hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Topraktan ve Yapraktan Çinko Uygulamalarının Marul (Lactuca sativa L.)Bitkisinin Gelişmesi ve Bazı Mineral Madde Kapsamı Üzerine Etkisi
Topraktan ve Yapraktan Çinko Uygulamalarının Marul (Lactuca sativa L.)Bitkisinin Gelişmesi ve Bazı Mineral Madde Kapsamı Üzerine Etkisi
Yazar: Yağmur, Bülent; Aydın, Şenay
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Zinc, lettuce, (lactuca sativa L.) soil and foliar applications, vegetative development parameters, N, P, K and Zn contents ; Çinko, marul (Lactuca sativa L.) yaprak ve toprak uygulaması, vejetatif gelişme parametreleri, N,P,K ve Zn içerikleri

Son yıllarda birçok kültür bitkisinde çinko eksikliğini gösteren belirtiler artmıştır. Bu bitkiler arasında özellikle marul (Lactuca sativa L.) çinko eksikliğine çok duyarlı bir sebze türüdür. Bu nedenle marul bitkisinin vejetatif büyüme ve gelişme özellikleri ile bazı mineral madde kapsamı üzerinde çinko uygulamalarının etkisini saptamak amacıyla bu araştırma gerçekleştirilmiştir. Saksı denemesi olarak yürütülen araştırmada, Zn; çinko sülfat (ZnSO4.7H2O) formunda topraktan (ZnTo=0; ZnT1=10ppm; ZnT2=20ppm; ZnT3=30 ppm) ve yapraktan (ZnYo=0; ZnY1= %0,10; ZnY2=%0.20; ZnY3=%0,30) üç kez uygulama yapılmıştır. Sonuç olarak bazı vejetatif gelişme parametreleri (baş boyu, kullanılabilir yaprak sayısı, bitkide yaş ve kuru ağırlık) ve yaprağın N, P, K ve Zn içerikleri bakımından uygulamalar arasında önemli farklılıklar bulunmuştur. Her iki uygulamada da marul bitkisinin gelişme parametrelerine ve Zn içeriğine ZnT2, ZnY2 seviyeleri ve N ile K içeriği açısından ise ZnT1, ZnY1 seviyeleri önerilebilir

In recent years, symptoms showing Zn deficiency have increased in many plant varieties. The lettuce (Lactuca sativa L.) is a crop sensitive especially to Zn deficiency. The present study, therefore, has been conducted to determine the effect of Zinc applications on the vegetative development parameters of lettuce plant and some mineral substance content. Zinc in the form of ZnSO4.7H2O was applied from the soil and leaves to the pots. The soil applications were ZnTo=0; ZnT1=10ppm; ZnT2=20ppm and ZnT3=30ppm. The foliar applications as three times were ZnYo=0; ZnY1= %0.10; ZnY2=%0.20 and ZnY3=%0.30. Consequently, significant differences were found regarding vegetative development parameters (head length, leaf number, head fresh weight, dry weight) and N, P, K and Zn contents of the leaf. In both soil and foliar applications, ZnT2, ZnY2 levels can be recommended for development parameters and Zn content of lettuce plant, and ZnT1, ZnY1 levels with regard to N and K content
Güncel Verilerle Zeytin Halkalı Leke Hastalığı
Güncel Verilerle Zeytin Halkalı Leke Hastalığı
Yazar: Tunç, Cahit; Onoğur, Ersin
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Olive, Olea europaea L., Olive Peacock Spot, Spilocaea oleaginea (Cast.) Hughes, disease survey, varietal tolerance, chemical control ; Zeytin, Olea europaea L., zeytin halkalı leke hastalığı, Spilocaea oleaginea (Cast.) Hughes, hastalık surveyi, çeşit dayanıklılığı, kimyasal mücadele

Bu derlemede, zeytin yetiştiriciliğinin önemli bir fitopatolojik sorunu olan halkalı leke hastalığı hakkında dünyada ve Türkiye’de yayımlanmış en yeni literatür taranmış ve ayrıca, hastalığın Batı Anadolu’da yaygınlığı, çeşit dayanıklılığı ve kimyasal mücadelesi üzerinde elde edilen araştırma bulguları da mevcut literatüre dahil edilerek bir bütün olarak yorumlanmıştır. Derleme, hastalığın yaygınlığı ve ekonomik önemi, etmenin [Spilocaea oleaginea (Cast.) Hughes] taksonomisi ve biyolojisi, hastalık oluşumu ile hastalığın kimyasal ve alternatif kontrol tedbirleri başlıkları altında sunulmuştur. Böylelikle, sahada çalışan teknik elemanlara, konuya ilgi duyan araştırıcılara ve hastalık hakkında daha fazla bilgi edinmek isteyen zeytin üreticilerine toplu ve güncel bilgi sunulması amaçlanmıştır. Derlemede, Türkiye zeytin yetiştiriciliğinde şu anda eksikliği duyulan bitki koruma ile ilgili araştırma konularına da değinilmiş, T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Zeytin Entegre Mücadele Teknik Talimatı’nda hastalığın mücadelesine yönelik değiştirilmesi gerekli hususlara da işaret edilmiştir

This review deals with olive peacock spot disease, which is a common and important problem of olive cultivation, by considering the recent literature published in Turkey and in the world. The original findings of a Ph.D. study completed in 2012, on the prevalence of the disease in western Anatolia, varietal resistance and effectiveness of the chemicals for disease control were included and interpreted within the view of the existing literature in the present study. The review is introduced under the following titles such as the prevalence of the disease and economic importance in the world olive cultivation, taxonomy and biology of the pathogen [Spilocaea oleaginea (Cast.) Hughes], disease development and chemical and alternative control measures of the disease. Thus, it is aimed to provide up to date information for technical staff working in the field, researchers interested in this subject and olive producers wishing to learn more on this disease. The research topics related with plant protection which is currently lacking in Turkey olive cultivation are also discussed in the review. The recommendations on the renovation of technical instructions for olive integrated pest management issued by the Ministry of Food, Agriculture and Livestock on the disease control were also pointed out
Menemen Koşullarında Yetiştirilen Bazı Tritikale Çeşitlerinin Silajlık Hasıl Verimi ve Silaj Kalite Özellikleri Üzerinde Araştırmalar
Menemen Koşullarında Yetiştirilen Bazı Tritikale Çeşitlerinin Silajlık Hasıl Verimi ve Silaj Kalite Özellikleri Üzerinde Araştırmalar
Yazar: Kavut, Yaşar Tuncer; Soya, Hikmet; Geren, Hakan; Geren, Hatice; Ünsal, Rıza; Sevim, İsmail; Avcıoğlu, Rıza
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Tritikale çeşitleri, hasıl ve kuru madde verimleri, silaj kalitesi

Bu çalışma, 2009-2011 yılları arasında, Menemen-İzmir ekolojik koşullarında, farklı tritikale çeşitlerinin (Tacettinbey, Ege Yıldızı, BDMT 06-5K, Karma, Tatlıcak-97, Mikham-2002, Focus, Melez-2001, Presto) silaj verimi ve silaj ile ilgili bazı özelliklerin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırma sonuçları, bitki boyu (91-124 cm), hasıl verimi (2593-10424 kg/da), kuru madde oranı (%25.5-38.2), kuru madde verimi (975-2985 kg/da), silaj olum gün sayısı (128-173 gün), silaj kaybı (%0.353%2.312), silaj laktik asit oranı (%1,25-1,93), silaj asetik asit oranı (%0,40-0,60), silaj ham protein oranı (%8,8-10,8) ve silaj pH’sı (4,43-5,35) bakımından çeşitler arasında önemli farklar bulunduğunu göstermiştir. Erkencilik, yüksek silajlık hasıl verimi ve silaj kalite özellikleri birlikte değerlendirildiğinde; Ege yıldızı, Tacettinbey veya Tatlıcak-97 çeşitlerinden birinin tohumluk fiyatlarına göre tercih edilebileceği kanaatine varılmıştır

Bu çalışma, 2009-2011 yılları arasında, Menemen-İzmir ekolojik koşullarında, farklı tritikale çeşitlerinin (Tacettinbey, Ege Yıldızı, BDMT 06-5K, Karma, Tatlıcak-97, Mikham-2002, Focus, Melez-2001, Presto) silaj verimi ve silaj ile ilgili bazı özelliklerin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırma sonuçları, bitki boyu (91-124 cm), hasıl verimi (2593-10424 kg/da), kuru madde oranı (%25.5-38.2), kuru madde verimi (975-2985 kg/da), silaj olum gün sayısı (128-173 gün), silaj kaybı (%0.353%2.312), silaj laktik asit oranı (%1,25-1,93), silaj asetik asit oranı (%0,40-0,60), silaj ham protein oranı (%8,8-10,8) ve silaj pH’sı (4,43-5,35) bakımından çeşitler arasında önemli farklar bulunduğunu göstermiştir. Erkencilik, yüksek silajlık hasıl verimi ve silaj kalite özellikleri birlikte değerlendirildiğinde; Ege yıldızı, Tacettinbey veya Tatlıcak-97 çeşitlerinden birinin tohumluk fiyatlarına göre tercih edilebileceği kanaatine varılmıştır
Bal Arılarının (Apis mellifera L.) İzole Koşullarda Çiftleştirilmesi Üzerine Bir Araştırma​
Bal Arılarının (Apis mellifera L.) İzole Koşullarda Çiftleştirilmesi Üzerine Bir Araştırma​
Yazar: Karaca, Üzeyir; Özmen, Ömer
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: ruşet, koloni, ana arı, tecritli ada

Ülkesel Arı Islah Programı, saf hatların geliştirilmesi çerçevesinde, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) tarafından yürütülen bu araştırmada İzmir arılarının saflaştırılması amaçlanmıştır. Bal arısından ari, vejetatif yönden zengin, izole bir bölge olarak kabul edilen ve kıyıya uzaklığı 11 km olan Karaburun Eşek Adası’nda 2010 yılında yürütülen çalışmanın başlangıç materyalini İzmir ilinden seçilen ve üstün oldukları belirlenen koloniler oluşturmuştur. Çalışmada ilk 50’ye giren kolonilerden üretilen 245 ana arı ilk 50 koloninin erkek arılarıyla doğal olarak çiftleştirilmiştir. Çiftleşen analardan oluşturulan kolonilerde ana arılarda yetersiz çiftleştirmenin olmadığı ve ana arıların ve genel olarak kolonilerin iyi bir performans gösterdiği tespit edilmiştir

Ülkesel Arı Islah Programı, saf hatların geliştirilmesi çerçevesinde, Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü (ETAE) tarafından yürütülen bu araştırmada İzmir arılarının saflaştırılması amaçlanmıştır. Bal arısından ari, vejetatif yönden zengin, izole bir bölge olarak kabul edilen ve kıyıya uzaklığı 11 km olan Karaburun Eşek Adası’nda 2010 yılında yürütülen çalışmanın başlangıç materyalini İzmir ilinden seçilen ve üstün oldukları belirlenen koloniler oluşturmuştur. Çalışmada ilk 50’ye giren kolonilerden üretilen 245 ana arı ilk 50 koloninin erkek arılarıyla doğal olarak çiftleştirilmiştir. Çiftleşen analardan oluşturulan kolonilerde ana arılarda yetersiz çiftleştirmenin olmadığı ve ana arıların ve genel olarak kolonilerin iyi bir performans gösterdiği tespit edilmiştir
Farklı Ekim Zamanlarının İki Bezelye (Pisum sativum L.) Çeşidinde Ot Verimi ve Diğer Bazı Özellikler Üzerine Etkileri
Farklı Ekim Zamanlarının İki Bezelye (Pisum sativum L.) Çeşidinde Ot Verimi ve Diğer Bazı Özellikler Üzerine Etkileri
Yazar: Geren, Hakan; Alan, Özlem
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Bezelye, ekim zamanı, çeşit, ot ve kuru madde verimi

Bu çalışma, 2005-2008 yılları arasında üç yıl süreyle, Ege Üniversitesi Ödemiş Meslek Yüksek Okulu’nun deneme tarlalarında, farklı ekim zamanlarının (26 Ekim, 9 Kasım, 22 Kasım, 6 Aralık, 25 Aralık) değişik bezelye (Pisum sativum L.) çeşitlerinde (Durango ve Utrillo) hasıl verimi ve diğer bazı özellikler üzerindeki etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Üç yıllık ortalama sonuçlar; ekim zamanları arasında hasıl ve kuru madde verimi açısından önemli farklar varken, çeşitler arasında kuru madde verimi bakımından önemli fark olmadığını, en yüksek hasıl ve kuru madde veriminin 22 Kasım’da yapılan ekimlerden sağlandığını göstermiştir

Bu çalışma, 2005-2008 yılları arasında üç yıl süreyle, Ege Üniversitesi Ödemiş Meslek Yüksek Okulu’nun deneme tarlalarında, farklı ekim zamanlarının (26 Ekim, 9 Kasım, 22 Kasım, 6 Aralık, 25 Aralık) değişik bezelye (Pisum sativum L.) çeşitlerinde (Durango ve Utrillo) hasıl verimi ve diğer bazı özellikler üzerindeki etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Üç yıllık ortalama sonuçlar; ekim zamanları arasında hasıl ve kuru madde verimi açısından önemli farklar varken, çeşitler arasında kuru madde verimi bakımından önemli fark olmadığını, en yüksek hasıl ve kuru madde veriminin 22 Kasım’da yapılan ekimlerden sağlandığını göstermiştir
Farklı Ekim Zamanlarında Yetiştirilen Mısır (Zea Mays L.) Çeşitlerinde Verim ve Verimle İlgili Bazı Özelliklerin Belirlenmesi​
Farklı Ekim Zamanlarında Yetiştirilen Mısır (Zea Mays L.) Çeşitlerinde Verim ve Verimle İlgili Bazı Özelliklerin Belirlenmesi​
Yazar: Kaya, Çiğdem; Kuşaksız, Tamer
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mısır, ekim zamanı, tane verimi, verim öğeleri, çeşit

Bu araştırma, Alaşehir koşullarında mısır ana ürün yetişme periyodunda, dört ticari melez mısır çeşidinde, farklı ekim zamanının verim ve verimle ilişkili bazı özelliklere etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. 2003 ve 2004 yılları ana ürün yetiştirme döneminde, bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekerrürlü yürütülen bu çalışmada, dört ekim zamanı (5 Mayıs, 20 Mayıs, 5 Haziran, 20 Haziran) ana parselleri, dört mısır çeşidi (Maverick, C-955, Otello ve Giubileo) alt parselleri oluşturmuştur. Çalışma sonucunda en yüksek tane verimi 20 Mayıs ekim tarihinde, C-955 çeşidinden alınmıştır

Bu araştırma, Alaşehir koşullarında mısır ana ürün yetişme periyodunda, dört ticari melez mısır çeşidinde, farklı ekim zamanının verim ve verimle ilişkili bazı özelliklere etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. 2003 ve 2004 yılları ana ürün yetiştirme döneminde, bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekerrürlü yürütülen bu çalışmada, dört ekim zamanı (5 Mayıs, 20 Mayıs, 5 Haziran, 20 Haziran) ana parselleri, dört mısır çeşidi (Maverick, C-955, Otello ve Giubileo) alt parselleri oluşturmuştur. Çalışma sonucunda en yüksek tane verimi 20 Mayıs ekim tarihinde, C-955 çeşidinden alınmıştır
Bağlarda Kav ve Petri Hastalıkları
Bağlarda Kav ve Petri Hastalıkları
Yazar: Poyraz, Dilek; Onoğur, Ersin
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Bağ, Vitis vinifera L., Kav hastalığı, Petri hastalığı

Bu derlemede bağlarda Kav ve Petri hastalıkları ve bu hastalıklara neden olan etmenler ve biyolojileri konusunda detaylı ve güncel bilgi verilmiş ve böylelikle bağ hastalıkları konusuna ilgi duyan araştırıcılara ve sahada çalışan teknik elemanlara bu iki hastalığın ayırt edilmesinde yardımcı olmak amaçlanmıştır. Sonuç olarak, şimdiye değin bağlarda Kav veya Esca olarak bilinen hastalığın aslında iki ayrı hastalığın bir kombinasyonu olduğu, tabloda Petri hastalığı etmenlerinin de yer aldığı ortaya konmuş ve bu iki farklı hastalığın savaşımının da farklı olduğu vurgulanarak ilgili talimatlarda Petri hastalığı ve savaşımına da yer verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir

Bu derlemede bağlarda Kav ve Petri hastalıkları ve bu hastalıklara neden olan etmenler ve biyolojileri konusunda detaylı ve güncel bilgi verilmiş ve böylelikle bağ hastalıkları konusuna ilgi duyan araştırıcılara ve sahada çalışan teknik elemanlara bu iki hastalığın ayırt edilmesinde yardımcı olmak amaçlanmıştır. Sonuç olarak, şimdiye değin bağlarda Kav veya Esca olarak bilinen hastalığın aslında iki ayrı hastalığın bir kombinasyonu olduğu, tabloda Petri hastalığı etmenlerinin de yer aldığı ortaya konmuş ve bu iki farklı hastalığın savaşımının da farklı olduğu vurgulanarak ilgili talimatlarda Petri hastalığı ve savaşımına da yer verilmesi gerektiğine işaret edilmiştir
Türkiye Tütün Genotipleri​
Türkiye Tütün Genotipleri​
Yazar: Peksüslü, Ali; Yılmaz, İsmail; Kartal, Abdullah İnal. Hasan; Kartal, Hasan
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Tütün, tütün genetik kaynakları, oryantal tütün, tütün çeşitleri

Türkiye tütün genetik kaynakları habitus, yaprak formu, çiçek rengi ve sümbüle durumu gibi birçok morfolojik özellik yönünden önemli farklar göstermektedir. Türkiye’de üretilen tütünler, çeşitli karakteristikleri ve yetiştirildikleri bölgelerin farklı ekolojik özelliklerine bağlı olarak dört üretim bölgesine ayrılmıştır: Ege, Marmara-Trakya, Karadeniz ve DoğuGüneydoğu Anadolu. Orijin bakımından aynı bölge içinde yer alan, ancak önemli farklara sahip olan tipler de mevcuttur. Ülkemizde maviküfe dayanıklı veya populasyon niteliğinde 40’ın üzerinde çeşit ve ekotiple üretim yapılmaktadır. Ülkemizde üretimi yapılan tütünlerdeki yaprak rengi, açık sarıdan koyu kırmızıya, yaprak boyutları 3- 4 cm’den 30-40 cm’ye, yaprak dokusu bakımından incelendiğinde; çok inceden kalın ve etliye kadar değişebilmektedir. Bu derlemede yüksek derecede genetik çeşitlilik içeren Türkiye tütün genotipleri ve yerel çeşitlerinin harmancılık teknolojisindeki yeri ve önemi incelenmiştir

Türkiye tütün genetik kaynakları habitus, yaprak formu, çiçek rengi ve sümbüle durumu gibi birçok morfolojik özellik yönünden önemli farklar göstermektedir. Türkiye’de üretilen tütünler, çeşitli karakteristikleri ve yetiştirildikleri bölgelerin farklı ekolojik özelliklerine bağlı olarak dört üretim bölgesine ayrılmıştır: Ege, Marmara-Trakya, Karadeniz ve DoğuGüneydoğu Anadolu. Orijin bakımından aynı bölge içinde yer alan, ancak önemli farklara sahip olan tipler de mevcuttur. Ülkemizde maviküfe dayanıklı veya populasyon niteliğinde 40’ın üzerinde çeşit ve ekotiple üretim yapılmaktadır. Ülkemizde üretimi yapılan tütünlerdeki yaprak rengi, açık sarıdan koyu kırmızıya, yaprak boyutları 3- 4 cm’den 30-40 cm’ye, yaprak dokusu bakımından incelendiğinde; çok inceden kalın ve etliye kadar değişebilmektedir. Bu derlemede yüksek derecede genetik çeşitlilik içeren Türkiye tütün genotipleri ve yerel çeşitlerinin harmancılık teknolojisindeki yeri ve önemi incelenmiştir
Kuru Şartlarda Yazlık ve Güzlük Ekilen Fiğ+Buğday Karışımlarında En Uygun  Karışım Şekli, Karışım Oranı ve Biçim Zamanının Ot Verimi ve Verim  Unsurları Üzerine Etkisi
Kuru Şartlarda Yazlık ve Güzlük Ekilen Fiğ+Buğday Karışımlarında En Uygun  Karışım Şekli, Karışım Oranı ve Biçim Zamanının Ot Verimi ve Verim  Unsurları Üzerine Etkisi
Yazar: Taş, Necla
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Macar fiği, Vicia pannonica, tüylü fiğ, Vicia villosa, buğday, Triticum aestivum, karışım oranı, ekim zamanı, biçim zamanı, kuru ot verimi

Macar fiği ve tüylü fiğ buğday ile 4 farklı karışım oranında (100:0, 90:10, 80:20 ve 70:30 fiğ:buğday) güzlük ve yazlık olarak Erzurum’da kuru şartlarda üç yıl süreyle  ekilmiştir. Buğdayın iki farklı döneminde biçilen karışımlar (çiçeklenme ve süt olum) kıştan zarar görme oranı, botanik kompozisyon, bitki boyu, yatma oranı ve kuru ot verimi yönünden incelenmiştir. Yazlık ekimlere oranla güzlük ekimlerde fiğ içeriği (%39.2) daha az, bitkilerde boylanma (fiğde 72,3 ve buğdayda 93.0 cm) ve kuru ot verimi (493,4 kg/da) daha yüksek olmuştur. Sonbaharda ekilen macar fiği+buğday karışımları (525,.2 kg/da) tüylü fiğ+buğday karışımlarından (461,7 kg/da) daha yüksek kuru ot verimi sağlamıştır. Her iki karışım en fazla kuru ot verimini süt olum biçiminde vermiştir. Karışımlarda artan buğday oranı, paralel bir artış ile fiğ ve yatma oranını azaltmış, kuru ot verimini ise artırmıştır.Buğdayın en fazla olduğu %70-30 karışım oranı macar fiği (426,8 kg/da) ve tüylü fiğde (391,6 kg/da) en fazla kuru ot verimi sağlamıştır. Macar veya tüylü fiğ+buğday karışımlarının %70-30 fiğ:buğday ekim oranında sonbaharda ekilmesi ve süt olum döneminde biçilmesi sonucuna varılmıştır

Macar fiği ve tüylü fiğ buğday ile 4 farklı karışım oranında (100:0, 90:10, 80:20 ve 70:30 fiğ:buğday) güzlük ve yazlık olarak Erzurum’da kuru şartlarda üç yıl süreyle  ekilmiştir. Buğdayın iki farklı döneminde biçilen karışımlar (çiçeklenme ve süt olum) kıştan zarar görme oranı, botanik kompozisyon, bitki boyu, yatma oranı ve kuru ot verimi yönünden incelenmiştir. Yazlık ekimlere oranla güzlük ekimlerde fiğ içeriği (%39.2) daha az, bitkilerde boylanma (fiğde 72,3 ve buğdayda 93.0 cm) ve kuru ot verimi (493,4 kg/da) daha yüksek olmuştur. Sonbaharda ekilen macar fiği+buğday karışımları (525,.2 kg/da) tüylü fiğ+buğday karışımlarından (461,7 kg/da) daha yüksek kuru ot verimi sağlamıştır. Her iki karışım en fazla kuru ot verimini süt olum biçiminde vermiştir. Karışımlarda artan buğday oranı, paralel bir artış ile fiğ ve yatma oranını azaltmış, kuru ot verimini ise artırmıştır.Buğdayın en fazla olduğu %70-30 karışım oranı macar fiği (426,8 kg/da) ve tüylü fiğde (391,6 kg/da) en fazla kuru ot verimi sağlamıştır. Macar veya tüylü fiğ+buğday karışımlarının %70-30 fiğ:buğday ekim oranında sonbaharda ekilmesi ve süt olum döneminde biçilmesi sonucuna varılmıştır
Çim Alanlarında Sorun Olan Kök ve Kök Boğazı Hastalığının  (Rhizoctonia Solani Kühn.) Savaşımında İlaçlama Programlarının  Etkinliğinin Araştırılması
Çim Alanlarında Sorun Olan Kök ve Kök Boğazı Hastalığının  (Rhizoctonia Solani Kühn.) Savaşımında İlaçlama Programlarının  Etkinliğinin Araştırılması
Yazar: Tosun, Necip; Turan, Ceren
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Çim, Hastalık, Rhizoctonia solani, aktivatör, fungisit

Bu çalışmada, çimlerde her sene sorun olan kök ve kök boğazı hastalığına (Rhizoctonia solani) karşı bitki aktivatörü, biyolojik fungisit ve etkili fungisitlerden oluşan ilaçlama programları ile saha denemesi kurularak etkililikleri araştırılmıştır.Deneme alanına karışım çim tohumları ile çim ekimi yapılmıştır. Deneme tesadüf parselleri deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Deneme, 5 programdan (4 ilaç programı + kontrol) ve toplam 20 parselden oluşmuştur. R. solani etmeni suni olarak inokule edildikten sonra 15 gün ara ile ilaçlamalar gerçekleştirilmiştir. Yapılan uygulamalar sonucunda en iyi etkiyi sırasıyla 4. program ([Lactobacillus acidophilus fermentasyon ürünü + tolclofos methyl+thiram] + trifloxystrobin), 3. Program (Streptomyces lydicus strain WYEC 108 + azoxystrobin), 2. program (menadiona sodium bisulphite + fosforoz asidi) ve 1. program ([gamma aminobutryric asit L-glutamic asit +yaprak gübresi] + Streptomyces candidus) vermiştir. Sonuç olarak, bitki aktivatörler ve biyolojik preparatların etkili olmaları, çevre dostu olmaları ve kalıntı riskleri olmamalarından dolayı bu hastalığa karşı ilaçlama programlarında fungisitlerle birlikte yer almaları gerektiği kanısına varılmıştır

Bu çalışmada, çimlerde her sene sorun olan kök ve kök boğazı hastalığına (Rhizoctonia solani) karşı bitki aktivatörü, biyolojik fungisit ve etkili fungisitlerden oluşan ilaçlama programları ile saha denemesi kurularak etkililikleri araştırılmıştır.Deneme alanına karışım çim tohumları ile çim ekimi yapılmıştır. Deneme tesadüf parselleri deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Deneme, 5 programdan (4 ilaç programı + kontrol) ve toplam 20 parselden oluşmuştur. R. solani etmeni suni olarak inokule edildikten sonra 15 gün ara ile ilaçlamalar gerçekleştirilmiştir. Yapılan uygulamalar sonucunda en iyi etkiyi sırasıyla 4. program ([Lactobacillus acidophilus fermentasyon ürünü + tolclofos methyl+thiram] + trifloxystrobin), 3. Program (Streptomyces lydicus strain WYEC 108 + azoxystrobin), 2. program (menadiona sodium bisulphite + fosforoz asidi) ve 1. program ([gamma aminobutryric asit L-glutamic asit +yaprak gübresi] + Streptomyces candidus) vermiştir. Sonuç olarak, bitki aktivatörler ve biyolojik preparatların etkili olmaları, çevre dostu olmaları ve kalıntı riskleri olmamalarından dolayı bu hastalığa karşı ilaçlama programlarında fungisitlerle birlikte yer almaları gerektiği kanısına varılmıştır