hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SİNİR HÜCRESİNİN PASİF KABLO MODELLEMESİ VE SİMÜLASYONU
SİNİR HÜCRESİNİN PASİF KABLO MODELLEMESİ VE SİMÜLASYONU
Yazar: Coşkun, Özlem; Kahriman, Mesut; Çömlekçi, Selçuk; Özkorucuklu, Suat
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Sinir hücresi, MATLAB7.0.4/Simulink, pasif kablo teoremi

Sinir hücrelerinin fizyolojik yapılarını ve dinamik davranışlarını incelemek üzere geliştirilen modellemeler ve simülasyonlar, deneysel çalışmaların desteklemesi açısından önemlidir. Bu çalışmada uyarılabilir hücrelerde uyarı iletiminin elektriksel kuramı üzerinde durulmuştur. Pasif kablo teorisinin esaslarına yer verilmiş ve uyarılabilir hücreler ile ilgili genel diferansiyel denklemlerin türetilmesi yapılmıştır. Sinir hücresinin pasif kablo model simülasyonu, MATLAB7.0.4/Simulink programı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ana hedeflerinden biri olan gerçekçi modele erişmek için, basitleştirilmiş ve revize edilmiş iki model kullanılmıştır. Sinir hücresinde yayılan aksiyon potansiyeli dalga şekli olarak, MATLAB7.0.4/Simulink’te gerçekçi dalga şekli üretilmiştir. Basitleştirilmiş ve revize edilmiş iki modelin simülasyon sonuçları karşılaştırıldığında revize edilmiş model çıkışında, minimum genliğin azaldığı görülmektedir. Revize edilmiş modelde; önerdiğimiz olması gereken bir kapasite elemanı bulunmuştur.

Sinir hücrelerinin fizyolojik yapılarını ve dinamik davranışlarını incelemek üzere geliştirilen modellemeler ve simülasyonlar, deneysel çalışmaların desteklemesi açısından önemlidir. Bu çalışmada uyarılabilir hücrelerde uyarı iletiminin elektriksel kuramı üzerinde durulmuştur. Pasif kablo teorisinin esaslarına yer verilmiş ve uyarılabilir hücreler ile ilgili genel diferansiyel denklemlerin türetilmesi yapılmıştır. Sinir hücresinin pasif kablo model simülasyonu, MATLAB7.0.4/Simulink programı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın ana hedeflerinden biri olan gerçekçi modele erişmek için, basitleştirilmiş ve revize edilmiş iki model kullanılmıştır. Sinir hücresinde yayılan aksiyon potansiyeli dalga şekli olarak, MATLAB7.0.4/Simulink’te gerçekçi dalga şekli üretilmiştir. Basitleştirilmiş ve revize edilmiş iki modelin simülasyon sonuçları karşılaştırıldığında revize edilmiş model çıkışında, minimum genliğin azaldığı görülmektedir. Revize edilmiş modelde; önerdiğimiz olması gereken bir kapasite elemanı bulunmuştur.
KALAY TOZU ÜRETİMİNE GAZ ATOMİZASYONU PARAMETRELERİNİN ETKİSİNİN İNCELENMESİ
KALAY TOZU ÜRETİMİNE GAZ ATOMİZASYONU PARAMETRELERİNİN ETKİSİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Uslan, İbrahim; Küçükarslan, Serdar
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Gaz atomizasyonu, nozul, yakından eşleme, kalay tozu

Bu çalışmada, gaz atomizasyonu yöntemi ile kalay tozu üretimi gerçekleştirilerek üretim parametrelerinin toz özelliklerine etkileri, deneysel olarak araştırılmıştır. Deneyler yakından eşlemeli Mannesmann tipi nozul kullanılarak Yeni Gazi Gaz Atomizasyon Ünitesi’nde gerçekleştirilmiştir. Atomizasyon gazı olarak hava kullanılmış ve 400 ºC’ye aşırı ısıtılan kalay, 5-30 bar basınçlarda ve 2-8 mm çıkıntı mesafelerinde atomize edilmiştir. En ince tozlar ortalama toz boyutu 68,50 μm olarak, 3 mm iç çapa sahip sıvı metal akış borusu ile 8 mm’lik çıkıntı mesafesinde ve 10 bar basınçta üretilmiştir. Elde edilen tozların genellikle karmaşık şekilli olduğu gözlenmiştir. 10 μm’den daha küçük boyutlu tozlar oldukça düzgün şekilli olup, yüzeyleri pürüzsüzdür. 100 μm’den daha büyük boyutlardaki tozlar ise çubuksu yapıda ve hücresel yüzey yapısına sahiptir.

Bu çalışmada, gaz atomizasyonu yöntemi ile kalay tozu üretimi gerçekleştirilerek üretim parametrelerinin toz özelliklerine etkileri, deneysel olarak araştırılmıştır. Deneyler yakından eşlemeli Mannesmann tipi nozul kullanılarak Yeni Gazi Gaz Atomizasyon Ünitesi’nde gerçekleştirilmiştir. Atomizasyon gazı olarak hava kullanılmış ve 400 ºC’ye aşırı ısıtılan kalay, 5-30 bar basınçlarda ve 2-8 mm çıkıntı mesafelerinde atomize edilmiştir. En ince tozlar ortalama toz boyutu 68,50 μm olarak, 3 mm iç çapa sahip sıvı metal akış borusu ile 8 mm’lik çıkıntı mesafesinde ve 10 bar basınçta üretilmiştir. Elde edilen tozların genellikle karmaşık şekilli olduğu gözlenmiştir. 10 μm’den daha küçük boyutlu tozlar oldukça düzgün şekilli olup, yüzeyleri pürüzsüzdür. 100 μm’den daha büyük boyutlardaki tozlar ise çubuksu yapıda ve hücresel yüzey yapısına sahiptir.
AKIM BESLEMELİ KENDİNDEN TETİKLEMELİ PUSH PULL EVİRİCİLİ ELEKTRONİK BALAST TASARIMI
AKIM BESLEMELİ KENDİNDEN TETİKLEMELİ PUSH PULL EVİRİCİLİ ELEKTRONİK BALAST TASARIMI
Yazar: Börekçi, Selim; Öncü, Selim
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Elektronik balast, push pull evirici, rezonans evirici

Kendinden tetiklemeli elektronik balastlar, manyetik balastlara kıyasla basit ve ucuz olmanın yanı sıra sıfır gerilim anahtarlama nedeniyle yüksek verimli çalışma gibi üstünlüklere sahiptir. Elektronik balastlarda akım ve gerilim beslemeli evirici topolojileri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu topolojiler içerisinde akım beslemeli devreler başlangıç şatlarında daha iyi geçici durum cevabı vermektedir. Bu çalışmada, 3 adet 36W T8 flüoresan lamba için, akım beslemeli push pull evirici devre tasarımı gerçekleştirilmiştir. Tasarımda, push pull transformatörde seçilen sarım şekli, endüstriyel üretim kolaylığı ve güvenilirliği sağlamakta ve maliyeti düşürmekle birlikte, sargılar arası kuplajı önemsenecek ölçüde azaltıcı yönde etkilemektedir. Bundan dolayı söz konusu etki göz önünde bulundurularak tasarım yapılmıştır. Devrenin deneysel çalışma sonuçları, tasarım ve elektronik simülasyondan alınan sonuçlar ile uyum göstermektedir.

Kendinden tetiklemeli elektronik balastlar, manyetik balastlara kıyasla basit ve ucuz olmanın yanı sıra sıfır gerilim anahtarlama nedeniyle yüksek verimli çalışma gibi üstünlüklere sahiptir. Elektronik balastlarda akım ve gerilim beslemeli evirici topolojileri yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu topolojiler içerisinde akım beslemeli devreler başlangıç şatlarında daha iyi geçici durum cevabı vermektedir. Bu çalışmada, 3 adet 36W T8 flüoresan lamba için, akım beslemeli push pull evirici devre tasarımı gerçekleştirilmiştir. Tasarımda, push pull transformatörde seçilen sarım şekli, endüstriyel üretim kolaylığı ve güvenilirliği sağlamakta ve maliyeti düşürmekle birlikte, sargılar arası kuplajı önemsenecek ölçüde azaltıcı yönde etkilemektedir. Bundan dolayı söz konusu etki göz önünde bulundurularak tasarım yapılmıştır. Devrenin deneysel çalışma sonuçları, tasarım ve elektronik simülasyondan alınan sonuçlar ile uyum göstermektedir.
YÜZ İFADE ANALİZİNDE ÖZNİTELİK SEÇİMİ  VE ÇOKLU SVM SINIFLANDIRICILARINA ETKİSİ
YÜZ İFADE ANALİZİNDE ÖZNİTELİK SEÇİMİ  VE ÇOKLU SVM SINIFLANDIRICILARINA ETKİSİ
Yazar: Güneş, Turan; Polat, Ediz
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Yüz ifade analizi, öznitelik çıkartma, Gabor filtresi, öznitelik seçme, SVM, sınıflandırma

Yüz ifadeleri, insan ilişkilerinde anlam bütünlüğünün sağlanması için büyük rol oynayan, sözlü olmayan işaretlerdir. İnsanoğlu yüz ifadelerini kavramada herhangi bir zorluk çekmezken, bu durum makineler için geçerli olmayıp, halen güvenilir ifade tanıma sistemleri üzerinde araştırmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada, insanın içinde bulunabileceği 7 ifade durumunun (öfke, iğrenme, korku, mutluluk, ifadesizlik, üzüntü ve şaşkınlık) analizi gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla, her bir ifade için alınan sabit görüntülerin öznitelikleri Gabor filtreleri kullanılarak çıkartılmış ve farklı öznitelik seçme algoritmaları kullanılarak ifadeleri temsil eden en iyi öznitelik kümeleri oluşturulmuştur. Seçilen öznitelik kümelerinin çoklu SVM (Support Vector Machines-Destek Vektör Makineleri) sınıflandırıcıları üzerindeki etkileri incelenmiş ve sınıflandırma doğruluklarının kullanılan öznitelik seçme algoritmalarına göre nasıl değiştiği karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Çoklu sınıflandırma yapılması amacıyla SVM, One-Vs-One, One-Vs-Rest ve MC-SVM olmak üzere 3 farklı yaklaşım ile birlikte kullanılmıştır. Ayrıca öznitelik seçimi yapılmadan alınan sınıflandırma başarım sonuçları da incelendiğinde, öznitelik seçiminin sınıflandırma doğruluğunun artması yönünde genel olarak büyük etkisinin olduğu görülmüştür.

Yüz ifadeleri, insan ilişkilerinde anlam bütünlüğünün sağlanması için büyük rol oynayan, sözlü olmayan işaretlerdir. İnsanoğlu yüz ifadelerini kavramada herhangi bir zorluk çekmezken, bu durum makineler için geçerli olmayıp, halen güvenilir ifade tanıma sistemleri üzerinde araştırmalar yapılmaktadır. Bu çalışmada, insanın içinde bulunabileceği 7 ifade durumunun (öfke, iğrenme, korku, mutluluk, ifadesizlik, üzüntü ve şaşkınlık) analizi gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla, her bir ifade için alınan sabit görüntülerin öznitelikleri Gabor filtreleri kullanılarak çıkartılmış ve farklı öznitelik seçme algoritmaları kullanılarak ifadeleri temsil eden en iyi öznitelik kümeleri oluşturulmuştur. Seçilen öznitelik kümelerinin çoklu SVM (Support Vector Machines-Destek Vektör Makineleri) sınıflandırıcıları üzerindeki etkileri incelenmiş ve sınıflandırma doğruluklarının kullanılan öznitelik seçme algoritmalarına göre nasıl değiştiği karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Çoklu sınıflandırma yapılması amacıyla SVM, One-Vs-One, One-Vs-Rest ve MC-SVM olmak üzere 3 farklı yaklaşım ile birlikte kullanılmıştır. Ayrıca öznitelik seçimi yapılmadan alınan sınıflandırma başarım sonuçları da incelendiğinde, öznitelik seçiminin sınıflandırma doğruluğunun artması yönünde genel olarak büyük etkisinin olduğu görülmüştür.
MONTAJ ALANI İŞ DAĞILIMI PROBLEMLERİ İÇİN AMAÇ  PROGRAMLAMA YAKLAŞIMI
MONTAJ ALANI İŞ DAĞILIMI PROBLEMLERİ İÇİN AMAÇ  PROGRAMLAMA YAKLAŞIMI
Yazar: Özyörük, Bahar; Akgün, M. Bilgehan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: İş yükü dağıtımı, amaç programlama, hücresel imalat

Gerçek hayatta sistemler birden fazla ve genellikle birbirleriyle çatışan amaçlara sahiptir. Uçak sanayinde sıfır hata ve zamanında teslimat faktörleri güvenlik ve prestij için önemlidirler. Ancak zamanında teslimat için hızlı ve yoğun bir şekilde yapılan üretimin hata oranlarını artıracağı açıktır. Bu nedenle çalışmamızda bu faktörleri göz önüne alarak hava aracı imal eden bir fabrikada sadece üretilen parçaların montajı içi kurulmuş montaj alanındaki alternatif montaj hücrelerine iş dağılımı problemi çözülmeye çalışılmıştır. Problem çözümünde çatışan amaçları aynı anda değerlendirerek etkin çözüm bulan amaç programlama tekniği kullanılmıştır. Bu teknikle sıfır hata ve zamanında teslimat faktörlerinin maliyetleri göz ardı etmeden aynı anda sağlanması amaçlanmıştır. Bunun için alternatif montaj hücrelerindeki normal mesainin tam kullanılması ve taleplerin aynı hafta karşılanması düşünülmüştür. Normal mesainin tam kullanılmasıyla; montaj hücrelerindeki fazla mesai süresi azalmış ve üretim maliyetleri düşmüştür. Taleplerin zamanında karşılanmasıyla da teslimatın gecikme riski ortadan kalkmıştır.

Gerçek hayatta sistemler birden fazla ve genellikle birbirleriyle çatışan amaçlara sahiptir. Uçak sanayinde sıfır hata ve zamanında teslimat faktörleri güvenlik ve prestij için önemlidirler. Ancak zamanında teslimat için hızlı ve yoğun bir şekilde yapılan üretimin hata oranlarını artıracağı açıktır. Bu nedenle çalışmamızda bu faktörleri göz önüne alarak hava aracı imal eden bir fabrikada sadece üretilen parçaların montajı içi kurulmuş montaj alanındaki alternatif montaj hücrelerine iş dağılımı problemi çözülmeye çalışılmıştır. Problem çözümünde çatışan amaçları aynı anda değerlendirerek etkin çözüm bulan amaç programlama tekniği kullanılmıştır. Bu teknikle sıfır hata ve zamanında teslimat faktörlerinin maliyetleri göz ardı etmeden aynı anda sağlanması amaçlanmıştır. Bunun için alternatif montaj hücrelerindeki normal mesainin tam kullanılması ve taleplerin aynı hafta karşılanması düşünülmüştür. Normal mesainin tam kullanılmasıyla; montaj hücrelerindeki fazla mesai süresi azalmış ve üretim maliyetleri düşmüştür. Taleplerin zamanında karşılanmasıyla da teslimatın gecikme riski ortadan kalkmıştır.
AISI 409 VE Ç1010 ÇELİĞİN ÖSTENİTİK ELEKTROD  KULLANARAK MIG KAYNAK YÖNTEMİ İLE  BİRLEŞTİRİLMESİ VE MEKANİK ÖZELLİKLERİNİN  ARAŞTIRILMASI
AISI 409 VE Ç1010 ÇELİĞİN ÖSTENİTİK ELEKTROD  KULLANARAK MIG KAYNAK YÖNTEMİ İLE  BİRLEŞTİRİLMESİ VE MEKANİK ÖZELLİKLERİNİN  ARAŞTIRILMASI
Yazar: Kılınçer, Sabri; Kahraman, Nizamettin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: MIG kaynağı, farklı metallerin kaynağı, ferritik paslanmaz çelikler, kaynak robotu

Bu çalışmada, gaz metal ark kaynak yöntemi ile farklı metallerin kaynaklanabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla, ferritik paslanmaz çelik (AISI 409) ile düşük karbonlu çelik (Ç1010) malzemeler östenitik bir ilave metal kullanılarak otomatik robot yardımıyla değişik parametrelerde birleştirilmişlerdir. Kaynaklı numunelerin mekanik ve mikroyapı özelliklerini belirlemek için, çekme, eğme, sertlik ve çentik darbe testi ile mikroyapı çalışmaları yapılmıştır. Yapılan çekme testi sonucunda ayrılma, kaynak bölgesi dışarısında ve düşük karbonlu çelik levha ortasında meydana gelmiştir. Eğme testi sonucunda kaynak bölgesinde gözle görülebilir bir çatlak ve yırtılma hatasına rastlanmamıştır. Bütün kaynak parametrelerinde, kaynak metali sertliğinin ITAB ve esas metalden yüksek olduğu görülmüştür. Mikroyapı çalışmaları sonucunda kaynak metali ve ısının tesiri altında kalan bölgede (ITAB) tane irileşmesinin meydana geldiği tespit edilmiştir.

Bu çalışmada, gaz metal ark kaynak yöntemi ile farklı metallerin kaynaklanabilirliği araştırılmıştır. Bu amaçla, ferritik paslanmaz çelik (AISI 409) ile düşük karbonlu çelik (Ç1010) malzemeler östenitik bir ilave metal kullanılarak otomatik robot yardımıyla değişik parametrelerde birleştirilmişlerdir. Kaynaklı numunelerin mekanik ve mikroyapı özelliklerini belirlemek için, çekme, eğme, sertlik ve çentik darbe testi ile mikroyapı çalışmaları yapılmıştır. Yapılan çekme testi sonucunda ayrılma, kaynak bölgesi dışarısında ve düşük karbonlu çelik levha ortasında meydana gelmiştir. Eğme testi sonucunda kaynak bölgesinde gözle görülebilir bir çatlak ve yırtılma hatasına rastlanmamıştır. Bütün kaynak parametrelerinde, kaynak metali sertliğinin ITAB ve esas metalden yüksek olduğu görülmüştür. Mikroyapı çalışmaları sonucunda kaynak metali ve ısının tesiri altında kalan bölgede (ITAB) tane irileşmesinin meydana geldiği tespit edilmiştir.
DERİN ÇEKME KALIPLARINDA MATRİS-ZIMBA RADYÜSÜ  VE ÇEKME ORANININ ET KALINLIĞI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
DERİN ÇEKME KALIPLARINDA MATRİS-ZIMBA RADYÜSÜ  VE ÇEKME ORANININ ET KALINLIĞI ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
Yazar: Özek, Cebeli; Bal, Muhammet
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Derin çekme, limit çekme oranı, baskı plakası kuvveti, et kalınlığı

Derin çekme, sac metal şekillendirmede kullanılan en önemli yöntemlerden biridir. Bu yöntemde optimum parça üretimi, kalıp ve zımba profil radyüsü, parça şekli ve malzemenin şekillendirilebilirliği gibi işlem parametrelerine bağlıdır. Özellikle parça şekli, şekillendirilebilirliği doğrudan etkilediği için çok önemlidir. Bu çalışma, DKP 37 sacı kullanılarak kalıp ve zımbanın radyüs değişimlerinin, limit çekme oranının, baskı plakası ve kalıp açılarının et kalınlığı üzerindeki etkisini belirlemek için yapılmıştır. Baskı plakası yüzeylerine α=2.5°, α=7.5°, α=12.5°, α=15° açılar, kalıp ve zımba köşelerine R=10, R=8, R=6, R=4 mm radyüsler verilmiştir. Zımba çapı 30, matris çapı 32.3 ve kalıp boşluğu 1.15 mm dir. Kalıp ve parça arasındaki sürtünmeyi azaltmak için Shell Tellus 68 yağ kullanılmıştır. Et kalınlığının ölçümü kap üzerinde altı farklı bölgeden yapılmıştır. Çalışmada limit çekme oranı (β), baskı plakası açısı (α), kalıp ve zımba radyüsünün artmasıyla et kalınlığının azaldığı görülmüştür.

Derin çekme, sac metal şekillendirmede kullanılan en önemli yöntemlerden biridir. Bu yöntemde optimum parça üretimi, kalıp ve zımba profil radyüsü, parça şekli ve malzemenin şekillendirilebilirliği gibi işlem parametrelerine bağlıdır. Özellikle parça şekli, şekillendirilebilirliği doğrudan etkilediği için çok önemlidir. Bu çalışma, DKP 37 sacı kullanılarak kalıp ve zımbanın radyüs değişimlerinin, limit çekme oranının, baskı plakası ve kalıp açılarının et kalınlığı üzerindeki etkisini belirlemek için yapılmıştır. Baskı plakası yüzeylerine α=2.5°, α=7.5°, α=12.5°, α=15° açılar, kalıp ve zımba köşelerine R=10, R=8, R=6, R=4 mm radyüsler verilmiştir. Zımba çapı 30, matris çapı 32.3 ve kalıp boşluğu 1.15 mm dir. Kalıp ve parça arasındaki sürtünmeyi azaltmak için Shell Tellus 68 yağ kullanılmıştır. Et kalınlığının ölçümü kap üzerinde altı farklı bölgeden yapılmıştır. Çalışmada limit çekme oranı (β), baskı plakası açısı (α), kalıp ve zımba radyüsünün artmasıyla et kalınlığının azaldığı görülmüştür.
SÜTUN OLUŞTURMA YAKLAŞIMI İLE BİR HAVAYOLU EKİP  ÇİZELGELEME UYGULAMASI
SÜTUN OLUŞTURMA YAKLAŞIMI İLE BİR HAVAYOLU EKİP  ÇİZELGELEME UYGULAMASI
Yazar: Çankaya, Gözde; Arıkan, Murat
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Havayolu ekip çizelgeleme, ekip eşleştirme problemi, küme kaplama problemi, sütun  oluşturma algoritması.

Ekip çizelgeleme problemi, hava yolu planlamasında karşılaşılan zor ve kapsamlı problemlerden biridir. Ekip çizelgeleme probleminde, her uçuş seferinin en az bir ekip eşleştirmesi tarafından kapsandığı minimum maliyetli eşleştirmeler kümesi bulunmaya çalışılır. Bu çalışmada, ekip çizelgeleme probleminin çözümünde literatürde sıkça kullanılan, değişkenlerin dinamik olarak üretildiği bir sütun oluşturma algoritması kullanılmıştır. Ana problem küme kaplama problemi, alt problem ise en kısa yol problemi olarak formüle edilmiştir. Uygun bir çözüm vermeye yetecek sayıda başlangıç eşleştirmesi bir doğrusal programlama modeli kullanılarak oluşturulmuştur. Ana problem, alt problem ve başlangıç eşleştirmelerini oluşturmada kullanılan model bütünleşik olarak GAMS optimizasyon programında kodlanmış ve bu bütünleşik model iteratif olarak çözülmüştür. Algoritma özel bir havayolu şirketinden alınan verilere uygulanmış ve optimal ekip çizelgeleri oluşturulmuştur.

Ekip çizelgeleme problemi, hava yolu planlamasında karşılaşılan zor ve kapsamlı problemlerden biridir. Ekip çizelgeleme probleminde, her uçuş seferinin en az bir ekip eşleştirmesi tarafından kapsandığı minimum maliyetli eşleştirmeler kümesi bulunmaya çalışılır. Bu çalışmada, ekip çizelgeleme probleminin çözümünde literatürde sıkça kullanılan, değişkenlerin dinamik olarak üretildiği bir sütun oluşturma algoritması kullanılmıştır. Ana problem küme kaplama problemi, alt problem ise en kısa yol problemi olarak formüle edilmiştir. Uygun bir çözüm vermeye yetecek sayıda başlangıç eşleştirmesi bir doğrusal programlama modeli kullanılarak oluşturulmuştur. Ana problem, alt problem ve başlangıç eşleştirmelerini oluşturmada kullanılan model bütünleşik olarak GAMS optimizasyon programında kodlanmış ve bu bütünleşik model iteratif olarak çözülmüştür. Algoritma özel bir havayolu şirketinden alınan verilere uygulanmış ve optimal ekip çizelgeleri oluşturulmuştur.
MESAFE KORUMA İÇİN BİR ÖRÜNTÜ TANIMA  UYGULAMASI
MESAFE KORUMA İÇİN BİR ÖRÜNTÜ TANIMA  UYGULAMASI
Yazar: Ekici, Sami; Yıldırım, Selçuk; Poyraz, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Örüntü tanıma, iletim hattı arızaları, destek vektör makineleri.

Bu makalede, mesafe koruma işlevi için örüntü sınıflandırıcısı olarak Destek Vektör Makineler (DVM) yöntemini kullanan bir yöntem sunulmuştur. Önerilen yöntem enerji iletim hattının farklı noktalarında meydana gelen arızaları algılayarak röle işlevi için bir çıkış üretilmektedir. Yöntem, üç faz akım ve gerilim bilgilerinden faydalanmaktadır. DVM’nin eğitiminde ve test edilmesinde kullanılan akım ve gerilim bilgileri Alternative Transient Program (ATP) ile gerçekleştirilen bir iletim hattı benzetiminden elde edilmiştir. Gerçekleştirilen dijital röle uygulamasında, DVM’nin oldukça yüksek bir başarı oranı ile iletim hattında meydana gelen arızaları sınıflandırdığı görülmüştür.

Bu makalede, mesafe koruma işlevi için örüntü sınıflandırıcısı olarak Destek Vektör Makineler (DVM) yöntemini kullanan bir yöntem sunulmuştur. Önerilen yöntem enerji iletim hattının farklı noktalarında meydana gelen arızaları algılayarak röle işlevi için bir çıkış üretilmektedir. Yöntem, üç faz akım ve gerilim bilgilerinden faydalanmaktadır. DVM’nin eğitiminde ve test edilmesinde kullanılan akım ve gerilim bilgileri Alternative Transient Program (ATP) ile gerçekleştirilen bir iletim hattı benzetiminden elde edilmiştir. Gerçekleştirilen dijital röle uygulamasında, DVM’nin oldukça yüksek bir başarı oranı ile iletim hattında meydana gelen arızaları sınıflandırdığı görülmüştür.
SİNTERLENMİŞ TİTANYUM ALAŞIMLARININ AŞINMA  PERFORMANSI VE BAZI MEKANİK ÖZELLİKLERİNİN  BELİRLENMESİ
SİNTERLENMİŞ TİTANYUM ALAŞIMLARININ AŞINMA  PERFORMANSI VE BAZI MEKANİK ÖZELLİKLERİNİN  BELİRLENMESİ
Yazar: Yalçın, Bekir; Varol, Remzi
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Sinterleme, aşınma, widmanstatten yapı, Ti alaşımları, toz metalürjisi.

Endüstriyel uygulamalarda titanyum (Ti), üretilmesi zor ve pahalı malzeme olarak nitelendirilir. Fakat, Ti alaşımları özgül özelliklerinden dolayı uçak konstrüksiyonları ve implant üretiminde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ti alaşımlarının döküm yöntemleri ile imal edilmesi durumunda, talaşlı işleme zorlukları ortaya çıkmaktadır. Maliyetin düşürülmesi ve talaşlı işlemeyi en aza indirmek için, toz metalürjisi yöntemi tercih edilmektedir. Bu çalışmada, uzay ve biyomedikal uygulamalarda sıklıkla kullanılan Ti-6Al-4V, Ti-5Al-2,5Fe ve Ti-6Al-7Nb alaşımları toz metalürjisi yöntemiyle, tek etkili kalıp içerinde ortalama 530 MPa basınçla preslendikten sonra, 1250°C sıcaklıkta koruyucu argon gazı atmosferi ve 10-4 torr vakum ortamında sinterleme işlemi yapılmıştır. Sinterleme sonrası Ti alaşımı numunelerde oluşan sinter bağları, gözenek tipi, Widmanstatten yapının elde edilip edilemediği deneysel olarak araştırılmıştır. Gözenek yapısının aşınma ve eğme dayanımına etkisini belirlemek için aşınma ve eğme deneyleri yapılmıştır. Sonuç olarak, diğer alaşımlara göre Ti-6Al-7Nb alaşımında oluşan büyük gözenekli ve düşük sinter bağ oluşumuna sahip yapı, aşınma ve eğme dayanımını düşürmüştür.

Endüstriyel uygulamalarda titanyum (Ti), üretilmesi zor ve pahalı malzeme olarak nitelendirilir. Fakat, Ti alaşımları özgül özelliklerinden dolayı uçak konstrüksiyonları ve implant üretiminde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ti alaşımlarının döküm yöntemleri ile imal edilmesi durumunda, talaşlı işleme zorlukları ortaya çıkmaktadır. Maliyetin düşürülmesi ve talaşlı işlemeyi en aza indirmek için, toz metalürjisi yöntemi tercih edilmektedir. Bu çalışmada, uzay ve biyomedikal uygulamalarda sıklıkla kullanılan Ti-6Al-4V, Ti-5Al-2,5Fe ve Ti-6Al-7Nb alaşımları toz metalürjisi yöntemiyle, tek etkili kalıp içerinde ortalama 530 MPa basınçla preslendikten sonra, 1250°C sıcaklıkta koruyucu argon gazı atmosferi ve 10-4 torr vakum ortamında sinterleme işlemi yapılmıştır. Sinterleme sonrası Ti alaşımı numunelerde oluşan sinter bağları, gözenek tipi, Widmanstatten yapının elde edilip edilemediği deneysel olarak araştırılmıştır. Gözenek yapısının aşınma ve eğme dayanımına etkisini belirlemek için aşınma ve eğme deneyleri yapılmıştır. Sonuç olarak, diğer alaşımlara göre Ti-6Al-7Nb alaşımında oluşan büyük gözenekli ve düşük sinter bağ oluşumuna sahip yapı, aşınma ve eğme dayanımını düşürmüştür.