Nesâî’nin (ö. 303/915) Şiîlikle İthamı
Nesâî’nin (ö. 303/915) Şiîlikle İthamı
Yazar: Aba, Veli
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 18 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Nesâî,Şiîlik ithamı (teşeyyu),Cerh,Sünnî,Râfîzî,Hz. Ali,Muâviye

Hadisler, raviler ve telif edilen eserler çeşitliaçılardan belli kriterlere tabii tutularak uzmanlarınca incelenirler. Buinceleme neticesinde ortaya çıkan sonuca göre belli bir hüküm verilir.Dolayısıyla tarihi süreçte bir ravi hakkında değişik görüşler ileri sürülmüşolabilir. Bu görüşlerin gerçek olup olmadıkları ise kimi zaman tam olarakortaya çıkarılamaz ve bir ravi hak etmediği bir suçlama ile karşı karşıyakalabilir. Cerh-ta’dîl kriterleri bağlamında bazan bir ravinin eleştirilmesiyleilgili farklı maddelerin ileri sürülmüş olduğu görülür. Bunlardan biri deravinin Şiîlikle suçlanmasıdır. Hadis bilim dalına başta Sünen olmak üzerebirçok kıymetli eser kazandıran Nesâî de Şiîlik suçlamasına maruz kalmışmuhaddislerden biridir. Kaynaklarda Nesâî hakkında ileri sürülen bu türithamlar yer almış olsa da bunlar sağlam delillere dayanmamaktadır. Fakat yine desöz konusu ithamlar kendisini tartışma konusu yapmış, ilerleyen zaman dilimindebu tür ithamlar onun gündeme gelmesine neden olmuştur. Tabiatıyla hadisteotorite olan Nesâî’nin tenkit sebebi olan bir vasıfla anılması dikkatleriüzerine çekmiştir. Bu çalışmada söz konusu iddiaların dayandırıldığı bilgilerinsıhhati ve ileri sürülen delillerin geçerliliği incelenmiş böylece Nesâî’ninŞiîlikle ithamının ne derece doğru olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. İlerisürülen bilgi ve deliller bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirildiğindeaslında Nesâî’nin takip ettiği metotla iki grup arasında devam edenmücadelelere karşı bilinçli bir denge politikası ortaya koymaya çalıştığıanlaşılmaktadır.

Hadisler, raviler ve telif edilen eserler çeşitliaçılardan belli kriterlere tabii tutularak uzmanlarınca incelenirler. Buinceleme neticesinde ortaya çıkan sonuca göre belli bir hüküm verilir.Dolayısıyla tarihi süreçte bir ravi hakkında değişik görüşler ileri sürülmüşolabilir. Bu görüşlerin gerçek olup olmadıkları ise kimi zaman tam olarakortaya çıkarılamaz ve bir ravi hak etmediği bir suçlama ile karşı karşıyakalabilir. Cerh-ta’dîl kriterleri bağlamında bazan bir ravinin eleştirilmesiyleilgili farklı maddelerin ileri sürülmüş olduğu görülür. Bunlardan biri deravinin Şiîlikle suçlanmasıdır. Hadis bilim dalına başta Sünen olmak üzerebirçok kıymetli eser kazandıran Nesâî de Şiîlik suçlamasına maruz kalmışmuhaddislerden biridir. Kaynaklarda Nesâî hakkında ileri sürülen bu türithamlar yer almış olsa da bunlar sağlam delillere dayanmamaktadır. Fakat yine desöz konusu ithamlar kendisini tartışma konusu yapmış, ilerleyen zaman dilimindebu tür ithamlar onun gündeme gelmesine neden olmuştur. Tabiatıyla hadisteotorite olan Nesâî’nin tenkit sebebi olan bir vasıfla anılması dikkatleriüzerine çekmiştir. Bu çalışmada söz konusu iddiaların dayandırıldığı bilgilerinsıhhati ve ileri sürülen delillerin geçerliliği incelenmiş böylece Nesâî’ninŞiîlikle ithamının ne derece doğru olduğu ortaya konmaya çalışılmıştır. İlerisürülen bilgi ve deliller bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirildiğindeaslında Nesâî’nin takip ettiği metotla iki grup arasında devam edenmücadelelere karşı bilinçli bir denge politikası ortaya koymaya çalıştığıanlaşılmaktadır.