hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BM’DE IRKSAL AYRIMCILIK YASAĞI, ERKEN UYARI VE SOYKIRIM SUÇUNUN ÖNLENMESİ
BM’DE IRKSAL AYRIMCILIK YASAĞI, ERKEN UYARI VE SOYKIRIM SUÇUNUN ÖNLENMESİ
Yazar: Alpkaya, Gökçen
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Irksal ayrımcılık, Irksal Ayrımcılığın Sona Erdirilmesi Komitesi, soykırım, erken uyarı, koruma sorumluluğu

Irksal Ayrımcılığın Bütün Biçimlerinin Sona Erdirilmesine İlişkin Uluslararası Sözleşme, uluslararası insan hakları hukukunda ırksal ayrımcılık yasağının en kapsamlı normatif temelini oluşturur. Sözleşme ile kurulan Komite, taraf devletlerin raporlarını, devlet başvurularını ve bireysel başvuruları inceleme, görüş ve genel yorum/tavsiyelerde bulunma gibi BM'de insan haklarının korunmasında antlaşmatemelli mekanizma organlarının "klasik" yetkilerine sahiptir. Komite, bu yetkilerin yanı sıra, Sözleşmenin konu ve amacına uygun bir biçimde, 1993'te, "erken uyarı ve acil eylem" usulü benimsemiştir. Bu usulün amacı, Sözleşme ihlallerinin çatışmaya ve ağır, kitlesel veya sürekli ırksal ayrımcılık pratiklerine dönüşmeden önce sona erdirilmesine katkıda bulunmaktır. Komite 2005'te de, BM çerçevesinde geliştirilen "soykırımı önleme" misyonuna uygun bir biçimde, çatışmaya ve soykırıma götürebilecek durumlara özgü göstergeleri saptayan bir karar almıştır. Komite'nin bu çalışmaları "soykırımı önleme" misyonundan "koruma sorumluluğu"na yönelen BM "yüksek politika"sı içinde gölgede kalsa da, soykırımın önlenmesinde çok daha etkili olabilecek bir yaklaşımı yansıtmaktadır.

Irksal Ayrımcılığın Bütün Biçimlerinin Sona Erdirilmesine İlişkin Uluslararası Sözleşme, uluslararası insan hakları hukukunda ırksal ayrımcılık yasağının en kapsamlı normatif temelini oluşturur. Sözleşme ile kurulan Komite, taraf devletlerin raporlarını, devlet başvurularını ve bireysel başvuruları inceleme, görüş ve genel yorum/tavsiyelerde bulunma gibi BM'de insan haklarının korunmasında antlaşmatemelli mekanizma organlarının "klasik" yetkilerine sahiptir. Komite, bu yetkilerin yanı sıra, Sözleşmenin konu ve amacına uygun bir biçimde, 1993'te, "erken uyarı ve acil eylem" usulü benimsemiştir. Bu usulün amacı, Sözleşme ihlallerinin çatışmaya ve ağır, kitlesel veya sürekli ırksal ayrımcılık pratiklerine dönüşmeden önce sona erdirilmesine katkıda bulunmaktır. Komite 2005'te de, BM çerçevesinde geliştirilen "soykırımı önleme" misyonuna uygun bir biçimde, çatışmaya ve soykırıma götürebilecek durumlara özgü göstergeleri saptayan bir karar almıştır. Komite'nin bu çalışmaları "soykırımı önleme" misyonundan "koruma sorumluluğu"na yönelen BM "yüksek politika"sı içinde gölgede kalsa da, soykırımın önlenmesinde çok daha etkili olabilecek bir yaklaşımı yansıtmaktadır.
Algılanan Örgütsel Adalet ve Örgütsel Sinizm İlişkisi: Ankara’daki 4 ve 5 Yıldızlı Otel İşletmeleri Üzerine Bir Araştırma
DIE BEZIEHUNG ZWISCHEN DER ORGANISATORISCHEN GERECHTIGKEITSWAHRNEHMUNG UND DEM ORGANISATORISCHEN ZYNISMUS: EINE STUDIE IN DEN 4 UND 5 STERNEHOTELS IN ANKARA
Yazar: Altınöz, Mehmet; Çöp, Serdar; Kervancı, Ferda; Seyfert, Bengül
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Örgütsel adalet, örgütsel sinizm, dağıtımsal adalet, işlemsel adalet, etkileşimsel adalet

Örgütsel adalet, işle ilgili durumlarda adaletin çalışanlar tarafından nasıl algılandığı ve çalışanların nasıl tepkiler gösterdiği ile ilgili olup, örgütsel sinizm ise, "kişinin çalıştığı örgüte yönelik olumsuz tutumları” olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada, üç boyutta incelenen örgütsel adaletin (dağıtımsal, işlemsel ve etkileşimsel adalet), yine üç boyutta incelenen örgütsel sinizm algısına (bilişsel, duyuşsal ve davranışsal) etkileri araştırılmıştır. Örgütsel adalet doğruluğun ve hakkaniyet ilkelerinin örgüt içerisinde herkese adil şekilde uygulanmasıdır. Adalet örgütlerde üretilen mal ve hizmetin kalitesini arttıran, çalışanları motive eden önemli bir unsurdur. Örgüt içerisinde çalışanların bağlılıklarının arttırılması, onların örgütün birer vatandaşı haline getirilmesi, çalışanlarda örgütsel gönüllülük kavramının yerleştirilebilmesi için örgüt içi adalet algısının üst seviyelerde olması istenen bir durumdur. Eğer çalışanlar örgüt içinde adaletsizlik olduğu ilişkin algıya sahiplerse bu onların örgüte karşı güven duygusunun azalmasına, öfke duymasına ve negatif duygular geliştirmesine neden olacaktır. Bu nedenle, bu çalışmada örgütsel adalet algısı ile örgütsel sinizm arasında ilişki olup olmadığı araştırılmıştır.

Örgütsel adalet, işle ilgili durumlarda adaletin çalışanlar tarafından nasıl algılandığı ve çalışanların nasıl tepkiler gösterdiği ile ilgili olup, örgütsel sinizm ise, "kişinin çalıştığı örgüte yönelik olumsuz tutumları” olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmada, üç boyutta incelenen örgütsel adaletin (dağıtımsal, işlemsel ve etkileşimsel adalet), yine üç boyutta incelenen örgütsel sinizm algısına (bilişsel, duyuşsal ve davranışsal) etkileri araştırılmıştır. Örgütsel adalet doğruluğun ve hakkaniyet ilkelerinin örgüt içerisinde herkese adil şekilde uygulanmasıdır. Adalet örgütlerde üretilen mal ve hizmetin kalitesini arttıran, çalışanları motive eden önemli bir unsurdur. Örgüt içerisinde çalışanların bağlılıklarının arttırılması, onların örgütün birer vatandaşı haline getirilmesi, çalışanlarda örgütsel gönüllülük kavramının yerleştirilebilmesi için örgüt içi adalet algısının üst seviyelerde olması istenen bir durumdur. Eğer çalışanlar örgüt içinde adaletsizlik olduğu ilişkin algıya sahiplerse bu onların örgüte karşı güven duygusunun azalmasına, öfke duymasına ve negatif duygular geliştirmesine neden olacaktır. Bu nedenle, bu çalışmada örgütsel adalet algısı ile örgütsel sinizm arasında ilişki olup olmadığı araştırılmıştır.
SAĞLIKTA DÖNÜŞÜMÜN AMPİRİK ANALİZİ
SAĞLIKTA DÖNÜŞÜMÜN AMPİRİK ANALİZİ
Yazar: Çelikay, Ferdi; Gümüş, Erdal
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Sağlık hizmetleri, sağlık finansmanı, sağlık sigortası, sağlık politikası, sağlık ekonomisi

Sağlıkta dönüşüm çerçevesinde yeniden yapılandırılan Türk sağlık sisteminin etkinliği, sağlık hizmetlerini arz edenler ile bu hizmetleri talep edenlerin karşılıklı uyumuna bağlıdır. Sistemin geleceğini ve başarısını ise önceki sistemin aksayan yönlerini gideren çözümler üretmesinin yanında, hizmetlerin nitelikli, kolayca erişilebilir ve yaygın olarak sunulması belirleyecektir. Bu çalışma, 2000’li yıllarda başlayan sağlıkta dönüşümün oluşturduğu yeni sistemi analitik olarak değerlendirmektedir. Çalışmada, örnekleme yöntemi kullanılarak vatandaşlara sağlık sistemi ile ilgili bir anket uygulanmıştır. Veriler ANOVA tekniği ile analize tabi tutulmuştur. Çalışma, vatandaşların genel olarak “oluşan yeni sistemi olumlu buldukları” sonucuna varmaktadır

Sağlıkta dönüşüm çerçevesinde yeniden yapılandırılan Türk sağlık sisteminin etkinliği, sağlık hizmetlerini arz edenler ile bu hizmetleri talep edenlerin karşılıklı uyumuna bağlıdır. Sistemin geleceğini ve başarısını ise önceki sistemin aksayan yönlerini gideren çözümler üretmesinin yanında, hizmetlerin nitelikli, kolayca erişilebilir ve yaygın olarak sunulması belirleyecektir. Bu çalışma, 2000’li yıllarda başlayan sağlıkta dönüşümün oluşturduğu yeni sistemi analitik olarak değerlendirmektedir. Çalışmada, örnekleme yöntemi kullanılarak vatandaşlara sağlık sistemi ile ilgili bir anket uygulanmıştır. Veriler ANOVA tekniği ile analize tabi tutulmuştur. Çalışma, vatandaşların genel olarak “oluşan yeni sistemi olumlu buldukları” sonucuna varmaktadır
BİR KİTLE İMHA SİLAHI OLARAK NÜKLEER SİLAHLARIN YASAKLANMASINA YÖNELİK ÇABALAR
BİR KİTLE İMHA SİLAHI OLARAK NÜKLEER SİLAHLARIN YASAKLANMASINA YÖNELİK ÇABALAR
Yazar: Denk, Erdem
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Nükleer silahlar, uluslararası hukuk, nükleer silahlardan arındırılmış bölgeler, NPT, kitle imha silahları

Çalışma temel olarak nükleer silahların yasaklanmasına yönelik hukuksal çabalar konusundadır. Bu çerçevede, öncelikle nükleer silah teknolojisinin tarihsel gelişimiyle nükleer devletlerin bu silahların başka devletler tarafından üretilmesini engelleme girişimleri ele alınmakta ve silahsızlanmayı önermektense yeni nükleer silahların yayılması ve yeni nükleer devletlerin oluşmasına odaklanan nükleer devletlerin bu tutumunun günümüzde de sürdürdüğü ileri sürülmektedir. Bu çalışmanın temel savıysa, hem de UAD’nin 1996’da verdiği “belirsizlik/kesin bir şey söylenemez” danışma görüşüne rağmen, nükleer silahların yasaklanması ve topyekûn silahsızlanma görüşünün aslında hukuken oldukça güçlü bir şekilde savunulabilir olduğudur. Devlet uygulaması alanında bu yöndeki en güncel ve güçlü verilerden biriyse, artık coğrafi olarak dünyanın çok önemli bir kısmını kapsayan nükleer silahlardan arındırılmış bölge uygulamalarıdır. Öte yandan, genel bir kuralın oluştuğunun kesin bir şekilde söylenmesinin önündeki neredeyse tek engelse, silahsızlanma çağrıları yapan nükleer devletlerdir

Çalışma temel olarak nükleer silahların yasaklanmasına yönelik hukuksal çabalar konusundadır. Bu çerçevede, öncelikle nükleer silah teknolojisinin tarihsel gelişimiyle nükleer devletlerin bu silahların başka devletler tarafından üretilmesini engelleme girişimleri ele alınmakta ve silahsızlanmayı önermektense yeni nükleer silahların yayılması ve yeni nükleer devletlerin oluşmasına odaklanan nükleer devletlerin bu tutumunun günümüzde de sürdürdüğü ileri sürülmektedir. Bu çalışmanın temel savıysa, hem de UAD’nin 1996’da verdiği “belirsizlik/kesin bir şey söylenemez” danışma görüşüne rağmen, nükleer silahların yasaklanması ve topyekûn silahsızlanma görüşünün aslında hukuken oldukça güçlü bir şekilde savunulabilir olduğudur. Devlet uygulaması alanında bu yöndeki en güncel ve güçlü verilerden biriyse, artık coğrafi olarak dünyanın çok önemli bir kısmını kapsayan nükleer silahlardan arındırılmış bölge uygulamalarıdır. Öte yandan, genel bir kuralın oluştuğunun kesin bir şekilde söylenmesinin önündeki neredeyse tek engelse, silahsızlanma çağrıları yapan nükleer devletlerdir
ALEVİLİĞİ TANIMLAMANIN DAYANILMAZ SİYASAL CAZİBESİ
ALEVİLİĞİ TANIMLAMANIN DAYANILMAZ SİYASAL CAZİBESİ
Yazar: Ecevitoğlu, Pınar
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Gelenek, içkin kutsallık, döngüsel zaman, heterodoksi, senkretizm

1990’ların başından itibaren doğrudan Alevi kimliği üzerinden örgütlenmeye başlayan Alevilerin eşit yurttaşlık talepleri karşısında siyasal irade, Aleviliğin siyaseten makul bir biçimde yeniden inşasını talep etmektedir. Bu anlamda devletin bir “Alevilik sorunu” bulunduğu açıktır. Öte yandan modernleşme deneyiminin Aleviliğin kurumlarında yarattığı aşınma ve işlev kaybı, Alevilik ile Aleviler arasında bir mesafe yaratmış ve Aleviliği özellikle genç kuşaklar açısından dışarıdan öğrenilen bir deneyime dönüştürmüştür. Söz konusu mesafe, Alevileri de geleneklerini yeniden keşfetmeye ve inşa etmeye zorlamaktadır. Bu zorunluluğun devletin Alevilik sorunuyla konjonktürel olarak çakışması, Aleviliğin devlet eliyle inşa edilmesi tehlikesini beraberinde getirmektedir. Elinizdeki çalışma, Aleviler açısından bu tehlikeyi bertaraf etmenin yolunun, Aleviliğin tarih ve evren tasarımını doğru okumak ve siyasal talepleri bu tasarımın diline tercüme etmekten geçtiğini iddia etmektedir. Çalışma, Aleviliğin söz konusu tasarımını şekillendiren zaman ve kutsallık kavrayışı üzerine odaklanmakta ve bu kavrayışla devletin ve aşkın dinlerin tarih ve evren tasarımı arasındaki karşıtlığı vurgulamayı hedeflemektedir

1990’ların başından itibaren doğrudan Alevi kimliği üzerinden örgütlenmeye başlayan Alevilerin eşit yurttaşlık talepleri karşısında siyasal irade, Aleviliğin siyaseten makul bir biçimde yeniden inşasını talep etmektedir. Bu anlamda devletin bir “Alevilik sorunu” bulunduğu açıktır. Öte yandan modernleşme deneyiminin Aleviliğin kurumlarında yarattığı aşınma ve işlev kaybı, Alevilik ile Aleviler arasında bir mesafe yaratmış ve Aleviliği özellikle genç kuşaklar açısından dışarıdan öğrenilen bir deneyime dönüştürmüştür. Söz konusu mesafe, Alevileri de geleneklerini yeniden keşfetmeye ve inşa etmeye zorlamaktadır. Bu zorunluluğun devletin Alevilik sorunuyla konjonktürel olarak çakışması, Aleviliğin devlet eliyle inşa edilmesi tehlikesini beraberinde getirmektedir. Elinizdeki çalışma, Aleviler açısından bu tehlikeyi bertaraf etmenin yolunun, Aleviliğin tarih ve evren tasarımını doğru okumak ve siyasal talepleri bu tasarımın diline tercüme etmekten geçtiğini iddia etmektedir. Çalışma, Aleviliğin söz konusu tasarımını şekillendiren zaman ve kutsallık kavrayışı üzerine odaklanmakta ve bu kavrayışla devletin ve aşkın dinlerin tarih ve evren tasarımı arasındaki karşıtlığı vurgulamayı hedeflemektedir
MİTOS ve İKTİDAR
MİTOS ve İKTİDAR
Yazar: Etöz, Zeliha
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Mitos, iktidar, logos, masal, destan

Mitosu çalışma konusu olarak ele alan farklı disiplinler söz konusudur. Tarihsel olarak bakıldığında, öncelikle filologların, hemen sonrasında da din tarihçilerinin ve antropologların mitosu konu ettiği görülmektedir. Disiplinler arası farklılıklar, soruların farklılığı kadar yaklaşım ve çözümleme biçimlerini de içermektedir doğal olarak, ancak, mitosa ilişkin farklı disiplinlerdeki çalışmaların ağırlıklı olarak mitos-logos karşıtlığının yarattığı sorunlarla malul olduklarını göstermektedir. Bu karşıtlığın ve bunu veri alan çalışmaların mitosun gerçekliğini ortaya çıkarmada önemli bir engel oluşturduğu görülmektedir. Bu karşıtlığın sorgulamaksızın veri kabul edilmesinin yarattığı en önemli sakıncalardan biri, mitosun iktidarla olan özgül ilişkisini gözlerden saklamasıdır. Çalışmalarda, özellikle de antropoloji alanındaki çalışmalarda mitos ile iktidar ilişkisi ele alınsa da bu karşıtlığın sorunlu yanları göz önüne alınmadığında, bu kez söz konusu ilişki özelliksiz, sıradan bir hale gelmektedir. Bu makalede temel gaye, mitos ile iktidar arasındaki ilişkinin nasıl ele alınması gerektiği sorusundan hareketle mitos-logos ikiliğini değerlendirmek, bu ikiliğin, sonrasında mitos üzerine farklı disiplinlerdeki çalışmaları nasıl etkilediğini göstermek ve mitos ile iktidar arasında ‘özgül’ ilişkiyi çözümlemektir

Mitosu çalışma konusu olarak ele alan farklı disiplinler söz konusudur. Tarihsel olarak bakıldığında, öncelikle filologların, hemen sonrasında da din tarihçilerinin ve antropologların mitosu konu ettiği görülmektedir. Disiplinler arası farklılıklar, soruların farklılığı kadar yaklaşım ve çözümleme biçimlerini de içermektedir doğal olarak, ancak, mitosa ilişkin farklı disiplinlerdeki çalışmaların ağırlıklı olarak mitos-logos karşıtlığının yarattığı sorunlarla malul olduklarını göstermektedir. Bu karşıtlığın ve bunu veri alan çalışmaların mitosun gerçekliğini ortaya çıkarmada önemli bir engel oluşturduğu görülmektedir. Bu karşıtlığın sorgulamaksızın veri kabul edilmesinin yarattığı en önemli sakıncalardan biri, mitosun iktidarla olan özgül ilişkisini gözlerden saklamasıdır. Çalışmalarda, özellikle de antropoloji alanındaki çalışmalarda mitos ile iktidar ilişkisi ele alınsa da bu karşıtlığın sorunlu yanları göz önüne alınmadığında, bu kez söz konusu ilişki özelliksiz, sıradan bir hale gelmektedir. Bu makalede temel gaye, mitos ile iktidar arasındaki ilişkinin nasıl ele alınması gerektiği sorusundan hareketle mitos-logos ikiliğini değerlendirmek, bu ikiliğin, sonrasında mitos üzerine farklı disiplinlerdeki çalışmaları nasıl etkilediğini göstermek ve mitos ile iktidar arasında ‘özgül’ ilişkiyi çözümlemektir
KAMU HİZMETLERİ PİYASA İLİŞKİSİNDE DÖRDÜNCÜ TİP: EKSİK İMTİYAZ (KAMU - ÖZEL ORTAKLIĞI)
KAMU HİZMETLERİ PİYASA İLİŞKİSİNDE DÖRDÜNCÜ TİP: EKSİK İMTİYAZ (KAMU – ÖZEL ORTAKLIĞI)
Yazar: Karahanoğulları, Onur
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Kamu hizmeti, imtiyaz, eksik imtiyaz, kamu – özel ortaklığı, idari sözleşmeler

Kamu hizmetlerinin üretimine özel girişimcilerin katılmasında yeni bir tip ortaya çıkmaktadır. İdare kamu hizmetini parçalamakta, çekirdek kamu hizmetini üretmeyi sürdürmekte, bu kamu hizmetini üretmek gereksindiği binaların veya genel olarak altyapının inşaat işini ve çekirdek hizmetler dışındaki parçalanmış hizmetlerin üretilmesi işini özel girişimciye vermektedir. Özel girişimcinin geliri idareden alacağı kiradan ve parçalı hizmetler ile hizmet mekanlarının işletilmesinden oluşmaktadır. Özel girişimcinin kamu hizmeti alanında sahip olacağı imtiyazın eksikliği, çekirdek kamu hizmetidir. Anglo-Amerikan uygulamasında kamu – özel ortaklığı olarak adlandırılan bu yöntem Türk hukukunun sistematiğine ve kamu yönetimi geleneğine uygun olarak eksik imtiyaz olarak adlandırılabilir. Eksik imtiyaz (kamu – özel girişimi) Türk kamu yönetiminde ilk kez sağlık kamu hizmeti alanında yasal düzenlemeye sahip konu ve ilk kez bu alanda uygulamaya koyulmuştur. Çalışmada, kamu hizmetlerinin üretilmesinde piyasa ile ilişkinin tipleri ele alındıktan sonra eksik imtiyaz tipi sağlık kamu hizmetindeki hukuksal düzenlemeler bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışma karşılaştırmalı yönteme dayanmamakla birlikte Fransız ve İngiliz uygulamasına ilişkin bilgiler gerekli olduğu oranda dipnotlarda aktarılmıştır

Kamu hizmetlerinin üretimine özel girişimcilerin katılmasında yeni bir tip ortaya çıkmaktadır. İdare kamu hizmetini parçalamakta, çekirdek kamu hizmetini üretmeyi sürdürmekte, bu kamu hizmetini üretmek gereksindiği binaların veya genel olarak altyapının inşaat işini ve çekirdek hizmetler dışındaki parçalanmış hizmetlerin üretilmesi işini özel girişimciye vermektedir. Özel girişimcinin geliri idareden alacağı kiradan ve parçalı hizmetler ile hizmet mekanlarının işletilmesinden oluşmaktadır. Özel girişimcinin kamu hizmeti alanında sahip olacağı imtiyazın eksikliği, çekirdek kamu hizmetidir. Anglo-Amerikan uygulamasında kamu – özel ortaklığı olarak adlandırılan bu yöntem Türk hukukunun sistematiğine ve kamu yönetimi geleneğine uygun olarak eksik imtiyaz olarak adlandırılabilir. Eksik imtiyaz (kamu – özel girişimi) Türk kamu yönetiminde ilk kez sağlık kamu hizmeti alanında yasal düzenlemeye sahip konu ve ilk kez bu alanda uygulamaya koyulmuştur. Çalışmada, kamu hizmetlerinin üretilmesinde piyasa ile ilişkinin tipleri ele alındıktan sonra eksik imtiyaz tipi sağlık kamu hizmetindeki hukuksal düzenlemeler bağlamında değerlendirilmiştir. Çalışma karşılaştırmalı yönteme dayanmamakla birlikte Fransız ve İngiliz uygulamasına ilişkin bilgiler gerekli olduğu oranda dipnotlarda aktarılmıştır
SAĞLIK HİZMETLERİNİN ÖRGÜTLENMESİNDE KAMU-ÖZEL ORTAKLIĞI
SAĞLIK HİZMETLERİNİN ÖRGÜTLENMESİNDE KAMU-ÖZEL ORTAKLIĞI
Yazar: Karasu, Koray
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Kamu-özel ortaklığı, kamu örgütlenmesi, sözleşme ilişkisi, sözleşme yönetimi, sağlık yönetimi

Kamu-özel ortaklığı, yönetim ilişkisini kuşatan ve dönüştüren sözleşme temelinde bir örgütlenme modelidir. Sağlık alanında hızla yaygınlaşan bu model, hizmetlerin işletmecilik esasları temelinde örgütlendirilmesine dayanmakta olup, hizmetlerin finansmanı ve örgütlenme ilke ve değerleri açısından piyasa dostu bir modeldir. Devletin sadece tıbbi hizmet (çekirdek hizmet) üretiminde yer aldığı bu modelde, sağlık tesislerinin yapımı, tıbbi destek ve tıbbi olmayan hizmetlerin sunumu ve ticari alanların işletilmesi özel sektöre (tek bir ortak girişime) blok halinde devredilmektedir. Bu şekilde ölçeğin de büyütüldüğü modelin kilit özelliği, finansman biçimidir. Devlet, uzun süreli sözleşmelerle ortak girişimden temin ettiği mal, hizmet ve yapım işinin karşılığını bütçe dışı yollarla, yıllık kira şeklinde ödemektedir. Yazı, sağlık hizmetleri alanında Türkiye’de kamu-özel ortaklığı modeliyle yapılacak hastanelerin örgütlenme biçimini, modeli uygulayan farklı ülkelerin deneyimlerinden de yararlanarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada model, dayandığı neo liberal örgüt kuramlarının varsayımları açısından da test edilerek eleştirel bakışla değerlendirilmektedir.

Kamu-özel ortaklığı, yönetim ilişkisini kuşatan ve dönüştüren sözleşme temelinde bir örgütlenme modelidir. Sağlık alanında hızla yaygınlaşan bu model, hizmetlerin işletmecilik esasları temelinde örgütlendirilmesine dayanmakta olup, hizmetlerin finansmanı ve örgütlenme ilke ve değerleri açısından piyasa dostu bir modeldir. Devletin sadece tıbbi hizmet (çekirdek hizmet) üretiminde yer aldığı bu modelde, sağlık tesislerinin yapımı, tıbbi destek ve tıbbi olmayan hizmetlerin sunumu ve ticari alanların işletilmesi özel sektöre (tek bir ortak girişime) blok halinde devredilmektedir. Bu şekilde ölçeğin de büyütüldüğü modelin kilit özelliği, finansman biçimidir. Devlet, uzun süreli sözleşmelerle ortak girişimden temin ettiği mal, hizmet ve yapım işinin karşılığını bütçe dışı yollarla, yıllık kira şeklinde ödemektedir. Yazı, sağlık hizmetleri alanında Türkiye’de kamu-özel ortaklığı modeliyle yapılacak hastanelerin örgütlenme biçimini, modeli uygulayan farklı ülkelerin deneyimlerinden de yararlanarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada model, dayandığı neo liberal örgüt kuramlarının varsayımları açısından da test edilerek eleştirel bakışla değerlendirilmektedir.
TÜRK KAMU YÖNETİMİNDE YENİ BİR ÖRGÜTLENME: KALKINMA BAKANLIĞI
TÜRK KAMU YÖNETİMİNDE YENİ BİR ÖRGÜTLENME: KALKINMA BAKANLIĞI
Yazar: Övgün, Barış
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 66 No. 03, 2014
Anahtar kelimeler: Kalkınma, bölge, planlama, bakanlık, Avrupa Birliği

Türk kamu yönetimi tarihsel geçmişinde yer almayan bir bakanlık ile tanışmaktadır. 2011 yılında kurulmuş olan Kalkınma Bakanlığı, temel olarak ulusal planlama hazırlamakla yetkilendirilmiş ve başbakanlığa bağlı olarak çalışmakta olan Devlet Planlama Teşkilatı üzerine yükselmektedir. Ancak Kalkınma Bakanlığı’nın kuruluşu salt planlama alanındaki bir kuruluşun bakanlık teşkilatına dönüştürülme süreci olarak ele alınmamalıdır. Kalkınma Bakanlığı’nın kuruluşu Avrupa Birliği üyeliği ve bu üyeliğin gerektirdiği bölgeselleşme politikaları ile de yakından ilgili bir gelişmedir. Bu doğrultuda çalışma, ülkemizde Kalkınma Bakanlığı’nın kurulmasını sıradan bir bakanlık oluşumu olarak değerlendirmemekte ve Kalkınma Bakanlığı’nın farklı koşulların ve nedenlerin bir sonucu olarak idari sistemdeki yerini aldığını iddia etmektedir.

Türk kamu yönetimi tarihsel geçmişinde yer almayan bir bakanlık ile tanışmaktadır. 2011 yılında kurulmuş olan Kalkınma Bakanlığı, temel olarak ulusal planlama hazırlamakla yetkilendirilmiş ve başbakanlığa bağlı olarak çalışmakta olan Devlet Planlama Teşkilatı üzerine yükselmektedir. Ancak Kalkınma Bakanlığı’nın kuruluşu salt planlama alanındaki bir kuruluşun bakanlık teşkilatına dönüştürülme süreci olarak ele alınmamalıdır. Kalkınma Bakanlığı’nın kuruluşu Avrupa Birliği üyeliği ve bu üyeliğin gerektirdiği bölgeselleşme politikaları ile de yakından ilgili bir gelişmedir. Bu doğrultuda çalışma, ülkemizde Kalkınma Bakanlığı’nın kurulmasını sıradan bir bakanlık oluşumu olarak değerlendirmemekte ve Kalkınma Bakanlığı’nın farklı koşulların ve nedenlerin bir sonucu olarak idari sistemdeki yerini aldığını iddia etmektedir.