hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÂYETLERİN OLAYLARDAN SONRA İNZALİNE DİKKAT ETMENİN HAKİKATİN ÇOK BOYUTLU OKUNUŞUNA VE KUR’AN ANLAYIŞINA KATACAĞI UFUKLAR –İFK HADİSESİ BAĞLAMINDA-
Contribution of Paying Attention to Descend of Koran Following the Incidents to Multi-Dimensional Reading and Understanding of Koran –In Terms of the Verses on Aspersion Incident-
Yazar: Kılınçlı, Sami
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Tefsir,Kur’an,Hakikat,Vahiy,İfk ; Tafsir,Koran,Reality,Revelation,Aspersion

Kur’an’ın önemli bir kısmı olaylardan sonra inzal edilen âyetlerden oluşmaktadır. Bu şekilde inzal edilen âyetlerle konunun insanlara kapalı kalan yönleri, muhatapların niyet ve durumları ortaya konularak hakikat bütün boyutları açığa kavuşturulmuş olmaktadır. Bu çalışmada Kur’an’ın bu yönü ifk hadisesi örneğinde tefsir kaynakları ve ilgili çalışmalar temelinde ele alınmaktadır. Çalışmada elde edilen bilgilerden ifk hadisesinin Hz. Peygamber ve Hz. Âişe’yi çok üzdüğü, ancak somut bir delile sahip olmadıkları için çözümsüz kaldıklarından müfterilerin zafer havası yaşadığı anlaşılmaktadır. Ancak inzal edilen âyetlerle Hz. Âişe’nin tayyibâttan olduğu; müfterilerin yalancı, habîs ve habîsât oldukları, şeytana tabi olan ve Müslümanlar arasında fuhşiyyâtın yayılmasını isteyenler oldukları anlatılarak gerçek yüzleri açığa çıkartılmış ve itibarları yok edilmiştir. Bu şekilde olay ve muhatapların zahir ve batın durumları açıklanarak hakikatin ortaya konulduğu görülmektedir.

Majority of Koran is comprised of the verses descended following incidents. In this manner, all dimensions of realities made evident by setting forth intentions of the addressees, situations, and aspects that were close to people thanks to the verses descended. In this study, this aspect of Koran is dealt with on the bases of on tafsir sources and related studies within the example of aspersion incidents. It is understood from the information obtained that the incident of aspersion made Holy Prophet and Âişe upset, but these remained unsettled as they had no concrete evidence and detractors experienced a sense of victory. However, it was told in the verses descended that Holy Âişe was on the good side; the detractors were liars, bad and evil, and they were subjected to devil and desired the spread of prostitution among Muslims; thus their real faces unveiled and their reputation was demolished. It is observed that apparent and esoteric situations of the addressees and incidents are explained in this manner and the reality is set forth.
EHL-İ SÜNNET TEOLOJİK PERSPEKTİFİNDE KİMLİK MÜCADELESİ  (HANEFÎ-EŞ’ARÎ UZ(AK)LAŞTIRMASI)
Struggle for Existence in the Theological Perspective of the Ahl Al-Sunnah (Hanafi-Ash'ari Agrement or Disagrement)
Yazar: Şık, İsmail; Sadıker, Ömer; Akbaş, Hamdi
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Theology,Hanafism,Ash,Tarsūsī,Subkī ; Kelâm,Hanefîlik,Eşʽarîlik,Tarsûsî,Sübkî

Ehl-i Sünnet’i oluşturan iki ana kelâm okulu olarak Eşʽarîlik ve Mâtürîdîlik, kendi bakış açılarıyla itikâdî meselelere yaklaşırken zaman içerisinde ortak payda altında mezhep kimliğini meydana getirmişlerdir. Tarsûsî ve Sübkî üzerinden kelâm okullarının teolojik düşüncelerinde var olan birleşme ve ayrışma noktalarını incelemeyi hedef aldığımız bu çalışmada gerek çağdaş olmaları gerek aynı coğrafyada yaşamalarını da dikkate alarak uzlaşma ve uzaklaşma gibi iki farklı yaklaşımın imkânını sorgulamaya çalıştık. Birleşme ve uzlaşma tam bir anlaşma mıdır yoksa ihtilaflara rağmen bir arada durma azmi midir? Ayrışma ve uzaklaşma, tamamen kopma ve karşıya geçme midir yoksa farklılıkları belirterek aynı noktada birleşme yerine merkezde kendini görüp o noktada birleşmek midir? gibi sorulara da cevaplar aradık. Teolojik zeminde ayrışma, tabiî olarak kabul edilirken sosyo-kültürel zemin ve reel konjonktür, uzlaşmayı zorunlu kılmaktadır. İhtilaflar üzerine farklı tavırlarda yazılmış iki eser ve içinden çıktıkları kelâm okullarının sistematiğini en iyi şekilde kavramış iki düşünür üzerinden uzlaşma veya uzaklaşmaya bakabilmek zor, ancak bir o kadar da kıymetlidir.

Ash'arism and Maturidism that two main schools of Ahl al-Sunnah theology, find the solutions the theological problems with own perspectives and they created the sectarian formation on their consensus in the process of time. In this study, we aim to analyse the agrement and disagrement in the thoughts of İslamıc theological schools in the context of Tarsusı and Subkı whose both contemporary and lived in the same geography. We looking for answers to questions, such as; Is unification and reconciliation a agreement completely or is it the determination to live together despite the conflicts? Are disagreements breaking away completely and adopting the opposite ideas or is it to put forward your own thoughts as only truth and living together instead of expressing different thoughts and living together? While the differences in theological problems are considered natural, the socio-cultural movements and the real conjuncture necessitate the reconciliation. It is difficult, but is valuable to be able to describe at their agrements or disagreements through both two scholars who understood the systematics of their theology schools ideally and two boks written by different methods in order to express their disagreements.
BAZI DİN-İNANÇ VE KÜLTÜRLERDE RAḤMĀN KAVRAMININ TARİHİ SERENCAMI
Historical Adventure of Raḥmān Concept in Some Religions, Beliefs and Cultures
Yazar: Döner, Ertuğrul; Özcan, Yusuf
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Rahmân,Paganizm,Yahudilik,Hıristiyanlık,İslam ; Rahmân,Paganism,Judaism,Christianity,Islam

Raḥmān (rḥmn) kelimesinin oldukça uzun bir geçmişe sahip olduğu ifade edilmiştir. Suriye ve Güney Arabistan’daki çok tanrılı dinlerin yanı sıra Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam gibi tek tanrılı dinler tarafından kelimenin hangi çerçevede nasıl kullanıldığını incelemek ve kökeni hakkında bilgi verebilmek adına çalışmamızın önemli birtakım veriler sunacağı kanaatini taşımaktayız. Raḥmān kelimesinin en eski formu olarak kabul edilen rḥmn’ye pagan metinleri arasında yer alan Tell Fekherye ve Palmira Kitabeleri başta olmak üzere Ahikar’ın Öğütleri’nde rastlanmaktadır. Tevrat ve İncil’in yanı sıra Ma’arib ve Murayghan Kitabeleri gibi bazı Yahudi ve Hıristiyan metinlerinde, ayrıca Cahiliye Arap şiiri ve Kur’ân’ı Kerîm’de Raḥmān kelimesinin kullanıldığı görülmektedir. Çalışmamız, pagan bir ortamda doğduğu düşünülen Raḥmān’ın, ilerleyen zamanlarda Yahudi ve Hıristiyan bir bağlama dönüşmesinin arka planını, ayrıca Cahiliye Arap şiiri ve Kur’ân’ı Kerîm’de hangi anlamlarda ve nasıl kullanıldığını ortaya koymaya yönelik olacaktır.

It has been stated that the word Raḥmān (rḥmn) has a very long history. We believe that our study will provide some important data in order to examine how the word is used by the monotheistic religions such as Judaism, Christianity and Islam, as well as the polytheistic religions in Syria and South Arabia, and to give information about its origin. rḥmn, which is accepted as the oldest form of the word Raḥmān, is found in The Words of Ahiqar, especially in the Tell Fekherye and Palmyra Inscriptions, which are among the pagan texts. In addition to the Torah and the Bible, it is seen that the word Raḥmān is used in some other Jewish and Christian texts, in the Ma'arib and Murayghan Inscriptions and also in Jahiliyya Arabic poetry and in the Qur'an. Our study will aim to reveal the background of Raḥman, who is thought to have been born in a pagan environment, to a Jewish and Christian context later on, and also to reveal the meanings and how it was used in the Jahiliyya Arabic poetry and the Qur'an.
LH RḤMN’DAN ER-RAḤMĀN’A İLAHİ BİR SÖZÜN KÖKENİ
From ’lh Rḥmn to al-Raḥmān-The Source of a Divine Epithet
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Rahman,Rahim,Güney Arabistan,Rahmanan,Allah

Bir İslam araştırmacısının karşılaştığı ilk şeyler arasında, Kur’ân’ın ilk sûresi Fâtiha’dan önce gelen “Bismillâhi er-Raḥmān er-Raḥīm” ifadeleri yer almaktadır. er-Raḥmān ve er-Raḥīm, tekrarlayıp duran iki sıfata benzemektedir ve çevirmenler bu iki sıfatı birbirinden ayıracak uygun bir tercüme bulmakta zorlanmaktadırlar. er-Raḥīm, tanıdık bir isim kalıbına uyan bir Arapça kelime olarak kullanılırken, er-Raḥmān ise hem ilk otoriteler hem de modern ilim adamları tarafından, ödünç alınmış bir kelime olarak kabul görmektedir.  Sûrelerin başlarında yer alan besmeleler hariç Kur’an’da 56 defa geçen Raḥmān kelimesi, her defasında Tanrının bir sıfatı ve neredeyse özel bir adı olarak geçmektedir.  Bu sıfatın hem Hz. Peygamber’in  bilgisine sahip olduğu tek tanrılı dinler hem de Suriye ve Arabistan Çölü’ndeki çok tanrılı dinler tarafından nasıl kullanıldığını incelemek ve kelimenin kökeni hakkında sarih bir açıklama yapmanın mümkün olup olmadığını görmek faydalı olabilir.

Bir İslam araştırmacısının karşılaştığı ilk şeyler arasında, Kur’ân’ın ilk sûresi Fâtiha’dan önce gelen “Bismillâhi er-Raḥmān er-Raḥīm” ifadeleri yer almaktadır. er-Raḥmān ve er-Raḥīm, tekrarlayıp duran iki sıfata benzemektedir ve çevirmenler bu iki sıfatı birbirinden ayıracak uygun bir tercüme bulmakta zorlanmaktadırlar. er-Raḥīm, tanıdık bir isim kalıbına uyan bir Arapça kelime olarak kullanılırken, er-Raḥmān ise hem ilk otoriteler hem de modern ilim adamları tarafından, ödünç alınmış bir kelime olarak kabul görmektedir.  Sûrelerin başlarında yer alan besmeleler hariç Kur’an’da 56 defa geçen Raḥmān kelimesi, her defasında Tanrının bir sıfatı ve neredeyse özel bir adı olarak geçmektedir.  Bu sıfatın hem Hz. Peygamber’in  bilgisine sahip olduğu tek tanrılı dinler hem de Suriye ve Arabistan Çölü’ndeki çok tanrılı dinler tarafından nasıl kullanıldığını incelemek ve kelimenin kökeni hakkında sarih bir açıklama yapmanın mümkün olup olmadığını görmek faydalı olabilir.
MİNİMALİST DEĞERLER VE YAŞAM PRATİKLERİ
Minimalist Values and Life Practiceshe
Yazar: Muslu, Feride Esra; Aktı, Ümit
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Sociology,Value,Modernism,Philosophy of Life,Minimalism ; Sosyoloji,Değer,Modernizm,Yaşam Felsefesi,Minimalizm

Modern çağın ev-iş-tüketim ekseninde devam eden hayatından bunalan bireylerin bir anlam arayışı içine girdikleri görülür. Tüketime dayalı bir anominin çözümü olarak ortaya çıkan minimalizm, günümüzde popüler bir yaşam felsefesi haline gelmektedir. Kısaca minimalizm, kişinin hayatından fazlalıkları çıkartarak sade bir yaşam sürdürmeyi ifade eder. Kavrama dair akademik çalışmalara bakıldığında, konunun çoğunlukla tüketimle ilgili olarak ele alındığı görülür. Fakat minimalizm bundan daha geniş bir kapsama sahip olup, “maddeye farklı bir yaklaşımla, ona bir değer atfetme” gibi daha subjektif konuları da kapsamaktadır. Bu çalışmada, anomiye dönüşen modern hayatın bunalımından çıkmak isteyen bireylerin, çıkış yolu olarak gördükleri minimalist yaklaşımın onların değerleri üzerindeki değişim süreçleri incelenmiştir. Nitel araştırma deseni ve bu desende uygulanan tekniklerden biri olan odak grup görüşmesi tercih edilmiştir. Katılımcılara minimal hayatı tercih etmeden önceki ve sonraki yaşantılarına dair sorulardan elde veriler değerlendirilmiştir.  Genel olarak minimalistler, bu düşünce ve yaşam tarzına yöneldikten sonra kendilerini pek çok konuda özgürleştiklerini, ruhsal dinginlik kazanarak stresten kurtulduklarını belirtmişlerdir.

It is seen that individuals who are overwhelmed by the life that continues on the axis of home-work-consumption of the modern age are in search of a meaning. Minimalism, which emerged as a solution to a consumption-based anomie, has become a popular life philosophy today. In short, minimalism refers to living a simple life by removing the excess from one's life. When academic studies on the concept are examined, it is seen that it is mostly dealt with consumption. However, minimalism has a broader scope than this, and includes more subjective issues such as "attributing a value to matter with a different approach". In this study, the change processes of the minimalist approach that individuals who want to get out of the crisis of modern life, which has turned into anomie, on their values, which they see as a way out, are examined. Qualitative research design and focus group interview, which is one of the techniques applied in this design, were preferred. The data obtained from the questions about the participants' lives before and after choosing the minimal life were evaluated. In general, minimalists stated that after turning to this way of thinking and lifestyle, they freed themselves in many ways and got rid of stress by gaining mental calmness.
MEMLÛKLER DÖNEMİ SÜNNÎ HİLÂFET ANLAYIŞI VE HALÎFE AHİDNÂME/TAKLÎDLERİNDEKİ EHL-İ SÜNNET ALGISI
The Sunni Caliphate Concept in the Mamlūk Period and The Perception of Ahl al-Sunnah in the Caliph's Ahidname/Taqlids
Yazar: Alibekiroğlu, Fatmanur; Düzenli, Aygül
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: İslam Mezhepleri Tarihi,Memlükler,Sünnî hilafet teorisi,halife taklidleri ; History of Islamic Sects,Mamlūks,Sunni theory of caliphate,caliph taqlids

Memlûkler Dönemi (648-923/1250-1517) hem halifeliği kendi himayesinde ihya etmek hem de Bağdat’tan Mısır’a taşımak suretiyle halifelik kurumun tarihî gelişiminde önemli izler bırakmıştır. Bu dönem, Sünnî geleneğin tesisi adına önemli gelişmelerin yaşandığı bir zemin olması yanında, Sünnî hilafet anlayışının pratik tezahürleri açısından da dikkat çekici bir örneklem haline gelmiştir. Zira hilafet nazariyesinin ilk pratik örneği olan hilafetin Mısır’da tesisi ile birlikte teorinin pratiği yansıdığı çok sayıda örnekle karşılaşılmıştır. Bu sebeple biz, Memlûkler dönemini hilafet teorisi ve algısı üzerinden incelemeyi ve hususen pratik örnekler bağlamında değerlendireceğimiz hilafet menşurları üzerinden konuyu tetkik etmeyi amaçladık. Bu suretle bu çalışmada öncelikle teoride Memlûklerin hilafet algısının Sünnî hilafet algısı ile ne derece uyumlu olduğunu Sünnî kelam kitapları üzerinden ortaya koymaya çalıştık. Ardından Memlûkler dönemindeki bazı müelliflerin eserlerinde teorik olarak ele aldıkları hilafet anlayışını tespit ettik. Son olarak hilafetin Mısır’da yeniden tesisi vb. tarihi sürece temas ettik ve ardından Sünnî hilafet algısını destekleyen inşa örneklerini değerlendirmek suretiyle konuyu tamamladık.

The Mamlūks Period (648-923/1250-1517) left important traces in the historical development of the caliphate, both by restoring the caliphate under its own auspices and by moving it from Baghdad to Egypt. This period has become a remarkable example in terms of the practical manifestations of the Sunni understanding of caliphate, as well as being a ground where important developments were experienced in the name of the establishment of the Sunni tradition. Because, with the establishment of the caliphate, which is the first practical example of the theory of caliphate, in Egypt, many examples were encountered in which the theory was reflected in practice. For this reason, we aimed to examine the Mamlūk period through the theory and perception of the caliphate, and to examine the subject through the caliphate mensours, which we will evaluate in the context of practical examples. In this way, in this study, we first tried to reveal the extent to which the perception of the caliphate of the Mamlūks was compatible with the perception of the Sunni caliphate through Sunni theological books. Then, we determined the understanding of caliphate that some authors of the Mamlūk period theoretically discussed in their works. Finally, we touched on the historical process such as the re-establishment of the caliphate in Egypt, and then we completed the subject by evaluating the construction examples that support the perception of the Sunni caliphate.
MEMLÛKLER DÖNEMİ İKTİDAR-ULEMÂ İLİŞKİLERİNİN TARİH ESERLERİNE YANSIMASI -MAKRÎZÎ VE İBN TAĞRÎBERDÎ ÖRNEĞİ-
The Reflections of the Authority-‘Ulamā Relations of the Mamlūk Period on Historical Works -In The Example of al-Maḳrīzī and Ibn Tag̲h̲rībirdī-
Yazar: Düzenli, Aygül
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: İslâm Tarihi,Memlûkler,Makrîzî,İbn Tağrîberdî,iktidar-ulemâ ; History of Islam,Mamlūks,al-Maḳrīzī,Ibn Tag̲h̲rībirdī,the authority-‘ulamā

Memlûk Devleti (648-923/1250-1517), Orta Asya’dan ve Kafkasya’dan memlûk olarak getirilen askerler tarafından kurulmuş ve Mısır, Suriye ve Hicaz gibi bölgelerde iki buçuk asırdan fazla hüküm sürmüştür. Bu çalışmada Memlûk Devleti’ndeki iktidar-ulemâ ilişkilerinin, Mısır tarih ekolünün iki önemli temsilcisi olan Makrîzî ve İbn Tağrîberdî’nin eserlerindeki yansımaları konu edilmiştir. Ortaçağ’ın en büyük tarihçisi kabul edilen Makrîzî Arap, ulemâ sınıfına mensup ve Şâfiî’dir. Buna karşılık İbn Tağriberdî hocası Makrîzî’nin aksine Türk ve askerî sınıfa mensup bir Hanefî’dir. Dolayısıyla bu iki tarihçinin bahsi geçen farklılıkları, onların iktidar mensupları ve ulemâya yaklaşımlarını etkilemiş, eserlerinde konu ile ilgili bazı yorum ve değerlendirmelerine de yansımıştır. Çalışmada öncelikle müelliflerin yaşadıkları ve önceki dönemlere ait iktidar ve ulemâ arasındaki ilişkilere dair değerlendirmeleri tespit edilmiş, ardından tarihçilerin bu yorumlarında etkili olan muhtemel sebeplere işaret edilmiştir. Bu çalışma ile söz konusu iki büyük tarihçinin hem Memlûk yönetici ve ulemâsına hem de bu ikisi arasındaki ilişkilere dair değerlendirmelerini ortaya koymak amaçlanmaktadır.

The Mamlūk State (648-923/1250-1517), was founded by people brought from the Central Asia as mamlūks and reigned for more than two and a half centuries in regions such as Egypt, Syria and Ḥid̲j̲āz. In this study, the reflections of the authority-‘ulamā relations in the Mamlūk state are discussed in the works of al-Maḳrīzī and Ibn Tag̲h̲rībirdī, two important representatives of the Egyptian historical school. al-Maḳrīzī, who is considered the greatest historian of the Middle Ages, belongs to the ulama class, is Arab and S̲h̲āfiʿī. In contrast, unlike Ibn Tag̲h̲rībirdī's teacher al-Maḳrīzī, he is of Turkish origin and is a Hanafi belonging to the military class. Therefore, the mentioned differences between these two historians influenced their approaches to the authority members and ‘ulamā, and were reflected in some of their comments and evaluations on the subject in their works. In the study, firstly, historians' assessments of the relations between the authority and ‘ulamā of their periods and previous periods were determined, and then possible reasons that were effective in historians' comments and assessments were pointed out. In this study, it is aimed to reveal the evaluations of these two great historians about both the Mamlūk rulers and the ulamā and the relations between these two.
OSMAN NURİ ERGİN’İN ÇALIŞMALARINDA BAHÂÎLİK HAREKETİ
Bahaism Movement In Osman Nuri Ergin’s Works
Yazar: Çam, Süleyman
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 22 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Mezhepler Tarihi,Şîa,Bâbîlik,Bahâîlik,Mirza Hüseyin Ali ; Keywords: History of Sects,Shia,Babism,Bahaism,Mirza Hussein Ali

Bahâîlik, 19. yüzyılın sonlarında İran’da Mirza Hüseyin Ali (ö. 1309/1892) tarafından kurulan, görüşleri itibariyle İslâm kültürüne dayanan ancak Müslümanların genel çoğunluğuna göre batıl kabul edilen bir mezheptir. Bahâîlik, Şîa içinde doğan Bâbîlik ile başlamış, Mirza Hüseyin Ali’nin büyük oğlu Abbas Efendi ile şekillenmiş, Şevki Efendi ile dünyaya yayılarak günümüze kadar varlığını devam ettirmiştir. Bu hareket, propagandalar yoluyla Cumhuriyetin ilk dönemlerinden itibaren özellikle de 1945 ve sonrasında Türkiye’de yayılmıştır. Osman Nuri Ergin, Bahâîlik propagandasının yaygın şekilde yapıldığı dönemde Müslüman Türk halkını, özellikle de gençliğini, onların zararlı düşüncesinden korumak amacıyla araştırmalar yapan ve Bahâîliğin bir din olup olmadığını ele alan aydın bir mütefekkirdir. Onun araştırmaları Sebîlürreşâd mecmuasında “Sapık Fırkalar: Bahâîliğin İçyüzü” başlığıyla makale şeklinde yayımlanmıştır. Mezhepler Tarihçisi olmamasına rağmen Ergin’in, Bahâîlere yönelik yaptığı çalışmalar birçok açıdan önem arz etmektedir. Dolayısıyla bu çalışmada, Ergin’in Bahâîliğe yönelik değerlendirmeleri ele alınmıştır. Ergin’in araştırmalarında Bahâîliğin bir din olmadığı ancak batıl ve sapık bir tarikat olduğu sonucuna ulaştığı görülmüştür.

Bahaism is a sect founded by Mirza Hussein Ali (d. 1309/1892) in Iran at the end of the 19th century, based on Islamic culture in terms of views, but considered superstitious by the general majority of Muslims. Bahaism started with Babism born in Shia, was shaped by Abbas Efendi, eldest son of Mirza Hussein Ali, and continued its existence until today by spreading to the world with Shawqı Efendi. This movement, spread through propaganda, especially in Turkey from the first periods of the Republic, in 1945 and later. Osman Nuri Ergin is an enlightened thinker who made researches to protect the Muslim Turkish people, especially the youth, from their harmful thoughts during the period when Bahá’í propaganda was widespread, and discussed whether Bahá’í was a religion or not. His researches were published in the form of an article in the journal Sebīlürresād, with the title “Perverted Sects: The Inside of Bahá’í Faith.” Although he is not a historian of sects, Ergin’s studies on Bahá’ís are important in many respects. Therefore, in this study, Ergin’s evaluations of Bahaism are discussed. In Ergin’s research, it was seen that Baha’i was not a religion, but a superstitious and perverted sect.