Köpeklerde Parvoviral Enteritisin Serum ve Fekal Zonulin Seviyeleri Üzerine Etkisinin Araştırılması
Investigation of the Effect of Canine Parvoviral Enteritis on Serum and Faecal Zonulin Levels
Yazar: Bali, Batuhan; Karaca Bekdik, İlknur
Dergi: Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Veterinary Medicine ; Veteriner Hekimlik ; Köpek,parvoviral enteritis,zonulin ; Dog,parvoviral enteritis,zonulin

Bu çalışmada, parvoviral enteritis tanısı konulan köpeklerde, tedavi öncesi ve tedavi sonrasında serum ve fekal zonulin seviyelerinin belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Eğitim, Araştırma ve Uygulama Hastanesi, İç Hastalıklar Kliniği’ne sahipleri tarafından teşhis ve tedavi amacıyla getirilen, 2-6 aylık yaşta, farklı ırk ve cinsiyetteki, hızlı test kiti ile parvoviral enterit olduğu belirlenen 16 adet köpekten toplanan serum ve gaita örnekleri kullanıldı. Çalışmaya dahil edilen köpeklere 7 gün boyunca semptomatik destek tedavi uygulandı. Köpeklerden tedavi başlangıcında ve tedavi bittikten sonraki gün hematolojik ve serum zonulin analizleri için kan ile fekal zonulin analizi için gaita örnekleri alındı. Çalışmaya dahil edilen parvoviral enteritisli köpeklerde ortalama serum zonulin düzeyleri tedavi öncesi 7.06±0.46 ng/ml iken, tedavi sonrası 6.76±0.52 ng/ml; ortalama fekal zonulin düzeyleri ise tedavi öncesi 7.60±0.44 ng/ml iken, tedavi sonrası 7.12±0.41 ng/ml olarak belirlendi. Hem fekal hem de serum zonulin düzeyleri tedavi sonrasında tedavi öncesine göre daha düşük olsa da istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmedi (P>0.05). Sonuç olarak insanlarda bağırsak geçirgenliğinde biyobelirteç olan zonulinin fekal ve serum düzeylerinin parvoviral enteritisli köpeklerde yedi günlük tedavi sonrası azaldığı, ancak bu azalmanın istatistiksel olarak önemli olmadığı bulundu. Bu nedenle, parvoviral enteritisli köpeklerde zonulin düzeylerinin hastalığın şiddeti, prognozu ve tedaviye yanıt ile ilişkisini daha doğru değerlendirebilmek için daha geniş örneklem gruplarıyla, sağlıklı kontrollerin ve çalışma sırasında ölen hayvanların verilerinin de dahil edildiği, farklı klinik evreleri kapsayan, uzun süreli takip içeren çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünüldü.

This study aimed to determine serum and faecal zonulin levels before and after treatment in dogs diagnosed with parvoviral enteritis. For this purpose, serum and stool samples collected from 16 dogs of 2-6 months of age, of different breeds and sexes, which were brought to Erciyes University Veterinary Faculty Education, Research and Application Hospital, Internal Diseases Clinic for diagnosis and treatment, and which were diagnosed with parvoviral enteritis using a rapid test kit. The dogs included in the study were given symptomatic supportive treatment for 7 days. Blood samples for hematologic and serum zonulin analysis were collected from the dogs before and after treatment. Faeces samples for faecal zonulin analysis were also collected before and after treatment. In the dogs, mean serum zonulin levels were 7.06±0.46 ng/ml before treatment and 6.76±0.52 ng/ml after treatment while mean faecal zonulin levels were 7.60±0.44 ng/ml before treatment and 7.12±0.41 ng/ml after treatment. Although both faecal and serum zonulin levels were lower after treatment than before treatment, no statistically significant difference was determined (P>0.05). In conclusion, faecal and serum levels of zonulin, a biomarker of intestinal permeability in humans, decreased after seven days of treatment in dogs with parvoviral enteritis. However, this decrease was not statistically significant. Therefore, further research with larger sample groups is needed to more accurately evaluate the relationship between zonulin levels and disease severity, prognosis, and response to treatment in dogs with parvoviral enteritis. Such studies should include data from healthy controls and from animals that died during the study. They should also cover different clinical stages and include long-term follow-up.