hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
John Locke'da Dini İnancın Rasyonalitesi
The Rationality of Religious Belief in John Locke
Yazar: Ölmez, Tahsin
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ethics of belief, evidentialism, justification, reason, voluntarism. ; İnanç ahlakı, delilcilik, doğrulama, akıl, iradilik.

İnsanın inanç oluştururken geçtiği safhaların epistemik yönden doğrulanabilirliği konusundaki tartışmalar düşünce tarihinin ilk zamanlarından bu yana devam ede gelmiştir. İnanç elde ederken deliller ve iradenin ne kadar rolün olduğu veya olması gerektiği konuları “İnanç Ahlakı” başlığı altında tartışılmaktadır. Delilcilik (evidentialism) konusundaki tartışmalara John Locke’un eserlerinde de rastlanmaktadır. Epistemolojisini ve dolayısıyla da inanç anlayışını olabildiğince sağlam bir temele oturtmak isteyen Locke, yetersiz delile binaen bir şeye inanmayı veya inancımızı elimizdeki delillerin gücüne göre orantılı tutmamayı bize verilen yetilere karşı bir hakaret olduğunu söylemiştir. Akıl ve inanç arasından kesin bir ayrım yapan Locke, aklın doğal bir vahiy, vahyin de ilahi bir akıl olduğunu ve inanç konusunda aklın rehberliğinin şart olduğunu söylemiştir.

Discussions about the justification of having religious beliefs have been continued since the beginning of the history of philosophy. The roles of evidence and the will in belief have been discussed under the title of “The Ethics of Belief”. John Locke also addressed to evidentialism in his works. Considering to construct his epistemology and belief on the strictest basis, Locke argued that believing something on insufficient evidence or failing to proportion our degree of belief according to the strength of the evidence is a transgression against our endowed light.
Nietzsche’de ‘Merhamet’ Kavramının Yeniden Değerlendirilmesi
The Revaluation of ‘Compassion’ Concept  in Nietzsche
Yazar: Ay, Volkan
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Merhamet, Hıristiyan ahlakı, güç istenci, iyi, acı. ; Compassion, Christian morality, will to power, good, pity.

Bu makalenin temel konusu, “merhamet” kavramını Nietzsche’nin metinleriyle birlikte incelemektir. “Merhamet” kavramı Nietzsche’nin değer yargılarını yeniden değerlendirme projesinde önemli bir yere sahiptir. “Merhamet”, Hıristiyan ahlakında “iyi” olarak değerlendirilir ancak Nietzsche’ye göre o, köle ahlakına ait bir kavramdır. Nietzsche, Hıristiyanlığın merhamet anlayışını eleştirirken kendi merhamet anlayışını da oluşturur. O, geleneksel merhamet anlayışının yalnızca yaşam karşısında test edilerek aşılabileceğini düşünür. “Merhamet”, güç istencini azaltır ve yaşamı zayıflatır. Bu nedenle Nietzsche, onu mahkûm eder ve ardından kendi merhamet anlayışını “bencillik”, “sevgi”, “dostluk” ve “sertlik” gibi kavramlarla ilişkilendirir.

In this article, main focus is to examine “compassion” concept with Nietzsche’s texts. “Compassion” concept has an important place in Nietzsche’s Project of reevaluation of value judgments. “Compassion” has been evaluated as “good” by Christian morality, but according to Nietzsche, it is a concept which belongs to slave morality. When Nietzsche criticizes Christian’s sense of compassion, he also constitutes his own sense of compassion. He thinks that sense of traditional compassion only can be overcome by tested on the face of life. Compassion decreases “will to power” and brings down life. For this reason Nietzsche condemns it and then relates to his own sense of compassion to “selfishness”, “love”, “friendship”, “strictness” etc.
P. Coffey'in "Mantık Bilimi: Doğru Düşünmenin ve Bilimsel Yöntemin İlkeleri Üzerine Bir Soruşturma" Eseri Üzerine Eleştirel Bir Yazı
A Critical Paper on P. Coffey's "The Science of Logic: An Inquiry into the Principles of Accurate Thought and Scientific Method"
Yazar: Yazı, Eleştirel Bir; Wıttgensteın, LUDWIG; Altuner, İLYAS
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Coffey, The Science of Logic, Aristotle, mistake, proposition. ; Coffey, Mantık Bilimi, Aristoteles, yanlış, önerme.

Hiçbir bilim dalında, yazar, felsefe ve mantıkta yapabildiği kadarıyla, güvenilir araştırma sonuçlarını böylesine fütursuzca hiçe sayamaz. Bu durum için, Bay Coffey’in Mantık Bilimi gibi böyle bir kitabın yayınlanmasına borçluyuz: ve yalnızca, günümüzün pek çok mantıkçısının eserinin tipik bir örneği olarak, bu kitap saygıyı hak ediyor. Yazarın mantık anlayışı Skolastik filozoflarınki gibidir, ve onların bütün hatalarını yapıyor – elbette Aristoteles’e alışılageldik gönderilerle. (Eğer pek çok mantıkçının mantık hakkında kendisinin 2000 yıl önce bildiğinden daha fazla bir şey bilmediklerini bilseydi, mantıkçılarımızın, adını çoğu kez boş yere ağızlarına aldıkları o Aristoteles’in mezarda kemikleri sızlardı). Yazar, modern matematiksel mantıkçıların büyük eserini hiç dikkate almamış – mantık konusunda bir ilerleme kaydeden eser, ancak astrolojisiz astronomi ve simyasız kimya yapan bir şeyle karşılaştırılabilir.

In no branch of learning can an author disregard the results of honest research with so much impunity as he can in Philosophy and Logic. To this circumstance we owe the publication of such a book as Mr Coffey’s Science of Logic: and only as a typical example of the work of many logicians of to-day does this book deserve consideration. The author’s Logic is that of the scholastic philosophers, and he makes all their mistakes—of course with the usual references to Aristotle. (Aristotle, whose name is taken so much in vain by our logicians, would turn in his grave if he knew that so many Logicians know no more about Logic to-day than he did 2,000 years ago). The author has not taken the slightest notice of the great work of the modern mathematical logicians—work which has brought about an advance in Logic comparable only to that which made Astronomy out of Astrology, and Chemistry out of Alchemy.
David Hume’da Mucize ve Nedensellik
Miracle and Causality in David Hume
Yazar: Çevik, Mustafa
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Hume, experiment, miracle, causality, natural law. ; Hume, deney, mucize, nedensellik, doğa yasası.

Bu yazıda kimi felsefi ve dini metinlerde yer alan mucize tanımının içerdiği sorunlar tartışılmaktadır. Tanımlamalar konusunda daha çok David Hume ve İslami kaynaklardan yararlanılmıştır. Mucizenin doğurduğu felsefi problemler iki başlık altında ele alınmıştır. Bunlardan birincisi tarihsel bir olay olarak mucizenin imkânı, diğeri ise “doğa yasası” olarak mucizenin imkânıdır. Burada özellikle “yasa” ve “yasanın ihlali” terimleri üzerinde durulmuştur.

In this paper it has been discussed the problems arise from the definition of miracle which take place in some religious and philosophical texts. The definitions particularly quoted from David Hume’s texts and Islamic resources. The problems discussed in two titles.  First problem is the possibility of miracle as a historical event. The other is the possibility of miracle as “the law of nature”. Here we discussed particularly the “law” and the “violation of law”.
Ölümde Özdeşliğini Bulan Dasein: 'Moribundus Sum' versus 'Cogito Sum'
Dasein that It Has Its Identity in Death: 'Moribundus Sum' versus 'Cogito Sum'
Yazar: Çelebi, Emin
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Dasein, cogito, being, being toward death, moribundus ; Dasein, cogito, varlık, ölüme yönelik varlık, moribundus

Heidegger’in en önemli ve bize göre diğer filozoflardan ayrılan en belirgin özelliği, düşüncelerini dile getirirken dilsel bağlamda yaptığı çözümlemeler ve oluşturduğu kavramsal yeniliklerdir. Ontolojisinin temeline yerleştirdiği ve insan varlığı anlamına gelen “Dasein” terimi de bunlardan biri, belki de en önemlisidir. Dasein, varlığın temeli, anlamı ve sonudur. Bunun yanı sıra tamamlanmamış bir varlıktır. Dasein’ın kendi varlığını ancak ölüm ile ikmal edeceğini öne süren Heidegger, bu durumu sum moribundus (ölüm de var olan ben) olarak kavramsallaştırır. Biz bu çalışmada “ölüme yönelik bir varlık olarak Dasein”ın özdeşliğine ulaşma imkânının mahiyetini ve bu çerçevede Kartezyen özne (cogito sum)  ile olan ilişkisini ele almaya çalışacağız.

Heidegger’s most important and distinguished feature from the other philosophers, to us, is his linguistic analysis when he explain his ideas and his putting forward conceptual innovations. The word Dasein that Heidegger used it as a synonym for "human entity" and settled it in the basis of his ontology is one of those terms, possibly the most important one. Dasein is ground, meaning and end of Being. Besides, it is an incomplete Being. It only can reach its totality and completeness with death. Thus, Heidegger sometimes called it as sum moribundus (I am in dying). In this study, we try to examine the nature of its possibility to get its identity as a being-toward death. And in this context, we try to take up its relation with Cartesian subject (cogito sum).
Heidegger'de Teknoloji Bağlamında İnsanın Yersiz Yurtsuzluğu Problemi
Problem of Homelessness of Human Being in the Context of Technology in Heidegger
Yazar: Dağ, Umut
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Technology, metaphysics, enframing, being, homelessness, calculative thinking. ; Teknoloji, metafizik, çerçeveleme, varlık, yersiz yurtsuzlaşma, hesapçı düşünme.

Bu makalede, Heiddeger felsefesinde teknoloji kritiği ve bir sorun olarak insanın yersiz ve yurtsuzlaşması arasındaki ilişki incelenmiştir. Teknoloji ve insanın yersiz yurtsuzlaşması tüm Batı felsefesine hâkim olan bir düşünme biçimi olarak metafizik düşünce bağlamında ele alınmıştır. Metafizik düşünme biçiminin terk edilmesi ve böylece Varlık sorusunun tekrar sorulması, düşünmenin Varlık üzerine düşünme olması gibi temel Heideggerci kavramlar bağlamında hem teknoloji, hem de insanın yersiz ve yurtsuzluğu problemi en iyi şekilde anlaşılabilir.

In this paper, I focused on an examination of the relationship between the critic of technology and homelesness of human being as a problem in Heidegger’s philosophy.  I argue that technology and homelessness of human being needs to be dealt with in their relation to the metaphysical thinking through which history of western philosophy has been totally dominated.  For, these two distinguished problems are the offsprings of western metaphysical thinking. Thus, both the problem of technology and homelessness can be best understood in terms of basic Heideggerian concepts such as the abondenment of metaphysical thinking, asking the question of Being anew, and finally thinking as thinking on Being.
The Ambiguity of the Community as an Ideal and Practice: A Philosophical Approach
İdeal ve Uygulama Olarak Cemaat Kavramının Müphemliği: Felsefî Bir Yaklaşım Denemesi
Yazar: Kartal, Ümit
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Cemaat, toplum, ütopyacı cemaatler, Afro-Amerikalıların cemaat deneyimi, Tönnies, Dewey, Marx. ; Community, society, utopian communities, Afro-Americans’ experience of community, Tönnies, Dewey, Marx.

In this article, the main focus is to delve into the different and contentious meanings of community as a distinguished mode of social organization by appealing to two distinguished thinkers: Ferdinand Tönnies and John Dewey. The idea of community can be read as a resistance point against the dissolution of communal life answering the loss of our sense of connectedness, but it maintains the oppression of the individual for the sake of community as well. In order to grasp these various aspects of community, at first, I will turn back to the idea of community as it is explained in Tönnies’s work, Community and Society, in relation to Dewey’s Public and its Problems and then I will ask if the utopian communities failed as Marx proposed or they have still something to tell us. In conclusion, I will take up utopian experiments and the contribution of Afro-Americans’ experiences to the idea of community. In doing so, I aim at pointing out whether we find a historical ground for Dewey’s identification of community with democracy. For he is reluctant to give us a ready-made prescription.

Bu çalışmanın temel konusu özgün bir toplumsal örgütlenme biçimi olarak cemaatin farklı ve tartışmalı anlamlarının Ferdinand Tönnies ve John Dewey gibi iki özgün düşünüre başvurarak incelenmesidir. Cemaat nosyonu müşterek yaşam biçimlerinin çözülmesi karşısında kaybolan aidiyet duygusuna karşı bir direnç noktası olarak okunabilir. Diğer taraftan, bireyin cemaat değerleri uğruna baskı altına alınmasının da sebebi olabilir. Cemaat kavramının bu farklı veçhelerini kavramak için, ilk olarak, Tönnies’in Community and Society yapıtına Dewey’in Public and its Problems ile ilişkisi içerisinde değinilecek, sonra ütopyacı cemaatlerin Marx’ın iddia ettiği gibi başarızlıkla sonuçlanıp sonuçlanmadığı ya da bu deneyimlerin hala bize hitap edecek bir şeyleri olup olmadığı tartışılacak, ardından ütopyacı cemaatler ve Afro-Amerikalıların kölelik deneyiminin cemaat nosyonuna katkıları incelenecektir. Bununla niyet edilen, kendisi hazır bir reçete vermediğinden, cemaat deneyimini demokrasi ile özdeşleştiren Dewey’in savının tarihsel olarak temellendirilip temellendirilemeyeceği sorusuna bir yanıt aramaktır.
Rousseau’nun Eğitim Felsefesinde Özgürlük ve Bağlılık Arasındaki İlişki
The Relation between Liberty and Dependence in Rousseau’s Philosophy of Education
Yazar: Özdemir, İsmahan
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Rousseau, education, freedom, dependence, society. ; Rousseau, eğitim, özgürlük, bağımlılık, toplum.

Bu makalede, Rousseau’nun eğitim düşüncesinde yer alan özgürlük ve bağımlılık kavramları arasındaki çelişki irdelenmektedir. Rousseau doğası gereği iyi olan insanın toplumsal kurumlar tarafından bozulduğunu öne sürmekte ve iyi bir birey yetiştirmenin yöntemini aramaktadır. Ancak onun yöntem arayışında göz ardı ettiği konu eğitimci ve öğrenci arasındaki ilişkidir. Özgür ve iyi bir birey yetiştirmek isteyen Rousseau, öğrencisini toplumsallaşma sürecinde kazanıldığını iddia ettiği kölelik bağlarından kurtaramamaktadır. Bu çalışmada Rousseau’nun eğitim modelinin bu yönü açıklanacaktır.

In this paper, the contradiction between freedom and dependence which are the concept included within philosophy of education of Rousseau will be examined. Rousseau asserts that humans who are inherently good are corrupted by the social institutions and seeks for a method of bringing up a good person. However the issue which he ignores while seeking for a method is the relation between tutor and pupil. Rousseau who intends to bring up free and good person cannot save the pupil from the bonds of slavery which he asserts to be adopted in the process of socialization. This side of Rousseau’s educational model will be explained in this study.
Bir Erdem Olarak Adâlet: Nasîruddin Tûsî, Kınalızâde Ali ve Alasdair MacIntyre Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma
Justice as a Virtue: A Comparative Study on Nasir al-Din al-Tusi, Kınalızade Ali and Alasdair MacIntyre
Yazar: Topuz, Neva Tezcan
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Nasir al-Din al-Tusi, Kınalızade Ali, Alasdair MacIntyre, Aristotle, virtue ethics, justice. ; Nasîruddin Tûsî, Kınalızâde Ali, Alasdair MacIntyre, Aristoteles, erdem ahlâkı, adalet.

Antik Çağ’ın erdem merkezli ahlâk anlayışının farklı kültür, coğrafya ve tarihlerde uyarlanma çabası ve paradigmanın adâlet kavramı üzerindeki dramatik etkisini incelemek adına kaleme alınmış bu makalede Aristoteles’ten ilham olunan bir erdemin Nasîruddin Tûsî, Kınalızâde Ali ve Alasdair MacIntyre’ın düşünce dünyalarındaki karşılıkları açıklanmaya çalışılmıştır. Tûsî ve Kınalızâde’nin erdemleri İslâm ahlâkına adaptasyon biçimleri ile MacIntyre’ın “erdem ahlâkına dönüş”ünün imkânı ve günümüz değerlerinin, Aristoteles’in erdemleri ile aynı potada eritmenin ne derecede mümkün olduğu sorgulanmıştır.

In this article, which is written in order to study the treatments of the virtue-oriented ethics concern of the Ancient Age into various cultures, geographies and eras, and the dramatic impact of the paradigm on the concept of justice, the analogy between the virtue inherited from Aristotle and the way of thinking of Nasîruddin Tusî, Kınalızâde Ali and Alasdair MacIntyre. It is questioned that how Tusî and Kınalızâde adapted the virtues into Islamic ethics and possibilities of “re-adoption of the virtue ethics” of MacIntyre; and what it is possible to melt the contemporary and Aristotelian virtues into one pot.
Türkçede Foucault ve Foucault  Bibliyografyası
Foucault and Foucault Bibliography in Turkish Language
Yazar: Işık, Sever
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Foucault, philosophy, bibliography, translation, Turkish. ; Foucault, felsefe, bibliyografya, çeviri, Türkçe.

Yirminci yüzyılın önde gelen filozoflarından Michel Foucault, çalışmaları ile felsefeden siyasete, tarihten sosyolojiye, edebiyattan sanata birçok alanda düşünce dünyası üzerinde derin izler bırakmıştır. 1980lerin ikinci yarısında artan Foucault’nun Türkçe çevirileri 1990larda yoğunluk kazanmış ve 2000li yılların ilk yarısına gelindiğinde ise neredeyse tamamlanmıştır. Türk düşünce dünyasında kendisine sık sık atıflar yapılan Foucault’ya dair son yirmi yılda Türkiye’de çeviri ve telif birçok kitap ve makale yayınlanmış, tezler hazırlanmıştır. Foucault’nun Türkçeye girişi postmodernizm tartışmalarının Türk aydınlarının gündemine girişine paralel bir seyir izler. Bu çalışmanın amacı Türkçedeki Foucault çalışmaları ile çeviri veya telif ona dair Türkçede oluşmuş literatürün bir dökümünü yapmak, bu konuda çalışanlara bir nebze de olsa kolaylık sağlamak, Türkçe literatürü derli toplu olarak görmelerini sağlamaktır.

Foucault, a prominent philosopher of the twenteeth century, had quite on impact on philosophy, politics, history, sociology, literature, art and so on. Foucault’s works were translated into Turkish in the late 1980s and more frequently in the 1990s and in the early 2000’s, they were almost complete. Foucault, who is frequently referred in Turkish thought world, has been translation book, article and test subject   fort the last two decades. Foucault entrance to Turkish literature shows parallelism with postmodernism debate in Turkish philosophy. The purpose of this bibliography   is to make on inventory for Foucault’s works translated into Turkish and works and writings and about him, in order to provide convenience for the people who study Foucault.
Spiritual Foundation of the Asian Civilizations: The Unity of Verity, Beauty and Divinity in Buddha and Rūmī
Asya Medeniyetlerinin Ruhsal Temeli: Buda ve Rûmî’de Gerçeklik, Güzellik ve Kutsallığın Birliği
Yazar: Woo-won, Choi
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Din ve sanat arkeolojisi, varlığın uyanışı, Buddha, Mevlânâ Rûmî, ilâhî aşk, Asya kültürlerinin bütü ; Archaeology of religion and art, awakening of the being, Buddha, Mawlānā Rūmī, divine love, the holistic insights of Asian cultures, techno-scientific civilization.

What makes so many diverse Asian peoples and countries sympathize with the notion of the Asian Community? In spite of the apparent difference of religion, culture, language, race, etc, we can feel that something spiritual emanating from the bottom of our Being leads us to share the open mind of the true community.     If our academic efforts succeed to find the self-identity of the Asian Community in this dimension of the Being, the plurality and diversity will have the celebrating meaning of creativity and richness of Life. Naturally, this awakening will imply the alliance of civilizations for the World community.     This work of defining the self-identity of the Asian Community is closely related to the historical and archaeological excavations of the hidden links between the Asian civilizations. The spiritual link has the significance of giving the meaning and direction of the community to these various social and cultural links. Our study on the common spiritual foundation of the Asian civilizations will make it clear that Asia is the morning land illuminating the verity.

Çok çeşitli Asya halklarını ve ülkelerini Asya toplumu kavramı altında birleştiren şey nedir? Belli din, kültür, dil, ırk ayrımına karşın, varlığımızın derinliğinden fışkıran ruhsal bir şeyin bizi gerçek toplumun açık görüşünü paylaşmaya götürdüğünü hissedebiliriz. Eğer akademik çabalarımız bu varlık ayrımında Asya toplumunun öz kimliğini bulmayı başarırsa, çoğulluk ve çeşitlilik yaşamın yaratıcılık ve zenginliğinin kutlu anlamına sahip olacaktır. Doğal olarak, bu uyanış dünya toplumu için medeniyetler ittifakı anlamına gelecektir. Asya toplumunun bu öz kimliğini tanımlama işi, Asya medeniyetleri arasındaki gizli bağlara dair tarihsel ve arkeolojik kazılarla yakından ilgilidir. Ruhsal bağ, toplumun anlamlandırılması ve bu çeşitli sosyal ve kültürel bağlara yöneltilmesi konusunda öneme sahiptir. Asya medeniyetlerinin ortak ruhsal temeli hakkındaki çalışmamız, Asya’nın gerçekliği aydınlatan sabah diyarı olduğunu açıklığa kavuşturacaktır.
Spinoza'nın Teolojik-Politik İnceleme’sinin Felsefî ve Teolojik Bağlamda Okunuşu Üzerine
On Reading of Spinoza's Theological-Political Treatise in Philosophical and Theological Context
Yazar: Arıcan, Musa Kazım
Dergi: Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Vol. 2 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Spinoza, Theological-Political Treatise, revelation, miracle, prophecy. ; Spinoza, Teolojik-Politik İnceleme, vahiy, mucize, peygamberlik.

Spinoza’nın hem kendi zihniyetindeki dinî ya da teolojik arkaplan hem de eserlerindeki dinî ve felsefî arkaplan göz ardı edilmediği zaman, ancak onun sağlıklı anlaşılması ve algılanması söz konusu olacaktır. Felsefe tarihinde dinî, teolojik ve felsefî anlayışı açısından en tartışmalı filozoflarından birisi olan Spinoza, özellikle Teolojik-Politik İnceleme adlı eseri doğru okunduğu ve algılandığı takdirde, ona atfedilen birçok yanlış anlaşılma ortadan kalkacaktır. İşte bu makalemizde, Spinoza’nın tüm felsefesinin en doğru ve sağlıklı anlaşılmasına katkı sağlayacak dinî ve felsefî karakterli söz konusu eserinin okunuşunda ve anlaşılmasında dikkat edilmesi gereken önemli noktalara işaret edeceğiz.

When both religious or theological background in Spinoza’s own thought and philosophical or theological background in his writings is not ignored, just then it can  be a matter of understanding and perception him healthily. Spinoza is one of the most controversial philosophers in terms of religious, theological and philosophical understanding in the history of philosophy, and as long as to be read and perceived correctly his work Theological-Political Treatise, there will go away lots of  misunderstanding attributed to him. Here in this paper, we will point out the significant points to take into account on reading and understanding of the aforementioned treligious and philosophical work which to contribute to understanding of Spinoza’s philosophy entirely in truest and health.