hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Oğlakların Çeşitli Dönemlerdeki Canlı Ağırlıklarına Etki Eden Bazı Çevre Faktörlerinin Etki Miktarlarının Hesaplanması Üzerinde Araştırmalar’
Oğlakların Çeşitli Dönemlerdeki Canlı Ağırlıklarına Etki Eden Bazı Çevre Faktörlerinin Etki Miktarlarının Hesaplanması Üzerinde Araştırmalar’
Yazar: Pul, Figen
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 03, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; oğlak,canlı ağırlık,çevre faktörleri,en küçük kareler metodu

Bu çalışmanın materyalini, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesinde yetiştirilen Kilis keçisinin 50 baş oğlağı oluşturmuştur. Oğlakların doğum ağırlığına, cinsiyet, doğum tipi ve ana yaşı: 3. ay ağırlığına bu faktörlere ek olarak doğum ağırlığı; ve 6. ay ağırlığına ise yine bu faktörlere ek olarak 3. ay ağırlığı gibi makro çevre faktörlerinin etkileri üç ayrı modelde incelenmiştir Araştırmanın sonucunda, doğum ağırlığını, cinsiyet ve ana yaşı (P< 0.01) etkilerken. 3. ay ağırlığı üzerine bu makro çevre faktörlerinden hiçbirinin etkisi önemli bulunmamıştır. 6. ay ağırlığının ise, 3. ay ağırlığından istatistiki olarak önemli düzeyde (P< 0 01) etkilendiği anlaşılmıştır

Bu çalışmanın materyalini, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesinde yetiştirilen Kilis keçisinin 50 baş oğlağı oluşturmuştur. Oğlakların doğum ağırlığına, cinsiyet, doğum tipi ve ana yaşı: 3. ay ağırlığına bu faktörlere ek olarak doğum ağırlığı; ve 6. ay ağırlığına ise yine bu faktörlere ek olarak 3. ay ağırlığı gibi makro çevre faktörlerinin etkileri üç ayrı modelde incelenmiştir Araştırmanın sonucunda, doğum ağırlığını, cinsiyet ve ana yaşı (P< 0.01) etkilerken. 3. ay ağırlığı üzerine bu makro çevre faktörlerinden hiçbirinin etkisi önemli bulunmamıştır. 6. ay ağırlığının ise, 3. ay ağırlığından istatistiki olarak önemli düzeyde (P< 0 01) etkilendiği anlaşılmıştır
Farklı Yükseklik, İklim ve Ana Materyaller Üzerinde Oluşmuş Toprakların Fiziksel, Kimyasal ve Minerolojik Özellikleri
Farklı Yükseklik, İklim ve Ana Materyaller Üzerinde Oluşmuş Toprakların Fiziksel, Kimyasal ve Minerolojik Özellikleri
Yazar: Yüksel, Mahmut
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 03, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; mineraloji,X-ray,toprak oluşumu

Bu çalışmanın amacı, İğdır ili yakınlarındaki ve Ağrı Dağının, farklı çevresel koşulları altında, farklı ana materyaller (mağmatık kayalar ve aluviyal ana materyal) üzerinde oluşmuş toprakların fiziksel, kimyasal ve minerolojik bileşimlerinin belirlenmesi ve toprak, ana materyal, ıklım ve minerolojik özellikler arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır Çalışmada 850 m-3200 m arasındaki farklı yüksekliklerden alınan yedi adet toprak örneği kullanılmıştır Taban arazilerin yıllık ortalama sıcaklık ve yağış değerleri 12.7°C ve 225 mm'dir. Fakat yüksek araziler için bu değerler 6 TC ve 528 mm'dir Her bir toprağın fiziksel ve kimyasal özellikleri belirlenmiştir Ayrıca XRD yöntemi ile toprakların minerolojik bileşimleri tespit edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre ayrışma olayında ve minerallerin oluşmasında en önemli faktörün iklim olduğu belirlenmiştir. Tüm toprak örneklen için baskın mineraller Plajioklas, Kuvars. Opal-CT ve Klorittir. Smektit tüm örneklerde farktı miktarlarda bulunmuştur fakat taban araziden alınan örnekte diğer örneklere göre daha fazla belirlenmiştir Bu durum, iklim faktöründen dolayı ayrışmanın yüksek arazilere nazaran düz arazilerde daha etkili olduğunu göstermiştir

Bu çalışmanın amacı, İğdır ili yakınlarındaki ve Ağrı Dağının, farklı çevresel koşulları altında, farklı ana materyaller (mağmatık kayalar ve aluviyal ana materyal) üzerinde oluşmuş toprakların fiziksel, kimyasal ve minerolojik bileşimlerinin belirlenmesi ve toprak, ana materyal, ıklım ve minerolojik özellikler arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır Çalışmada 850 m-3200 m arasındaki farklı yüksekliklerden alınan yedi adet toprak örneği kullanılmıştır Taban arazilerin yıllık ortalama sıcaklık ve yağış değerleri 12.7°C ve 225 mm'dir. Fakat yüksek araziler için bu değerler 6 TC ve 528 mm'dir Her bir toprağın fiziksel ve kimyasal özellikleri belirlenmiştir Ayrıca XRD yöntemi ile toprakların minerolojik bileşimleri tespit edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre ayrışma olayında ve minerallerin oluşmasında en önemli faktörün iklim olduğu belirlenmiştir. Tüm toprak örneklen için baskın mineraller Plajioklas, Kuvars. Opal-CT ve Klorittir. Smektit tüm örneklerde farktı miktarlarda bulunmuştur fakat taban araziden alınan örnekte diğer örneklere göre daha fazla belirlenmiştir Bu durum, iklim faktöründen dolayı ayrışmanın yüksek arazilere nazaran düz arazilerde daha etkili olduğunu göstermiştir
Sulanan ve Sulanmayan Bağ Koşullarında Yetiştirilen Üzüm Çeşitlerinde Stoma Sayısının Karşılaştırılması
Sulanan ve Sulanmayan Bağ Koşullarında Yetiştirilen Üzüm Çeşitlerinde Stoma Sayısının Karşılaştırılması
Yazar: Marasalı, Birhan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 03, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Vitis vinifera L,stoma sayısı,sulanmayan koşullar,sulanan koşullar

Bu çalışmada. Ankara koşullarında sulanan ve sulanmayan bağ koşullarında yetiştirilen 17 üzüm çeşidinin birim yaprak alanındaki (mm') stoma sayısı ve değişimi yetiştirme koşullarına bağlı olarak incelenmiştir. Stoma sayımları için yaprak alt yüzeyinden elde edilen nıtrosellüloz kalıplar kullanılmıştır Çeşitlerin stoma sayıları her ıkı koşulda (sulanan ve sulanmayan) farklı bulunmuştur Sulanan ve sulanmayan koşullarda stoma sayıları karşılaştırıldığında 9 çeşitte (Amasya, Emir. Ergin Çekirdeksizi, Hafızali, Karagevrek, Narince, Razakı, Yalova İncisi ve Perlette) değişimin önemli olmadığı, 8 çeşitte (Alicante Bouschet, Gülüzümü, Hasandede, Kalecik karası. Uslu. Cardinal, Pinot noir ve Portugieser) ise önemli olduğu belirlenmiştir

Bu çalışmada. Ankara koşullarında sulanan ve sulanmayan bağ koşullarında yetiştirilen 17 üzüm çeşidinin birim yaprak alanındaki (mm') stoma sayısı ve değişimi yetiştirme koşullarına bağlı olarak incelenmiştir. Stoma sayımları için yaprak alt yüzeyinden elde edilen nıtrosellüloz kalıplar kullanılmıştır Çeşitlerin stoma sayıları her ıkı koşulda (sulanan ve sulanmayan) farklı bulunmuştur Sulanan ve sulanmayan koşullarda stoma sayıları karşılaştırıldığında 9 çeşitte (Amasya, Emir. Ergin Çekirdeksizi, Hafızali, Karagevrek, Narince, Razakı, Yalova İncisi ve Perlette) değişimin önemli olmadığı, 8 çeşitte (Alicante Bouschet, Gülüzümü, Hasandede, Kalecik karası. Uslu. Cardinal, Pinot noir ve Portugieser) ise önemli olduğu belirlenmiştir
Bazı Çemen (Trigonella foenum-graecum L.) Hatlarında Farklı Ekim Normlarının Verim ve Verim Özellikleri Üzerine Etkilerinin Araştırılması
Bazı Çemen (Trigonella foenum-graecum L.) Hatlarında Farklı Ekim Normlarının Verim ve Verim Özellikleri Üzerine Etkilerinin Araştırılması
Yazar: Kızıl, Süleyman
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: çemen,Trigonella foenum-graecum. ekim normu,verim

Diyarbakır koşullarında 1999-2000 ve 2000-2001 yetiştirme dönemlerinde sürdürülen bu araştırmada, farklı ekim normlarının (2 kg/da, 3 kg/da, 4 kg/da, 5 kg/da) 8 çemen hattında (kontrol, hat 1, hat 3, hat 18, hat 23, hat 33, hat 34) verim ve verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır Araştırmada, bitki boyu, dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bakla uzunluğu, baklada tohum sayısı, bitki başına tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı ve tohum verimi gibi özellikler incelenmiştir. Ekim normlarına göre; araştırmada incelenen özelliklerden bitki boyu 49.49-50.31 cm, ilk bakla yüksekliği 16.29-19.14 cm, dal sayısı 3.29-4.19 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 16.89-17.25 g ve tohum verimi 137.7185.9 kg/da, hatlara göre ise; bitki boyu 47.23-53.08, ilk bakla yüksekliği 16.54-19.31 cm, dal sayısı 3.60-3.98 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 15.65-18.80 g ve tohum verimi 147.6-180.5 kg/da arasında değişmiştir.

Diyarbakır koşullarında 1999-2000 ve 2000-2001 yetiştirme dönemlerinde sürdürülen bu araştırmada, farklı ekim normlarının (2 kg/da, 3 kg/da, 4 kg/da, 5 kg/da) 8 çemen hattında (kontrol, hat 1, hat 3, hat 18, hat 23, hat 33, hat 34) verim ve verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır Araştırmada, bitki boyu, dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bakla uzunluğu, baklada tohum sayısı, bitki başına tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı ve tohum verimi gibi özellikler incelenmiştir. Ekim normlarına göre; araştırmada incelenen özelliklerden bitki boyu 49.49-50.31 cm, ilk bakla yüksekliği 16.29-19.14 cm, dal sayısı 3.29-4.19 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 16.89-17.25 g ve tohum verimi 137.7185.9 kg/da, hatlara göre ise; bitki boyu 47.23-53.08, ilk bakla yüksekliği 16.54-19.31 cm, dal sayısı 3.60-3.98 adet/bitki, 1000 tohum ağırlığı 15.65-18.80 g ve tohum verimi 147.6-180.5 kg/da arasında değişmiştir.
Buğday ve Arpanın Sıkıştırma Yükü Altındaki Mekanik Davranışlarının Belirlenmesi
Buğday ve Arpanın Sıkıştırma Yükü Altındaki Mekanik Davranışlarının Belirlenmesi
Yazar: Dursun, Ergin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; buğday,arpa,mekanik davranış,kopma kuvveti,kopma enerjisi

Bu çalışmada, beş farklı buğday çeşidinin (kunduru 1149, topbaş, bezostaja, gerek 79 ve tosun 21) ve arpanın (tokak 157/37) iki paralel plaka arasında sıkıştırma yükü altındaki mekanik davranışları belirlenmiştir Denemeler 40.2 mm/min 'İlk sıkıştırma hızında, iki farklı yükleme ekseninde ve üç farklı nem içeriğinde yapılmıştır. Buğday ve arpanın nem içeriği arttıkça kopma kuvveti azalmış, buna karşın kopma enerjisi artmıştır. x-x ekseninde yüklenen buğday (topbaş çeşidi hariç) ve arpanın kopma kuvvetleri y-y eksenine göre daha yüksek bulunmuştur Ayrıca, x-x ekseninde yüklenen kunduru 1149, bezostaja ve gerek 79 buğday çeşitlerinin ve arpanın kopma enerjileri y-y eksenine göre daha yüksek bulunmuştur. Buna karşın, topbaş ve tosun 21 çeşitlerinin y-y eksenindeki kopma enerjileri x-x eksenine göre daha yüksek bulunmuştur,

Bu çalışmada, beş farklı buğday çeşidinin (kunduru 1149, topbaş, bezostaja, gerek 79 ve tosun 21) ve arpanın (tokak 157/37) iki paralel plaka arasında sıkıştırma yükü altındaki mekanik davranışları belirlenmiştir Denemeler 40.2 mm/min 'İlk sıkıştırma hızında, iki farklı yükleme ekseninde ve üç farklı nem içeriğinde yapılmıştır. Buğday ve arpanın nem içeriği arttıkça kopma kuvveti azalmış, buna karşın kopma enerjisi artmıştır. x-x ekseninde yüklenen buğday (topbaş çeşidi hariç) ve arpanın kopma kuvvetleri y-y eksenine göre daha yüksek bulunmuştur Ayrıca, x-x ekseninde yüklenen kunduru 1149, bezostaja ve gerek 79 buğday çeşitlerinin ve arpanın kopma enerjileri y-y eksenine göre daha yüksek bulunmuştur. Buna karşın, topbaş ve tosun 21 çeşitlerinin y-y eksenindeki kopma enerjileri x-x eksenine göre daha yüksek bulunmuştur,
Türkiye'de Güvenilir Yağışın Mekansal Dağılımı
Türkiye'de Güvenilir Yağışın Mekansal Dağılımı
Yazar: Kodal, Süleyman
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Türkiye,güvenilir yağış,kurak dönem,yağışlı dönem,coğrafi bilgi sistemleri

Sulama suyu ihtiyacının belirlenmesinde kullanılan yağış değerleri yıldan yıla önemli bir düzeyde değişim göstermektedir. Yağışlı, normal ve kurak dönemlerde oluşması beklenen güvenilir yağış değerleri yağış analizleri ile belirlenmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye genelinde kurak, normal ve yağışlı dönemler için güvenilir yağış değerlerinin mekansal dağılımının belirlenmesidir. Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla Türkiye'de 912 yağış istasyonuna ilişkin yağışlı, normal ve kurak onar günlük dönemlere ait güvenilir yağış değerleri alana yayılmıştır. Sulama açısından önemli olan Nisan, Temmuz ve Ağustos aylarına İlişkin mekansal yağış dağılım haritaları, bölgeler arasında önemli farklılıklar olduğunu ortaya koymuştur.

Sulama suyu ihtiyacının belirlenmesinde kullanılan yağış değerleri yıldan yıla önemli bir düzeyde değişim göstermektedir. Yağışlı, normal ve kurak dönemlerde oluşması beklenen güvenilir yağış değerleri yağış analizleri ile belirlenmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye genelinde kurak, normal ve yağışlı dönemler için güvenilir yağış değerlerinin mekansal dağılımının belirlenmesidir. Coğrafi Bilgi Sistemleri yardımıyla Türkiye'de 912 yağış istasyonuna ilişkin yağışlı, normal ve kurak onar günlük dönemlere ait güvenilir yağış değerleri alana yayılmıştır. Sulama açısından önemli olan Nisan, Temmuz ve Ağustos aylarına İlişkin mekansal yağış dağılım haritaları, bölgeler arasında önemli farklılıklar olduğunu ortaya koymuştur.
Tokat Koşullarında Arı Otunun (Phacelia tanacetifolia Bentham) Yazlık Ekim Zamanı Üzerinde Araştırmalar
Tokat Koşullarında Arı Otunun (Phacelia tanacetifolia Bentham) Yazlık Ekim Zamanı Üzerinde Araştırmalar
Yazar: Karadağ, Yaşar
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; An otu,ekim zamanı,çiçeklenme,kuru ot verimi

Tokat koşullarında yazlık olarak yetiştirilen an otunda (Phacelia tanacetifolia Bentham) ekim zamanının ol verimine etkisini saptamak amacıyla yapılan bu araştırma; 2001-2002 yetiştirme sezonlarında Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında yürütülmüştür. Araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada, 5 Mart tarihinden başlayarak 15’er gün aralıkla 4 farklı ekim zamanı kullanılmıştır. Ekim zamanlan arasında; çiçeklenme başlangıcı, bitkide salkım sayısı, bitki boyu, yaş ot verimi ve kuru ot verimleri bakımından istatistiksel olarak önemli farklılıklar ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen iki yıllık ortalama sonuçlara göre, çiçeklenme başlangıcı 49-68 gün, bitkide salkım sayısı 5 1-13.2 adet, bitki boyu 38.754.5 cm, yaş ot verimi 331.5-837.2 kg/da ve kuru ot verimi 54.5-220.7 kg/da arasında değişim göstermiştir. Bu sonuçlara göre en yüksek bitkide salkım sayısı, bitki boyu, yaş ot verimi ve kuru ot verimi 5 Mart ekim tarihinde ekilen bitkilerden alınmıştır

Tokat koşullarında yazlık olarak yetiştirilen an otunda (Phacelia tanacetifolia Bentham) ekim zamanının ol verimine etkisini saptamak amacıyla yapılan bu araştırma; 2001-2002 yetiştirme sezonlarında Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü araştırma alanında yürütülmüştür. Araştırma, tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada, 5 Mart tarihinden başlayarak 15’er gün aralıkla 4 farklı ekim zamanı kullanılmıştır. Ekim zamanlan arasında; çiçeklenme başlangıcı, bitkide salkım sayısı, bitki boyu, yaş ot verimi ve kuru ot verimleri bakımından istatistiksel olarak önemli farklılıklar ortaya çıkmıştır. Araştırmadan elde edilen iki yıllık ortalama sonuçlara göre, çiçeklenme başlangıcı 49-68 gün, bitkide salkım sayısı 5 1-13.2 adet, bitki boyu 38.754.5 cm, yaş ot verimi 331.5-837.2 kg/da ve kuru ot verimi 54.5-220.7 kg/da arasında değişim göstermiştir. Bu sonuçlara göre en yüksek bitkide salkım sayısı, bitki boyu, yaş ot verimi ve kuru ot verimi 5 Mart ekim tarihinde ekilen bitkilerden alınmıştır
Bazı Yonca Varyetelerinde Kuru Madde ve Organik Madde Sindirilebilirlikleri ve Metabolik Enerji Değerleri
Bazı Yonca Varyetelerinde Kuru Madde ve Organik Madde Sindirilebilirlikleri ve Metabolik Enerji Değerleri
Yazar: Aksoy, Ayşe
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; yonca varyeteleri,sellülaz metod,organik madde sindirilebilirliği,kuru madde sindirllebilirliği,metabolik enerji

Bu araştırmada, in vitro yöntemlerden sellülaz yöntemi uygulanarak sekiz yonca varyetesinin (birinci ve ikinci biçim) kuru madde ve organik madde sindirilebilirlikieri ile metabolik enerji değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla yonca örnekleri Trichoderma viride mikroorganizmasından elde edilen sellülaz enzimi İle 24 saat inkübasyona maruz bırakılmışlardır. Araştırma sonucunda, kuru madde ve organik madde sindirilebilirlikieri ile metabolik enerji değerleri bakımından varyeteler ve biçimler arasındaki farklılıklar istatistik! olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Yine, incelenen kriterler bakımından Kayseri, Peru, Mirol, Fortress ve Bitlis arasındaki farklılıklar istatistik! olarak önemsiz bulunmakla birlikte (p>0.05), bu varyeteler Elçi ve Mesa Sirsa varyeteleri ile karşılaştırıldığında aralarındaki farklılıklar önemli bulunmuştur (p<0.05).

Bu araştırmada, in vitro yöntemlerden sellülaz yöntemi uygulanarak sekiz yonca varyetesinin (birinci ve ikinci biçim) kuru madde ve organik madde sindirilebilirlikieri ile metabolik enerji değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla yonca örnekleri Trichoderma viride mikroorganizmasından elde edilen sellülaz enzimi İle 24 saat inkübasyona maruz bırakılmışlardır. Araştırma sonucunda, kuru madde ve organik madde sindirilebilirlikieri ile metabolik enerji değerleri bakımından varyeteler ve biçimler arasındaki farklılıklar istatistik! olarak önemli bulunmuştur (p<0.05). Yine, incelenen kriterler bakımından Kayseri, Peru, Mirol, Fortress ve Bitlis arasındaki farklılıklar istatistik! olarak önemsiz bulunmakla birlikte (p>0.05), bu varyeteler Elçi ve Mesa Sirsa varyeteleri ile karşılaştırıldığında aralarındaki farklılıklar önemli bulunmuştur (p<0.05).
Bazı Yaygın Fiğ (Vicia sativa L.) Çeşitlerinde Olgunlaşmamış Embriyo Eksplantlarından Adventif Sürgün Rejenerasyonu
Bazı Yaygın Fiğ (Vicia sativa L.) Çeşitlerinde Olgunlaşmamış Embriyo Eksplantlarından Adventif Sürgün Rejenerasyonu
Yazar: Çoço, Satı
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; fiğ,doku kültürü,adventif sürgün rejenerasyonu,olgunlaşmamış embriyo

Yüksek oranda bir adventif sürgün rejenerasyonu elde etmek için 8 ayrı fiğ çeşidinde olgunlaşmamış kotiledon ve embriyo eksenleri değişik oranlarda büyüme düzenleyiciler içeren MS besin ortamında kültüre alınmıştır Olgunlaşmamış embriyo eksenlerinden en yüksek sürgün rejenerasyonu %95 ile Kubilay çeşidinden 4 mg/l 6-benzilaminopurin (BAP) ve 0.25 mg/l a-naftalenasetik asit (NAA) içeren besin ortamından elde edilirken; eksplant başına en fazla sürgün 9.47 adet ile Sanelçi çeşidinden 2 mg/l BAP ve 0.25 mg/l NAA İçeren besin ortamından elde edilmiştir. Olgunlaşmamış kotiledon eksplantlarında ise hiç sürgün rejenerasyonu elde edilememiştir. Gelişen bu sürgünler daha sonra, kesilerek 2.5 mg/l indole-butyric asit (IBA) içeren MS besin ortamında köklendirılmiştır. Son olarak köklenen sürgünler saksılara aktarılmıştır.

Yüksek oranda bir adventif sürgün rejenerasyonu elde etmek için 8 ayrı fiğ çeşidinde olgunlaşmamış kotiledon ve embriyo eksenleri değişik oranlarda büyüme düzenleyiciler içeren MS besin ortamında kültüre alınmıştır Olgunlaşmamış embriyo eksenlerinden en yüksek sürgün rejenerasyonu %95 ile Kubilay çeşidinden 4 mg/l 6-benzilaminopurin (BAP) ve 0.25 mg/l a-naftalenasetik asit (NAA) içeren besin ortamından elde edilirken; eksplant başına en fazla sürgün 9.47 adet ile Sanelçi çeşidinden 2 mg/l BAP ve 0.25 mg/l NAA İçeren besin ortamından elde edilmiştir. Olgunlaşmamış kotiledon eksplantlarında ise hiç sürgün rejenerasyonu elde edilememiştir. Gelişen bu sürgünler daha sonra, kesilerek 2.5 mg/l indole-butyric asit (IBA) içeren MS besin ortamında köklendirılmiştır. Son olarak köklenen sürgünler saksılara aktarılmıştır.
Bazı Buğday Çeşitlerinin Önemli Kök ve Kök Boğazı Hastalık Etmenleri (Fusarium spp., Bipolaris sorokiniana)’ ne Karşı Reaksiyonlarının Belirlenmesi
Bazı Buğday Çeşitlerinin Önemli Kök ve Kök Boğazı Hastalık Etmenleri (Fusarium spp., Bipolaris sorokiniana)’ ne Karşı Reaksiyonlarının Belirlenmesi
Yazar: Öz, Ahmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; buğday,kök ve kök boğazı hastalıktan,çeşit reaksiyonları

Bu çalışmada, ülkemizde buğdaylarda özellikle erken dönemde zarar oluşturan kök ve kök boğazı hastalık etmenlerinden Fusarium graminearum, F culmorum ve Bipolaris sorokiniana' nın, ülkemizde halen üretimde kullanılan ve yeni geliştirilen 10 farklı buğday çeşidindeki hastalık şiddetleri ve çıkış oranına etkileri belirlenmiştir. F. culmorum' a karşı Bezostaja 1 ve Gün 91' in orta derecede dayanıklı olduğu, B. sorokiniana' ya karşı Bezostaja 1, Kutluk, Kırgız 95, Gün 91 ve Dağdaş 94’ ın orta derecede dayanıklı olduğu belirlenmiş, F. graminearum' un ise tüm çeşitlerde yüksek hastalık şiddetine sahip olduğu, sadece Mızrak çeşidinin az bir farkla orta derecede hassas olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada, ülkemizde buğdaylarda özellikle erken dönemde zarar oluşturan kök ve kök boğazı hastalık etmenlerinden Fusarium graminearum, F culmorum ve Bipolaris sorokiniana' nın, ülkemizde halen üretimde kullanılan ve yeni geliştirilen 10 farklı buğday çeşidindeki hastalık şiddetleri ve çıkış oranına etkileri belirlenmiştir. F. culmorum' a karşı Bezostaja 1 ve Gün 91' in orta derecede dayanıklı olduğu, B. sorokiniana' ya karşı Bezostaja 1, Kutluk, Kırgız 95, Gün 91 ve Dağdaş 94’ ın orta derecede dayanıklı olduğu belirlenmiş, F. graminearum' un ise tüm çeşitlerde yüksek hastalık şiddetine sahip olduğu, sadece Mızrak çeşidinin az bir farkla orta derecede hassas olduğu belirlenmiştir.
Ayçiçeği Tarımında Farklı Tohum Yatağı Hazırlama Yöntemlerinin Ekim Düzgünlüğü ve Bitkinin Gelişimine Olan Etkilerinin Belirlenmesi
Ayçiçeği Tarımında Farklı Tohum Yatağı Hazırlama Yöntemlerinin Ekim Düzgünlüğü ve Bitkinin Gelişimine Olan Etkilerinin Belirlenmesi
Yazar: Kayışoğlu, Birol
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 04, 2003
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ayçiçeği,ikincil toprak işleme,ekim düzgünlüğü,bitki gelişimi

Bu araştırmada ayçiçeği taamında farklı tohum yatağı hazırlama yöntemlerinin ekim düzgünlüğüne ve bitkinin gelişimine olan etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla 8 farklı tohum yatağı hazırlama yöntemi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda sıra üzeri dağılım düzgünlüğü değerleri açısından tohum yatağı hazırlama yöntemleri arasında bir fark gözlenmemiştir. Bitkinin en önemli generatif özelliği olan verim değeri en fazla 215 4 kg/da ile SK (Sabit ayaklı kültivatör+ kombikürüm) yönteminde, en az ise 159.6 kg/da İle YD (Yaylı ayaklı kültivatör+diskli tırmık) yönteminde bulunmuştur. Ekim derinliği ve kök uzunluğu açısından yöntemler arasında fark bulunmuştur. Bulunan verim değerleri arasında istatistik olarak çok büyük farklılıklar olmadığından ayçiçeği üretiminde tohum yatağı hazırlama yöntemini seçerken maliyet açısından en uygun olan yöntemin seçilmesi gerekmektedir.

Bu araştırmada ayçiçeği taamında farklı tohum yatağı hazırlama yöntemlerinin ekim düzgünlüğüne ve bitkinin gelişimine olan etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla 8 farklı tohum yatağı hazırlama yöntemi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda sıra üzeri dağılım düzgünlüğü değerleri açısından tohum yatağı hazırlama yöntemleri arasında bir fark gözlenmemiştir. Bitkinin en önemli generatif özelliği olan verim değeri en fazla 215 4 kg/da ile SK (Sabit ayaklı kültivatör+ kombikürüm) yönteminde, en az ise 159.6 kg/da İle YD (Yaylı ayaklı kültivatör+diskli tırmık) yönteminde bulunmuştur. Ekim derinliği ve kök uzunluğu açısından yöntemler arasında fark bulunmuştur. Bulunan verim değerleri arasında istatistik olarak çok büyük farklılıklar olmadığından ayçiçeği üretiminde tohum yatağı hazırlama yöntemini seçerken maliyet açısından en uygun olan yöntemin seçilmesi gerekmektedir.