hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Geleneksel Türk Ahşap Sanatı Kündekari ve Günümüz Teknolojisine Sahip Atölye Ortamında Yapılabilirliği
Traditional Turkish Wooden Art Kündekari and Feasibility of a Workshop  Environment with Today's Technology
Yazar: Kürklü, Gökhan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Kündekari tekniği, Ahşap işçiliği, Kapı imalatı, Masa imalatı

Tarih öncesi dönemlerden beri bir yapı malzemesi olarak ahşap; dayanıklılığı, öz ısısı ve dokusuyla kullanım sürekliliği gösteren bir malzeme olmuştur. Bu malzemenin kullanım tekniğinde zaman içerisinde birçok değişim ve gelişim gerçekleşmiştir. Buna bağlı olarak Türkiye’deki geleneksel ahşap işçiliğini birçok kültürel etkileşimin ve değişimlerin şekillendirdiği görülmektedir. Bu süreçte Selçuklu ve Osmanlı ahşap işçiliğinde önemli bir üretim tekniği olarak kündekâri de gelişmiştir. Kündekari tekniğinde üretim, motif tasarımı, ağaç malzeme, makine‐teçhizat seçimi ve kalifiye işçilik ile uzun sürede yapılabilmektedir. Elde edilen ürünün ortaya çıkmasında bu bileşenlerin her biri ayrı ayrı öneme sahip olup birbirleri ile etkileşimleri, sonucu aynı oranda etkilemektedir. Bu çalışmada, günümüzde unutulmaya yüz tutmuş ve ancak bazı özel yapılarda kullanılan bu ahşap sanatının gelişimi ve detayları hakkında bilgiler verilerek; günümüz ortalama ahşap işçiliği teknolojisine sahip bir atölyede, bir kapı ve masa uygulamasının evreleri ele alınmıştır. Sonuç olarak gelişen teknoloji ve değişen talepler karşısında ecdadın sanatı ve zanaatı bir araya getirdiği kündekari tekniğinin incelikleri ve ortalama bir ustalık seviyesine sahip yapı öğretmenliği öğrencileri tarafından bitirme ödevi olarak yapılabileceği gösterilmiştir.

Tarih öncesi dönemlerden beri bir yapı malzemesi olarak ahşap; dayanıklılığı, öz ısısı ve dokusuyla kullanım sürekliliği gösteren bir malzeme olmuştur. Bu malzemenin kullanım tekniğinde zaman içerisinde birçok değişim ve gelişim gerçekleşmiştir. Buna bağlı olarak Türkiye’deki geleneksel ahşap işçiliğini birçok kültürel etkileşimin ve değişimlerin şekillendirdiği görülmektedir. Bu süreçte Selçuklu ve Osmanlı ahşap işçiliğinde önemli bir üretim tekniği olarak kündekâri de gelişmiştir. Kündekari tekniğinde üretim, motif tasarımı, ağaç malzeme, makine‐teçhizat seçimi ve kalifiye işçilik ile uzun sürede yapılabilmektedir. Elde edilen ürünün ortaya çıkmasında bu bileşenlerin her biri ayrı ayrı öneme sahip olup birbirleri ile etkileşimleri, sonucu aynı oranda etkilemektedir. Bu çalışmada, günümüzde unutulmaya yüz tutmuş ve ancak bazı özel yapılarda kullanılan bu ahşap sanatının gelişimi ve detayları hakkında bilgiler verilerek; günümüz ortalama ahşap işçiliği teknolojisine sahip bir atölyede, bir kapı ve masa uygulamasının evreleri ele alınmıştır. Sonuç olarak gelişen teknoloji ve değişen talepler karşısında ecdadın sanatı ve zanaatı bir araya getirdiği kündekari tekniğinin incelikleri ve ortalama bir ustalık seviyesine sahip yapı öğretmenliği öğrencileri tarafından bitirme ödevi olarak yapılabileceği gösterilmiştir.
Gözenekli Malzemelerin Sönümlemeye Etkisi
Damping Effect of Porous Materials
Yazar: Dahil, Lütfiye; Başpınar, Serhat; Karabulut, Abdurrahman
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Titreşim, Sönümleme, Gözenekli ve gözeneksiz malzeme

Gözenekli ve gözeneksiz malzemelerin titreşim büyüklüğü araştırılmıştır. Metalik köpükler kullanılmıştır. Köpük doğal bir ürün değildir. Kapalı ve açık hücreli metalik köpükler mevcuttur. Gözenekli malzemede sönümleme katsayısı gözeneğe bağlıdır. Gözenek arttıkça sönümleme artmaktadır. Gözenekli magnezyumun gözenekli olmayan magnezyumdan sönümleme katsayısı daha büyüktür. Hücresel metalik malzemelerde mekanik sönümleme yapısal faktörlere ve test koşullarına bağlıdır.

Gözenekli ve gözeneksiz malzemelerin titreşim büyüklüğü araştırılmıştır. Metalik köpükler kullanılmıştır. Köpük doğal bir ürün değildir. Kapalı ve açık hücreli metalik köpükler mevcuttur. Gözenekli malzemede sönümleme katsayısı gözeneğe bağlıdır. Gözenek arttıkça sönümleme artmaktadır. Gözenekli magnezyumun gözenekli olmayan magnezyumdan sönümleme katsayısı daha büyüktür. Hücresel metalik malzemelerde mekanik sönümleme yapısal faktörlere ve test koşullarına bağlıdır.
Emirdağ‐Adaçal (Afyonkarahisar) Kireçtaşlarının Beton Agregaları Standardına Uygunluğunun Araştırılması
Investigation of Suitability of the Limestone from Emirdağ‐Adaçal  (Afyonkarahisar) as Standard for Concrete Aggregate
Yazar: Yılmaz, Fatma; Koltka, Selçuk; Sabah, Eyüp
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Agrega, Kireçtaşı, Beton

Bu çalışmada, Emirdağ‐Afyon Adaçal Endüstriyel Mineraller A.Ş.’ye ait kırma‐eleme tesisinde üretilen kırmataşların TS 706 EN 12620 beton agregaları standardına uygunluğu araştırılmıştır. Standarda uygun olarak kireçtaşı ocağından alınan numuneler, boyut küçültme, numune azaltma ve boyuta göre sınıflandırma işlemine tabi tutulduktan sonra iri (22,4‐11,2 mm ve 11,2‐4 mm) ve ince (0‐4 mm) agrega olarak sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılan numunelere uygulanan fiziksel, kimyasal ve geometrik testler ve/veya analizler sonucunda; Adaçal kireçtaşlarının “TS 706 EN 12620 Beton Agregaları” standardında aranan özelliklere uygun olduğu ve kırmataşların, hazır betonda beton agregası olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmada, Emirdağ‐Afyon Adaçal Endüstriyel Mineraller A.Ş.’ye ait kırma‐eleme tesisinde üretilen kırmataşların TS 706 EN 12620 beton agregaları standardına uygunluğu araştırılmıştır. Standarda uygun olarak kireçtaşı ocağından alınan numuneler, boyut küçültme, numune azaltma ve boyuta göre sınıflandırma işlemine tabi tutulduktan sonra iri (22,4‐11,2 mm ve 11,2‐4 mm) ve ince (0‐4 mm) agrega olarak sınıflandırılmıştır. Sınıflandırılan numunelere uygulanan fiziksel, kimyasal ve geometrik testler ve/veya analizler sonucunda; Adaçal kireçtaşlarının “TS 706 EN 12620 Beton Agregaları” standardında aranan özelliklere uygun olduğu ve kırmataşların, hazır betonda beton agregası olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
StachyspalustrisL.'in Morfolojik, Anatomik ve Ekolojik Özellikleri (021001) (1-9)
TheMorphological, AnatomicalandEcologicalProperties of Stachyspalustris L.
Yazar: Dönmez, Metin; Kargıoğlu, Mustafa; Temel, Mehmet
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Lamiaceae, Stachys, Morfoloji, Anatomi, Ekoloji

Bu çalışmada Afyonkarahisar’da tek lokalitede yayılış gösteren Stachys palustris L.’nin morfolojik, anatomik ve ekolojik özellikleri incelenmiştir. Stachys palustris’in yaprak damarlanmaları retikulat-pinnat’tır. Kök enine kesitlerinde öz parankima hücreleri yoktur. Bu bölgeyi tamamen ksilem elemanları kaplamıştır. Ayrıca korteksin büyük bir kısmında aerenkima vardır. Toprakların fiziksel özellikleri killi-tınlı topraklardır. Kimyasal özellikleri ise genellikle; tuzsuz, hafif alkali, orta derecede kireçli, iyi derece azotlu, orta derece fosforlu, orta derece humuslu; eksik potasyumlu; yeterli miktarda demir, bakır, çinko ve magnezyum mineralleri bulunan topraklardır

Bu çalışmada Afyonkarahisar’da tek lokalitede yayılış gösteren Stachys palustris L.’nin morfolojik, anatomik ve ekolojik özellikleri incelenmiştir. Stachys palustris’in yaprak damarlanmaları retikulat-pinnat’tır. Kök enine kesitlerinde öz parankima hücreleri yoktur. Bu bölgeyi tamamen ksilem elemanları kaplamıştır. Ayrıca korteksin büyük bir kısmında aerenkima vardır. Toprakların fiziksel özellikleri killi-tınlı topraklardır. Kimyasal özellikleri ise genellikle; tuzsuz, hafif alkali, orta derecede kireçli, iyi derece azotlu, orta derece fosforlu, orta derece humuslu; eksik potasyumlu; yeterli miktarda demir, bakır, çinko ve magnezyum mineralleri bulunan topraklardır
Tuzluluğun Bitkiler Üzerine Etkileri ve Tuz Tolerans Mekanizmaları
The Effect of Salinity on Plants and Salt Tolerance Mechanisms
Yazar: Çulha, Şeküre; Çakırlar, Hüsnü
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Tuz stresi, tuz toleransı, morfolojik ve oksidatif değişiklikler, tolerans mekanizmaları

Tuz stresi, özellikle kurak ve yarı kurak bölgelerde bitkilerin gelişimini etkileyerek ürün verimliliğini sınırlandıran önemli abiyotik stres faktörlerinden biridir. Bitkilerde osmotik ve iyon stresine neden olarak büyümeyi ve gelişmeyi etkileyen tuz stresinin bu olumsuz etkileri; tuzun çeşidine, stresin düzeyine ve süresine, strese maruz kalan bitkinin genotipine ve gelişim evresine bağlı olarak değişir. Tuzluluğa maruz kalan bitkilerde çeşitli metabolik olayların ve özellikle de fotosentetik aktivitenin etkilenmesi bitkilerin hayatta kalma şansını azaltabilmektedir. Bazı bitkiler bu koşullara karşı duyarlılık gösterirken, bazıları çeşitli fizyolojik, biyokimyasal ve moleküler cevaplar ile indüklenen tolerans mekanizmalarıyla hayatta kalmayı başarırlar. Tuzluğuğa karşı bu tolerans mekanizmalarını sağlayan fizyolojik ve biyokimyasal cevapları; iyonların seçici olarak biriktirilmesi veya atılımı, kökte iyon alımının ve sürgüne iletiminin kontrolü, iyonların bitkide ve hücrelerde belirli bölümlerde biriktirilmesi, osmotik düzenleyicilerin sentezi ve antioksidan sistemler oluştururken; moleküler cevapları sinyal iletim yolları ile çeşitli genlerin aktivasyonu ve /veya inaktivasyonu oluşturur. Fizyolojik, biyokimyasal ve moleküler cevapların sonucunda bitkilerde tuz regülasyonunun korunması sağlanır.

Tuz stresi, özellikle kurak ve yarı kurak bölgelerde bitkilerin gelişimini etkileyerek ürün verimliliğini sınırlandıran önemli abiyotik stres faktörlerinden biridir. Bitkilerde osmotik ve iyon stresine neden olarak büyümeyi ve gelişmeyi etkileyen tuz stresinin bu olumsuz etkileri; tuzun çeşidine, stresin düzeyine ve süresine, strese maruz kalan bitkinin genotipine ve gelişim evresine bağlı olarak değişir. Tuzluluğa maruz kalan bitkilerde çeşitli metabolik olayların ve özellikle de fotosentetik aktivitenin etkilenmesi bitkilerin hayatta kalma şansını azaltabilmektedir. Bazı bitkiler bu koşullara karşı duyarlılık gösterirken, bazıları çeşitli fizyolojik, biyokimyasal ve moleküler cevaplar ile indüklenen tolerans mekanizmalarıyla hayatta kalmayı başarırlar. Tuzluğuğa karşı bu tolerans mekanizmalarını sağlayan fizyolojik ve biyokimyasal cevapları; iyonların seçici olarak biriktirilmesi veya atılımı, kökte iyon alımının ve sürgüne iletiminin kontrolü, iyonların bitkide ve hücrelerde belirli bölümlerde biriktirilmesi, osmotik düzenleyicilerin sentezi ve antioksidan sistemler oluştururken; moleküler cevapları sinyal iletim yolları ile çeşitli genlerin aktivasyonu ve /veya inaktivasyonu oluşturur. Fizyolojik, biyokimyasal ve moleküler cevapların sonucunda bitkilerde tuz regülasyonunun korunması sağlanır.
Squaliuscephalus L. 1758 (Serban Baraj Gölü, Afyonkarahisar)'daki Parazitlerin Anatomik ve Morfolojik ÖzellikleriÜzerine Bir Araştırma
An Investigation on Anatomic and MorphologicalCharacteristic Structure of Parasites on Squaliuscephalus L. 1758 from Lake Dam Serban, Afyonkarahisar
Yazar: Açıkel, Melike; Öztürk, M. Oğuz
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Argulus, Biacetabulum, Bothriocephalus, Caryophyllaeus, Dactylogyrus, Squalius.

Bu çalışmada, Şubat 2009 ile Ağustos 2010 tarihleri arasında Serban Baraj Gölü’nden temin edilen 114 Squalius cephalus (L.)’un parazit faunası üzerinde incelemeler yapılmıştır. Çalışma sonucunda, konak balıklarda beş farklı parazit türü tanımlanmıştır: Dactylogyrus vistulae, Caryophyllaeus brachycollis, Biacetabulum appendiculatum, Bothriocephalus acheilognathi, Argulus foliaceus. Her bir parazit türüne ait morfolojik ve anatomik özellikler detaylı olarak tanımlanmış ve şekillerle gösterilmiştir.

Bu çalışmada, Şubat 2009 ile Ağustos 2010 tarihleri arasında Serban Baraj Gölü’nden temin edilen 114 Squalius cephalus (L.)’un parazit faunası üzerinde incelemeler yapılmıştır. Çalışma sonucunda, konak balıklarda beş farklı parazit türü tanımlanmıştır: Dactylogyrus vistulae, Caryophyllaeus brachycollis, Biacetabulum appendiculatum, Bothriocephalus acheilognathi, Argulus foliaceus. Her bir parazit türüne ait morfolojik ve anatomik özellikler detaylı olarak tanımlanmış ve şekillerle gösterilmiştir.
Kura-Aras Havzasında Yaşayan Orthrias tigris (Heckel, 1843)'de Kromozomal Çalışmalar
Physicochemical Treatability of Cheese Whey by Coagulation/Flocculation Process
Yazar: Kılıç, Berna; Gül, Süleyman; Özkan, Oktay; Kaya, Taylan Özgür; Nur, Gökhan; Aksu, Pınar
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kura-Aras Havzası, Kars Çayı, Orthrias tigris, Karyotip, Türkiye.

Bu çalışmada Kura-Aras Havzasında yaiayan Orthrias tigris (Heckel, 1843) (Fam : Balitoridae)’in kromozomlarının sayı ve yapıları incelenerek, karyotip analizi yapılmıştır. Bu çalışmada kullanılan balıklar Kars ilindeki Kars Çayı’ndan serpme ağlarla yakalanarak laboratuara getirilmiştir. Her bir gram vücut ağırlığı için 0.01 ml, %0.6’lık kolşisin solüsyonu balıkların karın boşluğuna enjekte edilmiş ve balık kesilmeden önce 190 dakika beklenilmiştir. Metafaz incelemeleri ile O.tigris’in 2n=50 kromozoma sahip olduğu belirlenmiştir. Bunların karyotiplerinin 18 metasentrik, 18 submetasentrik ve 14 akrosentrik kromozom çiftinden (NF: 86) oluştuğu saptanmıştır. Bu türde cinsiyete bağlı herhangi bir kromozom tespit edilememiştir.

Bu çalışmada Kura-Aras Havzasında yaiayan Orthrias tigris (Heckel, 1843) (Fam : Balitoridae)’in kromozomlarının sayı ve yapıları incelenerek, karyotip analizi yapılmıştır. Bu çalışmada kullanılan balıklar Kars ilindeki Kars Çayı’ndan serpme ağlarla yakalanarak laboratuara getirilmiştir. Her bir gram vücut ağırlığı için 0.01 ml, %0.6’lık kolşisin solüsyonu balıkların karın boşluğuna enjekte edilmiş ve balık kesilmeden önce 190 dakika beklenilmiştir. Metafaz incelemeleri ile O.tigris’in 2n=50 kromozoma sahip olduğu belirlenmiştir. Bunların karyotiplerinin 18 metasentrik, 18 submetasentrik ve 14 akrosentrik kromozom çiftinden (NF: 86) oluştuğu saptanmıştır. Bu türde cinsiyete bağlı herhangi bir kromozom tespit edilememiştir.
Kunduzlar Baraj Gölü (Kırka, Eskişehir)'ndeki Balıkların Sestod Faunası Üzerine İncelemeler
Observations on CestodeFaunaof Fishes from Lake Dam Kunduzlar (Kırka, Eskişehir)
Yazar: Öztürk, M. Oğuz
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Alburnus, Bothriocephalus, Cyprinus, Leuciscus, Proteocephalus

Bu çalışmada, Ağustos 2008 ile Mayıs 2009 tarihleri arasında Kunduzlar Baraj Gölü’ndeki balık türleri (Cyprinus carpio, Carassius gibelio, Barbus plebejus, Capoeta tinca, Chondrostoma nasus, Leuciscus cephalus, Alburnus escherichii)’nin sestod faunası incelenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, Alburnus escherichii’de Bothriocephalus acheilognathi (%50.0, 2.5±2.3) ve Proteocephalus sp. (%10.5, 2.5±1.9), Cyprinus carpio’da Bothriocephalus acheilognathi (%25.0, 2.0±0.0), Leuciscus cephalus’ta Bothriocephalus acheilognathi (%6.2, 1.0±0.0) ve Proteocephalus sp. (%6.2, 1.0±0.0) enfeksiyonuna balıkların bağırsaklarında rastlanmıştır. Ayrıca, ilgili parazitlere ait enfeksiyon yaygınlığı ile ortalama, minimum ve maksimum parazit yoğunlukları mevsimlere göre değerlendirilmiştir

Bu çalışmada, Ağustos 2008 ile Mayıs 2009 tarihleri arasında Kunduzlar Baraj Gölü’ndeki balık türleri (Cyprinus carpio, Carassius gibelio, Barbus plebejus, Capoeta tinca, Chondrostoma nasus, Leuciscus cephalus, Alburnus escherichii)’nin sestod faunası incelenmiştir. Yapılan inceleme sonucunda, Alburnus escherichii’de Bothriocephalus acheilognathi (%50.0, 2.5±2.3) ve Proteocephalus sp. (%10.5, 2.5±1.9), Cyprinus carpio’da Bothriocephalus acheilognathi (%25.0, 2.0±0.0), Leuciscus cephalus’ta Bothriocephalus acheilognathi (%6.2, 1.0±0.0) ve Proteocephalus sp. (%6.2, 1.0±0.0) enfeksiyonuna balıkların bağırsaklarında rastlanmıştır. Ayrıca, ilgili parazitlere ait enfeksiyon yaygınlığı ile ortalama, minimum ve maksimum parazit yoğunlukları mevsimlere göre değerlendirilmiştir
8 Katmanlı İnterferans Filtrelerinin Geçirgenlik Özellikleri
Transmittance Properties of 18-Layered Interference Filters
Yazar: Kılıç, Gökhan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: İnterferans Filtre, Düşük Geçirgen, Yüksek Geçirgen, Çok katmanlı

Bu çalışmada, SiO2 ve TiO2 kullanılarak oluşturulan lowpass (düşük geçirgenlik bölgesine sahip) ve highpass (yüksek geçirgenlik bölgesine sahip) girişim filtrelerinin tasarımı ve geçirgenlik özellikleri araştırılmıştır. Tek katmanlı filtreden süzülen ışığın absorpsiyon kenarı istenen sonucu veremez. Ancak çok katmanlı girişim filtreleri filtreden geçen ışığın absorpsiyon kenarını keskinleştirmekte ve geçişi istenmeyen bölgeyi tamamen absorbe etmektedir. Bu çalışmada vakumda buharlaştırma tekniği ile oluşturulan girişim filtrelerinin geçirgenlik özellikleri UV spektroskopisi ile incelenmiş ve lowpass ve highpass filtreden geçen ışığın görünür bölgedeki temel absorpsiyon kenarı ve maksimum geçirgenliği sırasıyla 580 ve 500 nm ve %91, %93,5 olarak bulunmuştur. Ayrıca katmanların karakteristiklerini belirlemek amacıyla EDX spektrumları alınmıştır.

Bu çalışmada, SiO2 ve TiO2 kullanılarak oluşturulan lowpass (düşük geçirgenlik bölgesine sahip) ve highpass (yüksek geçirgenlik bölgesine sahip) girişim filtrelerinin tasarımı ve geçirgenlik özellikleri araştırılmıştır. Tek katmanlı filtreden süzülen ışığın absorpsiyon kenarı istenen sonucu veremez. Ancak çok katmanlı girişim filtreleri filtreden geçen ışığın absorpsiyon kenarını keskinleştirmekte ve geçişi istenmeyen bölgeyi tamamen absorbe etmektedir. Bu çalışmada vakumda buharlaştırma tekniği ile oluşturulan girişim filtrelerinin geçirgenlik özellikleri UV spektroskopisi ile incelenmiş ve lowpass ve highpass filtreden geçen ışığın görünür bölgedeki temel absorpsiyon kenarı ve maksimum geçirgenliği sırasıyla 580 ve 500 nm ve %91, %93,5 olarak bulunmuştur. Ayrıca katmanların karakteristiklerini belirlemek amacıyla EDX spektrumları alınmıştır.
Eskişehir-Mihalıçcık Kaolenlerinin Elektrokinetik Özellikleri
Electrokinetic Properties of Kaolins Belong to Eskişehir-Mihalıçcık
Yazar: Dikmen, Sedef; Ersoy, Bahri; Akpınar, Süleymen; Bircan, Hasan; Orhun, Önder
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kaolen, Kaolinit, Zeta potansiyel, Sıfır yük noktası, Elektrolit.

Bu çalışmada, Eskişehir-Mihalıçcık ilçesi Ahırözü ve Üçbaşlı köylerindeki kil yataklarından temin edilen kaolen numuneleri karakterize edilerek, su içerisinde elektrokinetik özellikleri incelenmiştir. Bu kapsamda, her iki kaolen numunesinin de pH’ya, tek, çift ve üç değerlikli elektrolit türüne ve bu elektrolitlerin konsantrasyonuna bağlı olarak zeta potansiyel (ZP) ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Ahırözü kaoleninin sıfır yük noktası ~pH 4,2 iken, Üçbaşlı kaoleninin sıfır yük noktası ~pH 3,2 olarak belirlenmiştir. Çalışılan 2-11 pH aralığında Üçbaşlı kaoleninin, Ahırözü kaolenine göre daha negatif yüke sahip olduğu belirlenmiştir. Bu farklılık kaolen numunelerinin mineralojik ve kimyasal bakımdan farklılığından kaynaklanmaktadır. Ancak her iki yörenin kaoleni de, farklı elektrolitler varlığında benzer yük davranışı sergilemiştir. NaCl ve KCl gibi tek değerlikli elektrolitler kaolenlerin zeta potansiyelini negatif yönde artırırken, bunun aksine iki (CaCl ve MgCl2) ve üç (Al(NO3)3) değerlikli elektrolitler zeta potansiyeli (mutlak değer olarak) azaltmıştır. Kaolenlerin yüzey işaretinin negatiften pozitife dönüşebilmesi ise ancak Al(NO3)3 varlığında Al+3 gibi +3 değerlikli katyonların kaolen tabaka kenar yüzeylerine spesifik adsorplanmasıyla mümkün olabilmiştir.

Bu çalışmada, Eskişehir-Mihalıçcık ilçesi Ahırözü ve Üçbaşlı köylerindeki kil yataklarından temin edilen kaolen numuneleri karakterize edilerek, su içerisinde elektrokinetik özellikleri incelenmiştir. Bu kapsamda, her iki kaolen numunesinin de pH’ya, tek, çift ve üç değerlikli elektrolit türüne ve bu elektrolitlerin konsantrasyonuna bağlı olarak zeta potansiyel (ZP) ölçümleri gerçekleştirilmiştir. Ahırözü kaoleninin sıfır yük noktası ~pH 4,2 iken, Üçbaşlı kaoleninin sıfır yük noktası ~pH 3,2 olarak belirlenmiştir. Çalışılan 2-11 pH aralığında Üçbaşlı kaoleninin, Ahırözü kaolenine göre daha negatif yüke sahip olduğu belirlenmiştir. Bu farklılık kaolen numunelerinin mineralojik ve kimyasal bakımdan farklılığından kaynaklanmaktadır. Ancak her iki yörenin kaoleni de, farklı elektrolitler varlığında benzer yük davranışı sergilemiştir. NaCl ve KCl gibi tek değerlikli elektrolitler kaolenlerin zeta potansiyelini negatif yönde artırırken, bunun aksine iki (CaCl ve MgCl2) ve üç (Al(NO3)3) değerlikli elektrolitler zeta potansiyeli (mutlak değer olarak) azaltmıştır. Kaolenlerin yüzey işaretinin negatiften pozitife dönüşebilmesi ise ancak Al(NO3)3 varlığında Al+3 gibi +3 değerlikli katyonların kaolen tabaka kenar yüzeylerine spesifik adsorplanmasıyla mümkün olabilmiştir.
Sitagliptin: Tip 2 Diyabet Tedavisi için Yeni Oral Antidiyabetik Ajan
Sitagliptin: New Oral Antidiabetic Agent for Tip 2 Diabetes Mellitus
Yazar: Hazman, Ömer
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Sitagliptin, DPP 4 inhitörleri, tip 2 diyabet, diyabetik komplikasyonlar.

Tip 2 Diyabet (T2DM) dünya genelinde yaygın ve hastalar hatta toplum için önemli sonuçları olan bir epidemik bir hastalıktır. T2DM için mevcut tedavi yöntemlerinin doza bağlı sınırlamaları ve yan etkileri (kilo artışı, hipoglisemi ve sindirim sistemi problemleri gibi) olduğu için, yeni tedavi seçeneklerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu yüzden sitagliptin gibi dipeptidil peptidaz-4 (DPP 4) inhibitörleri olarak adlandırılan yeni bir yaklaşım geliştirilmiştir. Sitagliptinle DPP 4 inhibisyonu, glukagon-like peptid-1 (GLP-1)’in aktivasyonunu engelleyerek insülin sekresyonunu artırır, glukagon sekresyonunu azaltır ve böylelikle kan glukoz seviyeleri dengelenir. Yapılan birçok çalışma göstermektedir ki sitagliptin hastaların kilo almalarını önleyerek ve hipoglisemi riskini azaltarak, güvenilir, tolare edilebilir bir ilaç profili çizmektedir. Bununla birlikte in vitro çalışmalarda sitagliptinin pankreatik beta hücre kütlesini artırdığı ve beta hücre fonksiyonlarını koruduğu gösterilmiştir. Tip 2 diyabet tedavisinde sitagliptin tek başına veya diğer oral antidiyabetiklerle combine tedavi şeklinde kullanılabilir. Bu makalede, yapılan en son araştırmalar incelenerek sitagliptinin T2DM hastalarında glisemik kontrolü sağlamadaki etkinliği ve diyabetik komplikasyonlara etkisi tartışılacaktır.

Tip 2 Diyabet (T2DM) dünya genelinde yaygın ve hastalar hatta toplum için önemli sonuçları olan bir epidemik bir hastalıktır. T2DM için mevcut tedavi yöntemlerinin doza bağlı sınırlamaları ve yan etkileri (kilo artışı, hipoglisemi ve sindirim sistemi problemleri gibi) olduğu için, yeni tedavi seçeneklerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu yüzden sitagliptin gibi dipeptidil peptidaz-4 (DPP 4) inhibitörleri olarak adlandırılan yeni bir yaklaşım geliştirilmiştir. Sitagliptinle DPP 4 inhibisyonu, glukagon-like peptid-1 (GLP-1)’in aktivasyonunu engelleyerek insülin sekresyonunu artırır, glukagon sekresyonunu azaltır ve böylelikle kan glukoz seviyeleri dengelenir. Yapılan birçok çalışma göstermektedir ki sitagliptin hastaların kilo almalarını önleyerek ve hipoglisemi riskini azaltarak, güvenilir, tolare edilebilir bir ilaç profili çizmektedir. Bununla birlikte in vitro çalışmalarda sitagliptinin pankreatik beta hücre kütlesini artırdığı ve beta hücre fonksiyonlarını koruduğu gösterilmiştir. Tip 2 diyabet tedavisinde sitagliptin tek başına veya diğer oral antidiyabetiklerle combine tedavi şeklinde kullanılabilir. Bu makalede, yapılan en son araştırmalar incelenerek sitagliptinin T2DM hastalarında glisemik kontrolü sağlamadaki etkinliği ve diyabetik komplikasyonlara etkisi tartışılacaktır.