hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çözümsüzlüğün Adı: ‘Birleşmiş Milletler’e Rağmen Keşmir’
The Name of Non-resolution: “Kashmir Despite the United Nations”
Yazar: Erdal, Selcen
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: United Nations,Kashmir Case,UN Security Council Resolution No. 47 ; Birleşmiş Milletler,Keşmir Sorunu,(47) Sayılı Güvenlik Konseyi Kararı

Keşmir, Hindistan ve Pakistan arasındaki en belirgin uyuşmazlık konusu olarak varlığını sürdürmektedir. İki nükleer devletarasında 70 yıldır devam eden Keşmir sorunu, uluslararası toplumu; her yıl yüzlerce kişinin hayatını kaybettiği, intiharsaldırılarının gerçekleştiği, devlet güçlerinin orantısız müdahalelerde bulunduğu ve halkın baskı altında tutulduğu bir tabloile karşı karşıya bırakmaktadır. Esasen, uluslararası barış ve güvenliğin korunması açısından birincil derecede sorumlu olanBirleşmiş Milletler (BM) Güvenlik Konseyi, sorunun ortaya çıktığı ilk yıllarda, doğrudan çözüme yönelik, oldukça detaylıbir içeriğe sahip olan (47) sayılı kararı almıştır. Bu kararda, Keşmir’in öncelikle askerden arındırılması, ardından Jammu-Keşmir’in nihai durumunun BM gözetiminde yapılacak plebisit uygulaması neticesinde belirlenmesi öngörülmüştür. BMsistemindeki aksaklıklar nedeniyle, kararın uygulanması mümkün olmamıştır.

The problem of Kashmir continues to be the most important dispute between India and Pakistan. These two nuclearstates are responsible for a situation that has been ongoing for 70 years: hundreds of people lose their lives every year,suicide attacks frequently occur, state forces apply disproportionate interventions, and the community is oppressed. TheUN Security Council, which is primarily responsible for protecting international peace and security, adopted Resolution(47) during its first years of existence. This resolution provides detailed content for direct resolution of the Kashmirproblem. For example, the resolution includes the plan for Kashmir to first be cleared of the military, and then thefinal situation of Jammu-Kashmir should be determined on the basis of the plebiscite application under UN supervision.Unfortunately, despite the plan, the resolution was not implemented due to disruptions in the UN system.
Yargıtay Uygulamasında Vesayete İlişkin Yabancı Kararların Tanınması Davalarında Karşılaşılan Sorunlar
Problems Arisinf from the Recognition of Foreign Guardianship Decisions in the Practice of the Court of Cassation
Yazar: Ekşi, Nuray
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Yabancı vesayet kararlarının tanınması,Münhasır yetki,Kamu düzeni ; Recognition of foreign guardianship decisions,Exclusive jurisdiction,Public policy

Yabancı vesayet kararlarının Türkiye’de sonuç doğurması için tanıma davasının açılması gerekir. Yargıtay söz konusukararların Türkiye’de tanınmayacağı anlayışını terk etmiştir. Bununla beraber gerek doktrinde bazı görüşler gerekseYargıtay kararlarında yabancı vesayet kararlarının tanınması, bu kararların tanımanın önşartları ve esasa ilişkin şartlarındanbazılarını yerine getirmediği gerekçesiyle kabul edilmemektedir. Çalışmamızda vesayet kararlarının tanınmasına engel olansebepler üzerinde durulacaktır. Daha sonra Yargıtay kararları değerlendirilerek yabancı vesayet kararlarının tanınmasındakarşılaşılan sorunlara çözüm bulunmaya çalışılacaktır.

In order for foreign guardianship decisions to have an effect in Turkey, a recognition case must be filed. The Court ofCassation abandoned the notion that such decisions would not be recognized in Turkey. However, some views in thedoctrine and Court of Cassation are accepted that these judgments do not fulfill some of the preconditions and legalrequirements of the recognition. In this study, we will firstly focus on the reasons that prevent recognition of guardianshipdecisions. Later, the Court of Cassation judgments will be evaluated and efforts will be made to find solutions to theproblems encountered in the recognition of foreign guardianship decisions.
Mukayeseli Hukukta ve Türk Hukukunda Yatırımcı Vatandaşlık Olgusu: Ius Pecuniae
Investor-Citizenship Concept in Comparative Law and Turkish Law: Ius Pecuniae
Yazar: Yılmaz, Alper Çağrı
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Investment,Investor citizenship,Citizenship in condition with residence ; Yatırım,Yatırımcı vatandaşlık,İkamet şartlı vatandaşlık

Günümüzde pek çok devlet, ülkelerinde yatırım yapan varlıklı bireylerin, o devletin vatandaşlığını kolaylaştırılmış biçimdekazanmasına imkân tanıyan bazı programlar geliştirmektedir. Mukayeseli hukukta bazı devletlerin hukuk nizamlarındayatırımcılara, öncelikle ilgili ülkede ikamet etme hakkı verilmekte, vatandaşlığın iktisabı ise söz konusu ikamet şartı veöngörülen diğer şartların karşılanmasından sonra gündeme gelmektedir. Buna karşılık başka bazı devlet ve yönetimuygulamalarında ise ikamet ve diğer şartlar aranmaksızın, yatırımcıların doğrudan vatandaşlık kazanabilmelerine imkântanınmaktadır. Yatırımcı vatandaşlık olgusuna ilişkin doktrindeki eleştiri noktasını, temeli Uluslararası Adalet DivanınınNottebohm kararına dayanan, birey ile devlet ve toplum arasında gerçek bir bağ kurulamaması oluşturmaktadır. Türkhukukunda yabancı yatırımcıların Türk vatandaşlığını kazanmalarına imkân sağlayan düzenleme, yakın zamanda, 5901sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 12. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (b) bendiyle kabul edilmiştir. Doktrindekitemel eleştiri, Türk hukukunda söz konusu düzenlemeyle uygulamaya konan bazı yatırım türleri bakımından da geçerlilikarz etmektedir.

Recently, many states have started to develop programs that facilitate the citizenship applications of wealthy individualsinvesting in their adopted countries. In comparative law, some states entitle the investors to reside in the country,and the acquisition of citizenship comes after the usual requirements for residency and other conditions are met. Onthe other hand, in some of the other state and administration practices, investors are allowed to acquire citizenshipdirectly, without going through the normal naturalization procedures. The main criticism of the doctrine toward investorcitizenship concept is the lack of a genuine link, based on the notion of the Nottebohm case of the International Courtof Justice, between the individual and the state and society. The regulation enabling foreign investors to acquire Turkishcitizenship has recently been approved in Turkish law, by means of the sub-paragraph (b) added to the first paragraph ofArticle 12 of the Turkish Citizenship Act No. 5901. The main point of criticism in the doctrine is also valid for Turkish law,in terms of certain types of investment, which are enshrined in the aforementioned Act.
Avrupa Birliği Mevzuatında Güvenli Üçüncü Ülke Kavramı ve Türkiye-AB Geri Kabul Anlaşmasına Yansımaları
The Concept of Safe Third Country in European Union Acquis and its Reflections on the Turkey-EU Readmission Agreement
Yazar: Aydın, Esen
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Güvenli üçüncü ülke,Dublin III Tüzüğü,AB Usul Yönergesi,Türkiye-AB Geri Kabul Anlaşması,1951 tarihli Cenevre Konvansiyonu ; Safe third country,Dublin III Regulation,EU Procedures Directive,Turkey-EU Readmission Agreement,1951 Geneva Convention

Çalışmamız kapsamında güvenli üçüncü ülke kavramının tanımına yer verildikten sonra, kavramın hukuki dayanağı ve güvenli üçüncü ülkenin belirlenmesine ilişkin genel kriterler ortaya konulmuştur. Genel kriterlerin belirlenmesinin ardından, AB hukukunda güvenli üçüncü ülke kavramının ne şekilde düzenlendiği ve AB’nin çeşitli mekanizmalar vasıtasıyla gerçekleştirdiği güvenli üçüncü ülke uygulamaları incelenmiştir. Bu kapsamda, güvenli üçüncü ülke kavramını tanımlayan ve detaylı kriterler öngören Uluslararası Korumaya İlişkin AB Usul Yönergesi hükümleri, uluslararası koruma başvurusunu incelemekle sorumlu devletin belirlenmesini sağlayan Dublin III Tüzüğü hükümleri ve Türkiye-AB Geri Kabul Anlaşması özelinde AB geri kabul anlaşmaları incelenmiştir. Türkiye-AB Geri Kabul Anlaşmasının uygulanabilmesi bakımından Türkiye’nin güvenli üçüncü ülke olarak kabul edilmesi büyük önem arz etmektedir. Dolayısıyla çalışmamız kapsamında Türkiye’nin güvenli üçüncü ülke olmak için AB hukukunda aranan kriterleri yerine getirip getirmediği de incelenecektir.

In this article, after giving definition of the concept of safe third country, general criteria have been laid down for determining which countries are safe and the legal basis of the concept. Following the establishment of general criteria, the safe third-country concept in EU law and the safe third-country practices that the EU has achieved through various mechanisms have been analyzed. In this context, the provisions of the EU Procedures Directive which defines the concept of safe third country and envisages detailed criteria, Dublin III Regulation provisions which allows the determination of the state responsible for examining the application for international protection and the EU readmission agreements, specifically EU-Turkey Readmission Agreement are examined. For the implementation of the EU-Turkey Readmission Agreement Turkey must be considered a safe third country. Therefore, our study analyzes whether Turkey fulfills the requirements under EU law in order to be a safe third country.
Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Anlaşması (CISG) Uyarınca Hasar Sorunu ve Türk Borçlar Kanunu İle Karşılaştırılması
The Problem of Risk According to the United Nations Convention on Contracts for the International Sale of Goods (CISG) and Comparison with the Turkish Code of Obligations
Yazar: Kara, Doğan
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Turkish Code of Obligations,CISG,Contract for sale of goods,Risk,Passing on of risk,Price risk,Performance risk ; Türk Borçlar Kanunu,CISG,Satış sözleşmesi,Hasarın geçişi,Bedel hasarı,Edim hasarı

Çalışmanın konusu, Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Anlaşması ışığında hasarsorununun incelenmesi ve Türk Borçlar Kanunu ile arasındaki bağlantının karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Buaçıdan, ilk olarak hasar kavramı üzerinde durulmuş, ayrıca edim hasarı ve karşı edim hasarı kavramları açıklanmıştır.CISG, hukuk düzleminde doğuşuna kadar olan sürede Roma Hukuku, İsviçre Hukuku, Fransız Hukuku ve Alman Hukukugibi birçok hukuk sisteminden etkilenmiştir. Bu sebeple söz konusu hukuk sistemlerinde hasar sorununa getirilen çözümyolları üzerinde durulmuştur. Çalışmanın önemli bir kısmı ise hasar sorununu düzenleyen CISG m. 66-70 hükümlerininincelenmesine ayrılmıştır. Son kısımda ise CISG’ın öngördüğü hasarın geçişi sisteminin Türk Hukuku ile ilişkisi karşılaştırmalıolarak aktarılmıştır.

The study examines the risk problem in light of the United Nations Convention on Contracts for the International Saleof Goods (CISG), and the comparative relationship between CISG and the Turkish Code of Obligations (Law No: 6098). Inthis study we examine the concept of risk and also explain the concepts of performance risk and price risk. CISG has beeninfluenced by many legal systems, such as Roman, Swiss, French, and German Laws, prior to its appearance on the legalplatform. Thus, solutions to the risk problem, pertaining to the legal system, have been considered. An important part ofthis study is concerned with the examination of art. 66-70 of the CISG which address the regulation of the risk problem.In the last part of this study, a comparison is made between CISG’s view of the passing on of risk, and Turkish law.
CISG Uyarınca Sözleşmenin Kurulmasında İcap ve Özellikle Kamuya Yöneltilen İcapların Hukuki Niteliği
An Offer for Concluding Contract According to the CISG and Especially the Legal Nature of Public Offers
Yazar: Annaseidov, Dovran
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Milletlerarası mal satımı,İcaba davet,İcap,Kamuya yöneltilmiş icap,Açık artırma yoluyla satış ; International sale of goods,Invitation to treat,Offer,Public offer,Sale by auction

Çalışmamızda, milletlerarası mal satımını konu edinen bir satım teklifinin CISG uyarınca icap olarak kabul edilebilmesi içinAntlaşmanın öngördüğü düzenlemelere değinilmek suretiyle, Antlaşmanın madde 14 (2) hükmü uyarınca, hangi hallerdeicaba davet veya aleni icabın söz konusu olacağına ışık tutulmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, madde 14 (2)’nin belirsizolmayan kişilere yöneltilen tekliflerin icaba davet olarak kabul göreceğine ilişkin hükmü ve bahsi geçen durumun aksininaçıkça belirtilmesinin hangi ihtimalleri kapsadığının üzerinde durulmuştur. Ortaya çıkan bu durum, kamuya yöneltilenicapların hukuki niteliğine, özellikle bilişim ortamında yapılan icapların hüküm ve sonuçlarına farklı bir açıdan bakmayıgerektirmiştir. Bu bağlamda, e-ticaret kapsamında açık artırma yoluyla milletlerarası mal satımını amaçlayan icapların sözkonusu olduğu hallerde, Antlaşmanın uygulama alanı bulup bulamayacağı irdelenmiştir.

In our study, by discussing the provisions of the Convention in order to accept the proposal which subject to theinternational sale of goods in according to the CISG, it has been tried to shed light, in which cases it will be consideredinvitation to treat or public offer in accordance with the provision of Article 14 (2) of the Convention. In this context, ithas been emphasized the bounds of possibilities, when proposals stated to unspecific addressee will be considered as aninvitation to treat and in contrary, when there will be expressly stating intention according to the provision of Article 14(2). This situation necessitated looking at the legal nature of the offer which stated to the public, and in a different way tothe provisions and results of the offers which stated especially in the IT sphere. In this context, it is debated whether theConvention apply to international sales of goods through auction in the context of e-commerce.
Mahkeme Kararları Işığında İnsani İkamet İzni
Humanitarian Residence Permit in the Light of Court Decisions
Yazar: Ekşi, Nuray
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: İnsani ikamet izni,İnsani ikamet izni talebinin reddedilmesi,İnsani ikamet izninin süresinin uzatılmaması,İnsani ikamet izninin iptali ; Humanitarian residence permit,Rejection of request for humanitarian residence permit,Non-extension of period of humanitarian residence permit,Cancellation of humanitarian residence permit

Altı ikamet izni türünden biri olan insani ikamet izni 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu’nun 46.maddesinde tahdidi olarak sayılan hallerde düzenlenmektedir. İnsani sebeplerle düzenlenen bu ikamet izni, istisnainiteliktedir ve 46. maddede belirtilen sebepler dışında düzenlenmesi başka bir şarta bağlanmamıştır. Çalışmamızdaöncelikle insani ikamet izninin yasal dayanakları, hangi hallerde düzenleneceği ve süresi açıklandıktan sonra insani ikametizni talebinin reddedilmesi, süresinin uzatılmaması ve iptali konuları üzerinde durulacaktır. Daha sonra insani ikamet iznitalebinin reddedilmesi, süresinin uzatılmaması ve iznin iptali işlemlerine karşı idari itiraz ve yargı yolları incelenecektir.

Humanitarian residence permit, one of the six types of residence permits, is granted under the circumstancesenumerated in Article 46 of the Law No. 6458 on Foreigners and International Protection. This residence permit, issuedfor humanitarian reasons, is of an exceptional nature and its issuance is not subject to any conditions except those laiddown in Article 46. In this study, we first identify the legal basis for the issuance of a humanitarian residence permit,the circumstances justifying its issuance, and its duration. We then examine situations in which the request for such aresidence permit is rejected, its duration is not extended, or the permit is cancelled. The last part of this article focusesmainly on the administrative appeals and judicial remedies against decisions to reject the request for issuance orextension of a humanitarian residence permit, or to cancel such a permit.
ICSID Tahkiminde Yetkiden Kaynaklanan Bazı Sorunlar
Analysis of Some Problems Arising from ICSID’s Jurisdiction
Yazar: Gölcüklü, İlyas
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Yetki,ICSID,Yatırım,Çok vatandaşlık,Şemsiye klozlar,ICSID ek mekanizma kuralları,Tüzel kişinin vatandaşlığı ; Jurisdiction,ICSID,Investment,Multiple citizenship,Umbrella clauses,ICSID additional facility rules,Citizenship of legal entities

Milletlerarası yatırım hukukunda yabancı yatırımcıların korunması, ikili yatırım anlaşmaları veya çok taraflı uluslararasısözleşmelerle sağlanmaktadır. Yatırımların ve yatırımcıların korunması bakımından milletlerarası alanda genel kabulgörmüş olan 14 Ekim 1966 tarihli ICSID Sözleşmesi, bu alanda günümüzün en önemli düzenlemelerinden biri olarak kabuledilmektedir. Günümüz itibariyle 159 ülke bu Sözleşmeyi imzalamıştır ve ICSID Sözleşmesi 151 ülke için yürürlüğe girmişbulunmaktadır. ICSID Sözleşmesi’nin pek çok ülkede kabul görmesi ve sıklıkla uygulanması, beraberinde uygulamaya dönükbazı tartışmaları da getirmiştir. Yetkiden kaynaklanan sorunlar bu tartışmaların başında gelmektedir. Bu çalışmamızdaICSID tahkiminin devlet veya yatırımcı tarafından sıklıkla kullanılmasıyla, günümüzde ICSID yetkisi konusunda belirenbaşlıca problemleri ele alacağız.

In international investment law, both the investments and the rights of investors are usually protected by either BilateralInvestment Treaties or Multilateral International Treaties. As a multilateral international treaty protecting investors andtheir rights, The International Center for Settlement of Investment Disputes (ICSID) Convention has become widelyrecognized and applied by states and investors for the settlement of investment claims. The ICSID Convention is a treatysigned on October 14, 1966, by 159 signatory states and later ratified by 151 state parties. Its frequent application andwide acceptance, however, has given rise to a number of serious issues for both courts and practitioners, specifically thecontroversial issue of jurisdiction. In this article, some of the major problems arising from the application of the ICSIDjurisdiction provisions are discussed and analyzed.
Güney Kore’de Uluslararası Ticari Tahkim
International Commercial Arbitration in South Korea
Yazar: Hong, Seon Yeong
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Güney Kore’de Tahkim,KCAB,Kore Tahkim Kanunu,Kore Ticari Tahkim Kurumu,New York Anlaşması,Yabancı hakem kararlarının Güney Kore’de tenfizi ; Arbitration in South Korea,KCAB,Korean Arbitration Act,New York Convention,The Arbitration Rules of KCAB,International Chamber of Commerce of South Korea,Enforcement of Foreign Arbitral Awards in South Korea

Türkiye, 25 Haziran 1950 yılında başlayan Kore Savaşı’na 25 Temmuz 1950 yılında Güney Kore’ye müttefik kuvvet olarakasker gönderme kararı almıştır. Bu yüzden Türkiye ve Güney Kore birbirlerini kardeş ülke olarak kabul etmişlerdir. GüneyKore ve Türkiye arasındaki önemli antlaşmalardan biri olan resmi ticari antlaşma (FTA / Free Trade Agreement- SerbestTicaret Antlaşması) 26 Mart 2012 tarihinde imzalanmıştır. Kore Tahkim Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ve Kore TicariTahkim Kurulu’nun (KCAB) kurulması 1966 yılında gerçekleşmiştir. KCAB’ın uluslararası tahkim kuralları 15 Ocak 2005tarihinde yürürlüğe girmiştir. KCAB, yerel ve uluslararası tahkim kurallarını kendine uygun olarak uyarlamıştır. GüneyKore, 1958 tarihli New York Anlaşmasına (New York Convention) 1973 yılında katılmıştır. Normalde Kore Mahkemeleri,tahkime ve tahkim seçen taraflara genel olarak olumlu yönde yaklaşmaktadır ancak Kore mahkemelerinin 2003-2004yılları arasında tahkim anlaşmalarının geçerliliği hakkında verdiği kararlar, dönüm noktası niteliği taşıdığı için bu çalışmaaçısından incelenmesi önem arz etmektedir.

Korea and Turkey has been in blood allies relationships since Turkish government decided to send troops to South Koreafor Korean War (6.25 war) on 25.07.1950. Korea and Turkey had agreed FTA on March 26th 2012. Korean Arbitration Acthad promulgated and the Korean Commercial Arbitration Committee was firstly inaugurated as an exclusive administrativeinstitution for the arbitrations of commercial disputes in the Chamber of Commerce of Korea in 1966. The ArbitrationRules of KCAB were brought into effect on Jan 15, 2005. KCAB has international and domestic rules. Korea acceded toNew York Convention in 1973. 4. In general, Korean courts supports arbitration procedures, however it is important forthis study to examine landmark court decisions related to the validity of arbitration aproach rendered by South KoreanCourts between 2003-2004.
Milletlerarası Tahkim Kanunu Uyarınca İptal Davası Açma Hakkından Feragat
Waiver of Setting Aside Action under the Turkish International Arbitration Code
Yazar: Kalafatoğlu, Mehmet Polat
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 38 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: İptal davası,İptal davası açma hakkından feragat ve şartları,Hakem kararının icrası,Türk,Fransız,İsviçre Hukuku ve UNCITRAL model kanunu ; Setting Aside Action,Waiver of Setting Aside Action and its Conditions,Enforcement of Arbitral Awards,Turkish,French,and Swiss Laws; and UNCITRAL model law

Milletlerarası ticaret alanında taraflar aralarındaki uyuşmazlıkları nihai bir çözüme kavuşturmak amacıyla yaygın birşekilde milletlerarası tahkime başvurmaktadır. Hakem kararı kural olarak nihai olmakla birlikte tarafların bu karara karşıbaşvurabilecekleri bir kanun yolu olarak iptal davası öngörülmüştür. Çalışmamız kapsamında MTK m.15’de düzenlenmişolan iptal davası hakkında temel yaklaşım ortaya koyulmakta ve tarafların iptal davası açma hakkından feragat imkânlarıincelenmektedir. Milletlerarası tahkim hukukunda iptal davası hakem kararına karşı sınırlı ve istisnai nitelikte bir kanunyoludur. MTK belli şartlarda tarafların iptal davası açma hakkından feragat edebileceklerini düzenlemektedir. Ancak,feragat anlaşmasına rağmen hakem kararı Türkiye’de icra edilmek istendiğinde MTK sınırlı ve kanaatimizce yetersiz birinceleme imkânı sunmaktadır. Çalışmamızda İsviçre ve Fransız milletlerarası tahkim hukukları incelenerek bir çözümönerisi sunulmaktadır.

In international commerce, parties frequently use international arbitration to obtain a final decision on their dispute.In principle, the arbitral award is final. However, national laws also provide the setting aside procedure as a recoursemechanism against awards. This article analyses the main characteristics of setting aside action and parties’ right ofwaiver to initiate setting aside action under Article 15 of MTK (Turkish International Arbitration Code). The setting asideprocedure is a limited and exceptional recourse mechanism in international arbitration law. MTK also recognizes theparties’ right of waiver of setting aside action. However, MTK offers a limited and, in our view, insufficient legal protectionwhen parties try to enforce the award in Turkey despite the waiver agreement. In our paper, we propose a solution afterstudying Swiss and French international arbitration laws.