hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ceylanpınar Tarım işletmesinde Yetiştirilen Siyah Alaca Sığırlarda Süt Verimini Ergin Çağa ve 305 Güne Göre Düzeltme Katsayılarının Tespit Edilmesi
Ceylanpınar Tarım işletmesinde Yetiştirilen Siyah Alaca Sığırlarda Süt Verimini Ergin Çağa ve 305 Güne Göre Düzeltme Katsayılarının Tespit Edilmesi
Yazar: Açıkgöz, Ali
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Siyah Alaca,kalıtım derecesi,ergin çağ,düzeltme faktörü

Bu araştırmada, Siyah-Alaca sığırlarda süt verimlerini ergin çağa ve 305 güne göre düzeltmede kullanılacak faktörler geliştirilmiştir. Materyal olarak Ceyianpınar Tarım İşletmesindeki Siyah-Alaca sığırların, 1989-2001 yılları arasında doğum yapan, ilk 10 kontrol günü süt verimlerinden en az 5 ölçüm kaydı bulunan 2845 ineğe ait 7359 laktasyon kayıtlan ite baba olarak en az 10 yavrusu bilinen 140 boğa kullanılmıştır. Süt verimlerini ergin çağa göre düzeltme katsayılarının hesaplanmasında: 26 buzağılama yaş gurubu ve 4 mevsim dikkate alınarak toptan karşılaştırma metodu kullanılmıştır, 305 güne göre düzeltme katsayılarının hesaplanmasında ise 26 buzağılama yaş gurubu ve 4 mevsim dikkate alınmıştır.

Bu araştırmada, Siyah-Alaca sığırlarda süt verimlerini ergin çağa ve 305 güne göre düzeltmede kullanılacak faktörler geliştirilmiştir. Materyal olarak Ceyianpınar Tarım İşletmesindeki Siyah-Alaca sığırların, 1989-2001 yılları arasında doğum yapan, ilk 10 kontrol günü süt verimlerinden en az 5 ölçüm kaydı bulunan 2845 ineğe ait 7359 laktasyon kayıtlan ite baba olarak en az 10 yavrusu bilinen 140 boğa kullanılmıştır. Süt verimlerini ergin çağa göre düzeltme katsayılarının hesaplanmasında: 26 buzağılama yaş gurubu ve 4 mevsim dikkate alınarak toptan karşılaştırma metodu kullanılmıştır, 305 güne göre düzeltme katsayılarının hesaplanmasında ise 26 buzağılama yaş gurubu ve 4 mevsim dikkate alınmıştır.
Samsun Koşullarında Geliştirilen Çeşit Adayı Mısırların Verim Öğelerinin Belirlenmesi ve Stabilite Analizi
Samsun Koşullarında Geliştirilen Çeşit Adayı Mısırların Verim Öğelerinin Belirlenmesi ve Stabilite Analizi
Yazar: Öz, Ahmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ivesi,bireysel hayvan modeli,REML,MTDFREML,kalıtım derecesi,familya sayısı

Bu araştırmada İvesi ırkı kuzularda doğum ağırlığına ait kalıtım derecesinin tahmininde baba familya sayısının etkisi araştırılmıştır. Doğum ağırlığına ait veriler 17 baş damızlık koça ait 1062 baş tekiz kuzudan elde edilmiştir. Kalıtım derecesi tahminleri farklı sayıdaki (10, 15 ve 17) baba bir üvey kardeş familyasına ait verilerden hesaplanmıştır. Kalıtım derecesinin tahmini Bireysel Hayvan Modeli (Animal Model) esas alınarak, MTDFREML programı ile yapılmıştır. Familya sayısının 10, 15 ve 17 olması durumunda kalıtım derecesi tahminleri sırasıyla 0,15; 0.22 ve 0,31 olarak tahmin edilmiştir.

Bu araştırmada İvesi ırkı kuzularda doğum ağırlığına ait kalıtım derecesinin tahmininde baba familya sayısının etkisi araştırılmıştır. Doğum ağırlığına ait veriler 17 baş damızlık koça ait 1062 baş tekiz kuzudan elde edilmiştir. Kalıtım derecesi tahminleri farklı sayıdaki (10, 15 ve 17) baba bir üvey kardeş familyasına ait verilerden hesaplanmıştır. Kalıtım derecesinin tahmini Bireysel Hayvan Modeli (Animal Model) esas alınarak, MTDFREML programı ile yapılmıştır. Familya sayısının 10, 15 ve 17 olması durumunda kalıtım derecesi tahminleri sırasıyla 0,15; 0.22 ve 0,31 olarak tahmin edilmiştir.
İvesi Kuzularında Doğum Ağırlığının Kalıtım Derecesinin Tahmininde Baba Familya Sayısının Önemi Üzerinde Araştırmalar
İvesi Kuzularında Doğum Ağırlığının Kalıtım Derecesinin Tahmininde Baba Familya Sayısının Önemi Üzerinde Araştırmalar
Yazar: Elıon, Müge
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ivesi,bireysel hayvan modeli,REML,MTDFREML,kalıtım derecesi,familya sayısı

Bu araştırmada İvesi ırkı kuzularda doğum ağırlığına ait kalıtım derecesinin tahmininde baba familya sayısının etkisi araştırılmıştır. Doğum ağırlığına ait veriler 17 baş damızlık koça ait 1062 baş tekiz kuzudan elde edilmiştir. Kalıtım derecesi tahminleri farklı sayıdaki (10, 15 ve 17) baba bir üvey kardeş familyasına ait verilerden hesaplanmıştır. Kalıtım derecesinin tahmini Bireysel Hayvan Modeli (Animal Model) esas alınarak, MTDFREML programı ile yapılmıştır. Familya sayısının 10, 15 ve 17 olması durumunda kalıtım derecesi tahminleri sırasıyla 0,15; 0.22 ve 0,31 olarak tahmin edilmiştir.

Bu araştırmada İvesi ırkı kuzularda doğum ağırlığına ait kalıtım derecesinin tahmininde baba familya sayısının etkisi araştırılmıştır. Doğum ağırlığına ait veriler 17 baş damızlık koça ait 1062 baş tekiz kuzudan elde edilmiştir. Kalıtım derecesi tahminleri farklı sayıdaki (10, 15 ve 17) baba bir üvey kardeş familyasına ait verilerden hesaplanmıştır. Kalıtım derecesinin tahmini Bireysel Hayvan Modeli (Animal Model) esas alınarak, MTDFREML programı ile yapılmıştır. Familya sayısının 10, 15 ve 17 olması durumunda kalıtım derecesi tahminleri sırasıyla 0,15; 0.22 ve 0,31 olarak tahmin edilmiştir.
Bazı Burçak Hatlarında (Vicia ervilia (L.) Wild.) Kotiledon Boğum Eksplantından Adventif Sürgün Rejenerasyonu
Bazı Burçak Hatlarında (Vicia ervilia (L.) Wild.) Kotiledon Boğum Eksplantından Adventif Sürgün Rejenerasyonu
Yazar: Erdoğan, Yılmaz
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; burçak,kotiledon boğum,adventif sürgün rejenerasyonu,doku kültürü

Çalışmada Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümünden temin edilen 6 farklı burçak hattı kullanılmıştır, Tohumlar MS besiyerinde çimlendirilmiş ve 4-5 gün sonra gelişen bitkilerden kotiledon boğum eksplantları izole edilerek değişik oranlarda Thidiazuron (TDZ) veya 6-benzilaminopurin (BAP) ve a-naftalenasetik asit (NAA) içeren MS besin ortamında kültüre alınmıştır. Eksplant başına en fazla sürgün sayısı 15.7 adet ile 7 numaralı hattan 4 mg/l BAP ve 0.25 mg/l NAA içeren besin ortamından elde edilmiştir. Gelişen bu sürgünler daha sonra değişik oranlarda indol-3-bütrik asit (IBA) içeren MS ortamında köklendirmeye alınmıştır. 7 hafta sonra en yüksek köklenme oranı (%100) ve sürgün başına ortalama kök sayısı (6 adet) 2 mg/1 IBA içeren ortamdan elde edilmiştir.

Çalışmada Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümünden temin edilen 6 farklı burçak hattı kullanılmıştır, Tohumlar MS besiyerinde çimlendirilmiş ve 4-5 gün sonra gelişen bitkilerden kotiledon boğum eksplantları izole edilerek değişik oranlarda Thidiazuron (TDZ) veya 6-benzilaminopurin (BAP) ve a-naftalenasetik asit (NAA) içeren MS besin ortamında kültüre alınmıştır. Eksplant başına en fazla sürgün sayısı 15.7 adet ile 7 numaralı hattan 4 mg/l BAP ve 0.25 mg/l NAA içeren besin ortamından elde edilmiştir. Gelişen bu sürgünler daha sonra değişik oranlarda indol-3-bütrik asit (IBA) içeren MS ortamında köklendirmeye alınmıştır. 7 hafta sonra en yüksek köklenme oranı (%100) ve sürgün başına ortalama kök sayısı (6 adet) 2 mg/1 IBA içeren ortamdan elde edilmiştir.
Kışlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinin Ankara Koşullarında Verim ve Verim Öğeleri Yönünden Karşılaştırılması
Kışlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinin Ankara Koşullarında Verim ve Verim Öğeleri Yönünden Karşılaştırılması
Yazar: Başalma, Dilek
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Kışlık kolza (Brassica napus ssp. oleifera. L.),tohum verimi,yağ verimi

Bu çalışmanın amacı; farklı orijinli kışlık kolza (Brassica napus ssp. oleifera. L.) çeşitlerinin Ankara koşullarında verim ve verim öğelerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırma, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlalarında 1999-2000 ve 2000-2001 yıllarında iki yıl süre ile yürütülmüştür. Denemede materyal olarak Almanya orijinli 16 kışlık kolza çeşidi (Atilla, Alaska, İris, Orabel, Pronto, VVotan, Express, Lisabel, Apex, Magnum, Alpine, Orkan, Mohican, Oxident, Artus ve Lirajet), Danimarka orijinli 2 kışlık kolza çeşidi (Chang ve Hansert), 6 Fransa orijinli kışlık kolza çeşidi (Licord, Liberator, Bristol, Capitol, Contact ve Samurai) ve 1 Amerika orijinli kışlık kolza (Cescade) çeşidi olmak üzere toplam 25 kışlık kolza çeşidi kullanılmıştır. En yüksek tohum verimi , 2000 yılında 265.00 kg/da ile Contact çeşidinden, 2001 yılında ise 301.33 kg/da ile Licord çeşidinde belirlenirken, her iki yılın ortalamasına göre en yüksek tohum verimi 263.83 kg/da ile yine Licord çeşidinden elde edilmiştir. Benzer olarak en yüksek yağ verimi, 2000 yılında 114.10 kg/da ile Contact çeşidinden, 2001 yılında ise 136.67 kg/da ile Licord çeşidinde belirlenirken, her iki yılın ortalamasına göre en yüksek yağ verimi 114.98 kg/da ile yine Licord çeşidinde saptanmıştır.

Bu çalışmanın amacı; farklı orijinli kışlık kolza (Brassica napus ssp. oleifera. L.) çeşitlerinin Ankara koşullarında verim ve verim öğelerinin karşılaştırılmasıdır. Araştırma, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlalarında 1999-2000 ve 2000-2001 yıllarında iki yıl süre ile yürütülmüştür. Denemede materyal olarak Almanya orijinli 16 kışlık kolza çeşidi (Atilla, Alaska, İris, Orabel, Pronto, VVotan, Express, Lisabel, Apex, Magnum, Alpine, Orkan, Mohican, Oxident, Artus ve Lirajet), Danimarka orijinli 2 kışlık kolza çeşidi (Chang ve Hansert), 6 Fransa orijinli kışlık kolza çeşidi (Licord, Liberator, Bristol, Capitol, Contact ve Samurai) ve 1 Amerika orijinli kışlık kolza (Cescade) çeşidi olmak üzere toplam 25 kışlık kolza çeşidi kullanılmıştır. En yüksek tohum verimi , 2000 yılında 265.00 kg/da ile Contact çeşidinden, 2001 yılında ise 301.33 kg/da ile Licord çeşidinde belirlenirken, her iki yılın ortalamasına göre en yüksek tohum verimi 263.83 kg/da ile yine Licord çeşidinden elde edilmiştir. Benzer olarak en yüksek yağ verimi, 2000 yılında 114.10 kg/da ile Contact çeşidinden, 2001 yılında ise 136.67 kg/da ile Licord çeşidinde belirlenirken, her iki yılın ortalamasına göre en yüksek yağ verimi 114.98 kg/da ile yine Licord çeşidinde saptanmıştır.
Çoklu Uyum Analizi Tekniğinin Sosyal Bilim Araştırmalarında Kullanımı
Çoklu Uyum Analizi Tekniğinin Sosyal Bilim Araştırmalarında Kullanımı
Yazar: Aktürk, Duygu
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; çoklu uyum analizi,sosyal bilimler,katagorik veriler,Khi-Kare

Bu çalışmanın amacı, sosyal bilimlerde yapılan araştırmalarda elde edilen verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde kullanılan Ki-Kare analizi, Fishertin Kesin Olasılık Testi (Fisher Exact Test), G- İstatistiği ve Oran Testi'ne (Z-testi) alternatif olabilecek " Çoklu Uyum Analizi " tekniğinin kullanımının ortaya konulmasıdır. Araştırmanın materyalini, Çanakkale İlinin dört ilçesinde Damızlık Süt Sığırı Yetiştirici Birliklerine üye olan ve olmayan işletmelerden basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 90 işletme ile yapılan anket sonucunda elde edilen veriler oluşturmuştur. Elde edilen verilemen üç özellik arasındaki ilişkiler “ Çoklu Uyum Analizi “tekniği açısından irdelenmiştir.

Bu çalışmanın amacı, sosyal bilimlerde yapılan araştırmalarda elde edilen verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde kullanılan Ki-Kare analizi, Fishertin Kesin Olasılık Testi (Fisher Exact Test), G- İstatistiği ve Oran Testi'ne (Z-testi) alternatif olabilecek " Çoklu Uyum Analizi " tekniğinin kullanımının ortaya konulmasıdır. Araştırmanın materyalini, Çanakkale İlinin dört ilçesinde Damızlık Süt Sığırı Yetiştirici Birliklerine üye olan ve olmayan işletmelerden basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 90 işletme ile yapılan anket sonucunda elde edilen veriler oluşturmuştur. Elde edilen verilemen üç özellik arasındaki ilişkiler “ Çoklu Uyum Analizi “tekniği açısından irdelenmiştir.
Yeni Kurulan Yerleşim Alanlarındaki Tarımsal Yapıların Analizi
Yeni Kurulan Yerleşim Alanlarındaki Tarımsal Yapıların Analizi
Yazar: Polat, H. Eylem
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 02, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; kırsal yerleşim,kırsal konut,hayvan barınakları,çevre koşullan

Bu çalışmada, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından baraj altında kalan, orman içinde bulunan ve göçebe yaşayan topluluklar için kurulan yeni yerleşim alanlarındaki tarımsal üretim amaçlı yapıların yapısal ve fonksiyonel planlama özellikleri yönünden yeterlilik durumları araştırılmış, ve sorunları belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma, Diyarbakır ve Hatay illerinde bulunan toplam 12 yerleşim alanındaki 7 farklı tip proje uygulanan 120 tarım işletmesinde yürütülmüştür. Tanm işletmeleri, konut ve tarımsal üretim amaçlı yapılardan oluşmaktadır. Araştırma sırasında, tarımsal üretim amaçlı yapıların hayvan barınağı olarak kullanıldığı, büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapıldığı belirlenmiştir. Araştırmada tarımsal üretim amaçlı yapıların tamamen kapalı olarak planlandıkları ve hayvanların çevresel ve fonksiyonel isteklerini yerine getirmekten uzak oldukları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda yörelerin iklim koşulları ve literatür bilgileri gözönünde tutularak, mevcut tip proje boyutları ve yetiştiricilik çeşidine göre uygun düzenlemeler yapılmış ve uygulamaya yönelik öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.

Bu çalışmada, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından baraj altında kalan, orman içinde bulunan ve göçebe yaşayan topluluklar için kurulan yeni yerleşim alanlarındaki tarımsal üretim amaçlı yapıların yapısal ve fonksiyonel planlama özellikleri yönünden yeterlilik durumları araştırılmış, ve sorunları belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma, Diyarbakır ve Hatay illerinde bulunan toplam 12 yerleşim alanındaki 7 farklı tip proje uygulanan 120 tarım işletmesinde yürütülmüştür. Tanm işletmeleri, konut ve tarımsal üretim amaçlı yapılardan oluşmaktadır. Araştırma sırasında, tarımsal üretim amaçlı yapıların hayvan barınağı olarak kullanıldığı, büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapıldığı belirlenmiştir. Araştırmada tarımsal üretim amaçlı yapıların tamamen kapalı olarak planlandıkları ve hayvanların çevresel ve fonksiyonel isteklerini yerine getirmekten uzak oldukları belirlenmiştir. Araştırma sonucunda yörelerin iklim koşulları ve literatür bilgileri gözönünde tutularak, mevcut tip proje boyutları ve yetiştiricilik çeşidine göre uygun düzenlemeler yapılmış ve uygulamaya yönelik öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.
Bazı Kişniş (Coriandrum sativum L.) Hatlarında Farklı Sıra Arası Mesafelerinin Verim, Verim Özellikleri ve Uçucu Yağ Oranı Üzerine Etkileri
Bazı Kişniş (Coriandrum sativum L.) Hatlarında Farklı Sıra Arası Mesafelerinin Verim, Verim Özellikleri ve Uçucu Yağ Oranı Üzerine Etkileri
Yazar: Kızıl, Süleyman
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; kişniş,Coriandrum sativum,sıra arası mesafesi,verim,uçucu yağ oranı

Diyarbakır koşullarında 1999-2000 ve 2000-2001 yetiştirme dönemlerinde sürdürülen bu araştırmada, 5 kişniş Hattında farklı sıra arası mesafelerinin verim ve verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bölünmüş parseller deneme desenine göre kurulan çalışmada beş farklı sıra arası (20 cm, 30 cm, 40 cm, 50 cm ve 60 cm) mesafeleri ana parselleri, kişniş Hatları (Hat 5, Hat 11, Hat 50, Hat 56 ve Hat 61) ise alt parselleri oluşturmuştur. Araştırmada, bitki boyu, meyveli dal sayısı, şemsiye sayısı, şemsiyede tohum sayısı, bitki başına tohum verimi, tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı, uçucu yağ oranı ve uçucu yağ verimi gibi özellikler incelenmiştir. Araştırmada sıra arası mesafelerine göre incelenen özelliklerden; bitki boyu 75.36-79.12 cm, meyveli dal sayısı 7.36-8.61 adet/bitki, şemsiye sayısı 11.37-15.59 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 13.02-13.16 g, tohum verimi 98.5-181.4 kg/da ve uçucu yağ oram % 0.287-0.318, Hatlara göre ise; bitki boyu 74.79-81.32 cm, meyveli dal sayısı 7.43-8.68 adet/bitki, şemsiye sayısı 13.5414.66 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 12.51-13.90 g, tohum verimi 128.2-148.6 kg/da ve uçucu yağ oranı % 0.280-0.310 arasında değişmiştir. Tohum ve uçucu yağ verimi bakımından en iyi sonuçlar 30 cm sıra arası mesafesi ile Hat 5 ve Hat 11’den elde edilmiştir.

Diyarbakır koşullarında 1999-2000 ve 2000-2001 yetiştirme dönemlerinde sürdürülen bu araştırmada, 5 kişniş Hattında farklı sıra arası mesafelerinin verim ve verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bölünmüş parseller deneme desenine göre kurulan çalışmada beş farklı sıra arası (20 cm, 30 cm, 40 cm, 50 cm ve 60 cm) mesafeleri ana parselleri, kişniş Hatları (Hat 5, Hat 11, Hat 50, Hat 56 ve Hat 61) ise alt parselleri oluşturmuştur. Araştırmada, bitki boyu, meyveli dal sayısı, şemsiye sayısı, şemsiyede tohum sayısı, bitki başına tohum verimi, tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı, uçucu yağ oranı ve uçucu yağ verimi gibi özellikler incelenmiştir. Araştırmada sıra arası mesafelerine göre incelenen özelliklerden; bitki boyu 75.36-79.12 cm, meyveli dal sayısı 7.36-8.61 adet/bitki, şemsiye sayısı 11.37-15.59 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 13.02-13.16 g, tohum verimi 98.5-181.4 kg/da ve uçucu yağ oram % 0.287-0.318, Hatlara göre ise; bitki boyu 74.79-81.32 cm, meyveli dal sayısı 7.43-8.68 adet/bitki, şemsiye sayısı 13.5414.66 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 12.51-13.90 g, tohum verimi 128.2-148.6 kg/da ve uçucu yağ oranı % 0.280-0.310 arasında değişmiştir. Tohum ve uçucu yağ verimi bakımından en iyi sonuçlar 30 cm sıra arası mesafesi ile Hat 5 ve Hat 11’den elde edilmiştir.
Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinde Kuru Ot Verimi ile ilişkili Karakterlerin Korelasyon ve Path Analizi ile Saptanması
Bazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinde Kuru Ot Verimi ile ilişkili Karakterlerin Korelasyon ve Path Analizi ile Saptanması
Yazar: Albayrak, Sebahattin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; yonca,korunga,kılçıksız brom,otlak ayrığı,korela

Ankara koşullarında yürütülen bu araştırmada yonca, korunga, kılçıksız brom ve otlak ayrığı bitkilerinde kuru ot verimi vBazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinde Kuru Ot Verimi ile ilişkili Karakterlerin Korelasyon ve Path Analizi ile Saptanmasıe diğer bazı karakterler arasındaki ilişkiler ve bu özelliklerin kuru ot verimi üzerine doğrudan ve dolaylı etkileri incelenmiştir. 2000-2002 yıllarında üç yıl süren araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, yonca, korunga, kılçıksız brom ve otlak ayrığında kuru ot verimini artırmak için yapılacak seleksiyon çalışmalarında kuru madde verimi ve ham protein verimi özelliklerinin dikkate alınması gerektiği bulunmuştur. Bunun yanında yüksek kuru ot verimi için doğal bitki boyu ve ana sap uzunluğunun da önemli kriterler olduğu saptanmıştır.

Ankara koşullarında yürütülen bu araştırmada yonca, korunga, kılçıksız brom ve otlak ayrığı bitkilerinde kuru ot verimi vBazı Çok Yıllık Yem Bitkilerinde Kuru Ot Verimi ile ilişkili Karakterlerin Korelasyon ve Path Analizi ile Saptanmasıe diğer bazı karakterler arasındaki ilişkiler ve bu özelliklerin kuru ot verimi üzerine doğrudan ve dolaylı etkileri incelenmiştir. 2000-2002 yıllarında üç yıl süren araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, yonca, korunga, kılçıksız brom ve otlak ayrığında kuru ot verimini artırmak için yapılacak seleksiyon çalışmalarında kuru madde verimi ve ham protein verimi özelliklerinin dikkate alınması gerektiği bulunmuştur. Bunun yanında yüksek kuru ot verimi için doğal bitki boyu ve ana sap uzunluğunun da önemli kriterler olduğu saptanmıştır.
Ayçiçeği Sapının Kesilme Özelliklerinin Belirlenmesi
Ayçiçeği Sapının Kesilme Özelliklerinin Belirlenmesi
Yazar: Kocabıyık, Habib
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ayçiçeği sapı,fiziko-mekanik özellik,kesilme kuvveti,kesilme gerilmesi,kesilme enerjisi

Bu çalışmada, hasattan sonra ayçiçeğinin tarlada kalan kısımlarının mekanizasyona yönelik fiziksel ve mekaniksel özelliklerinin tanımlanması amaçlanmış, ayçiçeği saplarına kesme testleri uygulanarak katı zemin üzerindeki kesilme mekaniği irdelenmiş, maksimum kesilme kuvvetleri ve sapın kesilme gerilmeleri, toplam kesilme enerjisi ve özgül kesilme enerjisi incelenmiştir. Ayrıca ayçiçeği sapının nem içeriği ve sap bölgesinin kesilme özelliklerine etkileri araştırılmıştır. Araştırma sonunda, ayçiçeği sapının maksimum kesilme kuvveti 0.25 kN ite 4.85 kN arasında ortalama 1.81 kN, kesilme gerilmesi 0.77 MPa ile 9.44 MPa arasında ortalama 4.05 MPa, kesilme enerjisi 3.27 J ile 47.18 J arasında ortalama 13.40 J, özgül kesilme enerjisi 0.99 J/cm2 ite 6.59 J/cm2 arasında ortalama 2.79 J/cm2 bulunmuştur.

Bu çalışmada, hasattan sonra ayçiçeğinin tarlada kalan kısımlarının mekanizasyona yönelik fiziksel ve mekaniksel özelliklerinin tanımlanması amaçlanmış, ayçiçeği saplarına kesme testleri uygulanarak katı zemin üzerindeki kesilme mekaniği irdelenmiş, maksimum kesilme kuvvetleri ve sapın kesilme gerilmeleri, toplam kesilme enerjisi ve özgül kesilme enerjisi incelenmiştir. Ayrıca ayçiçeği sapının nem içeriği ve sap bölgesinin kesilme özelliklerine etkileri araştırılmıştır. Araştırma sonunda, ayçiçeği sapının maksimum kesilme kuvveti 0.25 kN ite 4.85 kN arasında ortalama 1.81 kN, kesilme gerilmesi 0.77 MPa ile 9.44 MPa arasında ortalama 4.05 MPa, kesilme enerjisi 3.27 J ile 47.18 J arasında ortalama 13.40 J, özgül kesilme enerjisi 0.99 J/cm2 ite 6.59 J/cm2 arasında ortalama 2.79 J/cm2 bulunmuştur.
Bartın Kenti Nemli Çayırlıklarının Florası
Bartın Kenti Nemli Çayırlıklarının Florası
Yazar: Yılmaz, Hale
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 10 No. 03, 2004
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; nemli çayırlık,tarım aiant,flora,Bartın Kenti

Bartın Kenti, henüz gelişmekte olan bir yerleşim birimidir. Kent içerisinde ve yakın çevresinde tarımsal faaliyetlerin sürdürülüyor olması, halkın kırsal yaşamdan kopmamış olduğunun bir göstergesidir. Kentteki tarım alanları Bartın Çayı çevresindeki düzlüklerde yoğunlaşmaktadır. Bu alanlarda kavak plantasyonlarıyla birlikte nemli çayırlıklar yayılış göstermektedir. Bu çalışmada, Bartın Kenti'nde nemli çayırlıkların içerdiği başlıca flora elemanları olarak 38 familyaya ait 145 adet otsu bitki taksonu saptanmıştır. Bunlar içerisinde Avrupa-Sibirya (35 taksoh) ve Akdeniz (12 takson) fitocoğrafik bölge elementleri çoğunluktadır. Familyaların içerdiği tür sayısına bakıldığında ise Poaceae familyası 25 takson ve Fabaceae familyası 21 takson ile önde gelmektedir.

Bartın Kenti, henüz gelişmekte olan bir yerleşim birimidir. Kent içerisinde ve yakın çevresinde tarımsal faaliyetlerin sürdürülüyor olması, halkın kırsal yaşamdan kopmamış olduğunun bir göstergesidir. Kentteki tarım alanları Bartın Çayı çevresindeki düzlüklerde yoğunlaşmaktadır. Bu alanlarda kavak plantasyonlarıyla birlikte nemli çayırlıklar yayılış göstermektedir. Bu çalışmada, Bartın Kenti'nde nemli çayırlıkların içerdiği başlıca flora elemanları olarak 38 familyaya ait 145 adet otsu bitki taksonu saptanmıştır. Bunlar içerisinde Avrupa-Sibirya (35 taksoh) ve Akdeniz (12 takson) fitocoğrafik bölge elementleri çoğunluktadır. Familyaların içerdiği tür sayısına bakıldığında ise Poaceae familyası 25 takson ve Fabaceae familyası 21 takson ile önde gelmektedir.