hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KLASİK TÜRK EDEBİYATINDA ÖĞRETİCİ ESERLER: TANIM, TASNİF, ÖRNEK METİN
THE DIDACTIC WORKS IN THE CLASSICAL TURKISH LITERATURE: DEFINITION, CLASSIFICATION, EXAMPLE TEXT
Yazar: Kiremitçi, Ferdi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Classical Turkish literature, didactic work, classification, knowledge and thought in the Ottoman ; Klasik Türk edebiyatı, öğretici eser, tasnif, Osmanlı’da ilim ve düşünce

Bu çalışma, klasik Türk edebiyatındaki öğretici eserlerin tanım ve tasnifiyle ilgili genel bilgiler vermeyi ve bu nitelikteki bir eseri dikkatlere sunmayı hedeflemektedir. Çalışma üç kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda, “öğretici eser” kavramı üzerinde durulmuş, bu tür eserlerin genel özellikleri ortaya konulmuş ve öğretici eserlerin sanatsal eserlerden farkı belirtilmiştir. Buna göre; öğretici eser, öncelikli amacı okuyucuyu bilgilendirmek olan eserlerdir. Klasik edebiyatımızda bu amaçla yazılmış eserlerin bir kısmında estetik endişenin olduğu da görülmektedir. Bu tür metinler, bazen müstakil olarak yazılmış bazen de divan, mesnevi ve mecmua gibi daha geniş çaplı eserlerin içinde yer almıştır. İkinci kısımda ise öğretici eserlerin tasnifiyle ilgili bazı tespitler yapılmış ve tasnif işlemi her bir grupla alakalı detaylı bilgi ve örnek vermek suretiyle gerçekleştirilmiştir. Klasik edebiyat ürünlerimiz yazılış amacı açısından “sanatsal eserler ve öğretici eserler” adıyla iki ana gruba ayrılmış, öğretici eser grubuna girenler tematik olarak altı kısımda değerlendirilmiştir: a) Bireyi-Toplumu Eğitmeye Yönelik Eserler, b) Şahsı/Şahısları Tanıtmaya Yönelik Eserler, c) Gerçek Hayatı Yansıtmaya Yönelik Eserler, d) İlmî Eserler, e) Ansiklopediler ve Sözlükler, f) Güzel Sanatlarla İlgili Eserler. Üçüncü kısımda ise klasik Türk edebiyatı öğretici eser örneği olarak Fuzûlî’nin Şikâyet-nâme adlı mektubunun transkripsiyonlu metni ve diliçi çevirisi bulunmaktadır. Bu eser, şairin gerek kendi psikolojisi ve yaşadığı dönem ve muhitle ilgili bilgiler vermesi gerekse de estetik bir dil kullanması açısından günümüze değin önemini devam ettiren bir eser hüviyetindedir.

This study aims to provide general information about the definition and classification of didactic works of classical Turkish literature and aims to give an example of a work of this nature. The study consists of three parts. In the first part, the concept of "didactic work" was discussed, general features of such works were exhibited and the differences of didactic works from artistic works were determined. Didactic work, primarily, aims to inform the reader. There is also aesthetic purposes in the portion of the works written for this aim in the our classic literature. It is seen that such texts sometimes were written as separate and sometimes took place in the large works such as divan, mesnevi and mecmua.
ALÂEDDÎN ALİ ÇELEBİ’NİN MÜNÂZARA TÜRÜNDE BİR ESERİ: DÂSİTÂN-I TÛTÎ VÜ KARGA-İ ‘ALÂEDDÎN
ALÂEDDÎN ALİ ÇELEBİ’NİN MÜNÂZARA TÜRÜNDE BİR ESERİ: DÂSİTÂN-I TÛTÎ VÜ KARGA-İ ‘ALÂEDDÎN
Yazar: Tan, Bünyamin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Munazara, crow, parrot, mathnawi, Alaadin Ali Çelebi ; Münazara, karga, papağan, mesnevî, Alâeddîn Ali

Tarihi bilinmemekle beraber, hayvanların konuşması ve biz insanlarla düşüncelerini paylaşmalarını hayal etme konusu çok eskilere dayanmaktadır. Bazı hayvanlara mitsel anlamlar yüklenmiştir ve her bir hayvanın insan hayatındaki önemi bu mitsel inanışların yönlendirmesiyle, kültürel hayatta yerini almıştır. Kimi zaman hayvanlar, dînî konuların anlatılması ve kavranılması için birer sembol olarak kullanılmıştır. Bu gerçeğin arkasındaki felsefî, sosyolojik ve psikolojik gerçeklerin irdelenmesi başka bir çalışmanın konusu olup bu makalede iki hayvan arasında geçen felsefî bir hikâye konu edilmiştir. Dünya üzerinde yaşamış olan bütün milletlerin anlatılarında bu tarz hikâyeleri görmek mümkündür. Türk edebiyatında da bu konuda çokça eser yazıldığı bilinmektedir. Hayvanların bu şekilde hikâyelerde karikatürize edilmesinin felsefi, sosyolojik ve psikolojik arka planlarından ziyade bu makalede bu hayvanların temsil ettiği semboller ve bunun hikâyede anlatılmak istenen konu açısından taşıdığı anlamlar irdelenmiştir. Makalemizde önce münazara türünün ne olduğuna değinilmiştir. Eserin sahibi, şair Filibeli Alâeddîn’in hayatı, edebi şahsiyeti ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Mesnevînin nüshası, şekil özellikleri ve içeriğinden bahsedilmiştir. Daha sonra transkribe metin sunulmuştur. Eserin tasavvufî açıdan taşıdığı manalar analiz edilerek taşıdığı değer ortaya konulmuştur.

Although the date is unknown, the speech of animals, and we imagine them to share their thoughts with human subjects is based on very old. Some animals were loaded mythic meanings and each animal's importance in human life under the guidance of these mythical beliefs, took place in cultural life. Sometimes animals are used as a symbol to describe and comprehend the subject of religious. The philosophy behind this fact, examining the sociological and psychological facts is the subject of another study, was the subject of a philosophical story between two animals in this article. It has been mentioned before in our article what kind of munazara. It has been mentioned the manuscript copy of mathnawi, conformational features and content. The owner of the mathnawi, were informed about the life of poets Filibeli Alaeddin, his literary figures and his works. After that, the transcribed text was presented.Through analyzing the mystical meaning of terms has been demonstrated the value of the work
CENEVRE’DE BİR JÖN TÜRK MİZAH GAZETESİ: TOKMAK
CENEVRE’DE BİR JÖN TÜRK MİZAH GAZETESİ: TOKMAK
Yazar: Tiken, Servet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Humor Newspaper, Geneva, Young Turks, Abdülhamit II, Tokmak

Osmanlı modernleşmesinin öncü unsurları arasında yer alan; sanat, edebiyat ve siyasal düşünce akımlarının gelişmesinde etkili olan gazete, II. Abdülhamit dönemindeki siyasal gelişmelerle birlikte dikkat çekici bir işlev üstlenir. Meşrutiyet yanlılarının gazete aracılığıyla Osmanlı yönetimine karşı mücadelelerini sürdürdüğü bu yıllarda, II. Abdülhamit de muhalif gazetelere karşı çeşitli tedbirler alır. Osmanlı sultanı, bu yöndeki yaptırımlarından birini de mizah basınını yurt içinde yasaklamasıyla gerçekleştirir. Bunun üzerine mizah basını yurt dışına yönelir ve II. Abdülhamit’e karşı son derece sert bir muhalefete girişir. Cenevre’de Jön Türklerin radikal kanadının yayınlarından biri olan Tokmak gazetesi de Osmanlı hükûmeti ile Jön Türkler arasındaki mücadeleyi yansıtan ve mizah gazeteciliğinin etkili bir muhalefet aracına dönüştüğünü gösteren bir örnektir.

political movements of thought remains one of the precursor of the Ottoman  modernization, assumes an attractive function with the political  developments in Abdülhamit II Age. Abdülhamit II also takes different  measures against the dissident newspapers when constitutional monarchy  followers maintain their campaign towards to the Ottoman administration by  newspapers in these years. Ottoman sultan realizes one of these measures by  restricting humor press in domestic. In response, humor press tends towards  to foreign and undertakes an extreme opposition to Abdülhamit II. Tokmak  newspaper which is one of the publications of Young Turks radical  followers’ is an outstanding example humor journalism how it can turn into  an efficient opposition tool by reflecting the struggle between Young Turks  and Ottoman administration
NAHÇIVAN’IN KUYUMCULUK TARİHİ
NAHÇIVAN’IN KUYUMCULUK TARİHİ
Yazar: Halilov, Togrul
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Jeweler’s art, Nakhchivan, archaeological materials, jewelry

Kuyumculuk metal işleme sanatının başlıca alanlarından birini oluşturmaktadır. Taş işleme, seramikçilik, kemikçilik gibi kuyumculuk sanat alanının da eski tarihi vardır. Bu nedenle dünyadaki tüm eski dönem yapılarında olduğu gibi Nahçıvan’da da hayli miktarda kuyumculuk memulu bulunur. Makalede MÖ VI-I bin yıllarda kuyumculuğun durumu araştırılmıştır. Nahçıvan’ın eski çağa ait arkeolojik yerleşimlerinde bulunan metalden yapılmış süs eşyaları tiplerine göre gruplanmış, kuyumculuğun Nahçıvan’ın eski sanat alanlarından biri olduğu belirtilmiştir.

Jewellery is one of the main areas of metal art. As a stone processing, pottery, bone crafts, jewellery also has an ancient history. Therefore ancient monuments all over the world, as well as a large quantity of jewellery found in Nakhchivan. In the article it has been learnt the situation of Nakhchivan jeweler in VI-I millenniums B.C. The decoration things, which has been found in Nakhchivan monuments of the ancient period, has been grouped according to the type, it has been identified that jewellery is one of the ancient craft of Nakhchivan
XI. YÜZYILDA ANADOLU’DA MEYDANA GELEN DOĞAL AFETLER
XI. YÜZYILDA ANADOLU’DA MEYDANA GELEN DOĞAL AFETLER
Yazar: Subaşı, Ömer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Natural Disasters, Earthquakes, Famine, Drought, Epidemics ; Doğal afetler, depremler, kıtlık, açlık, salgın hastalıklar, gökyüzü olayları

XI. yüzyılda Anadolu’da çeşitli doğal afet ve felaketler yaşanmıştır. Meydana gelen bu olayların birçoğu dönem içerisinde kaleme alınan tarihî kaynaklarda kendilerine yer bulmuştur. Kaynak yazarları kaleme aldıkları eserlerde çoğunlukla siyasi hadiselere yer verirken yüzyıl boyunca yaşanan depremlerden; yıldız kaymaları ve kuyruklu yıldız gibi gökyüzü olaylarından; kıtlık, kuraklık ve salgın hastalıklar ile büyük tahribata neden olan atmosfer olaylarından da bahsetmişlerdir. Bu çalışmada XI. yüzyıl Anadolu’sunda birçok insanın ölümüne neden olan doğal afet ve felaketler ile bu vakaların toplum üzerindeki etkileri ele alınmıştır.

There were various natural disasters occurred in the 11th century Anatolia. Most of these natural events are present in the historical sources which were written in the same period. The writers included mostly political events in their work; however, they also gave place to earthquakes, events in the sky like; falling stars and comets, famine, drought and epidemic illnesses together with atmospheric phenomenon that caused great destructions. This study deals with natural disasters and disasters in the 11th century that caused many people’s death in Anatolia and the effect of these incidents on the society
HÜSEYİN RIZA PAŞA’NIN 1888 TARİHLİ LAYİHASINA GÖRE SURİYE-LÜBNAN BÖLGESİ’NİN SORUNLARI VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ
HÜSEYİN RIZA PAŞA’NIN 1888 TARİHLİ LAYİHASINA GÖRE SURİYE-LÜBNAN BÖLGESİ’NİN SORUNLARI VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ
Yazar: Saylan, Kemal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Syrian, Lebanon, Huseyin Riza Pasha, Report

19. yüzyıldan itibaren Akdeniz ticaretinin tekrar önem kazanmasıyla birlikte Suriye limanları da bu ticarette ön plana çıkmaya başlamıştır. Bölgenin ticari ve stratejik öneminin farkına varan başta Fransa ve İngiltere olmak üzere birçok Avrupa ülkesi burada etkin olmak için faaliyet yürütmüştür. Bölgenin en hassas yeri Cebel-i Lübnan’dır. Suriye ticaretinin odak noktasında bulunması, çok milletli ve çok dinli bir yapıya sahip olması Cebel-i Lübnan’ı Avrupalı devletler nezdinde önemli bir yer haline getirmiştir. 1887 tarihinde Suriye’ye özel görevle gönderilen Hüseyin Rıza Paşa’nın II. Abdülhamit’e sunduğu layiha o dönemdeki Suriye-Lübnan’ın durumu ve Avrupalı devletlerin bölgedeki faaliyetleri hakkında bilgi vermektedir. Ayrıca layihada Osmanlı Devleti’nin bu faaliyetlere karşı alması gereken önlemler belirtilmektedir.Çalışmamızda, bu layiha çerçevesinde II. Abdülhamit döneminde Suriye- Lübnan’ın durumunu ve Hüseyin Rıza Paşa’nın bölgeyle önerilerini değerlendireceğiz.

Syrian seaports came to the fore in trade since the Mediterranean trade rose in importance again from 19th century on. Many European countries particularly France and England which realized commercial and strategic significance of the region began playing active roles to wield influence on the region then. The most crucial place of the region is Mount Lebanese because of its central point in Syrian trade and its multi-ethnic and multi-religious structure. Therefore Mount Lebanese became an important place in the eyes of European states
XIX. YÜZYIL ORTALARINDA ÇİNE KAZASININ SOSYOEKONOMİK YAPISI HAKKINDA GÖZLEMLER
XIX. YÜZYIL ORTALARINDA ÇİNE KAZASININ SOSYOEKONOMİK YAPISI HAKKINDA GÖZLEMLER
Yazar: Budak, Lütfi; Başaran, Mehmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Çine, agriculture, stock raising, weaving, making and selling of yarn, temettuat ; Çine, tarım, hayvancılık, meslek, hasılat, temettuat

Bu çalışma, Çine kazasının belirli köylerinin 1844 - 1845 yıllarına ait temettuat defterlerine göre sosyoekonomik yapılarına ait verileri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çine kazasının genel durumunu yansıtacağına inandığımız Çaltı, Tatarmemişler ve Elderesi gibi birbirine yakın ve ayrıca arazi şartları da çok farklı olmayan köyleri inceleyeceğiz. Bunun yanında, Türk kültürünü yansıtacağına inanarak köylerin temettuat defterlerinde geçen sülale ve şahıs isimlerini de incelemeye tabi tutacağız. Asıl kaynağımızı oluşturan temettuat defterlerinde bu köylerin -beklenilenin tersine - büyük oranda hayvancılıkla uğraşmayan genelde ziraatla uğraşan bir hayat tarzı sürdüğünü görmekteyiz. Hayvancılıktan elde edilen hasılatın ziraattan elde edilen hasılata oranla çok daha düşük bir oranda kalmış olması

This study aims to introduce the data belonging to socio - economic structures according to “Temettuat Defterleri” (Tax Recordings) in 1844 1845 of the certain villages of Çine District. We will examine neighbor villages such as Çaltı, Tatarmemişler and Elderesi which we believe reflecting the general state of Çine District and whose land is not so different from one another. In addition, by believing that it will reflect the Turkish Culture, we will examine the names of families and individuals in the Tax Recordings of the villages
1898 DÜKÇÜ İŞAN İSYANI (ANDİCAN AYAKLANMASI)
1898 DÜKÇÜ İŞAN İSYANI (ANDİCAN AYAKLANMASI)
Yazar: Yılmaz Vurgun, Seda
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Andijan Uprising, Dukchi Ishan, Turkestan, Ferghana, Kyrgyzs

Türkistan’ın Ruslar tarafından işgalinin tamamlanmasının ardından bölgede yeni bir yönetim sistemi ve yeni bir devir başlamıştır. Bu yeni dönemde Türkistan halkı sömürülmüş ve asimile edilmeye çalışılmıştır. Sömürgecilik yarışında geri kalmamak için yayılma alanı olarak Türkistan bölgesini seçen Rusya, halkı baskı altında tutmak için elinden geleni yapmıştır. Bölgeyi hammadde kaynağı olarak görmüş ve pamuk dışında diğer ürünlerin ekilmesine izin vermemiştir. Ruslar Türkistan halkının elindeki toprakları türlü yollarla ele geçirerek Rusya’dan gelen yeni göçmenlere dağıtmışlardı. Halk Rusların yaptığı baskı ve zulümlere dayanamayarak bağımsızlıklarını elde edebilmek için harekete geçmiştir. Türkistan’da ardı ardına birçok isyan patlak vermeye başlamıştır. 1898’de Dükçü İşan’ın önderliğinde çıkan Andican ayaklanması da Türkistan bağımsızlığı yolunda önemli bir dönüm noktası olmuştur. Ayaklanma Fergana’da çıkmış, Oş ve Namangan gibi şehirlere hızla yayılmıştır. Rusya kısa sürede ayaklanmayı bastırmış ve çok sayıda insanı sürgüne göndermiştir. Önemli ayaklanma liderleri idama mahkûm edilmiş ve halkı baskı altında tutabilmek için bir dizi tedbir alınmıştır.

Following the full conquest of Turkestan by Russians, in the region a new ruling system and a new era have been started. In this new era, the people of Turkestan have been exploited and tried to be assimilated. In order not to fall behind in the race of exploitation Russia has chosen Turkestan Region and tried to do as much as she can to keep people of the region under pressure and control. They have considered the region as a source of raw materials and they have not let people plant anything except cotton. Russians have gained the lands of local people with various methods and have given the control of those lands to new immigrants coming from Russian motherland. Local people could not stand to those pressures and suppression coming from Russians and they started to resist and to react in order to obtain their independence back. Then in the region numerous rebellions have broken out one after another. The Andijan Uprising of 1898 which leaded by Dukchi Ishan has been one of the milestones for the way to the independence of Turkestan. The rebellion has been erupted in Ferghana and quickly been spread to the other cities such as Osh and Namangan. Russia has managed to control the uprising easily and sent many local people to exile. Prominent rebellious leaders have been executed and a serious of precautions have been taken in order to keep people under control
İTTİHAT VE TERAKKİ’NİN 1913 KONGRESİNDE HÜKÛMETİNE VE ŞAHSINA YÖNELİK İTHAMLARA AHMET MUHTAR PAŞA’NIN CEVABI
İTTİHAT VE TERAKKİ’NİN 1913 KONGRESİNDE HÜKÛMETİNE VE ŞAHSINA YÖNELİK İTHAMLARA AHMET MUHTAR PAŞA’NIN CEVABI
Yazar: Gazel, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Ahmet Muhtar Pasha, Union and Progress Party, Balkan Wars

II. Meşrutiyet döneminin 9. Hükûmeti 1912 yılında Gazi Ahmet Muhtar Paşa tarafından kurulmuştur. Ahmet Muhtar Paşa her ne kadar tarafsız olduğunu belirtse de kabinesi İttihatçılardan ziyade Hürriyet ve İtilafçılara yakın durmuş ve bu yönde icraatlar yapmıştır. İttihatçılara karşı icraatlarda bulunan Ahmet Muhtar Paşa’nın hükûmeti çok uzun süre görev yapamamış ve Paşa 29 Ekim 1912 tarihinde sadrazamlıktan istifa etmiştir. Ahmet Muhtar Paşa’nın görevden ayrılmasından yaklaşık bir sene sonra İttihat ve Terakki’nin 1913 kongresi toplanmıştır. Merkez-i Umumi tarafından bu kongreye sunulan raporda Ahmet Muhtar Paşa ve hükümetine yönelik ağır eleştiriler yapılmış ve rapor 21 Eylül 1913 tarihli Sabah gazetesinde yayınlanmıştır. Ahmet Muhtar Paşa Sabah gazetesine gönderdiği açıklamada, raporda yer alan ithamların doğru olmadığını belirttikten sonra, mevcut siyasi durumun müsait olmamasından dolayı o an için daha fazla açıklama yapmayacağını ifade etmiştir. Ahmet Muhtar Paşa, devletin “fiilen ve siyaseten” zor durumda olmasından dolayı veremediği cevabı daha sonra kaleme aldığı “Temmuz 1330’da Meclis-i Mebusan’da Geçen Divan-ı Ali Bahislerine Bir Nazar” adlı eserinde vermiştir. Ahmet Muhtar Paşa, raporda kendisine ve hükûmetine yönelik on üç itham ve eleştiri tespit etmiştir. Bunları aynen aktardıktan sonra altına kendi cevaplarını yazmıştır.

9th government of 2nd Constitutional Monarchy Period was established by Gazi Ahmet Muhtar Pasha. Although Ahmet Muhtar Pasha declared his neutrality, his council of ministers remained close to Libertarians and Allies (Hürriyet ve İtilafçılar) rather than the members of Union and Progress (İttihatçılar) Party, and took actions in favor of them. The government of Ahmet Muhtar Pasha did not serve so long that the Pasha resigned from grand viziership on 29 October 1912. right, he expressed that he was not able to give more detail due to his current political position. Even though Ahmet Muhtar Pasha could not answer the accusations at first because of the state’s de facto and political situation, he answered the accusations in the manuscript entitled “Temmuz 1330’da Meclis-i Mebusan’da Geçen Divan-ı Ali Bahislerine Bir Nazar”(A Glance on the Supreme Court Accusations at the Council of Ministers at the July 1330 session). Ahmet Muhtar Pasha determined thirteen accusations and critics in the report regarding himself and his government. He quoted these accusations and critics, and, then, wrote his own answers under the quotes
MİLLÎ MÜCADELE DÖNEMİNDE ERZURUM VALİSİ MÜNİR BEY
MİLLÎ MÜCADELE DÖNEMİNDE ERZURUM VALİSİ MÜNİR BEY
Yazar: Erden, Ömer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Governorship of Erzurum, Münir Bey, Kazım Karabekir, War

Doğu Harekâtı’ndan önce sınır şehrimiz olan Erzurum, idari, askerî ve siyasi açıdan oldukça hassas bir konumdaydı. Bu nedenle burada görev yapacak idarecilerin askeri yetkililerle uyum içerisinde çalışmaları ve Milli Mücadele taraftarı olmaları oldukça önemliydi. Bu anlamda Nisan 1918’de Erzurum Valiliğine atanan Münir Bey’in Mondros Mütarekesi sonrası önemli hizmetleri oldu. Münir Bey, 15. Kolordu Komutanı Kazım Karabekir ile işbirliği içerisinde çalışarak Milli Mücadele açısından dönüm noktası olan Erzurum Kongresi’nin açılmasına destek verdi. Münir Bey Haziran 1919’da Milli Mücadele taraftarı olduğu için görevden alındı. Münir Bey’den sonra Erzurum Valiliği bir sorun hâline gelerek idari ve askeri yetkililer arasında birçok problem yaşandı. Yaşanan bu problemler nedeniyle Erzurum’da Milli Hükümet ve Doğu Cephesi Komutanlığı ile uyum içerisinde çalışacak birinin valiliğe atanması gündeme geldi. Daha önce bu görevi başarılı bir şekilde yürütmüş olan Münir Bey Haziran 1921’de Doğu Cephesi Komutanı Kazım Karabekir’in isteği ile bu defa Ankara Hükümeti tarafından Erzurum Valiliğine yeniden atandı. Böylece Erzurum’daki Valilik sorunu çözülmüş oldu.

Erzurum, border town before the east operation, was supersensitive position in terms of governmental, military and political. Therefore, it was vital that administrators, performed a duty in Erzurum, worked in phase with military authorized and backed up for War of Indepence. In this sense Münir Bey, assigned to government of Erzurum in April 1989, served important ministration after Mondros Ceasefire Agreement. Münir Bey gave support to open Erzurum Congress, milestone in the sense of war of indepence, by way of work in cooperation with Kazım Karabekir who was commander of 15th army corps. Münir Bey was dismissed due to being supporter of War of Independence. After Münir Bey, governorship of Erzurum became a problem and many problems occurred between administrative and military authorities. Owing to those problems, it became a current issue that someone, worked in phase with National Government in Erzurum and Eastern Front Commandership, should be appointed as a government. Münir Bey already performed that duty accomplishedly, was reappointed by way of Kazım Karabekir, commander of east, to Governorship of Erzurum in 1921 by Government of Ankara. Since therefore Governorship of Erzurum’s concern was solved