hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ALMANYA'DA KÜLTÜREL ÇATIŞMA ALANI OLARAK TÜRKÇE
Turkish as an Area of Cultural Conflict in Germany
Yazar: Adıgüzel, Yusuf
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Turks in Germany, Turkish in Germany, Third Generation, Bilingualism ; Almanya Türkleri, Almanya'da Türkçe, Üçüncü Kuşak, iki dillilik

Bu çalışmada, 500 binden fazlası öğrenci olmak üzere, 3 milyona yaklaşan nüfusu ile Almanya Türkleri'nin kültürel kimlikleriyle yaşama çabalarının ana dili merkezli tartışmaları ele alınacaktır. Kültürün taşıyıcısı olarak dil, Almanya Türkleri ile Almanya Devleti arasındaki "entegrasyon" veya "asimilasyon" tartışmalarının temelini oluşturmaktadır. Almanya, kendi dilinin göçmenlere öğretilmesini entegrasyon politikasının en önemli aşaması olarak kabul ederken, Almanya Türkleri ise ikinci kuşaktan itibaren Türkçe'nin daha az kurallı konuşulmaya başlanmasını, okullarda ana dili eğitiminin aşamalı olarak kaldırılmasını, gençlerin kullandıkları dilin Almanca ağırlıklı bir dil olmasını, kültürel kimliklerinin yaşatılması ve yeniden üretilmesi açısından bir tehdit olarak görmektedirler. Almanya Türklerinin konuşma dili farklı iletişim ortamlarına göre değişebilirken, Türkçenin resmi okullarda okutulması yönünde çalışmaları da devam etmektedir.

The present study deals with native language-centered arguments concerning the struggles of Turks in Germany reaching a population of 3 million, over 500 thousand of whom are students, to keep living with their cultural identities.  Language as bearer of culture constitutes the basis of issues of &ldquo;integration&rdquo; and &ldquo;assimilation&rdquo; between Turks in Germany and the Germany State. While Germany regards the teaching of its own language to immigrants as the most important phase of its policy of integration, Turks in Germany see it as a threat to the survival and reconstruction of their cultural identity that Turkish started to be spoken with fewer grammar rules after the second generation, that instruction in mother tongue is being phased out of schools, and that young people favor speaking German over their mother tongue Turkish. While spoken language of Turks in Germany may vary depending on different communication environments, efforts are being made for Turkish to be taught at state schools.
TÜRKİYE'DE KENT ARAŞTIRMALARININ DEĞİŞİMİ
Changes in Urban Researches in Turkey
Yazar: Şatıroğlu, Ayşen
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 22, 2010
Anahtar kelimeler: 'gecekondu' studies, 'varoş', poverty, blight zone, gentrification, new welfare settlements. ; Gecekondu araştırmaları, varoş, yoksulluk, çöküntü, soylulaştırma, "yeni zenginlik"

Bu çalışmada kent konusunda bugüne kadar yapılmış uygulamalı araştırmaların süreç içindeki değişimi ele alınmaktır. Cumhuriyet sonrasında özellikle büyük kentlerde ortaya çıkan gecekondu bölgeleri kent hakkında çalışanların dikkatlerini çeken ilk konu olmuştur. 1950’lerden itibaren başlayan uygulamalı çalışmalar içinde gecekondu çalışmaları, gecekondunun tanımlanması, gecekondulu nüfusun yapısı, aile tipolojisi, az gelişme ve kentleşme, nüfusun kentle bütünleşmesi, sanayi ve işgücü ilişkisi, gecekonduda yaşayan nüfusun kente ilişkin tutumları gibi temaları içermektedir. 1990’lı yıllarda önce gecekonduların ticarileşmesi, ardından da “varoş” meselesi ele alınır. Giderek araştırmacıların ilgisi, yoksulluk, çöküntü ve soylulaştırma konularına kayar. Bu süreçte, ilgi çeken konulardan bir başkası küresel kent tartışmaları çerçevesinde İstanbul/İstanbulluluk ve yeni zengin yaşama alanları olan siteler olmuştur. Sonuç olarak, “gecekondu” sorunu ile başlayan uygulamalı kent araştırmalarının bugün iç içe geçmiş bir çeşitlilik içinde olduğunu söyleyebiliriz. Bu durumu toplumsal süreçlerdeki çeşitlenmenin bir yansıması olarak değerlendirınek gerekmektedir.

This paper exemines the changes of the context of emprical studies in the area of  urban sociology in Turkey. The ‘gecekondu' areas emerged in metropolitan areas, in the Republican period, became the first subject matter of scholars interested in this topic. The emprical studies started in 1950's included themes such as, ‘gecekondu' studies, definition of ‘gecekondu', demographical structure of ‘gecekondu', typology of families, underdevelopment and urbanisation, integration to urban areas, relationship of the industry and the labor force and attitudes of ‘gecekondu' residents regarding the city. In 1990's commercialization of ‘gecekondu' and the problems of the ‘varoş' ( slum areas) have came to agenda. Gradually, researchers' interest shifted to the issues of poverty, blight zone, and gentrification. Within the matters of global city framework, İstanbul and İstanbullites as well as emerging  upper class living areas have been subjects of interest in this period. As a result, we can say that, emprical urban studies beginning with the problem of ‘gecekondu' settlements are now much more diversified. This issue shall be evaluated as a reflection of differentiations in social processes in urban space.
SİMÜLASYON DÜNYASINDA ÇİNGENELER ZAMANI ÜZERİNDEN POST-MODERN BATILI BİLGİNİN BİR KRİTİĞİ
The Critics of Western Knowledge via Times of Gypsies in the Simulation World
Yazar: Akdeniz, Gediz
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Gypsies, Western knowledge, Times of Gypsies, simulation, post-psychics ; Çingeneler, Batılı bilgi, Çingeneler Zamanı, simulasyon, post-fizik

1960'lı yıllarla birlikte Batılı bilginin post-modern kuram teşebbüsleri her yeri hızlı bir şekilde sarmaktadır. Bu makalede düzensiz yapılaşma ve hareketlere sahip ender topluluklardan olan Çingeneler üzerinden bu projelerin simülasyon dünyasında bir kritiğini yapacağız. Çingene topluluğunun şimdisi sonrasındaki yapı-söküm hareketlenmelerini konu alan özellikle post-modern edebiyat ve sinema denemelerinin post-modern kodlarını tartışırken insani sistemlerde uygulamaları olan farklı gerçeklik ilkelerine sahip iki simülasyon kuramı bize yardımcı olacaktır.

From 1960s, the post modern theory initiatives of western knowledge rapidly spread everywhere. In this paper, we are going to do a critical review of these "initiatives" (western projects) in simulation world via investigation of the gypsies, since they are a rare community with non-linear structure and in non-linear movement. When discussing the post-modern codes of the western knowledge, specially post-modern literature and cinema works on present-future motions of deconstruction of gypsy community, we are going to benefit from two simulation theories that have interested the simulations with difference reality principles  in human systems.
TÜRKİYE'DE SOSYOLOJİ EĞİTİMİ
Sociology Education in Turkey
Yazar: Bulut, Yücel
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Sociology, Education of Sociology, Curriculum of Sociology, Ziya Gökalp, Sabahattin Bey. ; Sosyoloji, Sosyoloji Eğitimi, Sosyoloji Müfredatı, Ziya Gökalp, Sabahattin Bey

Sosyoloji Osmanlı aydınları arasında 1890'lardan itibaren bilinen ve takip edilen bir disiplindi. 1914'ten itibaren de üniversite sisteminde kendisine yer bulan sosyoloji, o günden bugüne çeşitli süreçlerden geçti. 1980'de sayısı 10'u bulmayan sosyoloji bölümleri, bu tarihten itibaren hızla çoğalmaya başladı. Son yıllardaki hızlı artışla sosyoloji bölümlerinin toplam sayısı 58'e ulaştı. Sayıları 13'e ulaşan Sosyal Bilimler Liseleri ile birlikte Türkiye'de sosyoloji eğitimine verilen önemin arttığı gözleniyor. Bu yazıda, yüzyılı aşkın bir süre içerisinde Türkiye'de sosyolojinin geçtiği safhaları ve geçirdiği değişimler, özellikle, sosyoloji bölümlerinin müfredatları üzerine yoğunlaşmak suretiyle yakalanmaya ve değerlendirilmeye çalışılmıştır.

Sociology as a discipline followed by Ottoman intellectuals after 1890s. It has entered in university programs in 1914 and then followed a different pathway. After 1980s the number of sociology departments increased very fast while it was under 10. With the high increasing rates caught in last years this number reached 58. With the 13 Social Science High School the importance of Sociology raised in Turkey. In this paper, the phases and changes in sociology education will be discussed especially around the curriculums of sociology departments.
ALMAN ÜNİVERSİTELERİNDE SOSYOLOJİ EĞİTİMİ
Sociology Education at German Universities
Yazar: Dinç, Cüneyd; Baş, M. Fazıl
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: University, sociology, Germany, Bologna process ; Üniversite, sosyoloji, Almanya, Bologna süreci

Almanya'daki sosyoloji eğitimi bir yandan yaklaşık iki yüzyıllık bir temel üzerinde şekillenerek bugüne gelmiş ve özellikle Wilhelm von Humboldt'un eğitim reformu bu temelde önemli bir rol oynamıştır. Fakat diğer yandan bugünün daha globalleşmeye ve ulusaşırı bütünleşmeye dayalı anlayışı eğitim alanında da kendisini göstererek üniversite eğitimini ulusal farkları sindiren bir şekilde standardize etmeye çalışmaktadır. Bologna süreci bunda önemli bir etkiye sahiptir. Bu makalede son on yılda geçmiş ile bugün arasındaki bu çekişmede yeniden şekillenmekte olan Almanya'daki sosyoloji eğitiminin müfredatı mevcut eğilimler çerçevesinde incelenmektedir.

Sociology education in Germany has a two centenarian basis which was shaped especially by the educational reform of Wilhelm von Humboldt. On the other hand, today's understanding based mostly on trends like globalization and transnational integration shows itself also in the area of education and tries to standardize educational process in universities by assimilating national differences. Bologna process plays a significant role in these developments. In this article, sociology education in Germany which has been reshaped in the last then years on the basis of conflict between past and present is being analyzed in framework of current tendencies.
FRANSA'DA SOSYOLOJİ'NİN TARİHİ GELİŞİMİ VE FRANSIZ ÜNİVERSİTELERİNDE BUGÜNKÜ SOSYOLOJİ MÜFREDATI
The Historical Evolution of Sociology and Its Current Programmes in French Universities
Yazar: Kabakcı, Enes
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: History of Sociology, French Sociology, Sociology Course Programmes, Sorbonne University, Grenoble University, Ecole des hautes Ã©tudes en sciences sociales (EHESS). ; Sosyoloji Tarihi, Fransız Sosyolojisi, Sosyoloji Müfredatları, Sorbonne Üniversitesi, Grenoble Üniversitesi, Ecole des hautes etudes en sciences sociales (EHESS)

Bu çalışmada, sosyolojinin Fransa'da akademik kurumsallaşma sürecine dair bir dizi hatırlatma ve tespitin ardından, sosyolojinin Fransız üniversitelerinde bugün sahip olduğu önem ve sosyoloji bölümü mezunlarının iş hayatında ne tür pozisyonlarda iş imkanı bulabildikleri istatiksel bir dizi bilgi ışığında değerlendirilmiştir. Ayrıca, bir merkez (Paris IV - Sorbonne) ve bir taşra (Grenoble) üniversitesi ile sadece sosyal bilimlerde lisans üstü öğretim veren Ecole des hautes etudes en sciences sociales (EHESS)'deki sosyoloji bölümlerinin müfredatı bir liste şeklinde verilmiştir.

After reviewing the historical evolution and process of institutionalisation of Sociology and its importance as an academic discipline in French  universities, in the light of empirical and statistical data, this paper aims to examine the employment opportunities and chances  of sociology graduates in job markets. It also does a comparative anlaysis of  sociology course programmes  and syllabuses taught and followed in French Higher education institutions such as Sorbonne, Grenoble and EHESS.
İNGİLTERE'DE SOSYOLOJİNİN DÜNÜ VE BUGÜNÜ
Past and Present of Sociology in Britain
Yazar: Bilici, Muhammed
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: : British sociology, institutional, theoretical, resistance, acceptance, adaptation, quantitive, qualitative, neo-liberalism, market ; İngiliz sosyolojisi, kurumsal, kuramsal, direniş, kabullenme, uyarlama, nicel, nitel, neo-liberalizm, piyasa

Sosyolojinin İngiltere'deki öyküsü kurumsal, entelektüel ve kuramsal yönelimler çerçevesinde, üç temel dönem içerisinde ele alınabilir. İlk dönem, II. Dünya Savaşının sonuna dek süren, disipline karşı şüphelerin olduğu ve akademik anlamda kurumsal az gelişmişlikle tanımlanabilecek dönemdir. Bu arayı, direniş dönemi olarak adlandırabiliriz. İkinci dönem, II. Dünya Savaşından sonra, Amerikan etkisiyle kurumsal anlamda sosyolojinin akademide yaygınlaştığı dönemdir. Bu dönemi, kabulleniş dönemi olarak adlandırabiliriz. Üçüncü dönem ise, özellikle, 60'ların sonundan başlayarak sosyolojinin kurumsal yapı dışında ülkede var olan tartışmalara kimi zaman taraf olarak, yaratıcı entelektüel cevaplar üretmeye çalıştığı ve kuramsal anlamda arayışların olduğu dönemdir. Bu dönemi, uyarlama dönemi olarak adlandırabiliriz. Günümüze dek süren bu süreç, şimdilerde, 80'lerden sonra gittikçe hâkimiyet kazanan neo-liberal politikaların, hayatı tüm boyutlarıyla piyasa mantığıyla örgütleme talebiyle, disiplinin kendi gelenek ve duruşunu muhafaza etmesi ve piyasaya uyarlanması arasında bir seçim yapmaya zorlamakta ve bu anlamda disiplini bir meydan okumayla yüz yüze bırakmaktadır.

The story of sociology in Britain can be told institutionally, theoretically and intellectually in three main periods. First period lasted until the end of the Second World War, which was characterized by the suspicion towards the discipline and respective institutional underdevelopment of it. We can classify this period as the period of resistance. Second period started with the end of the war and in this period discipline entered to the academia very rapidly and became widespread at the universities, under the influence of United States. We can classify this period as the period of the acceptance. The third period that started mainly after the sixties and last until today can be classified as the period of adaptation. In this period sociology sometimes become active advocators in the social debates and also it is characterized by the extensive quest for theoretical and methodological search that is more adequate to Britain's conditions. This period lasts until today but after the eighties with the ascendancy and dominance of the neo-liberal politics that aims to dominate the whole spheres of life, including education and academy, with the logic of market challenge sociology to protect its more traditional disciplinary stance or to adapt to the market needs.
HOLLANDA SOSYOLOJİSİ
Sociology in the Netherlands
Yazar: Bilgili, Alper
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Sociology in the Netherlands, Sociology Education, Welfare State, Rudolf Steinmetz ; Hollanda Sosyolojisi, Sosyoloji Eğitimi, Sosyal Devlet, Rudolf Steinmetz

Hollanda'da akademinin sınırlarını aşan sosyoloji, toplumdaki temel problemlerin çözümünde kullanılmıştır. Hollanda gibi çok kültürlü ve çok dinli bir toplumda sosyoloji, dini hoşgörü, ırkçılık, entegrasyon gibi pratik konulara yönelmekten başka bir seçeneğe sahip değildi. Dahası, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra gelişen sosyal devlet, devlet planlamasının önemini artırmış, sonuç olarak siyaset oluşturmada sosyal bilimlere düşen görev artmıştır. Tüm bu tarihi ve toplumsal gelişmeler hükümetlerin kısa vadedeki pratik amaçlarıyla uyumlu bir sosyoloji eğitimi vücuda getirmiştir. Ne var ki, kısa vadeli pratik amaçlara odaklanmak Hollanda Sosyolojisi'nde teori oluşumunu sekteye uğratmıştır.

Going beyond the borders of academia, sociology has been utilized to solve the major problems in Dutch society. In a multi-ethnic and multi-religious country, like Netherlands, sociology has had no alternative but to focus on practical issues, such as religious toleration, racism, integration and etc. Besides, the social state that has been developing since the Second World War, increased the importance of state planning, which promoted the role of social sciences in policy-making. All these historical and social developments created an education of sociology that is in line with practical goals aimed to be pursued by the governments in the short run. Yet, focusing on short term practical goals has hindered theory formation in Dutch Sociology.
RUSYA'DA SOSYOLOJİ ÖĞRETİMİ
Teaching Sociology in Russia
Yazar: Hacıoğlu, Sevim
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Teaching Sociology in Russia, Teaching Sociology, Sociology in Russia. ; Rusya'da Sosyoloji öğretimi, Sosyoloji öğretimi, Rusya'da Sosyoloji

Rusya'da Sosyoloji ve öğretimi tarihçesinin başlangıç, suskunluk ve son 20 yılı kapsayan “yeniden doğuş” dönemleri söz konusudur. Avrupalı düşünürlerin ürünü olan Sosyoloji Rusya'da bir devralma süreci sonucunda kök salmıştır. Günümüzde Rus sosyologları bir yandan ülkenin çeşitli kentlerinde kurulan yeni Sosyoloji kürsülerindeki öğretimi değerlendirmekte, diğer yandan Toplumbilim'in ülkedeki saygınlık ve yaygınlığı ile buna son zamanlarda yükletilen rolleri tartışmaktadır. Rusya'da halen, klasik Sosyoloji Lisans müfredatına ‘Sosyal Süreçlerin Matematiksel Modellemesi' gibi derslerin dâhil edilmesi, öğrencilerin öngörü becerisiyle donatılması arzusunu yansıtıyor. Ancak bizzat Rus sosyologlarının özeleştirileri ülkede, öğretim dâhil olmak üzere Sosyoloji alanındaki faaliyetin yeterli donanıma sahip uzmanlarca yapılmadığı, dolayısıyla belirlenen müfredatın salt dış görünüm olduğu yönündedir.

Sociology in Russia is an outcome of following European scholars' thought tendencies. Russian Sociology passed through beginning, silence and last 20 years' &ldquo;renaissance&rdquo; periods. Today Russian sociologists discuss Sociology's prestige and currency in Russia as evaluating the level of teaching Sociology. Russian institutions where undergraduate Sociology programs are available, suddenly multiplied in the last years. Most of these institutions are providing training based on state's common Sociology teaching program.
Comte Pozitivizminin Serencamı (1820-1857): Pozitif Felsefeden İnsanlık Dinine
Comte Pozitivizminin Serencamı (1820-1857): Pozitif Felsefeden İnsanlık Dinine
Yazar: Kabakcı, Enes
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Auguste Comte, Pozitivizm, İnsanlık Dini

Auguste Comte, 1789 sonrası çalkantılı düşünsel ve sosyopolitik iklimde ortaya koyduğu “düzen ve ilerleme” ilkesi doğrultusunda bir yandan bilgi kuramı sahasında yeni bir tasnif yapmış, diğer yandan da Devrim'in olumsuz toplumsal ve siyasal sonuçlarını ortadan kaldırmayı hedeflemiştir. Bu amaçla, bilimleri sınıflandırarak bunları adeta bir makam sırasına koymuş ve buna koşut olarak “sosyoloji” adını verdiği yeni bir bilim dalını tesis etmiştir. Hayatının sonlarına doğru ise devrim sonrası dönemde ihmal edildiğini düşündüğü ve büyük önem atfettiği manevî alanı doldurmak üzere kutsallık meselesi üzerinde durmuş ve “İnsanlık Dini” adında yeni bir din ihdas etmiştir. Bu çalışma, genel olarak Comte'un düşüncesinin evrimini incelemekte ve bilhassa – Durkheim ve Mauss'un “yapay din” olarak nitelendirdikleri – İnsanlık Dini'nin ihdasını ele almaktadır.

Auguste Comte, 1789 sonrası çalkantılı düşünsel ve sosyopolitik iklimde ortaya koyduğu “düzen ve ilerleme” ilkesi doğrultusunda bir yandan bilgi kuramı sahasında yeni bir tasnif yapmış, diğer yandan da Devrim'in olumsuz toplumsal ve siyasal sonuçlarını ortadan kaldırmayı hedeflemiştir. Bu amaçla, bilimleri sınıflandırarak bunları adeta bir makam sırasına koymuş ve buna koşut olarak “sosyoloji” adını verdiği yeni bir bilim dalını tesis etmiştir. Hayatının sonlarına doğru ise devrim sonrası dönemde ihmal edildiğini düşündüğü ve büyük önem atfettiği manevî alanı doldurmak üzere kutsallık meselesi üzerinde durmuş ve “İnsanlık Dini” adında yeni bir din ihdas etmiştir. Bu çalışma, genel olarak Comte'un düşüncesinin evrimini incelemekte ve bilhassa – Durkheim ve Mauss'un “yapay din” olarak nitelendirdikleri – İnsanlık Dini'nin ihdasını ele almaktadır.
TÜRKİYE'DE “GERİ DÖNEMEYEN” EKONOMİ SOSYOLOJİSİ YA DA “AÇILAMAYAN” SOSYAL BİLİMLER!..
The Non-returning of the Economic Sociology, the Non-opening of the Social Sciences in Turkey
Yazar: Özatalay, Cem
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: new economic sociology; interdisciplinarity; higher education in social sciences ; Yeni Ekonomi Sosyolojisi, Disiplinlerarasılık, Sosyal bilimlerde yüksek öğretim

Ekonomi sosyolojisi son yıllarda gerek ABD'de gerekse Avrupa'da gözle görülür bir çıkış yakaladı. Ne var ki, Batı'da ‘Yeni Ekonomi Sosyolojisi'nin yaptığı atılımın muadili bir gelişmenin Türkiye'de sosyal bilimler alanında, en azından şimdiye kadar, açığa çıkmadığı görülüyor. Okumakta olduğunuz makale de esas olarak bu meseleyi sorunsallaştırıyor. Makalede ileri sürülecek görüşler şunlar olacak: (1) Yeni Ekonomi Sosyolojisi'nin de gelişiminin maddi koşullarını sağlayan neo-liberalleşme sürecinin özellikle “yeniden açılım” evresinde, güçlü bir klasik ekonomi eleştirisi geleneğine sahip olmayan Türk sosyal bilimleri donanımsız kalmıştır; (2) Ekonomi disiplininin temel ilgi alanları ve kurucu temaları hakkındaki birikiminin zayıflığı Türkiye'deki sosyal bilimleri, özellikle de Türk sosyolojisini, şu iki tutumdan birini benimsemeye itmiştir: “ricat tutumu” ve “tepkisel tutum”. En son olarak makale, bu iki tutumun da yeni ekonomi sosyolojisini yok saymak konusunda ortaklaştığının altını çizecektir.

Economic sociology went through a major growth, both in the United States and in Europe, in recent years.  Despite the global rise of economic sociology, especially within Western social sciences, one cannot notice a real concern about the subject in Turkey. This article aims to discuss the reasons why Turkish social scientists have largely ignored this field of study &ndash; at least until now. It will be argued that (1) in the absence of a critical tradition about classical economics of Turkish social sciences, the latter found itself intellectually disarmed after the beginning of the &ldquo;roll-out&rdquo; moment of neoliberalization process when new economic sociology was vividly developed; (2) Turkish social sciences' lack of interest concerning the main issues of economics gave birth to two different attitudes: one is &ldquo;retreat attitude&rdquo;, the other is &ldquo;reactive attitude&rdquo;. Finally it will be claimed that there is no difference between these two attitudes with respect to neglecting new economic sociology.
İDEOLOJİNİN TARİHÇESİ
History of Ideology
Yazar: Bulut, Yücel
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Ideology, Destutt de Tracy, Kral Marx, Louis Althusser, Antonio Gramsci, Karl Mannheim, the End of Ideology. ; İdeoloji, Destutt de Tracy, Karl Marx, Louis Althusser, Antonia Gramsci, Karl Mannheim, İdeolojinin Sonu

Sosyal bilimlerin tarifi en zor kavramlarından biri olan ideoloji kavramının tarihsel serüvenini ele almayı hedefleyen bu mütevazı çalışmada, ilk kullanılmaya başlandığı dönemden günümüze kazandığı anlamlar ve kavram etrafında gerçekleştirilen tartışmalar üzerinde durulmaktadır. Çalışmada, ideolojinin doğasına ve anlamına ilişkin bir değerlendirme yapmak, şimdilik, amaçlanmamıştır. İdeoloji kavramının günümüzde aldığı biçim ve incelenmesine ilişkin yeni öneriler ve yaklaşımlar sonraki çalışmalarımızın konusu olacaktır.

In this basic study the discussions around the meanings of ideology, which it has gained from the first time it is used till today, will be analyzed. Ideology is one of the notions that describing it is very hard. In this study, it is not aimed to make some evaluations on the nature and meaning of ideology. New suggestions about the current meaning and forms of the notion of ideology will be subject of another article.