Beliren Yetişkinlik Döneminde Bilinçli Farkındalık ve Dua Tutumları Arasındaki İlişki
The Relationship Between Mindfulness and Prayer Attitudes in Emerging Adulthood
Yazar: Akçe, Havagül; Şentepe Lokmanoğlu, Ayşe
Dergi: İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Vol. 14 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Memory and Attention ; Hafıza ve Dikkat ; Psychology of Religion ; Din Psikolojisi ; Din Psikolojisi,Beliren Yetişkinlik Dönemi,Dua,Namaz,Bilinçli Farkındalık ; Psychology of Religion,Emerging Adulthood,Mindfulness,Prayer

Son dönemde gelişim psikolojisi ile ilgili yapılan çalışmalarda 18-25 yaş aralığına odaklanan yıllar beliren yetişkinlik dönemi olarak adlandırılmaktadır. Beliren yetişkinlik döneminde, gençlerin farkındalık düzeyleri, yaşam boyu fiziksel ve psikolojik sağlık yörüngesini belirlemek için önemli kabul edilmektedir. Çalışmanın amacı, beliren yetişkinlik döneminde bilinçli farkındalık ve dua tutumları arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenler bağlamında incelemektir. Nicel çalışmaya 18-25 yaşları arasında 219 kadın ve 55 erkek olmak üzere 274 kişi katılmıştır. Veriler çevrimiçi bir veri toplama aracı ile toplanmıştır. Anket demografik bilgi formu, bilinçli farkındalık ölçeği ve dua ölçeğinden oluşmaktadır. Çalışmaya dua etme sıklığı ve namaz kılma sıklığı da birer değişken olarak dahil edilmiştir. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiler SPSS 22 programı ile istatistiksel teknikler kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada elde edilen bulgulara göre bilinçli farkındalık düzeyinin dindarlık düzeyi, cinsiyet, eğitim seviyesi, gelir düzeyi ile ilişkili olmadığı görülmüştür. Demografik değişkenler ile dua tutumları arasındaki ilişki bulgularına göre, kadın katılımcılar dua tutumlarının tefekkür ve rahatlama alt boyutunda erkek katılımcılara kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek puanlar aldığı ayrıca katılımcıların gelir düzeyi arttıkça manevi hoşnutsuzluk puanlarının azaldığı bulgulanmıştır. Ek olarak, dindarlık düzeyi, tefekkür ve rahatlama ile istek ve şükür alt boyutlarıyla orta düzeyde pozitif; manevi hoşnutsuzluk ile ise düşük düzeyde negatif anlamlı ilişkilere sahiptir. Namaz kılma sıklığı ile bilinçli farkındalık arasında herhangi bir ilişki bulunamazken; dua etme sıklığı ile bilinçli farkındalığın anlamlı olarak pozitif yönde korelasyon gösterdiği ve dua etme sıklığının bilinçli farkındalıktaki değişimin yaklaşık %1.5’ini açıkladığı bulunmuştur. Sonuç olarak çalışmada bilinçli farkındalık ile dua tutumlarının alt boyutu olan istek ve şükür, tefekkür ve rahatlama ile anlamlı bir ilişki bulunamazken; beliren yetişkinlik dönemindeki katılımcılar arasında manevi hoşnutsuzluk dua alt boyutunun bilinçli farkındalık ile istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde negatif korelasyon gösterdiği ve manevi hoşnutsuzluk dua alt boyutunun bilinçli farkındalıktaki değişimin yaklaşık %8’ini açıkladığı tespit edilmiştir.

In recent studies on developmental psychology, the age range of 18-25 is identified as emerging adulthood. During this critical stage, the level of mindfulness among young individuals is considered essential in shaping the lifelong trajectory of their physical and psychological health. This study aims to explore the relationship between mindfulness and prayer attitudes in emerging adulthood while accounting for various contextual variables. The quantitative study involved 274 participants, comprising 219 females and 55 males aged 18-25. Data were collected using an online survey tool, which included a demographic information form, a mindfulness scale, and a prayer scale. The frequency of prayer and the frequency of salah were included as additional variables. Relationships between dependent and independent variables were analyzed using SPSS 22 software. According to the findings, there was no significant relationship between the level of mindfulness and religiosity, gender, educationlevel, or income level. In terms of demographic variables and prayer attitudes, female participants scored statistically significantly higher than male participants in the sub-dimension of meditation and relaxation. Additionally, as participants' income levels increased, their scores for spiritual dissatisfaction decreased. The level of religiosity exhibited moderately positive relationships with the meditation and relaxation and desire and gratitude sub-dimensions, while showing a low negative relationship with the spiritual dissatisfaction sub-dimension. Although no correlation was found between the frequency of salah and mindfulness, a significant positive correlation was identified between the frequency of prayer and mindfulness, with the frequency of prayer explaining approximately 1.5% of the change in mindfulness. In conclusion, while no significant relationship was observed between mindfulness and the sub-dimensions of prayer attitudes, specifically desire and gratitude; reflection, and relaxation, spiritual dissatisfaction in the prayer sub-dimension exhibited a statistically significant negative correlation with mindfulness among emerging adults, accounting for approximately 8% of the variance in mindfulness.