hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut Lösemi Hücre Serilerinde Beta-Katenin siRNA Uygulamaları
Akut Lösemi Hücre Serilerinde Beta-Katenin siRNA Uygulamaları
Yazar: Erbilgin, Yücel; Aktaş, Esin; Deniz, Günnur; Özbek, Uğur; Sayitoğlu, Müge; Hatırnaz Ng, Özden
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 3, 2012

Ribonukleik asid (RNA) interferans evrimsel olarak korunmuş ve çift iplikli kısa RNA dizilerinin hedef mRNA'lara bağlanarak gen anlatımını baskılayan bir biyolojik süreçtir. Keşfini takiben deneysel kullanımı son derece yaygınlaşmış ve farklı alanlarda çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada Akut Lenfoblastik Lösemi (ALL) hücre serilerinde, WNT sinyal ileti yolağının kilit molekülü olan BETA KATENİN genini siRNA ile baskılayarak apoptotik etkilerini inceledik. Sonuçta siRNA yöntemi ile beta-catenin genini %60 başarı ile kapatarak anlatımını baskılanmıştır. Ayrıca baskılanma sonrası MOLT4 hücre serilerinde apoptozun baskılanmamış hücrelere göre iki kat arttığı belirlenmiştir. Buna göre ALL hücre serilerinde var olan aktif WNT sinyalleri, siRNA kullanımı ile kapatılarak apoptozdan kaçan lösemi hücrelerinin yeniden apoptoza yönelmesi sağlanmıştır. siRNA uygulamaları, özellikle in vitro çalışmalarda hızlı, etkin ve ucuz bir yöntemdir. Ancak in vivo çalışmalardaki etkinliğini ve klinik uygulamaları için daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.

Ribonukleik asid (RNA) interferans evrimsel olarak korunmuş ve çift iplikli kısa RNA dizilerinin hedef mRNA'lara bağlanarak gen anlatımını baskılayan bir biyolojik süreçtir. Keşfini takiben deneysel kullanımı son derece yaygınlaşmış ve farklı alanlarda çok sayıda çalışma yapılmıştır. Bu çalışmada Akut Lenfoblastik Lösemi (ALL) hücre serilerinde, WNT sinyal ileti yolağının kilit molekülü olan BETA KATENİN genini siRNA ile baskılayarak apoptotik etkilerini inceledik. Sonuçta siRNA yöntemi ile beta-catenin genini %60 başarı ile kapatarak anlatımını baskılanmıştır. Ayrıca baskılanma sonrası MOLT4 hücre serilerinde apoptozun baskılanmamış hücrelere göre iki kat arttığı belirlenmiştir. Buna göre ALL hücre serilerinde var olan aktif WNT sinyalleri, siRNA kullanımı ile kapatılarak apoptozdan kaçan lösemi hücrelerinin yeniden apoptoza yönelmesi sağlanmıştır. siRNA uygulamaları, özellikle in vitro çalışmalarda hızlı, etkin ve ucuz bir yöntemdir. Ancak in vivo çalışmalardaki etkinliğini ve klinik uygulamaları için daha geniş kapsamlı çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Diyabetik Koroner Arter Hastalığında Monosit Kemotaktik Proteini (MCP-1) A-2518G ve CCR2 Reseptörü G190A Gen Polimorfîzmlerinin İncelenmesi
Diyabetik Koroner Arter Hastalığında Monosit Kemotaktik Proteini (MCP-1) A-2518G ve CCR2 Reseptörü G190A Gen Polimorfîzmlerinin İncelenmesi
Yazar: Bağcı, Gökhan; Çakmakoğlu, Bedia; Çinçin, Zeynep; Daşdemir, Selçuk; Özdemircan, Abdullah; Karaali, Zeynep; Çakmakoğlu, Bedia
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2011

Bu çalışmanın amacı diyabetik koroner arter hastalığı gelişiminde MCP-1 A-2518G ve CCR2 G190Apoümorfizmlerinin etkilerini araştırmaktır. Çalışmamızda 81 koroner arter hastalığı bulunan diyabetik hasta, 62 koroner arter hastalığı olmayan diyabet hastası ve 62 sağlıklı kontrol kullanılarak genotipleme yapılmıştır. Diyabetik koroner arter hastalığı bulunan hasta grubuyla kontrol grubu arasında MCP-1 A-2518G genotip (p:0,01 %2:9,11) ve allel dağılımı (p:0,01 %2:6,53) açısından istatistiksel olarak anlamlı derecede fark vardır. MCP1 AA genotip frekansı KAH (+) DM'li hasta grubunda kontrole göre anlamlı şekilde yüksekken, MCP- 1 G allel frekansının kontrol grubunda yüksek olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın CCR2 G190Apolimorfizrni dağılımı açısından hasta grupları ve kontrol grubu arasında herhangi bir anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç olarak MCP-1 -2518 AA genotipinin diyabetik koroner arter hastalığı gelişimine neden olurken, G allelinin hastalığa karşı koruyucu olduğu izlenimi edinilmiştir.

Bu çalışmanın amacı diyabetik koroner arter hastalığı gelişiminde MCP-1 A-2518G ve CCR2 G190Apoümorfizmlerinin etkilerini araştırmaktır. Çalışmamızda 81 koroner arter hastalığı bulunan diyabetik hasta, 62 koroner arter hastalığı olmayan diyabet hastası ve 62 sağlıklı kontrol kullanılarak genotipleme yapılmıştır. Diyabetik koroner arter hastalığı bulunan hasta grubuyla kontrol grubu arasında MCP-1 A-2518G genotip (p:0,01 %2:9,11) ve allel dağılımı (p:0,01 %2:6,53) açısından istatistiksel olarak anlamlı derecede fark vardır. MCP1 AA genotip frekansı KAH (+) DM'li hasta grubunda kontrole göre anlamlı şekilde yüksekken, MCP- 1 G allel frekansının kontrol grubunda yüksek olduğu tespit edilmiştir. Buna karşın CCR2 G190Apolimorfizrni dağılımı açısından hasta grupları ve kontrol grubu arasında herhangi bir anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç olarak MCP-1 -2518 AA genotipinin diyabetik koroner arter hastalığı gelişimine neden olurken, G allelinin hastalığa karşı koruyucu olduğu izlenimi edinilmiştir.
Hücre hatlarını oluşturmakta kullanılan plasmidlerin genomik lokasyonları?
Hücre hatlarını oluşturmakta kullanılan plasmidlerin genomik lokasyonları?
Yazar: Arıkan, Muzaffer; Çakiris, Aris; Emrence, Zeliha; Çakar, Atilla; Abacı, Neslihan; Sırma, Sema; Üstek, Duran
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 3, 2011

Hücre hatlarını oluşturma yollarından biri, hücreleri DNA tümör virüsleri ile enfekte etmektir.  İmmortalizasyon işleminde kullanılan vektör DNA dizileri, genomik DNA'ya entegre halde bulunurlar. Bu çalışmada, söz konusu vektörlere ait DNA parçalarının binlerce pasaj sonrası durumları K562 hücre hattında sorgulanmıştır. Yapılan çalışmada, DNA parçalarını yakalama (sequence capture array) metodu ile yeni nesil dizileme teknolojisi birleştirilerek genoma entegrasyon bölgeleri tespit edilmiştir. K562 hücrelerinde, hücre soyunun immortalizasyonunda kullanılan viral DNA dizileri ile eşleşen 15540 fragman elde edilmiştir. Bu fragmanların %60'ının immortalizasyonda kullanıldığı bilinen Simian virus 40 T antijenine, %12'sinin pGNS-BAC klonlama vektörüne, %11'inin FBDki knock-in vektörüne, %11'inin pSTH1-GFP DNA klonlama vektörüne ve %6'sının insan herpes virüs 5 strain Toledo'ya, ait olduğu görülmüştür. Ayrıca, SV-40'ın 3q1.2 kromozomal bölgesindeki TBC genine entegre halde bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, K562 hücre soyunun immortalizasyonunda kullanılan vektör profili çıkarılmış ve SV-40 T antijenin bu hücredeki entegrasyon bölgesi tespit edilmiştir.

Hücre hatlarını oluşturma yollarından biri, hücreleri DNA tümör virüsleri ile enfekte etmektir.  İmmortalizasyon işleminde kullanılan vektör DNA dizileri, genomik DNA'ya entegre halde bulunurlar. Bu çalışmada, söz konusu vektörlere ait DNA parçalarının binlerce pasaj sonrası durumları K562 hücre hattında sorgulanmıştır. Yapılan çalışmada, DNA parçalarını yakalama (sequence capture array) metodu ile yeni nesil dizileme teknolojisi birleştirilerek genoma entegrasyon bölgeleri tespit edilmiştir. K562 hücrelerinde, hücre soyunun immortalizasyonunda kullanılan viral DNA dizileri ile eşleşen 15540 fragman elde edilmiştir. Bu fragmanların %60'ının immortalizasyonda kullanıldığı bilinen Simian virus 40 T antijenine, %12'sinin pGNS-BAC klonlama vektörüne, %11'inin FBDki knock-in vektörüne, %11'inin pSTH1-GFP DNA klonlama vektörüne ve %6'sının insan herpes virüs 5 strain Toledo'ya, ait olduğu görülmüştür. Ayrıca, SV-40'ın 3q1.2 kromozomal bölgesindeki TBC genine entegre halde bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, K562 hücre soyunun immortalizasyonunda kullanılan vektör profili çıkarılmış ve SV-40 T antijenin bu hücredeki entegrasyon bölgesi tespit edilmiştir.
Kısa Süreli Belleğin Retansiyon Fazı Elektriksel Salınımlarının Analizi
Kısa Süreli Belleğin Retansiyon Fazı Elektriksel Salınımlarının Analizi
Yazar: Kaşıkçı, İtır; Bayram, Ali; Erdoğan, Basri; Demiralp, Tamer
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 4, 2012

Kısa süreli bellek ile ilgili EEG bazlı çalışmaların birçoğunda, KSB/ÇB sürecinin retansiyon fazında posterior bölgelerde alfa salınımı genliğinin bellek yükü ile korele olarak yükseldiği bulunmuştur. Kısa süreli bellek/çalışma belleği süreçlerinin retansiyon fazına ilişkin olarak üzerinde durulan bir başka salınım, genliği bellek yükü ile korele olarak artan orta hat frontal teta salınımıdır , ancak bu bulgu posterior alfa salınımdaki genlik artışı kadar tutarlı bir şekilde bildirilmemektedir. Çalışma kapsamında, Sternberg benzeri bir görsel kısa süreli bellek paradigması kullanılarak 18 sağlıklı gönüllüden EEG kaydı alınmış ve retansiyon fazında ortaya çıkan salınımlar bağımsız bileşen analizi ve hızlı Fourier dönüşümü analizi yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Bellek yükü olan koşullar ile kontrol koşulu karşılaştırıldığında, bellek yükü koşullarında kontrol koşuluna göre frontal alfa (p

Kısa süreli bellek ile ilgili EEG bazlı çalışmaların birçoğunda, KSB/ÇB sürecinin retansiyon fazında posterior bölgelerde alfa salınımı genliğinin bellek yükü ile korele olarak yükseldiği bulunmuştur. Kısa süreli bellek/çalışma belleği süreçlerinin retansiyon fazına ilişkin olarak üzerinde durulan bir başka salınım, genliği bellek yükü ile korele olarak artan orta hat frontal teta salınımıdır , ancak bu bulgu posterior alfa salınımdaki genlik artışı kadar tutarlı bir şekilde bildirilmemektedir. Çalışma kapsamında, Sternberg benzeri bir görsel kısa süreli bellek paradigması kullanılarak 18 sağlıklı gönüllüden EEG kaydı alınmış ve retansiyon fazında ortaya çıkan salınımlar bağımsız bileşen analizi ve hızlı Fourier dönüşümü analizi yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Bellek yükü olan koşullar ile kontrol koşulu karşılaştırıldığında, bellek yükü koşullarında kontrol koşuluna göre frontal alfa (p
İstanbul Üniversitesi, Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü, Deney Hayvanları Biyolojisi ve Biyomedikal Uygulama Teknikleri Anabilim Dalı
İstanbul Üniversitesi, Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü, Deney Hayvanları Biyolojisi ve Biyomedikal Uygulama Teknikleri Anabilim Dalı
Yazar: Editör, Editör
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 4, 2013
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; İstanbul Üniversitesi,Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü,Deney Hayvanları Biyolojisi

Laboratuvar hayvanları bilimi; Hayvan refahına dolayısıyla araştırmaların kalitesine katkıda bulunan multidisipliner bir bilim dalıdır. Laboratuvar hayvanları bilimi; hayvanların biyoloji ve fizyolojileri, üretilmeleri ve yetiştirilmeleri, genetik ve mikrobiyolojik bakımdan standartlaştırılması, hastalıklardan korunma ve sağaltımları, analjezi ve anestezi ile ötanazi ve yeni deneysel tekniklerin geliştirilmesi, konularını kapsamaktadır. Laboratuvar hayvanları biyomedikal alanlarda, bilimsel araştırmalarda yer verilen ilaç, madde, tedavi vb. etkinliklerin canlı organizmadaki sonuçlarının elde edilmesi için kullanılmaktadır. Laboratuvar hayvanları biyoloji, tıp, veteriner hekimliği, ziraat ve ilaç sanayisi gibi biyomedikal alanlarda kullanılmasının yanında büyük bir kısmı ise, temel tıp alanlarında ilaçların insanlar için faydalı olup olmadığının araştırılmasında ve güvenli olan dozajlarının belirlenmesinde insan hastalık modelleri olarak kullanılmaktadır.

Laboratuvar hayvanları bilimi; Hayvan refahına dolayısıyla araştırmaların kalitesine katkıda bulunan multidisipliner bir bilim dalıdır. Laboratuvar hayvanları bilimi; hayvanların biyoloji ve fizyolojileri, üretilmeleri ve yetiştirilmeleri, genetik ve mikrobiyolojik bakımdan standartlaştırılması, hastalıklardan korunma ve sağaltımları, analjezi ve anestezi ile ötanazi ve yeni deneysel tekniklerin geliştirilmesi, konularını kapsamaktadır. Laboratuvar hayvanları biyomedikal alanlarda, bilimsel araştırmalarda yer verilen ilaç, madde, tedavi vb. etkinliklerin canlı organizmadaki sonuçlarının elde edilmesi için kullanılmaktadır. Laboratuvar hayvanları biyoloji, tıp, veteriner hekimliği, ziraat ve ilaç sanayisi gibi biyomedikal alanlarda kullanılmasının yanında büyük bir kısmı ise, temel tıp alanlarında ilaçların insanlar için faydalı olup olmadığının araştırılmasında ve güvenli olan dozajlarının belirlenmesinde insan hastalık modelleri olarak kullanılmaktadır.
Kısa Süreli Belleğin Retansiyon Fazı Elektriksel Salınımlarının Analizi
Kısa Süreli Belleğin Retansiyon Fazı Elektriksel Salınımlarının Analizi
Yazar: Kaşıkçı, İtır; Bayram, Ali; Erdoğan, Basri; Demiralp, Tamer
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 4, 2013

Kısa Süreli Bellek (KSB)/Çalışma Belleği (ÇB) ile ilgili EEG bazlı çalışmaların birçoğunda, KSB/ÇB sürecinin retansiyon fazında posterior bölgelerde alfa salimim genliğinin bellek yükü ile korele olarak yükseldiği bulunmuştur. KSB/ÇB süreçlerinin retansiyon fazına ilişkin olarak üzerinde durulan bir başka salınım, genliği bellek yükü ile korele olarak artan orta hat frontal teta salınımıdır, ancak bu bulgu posterior alfa salınımdaki genlik artışı kadar tutarlı bir şekilde bildirilmemektedir. Çalışma kapsamında, Sternberg benzeri bir görsel KSB paradigması kullanılarak 18 sağlıklı gönüllüden EEG kaydı alınmış ve retansiyon fazında ortaya çıkan salımmlar bağımsız bileşen analizi ve hızlı Fourier dönüşümü analizi yöntemleri kullanılarak değerlendrrilmiştir. Bellek yükü olan koşullar ile kontrol koşulu karşılaştırıldığında, bellek yükü koşullarında kontrol koşuluna göre frontal alfa (p < 0,05) ve frontal teta salrnrmlannda (p < 0,001) düşüş görülen olguların sayısının anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır.

Kısa Süreli Bellek (KSB)/Çalışma Belleği (ÇB) ile ilgili EEG bazlı çalışmaların birçoğunda, KSB/ÇB sürecinin retansiyon fazında posterior bölgelerde alfa salimim genliğinin bellek yükü ile korele olarak yükseldiği bulunmuştur. KSB/ÇB süreçlerinin retansiyon fazına ilişkin olarak üzerinde durulan bir başka salınım, genliği bellek yükü ile korele olarak artan orta hat frontal teta salınımıdır, ancak bu bulgu posterior alfa salınımdaki genlik artışı kadar tutarlı bir şekilde bildirilmemektedir. Çalışma kapsamında, Sternberg benzeri bir görsel KSB paradigması kullanılarak 18 sağlıklı gönüllüden EEG kaydı alınmış ve retansiyon fazında ortaya çıkan salımmlar bağımsız bileşen analizi ve hızlı Fourier dönüşümü analizi yöntemleri kullanılarak değerlendrrilmiştir. Bellek yükü olan koşullar ile kontrol koşulu karşılaştırıldığında, bellek yükü koşullarında kontrol koşuluna göre frontal alfa (p < 0,05) ve frontal teta salrnrmlannda (p < 0,001) düşüş görülen olguların sayısının anlamlı derecede yüksek olduğu saptanmıştır.
Metabolik Sendromda Deneysel Hayvan Modelleri
Metabolik Sendromda Deneysel Hayvan Modelleri
Yazar: Gelmez, Metin Yusuf; Kasapoğlu, Pınar; Adaş, Çağdaş Uğur; Tahralı, İlhan; Gazioğlu, Sema Bilgiç; Çevik, Aydın; Deniz, Günnur
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 2 No. 4, 2013

Günümüz modem toplumlarında gittikçe artan sıklıkta görülen sağlık problemlerinden biri olan metabolik sendrom (MS); insülin direnci, obezite, dislipidemi ve hipertansiyon sorunlarının bir arada gelişmesiyle ortaya çıkmaktadır. Bu hastalık tablosunun ortaya çıkışında genetik yatkınlığa ilaveten çevresel etmenler, hareketsiz yaşam tarzı ve sağlıksız beslenme de rol oynamaktadır. Metabolik sendrom gelişiminin sonucu olarak kardiyovasküler hastalıklar, yağlı karaciğer ve polikistik over sendromu gibi pek çok hastalık tablosu ortaya çıkabilmektedir. İnsan yaşamını ciddi olarak tehdit etmekte olan metabolik sendromun gelişimsel kökeni ve fizyolojik mekanizmasım aydınlatmaya yönelik olarak dünya genelinde geniş çapta araştırmalar yapılmakta ve bu amaçla deneysel hayvan modelleri sıklıkla kullanılmaktadır. Metabolik sendrom çalışmalarında fare, sıçan, Yeni Gine kobayı, hamster ve koyun en çok tercih edilen deneysel hayvan türleri arasındadır. Bu hayvan modelleri içerisinde genetik olarak obez/diyabetik olan ve/veya diyetle hastalığın indüklendiği obezite/diyabete yatkın modeller kullanılmaktadır. Bu makalede metabolik sendrom ile ilgili genel bilgiye ilaveten, çalışmalarda sıklıkla kullanılmakta olan deneysel hayvan modelleri hakkında bilgi verilmesi amaçlanmaktadır.

Günümüz modem toplumlarında gittikçe artan sıklıkta görülen sağlık problemlerinden biri olan metabolik sendrom (MS); insülin direnci, obezite, dislipidemi ve hipertansiyon sorunlarının bir arada gelişmesiyle ortaya çıkmaktadır. Bu hastalık tablosunun ortaya çıkışında genetik yatkınlığa ilaveten çevresel etmenler, hareketsiz yaşam tarzı ve sağlıksız beslenme de rol oynamaktadır. Metabolik sendrom gelişiminin sonucu olarak kardiyovasküler hastalıklar, yağlı karaciğer ve polikistik over sendromu gibi pek çok hastalık tablosu ortaya çıkabilmektedir. İnsan yaşamını ciddi olarak tehdit etmekte olan metabolik sendromun gelişimsel kökeni ve fizyolojik mekanizmasım aydınlatmaya yönelik olarak dünya genelinde geniş çapta araştırmalar yapılmakta ve bu amaçla deneysel hayvan modelleri sıklıkla kullanılmaktadır. Metabolik sendrom çalışmalarında fare, sıçan, Yeni Gine kobayı, hamster ve koyun en çok tercih edilen deneysel hayvan türleri arasındadır. Bu hayvan modelleri içerisinde genetik olarak obez/diyabetik olan ve/veya diyetle hastalığın indüklendiği obezite/diyabete yatkın modeller kullanılmaktadır. Bu makalede metabolik sendrom ile ilgili genel bilgiye ilaveten, çalışmalarda sıklıkla kullanılmakta olan deneysel hayvan modelleri hakkında bilgi verilmesi amaçlanmaktadır.
miRNAlar ve Meme Kanserindeki Etkileri
miRNAlar ve Meme Kanserindeki Etkileri
Yazar: Küçükhüseyin, Özlem; Öztürk, Oğuz
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 3 No. 5, 2013

Meme kanserinde etkili olan moleküler mekanizmalarının tarifi için son yıllarda yoğun çalışmalar yapılmaktadır. Bununla birlikte bugüne kadar, bu hastalık için birçok tedavi stratejisi geliştirilmiştir. Ancak ne yazık ki bu tedaviler, hastalarda farklı yanıtların ve/veya adjuvan tedavi resistansı gelişiminin oluşumuna neden olmuştur. miRNAların gen ekspresyonunun regülatörleri olarak görev yaptıklarının belirlenmesinden sonra hem potansiyel terapötik hedef haline gelmiş hem de aday diagnostik ve prognostik indikatör olarak değerlendirilmiştir. Sonuçta meme kanseri gen ekspresyon işaretlerine dayanan alt tiplendirmesine benzer olarak miRNA işaretlerinin de tümörlerin sınıflandırılmasında biyomarker ve prognostik indikatör olarak kullanılmasının yakın gelekte mümkün olacağı ve bu şekilde bireysel rasyonel tedavilerin sağlanabileceği gösterilmiştir. Ayrıca miRNA ekspresyon modellemelerinin yapılması, bu alt tiplerin altında yatan moleküler temelleri de açıklayabilir ve hedeflenen tedavi modellerinin geliştirilmesine katkıda bulunabileceği düşünülmektedir (30).  Bu derlemede miRNAların genel etki mekanizmaları ve meme kanserindeki etki mekanizmaları tartışılacaktır.

Meme kanserinde etkili olan moleküler mekanizmalarının tarifi için son yıllarda yoğun çalışmalar yapılmaktadır. Bununla birlikte bugüne kadar, bu hastalık için birçok tedavi stratejisi geliştirilmiştir. Ancak ne yazık ki bu tedaviler, hastalarda farklı yanıtların ve/veya adjuvan tedavi resistansı gelişiminin oluşumuna neden olmuştur. miRNAların gen ekspresyonunun regülatörleri olarak görev yaptıklarının belirlenmesinden sonra hem potansiyel terapötik hedef haline gelmiş hem de aday diagnostik ve prognostik indikatör olarak değerlendirilmiştir. Sonuçta meme kanseri gen ekspresyon işaretlerine dayanan alt tiplendirmesine benzer olarak miRNA işaretlerinin de tümörlerin sınıflandırılmasında biyomarker ve prognostik indikatör olarak kullanılmasının yakın gelekte mümkün olacağı ve bu şekilde bireysel rasyonel tedavilerin sağlanabileceği gösterilmiştir. Ayrıca miRNA ekspresyon modellemelerinin yapılması, bu alt tiplerin altında yatan moleküler temelleri de açıklayabilir ve hedeflenen tedavi modellerinin geliştirilmesine katkıda bulunabileceği düşünülmektedir (30).  Bu derlemede miRNAların genel etki mekanizmaları ve meme kanserindeki etki mekanizmaları tartışılacaktır.
COX-1 Enzimi ve Endotel Disfonksiyon Arasındaki İlişki
COX-1 Enzimi ve Endotel Disfonksiyon Arasındaki İlişki
Yazar: Timirci-kahraman, Özlem
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 3 No. 5, 2013

Siklooksijenazın (COX) araşidonik asit metabolizmasındaki büyük rolünün keşfinden beri vasküler biyologlar bu sistemin ikili fonksiyon özelliği ile karşı karşıya kalmışlardır. Gerçekten de, bir enzim (COX) tarafından dönüştürülen substrat (araşidonik asit), başlangıçta dokuya özgü olduğu inanılan bir dizi özel sentez tarafından daha kararlı prostanoidlere metabolize edilmeden önce, sadece çok kısa bir süre varolan son ürünler (endoperoksitler) üretirler. Örneğin trombositler temel olarak, tromboksan A2 (proagregan ve vazokonstriktör madde) üreten sentaz içerirlerken, endotelyal hücreler temel olarak prostasiklin (antiagregan ve vazodilatatör madde) oluşturan enzim içermektedirler. Trombositler tarafından tromboksan A2'nin aşırı üretilmesi tromboza yol açmakta; ters etki olarak da endotelyal hücrelerden prostasiklin üretilmesi vasküler tıkanmaya karşı koymaktadır. Araşidonik asit metabolizmasının bu ikili fonksiyon özelliği, yıllar boyunca aterotromboz hakkındaki düşüncelere ve çalışmalara yoğunlaşmayı sağlamıştır. Bu çalışmalardan yola çıkarak derlemede, siklooksijenaz enzimi ve endotel disfonksiyonu arasındaki ilişki tartışılacaktır.

Siklooksijenazın (COX) araşidonik asit metabolizmasındaki büyük rolünün keşfinden beri vasküler biyologlar bu sistemin ikili fonksiyon özelliği ile karşı karşıya kalmışlardır. Gerçekten de, bir enzim (COX) tarafından dönüştürülen substrat (araşidonik asit), başlangıçta dokuya özgü olduğu inanılan bir dizi özel sentez tarafından daha kararlı prostanoidlere metabolize edilmeden önce, sadece çok kısa bir süre varolan son ürünler (endoperoksitler) üretirler. Örneğin trombositler temel olarak, tromboksan A2 (proagregan ve vazokonstriktör madde) üreten sentaz içerirlerken, endotelyal hücreler temel olarak prostasiklin (antiagregan ve vazodilatatör madde) oluşturan enzim içermektedirler. Trombositler tarafından tromboksan A2'nin aşırı üretilmesi tromboza yol açmakta; ters etki olarak da endotelyal hücrelerden prostasiklin üretilmesi vasküler tıkanmaya karşı koymaktadır. Araşidonik asit metabolizmasının bu ikili fonksiyon özelliği, yıllar boyunca aterotromboz hakkındaki düşüncelere ve çalışmalara yoğunlaşmayı sağlamıştır. Bu çalışmalardan yola çıkarak derlemede, siklooksijenaz enzimi ve endotel disfonksiyonu arasındaki ilişki tartışılacaktır.