hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Derrida’nın Hayaletleri ile Hamlet’i Yeniden Sökmek: Hayaletleştirme
Deconstructing Hamlet through Derrida’s Specters: Spectralization
Yazar: Güngör, İbrahim
Dergi: Konservatoryum, Vol. 11 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Hayalet,Hamlet,Derrida ; Specter,Hamlet,Derrida

Bu çalışma, Jacques Derrida’nın hayalet kavramı ve "musallat bilim" (hauntology) yaklaşımıyla William Shakespeare’in Hamlet oyununu derinlemesine incelemektedir. Çalışmanın amacı, Derrida’nın geliştirdiği bu teorik araçlarla, hayaletlerin toplumsal yapıdaki etkilerini tiyatro metnini aracı hâline getirerek çözümlemektir. Özellikle Hamlet’teki kral hayaleti, yalnızca bir doğaüstü varlık olarak değil, aynı zamanda Hamlet üzerinde politik bir baskı unsuru olarak ele alınmaktadır. Çalışma, metin çözümlemesi ve içerik analizi metodolojilerini kullanarak, hayaletin eylemsizlik yaratıcı etkisini ve bireyleri hegemonik yapılara karşı nasıl direnişe sevk ettiğini ortaya koymaktadır. Hamlet karakteri üzerinden yürütülen analizde, hayaletin yarattığı paradoksal durumun, karakterin eylemsizlik ve direnç arasında sıkışmasına neden olduğu savunulmaktadır. Sonuç olarak, Hamlet’teki hayaletleştirme sürecinin bireylerin toplumsal yapılarla olan ilişkilerini nasıl dönüştürdüğü ve politik anlamda hangi çıkarımlara yol açtığı tartışılmaktadır.

This study conducts an in-depth analysis of William Shakespeare’s Hamlet through Jacques Derrida’s concept of the specter and his approach of "hauntology." The aim of the study is to examine the effects of specters on social structures by using the theatrical text as a medium, through the theoretical tools developed by Derrida. Specifically, the ghost of the king in Hamlet is analyzed not only as a supernatural being but also as a political pressure exerted on Hamlet. The study employs methodologies of textual and content analysis to reveal how the ghost induces inaction and compels individuals to resist hegemonic structures. Through an analysis of Hamlet’s character, it is argued that the paradoxical situation created by the ghost causes the character to be trapped between inaction and resistance. As a result, the study discusses how the process of ghosting in Hamlet transforms individuals’ relationships with societal structures and the political implications that arise from it.
Frank Martin’in Quatre Pieces Breves İsimli Eserinin Analizi ve Performans Önerileri
Analysis and Performance Suggestions of Frank Martin’s Quatre Pieces Breves
Yazar: Ağır, Serkan
Dergi: Konservatoryum, Vol. 11 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Frank Martin,besteleme yöntemleri,klasik gitar,20.yy. gitar müziği ; Frank Martin,composition methods,classical guitar,20th century guitar music

İsviçreli besteci Frank Martin’in 1933 yılında bestelediği Quatre Pieces Breves isimli dört bölümlü solo gitar eseri, klasik gitar repertuvarında oldukça önemli bir yere sahiptir. Özellikle 20. Yüzyıl başlarında bestecilerin sıklıkla kullandığı modern besteleme yöntemleri, klasik gitar için yazılan eserlerde görülmemektedir. Bu dönemde gitar için yazılan eserler genelde İspanyol Romantizminin etkisi altındadır. Dolayısıyla diğer çalgı ve orkestra repertuvarlarında görülen çağdaş yaklaşımlar ve gelişmeler klasik gitar repertuvarında yer almamaktadır. Bu noktada Quatre Pieces Breves’i farklı ve önemli kılan husus, Frank Martin’in özellikle 12-ton tekniği gibi modern besteleme yöntemlerini kendine özgü bir anlayışla kullanması, eserin bu yöntemlerin kullanıldığı ilk klasik gitar bestesi olması ve çağdaş klasik gitar repertuvarının oluşmasına öncülük etmesidir. Nitel araştırma yöntemleri kullanılarak hazırlanan bu makalede, Frank Martin’in hayatı, Quatre Pieces Breves’in bestelenme süreci ve klasik gitar repertuvarı için öneminden bahsedilmiş, Prelude, Air, Plainte ve Comme une Gigue bölümlerinin müzikal analizi yapılmıştır. Ayrıca performans esnasında gitaristleri teknik anlamda zorlaması muhtemel bölümler detaylı bir şekilde ele alınmış, bu bölümler için teknik ve müzikal öneriler sunulmuştur.

Swiss composer Frank Martin’s Quatre Pieces Breves for solo guitar composed in 1933 has a very important place in the classical guitar repertoire. Modern compositional methods which were frequently used by composers especially in the early 20th century are not seen in compositions written for classical guitar. The works written for guitar in this period are generally under the influence of Spanish Romanticism. Therefore, contemporary approaches and developments seen in other instrumental and orchestral repertoires are not included in the classical guitar repertoire. At this point what makes Quatre Pieces Breves different and important is that Frank Martin uses modern composition methods such as 12-tone technique with a unique understanding and the work is the first classical guitar composition using these methods and pioneered the formation of contemporary classical guitar repertoire. In this article which was prepared using qualitative research methods, Frank Martin’s life, the composition process of Quatre Pieces Breves and its importance for the classical guitar repertoire were mentioned and the musical analysis of the Prelude, Air, Plainte and Comme une Gigue sections was made. In addition, the sections that are likely to be technically challenging for guitarists during the performance are discussed in detail at which point technical and musical suggestions for these sections are presented.
Akustik Yoluyla Algı Kapılarını Açmak: La Monte Young’ın Sinüs Dalga Enstalasyonları
Opening the Doors of Perception Through Acoustics: La Monte Young’s Sine Wave Installations
Yazar: Sakarya, Uğur Cihat
Dergi: Konservatoryum, Vol. 11 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; La Monte Young,combination tones,standing waves ; La Monte Young,kombinasyon tonları,duran dalgalar

Bu araştırma, minimalist besteci La Monte Young’ın 1967-91 yılları arasında bestelediği sinüs dalga enstalasyonlarında akustik fenomenler aracılığıyla yaratılan algı boyutunun incelenmesini konu edinir. Bu fenomenlerden akustik vuruşlar, kom binasyon tonları ve duran dalgaların cihazlar tarafından üretilmeyen vuruşlar ve sesler yarattığı görülmüştür. Araştırmanın amacı Young’ın bu akustik fenomenlerle yarat tığı algısal boyutun özelliklerini ve bunların dinleme deneyimindeki etkilerini tespit etmektir. Bestecinin tüm enstalasyonları incelenmiş, akustik fenomenler hesaplan mış ve deneyimdeki rolleri tartışılmıştır. Bulgular, yazarın Young’ın stüdyosu Dream House’da yaptığı alan çalışmasıyla desteklenmiştir. Sonuç olarak armoniklerin, çok sık ve farklı değerde akustik vuruşa ve sonsuz ses olasılığına imkân veren kombi nasyon tonlarına kaynak olacak şekilde tasarlandığı görülmüştür. Duran dalgalar ise uzamda birbirinden farklı sonik alanlar yaratmıştır. Duran dalgalar, katılımcıyı, belli frekansların veya kombinasyonların daha yoğun şekilde duyulduğu birbirinden farklı alanları keşfetmeye çağırmaktadır. Farklı duran dalga bölgelerine girdikçe, bireyin kendine sunulan ses olasılıklarını aştığı, varlığı ve hareketiyle eserle bütünleştiği, böylelikle deneyimin yapılandırılmasında aktif bir konuma yükseldiği görülmüştür.

This research is about examination of perceptual dimension created by acoustic phenomena in sine wave installation scomposed by minimalist composer La Monte Young between 1967-91. It has been observed that these phenomena create beats and sounds that are not produced by devices, such as acoustic beats, combination tones and standing waves. Aim of the research is to determine characteristics of the perceptual dimension created by Young with these acoustic phenomena and their effects on the listening experience. All installations were examined, acoustic phenomena were cal culated and their roles in experience were discussed. The findings were supported by author’s fieldwork in Young’s Dream House. As a result, it has been seen that harmonics are designed to be source of acoustic beats of very frequent and differ ent values and combination tones that allow for infinite sound possibilities. Standing waves, on the other hand, create different sonic fields in space. Standing waves invite the participant to explore different areas where certain frequencies or combinations are heard more intensely. As the participant entered different standing wave areas, integrated with the work with his/her presence and movement, thus rising to an active position in structuring of the experience.
Benlik Algısının Oyunculukta Dönüşümü: Beden Benlik
The Transformation of Self-Perception in Acting: The Body-Self
Yazar: Alıç, Yeşim
Dergi: Konservatoryum, Vol. 11 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Self-Perception,The Actor’s Body,The Feldenkrais Method ; Benlik Algısı,Oyuncunun bedeni,Feldenkrais Metodu

Bu çalışma, oyunculukta benlik algısının nörobilim ve Feldenkrais metodu yolu ile teorik ve uygulamanın birbirini tamamlayarak oyunculukta bir algı perspektifi sunmaktadır. Sahnedeki özgünlük ve yaratıcılığı artırmak için beden ve zihin arasındaki dinamik etkileşim incelenmektedir. Beden bir araç olarak değil, duyusal farkındalık ve yaratıcılık kaynağı olarak ele alınmaktadır.Araştırma, oyuncuların nörobilimsel bulgular ve Feldenkrais’in geliştirdiği bedensel farkındalık yoluyla benlik algısını nasıl oluşturduklarına odaklanmaktadır. Nörobilim, duyguların ve hareketlerin beyinde nasıl işlendiğini açıklarken, Feldenkrais metodu bu işleyişin uygulamada somut çalışma olanağı sağlar. Böylece oyuncunun ne yaptığını ve nasıl yaptığını algılayarak, mevcut alışkanlık paternlerinin ötesinde kendi potansiyellerini kullanarak daha gerçek ve organik karakter kurgulamasına olanak tanır.Bu çalışma, Antonio Damasio’nun somatik işaretleyici hipotezi, beden haritaları ve Feldenkrais metodunun oyunculuk üzerindeki etkilerini değerlendirmek için literatür taraması ve teorik analizler yapmıştır. Nörobilim ve Feldenkrais metodunun bir arada kullanılması oyuncuların bedensel farkındalıklarını artırmalarına, alışkanlık haline gelen hareket kalıplarını dönüştürmelerine ve performanslarında daha fazla özgünlük yakalamalarına olanak tanır.

This study presents a perspective on self-perception in acting through neuroscience and the Feldenkrais method, integrating theory and practice to enhance understanding in the field. It examines the dynamic interaction between body and mind to enhance authenticity and creativity on stage. The body is considered not merely as a tool but as a source of sensory awareness and creativity.The research focuses on how actors develop self-perception through neuroscientific findings and bodily awareness cultivated by the Feldenkrais method. While neuroscience explains how emotions and movements are processed in the brain, the Feldenkrais method offers a concrete approach to applying this understanding in practice. This enables actors to perceive both what they do and how they do it, allowing them to go beyond habitual patterns and unlock their potential to create more genuine and organic character portrayals.This study includes a literature review and theoretical analyses to evaluate the impact of Antonio Damasio’s somatic marker hypothesis, body maps, and the Feldenkrais method on acting. The combined use of neuroscience and the Feldenkrais method allows actors to enhance their bodily awareness, transform habitual movement patterns, and achieve greater authenticity in their performances.
Zamanın Ötesinde Bir Besteci: Ludwig van Beethoven’in Evrensel Müzik Anlayışı ve Piyano Sonatları
A Composer Beyond Time: Ludwig van Beethoven’s Universal Music Conception and Piano Sonatas
Yazar: Pekdemir Peker, Ruba
Dergi: Konservatoryum, Vol. 11 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Ludwig van Beethoven,piyano sonatları,piyano müziği ; Ludwig van Beethoven,piano sonatas,piano music

Bu makale, tarihsel olarak en etkili bestecilerden biri olan Ludwig van Beethoven’in evrensel müzik anlayışını, özellikle piyano sonatları üzerine odaklanarak incelemektedir. Beethoven’in yenilikçi kompozisyon yaklaşımı, zamanının sınırlarını aşarak, duygusal derinlik ve teknik karmaşıklığı bir araya getirerek klasik Batı müziğinin evrimini şekillendirmiştir. Seçilen piyano sonatları üzerinden yapılan detaylı analiz, Beethoven’in klasik formları üstün ifade gücüyle harmanlama konusundaki ustalığını vurgulamaktadır. Füg unsurunun kullanımı, yenilikçi yapılar ve zengin armonik dil, sadece sonat formunu zenginleştirmekle kalmayıp, aynı zamanda gelecek bestecilere de ilham vermiştir. Beethoven’in eserlerinde derin duygusal anlatımlar sunabilme yeteneği, müziğini zamansız ve evrensel kılmıştır. Bu makale, Beethoven’in piyano müziğine katkılarının, enstrümanın ifade yeteneklerini yükseltmekle kalmayıp, aynı zamanda Romantik ve Çağdaş Dönem’lerin temellerini attığını savunmaktadır. Sonuç olarak, Beethoven’in evrensel müzik anlayışı, klasik ve romantik gelenekler arasında bir köprü kurarak, müzik alanındaki kalıcı etkisini pekiştirmekte ve onu zamansız bir figür olarak öne çıkarmaktadır.

This article examines the universal musical understanding of Ludwig van Beethoven, one of the most influential composers in history, with a focus on his piano sonatas. Beethoven’s innovative compositional approach transcends the boundaries of his time, shaping the evolution of Western classical music by merging emotional depth and technical complexity. A detailed analysis of selected piano sonatas highlights Beethoven’s mastery in harmonizing classical forms with expressive power. The use of the fugue, innovative structures, and rich harmonic language not only enriches the sonata form but also inspires future composers. His ability to present profound emotional narratives renders his music timeless and universal. This article argues that Beethoven’s contributions to piano music not only elevated the expressive capabilities of the instrument but also laid the foundations for the Romantic and Contemporary eras. Ultimately, Beethoven’s universal musical understanding reinforces his lasting impact on music by bridging classical and romantic traditions, establishing him as a timeless figure.
Mehmed Zâti Bey’in “Borizan ve Tranpete Muallimi” Adlı Eserinin İncelenmesi
The Analysis of Mehmed Zâti Bey’s Work Entitled “Borizan ve Tranpete Muallimi”
Yazar: Yalçın, Gökhan
Dergi: Konservatoryum, Vol. 12 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Borazan,Tranpet,Zati Arca ; Pipe,Snare Drum,Zati Arca

Mehmed Zâti [Arca] dokuz yaşında iken Mabeyn Muzıkası'na girmiş ve bu vesile ile de ilk mûsikî eğitimine başlamıştır. Küçük yaşlarda başladığı müzik serüveni 1951 yılına, vefatına kadar durmaksızın devam etmiştir. Zati Bey’in onlarca bestesinin, çok seslendirdiği eserlerin yanı sıra birçok kitap hazırlamıştır. Bu kitaplardan bir kısmını yayınladığı bilinmekte ise de bir kısmını ise yayınlayamadığı tespit edilmiştir. Kütübhanei Musikiden Borizan ve Tranpete Muallimi adlı eseri bunlardan birisidir. Bu çalışmanın amacı da Mehmed Zati Bey’in Kütübhanei Musikiden Borizan ve Tranpete Muallimi adlı kitabının incelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu amaçla çalışmada literatür taraması, doküman analizi gibi nitel bir sürecin izlendiği nitel araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Nazari bilgilerin ve uygulamalı örneklerin bir arada verildiği Kütübhanei Musikiden Borizan ve Tranpete Muallimi adlı kitap boru (borazan) ve trampet çalgılarının öğretilmesine yönelik hazırlanmış olup bu yönüyle bir metottan çok, boru ve trampet eğitimcisi için hazırlanmış bir el kitabı niteliğindedir. Kütübhanei Musikiden Borizan ve Tranpete Muallimi, Zati Bey’in yazarlık yönünün yanı sıra eğitimcilik yönünü de ortaya koyan, eğitimcilik anlayışında ne kadar öngörülü ve özenli olduğuna dair önemli işaretler taşıyan bir eserdir. Tüm bu yönleri ile bu eserin sadece boru ve trampet öğrenci ve eğitimcileri için değil, tüm eğitimciler için örnek bir çalışma niteliğinde olduğu rahatlıkla söylenebilir

Mehmed Zâti [Arca], when he was nine years old, joined Mabeyn Muzıka and thus started his first musical education. His musical adventure, which he started at a young age, continued uninterruptedly until his death in 1951. It has seen that Zati Bey wrote many books, as well as dozens of his compositions and works that he performed a lot. It has determined that he published some of these books, but could not publish some. His work titled Kütübhane-i Musikiden Borizan ve Tranpete Muallimi is one of them. The purpose of this study has determined to be the examination of Mehmed Zati Bey's this book. For this purpose in this study, qualitative research method in which a qualitative process such as literature review and document analysis followed, was used. This book, in which theoretical information and practical examples have given together, has been prepared for teaching pipe (trumpet) and snare drum instruments and, in this respect, it is more like a handbook prepared for pipe and snare drum educators than a method. The book is a work that reveals Zati Bey's teaching side as well as his writing side and carries significant signs of how foresight and attentive he is in his understanding of education. With all these aspects, it can easily said that this work is an exemplary work not only for pipe and snare drum students and educators but also for all educators.
Leon Hancıyan Koleksiyonu’nda Bestekârı “Reftâr” Olarak Kayıtlı Sabâ Saz Semâîsi’nin Tahlîli
Analysis of the Sabâ Saz Semâîsi, Whose Composer is Recorded as “Reftâr” in the Leon Hancıyan Collection
Yazar: Düzün, Emre
Dergi: Konservatoryum, Vol. 12 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Reftar Kalfa,Hamparsum Limonciyan,Sabâ makâmı,Saz Semâîsi,Tahlîl ; Reftar Kalfa,Hamparsum Limonciyan,Saba maqam,Saz Semaisi,Analysis

Bu çalışma, Leon Hancıyan Koleksiyonu 139 numaralı defterde yer alan ve bestekârı “Reftar” olarak kayıtlı Sabâ Saz Semâîsi’nin Hamparsum müzik yazısından batı notasına çevirimi ve tahlîlini konu edinmiştir. Bu doğrultuda çalışma, eserin incelenerek ortaya çıkarılması ve çeviriyle elde edilecek icrâ nüshasının, günümüz araştırmacıları ve icrâcılarının hizmetine sunulacak olması bakımından önem arz etmektedir. Söz konusu tahlîller, çeviri süreci, makâm tahlîli, usûl ile ilgili çıkarımlar ve tartışmaları kapsamaktadır. Çalışma yönteminde tarama modeli kullanılmış olup, belge tarama ve doküman inceleme teknikleriyle gerekli verilerin temini sağlanmıştır. Çalışmada ele alınan eserin tahlîl edilebilmesi amacıyla içerik analizinden faydalanılmıştır. Çalışma konusunu oluşturan eserin Hamparsum müzik yazısından çevrilmesi ve incelenmesi sonucunda, eserdeki Sabâ makâmı kullanımının nazarî kaynaklarla örtüşmekte olduğu, eserdeki Sabâ makâmı algısının 17. yüzyıldan daha eskiye dayanan tanımlarla uyum gösterdiği, eserin farklı bir usûl mertebesiyle kayda geçirildiği ve arşivlerde farklı bir bestekâra ait olarak da gösterilen eserin, esasında Reftar Kalfa’ya ait olduğunu destekler verilerin olduğu sonucuna varılmıştır.

This study is about the translation and analysis of Sabâ Saz Semâîsi from Hamparsum music writing to western notation, which is included in the Leon Hancıyan Collection notebook number 139 and whose composer is recorded as "Reftar". In this regard, the study is important in terms of examining and revealing the work and presenting the performance copy obtained through translation to the service of today's researchers and performers. The analysis in question includes the translation process, maqam analysis, procedural inferences and discussions. A scanning model was used in the study method, and the necessary data was provided by document scanning and document review techniques. Content analysis was used to analyze the work discussed in the study. As a result of the translation and examination of the work that constitutes the subject of the study from the Hamparsum music script, it was concluded that the use of the Saba maqam in the work coincides with theoretical sources, that the perception of the Saba maqam in the work is compatible with definitions dating back to the 17th century, that the work was recorded with a different rhythm level, and that the work, which is also shown as belonging to a different composer in the archives, in fact, it was concluded that there was data supporting that it belonged to Reftar Kalfa.
Francis Poulenc’in Müzikal Tarzı ve Üflemeli Çalgılar ile Piyano İçin Bestelediği Sextet, FP 100 Üzerine Bir Analiz
An Analysis of Francı̇ s Poulenc’s Musical Style and His Sextet for Woodwinds and Piano, FP 100
Yazar: Civelek, Kaan; Akdeniz, Ayşe Özlem
Dergi: Konservatoryum, Vol. 12 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Francis Poulenc,Sextet,Neoklasisizm,20. yüzyıl müziği,Fransız müziği ; Francis Poulenc,Sextet,Neoclassicism,20th century music,French music

20. yüzyıl Fransız müziğinin önde gelen temsilcilerinden Francis Poulenc, geleneksel ve modern öğeleri ustaca harmanlayan, özgün bir müzikal dil geliştirmiştir. Neoklasisizm, lirik ifade gücü ve armonik yeniliklerin belirgin bir biçimde öne çıktığı müziğinde, Paris avangardı ve geleneksel Fransız melodilerinin etkileri dikkat çeker. 1940 yılında bestelenen "Sextet" adlı eseri, Poulenc’in bu müzikal dilinin ayrıntılı bir analizine olanak tanımaktadır. Eser, II. Dünya Savaşı'nın başında, Avrupa’nın çalkantılı bir döneminde bestelenmiş olup, bu dönemin getirdiği duygusal yoğunluk ve karakteristik özellikler eserde hissedilmektedir. İlk dinleyici tepkileri olumsuz olsa da zamanla bu eserin müzikal değeri takdir görmüştür. Eserin melodik ve armonik yapısındaki ani duygu değişimleri; melankoli ve neşe arasında gidip gelen dramatik bir etki yaratmıştır. Performans açısından zorluklar barındıran eserin, yazıldığı gibi icra edilmesi, bestecinin ortaya koyduğu derinliği tam anlamıyla yansıtmak adına önem taşımaktadır. Bu bağlamda "Sextet", Poulenc’in yaratıcı dehasını ve 20. yüzyıl müziğine olan katkısını gözler önüne seren bir başyapıt olarak klasik müzik literatüründe önemli bir yere sahiptir.

Among the leading 20th century French artists, Francis Poulenc has actually created a distinct music language that skillfully mixes conventional plus contemporary aspects. In his songs where neoclassicism, meaningful expression as well as harmonic advancements stand apart plainly, the impacts I’ve the Parisian upper class coupled with convenB tional French tunes stand apart. Made up in 1940, 'Sextet' enables a comprehensive evaluation of this music language of Poulenc. The job was made up at the start of World War II, throughout a rough duration in Europe together with the psychological strength and also particular attributes of this duration are really felt in the job.Although preliminary audience responses were adverse, the music worth of this job has actually been valued gradually. The unexpected modifications of feeling in the melodious as well as harmonic framework of the job developed a significant result rotating in between woe as well as pleasure. It is necessary to carry out the job, which has problems in regards to efficiency, as it was created in order to completely show the deepness of the author. In this context 'Sextet' has an essential area in symphonic music literary works as a work of art that exposes Poulenc's imaginative wizard along with his payment to 20th century songs.