hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
I. DÜNYA SAVAŞI SONRASI DÖNEMDE SYKES-PİCOT ANLAŞMASI KAYNAKLI SORUNLAR
PROBLEMS ARISING FROM THE SYKES-PICOT AGREEMENT IN THE PERIOD AFTER  WORLD WAR I
Yazar: Sükan, Bige
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 74, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; İngiliz-Fransız Sözleşmesi,Mezopotamya Petrolleri,Suriye Sorunu,Sykes-Picot Antlaşması,Turkish Petroleum Company ; The Anglo-French Agreement,Mesopotamian oils,The Syrian Question,The Sykes-Picot Agreement,Turkish Petroleum Company

Doğu Sorunu (Şark Meselesi) adı altında XIX. yüzyılda ve XX. yüzyıl başlarında Osmanlı İmparatorluğu’nun toprak bütünlüğünün korunmasından başlayarak önce Avrupa’daki, daha sonra da tüm topraklarının paylaşılmasına yönelik politikalar izleyen İngiltere, Fransa ve Rusya, I. Dünya Savaşı sırasında, 1916’da imzaladıkları Sykes-Picot Anlaşması ile Anadolu ve Ortadoğu topraklarını kâğıt üzerinde paylaşmışlardı. Ne var ki, bu gizli paylaşım anlaşması, özellikle I. Dünya Savaşı sonrası dönemde gerek Anadolu’da gerekse Suriye, Irak ve Filistin’de çok önemli sorunların kaynağını oluşturmuştur. I. Dünya Savaşı’nın galiplerinin Osmanlı İmparatorluğu’nu resmen paylaştıkları 10 Ağustos 1920 tarihli Sèvres Antlaşması’nın son taslağının hazırlandığı San Remo Konferansı’nda (18-26 Nisan 1920) Suriye, Irak ve Filistin mandalarının Fransa ve İngiltere’ye bırakılması, pek çok sorunu beraberinde getirmiş ve mandater devletleri yönetimleri altındaki bölgelerde önemli ayaklanmalarla karşı karşıya bırakmıştı. İngiltere ve Fransa, geleneksel “böl ve yönet” politikalarına karşın mandater olarak bulundukları bu topraklarda huzuru sağlayamamışlar, özellikle Arap milliyetçiliği kaynaklı sorunlarla karşılaşan bu devletler sonunda bu yörelerden ya çekilmiş ya da bağımsızlık vermek zorunda kalmışlardır.

During the XIX and early XX centuries, Britain, France, and Russia pursued a policy known as the “Eastern Question” which initially aimed to protect the territorial integrity of the Ottoman Empire. Later, the policy shifted towards sharing the empire's territories, first in Europe and then in all its territories. The Skyes-Picot Agreement, which signed in 1916 between Britain, France, and Russia, divided the Ottoman Empire's Anatolian and Middle Eastern territories on paper. However, the secret partition agreement became the source of significant problems, particularly in Anatolia, Syria, Iraq, and Palestine in the post-World War I period.The Treaty of Sèvres, which the final draft of its was prepared at the San Remo Conference (April 18-26, 1920), officially partitioned the Ottoman Empire among the victors of World War I on August 10, 1920. At the San Remo Conference Syria, Iraq, and Palestine were mandated  to France and Britain. This caused significant problems and leading to major uprisings in the territories under their rule.  Despite employing traditional 'divide and rule' policies, Britain and France were unable to maintain peace in their mandatory territories. They faced problems on which especially arising from Arab nationalism, ultimately led to their withdrawal or forced granting of independence to these states.
SAVAŞ ALANLARINDAN SPOR SAHALARINA BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI SONRASI ULUSLARARASI BİR ETKİNLİK OLARAK MÜTTEFİKLER ARASI OYUNLAR (22 HAZİRAN-6 TEMMUZ 1919)
From Battlefields to Sports Fields: The Inter-Allied Games as an Olympic Level Event after the First World War (June 22-July 6, 1919)
Yazar: Mutlu, Mustafa
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 75, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Inter-Allied Games,YMCA,AEF,Elwood Stanley Brown,General Pershing,Olympics. ; Müttefikler Arası Oyunlar,YMCA,AEF,Elwood Stanley Brown,General Pershing,Olimpiyatlar.

22 Haziran – 6 Temmuz 1919 tarihlerinde Paris'te düzenlenen Müttefikler Arası Oyunlar, uluslararası spor tarihinde özel bir yere sahip olan çok sporlu bir etkinliktir. Birinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden kısa bir süre sonra Amerikan Seferi Kuvvetleri (AEF) ve Genç Erkekler Hıristiyan Cemiyeti (YMCA) tarafından organize edilen ve İtilaf Devletleri arasında düzenlenen bu etkinlik, galip gelen farklı milletlere mensup askeri personel arasında dostluk ve dayanışmayı teşvik etmeyi amaçlamıştır. Olimpiyat Oyunları'na benzer bir yapıya sahip olan Müttefikler Arası Oyunlar, atletizm, yüzme, boks, futbol, tenis, güreş, atıcılık, binicilik gibi birçok spor dalında yarışmalar düzenlemiştir. Etkinlik, askeri rekabetin ötesinde, savaşın getirdiği yıkım ve kayıpların ardından barış ve kardeşlik mesajı vermek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Müttefikler Arası Oyunlar, sporun birleştirici gücünü vurgulayarak, savaş sonrası dönemde uluslararası dostluğun ve iş birliğinin önemini ortaya koymuştur. Bu makale, Müttefikler Arası Oyunların kökenlerini, organizasyonunu ve etkisini araştırarak, savaş sonrası yeniden yapılanma, uluslararası ilişkiler ve küresel spor müsabakalarının evrimi bağlamında önemini analiz etmektedir.

Held from June 22 to July 6, 1919 in Paris, the Inter-Allied Games were a multi-sport event with a special place in the history of international sport. Organized by the American Expeditionary Forces (AEF) and the Young Men's Christian Association (YMCA) shortly after the end of the First World War, this event between the Allied Powers aimed to promote friendship and solidarity among military personnel of different victorious nations. The Inter-Allied Games, which had a similar structure to the Olympic Games, organized competitions in many sports such as athletics, swimming, boxing, football, tennis, wrestling, shooting and horse riding. Beyond military competition, the event was organized to send a message of peace and brotherhood after the destruction and losses brought by the war. By emphasizing the unifying power of sports, the Inter-Allied Games demonstrated the importance of international friendship and cooperation in the post-war period. This article explores the origins, organization and impact of the Inter-Allied Games, analyzing its significance in the context of post-war reconstruction, international relations and the evolution of global sporting competitions.
BALKANLARDAKİ TÜRK KÜLTÜREL MİRASINA YÖNELİK TÜRKİYE’NİN YUMUŞAK GÜÇ KULLANIMI
TÜRKİYE’S UTILIZATION OF SOFT POWER ON DIPLOMACY: BALKANS SAMPLE CASE
Yazar: Aygün, Aslı Selefin
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 75, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Balkans,Türkiye,Turkish Cooperation and Coordination Agency,Soft Power,Yunus Emre Institute ; Balkanlar,Türkiye,Türkiye İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı (TİKA),Yumuşak Güç,Yunus Emre Enstitüsü (YEE)

Dünya düzeni, uluslararası sistem, uluslararası ilişkiler için barış ortamının sağlanması, uluslararası ilişkiler teorilerinin açıklanması gibi düzen arayışı tartışma konularının temel unsurunu güç kavramı oluşturmaktadır. Bu nedenle Uluslararası İlişkilerde önemli bir yere sahip olan güç kavramı, teori açıklamalarında birçok tartışmanın ana unsuru olmuştur. Bu durumun devamı olarak Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) dağılması ile birlikte, J. Nye tarafından tanımlanan, farklı bir güç tartışması olarak ‘yumuşak güç’ kavramı ortaya çıkmıştır. Yumuşak gücün daha sonra diplomasi çeşitliliğinde de yer bulması ve küreselleşen dünyanın değişen sisteminde sert güç unsurundan daha etkili olması nedeni ile de dikkat çekmektedir. Bu bağlamda yumuşak güç unsurlarından olan din, kültür, ekonomi gibi faktörlerin Balkanlar’ın Türkiye ile bir ortak paydada buluşmasını sağlamıştır. Kültürel mirasa sahip çıkarak Müslüman halkı koruyan politik hareketler ile ekonomik iş birliklerinin sağlanması Türkiye’nin yumuşak güç diplomasisini ifade etmektedir. Bu çalışmada öncelikle yumuşak gücün Uluslararası İlişkilerde neyi ifade ettiği açıklanacak ve daha sonra realist perspektiften Türkiye’nin yumuşak güç diplomasisi Balkanlar özelinde incelenecektir.

The concept of power constitutes the basic element of discussion topics in the search for order, such as world order, international system, providing a peaceful environment for international relations, and explaining international relations theories. For this reason, the concept of power, which has a significant position in International Relations, has been the fundamental element of a good few discussions in theory explanations. As a continuation of this circumstance, with the dissolution of the Soviet Socialist Republics (USSR), the concept of “soft power”, which is put forward by J. Nye, has been emerged as a disparate power characterization debate. It also draws attention because soft power is later included in the diversity of diplomacy and is more influential than the hard power element in the transforming system of globalizing world.  In this context, determinants such as religion, culture and economy, which are among the soft power elements, enabled the Balkans to come across on a common ground with Türkiye. Ensuring economic cooperation along with political movements that protect Muslim population by preserving the cultural heritage represents Türkiye’s soft power diplomacy. In this essay, initially, what soft power stands for in International Relations will be elucidated and then Türkiye’s soft power diplomacy, specifically in the Balkans, will be scrutinized from a realist perspective.
ÇİN VE OSMANLI’NIN MODERNLEŞMESİNDE YÖNETİCİLERİN ROLÜ İMPARATORİÇE VÂLİDE CİXİ VE SULTAN II. ABDÜLHAMİD
The Role of Rulers in the Modernization of China and the Ottoman Empire: Empress Cixi and Sultan Abdülhamid II
Yazar: Nurdun, Rahman
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 75, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Sultan Abdülhamid II,Cixi,Modernization,Self-Strenthening Movement ; II. Sultan Abdülhamid,Cixi,Modernleşme,Kendini Güçlendirme Hareketi

Çin'in Qing Hanedanı'nın son dönemlerinde İmparatoriçe Cixi 慈禧 ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Sultanı II. Abdülhamit'in yönetimleri, modernleşme süreçlerinde önemli farklılıklar sergilemiştir. Cixi, feodal eğitim almasına rağmen Batılı güçlerin üstünlüğünü fark etmiş, ancak kendi iktidarını koruma amacıyla sınırlı bir modernleşme politikası izlemiştir. II. Abdülhamit ise Batı'yı tanıyan, modernleşme isteğiyle dolu bir lider olarak reformları hızla hayata geçirmiştir. Cixi'nin politik etkisi sınırlı kalırken, II. Abdülhamit'in kararlılığı Osmanlı'nın modernleşme yolunda sıçrama yapmasını sağlamıştır. Ancak, her iki liderin de dönemlerinde uluslararası baskılar ve dış müdahalelerle karşı karşıya kalmış olmaları, modernleşme süreçlerini etkilemiştir. Sonuç olarak, Cixi'nin temkinli yaklaşımı Çin'in modernleşme sürecini yavaşlatırken, II. Abdülhamit'in çabaları da Osmanlı'nın çöküşünü engelleyememiştir. Bu makale, Cixi ve II. Abdülhamit'in modernleşme süreçlerindeki liderlik tarzlarının ve kişisel politika tercihlerinin Çin ve Osmanlı İmparatorluğu’nun tarihsel kaderlerini nasıl etkilediğini incelemektedir.

In the late period of China's Qing Dynasty, Empress Dowager Cixi 慈禧 and Sultan II. Abdelhamid of the Ottoman Empire exhibited significant differences in their approaches to the process of modernization. Despite receiving a feudal education, Cixi acknowledged the superiority of Western powers but pursued a limited modernization policy primarily aimed at preserving her power. In contrast, II. Abdelhamid, well-acquainted with the West, was a leader driven by a desire for modernization, swiftly implementing reforms. While Cixi's political influence remained constrained, II. Abdelhamid’s determination facilitated a leap forward in the Ottoman modernization trajectory. However, both leaders faced international pressures and external interventions during their reigns, which influenced their modernization efforts. Consequently, Cixi's cautious approach hindered China's modernization process, while II. Abdelhamid’s endeavours could not prevent the decline of the Ottoman Empire. This article examines how the leadership styles and policy choices of Cixi and II. Abdelhamid in the process of modernization impacted the historical trajectories of China and the Ottoman Empire.
KABİL BÜYÜKELÇİSİ YUSUF HİKMET (BAYUR) BEY’İN ANKARA’YA GÖNDERDİĞİ RAPORLAR ÇERÇEVESİNDE KRAL AMANULLAH HAN DÖNEMİ AFGANİSTAN’DA MEYDANA GELEN OLAYLAR VE TÜRKİYE’YE YANSIMALARI
THE EVENTS THAT OCCURRED IN AFGHANISTAN DURING THE PERIOD OF KING AMANULLAH KHAN AND THEIR REFLECTIONS ON TURKEY IN THE FRAMEWORK OF THE REPORTS SENT BY KABUL AMBASSADOR YUSUF HİKMET (BAYUR) BEY TO ANKARA
Yazar: Toker, Hülya
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 75, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; : Afganistan,Amanullah,Kabil,Türkiye,Yusuf Hikmet. ; Afghanistan,Amanullah,Kabul,Türkiye,Yusuf Hikmet

Kasım 1919’da tam bağımsızlığını ilan eden Afganistan’da Amanullah Han ülkenin ilk kralı olmuştur. Sonraki süreçte ülkesini modern bir yapıya kavuşturmak isteyen Kral bu anlamda önemli adımlar atmıştır. Bu sırada Türkiye’de de bağımsızlık mücadelesi başarıyla sonuçlanmış ve 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti kurulmuş, Mustafa Kemal (Atatürk) Paşa da ilk cumhurbaşkanı olmuştur. Sonrasında ise yeni Türk Devletinin çağdaş devletler düzeyine ulaşması için her alanda inkılaplar yapılmaya başlanmıştır. Türkiye’deki gelişmeleri yakından takip eden Amanullah Han 1928 yılında Türkiye’ye ziyarette bulunmuş ve bu sırada Türkiye’nin ilk Kabil Büyükelçisi olarak Yusuf Hikmet (Bayur) Bey atanmıştır. Yusuf Hikmet Bey Kabil’e gittikten kısa bir süre sonra Kralın reformlarına karşı isyanlar başlamış ve isyanlar kısa sürede ülke geneline yayılmıştır. Zor bir dönemde görev yapan Yusuf Hikmet Bey bölgeye ait raporlarını Ankara’ya iletmiş ve Türk dış politikasının belirlenmesinde önemli bir katkı sağlamıştır. Çalışmada Yusuf Hikmet Bey’in Kabil’den yazdığı ve daha önce yayımlanmamış olan raporları esas alınarak döneme ait bilinmeyen pek çok konuya ışık tutulmaya çalışılmıştır.

In November 1919, Afghanistan declared its full independence, and Amanullah Khan became the country's first king. In the subsequent period, King Amanullah Khan took significant steps to modernize his country. Meanwhile, in Turkey, the struggle for independence was successfully concluded, and in 1923, the Republic of Turkey was established with Mustafa Kemal (Atatürk) Pasha as the first president. Following this, reforms were initiated in all areas to bring the new Turkish state to the level of contemporary nations. Amanullah Khan, who closely followed developments in Turkey, visited Turkey in 1928. During this visit, Yusuf Hikmet (Bayur) Bey was appointed as Turkey's first ambassador to Kabul. Shortly after Yusuf Hikmet Bey arrived in Kabul, uprisings against the King's reforms began, rapidly spreading across the country. Serving during this challenging time, Yusuf Hikmet Bey sent reports about the region to Ankara, making a significant contribution to the formulation of Turkish foreign policy. This study aims to shed light on many previously unknown aspects of the period by focusing on Yusuf Hikmet Bey's reports from Kabul, which had not been published before.
İNGİLİZ BELGELERİNE GÖRE TÜRK İSTİKLAL HARBİ SÜRECİNDE YUNANİSTAN’DA İKTİSADİ-MALİ DURUM VE HÜKÜMETLERİN SAVAŞI FİNANSA ETME ÇABALARI
According to British Documents, the Economic-Financial Situation in Greece during the Turkish War of Independence and the Efforts of the Governments to Finance the War
Yazar: Okur, Mehmet; Yavuz, Resul
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 75, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; greek,england,finans,turkish wor of independence,konstantin ; yunanistan,ingilltere,finans,türk istiklal savaşı,konstantin

15 Mayıs 1919 yılında Yunanistan’ın İzmir’i işgali ile başlayan Batı Anadolu’daki işgal hareketi yıldan yıla artan bir yekûn ile Yunan maliyesini zora sokmuştur.   Müttefikler, işgal öncesinde Yunanistan’a yaptıkları mali yardımlarla Yunan hükümetleri savaşı finanse edebilmişlerdir. Ancak Kasım 1920’de Venizelos’un seçimleri kaybederek başbakanlığı bırakması ve aynı yılın Aralık ayında da Müttefiklerle büyük sorunlar yaşayan sürgündeki Kral Konstantin’in yeniden tahta oturması, Müttefiklerin Yunanistan ile olan ilişkilerini derinden etkilemiştir. Bu tarihten sonra ülke dış yardım alamamakla birlikte savaşı finanse etmek için başta vergi oranları olmak üzere halka ağır gelecek birçok önlemi devreye sokmuştur. Bu durum doğal olarak enflasyonist politikalar altında ezilen halkın alım gücünün zayıflamasına neden olmuştur.  Savaş yıllarında gelir- gider dengesinde büyük açık vermesine rağmen ülkenin uluslararası ticareti kısmen sıkıntılı süreçler yaşasa da artan oranda devam etmiştir.

Starting on 15 May 1919 with the Greek invasion of Smyrna, the occupation movement in Western Anatolia put the Greek finances in difficulty with an increasing sum from year to year.   The Greek governments were able to finance the war with the financial aid provided by the Allies to Greece before the invasion. However, in November 1920, Venizelos lost the elections and resigned as prime minister, and in December of the same year, the exiled King Constantine, who had great problems with the Allies, was restored to the throne, which deeply affected the Allied relations with Greece. After this date, the country was unable to receive foreign aid, and in order to finance the war, it introduced many measures, especially tax rates, which were burdensome to the people. Naturally, this situation led to a weakening of the purchasing power of the people who were oppressed under inflationary policies.  Despite the large deficit in the balance of income and expenditure during the war years, the country's international trade continued at an increasing rate, albeit with some troubled periods.
TÜRKİYE CUMHURİYETİ TARİHİ ÇALIŞMALARI AÇISINDAN İSPANYA ARŞİVLERİ
SPANISH ARCHIVES IN TERMS OF THE HISTORY STUDIES OF THE REPUBLIC OF TÜRKİYE
Yazar: Gülsoy, Berksan
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 76, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Archive,Republican Period,Spain,Türkiye,Türkiye-Spain Relations ; Arşiv,Cumhuriyet Dönemi,İspanya,Türkiye,Türkiye-İspanya İlişkileri

Geçmiş ile bugün arasında bağlantı sağlamak için mühim bir görev üstlenen arşivler devletlerin ve milletlerin en kıymetli belleği olarak işlev görmektedir. Ülkeler arası ilişkilerin yazımında arşivlerin önemi de zaman geçtikçe artmaktadır. Bu çalışma Türkiye-İspanya ilişkileri bağlamında daha önce üzerinde çok durulmayan İspanya arşivlerini tanıtmayı amaçlamaktadır. Cumhuriyet Dönemi Türk-İspanyol ilişkilerine dair belgeleri içeren İspanyol arşivlerin hepsi Madrid ve Madrid’e yakın mesafedeki şehirlerde yer almaktadır. Öte yandan arşivlerin Türkiye Cumhuriyeti tarihi açısından sahip oldukları fonlar çalışmada anlatılmıştır. Diğer taraftan arşivlerin tarihçesine, özelliklerine ve sistemlerine değinilmiştir. Araştırmacıların bahsedilen arşivlerde rahat çalışma yapmaları için de kullanışlı bilgiler paylaşılmıştır. Çalışma oluşturulurken nitel araştırma yöntemleri tercih edilmiştir. Öncelikle arşivlerden edinilen deneyimler ve gözlemlerden yola çıkılarak nitel veriler toplanmıştır. Daha sonrasında elde edilen nitel veriler analiz edilmiş ve konu hakkında ayrıntılı bilgilere ulaşılmıştır. Son aşamada Türkiye Cumhuriyeti tarihi bağlamında İspanyol arşivleri hakkında önemli bilgiler yazıya dökülmüştür. Ayrıca Türkiye-İspanya ilişkilerini inceleyecek araştırmacılar için çalışmanın bir rehber olması hedeflenmiştir.

Archives, which play a crucial role in establishing a connection between the past and the present, serve as the most valuable memory of states and nations. The importance of archives in documenting international relations has grown over time. This study aims to introduce Spanish archives, which have not been extensively explored before, in the context of Turkey-Spain relations. All Spanish archives containing documents on Turkish-Spanish relations during the Republican Period are located in Madrid and nearby cities. Moreover, the collections within these archives, significant to the history of the Republic of Turkey, are discussed in the study. Additionally, the history, characteristics, and systems of the archives are examined. Practical information is shared to help researchers work more effectively in these archives. Qualitative research methods were preferred in the preparation of this study. Initially, qualitative data were collected based on experiences and observations gathered from the archives. Subsequently, the collected qualitative data were analyzed, leading to detailed insights on the topic. In the final stage, important information about Spanish archives in the context of the history of the Republic of Turkey was documented. Furthermore, the study aims to serve as a guide for researchers examining Turkey-Spain relations.
İNGİLİZ KÜLTÜR HEYETİNİN (BRITISH COUNCIL) ANKARA HALKEVİ’NDEKİ FAALİYETLERİ
The Activities British Council at Ankara People's House
Yazar: Göndürü, Döndü Sena
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 76, 2025
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Ankara People House,British Council,Turkish-English Relations ; Ankara Halkevi,İngiliz Kültür Heyeti,Türk-İngiliz İlişkileri

İngiltere, II. Dünya Savaşı boyunca kültürel propagandayı yoğun bir şekilde kullanmıştır. Bu doğrultuda İngiliz kültürünü tanıtmayı ve farklı topluluklarla kültürel alışveriş yapmayı hedefleyen İngiliz Kültür Heyeti (British Council), bilhassa “dost ve müttefik” ülkelerdeki faaliyetleri ile İngiltere’nin çıkarlarına hizmet etmiş ve İngiliz hükümetine dış politikada katkıda bulunmuştur. Savaş yıllarında önemli bir konuma sahip olan Türkiye’yi kendi yanına çekmeye ve Alman propagandasını etkisiz kılmaya çalışan İngiltere için İngiliz Kültür Heyeti önemli bir araç olmuştur. Heyet, Türkiye’deki ilk temsilciliğini Ankara’da açmıştır. Ankara Halkevi hem Ankara’nın en gözde kültür merkezi olması ve okur yazar kesimi çatısı altında toplaması hem de iktidar partisi CHP ile organik bağları dolayısı ile İngiliz Kültür Heyeti’nin faaliyetleri için elverişli bir mekan olmuştur. Bu çalışmada İngiliz Kültür Heyeti’nin 1940-1950 yılları arasında Ankara Halkevi’nde düzenlediği sergi, konferans, İngilizce kursu, film gösterileri gibi faaliyetleri ele alınmıştır.

Throughout World War II, Britain made extensive use of cultural propaganda. In this context, the British Council, which aimed to promote British culture and foster cultural exchange with various communities, served Britain's interests through its activities, particularly in “friendly and allied” countries, contributing to British foreign policy. For Britain, which sought to align Turkey—a strategically significant country during the war years—on its side and to counteract German propaganda, the British Council became an important instrument. The Ankara People's House (Ankara Halkevi), being the most prominent cultural center in Ankara, attracting the literate elite, and having organic ties with the ruling Republican People's Party (CHP), provided a suitable venue for the British Council's activities. This study examines the exhibitions, conferences, English courses, and film screenings organized by the British Council at the Ankara People's House between 1940 and 1950.