AN ESSAY ON GRAMSCI'S CONCEPT OF CIVIL SOCIETY
AN ESSAY ON GRAMSCI'S CONCEPT OF CIVIL SOCIETY
Yazar: Tok, Nafiz
Dergi: Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Vol. 17 No. 3-4, 2010

Özet : Bu makalede Gramşi'nin en tartışmalı kavramlarından biri olansivil toplum kavramı irdeleniyor. Gramşi'de sivil toplumun altyapıya mı yoksaüstyapıya mı ait olduğu açıklığa kavuşturulup, sivil toplum üstyapıyayerleştirildikten sonra, bu durumun Gramşi gibi Marxist bir filozof için neanlam ifade ettiği tartışılıyor. Sivil toplum, politik toplum ve ekonomik alanayrımının Gramşi'nin çalışmalarında, organik değil, metodolojik bir ayrımolduğu vurgulanarak, Gramşi'nin bu metodolojik ayrımı somut organikgerçekliği, yani integral devleti, analiz etmek için nasıl kullandığı gösteriliyor.Politik toplumla sivil toplumun bir sentezini somutlaştıran integral devlettekiliderlik kavramı ve güç (politik toplum) ile rıza (sivil toplum) arasındakikarşılıklı ilişki açıklığa kavuşturuluyor. Gramşi'deki farklı liderlik biçimleritartışılıp açıklığa kavuşturulduktan sonra, Gramşi'nin, devletin farklı tarihseldönemlerinde liderliğin farklı sınıflar tarafından kurulduğu ve uygulandığıçeşitli yollan incelemck suretiyle, toplumu kapitalizmden sosyalizmedönüştürecek yeni bir politik stratejiye ulaşmayı amaçladığı ileri sürülüyor. Abstract: This paper discusses Gramsci's concept of civil society,which is one of Gramsci's most disputed concepts. It identifies whether civilsociety in Gramsci belongs to infrastructure or superstructure. Afler placingcivil society in superstructure, it discusses the implications of this for a Marxistphilosopher such as Gramsci. By pointing out that the distinction between civilsociety, political society and economic sphere is a methodological distinction,not an organic one, it shows how Gramsci uses this methodological distinctionto analyse the concrete organic reality, the integral state. It clarifies the conceptof hegemony and the inter-relationship between coercion (political society) andconsent (civil society) in the integral state which embodies a synthesis ofpolitical society (coercion) and civil society (consent). It, then, discussing andclarifying the different forms of hegemony in Gramsci, argues that Gramsci, byinvestigating the variety of ways in which hegemony is established andexercised by different classes in different historical periods of the state, aims toachieve a new political strategy that will transform the society from capitalismto socialism.

Özet : Bu makalede Gramşi'nin en tartışmalı kavramlarından biri olansivil toplum kavramı irdeleniyor. Gramşi'de sivil toplumun altyapıya mı yoksaüstyapıya mı ait olduğu açıklığa kavuşturulup, sivil toplum üstyapıyayerleştirildikten sonra, bu durumun Gramşi gibi Marxist bir filozof için neanlam ifade ettiği tartışılıyor. Sivil toplum, politik toplum ve ekonomik alanayrımının Gramşi'nin çalışmalarında, organik değil, metodolojik bir ayrımolduğu vurgulanarak, Gramşi'nin bu metodolojik ayrımı somut organikgerçekliği, yani integral devleti, analiz etmek için nasıl kullandığı gösteriliyor.Politik toplumla sivil toplumun bir sentezini somutlaştıran integral devlettekiliderlik kavramı ve güç (politik toplum) ile rıza (sivil toplum) arasındakikarşılıklı ilişki açıklığa kavuşturuluyor. Gramşi'deki farklı liderlik biçimleritartışılıp açıklığa kavuşturulduktan sonra, Gramşi'nin, devletin farklı tarihseldönemlerinde liderliğin farklı sınıflar tarafından kurulduğu ve uygulandığıçeşitli yollan incelemck suretiyle, toplumu kapitalizmden sosyalizmedönüştürecek yeni bir politik stratejiye ulaşmayı amaçladığı ileri sürülüyor. Abstract: This paper discusses Gramsci's concept of civil society,which is one of Gramsci's most disputed concepts. It identifies whether civilsociety in Gramsci belongs to infrastructure or superstructure. Afler placingcivil society in superstructure, it discusses the implications of this for a Marxistphilosopher such as Gramsci. By pointing out that the distinction between civilsociety, political society and economic sphere is a methodological distinction,not an organic one, it shows how Gramsci uses this methodological distinctionto analyse the concrete organic reality, the integral state. It clarifies the conceptof hegemony and the inter-relationship between coercion (political society) andconsent (civil society) in the integral state which embodies a synthesis ofpolitical society (coercion) and civil society (consent). It, then, discussing andclarifying the different forms of hegemony in Gramsci, argues that Gramsci, byinvestigating the variety of ways in which hegemony is established andexercised by different classes in different historical periods of the state, aims toachieve a new political strategy that will transform the society from capitalismto socialism.