ANKARA, KIZILCAHAMAM YAKININDAKİ GÜVEM KÖYÜ CİVARINDA BULUNAN SON TERSİYER KOZALAKLI-YEŞİL YAPRAKLI ORMANI
A LATE-TERTIARY CONIFER-HARDWOOD FOREST FROM THE VICINITY OF GÜVEM VILLAGE. NEAR KIZILCAHAMAM, ANKARA
Yazar: Kasaplıgil, Baki
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 88 No. 88, 1977
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ANKARA, KIZILCAHAMAM,YAKININDAKİ GÜVEM KÖYÜ,KOZALAKLI-YEŞİL YAPRAKLI ORMANI ; A Late-Tertiary,Conifer-Hardwood,Forest From the Vicinity

Bugünkü kozalaklı-yeşil yapraklı ormanı ve ünlü sıcak su kaynaklarını görmek için ilkdefa 1939 da Orman Fakültesinden arkadaşım Karamanoğlu ile birlikte Kızılcahamam'a gittim.Ankara'dan Kurtboğazı'na kadar tozlu eski yoldaki uzun otobüs yolculuğunu ve Kargasekmez'intehlikeli virajlarını hatırlıyorum. O zaman Kâmil'in babası Yargıç Muavini Remzi Bey beni davetedip, eski Osmanlı tarzı mimarî ile yapılmış üç katlı Ankara tipi ahşap evlerinde kalmamı istemişti.Her gün yürüyüşe çıkıyor ve vadilerdeki köknar, kavak ve meşe ağaçlarının da yer aldığıçam ormanları ile sıcak su kaynakları ve yayvan yamaçlarda araştırmalar yapıyorduk. Otuz yılsonra 1968 de eski meslektaşlarım Sayın H. Aksoy, Prof. K. Karamanoğlu, Prof. N. Sönmez veProf. O. Düzgüneş ve ailelerinin bir pikniğe davet etmeleri üzerine Kızılcahamam'a tekrar gittim.Kızılcahamam'ın 22 km kuzeyine gittikten sonra Çerkeş yolundan Güvem'i geçtik veBeşkonak'a geldik, piknik yeri olarak su kenarında sakin bir çimenliği seçtik. Yol kenarları buldozerlerlekesildikten sonra da Kızılcahamam-Çerkeş yolunun batı yamaçları henüz yeşilliklekaplanmamıştı ve gölsel sedimentlerin hem yatay, hem düşey tabakalanması açıkça ortaya çıkmıştı.Bir gece önce biraz yağmur yağmıştı. Karamanoğlu ile yol yamaçlarında biraz yürüyüpayaklarımızın altındaki yuvarlanan kayaçlarda bulunan fosil fragmanlarım inceledik. Tabakalarhalindeki diyatomitli toprağın en üst tabakası düşey doğrultudaydı ve bu süngerimsi kayaçlarıntabakaları doğal olarak kitap büyüklüğünde tabakalara ayrılmıştı. Yağmur suyunu emdiklerindenher taşı kütüphaneden bir kitap alır gibi kolaylıkla alabiliyorduk. Her diyatomitli levhaparçası üzerinde güzel bir fosil izi bulunuyordu.

It was in 1939 when I first visited Kızılcahamam to see the present conifer-hardwoodforest as well as the famous hot springs with my friend Karamanoğlu, a fellow student from theForestry College. I remember the long bus ride on the dusty old road from Ankara throughKurtboğazı and the dangerous curves of Kargasekmez. That time, Kamil's father Remzi Bey,assessor of the city, kindly invited me to stay in his three-story wooden house built in goodtaste according to early Ottoman architectural style for the country homes of Ankara. We tookdaily walks to explore the Scots pine forests associated with firs, aspens and oaks through thevalleys as well as to the hot springs and mountain steppes over the gentle hills. In 1968, morethan thirty years later, I visited Kızılcahamam again upon a picnic invitation by my old colleaguesMr. H. Aksoy, Prof. K. Karamanoğlu, Prof. N. Sönmez and Prof. O. Düzgüneş, andtheir families. After driving 14 miles north of Kızılcahamam, down the Çerkeş road, we passedGüvem and reached Beşkonak where we selected a neat meadow by the creek as our picnicsite. The western slopes of the Kızılcahamam-Çerkeş road were still devoid of vegetation afterthe road banks were cut off by bulldozers and both horizontal and vertical layers of lacustrinesediments were exposed freely. A moderate amount of rain had fallen during the previous night.With Karamanoğlu, I walked along the road slopes, examining the fossil fragments by rollingrocks under our feet. The uppermost layer of the laminated diatomaceous earth was orientedvertically and the sheets of these spongy rocks were naturally split into book-size platelets.Due to the absorption of rainwater we could pull out any piece with great ease, just like pullingout books from a library shelf. Every piece of diatomaceous platelet was bearing a beautifulfossil impression.