hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kur’ân’ın Aşamalı İndirilişi İle İlgili Rivâyetlerin Sened Tenkidi
Sanad Criticism of Narratives Related to the Revelation of the Quran in Stages
Yazar: Yerkazan, Hasan
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 10, 2018
Anahtar kelimeler: Kur’ân-ı Kerîm,Hadîs,Aşamalı İndirilme,Sened Tenkidi,İbn Abbas ; The Holy Qur’ān,Hadith,Gradual Revelation,Sanad Criticism,Ibn Abbās

Bu makale, Kur’ân’ın Hz. Peygamber’e(sav) aşamalı indirilişini ifade eden rivâyetlerin sened tenkidini konuedinmektedir. Bahse konu rivâyetler, Kur’ân’ın Kadir gecesinde levh-imahfuz’dan “Beytü’l-‘izze”yeyani yakın semâya topluca, tek seferdeindiğini daha sonra nüzûl ortamındaki olaylarla irtibatlı bir şekilde AllahRasûlü’ne peyderpey nâzil olduğunu ifade etmektedir. Bu çalışmada toplam on ikirivâyet incelenmiş ve ilgili rivâyetlerin sened tenkidi yapılmıştır. Eldeedilen verilere göre, Kur’ân’ın Hz. Peygamber’e (sav) aşamalı indirilişiniifade eden rivâyetlerin tamamı İbn Abbâs’a dayandırılmaktadır. Bu rivâyetlerinsened tenkidi açısından yedisinin sahih; beşinin ise zayıf olduğu tespitedilmiştir. Sahih ve zayıf rivâyetler, içerik olarak aynı olduğundan dolayı zayıf rivâyetlerin şahid ve mutabaâtbağlamında değerlendirilmesinin mümkün olacağı kanaatine varılmıştır. Buçerçevede Kur’ân’ın Hz. Peygamber’e (sav)aşamalı indirilişini ifade eden rivâyetlerin, sened tenkidi açısından sahiholduğu görülmüştür.

This article is about sanadcriticism of narratives, which expresses the gradual revelation of the Quran tothe Prophet (pbuh). These narratives indicate that the Quran firstly descendedfrom Levh-i Mahfuz (Preserved Tablet) to Baytu’l-‘Izza, meaning the nearestsky, completely in one time in the night of Qadir, later on that was revealedgradually to the Prophet in connection with specific incidents at theenvironment of nuzool. In this study, a total of twelve narratives wereexamined and the relevant narrations were criticized. According to the obtainedresults, all narratives, which express that the Qur'an was revealed graduallyto the Prophet, are based on Ibn Abbas. Seven of these narratives have beenfound sahih (authentic), and five of them found dhaeef (weak) in terms ofsanad. It was concluded that it would be possible to evaluate the dhaeefnarratives as shahid and mutaba‘at hadith because of the sahih and dhaeefnarratives are the same in content. As a result, the narratives, which expressthat the Qur’an was revealed gradually to the Prophet, have been determined assahih in perspective of sanad crticism.
Kâdî Beyzâvî’nin Hüsün-Kubuh Anlayışı
Kâdî Baydawi’s Understanding of the Husn-Kubh
Yazar: Bayram, İbrahim
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 10, 2018
Anahtar kelimeler: Beyzâvî,Eş̒ariyye,hüsün-kubuh,aklî,şer’î ; Baydâwî,Ash'ariyya,husn-kubh,mental,sharî

Eş̒ariyyemezhebinin önemli kelamcılarından biri olan Kâdî el-Beyzâvî, hüsün-kubuhkonusundaki görüşlerini, tefsir, kelâm ve usûl-i fıkıh eserlerinde ortayakoymuştur. Oldukça muhtasar ve veciz bir şekilde telifte bulunan müellif, genelanlamda mezhebinin yaklaşımını teyid eden fikirler beyan etmiştir. Bununlabirlikte özellikle tefsirinde yaptığı bazı açıklamalar, onun en azından kimiayetlerin izahında i̒tizalî fikirleri benimsediği yorumlarını beraberindegetirmiştir. Kemal ve noksanlık ile tab’a uygunluk ve aykırılık anlamındakihüsün ve kubuhun aklî olduğunu kabul etmesi, sanki bu konuda Eş̒arî düşüncedenayrılma olarak yorumlanmışsa da aslında onun bu mesele bağlamında ekolündenfarklı düşünmesi söz konusu olmamıştır. Zira onun bu konuda serdettiğigörüşleri aynı şekilde zikreden pek çok Eş̒arî kelamcısı vardır. Ahirettesevabı veya cezayı gerektiren fiilin hüsün ve kubuhunu sadece şeriatınbelirleyeceği görüşüne bağlı olarak aklın nimet sahibine şükrün zorunluluğunubilemeyeceği fikrini de savunan müellif, bu düşüncesini isbat sadedinde naklive akli deliller getirmiş, bu meyanda özellikle Mu̒tezilî anlayışı reddetmeyihedefleyen bir dil kullanmıştır.

Kadî al-Baydâwî, oneof important Islamic theologians of the sect Ash'ariyya, revealed his views onthe subject of husn-kubh in his works of tafsir, kalam and usul-i fiqh. Theauthor, who writes the work in a rather concise and clear manner, has ingeneral declared ideas confirming the approach of the sect. However, some ofhis explanations, especially in his tafsir, brought with him the comments thathe adopted Mu̒tazili ideas in the explanation of some verses. His acceptancethat’s the mental of husn and kubh in the sense of maturity and deficiency withcompliance and contradiction to human nature, as if it was interpreted as aseparation from the thought of Ash’arî, it was not possible for him to thinkdifferently from his school in the context of this matter. For there are manyAsh’arî theologians who explain in the same way the views he has expressed inthis subject. The author, who is defending the idea that the mind will not knowthe necessity of gratitude to the owner of the blessing, depending on the viewthat the sharia will determine only the husn and kubh of the act which requiresreward or punishment in the hereafter, he brought in sharî and mental proofs inthe purport of this idea, in this direction he used a language specificallyaimed at rejecting the Mu'tazilian understanding.
Türkiye’deki Din Eğitimi Çalışmaları Bağlamında ‘Uluslararası Yüksek Din Öğretimi Kongresi’ (2017) Üzerine Bibliyometrik Analizler
Bibliometric Analysis on ‘The International Congress on Higher Religion Education’ (2017) in the Context of the Religious Education Studies in Turkey
Yazar: Aybey, Salih
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 10, 2018
Anahtar kelimeler: Religious Education,Higher Religious Education,International Congress,Proceedings,Bibliometric analyses ; Din Öğretimi,Yüksek Din Öğretimi,Uluslararası Kongre,Bildiri,Bibliyometrik Analiz

Yüksek dinöğretimini bilimsel bir zemine taşıyarak, ulusal ve uluslararası alandakigelişmeleri takip edebilmek ve yüksek din öğretiminin niteliğini artırmakamacıyla zaman zaman çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışmaların biri de“Uluslararası Yüksek Din Öğretimi Kongresi”dir. Bu çalışmada, 2017 yılında Ensar Vakfı Değerler EğitimiMerkezi ve İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi işbirliğiyle İstanbul’dagerçekleştirilen “Uluslararası Yüksek Din Öğretimi Kongresi” üzerine bibliyometrikanalizler yapılmıştır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu çalışmanınamacı, adı geçen kongrenin genel özelliklerini ortaya koyarak din eğitimialanına katkı sağlamaktır. Kongrede sunulan bildiriler ve katılımcılara dairveriler üzerine istatistiki değerlendirmeler yapılan bu çalışmada sonuç olarak;kongrede toplam olarak 67 bildirinin sunulduğu, kongrede 101 katılımcının yeraldığı, katılımcıların büyük çoğunluğunu (n=81) yerli katılımcılardan oluştuğubelirlenmiştir.

Carrying the higher religious education on ascientific foundation, to follow developments in national and internationalarena and time and time in order to improve the quality of higher religiouseducation. A part of these studies is the "InternationalHigher Religious Education Congress". In this study, bibliometric analyseson “The International Congress on Higher Religion Education” which wereconducted in Istanbul in 2017 in cooperation with Ansar Foundation value EducationCenter and Istanbul University Faculty of Theology. The purpose of this study,in which the qualitative research method is used, is to contribute to the fieldof religious education by setting out the general characteristics of thementioned congress. As a result, it was determined that 67 verbal reports werepresented in the congress, 101 participants were present in the Congress, andthe majority of the participants (n=81) were domestic participants.
Kazâ ve Kader Kavramlarına Felsefi Bir Katkı:  Molla Sadrâ Örneği
A Philosophical Contribution to the Concepts of Divine Decree and Predestination: Molla Sadrâ Sample
Yazar: Pirinç, Ahmet
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 10, 2018
Anahtar kelimeler: Kazâ,kader,kalem,levh,Molla Sadrâ ; Divine decree,predestination,pen,tablet,Molla Sadrâ

İslamdüşüncesinde Tanrı’nın bilgisinin kendi ilahi doğasına uygun olarak birdenfazla mertebesi vardır. Bahse konu olan bu mertebelerden biri kazâ bir diğeriise kaderdir. Bu iki kavramla ilişkili olarak kalem ve levh mertebelerini de zikredebiliriz.Genel anlamda akademik çalışmalarda kazâ ve kader kavramlarının felsefi birtartışmanın konusu olmaktan ziyade daha çok kelam ilmi bağlamında ele alındığınısöyleyebiliriz. Bundan dolayı bu konuya felsefi bir katkı sunabilmek niyetiyle bizde Molla Sadrâ düşüncesinde kazâ ve kader konusunu incelemeye çalıştık. Molla Sadrâkazâ ve kader konusunu felsefi bir zeminde metafizik boyutuyla ele almıştır. O,kazâ ve kader konusunu Tanrı’nın bilgisinin mahiyeti, nedensellik ve bilgiteorileri bağlamında tartışmıştır. Nitekim filozofumuz bu konuyu kendi bilgimodeli olan ittihad bilgi anlayışı üzerinden temellendirmeye çalışmıştır.Böylece Molla Sadrâ kazâ kavramını Tanrı’nın zatından ayrı düşünülmeyecek ilmîsuretler olarak tanımlarken, kader kavramını ise tikel (cüz’î) bir tarzda gök nefisleriâlemindeki varlıkların suretleri şeklinde tanımlamıştır.

In Islam, the knowledge of God has more than one rank according to its divine nature. One of these ranks is divine decree (kazâ) and the other is a predestination (kader) concept. We can also add the concepts of pen and plate grades associated with these two concepts. Generally in academic works the concepts of divine decree and predestination are handled in the context of Islamic theology rather than a philosophical debate. Therefore, with the intention of offering a philosophical contribution to this issue, we tried to examine the concepts of divine decree and predestination in Molla Sadrâ's thought. Molla Sadrâ dealt with the concepts of divine decree and predestination on a philosophical ground in terms of metaphysics. He dealt with the concepts of divine decree and predestination in the context of the nature of God's knowledge, causality and theories of knowledge. As a matter of fact our philosopher tried to establish this subject on the basis of the understanding of unity knowledge which is his model of knowledge. Thus Molla Sadrâ defines the concept of divine decree as intelligible forms that can’t be thought of separately from God's person, while the concept of predestination is defined as the forms of beings in the world of spherical souls in a particular way.
Arap Dilinde Zamir Üzerine Yapılan Atıfla İlgili Tartışmalar
Discussions about References to Pronoun in Arabic Language
Yazar: Erdim, Enes
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 11, 2018
Anahtar kelimeler: Arap Dili,Atf-ı Nesak,Zamir,Basra,Kûfe,İhtilaf ; Arabic Language,Atf-ı Nesak,Pronoun,Basra,Kûfe,Dispute

Arap dilinde atf-ı nesak diyeisimlendirilen kelime veya cümleleri birbirine bağlama işleminde, merfû’muttasıl ve mecrûr muttasıl zamirler üzerine nasıl atıfta bulunulacağı meselesibu dilin iki büyük mektebi olan Basra ve Kûfe dil ekolleri arasında tartışmakonusu olmuştur. Basralılar merfû’ muttasıl zamir üzerine atıf yapılabilmesiiçin bu zamirle atfedilen sözcüğün arasına bir fasılanın girmesi gerektiğiniiddia etmişlerdir. Söz konusu fasıla yaygın olarak zamir biçiminde görülür.Bazense, mef’ûlün bih veya temyiz gibi bir öğe ya da لا –ı nâfiye olabilir. Kûfelilere göre iseböyle bir şarta gerek olmadan mutlak olarak atıf yapılabilir. Bu konuda baştaKur’ân olmak üzere birçok fasih Arap kelamında örneklere rastlanabilir. Mecrûrmuttasıl zamir üzerine atıf yapılabilmesi içinse Basralılara göre câr edatınıntekrarlanması gerekir. Câr edatının, isim ya da harf olması arasında farkyoktur. Kûfeliler böyle bir işleme gerek olmadan atıfta bulunabileceğikanaatlerine bağlı olarak bu konuda Arap kelamından deliller ortaya koymayaçalışmışlardır.  Bu çalışmada Basra veKûfelilerin konuyla ilgili tezleri delilleriyle birlikte detaylı olarak ortayakonarak değerlendirme yoluna gidilmiştir.

The matter of how to refer to al-marfu al-muttasıl andal-macrûr al-muttasıl pronouns in connecting the words or sentences, which iscalled al-atf al-nesak in Arabic language, has been a question of debatebetween al-Basra and al-Kûfe language cults, two big schools of this language.Those of Basra have claimed that a pause must go between the pronoun andreferred word to be able to refer on al-marfu al-muttasıl pronoun. Theaforesaid pause is mostly seen as a pronoun. Sometimes, it may be an elementlike mef’ûlün bih or respondent, or لا –ı nâfiye. According to those of Kûfe, on the other hand,reference can absolutely be made without such a condition. There are a lot ofexamples in many al-fasih Arabic kalam, primarily Quran, about this matter. Asto making reference on al-macrur al-muttasıl pronoun, câr preposition must berepeated according to people of Basra. There is no difference between cârpreposition’s being a noun or letter. The people of Kûfe have tried to revealevidence from Arabic kalam on this issue by stating that they do not have theopinion that a reference can be made without needing such a procedure. In thisstudy, an evaluation is carried out by presenting the arguments of Basra andKûfe people in detail together with their evidence.
Abdülmecîd b. Şeyh Nasûh b. İsrâil Amasî’nin  “Risâletü’l-Fevzi’l-Azîm”i ve Tahkîkî
Abdulmecid Ibn Sheikh Nasuh b. Israel Amasî's Treatise Named  “Risalah al-Fawz al-Azim”
Yazar: Pak, Süleyman
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 11, 2018
Anahtar kelimeler: Tefsir,Fevzül-Azîm,Abdülmecîd b. Nasûh,Cennet,Amasî ; Tafsir,Fevzul-Azîm,Abdülmecîd b. Nasûh,Heaven,Amasî

el-Fevzü’l-azîmadlı risale Abdülmecîd Amasî tarafından hicri 957 yılında kaleme alınmıştır.Konulu tefsir sayılabilecek şekilde “büyük kurtuluşa erenlerin ve cennetegireceklerin özellikleri”ni anlatan, yani içinde “el-fevzü’l-azîm” ifadesigeçen ayetleri bir arada toplamış ve bunları bir bütünlük içerisinde tefsiretmiştir. Tefsirinde öncelikle seçtiği ayetleri kelime yapısı ve dilbilgisikuralları çerçevesinde incelemekte, ardından onu açıklama amaçlı başka ayetlereve hadislere yer vermektedir. Açıklamalarında farklı kıraatleri de inceleyenAmasî, anlama katkıları üzerinden muhtemel yorumları da zikretmektedir. Ayrıcabir ayetin siyak-sibak ilişkisine de dikkat eden müellif, ayetleri bir bütünlükiçesinde izah etmektedir. Amasî’nin ayetleri açıklarken tarihi olaylardan dayararlandığı görülmektedir. Kaynakları arasında Zemahşerî, Beyzâvî, NizâmüddînNeysâbûrî, Râzî öncelikli ve ağırlıklı bir şekilde yer almaktadır. Müellifintarikata intisabı bulunmasına bağlı olarak tefsir ettiği ayetlerle ilgili yerigeldikçe işâri yorumlara da yer verdiği görülmektedir. Ayrıca kelami konulardaEhl-i sünnetin görüşlerini tercih etmekte, bazen farklı görüşleri de zikrediptenkit etmesinin ardından da kendi görüşünü vermektedir. Bu çalışmadaAbdülmecid Amasî ve eserleri kısaca tanıtıldıktan sonra risalenin ilmi neşriyapılacaktır.

This treatise was taken by AbdulmecidAmasî in the year 957. The verses describing the characteristics of those whoare in great emancipation and those who will enter the heaven, which can becounted as "commentary on the subject", have gathered together theverses of the expression "fevzül-persis" and explained them in aunity. In his exegesis, he first examines the verses within the framework ofthe word structure and grammar rules then presents other verses and hadithsrelated to this verse. Amasi,who also examined different kıraats in his explanations, also mentions possibleinterpretations through his contribution to understanding. In addition, theWriter, who pays attention to the relationship of siyak-sibak in one verse,explains the verses in the context of unity. It is seen that Amasî benefitedfrom historical events when explaining the verses. Its sources include Zemahsheri,Beyzavi, Nizamüddin Neysaburi, Razi in a priority and predominant manner. Itappears that the writer has also included işâri interpretations because of hisinvolvement in the order. In addition, while choosing the opinions of Ahl-iSunnah in kalami conclusions, he sometimes criticizes other opinions and thengives his opinion. Thic article aims to give a general information onAbdulmajid Amasi and his works with the edition critique of Risala al-Fawzal-Azim.
Abdülmecid b. Nasûh et-Tosyavî el-Amâsî (Ö. 996/1588) ve ʿArafâtü’l- ‘Ârifîn İsimli Eseri
Abdülmecîd b. Nasūh at-Tosyavī al-Amāsī (d. 996/1588) and His Work  ʿArafâtü’l- ‘Ârifîn
Yazar: Yerkazan, Hasan
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 11, 2018
Anahtar kelimeler: Hadîs,Kırk Hadîs,Manzûm,Abdülmecid b. Nasûh,Amasya ; Hadith,Forty Hadith,Poetic,Abdulmecīd b. Nasūh,Amasia

Kırk hadîs, hadîs edebiyatından en çokeser yazılan alanlardan biridir. Hadîs ve hadîs ilimleri ile iştiğal edenbirçok âlimin kırk hadîs çalışması bulunmaktadır. Kırk hadîs edebiyatınakatkıda bulunan âlimlerden biri de XVI. yüzyıl Osmanlı müelliflerindenAbdülmecîd b. Nasûh b. İsrâîl’dir (ö. 996/1588). Farklı ilim dallarında kendiniyetiştiren Abdülmecîd Efendi, tefsîr, hadîs, fıkıh, tasavvuf, eğitim, edebiyatve ahlâk gibi sahalarda çok sayıda eser kaleme almıştır. Bu makalede,Abdülmecîd Efendi’nin ʿArafâtü’l-ʿârifîn li’l-vuḳūf fi mevḳıfi ʿibâdeti rabbi’l-ʿâlemîn fî eḥâdîs̱i Seyyidi’l-murselîn isimlikırk hadîs çalışması incelenmiştir. Bu eser bir kırk hadîs derlemesi olmasınarağmen içerisinde otuz dokuz hadîs nakledilmiştir. Müellif tarafından herbirhadîsin XVI. yüzyıl Osmanlı Türkçesi ile manzûm ve mensûr tercümesiyapılmıştır. Hadîslerin daha iyi anlaşılması sağlamak amacıyla bazı kelâm,fıkıh, tasavvuf, ahlâk ve hadîs konularına değinilmiştir. Birkaç rivâyetdışında bu eserdeki hadîslerin kâhir ekseriyetinin Sahîhayn’dannakledilmiş olduğu görülmüştür. Ayrıca bu çalışmada, ʿArafâtü’l-ʿârifîn’deki manzûm hadîs tercümelerinin transkripsiyonu yapılmış vevezinleri hakkında bilgi verilmiştir.

“Forty hadith” is one of the field in which mostwritten works in the Hadith literature. Many scholars who have been engaged inthe Hadith sciences have at least one forty hadith compilations. One of thescholars who contributed to forty hadith literature is Abdulmecīd b. Nasūh b.Israel (d. 996/1588) who was one of the Ottoman writers in the sixteenthcentury. Abdulmecīd, who educated himself in different disciplines, wrote manybooks on fields such as tafsîr, hadith, fiqh, sufism, education, literature andmorality. Forty hadith work of Abdulmecīd named ʿArafâtü’l-ʿârifîn li’l-vuḳūf fi mevḳıfi ʿibâdeti rabbi’l-ʿâlemîn fî eḥâdîs̱i Seyyidi’l-murselîn have been examined in this article.Although this work was a collection of forty hadiths, one hadith was omittedand thirty-nine hadiths were narrated. Each hadith was translated by the authorwith the sixteenth century Ottoman Turkish as poetry and prose. Some of theterms of theology, fiqh and hadith were discussed in order to provide a betterunderstanding of the hadiths. It was seen that the hadiths of this work werenarrated mostly from Sahîhayn except for a few. Poetic translation ofthe hadiths of Arafâtü’l-ʿârifîn were alsotranscribed and given about their measures (vezin) in this study.
Mustafâ İsâmeddîn’in Müretteb Müfredât-ı Siyâhî’si
Müretteb Müfredât-ı Siyâhî of Mustafâ İsâmeddîn
Yazar: Murad, Sibel
Dergi: Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi No. 11, 2018
Anahtar kelimeler: Mustafa İsâmeddîn,Müretteb Müfredât-ı Siyâhî,Lugat-ı Müşkilât-ı Ecza,Dervîş Siyâhi Lârendevî,Tıp Ecza Sözlüğü ; Mustafa İsâmeddîn,Müretteb Müfredât-ı Siyâhî,Lugat-ı Müşkilât-ı Ecza,Dervîş Siyâhi Lârendevî,Medicine Pharmacy Dictionary

Anadolu’dabilim dili olarak Türkçenin kullanılması 14. yüzyılın sonlarına rastlamaktadır.Bu tarihten itibaren birçok alanda telif/tercüme eserler yazılmıştır. Bueserlerden bazıları yazıldıkları dönemlerden sonra yaşamış bazı âlimlertarafından özetlenme, genişletilme, yeniden düzenlenme gibi işlemlere tabitutulmuşlardır. Lârendevî Dervîş Siyâhî tarafından 17. yüzyıl başlarında yazılan,bilinen ilk müstakil tıp-eczâ sözlüğü Lugat-ı Müşkilât-ı Eczâ da bu şekildedaha sonra başkası tarafından düzenlenerek tekrar hazırlanan eserlerdenbirisidir. Lugat-ı Müşkilât-ı Eczâ’da ilaç yapımında kullanılan bitkilerin,terkiplerin, gıdaların ve hastalıkların Arapça, Farsça, Grekçe, Hintçe,Süryanice, Ermenice ve İbranice gibi birçok dildeki Türkçe karşılıklarıverilmiştir. Sözlük, sözcüklerin sadece ilk harflerinin Arap alfabesindekisırasına göre düzenlenmiştir. Lugat-ı Müşkîlât-ı Eczâ’nın bu haliyle yeterincekullanışlı olmadığı düşüncesiyle eser, 18. yüzyılda yaşayan ve şerh, tercüme,belâgat, din gibi birçok konuda eserler vermiş olan Mustafa İsâmeddîntarafından Arap alfabesine göre sadece ilk harfleri bakımından değilsözcüklerin tüm harfleri dikkate alınarak alfabetik olarak düzenlenmiştir. ÇalışmamızdaMüretteb Müfredât-ı Siyâhî adlı eser tanıtılacak, adı geçen bu iki eserkarşılaştırılarak Mustafa İsâmeddîn’in eserinde ne tür bir yenilik ortayakoyduğu hakkındaki tespitlerimiz sunulacaktır.

The use of theTurkic language as a language of science in Anatolia comes to the end of the14th century. From this date, in many areas copyright / translation works havebeen written. Some of these works have been summarized, enlarged or rearrangedby some scholars who lived after the period of their writing. The first knowncopyright medical-pharmacy dictionary, Lugat-i Müşkilât-ı Eczâ, written byLârendevi Dervîş Siyahî in the early 17th century, is one of the works preparedlater by another person. In Lugat-ı Müşkilât-ı Eczâ, the plants, compounds,foods, diseases used in medicine are given Turkish equivalents in Arabic,Persian, Greek, Hindi, Syriac, Armenian and Hebrew. Dictionary, only the firstletters of the words are arranged in order in the Arab alphabet Consideringthat Lugat-ı Müşkîlât-ı Eczâ is not sufficiently useful, this work was arrangedby Mustafa İsâmeddîn, who had lived in the 18th century and gave works on manysubjects such as commentary, translation, rhetoric and religion alphabeticallyaccording to the Arabic alphabet, taking into account all the letters of thewords, not just the first letters. In this study the work called MürettebMüfredât-ı Siyâhî will be presented these two works will be compared and wewill present our determinations about what kind of novelty has emerged in thework of Mustafa İsâmeddîn.