hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
MADDE BAĞIMLISI BİREYLERİN SOSYODEMOGRAFİK BİR ANALİZİ: İSTANBUL ESENYURT ÖRNEĞİ
A SOCIO-DEMOGRAPHIC ANALYSIS OF SUBSTANCE ADDICTED INDIVIDUALS: ISTANBUL ESENYURT EXAMPLE
Yazar: Karagül, Vural; Hocaoğlu, Cem
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Esenyurt ilçesi,Sosyo-demografik yapı,Madde Bağımlılığı

İstanbul ve Türkiye`nin en kalabalık ve kozmopolit ilçesi olarak Esenyurt özellikle madde bağımlılığı konusunda önemli birtakım realitelere ev sahipliği yapmaktadır. Bu çalışmada Esenyurt ilçesindeki madde bağımlılığı gerçeği sayısal verilerle ortaya konulmaya çalışılmış ve bu verilerden hareketle sorunun önem derecesi ortaya çıkartılarak neler yapılması gerektiği konularında çözümler üretilmeye çalışılmıştır. Çalışmada madde bağımlısı bireyler ile sosyo-demografik yapı arasındaki yapı, Esenyurt ilçesinde faaliyet gösteren ve madde bağımlısı bireylere yönelik kurulmuş olan Yeni Başlangıçlar Merkezinden danışmanlık ve rehabilitasyon desteği alan bireylerden alınan bilgiler ışığında değerlendirilmiştir. Esenyurt ilçesinde danışmanlık hizmeti alan madde bağımlısı bireylerin sosyo-demografik özellikleri ülkedeki diğer çalışma sonuçlarıyla paralellik gösterse de bölgedeki kullanımın özellikle son yıllarda artış gösterdiği düşünülmektedir. Bu durum da bu kişilere yönelik yeni tedavi stratejilerinin geliştirilmesini gereğini doğurmuştur. Tedavi alternatifleri planlanırken koruyucu tedbirlerin önceliği göz ardı edilmemelidir. Esenyurt ilçesinin demografik yapısının İstanbul ve Türkiye`nin yapısal özellikleri ile de benzerlik göstermesi nedeniyle bu çalışma genel hatlarıyla sadece Esenyurt ilçesi özelinde olmayıp İstanbul ve hatta ülke olarak Türkiye`nin de madde bağımlılığı profiline ışık tutabilir.

Esenyurt, as the most crowded and cosmopolite district of Istanbul, hosts important realities about drug addiction. In this study, drug addiction fact in Esenyurt is set forth with figures and importance of the problem is tried to be revealed accompanied with solution offers. In this context, the structure between substance-addicted individuals and the socio-demographic structure was evaluated in the light of the information received from individuals who were active in the district of Esenyurt and received consultancy and rehabilitation support from the New Beginners Center, which was established for substance-addicted individuals. Although the socio-demographic characteristics of substance addicts who receive counseling services in Esenyurt district are in line with other study results in the country, it is thought that usage in the region has increased especially in recent years. Under this circumstances, this led to the need to develop new treatment strategies for these people. The priority of preventive measures should not be ignored when planning treatment alternatives. As Esenyurt has similar demographic structure with Istanbul and Turkey, this study can enlighten not only Esenyurt but approximately overall profile of drug addiction in Istanbul and Turkey.
KAPİTALİZMİN EKONOMİK KRİZLERİ
KAPİTALİZMİN EKONOMİK KRİZLERİ
Yazar: Akın, Fetullah
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Kapitalizm,Finansal Kriz,Bankacılık Krizi,Dünyada Ekonomik Krizler,Türkiye Ekonomik Krizleri

İkinci dünya savaşından sonra Breetton Woods Para Sisteminin kurulması, dünya ticaretinin artırılmasını hedeflemesinin yanında, dünyada ekonomik krizlerin önlenmesini de hedeflemiştir. Bu çerçevede döviz kurlarının sabit bırakılması, belirlenmiş olan kurların sürdürülmesi görevinin merkez bankalarına verilmesi, gerektiğinde kurlara müdahale etmeleri, döviz açığı artan ülkelere uluslararası kuruluşlarca destek verilmesi, gerektiğinde ortak müdahale ile dengenin sağlanması gibi belirlenmiş olan bu kararların hepsi herhangi bir ülkede çıkabilecek bir krizi önlemeye yönelikti. 1971 yılında dünya para sisteminin ortadan kalkması, ticaret fazlası veren ülkelerin ticaret açığı olan ülkelere bu fazlalığı kaydırmaları imkânının ortadan kalması ile birlikte krize giden bir yol açılmış oluyordu. Bugün de ekonomik krizlerin suçlusu kısmen, Breetton Woods Para Sisteminin ortadan kalkması anlamında “sistemsizlik dönemine” yüklenmektedir. Dünyada oluşan ekonomik krizlerin her birinin krizi oluşturan şartları diğerinden farklıdır, ancak krizler şu yada bu sebeple ortaya çıkmaktadır. Ortaya çıkan krizlerin ortak noktaları, krizin meydana geldiği ülkelerin borç içinde olmaları, yüksek cari açıklarının bulunmaları ve yüksek bütçe açıklarının bulunmalarıdır. Her krize devlet müdahalesi kaçınılmaz olarak yapılmaktadır.

İkinci dünya savaşından sonra Breetton Woods Para Sisteminin kurulması, dünya ticaretinin artırılmasını hedeflemesinin yanında, dünyada ekonomik krizlerin önlenmesini de hedeflemiştir. Bu çerçevede döviz kurlarının sabit bırakılması, belirlenmiş olan kurların sürdürülmesi görevinin merkez bankalarına verilmesi, gerektiğinde kurlara müdahale etmeleri, döviz açığı artan ülkelere uluslararası kuruluşlarca destek verilmesi, gerektiğinde ortak müdahale ile dengenin sağlanması gibi belirlenmiş olan bu kararların hepsi herhangi bir ülkede çıkabilecek bir krizi önlemeye yönelikti. 1971 yılında dünya para sisteminin ortadan kalkması, ticaret fazlası veren ülkelerin ticaret açığı olan ülkelere bu fazlalığı kaydırmaları imkânının ortadan kalması ile birlikte krize giden bir yol açılmış oluyordu. Bugün de ekonomik krizlerin suçlusu kısmen, Breetton Woods Para Sisteminin ortadan kalkması anlamında “sistemsizlik dönemine” yüklenmektedir. Dünyada oluşan ekonomik krizlerin her birinin krizi oluşturan şartları diğerinden farklıdır, ancak krizler şu yada bu sebeple ortaya çıkmaktadır. Ortaya çıkan krizlerin ortak noktaları, krizin meydana geldiği ülkelerin borç içinde olmaları, yüksek cari açıklarının bulunmaları ve yüksek bütçe açıklarının bulunmalarıdır. Her krize devlet müdahalesi kaçınılmaz olarak yapılmaktadır.
CARL SCHMITT: İSTİKRARDAN ‘İSTİSNA’YA SİYASAL DÜZEN
CARL SCHMITT: POLITICAL ORDER FROM  STABILITY TO 'EXCEPTION'
Yazar: Zengin Salihi, Hatice Sevgi
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 7 No. 14, 2020
Anahtar kelimeler: Uç Durum,Karar,istisna,Liberal Demokrasi,Dost/Düşman

Siyasal olanın yeniden düzenlenmesi ‘karar’a dayalı olması itibariyle hukukla doğrudan ilişkilidir. Olağanüstü hal marjinal olaya indirgenemediğinden ve kurucu vasfı nedeniyle kritik önemde kendini gösterir; Schmittyen terminolojiyle bu durum istisna halidir. Modern devlet için istisna hali Schmitt’te liberalizm ile demokrasi arasındaki çatışmanın bir sonucu olarak okunabilir. Demokrasi ve liberalizm teorik olarak dayandığı ilke ve değerler sistemi itibariyle çelişki gösterir. Demokrasi sadece halkın bileşenine eşitlik vaat ederken liberalizm insanlık için teorik eşitliğe dayanır; demokrasi homojenlik ilkesiyle liberalizm heterojenlik ilkesiyle işler. Schmitt için modern demokratik devlet için temel sorun dost/düşmanı tayin etmektir.  Devlet aklı kuramı, liberal demokrasi eleştirisi ve politik olan/toplumsal olan ayrımı bağlamında Schmitt çalışmalarının literatürdeki yerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmada bu amaçla Schmitt’in egemenlik kuramı Schmitt’in birincil metinlerini ve Schmitt üzerine yazılan tartışmaların incelenmesini içeren bir literatür taramasıyla açıklanmıştır. Schmitt’in teorik analizi ona yönelik eleştiriler dikkate alınarak yapılmıştır. Bu makalede Schmitt’in kuramının doğu tipi despotik rejimleri değil faşizme kayan liberal demokrasileri açıkladığı tezi ileri sürülmüştür.

The rearranging of the political object is directly in relation to the law, as it is based on the ‘decision’. The state of emergency is of a crucial importance since the state of emergency cannot be reduced into a marginal incident and due to its founding qualification, such a status is a case of exception with the pro Schmitt terminology. The exception case for the modern state may be considered as a result of the conflict among the liberalism and the democracy according to Schmitt. Democracy and liberalism do exhibit a contradiction as to their system of principles and values in theory. Liberalism is based on theoretical equality for humanity while democracy only promises to the component of the people. In addition, democracy operates with the principle of homogeneity whereas liberalism operates with the principle of heterogeneity. For Schmitt, the basic matter for the modern democratic state is to determine the friends / enemies. The aim of this paper is to determine the place of Schmitt studies in the literature in the context of the state mind theory, the critique of liberal democracy and the distinction of the political / social area. For this purpose, Schmitt's sovereignty theory is explained by a literature review that includes the primary texts of Schmitt and the examination of the discussions on Schmitt. Theoretical analysis of Schmitt was made by taking into consideration the criticisms towards it. It was concluded that Schmitt's theory explained the liberal democracies that shifted to fascism, not the eastern despotic regimes.
TEKİLDEN ÇOĞULA EL DEĞİŞTİREN DİKTATÖRLÜK: İLLİBERAL DEMOKRASİ
DICTATORSHIP CHANGING HANDS FROM SINGULAR TO PLURAL: ILLIBERAL DEMOCRACY
Yazar: Yalçınkaya, Bilal; Göngen, Mehmet Ali
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 7 No. 14, 2020
Anahtar kelimeler: Demokrasi,Liberalizm,İlliberalizm,Çoğunluğun diktatörlüğü

Demokrasi, bilinen en eski yönetim sistemlerinden olmasına rağmen, ilk ortaya çıktığı zamanlardan bugüne kadar bir süreklilik sağlayamamış, binlerce yıl ona alternatif olarak başka sistemler uygulanmıştır. Fakat uygulanan bütün sistemler en nihayetinde tekrar sözü demokrasiye bırakmışlardır. Demokrasinin şimdiye kadar uygulanan sistemlerden en büyük farkı, halkın birincil öge olarak yönetimde söz sahibi olmasıdır. Halk tek değişmez gerçek, en doğruyu söyleyen, özgür iradesi ile ülkedeki güç dağılımını belirleyen yegâne dayanaktır. Peki, halkın özgür iradesi bunları belirlerken, iradesini besleyen kaynaklar onu yanlış yönlendiriyorsa, bu durumda tercihleri de yanlış olmayacak mı? Yani demokrasi sadece seçim olarak düşünüldüğünde çoğunluğun azınlığa tahakkümü, etnik azınlık haklarının çoğunluk içinde kaybolması, demokrasinin en büyük gücü olan halk tarafından yapılabilmektedir. Geçmişteki monarkın elindeki güç nasıl ki halkın iradesini yok ediyorsa, günümüzde ise halkın bir kesimi (çoğunluğu), diğer azınlık kesimi için monark olabilmektedir. İdareciler, bu durumdan faydalanabilmekte ve demokrasinin içini boşaltıp, illiberaleştirmektedirler. Bu durumda bile, demokrasiye alternatif başka demokrasi arayışları olmaktadır. Bu çalışma demokrasinin vazgeçilmezi olan seçimlerin tek başına bir anlam ifade etmediğini anayasal liberalizm ile desteklenmeyen sistemlerin zamanla diktatörlüğe dönüşme riskine işaret etmektedir.

Despite being one of the oldest administrative systems, democracy has nonetheless failed to achieve continuity since the times it first emerged, with other alternative systems having been favored over it for thousands of years. All the systems implemented so far, however, have eventually given floor to democracy over again. The biggest difference of democracy than the systems implemented so far, is that the people have a say in the management as the primary constituent. People constitute the only constant truth and foundation that tells the truth and determines the distribution of power in the country with their free will. Well, if the free will of the people determines these and the resources that feed their will mislead them, then will their choices not be wrong? That is to say that the major force of democracy, the people, could well lead to the domination of the majority on the minority and the disappearance of ethnic minority communities within the majority in the event that democracy is solely considered as an election. In the same way the power of monarchs would eliminate the people’s will in the past, a segment of people (the majority) could well become a monarch for the minority segment today. It is most likely that administrators do take advantage of this situation and strip democracy of its essence, rendering it illiberal. Even in such a case, they embark on quests for another democracy alternative to democracy.
YOLSUZLUK VE YOLSUZLUKLA MÜCADELE ÖNLEMLERİ;  İTALYA ÖRNEĞİ
YOLSUZLUK VE YOLSUZLUKLA MÜCADELE ÖNLEMLERİ;  İTALYA ÖRNEĞİ
Yazar: Yavaş, Gökçen
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 1 No. 0, 0

En temel tanımıyla, iktidarı ve kamu görevlerini şahsi kazançlar için kötüye  kullanmak anlamına gelen yolsuzluk, İtalya için yeni bir olgu değildir  Lambsdorff,  2007 . Yolsuzluk, İtalya’nın birliğini sağladığı 1861’den günümüze kadar süreklilik  göstermiştir. Cumhuriyet’in kuruluşunun ilk yılları olan 1950’lilerde dahi yolsuzluğun farklı türleri İtalyan siyasetine hâkim olmuş, özellikle 1970 ve 1980’li yıllarda  yasadışı kazanç sağlama eğilimleri niteliksel ve niceliksel düzeylerde artış göstermiştir. İtalya’da 1992’de açığa çıkan yolsuzluk skandalları sonrası, yargı sürecinin  başlatıldığı “Temiz Eller” operasyonuyla birlikte yolsuzlukla mücadele çabaları  daha yaygın olarak görülmektedir. Bu çerçevede, on yıllardır süregelen yolsuzluk uygulamaları, İtalyan demokrasinin paternalistik  babacı  karakteristiğini yansıtan iktidarın siyasal ve ekonomik alanlarda aldığı kararların ve uygulamaların  hâkim olduğu “yetersiz, verimsiz, adil olmayan ve siyasi meşruiyetten yoksun” bir  devlet sistemi ortaya çıkarmıştır  Colazingari ve Rose-Ackerman, 1998:447 . Bu  çalışmada amaç, 1946’da İtalya Cumhuriyeti’nin kuruluşuna tekabül eden İkinci  Dünya Savaşı sonrası dönemden günümüze kadar olan tarihsel süreçte ortaya çıkan yolsuzluğun kaynakları, boyutları ve etkileri ile yolsuzluğa karşı mücadeleler,  siyasi, ekonomik, idari ve hukuki düzeylerde ele almaktır.

En temel tanımıyla, iktidarı ve kamu görevlerini şahsi kazançlar için kötüye  kullanmak anlamına gelen yolsuzluk, İtalya için yeni bir olgu değildir  Lambsdorff,  2007 . Yolsuzluk, İtalya’nın birliğini sağladığı 1861’den günümüze kadar süreklilik  göstermiştir. Cumhuriyet’in kuruluşunun ilk yılları olan 1950’lilerde dahi yolsuzluğun farklı türleri İtalyan siyasetine hâkim olmuş, özellikle 1970 ve 1980’li yıllarda  yasadışı kazanç sağlama eğilimleri niteliksel ve niceliksel düzeylerde artış göstermiştir. İtalya’da 1992’de açığa çıkan yolsuzluk skandalları sonrası, yargı sürecinin  başlatıldığı “Temiz Eller” operasyonuyla birlikte yolsuzlukla mücadele çabaları  daha yaygın olarak görülmektedir. Bu çerçevede, on yıllardır süregelen yolsuzluk uygulamaları, İtalyan demokrasinin paternalistik  babacı  karakteristiğini yansıtan iktidarın siyasal ve ekonomik alanlarda aldığı kararların ve uygulamaların  hâkim olduğu “yetersiz, verimsiz, adil olmayan ve siyasi meşruiyetten yoksun” bir  devlet sistemi ortaya çıkarmıştır  Colazingari ve Rose-Ackerman, 1998:447 . Bu  çalışmada amaç, 1946’da İtalya Cumhuriyeti’nin kuruluşuna tekabül eden İkinci  Dünya Savaşı sonrası dönemden günümüze kadar olan tarihsel süreçte ortaya çıkan yolsuzluğun kaynakları, boyutları ve etkileri ile yolsuzluğa karşı mücadeleler,  siyasi, ekonomik, idari ve hukuki düzeylerde ele almaktır.
BREZİLYA’NIN DEĞİŞMEYEN GERÇEĞİ; YOLSUZLUK
BREZİLYA’NIN DEĞİŞMEYEN GERÇEĞİ; YOLSUZLUK
Yazar: Öngel, Volkan
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 1 No. 0, 0

Gelişme literatüründe ülkelerin gelişmişliğine atıf olarak gösterilen Kuzey-Güney ayrımı, Güney Yarımküredeki Brezilya’da farklılık gösterir. Ülkenin ekonomi,  ticaret ve sanayi merkezi olan Güneydoğu Bölgesindeki Sao Paulo, Rio de Janeiro,  Belo Horizonte eyaletleri gelişmiş iken ülkenin en geri kalan eyaletleri Kuzey ve  Kuzeybatı bölgesindedir. Bu alanda geri kalmışlıkta iklim ve coğrafi özelliklerin  etkili olmasına en iyi örnek Amazon Ormanlarıdır. Ülke 200 milyona yakın nüfusu, 8.5 milyon km2’lik toprağın yarısına yakınının tarıma elverişli olması, 13 milyar  varillik petrol rezervi, 2.4 trilyon dolarlık satın alma gücü, 256 milyar dolarlık yıllık  ihracat rakamları olsa da, ancak nüfusunun yüzde 26’sı fakirlik seviyesinin altında  ve buna ilaveten nüfusun yüzde 4’ü tamamen aç yaşamaktadır. Nüfusun fazla  olması sebebiyle kişi başına gelir 12 bin dolar civarındadır. Ancak Gini katsayısının yüksek oranlı rakamı  51,9  gelir adaletsizliği bakımından da ciddi sorunların  bulunduğunu göstermektedir. Toplumun kendi arasında siyasi, etnik ve dinsel  sorunları bulunmamasına rağmen en önemli sorunu yolsuzluk ve fakirliktir. Yolsuzluğun mu fakirliğe yol açtığı, yoksa fakirlikten dolayı mı yolsuzluğun artış gösterdiği sorunsalı birbirini kovalayan olgular olarak kabul edilmelidir

Gelişme literatüründe ülkelerin gelişmişliğine atıf olarak gösterilen Kuzey-Güney ayrımı, Güney Yarımküredeki Brezilya’da farklılık gösterir. Ülkenin ekonomi,  ticaret ve sanayi merkezi olan Güneydoğu Bölgesindeki Sao Paulo, Rio de Janeiro,  Belo Horizonte eyaletleri gelişmiş iken ülkenin en geri kalan eyaletleri Kuzey ve  Kuzeybatı bölgesindedir. Bu alanda geri kalmışlıkta iklim ve coğrafi özelliklerin  etkili olmasına en iyi örnek Amazon Ormanlarıdır. Ülke 200 milyona yakın nüfusu, 8.5 milyon km2’lik toprağın yarısına yakınının tarıma elverişli olması, 13 milyar  varillik petrol rezervi, 2.4 trilyon dolarlık satın alma gücü, 256 milyar dolarlık yıllık  ihracat rakamları olsa da, ancak nüfusunun yüzde 26’sı fakirlik seviyesinin altında  ve buna ilaveten nüfusun yüzde 4’ü tamamen aç yaşamaktadır. Nüfusun fazla  olması sebebiyle kişi başına gelir 12 bin dolar civarındadır. Ancak Gini katsayısının yüksek oranlı rakamı  51,9  gelir adaletsizliği bakımından da ciddi sorunların  bulunduğunu göstermektedir. Toplumun kendi arasında siyasi, etnik ve dinsel  sorunları bulunmamasına rağmen en önemli sorunu yolsuzluk ve fakirliktir. Yolsuzluğun mu fakirliğe yol açtığı, yoksa fakirlikten dolayı mı yolsuzluğun artış gösterdiği sorunsalı birbirini kovalayan olgular olarak kabul edilmelidir
HİNDİSTAN: DÜNYANIN EN BÜYÜK DEMOKRASİSİNDE  YOLSUZLUKLA YAŞAMAK
HİNDİSTAN: DÜNYANIN EN BÜYÜK DEMOKRASİSİNDE  YOLSUZLUKLA YAŞAMAK
Yazar: Güneş, Mehmet
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 1 No. 0, 0

Adı birçok yerel dilde efsanevî kutsal krallarına ithafen “Bharata”dan gelen  Hindistan, dünya ölçeğinde hem bir okyanusa ve yarımküreye adını verecek kadar genişlikteki yedinci coğrafyaya karşılık gelen büyük dinler ve imparatorlukların  doğuş yeridir. Dünyada 227 farklı devlet ve yedi milyarın üzerinde insan nüfusu1  içinde; bu nüfusun yaklaşık olarak % 17,4’ünü tek başına Çin’den sonra en kalabalık ikinci ülke olarak barındırmakta, 3.290 bin km²’lik yüzölçümünde her biri insan  kalabalığı Türkiye nüfusuna eşit dört büyük şehirle öne çıkmaktadır. Her türlü sorunlarıyla insan yoğunluğunun çok fazla olduğu bu şehirler Yeni Delhi 23 milyon,  Mumbai  Bombay  17 milyon, Kolkata  Kalküta  15 milyon ve Chennai  Madras   9 milyon civarındaki nüfuslarıyla aynı zamanda dünyanın en kötü sefalet ve yoksulluk ortamlarına sahip büyük çaplı yolsuzluklar ve rüşvetlerin günlük hayatta  sıradanlaştığı metropolleri konumundadır. Bu ülkede yolsuzluk olgusu kimselerin  şaşıramayacağı kadar gündelik bir davranışa dönüşmüştür. Hindistan’ın sahip olduğu değerler ve uyguladığı sosyal ve siyasal sistemler açısından yolsuzlukla ne  kadar ilişkili olduğunun belirlenmesi önemli bir araştırma konusudur.

Adı birçok yerel dilde efsanevî kutsal krallarına ithafen “Bharata”dan gelen  Hindistan, dünya ölçeğinde hem bir okyanusa ve yarımküreye adını verecek kadar genişlikteki yedinci coğrafyaya karşılık gelen büyük dinler ve imparatorlukların  doğuş yeridir. Dünyada 227 farklı devlet ve yedi milyarın üzerinde insan nüfusu1  içinde; bu nüfusun yaklaşık olarak % 17,4’ünü tek başına Çin’den sonra en kalabalık ikinci ülke olarak barındırmakta, 3.290 bin km²’lik yüzölçümünde her biri insan  kalabalığı Türkiye nüfusuna eşit dört büyük şehirle öne çıkmaktadır. Her türlü sorunlarıyla insan yoğunluğunun çok fazla olduğu bu şehirler Yeni Delhi 23 milyon,  Mumbai  Bombay  17 milyon, Kolkata  Kalküta  15 milyon ve Chennai  Madras   9 milyon civarındaki nüfuslarıyla aynı zamanda dünyanın en kötü sefalet ve yoksulluk ortamlarına sahip büyük çaplı yolsuzluklar ve rüşvetlerin günlük hayatta  sıradanlaştığı metropolleri konumundadır. Bu ülkede yolsuzluk olgusu kimselerin  şaşıramayacağı kadar gündelik bir davranışa dönüşmüştür. Hindistan’ın sahip olduğu değerler ve uyguladığı sosyal ve siyasal sistemler açısından yolsuzlukla ne  kadar ilişkili olduğunun belirlenmesi önemli bir araştırma konusudur.
SUUDİ ARABİSTAN KRALLIĞI’NDA YOLSUZLUĞA  TOPLUMSAL BAKIŞ VE ÇÖZÜM ARAYIŞI
SUUDİ ARABİSTAN KRALLIĞI’NDA YOLSUZLUĞA  TOPLUMSAL BAKIŞ VE ÇÖZÜM ARAYIŞI
Yazar: Sözen, İlyas
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 1 No. 0, 0

Yolsuzluk kavramı, Doğu toplumlarında, özellikle de Suudi Arabistan Krallığı’nda, Batı toplumlarına kıyasla daha farklı değerlendirilmektedir. Birçok yolsuzluk tanımında genellikle “şey” olarak kabul edilen kavram, Arap toplumlarında  yüzyıllardır “hediye veya ücret” şeklinde yorumlanmaktadır. Nitekim Suudi Devletinin kuruluşundan bu yana aynı anlayış etkinliğini sürdürmektedir. Ülkenin aşiret yapısı ve katı monarşi yönetiminden dolayı hukuksal koruma ve hukuki süreçlerin eksikliğinden toplumun tüm aşamalarına yolsuzluk sirayet etmektedir. Bu  nedenlerden dolayı, Suudi Arabistan Krallığı’nın devletleşme aşamalarının bilinmesi gerekir. Çünkü Arabistan topraklarında ulus devletten ziyade, tek bir ailenin  devleti aşiret gibi yönetmesi, yolsuzluğun bir nedeni olarak siyasal ve kurumsal  eşitsizliğe yol açmaktadır. Kral Abdullah’ın yeğeni olan Prenses Basma’nın ülkenin yüzde 95’inin hem fakirlik seviyesinin altında yaşadığı hem de su ve elektriğe  ulaşamadığı, tüm zenginliğe ülkenin yüzde 5’inin sahip olduğu  Press Tv, 2011   söylemi, ülkenin bir aile tarafından yönetildiği ve ulusal kaynakların elit kesim tarafından tüketildiği düşüncesine destek vermektedir. Genel olarak, Ortadoğu ve  Kuzey Afrika bölgelerinde yolsuzluğun nedenleri; sınırlı sivil toplum hareketleri,  bölgesel iç güvenlik sorunları, siyasal ve kurumsal dinamikler arasındaki orantısız  güç paylaşımı/dağılımı ve aşırı petrol zenginliğidir  TI, 2009:2

Yolsuzluk kavramı, Doğu toplumlarında, özellikle de Suudi Arabistan Krallığı’nda, Batı toplumlarına kıyasla daha farklı değerlendirilmektedir. Birçok yolsuzluk tanımında genellikle “şey” olarak kabul edilen kavram, Arap toplumlarında  yüzyıllardır “hediye veya ücret” şeklinde yorumlanmaktadır. Nitekim Suudi Devletinin kuruluşundan bu yana aynı anlayış etkinliğini sürdürmektedir. Ülkenin aşiret yapısı ve katı monarşi yönetiminden dolayı hukuksal koruma ve hukuki süreçlerin eksikliğinden toplumun tüm aşamalarına yolsuzluk sirayet etmektedir. Bu  nedenlerden dolayı, Suudi Arabistan Krallığı’nın devletleşme aşamalarının bilinmesi gerekir. Çünkü Arabistan topraklarında ulus devletten ziyade, tek bir ailenin  devleti aşiret gibi yönetmesi, yolsuzluğun bir nedeni olarak siyasal ve kurumsal  eşitsizliğe yol açmaktadır. Kral Abdullah’ın yeğeni olan Prenses Basma’nın ülkenin yüzde 95’inin hem fakirlik seviyesinin altında yaşadığı hem de su ve elektriğe  ulaşamadığı, tüm zenginliğe ülkenin yüzde 5’inin sahip olduğu  Press Tv, 2011   söylemi, ülkenin bir aile tarafından yönetildiği ve ulusal kaynakların elit kesim tarafından tüketildiği düşüncesine destek vermektedir. Genel olarak, Ortadoğu ve  Kuzey Afrika bölgelerinde yolsuzluğun nedenleri; sınırlı sivil toplum hareketleri,  bölgesel iç güvenlik sorunları, siyasal ve kurumsal dinamikler arasındaki orantısız  güç paylaşımı/dağılımı ve aşırı petrol zenginliğidir  TI, 2009:2