Engellilik, Dini İnançlar ve Kilise: Engelli yetişkinlerin ve aile bireylerinin deneyimleri
Engellilik, Dini İnançlar ve Kilise: Engelli yetişkinlerin ve aile bireylerinin deneyimleri
Yazar: Çev. Mehmet Bahçekapılı, Yazar: Linda L.treloar; Treloar, Linda L.
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Theology, Vol. 0 No. 27, 2013
Anahtar kelimeler: Engellilik, ruhsal, dini, Hristiyan, kilise, aile,sağlık uzmanlığı, bakım

Amaçlar: Bu makale, engelli insanların ve aile bireylerinin engellilik durumlarını anlamlandırmada dini inançlarını nasıl kullandıklarını ve engelli olarak başlarından geçen zorluklara nasıl tepki gösterdiklerini gün ışığına çıkaran nitelikli bir araştırmanın bulgularını sunmaktadır. Katılımcılar, engellilikle ilgili ruhsal/manevi deneyimleri üzerinde etkisi olan Protestan Hristiyan kilisesinin engelliler için ileri düzey bir kaynaştırmayı sağlaması gerektiğini önermektedirler. Engelli bireyler için çalışmada yer verdiğimiz uygulama örnekleri bütüncül bakım yapan yardımcı profesyonellere (engelli bakım uzmanlarına ve hemşirelere) ve dini liderlere (Papaz, Rahip vb. din adamlarına) katkı sağlamak amacıyla verilmiştir. Arka Plan/Gerekçe: Engelli bir çocuğa sahip olan ailelerin bu durumla başa çıkma yöntemleriyle ilgili iyi yapılandırılmış araştırma yazıları olsa da, insanların engelli bir yaşamı anlamlandırma ve bu türden bir hayata tepki vermek için dini inançlarını nasıl kullandıklarına dair çok az şey bilinmektedir. Hatta birtakım ortak dini inançlara sahip insanların, bu inançları kullanarak bir engelli olarak başlarından geçenleri nasıl anlamlandırdıkları hakkında daha da az şey bilinmektedir. Dizayn/Yöntem: Yazar iki büyük gruptan oluşan 30 kişiyle röportaj yapmıştır: Bunlar, farklı türden gelişim yetersizliği bulunan çocuklarına bakan 13 aile ve fziksel engelli 9 kişidir. Bununla birlikte, 8 katılımcı da çalışmamıza belli noktalarda katkı sağlamışlardır. Ayrıca araştırmamıza katkı sağlayan katılımcıların önemli bir çoğunluğu beyaz olup, 1998 yılında Amerika Birleşik Devletlerinin güney batısında yer alan büyük bir şehirde yaşamışlardır. Bulgular: Kişilerin çektikleri çileler ve yaşadıkları zorluklar, manevi mücadelelerinde, kişisel çöküşten kurtulmalarında, Tanrıya duyulan güven ve Tanrıya güçlü bir inançla bağlanma noktasında katkı sağlamıştır. Katılımcılar engellilik nedeniyle sıkça başlarına gelen zorluklara rağmen minnettar ve mutlu bir hayat sürmeyi tercih etmektedir. Katılımcıların dini inançları hayatlarına bir istikrar getirmiş, engelli geçirdikleri hayatlarını anlamlandırmalarında, bu hayatla başa çıkmalarında ve diğer faydalı etkenleri kazanma konusunda onların yaşamına olumlu yönde katkı sağlamıştır. Katılımcılar, kilisenin engelliliği ilahi açıdan anlamlandırma konusunda destek sağlaması gerektiğini ve sürekli devam eden bir dini yardım modelini kullanmasını önermektedir. Sonuç: Araştırmanın dizaynı, bulguların genelleştirilmesine tam olarak imkan vermese de, çalışmada sunduğumuz uygulama örnekleri, bütüncül bakım yapan yardımcı profesyonellere ve dini liderlere yardımcı olabilir.

Amaçlar: Bu makale, engelli insanların ve aile bireylerinin engellilik durumlarını anlamlandırmada dini inançlarını nasıl kullandıklarını ve engelli olarak başlarından geçen zorluklara nasıl tepki gösterdiklerini gün ışığına çıkaran nitelikli bir araştırmanın bulgularını sunmaktadır. Katılımcılar, engellilikle ilgili ruhsal/manevi deneyimleri üzerinde etkisi olan Protestan Hristiyan kilisesinin engelliler için ileri düzey bir kaynaştırmayı sağlaması gerektiğini önermektedirler. Engelli bireyler için çalışmada yer verdiğimiz uygulama örnekleri bütüncül bakım yapan yardımcı profesyonellere (engelli bakım uzmanlarına ve hemşirelere) ve dini liderlere (Papaz, Rahip vb. din adamlarına) katkı sağlamak amacıyla verilmiştir. Arka Plan/Gerekçe: Engelli bir çocuğa sahip olan ailelerin bu durumla başa çıkma yöntemleriyle ilgili iyi yapılandırılmış araştırma yazıları olsa da, insanların engelli bir yaşamı anlamlandırma ve bu türden bir hayata tepki vermek için dini inançlarını nasıl kullandıklarına dair çok az şey bilinmektedir. Hatta birtakım ortak dini inançlara sahip insanların, bu inançları kullanarak bir engelli olarak başlarından geçenleri nasıl anlamlandırdıkları hakkında daha da az şey bilinmektedir. Dizayn/Yöntem: Yazar iki büyük gruptan oluşan 30 kişiyle röportaj yapmıştır: Bunlar, farklı türden gelişim yetersizliği bulunan çocuklarına bakan 13 aile ve fziksel engelli 9 kişidir. Bununla birlikte, 8 katılımcı da çalışmamıza belli noktalarda katkı sağlamışlardır. Ayrıca araştırmamıza katkı sağlayan katılımcıların önemli bir çoğunluğu beyaz olup, 1998 yılında Amerika Birleşik Devletlerinin güney batısında yer alan büyük bir şehirde yaşamışlardır. Bulgular: Kişilerin çektikleri çileler ve yaşadıkları zorluklar, manevi mücadelelerinde, kişisel çöküşten kurtulmalarında, Tanrıya duyulan güven ve Tanrıya güçlü bir inançla bağlanma noktasında katkı sağlamıştır. Katılımcılar engellilik nedeniyle sıkça başlarına gelen zorluklara rağmen minnettar ve mutlu bir hayat sürmeyi tercih etmektedir. Katılımcıların dini inançları hayatlarına bir istikrar getirmiş, engelli geçirdikleri hayatlarını anlamlandırmalarında, bu hayatla başa çıkmalarında ve diğer faydalı etkenleri kazanma konusunda onların yaşamına olumlu yönde katkı sağlamıştır. Katılımcılar, kilisenin engelliliği ilahi açıdan anlamlandırma konusunda destek sağlaması gerektiğini ve sürekli devam eden bir dini yardım modelini kullanmasını önermektedir. Sonuç: Araştırmanın dizaynı, bulguların genelleştirilmesine tam olarak imkan vermese de, çalışmada sunduğumuz uygulama örnekleri, bütüncül bakım yapan yardımcı profesyonellere ve dini liderlere yardımcı olabilir.