hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Güneş Destekli Isı Pompalı Kurutucuda Mantarın Kurutma Davranışlarının Yapay Sinir Ağı Kullanılarak Modellenmesi
Bir Güneş Destekli Isı Pompalı Kurutucuda Mantarın Kurutma Davranışlarının Yapay Sinir Ağı Kullanılarak Modellenmesi
Yazar: Şevik, Seyfi; Aktaş, Mustafa; Özdemir, M. Bahadır; Doğan, Hikmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 20 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Güneş destekli ısı pompası; Kurutma; Yapay sinir ağları; Mantar

Kurutucu, güneş enerjisi ile ve güneş enerjisi destekli ısı pompası ile ayrı ayrı 45 °C ve 55 °C kurutma havası sıcaklığı ve 0.9 m s-1 hava hızında mantar kurutularak test edilmiştir. Deneylerden elde edilen nem içeriği (MC), ayrılabilir nem oranı (MR) ve kuruma hızı (DR) değerleri Levenberg-Marquardt (LM) geri yayılım öğrenme algoritması ve Fermi transfer fonksiyonu kullanılarak yapay sinir ağları (YSA) ile modellenmiştir. Geliştirilen modelin istatistiksel geçerliliğinin belirlenmesinde kullanılan çoklu saptama katsayısı (R2), ortalama karekök (RMSE), ve mutlak hata yüzdesi (MAPE) istatistik değerleri kullanılmıştır. R2, RMSE ve MAPE sırasıyla MC için 0.999, 0.0078895, 0.2668459, MR için 0.999, 0.0001099, 0.2968427 ve DR için 0.999, 0.0000008, 0.2703797 olarak elde edilmiştir. Böylece, farklı kurutma şartları için bu modelleme ile mantarın kuruma davranışları başarılı bir şekilde analiz edilebilir.

Kurutucu, güneş enerjisi ile ve güneş enerjisi destekli ısı pompası ile ayrı ayrı 45 °C ve 55 °C kurutma havası sıcaklığı ve 0.9 m s-1 hava hızında mantar kurutularak test edilmiştir. Deneylerden elde edilen nem içeriği (MC), ayrılabilir nem oranı (MR) ve kuruma hızı (DR) değerleri Levenberg-Marquardt (LM) geri yayılım öğrenme algoritması ve Fermi transfer fonksiyonu kullanılarak yapay sinir ağları (YSA) ile modellenmiştir. Geliştirilen modelin istatistiksel geçerliliğinin belirlenmesinde kullanılan çoklu saptama katsayısı (R2), ortalama karekök (RMSE), ve mutlak hata yüzdesi (MAPE) istatistik değerleri kullanılmıştır. R2, RMSE ve MAPE sırasıyla MC için 0.999, 0.0078895, 0.2668459, MR için 0.999, 0.0001099, 0.2968427 ve DR için 0.999, 0.0000008, 0.2703797 olarak elde edilmiştir. Böylece, farklı kurutma şartları için bu modelleme ile mantarın kuruma davranışları başarılı bir şekilde analiz edilebilir.
Bitki Büyüme Düzenleyici Uygulamalarının Golden Delicious
Bitki Büyüme Düzenleyici Uygulamalarının Golden Delicious
Yazar: Atay, Ayşe Nilgün; Koyuncu, Fatma
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 4, 2013
Anahtar kelimeler: Giberellin; ProCa; Etefon; Meyve kalitesi; Kalsiyum

Pas ve acı benek oluşumu elmalarda ciddi kalite kaybına ve meyvenin ticari değerinin azalmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada, M9 anacına aşılı Golden Delicious çeşidinde GA4+7, GA3, ProCa ve etefon uygulamalarının pas ve acı benek oluşumu üzerine etkileri incelenmiştir. Çalışmada, 2010 ile 2012 yılları arasında üç yıl süreyle her yıl aynı uygulamalar yapılmış ve hasattan sonra meyvelerdeki pas ve acı benek oluşumu hem skala değerlerine göre hem de yüzde olarak hesaplanmıştır. GA4+7’nin pas oluşumunun kontrolünde çok etkili olduğu, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında pas oluşumunun minimum seviyede kaldığı ve skala değerlerinin sırasıyla 1.07, 1.11 ve 1.11 olduğu belirlenmiştir. Hasat zamanındaki paslı meyve oranı GA4+7 uygulamasında % 6.7-11.1 arasında ve kontrolde ise % 44.4-93.3 arasında değişmiştir. Pas oluşumunun azaltılmasında GA3 uygulaması GA4+7’ye benzer başarılı sonuçlar sağlamıştır. Bununla birlikte yüksek GA4+7 dozlarının özellikle meyvenin daha az olduğu yıllarda acı benek oluşumunu artırabileceği görülmüştür. ProCa ve etefon uygulamalarının pas ve acı benek üzerine herhangi bir etkisi bulunmamıştır.

Pas ve acı benek oluşumu elmalarda ciddi kalite kaybına ve meyvenin ticari değerinin azalmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada, M9 anacına aşılı Golden Delicious çeşidinde GA4+7, GA3, ProCa ve etefon uygulamalarının pas ve acı benek oluşumu üzerine etkileri incelenmiştir. Çalışmada, 2010 ile 2012 yılları arasında üç yıl süreyle her yıl aynı uygulamalar yapılmış ve hasattan sonra meyvelerdeki pas ve acı benek oluşumu hem skala değerlerine göre hem de yüzde olarak hesaplanmıştır. GA4+7’nin pas oluşumunun kontrolünde çok etkili olduğu, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında pas oluşumunun minimum seviyede kaldığı ve skala değerlerinin sırasıyla 1.07, 1.11 ve 1.11 olduğu belirlenmiştir. Hasat zamanındaki paslı meyve oranı GA4+7 uygulamasında % 6.7-11.1 arasında ve kontrolde ise % 44.4-93.3 arasında değişmiştir. Pas oluşumunun azaltılmasında GA3 uygulaması GA4+7’ye benzer başarılı sonuçlar sağlamıştır. Bununla birlikte yüksek GA4+7 dozlarının özellikle meyvenin daha az olduğu yıllarda acı benek oluşumunu artırabileceği görülmüştür. ProCa ve etefon uygulamalarının pas ve acı benek üzerine herhangi bir etkisi bulunmamıştır.
Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.)’da Tane Verimi ile Bazı Verim Ögeleri Arasındaki İlişkilerin Saptanması
Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.)’da Tane Verimi ile Bazı Verim Ögeleri Arasındaki İlişkilerin Saptanması
Yazar: Kurt, Pakize; Aydoğan Çifci, Esra; Yağdı, Köksal
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Bread wheat (Triticum aestivum L.); Grain yield, Correlation coefficients; Path analysis; Yield and yield components ; Ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.), Tane verimi, Korelasyon katsayıları, Path analizi, Verim ve verim öğeleri

Bu çalışma, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Uygulama ve Araştırma Merkezinde 2009/10, 2010/11, 2011/12 yıllarında, 22 ileri kademedeki ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) hattı ile 3 buğday çeşidi (Flamura, Gönen, Pehlivan) kullanılarak tesadüf blokları deneme deseninde ve 3 tekrarlamalı olarak kurulmuş olup, Bitki boyu (BB), Başak boyu (BŞB), Başakta başakçık sayısı (BBS), Başakta tane sayısı (BTS), Başakta tane ağırlığı (BTA), 1000 Tane ağırlığı (1000TA) gibi bazı verim ögelerinin tane verimiyle (TV) doğrudan ve dolaylı etkilerini belirlemek için yürütülmüş ve irdelenen tarımsal özellikler arasındaki ilişkiler Path analizi ile korelasyon katsayıları kullanılarak değerlendirilmiş ve Bursa koşullarında yapılacak ekmeklik buğday ıslahı çalışmalarında, BTS ve BTA’nın tane verimi için yapılacak seleksiyonlarda başarı ile kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

This study was carried out to determine the direct and indirect effects of some yield components, such as plant height (PH), spike lenght (SL), spikelet number per spike (SNS), grain number per spike (GNS), grain weight per spike (GWS) and 1000 grains weight (1000GW), to grain yield using randomized complete block design with 3 replications in 22 advanced bread wheat line and 3 wheat varities (Flamura, Gönen, Pehlivan) at Application and Research Center, Uludag University Faculty of Agriculture, in years of 2009/10, 2010/11, 2011/12 and evaluated the relationship between agricultural traits by path analysis and correlation coefficient; was conluded that GNS and GWS can be used successfully for selection for grain yield at breeding wheat studies for Bursa conditions
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Kök Yara Nematodları Pratylenchus thornei ve Pratylenchus neglectus’a (Tylenchida: Pratylenchidae) Karşı Dayanıklılıklarının Belirlenmesi
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Kök Yara Nematodları Pratylenchus thornei ve Pratylenchus neglectus’a (Tylenchida: Pratylenchidae) Karşı Dayanıklılıklarının Belirlenmesi
Yazar: İmren, Mustafa
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Root lesion nematode; P. thornei; P. neglectus; Wheat; Resistance ; Bitki Paraziti nematodlar, Kök yara nematodları

Kök yara nematodları, Pratylenchus spp. bitkilerin kökünde beslenir ve toprak kökenli patojenlerin bitkiye girişinisağlayan yaralanmalara sebep olur. Buğday yetiştiriciliğinde nematodlara karşı en etkin mücadele yöntemi dayanıklı/tolerant çeşitlerin kullanımı olarak bilinmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’de yetiştiriciliği yapılan 82 adet ekmeklik buğday çeşidinin kök yara nematodları, Pratylenchus thornei ve P. neglectus’a karşı in vitro koşullarda dayanıklılıkları araştırılmıştır. Çalışma sonucunda denemeye alınan buğday genotiplerinden P. thornei ve P. neglectus’a karşı dayanıklı çeşide rastlanılmamıştır. Bununla birlikte, P. thornei’ye karşı 29 çeşit orta dayanıklı, 44 çeşit orta hassas ve 9 çeşidin hassas olduğu ve P. neglectus’a karşı ise 37 çeşit orta dayanıklı, 38 çeşit orta hassas ve 7 çeşidin hassas olduğu saptanmıştır. Ayrıca, 14 adet buğday çeşidi hem P. thornei’ye hem de P. neglectus’a karşı orta derecededayanıklı bulunmuştur. Denemeye alınan çeşitler içerisinde Uzunyayla, Atlı, Yayla 305 ve Harmankaya buğday çeşitleriCROC_1/AE. SQUARROSA(224)//OPATA) buğday çeşidine göre daha yüksek performans gösterdiği için ulusal ıslahprogramlarına dahil edilmesi önerilmektedir.Anahtar Kelimeler: Kök yara nematodu; P. thornei; P. neglectus; Buğday; Dayanıklılık

Root lesion nematodes, Pratylenchus spp. feeds on plants root and causes wounds provide a means of entry for soilborne pathogen. It is known that the using of resistant/tolerant wheat varieties is the most effective method in order to control nematodes in wheat cultivation. In this study, the resistance of 82 bread wheat varieties grown in Turkey were investigated against root lesion nematodes, Pratylenchus thornei and P. neglectus, in-vitro conditions. At the end of this study, no resistant wheat genotype against Pratylenchus thornei and P. neglectus was found. However, it was found that 29 varieties moderately resistant, 44 varieties moderately susceptible, 9 varieties susceptible against P. thornei and 37 varieties moderately resistant, 38 varieties moderately susceptible, 7 varieties susceptible against P. neglectus. Additionally, 14 wheat varieties were moderately resistant against both P. thornei and P. neglectus. Among the tested wheat varieties, Uzunyayla, Atlı, Yayla 305 and Harmankaya showed higher performance than CROC_1/AE. SQUARROSA(224)//OPATA) variety, therefore it is suggested that these varieties should be incorporated into national wheat breeding programs
Dalgacık-Sinir Ağı Yaklaşımı ile Yağış-Akış Tahmini: Kızılırmak Nehri Örneği
Dalgacık-Sinir Ağı Yaklaşımı ile Yağış-Akış Tahmini: Kızılırmak Nehri Örneği
Yazar: Terzi, Özlem; Barak, Melike
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Yağış, Akım, Dalgacık dönüşümü, Yapay sinir ağları, Kızılırmak nehri

Su kaynaklarının planlanmasında önemli bir etmen olan akarsu akımlarının tahmini için dalgacık dönüşüm tekniği (D) ve yapay sinir ağları (YSA) yöntemi kullanılarak modeller geliştirilmiştir. Kızılırmak Nehri’nde bulunan Söğütlühan akım istasyonuna ait akım tahmin modelleri geliştirmek için Sivas meteoroloji istasyonuna ait yağış verileri kullanılmıştır. İlk olarak ölçülmüş orijinal yağış serileri kullanılarak YSA modelleri geliştirilmiştir. Daha sonra, ölçülmüş yağış değerleri dalgacık dönüşümü ile alt serilere ayrılmıştır. Yağış alt serileri ile dalgacık-yapay sinir ağı (D-YSA) modelleri geliştirilmiştir. Geliştirilen modeller ölçülmüş değerlerle kıyaslandığında, dalgacık dönüşümü uygulandıktan sonra elde edilen D-YSA modellerinin, orijinal serilerle elde edilen YSA modellerinden daha iyi performans sergilediği görülmüştür.

Su kaynaklarının planlanmasında önemli bir etmen olan akarsu akımlarının tahmini için dalgacık dönüşüm tekniği (D) ve yapay sinir ağları (YSA) yöntemi kullanılarak modeller geliştirilmiştir. Kızılırmak Nehri’nde bulunan Söğütlühan akım istasyonuna ait akım tahmin modelleri geliştirmek için Sivas meteoroloji istasyonuna ait yağış verileri kullanılmıştır. İlk olarak ölçülmüş orijinal yağış serileri kullanılarak YSA modelleri geliştirilmiştir. Daha sonra, ölçülmüş yağış değerleri dalgacık dönüşümü ile alt serilere ayrılmıştır. Yağış alt serileri ile dalgacık-yapay sinir ağı (D-YSA) modelleri geliştirilmiştir. Geliştirilen modeller ölçülmüş değerlerle kıyaslandığında, dalgacık dönüşümü uygulandıktan sonra elde edilen D-YSA modellerinin, orijinal serilerle elde edilen YSA modellerinden daha iyi performans sergilediği görülmüştür.
Türkiye’de Yetiştirilen Bazı Yerli Koyun Irklarında Kalpastatin (CAST) Geni Polimorfizminin PCR-RFLP Yöntemiyle Belirlenmesi
Türkiye’de Yetiştirilen Bazı Yerli Koyun Irklarında Kalpastatin (CAST) Geni Polimorfizminin PCR-RFLP Yöntemiyle Belirlenmesi
Yazar: Balcıoğlu, Murat; Karslı, Taki; Şahin, Emine; Ulutaş, Zafer; Aksoy, Yüksel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 20 No. 4, 2013
Anahtar kelimeler: Calpastatin gene; Polymorphism; PCR-RFLP; Sheep ; Kalpastatin geni, Polimorfzim, PCR-RFLP, Koyun

Bu çalışmada, Türkiye’de yetiştirilen 7 yerli koyun ırkında kalpastatin (CAST) gen polimorfizmi PCR-RFLP metodu kullanılarak araştırılmıştır. CAST geninin M ve N allelleri frekansları; Kangal (n= 31), İvesi (n= 26), Güney Karaman(n= 23), Akkaraman (n= 21), Morkaraman (n= 34), Karayaka (n= 33) ve Karakaş (n= 22) koyun ırklarında sırasıyla 0.92-0.08, 0.59-0.41, 0.67-0.33, 0.69-0.31, 0.87-0.13, 0.86-0.14, 0.89-0.11 olarak tespit edilmiştir. Ki-kare testi CAST geni bakımından Morkaraman, İvesi ve Karayaka populasyonlarının Hardy-Weinberg dengesinden önemli düzeyde (P<0.05)saptığını, diğer populasyonların ise Hardy-Weinberg dengesinde olduğunu göstermiştir.

In this study, calpastatin (CAST) gene polimorphism was investigated in 7 native sheep breeds reared in Turkey by using PCR-RFLP method. The frequencies of M and N alleles of CAST gene in Kangal (n= 31), Awassi (n= 26), Güney Karaman (n= 23), Akkaraman (n= 21), Morkaraman (n= 34), Karayaka (n= 33), and Karakas (n= 22) sheep breeds were determined as 0.92-0.08, 0.59-0.41, 0.67-0.33, 0.69-0.31, 0.87-0.13, 0.86-0.14, 0.89-0.11 respectively. According to chi-square test, all the other populations were consistent with Hardy-Weinberg equilibrium, whereas Morkaraman, İvesi and Karayaka populations showed significant (P
Saros Körfezi (Kuzey Ege Denizi, Türkiye)’nden Avlanan Benekli Pisi Balığının (Lepidorhombus boscii Risso, 1810) Bazı Üreme Özellikleri
Some Reproductive Characteristics of Four-spotted megrim (Lepidorhombus boscii Risso, 1810) from Saros Bay (Northern Aegean Sea, Turkey)
Yazar: Cengiz, Özgür; Özekinci, Uğur; İşmen, Ali; Öztekin, Alkan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Four-spotted megrim,Reproductive characteristics,Saros Bay,Northern Aegean Sea ; Benekli Pisi Balığı, Üreme Özellikleri, Saroz Körfezi, Kuzey Ege Denizi

Bu çalışma Eylül 2006 - Eylül 2008 tarihleri arasında Saros Körfezi (Kuzey Ege Denizi, Türkiye)’nde gerçekleştirilmiştir. Balık örnekleri 0 - 500 m arası derinliklerde ayda bir defa torba ağ gözü açıklığı 44 mm olan ticari dip trolü ağı kullanılarak toplanmıştır. Benekli pisi balığının (Lepidorhombus boscii Risso, 1810) üreme döneminin Şubat-Mayıs ayları arasında olduğu belirlenmiştir. İlk üreme boyu dişi bireyler için 14.9 cm, erkek bireyler için ise 15.3 cm olarak saptanmıştır. Türün mutlak yumurta verimliliği - toplam boy, mutlak yumurta verimliliği - toplam ağırlık ve mutlak yumurta verimliliği - yaş arasındaki ilişkiler sırasıyla F= 1.487×TL3.22, F= 264.39×TW + 14.103 ve F= 12.207×A -11.279 olarak tespit edilmiştir. Bu çalışma benekli pisi balığının Türkiye sularında bazı üreme özelliklerine ilişkin ilk verileri içermektedir.

This study was carried out between September 2006 - September 2008 in Saros Bay (Northern Aegean Sea, Turkey). The fish samples were collected using a commercial bottom trawl net with 44 mm codend mesh size at depths ranging from 0 to 500 m The spawning period of four-spotted megrim (Lepidorhombus boscii Risso, 1810) occurred between February and May. First sexual maturity length was 14.9 cm for females and 15.3 cm for males. Absolute fecundity - total length, absolute fecundity - total weight and absolute fecundity - age relationships were estimated as F= 1.487×TL3.22, F= 264.39×W + 14.103 and F= 12.207×A - 11.279, respectively. This study includes first data on some reproductive characteristics of four-spotted megrim for Turkish waters
Görüntü İşleme Tabanlı Hassas İlaçlama Robotu
Görüntü İşleme Tabanlı Hassas İlaçlama Robotu
Yazar: Sabancı, Kadir; Aydın, Cevat
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 20 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Precision agriculture; Image processing; Sugar beet farming; Weed control ; Hassas tarım, Görüntü işleme,  Şeker pancarı tarımı, Yabancı ot mücadelesi

Şeker pancarı tarımında yabancı otlarla mücadelede en etkin yöntem, mekanik olarak çapalama yöntemi ve kimyasal olarak herbisit ilaç kullanımıdır. Kimyasal mücadelenin aşırı kullanımı dünyada ciddi çevre sorunları oluşturmaktadır. Bunun yanında insan ve hayvan sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışmada geliştirilen hassas ilaçlama robotu ile şeker pancarı tarımında, sıra arasında bulunan yabancı otlar görüntü işleme teknikleri kullanılarak tespit edilmiş ve yabancı ot üzerine değişken düzeyli herbisit uygulama modeli gerçekleştirilmiştir. Hassas ilaçlama robotunun meme yüksekliği 30 cm ve hızı 8.928 cm s-1 iken 1.6 m2’lik bir alanda yapılan ilaçlama uygulamasında, geleneksel ilaçlamauygulamasına göre % 55.22 değerinde bir ilaçlama tasarrufu elde edilmiştir. Hassas ilaçlama robotunun 8 farklı hız değerinde yabancı otlar üzerine uygulanan ilaçlama sıvısı miktarları ölçülmüştür. İlaçlama robotunun hızının artırılması, yabancı otlar üzerine uygulanan ilaçlama sıvısı miktarında bir azalmaya neden olduğu görülmüştür.

Hoeing as mechanically and the use of herbicide as chemically are the most effective methods in controlling weed in sugar beet farming. Excessive use of chemical tussle results in serious environmental problems in the world. In addition, it affects human and animal health adversely. The weeds between rows in sugar beet fields were determined by using image processing techniques and a model of variable level herbicide application was applied on them with precision spraying robot developed during the study. When the nozzle height of precision spraying robot is 30 cm and the speed of it is 8.928 cm s, a value of 55.22% saving of drugs was achieved when compared to conventional pesticide applications in a pesticide application on an area of 1.6 m. The amount of spraying liquid applied on weeds by precision spraying robot with 8 different speeds was measured. It was found that increasing the speed of the spraying robot causes a decrease in the amount of spraying liquid applied on weeds.
Buğday ve Arpada Farklı Toprak Nem Düzeylerinde Bazı Ekim Öncesi Tohum Uygulamalarının Etkinliği
Buğday ve Arpada Farklı Toprak Nem Düzeylerinde Bazı Ekim Öncesi Tohum Uygulamalarının Etkinliği
Yazar: Atar, Bekir
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Wheat; Barley; Germination; Priming; Soil moisture levels ; Buğday; Arpa; Çimlenme; Tohum uygulaması; Toprak nem düzeyleri

Araştırma beş farklı toprak nem düzeylerinde (tarla kapasitesi-% 100-S1, tarla kapasitesinin % 88’i-S2, % 76’sı-S3, % 64’ü-S4 ve % 52’si-solma noktası-S5) ekim öncesi tohum uygulamalarının (hidropriming, 30 ve 60 ppm GA3) çimlenme ve fide gelişimine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada Soyer-2002 ekmeklik buğday ve Çıldır-2002 arpa çeşitleri kullanılmıştır. GA3 uygulamalarının etkisi genel olarak her iki cinste de ilk çimlenme süresini, yüzde elli çıkış süresini ve ortalama çıkış süresini azaltmış, çimlenme indeksini ve fide sap boyunu ise arttırmıştır. 30 ppm GA3 uygulamasında elde edilen ortalama değerler 60 ppm GA3 uygulamasına göre daha yüksek olmuştur. İncelenen parametreler bakımından buğdayda en iyi sonuçlar S2 ve S3 toprak nem düzeylerinde belirlenirken, arpada S1 nem düzeyinde bulunmuştur.Anahtar Kelimeler: Buğday; Arpa; Çimlenme; Tohum uygulaması; Toprak nem düzeyleri

The research was conducted to determine the effects of different soil moisture contents (I100: full irrigation-S1, I88: 88% of full irrigation-S2, I76: 76% of full irrigation- S3, I64: 64% of full irrigation-S4 and I52: 52% of full irrigation-wilting point-S5) and seed priming ((hidropriming, 30 and 60 ppm GA) on germination and seedling growing. The species of Soyer-2002 bread wheat and Çıldır-2002 barley was used as cultivars. Generally, effect on examined characteristics of GA3 were positived, and it was decreased to beginning germination periods, germination periods 50% and average germination periods, and increased to seedling height and germination index in both species. Research results in 30 ppm GA3 treatment were higher than 60 ppm GA3. While the highest results in wheat was determined in S2 and S3 moisture contents, the highest results in barley was obtained from S1 moisture content
Kinetic of Color and Texture Changes in Rehydrated Fig
Kinetic of Color and Texture Changes in Rehydrated Fig
Yazar: Ansarı, Sara; Maftoon-azad, Neda; Hosseını, Ebrahim; Farahnaky, Asgar; Asadı, Gholam-hassan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 21 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Dried figs; Rehydration; Kinetics model; Colour; Texture ; Kuru incir; Rehidrasyon; Kinetik model; Renk; Doku

Intermediate-moisture figs obtained by rehydration of dried figs are more suitable for direct consumption. Colour and texture are the most important quality attributes, which influence the acceptability of this product. In this research the kinetic of color and texture changes in rehydrated figs were studied as a function of time and temperature (25-90 °C). All hunter colour parameters (L*, a* and b*) were used to estimate the extent of colour change during rehydration. Results indicated that among different kinetic models, a combined kinetic model provided the best fit. Moreover, texture development kinetics over all temperature ranges were satisfactorily described by means of first-order kinetic model compared with second-order, Weibull and Peleg models. Model parameters including texture softening (k) and residual constant (A) values were calculated which also confirmed the decrease in firmness of the dried figs due to theplasticization effect of water intake. The Arrhenius model described well the temperature dependence of the reaction rateconstant for colour and texture parameters.Keywords: Dried figs; Rehydration; Kinetics model; Colour; Texture

Intermediate-moisture figs obtained by rehydration of dried figs are more suitable for direct consumption. Colour and texture are the most important quality attributes, which influence the acceptability of this product. In this research the kinetic of color and texture changes in rehydrated figs were studied as a function of time and temperature (25-90 °C). All hunter colour parameters (L*, a* and b*) were used to estimate the extent of colour change during rehydration. Results indicated that among different kinetic models, a combined kinetic model provided the best fit. Moreover, texture development kinetics over all temperature ranges were satisfactorily described by means of first-order kinetic model compared with second-order, Weibull and Peleg models. Model parameters including texture softening (k) and residual constant (A) values were calculated which also confirmed the decrease in firmness of the dried figs due to the plasticization effect of water intake. The Arrhenius model described well the temperature dependence of the reaction rate constant for colour and texture parameters