hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Orta Anadolu Bölgesi koşullarında Sulfosulfuron ve Mesosulfuron + Iodosulfuron'un topraktaki kalıcılığının biyoassay ile araştırılması
Research of Sulfosulfuron and Mesosulfuron + Iodosulfuron persistance in soils with bioassay in conditions of the Central Anatolia Region
Yazar: Serim, Ahmet Tansel; Serim, A.; Maden, Salih
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Sulfosulfuron, mesosulfuron + iodosulfuron, topraktaki kalıntı, bioassay, Orta Anadolu Bölgesi

Buğday alanlarında yabancı otlara karşı kullanılan sulfosulfuron ve mesosulfuron + iodosulfuron'un Orta Anadolu koşullarında topraktaki kalıcılığı biyoassay yöntemi ile araştırılmıştır. Bu herbisitler buğdayda 2 farklı alanda, 2 farklı dönemde ve 3 farklı dozda kullanılmış ve uygulamadan 3, 6, 12 ve 15. ay sonra topraktaki kalıntıları ayçiçeği fide biyoassayi ile belirlenmiştir. Sulfosulfuron ve mesosulfuron + iodosulfuron uygulanan alanlardaki herbisit kalıntıları zaman içerisinde azalmıştır. Herbisit uygulama dönemleri ve uygulama yapılan alanlar arasındaki fark her iki herbisit için de oldukça önemlidir. Herbisit uygulama zamanlarının topraktaki herbisitlerin kalıntısına etkisinin 3. ayda düşük seviyede iken 6, 12 ve 15. aylarda önemli düzeyde olduğu görülmüştür. Birinci alandaki herbisitlerin kalıntı düzeyleri ikinci alandakilerden daha yüksek bulunmuştur.

Sulfosulfuron and mesosulfuron + iodosulfuron residues, used against weeds in wheat production areas, were investigated under the conditions of the Central Anatolia Region. Herbicides were used in two different locations, in two different periods and at three rates and their residues were determined at 3, 6, 12, and 15 months after the application using a sunflower seedling bioassay. Sulfosulfuron and mesosulfuron+iodosulfuron residues decreased during the investigation period. Differences in the herbicide application times and sites are very important for both herbicides. Effects of herbicide application time on the herbicide residues in the soil were limited at 3 months, but were significant at 6, 12, and 15 months. Herbicide residues in the first site examined were higher than that in the second site.
Doğu Akdeniz bölgesi örtü altı domates yetiştiriciliğinde Fusarium oxysporum spesiyal formlarınının simptomatolojik ayrımı ile solgunluk ve kök-kök boğazı çürüklüğü hastalıklarının çıkış, şiddet ve yaygınlıklarının belirlenmesi
Determination differantiating of <em>Fusarium  oxysporum</em> formae spseciales and determination incidence, severity and  prevalence of Fusarium wilt and crown - root rot in protected tomato growing areas of East Mediterranean Region of Turkey
Yazar: Çolak, Ayşegül; Biçici, Mehmet
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Domates, Fusarium oxysporum, Fusarium oxysporum f.sp. radicislycopersici, Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici

Doğu Akdeniz Bölgesinde örtü altı domates  yetiştiriciliği yapılan alanlarda Fusarium  oxysporum'un formlarının neden olduğu domates kök ve kök boğazı çürüklüğü  (FORL) ile domates Fusarium solgunluğu (FOL) ekonomik kayıplara neden olan en  önemli hastalıklardır. Adana ve Mersin illerinde örtü altı domates  yetiştiriciliği yapılan seralarda Kasım 2007-Nisan 2008 ayları arasında  yürütülen sörvey çalışmalarında F.  oxysporum'un neden olduğu FORL ve FOL hastalıklarının hastalık çıkışı ve  şiddeti sırasıyla %35.1, %18.8 ve %43.3, %20,4 olarak saptanmıştır. Adana ilinde hastalık yaygınlığı hastalıklı  sera sayısı açısından %56.1, hastalıklı sera alanı açısından ise %68.1' dir. Mersin ilinde  hastalık yaygınlığı ile ilgili bu değerler %58.8 ve %54.4 olmuştur. Patojenite çalışmaları sonucu farklı bölgelere ait 87 F. oxysporum izolatının simptomatolojik olarak 61'i (%70) FORL ve  26'ı (%30) FOL olarak tespit edilmiştir.

Fusarium crown and root  rot and Fusarium wilt are the most important diseases of tomato grown under  protected conditions in the Eastern Mediterranean region of Turkey. The diseases  cause important economic losses in the region. Survey studies were conducted in  tomato growing greenhouses of Adana and Mersin provinces to determine disease  incidence and severity of Fusarium crown and root rot (FORL) and Fusarium wilt  (FOL) during November 2007-April 2008. Disease incidence and disease severity  values were 35.1% and 18.8% in Adana province  and 43.3% and 20.4% in Mersin  province, respectively. Disease prevalence in terms of number of diseased  greenhouses and diseased area were 56.1% and 68.1 in Adana  province and, 58.8% and 54.5% in Mersin  province, respectively. As a result of  pathogenicity  studies, symptomatologic characters of different regions according to the  determination of the 87 isolates 61 (70%) FORL and 26 (30%) isolates were identified  as FOL, respectively.
Çanakkale ili meyve alanlarında Grapholita molesta Busck, 1916, (Lepidoptera: Tortricidae)’nın yayılışı ve ergin popülasyon değişimi
Distribution and population fluctuation of <em>Grapholita molesta</em> Busck, 1916, (Lepidoptera: Tortricidae)] in fruit orchards of Çanakkale province
Yazar: Özpınar, Ali; Şahin, Ali; Polat, Burak; Özbek, İlke
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 52 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Çanakkale,peach,Oriental fruitmoth,Grapholita molesta ; Çanakkale, şeftali, Doğu meyvegüvesi, Grapholita molesta

Bu çalışma, Çanakkale ili meyve alanlarında Grapholita molesta Busck, 1916 (Lepidoptera: Tortricidae)’nın yayılışı ve ergin popülasyon değişimini belirlemek amacıyla feromon tuzakları kullanılarak 2007-2009 yıllarında ele alınmıştır. G. molesta’nın varlığı, Çanakkale ilinde örnekleme yapılan tüm meyve bahçelerinde tespit edilmiştir. Zararlının ergin popülasyon değişimi, ise Merkez ve Lapseki ilçelerinde belirlenen 3 adet şeftali bahçesinde haftalık örnekleme yapılarak incelenmiştir. Örnekleme bahçelerine göre değişmekle birlikte; G. molesta’nın ilk ergin uçuşu mart ayı ortalarından itibaren başlamış ve kasım ayı ortalarına kadar devam etmiştir. Ergin popülasyon değişimi incelendiğinde; nisan ayı ortasında, haziran ayı başında, temmuz ve ağustos ayı ortalarında ve bazı bahçelerde ise ekim ayı sonunda olmak üzere 4-5 ergin uçuşu gerçekleşmiştir. Elde edilen bulgulara göre, G. molesta’nın Çanakkale’de yılda 4 döl verebileceği kanısına varılmıştır.

This  study was conducted to determine distribution and population fluctuation of Grapholita molesta Busck, 1916  (Lepidoptera: Tortricidae) in fruit production areas of Çanakkale province in  2007-2009, by using pheromone traps. G.  molesta adults were present in all sampled fruit orchards of Çanakkale  province. The adult population change was investigated by weekly samplings in  three peach orchards in Center and Lapseki district. Depending on the sampling  orchards, first adult flight of G.  molesta started from the middle of March and continued until the middle of  November. The flight curves showed that adult population produced 4 to 5 flight  periods, which were in the middle of April, at the beginning of June, in the  middle of July and August, and the end of October depending on orchards. As a  result, it is determined that G. molesta had four generations per year in  Çanakkale Province.
Samsun ilinde Beet necrotic yellow vein virus ve/veya Beet soilborne virus ile bulaşık şeker pancarı üretim alanlarında virüs taşıyan Polymyxa betae Keskin oranının belirlenmesi
Determination of proportion of  viruliferous <em>Polymyxa betae</em> Keskin in  sugar beet production areas infested with <em>Beet  necrotic yellow vein virus </em>and/or <em>Beet  soilborne virus</em> in Samsun  province
Yazar: Saraçoğlu, Semra; Kutluk Yılmaz, N.
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: BSBV, MPN, Polymyxa betae, rhizomania, sugar beet, şeker pancarı

Bu çalışma, Samsun ili şeker pancarı (Beta vulgaris L.) üretim alanlarına ait toprak örneklerinde â€˜En Yüksek Olası Sayı' (Most  probable number: MPN) tekniği ile Beet  necrotic yellow vein virus (BNYVV) ve/veya Beet soilborne virus (BSBV) ile bu virüslerin vektörü olan Polymyxa betae'nın inokulum  yoğunluklarının belirlenmesi ve viruliferous (virüs içeren) P. betae oranlarının ortaya konulması  amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla, BNYVV'ye hassas şeker pancarı çeşidi  bölgeden seçilen topraklara ekilmiş ve sonrasında virüslerin tespiti için ELISA  ve P. betae için de asit fuksin ile  kök boyamasını takiben ışık mikroskobu kullanılarak analizler yapılmıştır.  Araştırma sonucunda; BNYVV ile bulaşık Bafra ve Vezirköprü toprak örneklerinde  viruliferous P. betae oranları %0.4  ile %1.2 olarak belirlenirken, BSBV ile bulaşık Havza ve Kavak ilçelerinde ise  bu oranın %9.7 ile %17.3 olduğu tespit edilmiştir. Bununla birlikte, her iki  virüs ile bulaşık olan Vezirköprü ilçesi örneğinde virüs içeren P. betae'ların %4.8'inin BNYVV, %5.7'sinin  ise BSBV ile bulaşık olduğu saptanırken; Bafra toprak örneğinde bu oranın BNYVV  için %54.7, BSBV için %66.7 olduğu belirlenmiştir.

This study was  conducted to determine P. betae,  BNYVV and/or BSBV inoculum densities in sugar beet (Beta vulgaris L.) production  areas infested with soilborne viruses in Samsun province by Most probable numbers  (MPN) technique and to determine the  percentages of viruliferous P. betae. For this purpose,  susceptible sugar beet cultivar to BNYVV was grown in the collected soil  samples and then analysed using Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) for  virus detection, and using light microscopy following roots staining with acid  fuchsin for detection of P. betae.  The  result of this study showed that 0.4% and 1.2% of the infective population of P. betae were viruliferous in BNYVV  infested soil samples from the Bafra and Vezirkopru districts, respectively.  Also, in BSBV infested soils from Havza and Kavak districts, 9.7% and 17.3% of the infective population of P. betae were viruliferous. In mixed  infested soil samples from Vezirköprü, the  percentages of viruliferous P. betae were 4.8% for  BNYVV and 5.7% for BSBV. In another soil with mixed virus infection from Bafra,  54.7%  and 66.7% of the infective populations of P.  betae were viruliferous for BNYVV and BSBV, respectively.
Samsun ve Amasya illerinde buğday üretim alanlarında enfeksiyona neden olan Barley yellow dwarf virus-PAV ve Barley yellow dwarf virus-MAV virüslerinin araĢtırılması
Preliminary Investigations of <em>Barley  yellow dwarf virus-</em>PAV and <em>Barley  yellow dwarf virus-</em>MAV in Wheat Fields of Samsun and Amasya Provinces in  Turkey
Yazar: Deligöz, İlyas; Kahveci Caner, Yasemin; Akyol, Hüseyin
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Buğday, BVDV, Samsun, Amasya

A total of 116 and 100 leaf samples of wheat  where intensively grown in Samsun and Amasya provinces were collected  respectively during the surveys in 2006 and 2007 in order to determine  the occurence of Barley yellow dwarf virus-PAV (BYDV-PAV) and Barley yellow dwarf virus-MAV (BYDV-MAV) and tested by enzyme  linked immunosorbent assay (ELISA).   ELISA tests showed that ten samples were  infected with BYDV-PAV (8.6%), six samples with BYDV-MAV (5.1%) and two samples  (1.7%) with mixed-infection of BYDV-PAV+MAV in Samsun while four samples were  infected with BYDV-PAV (4%), one sample with BYDV-MAV (1%) and four samples  (4%) with mixed-infection of BYDV-PAV+MAV in Amasya.

A total of 116 and 100 leaf samples of wheat  where intensively grown in Samsun and Amasya provinces were collected  respectively during the surveys in 2006 and 2007 in order to determine  the occurence of Barley yellow dwarf virus-PAV (BYDV-PAV) and Barley yellow dwarf virus-MAV (BYDV-MAV) and tested by enzyme  linked immunosorbent assay (ELISA).   ELISA tests showed that ten samples were  infected with BYDV-PAV (8.6%), six samples with BYDV-MAV (5.1%) and two samples  (1.7%) with mixed-infection of BYDV-PAV+MAV in Samsun while four samples were  infected with BYDV-PAV (4%), one sample with BYDV-MAV (1%) and four samples  (4%) with mixed-infection of BYDV-PAV+MAV in Amasya.
Amasya ve Tokat illerinde yetiĢtirilen eriklerde Elma mozaik virüs (Apple mosaic virus, ApMV)’ü enfeksiyonu ve yaygınlığı
Infection and distribution of <em>Apple mosaic virus</em> (ApMV) on cultivating  plum in Amasya and Tokat provinces
Yazar: Değirmenci, Kemal; Akbaş, Birol
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: ApMV, erik, ELISA, RT-PCR

This work was  conducted in plum orchards of Amasya and Tokat provinces in the year between  2008–2010. The aim of the study was to determine the current status of European plum line pattern disease caused by Apple mosaic virus (ApMV) in these provinces. Plum trees were  examined in all surveyed fruit orchards of the provinces. A total of 549 plum  samples were collected and tested by DAS-ELISA and RT-PCR against the cusal  agent Apple mosaic virus. In DAS-ELISA tests, ApMV was detected only in Prunus cerasifera cv. Süt eriği among  all collected plum varaites. The prevalence of the disease in cv. Süt eriği.  was 46.1 % and 16.6 % in the surveyed plantations of Amasya and Tokat,  respectively. The RT-PCR results were confirmed the ELISA test results.

This work was  conducted in plum orchards of Amasya and Tokat provinces in the year between  2008–2010. The aim of the study was to determine the current status of European plum line pattern disease caused by Apple mosaic virus (ApMV) in these provinces. Plum trees were  examined in all surveyed fruit orchards of the provinces. A total of 549 plum  samples were collected and tested by DAS-ELISA and RT-PCR against the cusal  agent Apple mosaic virus. In DAS-ELISA tests, ApMV was detected only in Prunus cerasifera cv. Süt eriği among  all collected plum varaites. The prevalence of the disease in cv. Süt eriği.  was 46.1 % and 16.6 % in the surveyed plantations of Amasya and Tokat,  respectively. The RT-PCR results were confirmed the ELISA test results.
Yeşil gübre uygulamalarının organik pamuk üretiminde solgunluk hastalığı (Verticillium dahliae Kleb.)’na ve verime etkileri
Effects  of green manure applications in </strong><strong>the control of wilt disease (<em>Verticillium dahliae </em>Kleb.) and yield on organic cotton production
Yazar: Erdoğan, Oktay; Göre, M.; Özbek, Nedim
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 52 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Organik pamuk, Verticillium solgunluğu, kütlü pamuk verimi, arpa, fiğ

Arpa ve fiğ'in Verticillium solgunluğu şiddeti üzerine etkisi 2006-2007 yıllarında Nazilli Pamuk Araştırma Enstitüsü deneme alanlarında incelenmiştir. Denemede kullanılan uygulamalar; Arpa, Arpa+Fiğ, Fiğ (geleneksel üretim), Fiğ (son sulamada ekim) ve kontrol (konvansiyonel pamuk üretimi) olarak düzenlenmiştir. Dört haftalık dekompozisyon süresi sonunda Nazilli 84-S pamuk çeşidinin tohumları tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak ekilmiştir. %5-10, %50-60 koza açım döneminde ve hasat sonrasında hastalık şiddeti değerleri saptanmıştır. Pamukta verim ve lif kalite özellikleri de tespit edilmiştir. Yaprak ve gövde kesitine göre belirlenen hastalık şiddeti organik pamuk üretim parsellerinde daha düşük görülmüş, bunu kontrol üretim parseli izlemiştir.   Uygulamalar sırasında arpa ve arpa+fiğ yeşil gübre uygulamaları hastalık şiddeti üzerinde kontrol üretim parselinden daha yüksek bir azalmaya sebep olmuştur. Bu da her yıl pamuk ekiminin hastalık şiddetini arttırdığını göstermektedir. Ortalama verim değerlerinin fiğ ve kontrol parsellerinde arpa+fiğ ve arpa üretim parsellerine göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Pamuk elyaf özellikleri bu uygulamalardan etkilenmemiştir.

The effects of barley and common vetch on Verticillium wilt intensity  were examined at Nazilli Cotton Reserach experiment fields during 2006-2007.  Applications used in experiment were  planted as barley, barley+common vetch, common vetch (traditional production),  common vetch (growing at last irrigation) and control (conventional cotton  production). After a four weeks residue decomposition period, seeds of Nazilli  84-S cotton variety were planted in a randomized complete block design with  four replications. The data for disease  intensity were determined during the stage of 5-10%, 50-60% cotton boll opening  and after harvest. Seed cotton yield and  fiber quality properties were  also determined. Disease intensity identified according to symptoms on leaf and  cross section of stems was determined lower level in organic growing plots and  it was followed by control growing plot. During experiments, green manure  applications of barley and barley+common vetch provided with a larger decrease  on disease intensity than control growing plot. This also shows that cotton  growing increase disease intensity every year. In common vetch and control  plots, average yield values were determined higher according to barley+common  vetch and barley growing plots.  Cotton fiber properties have not been affected by these treatments.
İstanbul (Türkiye) ili park ve süs bitkilerinde saptanan Tenuipalpidae (Acari:Prostigmata) türleri
Determination of Tenuipalpidae (Acari: Prostigmata) species in parks and ornamental plants of Istanbul, Turkey
Yazar: Yeşilayer, Ayşe; Çobanoğlu, Sultan
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 51 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Acari; Tenuipalpidae; süs bitkileri; İstanbul; Türkiye; ornamental plants; Istanbul; Turkey

İstanbul ili park ve süs bitkilerinde bulunan bitki  zararlısı akarlardan Tenuipalpidae (Acari: Prostigmata) familyasına ait türler 2006-2008  yılları arasında tespit edilmiştir. Örnekleme yapılan alanlardaki 51 bitki  türünden 18 bitki türünün bu familyaya ait akarlar ile bulaşık olduğu tespit  edilmiştir. Çalışmada Tenuilpalpidae familyasına ait 6 tür; Pentamerismus oregonensis McGregor, Pentamerismus  taxi Haller, Cenopalpus pulcher Canestrini and  Fanzago, Cenopalpus lineola Canestrini and Fanzago, Aegyptobia nr. aletes Pritchard and Bakers, Aegyptobia nr. cupressus Baker and  Tuttle tespit edilmiştir. En yoğun tespit edilen tür P. oregonensis olurken onu C. lineola takip etmiştir. Cupressus arizonica Green  (Cupreceae) ve Cedrus atlantica (Endl.), (Pinaceae) P. oregonensis tarafından tercih edilen  en önemli ibreli ağaç türleri olmuştur. Ayrıca, faydalı akarlardan Euseius  finlandicus (Oudemans), Typhlodromus (Typhlodromus) athiasae Porath and Swirski, Typhlodromus (T.) cotoneastri Wainstein (Phytoseiidae), Cheletogenes ornatus (Canestrini and Fanzago) (Cheyletidae), Lorryia ferulus Baker (Tydeidae) ve Proctolaelaps pygmaeus (Müller) (Ascidae) belirlenmiştir. Bu  makalede ayrıca türlerin ölçümleri, habitat ve dağılımları ile ilgili  bilgilerde verilmiştir.

Plant parasitic mites  family of Tenuipalpidae (Acari: Prostigmata) species were determined from parks  and ornamental plants in Istanbul (Turkey) between 2006-2008. In total 51 plant species were examined of which 18 plant  species were infected by these mite groups in Istanbul. As a result, 6  Tenuipalpid species were identified; Pentamerismus oregonensis McGregor, Pentamerismus taxi Haller, Cenopalpus pulcher Canestrini and  Fanzago, Cenopalpus lineola Canestrini and Fanzago, Aegyptobia nr. aletes Pritchard and Baker, Aegyptobia nr. cupressus Baker and Tuttle. P. oregonensis is the most common phytophagous species and followed  by C. lineola. Cupressus.arizonica Green (Cupressaceae)  and Cedrus atlantica (Endl.)  (Pinaceae) are the most important and preferred host plants for the  Tenuipalpidae. However Euseius finlandicus (Oudemans), Typhlodromus (Anthoseius) recki Wainstein, Typhlodromus (Typhlodromus) athiasae Porath and Swirski, Typhlodromus (T.) cotoneastri Wainstein (Phytoseiidae), Cheletogenes ornatus (Canestrini and  Fanzago) (Cheyletidae), Lorryia ferulus Baker (Tydeidae)and Proctolaelaps  pygmaeus (Muller) (Ascidae) were  determined as predatory mites associated with tenuipalpid mite populations in  parks and ornamental plants of Istanbul. Their measurements, habitats  and distributions have been given.
Antalya ve Mersin ili örtü altı patlıcan ekim alanlarında kurşuni küf ve beyaz çürüklük hastalıklarının yaygınlık oranlarının belirlenmesi
Determination of disease prevalence of gray mold and white mold in eggplant growing greenhouses in Adana and Mersin provinces
Yazar: Altınok, H.
Dergi: Bitki Koruma Bülteni, Vol. 52 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Kurşuni küf, beyaz çürüklük, sera, patlıcan

Among disease agents responsible for economic losses, fungi have a great importance in greenhouse eggplant production in Mediterranean region. Cold, humid and inadequately ventilated greenhouses exhibit an ideal environment for gray mold, along with several fungi species. Prevalence and disease severity of white mold and gray mold diseases were determined with surveys conducted in May 2010 and 2011, in eggplant growing greenhouses in Adana and Mersin provinces. Surveys were carried out about 150 da of land in Alanya, Gazipaşa, Finike, Manavgat, Serik, Kumluca and central districts of Antalya and 140 da of land in Anamur, Aydıncık, Bozyazı, Gülnar, Tarsus and central districts of Mersin. It was determined that 59 % of total survey area is infested with gray mold and 19 % was infested with white mold in the districts of Antalya. In Mersin, 46 % of total survey area was infested with gray mold while 16 % was infested white mold.

Among disease agents responsible for economic losses, fungi have a great importance in greenhouse eggplant production in Mediterranean region. Cold, humid and inadequately ventilated greenhouses exhibit an ideal environment for gray mold, along with several fungi species. Prevalence and disease severity of white mold and gray mold diseases were determined with surveys conducted in May 2010 and 2011, in eggplant growing greenhouses in Adana and Mersin provinces. Surveys were carried out about 150 da of land in Alanya, Gazipaşa, Finike, Manavgat, Serik, Kumluca and central districts of Antalya and 140 da of land in Anamur, Aydıncık, Bozyazı, Gülnar, Tarsus and central districts of Mersin. It was determined that 59 % of total survey area is infested with gray mold and 19 % was infested with white mold in the districts of Antalya. In Mersin, 46 % of total survey area was infested with gray mold while 16 % was infested white mold.