için uygun stratejiler saptanmaya çalışılacaktır. Hamasetten uzak, gerçek ve potansiyel gücü üzerinden değerlendirilmesi gereken Türk donanmasının hem bölgesinde güçlü olması hem de diğer ülkelerin donanmalarıyla rekabet edebilmesinin şartı, uzun dönemli, bütüncül ve esnek deniz güvenliği stratejilerine bağlıdır. Bu çerçevede Türkiye’nin meşru deniz yetki alanlarını kapsayan, boğazları ile limanlarının tehdit ve risklerden uzak olmasını sağlayacak koordineli deniz güvenliği stratejileri inşa edilmesinin önemine vurgu yapılmaktadır. Uluslararası sistemin dinamikleri ile zamanın koşullarını dikkate alan uzun dönemli deniz güvenliği stratejisi, Türk Deniz Kuvvetleri’nin uluslararası politikada Türkiye’nin hak ve menfaatlerini daha güçlü biçimde savunmasını sağlayacaktır.

This article discusses the compatibility of Turkey's stability, balance, and legitimacy-based traditional foreign policy with the evolving maritime security strategy since the beginning of the Republic. While questioning the extent to which the conventional foreign policy principles align with Turkey's maritime security strategy, efforts will be made to identify appropriate strategies for better naval security governance. The prerequisite for the Turkish Navy, which needs to be evaluated based on actual and potential power rather than rhetoric, to be both strong in its region and capable of competing with the navies of other countries is long-term, comprehensive, and flexible maritime security strategies. In this context, emphasis is placed on the importance of constructing coordinated maritime security strategies that encompass Turkey's legitimate maritime jurisdiction areas and ensure the safety of its straits and ports from threats and risks. Considering the dynamics of the international system and the conditions of the time, a long-term maritime security strategy will enable the Turkish Navy to defend Turkey's rights and interests in international politics more effectively.
ULUSLARARASI SİSTEMİK DÖNÜŞÜMLER VE TÜRK DIŞ POLİTİKASININ 100. YILI
INTERNATIONAL SYSTEMIC TRANSFORMATIONS AND 100TH YEARS OF TURKISH FOREIGN POLICY
Yazar: Küçük, Ayşe
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. Cumhuriyet Özel Sayısı, 2023
Anahtar kelimeler: Regional Studies ; Bölgesel Çalışmalar ; International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Türk Dış Politikasının 100. Yılı,Sistemik Dönüşümler,Neoklasik Realizm. ; 100 Years of Turkish Foreign Policy,Systemic Transformations,Neoclassical Realism

Bu makale, Türkiye Cumhuriyeti'nin 100. Yılını kutladığımız bu günlerde uluslararası sistemin yapısında yaşanan dönüşümler karşısında Türkiye'nin nasıl cevaplar ürettiğini neoklasik realist bir bakış açısından sorgulamaktadır. Esas olarak Türkiye'nin dış politika evrimi incelenmektedir. Makalenin temel hipotezi, uluslararası sistemin çok kutuplu hale geldiği dönemlerde Türkiye'nin maceracılıktan uzak, daha dengeli bir politika izlemeye başladığı yönündedir. Bu makalede 2008 sonrası dönemde “belirsizlik çağı” olarak tanımlanmıştır. Aynı zamanda içsel ve dışsal türbülans nedeniyle 2016-2020 yılları arasında uluslararası sistemle uyumsuz bir dış politika yaklaşımı geliştirdiğinin altı çizilmiştir. Ancak bu durum 2020 yılından itibaren değişmeye başlamış ve Türk dış politikası maceracı bir çizgiden uzaklaşmıştır.

As we celebrate the 100th anniversary of the Republic of Turkey in these days, this article questions how Turkey has responded to the transformations in the structure of the international system from a neoclassical realist perspective. The main focus is on the evolution of Turkey's foreign policy. The fundamental hypothesis of the article is that during periods when the international system has evolved into a multipolar state, Turkey has adopted a more balanced approach, moving away from adventurism. In this article, the period after 2008 is defined as an “era of uncertainty”. It is also emphasized that due to internal and external turbulence, Turkey developed an incompatible foreign policy approach between 2016 and 2020. However, this situation changed from 2020 onwards, and Turkish foreign policy has distanced itself from an adventurous path.
CUMHURİYET’İN KURULUŞ YILLARINDA BELEDİYE YAPILANMASI ÜZERİNDE OSMANLI ETKİSİ
OTTOMAN INFLUENCE ON MUNICIPAL STRUCTURE DURING THE FOUNDING YEARS OF THE REPUBLIC
Yazar: Ökde, Fatma
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. Cumhuriyet Özel Sayısı, 2023
Anahtar kelimeler: Urban Policy ; Kentsel Politika ; Yerel Yönetimler,Belediyeler,Cumhuriyet Devrimleri. ; Local Governments,Municipalities,Republican Revolutions.

Türkiye’de modern belediyeciliğin başlangıcı, modernleşme ve batılılaşma süreçleri ile paralellik göstermektedir. Özellikle Tanzimat Dönemi ile birlikte Batı’daki örnekleri ile desteklenmeye çalışılan belediye örgütlenmesinin Türkiye Tarihi için yeni bir deneyim olduğu söylenebilir. Cumhuriyet ile birlikte ise hızlı bir inkılap süreci yaşanmıştır. Çeşitli devrimlerle hızlı bir dönüşüm yaşayan devlet örgütlenmesinde ise belediyeler ile ilgili düzenlemelere öncelik verilmediği görülmektedir. Bu durumun bir nedeni, Türk belediye örgüt yapısının, merkezi otoritenin güçlü tutulduğu Fransa Modeline dayanmasıdır. Yeni kurulan Cumhuriyet’in de özellikle ilk yıllarında önceliği demokratikleşme ve yerel hizmetler olmamıştır. Cumhuriyet’in ilk yıllarda temel önceliği inkılapların yerleşmesi, etnik ve dini temelli isyanların önüne geçebilmesi ve merkezi otoritenin güçlendirilmesi olmuştur. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de modern belediyeciliğin ortaya çıkış sürecini incelemek, hangi temellere dayandığının anlaşılmasına yardım etmek ve yeni kurulan Cumhuriyet’e olan etkilerini ortaya koymaktır. Özellikle Cumhuriyet ile birlikte gerçekleşen, modernizmin ve demokratikleşmenin temellerini atan inkılapların, demokrasinin temel taşı olarak görülen yerel yönetimlere sıçramamasının nedenlerini anlayabilmek için çalışma önem taşımaktadır.

The beginning of modern municipality in Turkey parallels the processes of modernization and westernization. It can be said that the municipal organization, which was tried to be supported by examples in the West, especially with the Tanzimat Period, was a new experience for the History of Turkey. With the Republic, a rapid revolution process took place. It is seen that regulations regarding municipalities are not given priority in the state organization, which is experiencing a rapid transformation with various revolutions. One reason for this situation is that the Turkish municipal organizational structure is based on the French Model, where the central authority is kept strong. Democratization and local services were not the priority of the newly established Republic, especially in its first years. The main priority of the Republic in the first years was to establish reforms, prevent ethnic and religious-based rebellions, and strengthen the central authority. The aim of this study is to examine the emergence of modern municipalism in Turkey, to help understand the foundations on which it is based, and to reveal its effects on the newly established Republic. The study is important to understand the reasons why the reforms that took place with the Republic and laid the foundations of modernism and democratization did not spread to local governments, which are seen as the cornerstone of democracy.
DİJİTAL LİDERLİK VE BİREYSEL YENİLİKÇİLİK İLİŞKİSİNDE İŞGÜCÜ ÇEVİKLİĞİNİN ROLÜ
THE ROLE OF WORKFORCE AGİLİTY İN THE RELATİONSHİP BETWEEN DİGİTAL LEADERSHİP AND INDİVİDUAL INNOVATİVENESS
Yazar: Çömlekçi, Merve Gizem; Bozkurt, Serdar
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 11 No. 24, 2023
Anahtar kelimeler: Business Administration ; İşletme ; Digital Transformation,Digital Leadership,Individual Innovativeness,Workforce Agility,Hayes Macro Process ; Dijital Dönüşüm,Dijital Liderlik,Bireysel Yenilikçilik,İşgücü Çevikliği,Hayes Process Macro

Bu çalışmanın amacı; dijital liderlik algısı, işgücü çevikliği ve bireysel yenilikçilik arasındaki ilişkilerin belirlenmesidir. Çalışmada dijital liderlik algısı bağımsız değişken, bireysel yenilikçilik bağımlı değişken ve işgücü çevikliği aracı değişken olarak yer almaktadır. Değişim ve dönüşüm hızının yüksek olduğu sektörlerden biri olması nedeniyle araştırmanın evrenini bilgi ve iletişim teknolojisi çalışanları oluşturmaktadır. Bu çerçevede 200 bilgi ve iletişim sektörü çalışanından veri toplanmıştır. Veriler SPSS paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmanın amaçları doğrultusunda güvenilirlik analizi, frekans analizi, normallik testleri, faktör analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan doğrusal regresyon analizi neticesinde dijital liderlik algısının çalışanların işgücü çevikliği ve bireysel yenilikçiliği pozitif ve anlamlı bir şekilde etkilediği, çalışanların işgücü çevikliğinin bireysel yenilikçiliklerini pozitif ve anlamlı bir şekilde etkilediği anlaşılmıştır. Aracılık etkisini için kullanılan Hayes Process macro programındaki analiz sonuçlarına göre ise dijital liderlik algısının çalışanların bireysel yenilikçiliklerine etkisinde işgücü çevikliğinin aracılık rolü oynadığı görülmüştür.

This study aims to determine the relationships between digital leadership perception, workforce agility, and individual innovativeness. In the study, digital leadership perception is included as an independent variable, individual innovativeness as a dependent variable, and workforce agility as a mediating variable. Since it is one of the sectors with a high rate of change and transformation, the research sample consists of information and communication technology employees. In this framework, data were collected from 200 information and communication sector employees. The collected data were analyzed using the SPSS package program. In line with the research objectives, reliability analysis, frequency analysis, normality tests, factor analysis, correlation analysis, and regression analysis were performed. As a result of the simple linear regression analysis, it is understood that the perception of digital leadership positively and significantly affects employees' workforce agility and individual innovativeness, and employees' workforce agility positively and significantly affects their innovativeness. According to the results of the Hayes process macro program, which was used for the mediation effect, it was seen that workforce agility played a mediating role in the impact of digital leadership perception on employees' innovativeness.
KATI ATIK YÖNETİMİ: BALIKESİR BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ ÖRNEĞİ
SOLID WASTE MANAGEMENT: THE CASE OF BALIKESİR METROPOLITAN MUNICIPALITY
Yazar: Ekinci Özyardımcı, Elif; Bilgin, Hande
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 10 No. 23, 2023
Anahtar kelimeler: Urban Policy ; Kentsel Politika ; Solid Waste,Solid Waste Management,Environmental Problem,Balıkesir Solid Waste Management ; Katı Atık,Çevre Sorunu,Katı Atık Yönetimi,Balıkesir Katı Atık Yönetimi

Atık yönetimleri, tüm ülkelerin çevre politikaları içerisinde önemli bir yer edinmiştir. Katı atık yönetimleri ve çevre koruma faaliyetleri ülkelerin ekonomik, siyasi ve sosyal durumlarına göre farklılık arz etmektedir. Dünya hızla kentleşmekte ve artan nüfus; daha fazla üretim yapılması daha fazla doğal kaynağın kullanılması anlamına gelmektedir. Artan tüketim sonucu katı atık oranı da çoğalmaktadır. Belediyeler, yerel halkını, katı atıklardan ve çevre sorunlarından korumakla yükümlüdür.Çalışmanın ilk bölümünde kavramsal çerçeve başlığı altında katı atık yönetimi ve çeşitlerinden, entegre katı atık yönetimi ve sürdürülebilir katı atık yönetiminden bahsedilecektir. İkinci bölümde Türkiye’ de katı atık yönetiminin tarihsel çerçevesinden bahsedilerek, katı atıklarla ilgili kanunlara ve kalkınma planlarına değinilecektir. Üçüncü bölümde Balıkesir Büyükşehir Belediyesi katı atık çalışmaları incelenecektir. Balıkesir Büyükşehir Belediyesi’nin çalışma içerisinde incelenmesinin nedeni özellikle büyükşehir belediyesine geçiş noktasında katı atık hizmetleri ile ilgili yapmış olduğu başarılı projelerini inceleyebilmektir. Büyükşehir olmadan önce ve Büyükşehir Belediyesine geçmesinden itibaren katı atık yönetimi ile ilgili nelerin değiştiği, hangi alanlarda ilerleme katettiği ve nerelerde halen sorun yaşandığını tespit edebilmek açısından karşılaştırma yapılarak, literatüre katkıda bulunulacaktır

Waste management has an important place in the environmental policies of all countries. Solid waste management and environmental protection activities vary depending on the economic, political and social situations of the countries. The world is rapidly urbanizing and the population is increasing; More production means using more natural resources. As a result of increasing consumption, the rate of solid waste also increases. Municipalities are obliged to protect their local people from solid waste and environmental problems.In the first part of the study, solid waste management and its types, integrated solid waste management and sustainable solid waste management will be mentioned under the conceptual framework title. In the second part, after briefly mentioning the historical framework of solid waste management in Turkey, laws and development plans related to solid waste will be mentioned. In the third part, Balıkesir Metropolitan Municipality solid waste studies, will be examined. It will contribute to the literature by making comparisons in order to determine what has changed in solid waste management, in which areas it has progressed and where there are still problems, before it became a metropolitan and since it was transferred to the Metropolitan Municipality
DİJİTAL RETORİK: SOSYAL PAYLAŞIM AĞLARINDAN İCRA EDİLEN SİYASAL İLETİŞİM FAALİYETLERİNE İLİŞKİN BİR İNCELEME
DIGITAL RHETORIC: A REVIEW OF POLITICAL COMMUNICATION ACTIVITIES CARRIED OUT FROM SOCIAL NETWORKS
Yazar: Sadakaoğlu, Mustafa C.
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 11 No. 25, 2023
Anahtar kelimeler: Radio-Television ; Radyo-Televizyon ; Communication and Media Studies (Other) ; İletişim ve Medya Çalışmaları (Diğer) ; Environment and Culture ; Çevre ve Kültür ; Instagram,Political Communication,Political Actor,Voter,Election ; Instagram,Siyasal İletişim,Siyasal Aktör,Seçmen,Seçim

Instagram; kısa video ve fotoğraf paylaşma imkânı sunan algoritması ve genç seçmenler nezdinde popüler oluşu nedeniyle siyasal aktörler tarafından yürütülen seçim kampanyalarında tercih edilen siyasal iletişim mecraları arasında yer almaktadır. Çalışmada geleneksel kitle iletişim araçları yanı sıra her geçen gün daha fazla kullanıcının çevrimiçi olduğu dijital kitle iletişim araçları ile sosyal paylaşım ağlarının siyasal iletişim maksadıyla kullanılması nedeniyle ortaya çıkan yeni iletişim pratiğini seçili örnekler aracılığıyla analiz edilmektedir. Bu maksatla 31 Mart 2019 tarihinde gerçekleştirilen yerel seçimlere giren her iki ittifak grubuna mensup on ilçe belediye başkan adayının kişisel Instagram hesaplarına odaklanılmaktadır. İncelenmek üzere amaçlı örneklem yöntemiyle belirlenen İstanbul il seçim çevresinden toplam on ilçe belediye başkan adayına ait kişisel Instagram hesabı siyasal iletişim etkinlikleri kapsamında incelenmektedir. Seçili hesaplar üzerinden yürütülen siyasal iletişim etkinlikleri, söz ve imgeler üzerinden kurgulanan birer siyasal iletişim pratiği olarak incelenmekte ve kampanya boyunca yapılan paylaşımlardan elde edilen nicel veriler tablolar halinde düzenlenerek, nitel analize tabi tutulmaktadır.

Instagram; It is among the preferred political communication channels in election campaigns carried out by political actors due to its algorithm that allows short videos and photos to be shared and its popularity among young voters. In the study, the new communication practice that has emerged due to the use of digital mass media, where more and more users are online, and social sharing networks for political communication purposes, as well as traditional mass media, is analyzed through selected examples. For this purpose, the focus is on the personal Instagram accounts of ten district mayoral candidates belonging to both alliance groups who participated in the local elections held on March 31, 2019.  The personal Instagram accounts of a total of ten district mayor candidates from the Istanbul provincial election district, determined by the purposeful sampling method, are examined within the scope of political communication activities. Political communication activities carried out through selected accounts are examined as political communication practices based on text and images, and the quantitative data obtained from the posts made throughout the campaign are arranged in tables and subjected to qualitative analysis.