HATIRLARDA KALAN SOYDAŞLARI ARAMAK: MACAR RAHİP JULİANUS’UN BÜYÜK MACARİSTAN YOLCULUĞU
SEARCHING FOR THE BROTHERS WHO HAS REMAINED IN MEMORIES: JOURNEY OF THE FRIAR JULIANUS TO THE GREATER HUNGARY
Yazar: Aydın, Metehan
Dergi: İdil Ural Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Magna Hungaria,Başkiriya,Macar,Julianus,Richardus ; Magna Hungaria,Baskiria,Hungarian,Julianus,Richardus

Yaklaşık olarak bin yıldır bugünkü topraklarında yaşayan Macarlar çok daha öncesinde Urallarda yaşamaktaydılar ve buradan başlayan uzun yolculukları sonucunda Karpat Ovasına yerleşmişlerdir. Ancak Orta Avrupa’ya yerleşip Hıristiyanlaştıktan sonra bile hafızalarında doğuda bir yerlerde eski ana vatanlarında kalan soydaşlarının hatırası hep varlığını sürdürmüştür. İşte bu hatıraların da etkisiyle Dominiken Tarikatı mensubu Macar rahip Julianus, batıya doğru yaklaşan Moğol tehlikesinin arifesinde doğudaki bu kayıp soydaşlarını bulup onları Hıristiyanlaştırma görevini üstlenmiş ve 1235 yılında zorlu bir yolcuğa çıkmıştır. Bu uzun ve tehlikeli yolculuğunun ardından ülkesine dönen Julianus, günümüz Başkiriya bölgesinde kayıp soydaşlarını İtil Bulgarlarının başkentinden iki günlük mesafede Büyük Macaristan olarak adlandırılan bölgede bulduğunu belirtmiş ve ilk yolculuğuna başlamasından iki yıl sonra 1237’de tekrar yola çıkmıştır. Ancak Julianus bu kez kayıp soydaşlarının Moğollar tarafından yok edildiği bilgisi ile karşı karşıya gelmiş, soydaşlarını bulma görevini tamamlayamamıştır. Julianus, doğudaki kayıp Macar kardeşler tezinde öncü bir kişilik olarak ortaya çıksa da öncesinde bu hatıra Macar kroniklerinde, halkın bilincinde de yer edinmiş, Latin kaynaklarda doğuda ikinci bir Macar yurduna atıflarda bulunulmuştur. Julianus’un kendisinden önce de bölgeye aynı tarikat mensubu rahip Otto ve arkadaşları seyahat etmiş, sonrasında ise Avrupalı seyyahlar Rubrucklu William ve Carpine Başkiriya’daki Macarlardan bahsetmiştir. Bu makalede Julianus’un seyahatinin arka planı incelenecek ve Richardus’un Julianus’un ilk yolculuğu üzerine raporunun Macarcadan çevirisi sunulacaktır.

Hungarians, who have been living in present lands for a thousand year, lived in Urals long before that and they settled in the Carpathian Basin after a long journey that began there. However, even after they settled in the Central Europe and converted to Christianity, the memory of their brothers who had remained somewhere in the east in their old homeland always remained. Due to these memories, the Hungarian priest Julianus, a member of the Dominican Sect, took on the task of finding these lost brothers in the east and converting them to Christianity on the eve of the Mongol danger approaching westward and set out on a difficult journey in 1235. Julianus returning home after that long and dangerous journey, claimed to find those lost brothers in present Baskiria in an area called the Greater Hungary two days away from the capital town of Volga Bulgars and he started his second journey in 1237, two years after he started his first one. However, Julianus came across the news of the destruction of his lost brothers by Mongolians and couldn’t finish his task of finding them. Although Julianus appeared as a pioneer in the thesis of the lost Hungarian brothers in the east, long before that this memoir was also included in the public consciousness, in the Hungarian chronicles, and also Latin sources spoke of a second Hungarian homeland in the east. Before Julianus, priest Otto and his friends, members of the same Dominican Sect traveled to the same region, and even after Julianus European travelers such as William of Rubruck and Carpine talked about Hungarians in Baskiria. In this study, the background of Julianus’ journey will be examined and a translation of Rirchardus’s report on Julian’s first journey from Hungarian to Turkish will be presented.