hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İzofluran, Desfluran ve Sevofluran ile Uygulanan Düşük Akımlı Anestezinin, Anestezi Kalitesi ve Güvenilirliğinin Karşılaştırılması
The Safety and Quality of Low Flow Anaesthesia with Isoflurane, Sevoflurane and Desflurane
Yazar: Yıldırım, Aslı; Göksu, Hülya; Toprak, Gonca Çağlar; Kılıç, Rıfat; Yaşar, Mehmet Akif
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Düşük akımlı anestezi, izofluran, sevofluran, desfluran

Amaç: Düşük akımlı anestezi ekspirasyon havasının yeniden kullanımını artırmayı amaçlayan bir yöntemdir. Bu çalışmada düşük akımlı anestezide, izofluran, sevofluran, desfluran güvenlik ve anestezi kalitesi açısından karşılaştırıldı.  Gereç ve Yöntem: Etik kurul ve hasta onayıyla, 20-50 yaşlarında, ASA I-II, 60 hasta çalışmaya alındı. Hastalar randomize olarak 3 gruba (n=20) ayrıldılar. Anestezi idamesinde %50 O2, %50 hava içinde; izofluran grubuna (Grup İ) %1.5 izofluran, sevofluran grubuna (Grup S) %2 sevofluran, desfluran grubuna (Grup D) %5 desfluran, uygulandı. Anestezi süresince hemodinamik, solunumsal parametreler izlendi, kan gazı örnekleri alındı. Kanda üre, kreatinin, serum glutamik okzaloasetik transferaz, serum glutamik pürivik transferaz, laktat dehidrogenaz, gama glutamil transpeptitaz, kreatin kinaz myokard bandı, troponin, idrarda üre ve kreatinin ölçüldü. Uyanma, derlenme kalitesi değerlendirildi.Veriler, Kruskal- Wallis, chisquare ve ANOVA testleri ile değerlendirildi. p

Objectives:Low flow anaesthesia is a method for reusing the expiration air. In this study we compare the anaesthesia quality and security at isoflurane, sevoflurane, desflurane in low flow anaesthesia.  Materials and Methods: Ethical commity approval, ASA I-II group, 20-50 years old, 60 patients included into the study. The patients were randommily divided into 3 groups. 50 % O2 in 50 % air used for maintainance of anaesthesia, patients received 1,5 % isoflurane , 2 % sevoflurane, 5 % desflurane. Urea, creatinin, SGOT, SGPT, GGT, CK-MB, troponin blood samples obtained also both urine urea, creatinin measured. We examine the quality of awakening, recovery.Kruskal-Wallis, chi-square, ANOVA tests are used for the stastistical analysis.  Results:The inspired O2 values decreased statistically significant at 7th period. The expired O2 values at sevoflurane group were statistically significant lower than control group at 8th,9th period.The inspired CO2 values at all three groups decreased statistically significant compared to control group.The expired CO2 values decreased CO2 values decreased statistically meaning fally at 6,8 and 9th periods at isoflurane group, when compared with 1th period, at 7,8 and 9 th periods at sevoflurane group , desflurane group.PaCO2 values at 1 th period were increased statistically significant at 6,8 and 9th periods in isoflurane and at 7,8 and 9th periods in both sevoflurane, desflurane groups.  Conclusion: The low flow anaesthesia by all agents were secure. Three were no differences between the groups at lowering flows, however patients at desflurane group awaked , recovery earlier than other groups. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Çocuk Süperolateral Kalça Çıkığı ile Beraber Labrum İnterpozisyonu ve Asetabulumun İskial Parçasının Aşırı Büyümesi: Olgu Sunumu
Superolateral Dislocation in a Pediatric Hip Associated with Labrum Entrapment and Overgrowth of the Ischial Part of the Acetabulum
Yazar: Karakurt, Lokman; Belhan, Oktay
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Travmatik kalça çıkığı, çocuk, tam redüksiyon, labrum, iskium

Travmatik kalça çıkığı gelişen bir çocuk olguda, tam redüksiyonu engelleyen oluşumlar olarak labrum interpozisyonu ve asetabulumun iskial parçasının aşırı büyümesi saptandı. Olguya açık redüksiyon yapıldı, interpoze labrum parçası eksize edildi ve aşırı büyümüş olan asetabulumun iskial kısmı inceltildi. Ameliyat sonrası 3. yıldaki kontrolde redüksiyon tamdı ve fonksiyonel sonuç mükemmeldi. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

We describe a child who had old unreduced traumatic hip dislocation associated with overgrowth of the ischial part of the acetabulum and interposition of the labrum. Open reduction was performed, and overgrowth part of the ischium and interposed labrum were excised for obtaining a concentric reduction of the hip joint. At the three-year follow-up visit, result was excellent. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
İdrar Yolu Enfeksiyonuna Sekonder Gelişen Bir Psoas Abse Olgusu
A Psoas Abscess Secondary to Urinary Tract Infection
Yazar: Özen, Metehan; Arslan, Selda; Güngör, Serdal; Baysal, Tamer
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Psoas absesi, idrar yolu enfeksiyonu, perkütanöz drenaj

Psoas absesi çocukluk döneminde nadir görülen, tanısı zor ve geç konulan bir hastalıktır. Tanı ve tedavinin gecikmesi veya abse drenajının yapılmadığı durumlarda mortalite %100&apos;e ulaşmaktadır. Bu yazıda, sağ yan tarafında ve bacaklarında ağrı, yürümede zorlanma ve ateş yüksekliği ile başvuran bir kız olgu sunulmuştur. Olgumuz perirenal hematom öntanısı ile yatırılarak takip edilmiş, ancak yapılan ileri tetkikler sonucunda idrar yolu enfeksiyonuna sekonder gelişen psoas absesi olduğu öğrenilmiştir. Sonuç olarak, psoas absesi olan hastaların sağaltımında girişimsel radyolojik yöntemlerin erken dönemde kullanılmasının ve abse drenajının en önemli faktör olduğu vurgulanmaktadır. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Diagnosis and management of psoas abscess is usually delayed as it is a rare entity in childhood period. Mortality is seriously high in case of delayed diagnosis and inappropriate therapy. We herewith present a female patient who was admitted with the symptoms of pain on the right side and legs, difficulty in walking and high fever. She was hospitalized with presumed diagnosis of perirenal hematoma, but finally diagnosed as psoas abscess secondary to urinary tract infection by the help of invasive techniques. We would like to emphasize the paramount importance of appropriate radiology methods in order to diagnose and treat the psoas abscess. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Çocukta Duktus Torasikus Yaralanması: Olgu Sunumu
Pediatric Thoracic Duct Injury: A Case Report
Yazar: Ersöz, Nihat; Özokutan, Bülent Hayri; Yılmaz, Mustafa; Celkan, Adnan; Ceylan, Haluk
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Duktus torasikus, yaralanma, çocuk, sintigrafi

Çocuklarda travmatik duktus torasikus yaralanması nadir görülür. Genellikle travmaya bağlı gelişir veya göğüs cerrahisi ameliyatlarında iatrojenik olarak oluşur. Özellikle travmaya bağlı oluşan yaralanmaların ameliyat öncesi saptanması güç olup, ancak operasyon esnasında tanı konulmaktadır. Tedavi konservatif ve cerrahi olarak yapılabilir. Konservatif tedavi daha çok küçük yaralanmalarda tercih edilir ve uzun süreli tedavide komplikasyonlar görülebilir. Cerrahi tedavide ise primer onarım, duktusun ligasyonu ve anastomoz tercih edilmektedir. Çocuklarda duktus çapının küçük olması nedeniyle primer onarımın yapılması önerilmemektedir. Ateşli silahla yaralanmaya bağlı duktus torasikus yaralanması olan 7 yaşında bir olgu sunuyoruz. Acil laparatomi yapılan hastada duktus torasikusta yaralanma tesbit edilerek bu bölge primer olarak onarıldı. Postoperatif dönemde kontrol amacıyla çekilen lenf sintigrafisinde lenf akımının olduğu ve lenf kaçağının bulunmadığı tesbit edildi. Postoperatif takipte herhangi bir komplikasyon görülmeyen olgumuz şifa ile taburcu edildi. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Traumatic injury of thoracic duct is very rare in children. It usually develops due to trauma or as a complication of chest surgery. Preoperative diagnosis is especially difficult in traumatic injury and is diagnosed during surgery. Conservative or surgical treatments may be therapuetic options. Conservative treatment is preferred in smaller injuries and complications can be observed in long lasting treatments. As a surgical treatment, primary repair, anastomozis, or ligation of duct can be preferred. Since thoracic duct is smaller in children, primer surgery is not recommended. Here we present a seven-year old boy who has injury of thoracic duct due to firearm injury. In this case, injury was observed during emergency laparatomy and it was repaired primarily. In postoperative period, control lymphoid scintigraphy showed lymphoid flow and there was no lymphoid leakage. Postoperative period is uneventful and the patient was discharged without any complication. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Vertebroplasti Sonrası Gelişen Düşük Ayak: Olgu Sunumu
Foot-Drop Following Vertebroplasty: Case Report
Yazar: Boran, Burak Orhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Çökme kırığı, düşük ayak, vertebroplasti

Amaç: Perkütan vertebroplasti, çökme kırıklarının tedavisinde yaygın olarak kullanılan son derece etkin bir yöntemdir Bu çalışmada, vertebroplasti sonrası kök basısı ve düşük ayak gelişen bir olgu sunulmuştur.  Olgu: Yetmiş bir yaşında erkek hasta kliniğimize siyatalji tipinde ağrı ve sol ayakta kuvvetsizlik nedeniyle başvurdu. Yapılan nörolojik muayenesinde solda düşük ayak tespit edildi. Hastanın özgeçmişinden, 3 ay önce L4 çökme kırığı nedeniyle vertebroplasti yapıldığı öğrenildi. Bilgisayarlı tomografi tetkikinde, işlem esnasında polimetilmetakrilat sızıntısı olduğu ve bu nedenle sol L5 kök basısı geliştiği görüldü. Hasta bu nedenle operasyona alınarak, sol L5 hemilaminektomi ve 1/3 medyal fasetektomi yapıldı ve materyal ön epidural boşluktan çıkartıldı.  Sonuç: Perkütan vertebroplasti çökme kırıklarının tedavisinde son derece etkili bir yöntemdir. Öte yandan, işlem esnasında, polimetilmetakrilat sızıntısı sık olarak görülmekte olup, nadiren klinik bulguya yol açtığı için yeterince önemsenmemektedir. Bu olgu da göstermektedir ki, vertebroplasti sonrası gelişen radiküler ağrılarda mutlaka uygun görüntüleme tetkikleri yapılmalı ve gerekli durumlarda, hasta ameliyat edilmelidir. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: Percutaneous vertebroplasty is a common and effective procedure in the treatment of compression fractures. In this paper, a patient presenting with foot-drop following vertebroplasty is presented.  Case: A 71-year-old male patient was admitted with the complaints of radicular pain in the left leg and left foot-drop. His past medical history reveled that he had undergone vertebroplasty 3 months ago, due to L4 compression fracture. Computed tomography demonstrated polymethylmethacrylate leak and left L5 root compression. The patient was operated and the material was removed via left L5 hemilaminectomy and 1/3 medial facetectomy.  Conclusion: Percutaneous vertebroplasty is a highly effective procedure in the treatment of compression fractures. On the other hand, polymethylmethacrylate leak is a common occurrence during the procedure. Because of the fact that, it rarely manifests any clinical signs, the condition is generally ignored. This case also indicates that, appropriate imaging should be performed, if radicular pain develops following vertebroplasty and surgery should be performed as indicated.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
İzole Prostat Tüberkülozu: Olgu Sunumu
Isolated Tuberculous Prostatitis: A Case Report
Yazar: Çelik, İlhami; Cihangiroğlu, Mustafa; Yüzgeç, Veysel; Artaş, Hakan; Ardıçoğlu, Arslan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: İzole, tüberküloz, prostatit

İzole tüberküloz prostatit oldukça nadir bir klinik durumdur. 42 yaşında erkek hasta prematür ejakülasyon ve cinsel ilişki sırasında artan perineal ağrı yakınmaları ile Üroloji Kliniğine başvurdu. Hastada tüberküloz öyküsü yoktu. Hastanın prostat sekresyonunda asido-rezistan basil (ARB) görülmesi; öykü, fizik muayene ve klinik bulgularda prostatite özgü bulguların dışında bulgu olmaması, akciğer grafisi, abdominal ultrasonografi ve intravenöz piyelografi incelemelerinde prostat dışı herhangi bir odakta tüberküloz lezyonuna rastlanmaması nedeniyle olgu izole tüberküloz prostatit olarak tanımlandı.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Isolated tuberculous prostatitis is a rare clinical condition. A 42-year old male admitted with the complaints of premature ejaculation and perineal pain during sexual intercourse to the Urology Department of our hospital. The patient had no evidence of past or present pulmonary tuberculosis. Another focus for tuberculosis could not be found except prostate gland in spite of all investigation with history, physical examination, chest X-ray, intravenous pyelography (IVP). It was seen acid-fast bacilli in the prostate secretion of the patient. Therefore, the case was diagnosed as isolated prostate tuberculosis.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
HPLC ve TBA Yöntemi ile Plazma ve Dokularda Total MDA Ölçümü Olgu Sunumu
Measurement of Total Malondialdehyde in Plasma and Tissues by High-Performance Liquid Chromatography and Thiobarbituric Acid Assay
Yazar: Tüközkan, Nurten; Erdamar, Hüsamettin; Seven, İlgım
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Malondialdehit, Yüksek basınçlı sıvı kromatografisi, Plazma, Doku

Amaç: Bir lipit peroksidasyon ürünü olan malondialdehit ölçümünün oksidatif stresin değerlendirilmesinde önemli bir belirteç olduğu bilinmektedir.  Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda malondialdehit seviyesi karaciğer, böbrek, beyin ve plazmada hem tiyobarbitürik asit yöntemiyle hem de 2,4 dinitrofenilhidrazin ile derivatize edilerek HPLC metoduyla ölçülerek sonuçlar karşılaştırılmıştır.  Bulgular: Mann Whitney-U testi ile yapılan istatistik analiz sonucu tiyobarbitirük asit yöntemi malondialdehit miktarı sonuçlarının HPLC yönteminden elde edilen sonuçlara kıyasla önemli derecede yüksek olduğu gözlenmiştir. Doku ve plazma örneklerinde tiyobarbitirük asit yöntemiyle malondialdehit miktarının fazla ölçülmesi lipit olmayan malondialdehide benzer ve tiyobarbitirük asit reaktif maddelerin oluşumu ve interferans vermesiyle açıklanabilmektedir. Buna karşılık direk ve derivatize edilme işleminden sonra uygulanan HPLC yöntemiyle elde edilen MDA sonuçları önemli derecede düşük bulunmuştur.  Sonuç: Sonuçlarımız tiyobarbitirük asit testinin, HPLC yöntemine kıyasla gerçek bir lipit peroksidasyon olayının değerlendirilmesinde spesifik ve geçerli olmadığını ortaya koymuştur. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objective: Malondialdehyde, a product of lipid peroxidation, is a good marker for development of oxidative stress.  Mateials and Methods: In this study MDA was determined in the tissues and plasma by means of thiobarbituric acid test and directly by reverse phase high-pressure liquid chromatography method after derivatisation with 2,4-dinitrophenylhidrazine.  Results: We have found a significant difference between two methods by Mann-Whitney U test (p
Son Bir Yıl İçinde Fırat Üniversitesi Fırat Tıp Merkezi Parazitoloji Laboratuvarında Koproparazitolojik İnceleme Sonuçları
Results of Parasitological Examination of Stools in the Parasitology Laboratory of the Firat University Firat Medical Central inside the last year
Yazar: Kuk, Salih; Erensoy, Ahmet; Keleştemur, Neslihan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Bağırsak parazitleri, Tıp Fakültesi

Bu çalışma, ilimiz Tıp Fakültesi hastanesine başvuran hastalardaki bağırsak parazitlerinin dağılımının son bir yıllık durumunu incelemek amacıyla retrospektif olarak yapıldı.  Çalışma kapsamına polikliniklerden veya kliniklerde yatırılarak izlenen hastalardan gelen, selefon bant ile nativ-Iugol yöntemi ve şüpheli durumlarda trikrom ve asit-fast boyalı preparasyonlar hazırlanarak incelenen dışkı örneklerinin sonuçları değerlendirmeye alındı.  İncelenen 1218 örneğin 210(%17.24)'unda parazit saptanmış olup en sık saptanan parazitlerin sırasıyla Blastocystis hominis %26.66, Giardia intestinalis %24.76 ve Entamoeba coli %20.95 olduğu görüldü. Ayrıca tek tür parazit sıklığının %16.01, iki tür parazit sıklığının ise %1.23 olduğu saptandı.  Bu sonuçlar bağırsak parazitlerinin günümüzde de önemini koruyan bir halk sağlığı sorunu olduğunu göstermektedir. Bu sebeple konuya dikkat çekici bu tür çalışmalara devam edilmesinin ve koruyucu önlemlere yönelik çalışmalara daha fazla önem verilmesinin gerektiğini düşünmekteyiz.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

In this study, results of parasitological examinations of stools in the Parasitology laboratory of the Fırat University Medical Centre were evaluated retrospectively in order to determine the distribution of intestinal parasites in our region for the last year.  The study included the results of the stool samples taken from outpatients and inpatients that were referred to our hospital between 2004 and 2005. All of the samples were investigated by the cellophane tape method and the direct wet mount method. Also, trichrome stained and acid-fast stained preparations were examined in ambiguous cases.  During the period intestinal parasitic disease was detected in 210 (17.24%) of all patients. Only one species of parasite was found in 195 patients whereas two species were found in 15 cases. The most parasites were B. Hominis (26.66%), G. İntestinalis (24.76%) ve E. coli (20.95%) respectively.  The result of this study is similar to our country and previously our results. It has been shown that intestinal parasites are still important for public health. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Laparoskopik Kolesistektomilerde Genel Anestezi Altında Preemptif Ketamin ile İntraperitoneal Ropivakain Kombinasyonunun Postoperatif Analjezik Etkinliklerinin Karşılaştırılması
Comparing the Postoperative Analgesic Efficacy of Preemptive Ketamine with Intraperitoneal Ropivacaine Combination in Patients Undergoing Laparoscopic Colecystectomy under General Anesthesia
Yazar: Özyılmaz, Mehmet Ali; Ölmez, Gönül; Şimşek, Edip
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Postoperatif analjezi, laparoskopik kolesistektomi, ketamin, intraperitoneal ropivakain

Amaç: Çalışmamızda, laparoskopik kolesistektomi uygulanan hastalara intravenöz ketamin verilmesinin ve/veya intraperitoneal ropivakain uygulanmasının postoperatif analjezik etkinliğinin araştırılması planlandı.  Gereç ve Yöntem: ASA I-II grubu 45 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar randomize olarak 3 gruba ayrıldılar. Standart genel anestezi uygulamasını takiben Grup-I&apos;e; 1 mg/kg ketamin iv olarak uygulandı ve pnömoperitoneum oluşturulduktan sonra sonra 40 ml salin solüsyonu plasebo amacıyla intraperitoneal olarak uygulandı. Grup-II&apos;ye; 1 mg/ kg ketamin iv olarak uygulandı ve 40 ml %0.25&apos;lik ropivakain (100 mg) solüsyonu intraperitoneal olarak uygulandı. Grup-III&apos;e ise; intravenöz salin ve 40 ml %0.25&apos;lik ropivakain (100 mg) solüsyonu benzer şekilde uygulandı. Postoperatif analjezi, hasta kontrollü iv morfinle sağlandı. Hastaların ağrı düzeyleri görsel analog skala (VAS) ile belirlendi. Grupların 0, 30 dk, 1, 2, 4, 6, 12, 24. saatlerdeki VAS skorları ile 24 saatlik total morfin tüketim (TMT) miktarları karşılaştırıldı.  Bulgular: Postoperatif ağrı skorlar karşılaştırıldığında takip edilen tüm zaman birimlerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlılık vardı. Grupların ikili karşılaştırılmasında II. ve III. Gruplardaki VAS skorları, I. Gruba göre tüm zaman birimlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p

Objectives: In this study, the postoperative analgesia efficacy of giving intravenous ketamine or intraperitoneal injection of ropivacaine alone or in combination to the patients on whom laparoscopic cholecystectomy was aimed to investigate.  Materials and Methods: Forty-five patients of ASA I-II classification were included in the study. Patients were randomized to 3 groups. Following standard general anesthesia induction, Group I received 1 mg/kg ketamine intravenous and after pneumoperitoneum was formed, 40 ml saline solution was given intraperitoenally. Group II received ketamine 1 mg/kg and 40 ml ropivacaine 0.25% (100 mg) were given intraperitoenally. Group III received IV saline and intraperitoenally 40 ml ropivacaine 0.25% in the same manner. The postoperative pain of the patients was assessed using visual analogue scale (VAS). The VAS score of the patients at the 0, 30 min, 2, 4, 6, 12, 24 hours and total morphine requirements (TMR) at 24 hour were compared.  Results: VAS scores in Group II and III were found to be lower than that of Group I in all time measurements (p
Koroner Arter Hastalığı ile Anjiyotensinojen T207M ve Faktör II, Faktör V Gen Polimorfizmleri Arasındaki İlişki
Association Between Angiotensinogen T207M and Factor II, Factor V Gene Polymorphism with Coronary Artery Disease
Yazar: Seçkin, Dilara; İlhan, Nevin; Özbay, Yılmaz; İlhan, Necip
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Koroner Arter Hastalığı, Anjiyotensinojen T207M, Faktör II ve V geni

Anjiyotensinojen (AGT) T207M, faktör V ve faktör II gen polimorfizminin koroner arter hastalığı (KAH) riski ile ilişkisi birbiri ile çelişen sonuçlar ile birlikte birkaç çalışmada gösterilmiştir. Biz, koroner anjiyografi ile tanı konulmuş koroner arter hastalarında AGT T207M geni ve faktör II ile Faktör V polimorfizmlerini analiz ettik. Anjiyotensinojen gen polimorfizmi polimeraz zincir reaksiyonu ve agaroz jel elektroforez teknikleri ile, faktör II ve V polimorfizmleri ise real time PCR ile tespit edildi. Bizim sonuçlarımız, Anjiyotensinojen T207M, Faktör II ve V polimorfizmlerinin koroner arter hastalığı ile ilişkili olmadığını ortaya koymuştur. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

The relations of the angiotensinogen (AGT) T207M, Factor V and Factor II gene polymorphisms to the risk of coronary artery disease (CAD) have been investigated in only a few studies with conflicting results. We analysed the relationships of AGT T207M gene and Factor II and Factor V polymorphisms to CAD whose coronary anatomy was defined by means of coronary angiography. Polymerase Chain Reaction (PCR) and agarose gel electrophoresis tecniques were used to determine the Angiotensinogen gene and real time PCR were used to determine Factor V and II gene polymorphism. Our results indicate that the angiotensinogen T207M, Factor II and Factor V polymorphisms are not related to CAD. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi