hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) Türkiye Kürtlerine Yönelik Dış Politikası ve SSCB Kürdolojisi, 1917-1945
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) Türkiye Kürtlerine Yönelik Dış Politikası ve SSCB Kürdolojisi, 1917-1945
Yazar: Başaran, Ali
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 12 No. 22, 2021
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; SSCB,Kürdoloji,Dış Politika,Ermenistan SSC,Hayali cemaatler

Araştırmanın iki amacı vardır: ilki Bolşevik devrimi sonrasından 1945’e kadar SSCB’nin Türkiye Kürtlerine yönelik politikasını belirlemektir. Araştırmanın ikinci amacı Kürdolojinin seyrini takip etmektir. Bu amaçlara göre veriler Türkçe ve Rusça kaynaklardan toplanmıştır. İmzalanan iki andlaşma önemli verilerdendir. And- laşmalarda iki tarafın zımnen isyanları desteklemeyecekleri öngö- rülmüştür. Gerçekten SSCB Kürt isyanlarını desteklememiş ancak Kürtçe gazete, Kürtçe radyo yayını, Kürtçe kitaplar, Kürdologların toplantılarında alınan kararlar, Kürtçenin öğretilmesi, Kürtçe alfa- be ve diğer faaliyetler Türkiye’yi endişelendirmiştir. Verilere göre SSCB Kürdologlarının 1930’lu yılların ortasına kadar mühim katkı- sı olduğu görülmüştür.

Araştırmanın iki amacı vardır: ilki Bolşevik devrimi sonrasından 1945’e kadar SSCB’nin Türkiye Kürtlerine yönelik politikasını belirlemektir. Araştırmanın ikinci amacı Kürdolojinin seyrini takip etmektir. Bu amaçlara göre veriler Türkçe ve Rusça kaynaklardan toplanmıştır. İmzalanan iki andlaşma önemli verilerdendir. And- laşmalarda iki tarafın zımnen isyanları desteklemeyecekleri öngö- rülmüştür. Gerçekten SSCB Kürt isyanlarını desteklememiş ancak Kürtçe gazete, Kürtçe radyo yayını, Kürtçe kitaplar, Kürdologların toplantılarında alınan kararlar, Kürtçenin öğretilmesi, Kürtçe alfa- be ve diğer faaliyetler Türkiye’yi endişelendirmiştir. Verilere göre SSCB Kürdologlarının 1930’lu yılların ortasına kadar mühim katkı- sı olduğu görülmüştür.
SOĞUK SAVAŞ’IN SONLANMASINDA REYKJAVİK ZİRVESİ VE LİDERLERİN ETKİLERİ
SOĞUK SAVAŞ’IN SONLANMASINDA REYKJAVİK ZİRVESİ VE LİDERLERİN ETKİLERİ
Yazar: Kurt, Hakan
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 23, 2022
Anahtar kelimeler: Thatcher,Gorbaçov,Reagan,Reykjavik Zirvesi,Soğuk Savaş’ın Sonlanması

Soğuk Savaş döneminde ABD ile Sovyetler Birliği arasında sırasıyla Cenevre, Reykjavik, Washington ve Moskova gibi zirveler yapıldı. Ülkelerin ortaya koyduğu dış politikalar da bu zirveler aracılığıyla belirlendi. Sonuçları açısından sadece bu iki ülke değil dünyanın diğer tüm devletleri de bu zirvelerden etkilendi. Örneğin İngiltere, 1986 yılında Gorbaçov ve Reagan arasında gerçekleştirilen Reykjavik Zirvesi’nin ardından nükleer silahlar konusunda Amerika ile gerçekleştirdiği ittifak hususunda bir çekince içine girdi. Avrupa ülkeleri de nükleer güç anlaşmalarının etkileri üzerinde ve NATO çevrelerinin dünya politikalarında etkisizleşmesi hususunda güvensizlik yaşadılar. Soğuk Savaş’ın bitmesine neden olan sebepler arasında ABD-Sovyetler Birliği arasında yapılan bu zirveler de bulunmaktadır. Bu nedenle Soğuk Savaş’ın bitişine giden süreci anlamak amacıyla Reykjavik Zirvesi’nin etkilerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Reykjavik Zirvesi’nin ve liderlerin Soğuk Savaş’ın bitişindeki etkileri değerlendirildi. Kaynak olarak genel literatürdeki araştırma eserlerin yanı sıra Thatcher Vakfı, The National Security Archive Reykjavik Dosyası ve çeşitli diğer web sitelerinden ulaşılan belgeler kullanıldı. Reykjavik Zirvesi ile Amerika, İngiltere ve Sovyetler Birliği arasında bir yakınlaşmanın ve Soğuk Savaş’ın bitişini hızlandıran gelişmelerin yaşandığı ortaya koyuldu.

Soğuk Savaş döneminde ABD ile Sovyetler Birliği arasında sırasıyla Cenevre, Reykjavik, Washington ve Moskova gibi zirveler yapıldı. Ülkelerin ortaya koyduğu dış politikalar da bu zirveler aracılığıyla belirlendi. Sonuçları açısından sadece bu iki ülke değil dünyanın diğer tüm devletleri de bu zirvelerden etkilendi. Örneğin İngiltere, 1986 yılında Gorbaçov ve Reagan arasında gerçekleştirilen Reykjavik Zirvesi’nin ardından nükleer silahlar konusunda Amerika ile gerçekleştirdiği ittifak hususunda bir çekince içine girdi. Avrupa ülkeleri de nükleer güç anlaşmalarının etkileri üzerinde ve NATO çevrelerinin dünya politikalarında etkisizleşmesi hususunda güvensizlik yaşadılar. Soğuk Savaş’ın bitmesine neden olan sebepler arasında ABD-Sovyetler Birliği arasında yapılan bu zirveler de bulunmaktadır. Bu nedenle Soğuk Savaş’ın bitişine giden süreci anlamak amacıyla Reykjavik Zirvesi’nin etkilerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Reykjavik Zirvesi’nin ve liderlerin Soğuk Savaş’ın bitişindeki etkileri değerlendirildi. Kaynak olarak genel literatürdeki araştırma eserlerin yanı sıra Thatcher Vakfı, The National Security Archive Reykjavik Dosyası ve çeşitli diğer web sitelerinden ulaşılan belgeler kullanıldı. Reykjavik Zirvesi ile Amerika, İngiltere ve Sovyetler Birliği arasında bir yakınlaşmanın ve Soğuk Savaş’ın bitişini hızlandıran gelişmelerin yaşandığı ortaya koyuldu.
Avrupa Birliği'nin Kuzey Akım 2 Projesine Yönelik Yaklaşımı
Avrupa Birliği'nin Kuzey Akım 2 Projesine Yönelik Yaklaşımı
Yazar: Bichikliski, Stoilko; Nas, Çiğdem
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 24, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Kuzey Akım 2,AB,jeoekonomi,jeopolitika

Kuzey Akım 2 projesi gaz ticareti alanında en çok tartışılan konulardan biridir. Projeyi destekleyen taraflar bu projenin sadece ekonomik, muhalifleri ise siyasi amaçlarının peşinde ve AB’nin hedeflerine ve kurallarına aykırı olduğunun kanısında olmuşlardır. Kuzey Akım 2 projesinin gerçekleşmesi halinde, bu projenin muhalifleri; Rusya'nın AB’nin enerji sektöründeki rolünün güçleneceğini, farklı tedarikçilerin AB pazarına erişim sağlayamayacağını ve bu nedenden ötürü AB enerji güvenliğine zarar vereceğini ileri sürmektedir. Başka bir deyişle, bu projenin jeoekonomik ve jeopolitik özellikler barındırdığına yönelik söylemler geliştirilmiştir. Dolayısıyla bu çalışmada, Kuzey Akım 2 projesinin jeoekonomi ve jeopolitika kavramıyla ne kadar ilintili, hangi jeoekonomi ve jeopolitik araçlarını kapsadığını öğrenmekle birlikte, AB üye devletlerinin bu projeye yönelik tavrı ele alınacaktır

Kuzey Akım 2 projesi gaz ticareti alanında en çok tartışılan konulardan biridir. Projeyi destekleyen taraflar bu projenin sadece ekonomik, muhalifleri ise siyasi amaçlarının peşinde ve AB’nin hedeflerine ve kurallarına aykırı olduğunun kanısında olmuşlardır. Kuzey Akım 2 projesinin gerçekleşmesi halinde, bu projenin muhalifleri; Rusya'nın AB’nin enerji sektöründeki rolünün güçleneceğini, farklı tedarikçilerin AB pazarına erişim sağlayamayacağını ve bu nedenden ötürü AB enerji güvenliğine zarar vereceğini ileri sürmektedir. Başka bir deyişle, bu projenin jeoekonomik ve jeopolitik özellikler barındırdığına yönelik söylemler geliştirilmiştir. Dolayısıyla bu çalışmada, Kuzey Akım 2 projesinin jeoekonomi ve jeopolitika kavramıyla ne kadar ilintili, hangi jeoekonomi ve jeopolitik araçlarını kapsadığını öğrenmekle birlikte, AB üye devletlerinin bu projeye yönelik tavrı ele alınacaktır
Rusya’nın Kuzey Kutup Bölgesi Yeni Güvenlik Politikası:
The Russian Security Policy in the Arctic: Achieving Peace Through Building Stability
Yazar: Biçer, Rüştü Salim Savaş
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 23, 2021
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Kuzey Kutbu,güvenlik,istikrar,kuzey deniz yolu,savunma,iklim koşulları.

Kuzey Kutup bölgesi ya da Arktik bölge, dondurucu iklim koşulları ve çorak bir arazi olması nedeniyle yirminci yüzyıla kadar pek dikkate alınmayan uzak bir bölge olmuştur. Son zamanlarda küresel ısınma ile buzulların erimesi sonucunda dünyanın dikkatini çeken bu bölge, ilgili ülkeler çoğu zaman aralarındaki rekabetin ana kaynağı olan güvenliğe odaklandıkları için artık daha yoğun bir mücadele alanı haline gelmiştir.2020 tarihinde açıklanan Rusya Federasyonu Kuzey Kutbu stratejisi, askeri bir çatışmayı öngörmekten ziyade güvenlik işbirliğine daha açıktır. Bu araştırmada Kuzey Kutup bölgesindeki Rusya Federasyonu güvenlik politikasının savaş ve düşmanlığa değil barış ve istikrara dayandığı iddiasının uygulanabilirliği, muhtemel kriz senaryoları dikkate alınarak incelenecektir. Rusya Federasyonu’nun Arktik böl- gedeki NATO üyesi ülkelerin çıkarları ile örtüşmeyen stratejik he- deflerinin bir çatışmaya yol açabileceği ve çatışmanın muhtemelen sadece bu bölge ile sınırlı kalmayacağı, Baltık bölgesi, Doğu Avrupa ve Karadeniz hatta Kafkasya’daki NATO müttefik ve ortaklarının güvenlik endişeleri çalışmanın kapsamı içerisinde değerlendirilecektir.

Until the twentieth century, the High North Region or Arctic was not considered much because of its freezing and remote wasteland. This region, which has recently attracted the world’s attention as a result of the melting of glaciers due to changing climatic conditions, has now become a more intense area of struggle due to the focus of the Arctic states on security, which is often the main source of competi- tion between them.The North Pole strategy of the Russian Federation, announced in 2020, is more open to security cooperation rather than anticipating a military conflict. In this study, the applicability of the claim that the security policy of the Russian Federation in the Arctic region is ba- sed on peace and stability, not war and hostility, will be examined by considering possible crisis scenarios. The strategic objectives of the Russian Federation that do not overlap with the interests of NATO member states in the Arctic region may cause a conflict and the conf- lict will probably not be limited to this region, the security concerns of NATO allies and partners in the Baltic region, Eastern Europe and the Black Sea and even the Caucasus will be evaluated within the scope of the study
Rusya’nın Ukrayna Saldırısı ve AB İçerisinde Yeniden Yapılanma Arayışları
Rusya’nın Ukrayna Saldırısı ve AB İçerisinde Yeniden Yapılanma Arayışları
Yazar: Ülger, İrfan Kaya
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 23, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Rusya,Ukrayna,AB

24 Şubat 2022’de Rusya tarafından Ukrayna’ya başlatılan saldırı tüm dünyada şok etkisi yarattı. Uluslararası hukukun en temel ilkele- rinden biri de devletlerin toprak bütünlüğü, egemenliği ve bağımsız- lığına saygı gösterilmesi öngörmektedir. Buyruk hukuk (jus cogens) karakteri taşıyan bu kuralın Moskova yönetimi tarafından açıkça ihlâl edilmesi üzerine hem Avrupa Konseyi’nde, hem de BM Genel Kurulunda uluslararası toplum hassasiyetini ortaya koymuştur.

24 Şubat 2022’de Rusya tarafından Ukrayna’ya başlatılan saldırı tüm dünyada şok etkisi yarattı. Uluslararası hukukun en temel ilkele- rinden biri de devletlerin toprak bütünlüğü, egemenliği ve bağımsız- lığına saygı gösterilmesi öngörmektedir. Buyruk hukuk (jus cogens) karakteri taşıyan bu kuralın Moskova yönetimi tarafından açıkça ihlâl edilmesi üzerine hem Avrupa Konseyi’nde, hem de BM Genel Kurulunda uluslararası toplum hassasiyetini ortaya koymuştur.
Ukrayna Savaşı’nın Türkiye-Rusya ilişkilerine olası etkileri
Ukrayna Savaşı’nın Türkiye-Rusya ilişkilerine olası etkileri
Yazar: Oktav, Ozden Zeynep
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 23, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Ukrayna,Türkiye-Rusya ilişkileri,Savaş

Rusya – Ukrayna Savaşı’na uyandığımız 24 Şubat 2022 tarihinden beri yalnızca savaşın ne zaman biteceği ve dünya dengelerini nasıl değiştireceği değil, savaşın Ankara-Moskova ilişkilerine nasıl yansı- yacağı da gündemdedir. Zira iki ülke ilişkileri o tarihten beri farklı bir mecraya evrilmiş durumdadır. Geriye bakıldığında, 15 Temmuz 2016 tarihinde, Türkiye’deki darbe girişimi sonrasında yükselen ABD karşıtlığı ile beraber, Ankara ve Moskova, özellikle Suriye kri- zi özelinde yaşanan çıkar çatışmalarını bir tarafa bırakarak yakın- laşmış ve bu durum ilişkilerin kompartmanlaşmasına neden olmuş- tur. Diğer bir deyişle, enerji, güvenlik ve ticaret/ turizm alanlarında gelişen ikili ilişkiler sayesinde Suriye İdlib’de yaşanan krizlere, Lib- ya’daki çıkar çatışmalarına rağmen iki ülke kopma aşamasına gel- memiştir.

Rusya – Ukrayna Savaşı’na uyandığımız 24 Şubat 2022 tarihinden beri yalnızca savaşın ne zaman biteceği ve dünya dengelerini nasıl değiştireceği değil, savaşın Ankara-Moskova ilişkilerine nasıl yansı- yacağı da gündemdedir. Zira iki ülke ilişkileri o tarihten beri farklı bir mecraya evrilmiş durumdadır. Geriye bakıldığında, 15 Temmuz 2016 tarihinde, Türkiye’deki darbe girişimi sonrasında yükselen ABD karşıtlığı ile beraber, Ankara ve Moskova, özellikle Suriye kri- zi özelinde yaşanan çıkar çatışmalarını bir tarafa bırakarak yakın- laşmış ve bu durum ilişkilerin kompartmanlaşmasına neden olmuş- tur. Diğer bir deyişle, enerji, güvenlik ve ticaret/ turizm alanlarında gelişen ikili ilişkiler sayesinde Suriye İdlib’de yaşanan krizlere, Lib- ya’daki çıkar çatışmalarına rağmen iki ülke kopma aşamasına gel- memiştir.
Doğu Akdeniz ‘de bölgesel güvenlik sorunu: enerji ve ittifaklar
Doğu Akdeniz ‘de bölgesel güvenlik sorunu: enerji ve ittifaklar
Yazar: Dönmez, Suat
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 24, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Doğu Akdeniz,NATO,Enerji,Bölgesel Güvenlik,İttifaklar

Doğu Akdeniz’de keşfedilen ve potansiyel hidrokarbon enerji kaynakların varlığı konusundaki beklentiler tüm bölge ülkelerinin dikkatlerini bu alana çekmiş ve bölgesel güvenlik alanında yeni gelişmeler yaşanmasına yol açmıştır. Kıbrıs meselesi ve bu mesele bağlamında Türkiye’nin Akdeniz’deki güvenliğinin yanında hak ve menfaatlerinin önemi son dönemde yaşanan gelişmelerle bir kez daha vurgulanmıştır. Bir anlamda bölgesel bir güvenlik konusu gibi ortaya çıkan bu durum giderek enerji güvenliği boyutu üzerinden ABD, AB ve Rusya gibi küresel aktörlerin de ilgi alanı haline gelerek bölgesel boyutun ötesine geçmiştir. Bölge ülkelerinin bir kısmının AB, bir kısmının NATO üyesi olması ve bunların kendi aralarındaki gruplaşmalar konuyu bu örgütler açısından karmaşık hale getirmektedir. Bu makale bölgedeki sorunu ve aktörlerin rollerini ortaya koyarak konuya diğer devletler ve uluslararası örgütlerin (AB, NATO) tutum ve yaklaşımları açısından incelemeyi amaçlamaktadır.

Doğu Akdeniz’de keşfedilen ve potansiyel hidrokarbon enerji kaynakların varlığı konusundaki beklentiler tüm bölge ülkelerinin dikkatlerini bu alana çekmiş ve bölgesel güvenlik alanında yeni gelişmeler yaşanmasına yol açmıştır. Kıbrıs meselesi ve bu mesele bağlamında Türkiye’nin Akdeniz’deki güvenliğinin yanında hak ve menfaatlerinin önemi son dönemde yaşanan gelişmelerle bir kez daha vurgulanmıştır. Bir anlamda bölgesel bir güvenlik konusu gibi ortaya çıkan bu durum giderek enerji güvenliği boyutu üzerinden ABD, AB ve Rusya gibi küresel aktörlerin de ilgi alanı haline gelerek bölgesel boyutun ötesine geçmiştir. Bölge ülkelerinin bir kısmının AB, bir kısmının NATO üyesi olması ve bunların kendi aralarındaki gruplaşmalar konuyu bu örgütler açısından karmaşık hale getirmektedir. Bu makale bölgedeki sorunu ve aktörlerin rollerini ortaya koyarak konuya diğer devletler ve uluslararası örgütlerin (AB, NATO) tutum ve yaklaşımları açısından incelemeyi amaçlamaktadır.
Türkiye’nin Orta Asya Politikalarının Dönemsel Analizi
Türkiye’nin Orta Asya Politikalarının Dönemsel Analizi
Yazar: Avcı, Erkan
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 13 No. 24, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Türkiye’nin Orta Asya Politikası,Kazakistan,Özbekistan,Kırgızistan,Türkmenistan ; Türkiye’nin Orta Asya Politikası,Kazakistan,Özbekistan,Kırgızistan,Türkmenistan

Soğuk Savaş döneminde Türkiye’nin Batı odaklı dış politikası SSCB’nin dağıldıktan sonra Orta Asya’ya da yönelmiştir. Dönemin milliyetçi söylemleri dış politikada etkisini göstermesinin yanı sıra Turgut Özal pragmatik olmaya da çalışmıştır. Türkiye’nin Orta Asya politikaları Özal’dan bu yana esas olarak cumhurbaşkanlığı düzeyinde yürütülmüştür. Türkiye ve Orta Asya ülkeleri arasında ekonomik, kültürel ve siyasi birtakım gelişmeler olmasına rağmen yeterli düzeye erişememiştir. Örneğin ithalat- ihracatta iki tarafın ticari ortaklıkları bugün hala üst seviyelere ulaşamamıştır. Ayrıca Türkiye bölgenin temel dinamiklerini hala tam olarak algılayamamıştır. Kültürel açıdan ise iki tarafın halkları hala birbirini tanımamaktadır. Makalenin amacı milliyetçi söylemler ışığında bölgesel ve küresel realiteyi görmeden Turan devleti kurma veya AB tarzında bir birlik oluşturma çabalarını eleştirmek ve bunun yerine NAFTA tarzında bir serbest ticaret bölgesi oluşturularak ticaretin geliştirilebileceğini önermektir.

Soğuk Savaş döneminde Türkiye’nin Batı odaklı dış politikası SSCB’nin dağıldıktan sonra Orta Asya’ya da yönelmiştir. Dönemin milliyetçi söylemleri dış politikada etkisini göstermesinin yanı sıra Turgut Özal pragmatik olmaya da çalışmıştır. Türkiye’nin Orta Asya politikaları Özal’dan bu yana esas olarak cumhurbaşkanlığı düzeyinde yürütülmüştür. Türkiye ve Orta Asya ülkeleri arasında ekonomik, kültürel ve siyasi birtakım gelişmeler olmasına rağmen yeterli düzeye erişememiştir. Örneğin ithalat- ihracatta iki tarafın ticari ortaklıkları bugün hala üst seviyelere ulaşamamıştır. Ayrıca Türkiye bölgenin temel dinamiklerini hala tam olarak algılayamamıştır. Kültürel açıdan ise iki tarafın halkları hala birbirini tanımamaktadır. Makalenin amacı milliyetçi söylemler ışığında bölgesel ve küresel realiteyi görmeden Turan devleti kurma veya AB tarzında bir birlik oluşturma çabalarını eleştirmek ve bunun yerine NAFTA tarzında bir serbest ticaret bölgesi oluşturularak ticaretin geliştirilebileceğini önermektir.
Türkiye Nasıl Bir Antarktika Stratejisi Geliştirmelidir?
Türkiye Nasıl Bir Antarktika Stratejisi Geliştirmelidir?
Yazar: ,; Öztürk, Bayram
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015

1991’de antlaşmanın tarafı olan 39 devlet, gelecek 50 yıl boyunca Antark- tika’daki yeraltı kaynaklarının çıkarılmaması doğrultusunda bir karar almış,  bu karar kapsamında imzalanan Çevre Protokolü (Madrid Protokolü) 1998’de  yürürlüğe girmiştir. Kıtadaki faaliyetleri bilimsel çalışmalarla sınırlı tu- tan Çevre Protokolü’nün 2048’e kadar yürürlükte kalacağı beklenmektedir.  2048’de ise Antarktika Antlaşması’nın hükümlerinin ve bu kapsamda Çev- re Protokolü’nün gözden geçirilmesi ihtimali bulunmaktadır. Farklı devletler  antlaşma hükümleri yeniden düzenlenirken söz sahibi olmak ve kıta üzerinde  pay elde etmek için belirli stratejiler izlemektedir. Devletlerin bu stratejilerinin  temelinde kıtadaki kaynaklar üzerindeki güç mücadelesi yatmaktadır. Antark- tika petrol, doğalgaz, değerli metal ve madenler gibi sahip olduğu doğal kay- naklarla devletleri cezbetmektedir. Dolayısıyla 2048 yılından sonra Antarktika  kıtasıyla ilgili tartışmaların artması beklenmektedir

1991’de antlaşmanın tarafı olan 39 devlet, gelecek 50 yıl boyunca Antark- tika’daki yeraltı kaynaklarının çıkarılmaması doğrultusunda bir karar almış,  bu karar kapsamında imzalanan Çevre Protokolü (Madrid Protokolü) 1998’de  yürürlüğe girmiştir. Kıtadaki faaliyetleri bilimsel çalışmalarla sınırlı tu- tan Çevre Protokolü’nün 2048’e kadar yürürlükte kalacağı beklenmektedir.  2048’de ise Antarktika Antlaşması’nın hükümlerinin ve bu kapsamda Çev- re Protokolü’nün gözden geçirilmesi ihtimali bulunmaktadır. Farklı devletler  antlaşma hükümleri yeniden düzenlenirken söz sahibi olmak ve kıta üzerinde  pay elde etmek için belirli stratejiler izlemektedir. Devletlerin bu stratejilerinin  temelinde kıtadaki kaynaklar üzerindeki güç mücadelesi yatmaktadır. Antark- tika petrol, doğalgaz, değerli metal ve madenler gibi sahip olduğu doğal kay- naklarla devletleri cezbetmektedir. Dolayısıyla 2048 yılından sonra Antarktika  kıtasıyla ilgili tartışmaların artması beklenmektedir
Ermeni “Soykırımı” İddiaları, Amerikan Kongresi ve Türkiye
Ermeni “Soykırımı” İddiaları, Amerikan Kongresi ve Türkiye
Yazar: Çelikkol, Oğuz
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 7 No. 13, 2015
Anahtar kelimeler: Genocide, Terrorism, Parlementary Resolutions, US Congress, US Senate. ; 1915 Olayları, Soykırım, Terörizm, Parlamento Kararları, ABD Kongresi

Anadolu’da meydana gelen 1915 olaylarını “soykırım” olarak uluslararası topluma ve Türkiye’ye kabul ettirme çabaları 1970’li yılların ikinci yarısında başlamıştır. İlkin Türkiye’ye karşı Ermeni örgütlerin terörizm eylemleriyle başlayan kampanya, sonrasında üçüncü ülkelerin parlamentolarında kabul edilen kararlarla devam etmiştir. Ermeni lobisi, soykırım iddialarını uluslararası topluma kabul ettirme ve Türkiye üzerinde baskı oluşturma yönünde bugüne kadar önemli ilerleme sağlamıştır. Türkiye, Ermeni lobisinin bazı ülkelerden destek alan bu kampanyasına konunun siyasileştirilmeden tarihçilere bırakılması, tek bir grubun çektiği acılar üzerinde odaklanmanın yanlışlığı, 1915 olaylarının o zamanki tüm Anadolu nüfusu üzerindeki etkilerinin dikkate alınması temelinde karşı çıkmaktadır. Birçok Avrupa ülkesi parlamentosunun aldığı “soykırım” kararlarından sonra ABD Kongresi’nin konuya yaklaşımı daha da önem kazanmıştır. Bu makale 1990 yılında ABD Senatörleri Robert Dole ile Robert Byrd arasındaki konuyla ilgili yaşanan mücadeleyi okuyucunun dikkatine sunmayı amaçlamaktadır.

Armenian lobby has started its activities to pressure the international community and Turkey to accept the events of 1915 that happened in Anatolia as “genocide” during the second half of the 1970s. This campaign first took the shape of the activities of the Armenian terrorist organizations against Turkey and later turned into political as third country parliaments have begun to accept Armenian genocide resolutions negatively affecting Turkey’s relations with these countries. US Congress position on the subject has become more important after the parliaments of many European countries have adopted “Armenian Genocide” resolutions. This article aims at bringing to the attention of the readers the struggle between senators Dole and Byrd on an Armenian genocide resolution presented in the US Senate in 1990.