hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Trombotik trombositopenik purpura ile eş zamanlı otoimmün tiroidit
Thrombotic thrombocytopenic purpura concomitant with autoimmune thyroiditis
Yazar: Bay, Ali Bay; Yalçın, Ali Seçkin; Leblebisatan, Göksel; Coşkun, Enes; Uluca, Ünal; Uygun, Hatice; Yılmaz, Mehmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Thrombotic thrombocytopenic purpura, auto&shy;immune thyroiditis, thrombocytopenia, adolescent ; Trombotik trombositopenik purpura, otoimmun tiroidit, trombositopeni, adolesan

Trombotik trombositopenik purpura (TTP); mikrosirku&shy;lasyonda localize yaygın trombotik tıkanıklıklar, mikroan&shy;giopatik hemolitik anemi, trombositopeni, ateş, renal ve nörolojik anormallikler ile karakterizedir. 14 yaşında kız hasta vücutta morluklar oluşması ve uzamış mens kana&shy;ması nedeniyle hastanemize başvurdu. Fizik muayenede 4 ekstremitede çok sayıda morluk vardı. Laboratuar ça&shy;lışmalarında hemoglobin 9 g/dl, hematokrit %24, beyaz küre sayısı 11.600/mm3, ve trombosit 9.000 mm3 saptan&shy;dı. Bu bulgulara gore ilk tanımız immune trombositopenik purpura oldu ve 2 gün intravenöz immunoglobulin (IVIG) verildi. İki günlük IVIG tedavisine rağmen trombositopeni devam edince kemik iliği aspirasyonu yapıldı. Artmış sa&shy;yıda megakaryositler görüldü. Baş ağrısı, oral bölge ve ekstremitelerde uğuşma, konuşma güçlüğü ve kısa süreli bilinç kaybı gibi nörolojik bulgular oluştu. Trombositopeni&shy;nin devam etmesi ve bazı nörolojik bulguların gözlenmesi nedeniyle hasta tekrar değerlendirildi. Bu bulgularla TTP tanısı kondu ve plazma değişimi tedavisi başlandı. Teda&shy;vinin ikinci gününde trombositlerde yükselme saptandı. Atipik trombositopeni ile başvuran çocuklarda TTP düşü&shy;nülmelidir.

Thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP) is charac&shy;terized by disseminated thrombotic occlusions located in the microcirculation, microangiopathic hemolytic anemia, thrombocytopenia, fever, and renal and neurologic abnor&shy;malities. A 14 year old girl admitted to our hospital com&shy;plaining bruising on her body and prolonged menstrual bleeding. On her physical examination there were very common bruising on four extremities. On the laboratory studies, Hemoglobin was 9 g/dL; Hematocrit, 24%; white blood count 11600/mm3 and thrombocyte count, 9.000/mm3. According to these findings our first diagnose was idiopatic thrombocytopenic purpura so intravenous im&shy;munoglobulin was given to patient for two days. Bone marrow aspiration was performed because of persisting thrombocytopenia despite two days IVIG therapy. In&shy;creased number of megakaryocytes was seen in bone marrow. Some accompanying symptoms like headache, numbness in per oral region and extremities, difficulty in speaking, and fluctuation in consciousness for short time occurred. The patient was reevaluated; because throm&shy;bocytopenia persisted and some neurological symptoms was observed. Due to these findings we thought that TTP was the diagnosed and plasma exchange was started. Increase was seen in platelet count in the second days of treatment. TTP should be considered in children present&shy;ing with atypical thrombocytopenia.
Moyamoya hastalığı ve antifosfolipid sendrom birlikteliği
Moyamoya disease associated with antiphospholipid syndrome
Yazar: Abuhandan, Mahmut; Çalik, Mustafa; Çeçe, Hasan; Güzel, Bülent; Katı, Mahmut; İşcan, Akın
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Moyamoya, antiphospholipid syndrome, hemiparesis, convulsion ; Moyamoya, antifosfolipid sendrom, hemiparezi, konvülzyon

Moyamoya hastalığı (MMH) çoğunlukla ön serebral do&shy;laşıma ait vasküler yapıları özellikle de ön ve orta sereb&shy;ral arterlerin proksimal segmentlerini tutan bir hastalıktır. Etiyolojisi net olarak bilinmemektedir. Hastalık sıklıkla serebral iskemi, nadiren de serebral hemoraji ile ortaya çıkmaktadır. Serebral anjiografideki patolojik bulguların menenjit, nörofibromatozis, neoplazmlar, Down sendro&shy;mu ve polikistik böbrek hastalığı gibi durumlarla bir arada bulunması halinde Moyamoya sendromu (MMS) olarak isimlendirilmektedir. Graves hastalığı, Behçet hastalığı ve Antifosfolipid sendrom (AFS) gibi otoimmün hastalıklar da MS gelişmesine neden olabilmektedirler. Kliniğimizde An&shy;tifosfolipid sendrom ile beraber MMS tanısı alan ve çocuk&shy;luk çağı akut serebral infarkt nedenleri arasında oldukça ender görülen bu hastalık ilginç bulunarak sunuldu.

Moyamoya (MMD) is a disease that often involves the vascular structures of anterior cerebral circulation, par&shy;ticularly the proximal segments of anterior and middle cerebral arteries. The etiology of the disease is unknown. MMD often presents with cerebral ischemia and rarely with cerebral hemorrhage. The pathology is termed Moy&shy;amoya syndrome (MMS) when the pathological cerebral angiography findings are accompanied by meningitis, neurofibromatosis, neoplasm, Down syndrome or poly&shy;cystic kidney disease. Autoimmune diseases including Graves\' disease, Behcet\'s disease and antiphospholipid syndrome might also lead to the development of MMS. In this manuscript, we presented an interesting case of MMD associated with antiphospholipid syndrome, which is quite a rare cause of acute cerebral infarction in child&shy;hood.
Lomber ponksiyon sonrası paraparezi ile belirti veren Hemofili A olgusu
A case of Hemophilia A presenting with paraparesis following lumbar puncture
Yazar: Yılmaz, Cahide; Başarslan, Fatmagül; Güven, Ahmet Sami; Çaksen, Hüseyin; Öner, Ahmet Faik; Yılmaz, Nebi
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Hemophilia, Paraparesis, Children, Spinal Puncture ; Hemofili, paraparezi, çocuk, lomber ponksiyon

Hemofili A da büyük eklem içi kanamalar sık görülmesinin yanısıra, nadiren spinal eklemlerde de oluşabilir. Travma&shy;tik ya da spontan hematomların yanısıra kordun baskı&shy;lanması, epidural tümor ve infeksiyonlar, myeloskleroz, hemolitik anemi ve talasemi gibi kemik iliğinde büyüme yaparak kemik dokuyu bastıran pek çok nedenlerle olu&shy;şabilir. Bu çalışmada lomber ponksiyon sonrası gelişen hematomun yaptığı spinal kompresyon sonucu parapa&shy;rezi gelişen 6 aylık erkek olgunun yapılan incelemesi ile ilk Hemofili A tanısı konulması üzerine sunuldu. Amacı&shy;mız bu vaka ile perispinal hematomun parapareziye yol açabileceğini ve hemofili A olgularında görülen nörolojik gerilemenin buna bağlı olabileceğini vurgulamaktır.

Besides large intra-joint bleedings that are frequently ob&shy;served in Hemophilia A, bleeding may also rarely occur in spinal joints. Additional to traumatic or spontaneous hematomas, cord suppression may be occured due to various reasons such as epidural tumor and infections, myelosclerosis and bone tissue suppression that occurs to the enlargement in the bone marrow because of hemo&shy;lytic anemia and thalassemia. In the present study a 6 months old male who developed paraparesis as a result of spinal compression of a hematoma that occurred after lumbar puncture and then diagnosed with Hemophilia A presented on account of the present case, our aim is to emphasize that perispinal hematoma may lead to para&shy;paresis and that paraparesis may develop due to neuro&shy;logical retention that is rarely seen in children with Hemo&shy;philia A.
Sirkadiyen saat, hücre döngüsü ve kanser
Circadian clock, cell cycle and cancer
Yazar: Özbayer, Cansu; Değirmenci, İrfan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Cancer, cell cycle, circadian clock ; Hücre döngüsü, kanser, sirkadiyen saat.

Günlük yaşamımızda etkisi altında kaldığımız birkaç ritim vardır. Bunlardan biri de 24 saatlik zaman birimlerinden meydana gelen belirlenebilir değişiklikler ile karakterize olan sirkadiyen saattir. Bu hücresel saat hipotalamusun ön kısmındaki suprakiazmatik çekirdek tarafından kontrol edilir. Sirkadiyen saat; BMAL1, CLOCK, Cyrptochrome ve Period adı verilen dört gen/proteinden oluşan bir düzen&shy;leyici transkripsiyon- translasyon feedback döngüsünden meydana gelmiştir. CLOCK ve BMAL 1 transkripsiyon faktörüdür, Period ve Cyrptochrome\'da bunların hedefidir. Period ve Cyrptochrome nükleusa girmek için sitoplaz&shy;mada dimerize olur ve burada CLOCK/BMAL aktivitesini inhibe eder. Sirkadiyen saatin hücre çoğalması, DNA ha&shy;sar ve tamir mekanizmaları, kontrol noktaları, apoptoz ve kanserde önemli bir role sahip olduğu bildirilmiştir.

There are a few rhythms of our daily lives that we are under the influence. One of them is characterized by pre&shy;dictable changes over a 24-hour timescale called circa&shy;dian clock. This cellular clock is coordinated by the su&shy;prachiasmatic nucleus in the anterior hypothalamus. The clock consist of an autoregulatory transcription-translation feedback loop compose of four genes/proteins; BMAL1, Clock, Cyrptochrome, and Period. BMAL 1 and Clock are transcriptional factors and Period and Cyrptochrome are their targets. Period and Cyrptochrome dimerize in the cytoplasm to enter the nucleus where they inhibit Clock/BMAL activity.    It has been demonstrate that circadian clock plays an im&shy;portant role cellular proliferation, DNA damage and repair mechanisms, checkpoints, apoptosis and cancer.
Cellular functions of p53 and p53 gene family members p63 and p73
Cellular functions of p53 and p53 gene family members p63 and p73
Yazar: Koçak, Nadir; Yıldırım, İbrahim Halil; Yıldırım, Seval Cing
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: p53, p63, p73, cell cycle, gene family ; p53, p63, p73, hücre döngüsü, gen ailesi

p53, hücre akıbetinin belirlenmesinde önemli rol oynayan hücre döngüsünün durdurulması veya programlı hücre ölümüne yönlendirilmesi gibi hücresel birçok yolağın dü&shy;zenlenmesinde görev alan bir transkripsiyon faktörüdür. p53 aracılığı ile programlı hücre ölümünün başlatılması veya hücre çoğalmasının durdurulması, hasarlı DNA rep&shy;likasyonunu ve genetik olarak normal olmayan hücrelerin çoğalmasını engellemektedir. Bu nedenle p53 işlevlerinin mutasyon ya da delesyon ile engellenmesi hücre home&shy;ostasisin sağlanmasında da ayrıca önemlidir. Bununla birlikte, çalışmalar p53\'ten yoksun farelerin ve Saos-2 gibi hücrelerin yaşamlarını devam ettirebildiklerini göstermek&shy;tedir. Bu durum, p53\'ten yoksun olan organizmalarda p53 işlevini karşılayan p53-ilişkili proteinlerin olabileceğini dü&shy;şündürmüştür. p53 ilişkili p63 ve p73 proteinlerinin keşfi, p53\'ten yoksun hücrelerde p53 bağımlı genlerin transkrip&shy;siyonlarına bir açıklama getirmiştir. p63 ve p73 proteinle&shy;rinin her ikisi de p53 proteini ile yüksek oranda benzerlik göstermekte ve p53\'ün bazı işlevlerini de paylaşmaktadır&shy;lar. p53\'ten farklı olarak p63 ve p73 insan kanserlerinde nadir olarak mutasyona uğramıştır. Burada p53 hakkında&shy;ki güncel bilgilerle beraber p53-ilişkili proteinler olan p63 ve p73 hakkındaki bilgileri de özetlemeye çalıştık.

p53 is a transcription factor that regulates multiple cellular processes that are also important in cellular fates such as cell cycle arrest or programmed cell death. Induction of growth arrest or cell death by p53 prevents the repli&shy;cation of damaged DNA and proliferation of genetically abnormal cells. Therefore, inactivation of p53 by muta&shy;tion or deletion is also important in ensuring the cellular homeostasis. However, studies showed that p53 deficient mice and cells such as Saos-2 cells are maintaining their life. This situation suggests that p53-related proteins might compensate the functions of p53 in p53 deficient organisms. The identification of two p53-related proteins, p63 and p73 revealed the transcription of p53 responsive genes in p53 deficient organisms. Both p63 and p73 pro&shy;teins have high homology with the p53 protein and share some of the functions of p53. In contrast to p53, p63 and p73 rarely mutated in human cancers. Here we studied to summarize the current information about the p53 and other p53-related proteins, p63 and p73 that are included into the p53 gene family.
Kanserli çocuklar ve fiziksel aktivite
Children with cancer and physical activity
Yazar: Soyuer, Ferhan; Sitti, Samet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Physical activity, cancer, fitness, exercise ; Fiziksel aktivite, kanser, spor, egzer&shy;siz

Çoğu insan, belirli bir temelde fiziksel aktiviteye katılmak&shy;tadır. Fakat kanserli hastalar arasında, günlük rutinde, fi&shy;ziksel aktiviteye katılım oldukça azdır. Ailevi veya uzman sınırlamalarından dolayı, kanserli hastalar daha az fiziksel uygunluktadır ve ihtiyaç duydukları egzersizi yapamazlar. Daha az bir fiziksel uygunluğa sahip olduklarından fizik&shy;sel aktiviteye katılmaktan korkarlar. Bununla birlikte, bu konudaki son literatürün ışığında bu aşırı koruyucu tutum değişmektedir. Bu derleme, kanserli hastalarda fiziksel aktivitenin faydalarını ve bu hastalık üzerine egzersiz re&shy;çetelerinin etkilerini tartışmaktadır.

Most people participate in physical activity on a regular basis. However, among the many patients with cancer, few incorporate physical activity into their daily routine. It is because of parental or physician restriction, the fact remains that patients with epilepsy are less fit and do not get the exercise they need. Participating in physical activ&shy;ity, physical fitness as they have less of a fear. However, this overprotective attitude has been changing in light of the recent literature on this subject. This review discusses benefits of physical activity in cancer and the effects of exercise on seizure.
Metabolik sendromlu hastalarda düzeltilmiş Qt süresi
Corrected Qt interval in patients with metabolic syndrome
Yazar: Paksoy, Fatma; Ulaş, Turgay; Bes, Cemal; Dal, Mehmet Sinan; Borlu, Fatih
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Metabolic cardiovascular syndrome, arrhyth&shy;mia, cardiovascular diseases, QT interval ; Metabolik kardiyovasküler sendrom, aritmi, kalp ve damar hastalıkları, QT süresi

Amaç: Metabolik sendrom artmış kardiyovasküler morta&shy;lite ve morbidite ile ilişkili olabilir. Fakat metabolik send&shy;romun QT sürelerinin uzamasına neden olduğu halen belirsizdir. Bu çalışmanın amacı metabolik sendromla bir&shy;likte bulunan uzamış QT süresinin sıklığını araştırmak ve varsa aralarındaki ilişkiyi göstermektir. Bu amaçla geniş bir hasta grubunda metabolik sendromun QT uzaması ile ilişkisini araştırmayı amaçladık.    Gereç ve yöntem: Çalışmaya 1009 hasta dahil edildi. Metabolik sendrom IDF kriterlerine göre tanımlandı ve QT süresi Bazett formülü kullanılarak hesaplandı. QT&le;0,44 sn normal olarak kabul edildi.    Bulgular: Çalışmaya alınan 1009 olgunun 278\'i erkek, 731\'i kadındı. Erkeklerin Bazett formülüne göre düzeltil&shy;miş ortalama QT sureleri 0,448&plusmn;0,040 sn, kadınların ise 0,449&plusmn;0 ,050 sn idi. Hem erkek hem de kadın hastalar&shy;da QTc suresi normale göre anlamlı yüksek bulundu (p< 0,01).    Sonuç: Metabolik sendrom uzamış QT süresiyle ilişkili bulundu. Çalışmamızda elde ettiğimiz bulgular metabolik sendrom hastalarında QT süresinin artmış olduğunu des&shy;teklemektedir.

Objectives: Metabolic syndrome may be associated with increased cardiovascular mortality and morbidity. However, prolongation of QT intervals due to metabolic syndrome is still unclear. The purpose of this study was to investigate the incidence prolonged QT intervals in pa&shy;tients with metabolic syndrome and also demonstrate the relationship between them. Therefore, we aimed to inves&shy;tigate the relationship between metabolic syndrome and the QT prolongation in a large patient group.    Materials and methods: A total of 1009 individuals were enrolled in this study. Metabolic syndrome was defined according to the IDF criteria and the QTc intervals were measured by using Bazett Formula. QT &le; 0.44 second was accepted as normal.    Results: Totally, 278 male and 731 female individuals of 1009 cases were enrolled in this study. The average dura&shy;tion of corrected QT of men according to the Bazzett for&shy;mula were found as 0,448&plusmn;0,04 second and QT interval of women were 0,449&plusmn;0,05 second. QT intervals of both women and men with metabolic syndrome were signifi&shy;cantly higher than normal limits of QT interval (p
Erişkin akne vulgaris hastalarında tedavi öncesi ve sonrası hayat kalitesi
Quality of life in adult patients with acne vulgaris before and after treatment
Yazar: Akyazı, Hikmet; Baltacı, Davut; Alpay, Köksal; Hocaoğlu, Çiçek
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Skin disease, acne treatment, dermatologi&shy;cal life quality index ; Deri hastalığı, akne tedavisi, derma&shy;tolojik yaşam kalitesi indeksi

Amaç: Akne vulgaris hastalarında akne tedavisinin hayat kalitesi üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır.    Gereç ve yöntem: Çalışma prospektif olarak tasarlandı. Daha öncesinde akne tedavisi almayan hastalar alındı ve çalışma bir üniversite hastanesinde yürütüldü. Çalışma grubu ve kontrol grubu oluşturuldu. Tedavi öncesi hastala&shy;ra ve kontrol grubuna Dermatolojik Yaşam Kalitesi İndeksi (DYKI) ölçeği uygulandı. Tedavi sonrası 3. ve 6. aylarda DYKI tekrar uygulandı. Tüm Skorlar karşılaştırıldı.    Bulgular: Çalışma grubunda bulunan akne olguların&shy;dan 17 (%27,9) hasta hafif, 34 hasta orta (%55,7) ve 10 hasta (%16,4) ileri derece akne grubunda idi. Çalışma grubu ve kontrol grubunun ortalama DYKI skoru sırası ile 8,74&plusmn;5,07 ve 2,21&plusmn;2,44 idi (p=0,0005). Çalışma gru&shy;bunda ileri derece akne ile orta derece akne; ileri derece akne ile hafif dereceli akne arasında yaşam kalitesi skoru arasında anlamlı fark izlendi (p=0,003, p=0,011 sırası ile), fakat hafif ve orta derece akne arasında fark izlenmedi (p=0,036). Cinsiyetin akne vulgarisin hastalarında yaşam kalitesi üzerine etkisi izlenmedi (p=0,336). Tedavinin 3. ve 6. aylarında çalışma grubunda yaşam kalitesi tüm olgu ve her bir akne derecesi (hafif, orta ve ileri derece) için tekrar değerlendirildi (sırası ile; p

Objectives: To investigate effect of acne treatment on quality of life in patients with acne vulgaris.    Materials and methods: The study was prospective and conducted in a university hospital, enrolling the previously untreated patients with acne vulgaris. Before treatment, dermatology life quality index (DLQI) was applied to all participants of both study and control group. After 3rd and 6th months of treatment administration, DLQI tool was applied to patients in the study group, and scores were compared.    Results: The acne severity of patients in the study group was 17 (27.9%), 34 (55.7%) and 10 (16.4%) for mild, moderate and severe form, respectively. Mean scoring for DLQI in the study group and the control group was 8.74&plusmn;5.07 and 2.21&plusmn;2.44, respectively (p=0.0005). In the study, significant difference were observed in life qual&shy;ity scores between severe acne and mild acne patients, and between severe acne and moderate acne patients (p=0.003 and p=0.011, respectively), but not between mild and moderate acne patients (p=0.937). Effect of gen&shy;der in acne vulgaris on quality of life was not significantly different (p=0.336). At stage of treatment at the end of 3rd and 6th month, improvements on quality of life was ob&shy;served significant for overall and all classification of acne severity (mild, moderate and severe; p
Yetişkin Türk toplumunda ağız yanması sendromu prevalansı
Prevalence of burning mouth syndrome in adult Turkish population
Yazar: Çolak, Hakan; Bayraktar, Yusuf; Hamidi, Mehmet Mustafa; Uzgur, Recep; Toptancı, İsmet Rezani; Dallı, Mehmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Burning mouth syndrome, Turkish popula&shy;tion, prevalence ; Ağız yanması sendromu, Türk toplu&shy;mu, prevalans

Amaç: Ağız yanması sendromu (AYS) kronik bir orofasi&shy;yal ağrı olarak tanımlanır ve semptomatik olarak dilde ve dudakta veya bütün ağız boşluğu içinde yangı tarzında bir ağrıyla karakterizedir. Uluslararası çalışmalarda Ağız yanması sendromunun prevalansının %0,6 ile %15 ara&shy;sında değiştiği rapor edilmektedir. Bu çalışmada Türk top&shy;lumunda AYS prevalansının belirlenmesi amaçlanmıştır.    Gereç ve yöntem: Demografik özellikler, tıbbi öykü ve hastalar tarafından alınan ilaçlar ile birlikte klinik verileri de içeren bir anket formu oluşturuldu. Bu kesitsel çalışma Kırıkkale Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Restoratif Diş Hekimliği bölümüne başvuran katılımcılar arasından rastgele seçilen 1000 hasta (500 kadın ve 500 erkek) üzerinde gerçekleştirilmiştir.    Sonuçlar: 12 hastada ağız yanması sendromu tespit edilmiştir prevelansı %0,12 olarak bulunmuştur. Bu has&shy;taların 2\' si erkek ve 10\'u kadındır. Erkek kadın oranı 1:5 olarak bulunmuştur. Ağız yanması sendromu en çok dil&shy;de görülmüştür. Parafonksyonel alışkanlıklar en yaygın faktor olarak gözlemlenmiştir. Görsel analog skala (VAS) sonuçlarına göre ortalama (&plusmn;SD) yangı şiddeti seviyesi 5,45(&plusmn;1,69) olarak bulunmuştur.    Sonuç: Ağız yanması sendromunun Türk toplumunda prevalansı düşük olup kadınlarda daha sık rastlanmak&shy;tadır.

Objectives: Burning mouth syndrome (BMS) is defined as a chronic orofacial pain condition, characterized symp&shy;tomatically by burning pain localized to the tongue and lips or may involve the entire oral cavity. The prevalence of burning mouth symptoms reported from international studies ranges from 0.6% to 15%. The aim of this study was to determine the prevalence of burning mouth syn&shy;drome in adult Turkish population.    Materials and methods: A questionnaire was designed to collect data on demographic characteristics, medical history and drugs taken by the patients and clinical exami&shy;nation was performed. A cross-sectional study was carried out on 1000 (500 men and 500 women) randomly select&shy;ed patients who attended attending to Kırıkkale University Dental Faculty Department of Restorative Dentistry.    Results: BMS was diagnosed in 12 patients with 0.12% prevalence in 2 man and 10 women, with 1:5 ratio respec&shy;tively. The most common site for BMS was tongue. Para functional habits were the most common local factor. Ac&shy;cording to visual analogue scale (VAS) mean (&plusmn;SD) level of burning intensity was 5.45 (&plusmn;1.69).    Conclusions: Burning Mouth Syndrome in Turkish pop&shy;ulation has low prevalence and is more frequent in fe&shy;males.