hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yeni Bir Oikos Olarak Modern Sivil Toplum
Modern Civil Society As A New Oikos
Yazar: Yalçınkaya, Berkay; Cengiz, Çağatay
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Civil Society,Oikos,Polis ; Sivil  Toplum,Oikos,Polis

Sivil toplumu normatif zemine dayanarak açıklama girişimi yaygın bir eğilim olsa da, bu zemin çoğu zaman sivil toplum olgusunu açıklamak yerine kavramın içeriğini örtmektedir. A priori bir kabulle sivil toplumun salt bir özgürlükler alanı olduğu iddiası, bu olguyu toplumsal gerçeklikten kopararak teorik bir alana hapsetmektedir. Çalışma; sivil topluma yönelik tüm normatif iddialara mesafeli yaklaşarak, sivil toplum kavrayışına Antik Yunan siyasal düşüncesinin merkezinde yer alan oikos-polis dikotomisiyle bir açılım sağlamayı hedeflemektedir. Kabaca bir zorunluluk-özgürleşme ayrımına dayanan oikos-polis dikotomisi, Antik dönem ve modern kavrayış arasındaki farklılığı karşılaştırmalı olarak inceleme olanağı sunmaktadır. Çalışma; kapitalizme içkin olan ekonomi ve siyasetin ayrışması, çalışmanın toplumsal hayatın merkezine yükselmesi ve araçsallaştırılan aklın egemenliği olgularından hareketle modern dönemde sivil toplumun “yeni bir oikos” olarak değerlendirilebileceğini savunmaktadır. Böylelikle gayri siyasi bir özgürleşme alanı olarak sınırları çizilen sivil toplum kavrayışının oikosla olan ilişkisi daha açık hale getirilmiştir.

Even though the explanation of civil society on the basis of normative ground has been a general disposition, this base generally conceals the phenomenon of civil society instead of explaining its content. The acknowledgement with an apriori claim that civil society is a sphere of freedom, however, confines the concept to the theoretical area by detaching it from social reality. Bearing this in mind, the study aims to offer an insight to the concept of civil society by referring to oikos-polis dichotomy, which constitutes the basis of political thought in Ancient Greece by approaching with suspicion to all normative claims on civil society. Oikos-polis dichotomy, which is roughly based on obligation-emancipation distinction, provides a possibility to investigate comparatively the difference between Ancient period and the modern understanding. With respect to the phenomena of separation of economy and politics, ascendancy of work to the centre of social life, and sovereignty of instrumentalised reason, which are all embedded into capitalism, the study claims that civil society in modern era creates a “new oikos”. Therefore, the understanding of civil society whose boundary has been drawn as a sphere of non-political liberty is clarified by referring to its link with oikos.
Dijital Medya İle Sanatın Dönüşümü: Çağdaş Sanatçıların Instagram Paylaşımları Üzerine Bir İnceleme
The Transformation of Art with Digital Media: An Analysis of Contemporary Artists Instagram Shares
Yazar: Kayıhan, Bahar
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Instagram,Jounalism,Contemporary  Art,Digital  Media,Digital  Art ; Instagram,Gazetecilik,Çağdaş  Sanat,Dijital  Medya,Dijital  Sanat

Gazete ve dergiler, sanat eserinin ve sanatçının tanıtılması ve sanat akımlarının ortaya çıkması açısından yüzyıllardır önemli rol oynamışlardır. Dijital medyanın gelişimiyle birlikte, haber, eğlence ve pek çok diğer içerik dijital alana entegre olmuştur. Sanat ve sanat yapıtı da dijital ortamda var olur hale gelmiştir. Dijitalleşme, hem sanat eserini hem de izleyicisini değiştiren bir rol oynamıştır. Bu çalışmada ise, dijital medyanın, geçmişte galerilerin oynadığı sanat eserini sergileme, ayrıca gazete ve dergi gibi basılı araçların oynadığı sanat eserini tanıtma misyonlarını üstlenip üstlenmediğini tartışmak amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, çağdaş sanatçıların Instagram sayfalarındaki paylaşımları içerik analizi ile incelenmiştir. Sonuç olarak, Instagram’ın hem sanatçıların eserlerini sergileyebilmeleri için bir galeriye, hem de bu eserleri tanıtan bir medya aracına dönüştüğü görülmüştür. Ayrıca, Instagram ve benzeri sosyal ağlar aracılığıyla sanatın sadece belli bir zümrenin erişiminde olmaktan çıktığı görülmüştür. Bunun dışında, Instagram’da sanatçıların kişisel beğenilerini, ya da ilgilerini paylaştıkları ve Instagram’ın, sanatçıların politik tutumlarını sergileyebilecekleri bir mecra olarak rol oynadığı anlaşılmıştır. Örneğin, sanatçıların Instagram’ı çeşitli ürün ya da mekân tanıtımları yapmak için kullandıkları, bu kullanımların tüketim kültürünü canlı tutmaya hizmet ettiği ve sanatçıların da popüler kültürün birer nesnesine dönüştükleri anlaşılmıştır.

Newspapers and magazines have played a significant role for centuries in promoting the work of art, artists and the emergence of art movements. With the development of digital media, news, entertainment, and many other contents have been integrated into the digital space. Art and artwork have also become available in the digital environment. Digitalization has played a role that has changed both the artwork and its audience. In this study, it is aimed to discuss whether the digital media has undertaken the mission of exhibiting the art work undertaken by galleries in the past and also promoting the work of art undertaken by printed media such as newspapers and magazines. In this direction, the shares of contemporary artists on Instagram pages were analysed with content analysis. As a result, it has been observed that Instagram has turned into both a gallery for artists to exhibit their works and a media tool promoting these works. Also, it’s been understood that through Instagram, now artwork is not only accessible to a certain group. Apart from this, it has been understood that artists use Instagram to promote their political attitudes, various products or places, and this turn artists into objects of popular culture.
Düzeltme: Türkiye’de Vatandaşlık ve Anayasal Süreç
Correction: Constitutional Process and Citizenship in Turkey
Yazar: Ulutaş, Ejder
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Correction,Constitutional Process,Citizenship in Turkey ; Düzeltme,Türkiyede Vatandaşlık,Anayasal Süreç

Akademik İncelemeler Dergisi’nde yayınlanan  “Ulutaş, Ejder . "Türkiye’de Vatandaşlık ve Anayasal Süreç". Akademik İncelemeler Dergisi 9 / 1 (Temmuz 2014): 73-102 . https://doi.org/10.17550/aid.68423” künyesine sahip makalede yazarın talebi ve yayın kurulunun olumlu görüşü üzerine makalenin “Bildirim” başlığını taşıyan bölümüne; “Bu makale, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalında, 2012 yılında, Prof. Dr. Yasin AKTAY danışmanlığında tamamlanan “Değişen Vatandaşlık İlişkilerinin Dayandığı Nokta: Toplumsal Sözleşme Temelli Bir Anayasa (Türkiye Örneği)" başlıklı yüksek lisans tezinden üretilmiştir.” ibaresi eklenmiştir.

Akademik İncelemeler Dergisi’nde yayınlanan  “Ulutaş, Ejder . "Türkiye’de Vatandaşlık ve Anayasal Süreç". Akademik İncelemeler Dergisi 9 / 1 (Temmuz 2014): 73-102 . https://doi.org/10.17550/aid.68423” künyesine sahip makalede yazarın talebi ve yayın kurulunun olumlu görüşü üzerine makalenin “Bildirim” başlığını taşıyan bölümüne; “Bu makale, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalında, 2012 yılında, Prof. Dr. Yasin AKTAY danışmanlığında tamamlanan “Değişen Vatandaşlık İlişkilerinin Dayandığı Nokta: Toplumsal Sözleşme Temelli Bir Anayasa (Türkiye Örneği)" başlıklı yüksek lisans tezinden üretilmiştir.” ibaresi eklenmiştir.
Birleşmiş Milletlerin Sosyal Koruma İdeolojisi: Genel Bir Değerlendirme
Social Protection Ideology of the United Nations: A General Evaluation
Yazar: Samanlı, Ruhal; Sarıipek, Doğa Başar; Yılmaz, Tuncay
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Social Protection,United Nations,Social Risks,Social Policy ; Sosyal Koruma,Birleşmiş Milletler,Sosyal Riskler,Sosyal Politika

Geçmişten günümüze yaşam koşullarındaki değişim ve dönüşümler, yeni riskleri de gündeme getirmektedir. Her dönemin kendine özgü yapısı ile ilişkili ekonomik, sosyal ve siyasal riskler, sosyal koruma anlayışında da değişikliklere neden olmaktadır. Uluslararası sosyal koruma anlayışının çerçevesini çizen uluslararası söylem ve uygulamalar dönemin şartları altında oluşan düşüncelerin etkisi altında şekillenmektedir. Bu çerçevede uluslararası platformda güçlü ve etkili bir sosyal koruma aktörü olan Birleşmiş Milletlerin Sosyal Koruma anlayışının da değiştiği söylenebilir. Birleşmiş Milletlerin sosyal koruma politikalarının oluşum ve gelişimi teorik ve felsefi bir zeminden bağımsız düşünülemez. Bu bağlamda bu çalışmada, Birleşmiş Milletler (BM) sosyal koruma ideolojisinin genel bir değerlendirilmesi yapılarak BM belgelerinde yer alan sosyal koruma vurgusu, geçirdiği aşamalar ve ideolojik değişimler üzerinde durulacaktır. Sonuç olarak bu değerlendirmeler ışığında; BM sosyal koruma ideolojisinin, insanı odağına alarak temel insan haklarını muhafaza etme anlayışından taviz vermeden, bireysel ve toplumsal ihtiyaçları göz önünde tutarak değişen sosyo-ekonomik koşullara uyum sağlamak için gereken esnekliği de gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Changes and transformations in living conditions have brought about new risks. The risks associated with the unique economic, social and politic structure of each period also lead to changes in the understanding of social protection. International discourses and practices that outline the framework of international social protection take shape under the influence of thoughts considering the conditions of the period. In this sense, it is possible to assert that social protection approach of United Nations, as a strong and effective social protection actor in the international platform, has changed. It is not possible to consider the creation and development of United Nations’ social protection policies without regarding a theoretical and philosophical ground. To this end, after making a general evaluation of the United Nations’ social protection ideology, this study discusses the social protection emphasis in United Nations documents as well as their development paths and changes happened in time. As a result of these considerations, this study reaches the conclusion that United Nations’ social protection ideology shows the necessary flexibility to adapt to changing socioeconomic conditions and takes into account individual and social needs without compromising the understanding of protecting basic human rights.
Dini Radikalizmin Ana Akım İslamcılara Yönelttiği Tenkitler
The Criticisms of Religious Radicalism Against Mainstream Islamists
Yazar: Çakmaktaş, Nurullah
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Religious Radicalism,Jihadi Salafism,Islamism,The Muslim Brotherhood ; Dini Radikalizm,Cihâdî Selefilik,İslamcılık,İhvan-ı Müslimin

Bu araştırma, ana akım İslamcılık düşüncesinin ve İslami hareketin bir sapması olarak altmışlı yıllardan sonra İslam dünyasında teşekkül eden dini radikal düşüncenin, İhvan-ı Müslimin başta olmak üzere ana akım İslamcılık düşüncesine ve İslamcılara yönelttiği tenkitleri incelemektedir. Her iki ekolün İslam dünyasını ve Müslüman toplumu ilgilendiren sorunlara teo-politik hassasiyetle reaksiyon gösteriyor olmaları, bu iki ekolün zaman zaman “siyasal İslam” tanımlaması altında aynı kategoriye dâhil edilmesine neden olabilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı; dini radikalizmin birincil metinlerini inceleyip analiz etmek suretiyle her iki ekolün pek çok meselede tam bir karşıtlık içinde olduğunu, Ömer Abdurrahman, Eymen ez-Zevâhiri, Ebû Muhammed el-Makdîsî, Ebû Mus’ab es-Sûrî ve Ebû Yahya el-Lîbî gibi öncü cihâdî selefi ideologların ana akım İslamcılara yönelttiği tenkitler üzerinden göstermeye çalışmaktır. Bu çalışmada söz konusu bu tenkitler; “Din-Siyaset İlişkisi Bağlamında”, “Din-Hukuk İlişkisi Bağlamında” ve “İslamlaşma Yöntemi Sorunsalı ve Ötekiyle İlişki Bağlamında” olmak üzere üç ana başlık altında incelenmiştir.

This study examines the criticisms of the religious radical thought that emerged in the Islamic world after the sixties as an anomaly of the mainstream Islamism and the Islamic movement, directed against mainstream Islamism and Islamists, especially the Ikhwan-i Muslimin. The fact that both schools of thought react to the problems concerning the Islamic world and Muslim society with theo-political sensitivity, causes these two schools to be included in the same category under the definition of "political Islam" from time to time. The main objective of this article is to try to demonstrate that both schools are in complete opposition on many issues through the criticisms of the jihadi salafi ideologues like Omar Abdurrahman, Ayman al-Zavahiri, Abu Muhammed al-Makdîsî, Abu Musab al-Surî and Abu Yahya al-Libi against mainstream Islamists by examining the primary texts of religious radicalism. In this study, these criticisms are examined under three main headings: "In the Context of the Relationship between Religion and Politics", "In the Context of the Relationship between Religion and Law" and "In the Context of the Problem of Islamization Method and the Relationship with the Other".
Asimilasyonculuk Sonrası Dönemde Asimilasyon
Assimilation in the Post-Assimilationist Era
Yazar: Şan, Mustafa Kemal; Tzampaz, Salich
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Assimilation,Ethnicity,Integration,Multiculturalism,Sociology ; Asimilasyon,Çok-Kültürcülük,Entegrasyon,Etnisite,Sosyoloji

Bir ulus-devlet içerisinde bulunun kültürel çeşitlikleri homojenleştirme stratejisi olarak asimilasyon, klasik ulusçuluğun ana söylemini ifade ederek asimilasyonun zorunlu bir süreç olduğu fikrini öne süren bir yaklaşım olarak anlaşılır.  Asimilasyon ilk kez, uzun zamandan beri belli bir bölgede yerleşik halde bulunan azınlıkların zorunlu asimilasyona maruz kaldığı Avrupa deneyiminde ortaya çıkarken, bugünün asimilasyonu göçmen gruplarına atıfta bulunur. Bu çalışmada, bu iki ayrım iki dönemi ortaya çıkartarak ele alınacaktır. Birincisi, klasik ulusçuluk dönemi, ikincisi de dünya çapında yaşanan hareketliliğin, etnisitenin de keşfedilmesiyle birlikte asimilasyonculuğun önünde bir engel oluşturduğu post-ulusçuluk dönemi. Bu anlamda yaşanan dönüşüm, sosyal bir fenomen olarak asimilasyonun ortadan kalkması olarak anlaşılsa da, kaybolan yalnızca bir politika anlamında asimilasyondur. Buna göre asimilasyon teorileri ilk ortaya çıktıklarında çizgisel bir şekilde, asimilasyonu zorunlu tek yönlü bir süreç olarak açıklarken, ulusçuluk sonrası dönemde teoriler daha çift taraflı bir karaktere dönüşmüştür. Sonuç olarak, ulusçuluk döneminden post-ulusçuluk dönemine geçişin asimilasyonun kendisini değil asimilasyon teorisini ortadan kaldırdığını, yani sosyal bir fenomen olarak asimilasyonun hala yaşadığına vurgu yapılmıştır.

The strategy of homogenizing the cultural diversity in a nation-state, namely assimilation, refers to the main discourse of classical nationalism, that is, an approach that suggests the idea of assimilationism as a mandatory process. Assimilation occurs for the first time in the European experience in which perennially settled minorities are subject of necessary assimilation, while today’s assimilation refers to the immigrant groups. In this study, these two distinctions will be discussed by revealing the two periods. First, the classical nationalist era, and second, the post-nationalist era in which worldwide mobility sets a barrier in front of the assimilationism, especially by the discovery of the ethnicity. In this sense, the transformation was understood as the disappearance of the assimilation as a social phenomenon, however, it was only assimilation as a policy that disappeared. Accordingly, theories of assimilation emerged for the first time in a linear manner that explained the assimilation as a mandatory one-sided process, while in the post-nationalist era theories are transformed into a more two-sided character. In conclusion, it was pointed out that the transition from the nationalist era to the post-nationalist era, did not remove the assimilation itself but the assimilationist theory, that is to say, assimilation as a social phenomenon is still alive.
AK Parti ve Kadınların Siyasal Temsili
The Justice and Development Party (JDP) and Women’s Political Representation
Yazar: Yüksel, Mezher
Dergi: Journal of Academic Inquiries, Vol. 16 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Justice and Development Party (JDP),Political Representation,Women ; Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti),Kadın,Siyasal Temsil

Bu çalışmanın amacı AK Parti’nin kadınların siyasal temsili konusundaki yaklaşımını ve Türkiye’de kadınların parlamentoda temsilindeki rolünü tartışmaktır. Çalışmanın temel varsayımı AK Parti’nin toplumsal cinsiyet rolleri ve cinsiyet eşitliği konusunda muhafazakâr bir anlayışa sahip olmasına ve kota benzeri pozitif ayırımcılık stratejilerine eleştirel yaklaşmasına karşın kadınların siyasal katılımı ve temsili bakımından görece liberal bir yaklaşım benimsediğidir. Dahası 2002 sonrası dönemde parlamentonun cinsiyet kompozisyonunun kadınlar lehine değişmesinde ve taşranın temsilinde kadınların artan görünürlüğünde AK Parti’nin önemli bir katkısı vardır. Bu çerçevede ilk olarak AK Parti’nin siyasi kimliği ve siyasal yelpazedeki yeri konusunda bir değerlendirme yapılmaktadır. Daha sonra genel olarak kadın politikası daha özelde ise kadınların siyasete aktif katılımı ve siyasal temsili konusundaki yaklaşımı ele alınmaktadır. Ayrıca AK Parti ile önceki dönemler ve diğer siyasi partiler arasında yapılacak bir karşılaştırma ile aralarındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konulmaktadır. Son olarak bu çalışma Türkiye’de kadınların siyasal temsilinde siyasi partilerin rolüne ilişkin tartışmalara katkıda bulunmayı da hedeflemektedir.

This study aims to discuss the Justice and Development Party’s approach regarding women’s political representation and its role in women’s representation in the Parliament in Turkey. The main argument in this study is as follows: despite the fact that the JDP adopts a conservative approach concerning gender roles and gender equality and it has a critical attitude towards affirmative action strategies such as quota system, the JDP has a relatively liberal approach regarding women’s political participation and representation. Moreover, from 2002 onward, the JDP has had its significant share in the changing gender profile of the Parliament in a way that favors women’s political representation. Likewise it has contributed to women’s increasing visibility in the representation of the countryside. This article first provides an assessment of the JDP’s political identity and its position in the political spectrum. Then, it goes into its women policy, in general; and its approach concerning women’s active participation in politics and their political representation, in particular. By highlighting the differences between earlier periods as well as the rival political parties of the JDP, this article reveals the similarities and differences between the JDP and other political parties.  Lastly, this study also contributes to the existing scholarship on the role of political parties in women’s political representation in Turkey.
MASAÜSTÜ YAYINCILIĞIN İLK YILLARINDA YENİLİKÇİ  TİPOGRAFİK YAKLAŞIMLAR: NEVILLE BRODY
MASAÜSTÜ YAYINCILIĞIN İLK YILLARINDA YENİLİKÇİ  TİPOGRAFİK YAKLAŞIMLAR: NEVILLE BRODY
Yazar: Kurtcu, Fatih
Dergi: Akademik Sanat No. 14, 2021
Anahtar kelimeler: Masaüstü yayıncılık,Tipografi,Neville Brody,Postmodernizm

Bu makalede, bilgisayarın keşfi ile kökten değişen grafik tasarımın, masaüstü yayıncılık sayesinde yenilikçi tasarımların ilk ürünleri olan dergi tasarımlarında tipografi kullanımı, Neville Brody özelinde incelenmektedir. Brody, 20. yy’ın son çeyreğinde başlayan yenilikçi dergi tasarımlarında tipografiyi daha önce alışılmadık bir tarzda tasarlamış ve kullanmıştır. Öyle ki tipografi bazen bir görselin yerini bazen bir dokunun yerini tutabilmekte, içeriği kavramsal olarak okuyucuya (fütürizm, konstrüktivizm veya dadaizm gibi akımlar da olduğu gibi) aktarmaya çalışmaktadır. Masaüstü yayıncılık ile başlayan ve tasarım camiasında ses getiren önemli dergiler The Face, Arena ve Fuse dergileri nitel araştırma yöntemi ile incelenmektedir.

Bu makalede, bilgisayarın keşfi ile kökten değişen grafik tasarımın, masaüstü yayıncılık sayesinde yenilikçi tasarımların ilk ürünleri olan dergi tasarımlarında tipografi kullanımı, Neville Brody özelinde incelenmektedir. Brody, 20. yy’ın son çeyreğinde başlayan yenilikçi dergi tasarımlarında tipografiyi daha önce alışılmadık bir tarzda tasarlamış ve kullanmıştır. Öyle ki tipografi bazen bir görselin yerini bazen bir dokunun yerini tutabilmekte, içeriği kavramsal olarak okuyucuya (fütürizm, konstrüktivizm veya dadaizm gibi akımlar da olduğu gibi) aktarmaya çalışmaktadır. Masaüstü yayıncılık ile başlayan ve tasarım camiasında ses getiren önemli dergiler The Face, Arena ve Fuse dergileri nitel araştırma yöntemi ile incelenmektedir.
İran Güncel Sanatında, Üçüncü Nesil Genç Video Sanatçıları
İran Güncel Sanatında, Üçüncü Nesil Genç Video Sanatçıları
Yazar: Babazadeh, Hajar; Şan, Sepideh
Dergi: Akademik Sanat No. 15, 2021
Anahtar kelimeler: Güncel Sanat,İran Güncel Sanatı,İran Video Sanatı ve Sanatçıları,3. Nesil Genç Video Sanatçıları

İran'da yaklaşık 1998’lerden beri, sanatçılar video, performans, hazır nesneler, fotoğraf, kolaj vb. araçlarla Performans Sanatı, Enstalasyon Sanatı, Video Sanatı gibi sanatın yeni biçimlerini ortaya koyarak, Güncel Sanatın yeni bir versiyonu olan İran "Yeni Sanatı"nı ortaya koymuşlardır. Çalışmamızda Güncel Sanatın biçimlerinden biri olan Video Sanatının İran’daki 3. nesil temsilcilerinin eserleri ve söz konusu sanatçıların bakış açıları ve yönelimleri araştırılmıştır. İran Güncel Sanatı’nın bir kısmının tanıtılmasını amaçladığımız çalışmamızda kaynak araştırmasının yanı sıra sanatçılarla yapılan görüşmeler ve sanatçıların eserleri üzerine yaptığımız incelemeler yer almaktadır. Bu araştırmada söz konusu sanatçıların bazen çevre, su, barış ve savaş gibi evrensel meselelere odaklandığı bazen ise İran toplumunun modernleşmesiyle birlikte giderek yok olan kültürel unsurlara dikkat çektikleri görülmüştür. Sanatçıların bir kısmı kimlik eleştirisi yaparken diğer bir kısmı toplumsal olaylara ve insani felaketlerin sebebi olan ataerkil kültür, iktidar gibi kültürel ve politik yaklaşımları doğrudan eleştirmektedir. Aynı zamanda cinsiyetçi ve psikolojik konular da sanatçıların ilgi odakları arasında yer almaktadır.

İran'da yaklaşık 1998’lerden beri, sanatçılar video, performans, hazır nesneler, fotoğraf, kolaj vb. araçlarla Performans Sanatı, Enstalasyon Sanatı, Video Sanatı gibi sanatın yeni biçimlerini ortaya koyarak, Güncel Sanatın yeni bir versiyonu olan İran "Yeni Sanatı"nı ortaya koymuşlardır. Çalışmamızda Güncel Sanatın biçimlerinden biri olan Video Sanatının İran’daki 3. nesil temsilcilerinin eserleri ve söz konusu sanatçıların bakış açıları ve yönelimleri araştırılmıştır. İran Güncel Sanatı’nın bir kısmının tanıtılmasını amaçladığımız çalışmamızda kaynak araştırmasının yanı sıra sanatçılarla yapılan görüşmeler ve sanatçıların eserleri üzerine yaptığımız incelemeler yer almaktadır. Bu araştırmada söz konusu sanatçıların bazen çevre, su, barış ve savaş gibi evrensel meselelere odaklandığı bazen ise İran toplumunun modernleşmesiyle birlikte giderek yok olan kültürel unsurlara dikkat çektikleri görülmüştür. Sanatçıların bir kısmı kimlik eleştirisi yaparken diğer bir kısmı toplumsal olaylara ve insani felaketlerin sebebi olan ataerkil kültür, iktidar gibi kültürel ve politik yaklaşımları doğrudan eleştirmektedir. Aynı zamanda cinsiyetçi ve psikolojik konular da sanatçıların ilgi odakları arasında yer almaktadır.