hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KISA VADELİ SERMAYE AKIMLARININ BELİRLEYİCİLERİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ
“Kısa Vadeli Sermaye Akımlarının Belirleyicileri: Türkiye Örneği”
Yazar: Erataş, Filiz; Öztekin, Didem
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kısa vadeli sermaye akımları, Reel faiz, Nominal döviz kuru, Zaman serileri, Durağanlık analizi, ARDL modeli

Yabancı sermaye yatırımları, yatırım yapılan ülkenin temel makro ekonomik değişkenleri üzerindeki etkisi ile ülke ekonomilerinin gelişme düzeyinin sürekliliği açısından belirleyici bir rol üstlenmektedir. Çalışmanın amacı, Türkiye’deki reel faiz ve nominal döviz kurunun, kısa vadeli sermaye akımları üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu ilişkiyi ortaya koymak amacıyla, 1995-2009 dönemine ait çeyrekli veriler kullanılarak bir model oluşturulmuştur. Değişkenler arasındaki uzun dönem eşbütünleşme ilişkisinin varlığını saptamak amacıyla, ilk olarak değişkenlerin durağanlığı araştırılmış, elde edilen sonuçlara göre ARDL modeli uygulanmıştır. Kısa vadeli sermaye akımları, reel faiz ve nominal döviz kuru arasındaki ilişkinin analiz edildiği ampirik çalışmanın sonuçlarına göre; uzun dönemde değişkenler arasında koentegre ilişki bulunmuştur. Ampirik bulgulara göre; reel faiz arttıkça, Türkiye’ye gelen kısa vadeli sermaye akımları artmaktadır. Yüksek kur yatırımcılar tarafından risk unsuru olarak algılandığından, nominal döviz kuru, kısa vadeli sermaye akımlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Model sonuçlarına göre; kısa dönemde oluşacak bir dengesizlik yaklaşık üç aylık süre sonunda giderilmektedir. Bulunan sonuçlar, Türkiye’de, düşük kur-yüksek faiz politikası uygulandığını desteklemektedir.

Yabancı sermaye yatırımları, yatırım yapılan ülkenin temel makro ekonomik değişkenleri üzerindeki etkisi ile ülke ekonomilerinin gelişme düzeyinin sürekliliği açısından belirleyici bir rol üstlenmektedir. Çalışmanın amacı, Türkiye’deki reel faiz ve nominal döviz kurunun, kısa vadeli sermaye akımları üzerindeki etkisini belirlemektir. Bu ilişkiyi ortaya koymak amacıyla, 1995-2009 dönemine ait çeyrekli veriler kullanılarak bir model oluşturulmuştur. Değişkenler arasındaki uzun dönem eşbütünleşme ilişkisinin varlığını saptamak amacıyla, ilk olarak değişkenlerin durağanlığı araştırılmış, elde edilen sonuçlara göre ARDL modeli uygulanmıştır. Kısa vadeli sermaye akımları, reel faiz ve nominal döviz kuru arasındaki ilişkinin analiz edildiği ampirik çalışmanın sonuçlarına göre; uzun dönemde değişkenler arasında koentegre ilişki bulunmuştur. Ampirik bulgulara göre; reel faiz arttıkça, Türkiye’ye gelen kısa vadeli sermaye akımları artmaktadır. Yüksek kur yatırımcılar tarafından risk unsuru olarak algılandığından, nominal döviz kuru, kısa vadeli sermaye akımlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Model sonuçlarına göre; kısa dönemde oluşacak bir dengesizlik yaklaşık üç aylık süre sonunda giderilmektedir. Bulunan sonuçlar, Türkiye’de, düşük kur-yüksek faiz politikası uygulandığını desteklemektedir.
VERGİ ETİĞİ VE KAMU ETİĞİ İLİŞKİSİ: ETİK ALGILAMALAR AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME
“Vergi Etiği ve Kamu Etiği İlişkisi: Etik Algılamalar Açısından Bir Değerlendirme”
Yazar: Kitapçı, İsmail
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Vergi Etiği, Kamu Etiği, Etik Algılama

Bireylerin etik algılamaları toplumun tüm katmanlarındaki etik değerlerin oluşmasında önemli bir role sahiptir. Etik algılamalar güçlü etik değerlere sahip toplumlar inşa etmede anahtar rol oynadığı gibi aynı zamanda toplumda etik, siyasi ve ekonomik yozlaşmalara da zemin hazırlayabilmektedir. Özellikle etik algılamalar devlet ve birey arasındaki ilişkilerin şekillenmesinde ve güven ilişkilerinin tesisinde de yönlendirici bir niteliğe sahiptir. Bu yönüyle vergi etiği ve kamu etiği de toplumdaki bireylerin etik algılamalarının en yoğun hissedildiği etik alanlar olarak sayılmaktadır

Bireylerin etik algılamaları toplumun tüm katmanlarındaki etik değerlerin oluşmasında önemli bir role sahiptir. Etik algılamalar güçlü etik değerlere sahip toplumlar inşa etmede anahtar rol oynadığı gibi aynı zamanda toplumda etik, siyasi ve ekonomik yozlaşmalara da zemin hazırlayabilmektedir. Özellikle etik algılamalar devlet ve birey arasındaki ilişkilerin şekillenmesinde ve güven ilişkilerinin tesisinde de yönlendirici bir niteliğe sahiptir. Bu yönüyle vergi etiği ve kamu etiği de toplumdaki bireylerin etik algılamalarının en yoğun hissedildiği etik alanlar olarak sayılmaktadır
SİGORTACILIK SEKTÖRÜNDE SOLVENCY II VE YÖNETİŞİM SİSTEMİ
“Sigortacılık Sektöründe Solvency II ve Yönetişim Sistemi”
Yazar: Çoban, Neşe
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Sigorta Şirketleri, Solvency, Denetim, Risk, Yönetişim Sistemi

Sigorta sektöründe son yıllarda yaşanan mali krizler ile düzenleyici kuruluşlar mali yeterlilik, sermeye yeterliliği, yükümlülük karşılama yeterliliği, ödeme gücü ya da solvency gibi isimlerle bir disiplin geliştirmeye başlamışlardır. Avrupa Birliği tarafından uzun bir süredir çalışmaları sürdürülen çok yönlü ve kapsamlı Solvency II düzenlemesi çerçevesinde ortaya çıkan yönetişim sistemi; risk yönetimi fonksiyonunu, uygunluk fonksiyonunu, iç denetim fonksiyonunu ve aktüeryal fonksiyonu içerir. Avrupa Birliği kapsamında tüm sigorta ve reasürans kuruluşlarının faaliyetlerinin sağlam ve basiretli şekilde yönetilmesini sağlayacak etkin bir yönetişim sistemine sahip olmasını zorunlu tutar. Bu çalışmada, AB direktifleri ile son şekli verilen Solvency II ve bu düzenlemenin gerekliklerinden biri olan Yönetişim Sistemlerinin amaç ve gereklilikleri irdelenecektir. Bu çerçevede Türkiye’deki bu alanda yapılan çalışmalar ile AB karşılaştırması yapılacaktır. Türkiye’nin bu alandaki mevcut durumu değerlendirilerek öneriler sunulacaktır.

Sigorta sektöründe son yıllarda yaşanan mali krizler ile düzenleyici kuruluşlar mali yeterlilik, sermeye yeterliliği, yükümlülük karşılama yeterliliği, ödeme gücü ya da solvency gibi isimlerle bir disiplin geliştirmeye başlamışlardır. Avrupa Birliği tarafından uzun bir süredir çalışmaları sürdürülen çok yönlü ve kapsamlı Solvency II düzenlemesi çerçevesinde ortaya çıkan yönetişim sistemi; risk yönetimi fonksiyonunu, uygunluk fonksiyonunu, iç denetim fonksiyonunu ve aktüeryal fonksiyonu içerir. Avrupa Birliği kapsamında tüm sigorta ve reasürans kuruluşlarının faaliyetlerinin sağlam ve basiretli şekilde yönetilmesini sağlayacak etkin bir yönetişim sistemine sahip olmasını zorunlu tutar. Bu çalışmada, AB direktifleri ile son şekli verilen Solvency II ve bu düzenlemenin gerekliklerinden biri olan Yönetişim Sistemlerinin amaç ve gereklilikleri irdelenecektir. Bu çerçevede Türkiye’deki bu alanda yapılan çalışmalar ile AB karşılaştırması yapılacaktır. Türkiye’nin bu alandaki mevcut durumu değerlendirilerek öneriler sunulacaktır.
SON EKONOMİK KRİZİN TÜRKİYE’DE ENFLASYON HEDEFLEMESİNE ETKİSİ
“Son Ekonomik Krizin Türkiye’de Enflasyon Hedeflemesine Etkisi”
Yazar: Aras, Osman Nuri
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Küresel Kriz, Enflasyon Hedeflemesi, Para Politikası

2008 küresel krizi, hem talep hem de maliyet boyutlu aşağı yönlü baskı sonucu bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de enflasyon oranını hızla azaltıcı etkide bulunmuştur. Enflasyonda yaşanan sert düşüşte iç ve dış talep şartlarındaki hızlı daralmanın yanı sıra emtia fiyatlarındaki gerilemeler ve mali önlemler çerçevesinde yapılan vergi oranlarındaki geçici indirimlerin etkisi olmuştur. TCMB toplam talep koşullarının zayıf seyrini, kredi koşullarında süregelen sıkılığı ve enflasyon görünümündeki iyileşmeyi dikkate alarak, Kasım-2008’den itibaren faiz indirimlerine başlamıştır. Açık enflasyon hedeflemesinin uygulanmaya başlandığı ilk iki yıl olan 2006 ve 2007’de hedeflerin oldukça dışına taşılırken, küresel kriz ile birlikte enflasyon oranlarına ilişkin olumlu gelişmelere rağmen 2008 yılında da hedefe ulaşılamamıştır. Krizin etkilerinin yıl boyu sürdüğü 2009 yılında ise enflasyon hedefine ulaşılmasına ilişkin sorun yaşanmamıştır. 2009 yılı ilk iki çeyreğinde enflasyonda yaşanan düşüş, yılın üçüncü çeyreğinden itibaren petrol ve diğer emtia fiyatlarındaki yükselişler ile iktisadi faaliyeti desteklemek amacıyla uygulanan geçici vergi indirimlerinin sona ermesi nedeniyle yavaşlamıştır.

2008 küresel krizi, hem talep hem de maliyet boyutlu aşağı yönlü baskı sonucu bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de enflasyon oranını hızla azaltıcı etkide bulunmuştur. Enflasyonda yaşanan sert düşüşte iç ve dış talep şartlarındaki hızlı daralmanın yanı sıra emtia fiyatlarındaki gerilemeler ve mali önlemler çerçevesinde yapılan vergi oranlarındaki geçici indirimlerin etkisi olmuştur. TCMB toplam talep koşullarının zayıf seyrini, kredi koşullarında süregelen sıkılığı ve enflasyon görünümündeki iyileşmeyi dikkate alarak, Kasım-2008’den itibaren faiz indirimlerine başlamıştır. Açık enflasyon hedeflemesinin uygulanmaya başlandığı ilk iki yıl olan 2006 ve 2007’de hedeflerin oldukça dışına taşılırken, küresel kriz ile birlikte enflasyon oranlarına ilişkin olumlu gelişmelere rağmen 2008 yılında da hedefe ulaşılamamıştır. Krizin etkilerinin yıl boyu sürdüğü 2009 yılında ise enflasyon hedefine ulaşılmasına ilişkin sorun yaşanmamıştır. 2009 yılı ilk iki çeyreğinde enflasyonda yaşanan düşüş, yılın üçüncü çeyreğinden itibaren petrol ve diğer emtia fiyatlarındaki yükselişler ile iktisadi faaliyeti desteklemek amacıyla uygulanan geçici vergi indirimlerinin sona ermesi nedeniyle yavaşlamıştır.
KÜRESELLEŞMENİN MÜLKİYET HAKLARI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ
“Küreselleşmenin Mülkiyet Hakları Üzerindeki Etkileri”
Yazar: Kama, Özge
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mülkiyet Hakları, Küreselleşme, Kurumsal İktisat

Mülkiyet hakları, işlem maliyetlerinin olduğu bir dünyada yarattığı etkinlikler açısından iktisadi yapıyı, refah yaratımı ve dağıtımı sayesinde de politik istikrarı etkilemektedir. Konu kapsamlı olarak analiz edildiğinde, mülkiyet haklarının iyi korunduğu ülkelerde, iktisadi aktörlerin kaynaklarını diğerlerine nazaran daha etkin dağıtacağı varsayılır. Kaynaklarını en etkin biçimde dağıtmayı başaran ülkeler ise uluslararası ticarette karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olacaklardır. Özellikle geçtiğimiz yüzyıl içinde, teknolojik gelişmelerin hızlanması ve taşımacılık ücretlerinde düşüşler meydana gelmesi, ülkeler arasındaki etkileşimi hızlandırarak, yüksek miktarlarda mal dolaşımına olanak sağlamıştır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde dış ticaret büyüme oranlarına olan etkisi ile önem kazanmaktadır. Üretim faktörleri maliyetlerinin minimum olması, yatırımcı için tercih sebebidir. Güçlü mülkiyet yapısı da, işlem maliyetlerinde yarattığı etkiler ve girişimcilerde yarattığı müşevvikler nedeni ile önem kazanmaktadır. Bu noktadan hareketle 146 ülkenin 1995-2008 arasında mülkiyet hakları yapısını etkileyen faktörleri özellikle küreselleşmenin yarattığı etkileşimi panel veri kullanarak ampirik olarak test ettik. Elde edilen sonuçlar global dünyaya daha iyi entegre olan ülkelerin mülkiyet hakları yapısının güçlendiği yönündedir

Mülkiyet hakları, işlem maliyetlerinin olduğu bir dünyada yarattığı etkinlikler açısından iktisadi yapıyı, refah yaratımı ve dağıtımı sayesinde de politik istikrarı etkilemektedir. Konu kapsamlı olarak analiz edildiğinde, mülkiyet haklarının iyi korunduğu ülkelerde, iktisadi aktörlerin kaynaklarını diğerlerine nazaran daha etkin dağıtacağı varsayılır. Kaynaklarını en etkin biçimde dağıtmayı başaran ülkeler ise uluslararası ticarette karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olacaklardır. Özellikle geçtiğimiz yüzyıl içinde, teknolojik gelişmelerin hızlanması ve taşımacılık ücretlerinde düşüşler meydana gelmesi, ülkeler arasındaki etkileşimi hızlandırarak, yüksek miktarlarda mal dolaşımına olanak sağlamıştır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerde dış ticaret büyüme oranlarına olan etkisi ile önem kazanmaktadır. Üretim faktörleri maliyetlerinin minimum olması, yatırımcı için tercih sebebidir. Güçlü mülkiyet yapısı da, işlem maliyetlerinde yarattığı etkiler ve girişimcilerde yarattığı müşevvikler nedeni ile önem kazanmaktadır. Bu noktadan hareketle 146 ülkenin 1995-2008 arasında mülkiyet hakları yapısını etkileyen faktörleri özellikle küreselleşmenin yarattığı etkileşimi panel veri kullanarak ampirik olarak test ettik. Elde edilen sonuçlar global dünyaya daha iyi entegre olan ülkelerin mülkiyet hakları yapısının güçlendiği yönündedir
TÜRKİYE’DE BİREYSEL EMEKLİLİK SİSTEMİNİN GELİŞİMİ
“Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sisteminin Gelişimi”
Yazar: Apak, Sudi; Taşcıyan, Kamer Hagop
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Gelişim, Bireysel Emeklilik Sistemi, Özel Emeklilik Sistemi, Emeklilik Yatırım Fonları

Türkiye’de sosyal güvenlik sisteminin bir tamamlayıcısı olan Bireysel Emeklilik Sistemi (BES), katılımın gönüllülük esasına dayalı olduğu ve özel emeklilik ürünlerinin satışı ve bireysel katkı paylarının toplanması ile ilgili emeklilik branşı faaliyet ruhsatı almış emeklilik şirketlerinin yetkilendirildiği bir sistemdir. Bu sistemde, katılımcılar tarafından ödenmiş katkı payları emeklilik yatırım fonları vasıtasıyla yatırıma yönlendirilmekte ve böylece emeklilik dönemi boyunca yeterli bir emeklilik gelirinin sağlanması amaçlanmaktadır. Bu çalışmada Türkiye’de 27 Ekim 2003 tarihinde faaliyete geçmiş bulunan bireysel emeklilik sisteminin gelişimi incelenmektedir. Bireysel emeklilik sistemiyle ilgili göstergelerin hızlı bir gelişim gösterdiği ve bu durumun sistemin gelecekteki gelişimi hakkında olumlu sinyaller verdiği görülmektedir.

Türkiye’de sosyal güvenlik sisteminin bir tamamlayıcısı olan Bireysel Emeklilik Sistemi (BES), katılımın gönüllülük esasına dayalı olduğu ve özel emeklilik ürünlerinin satışı ve bireysel katkı paylarının toplanması ile ilgili emeklilik branşı faaliyet ruhsatı almış emeklilik şirketlerinin yetkilendirildiği bir sistemdir. Bu sistemde, katılımcılar tarafından ödenmiş katkı payları emeklilik yatırım fonları vasıtasıyla yatırıma yönlendirilmekte ve böylece emeklilik dönemi boyunca yeterli bir emeklilik gelirinin sağlanması amaçlanmaktadır. Bu çalışmada Türkiye’de 27 Ekim 2003 tarihinde faaliyete geçmiş bulunan bireysel emeklilik sisteminin gelişimi incelenmektedir. Bireysel emeklilik sistemiyle ilgili göstergelerin hızlı bir gelişim gösterdiği ve bu durumun sistemin gelecekteki gelişimi hakkında olumlu sinyaller verdiği görülmektedir.
EKONOMİK PERFORMANS VE BÜROKRASİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ
“Ekonomik Performans ve Bürokrasi: Türkiye Örneği”
Yazar: Arslan, Ünal; Sağlam, Yıldız
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Ekonomik Performans, Bürokrasi, Kurumlar

Bu çalışma, bürokrasi ve ekonomik performans arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi için ampirik (deneysel) bir yaklaşım sunmaktadır. Üç aylık veriler ve Johansen (1988) ve Johansen ve Juselius (1990) eş-bütünleşme analizi kullanılarak 1987Q1-2007Q3 dönemi için Türkiye’de GSYİH ve bürokrasi arasındaki nedensellik ilişkisi incelenmiştir. Sonuçlar, bürokrasi ve GSYİH arasında herhangi bir uzun-dönem denge ilişkisi göstermemiştir. Kısa-dönem ilişkilerin incelenmesi için bir Hata Düzeltme Modeli (HDM) oluşturulmuştur. Hata düzeltme modeline dayanarak bürokrasi ve GSYİH arasında herhangi bir nedensellik ilişkisine rastlanmamıştır

Bu çalışma, bürokrasi ve ekonomik performans arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi için ampirik (deneysel) bir yaklaşım sunmaktadır. Üç aylık veriler ve Johansen (1988) ve Johansen ve Juselius (1990) eş-bütünleşme analizi kullanılarak 1987Q1-2007Q3 dönemi için Türkiye’de GSYİH ve bürokrasi arasındaki nedensellik ilişkisi incelenmiştir. Sonuçlar, bürokrasi ve GSYİH arasında herhangi bir uzun-dönem denge ilişkisi göstermemiştir. Kısa-dönem ilişkilerin incelenmesi için bir Hata Düzeltme Modeli (HDM) oluşturulmuştur. Hata düzeltme modeline dayanarak bürokrasi ve GSYİH arasında herhangi bir nedensellik ilişkisine rastlanmamıştır
BİREYSEL EMEKLİLİĞİN TÜRKİYE’DEKİ DURUMU VE GELİŞİMİ
“Bireysel Emekliliğin Türkiye’deki Durumu ve Gelişimi”
Yazar: Can, Yeşim
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Bireysel Emeklilik Sistemi, Özel Emeklilik Fonları

003 yılında yürürlüğe giren Bireysel Emeklilik Sistemi, sosyal güvenlik sisteminin tamamlayıcısı olarak gönüllü katılım esasına dayanan bir fonlama sistemidir. Sistemin mikro amacı, kişileri tasarrufa yönlendirerek bu tasarrufların emeklilik dönemlerinde ek gelir olarak kullanabilmelerini sağlamak, makro amacı ise ülke ekonomisine kaynak yaratmaktır. Sistemde toplanan tasarruflar, emeklilik yatırım fonlarına aktarılıp para ve sermaye piyasalarında işleme konulmaktadır. Küçük ve dağınık tasarrufların yastık altından çıkarılıp piyasada uzman portföy yöneticileri tarafından değerlendirilmesi, finansal piyasaların gelişmesine ve derinleşmesine yardımcı olmakta, hatta finansal yeniliklerin meydana gelmesi ve piyasaların modernizasyonu için de önemli bir kaynak teşkil etmektedir. Finansal piyasalar geliştikçe ve derinleştikçe özel sektörün finansmanına yönelik imkanlar artacak, riskin dağıtılmasına katkıda bulunup, uzun vadede yüksek getirili projelere finansman sağlayarak ekonomik büyüme üzerinde de uyarıcı etki yaratacaktır. Bu çalışmada bireysel emekliliğin finansal piyasalar içindeki önemine değinilecek ve sistemin Türkiye’deki gelişimi incelenecektir.

003 yılında yürürlüğe giren Bireysel Emeklilik Sistemi, sosyal güvenlik sisteminin tamamlayıcısı olarak gönüllü katılım esasına dayanan bir fonlama sistemidir. Sistemin mikro amacı, kişileri tasarrufa yönlendirerek bu tasarrufların emeklilik dönemlerinde ek gelir olarak kullanabilmelerini sağlamak, makro amacı ise ülke ekonomisine kaynak yaratmaktır. Sistemde toplanan tasarruflar, emeklilik yatırım fonlarına aktarılıp para ve sermaye piyasalarında işleme konulmaktadır. Küçük ve dağınık tasarrufların yastık altından çıkarılıp piyasada uzman portföy yöneticileri tarafından değerlendirilmesi, finansal piyasaların gelişmesine ve derinleşmesine yardımcı olmakta, hatta finansal yeniliklerin meydana gelmesi ve piyasaların modernizasyonu için de önemli bir kaynak teşkil etmektedir. Finansal piyasalar geliştikçe ve derinleştikçe özel sektörün finansmanına yönelik imkanlar artacak, riskin dağıtılmasına katkıda bulunup, uzun vadede yüksek getirili projelere finansman sağlayarak ekonomik büyüme üzerinde de uyarıcı etki yaratacaktır. Bu çalışmada bireysel emekliliğin finansal piyasalar içindeki önemine değinilecek ve sistemin Türkiye’deki gelişimi incelenecektir.
AVRUPA BİRLİĞİ İMALAT SANAYİNDE UZMANLAŞMA VE DIŞ TİCARET
“Avrupa Birliği İmalat Sanayinde Uzmanlaşma ve Dış Ticaret”
Yazar: Kaplan, Zeynep
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: İmalat sanayi, Uzmanlaşma, Avrupa Birliği

Dünyada meydana getirilen en önemli ekonomik entegrasyon girişimi olarak kabul edilen Avrupa Birliği (AB) üyesi ülkelerin ekonomik entegrasyonu sağlaması, AB ülkelerinin sanayi yapısını etkileyen bir unsur olmuştur. Bu gelişim, AB ülkeleri arasında üretim, ticaret ve uzmanlaşma konularında farklı eğilimlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı, AB imalat sanayinde uzmanlaşmanın boyutunu, belirleyicilerini ve gelecekteki eğilimleri tanımlamaktır. Çalışmada, ilk olarak AB ülkeleri imalat sanayindeki uzmanlaşmanın temel yapısı ve eğilimleri, üretim ve ticaret verileri kullanılarak incelenecek ve AB imalat sanayinde hangi sektörlerin büyüme trendi içinde oldukları ve hangi sektörlerin öne çıktığı ele alınacaktır. İkinci olarak ise, AB ülkelerinin hangi imalat sanayi alt sektörlerinde üretim ve dış ticarette uzmanlaştıkları ele alınacaktır

Dünyada meydana getirilen en önemli ekonomik entegrasyon girişimi olarak kabul edilen Avrupa Birliği (AB) üyesi ülkelerin ekonomik entegrasyonu sağlaması, AB ülkelerinin sanayi yapısını etkileyen bir unsur olmuştur. Bu gelişim, AB ülkeleri arasında üretim, ticaret ve uzmanlaşma konularında farklı eğilimlerin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı, AB imalat sanayinde uzmanlaşmanın boyutunu, belirleyicilerini ve gelecekteki eğilimleri tanımlamaktır. Çalışmada, ilk olarak AB ülkeleri imalat sanayindeki uzmanlaşmanın temel yapısı ve eğilimleri, üretim ve ticaret verileri kullanılarak incelenecek ve AB imalat sanayinde hangi sektörlerin büyüme trendi içinde oldukları ve hangi sektörlerin öne çıktığı ele alınacaktır. İkinci olarak ise, AB ülkelerinin hangi imalat sanayi alt sektörlerinde üretim ve dış ticarette uzmanlaştıkları ele alınacaktır
KÜRESEL KRİZ DERSLERİ IŞIĞINDA ARACI KURUMLARDA FİNANSAL DAYANIKLILIĞI ARTIRAN DÜZENLEMELERİN GÖZDEN GEÇİRİLMESİ
“Küresel Kriz Dersleri Işığında Aracı Kurumlarda Finansal Dayanıklılığı Artıran Düzenlemelerin Gözden Geçirilmesi”
Yazar: Coşkun, Yener
Dergi: Ekonomi Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Yatırım bankacılığı, küresel kriz, aracı kurumlarda finansal dayanıklılık

Finans yazınında aracı kurumların sistemik risk ve bulaşıcılıkla ilişkisi zayıf olarak değerlendirilirken, bankacılık risklerinin sistemik riski artırması olasılığının güçlü olması bankaların özel finansal kurumlar olarak kabul edilmesine ve iflas maliyetlerinin sosyalleştirilmesine neden olmuştur.Aracı kurumların iflas riskinin asgariye indirilmesi ve finansal dayanıklılığının artırılması düzenleyici ve denetleyici otoritenin yasal görev sahasını teşkil etmektedir.Aracı kurumlara yönelik resmi disiplin çerçevesi asgari bir öz disiplin yapısını öngörmüştür. Ancak küresel kriz risk yönetim standartlarının yasal zorunlulukların ötesine taşınması gerektiğini ortaya koymuştur. Buna karşılık ülkemiz aracı kurumlar sektörünün risk yönetim süreçlerinde iki önemli eksik bulunduğu düşünülmektedir. İlk olarak aracı kurumların temelde sermaye piyasası mevzuatında öngörülen risk yönetim tekniklerini uyguladığı, özellikle küçük ve orta ölçekli aracı kurumların sofistike risk yönetim tekniklerini kullanmadığı gözlenmektedir. Buna ilaveten düzenleyici sermaye ve risk yönetimi bağlamında aracı kurumların risklerinin ve sermaye yeterliliklerinin hala Basel I uzlaşısı paralelindeki sermaye yeterliliği düzenlemesi çerçevesinde belirleniyor olması da ikinci önemli eksiklik olarak dikkat çekmektedir.

Finans yazınında aracı kurumların sistemik risk ve bulaşıcılıkla ilişkisi zayıf olarak değerlendirilirken, bankacılık risklerinin sistemik riski artırması olasılığının güçlü olması bankaların özel finansal kurumlar olarak kabul edilmesine ve iflas maliyetlerinin sosyalleştirilmesine neden olmuştur.Aracı kurumların iflas riskinin asgariye indirilmesi ve finansal dayanıklılığının artırılması düzenleyici ve denetleyici otoritenin yasal görev sahasını teşkil etmektedir.Aracı kurumlara yönelik resmi disiplin çerçevesi asgari bir öz disiplin yapısını öngörmüştür. Ancak küresel kriz risk yönetim standartlarının yasal zorunlulukların ötesine taşınması gerektiğini ortaya koymuştur. Buna karşılık ülkemiz aracı kurumlar sektörünün risk yönetim süreçlerinde iki önemli eksik bulunduğu düşünülmektedir. İlk olarak aracı kurumların temelde sermaye piyasası mevzuatında öngörülen risk yönetim tekniklerini uyguladığı, özellikle küçük ve orta ölçekli aracı kurumların sofistike risk yönetim tekniklerini kullanmadığı gözlenmektedir. Buna ilaveten düzenleyici sermaye ve risk yönetimi bağlamında aracı kurumların risklerinin ve sermaye yeterliliklerinin hala Basel I uzlaşısı paralelindeki sermaye yeterliliği düzenlemesi çerçevesinde belirleniyor olması da ikinci önemli eksiklik olarak dikkat çekmektedir.