hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
REFAH DEVLETİNDE KRİZ VE YENİDEN YAPILANMA
REFAH DEVLETİNDE KRİZ VE YENİDEN YAPILANMA
Yazar: Çelik, Abdülhalim
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Refah devletinin krizde olduğunu ve sürdürülmesi için toplumsal talebin ve desteğin artık değiştiğini söyleyebiliriz. Devletin uygulamaları Drucker'in dediği gibi kolay değişmemekte ve bu yüzden toplumsal beklentileri karşılamaktan uzak kalmaktadır. Toplumsal yapıdaki değişme küresel rekabetin ağırlık kazanması, devletin sorumlulukları ve politika tercihlerini de değiştirecektir.Refah devletlerinin karşı karşıya kaldığı gerçek sorunları ve arkasından gelen yapısal bir krizi aşacak yolları belirlemek için değişmez bir biçimden mevcut sosyal kurumların ve normların değerlendirilmesi yapılmalıdır. Bunlar gerçekten modernizasyonu meydana getirecek işleve doğru mümkün olan yolları göstermektedir.

Refah devletinin krizde olduğunu ve sürdürülmesi için toplumsal talebin ve desteğin artık değiştiğini söyleyebiliriz. Devletin uygulamaları Drucker'in dediği gibi kolay değişmemekte ve bu yüzden toplumsal beklentileri karşılamaktan uzak kalmaktadır. Toplumsal yapıdaki değişme küresel rekabetin ağırlık kazanması, devletin sorumlulukları ve politika tercihlerini de değiştirecektir.Refah devletlerinin karşı karşıya kaldığı gerçek sorunları ve arkasından gelen yapısal bir krizi aşacak yolları belirlemek için değişmez bir biçimden mevcut sosyal kurumların ve normların değerlendirilmesi yapılmalıdır. Bunlar gerçekten modernizasyonu meydana getirecek işleve doğru mümkün olan yolları göstermektedir.
TÜRKİYE İÇİN REKABETÇİ ÜRETİM VE İSTİHDAM STRATEJİLERİ
TÜRKİYE İÇİN REKABETÇİ ÜRETİM VE İSTİHDAM STRATEJİLERİ
Yazar: Akgeyik, Tekin
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Geride bıraktığımız yüzyılın özellikle son 10 yıllık dönemi geleneksel düşünce kalıplarının kırıldığı ve köklü sosyo-ekonomik değişimlerin yaşandığı bir süreci temsil etmektedir. Bu dönemi tanımlayan en önemli olgu küreselleşme sürecidir. Küreselleşme olgusu yeni bir yüzyılın kıyısında ekonomik ve sosyal değişkenler yanında politik aktörleri de köklü bir şekilde etkilemektedir. Bu stratejik dönüşüm ulusal rekabet stratejilerini değişime zorlamakta, piyasa stratejisi olarak kalite, maliyet ve teknolojik avantaj ön plana çıkmaktadır. Yüksek kalite, üstün teknoloji ve düşük maliyetli ulusal ekonomiler bu dönemin önemli ve güçlü oyuncuları olmakta, ulusal hükümetler düşük tarifeler ve vergi teşvikleri ile global işletmelerin ülkelerinde yatırım yapmaları için çabalamaktadırlar. Bu çalışma değişen dünyada Türkiye için yeni bir ulusal vizyon arayışlarını yansıtmaktadır.

Geride bıraktığımız yüzyılın özellikle son 10 yıllık dönemi geleneksel düşünce kalıplarının kırıldığı ve köklü sosyo-ekonomik değişimlerin yaşandığı bir süreci temsil etmektedir. Bu dönemi tanımlayan en önemli olgu küreselleşme sürecidir. Küreselleşme olgusu yeni bir yüzyılın kıyısında ekonomik ve sosyal değişkenler yanında politik aktörleri de köklü bir şekilde etkilemektedir. Bu stratejik dönüşüm ulusal rekabet stratejilerini değişime zorlamakta, piyasa stratejisi olarak kalite, maliyet ve teknolojik avantaj ön plana çıkmaktadır. Yüksek kalite, üstün teknoloji ve düşük maliyetli ulusal ekonomiler bu dönemin önemli ve güçlü oyuncuları olmakta, ulusal hükümetler düşük tarifeler ve vergi teşvikleri ile global işletmelerin ülkelerinde yatırım yapmaları için çabalamaktadırlar. Bu çalışma değişen dünyada Türkiye için yeni bir ulusal vizyon arayışlarını yansıtmaktadır.
2001 EKONOMİK KRİZİNİN BANKACILIK SEKTÖRÜNDEKİ İSTİHDAMA ETKİSİ
2001 EKONOMİK KRİZİNİN BANKACILIK SEKTÖRÜNDEKİ İSTİHDAMA ETKİSİ
Yazar: Gençler, Ayhan
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Günlük yaşantımızı derinden etkileyen ekonomik krizlerin son yıllarda giderek sıklaştığı ve niteliğinin değiştiği görülmektedir. Finansal yapıdan kaynaklanan 2001 krizi sonrasında sektörün restorasyonu ve regülasyonu için radikal değişikliklere gidilmiştir. Bu uygulamalar sonrasında sektörde çalışanların önemli kısmının bundan etkilendiği görülmektedir. Bu makalede sektörde yapılan düzenlemelerin banka yoğunluğunun değişmesi ve sektörde istihdam edilenlere etkisi ele alınmaktadır.

Günlük yaşantımızı derinden etkileyen ekonomik krizlerin son yıllarda giderek sıklaştığı ve niteliğinin değiştiği görülmektedir. Finansal yapıdan kaynaklanan 2001 krizi sonrasında sektörün restorasyonu ve regülasyonu için radikal değişikliklere gidilmiştir. Bu uygulamalar sonrasında sektörde çalışanların önemli kısmının bundan etkilendiği görülmektedir. Bu makalede sektörde yapılan düzenlemelerin banka yoğunluğunun değişmesi ve sektörde istihdam edilenlere etkisi ele alınmaktadır.
TÜRKİYE’DE EKONOMİK BÜYÜMENİN İSTİHDAM YARATAMAMA SORUNU
TÜRKİYE’DE EKONOMİK BÜYÜMENİN İSTİHDAM YARATAMAMA SORUNU
Yazar: Kara, Mehmet; Duruel, Mehmet
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

İktisat teorisinde uzunca bir süre büyüme ile istihdam arasında doğrusal bir ilişki kurulmuştur. Ancak son yıllarda dünyada ve Türkiye'de büyümenin umulan düzeyde istihdam yaratamadığı gözlenmektedir. Türkiye'de 1990-2003 döneminde istikrarlı büyüme ve yatırım olanaklarının tükenmesi, hızlı nüfus artışı, kırsal kesimden kentlere göç olgusu, verimlilik artışları, işgücü piyasasındaki yapısal katılıklar gibi temel etkenler, ekonomik büyümenin istihdam yaratma kapasitesini zayıflatmıştır. Dolayısıyla, Türkiye'de işgücü piyasasının zayıflığı sadece yüksek işsizlikten ibaret değildir. Bununla birlikte çok önemli bir istihdam yaratamama sorunu bulunmaktadır.Türkiye'de ekonomik büyümenin istihdam yaratmaması ve sektörler arasındaki istihdam yaratma farklılıkları, işgücü piyasası açısından büyümenin sektörel kompozisyonun önemine işaret etmektedir. İnşaat ve hizmetler sektörü istihdam yaratma kabiliyeti en yüksek olan sektörlerdir. Dolayısıyla bu sektörlerdeki büyümenin istihdamı önemli ölçüde artıracağı beklenmektedir. Bununla birlikte, gerek hizmetler ve gerekse inşaat sektöründeki istihdam artışı, hızla artan aktif nüfusu ve tarım sektörünün ihraç ettiği işgücünü karşılayamadığı için toplam işsizlik oranında kayda değer bir düşüş sağlanamamaktadır.

İktisat teorisinde uzunca bir süre büyüme ile istihdam arasında doğrusal bir ilişki kurulmuştur. Ancak son yıllarda dünyada ve Türkiye'de büyümenin umulan düzeyde istihdam yaratamadığı gözlenmektedir. Türkiye'de 1990-2003 döneminde istikrarlı büyüme ve yatırım olanaklarının tükenmesi, hızlı nüfus artışı, kırsal kesimden kentlere göç olgusu, verimlilik artışları, işgücü piyasasındaki yapısal katılıklar gibi temel etkenler, ekonomik büyümenin istihdam yaratma kapasitesini zayıflatmıştır. Dolayısıyla, Türkiye'de işgücü piyasasının zayıflığı sadece yüksek işsizlikten ibaret değildir. Bununla birlikte çok önemli bir istihdam yaratamama sorunu bulunmaktadır.Türkiye'de ekonomik büyümenin istihdam yaratmaması ve sektörler arasındaki istihdam yaratma farklılıkları, işgücü piyasası açısından büyümenin sektörel kompozisyonun önemine işaret etmektedir. İnşaat ve hizmetler sektörü istihdam yaratma kabiliyeti en yüksek olan sektörlerdir. Dolayısıyla bu sektörlerdeki büyümenin istihdamı önemli ölçüde artıracağı beklenmektedir. Bununla birlikte, gerek hizmetler ve gerekse inşaat sektöründeki istihdam artışı, hızla artan aktif nüfusu ve tarım sektörünün ihraç ettiği işgücünü karşılayamadığı için toplam işsizlik oranında kayda değer bir düşüş sağlanamamaktadır.
KÜRESEL GERÇEKLERLE TÜRKİYE’DE YABANCI KAÇAK İŞ Çİ SORUNU: BOYUTLARI VE SONUÇLARI
KÜRESEL GERÇEKLERLE TÜRKİYE’DE YABANCI KAÇAK İŞ Çİ SORUNU: BOYUTLARI VE SONUÇLARI
Yazar: Işığıçok, Özlem
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Dünyada milyonlarca insan, çok değişik nedenlerle, ülkelerini yasal ya da yasal olmayan yollardan terk etmektedir. Bir başka deyişle, göç olgusu ve sonuçları, geçmişte olduğu gibi, günümüzde de en önemli küresel gerçeklerden birini oluşturmaktadır. Bu olgunun önemli sonuçlarından biri de yabancı kaçaklar ve bu kaçakların istihdamından kaynaklanan sorunlardır. Bu sorunlar, tüm ülkeleri olduğu gibi, ülkemizi de son derece olumsuz yönde etkilemektedir. Bir başka deyişle, günümüzde ülkemizde yaşanan istihdam sorunlarının bir boyutunu da; “Yabancı Kaçak İşçiler” ve yarattıkları sorunlar oluşturmakta, bu durum da , ülkemizdeki mevcut istihdam sorunlarına, yeni ve farklı bir boyut kazandırmak suretiyle; varolan sorunları daha da derinleştirmektedir.

Dünyada milyonlarca insan, çok değişik nedenlerle, ülkelerini yasal ya da yasal olmayan yollardan terk etmektedir. Bir başka deyişle, göç olgusu ve sonuçları, geçmişte olduğu gibi, günümüzde de en önemli küresel gerçeklerden birini oluşturmaktadır. Bu olgunun önemli sonuçlarından biri de yabancı kaçaklar ve bu kaçakların istihdamından kaynaklanan sorunlardır. Bu sorunlar, tüm ülkeleri olduğu gibi, ülkemizi de son derece olumsuz yönde etkilemektedir. Bir başka deyişle, günümüzde ülkemizde yaşanan istihdam sorunlarının bir boyutunu da; “Yabancı Kaçak İşçiler” ve yarattıkları sorunlar oluşturmakta, bu durum da , ülkemizdeki mevcut istihdam sorunlarına, yeni ve farklı bir boyut kazandırmak suretiyle; varolan sorunları daha da derinleştirmektedir.
ELEKTRONİK TİCARET VE İSTİHDAMA ETKİSİ
ELEKTRONİK TİCARET VE İSTİHDAMA ETKİSİ
Yazar: Koçak, Orhan
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Son yıllarda küresel ekonomik gelişmelerde ve iş yapma metodlarında görülen önemli değişmelerde elektronik ticaretin rolü oldukça etkili olmaktadır. Yeni ekonomi ve elektronik ticaretin sağladığı geniş imkanlar sayesinde henüzkurulan, küçük ve esnek şartlara uyum sağlayan firmalar, pazarda kendilerini göstermektedir. Bu esnada yeni iş ve istihdam imkanları ortaya çıkarken, geleneksel olan eskileri de yok olmaktadır. Genel olarak elektronik ticaretin sağladığı imkanlar tüm iş piyasalarını ve ekonominin bütün sektörlerini yeniden şekillendireceği göz ardı edilmemelidir.

Son yıllarda küresel ekonomik gelişmelerde ve iş yapma metodlarında görülen önemli değişmelerde elektronik ticaretin rolü oldukça etkili olmaktadır. Yeni ekonomi ve elektronik ticaretin sağladığı geniş imkanlar sayesinde henüzkurulan, küçük ve esnek şartlara uyum sağlayan firmalar, pazarda kendilerini göstermektedir. Bu esnada yeni iş ve istihdam imkanları ortaya çıkarken, geleneksel olan eskileri de yok olmaktadır. Genel olarak elektronik ticaretin sağladığı imkanlar tüm iş piyasalarını ve ekonominin bütün sektörlerini yeniden şekillendireceği göz ardı edilmemelidir.
DÜZGÜN İŞ (DECENT WORK) KAVRAMI VE ÖLÇÜMÜ: TÜRKİYE VE OECD ÜLKELERİNİN BİR KAR ŞILA ŞTIRMASI
DÜZGÜN İŞ (DECENT WORK) KAVRAMI VE ÖLÇÜMÜ: TÜRKİYE VE OECD ÜLKELERİNİN BİR KAR ŞILA ŞTIRMASI
Yazar: Palaz, Serap
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Düzgün iş kavramı ilk kez ILO Genel Müdür'ü Juan Somavia tarafından hazırlanan ve 1999 yılında 87. Uluslar arası Çalışma Konferansı'nda sunulan raporda gündeme gelmiştir. Kuruluş yılı 1919'dan buyana dünyanın her yerinde iş hayatında çalışma ve yaşam standartlarını geliştirmeyi temel felsefe edinen ILO'nun 1999 yılında kendisine seçmiş olduğu yeni hedef “herkes için düzgün iş” olmuştur. Düzgün iş, insan onuruna yakışır çalışma koşullarında, işçi sağlığı ve güvenliği koşullarına uygun, sosyal güvenlik imkânları ile sendika aracılığıyla temsil edilebilme olanaklarına sahip, zorla çalıştırma ve çocuk işçiliğinin olmadığı, yaptığı iş karşılığında hak ettiği ücreti alabilen, kısaca çalışmaya ilişkin temel hak ve ilkelerin üç taraflı uzlaşma – hükümet, işçi ve işveren- içinde gerçekleştirilmesi olarak ifade edilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye için oldukça yeni bir kavram olan düzgün iş ve temel göstergeleri hakkında bilgi verilerek, düzgün iş açısından Türkiye'nin gösterdiği performans değerlendirilecektir. Gai (2003) tarafından geliştirilen ve ülkelerin düzgün iş açısından değerlendirilip karşılaştırılmasında kullanılan, düzgün iş sıralaması olarak adlandırabileceğimiz basit bir yöntem kullanılacaktır. Bu yöntemle, 23 OECD ülkesi düzgün iş açısından değerlendirilerek, Türkiye'nin ve diğer OECD ülkelerinin performansı karşılaştırılacaktır.

Düzgün iş kavramı ilk kez ILO Genel Müdür'ü Juan Somavia tarafından hazırlanan ve 1999 yılında 87. Uluslar arası Çalışma Konferansı'nda sunulan raporda gündeme gelmiştir. Kuruluş yılı 1919'dan buyana dünyanın her yerinde iş hayatında çalışma ve yaşam standartlarını geliştirmeyi temel felsefe edinen ILO'nun 1999 yılında kendisine seçmiş olduğu yeni hedef “herkes için düzgün iş” olmuştur. Düzgün iş, insan onuruna yakışır çalışma koşullarında, işçi sağlığı ve güvenliği koşullarına uygun, sosyal güvenlik imkânları ile sendika aracılığıyla temsil edilebilme olanaklarına sahip, zorla çalıştırma ve çocuk işçiliğinin olmadığı, yaptığı iş karşılığında hak ettiği ücreti alabilen, kısaca çalışmaya ilişkin temel hak ve ilkelerin üç taraflı uzlaşma – hükümet, işçi ve işveren- içinde gerçekleştirilmesi olarak ifade edilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye için oldukça yeni bir kavram olan düzgün iş ve temel göstergeleri hakkında bilgi verilerek, düzgün iş açısından Türkiye'nin gösterdiği performans değerlendirilecektir. Gai (2003) tarafından geliştirilen ve ülkelerin düzgün iş açısından değerlendirilip karşılaştırılmasında kullanılan, düzgün iş sıralaması olarak adlandırabileceğimiz basit bir yöntem kullanılacaktır. Bu yöntemle, 23 OECD ülkesi düzgün iş açısından değerlendirilerek, Türkiye'nin ve diğer OECD ülkelerinin performansı karşılaştırılacaktır.
AKADEMİSYEN ve TEKSTİL İŞÇİLERİ KARŞILAŞTIRMASI ÖRNEĞİNDE ÇALIŞAN KADINLARIN ÇALIŞMA OLGUSUNA BAKIŞLARI
AKADEMİSYEN ve TEKSTİL İŞÇİLERİ KARŞILAŞTIRMASI ÖRNEĞİNDE ÇALIŞAN KADINLARIN ÇALIŞMA OLGUSUNA BAKIŞLARI
Yazar: Kumaş, Handan; Fidan, Fatma
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

İşgücü piyasasında ayrımcılık konusu çalışma kavramının ortaya çıkışından bugüne değin tartışılmaktadır. İşlerin, gerek, toplumsal cinsiyetçi bakış açısı gerekse, kadınların kendi tercihlerinden dolayı “eril” ve “dişil” olmak üzere sınıflandırıldığını görmek mümkündür. Çalışma, bireyin birçok boyutta anlam yüklediği bir olgudur. Ancak, kadınların bu olgu üzerinde tam bağımsız bir biçimde kendi iradelerini yansıttıklarını ifade etmek de mümkün değildir. Söz konusu nedenler ile bu çalışmada da, kadınların çalışma olgusuna bakış açıları, “akademisyen ve tekstil fabrikalarında işçi olarak çalışan kadınlar” örnekleminde tespit edilmeye çalışılmıştır. 64 birey ile gerçekleştirilen mülakat çalışmasının sonuçları verilmeden önce, Dünya'da ve Türkiye'de çalışan kadınlara yönelik istatistiki bilgiler sunulmuştur. Araştırmaya yönelik bulgular; kadınının bireysel özellikleri ve sorumlulukları, eş ve aile, iş piyasası ve toplumsal kaynaklı serbesti kaybı başlıkları altında irdelenmiştir.

İşgücü piyasasında ayrımcılık konusu çalışma kavramının ortaya çıkışından bugüne değin tartışılmaktadır. İşlerin, gerek, toplumsal cinsiyetçi bakış açısı gerekse, kadınların kendi tercihlerinden dolayı “eril” ve “dişil” olmak üzere sınıflandırıldığını görmek mümkündür. Çalışma, bireyin birçok boyutta anlam yüklediği bir olgudur. Ancak, kadınların bu olgu üzerinde tam bağımsız bir biçimde kendi iradelerini yansıttıklarını ifade etmek de mümkün değildir. Söz konusu nedenler ile bu çalışmada da, kadınların çalışma olgusuna bakış açıları, “akademisyen ve tekstil fabrikalarında işçi olarak çalışan kadınlar” örnekleminde tespit edilmeye çalışılmıştır. 64 birey ile gerçekleştirilen mülakat çalışmasının sonuçları verilmeden önce, Dünya'da ve Türkiye'de çalışan kadınlara yönelik istatistiki bilgiler sunulmuştur. Araştırmaya yönelik bulgular; kadınının bireysel özellikleri ve sorumlulukları, eş ve aile, iş piyasası ve toplumsal kaynaklı serbesti kaybı başlıkları altında irdelenmiştir.
SENDİKAL KİMLİK
SENDİKAL KİMLİK
Yazar: Öcal, Tolga
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Sendikaların üye ve güç kayıplarının tüm dünyada hız kazanması, sendikaları ve akademik çevreleri bu konu üzerinde düşünmeye sevk etmiştir. Sendikaların, yeniden örgütlenebilmesi için, her kurum ve kuruluş gibi hedeflerini açıkça ortaya koyması gerektiği kabul edilmiş ve bunun gerçekleşebilmesi için de günümüzde sendikaların nasıl bir kimliğe sahip olması gerektiği konusuna dikkat çekilmiştir. Bugüne değin çeşitli kimliklere sahip sendikalar, günümüzde kimliklerini yeniden belirlemeye ve daha net bir şekilde ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu makale, “sendikal kimlik” olarak adlandırılan bu kavrama ışık tutabilmek ve bunun bir neticesi olarak sendika-işveren yakınlaşmalarının ne şekilde yürütüleceğine dair bir fikir verme amacını taşımaktadır.

Sendikaların üye ve güç kayıplarının tüm dünyada hız kazanması, sendikaları ve akademik çevreleri bu konu üzerinde düşünmeye sevk etmiştir. Sendikaların, yeniden örgütlenebilmesi için, her kurum ve kuruluş gibi hedeflerini açıkça ortaya koyması gerektiği kabul edilmiş ve bunun gerçekleşebilmesi için de günümüzde sendikaların nasıl bir kimliğe sahip olması gerektiği konusuna dikkat çekilmiştir. Bugüne değin çeşitli kimliklere sahip sendikalar, günümüzde kimliklerini yeniden belirlemeye ve daha net bir şekilde ortaya koymaya çalışmaktadır. Bu makale, “sendikal kimlik” olarak adlandırılan bu kavrama ışık tutabilmek ve bunun bir neticesi olarak sendika-işveren yakınlaşmalarının ne şekilde yürütüleceğine dair bir fikir verme amacını taşımaktadır.
KÜTAHYA FİNCANCILAR ESNAFI ANLAŞMASI
KÜTAHYA FİNCANCILAR ESNAFI ANLAŞMASI
Yazar: Ünsür, Ahmet
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Batı toplumlarında; Sanayi inkılabı ile ortaya çıkan işçi sınıfı, çalışma hayatında karşılarına çıkan güçlükleri yenebilmek amacıyla örgütlenme sürecine girmiş, ancak yapılan uzun mücadelelerden 19. yüzyıl başlarında olumlu sonuçlar alınabilmiştir.Osmanlı Türkiyesi'nde ise; bunun aksine, çalışma hayatında çatışmacılıktan uzak, uyumlu ve uzlaşmacı bir çalışma ilişkileri sistemini görmek mümkündür.Buna ilaveten, toplu ilişkiler sisteminin dikkat çekici bir örneğinin de Osmanlı Türkiyesi'nde gerçekleştiğini görmekteyiz.13 Temmuz 1766 tarihinde Kütahya'da imzalanan ve fincancılar esnafının çalışma şartlarını düzenleyen "Sözleşme", belirlediği ücret seviyesi ve bu ücretlerin günün şartlarına göre alım gücü itibariyle ayrıca önem arz etmektedir.

Batı toplumlarında; Sanayi inkılabı ile ortaya çıkan işçi sınıfı, çalışma hayatında karşılarına çıkan güçlükleri yenebilmek amacıyla örgütlenme sürecine girmiş, ancak yapılan uzun mücadelelerden 19. yüzyıl başlarında olumlu sonuçlar alınabilmiştir.Osmanlı Türkiyesi'nde ise; bunun aksine, çalışma hayatında çatışmacılıktan uzak, uyumlu ve uzlaşmacı bir çalışma ilişkileri sistemini görmek mümkündür.Buna ilaveten, toplu ilişkiler sisteminin dikkat çekici bir örneğinin de Osmanlı Türkiyesi'nde gerçekleştiğini görmekteyiz.13 Temmuz 1766 tarihinde Kütahya'da imzalanan ve fincancılar esnafının çalışma şartlarını düzenleyen "Sözleşme", belirlediği ücret seviyesi ve bu ücretlerin günün şartlarına göre alım gücü itibariyle ayrıca önem arz etmektedir.
WOMEN’S LABOUR FORCE PARTICIPATION IN TURKEY
WOMEN’S LABOUR FORCE PARTICIPATION IN TURKEY
Yazar: Palaz, Serap
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

2000 yılında yapılan Genel Nüfus Sayım Sonuçlarına göre, kadınların toplam nüfusa oranı % 50,1’dir. Türkiye’de nüfusun yarısının kadın olmasına rağmen, ekonomik kalkınmaya olan katkıları çok azdır. Stereotip değer yargılarına göre, Türkiye’de kadınlar, evde çocuklarla ilgilenip, ev işleri yaparlar. Bu inanış, resmi istatistiklere de yansımış bulunmaktadır. 2000 yılında, Türkiye’de 15 yaş ve üzerindeki kadınların yalnızca dörtte biri çalışmaktadır. Geçmiş yıllardaki çalışmalarda, işgücü piyasalarına kadınların tam katılımının sağlanmasının fırsat eşitliği ve etkinliğin tavsiye edilen bir amacı olduğu yaygın olarak varsayıldığı işaret edilmektedir (Tansel, 2001; Salido, 2002). Kadınların işgücü piyasasına tam katılımı, onların kişisel ve sosyal kalkınmaları için anahtar bir rol oynar ve ülkenin genel ekonomik etkinliğinin artmasını da sağlar. Bu nedenle, bu çalışmada, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen, kadınların kişisel vasıfları, aile içindeki pozisyonları, içinde bulundukları hukuksal ve ekonomik çevre gibi faktörler incelenecektir. Bu analizin ışığında, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını artırmak için politika uygulamaları belirlenecektir.

2000 yılında yapılan Genel Nüfus Sayım Sonuçlarına göre, kadınların toplam nüfusa oranı % 50,1’dir. Türkiye’de nüfusun yarısının kadın olmasına rağmen, ekonomik kalkınmaya olan katkıları çok azdır. Stereotip değer yargılarına göre, Türkiye’de kadınlar, evde çocuklarla ilgilenip, ev işleri yaparlar. Bu inanış, resmi istatistiklere de yansımış bulunmaktadır. 2000 yılında, Türkiye’de 15 yaş ve üzerindeki kadınların yalnızca dörtte biri çalışmaktadır. Geçmiş yıllardaki çalışmalarda, işgücü piyasalarına kadınların tam katılımının sağlanmasının fırsat eşitliği ve etkinliğin tavsiye edilen bir amacı olduğu yaygın olarak varsayıldığı işaret edilmektedir (Tansel, 2001; Salido, 2002). Kadınların işgücü piyasasına tam katılımı, onların kişisel ve sosyal kalkınmaları için anahtar bir rol oynar ve ülkenin genel ekonomik etkinliğinin artmasını da sağlar. Bu nedenle, bu çalışmada, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen, kadınların kişisel vasıfları, aile içindeki pozisyonları, içinde bulundukları hukuksal ve ekonomik çevre gibi faktörler incelenecektir. Bu analizin ışığında, Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını artırmak için politika uygulamaları belirlenecektir.
4857 SAYILI İK. VE 2821 SAYILI SK’NUN 31 İNCİ MADDESİ KAPSAMINDA İŞ UYUŞMAZLIKLARINDA TARAFLARIN İSPAT YÜKÜMLÜLÜKLERİ
4857 SAYILI İK. VE 2821 SAYILI SK’NUN 31 İNCİ MADDESİ KAPSAMINDA İŞ UYUŞMAZLIKLARINDA TARAFLARIN İSPAT YÜKÜMLÜLÜKLERİ
Yazar: Keser, Hakan
Dergi: Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, Vol. 0 No. 50, 2010

Tüm hukuki uyuşmazlıklarda olduğu gibi, is uyuşmazlıklarında da tarafların iddialarını ispat edebilmeleri tarafların birbirlerine karşı açacakları davaları kazanabilmelerinin temel koşuludur. Bu yüzden tüm hukuk dallarında olduğu gibi iş hukukunda da ispat konusu büyük önem taşımaktadır. İş hukukunda mevcut kanuni düzenlemeler göz önüne alındığında, genel ispat kurallarının yanında 4857sayılı İK.'da ve 2821 sayılı SK'da özel ispat kurallarının da olduğu görülmektedir 4857 sayılı İK. ve 2821 sayılı SK. m.31 genel olarak, herkesin iddiasını ispatla yükümlü olduğu prensibinden hareket etmekte ancak, bazı özel hallerde doğrudan doğruya ispat yükünü işçiye ya da işverene yüklemektedir. Çalışmamızda 4857 sayılı İK ve 2821 sayılı SK. m.31 kapsamında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarda ispat yükünün kimde olacağı ve hangi ispat vasıtaları ile bunun yapabileceği konuları açıklanmaya çalışılmıştır.

Tüm hukuki uyuşmazlıklarda olduğu gibi, is uyuşmazlıklarında da tarafların iddialarını ispat edebilmeleri tarafların birbirlerine karşı açacakları davaları kazanabilmelerinin temel koşuludur. Bu yüzden tüm hukuk dallarında olduğu gibi iş hukukunda da ispat konusu büyük önem taşımaktadır. İş hukukunda mevcut kanuni düzenlemeler göz önüne alındığında, genel ispat kurallarının yanında 4857sayılı İK.'da ve 2821 sayılı SK'da özel ispat kurallarının da olduğu görülmektedir 4857 sayılı İK. ve 2821 sayılı SK. m.31 genel olarak, herkesin iddiasını ispatla yükümlü olduğu prensibinden hareket etmekte ancak, bazı özel hallerde doğrudan doğruya ispat yükünü işçiye ya da işverene yüklemektedir. Çalışmamızda 4857 sayılı İK ve 2821 sayılı SK. m.31 kapsamında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarda ispat yükünün kimde olacağı ve hangi ispat vasıtaları ile bunun yapabileceği konuları açıklanmaya çalışılmıştır.