hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Üreter Taşları ile Flebolitlerin İnce kesit Kontrastsız Bilgisayarlı Tomografi ile Ayırtedilmesinde Kullanılan Kriterlerin Değerlendirilmesi
Assesment of Criteria in Differentiation of Ureteral Stones from Phleboliths with Thin-Slice Unenhanced Computed Tomography
Yazar: Akdamar, Koray; Onur, Mehmet Ruhi; Andiç, Çağatay; Çubuk, Metin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Bilgisayarlı tomografi, üreter taşı, flebolit

Amaç: Bu çalışmanın amacı kontrastsız helikal bilgisayarlı tomografide üreter taşları ile flebolitleri ayırtetmek için daha önce literatürde tanımlanmış olan kriterlerin yeterliliğini değerlendirmektir.  Gereç ve Yöntemler: Altı aylık zaman periyodunda taşı olan 31 hastaya ve toplam 80 fleboliti olan 43 hastaya 3 cm uzunluğunda ince kesit (kesit kalınlığı: 2 mm, pitch: 1) olmak üzere kontrastsız helikal BT çekimi yapıldı. Her kalsifikasyonun boyut, şekil, santral lüsensi, yumuşak doku halka işareti, kuyruklu yıldız işareti, densite değerleri ve profil analizi kaydedildi.   Bulgular: Flebolitlerin 52'si (%65) yuvarlak, 28'i oval (%35) şekilliydi. Taşların ise 10'u (%32) yuvarlak, 8'i (%26) oval şekilliydi. Taşların 13'ü (%42) geometrik şekilli iken hiçbir flebolit geometrik şekilli değildi. Flebolit ve taşların ortalama densite değerleri sırasıyla 386,5 HU (131 HU/935 HU) ve 1088 HU (526 HU - 1594 HU) ölçülmüş olup bu değerler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı idi (p

Objective: The purpose of this study was to asses the accuracy of criteria in distinguishing distal urinary stones from phleboliths defined in the literature with thin-slice unenhanced helical computed tomography (CT).  Materials and Methods: Between October 2004 and April 2005, we performed 3 cm length thin-slice (2 mm section thickness, pitch:1)  helical CT on 31 patients with urinary stones and on 43 patients with 80 phleboliths. The size, shape, central lucency, soft tissue rim sign, comet-tail sign, density values and profile analysis of each calcification were recorded.  Results: Fifty two (65%) of 80 phleboliths were round and 28 (35%) were oval shape. On the contrary, ten (32%) of 31 stone were round, 8 (26%) of them were of oval shape. Geometric configuration was seen in thirteen (42%) stones but not in any phleboliths. Mean densities of phleboliths and stones were 386,5 HU (131 HU/935 HU) and 1088 HU (526 - 1594), respectively. This difference was statistically significant (p
Ulnar Sinirin Kubital Oluk Düzeyinde Tuzak Nöropatisinin Basit Dekompresyon Yöntemi İle Cerrahi Tedavisi
The Surgical Treatment of Ulnar Nerve Entrapment Neuropathy at the Elbow Level by Simple Decompression
Yazar: Kural, Cahit; Yaşar, Soner; Solmaz, İlker; Pusat, Serhat; İzci, Yusuf
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Ulnar sinir tuzak nöropatisi, kubital oluk, basit dekompresyon

Amaç: Ulnar sinir tuzak nöropatisi (TNP) genellikle kubital oluk seviyesinde meydana gelir. Tedavisi konservatif yaklaşım veya cerrahidir. Bu çalışmadaki amacımız ulnar TNP'de uyguladığımız basit dekompresyon tekniğinin cerrahi sonuçlarını incelemektir.  Gereç ve Yöntemler: 2005-2009 arasında ulnar TNP tanısı alan 56 hasta kliniğimizde opere edildi. Bu hastaların tamamının sinir bütünlüğü tam idi. Hastaların 36'sı erkek, 20'u ise bayan idi. Yaş ortalaması 37,8 idi. Hastaların tümüne lokal anestezi altında kubital oluk düzeyinde basit dekompresyon ameliyatı uygulandı. Ortalama ameliyat süresi 30 dk. olarak kaydedildi.   Bulgular: Hastaların %92,86&#8216;sinin şikayetleri ameliyattan sonra tamamen geçti. 56 hastanın 4'ü cerrahiden fayda görmedi, bu hastaların 3'ü romatolojik hastalığı bulunan kişilerdi. Hiçbir hastada cerrahi komplikasyon gelişmedi ve hastaların şikayetleri ameliyattan sonra artmadı.   Sonuç: Basit dekompresyon ulnar sinirin kubital oluk seviyesindeki TNP'inde en uygun ve en az invazif cerrahi yöntemdir. Eşlik eden romatolojik hastalığı olanlarda cerrahi için beklenmelidir.

Objective: Ulnar nerve entrapment neuropathy usually occurs at the cubital groove. The treatment is conservative approach or surgery. In this study, our aim is to evaluate the surgical results of simple decompression technique on the treatment of ulnar nerve entrapment neuropathy.  Materials and Methods: Fifty-six patients with the diagnosis of ulnar nerve entrapment neuropathy were operated between 2005 and 2009. The ulnar nerve was intact in all cases. Thirty-six patients were male and 20 were female. The mean age was 37.8 years. Simple decompression at the elbow level was performed in all patients under the local anesthesia. The mean operation duration was 30 minutes.  Results: The complaints were totally improved in 92.86% of the patients. Four patients did not benefit from the surgery and 3 of them had rheumatological disease. No complication was observed and the complaints were not increased in any case.  Conclusion: Simple decompression at the elbow level is the most appropriate and less invasive method in the treatment of ulnar nerve entrapment neuropathy. Surgical treatment must be delayed in patients with rheumatological disease.
Escherichia coli Suşlarında Antimikrobiyal Duyarlılık ve Genişlemiş Spektrumlu-&#914;eta Laktamaz (GSBL) Varlığı
Antimicrobial Susceptibility of E.Coli Strains and Presence of Extended-Spectrum Beta Lactamase
Yazar: Duman, Yücel; Güçlüer, Nilay; Serindağ, Ayfer; Tekerekoğlu, Mehmet Sait
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014

Amaç: Bu çalışma Mart 2009 - Mart 2010 tarihleri arasında hastanemiz Merkez Laboratuvarı Klinik Mikrobiyoloji bölümünde izole edilen E.coli suşlarının antimikrobiyal duyarlılık profili ve GSBL oranlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.  Gereç ve Yöntemler: Mart 2009 - mart 2010 tarihleri arasında çeşitli örneklerden konvansiyonel yöntemler ve otomatize sistemle tanımlanan E.coli suşlarının antimikrobiyal duyarlılık durumu Clinical Laboratory Standards Institute (CLSI) kriterleriyle belirlendi.   Bulgular: İzole edilen edilen 2459 E.coli suşu'nun, 747'si ayaktan tedavi gören, 1712'si yatarak tedavi gören hastalara aitti. Yatan hastalarda %84.8, ayakta tedavi gören hastalarda ise %77.3 ile en yüksek direnç oranı ampisiline karşı görülmüştür. En düşük direnç oranı imipenem ve amikasine karşı saptanmıştır. Ayaktan tedavi gören hastalardan izole edilen suşların 104'ünde (%13.9), yatan hastalardan izole edilen suşlardan ise 471'inde (%27.5) genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz (GSBL) belirlenmiştir.   Sonuç: Hastanemizdeki antimikrobiyal direnç oranlarının belirlenmesiyle, antimikrobiyal tedavilerin bu sonuçlara göre seçilmesi, GSBL üretimi ve direnç gelişimini önleyecektir.

Objective: In this study we aimed to determine antimicrobial susceptibility profiles and ESBL ranges of E.coli strains which were isolated by department of Clinical Microbiology Laboratory in our hospital between March 2009- March 2010.  Materials and Methods: Antimicrobial susceptibilities of E.coli strains which identified by conventional methods and automated systems in several different samples were determined with Clinical Laboratory Standards Institute (CLSI) criteria between March 2009-March 2010.  Results: 747 of isolated 2459 strains of E. coli belong to the outpatients and the rest belong to the inpatients. The highest resistance ratio was detected against to ampicillin according to inpatients 84.8% and outpatients 77.3% treatments.  The lowest resistance rates were found against imipenem and amikacin. The strains that were isolated from 104 (13.9%) outpatients and 471(27.5%) hospitalized patients detected extended spectrum &#946;-lactamase(ESBL).  Conclusion: Detection of antimicrobial resistance ranges in our hospital and selection of antimicrobial therapies according to these results will prevent ESBL production and resistance to antimicrobials.
Goldenhar's Sendromlu Hastada Genel Anestezi Uygulaması
General Anaesthesia in an infant with Goldenhar's Syndrome
Yazar: Özer, Ayşe Belin; Erhan, Ömer Lütfi; Yaşar, Mehmet Akif; Arık, Hasan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Goldenhar’s sendromu, anestezi, zor havayolu

Goldenhar's sendromu birinci ve ikinci brankiyal arkdan gelişen yapıların konjenital defektidir. İnguinal herni nedeniyle herniografi planlanan Goldenhar's sendromlu 18 aylık erkek hasta preoperatif olarak değerlendirildi. Fizik muayenede fasiyal asimetri, sağ kulak atrezisi, preauriküler appendiks, mikrognati ve duyma defekti olduğu tespit edildi. Hastada fasial asimetriye bağlı zor entübasyon olabileceği düşünüldü. Çeşitli boyutlarda airway, endotrakeal tüp, bleyd ve LMA hazırlandı ve gerektiğinde trakeostomi açılabilmesi için aileden izin alındı. Anestezi indüksiyonu %50 O2- %50 N2O içerisinde sevofluran ile sağlandı ve maske ventilasyonunda sıkıntı yaşanmadı. Laringoskopi uygulaması 1 numara Miller bleyd ile denendi, bleydin büyük olduğu düşünülerek 0 numaralı bleyd ile laringoskopi tekrarlandı. ve 3,5 numaralı kafsız tüple entübe edildi. Anestezi idamesi %50 O2- %50 N2O içerisinde sevofluran ile sağlandı. Elli dakika süren operasyon süresince ve sonrasında komplikasyon yaşanmadı. Bu hastalarda gerek entübasyon gerek ek patolojiler yönünden tam bir preoperatif değerlendirme yapılması ve olası zor entübasyona karşı hazırlıklı olunması gerektiği düşüncesindeyiz.

Goldenhar's syndrome is a congenital developmental defect of structures of the first and second branchial arches. We aim to present our anaesthetic management of an 18 month-old male patient with Goldenhar's syndrome scheduled for herniography. Facial asymmetry, right ear atresia, preauricular appendix, micrognathy and aural defect were identified in the physical examination. Difficult intubation was presumed in patient due to facial asymmetry. Airways, endotracheal tubes, blades and LMA in different sizes were prepared and permission was obtained from the family to create a tracheostomy if necessary. Sevoflurane in %50 O2- %50 N2O was used for anaesthetic induction and mask ventilation was uneventful. Laryngoscopy was tried using no. 1 sized Miller blade, and but as the blade was considered large, laryngoscopy was repeated with no. 0 sized blade. The patient was intubated with (ID) 3,5mm uncuffed tube. Maintenance of anaesthesia was managed by administered of sevoflurane in %50 O2- %50 N2O. No complications were observed during the operation and after the recovery period which lasted fifty minutes. We believe that, in these patients, a full preoperative evaluation should be administered in terms of intubation or additional pathologies and get prepared for a possible difficult intubation.
Aort Koarktasyonu ve Assandan Aort Anevrizması Bulunan Bir Hastada İki Farklı İnsizyonla Tek Evreli Cerrahi
Single Stage Operation with Two Different Incisions in a Patient with Ascending Aortic Aneurysm and Aortic Coarctation
Yazar: Erkut, Bilgehan; Kaygın, Mehmet Ali; Dağ, Özgur; Ateş, Azman
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Assandan aort, anevrizma, aortik koarktasyon, tek evreli tamir, bental prosedürü

Bu yazıda assandan aort anevrizması ve aort koarktasyonu olan 26 yaşındaki bir hastada aynı seansta başarılı cerrahi müdahele yapılan bir olgu sunulmuştur. Göğüs ağrısı kliniği ile başvuran hastada yapılan muayenede distal nabazanların olmayışı ve ekokardiyografide assandan aort anevrizması belirlenmesi üzerine bilgisayarlı tomografi yapıldı. Tomografide dev bir assandan aort ve aortik koarktasyon belirlendi. Hastaya aynı seansta ve iki farklı insizyonla bentall operasyonu ve aort koarktasyonu tamiri yapıldı. Hastanın bir yıllık takibinde herhangi bir kompilkasyon saptanmadı ve patolojik durum belirlenmedi. Kontrol ekokardiyografilerinde normal kardiyak kontraktilite, iyi fonksiyone aortik kapak ve normal konfigurasyonda assandan aorta tespit edildi.

A case of successful a single stage repair of aortic coarctation and ascending aortic aneurysm in a 26-year-old man is presented. He was referred to our clinic due to chest pain. Because echocardiography had showed aneurysmatic ascending aorta and there was no distal peripheral arterial pulses, computed tomography was made. The computed tomography demonstrated giant ascending aorta and distal aortic coarctation. We performed Bentall procedure for ascending aorta and coarctation repair at single operation with two different incisions. At the one year follow-up, he was free of complications and two-dimensional echocardiography revealed normal heart contractility, good function of the aortic valvular prosthesis, a regular ascending aorta, and no evidence of aneurysm.
İdrar Kesesinin Granüler hücreli tümörü: Olgu Sunumu
Granular cell tumor of the Urinary bladder: Case Report
Yazar: Hammoud, Dalia; Shaheen, Mazen; Le, Lisa; Amanambu, Chimezie
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Granüler hücreli tümör, idrar kesesi, S100 proteini, immünohistokimya

Granüler hücreli tümörler (GHT) literatürde sadece 12 adet olgu sunumu ile belirtilmiş olan idrar kesesinin oldukça nadir görülen lezyonlarıdır. Genellikle iyi huylu olmalarına rağmen bu tümörler kötü huylu tümörler ile karışabilir. Çünkü bu lezyonlar idrar kesesinde sarkom veya transizyonel skuamöz hücreli kanseri ile karışabildiklerinden dolayı yüzeyleri ülserleşmiş ve sınırları düzensiz solid tümörler olarak görülebilir. İdrar yollarının kötü huylu granüler hücreli tümörü sadece iki olguda bildirilmiştir. Uygun tanıyı koyabilmek için dikkatli bir patolojik değerlendirme gereklidir. İyi huylu tümörlerin tedavisi semptomatik koruyucu tedavi iken, kötü huylu tümörlerin tedavisi cerrahidir.  İdrar kesesinde iyi huylu granüler hücreli tümörü olan kırk altı yaşındaki bir hastayı olgu sunumu olarak bildiriyoruz.

Granular cell tumors (GCT) are extremely rare lesions of the urinary bladder with only 12 cases have been reported in the literature. Although usually benign, these lesions are commonly confused for malignant tumors since they may present as solid tumors with ill defined margins and ulcerating surface and hence could be confused with transitional, squamous cell carcinoma or sarcoma in the urinary bladder. Only two cases of malignant granular cell tumor of the urinary bladder were reported. A careful pathologic assessment for establishing the appropriate diagnosis is required and the treatment is either a conservative or aggressive surgical treatment for benign or localized malignant GCT of the urinary bladder, respectively. We report the case of a forty six year old patient who had benign GCT of the urinary bladder.
Posterior Fossa Cerrahisi Sonrası Ortaya Çıkan Serebellar Mutizm: Olgu Sunumu
Cerebellar Mutism after Posterior Fossa Surgery: Case Report
Yazar: Yılmaz, Erdal Reşit; Gürer, Bora; Şanlı, Metin; Dolgun, Habibullah; Şekerci, Zeki
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Posterior fossa cerrahisi, serebellar mutizm

Serebellar mutizm çoğunlukla çocuk hasta grubunda görülen, serebellar kanama, enfeksiyon, serebellumun dejeneratif veya neoplastik hastalıklarıyla ilişkili olmayan, posterior fossa cerrahisi sonrasında konuşma yeteneğinin geçici olarak veya tümüyle kaybedilmesi ile karakterize bir durumdur. Bu durum genelde 6 aylık bir zaman içerisinde düzelme göstermektedir. Etyolojisi bilinmemekle beraber cerrahi sonrası serebellar nukleusların, vermisin hasar görmesi, vasküler spazm gelişmesi bu hasarın oluşumunda rol oynamaktadır. Bu hastalık cerrahların ve pediatristlerin yakın işbirliğini gerektirmektedir. Bu olgumuzda çocukluk çağında tümör cerrahisi sonrası gelişen serebellar mutizm olgusu literatür ışığında incelenmiştir.

Cerebellar mutism is an entity, almost always seen in the childhood after posterior fossa surgey and is not associated with  cerebellar hemorrage, infection, degeneration and neoplastic diseases.  Disruption of speech in cerebellar mutism is usually temporary but some permanent cases may occur. Mutism mostly disappears in six months period. During surgery,  injury to cerebellar nucleus and vermis and vascular spasm have been accused but the etiology is not clear. For correct diagnosis and treatment of such disease, a close  cooperation between neurosurgeon and pediatrician is needed. We present a case of childhood cerebellar mutism after posterior fossa surgery.
Levotiroksin İntoksikasyonu
Levothyroxine Intoxication
Yazar: Kara, Hasan; Yıldız, Özgül; Büküm, İbrahim; Çetkin, Abdullah; Karadağ, Reyhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Tiroksin, intoksikasyon, tirotoksikoz, suisid

Levotiroksin, tiroid hormon replasman tedavisinde çok kullanılan bir ajandır. Yetişkinlerde yüksek doz levotiroksin maruziyetine bağlı olarak geniş yelpazede semptomlar ortaya çıkmaktadır. Yetişkin hastaların çoğu asemptomatik seyretmektedir. Uygun tedavi protokolleri hala kesinleşmemiştir. Bu sunumda 19 yaşında levotiroksin intoksikasyonu nedeniyle yoğun bakım ünitesinde takip edilen bir olgu sunuldu. Olguya gastrik lavaj, aktif kömür, propiltiourasil, propranolol ve prednizolon tedavisi uygulandı. Bu olgu, yüksek doz levotiroksin almasına rağmen uygun tedavi ile tirotoksikoz belirtileri gelişmeden hasta düzelerek taburcu edildi.

Levothyroxine is a common agent which is used in thyroid replacement therapy. It has  a large scale of symptoms in patients which expose to high doses. Most of the patients remains asymptomatic and only a small amount comes up with symptoms. There haven't been any established trade protocols for levothyroxine intoxication in adults. In this case, we report a 19 year old levothyroxin intoxication patient, required intensive care treatment. Patient had gastrointestinal lavage, activated charcoal, propylthiouracil, propranolol and prednisolone therapy. Patient didn't have any thyrotoxicosis symptoms and discharced.
Sol Vokal Kord Paralizisinin Nadir Bir Nedeni: Spontan Duktus Arteriozus Anevrizmasına Bağlı Ortner Sendromu
A Rare Cause Of Left Vocal Cord Paralysis: Ortner Syndrome Due To Spontaneous Aneurysm Of Ductus Arteriosus
Yazar: Altınkaya, Naime; Demir, Şenay; Erbay, Gürcan; Alkan, Özlem; Özer, Cem
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Duktus arteriosus anevrizması, vokal kord paralizisi, Ortner sendromu

Vokal kord paralizileri intra ve ekstralarengeal patolojilere bağlı olarak ortaya çıkabilen bir klinik bulgudur. Kardiyovasküler patolojilere bağlı olarak gelişen sol vokal kord paralizisi Ortner (kardiyovokal sendrom) sendromu olarak adlandırılmaktadır. İlk olarak 1897 yılında Ortner tarafından mitral stenozlu bir olguda tanımlanmıştır. Septal defekt, mitral valv prolapsusu ve aort anevrizması gibi altta yatan çeşitli nedenlerle bağlı gelişebilir. Spontan duktus arteriosus anevrizmasına bağlı gelişen Ortner sendromu ise oldukça nadirdir Biz bu makalede bir yıldır ses kısıklığı yakınması ile başvuran, fizik muayenesinde sol vokal kord paralizisi saptanması üzerine toraks BT tetkikinde duktus arteriosus anevrizması saptadığımız 67 yaşındaki erkek olguyu sunduk.

Vocal cord paraysis is a clinical finding that can occure due to intralaryngeal or extralaryngeal payhologies. Left vocal cord paralysis secondary to cardiovascular causes is called Ortner Syndrome (which is also called Cardiovocal Syndrome). It was  described by Ortner in 1897 on a case with mitral stenosis. The various underlying conditions includes septal defect, mitral valve prolapse and aortic aneurysm.  Ortner syndrome due to spontaneus ductus arteriosus aneurysm is quite rare.   In this article, we are representing a 67 year old male, who has hoarseness for a year, with left vocal cord paralysis on physical examination and a chest CT establishing an aneurysm of ductus arteriosus.
Yardımla Üreme Tedavisi Uygulanan Normal Cevaplı Kadınlarda GnRH Agonist Uzun ve Antagonist Protokollerinin Karşılaştırılması
Comparison of GnRH Agonist Long and Antagonist Protocols in the Same Normoresponder Patient Undergoing Assisted Reproductive Treatment
Yazar: Aygun, Banu Kumbak; Kahraman, Semra
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: GnRH agonist, GnRH antagonist, normal over cevabı, yardımla üreme tedavisi

Amaç: Antagonist sikluslarında agonistlere göre daha düşük gebelik sonuçlarının elde edildiği öne sürülmektedir. Bu çalışma ile hem antagonist hem de agonist protokolü ile tedavisi olan bir grup normal cevaplı kadında bu iki protokolün siklus karakteristiklerinin ve tedavi sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır.  Gereç ve Yöntemler: Toplam 50 normal cevaplı kadında retrospektif karşılaştırmalı bir çalışma yapılmıştır. İlk uygulamada agonist uzun ya da antagonist protokolü ile tedavi yapılan bu 50 kadında gebelik elde edilemediğinde ya da patolojik bir gebelik termine edildiğinden 3-6 aylık bir dönemden sonra tekrar tedavi yapılmış ve ilk siklusta antagonist protokolü verilenlere agonist uzun, agonist uzun verilenlere ise antagonist protokolü verilmiştir. Aynı hastada her iki protokolün siklus karakteristikleri ve tedavi sonuçları karşılaştırılmıştır.   Bulgular: Antagonist protokolünde agonist uzun protokolüne göre siklus süresi daha kısa (9.6 ve 10.9 gün; p

Objective: Antagonists (ANT) are suspected to yield lower pregnancy rates compared to agonist (AL) protocols. The aim of the present study was to assess cycle characteristics and outcomes of a group of normoresponder women (NR) who had undergone controlled ovarian hyperstimulation with both ANT and AL protocols for assisted reproductive treatment (ART).  Materials and Methods: A retrospective comparative study was performed involving 50 NR patients. All the patients had been administered either an AL or ANT protocol at the initial attempt. Since a pregnancy could not be achieved or a pathological one was terminated, all the patients underwent a new cycle 3-6 months after the previous one, where the other protocol, unused in the first trial was employed. Stimulation characteristics and outcome of both protocols were compared in each patient.  Results: Stimulation duration was shorter (9.6 vs. 10.9 days; p