hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Maliye Teorisinde Klasikten Neoklasiğe Geçiş: Yönetimsellik Perspektifinden Bir Analiz
Transition from Classical to Neoclassical in Fiscal Theory: An Analysis from Governmentality Perspective
Yazar: Gürkan, Ceyhun
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 75 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Classical political economy,Neoclassical economics,(Neo)liberalism,Fiscal theory,Governmentality ; Klasik politik iktisat,Neoklasik iktisat,(Neo)liberalizm,Maliye teorisi,Yönetimsellik

Bu çalışma Michel Foucault’nun yönetimsellik analizine başvurarak, 18. yüzyıl klasik politik iktisadın ve Ricardo sonrası iktisatta gelişim gösteren neoklasik aklın maliye teorisini liberalizmin dönüşümü bağlamında ele almaktadır. Genel yaklaşım klasik ve neoklasik ayrımını 19. yüzyılın son çeyreğine yerleştirirken, Keynes’in Ricardo sonrası iktisadı ‘klasik’ olarak niteleyip kendi teorisini ayrıştırması maliye teorisinde klasik-neoklasik ayrımının muğlaklaşmasına neden olmaktadır. Keynes’in tanımladığı bu ayrımın anlamının belirginleştirilmesi liberalizmin yönetim mantığı, etik felsefesi ve siyaseti üzerinden sağlanabilir. 18. yüzyıldan itibaren dönüşen liberal yönetimsel aklın ve sorunsallarının en somut hali kamu maliyesi üzerinden gözlemlendiğinden ötürü maliye teorisinin klasikten neoklasiğe, oradan Keynes’e ve devamında neoliberalizme geçişinin bu analiz ışığında değerlendirilmesi mümkündür. Foucault’nun yönetimsellik tarihi ve analitiği kamu maliyesinin tarihini ve teorisini farklı bir perspektifle ele alabileceğimiz bir çerçeve, yöntem ve araçlar seti sunmaktadır.

Drawing on Michel Foucault’s analytics of governmentality, this paper addresses the fiscal theory of the classical political economy of the 18th century and that of the post-Ricardian economics in which the neoclassical mindset developed in the context of the transformation of liberalism. While the general approach places the classical and neoclassical distinction in the last quarter of the 19th century, Keynes’s classification of the post-Ricardo economics as ‘classical’ to distinguish his theory makes the classical-neoclassical distinction in fiscal theory ambiguous. Clarification of the meaning of this distinction defined by Keynes can be achieved through the logic of liberal government as well as its ethical philosophy and politics. Since the most concrete form of the liberal governmental reason and problematics, which have been transformed since the 18th century, is observed through public finances, it is possible to evaluate the transition of the fiscal theoryfrom classical to neoclassical, from there to Keynes and then to neoliberalism in light of this sort of analysis. Foucault’s history and analytics of governmentality provide a framework, method, and set of tools through which we can engage with the history and theory of public finance from a different perspective.
Yoksulların ve SYDV Görevlilerinin Kendi Deneyimleri Çerçevesinde Bir Utanç ve Mücadele Meselesi Olarak "Yoksulluk ve Sosyal Yardım"
“Poverty and Social Assistance” As a Question of Embarrassment and Struggle in the Framework of Self-Experience of the Poor and SYDV Officials
Yazar: Saygı Doğru, Emma
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 75 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Sosyal yardım,Yoksulluk deneyimi,SYDV,Yurttaşlık hakkı,Yoksulluk kültürü ; Social assistance,Poverty as an experience,Social assistance and solidarity foundation,Citizenship right,Poverty culture

Bu makalede yoksulluk yardımı alan yoksul kimseler ve yoksulluk yardımı dağıtmakla sorumlu olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı (SYDV) çalışanlarının yoksulluk yardımını nasıl değerlendirdikleri, hangi kavramlar üzerinden bu olguyu anlamaya çalıştıkları ve bu iki grubun yoksulluk, yoksulluk yardımı ve yoksul kimselere ilişkin düşüncelerinin benzerlik veya farklılıkları ele alınmaktadır. Bu makaleye konu olan çalışma, 2016 yılında SYDV’ den yardım almak için başvuruda bulunmuş 40 başvuru sahibi ve 20 SYDV çalışanı ile nitel yöntem izlenerek yapılmış olan bir doktora tezi çalışmasıdır(Saygı Doğru, 2016). Çalışma sonucunda elde edilen veriler, SYDV görevlilerinin iddialarının yoksulların çalışmaya isteksiz, devlet yardımlarına bağımlı yaşamayı tercih eden bir toplumsal grup olduğu, utanç duygularını kaybetmiş oldukları ve devletin bu kimselerin her türlü ihtiyacını “yurttaşlık hakkı” kapsamında karşılamaya çalıştığı yönündedir. Diğer taraftan, yoksul başvuru sahipleri açısından yoksulluktan kurtulmanın yegane yolu çalışmaktır. Devlet yardımına başvuru yapmak bu kimseler açısından utanç vericidir ve devlet yardımları neo liberal politikaların yarattığı eşitsiz sistem ve yarattığı olumsuz koşullar çerçevesinde değerlendirildiğinde hem nitelik hem nicelik yönünden yaşanan yoksulluğun karşısında oldukça yetersizdir.

This article examines how the poor applicants and the Social Assistance and Solidarity Foundation personell evaluate the social assistances, how they conceptualize the poverty, the similarities and differences of these two groups thoughts’ about poverty, social assistances and the poor. Within the context of the research which is designed as a phenomology, 40 in-depth interviews are conducted with women applicants and 20 indepth interviews are conducted with personnel working in this field. The findings of the research indicate that for the personnel, as a social group the poor are unwilling to work and prefer to live dependently to the state. They do not have the feeling of embarrasment. But still within the “citizenship right ”, the government tries to meet their needs.On the other hand, for the poor the only way to get rid of poverty is to work. To apply for social aid to the government fund is embarassing and the applicants find the social assistance inaequate both in terms of quality and quantity and they emphasize on the inequalities and the negative conditions that the neoliberal system causes.
Dış Ticaret Liberalizasyonunun İşsizlik Üzerindeki Etkileri
The Effects of International Trade Liberalization on Unemployment
Yazar: Çirkin Büyükdeniz, Zeynep; Göksel, Türkmen
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 75 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Labor Economics ; Çalışma Ekonomisi ; Genel denge modeli,Etkin ücreti teorisi,Endüstri-içi ticaret,İşsizlik,Rekabet ; General equilibrium model,Efficiency wage theory,Intra-Industry trade,Unemployment,Competetion

İşsizlik pek çok ekonominin ortak problemi olsa da geleneksel ticaret teorisi tam istihdam, esnek ücretler ve sektörler arası faktör mobilitesinin tam esnek olması gibi basitleştirici varsayımlara dayandığı için ekonomistler genellikle dış ticaretin işsizlik üzerindeki etkisini ihmâl eden modeller üzerinde çalışmışlardır. Küreselleşme sürecinin de etkisiyle artan dış ticaretin istihdam yaratıcı ve/veya yok edici etkisi geleneksel ticaret teorilerinin dayandığı bu varsayımlar nedeniyle irdelenememektedir. Bu çalışmada Krugman Modeli (1980) eksik istihdam ve etkin ücreti varsayımları ile yeniden modellenerek işsizlik içsel olarak hesaplanmıştır. Modelde işçinin verimliliği firmanın seçtiği ücret düzeyine, denge ücret düzeyine, gelir vergisi düzeyine, dış ticaretin yarattığı rekabet faktörünün olumsuz etkisine ve yine dış ticaretin ortaya çıkardığı pazar genişlemesinin yarattığı olumlu etkiye bağlıdır. Fakat liberalleşmenin işsizlik seviyesi üzerindeki net etkisi belirsizdir. Bu etkinin yönü rekabetin yarattığı olumsuz etkiden ve pazar genişlemesinin yarattığı olumlu etkiden hangisinin baskın olduğuna göre değişiklik gösterecektir.

As a well-known fact, unemployment is a common problem for many economies. Classical international trade theory is based on simple assumptions such as full employment, flexible wages and perfect elastic factor mobility across sectors. Due to these assumptions, economists have mostly studied on models which are ignoring the effect of foreign trade on unemployment. The creative or destructive impact of international trade on employment cannot be scrutinized because of related assumptions and the effect of the globalization process. This study is built on Krugman (1980) by adding two important dimensions: efficiency wages and unemployment. Labor productivity is determined by the wage level of the company, the equilibrium wage rate that cleans the market and income tax level. On the other hand, unemployment in the local market is affected by two channels: A larger market and higher competition. However, the net effect of liberalization onunemployment is ambiguous. The direction of this impact depends on the negative impacts of competition and the positive effects of market expansion. If the first (latter) effect dominates the latter (first) one, the international trade causes an increase (decrease) in the unemployment rate in the domestic market.
1961-1965 Arasında Türkiye Solunda Eğitim Tartışmaları
Discussions on Education within the Turkish Left between 1961 and 1965
Yazar: Öztan, Güven Gürkan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Socialist left,Education,Youth,Anti-imperialism,Development plan ; Sosyalist sol,Eğitim,Gençlik,Anti-emperyalizm,Planlı kalkınma

1961 Anayasası’nın yürürlüğe girmesini takip eden süreçte sol/sosyalist fikirler görünürlük kazanmıştır. 1960’ların ilk yarısında örgütlenme faaliyetlerine yoğunlaşan sol çevreler Anayasanınkazanımlarının korunması, planlı kalkınma hedefinin gerçekleştirilmesi ve toplumsal eşitsizliklerin merkezi politikalarla giderilmesi konusunda benzer fikirlere sahip olmuştur. Eğitim sisteminin yeniden yapılandırılması bu hedeflere ulaşabilmenin ön şartlarından biri olarak düşünülmüştür.Bu çalışmada 1961-1965 arasındaki dönemde sol/sosyalist siyasetin eğitim başlığını hangi ekonomi politik bağlamda ve hangi temel başlıklar altında ele aldığı incelenecektir. Sözü edilen amaca uygun olarak Yön Dergisi’ne, TİP çevresinin çıkardığı Sosyal Adalet Dergisi’ne TİP’in ve CHP’nin parti programı, bildiri ve seçim beyannamelerine, gazete arşivlerine başvurulacaktır. Türkiye solunun eğitime yüklediği misyon, planlı kalkınma, anti-emperyalizm ve sosyal adalet gibi dönemin sık başvurulan kavramları etrafında tartışılacaktır. Eğitim sistemindeki ABD etkisine ve anti-komünizm uygulamalarına karşı tepkilere, Köy Enstitülerinin yeniden açılması taleplerine, halkçı eğitim tartışmalarına yer verilecek, bu dönemde yükseköğretime dair sorunların sol/sosyalist dergilerde ve partilerde nasıl ele alındığı incelenecektir.

In the process following the Constitution of 1961 went into force, leftist/socialist ideas became publicly visible in Turkey. In the early years of the 1960s, the leftist circles were concerned with their selforganization shared similar ideas regarding the protection of the rights demanded by the 1961 Turkish Constitution, the achievement of the development plan objectives, and the elimination of social inequalities by means of central policies. The left considered the re-structuralizing the educational system as a prerequisite forachieving these goals.This study will examine the political economic contexts and the main titles under which the leftist/socialist politics in the period of 1961-1965 handled the title of education. In line with this proposal, this research will make use of the Yön Dergisi, Sosyal Adalet Dergisi published by circles close to TİP (Workers Party of Turkey), the party programs and election bulletins of TİP and CHP (Republican People’s Party), and newspaper archives. The importance the Turkish left refer to education will be discussed in relation to the widely referred concepts such as planned development, anti imperialism, and social justice. We will also investigate the social reactions to American and anti-Communist influence in the education system, the demands for the reopening of “Village Institutes” (Köy Enstitüleri), popular discussions of education, and the ways in which problems regarding higher education were treated in the leftist/socialist journals and political parties.
Türkiye’de Muhafazakar Milliyetçi ve Sol Düşüncelerde Siyasal Bir Sembol Olarak Atatürk
Atatürk as a Political Symbol in Conservational, Nationalist and Leftist Ideologies in Turkey
Yazar: Koca, Oğuzhan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 75 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Antagonism,Ataturk,Ideology,We and they,Political symbol ; Antagonizma,Atatürk,İdeoloji,Biz ve onlar

Kimlik, “ben kimim?” sorusuna verilen özelliklere karşılık gelirken, siyasal kimlik “ben siyaseten kimim?” sorusuna verilen cevaplardır denilebilir. İnsanlar, topluma ben olarak doğar, hayat akışı içinde siyasal konumlanışına göre kendisi gibi benler ile bir araya gelerek bir biz oluşturur ve bu bizlik duygusuyla beraber kimliğini bir ötekiye/onlara referansla inşa eder.Chantal Mouffe ve Ernesto Laclau, toplumların kaçınılmaz şekilde bir tür biz/onlar karşıtlığına dayalı olarak yarıldığını belirtirler. Tüm toplumlarda bu ayrışmanın dinamikleri farklıdır ancak biz/onlar şeklindeki ayrışmanın kendisi hemen her toplumda kendini göstermektedir.Biz/onlar şeklinde ayrılan toplumsal gruplar, siyasal alanda karşılaştıklarında, birbirlerine referansla inşa ettikleri kimliklerini semboller yardımıyla pekiştirirler. Duygu, düşünce ve inançların kolay yoldan ifade edilmesine ve kavramsallaştırılmasına yarayan semboller, siyasal alanda bir olay, fikir, slogan, işaret, davranış,nesne veya kişi olabilir.Bu çalışmanın amacı da, Türkiye’de Atatürk’ün muhafazakâr, milliyetçi ve sol düşüncelerde siyasal bir sembol haline getirilmesi ve kullanılmasını, bu düşüncelerin her biri için biz/onlar şeklindeki toplumsal ayrışma fikrini kullanarak teorik bir çerçeve oluşturmaya çalışmaktadır.

While identity is the answer to “who am I”, it can be said that political identity is the answer to “who am I politically”. One bornes as self in to the society and finds other selves according to his/her political stance. These selves comes together and create we and with this we-feeling one constructs his/her identity in responseto other/them.Chantal Mouffe and Ernesto Laclau states that societies inevitably splits because of we/them conflict. Dynamics of this split is differs from society to society but we/them conflict itself stays the same.When the groups split by we/them conflict encounter in the political arena they use symbols to reinforce their identities which they built in response to themselves. Symbols serves to easily express and conceptualize emotions, thoughts and beliefs. Politically, they can be an event, idea, slogan, sign, behavior, object or a person.Purpose of this study is to form a frame for symbolisation of Atatürk in conservational, nationalist and leftist movements with the idea of we/them split in the society for each notion.
‘Doğu Sorunu’ ve ‘Sosyal Adalet:’ Talebi Bağlamında Alman Radikal Solu ve PDS (1990-2007)
The German Radical Left in the Context of the ‘Eastern Question’ and the Demand for ‘Social Justice’, and PDS (1990-2007)
Yazar: Arslantaş, Şenol; Arslantaş, Düzgün
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: PDS,SPD,Radical left parties,Populism,Germany ; PDS,SPD,Radikal sol partiler,Popülizm,Almanya

SSCB sonrası dönemde Avrupa siyasetinin temel karakteristiklerinin başında, komünist partilerin yok olması yer almaktadır. Bu süreçte Batı ve Doğu Avrupa’da yer alan birçok eski komünist parti, farklı isimler altında yeniden kurulmuş; ancak aynı zamanda farklı ideolojileri ve örgütsel modelleri benimseyen bu partilerin pek azı parti sistemlerinde istikrarlı aktörler halini almıştır. Bu bağlamda yeniden birleşen Almanya’da SED’in halefi olan PDS, radikal biçimde değişen ulusal ve uluslararası koşullara rağmen hayatta kalmayı başararak bu konuda istisnai bir örnek teşkil etmiştir. Bu çalışmada, PDS’nin evrimi, yapısal politik ekonomik koşullar, toplumsal hareketlilik ve toplumsal protesto dinamikleri ile politik kurumsal koşullar açısından analiz edilmektedir. Araştırmada, Alman birleşmesinin eşitsiz doğası ile SPD’nin Neue Mitte yaklaşımını benimseyerek sosyal adalet talebine yabancılaşmasının toplumsal memnuniyetsizliği tetiklediği ve böylecesiyasi değişime kapı araladığı savunulmaktadır. Bu koşullar altında PDS, sosyal adalet ilkesine dayanan alternatif popülist sol söylem ve programla memnuniyetsiz sosyal demokrat seçmenlerin desteğini almayı başarmış ve ardından WASG’la kurduğu sol ittifakla seçimlerde atılım dönemine girmiştir.

One of the main characteristics of the European politics in the post-USSR era is the disappearance of communist parties. In this process, many former communist parties in the Western and the Eastern Europe were re-established under different names; however, only a few of them, which adopted different ideologies and organizational models, became stable actors in national party systems. In this context, in the reunified Germany, the successor to the SED, namely PDS, has served as an exceptional case to this situation as it survived under radically changing national and international conditions. In this study, the evolution of PDS will be analyzed in terms of structural political economic conditions, social mobilization, social protest dynamics and political institutional conditions. This research argues that both the unequal nature of the German unification and SPD's alienation to the demand for social justice by adopting the Neue Mitte approach triggered social dissatisfaction, and hence, led to a political change. Under these circumstances, PDS managed to gain the support of dissatisfied social democratic voters by the alternative populist left discourse and program resting on the principle of social justice, and afterwards, it entered a period of electoral breakthrough by its left alliance with WASG.
Uluslararası Anlaşmalarda Hukuken Bağlanma Kastının Tespiti: Kapsamlı Ortak Eylem Planı Özelinde Bir İnceleme
Determination of the Intention to be Legally Bound in International Agreements: A Research with Special Reference to Joint Comprehensive Plan of Action
Yazar: Akkaya, Damla
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 75 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Anlaşma,Andlaşma,Hukuken bağlanma kastı,Kapsamlı Ortak Eylem Planı (KOEP),Andlaşmanın unsurları ; Agreement,Treaty,Intention to be legally bound,Joint Comprehensive Plan of Action(JCPOA),Elements of treaties

Devletler arasında yapılan uluslararası anlaşmaların sayısı her geçen gün artmaktadır. Bununla birlikte, meydana gelen tüm anlaşmaların hukuken bağlayıcı olduğunu söylemek mümkün değildir. Uluslararası hukuk açısından, bir anlaşmanın hukuken bağlayıcı olup olmadığı son derece önemli bir meseledir. Nitekim bir anlaşmayla ilgili ortaya çıkabilecek uyuşmazlıkların uluslararası hukuk meselesi olup olmaması anlaşmanın hukuki bağlayıcılığı ile yakından ilgilidir. Anlaşmanın hukuki bağlayıcılığı tarafların hukuken bağlanma kastı doğrultusunda tespit edilir ve söz konusu anlaşmayla ilgili çıkabilecek uyuşmazlıklara uygulanacak kuralların belirlenmesini sağlar. Herhangi bir şekilde ifade edilebilen hukuken bağlanma kastının belirlenmesinde geçerli olan kesin bir ölçüt bulunmamakla beraber bu konuda yol gösterici olan pek çok kriter bulunmaktadır. P5+1 devletleri ile İran arasında yapılmış olan Kapsamlı Ortak Eylem Planı bu kriterler çerçevesinde değerlendirildiğinde ortaya çıkan sonuç söz konusu anlaşmanın hukuken bağlayıcı bir nitelik taşımadığıdır. Bu durum Kapsamlı Ortak Eylem Planı ile ilgili uyuşmazlıkları andlaşmalar hukuku çerçevesi dışındabırakmaktadır.

The number of international agreements having been concluded between states increases day by day. Nonetheless it is not possible to assert that all agreements are legally binding. The question whether an agreement is legally binding is an extremely important issue for the purposes of international law. As a matter of fact, the issue whether disputes, which could be arouse, relating to an agreement are matters of legal concern is closely related to the legal bindingness of that agreement. Legal bindingness of an agreement would be determined in accordance with parties’ intention to be legally bound and provides for the determination of rules, which will be applied to disputes that could arise. Even if there is no precise criterion for determination of the intention to be legally bound, which might be expressed by some means or other, there are plenty of guiding measures about the issue. When Joint Comprehensive Plan of Action, which was concluded between P5+1 countries and Iran, is examined within the scope of these measures, it is revealed that the agreement is not legally binding. This condition puts the disputes related to Joint Comprehensive Plan of Action outside of the framework of law of treaties.
İttifaktan Savaşa: 2 Ağustos 1914 Tarihli Osmanlı-Alman İttifak Anlaşması ve Yansımaları
From Alliance to War: The Treaty of Alliance Between the Ottoman Empire and Germany on August 2, 1914 and its Ramifications
Yazar: Özgüldür, Yavuz
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Osmanlı – Alman İttifakı,Enver Paşa,Sait Halim Paşa,Baron von Wangenheim,Birinci Dünya Savaşı ; Ottoman-German Alliance,Enver Paşa,Sait Halim Paşa,Baron von Wangenheim,WorldWar I

Savaşın giderek yaklaşması karşısında aceleyle müttefik arayışına giden Osmanlı yönetimi, İtilaf Devletleri nezdinde sürdürdüğü ittifak girişimlerinden birsonuç elde edemeyince, zorunlu olarak İttifak Devleri safına yönelmiş, ancak ilk etapta başarı elde edememişti. Çünkü Osmanlı devletinin ekonomik çöküntü görünümü, ordunun önemli ölçüde silah ve malzeme ihtiyacının karşılanma zorunluluğu Almanya ve Avusturya’nın da ittifak konusunda isteksiz davranmasına yol açmıştı. Ayrıca stratejik ve ekonomik değeri yüksek Osmanlı toprakları üzerindeki emelleri de ittifak için tereddüt geçirmelerine yol açmaktaydı. Ancak savaşın çok yaklaşması ve Almanya’nın ham Fransa ile hem de Rusya ile savaşmak zorunda kalacak olması, Osmanlı müttefikliğine ihtiyaç duymalarına yol açtı. İstanbul’daki Alman Büyükelçisi Baron von Wangenheim’a Osmanlı hükümeti ile bir ittifak antlaşması imzalanması konusunda yetki verilmiş ve acele etmesi istenmiştir. Sadrazam Said Halim Paşa tarafından 25 Temmuz 1914’de Padişahtan alınan bir yetki belgesiyle başlatılan ittifak görüşmeleri, 2 Ağustos 1914’de tamamlanmış ve aynı gün antlaşma imzalanmıştır.

The Ottoman Empire, which desperately sought an alliance for the forthcoming war, was forced to turn to the Central Powers as all efforts to establish an accord with the Entente Powers were futile. However, the first approach to the Central Powers was unsuccessful. The prospect of economic disaster for the Ottoman Empire coupled with its significant weaponry and material requirements caused reluctance on the part of Austria and Germany. In addition, the ambitions of the Ottomans to maintain their grip on the economically and strategically valuable Empire caused further hesitations about an alliance. Nevertheless, the imminent approach of the war and the unavoidable threat of fighting Russia and France at the same time led to an Austro-German alliance with the Ottomans. The German Ambassador in Istanbul, Baron von Wangenheim, was vested with the power to sign an alliance with the Ottoman government with all haste. Negotiations over the alliance, which were initiated on 25th July, 1914 by Grand Vizier. Said Halim Paşa with the written authorization of the Sultan, concluded on 2nd August, 1914 and the agreement was signed on the same day