ELEŞTİREL BEŞERİ COĞRAFYA VE ETİK İLİŞKİSİ
THE RELATIONSHIP BETWEEN CRITICAL HUMAN GEOGRAPHY AND ETHICS
Yazar: Ekinci, Sedat; Bilgili, Münür
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 13 No. 25, 2024
Anahtar kelimeler: Social Geography ; Sosyal Coğrafya ; Eleştirel beşeri coğrafya,Etik,Eleştirel teori,Eleştirel etik,Adaletsizlik ; Critical human geography,Ethics,Critical theory,Critical ethics,Injustice

Bu makalede eleştirel beşeri coğrafya ve etik arasındaki ilişki incelenmiştir. Etik; iyi-kötü, doğru-yanlış ile ilgili konuları düşünmeye, anlamaya, yorumlamaya, açıklamaya ve analiz etmeye çalışan felsefenin alt dalıdır. Betimleyici etik, normatif etik, metaetik ve eleştirel etik gibi farklı perspektifleri barındıran türlere sahiptir. Frankfurt Okulunun görüşleri olarak ifade edilen eleştirel teorinin beşeri coğrafya içindeki karşılığı olan eleştirel beşeri coğrafya, etik ile güçlü ve karşılıklı bir ilişkiye sahiptir. Eleştirel beşeri coğrafyanın ilgilendiği konular aynı zamanda etik sınırlar içine giren konulardır. Sosyal adaletsizlik, soylulaştırma, ırkçılık gibi eleştirel beşeri coğrafyanın ilgilendiği sorunların tanımı ve çözümünde etik kilit bir rol oynamaktadır. Aynı zamanda eleştirel teori kendi varlığının gerekliliğini ifade ederken ve bu varlığın sebebi sorunlarla mücadele ederken etik alt yapıyı ve söylemleri kullanmaktadır. Eleştirel beşeri coğrafyanın etik bakış açısı olan eleştirel etik, eleştirel beşeri coğrafyanın teorik alt yapısını kullanarak onu pratiğe dönüştürür. Bu da beraberinde değişimi getirmektedir. Coğrafi sorunlara karşı yaşanan bu değişim hareketi dönüştürücü coğrafyayı ortaya çıkarmıştır. Bu çalışma değişime olan ihtiyaca cevap veren iki kavramın ilişkisini ortaya koymak amacıyla kaleme alınmıştır. Bu iki kavram araştırmanın başlığı olan eleştirel beşeri coğrafya ve etiktir. Bununla birlikte eleştirel beşeri coğrafyanın etik bağlamında doğrudan ele alınmamasının oluşturduğu literatür boşluğunu doldurmaktadır. Araştırma boyunca eleştirel beşerî coğrafya ile etik arasında nasıl bir ilişki bulunmaktadır” sorusuna cevap aranmaktadır.

This article examines the relationship between critical human geography and ethics. Ethics is a branch of philosophy that attempts to think, understand, interpret, explain and analyze issues related to good-bad, right-wrong. It has different perspectives such as descriptive ethics, normative ethics, metaethics and critical ethics. Critical human geography, which is the counterpart of critical theory expressed as the views of the Frankfurt School in human geography, has a strong and reciprocal relationship with ethics. The issues that critical human geography deals with are also issues that fall within ethical boundaries. Ethics plays a key role in the definition and solution of problems that critical human geography deals with, such as social injustice, gentrification and racism. At the same time, critical theory uses ethical infrastructure and discourses while expressing the necessity of its own existence and struggling with the problems that are the reason for this existence. Critical ethics, which is the ethical perspective of critical human geography, uses the theoretical infrastructure of critical human geography and transforms it into practice. This brings about change. This change movement experienced against geographical problems has brought about transformative geography. This study was written to reveal the relationship between two concepts that respond to the need for change. These two concepts are the title of the research, critical human geography and ethics. However, it fills the gap in the literature created by the fact that critical human geography has not been directly addressed in the context of ethics. Throughout the research, an answer is sought to the question of “what kind of relationship exists between critical human geography and ethics?”