hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Eikosanoid biyosentezi inhibitörleri Serratia marcescens bakterisi ile birlikte Spodoptera littoralis larvalarına uygulandığında larvalar üzerindeki ölüm etksi
Mortality effects of eicosanoid biosynthesis inhibitors on Spodoptera littoralis larvae co-injected with the bacteria, Serratia marcescens
Yazar: Tunaz, Hasan; Küsek, Mustafa
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Insect cellular immunity, nodulation, eicosanoid, bacteria, Spodoptera littoralis ; Böcek hücresel bağışıklığı, nodülasyon, eikosanoid, bakteri, Spodoptera littoralis

Böceklerde bakeri, fungus ve bazı virüs hastalıklarına karşı oluşan hücresel bağışıklıklardan ilki nodülasyon reaksiyonudur. Bu çalışmada Spodoptera littoralis larvalarında Serratia marcescens bakterisine karşı oluşan nodülasyon reaksiyonu, bakterinin larvalar üzerindeki ölüm etkisi ve bakteri ile birlikte eiokosanoid biyosentezi inhibitörleri larvalara uygulandığında larvaların ölüm oranını etkileyip etkilemeyeceği test edilmiştir. S. littoralis larvalarına bakteri uygulamasında hemen önce eiokosanoid biyosentezi inhibitörleri enjekte edildiğinde böceklerede bakteriye karşı oluşan nodül sayısında önemli derecede azalma olmuştur. Tüm S. Marcescens bakteri konsantrasyonları larvalara tek başına uygulandığında düşük oranda larva ölümü ortaya çıkmıştır. Diğer taraftan S. marcescens bakterisi ile birlikte eikosanoid biyosentezi inhibitörleri S. littoralis larvalarına uygulandığında larvalar üzerindeki ölüm oranı yalnız bakteri uygulanan larvalara oranla önemli derecede yükselmiştir. Bu bulgular böceklerin bağışıklık sistemi baskı altına alındığında,  S. marcescens bakterisinin entomopatojen etkisinin arttığını göstermiştir.

The first step of the cellular defense reactions to bacterial, fungal and some viral infections in insects is nodulation. We posed the hypothesis that Spodoptera littoralis, expresses melanoic nodulation reactions to bacterial challenge and that injecting S. littoralis larvae with eicosanoid biosnthesis inhibitors (EBIs) plus bacteria would increase larval mortality. Injecting larvae with EBIs, immediately before intrahemocoelic injections of the bacterium, Serratia marcescens, sharply reduced the nodulation response to bacterial challenges. Separate treatments with specific inhibitors including dexamethasone (a phospholipase A2 inhibitor), indomethacin, naproxen, ibuprofen, (cyclooxygenase inhibitors), esculetin (a lipoxygenase inhibitor) and Phenidone (dual cyclooxgenase/lipoxygenase inhibitor) impaired the ability of S. littoralis to form nodules in reaction to bacterial challenge. All concentrations of S. marcescens alone, applied to S. littoralis, caused low mortality of the larvae. However, an increased mortality of the larvae was seen when S. marcescens was co-injected with the EBIs with different modes of action. These findings support our hypothesis that virulent effects of entomopathogenic bacteria can be increased when S. littoralis immune systems were suppressed.
Biber hat ve çeşitlerinin Meloidogyne incognita’ya karşı dayanıklılığı
Resistance of pepper lines against Meloidogyne incognita
Yazar: Özarslandan, Adem; Pınar, Hasan; Ata, Atilla; Keleş, Davut
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Root knot nematode, M. incognita, pepper, resistance ; Kök ur nematodu, M. incognita, dayanıklılık, biber

Kök ur nematodları (Meloidogyne spp.) (Nematoda: Meloidogynidae) biberlerde önemli ürün kayıplarına neden olan bir zararlıdır. Bu çalışma 2010-2014 yıllarında Biyolojik Mücadele Araştırma İstasyonu Müdürlüğü ve Alata Bahçe Kültürleri Araştırma İstasyonu Müdürlüğünde yürütülmüştür. Elliyedi saf biber hattı Mersin ilindeki biber alanlarından alınan Meloidogyne incognita (Kofoid & White) Chitwood, popülasyonuna karşı 25±2.0°C testlenmiştir. Nematod inokulasyonundan 60 gün sonra ur skalasına bakılarak değerlendirme yapılmıştır. Testlenen biber genotiplerinden 27 adeti 0-2, 30 adeti 3-5 ur skalası grubunda yer almıştır. Dayanıklı bulunan hatlar, farklı M.incognita popülasyonuna karşı üç kez tekrar test edilmiştir. Dayanıklı hatlar ile hassas olan yüksek verimli hatlar melezlenerek verim değerleri alınmıştır. Bunlardan 913XH9, 100XH8, N-269X1547 ve N269X953-W melez kombinasyonları en yüksek verim performansı göstermişlerdir. Yeni çeşit adayları kök-ur nematodunun ekonomik kayıplara neden olduğu tarım bölgelerinde ticari olarak kullanılabilir.

Root-knot nematodes (Meloidogyne spp. (Nematoda: Meloidogynidae)) are important pests of pepper causing important crop losses. The study was carried out in joint of Biological Control Research Station and Alata Horticultural Research Station from 2010 to 2014. Fifty-seven pepper lines were tested at 25 ± 2.0°C against Meloidogyne incognita (Kofoid & White) Chitwood, populations collected from the pepper fields in Mersin. Results of infection of nematodes were evaluated as gall index 60 days after inoculation. The 27 of the lines were considered resistant with 0-2 gall index and 30 were considered susceptible with 3-5 gall index. The homozygous pepper lines determined to be resistant were tested 3 times using different M. incognita populations. The pepper lines resistant for nematodes were crossed with susceptible lines having high yield and fruit quality characteristics. The nematode resistant hybrids 913XH9, 100XH8, N-269X1547 and N269X953-W showed the highest yield performance. These candidate hybrids could be used in root-knot nematode infected agricultural areas.
Türkiye'deki iki Tuta absoluta (Meyrick, 1917) (Lepidoptera: Gelechiidae) populasyonunda insektisit direnci
Insecticide resistance in two populations of Tuta absoluta (Meyrick, 1917) (Lepidoptera: Gelechiidae) from Turkey
Yazar: Yalçın, Melis; Mermer, Serhan; Kozacı, Leyla; Turgut, Cafer
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Tuta absoluta, resistance, enzymes, leaf dip ; Tuta absoluta, direnç, enzimler, yaprak daldırma

Bu çalışmada T. absoluta'nın iki populasyonunun (Aydın ve Urla) en çok kullanılan 5 insektisite karşı (indoxacarb, spinosad, azadirachtin, chlorantraniliprol ve metaflumizon) direnç durumları tespit edilmiştir. Ayrıca detoksifikasyon enzimlerinin [glutation-S-transferaz (GST) ve esteraz (EST)] aktiviteleri de direnci doğrulamak için saptanmıştır. T.absoluta Aydın populasyonunun azadirachtin hariç diğer insektisitlere karşı (Urla populasyonuna göre) sırasıyla indoxacarb, metaflumizon, spinosad ve chlorantaraniliprol'e karşı 8, 3.79, 6.4 ve 1.84 kat direnç geliştirdiği gözlenmiştir. Aydın populasyonu ile karşılaştırıldığında Urla populasyonunun azadirachtin hariç diğer insektisitlere karşı daha duyarlı olabileceği saptanmıştır. GST enzim aktivitesi Urla populasyonuna göre Aydın populasyonunda 1.5-kat fazla iken, EST enzimi için her iki populasyonda benzer sonuçlar bulunmuştur. Çalışmanın sonuçları, Aydın (Türkiye)'dan alınan bir T. absoluta populasyonunun indoxacarb, metaflumizon, spinosad ve chlorantraniliprol'e karşı dirençli olabileceğine işaret etmektedir. Dirençli populasyondaki artan GST enzim aktivitesi, bu direnç gelişimini doğrulamaktadır. En az insektisit direnci rapor edilmiş olan bitkisel kaynaklı insektisit azadirachtin diğer metodlarla birlikte bu zararlının etkili bir şekilde kontrol edilmesinde uygulanabilir.

In this study, the resistance of two (Aydın and Urla) populations of T. absoluta against five commonly used insecticides (indoxacarb, spinosad, azadirachtin, chlorantraniliprole and metaflumizone) were determined. Further, the activity of insecticide detoxifying enzymes [gluthation-S-transferase (GST) and esterase (EST)] was also evaluated to confirm the resistance. Aydın population of T. absoluta had higher resistant values 8-fold, 3.79-fold, 6.4-fold and 1.84-fold for indoxacarb, metaflumizone, spinosad and chlorantraniliprole, respectively against all insecticides except azadirachtin compared to the Urla population. It was determined that in comparison with T.absoluta population from Aydın, the Urla population can be more susceptible to other insecticides except azadirachtin. GST enzyme activity was 1.5-fold higher in Aydın than the Urla populations, however, EST enzyme had similar activity in both the populations. The results of study imply that T. absoluta populations from Aydın (Turkey) can be resistant against indoxacarb, metaflumizone, spinosad and chlorantraniliprole. Increased GST enzyme activity in resistant populations confirms this resistance development. Insecticides of plant origin like azadirachtin, for which least insecticide resistance was recorded, may be applied in combination with other methods to effectively control T. absoluta.
Düşük sıcaklıklarda Anthocoris minki Dohrn (Hemiptera: Anthocoridae)’nin farklı dönemlerinin depolanması
Storage studies of different stages of Anthocoris minki Dohrn (Hemiptera: Anthocoridae) under low temperatures
Yazar: Yanık, Ertan; Ünlü, Levent
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 39 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Anthocoris minki, biological control, low temperature, mass rearing, storage ; Anthocoris minki, biyolojik mücadele, düşük sıcaklık, depolama, kitle üretim

Bu çalışma ile farklı düşük sıcaklıkların ve farklı sürelerin predatör Anthocoris minki Dohrn (Hemiptera: Anthocoridae)’nin biyolojik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Denemelerde A. minki’nin 1-3. nimf, 4-5. nimf ve ergin dönemleri kullanılmıştır. Her gruptaki bireyler 7, 11 ve 15±1°C sıcaklıklarda ve 10, 20, 30 ile 40 gün sürekli karanlıkta tutulmuştur. Düşük sıcaklıkta depolanan predatörlere haftada bir besin olarak Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera: Pyralidae) yumurtaları sunulmuştur. Depolama sonrası canlı kalan A. minki bireyleri uzun gün koşullarında (16:8 [A:K] h, 25±1°C) yetiştirilmeye alınmıştır. Depolama süresince en düşük canlı kalma oranı (%7.33), 7°C’de 1-3. nimf döneminde 40 gün depolandığında, en yüksek canlı kalma oranı (%90.0-92.0) ise 11°C’de 1-3. dönem nimf ve ergin döneminde 10-30 gün depolandığında gerçekleşmiştir. Depolama sonrası yetiştirilen bireylerde en fazla yumurta 11°C’de depolandığında elde edilmiştir. Sonuç olarak, A. minki 11°C’de 40 güne kadar depolanabilir.

The goal of this study was to evaluate the biological parameters of the predator Anthocoris minki Dohrn (Hemiptera: Anthocoridae) over various periods of growth at low temperatures. Storage studies were conducted for the following three stages: 1) 1-3 stage nymphs, 2) 4-5 stage nymphs, and 3) adult stages. All stages of the predator were stored at 7, 11, and 15 ± 1°C for 10, 20, 30, and 40 days under continuous scotophase. During storage, food eggs of Ephestia kuehniella Zeller (Lepidoptera: Pyralidae) were added once a week. Following storage, the predator was transferred to long day periods (16:8 [L:D] h, 25 ±1 oC). A lower survival rate (7.33%) was determined for the 1-3 nymph stage following storage at 7°C for 40 days. The highest survival percentage (90.0-92.0%) was determined for 1-3 stage nymphs and adult stage stored at 11°C for 10-30 days. The largest quantity of eggs was obtained when A. minki was stored at 11°C. Overall, our results indicated that A. minki can be stored for up to 40 days at 11°C.
Anadolu'dan Ichneumonidler (Hymenoptera)   III
Ichneumonidae (Hymenoptera) from   Anatolia III
Yazar: Kolarov, Janko; Çoruh, Saliha; Çoruh, İrfan
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Ichneumonidae, Ichneumoninae, new records, Turkey, zoogeographical characterization ; Ichneumonidae, Ichneumoninae, yeni kayıtlar, Türkiye, zoocoğrafik karakterler

Bu çalışmada, Anadolunun farklı yerlerinden toplanan (Erzurum, Giresun, Rize, Trabzon and Ordu) (toplam 78 örnek) ve Ichneumoninae (Ichneumonidae) altfamilyasına ait 24 faunistik veri değerlendirilmiştir. Bunlardan Coelichneumon (Coelichneumon) bilineatus (Gmelin), Coelichneumon (Coelichneumon) desinatorius (Thunberg), Cratichneumon sexarmillatus (Kriechbaumer), Cratichneumon versator (Thunberg), Eupalamus wesmaeli (Thomson), Heterischnus excavatus (Constantineanu), Homotherus varipes (Gravenhorst) ve Phaeogenes alternans Wesmael Türkiye için yeni kayıt durumundadır. Ayrıca Heterischnus schachti Türkiye için şu anda endemiktir. Her bir türe ait zoocoğrafik notlar da verilmiştir

Faunistic data of 24 Ichneumoninae species from Anatolia (Turkey), including Erzurum, Giresun, Rize, Trabzon and Ordu (total 78 specimens) are presented. Of them 8 species - Coelichneumon (Coelichneumon) bilineatus (Gmelin), Coelichneumon (Coelichneumon) desinatorius (Thunberg), Cratichneumon sexarmillatus (Kriechbaumer), Cratichneumon versator (Thunberg), Eupalamus wesmaeli (Thomson), Heterischnus excavatus (Constantineanu), Homotherus varipes (Gravenhorst) and Phaeogenes alternans Wesmael are new records for Turkish fauna. Also, among them one species - Heterischnus schachti at now is Turkish endemic. For each species short zoogeographical characterization is given
Kırıkkale ve Çankırı (Türkiye)'dan   bazı yeni kayıtlar ile Aprostocetus Westwood, 1833 (Hymenoptera: Tetrastichinae)'a   ait bilgilere katkılar
Contribution to the knowledge of the   Aprostocetus Westwood, 1833 (Hymenoptera: Tetrastichinae) from Kırıkkale and   Çankırı (Turkey) with some new records
Yazar: Arıyak, Elif Sakaltaş; Tüzün, Ayla
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015

Bu çalışmada Kırıkkale ve Çankırı’dan Aprostocetus cinsine ait türler tespit edilmiş ve türlerin bazı ekolojik özellikleri (toplama yapılan yerler, konukçuları, yayılışları) hakkında bilgiler verilmiştir. Örnekler 2010-2012 HaziranAğustos ayları arasında bitkiler üzerinden toplanmıştır. Bu çalışmada 154 (147 ♀♀, 7 ♂♂) örnek değerlendirilmiştir. Çalışma alanından toplanan örneklerin teşhislerinin yapılmasıyla Aprostocetus cinsine ait 29 tür tespit edilmiştir. Bunlardan 11 tür Türkiye için yeni kayıttır. Bu türler; Aprostocetus aartseni Graham, 1987, A. artemisicola Graham, 1987, A. balasi (Erdös, 1954), A. constrictus Graham, 1987, A. flavifrons (Walker, 1849), A. incrassatus Graham, 1961, A. ligus (Walker, 1839), A. micantulus (Thomson, 1878), A. nubigenus Graham, 1986, A. palustris Graham, 1987, A. serratularum Graham, 1987. Bu çalışmayla daha önce 49 olan Aprostocetus tür sayısı 60 olmuştur

In this study species of genus Aprostocetus of Kırıkkale and Çankırı provinces are identified and data about some ecological aspects (locations, hosts, their distributions in the world) of the species are given. Samples were picked up on the plants between months June-August of 2010-2012. In this study 154 (147 ♀♀, 7 ♂♂) samples have been evaluated. 29 species of genus Aprostocetus have been detected by identifying the samples from locations. 11 species of them are new records for the Turkish fauna. These species are; Aprostocetus aartseni Graham, 1987, A. artemisicola Graham, 1987, A. balasi (Erdös, 1954), A. constrictus Graham, 1987, A .flavifrons (Walker, 1849), A. incrassatus Graham, 1961, A. ligus (Walker, 1839), A. micantulus (Thomson, 1878), A. nubigenus Graham, 1986, A. palustris Graham, 1987, A. serratularum Graham, 1987. With this study the number of Aprostocetus species were updated to 60 species that was previously 49 species
Farklı davranış fenotiplerinde işçi   bal arısı (Apis mellifera), beyninde glutamat ve serotonin reseptör genlerinin   ekspresyon düzeyleri
Expression levels of glutamate and   serotonin receptor genes in the brain of different behavioural phenotypes of   worker honeybee (Apis mellifera)
Yazar: Qın, Qiu-hong; Han, Xu; Lıu, Hao; Zhang, Shao-wu; Zeng, Zhi-jiang
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Apis mellifera, age, brain, iGluRs, mGluRs, 5-HT ; Apis mellifera, yaş, beyin, iGluRs, mGluRs, 5-HT

Sosyal böcekler görev dağılımının en bilinen sistemleridir. Bu çalışmada, qRT-PCR ile bal arası (Apis mellifera) işçilerinin farklı davranış fenotiplerinde beyinde bulunan glutamat ve serotonin reseptör genlerinin ekspresyon seviyeleri analiz edilmiştir. Glutamat reseptör geni; İyonotropik glutamat reseptörü (iGluR) ve metabotropik glutamat reseptörü (mGluR'ler) genlerini kapsar. Balarısında Glutamat reseptör geni, N-metil-D-aspartat reseptör (NMDAR) genleri, NMDAR1 ve NMDAR2, α-amino-3-hidroksi-5-metil-4-izoksazol reseptörü (AMPAR) genleri, AMPAR ∆2-a AMPAR ∆2-b AMPAR ∆2-c AMPAR ∆2-d ve mGluR1, mGluR4 ve mGluR7 olmak üzere 9 ortolog gene sahiptir. Sonuçlarımıza göre: NMDAR geninin ekspresyon düzeyi yeni çıkış yapmış işçilerde (NW), genç (YN) ve yaşlı bireylere (OF) oranla çok daha yüksek bulunmuşken (p0.05) anlamlı bir fark bulunamamıştır. Serotonin (5-HT) söz konusu olduğunda, 5-HT1 geninin ekspresyon seviyesi bakımından genç ve yaşlı bireyler arasında anlamlı bir fark çıkmamıştır (P>0.05) ancak aynı genin ifadesi genç ve yaşlı bireylerde işçi arılara göre daha yüksek bulunmuştur (P

Social insect colonies are known for their efficient system of task specialization. In this study, we analyzed the brain expression level of glutamate and serotonin receptor genes in different behavioural phenotypes of (Apis mellifera) workers by qRT-PCR. The glutamate receptor genes include the ionotropic glutamate receptor (iGluR) genes and metabotropic glutamate receptor (mGluRs) genes, and has 9 orthologous genes in honeybee, such as the N-methyl-D-aspartate receptor (NMDAR) genes, NMDAR1 and NMDAR2, the α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4isoxazole receptor (AMPAR) genes, AMPAR ∆2-a, AMPAR ∆2-b, AMPAR ∆2-c, AMPAR ∆2-d, and the mGluR1, mGluR4 and mGluR7. Our results showed that: the relative expression level of NMDAR genes was much higher in newly emerged workers (NW) than in young nurses (YN) and “old” foragers (OF) (P < 0.001); both NW and YN had a significantly higher relative expression level of AMPAR ∆2-b, AMPAR ∆2-c and AMPAR ∆2-d than in OF (P < 0.05). than in YN and OF; the relative expression level of mGluR7 gene in OF was significantly higher than in NW (P > 0.05), but there were no significant differences among NW, YN, and OF for the relative expression level of mGluR1 and mGluR4 gene (P > 0.05); in the case of Serotonin (5-HT), the relative expression level of the 5-HT1 gene showed no significant difference between YN and OF (P > 0.05), but was higher in YN and OF than in NW (P < 0.001). Above results indicate that some glutamate and serotonin receptor genes may play important roles in honeybee age-dependent role change
Toxic and behavioural effects of   plant extracts to greenhouse whitefly [Trialeurodes vaporariorum (Westw.) (Hemiptera:   Aleyrodidae)]
Bitki ekstraktlarının Sera   beyazsineği [Trialeurodes vaporariorum (Westw.) (Hemiptera: Aleyrodidae)]'ne   toksik ve davranışsal etkileri
Yazar: Karaca, İbrahim Çağatay; Gökçe, Ayhan
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 38 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Greenhouse whitefly, plant extract, contact effect, anti-ovipositional effect, repellent effect ; Sera beyazsineği, bitki ekstraktı, kontakt etki, yumurta bırakmayı engelleyici etki, uzaklaştırıcı etki

Bu çalışmada 7 farklı bitkiden (Achillea biserrata, Heracleum platytaenium, Humulus lupulus, Hyoscyamus niger, Phlomis pungens, Rhododendron ponticum, Salvia tomentosa) elde edilen bitki ekstraktlarının sera beyazsineği (Trialeurodes vaporariorum) üzerine olan kontak toksisiteleri, uzaklaştırıcı ve yumurta bırakmayı engelleyici etkileri araştırılmıştır. En yüksek kontakt toksisite % 79 ölüm oranı ile H. niger ekstraktında saptanmış bunu %74 ölüm oranı ile H. lupulus’un aktivitesi takip etmiştir. Kontak toksisite çalışmasının ikinci kısmında, H. niger ve H. lupulus ile 3. dönem nimf ve erginlere karşı doz-etki çalışmaları yürütülmüştür. Doz-ölüm çalışmaları sonucunda H.niger bitki ekstraktının 3. dönem nimf için LC50 değeri % 6,65 bitki ekstrakt/aseton ve H. lupulus için LC50 değeri %8,09 bitki ekstrakt/aseton (w/v) olarak hesaplanmıştır. Ergin dönemlerde LC50 değerleri H.niger için %6,64 bitki ekstrakt/aseton ve H. lupulus için %9,49 bitki ekstrakt/aseton olarak hesaplanmıştır. Çalışmada ayrıca bitki ekstraktlarının (H. niger, H. lupulus) sera beyazsineği üzerindeki uzaklaştırıcı ve yumurta bırakmayı engelleyici etkileri de araştırılmıştır. Bitki ekstraktlarının uzaklaştırıcı etki denemelerinde test edilen ekstraktlar içerisinde en yüksek etki H. lupulus ekstraktında saptanmıştır. H. lupulus ekstraktının sera beyazsineğinin ovipozisyonunu önemli ölçüde engellediği saptanmıştır

The contact toxicity, repellent and anti-ovipositional effects of 7 plant extracts (Achillea biserrata, Heracleum platytaenium, Humulus lupulus, Hyoscyamus niger, Phlomis pungens, Rhododendron ponticum, Salvia tomentosa ) were tested on the greenhouse whitefly (Trialeurodes vaporariorum) under laboratory conditions. Hyoscyamus niger extract produced the greatest contact toxicity among the tested plant extracts with 79% mortality and it was followed by H. lupulus extract with 74% mortality. In the second part of the study, the dose response bioassays with H. niger and H. lupulus were carried out. The calculated LC50 values for 3. stage nymph were 6.65% plant extract /acetone (w/v) and 8.09% plant extract /acetone for respectively. LC50 values of H. niger and H. lupulus for adult stage were 6.64% and 9.49% respectively. Repellent and antiovipoisition effects of 2 plant extracts (H. niger , H. lupulus ) were also tested against the grennhouse whitefly. In the behavioral studies, H. lupulus extract was the most active among the tested plant extracts and it totally inhibited T. vaporariorum female egg laying in anti-oviposition study
Salkım güvesi (Lobesia botrana)’nde insektisit direncinin belirlenmesinde farklı biyoassay yöntemlerin karşılaştırılması
Comparison of different bioassay methods for determining insecticide resistance in European Grapevine Moth, Lobesia botrana  (Denis & Schiffermüller) (Lepidoptera: Tortricidae)
Yazar: Durmuşoğlu, Enver; Hatipoğlu, Ahmet; Gürkan, M. Oktay; Moores, Graham
Dergi: Türkiye Entomoloji Dergisi, Vol. 39 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Biyoassay, Salkım güvesi, insektisit direnci, besine karıştırma, besin kaplama, topikal uygulama ; Bioassay, European grape moth, insecticide resistance, diet incorporation, diet covering, topical application

Salkım güvesi [Lobesia botrana (Denis & Schiffermüller) (Lepidoptera: Tortricidae)] bağın ana zararlısıdır, salkım güvesi mücadelesinde yoğun olarak insektisit kullanılmaktadır. İnsektisit Direnç Eylem Komitesi (IRAC)’nde Lobesia botrana için onaylanmış bir yöntem olmadığından bu çalışma salkım güvesinde hassasiyet test metodu geliştirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla, dünya bağcılığında önemli bir yeri olan Manisa (Türkiye) ilinden 10 farklı populasyon kültüre alınmıştır. İnsektisiti besine karıştırma, topikal uygulama ve besin kaplama yöntemleri kullanılması muhtemel metotlar olarak seçilmiştir. Indoxacarb, Deltamethin, Spinosad ve Chlorpyrifos ethyl aktif maddeleri, 3 farklı populasyonda 3 farklı yöntem karşılaştırmalı olarak kullanılmıştır. Sonuçlar, salkım güvesinde hassasiyet test metodu olarak insektisitin besine karıştırma yönteminin en uygun metod olduğunu göstermiştir.

The European Grapevine Moth [Lobesia botrana (Denis & Schiffermüller) (Lepidoptera: Tortricidae)] is a major pest in vineyards and insecticides are heavily used in its management. Currently, there is no IRAC approved bioassay method for L. botrana, so this study aimed to develop a suitable susceptibility test. For this purpose, 10 different populations were cultured from Manisa (Turkey) that province an important place in the world of viticulture. Diet-incorporation, topical application and diet covering methods selected as potential methods. Three different bioassay techniques (diet-incorporation, diet covering and topical application) were compared using indoxacarb, deltamethrin, spinosad and chlorpyrifos-ethyl on three different populations. Results revealed that the diet-incorporation by mixing was the most appropriate method for testing insecticide resistance against the European Grapevine Moth.