hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
AĞIR DÜZEYDE ZİHİNSEL ÖĞRENME YETERSİZLİĞİ (ÖĞRETİLEBİLİR DÜZEYDE) OLAN ÇOCUKLARIN TARİH KONULARINDAN MİLLİ DEĞERLERİ ÖĞRENME SÜRECİ İLE İLGİLİ BİR ÇALIŞMA
A Study On The Learning Process Of National Values In History Course Of the Children with Learning Disabilities at High Levels
Yazar: Ulusoy, Kadir; Dilmaç, Bülent
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: the students at teachable levels, history subjects, national values. ; öğretilebilir düzeydeki öğrenciler, tarih konuları, millî değerler

Bu çalışma 2007-2008 eğitim öğretim yılının 2. döneminde Adıyaman ili “İş Eğitim Merkezi ve Eğitim Uygulama Okulu”na devam eden 28 öğrenci ve bu okulda görevli 8 öğretmenin katılımı ile yapılmıştır. Çalışmada ağır düzeyde zihinsel öğrenme yetersizliği (öğretilebilir düzey) olan çocukların milli değerleri öğrenme süreci gözlemlenmiş ve öğretmenlerle görüşmeler yapılmıştır.  Elde edilen bulgular sonucunda yapılan etkinlikler ve öğretmenlerin anlattıklarına göre öğrencilerin, okul programının genel amaçlar bölümünde yer alan “Atatürk’e sevgi ve saygı duyar” maddesinin amacına ulaştıkları söylenebilir. Programın özel amaçlar bölümünde yer alan  “Türk Bayrağı ve Atatürk’ü tanımaları, İstiklal Marşının anlamını bilmeleri, Bayrak törenine katılmaları, Bayrak töreninde yapması gerekenleri bilmeleri, Milli bayramlarda yapılan hazırlıkları bilmeleri ve Bayram sevinci duymaları” amaçlarına ise öğrencilerin genel olarak ulaşamadıkları saptanmıştır.

This study is held with the participation of 28 students and 8 teachers of Adıyaman Province Business Education Center and Education Application School in the 2nd term of 2007-2008 academic year.  In the study, the learning process of national values of the children with learning disabilities at high levels (at teachable level) has been observed and their teachers were interviewed. In the light of the findings, the activities held and the teachers’ remarks, students seem to have achieved the objective of “to love and respect Atatürk”, which is among the overall objectives whereas, in general, missed the such specific objectives as “to recognize Turkish Flag, to understand the National Anthem, to volunteer to join the flag ceremonies, to know how to behave in ceremonies, to know the prepaparation for national festival and to enjoy the festivals.
Antandros Nekropolisi Hellenistik Dönem Mezar Tipleri
The Grave Types Seen In Antandros Necropolis In The Hellenistic Period
Yazar: Yağız, Kahraman
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Antandros, necropolis, Hellenistic, cremation, inhumation, altar. ; Antandros, nekropolis, Hellenistik, kremasyon, inhumasyon, sunak.

Bu makalede Antandros nekropolisinin 2001–2008 yılları arasında gerçekleştirilen kazılarda açığa çıkarılan Hellenistik dönemin mezar tipleri genel hatlarıyla değerlendirilmiştir. Bu döneme tarihlenen 43 kremasyon, 25 çatı kiremidi mezar, 20 basit toprak gömü, 5 sunak mezarlar, 5 taş lahit mezar, 2 dairesel planlı mezar ile 1 amphoradan oluşan yedi faklı tipte mezar tespit edilmiştir.  Hellenistik dönemin en fazla rağbet gören mezar tipi kremasyonlardır. Bir önceki döneme oranla sayılarında büyük bir artış gözlenen kremasyonların bu artışı, Büyük İskender’in bölgeye gelişi ve değişen demografik dengenin bir sonucu olarak değerlendirilmektedir. Yine bu dönemin sayıca fazla olan mezar tiplerinden çatı kiremidi ve basit toprak gömülerden, basit toprak gömüler gelir seviyesi düşük bireyler için tercih edilen mezar türüdür. Dönemin en dikkat çeken gömü tipleri ise, sunak mezarlar ve dairesel planlı mezarlardır. Lahitler, klasik dönemin tercih edilen mezar tipi olup, sayıları çok fazla olmamakla beraber erken Hellenistik dönemde yetişkinler için tercih edilen tiptir. Fetus veya yeni doğmuş bir bebek için kullanıldığı düşünülen amphora ise, bu dönemde tek örnek ile temsil edilmektedir.

In this article, the Hellenistic graves uncovered in the excavations of Antandros Necropolis between the years of 2001-2008 have been assessed in general. Forty three cremations, 25 tile-graves, 20 simple inhumations, five graves with altar, five sarcophagi, two circle shaped graves and one amphora grave were determined as seven different types of burials during this period.  Cremation ranked first among the burial types seen in the Hellenistic period. The increase in the number of the cremations may be due to Alexander the Great’s arriving in the Asia Minor and the changes in the demographic structure. According to their frequencies, roof tile graves and simple inhumations were the second and inhumations were preferred by the individuals with low incoming. The graves with altar and circle shaped graves were the most remarkable ones in this period. Sarcophagi were appeared as the favorite type in Classical period for adults in early Hellenistic Period.  The amphora grave, which was for fetuses or new-born babies was represented with only one sample in this period.
ERMENİ İDDİALARI KONUSUNDA TÜRKİYE ÖZÜR MÜ DİLEMELİ, ÖZÜR MÜ BEKLEMELİ? TARİHİ GERÇEKLER IŞIĞINDA TEHCİR OLAYI
SHOULD TURKEY APOLOGİZE FOR ARMENIAN PRETENSIONS OR WAIT TO BE APOLOGIZED? THE EMIGRATION CASE UNDER THE LIGHTS OF THE HISTORICAL FACTS
Yazar: Özsoy, Osman
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Turkish-Armenian Relations, The Emigration, Genocide. ; Türk-Ermeni İlişkileri, Tehcir, Soykırım, Propaganda

Türkiye – Ermeni ilişkilerinin dün ve bugününe ilişkin tartışmaları iki ülkenin meselesi  olmaktan çıkıp, değişik vesilelerle dünyanın pek çok ülkesinde ve uluslar arası platformlarda gündeme  gelen bir konu haline gelmeye başlamıştır.  Hiç kuşkusuz tartışmaların ana eksenini Birinci Dünya Savaşı yıllarında cereyan eden olaylar  oluşturmaktadır. Türkiye, konunun tüm boyutlarıyla tarihçiler tarafından ele alınmasını ve döneme  ilişkin arşiv belgelerinin konuya taraf tüm ülkelerin arşivlerinde incelenmesini önerirken, kimi ülkeler  tarihçileri yıldırmakta ve konu hakkında farklı görüş beyan eden bilim adamlarına müeyyide  uygulanması yönünde kararlar almaktadır.  Döneme ilişkin Türkiye Cumhuriyeti arşivlerinin büyük bölümü tarihçiler tarafından  incelenmiş ve çok sayıda bilimsel yayın ortaya konulmuştur. Türkiye aynı yaklaşımı diğer ülkelerden  de beklemektedir.  Biz bu makalemizde Osmanlı arşiv belgelerinden yola çıkarak o dönemde tam olarak ne  olmuştu sorusuna ışık tutmaya, yaşananlardan bir kesit sunmaya ve tehcir konusunun ayrıntılarına yer  vermeye çalışacağız.

The discussions about the Turkey-Armenia relations have been far away from belonging to  the two countries, but it has been a topic argued in many countries and on international platforms due  to various reasons.  For sure, the basis of the arguments is comprised by the events which occurred during the  World War I. While Turkey is suggesting the issue to be dealt by the historians with its all aspects and  the archives belonging to the period in both countries to be investigated; some countries are appalling  the historians and taking decisions to apply obligations to the scholars expressing different ideas.  Most of the Turkish Republican archives belonging to the period have been investigated by  the historians and many academic papers have been published. Turkey is expecting the same attitude  from the other countries.  In this article, we are going to try to enlighten the question asking what really happened in  that time, to present a section from the experiences, and to give the details of the Emigration Issue  utilizing the Ottoman archival documents.
EVRENSEL BİR SORUN OLARAK ÇOCUK SUÇLULUĞU VE SOKAKTA ÇALIŞAN VE YAŞAYAN ÇOCUKLAR
JUVENILE DELINQUENCY AS UNIVERSAL PROBLEM AND CHILDREN WORKING AND LIVING OUTDOORS
Yazar: Güngör, Mehmet
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Crime, Child Criminality, Children Living /Working in The Streets. ; Suç, Çocuk suçluluğu, Sokak çocukları

Bu çalışmanın amacı sokakta yaşayan ve/veya çalışan çocukları tanımlamak ve bu çocukların  toplum içinde riskli bir gruba dönüşebileceklerini ya da dönüştüklerini vurgulamaktır. Sokakta çalışan  veya yaşayan çocukların suç oranları ve yaşam koşulları arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Suç  ve çocuklara ilişkin literatür, bu çocukların suç işlemelerinin çeşitli nedenlerinin olduğunu  göstermektedir. Çocukların sokakta yaşama ve çalışma nedenleri aynı zamanda suç işleme nedenlerini  de oluşturmaktadır. Çocuklarla ilgili araştırmalar, sokakta yaşama ve çalışma nedenleri ekonomik,  sosyal ve kültürel olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte “aile” ayrı bir neden olarak sunulmaktadır.  Suç literatürü bu açıklamaları desteklemektedir. Bu araştırma, sokak çocuklarının sosyal ortamları ve  suç işleme eğilimleri arasındaki ilişkiyi irdelemekte ve Mersin sokaklarında yaşayan ve çalışan 510  çocukla yapılan görüşmeler ve anket sonuçlarını içermektedir.

The purpose of this study is to define the children who work and/or live in the streets and to  emphasize that they form a risky group in society. There is a meaningful relationship between their  standards of life and crime rate. The literature about crime and children states various reasons for  children to commit a crime. The reasons of why children live and/or work in the street are also valid  for why they commit crimes. The research about the so called children explains the reasons for living  and/or working in the street are economical, social and cultural basis. They also state ‘the family’ as  another reason. Criminal literature supports these explanations. This research studies the relationship  between the tendency of street children to commit a crime and their social environment and ıt includes  the analysis of questionnaires and interviews with 510 children who live and work in the streets of  Mersin.
ÇAĞDAŞ BİR MEVLEVÎ HAVARİSİ ARİF NİHAT ASYA’DA MEVLÂNÂ İMAJI
IMAGINE OF MEVLANA IN ARİF NİHAT ASYA THE MODERN MEVLEVİ DISCIPLE
Yazar: Aktaş, Hasan
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Mevlana, Mevlevilik, Sufi, Arif Nihat Asya. ; Mevleviyeh, Mevlana, Sufi, Arif Nihat Asya.

Mevlânâ, Türk edebiyatında; Mevlevîlik ise Türk tarihinde bir okuldur. Tarih boyunca bu okullardan  pek çok şair ve sûfî yetişmiştir. Bunlardan birisi de şairliği, sûfîliği ve rindliği kendi hüviyetinde toplayabilen  modern dönemin son şairlerinden Arif Nihat Asya’dır. O bir şair ve rind olduğu kadar bir sûfîdir ve daha da ötesi  çağdaş bir Mevlevî havarisidir. Böylesine donanımlı bir şairde Mevlânâ’nın imajı nasıl bir görünüm arz eder? İşte  bu yazı, Arif Nihat Asya’nın şiirlerinden hareketle Mevlânâ’nın imajını şairin perspektifinden somut hâle  getirmeyi hedefliyor.

As for Mevlana is a school in Turkish literature, Mevlevilik is a school in Turkish history. Through the  history, a great many poet and mystic are trained in those schools. One of them is being among the last poets of  modern period Arif Nihat Asya, who can collect poetship and mysticism in his identity. Besides he is a poet and  pious, he is also the modern Mevlevi disciple.How does Mevlana&apos;s image present appearance on such an  equipped poet? This article aims to render Mevlana&apos;s image to centrate condition from poet&apos;s perspective with the  help of Arif Nihat Asya&apos;s poems.
IĞDIR ÇEVRESİNDE BİR GRUP EL MOTİFLİ MEZAR TAŞI
GRAVE STONES A GROUP WITH HAND MOTIFS IN IĞDIR AROUND
Yazar: Arslan, Muhammet
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Iğdır, Karakoyunlu, History of Art Grave Stone, Hand Motif. ; Iğdır, Karakoyunlu, Sanat tarihi, Mezar taşı, El motifi.

Türk topluluklarının hemen hepsinde gördüğümüz tarihi mezar taşları, biçimsel özelliklerinin  yanı sıra üzerinde taşıdıkları bezeme unsurlarıyla dikkat çekerler.  Iğdır’ın 15 km. kuzeydoğusunda yer alan Karakoyunlu İlçesindeki tarihi mezar taşları da,  özellikle üzerlerindeki el motifleri ile Anadolu’da çok fazla görülmeyen bir grubun örneklerini  oluşturmaktadır.  Hz. Muhammed ve onun Ehl-i Beytine olan sevgisinin bir ifadesi, Hz. Hüseyin’in taşıdığı  İslam sancağının yere düşmediği ve mezarda yatan kişinin maharetli oluşu gibi sembolik ifadelerle  açıklanabilen el motifleri, Karakoyunlu ilçesindeki üç ayrı mezarlık alanında baş şahidelere  işlenmiştir.

Historical grave stones, we have seen at almost every Turk groups, attract attention with their  formal aspects besides their ornaments.  Grave stones, which have been placed in Karakoyunlu District, 15 km. north-east of Iğdır,  especially with their hand motives, have composed examples of a group has not seen in Anatolia,  widespreadly.  Hand Motives, which can be explained with the Prophet Mohammed, his love to Ehl-i Beyt,  skills of dead person and struggle of Hz. Hüseyin were embroidered on three different main stones in  Karakoyunlu District.
KATHERINE MANSFIELD’IN KISA ÖYKÜLERINDE SEMBOL, İMGE KULLANIMI VE YORUMLANMASI
THE USE OF SYMBOLS AND IMAGERIES AND THEIR INTERPRETATIONS IN KATHERINE MANSFIELD’S SHORT STORIES
Yazar: Uysal, Mehmet Başak
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Katherine, Mansfield, Story. ; Katherine, Mansfield, Öykü.

Genel anlamda Katherine Mansfield’in kısa öykülerinde üslup ve teknik açıdan göze çarpan  en önemli hususlar yazarın kullandığı sadelik ve konuşma dilidir. Katherine Mansfield’in  eserlerindeki karakterler detaylı ve kapsamlı yer tutmaktadırlar. Mansfield zengin imalar yoluyla  okurun ilgisini çekmeyi başarır. Yaşamın bir kesiti üzerinde odaklanmayı imge ve dil yoluyla  oluşturarak zengin tanımlamalarla günlük deneyimlerin bir betimlemesini çizer.

In general aspect, the most striking features in Katherine Mansfield’s short stories style and  tehcnique can be found in her use of simplicity and colloquialness. The extensively detailed characters  and environments contained in most of Katherine Mansfield&apos;s works. Mansfield succeeds to engage  the reader through the rich suggestiveness of her surroundings. Through imagery and language, she  establishes a focus on a &apos;slice of life&apos; and draws the portrayal of everyday experience with rich  descriptions in her examples.
TÜRKİYE’DE TOPLUMBİLİMİN ÖNCÜLERİNDEN: HİLMİ ZİYA ÜLKEN
ONE OF THE PIONEER OF THE SOCIOLOGY IN TURKEY: HİLMİ ZİYA ÜLKEN
Yazar: Kocadaş, Bekir
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: His conciousness of science, his approach to the West, his understandig of sociology, his classifica ; Bilim Anlayışı, Batıya Yaklaşımı, Toplumbilim Anlayışı, Toplum Sınıflaması, Tarihi Maddecililiği

Hilmi Ziya Ülken, Türkiye’de sosyolojinin gelişmesinde ve tutunmasında büyük katkıları olan  “nev-i şahsına münhasır” bir toplumbilimcidir. Ziya Gökalp’tan hemen sonraki toplumbilim  çalışmalarına yön veren önemli şahsiyetlerin başında gelen Ülken, Fındıkoğlu ve Mehmet Ali Şevki  vb. gibi toplumbilimcilerden biridir. Onlarca kitabı ve yüzlerce makalesiyle toplumbilime ve bu  alandaki çalışmalara hem ilgi çekmiş hem de toplumbilim literatürüne pek çok eser kazandırmıştır.

Hilmi Ziya Ülken having big contributions on developments and acceptance of sociology in  Turkey is a distinctive sociologist. Hilmi Ziya Ülken coming the head of the sociologists, directed  studies of sociology just after Ziya Gökalp, is one of the sociologists such as Mehmet Ali Şevki and  Fındıkoğlu, etc. He has both added a lot of works to sociology literature and pointed to works in this  field with his hundreds of books and articles.
KARİA KENTİ HALİKARNASSOS : HELLENİSTİK DÖNEM VE ÖNCESİ SİYASAL TARİHİ
CITY OF CARIAN - HALICARNASSUS : HELENISTIC PERIOD AND PREVIOUS POLITIC HISTORY
Yazar: Taşdöner, Kevser
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Halicarnassus, Carian, The West Anatolia. ; Halikarnassos, Karia, Batı Anadolu.

Bir Karia kenti olan Halikarnassos’un erken dönemlerine ait bilgiler oldukça azdır. Dorlar  tarafından kolonize edilen kent, muhtemelen ismini bu kolonistlerden almıştır. Troia Savaşı sırasında  Halikarnassos’un içinde bulunduğu bölgede yaşayan Lelegler, Karialılar ve Dorlar zamanla  birbirlerine karışıp kaynaşmıştır. İ.Ö. V. Yüzyılda Perslerin Halikarnasos, Pers taraftarı tiranlarca  yönetildi. Büyük İskender İ.Ö. 334 yılında Halikarnassos’a gelip buradaki Pers hâkimiyetine son  vererek, Hekatomnos Hanedanından kraliçe Ada’yı kentin yöneticisi olarak tayin etti. Halikarnassos,  İ.Ö. 323 yılında İskender’in ölümünden sonra, O’nun güçlü generali Antigonos’un politikasıyla özgür  ve demokratik bir yönetime sahip oldu. İ.Ö. 301 yılında yapılan İpsos Savaşı sonunda İskender’in  generalleri arasında yapılan antlaşmayla bağımsızlığı tanındı. İ.Ö. 3. Yüzyıl boyunca Mısır  Krallığı’nın müttefikiydi. İ.Ö. 190 yılından itibaren Roma Cumhuriyeti’nin müttefiki olan bir kent  devleti olarak eski siyasal konumunu muhafaza etmeye devam etti.

The knowledge about ancient age of Halicarnassus (called Bodrum today), a Carian City,is very  limited. Probably, city ,was colonized by Dorian colonists, took its name from those. During the  Troian Wars, Leleges ,had inhabitated in the region of Halicarnassus, conbined with Carians and  Dorians with the passing time. Then, in the V. Century B.C. Halicarnassus was conquered by Persians  and administrated by tyrans who were advocates of Persians. In the 334 B.C. by coming to the  Halicarnassus and cloturing the domination of Persia in Halicarnassus, Alexander The Great  appointed the Queen Ada from Hekatomnian Dynasty of Caria as the ruler of City. After the death of  Alexander ( 323 B.C), the city reached freedom and democracy with the policy of Antigonus, the  powerful commander of Alexander. Its independence was recognized with the alliance between  Alexander The Great’s commenders after the War of Ipsos, in the III. Century B.C. During the III.  Century B.C. the city was ally of the Kingdom of Egypt. Since the 190 B.C., Halicarnassus  contunued to maitain its previous political statute as being an ally of The Republic of Rome.
KAPADOKYA BÖLGESİ YERALTI ŞEHİRLERİNDE BULUNAN ŞARAPHANELERDEN BİRKAÇ ÖRNEK?
SOME EXAMPLES OF WINERIES IN UNDERGROUND CITIES OF CAPPADOCIA REGION
Yazar: Okuyucu, Demet
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Cappadocia Region, Underground Cities, Winery. ; Kapadokya Bölgesi, Yeraltı Şehirleri, Şaraphane.

Kapadokya Bölgesinde bulunan ve bölgeye özgü olan yeraltı şehirleri İlkçağlardan itibaren  yapılmış en teşekküllü yerleşim yerleridir. Olağanüstü durumlarda, geçici süreyle yaşamak için  yapılan yeraltı şehirleri içerisinde günlük hayatta kullanılan birim ve uygulamaların çoğu mevcuttur.  Hıristiyanlığın bölgede kabul edilmesi sonucunda baskı ve zulüm gören bölge halkı buralara sığınarak  yaşamış, buna ilaveten ibadethanelerini de oluşturmuşlardır. Hem günlük hayatta hem de Hıristiyan  dini için kutsal bir içki olan şarap, Şırahane adı da verilen şaraphanelerde yapılarak tüketilmiştir.  Genel olarak altlı üstlü iki tekneden ibaret olan bu birimler yeraltı şehirlerinin yüzeye yakın katlarında  oluşturulmuştur.

The underground cities located in Cappadocia Region and indigenous to this district are the  best-equipped residential complexes from the ancient times and they are fully special to the region.  Most of the facilities and applications which are naturally utilized in daily life exist in these  underground cities which were constructed to live during the extraordinary circumstance. Public of the  Cappadocia region was faced with restraint and oppression due to the acceptance of Christianity in the  region and they lived by refuging in these underground cities and constructed their temples also.  Wine, being holy and very important for Christianity belief and daily life of the region public, had  been produced in winery which has also called grape juice houses (Şırahane), as a facility of  underground city and wine had been consumed by occupants. These wine production facilities  generally consist of two-piece tanks and they has been located in the upper floors that are closer to  ground soil surface.
KLÂSİK TÜRK EDEBİYATINDA ELEŞTİRİ TERMİNOLOJİSİ
THE TERMINOLOGY OF CRITICISM IN THE CLASSICAL TURKISH LITERATURE
Yazar: Kılıç, Zülküf
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Criticism, Terminology, Tradition, Social Structure. ; Eleştiri, Terminoloji, Gelenek, İçtimaî Yapı.

Türk edebiyatının en eski kaynakları incelendiğinde görülecektir ki Türkler inançlarına, âdet  ve geleneklerine, içtimaî kabullerine uymayan her türlü davranış, alışkanlık, zayıflık ve eksikliğin  karşısında olmuşlar ve bunu eleştirmekten uzak kalmamışlardır. XIII-XIV. hatta XV. yüzyıla kadar  şairlerin bazı şeylerden ve bilhassa kötü talihten şikâyet etmeleri şeklinde gelişen eleştiri konuları;  hiciv, hezeliyat gibi mecmualarda toplanarak XV. yüzyıldan itibaren zengin bir terminolojiye sahip  olan müstakil bir edebî tür haline gelmiştir.  Bu çalışmayla Türk edebiyatında eleştiriyle ilgili terimlerin neler oldukları toplu olarak  gösterilmeye çalışılırken, bu terimlerin birbirlerine yakınlık dereceleri ve farklılıkları da ortaya  konulmaya çalışılmıştır.

When the oldest sources of Turkish Literature are examined, it will be seen that, as in the  other nations, Turkish people objected to every kind of behaviour, habit, weakness, deficiency which  did not fit into their beliefs, customs, traditions, and social acceptance, and they did not stay away  from expressing and criticising the situation. Between the 13rd and 14th century, even until 15th  century, the subjects of social criticism which developed as poets’ complaining about some things,  especially their bad luck, as a result of their being collected in periodicals which deal with satire and  humorous and ritical writing becomes a separate literary kind which has a rich terminology from the  15th century on.  With this study
EMILY BRONTE ve “UĞULTULU TEPELER”
EMILY BRONTE and “WUTHERING HEIGHTS”
Yazar: Doğan, Ülfet
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Emily Bronte, Gothic Novel, Victorian Age, Loneliness. ; Emily Bronte, Gotik Roman, Victoria Çağı, Yanlızlık.

Emily Bronte, 1811 yılında fakir bir ailenin beşinci çocuğu olarak dünyaya gelmiş bir İngiliz  yazardır. Emily’nin çocukken annesi ölmüş, kendisi de fiziksel ve akli sıkıntılar çekmiştir. Yaşadığı  çevrenin vermiş olduğu yalnızlık duygusuyla kendisine bir fantezi dünyası geliştirip, farklı bir üslupla  tek bir roman ele almıştır. Bu romanında Gotik roman özellikleriyle karşılaşırken, diğer bir taraftan da  yazarın hayatı hakkında bazı ipuçları elde ederiz. Diğer Victoria Çağı romanlarından farklı bir yapıya  sahip olan yazarımızın bu romanı, aynı zamanda İngiliz edebiyatının da klasikleri arasında yer  almaktadır.

Emily Bronte, was born in 1811, the 5th child of a poor family, is an English writer. When  Emily was a child, her mother died and she suffered from physical and mental disorders. She worked  only one novel with a different style by developing a fantasy world by reason of environment she  lived. While we see principles of Gothic novel, on the other hand, we assume some clues about her  life in this novel. Her novel, has a different form and atmosphere apart from other Victorian novels, is  one of the classics of English Literature.