hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ali Nihad Tarlan’ın Farsça Yayımlanmış Çalışmalarına Dair Bilgiler Ve Nâilî İle İlgili Bir Eserinin Türkçe Tercümesi
Ali Nihad Tarlan's Studies that Published in Persian and the Turkish Translation of His Work on Naili
Yazar: Şafak, Turgay
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 2019
Anahtar kelimeler: Nâilî,Divan Edebiyatı,Sebk-i Hindî,Metin Şerhi,Ali Nihad Tarlan ; Nâilî,Divan Literature,Indian Style,Commentary,Ali Nihad Tarlan

Eski Türk Edebiyatı Profesörü olarak uzun yıllar ders vermiş olanAli Nihad Tarlan Farsçadan yapmış olduğu çeviriler ile de tanınmaktadır.Farsçadan yapmış olduğu tercümeler arasından en önemlileri Nîzâmî, Fuzûlî,Yavuz Sultan Selim, Nef’î ve Pakistanlı şair Muhammed İkbal’den yaptığıtercümelerdir. Tarlan’ın İran ve Pakistan’da katıldığı kongrelerde Farsçayapmış olduğu konuşmalar ilgili ülkelerin dergilerinde yayımlanmıştır. AliNihad Tarlan’ın İran’da dergiler dışında müstakil kitap olarak yayımlanmış ikieseri bulunmaktadır. Bunlardan birincisi Mehmet Akif Ersoy hakkında hazırlamışolan eserin tercümesi diğeri ise Nâilî’nin hayatı, sanatı ve altı gazelininşerhinden oluşan bir kitaptır. Ali Nihad Tarlan’ın kaleme aldığı bu küçük kitap Hamîd Nutkîtarafından Farsçaya tercüme edilmiştir. Tarlan eserin girişinde Nâilî’ninhayatına kısaca değindikten sonra Sebk-i Hindî adıyla meşhur Hind Üslûbuhakkında bilgiler vermiş ve Nâilî’nin şiirlerini mukayese edebilmek amacıyla bazıSebk-i Hindî şairlerinin şiirlerinden örnekler vermiştir.   İki bölümden oluşan bu makalenin ilk bölümünde Ali Nihad Tarlan’ınTürkiye dışında Farsça olarak yayımlanan çalışmaları hakkında bilgiverilmiştir. İkinci bölümde ise Nâilî hakkında İran’da Farsça olarakyayımlanmış ancak Türkçesi olmayan eser Türkçeye tercüme edilmiştir.  

Ali Nihad Tarlan, who gave lectures for years as a professor of Turkish Literature, is also known with his translations from Persian into Turkish. He translated the works of Nizami, Fuzuli, Yavuz Sultan Selim, Nefi, and Muhammad Iqbal. The lectures and speeches he gave in Iran and Pakistan were published in the academic journals in these countries. Moreover, two of his works were published as books in Iran. The first is his study on Mehmet Akif Ersoy. The other is his book on the life and poetry of Naili and the commentaries of Naili’s six ghazals. Tarlan’s short book on Naili was translated into Persian by Hamit Nutki. Tarlan gives a brief biography of Naili in the introduction part. He, then, explains the school of Sebk-i Hindi (the Indian Style) in poetry by giving examples from certain poets of this style and compares Naili’s poems with them. This article has two parts. The first part examines Ali Nihad Tarlan’s works published outside Turkey. The second includes the Turkish translation of Tarlan’s book on Naili in Persian. The book, originally, was written in Turkish, but only its Persian and Urdu translations were published.
Nevâî ile Fuzûlî’nin Leylâ ve Mecnûn Mesnevilerinin Yapı ve Konu Bakımından Karşılaştırılması
The Comparison of the Layla and Majnun Masnavis of Navai and Fuzuli in Terms of Form and Content
Yazar: Akyol, İbrahim
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 2019
Anahtar kelimeler: Comparative Literature,Classical Turkish Literature,Layla and Majnun,Ali Sir Nevai,Fuzuli,Masnavi ; Karşılaştırmalı Edebiyat,Klasik Türk Edebiyatı,Leylâ ve Mecnûn,Ali Şîr Nevâî,Fuzûlî,Mesnevi

Edebiyat bilimi yapısı veişlevi gereği birçok bilim dalıyla etkileşim halindedir. Edebiyatın bir altbirimi olan Karşılaştırmalı Edebiyat, kültürlerarası etkileşimin edebî eserlereyansıyan yönlerini araştırıp ortaya çıkarır. Karşılaştırmalı Edebiyat, edebîeserleri konu, düşünce ve biçim açısından inceleyerek benzer ve farklıyönlerini ortaya koymaktadır. Klasik Türk Edebiyatı’nınmesnevi konularından olan Leylâ ve Mecnûn hikâyesi önce Arap edebiyatında Kaysb. Mülevvah el-Âmiri ile ortaya çıkmış, daha sonra Fars, Türk ve Urduedebiyatlarında işlenmiş ve işlenmeye de devam etmektedir. Türkçede ilkmüstakil Leylâ ve Mecnûn hikâyesini 1479’da yazan Edirneli Şâhidi’dir.  Bu incelemede; 15. yüzyılda yaşamış veÇağatay Türkçesinin en büyük şairi kabul edilen Ali Şîr Nevâî’nin 1484’teyazdığı Leylî vü Mecnûn mesnevisi ile 16. yüzyılın en büyük şairlerinden olanFuzûlî’nin 1537’de tamamladığı Leylâ ve Mecnûn mesnevisi iki açıdankarşılaştırılmıştır. Mesnevilerin önce özetleri verilmiş, daha sonra yapıbakımından  (şekil, vezin, kafiye veredif ) ve konu bakımından (vak’a farklılıkları, birinde olup diğerinde olmayanvak’alar) karşılaştırılmıştır. Elde edilen neticeler sonuç kısmındadeğerlendirilmiştir.

The science of literature has been interacting with many disciplines dueto its structure and function.  Thecomparative literature, which is a sub-unit of literature, seeks and revealsthe aspects of intercultural interaction reflected in literary works. ComparativeLiterature examines literary works in terms of content, thought and form andputs forward similar and different aspects. The story of Layla and Majnun, which is among the Masnavi subjects ofClassical Turkish Literature, was firstly arose with Kays b. Mawlawah al-Amiriin Arabic literature, later handled in Persian, Turkish and Urdu literaturesand keeps being handled. The first independent Layla and Majnun story waswritten by Sahidi of Edirne in Turkish language in 1479. In thisresearch, the Masnavi of Layla and Majnun written in 1484 by Ali Shir Navai,who lived in the 15th century and was accepted as the greatest poetof Chagatai Turkish and the Masnavi of Layla and Majnun completed in 1537 byFuzuli, one of the greatest poets of the 16th century, were examinedin two aspects. The summaries of the masnavis were provided firstly, then theywere compared in terms of form (structure, meter, rhyme and repeated words) andcontent (case differences, and the cases in one but not the other). Theobtained results were evaluated in the conclusion part.
Klasik Türk Şiirinde Bir Mûsikî Unsuru Olarak “Tîr/Ok”
“Tîr/Ok” As A Musical Element In Classical Turkish Poetry
Yazar: Düzlü, Özlem
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 2019
Anahtar kelimeler: Tîr,ok,yay,mûsikî,klasik Türk şiiri ; Tîr,ok,bow,music,Classical Turkish Poetry

KlasikTürk şiiri metinlerinde pek çok kelime temel anlamı dışındaki anlamlarıyla dayer almıştır. “Tîr” ve onun Türkçe karşılığı olan “ok” da bu kelimelerarasındadır. Şiir metinlerinde genellikle bir silah unsuru olarak yer verilenbu kelimelerden “tîr”in “Utarit” anlamı da şairlerce rağbet görmüştür. Sözkonusu kelimelerin şiir metinlerinde geçen bir başka anlamı da “keman, kemençe,rebap gibi sazları çalmaya yarayan alet (yay)”dır. Kelimelerin lûgatların büyükçoğunluğunda yer almayan bu anlamı, özellikle tevriye ve ihâm-ı tenasüp yoluylaoluşturulan çok anlamlı yapı içinde şairler için hüner gösterme vasıtasıolurken klasik şiir okurunun/araştırmacısının gözünden kaçabilmektedir. “Tîrin/okun”bu farklı kullanımına dikkat çekmek üzere kaleme alınan bu makaleyle bahse konukelimelerin yer aldığı şiir metinlerinin daha doğru anlaşılmasına katkısağlanması amaçlanmıştır. Ayrıca bir mûsikî unsuru olarak “tîrin/okun” şiirmetinlerinde hangi özellikleriyle ve ne şekilde yer aldığı ortaya konmayaçalışılmıştır. 

Several words inclassical Turkish poetry texts have been used with other meanings than their centralmeaning. “Tîr” and its Turkish translation “ok” [arrow] are among these words.The “Utarit” [Mercury] meaning of “tîr”, which is among these words that areincluded as weapon-like elements in poetry texts, has also gained attentionfrom poets. Another meaning of the aforementioned words that is used in poetrytexts is “a tool that is used to play instruments such as “the violin, kemanchaor rebab”, a ‘yay’ [bow]”. While this meaning of the words, which is not includedin most dictionaries, is used as a way of showing talent by poets in astructure with multiple meanings that is created especially by means ofdouble-entendre and ‘ihâm-ı tenasüp’, it may be overlooked byreaders/researchers of classical poetry. With this paper, which was written todescribe the usage of this different meaning of the words “tîr/ok”, it wasaimed to contribute to a more accurate understanding of poetry texts in whichthese words are found. It was also aimed to reveal which aspects and whichforms of “tîr/ok” as a musical element were included in poetry texts.
Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü ve Öğretmenliği Programlarında Medyanın Yeri
The Place of Media in The Department of Turkish Language and Literature and Education Programs
Yazar: Eskimen, Ayşe Derya
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 209
Anahtar kelimeler: Sinema,medya,eğitim,Türk dili ve edebiyatı lisans programları ; Cinema,media,education,Turkish language and literature undergraduate programs

Günümüz eğitim anlayışında esas olan öğrencinin derse dikkatini çekmek, bilgiyi daha somut, kalıcı hâle getirmek ve öğrencilerin birtakım becerilerini geliştirmektir. Bu anlamda, eğitimde filmlerin ve diğer başka medya araçlarının kullanımı bu kazanımların sağlanmasına katkı sağlayarak, bilgiyi daha etkili ve kalıcı hâle getirmeye yardımcı olmaktadır. Çalışmada özellikle üzerinde durulan medya alanı, filmler olmuştur. Filmler, tıpkı edebiyat gibi insanların anlatma ve anlama gereksinimleri dolayısıyla ortaya çıkmıştır. Nitekim her iki sanat dalının birtakım benzerlikleri söz konusudur ve edebiyat, güzel sanatların bir diğer dalı olan sinema ile etkileşim içerisindedir. Edebî metinler ve filmlerin bir arada ele alınması yoluyla öğrenciler, hangi seviyede olursa olsun empati kurma, eleştirel düşünme, yaratıcı düşünme, iletişim kurma, araştırma, problem çözme, karar verme, görsel okuma gibi birtakım katkılar elde etmektedir. Dolayısıyla denilebilir ki, sinema ve edebiyat ilişkisi eğitim öğretimin her seviyesinde ele alınmalı, bu ilişkiye yönelik derslere öğretim programlarında yer verilmelidir. Tüm bunlara yönelik olarak araştırmada, Türk Dili Edebiyatı ve Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği lisans programlarında sinema, edebiyat ve medyaya yönelik derslere yer verilme durumu ele alınmıştır.

The essential approach to today’s understanding of education is to draw student attention to the subject being taught, to make the knowledge more tangible and permanent and to develop a set of skills of the students. In this sense, the usage of films and other media instruments in education helps to make the knowledge more effective and permanent by contributing to provide these objectives. The media medium particularly mentioned in the study has been the films. Films emerged due to people’s needs of telling and understanding just like literature. Thus, a set of similarities related to both fields of art is in question and literature in interaction with cinema, which is another field of fine arts.  No matter whatever their level is, students get a set of contributions such as establishing empathy, critical thinking, creative thinking, communicating, searching, problem solving, decision making, and visual reading when literary texts and films are used together. Thus, it can be said that the relationship of cinema and literature should be considered at each level of education and teaching, and courses related to this relationship should be included in teaching programs. In the research related to all the aforementioned items, the issue regarding the inclusion of the courses related to cinema, literature and media in the undergraduate programs of Turkish Language Literature and Turkish Language and Literature Education has been considered.
Pierre Brunel & Claude Pichois & AndréMichel Rousseau, Qu’est-ce que la littérature comparée?
Pierre Brunel & Claude Pichois & AndréMichel Rousseau, Qu’est-ce que la littérature comparée?
Yazar: İmamoğlu, Abdulfettah
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 2019
Anahtar kelimeler: Pierre Brunel,Claude Pichois,AndréMichel Rousseau

Karşılaştırmalı edebiyat profesörleri Pierre Brunel, Claude Pichois ve André-Michel Rousseau olmak üzere, Fransızca dilinde, üç yazarın kaleminden çıkan ve Türkçeye “Karşılaştırmalı Edebiyat Nedir?” şeklinde çevirisi yapılabilecek Qu’est-ce que la littérature comparée? isimli kitap, giriş, yedi iç bölüm ve sonuç kısmından meydana gelmektedir. Bu iç bölümler sırasıyla “Karşılaştırmalı Edebiyatın Ortaya Çıkışı ve Gelişimi”, “Edebiyat Bağlamında Uluslararası İlişkiler”, “Genel Edebiyat Tarihi”, “Fikirler Tarihi”, “Edebiyat Kavramı Üzerine Bir Düşünce”, “Tematik Yaklaşım ve Temabilim” ve “Poetika” isimlerini taşımaktadırlar.

Karşılaştırmalı edebiyat profesörleri Pierre Brunel, Claude Pichois ve André-Michel Rousseau olmak üzere, Fransızca dilinde, üç yazarın kaleminden çıkan ve Türkçeye “Karşılaştırmalı Edebiyat Nedir?” şeklinde çevirisi yapılabilecek Qu’est-ce que la littérature comparée? isimli kitap, giriş, yedi iç bölüm ve sonuç kısmından meydana gelmektedir. Bu iç bölümler sırasıyla “Karşılaştırmalı Edebiyatın Ortaya Çıkışı ve Gelişimi”, “Edebiyat Bağlamında Uluslararası İlişkiler”, “Genel Edebiyat Tarihi”, “Fikirler Tarihi”, “Edebiyat Kavramı Üzerine Bir Düşünce”, “Tematik Yaklaşım ve Temabilim” ve “Poetika” isimlerini taşımaktadırlar.
Türk Postmodern Anlatılarında Modernizm Eleştirisi Üzerine
Türk Postmodern Anlatılarında Modernizm Eleştirisi Üzerine
Yazar: Turan, İsmail
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları, Vol. 20 No. 20, 2019
Anahtar kelimeler: Dr. Gaye Belkız Yeter Şahin,Kitap tanıtımı

Birçok hakemli ve uluslararası dergilerde rastladığımız Dr. Gaye BelkızYeter Şahin, Yeni Türk Şiirinde Tasfiye Hareketleri ve lisans ve yüksek lisanshocalarından olan Prof. Dr. Selçuk Çıkla ile hazırladığı 1839-1928 ArasındaBasılmış Türkçe Şiir Kitapları Bibliyografyası adlı çalışmasından sonra doktoratezi olan bu çalışmasını bilim dünyasına sunmuştur. Ayrıca Hülya Argunşah’ıneditörlüğünü yaptığı Sessizliğin Gölgesinde Hasan Ali Toptaş adlı çalışmada dabölüm yazarlığı yapmıştır.

Birçok hakemli ve uluslararası dergilerde rastladığımız Dr. Gaye BelkızYeter Şahin, Yeni Türk Şiirinde Tasfiye Hareketleri ve lisans ve yüksek lisanshocalarından olan Prof. Dr. Selçuk Çıkla ile hazırladığı 1839-1928 ArasındaBasılmış Türkçe Şiir Kitapları Bibliyografyası adlı çalışmasından sonra doktoratezi olan bu çalışmasını bilim dünyasına sunmuştur. Ayrıca Hülya Argunşah’ıneditörlüğünü yaptığı Sessizliğin Gölgesinde Hasan Ali Toptaş adlı çalışmada dabölüm yazarlığı yapmıştır.
Mahlas Beyitlerinden Hareketle Vecdî’de Fahriye
Vecdi's Fahriye (Self-Praise) Based on Pseudonym Couplets
Yazar: Açıkgöz, Cenk
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 21, 2019
Anahtar kelimeler: Vecdî,fahriye,tefâhür,gazel,mahlas beyti ; Vecdi,fahriye,tefahür,ghazal,pseudonym couplets

Klasik Türk edebiyatında şairlerin edebî bir eserde kendilerini övdüğü kısma “fahriye” adı verilir. Fahriyelere genellikle kasidelerin fahriye bölümlerinde rastlanır. Bunun yanında şairler çeşitli vesilelerle şiirlerinin bir ya da birkaç beytini de fahriyeye ayırabilirler. Klasik Türk şiirinde fahriye amacıyla yazılan beyitler çoğu kez gazellerin mahlas beyitleridir. XVII. yüzyıl klasik Türk şiirinin önemli temsilcileri arasında yer alan Abdülbâkî Vecdî (ö. 1661) de gazellerinin mahlas beyitlerinde sık sık tefahüre yer vermiştir. Bu makalede Vecdî’nin divançesinde fahriyeye nasıl yer verdiği ele alınmış ve fahriye anlayışı değerlendirilmiştir. Çalışmamızda bir giriş bölümü, iki ana bölüm ve bir sonuç bölümü bulunmaktadır. Giriş bölümünde, klasik Türk edebiyatında fahriyenin tarihî gelişimi üzerinde kısaca durulmuştur. Birinci ana bölümde, Vecdî’ye ait fahriye niteliğindeki şiir parçaları nazım şekilleri ve birimleri yönünden incelenmiştir. İkinci ana bölümde ise Vecdî’nin fahriye niteliği taşıyan beyitlerinde sık sık karşılaşılan benzetme ve özellikler ortaya konmuştur. İncelenen beyitler günümüz Türkçesine göre nesre çevrilmiş ve kısaca açıklanmıştır. Sonuç bölümünde, Vecdî’nin fahriye anlayışının ana hatları ortaya konmuştur.

The parts of poems in which the classical Turkish poets praise their own characteristics are called fahriye (praise). Fahriyes are usually found in the 'fahriye’ sections of the odes.  In addition, poets may allocate one or more couplets of their ghazals to fahriyes. The couplets written for the purpose of fahriye in the classical Turkish poetry are often the pseudonym couplets of ghazals.Abdülbaki Vecdi (d. 1661), who was one of the important representatives of the classical Turkish poetry of the 16th century, also frequently used tefahür (reflection) in the pseudonym couplets of his ghazals. In this article, how Vecdi used the fahriye in the divan was discussed and the understanding of fahriye was evaluated.This article includes an introduction, two main sections and a conclusion section. In the introduction, the history of the fahriye in classical Turkish poetry is briefly explained. In the first chapter, verse forms used by Vecdi while writing the fahriye are explained. In the second main section, fahriye couplets in Vecdi's ghazals are examined. The analogies and properties of these couplets have been determined. These couplets have been translated and explained according to modern Turkish. In the conclusion part, the main lines of Vecdi's conception of fahriye are stated.
Jung Teorisi Bağlamında Hasan Ali Toptaş’ın Sonsuzluğa Nokta Romanı Üzerine Arketipsel Bir Okuma
An Archetypal Readıng On The Novel Sonsuzluğa Nokta Of Hasan Ali Toptaş In The Context Of Jung Theory
Yazar: Ayan, Emine
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 21, 2019
Anahtar kelimeler: Carl Gustav Jung,kolektif bilinçdışı,arketip,Hasan Ali Toptaş,Sonsuzluğa Nokta,Bedran ; Carl Gustav Jung,collective unconscious,archetyp,Hasan Ali Toptaş,Sonsuzluğa Nokta,Bedran

Analitik psikolojinin kurucusu olarak bilinen Carl Gustav Jung, Sigmund Freud’un öncüsü olduğu psikanalitik kurama katkı sağlayan; ancak 1912 yılında yayımladığı Bilinçdışının Psikolojisi adlı yapıtı ile Freud’un çizgisinden ayrılarak bilimsel serüvenini analitik psikoloji alanındaki çalışmalarıyla sürdüren bir teorisyendir. İnsan zihninin yapısını bilinç ve bilinçdışı olmak üzere iki katmana ayıran Freud’un aksine bilinçdışının yalnızca bastırılmış kişisel olgulardan değil tüm insanlığın ortak deneyimlerine dayalı psişik içeriklerden de oluşabileceğini öne süren Jung, bu bağlamda kolektif bilinçdışı kavramını geliştirir. Jung’un nevrotik bozuklukların kaynağında yer alan olguları kolektif bilinçdışının öğeleri olarak tanımladığı arketiplerle açıkladığı dikkat çeker.  Bu çalışmada 1980 sonrası Türk edebiyatının önde gelen yazarlarından biri olan Hasan Ali Toptaş’ın 1993 yılında yayımlanan ilk romanı Sonsuzluğa Nokta, arketipsel bir okumaya tabi tutulmuştur. Romanda anlatının merkezinde yer alan roman kahramanının nevrotik bir kişilik yapısı sergilediği saptanmıştır. Çalışmada bu durumun altında yatan olgular kolektif bilinçdışının yapıtaşları arasında yer alan benlik, anne, anima, gölge ve persona arketipleri bağlamında analiz edilmiştir.

Carl Gustav Jung, known as the founder of analytical psychology, is a theorist contributing to the psychoanalytic theory pioneered by Sigmund Freud; however, in 1912, with the publication of his work Psychology of the Unconscious, he left the Freudian group and continued his scientific adventure with his work in analytic psychology. Unlike Freud, who divides the structure of the human mind into two layers, the consciousness and the unconscious, Jung argues that the unconscious can consist not only of repressed personal phenomena, but also of psychic contents based on the common experiences of all humanity, in this context, Jung develops the concept of collective unconscious. It is taken attention that Jung explains the phenomena at the source of neurotic disorders in archetypes, which he describes as elements of the collective unconscious.In this study, Sonsuzluğa Nokta, the first novel of Hasan Ali Toptaş, one of the leading writers of Turkish literature after 1980, which was published in 1993, was subjected to an archetypal reading.  In the novel, it was determined that the novel character, who is at the center of the narrative, has a neurotic personality structure. In the study, the underlying phenomena were analyzed in the context of self, mother, anima, shadow and persona and spirit archetypes, which are among the building blocks of the collective unconscious.
Toplumsal Çatışmalar Bağlamında Sabahattin Ali’nin “Ayran” Hikâyesi
Sabahattin Ali's “Ayran” Story in the Context of Social Conflicts
Yazar: Hasdedeoğlu, Mehmet Onur
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 21, 2020
Anahtar kelimeler: Sabahattin Ali,Marksizm,Toplumcu Gerçekçilik,hikâye,çatışma ; Sabahattin Ali,Marxism,Socialist-realism,story,conflict

Toplumcu Gerçekçilik, Marksizm’in edebiyata bir yansıması olarak ortaya çıkar ve 1934’te Moskova’da düzenlenen Birinci Sovyet Yazarlar Birliği Kongresi’nin Maksim Gorki tarafından okunan sonuç bildirisi ile akımın ilkeleri belirlenmiş olur. Kısa bir süre içerisinde Türkiye’de de yansımasını bulan Toplumcu Gerçekçilik, ülkenin farklı siyasi ve sosyal koşullarına bağlı olarak Rusya’daki gelişme çizgisinden farklı biçimde ilerler. Bu sebeple Toplumcu Gerçekçilik, Türkiye’de daha çok köy ve köylü sorunlarını merkeze alan bir çerçeve içerisinde gelişim gösterir. Sabahattin Ali, Türk edebiyatının en bilinen Toplumcu Gerçekçi yazarlarından biridir. Onu diğer Toplumcu Gerçekçi yazarlardan farklı kılan esas husus ise, yazarın toplumcu gerçekçiliğin klişeleşmiş ilkelerine bağlı kalmayarak daha canlı kahramanlar yaratabilmiş olma başarısı ile doğrudan ilgilidir. Eserlerini genellikle toplumcu gerçekçiliğin etkisi doğrultusunda ezen-ezilen çatışması üzerine kurgulayan Sabahattin Ali, pek çok hikâyesinde bu çatışmanın toplumsal mesajını semboller üzerinden vermeyi tercih eder. Onun 1938 yılında kaleme aldığı “Ayran” hikâyesi de bu türden eserlerine tipik bir örnek teşkil eder. Bu çalışmada “Ayran” hikâyesi, Toplumcu Gerçekçilik akımının ilkeleri çerçevesinde sembolleştirdiği çatışma unsurlarından hareketle çözümlenmiştir.

Socialist-realism emerges as a reflection of Marxism in literature, and the tenets of the movement are determined by the final declaration of the First Soviet Writers Congress in Moscow in 1934, read by Maxim Gorky. Depending on the different political and social conditions in Turkey, within a short period of time Socialist-realism finds its reflection in Turkey and progresses differently from its development Russia. For this reason, Socialist-realism, makes progress within the framework centering the problems of villages and peasants. Sabahattin Ali is one of the well-known Socialist-realist writers of Turkish literature. The main point that distinguishes him from other Socialist-realist writers is directly related to his success in creating more vivid heroes by not adhering to the stereotypical principles of Social-realism. Sabahattin Ali, whose works are generally based on the oppressive-oppressed conflict under the influence of social realism, prefers to give the social message of this conflict through symbols in many of his stories. In this study, the story of “Ayran” which was written by Sabahattin Ali in 1938, has been analyzed according to the elements of conflict that are symbolized within the principles of Socialist-realism.