hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Doğu Akdeniz’de Türkiye İçin Önemli Bir Güç Çarpanı: İskenderun Limanı ve Stratejik Önemi
An Important Power Factor for Türkiye in the Eastern Mediterranean: Iskenderun Port and its Strategic Importance
Yazar: Tuna, Ozan; Yaman, Muzaffer; Kılıç, Abdullah Talha
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 20 No. 48, 2023
Anahtar kelimeler: Political Science (Other) ; Siyaset Bilimi (Diğer) ; Naval Strategy,Naval Ports,Cyprus,Cold War,Deterrence ; Deniz Stratejisi,Deniz Limanları,Kıbrıs,Soğuk Savaş,Caydırıcılık

Bir limanın hangi koşullar altında stratejik bir öneme sahip olabileceği, askerî, siyasî ve iktisadî potansiyelinin tespit edilmesi ile anlaşılabilir. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı İskenderun limanının stratejik önemi ve Türk donanmasına sağladığı avantajların tespit edilmesi ve incelenmesidir. Limanın sağladığı avantajlar ve stratejik öneminin anlaşılması ve objektif bir değerlendirmesi için bölgede varlık gösteren diğer deniz güçleri de incelenmiştir. Arşiv belgeleri ve ikincil kaynaklardan istifade edilerek yapılan analiz sonucunda, İskenderun limanının potansiyelinin Türk donanmasına Doğu Akdeniz’deki gelişmelere müdahale ve deniz kontrolü noktasında bir caydırıcılık teşkil ettiği ve psikolojik üstünlük sağladığı öne sürülmektedir. İskenderun körfezinin sağladığı coğrafî avantajların Türk donanmasına yönelik muhtemel tehditlerini ve düşman unsurların istihbarat toplama gayretlerini zorlaştırmaktadır. Son olarak limanın, kuvvet projeksiyonu bağlamında daha az bir kuvvetle gelişmelere müdahale olanağı vereceğinin altı çizilmiştir.

The factors contributing to the strategic significance of a port can be comprehended by assessing its military, political, and economic capabilities. Accordingly, this study aims to determine and examine the strategic significance of Iskenderun port and its benefits to the Turkish Navy. To systematically comprehend and impartially assess the benefits and strategic significance of the port, other naval powers in the region are also examined. Based on an analysis of historical documents and secondary sources, argued this study that the Iskenderun port has the potential to act as a deterrent and give the Turkish Navy a psychological advantage in terms of controlling the sea and intervening in events in the Eastern Mediterranean. The Iskenderun Bay’s’ geographical advantages pose significant challenges for potential threats against the Turkish Navy and hinder the intelligence collecting efforts of hostile groups. It is important to emphasizes that Iskenderun port will allow for the ability to intervene in incidents using a reduced military presence inwith the context of force projection.
Eş Anlamlı Değil ama Eş Kullanımlı: Muharebe Sahası Fonksiyon Alanları Çerçevesinde Konvansiyonel, Asimetrik ve Hibrit Savaş
Not Synonymous, but Substitutional: Conventional, Asymmetric, and Hybrid Warfare within the Framework of Battlefield Functions
Yazar: Körpe, Özgür
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2023
Anahtar kelimeler: Defence Studies ; Savunma Çalışmaları ; International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Uluslararası Güvenlik,Muharebe Sahası Fonksiyon Alanları,Konvansiyonel Harp,Düzensiz Savaş,Kavramsal Analiz ; International Security,Battlefield Functions,Conventional Warfare,Irregular Warfare,Conceptual Analysis

Konvansiyonel harp ve düzensiz savaşlarla ilişkili kavramlar uzun bir süredir akademik literatürde kullanılmakla birlikte, ikinci kavram, yani düzensiz savaş; asimetrik savaş, hibrit savaş, özel harp, gayrinizami harp, gerilla savaşı, ayaklanma, anarşizm, psikolojik savaş ve terörizm gibi yakın anlamlı kavramlarla iç içe geçmiş durumdadır. Düzensiz savaş kapsamındaki pek çok kavramın kullanılmasındaki düzensizlik, en azından üzerinde bir mutabakat sağlanmış olan kavramlardan yapılacak çıkarımlarla, bir nebze giderilebilir. Diğer taraftan kullanılan yöntemler bakımından hibrit savaş; doğrusal olmayan savaş, dördüncü nesil savaş gibi yeni tanımların içerikleriyle de benzeşmektedir. Tanımlama ile ilgili bu karmaşık durum, kavrama yüklenen anlam üzerinde derin tartışmaları beraberinde getirmektedir. Bu araştırmanın temel iddiası, konvansiyonel, asimetrik ve hibrit savaş kavramlarının birbirini ikame edebilen eş anlamlı kavramlar olmadığı, ancak düzensiz savaşlar evreninde eş güdümlü olarak kullanılabilecekleridir. Bu bağlamda bu araştırma, bahse konu eş kullanımlı kavramlar arasındaki ilişkiyi muharebe sahası fonksiyon alanları çerçevesinde ele almaktadır.

Although concepts related to conventional warfare and irregular warfare have been used in academic literature for a long time, the latter concept is intertwined closely with concepts such as asymmetric warfare, hybrid warfare, special warfare, unconventional warfare, guerrilla warfare, insurgency, anarchism, psychological warfare, and terrorism, all of which have near-synonymous meanings. The irregularity in the usage of many concepts within the scope of irregular war can be eliminated, at least to some extent, via inferences from concepts on which a consensus has been reached. On the other hand, it is similar to the contents of new definitions such as hybrid warfare, non-linear warfare, and fourth-generation warfare in terms of the methods used. This complex situation regarding the definition brings about deep debates on the meaning attributed to the concept. The main claim of this research is that the concepts of conventional, asymmetric, and hybrid warfare are not synonymous concepts that can replace each other but concepts that can be used in coordination in the universe of irregular wars. In this context, this research examines the relationship between these substitutional concepts within the framework of battlefield functional areas.
Savaşı Dersliklere Taşımak: Akademide Savaş Oyunlarından Nasıl İstifade Edilebilir?
Bringing War to the Classroom: How Can Wargames be Utilized in Academia?
Yazar: Baş, Mehmet Fatih
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2023
Anahtar kelimeler: International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Savaş Oyunları,Kriegsspiel,Serbest Savaş Oyunları,Matris Oyunları,Hobi Savaş Oyunları,Askerî Tarih ; Wargames,Kriegsspiel,Free Kriegsspiel,Matrix Wargames,Hobby Wargames,Military History

Savaş oyunları tarihin erken devirlerinden beri dünyanın farklı yerlerinde, farklı şekillerde ortaya çıkmış ve günümüzde kullanılan halini 19’uncu yüzyılın başlarında Prusya’da almıştır. 20’nci yüzyılın ortalarına kadar profesyonel askerî öğretimde ve orduların harbe hazırlık faaliyetlerinde kullanılan savaş oyunları, 1950’lerde askerî tarih temalı hobi oyunlarının yaygınlaşmasıyla akademide kendisini göstermeye başlamış, 1970’lerde akademik maksatlı analitik savaş oyunları oynanmaya başlamıştır. Özellikle 2000’li yıllardan itibaren akademide kısıtlı da olsa kendine yer bulan ve kürsülerde bir ders konusu haline gelen savaş oyunları günümüzde kendi başına bir akademik disiplin olmaya doğru ilerlemektedir. Bu oyunlar özellikle askerî tarih ve uluslararası ilişkiler alanında akademik maksatla git gide daha yoğun biçimde oynanmaktadır. Ancak Türk akademisi çeşitli sebeplerden ötürü savaş oyunlarına yabancı kalmıştır. Buna rağmen savaş oyunlarından Türk akademisinde de istifade edilmesi için girişimlerde bulunulmuş olup, denenmesi halinde olumlu sonuç verebilecek belli yöntemler olduğu görülmüştür. Makalede bu yöntemlerden bahsedilecektir.

Wargames have been present in various parts of the world in different forms since the early periods of history. The version used today emerged in the early 19th century in Prussia. Until the mid-20th century, wargames were primarily used in professional military education and training. However, with the widespread popularity of hobby games having military history themes, wargames began to make their presence felt in academia in the 1950s and academic wargames began to be played for educational and analytic purposes in the 1970s. Especially from the 2000s onwards, wargames have found a limited but growing place in academia and have become a subject of study in classrooms, moving towards becoming an independent academic discipline. These games are increasingly played for academic purposes, particularly in the fields of military history and international relations. However, Turkish academia has remained somewhat distant from wargames for various reasons. Nevertheless, positive outcomes have been obtained by experimenting with wargames in Turkish academia. This article evaluates the potential methods for Turkish academics to make use of wargames for academic purposes.
“Yeni Nesil” Savaşın Şafağında Teknoloji Perspektifinden Deniz Harbinin Gelişimi
The Development of Naval Warfare from a Technological Perspective at the Dawn of the “New Generation of Warfare”
Yazar: Mercan, Evren
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2023
Anahtar kelimeler: International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Teknoloji,Deniz Harbi,Dretnot Muharebe Gemisi,Deniz Kuvvetleri,Alfred Thayer Mahan ; Technology,Naval Warfare,Dreadnought Battleship,Naval Forces,Alfred Thayer Mahan

Bu çalışmanın temel amacı, teknolojinin deniz harbi üzerindeki etkisini, özellikle de harp gemilerinin gelişimindeki merkezî rolünü odağa alarak incelemektir. Donanmanın teknolojiye olan yüksek bağımlılığı, orduya kıyasla platform ve ekipmanlara daha fazla önem vermesinden kaynaklanmaktadır. Daha önce de olduğu gibi günümüzün beş boyutlu harekât ortamında da teknoloji, genellikle yapay zekâ ile birlikte donanmanın operasyonel etkinliğini artırmada kritik bir faktör olmaya devam etmektedir. Deniz harbinin çok yönlü doğası göz önüne alındığında, bu çalışma makro düzeyde bir yaklaşım benimsemeyerek teknolojinin deniz harekâtını ve harp gemisi gelişimini nasıl etkilediğini kapsamlı bir şekilde ele almak için Vincent P. O’Hara ve Leonard R. Heinz tarafından geliştirilen yenilikçi “dalga” çerçevesini kullanmaktadır.

The primary objective of this study is to examine the impact of technology on naval warfare, with particular attention to its vital role in the development of warships. The Navy’s high reliance on technology stems from its greater emphasis on platforms and equipment compared to the Army. As before, in today’s five operational domains, often combined with artificial intelligence, technology remains a critical factor in improving the effectiveness of naval operations. Given the multifaceted nature of naval warfare, this study takes a macro-level approach, using the innovative “wave” framework developed by Vincent P. O’Hara and Leonard R. Heinz to comprehensively examine how technology influences naval warfare and warship development.
Geleceğin Savaşlarında Yapay Zekâ
Artificial Intelligence in Future Wars
Yazar: Romya Bilgin, Kıvılcım
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2023
Anahtar kelimeler: International Relations (Other) ; Uluslararası İlişkiler (Diğer) ; Yapay Zekâ,Geleceğin Savaşı,Savaşın Doğası,Clausewitz,Savaş Çalışmaları ; Artificial Intelligence,Future War,Nature of War,Clausewitz,War Studies

Başta yapay zekâ tabanlı teknolojiler olmak üzere teknolojik gelişmelerin gelecekteki savaşların stratejik, operasyonel ve taktik boyutları üzerindeki potansiyel etkisine ilişkin tartışmalar ilgi çeken bir konudur. Tartışmaların bir kısmı yapay zekânın gelişimi ile sadece savaşın karakterinin değil, doğasının da değişeceğini değerlendirerek gelecekte savaşların derin bir dönüşüm geçireceğini iddia ederken, yapay zekânın savaşın doğasını ve karakterini etkileyip etkilemeyeceği önemli bir soru olarak alandaki yerini almaktadır. Savaşın doğası ve karakteri arasındaki ayrımın net çizilmesinin zorluğu, yapay zekânın savaşa etkisinin ne yönde olacağının anlaşılmasını da karmaşıklaştırmaktadır. Bu noktada, Carl von Clausewitz’in üçleme ile savaşın doğası ve karakterine ilişkin çizdiği çerçeve kullanılabilir. Üçleme bir yandan geleceğin savaşları hakkında düşünmek için bir çerçeve sunarken, öte yandan yapay zekânın savaşın doğası üzerinde değil, savaşın karakteri üzerindeki dönüştürücü etkisinin anlaşılmasına imkân sağlamaktadır. Çalışmada, Clausewitz’in üçlemesi kuramsal niteliğiyle temel alınarak, yapay zekâ savaşın doğasını değiştirecek bir teknoloji midir; yoksa savaşın karakteri üzerinde yaratacağı etkilerle geleceğin savaşlarının yapısını mı belirleyecektir sorusu ele alınmıştır.

The discussions surrounding the potential impact of technological advancements, particularly in artificial intelligence-based technologies, on strategic, operational, and tactical dimensions of future wars are a topic of interest. Some of these discussions propose that as artificial intelligence continues to evolve, not only the character but also the nature of the war will undergo substantial changes, suggesting that war in the future will experience a profound transformation. The distinction between the nature and the character of the war is blurred, making it challenging to comprehend the direction of artificial intelligence’s impact on the war. In this context, Carl von Clausewitz’s trinity regarding the nature and character of the war can be employed. While the trinity provides a framework for contemplating future wars, it also allows for an understanding of the transformative influence of artificial intelligence not on the nature but on the character of the war. Based on Clausewitz’s trinity, this study addresses the question of whether artificial intelligence is a technology that will change the nature of the war or will determine the structure of future wars by affecting the character of the war.
Özel Sayı Takdimi: “Yeni” Savaşlar ve “Yeni” Ordular
Introduction to the Special Issue: “New” Wars and “New” Militaries
Yazar: Ateş, Barış; Mercan, Evren
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, 2023
Anahtar kelimeler: Military Sociology ; Askeri Sosyoloji ; yeni savaşlar,yeni ordular,savaş

Savaş ya da bir başka ifadeyle “organize şiddetin” son on bin yıllık döneme ait bir olgu olduğu konusunda genel bir uzlaşı vardır.1 Bu uzun geçmişe paralel olarak savaşa dair yüzlerce farklı tanım ve kavram bulunabilir. Örneğin aydınlanma filozofu Thomas Hobbes’un kişilerarası bağlamda geliştirdiği tanıma göre savaş “insan doğasına hükmeden rekabet, güvensizlik, şan ve şeref kavgası”dır.2 Buna karşın Thomas Aquinas, çok daha detaylı bir savaş tanımı yapar: “Savaş, açıkça, bir dış düşmana karşı yürütülmekte olan, yani bir milletin başka bir millete karşı yürütmekte olduğu bir olay olup, kavga ise şahıslar arasında, bir şahsın diğer bir şahsa karşı veya bazı şahısların diğer bazı şahıslara karşı yürütmekte olduğu bir olaydır. Fesat, kargaşalık, isyana teşvik ise, tam anlamı ile bir halkın birbirine karşı olan muhalif kesimlerinin mevcudiyetidir.” Clausewitz ise “düşmana irademizi kabul ettirmeye zorlayan bir şiddet eylemi”4 veya “siyasetin başka araçlarla devamı”5 olarak kabul ederek devletin başat aktör olduğu bir savaş tanımı yapmaktadır.

Savaş ya da bir başka ifadeyle “organize şiddetin” son on bin yıllık döneme ait bir olgu olduğu konusunda genel bir uzlaşı vardır.1 Bu uzun geçmişe paralel olarak savaşa dair yüzlerce farklı tanım ve kavram bulunabilir. Örneğin aydınlanma filozofu Thomas Hobbes’un kişilerarası bağlamda geliştirdiği tanıma göre savaş “insan doğasına hükmeden rekabet, güvensizlik, şan ve şeref kavgası”dır.2 Buna karşın Thomas Aquinas, çok daha detaylı bir savaş tanımı yapar: “Savaş, açıkça, bir dış düşmana karşı yürütülmekte olan, yani bir milletin başka bir millete karşı yürütmekte olduğu bir olay olup, kavga ise şahıslar arasında, bir şahsın diğer bir şahsa karşı veya bazı şahısların diğer bazı şahıslara karşı yürütmekte olduğu bir olaydır. Fesat, kargaşalık, isyana teşvik ise, tam anlamı ile bir halkın birbirine karşı olan muhalif kesimlerinin mevcudiyetidir.” Clausewitz ise “düşmana irademizi kabul ettirmeye zorlayan bir şiddet eylemi”4 veya “siyasetin başka araçlarla devamı”5 olarak kabul ederek devletin başat aktör olduğu bir savaş tanımı yapmaktadır.
Terörizmde Sırada Ne Var? Yeni Bir Terörizm Dalgasına Yol Alırken
What is Next in Terrorism? On the Way to a New Wave of Terrorism
Yazar: Kurt, Selim
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 20 No. 48, 2024
Anahtar kelimeler: International Security ; Uluslararası Güvenlik ; Terrorism in International Relations ; Uluslararası İlişkilerde Terörizm ; Terrorism,Four Waves Theory,David C. Rapoport,Individual Terrorism,Far-RightTerrorism ; Terörizm,Dalga Teorisi,David C. Rapoport,Bireysel Terörizm,Aşırı SağTerörizm

Siyasal amaçlı şiddet kullanımı olarak özetlenebilecek olan terörizme dayanak oluşturan fikirler zaman içinde dönüşmüştür. Bu dönüşümü açıklama amacı güden teorilerden biri olan ve David C. Rapoport tarafından ortaya atılan “dalga teorisi” modern terörizmin günümüze kadar dört dalga halinde ilerlediğini iddia etmektedir. Dördüncü dalga ise halen içinde bulunduğumuz “dini dalga”dır. Kendisinden önceki dalgalardan gerek motivasyon gerekse organizasyon, hedef seçimi, eylem sahası, kullanılan taktikler ve teknolojinin etkin kullanımı gibi hususlarda önemli farklılıklar arz ettiği için bu dalgayı “yeni terörizm” olarak nitelendirenler de bulunmaktadır. Yukarıda belirtilen niteliklerdeki farklılaşmanın en belirgin olarak görüldüğü olay ise hiç şüphesiz 11 Eylül saldırılarıdır. 2023 yılına ait Global Terör Endeksi raporunda ise dini motivasyonlu terör örneklerinin zirve yaptığı 2016 yılından bu yana yüzde 95 oranında azaldığına dikkat çekilmekte olup, bu durum “şimdi sırada ne var?” sorusunu akıllara getirmektedir. Yakın dönemdeki terör eylemleri incelendiğinde ise ideolojik çeşitlilik, merkeziyetsizleşme ve bireyselleşme, dezenformasyon ve ölümcüllük gibi nitelikleriyle ön plana çıkan yeni bir terörizm dalgasının doğuşuna şahitlik edildiği görülmektedir.

The ideas underlying terrorism, which can be summarized as the use of violence for political purposes, have transformed over time. One of the theories that aims to explain this transformation, the “wave theory” put forward by David C. Rapoport, claims that modern terrorism has progressed in four waves until today. The fourth wave is the current “religious wave”. There are also those who refer to this wave as “new terrorism” since it has significant differences from its predecessors in terms of motivation, organization, target selection, area of action, tactics and effective use of technology. The September 11 attacks were undoubtedly the event where the differentiation in the above-mentioned qualities was most evident. In the 2023 Global Terrorism Index report, it is pointed out that religiously motivated terrorism has decreased by 95 percent since its peak in 2016, which raises the question “what’s next?”. An analysis of recent terrorist attacks reveals the emergence of a new wave of terrorism, characterized by ideological diversity, decentralization and individualization, disinformation and lethality.
2001-2020 Yılları Arasında ABD’nin Güç Unsurlarının Değişimi ve Bu Değişimin Uluslararası Sistemin Yapısına Etkileri
The Change in the Power Elements of the USA between 2001 and 2020 and Its Impact on the Structure of the International System
Yazar: Güntay Uçar, Demet; Gülboy, Burak Samih
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 20 No. 49, 2024
Anahtar kelimeler: American Studies ; Amerika Çalışmaları ; International Security ; Uluslararası Güvenlik ; Power,Power Fatigue,International System,Iraq Operation,USA Global Power Policies ; Güç,Güç Yorgunluğu,Uluslararası Sistem,Irak Operasyonu,ABD’nin Küresel Güç Politikaları

Güç ve liderlik, çok katmanlı ve ilişkisel bir süreç olarak görülmelidir. Ancak, politik karar alıcılar genellikle gücü sahip olunan kaynaklar ve bunlarla elde edilebilecek sonuçlara indirgeme eğilimindedir. Bu tek boyutlu bakış açısı, baskı, kontrol ve tahakküm gibi sert güç unsurlarına dayalı bir güç anlayışı doğurmaktadır. Gücünü korumak veya artırmak isteyen bir aktörün, diğer aktörler üzerinde güç ve tahakküm kurma amacıyla sahip olduğu güç unsurlarına yüklenmesi, “güç yorgunluğu” olarak adlandırılabilecek bir duruma yol açabilmektedir. Güç yorgunluğu, başat aktörün çözüm üretme kapasitesini sınırlayarak birim ve sistem düzeyinde krizlere neden olmaktadır. Bu çerçevede çalışma, güç yorgunluğu kavramsallaştırmasını Soğuk Savaş sonrasında şekillenen uluslararası sistemde ABD’nin başat rolüyle ilişkilendirerek, Bush, Obama ve Trump dönemleri üzerinden analiz etmeyi amaçlamaktadır.

Power and leadership are a multi-layered and relational process. However, political decision- makers often tend to reduce power to the resources possessed and the results that can be achieved with them. This one-dimensional perspective leads to an understanding of power based on hard power elements such as coercion, control, and domination. When an actor who wants to maintain or increase its power overloads its power elements to establish power and domination over other actors, it can leads to a situation called “power fatigue”. Power fatigue limits the capacity of the dominant actor to generate solutions, leading to crises at both the unit and system levels. In this context, the study aims to analyze the conceptualization of power fatigue through the periods of Bush, Obama, and Trump, considering the dominant role of the United States of America (USA) in the international system shaped after the Cold War.