hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Peyami Safa’nın Romanlarında İdealist Gençler ve Ortak Özellikleri
The Idealist Youth and Their Common Characteristics in the Novels of Peyami Safa
Yazar: Kartal, Seda Gül
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: Peyami Safa,novel,youths,idealist ; Peyami Safa,roman,gençlik,idealist

Peyami Safa, bir fikir adamı olarak edebî eserlerinde ve fikiryazılarında gençlik ve gençlik meselelerine önemle değinmiştir. Ayrıcaromanlarında genç şahıslara mühim bir yer vermiş ve çoğu romanındadevrinin umumî atmosferine bağlı olarak olumlu ve olumsuz özellikleryüklediği genç şahısları kıyaslamıştır. Peyami Safa imzalı romanlarlasınırladığımız çalışmamızda olumlanan bazı genç roman şahıslarınınfikirleri, eylemleri, yaşam biçimleri ve amaçları bakımından idealistolduklarını söylemek mümkündür. İdealist olarak nitelendirdiğimizroman şahısları tek tek incelenmiş; bu şahısların eğitimleri, yetişmeşartları, aile yapıları, kişisel özellikleri, inandıkları değerler, amaçları vesosyal yaşamda karşılaştıkları sorunlar bakımından ekonomik, sosyalve kültürel dünyalarında ortak ve benzer noktalara sahip olduklarıtespit edilmiştir.

Peyami Safa emphasized the youth and problems of youth in both hisliterary and intellectual works through his observations and his artisticand intellectual capacity. In addition he included young individualsin his novels and compared the young people with positive andnegative characteristics in relation with the public atmosphere duringthat time. It is possible to say that in terms of their ideas, actions,life styles and goals some young individuals we analyzed in this studythrough the novels of Peyami Safa are idealist individuals. The novelcharacters described as idealists have been analysed one by one and it is determined that these characters have common and similar pointsin terms of their education, growing up conditions, family structures,characteristic features, values and problems they encounter in sociallife.
Türk Düşünce Hayatında Peyami Bey
Mr. Peyami Safa in Turkish Thought
Yazar: Köseoğlu, Nevzat
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: East - West,civilizition,İslam,Christianity,city,mathematical thought,synthesis ; Doğu - Batı,medeniyet,İslamiyet,Hristiyanlık,site,matematik düşünce,sentez

Peyami Safa, Türkiye’nin çağdaşlaşma tartışmalarında DoğuBatı sentezini savunmuş, coğrafya ve tarih olarak da bu sentezigerçekleştirebilecek bir konumda olduğumuzu ileri sürmüştür. İslamve Batı medeniyetlerini, kaynaklarına inerek inceleyen Peyami Bey, buiki medeniyetin birbirlerine yabancı olmadığını, çeşitli dönemlerdebirbirlerini etkilemiş, hatta kaynaklık ettiklerini ifade etmiştir.Türk aydınlarının 19. yüzyıl pozitivist anlayışına takılı kalmalarınıeleştirerek, ilmi zihniyetin mistik bir yönelişe girdiğini, bizim buyönelişi kavramakta daha birikimli olduğumuzu söyler. Avrupa birliğinide olumlayan yazar, bu ümidin başarılı olabilmesi için, milletlerin millîkimlik ve kişiliklerini kazanmış olmaları gerektiğini vurgular.

Peyami Safa defends East-West synthesis in Turkey’s modernizationdebate and asserts that Turkey is also in a position of achieving thissynthesis in concordance with its geography and history. Mr. Peyamiwho analysed Islamic and Western civilizations going in depth totheir sources states that those two civilizations are not alien to eachother, they affected each other in various periods, even they fed eachother. Criticizing Turkish intellectual’s obsessions with the 19thcentury positivist thought, he says the scientific mentality entered in amystic orientation and we have more acquirements in understandingthis orientation. Accepting the European Union as well, the author emphazises that nations should have achieved their national identityand personality in order that this hope will be succesful.
Osmanlıdaki Kültürel Değişim Sürecinin Ahmet Mithat Efendi’nin Jöntürk Romanında İrdelenmesi
The Examinination of Cultural Change in the Ottoman Empire through the Jöntürk Novel of Ahmet Mithat Efendi
Yazar: Bayrak, Özcan
Dergi: Erdem No. 60, 2011
Anahtar kelimeler: Ahmet Mithat Efendi,les Jeunne Turks,cultural change,westernization,innovation ; Ahmet Mithat Efendi,Jöntürk,kültürel değişim,batılılaşma,yenileşme

Osmanlı devletinin kazandığı başarılar, devlet yöneticilerinin sürekli üstün ve güçlü devlet olduklarını düşünmelerine neden olmuştur.Özellikle, Rönesans ve Reform hareketlerinin başlattığı süreçte yeniliklerin takip edilmemesi, Batı’yı her alanda üstün konuma getirir. Bu üstünlük, askerî alandaki yenilgilerle fark edilir. Bu nedenle ilk yenilikleraskerî alanlarda yapılır. Avrupa’nın ilerleyişini kavramak için, daimî elçilikler kurulur. Öğrenciler gönderilerek, bu değişimin bilimsel boyutuyakalanmaya çalışılır. Geleneksel yaşamın belli sosyal ve dinî kurallarıdoğrultusunda yaşayan insanımızın, Avrupa’nın serbest yaşamını merak etmesi ve bu hayata yönelmesi, değişimin birçok alanda yaşanmasına neden olur. Avrupa insanının eğitim, sanat ve ticaret gibi ilişkilerle yaşamlarını insanımıza sergilemeleri, değişimin hızlanmasında etkin rol oynar. Bu değişim süreci, iki kültür arasında kalan ve geleneklerinden uzaklaşan insan tiplerinin oluşmasına zemin hazırlar. Bu tip insanlar, dönemin romanlarında ele alınarak yenileşme sürecindeki yanlışlıklar belirginleştirilir. “Jöntürk” romanı, yenileşme süreciyle büyüyen ve yanlış Batılılaşma sonucu düşüşü yaşayan insanımızın hayatından alınmış bir kesit olarak karşımıza çıkar

The military achievements of Ottoman Empire made the state bureaucracy to think that they were always superior and powerful state. TheOttoman failure in the realization of the innovations following the Renaissance and Reform made the West superior in all areas. The superiority of the West appeared first in the military sphere. The reason for the first innovations was made in the military was this superiority. TheOttoman permanent embassies were founded in European capitals tocatch up Europe’s advancement. The students were also sent to catchup the scientific aspect of this advancement. The wonder of the Ottoman Muslim society who lived a traditional life style about Europeanlives caused the change in Ottoman society in many areas. The exhibition of European life to the Ottoman society with the relations of education, art and trade had an effective role in speeding-up of the changeprocess. The process of change formed a basis for consisting of popular culture between the two cultures and without their traditions. Theexamination of these types of people in the novels of era might givethe general characteristics in the change process. The novel “Jöntürk”stands at the intersection of the popular culture prevalent at the timeand the westernization process of the late Ottoman age.
Peyami Safa'nın Romanlarında Mutsuzluğun Kaynakları
The Sources of Unhappiness at Peyami Safa’s Novels
Yazar: Narlı, Mehmet; Uslu Kaya, Berna
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: Peyami Safa,novels,unhappiness,restlessness,depression,Eastern and Western civilization,effects of change and transformation ; Peyami Safa,roman,mutsuzluk,huzursuzluk,buhran,Doğu ve Batı medeniyeti,değişim ve dönüşüm

Bu çalışmada Peyami Safa’nın romanlarındaki insanlarınmutsuzluklarının kaynakları tespit edilmiş ve bu kaynakların, kültürel,sosyal ve siyasal dönüşüm süreçlerinde romanlardaki insanlarüzerinde ne gibi etkiler bıraktığı aranmıştır. Çözümlemede sosyolojikve psikolojik verilere yaslanılarak; dilin simgesel düzeyi, söz, nesne vedavranış boyutuyla yorumlanmıştır.Çalışmada Peyami Safa imzalı, Sözde Kızlar, Şimşek, Mahşer, Bir Akşamdı,Canan, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Fatih-Harbiye, Bir Tereddüdün Romanı,Cumbadan Rumbaya, Biz İnsanlar, Matmazel Noraliya’nın Koltuğu veYalnızız romanları kullanılmıştır. Çözümlemede ulaşılan en genelsonuç, Safa’nın Doğu ile Batı arasında yeni bir kimlik inşası arayışıiçinde olduğudur. Romanlardaki mutsuzlukların ana kaynağı da buarayış içinde çekilen acılardır. Peyami Safa, romanlarında kadınlarlaerkeklerin mutsuzluklarını hem kaynak açısından hem de mutsuzluğunyansıma biçimi açısından farklılaştırmaktadır. Çok genel anlamdakadınlar, Avrupai yaşama isteklerinden ve geleneksel yapılardanuzaklaşmalarından ve irsiyetlerindeki olumsuzluklardan dolayı mutsuzolmaktadırlar. Erkekler ise özellikle kadınlar üzerinde egemen olan budeğişimden, yaşadıkları düşünsel çatışmalardan, çözülen ahlakiliktenve yine irsiyet arızalarından dolayı mutsuz olmaktadırlar.

This study examines the sources of unhappines in Peyami Safa’snovels, and the effects of sadness with the people’s cultural, social and political transformation processes. The study interprets the symboliclevel of language, word, object and behavior based on sociological andpsychological data analysis.The study uses the novels of Peyami Safa, Sözde Kızlar, Şimşek,Mahşer, Bir Akşamdı, Canan, Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, Fatih-Harbiye, BirTereddüdün Romanı, Cumbadan Rumbaya, Biz İnsanlar, Matmazel Noraliya’nınKoltuğu and Yalnızız. The general conclusion reached in the analysisis that Safa’s search for a main source of sadness in his novels isthe suffering itself in this quest. Peyami Safa distinguishes theunhappiness of women and men in his novels in terms of both sourceand reflection. In a very general sense women are unhappy becauseof their ambition for European life, being for away from traditionalstructures and negativities in their nature. Men are unhappy becauseof change influential especially on women, their intellectual conflicts,deteriorating morality and again hereditary defects.
Peyami Safa’nın Tenkit Anlayışı
Peyami Safa’s Understanding of Critique
Yazar: Nemutlu, Özlem
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: Peyami Safa,Turkish literature,polemics,romantic criticism,impressionist criticism ; Peyami Safa,Türk edebiyatı,polemik,romantik tenkit,izlenimci tenkit

Peyami Safa, Milliyet, Kültür Haftası, Ulus, Tasvir-i Efkâr, Cumhuriyet, KültürHaftası, Türk Düşüncesi gibi gazete ve dergilerde sanat ve edebiyatınbirçok meselesine dair yazılar kaleme almıştır. Bu konular genellikleedebiyat- kültür, edebiyat-felsefe ilişkisi, edebiyatın gayesi, sanattamillîlik, memleket edebiyatı, şaheser tanımı, edebiyat akımları,romanın mahiyeti, şiirin mahiyeti, şiirde mana vb. şeklindedir. Sözkonusu yazılardan yola çıkılarak ve mümkün olduğunca kitap olarakyayımlanmamış yazılarına da ulaşılarak Peyami Safa’nın tenkitanlayışı, Türk edebiyatındaki tenkit geleneği içerisinde eleştiri tipleriile bağlantılar kurularak değerlendirilmeye çalışılmıştır.

Peyami Safa has written articles with regards to some problematics ofart and literature in some newspapers and magazines such as Milliyet,Kültür Haftası, Ulus, Tasvir-i Efkar, Cumhuriyet, Kültür Haftası, Türk Düşüncesi.These problematics or topics were related to literature-culture, relationsbetween literature and philosophy, the aim of literature, nationalidentity in the art, country literature, definition of masterpiece, literarymovements, characteristics of novel and poetry, meaning in poetry,etc. In this study, we tried to examine the understanding of criticismof Peyami Safa by connecting his understanding of criticism with thetradition of his era and his contemporary critics by departing from the articles dealing with above mentioned topics and with recourse to hispublished books.
Bir Şairin Kaleminden ‘Ben’e, Sanata ve Yaşama Dair Notlar: İlhan Berk’in Düz Yazıları
The Notes regarding the “self”, “art” and “life” from the Pencil of a Poet: The Proses of Ilhan Berk
Yazar: Demir, Ahmet
Dergi: Erdem No. 60, 2011
Anahtar kelimeler: İlhan Berk’s proses,‘identity’,life,art,literature ; İlhan Berk’in düz yazıları,‘ben’,yaşam,sanat,edebiyat

Daha çok şair kimliğiyle öne çıkan İlhan Berk, düz yazı tarzındakieserleriyle de dikkat çeken bir edebiyatçıdır. Berk, Uzun Bir Adam(1982), Şifalı Otlar Kitabı (1982), El Yazılarına Vuruyor Güneş (1983),Şairin Toprağı (1992), İnferno (1994), Kanatlı At (1994), Logos (1996),Poetika (1997), Kült Kitap (1998), Ben İlhan Berk’in Defteriyim (2004) gibigünlük, deneme, anı, söyleşi, anlatı, öz yaşam öyküsü gibi türlerinolanakları dahilinde ‘ben’ine, sanata-sanatçıya (özelde şiire-şaire),Türk ve dünya edebiyatına, dünyaya, insanlara, hayvanlara, otlara,nesnelere, şehirlere, mekânlara dair notları, duygularını, düşüncelerini,izlenimlerini okuyucuyla paylaşır. Kısacası kendisini, sanatı, edebiyatıve yaşamı anlatır.Çalışmada, İlhan Berk’in düz yazı tarzındaki eserleri ele alınmakta;düz yazılarına yansıdığı kadarıyla, Berk’in ‘ben’e, sanata, hayata dairgörüşleri, hayata bakışı, felsefesi, sanatçı kişiliği vb. ortaya konmaktadır.

İlhan Berk, prominent having his identity as the poet, is also aremarkable writer with his prose style works. Berk, with all theseliterary works as diariEs, essays, memories, interviews, narratives, selflife stories as Uzun Bir Adam (1982), Şifalı Otlar Kitabı (1982), El YazılarınaVuruyorGüneş (1983), Şairin Toprağı (1992), İnferno (1994), Kanatlı At (1994),Logos (1996), Poetika (1997), Kült Kitap (1998), Ben İlhan Berk’in Defteriyim(2004) shares his impressions with the reader on his own identity, artartist (in particular poem-poet), Turkish and world literature, world, people, animals, grass, objects, cities, places. In short, he tells his ownart, literature and life.In this study, İlhan Berk’s proses are discussed as far as they werereflected in his works, Berk’s opinions on his identity, art, life, outlookon life, his philosophy and artist personality will be revealed.
Vakıflar Genel Müdürlüğü ve Vakıf Kültür Varlıklarının Korunması
General Directorate of Pious Foundations and Conservation of Vakıf Cultural Heritage
Yazar: Akar, Tuba
Dergi: Erdem No. 59, 2011
Anahtar kelimeler: General Directorate of Pious Foundations,vakıf institution,vakıf cultural property,conservation,repair ; Vakıflar Genel Müdürlüğü,vakıf kurumu,vakıf kültür varlığı,koruma,onarım

Dini ve hayırservelik gayeleriyle kişiler tarafından oluşturulan vakıflar, Osmanlı döneminde 19. yüzyıla kadar yapılı çevrenin oluşumundave korunmasında asıl kurum olarak çalışmıştır. Tanzimat dönemindeki Batılılaşma hareketleri ile vakıflar, Evkaf Nezareti adı altında merkezibir kurum haline getirilmiştir. Cumhuriyet döneminde ise Vakıflar Genel Müdürlüğü, bu merkezi kurumsal yapıyı aynen devralmış ve o günden bu yana Türkiye’de vakıf kurumu ve vakıf kültür mirasının varisi olmuştur. Bu çalışma, Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün vakıf kültür varlıklarının korunmasına yönelik politikasını belirlemeyi amaçlar. Bu doğrultuda, kurumun korumaya yönelik yasal ve finansal tavrı ile idari yapılanması ve de Cumhuriyet döneminden bu yana gerçekleştirmiş olduğu koruma politikalarına odaklanılır.

Vakıfs, founded by individuals for religious and charity purposes, werethe main institution in the construction and conservation of the builtenvironment in the Ottoman period till 19th century. With the westernization movements in the Tanzimat era, vakıfs were gathered under acentral institution called Evkaf Nezareti. In the Republican period, theGeneral Directorate of Pious Foundations took this centralized institutional structure as it was and since then it has been the heir of the vakıf institution and vakıf cultural heritage in Turkey. This paper aims todetermine the conservation policies of the General Directorate of Pious Foundations towards the conservation of vakıf cultural properties.With this aim, the paper focuses on the institution’s legal and financial attitudes and administrative structure towards the conservation andconservation policies that it has executed since the Republican period.
Siyasetname Hüviyetinde Bir Esaretname
Prison Notes under the Guise of Travel Notes
Yazar: Altuniş Gürsoy, Belkis
Dergi: Erdem No. 60, 2011
Anahtar kelimeler: The Fall of Uyvar,Süleyman (the janissary),narration of captivity,France,Egypt ; The Fall of Uyvar,Süleyman (the janissary),narration of captivity,France,Egypt

Bu eser; Süleyman adlı bir Osmanlı yeniçerisinin Fransa ileilgili izlenimlerini ihtiva eder. Süleyman, Uyvar Kalesi’nin eldençıkışı sırasında Macarlara esir düşer. Macar beyzadeleri onu savaşıseyretmek için orada bulunan bir Fransız mimara hediye ederler.Bu vesileyle Fransa’ya götürülen ve bu ülkede esir kalan Süleyman,efendisi mimarla birlikte devamlı dolaşarak, sıradan insanların giripçıkamıyacağı birçok yeri görür. Bu esir yeniçeri, sekiz senelik bir süreninsonunda kendi isteğiyle ülkesi Mısır’a geri döner. Mısır’da dönemininileri gelenlerinin bulunduğu bir eğlence meclisinde, ona Fransahakkında sorular sorulur. Süleyman’ın bu sorulara verdiği cevaplarbu ülkenin idari, askeri ve ekonomik yapılanması hakkında bilgi verirniteliktedir. Ayrıca, bu yolla devrin diğer önemli devletleri hakkında dafikir beyan edilir. O, Osmanlı devleti de dahil, dönemin ileri gelen diğerAvrupa ülkeleriyle Fransa’yı birçok kalemde kıyaslar ve her seferindeüstünlüğü bu ülkeye verir. Süleyman, bu bilgileri aktarırken, Fransa’yıher anlamda idealize eden bir üslup kullanır. O, bu kalem tecrübesiile o dönem Avrupa’sının gelişmiş bir ülkesini temel özellikleriyletanıtmış bulunur. Süleyman, bir başka dünyayı resmederken, Osmanlımodernleşmesi adına önümüze bir yol haritası çizmiş, bir kılavuzkoymuş olur.

This work covers an Ottoman Janissary’s impresssions of France. AnOttoman janissary, named Süleyman, was captured by the Hungariansduring the loss of the Uyvar Castle. The Hungarian noblemen gave himas a present to a French architect who was there to view the battle.Süleyman, taken to France hereby and held captive in this country, sawmany places where the ordinary people could not have opportunity toenter, constantly travelling with his master, the architect. Süleymanwillingly returned to his country, Egypt, eight years later. In Egypt,during an entertainment where the nobles of the time were present, hewas asked questions about France. The answers given by Süleyman werein a manner that described the administrative, military and economicstructure of this country. Furthermore, through these answers,abundant information was reported concerning the other importantcountries of that age. The Janissary compared European countries, aswell as the Ottoman state to France from many aspects and favouredFrance every time. When conveying information, Süleyman had astyle that idealized this country in every sense. By this experienceof narration he introduced a “developed” country in Europe of thatperiod, with its main characteristics. While depicting a different world,Süleyman drew a road-map in the name of the Ottoman modernizationand set forth a guide for us.
Peyami Safa: Dil ve Üslup Üzerine
Peyami Safa: On Language and Style
Yazar: Nerimanoğlu, Kamil Veli
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: Dil,alıntı,uyduruk,dil zenginliği,dil temizliği ; Language,borrowing,artificial,language richness,language purification

Dil hayatında özellikle de edebî dil yaşamında temizlenme vezenginleşme kavramları önemli bir rol oynamaktadır. Bazen biri diğerinekarşı koyulan bu kavramlar, orantılı kullanılmayı ve temizlenmedenkleştirmeyi gerektiriyor. Bu bakımdan Peyami Safa’nın dil üzerinesöylediği fikirler ve gözlemler, çağdaş Türk dünyası dil politikasındaçok büyük ehemmiyet taşımaktadır. Biz aşağıdaki problemler üzerinesırasıyla Peyami Safa’nın edebî dil ilkelerini araştırmasını önemlibuluyoruz:- Halk edebiyatından edebi dile alınan kelimeler;- Yazılı abidelerden alınan kelimeler;- Yeni üretilen kelimeler;- Uyduruk kelimelerin kullanılmasının zararları;- Aşırı temizleme cehtleri;- Üslup şeffaflığı ve aydınlığı;- Dilin kendi imkânlarıyla zenginleşmesi;- Alıntı kelimelerin asgari kullanımı.

In language life, especially in literary language life, the concepts ofpurification and enrichment play an important role. Sometimes theseconcepts, one of which is put against another, require proportionaluse and purification-equalization. In this respect, the ideas andobservations which Peyami Safa told about language are of vitalimportance in the contemporary Turkish language policy. We find itimportant to investigate into Peyami Safa’s literary language principlesrelated to the following problems one by one:- Words transferred from folk literature into literary language;- Words taken from the inscriptions;- Newly-produced words;- Harms of using artificial words;- Over-purification efforts;- Style transparency and clearness;- Enrichment of a language through its own means;- Minimal use of borrowed words.
Geriye Dönenlerin Toplumla Yüzleşmesi: Peyami Safa’dan “Mahşer” Telaşı
War Veterans’ Facing with Society: “Mahşer” (Armageddon) Anxiety by Peyami Safa
Yazar: Özher Koç, Sema
Dergi: Erdem No. 62, 2012
Anahtar kelimeler: Türk romanı,Peyami Safa,roman çözümleme,savaş ve roman ; Turkish novel,Peyami Safa,analysis of novel,war and novel

Peyami Safa, romanlarında Türk toplumunun radikal dönüşümleryaşadığı zamanlara yer vermekle Türk insanının sosyo-kültürel yapısınaayna tutmuş olur.Savaş, toplum yaşamında radikal dönüşümler yaratan olgulardanbirisidir ve insanları üç sınıfa ayırır: Savaş bittiğinde her şeyin güzelolacağına inananlar ki onlar geri dönmezler; geride kalıp kendinikurtaranlar ki onlar işbirlikçilerdir; geriye dönüp hayal kırıklığıyaşayanlar ki onlar döndüğüne pişman olanlardır. Bir Çanakkalegazisinin İstanbul’a dönüşüyle beraber yaşadığı olayları içeren Mahşerromanı, savaştan dönenlerin toplumla yüzleşmesini anlatır. Askerigüçler tarafından şüpheli görüldüğü için ilk bozgunu yaşayan başkişiNihat, Galata-Nişantaşı-Beyoğlu etrafında konuşlanmış yolsuzluk,suistimal ve ahlâki çözülüşe tanık oldukça cephede canını verenlerinkimin için öldüğünü sorgulamaya başlar. Olaylarla birlikte hayalkırıklığı da artan başkişinin yaşadığı intihar girişimi bu yüzleşmeninacı sonuçlarını göstermesi bakımından önemlidir. Başkişinin içindebulunduğu bunalım ve kaos hali tek kelimeyle anlatılabilir: Mahşer!Peyami Safa, başkişi Nihat aracılığıyla Kurtuluş Savaşı’nı da verecekolan bir neslin içsel karmaşasını/hayal kırıklıklarını gözler önüne serer.Romanın bu bağlamda çözümlenmesi savaşın yarattığı toplumsalçözülüşün ve yozlaşmanın boyutlarını yansıtmaya yardım edecektir.

Peyami Safa holds mirror to social and cultural structure of Turkish society in his novels by giving place in his works to times when Turkishsociety has been lived radical transformers.War is one of the facts that creates radical changes in social lifeand classifies the people to three grades: People who believe in whenthe war ends everything will be good, do not return; people who arecollaborationist, escape from the war and save themselves; veteranswho are disappointed because of their returning, are regretful people.The Mahşer novel which covers events that begins with the return of oneveteran to İstanbul from Gallipoli tells about the meeting of veteranswith the people. Main character of the novel, Nihat who lives his firstdisappointment while he has been taken to the custody by the militaryofficials as a criminal begins to think the meaning of martyrdom whenhe witnesses corruptions and misuses in the Galata-Nişantaşı-Beyoğludisctrict. After facing the events disappointing, the main character endsup with a suicide attempt. The depressed and chaos situation of maincharacter can be explained with one word: Armageddon (Mahşer).Through his main character Nihat, Peyami Safa depicts thedisappointment and inner conflict of a generation who will fight for theIndependence War. The analysis of the novel within that context helpsto understand the boundaries of the social degeneration after the war