hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hidrososyal Döngü: Su Yönetiminde Sosyo-Politik ve Çevresel Dinamikler
Hydrosocial Cycle: Socio-Political and Environmental Dynamics in Water Management
Yazar: Doğmuş, Özge Can
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Environmental Geography ; Çevresel Coğrafya ; Ecology, Sustainability and Energy ; Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji ; su yönetimi,toplumsal adalet,çevresel sürdürülebilirlik,politik ekoloji,neoliberalizm ; water management,social justice,environmental sustainability,political ecology,neoliberalism

Bu makale, suyun yalnızca fiziksel bir döngü değil; toplumsal ilişkiler, politik yapılar ve çevresel dönüşümlerle iç içe geçmiş bir süreç olduğunu savunan hidrososyal döngü kavramı çerçevesinde su yönetimini eleştirel biçimde analiz etmektedir. Marx, Wittfogel ve Worster gibi klasik düşünürlerin tarihsel yaklaşımlarından yola çıkan çalışma, çağdaş politik ekoloji literatüründe Swyngedouw, Bakker, Sultana ve Loftus’un katkılarıyla gelişen çok katmanlı teorik bir yapı kurmaktadır. Bu kuramsal çerçeve, Bolivya’daki Cochabamba Su Savaşları, Hindistan’daki Narmada Vadisi baraj projeleri ve ABD’deki Kaliforniya su yönetimi örnekleri üzerinden yürütülen karşılaştırmalı içerik analiziyle empirik olarak sınanmıştır. Her bir vaka çalışması, suyun metalaşması, toplumsal eşitsizlik, yerinden edilme, çevresel bozulma ve yerel bilgi sistemlerinin dışlanması gibi dinamikleri görünür kılmakta; hidrososyal döngünün adalet, sürdürülebilirlik ve yönetişim ilkeleriyle ilişkisini ortaya koymaktadır. Çalışma, aynı zamanda Türkiye’deki su yönetimi deneyimlerinin de bu çerçeveyle yeniden değerlendirilmesi gerektiğini savunarak, teorik bir zemin ve karşılaştırmalı bir perspektif sunmaktadır.

This article offers a critical analysis of water governance through the lens of the hydrosocial cycle, a concept that conceives water not merely as a physical flow but as a process deeply entangled with social relations, political structures, and environmental transformations. Drawing on the historical approaches of classical theorists such as Marx, Wittfogel, and Worster, and extending them through the contemporary political ecology literature—particularly the works of Swyngedouw, Bakker, Sultana, and Loftus—the study constructs a multi-layered theoretical framework. This framework is empirically grounded in a comparative content analysis of three case studies: the Cochabamba Water War in Bolivia, the Narmada Valley dam projects in India, and water governance in California, USA. Each case reveals how water becomes a site of commodification, social inequality, displacement, ecological degradation, and the marginalization of local knowledge systems, thus demonstrating the hydrosocial cycle's relevance to issues of justice, sustainability, and governance. The article also argues that water governance experiences in Turkey should be revisited through this lens, offering both a theoretical foundation and a comparative perspective for future research.
Optimal Kent Büyüklüğünün Ekonomik Dinamikleri: Ege Bölgesi için Panel Veri Yaklaşımı
Economic Dynamics of Optimal City Size: A Panel Data Approach for the Aegean Region
Yazar: Avcu, Nazan; Öztürk, Cemal; Yayla, Nihal
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Economic Geography ; Ekonomik Coğrafya ; Regional development,optimal city size,urban economics,urbanization policies,panel data analysis,System GMM ; Bölgesel Kalkınma,Optimal Şehir Büyüklüğü,Kentleşme Politikaları,Panel Veri Analizi,Sistem GMM

Bu çalışma, Türkiye'de Ege Bölgesi'nde yer alan sekiz şehrin optimal kent büyüklüğünün ekonomik dinamiklerini incelemektedir. Araştırmada, optimal kent büyüklüğünün belirlenmesinde farklı ekonomik yaklaşımlar benimsenmiş ve şehirlerin nüfus yoğunluğu ile arazi büyüklüğü dikkate alınmıştır. Panel veri analizi yöntemi kullanılarak, 2007-2022 yılları arasındaki verilerle ortalama maliyet ve ortalama fayda fonksiyonları tahmin edilmiştir. Araştırma, optimal kent büyüklüğünün minimum maliyet, maksimum net fayda ve maksimum kar yaklaşımlarına göre değişiklik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Özellikle, nüfus yoğunluğu kullanılarak yapılan hesaplamalar, Ege Bölgesi'ndeki şehirlerde optimal büyüklüğün önemli ölçüde farklılaştığını göstermiştir. Çalışmanın sonuçları, kent büyüklüğünün ekonomik optimizasyonunda nüfus yoğunluğunun kritik bir rol oynadığını ve bu faktörün kentleşme politikalarının belirlenmesinde göz önünde bulundurulması gerektiğini vurgulamaktadır. Ayrıca, araştırma bulguları, optimal kent büyüklüğünün hesaplanmasında kullanılan yöntemlerin, şehirlerin ekonomik ve sosyal gelişim stratejilerine yönelik önemli politika önerileri sunabileceğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, Ege Bölgesi'ndeki şehirler için geliştirilecek politikaların, bölgesel kalkınma hedeflerine uygun şekilde tasarlanması gerektiği sonucuna varılmaktadır.

This study examines the economic dynamics of optimal city size in eight cities in the Aegean Region of Turkey. Different economic approaches were adopted to determine the optimal city size, considering the city's population density and land area. Using panel data analysis with data spanning from 2007 to 2022, the study estimates average cost and average benefit functions. The findings reveal that the optimal city size varies depending on the minimum cost, maximum net benefit, and maximum profit approaches. Specifically, calculations based on population density demonstrate significant differences in the optimal size across cities in the Aegean Region. The results emphasize that population density plays a critical role in the economic optimization of city size, suggesting that this factor should be considered when formulating urbanization policies. Moreover, the study's findings indicate that the methods used to calculate optimal city size can provide valuable policy recommendations for cities' economic and social development strategies. In this context, it is concluded that policies developed for the cities in the Aegean Region should be designed in alignment with regional development objectives.
TÜRKİYE'DE SANAYİ FAALİYETLERİNİN DAĞILIŞINDA MEYDANA GELEN DEĞİŞMELER (1982-1996)
TÜRKİYE'DE SANAYİ FAALİYETLERİNİN DAĞILIŞINDA MEYDANA GELEN DEĞİŞMELER (1982-1996)
Yazar: Işık, Şevket
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Turkish Economic Geography ; Türkiye Ekonomik Coğrafyası ; coğrafya,sanayi,,Türkiye

Planlı dönemin başladığı l960'lardan gunumüze kadar, sanayi sektörünün Türkiye ekonomisindeki önemi giderek büyümüştür. Ulusal gelirin sektöre! dağılımında ve ihracatın yapısında meydana gelen değişmeler bunu açıkça ortaya koymaktadır. Sanayinin ülke bütününde kaydettiği bu gelişmeler kadar önem taşıyan bir diğer konu da, sanayi faaliyetlerinin coğrafi dağılışıdır. Türkiye'de bölgesel dengesizliklerin en somut göstergelerinden biri olan sanayinin dağılışında, öteden beri önem taşıyan bölgeler ve iller dikkat çeker. Bu dağılışın l980'lerin başına kadar olan durumu incelendiğinde, Marmara Bölgcsi'nde İstanbul ve Bursa İç Anadolu'da Ankara, Ege Bölgesi'nde İzmir, Akdeniz Bölgesi'nde Adana, sanayl faaliyetlerinin hem ülke bütününde hem de illerin bulundukları bölgelerde önem kazandığı başlıca illerdir. Ancak, planlı dönemden itibaren uygulanan politikaların bir devamı olarak, 1980'1erden itibaren yaşanan gelişmeler sanayide yeni gelişme odaklarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Sözgclimı Denizli, Tekirdağ, Konya, Kayseri, Gaziantep, Kahramanmaraş yeni gelişen ve giderek sanayi ile bütünleşen iller durumuna gelmiştir. Bu durum, Türkiye'de gerek bölgeler gerekse iller arasındaki ekonomik dengesizliklerin azaltılmasında olumlu gelişmelerin olduğunu göstermektedir.

Planlı dönemin başladığı l960'lardan gunumüze kadar, sanayi sektörünün Türkiye ekonomisindeki önemi giderek büyümüştür. Ulusal gelirin sektöre! dağılımında ve ihracatın yapısında meydana gelen değişmeler bunu açıkça ortaya koymaktadır. Sanayinin ülke bütününde kaydettiği bu gelişmeler kadar önem taşıyan bir diğer konu da, sanayi faaliyetlerinin coğrafi dağılışıdır. Türkiye'de bölgesel dengesizliklerin en somut göstergelerinden biri olan sanayinin dağılışında, öteden beri önem taşıyan bölgeler ve iller dikkat çeker. Bu dağılışın l980'lerin başına kadar olan durumu incelendiğinde, Marmara Bölgcsi'nde İstanbul ve Bursa İç Anadolu'da Ankara, Ege Bölgesi'nde İzmir, Akdeniz Bölgesi'nde Adana, sanayl faaliyetlerinin hem ülke bütününde hem de illerin bulundukları bölgelerde önem kazandığı başlıca illerdir. Ancak, planlı dönemden itibaren uygulanan politikaların bir devamı olarak, 1980'1erden itibaren yaşanan gelişmeler sanayide yeni gelişme odaklarının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Sözgclimı Denizli, Tekirdağ, Konya, Kayseri, Gaziantep, Kahramanmaraş yeni gelişen ve giderek sanayi ile bütünleşen iller durumuna gelmiştir. Bu durum, Türkiye'de gerek bölgeler gerekse iller arasındaki ekonomik dengesizliklerin azaltılmasında olumlu gelişmelerin olduğunu göstermektedir.
TÜRKİYE ÜNİVERSİTELERİNDE COĞRAFYA EĞİTİMİ
TÜRKİYE ÜNİVERSİTELERİNDE COĞRAFYA EĞİTİMİ
Yazar: Kayan, İlhan
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Turkish Human Geography ; Türkiye Beşeri Coğrafyası ; Türkiye,,Coğrafya,Eğitim,Üniversiteler

Üniversite düzeyinde coğrafya eğitimi Türkiye'de çok uzun yıllar sadece İstanbul Üniversitesi Coğrafya Bölümünde sünnüş ve gelişmiştir. Cumhuriyet döneminin ilk Coğrafya Bölümü 1935 yılında, Ankara'da Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nin açılmasıyla faaliyete geçmiş, uzun bir aradan sonra 1974 yılında Erzurum Atatürk Üniversitesinde, 1979 yılında da Ege Üniversitesinde Coğrafya Bölümleri açılmıştır. Bu bölümlerden mezun olanlar, Fen ve Edebiyat fakültelerinin diğer bölümlerini bitirenler gibi, çoğunlukla orta öğretim okullarında öğretmen olarak görev almışlardır. Bunlara öğretmenlik için gerekli özel bilgiler, öğrenimlerinin son iki yılında bölüm derslerinden ayn programlarla verilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı, öğretmen yetiştiren yüksek okullar da zaman içinde ihtiyaçlara göre değişen düzenleri ile orta öğretimde öğretmen ihtiyacını karşılamışlardır. 1981 yılında yürürlüğe giren Yüksek Öğretim Kanunu ile öğretmen okulları, öncelikle bunlardan Eğitim Enstitüleri, üniversiteler bünyesine katılarak dört yıllık Eğitim Fakültelerine dönüştürülmüştür. Bu arada yeni açılan üniversitelerin Fen-Edebiyat Fakültelerine bağlı Coğrafya Bölümlerinin sayısı hızla artmış ve toplam bölüm sayısı 1999 yılında l O a çıkmıştır.

Üniversite düzeyinde coğrafya eğitimi Türkiye'de çok uzun yıllar sadece İstanbul Üniversitesi Coğrafya Bölümünde sünnüş ve gelişmiştir. Cumhuriyet döneminin ilk Coğrafya Bölümü 1935 yılında, Ankara'da Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nin açılmasıyla faaliyete geçmiş, uzun bir aradan sonra 1974 yılında Erzurum Atatürk Üniversitesinde, 1979 yılında da Ege Üniversitesinde Coğrafya Bölümleri açılmıştır. Bu bölümlerden mezun olanlar, Fen ve Edebiyat fakültelerinin diğer bölümlerini bitirenler gibi, çoğunlukla orta öğretim okullarında öğretmen olarak görev almışlardır. Bunlara öğretmenlik için gerekli özel bilgiler, öğrenimlerinin son iki yılında bölüm derslerinden ayn programlarla verilmeye çalışılmıştır. Bunun yanında Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı, öğretmen yetiştiren yüksek okullar da zaman içinde ihtiyaçlara göre değişen düzenleri ile orta öğretimde öğretmen ihtiyacını karşılamışlardır. 1981 yılında yürürlüğe giren Yüksek Öğretim Kanunu ile öğretmen okulları, öncelikle bunlardan Eğitim Enstitüleri, üniversiteler bünyesine katılarak dört yıllık Eğitim Fakültelerine dönüştürülmüştür. Bu arada yeni açılan üniversitelerin Fen-Edebiyat Fakültelerine bağlı Coğrafya Bölümlerinin sayısı hızla artmış ve toplam bölüm sayısı 1999 yılında l O a çıkmıştır.
TURİZM COĞRAFYASI VE TURİZM PLANLAMASI
TURİZM COĞRAFYASI VE TURİZM PLANLAMASI
Yazar: Soykan, Füsun
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Recreation, Leisure and Tourism Geography ; Rekreasyon, Tatil ve Turizm Coğrafyası ; Turizm,planlama,turizm coğrafyası

Planlama bir ekip işi olduğu halde, ülkemizde turizm planlamasına, coğrafya uzmanlarının katılımı pek söz konusu değildir. O nedenle, turizm planlamasında coğrafya biliminin yerini ve önemini belirlemek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışmanın kapsamında öncelikli olarak, turizm ve coğrafyaya ilişkin temel bilgiler yer almakta, arkasından turizm planlamasına ait bazı konular ana hatlarıyla verilmektedir. Böylece, turizmde plan türlerine göre ve planlama sürecinde, coğrafyanın hangi aşamalarda, ne ölçüde gerekli olduğu ortaya konmaktadır. Coğrafya turizm planlamasında en başta, yer seçimi ve sınırların tayininde devreye girmekte, onun doğal ve kültürel özellikleri turizm potansiyelini meydana getirmekte, bu potansiyele göre de planlama yapılmaktadır. Kısacası coğrafya, mekana dayalı turizm planlamasının önemli bir veri kaynağı ve yönlendiricisidir.

Planlama bir ekip işi olduğu halde, ülkemizde turizm planlamasına, coğrafya uzmanlarının katılımı pek söz konusu değildir. O nedenle, turizm planlamasında coğrafya biliminin yerini ve önemini belirlemek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışmanın kapsamında öncelikli olarak, turizm ve coğrafyaya ilişkin temel bilgiler yer almakta, arkasından turizm planlamasına ait bazı konular ana hatlarıyla verilmektedir. Böylece, turizmde plan türlerine göre ve planlama sürecinde, coğrafyanın hangi aşamalarda, ne ölçüde gerekli olduğu ortaya konmaktadır. Coğrafya turizm planlamasında en başta, yer seçimi ve sınırların tayininde devreye girmekte, onun doğal ve kültürel özellikleri turizm potansiyelini meydana getirmekte, bu potansiyele göre de planlama yapılmaktadır. Kısacası coğrafya, mekana dayalı turizm planlamasının önemli bir veri kaynağı ve yönlendiricisidir.
KASIM 1995 KARŞIYAKA-ÇİĞLİ SEL FELAKETİ SONRASINDA YAPILAN ÇALIŞMALAR ÜZERİNE BAZI GÖZLEMLER
KASIM 1995 KARŞIYAKA-ÇİĞLİ SEL FELAKETİ SONRASINDA YAPILAN ÇALIŞMALAR ÜZERİNE BAZI GÖZLEMLER
Yazar: Mutluer, Mustafa; Işık, Şevket
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Natural Hazards ; Doğal Afetler ; Sel felaketi,Karşıyaka,Çiğli,İzmir

4 Kasım I 995 Cumartesi günü İzrnir'de meydana gelen şiddetli yağış özellikle Karşıyaka ve Çiğli bölgesinde etkili olmuş, bu felaket sırasında 61 kişi yaşamını yitirmiş, 560 ev yıkılmış ve yaklaşık olarak 1O 000 ev sular altında kalmıştır.Sel felaketi doğal bir olayın sonucunda meydana gelmiştir. Ancak, olayın felaket boyutuna ulaşmasının başlıca nedeni insan hatalarıdır. Yani sel felaketine neden olan faktörler beşeri kökenlidir. Bu nedenle, sel felaketine yol açan beşeri unsurların ortadan kaldırılması gerekmektedir. Oysa, Aralık l 999'da Karşıyaka-Çiğli bölgesindeki dere yataklarında yaptığımız gözlemler, ilgililer tarafından yeterli önlemlerin alınmadığını bütün çıplaklığıyla ortaya koymuştur. Böyle bir sel felaketine yol açan bir yağışın İzmir'de tekrar meydana gelebileceği unutulmamalıdır.

4 Kasım I 995 Cumartesi günü İzrnir'de meydana gelen şiddetli yağış özellikle Karşıyaka ve Çiğli bölgesinde etkili olmuş, bu felaket sırasında 61 kişi yaşamını yitirmiş, 560 ev yıkılmış ve yaklaşık olarak 1O 000 ev sular altında kalmıştır.Sel felaketi doğal bir olayın sonucunda meydana gelmiştir. Ancak, olayın felaket boyutuna ulaşmasının başlıca nedeni insan hatalarıdır. Yani sel felaketine neden olan faktörler beşeri kökenlidir. Bu nedenle, sel felaketine yol açan beşeri unsurların ortadan kaldırılması gerekmektedir. Oysa, Aralık l 999'da Karşıyaka-Çiğli bölgesindeki dere yataklarında yaptığımız gözlemler, ilgililer tarafından yeterli önlemlerin alınmadığını bütün çıplaklığıyla ortaya koymuştur. Böyle bir sel felaketine yol açan bir yağışın İzmir'de tekrar meydana gelebileceği unutulmamalıdır.
ISPARTA-BURDUR SİSMOTEKTONİK YÖRESİNDE DEPREMSELLİK VE DEPREM RİSKİ
ISPARTA-BURDUR SİSMOTEKTONİK YÖRESİNDE DEPREMSELLİK VE DEPREM RİSKİ
Yazar: Sezer, Lütfi İhsan
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Natural Hazards ; Doğal Afetler ; Deprem,Burdur,Isparta

Bu çalışma, 37.50°-38.50°N enlemleri ile 29.50°-31.50°E boylamları arasında kalan alanda meydana gelen depremlerden yararlanılarak, Isparta-Burdur sismotektonik yöresinin depremselliği ve deprem riskinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. 1900-2000 yılları arasında söz konusu yörede meydana gelen magnitüdü 4 ve daha büyük olan depremlerin yıllık maksimum değerleri Gumbel-Gutenberg-Richter yöntemleriyle analiz edilmesi sonucunda yüksek risk değerlerine ulaşılmıştır. Örneğin : Isparta-Burdur deprem yöresinde yıllık ortalama maksimum magnitud 4.3 Md, yıllık ortlama risk ise% 93.8 olarak saptanmıştır.

Bu çalışma, 37.50°-38.50°N enlemleri ile 29.50°-31.50°E boylamları arasında kalan alanda meydana gelen depremlerden yararlanılarak, Isparta-Burdur sismotektonik yöresinin depremselliği ve deprem riskinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. 1900-2000 yılları arasında söz konusu yörede meydana gelen magnitüdü 4 ve daha büyük olan depremlerin yıllık maksimum değerleri Gumbel-Gutenberg-Richter yöntemleriyle analiz edilmesi sonucunda yüksek risk değerlerine ulaşılmıştır. Örneğin : Isparta-Burdur deprem yöresinde yıllık ortalama maksimum magnitud 4.3 Md, yıllık ortlama risk ise% 93.8 olarak saptanmıştır.
ENEZ'İN (EDİRNE) KENTSEL GELİŞİM SÜRECİ VE YENİ GELİŞME ALANLARI
ENEZ'İN (EDİRNE) KENTSEL GELİŞİM SÜRECİ VE YENİ GELİŞME ALANLARI
Yazar: Karadağ, Arife
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2000
Anahtar kelimeler: Urban Geography ; Kent Coğrafyası ; Kent coğrafyası,Enez,Edirne

Our research subject, Enez is a town which is situated in Trakya part of Marmara region on the northwest point of Saros Bay. The town which is located on the north of Agean Sea is a signifıcant place not only with its historical and archeological irnportance and wet areas where a !ot of water birds come every year but also with being a good exarnple for the effects of being a border town on urbanization. The Meriç river which is the north-west border of the town also makes the border between Greece and our country. Because of that although Enez has a high agricultural potential as being on the delta of the Meriç river it is faced with ınany negativeties conditions that are caused by its location and natura! environınent.This articJe is a presentation of the research that was made in the region area during the surnmer of 1998. Firstly, we emphasize the progress of urbanization of Enez from the early beginning till today under the light of naturaJ and human factors and the efforts on placement to Trapez area and on Keşan road which is especially actual nowadays will be evaluated with a geographical point of view.

Our research subject, Enez is a town which is situated in Trakya part of Marmara region on the northwest point of Saros Bay. The town which is located on the north of Agean Sea is a signifıcant place not only with its historical and archeological irnportance and wet areas where a !ot of water birds come every year but also with being a good exarnple for the effects of being a border town on urbanization. The Meriç river which is the north-west border of the town also makes the border between Greece and our country. Because of that although Enez has a high agricultural potential as being on the delta of the Meriç river it is faced with ınany negativeties conditions that are caused by its location and natura! environınent.This articJe is a presentation of the research that was made in the region area during the surnmer of 1998. Firstly, we emphasize the progress of urbanization of Enez from the early beginning till today under the light of naturaJ and human factors and the efforts on placement to Trapez area and on Keşan road which is especially actual nowadays will be evaluated with a geographical point of view.
Bölgesel ve Küresel Denklemde Ukrayna’da Jeopolitik Dizayn
Geopolitical Design in Ukraine in the Regional and Global Equation
Yazar: Koçyiğit Türk, Müberra
Dergi: Ege Coğrafya Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Political Geography ; Siyasi Coğrafya ; Ukrayna,Rusya,ABD,Çin,Türkiye,Avrupa ülkeleri,Jeopolitik ; Ukraine,Russia,USA,China,Türkiye,European countries,Geopolitics.

ÖzRusya-Ukrayna Savaşı, günümüzde bölgesel bir sorun olmaktan çıkarak küresel bir anlam kazanmıştır. Ukrayna’yı stratejik kılan faktörler; coğrafi konumu, sahip olduğu yer altı kaynakları ve verimli topraklarıdır. Ukrayna’nın, toprak bütünlüğünü koruma çabasına karşın bölgesel ve küresel aktörlerin Ukrayna’dan jeopolitik çıkar elde etme gayesi bulunmaktadır. Çalışma, Ukrayna sorunun küreselleşmesinde hangi unsurların etkili olduğunu belirlemeyi ve Rusya-Ukrayna Savaşı’nın getirebileceği olası sonuçları, bölgesel aktörler (Rusya-Avrupa ülkeleri-Türkiye) ile küresel aktörler (ABD-Çin) açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Makalede durum çalışması, tarihsel analiz, somut mekân yöntemleri ve progresif yaklaşımı kullanılmıştır. Ayrıca Rusya ve ABD’nin Ukrayna’daki jeopolitikalarının anlaşılması adına Dünya’ya hâkimiyet yaklaşımları ele alınmıştır. Bu bağlamda Rusya’nın tarihi-yayılma, yaşam alanı, coğrafi determinizm ve Avrasyacılık teorilerine, ABD’nin deniz-hava hâkimiyet teorisi ile kenar kuşak hâkimiyet teorisine, atlantizm, mondializm, tarihin sonu ve yeni dünya düzeni teorilerine dikkat çekilmiştir. Çalışmada Rusya-Ukrayna Savaşının bitmesi ile Ukrayna’nın uzun vadede jeopolitik açıdan dizayn edilmesi sürecinin gelişebileceği ve bu durumun Ukrayna’da parçalanmaya neden olabileceği sonucuna varılmıştır.

The Russo-Ukrainian War has now moved beyond a regional issue to a global one. Factors that make Ukraine strategic are its geographical location, its mineral resources, and its fertile lands. Despite Ukraine's efforts to maintain its territorial integrity, regional and global actors seek to gain geopolitical advantage from Ukraine.The study aims to identify the factors that contributed to the globalization of the Ukrainian issue and to assess the potential consequences of the Russo-Ukrainian War from the perspective of regional actors (Russia, European countries, Turkey) and global actors (the US and China). The article utilizes a case study, historical analysis, concrete spatial methods, and a progressive approach. Furthermore, it examines Russia's and the US's approaches to global dominance to understand their geopolitics in Ukraine. In this context, attention is drawn to Russia's theories of historical expansion, habitat, geographical determinism, and Eurasianism; the US's theory of naval and air dominance and the theory of rimland dominance; and theories of Atlanticism, Mondialism, the end of history, and the new world order. The study concludes that the end of the Russo-Ukrainian War could lead to a long-term geopolitical restructuring of Ukraine, which could lead to its fragmentation.