Yara Örneklerinden İzole Edilen Mikroorganizmaların Antimikrobiyal Direnç Oranları - Üç Yıllık Değerlendirme
Antimicrobial Resistance Rates of Microorganisms Isolated from Wound Specimens –  Three Year Evaluation
Yazar: Avcıoğlu, Fatma; Behçet, Mustafa; Karabörk, Şeyda; Kurtoğlu, Muhammet Güzel
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Wound,antibiotic,resistance ; Yara,antibiyotik,direnç

Amaç: Yara yerienfeksiyonları, hastane kaynaklı enfeksiyonlar arasında ilk üç sırada yeralmaktadır. Yara enfeksiyonlarının tedavisi sırasında kültür ve antibiyogramduyarlılıklarının yapılması, tedavinin başarısını arttıracağı gibi uygunsuzantibiyotik kullanımını engelleyerek, etken olan bakterilerde direnç gelişiminide önleyecektir. Çalışmamızda, 2016-2018 yılları arasında polikliniklereayaktan başvuran ya da servislerde yatarak tedavi gören hastaların yara yeriörneklerinden izole ettiğimiz mikroorganizmaların dağılımı ve antibiyotikduyarlılıkları belirlenerek, ampirik tedavi seçeneklerine yol gösterici olmasıamaçlandı.Gereç veYöntemler:Hastanemiz mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilmiş olan, toplam 315 yara yeriörneği retrospektif olarak incelendi. Etken olarak kabul edilenmikroorganizmaların tür düzeyinde tanımlanmaları ve antimikrobiyalduyarlılıkları araştırıldı. Bulgular: İzole edilenmikroorganizmaların %46.4’ünü (n=146) Gram pozitif koklar, %53’ünü (n=167) Gramnegatif bakteriler ve %0.6’sını (n=2) mantarlar (Candida albicans) oluşturdu. S.aureus %21 oranında en sık, KoagülazNegatif Stafilokok %16 oranında ikinci sıklıkta, E. coli %15 oranında üçüncü sıklıkta görülen bakteri oldu(p<0.001). Gram pozitif bakterilerde, direnç durumuna bakıldığında, S. aureus suşlarının %16.7’sininmetisiline dirençli olduğu görüldü. Enterokoklar dahil Gram pozitifbakterilerde glikopeptid direncine rastlanmadı. E. coli ve K. pneumoniaesuşlarında GSBL oranı (%43.8; %48.5) diğer Gram negatif bakterilere oranla dahayüksek bulundu (p=0.493). En yüksek antibiyotik direnç oranı %70.8 ileampisiline, en az direnç oranı %2 ile imipeneme karşı görüldü.Sonuç: Yara enfeksiyonlarınınsık etkenlerinden olan S. aureus ve E. coli’nin çalışmamızda, baştagastrointestinal karsinomu olan hastalarda olmak üzere oldukça yüksek orandasaptanması nedeniyle ampirik tedavide bu etkenlerin antibiyotikduyarlılıklarının göz önünde bulundurulması gerektiği düşünülmüştür.

Aim: Wound locationinfections are among the first three of hospital-acquired infections. Duringthe treatment of wound infections, culture and antibiogram sensitivities willincrease the success of the treatment and prevent the use of the wrongantibiotics and prevent the development of resistance in the bacteria. In ourstudy, between the years 2016-2018 outpatient and inpatient wound distributionof microorganisms isolated from samples from patients we determined the rateand antibiotic susceptibilities were meant to be guiding the empiricaltreatment options.Material and Methods: A total of 315 wound sites were examined retrospectively in ourmicrobiology laboratory. Descriptive microorganisms were determined at specieslevel and antimicrobial susceptibility tests were investigated.Results: Of theisolated microorganisms, 46.4% (n=146) were Gram positive cocci, 53% (n=167)were Gram negative bacteria and 0.6% (n=2) were fungi (Candida albicans). S. aureuswas the second most frequent coagulase negative staphylococcus (16%), E. coli was the third most common (15%)(p<0.001). In the case of Gram positive bacteria, 16.7% of S. aureus strains were resistant tomethicillin. There was no glycopeptide resistance in Gram positive bacteriaincluding enterococci. The ESBL ratio in E.coli and K. pneumoniae strains(43.8%, 48.5%) was higher than the other Gram negative bacteria (p=0.493). The highest antibiotic resistancerate was found to be against ampicillin with 70.8% and to imipenem with aminimum resistance rate of 2%.Conclusion: In our study, S. aureus and E. coli, which are frequent agents ofwound infections, were considered to be quite high in patients withgastrointestinal carcinoma. Therefore, it was thought that the antibioticsusceptibility of these agents should be considered in empirical treatment.