hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Glomus Tümörü Tanısında Manyetik Rezonans Görüntülemenin Yeri
Role of Magnetic Resonance Imaging in the Diagnosis of Glomus Tumor
Yazar: Küçük, Levent; Özdemir, Oğuz; Coşkunol, Erhan; Çetinkaya, Seyithan; Keçeci, Burçin; Öztürk, Anıl Murat
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Parmaklar, yumuşak doku neoplasmları, tırnak hastalıkları, manyetik rezonans görüntüleme

Amaç: Glomus tümörü vücuda sıklıkla el parmaklarının uçlarında görülen, glomus cisimciklerinden köken alan bir lezyondur. Nadir bir el tümörüdür.  Olguların başlıca şikayetleri ağrı, lokal hassasiyet ve soğuk intoleransıdır. Tanısı anamnez, fizik muayene ve görüntüleme yöntemleriyle konur. Bu  çalışmanın amacı glomus tümörlerinin tanısal algoritmasında manyetik rezonans görüntüleme (MRG) yönteminin yerini araştırmaktır.  Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 1978-2009 yılları arasında glomus tümörü ön tanısıyla ameliyat edilen 80 olgu içerisinden ameliyat öncesi MRG  tetkiki yapılan 22 olgu geriye dönük olarak değerlendirilmeye alınmıştır. Tüm olgularda histopatolojik doğrulama yapılmıştır.  Bulgular: 22 hastanın 4'ünde MRG normal olmasına rağmen ameliyat edilmiş ve glomus tümörü tanısı histopatolojik olarak konmuştur.  Sonuç: Glomus tümörünün tanısında kullanılan manyetik rezonans görüntüleme yönteminin yanlış negatif sonuç verebileceği akılda tutularak mutlak  cerrahi endikasyon kriteri olarak kullanılmaması sonucuna ulaşıldı. Anamnez ve fizik muayene temel alınarak cerrahi endikasyon konmalıdır. Bununla  birlikte MRG tanıyı destekleyebilecek ve tedavi planlamasında yol gösterebilecek değerli bir yardımcı tanı aracı olarak kullanılabilir.

Objective: Glomus tumor of the hand, most often seen in the tips of the fingers, is a lesion originating from the glomus bodies. Glomus tumor is a  rare tumor of the hand. The main complaints of the patients are pain, local tenderness and cold intolerance. Glomus tumor is most often diagnosed  clinically. The purpose of this study is to investigate the role of magnetic resonance imaging in the diagnostic algorithm of glomus tumor.  Materials and Methods: 80 patients who underwent surgery in our clinic between the years 1978-2009 with a diagnosis of glomus tumor were  evaluated retrospectively. Preoperative MRI was performed on 22 patients. The diagnosis was confirmed histopathologically in all patients.  Results: 4 of 22 patients had surgery despite a normal MRI, and tumor was diagnosed histopathologically.  Conclusion: It should be kept in mind that magnetic resonance imaging techniques can give false negative results in diagnosis of glomus tumor of the  hand. Surgery decision should be based on clinical history and physical examination. Nevertheless magnetic resonance imaging is a valuable  diagnostic tool to confirm the diagnosis and to decide surgical exposure.
Akut Batın Nedeniyle Opere Edilen Akut Romatizmal Ateş Olgusu
A Rheumatic Fever Case Report Opereted Because of Acute Abdomen
Yazar: Bektaş, Mehmet Selçuk; Üstyol, Lokman; Kaya, Avni; Temel, Hayrettin; Sal, Ertan; Üner, Abdurrahman
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Akut romatizmal ateş, akut batın

Akut romatizmal ateş bir çok sistemi tutan otoimmun bir bağ dokusu hastalığıdır. Streptokoksik bir üst solunum yolu enfeksiyonunu takiben 10-14  günlük sessiz bir devreden sonra ateş, halsizlik ve solukluk semptomları ile hastalık başlar. Akut romatizmal ateşte küçük eklem tutulumu nadirdir.  Ondört yaşındaki erkek hasta her iki el ve ayak bileklerinde ağrı ve şişlik nedeniyle getirildi. Olgu dış merkezde ateş, karın ağrısı ve kusma şikayetleri  ile akut apandisit ön tanısı ile opere edilmiş. Hastaya artrit, kardit, sedimantasyon ve C-reaktif protein yüksekliği, elektrokardiyogramda PR uzaması  ve antistreptolisin O yüksekliği bulgularıyla modifiye Jones kriterlerine göre Akut romatizmal ateş tanısı kondu. Akut romatizmal ateşin akut batın  tablosunda gelip majör bulgularının yanı sıra nadirde olsa küçük eklem tutulumuna olabileceğine dikkat edilmelidir.

Acute rheumatic fever is an autoimmune connective tissue disease involving multisystems. Following an upper respiratory streptococcal infection, the  initial symptoms are fever, weakness and pale symptoms after a silent latent period of 10-14 days. Small joint involvement is rarely seen in acute  rheumatic fever. A fourteen-year-old boy was referred to our hospital with complaints of pain and swelling on both his hands and ankles. The patient  was underwent surgery for acute appendicitis at external medical center, with complaints of fever, abdominal pain and vomiting. To our patient the  diagnosis was made according to modified Jones criteria including arthritis, carditis, elevated sedimentation rate, C-reactive protein, prolonged PR  interval in electrocardiogram and high antistreptolysin O level. In conclusion, we should emphasize that acute rheumatic fever may also present with  acute abdomen, in addition to the major symptoms and signs of disease. Later, large joint involvement and though rarely, small joint involvement can  also be seen.
Testiküler Epidermoid Kist: Bir Olgu Sunumu
Testicular Epidermoid Cyst: A Case Report
Yazar: Taş, Metin; Arık, Deniz
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014

Ultrasonografinin üroloji pratiğinde kullanımının yaygınlaşması sonucu testiküler lezyonlarla daha sık karşılaşılmaktadır. Genellikle hipoekoik görünümde  olan bu lezyonların yaklaşık % 1'ini epidermoid kistler oluşturur. Burada testiküler kitlesi olan 21 yaşındaki hasta sunulmaktadır. Fizik muayenesinde  sağ testis alt polünde sınırları düzgün, testisle aynı kıvamda ve yaklaşık 1 cm çapında kitle palpe edilen hastaya orşiektomi sonrası  histopatolojik olarak epidermoid kist tanısı verildi. Olgunun klinik ve patolojik özellikleri literatür bilgileri eşliğinde tartışılmıştır.

Recently testicular lesions have been seen more frequently because of the widespread using of ultrasonography in urological practice. Radiologically  testicular lesions are hypoechoic in appearance and approximately 1 % of them are epidermoid cysts. Here 21-year-old patient with testicular mass is  presented. On physical examination, 1 cm mass was found in the right testis with smooth surface and same consistency with testicular parenchyma.  After orchiectomy, lesion was evaluated as epidermoid cyst histopathologically. Clinical and pathological features are discussed with the literature.
Herpes Zoster'in Komplikasyonu Sonucu Oluşan Lupus Panniküliti
Lupus Panniculitis as a Complication of Herpes Zoster
Yazar: Genç, Volkan; Genç, Aysun; Karaca, Ahmet Serdar; Çipe, Gökhan; Nergiz, Elif; Başçeken, Salim İlksen; Turgay, Murat
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Lupus, pannikülit, herpes zoster

Yedi yıllık sistemik lupus eritematozus hikayesi olan 55 yaşındaki kadın hasta sol inguinal ağrı nedeni ile immunoloji bölümünden cerrahi kliniğimize  konsulte edildi. Hasta herpes zoster tanısı almıştı fakat tedaviye rağmen şikayetleri artmıştı. Manyetik rezonans görüntüleme herpes zoster bölgesinde  pannikülitle uyumlu olarak sıvı koleksiyonu, cilt ve cilt altı dokuda ödemi gösterdi. Biz bu iki hastalığın aynı lokalizasyonda oluşması nedeni ile  pannikülitin herpes zoster infeksiyonun tetiklemesi sonucu oluştuğunu düşünmekteyiz. Bu olgu viral infeksiyonlar ile lupus panniküliti arasındaki  ilişkisinin gösterildiği ilk rapordur.

A 55-year-old woman with a 7 year history of systemic lupus erythematosus was consulted to our surgical clinic from immunology department due to  exhausting left inguinal pain. She was diagnosed with herpes zoster but her complaints increased despite of the treatment of herpes zoster. Magnetic  resonance imaging showed the fluid collection, cutaneous and subcutaneous oedema association with panniculitis only in the herpes zoster area. We  think that panniculitis in our patient is triggered by herpes zoster infection because of same location of these two diseases. It is first reported entity  which shown correlation between viral infections and lupus panniculitis.
Homozigot JAK2 Mutasyonlu Erkek Hastada Karotis Stenozu ve Esansiyel Trombositemi Birlikteliği: Olgu Sunumu
Combination of Carotid Stenosis and Essential Thrombocythemia in a Male Patient with Homozygous JAK2 Mutation: Case Report
Yazar: Yokuş, Osman; Gökalp, Süleyman Sırrı; Balçık, Özlem Şahin; Albayrak, Murat; Ersaydı, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Esansiyel trombositemi, primer miyelofibroz, JAK2 mutasyonu, karotis arter stenozu

Kırk altı yaşında erkek hasta; son iki aydır, 1-3 saniye süren senkop atakları, baş ağrısı, ayak parmaklarında yanma ve kızarıklık şikayetleri ile başvurdu.  Laboratuvar incelemesinde; trombosit sayısı 1500x109/L, lökosit sayısı 17x109/L, hematokrit düzeyi %55 idi. Polimeraz zincir reaksiyonu  (PCR) ile Janus Kinaz 2 V617F (JAK2) homozigot mutasyonu tespit edildi. Hastaya esansiyel trombositemi (ET) tanısı kondu. Senkop ataklarına  yönelik değerlendirmede sağ karotis arter lümenini %65 oranında daraltan, 2.5 cm uzunlukta stenoz saptandı. Bu olgu sunumunda; homozigot JAK2  mutasyonu taşıyan ve karotis arter stenozu saptanan ET tanılı olguda tanı ve tedavi yaklaşımları tartışılmıştır.

A forty-six year-old male patient presented with complaints of syncopal attacks that last for 1-3 seconds, headache, and burning and redness on toes  for the last two months. In his laboratory examination, platelet count was 1500x109/L, leukocyte count was 17x109/L, and hematocrit level was 55%.  Janus Kinase 2 V617F (JAK2) homozygous mutation was detected with polymerase chain reaction (PCR). The patient was diagnosed with essential  thrombocythemia (ET). In the evaluation of syncopal attacks, stenosis with a length of 2.5 cm, which constricted the right carotid artery lumen at a  ratio of 65%, was detected. In this case report, the diagnosis and treatment modalities were discussed in a patient diagnosed with ET who has JAK2  mutation and carotis artery stenosis.
Santral Mukoepidermoid Karsinom: Olgu Sunum
Central Mucoepidermoid Carcinoma: A Case Report
Yazar: Polat, Şenol; Serin, Gediz; Aksoy, Elif; Üneri, Cüneyd
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Mukoepidermoid tümör, mandibula

Mandibuladan kaynaklanan mukoepidermoid karsinomlar nadir görülür ve santral mukoepidermoid karsinom olarak adlandırılır. Bu tümörler tükrük  bezi tümörlerinin yaklaşık % 2-3'ünü oluşturur, daha sık kadınlarda ve çoğunluğu 40 ile 50 yaşları arasında görülür. Tümör kökeninin ektopik tükrük  bezi dokusunun varlığına bağlı olduğu öne sürülmüştür. Klinik olarak yavaş büyüyen şişlik, ağrı, dişlerde oynama ve trismus ile prezente olurlar. Bu  tümörün temel tedavisi cerrahi eksizyondur ve en-block rezeksiyon gereklidir. Daha iyi prognoz için operasyon sonrası radyoterapi önerilmektedir.  Sık görülmeyen bu tümörü olan 74 yaşında kadın hasta olgu olarak sunuldu.

Mucoepidermoid carcinomas originating from the mandible are rare and called as central mucoepidermoid carcinomas. These tumors make up  approximately 2-3 % of all salivary gland tumors, have a predilection for women and the majority occurs in 4th and 5th decades of life. The origin of  the tumor was speculated to be presence of ectopic salivary gland tissue. Clinical presentations are slow growing swelling, pain, tooth mobility and  trismus. Surgery is the manstay of treatment for this tumor and en block resection of the tumor should be done. Postoperative radiotherapy is  recommended for better prognosis. A case of this uncommon malignant tumor of a 74 year-old female patient is presented.
İntraabdominal Kitle Olarak Prezente Olan Perfore Apandisite Bağli Sağ İliak Fossa Absesi
Right Iliac Fossa Abscess Due to Perforated Appendicitis Presenting with Intraabdominal Mass
Yazar: Albayrak, Yavuz; Albayrak, Fatih; Dursun, Hakan; Albayrak, Ayse; Uyanık, Muhammet H.; Cerrah, Serkan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Perfore apandisit, ingüinal apse, peritonit Acute appendicitis is one of the most important differential

Akut apandisit en sık akut karın yapan nedenlerin başında gelir. En sık genç erişkinlerde görülür. Perfore apandisit nedeniyle oluşan sağ iliak fossa  apseli bir olguyu sunuyoruz. Otuzdokuz yaşında kadın hastanın 2 aydır süren abdominal belirtilerin bulunmadığı, ilerleyici sağ kasık ağrısı ve ağrılı  karın şişliği şikayeti vardı. Laboratuar testlerinde normal beyaz küre sayısı ve anemi vardı. Hastaya yapılan bilgisayarlı tomografide sağ ingüinal  bölgede, intraabdominal alanla bağlantılı apse izlendi. Yapılan cerrahi sonrası hastada, perfore apandisite bağlı apse vardı. Akut apandisit, atipik  klinik görünümlerle ortaya çıkabilir ve dikkatlice tedavi edilmedir.

Acute appendicitis is one of the most common cause of acute abdomen with the peak incidence in early adulthood. We report a case of right iliac  fossa abscess resulting from perforated appendicitis. The patient was an 39-year-old woman who had no apparent abdominal signs. She presented  with progressive painful swelling of right lower abdomen and the groin for 2 months. Laboratory tests showed a normal white blood cell and anemia.  Computed tomography scan demonstrated the presence of abscess at right inguinal site also communicating with the intraabdominal region. At  surgery, there was an abscess due to a perforated appendix. Acute appendicitis may have an atypical clinical presentation and should be treated  carefully.
Vasküler Stentli Hastalarda Manyetik Rezonans Görüntüleme Güvenliği
Safety of Magnetic Resonance Imaging in Patients with Vascular Stents
Yazar: Korkmaz, Hasan; Akbulut, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Manyetik resonans görüntüleme, stent, güvenlik

Son yıllarda perkütan vasküler işlemlerde gözlenen gelişmeler ve bu işlemi yapan operatör ve merkez sayısında gözlenen hızlı artışlar, perkütan vasküler işlemlerle yapılan tedaviyi yaygınlaştırmış ve stent uygulanarak tedavi gören hasta sayısı oldukça arttırmıştır. Bu sebeple stent takılan hastalara manyetik rezonans görüntüleme uygulamasının güvenli olup olamayacağı çok sık karşılaşılan bir soru haline gelmiştir. Bu derlemedeki amacımız son literatür verileri ışığında stentli hastalarda manyetik rezonans görüntüleme güvenliğini irdelemektir.

In recent years, developments observed in percutaneous vascular procedures and rapid increase observed in the number of operators and centers that perform this procedure has promoted the treatment of percutaneous vascular interventions, and the number of patients treated by stent implantation has considerably increased. For this reason, it has been a question met very often whether the application of magnetic resonance imaging  in patients with stent placement will be safe or not. The aim of this review is to investigate safety of magnetic resonance imaging in patients with vascular stent placement in the light of recent literature data.
Uç Uca Anastomoz ve Allogreft ile Trakea Rekonstrüksiyonu: Deneysel Bir Çalışma
Tracheal Reconstruction with End-to-end Anastomosis and Allografting: An Experimental Study
Yazar: Çakmak, Muharrem; Balcı, Akın Eraslan; Çobanoğlu, Bengü; Özyurtkan, Mehmet Oğuzhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Allogreft, hayvan deneyi, cerrahi anastomoz, trakea

Amaç: Bu deneysel çalışmada iki farklı trakeal rekonstrüksiyon tekniğinin (uc uca anastomoz ve trakeal allogreft) sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntemler: Çalışmada 10 yetişkin Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Hayvanlar beşerli iki gruba ayrıldı ve her birine üçer segmentlik trakea rezeksiyonu yapıldı. GrupI tavşanlara uc uca anastomoz uygulandı. Rezeke edilen segmentler ise GrupII tavşanlara allogreft şeklinde nakledildi. Tavşanlar postoperatif 20. günde sakrifiye edildiler ve trakeaları çıkarıldı. Lümenin yan ve ön-arka çapları ölçüldü ve anastomoz hattındaki kesit yüzey alanı hesaplandı. Örnekler inflamatuar değişiklikler, fibrozis ve stenozis açısından değerlendirilmek üzere histopatolojik incelemeden geçirildi. Sonuçlar istatistiksel olarak analiz edildi.   Bulgular: Her örnekte anastomoz hattı doğaldı. GrupII'de sekresyon ve fibrotik adezyon oranı istatistiksel olarak anlamsız şekilde daha sıktı, ancak fibrozis ve inflamasyon dereceleri her grupta aynıydı. GrupII'de bir örnekte hafif rejeksiyon vardı. Her iki teknik de trakeal çaplarda anlamlı daralma yaratmıştı (p

Objective: We aimed to investigate the results of two tracheal reconstruction techniques (end-to-end anastomosis and tracheal allografting) in an experimental model.  Materials and Methods: Ten adult male New Zealand rabbits were used in the study. The animals were randomly divided into two groups of five, and underwent a tracheal resection of three segments. GroupI rabbits underwent an end-to-end anastomosis. The resected segments were transplanted to the groupII rabbits. The rabbits were sacrified at 20th postoperative day, and tracheal specimens were removed. The lateral and anteroposterior diameters of the lumen was measured, and the cross-sectional area (CSA) was calculated at the site of anastomosis. Specimens were investigated histopathologically for the inflammatory changes, fibrosis, and stenosis. The results were analysed statistically.  Results: The anastomosis was normal in every specimen. Secretions and fibrotic adhesions were insignificantly more common in the groupII, but the degree of fibrosis and inflammation was the same. In the groupII, there was one mild rejection. Both procedures caused a significant narrowing in the tracheal diameters (p
Griggs, PerkuTwist ve Ciaglia Perkütan Trakeotomi Yöntemlerinin Karşılaştırılması
Griggs, PerkuTwist, Ciaglia, percutaneous tracheostomy
Yazar: Kaplan, Aynur; Yaşar, Mehmet Akif; Özer, Ayşe Belin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014

Amaç: Çalışmamızda perkütan trakeotomi yöntemlerinden Griggs, Ciaglia ve Perkütwist tekniklerinin girişim süresi, uygulama zorluğu ve erken komplikasyonlar açısından karşılaştırılması amaçlandı.  Gereç ve Yöntemler: Fakülte Etik Kurul onayı alındıktan sonra, perkütan trakeotomi uygulanacak 60 hasta çalışmaya alındı. Perkütan trakeotomi Grup G'de (n=20) Griggs yöntemi ile Grup P'de (n=20) PerkuTwist yöntemi ile, Grup C'de (n=20) Ciaglia yöntemi ile uygulandı. Hastaların demografik verileri, yoğun bakımda kalış süreleri, girişim öncesi ve girişimden 24 saat sonra hemoglobin düzeyleri, girişimden 5 dk önce başlayıp 25 dakika boyunca SpO2 değerleri kaydedildi. Girişim süresi, girişim sırası ve sonrası kanama miktarı, dilatasyon ve trakeotomi kanülü yerleştirme zorluğu, akciğerden aspire edilen kan miktarı kaydedildi.   Bulgular: Hastaların demografik verileri, yoğun bakımda kalış süreleri, girişim öncesi ve sonrası hemoglobin değerleri arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Grup P'deki üç hastaya PerkuTwist yöntemi ile dilatasyon oluşturulamadı. Girişim süresi en kısa Grup G'de gerçekleşti. Dilatasyon ve trakeotomi kanülü yerleştirmenin en kolay Grup G'de olduğu gözlendi. İşlem sırasında en az kanama Grup G ve P'de en fazla kanama Grup C'de tespit edildi. İşlem sonrası akciğerlerden aspire edilen kan miktarı en az Grup P'de tespit edildi. Desatürasyon en fazla Grup P ve Grup C, en az Grup G'de görüldü (p

Objective: Our objective was to compare Griggs, Ciaglia and PercuTwist techniques, which are percutaneous tracheostomy (PT) methods, duration of the procedure, difficulty during application and early complications.  Materials and Methods: After the Faculty Ethics Committee approval was obtained, 60 patients who will receive PT were included in the study. PT was applied respectively in Group G, Group P and Group C by Griggs, PerkuTwist and Ciaglia methods. Demographic data, duration of stay in ICU, value of Hb before process and after 24 hours of process and SpO2 values of the patients were recorded. The duration of the intervention, amount of bleeding during and after the intervention, difficulty of dilation and tracheostomy cannula, the amount of blood aspired from the lungs were recorded.  Results: No significant difference was found between the demographic data and hemoglobin values of the patients. Dilation cannot be created in 3 patients in Group P. The duration of intervention was shortest in Group G. Implantation of dilation and tracheostomy cannula was easiest in Group G. The least amount of bleeding during the procedure occurred in Group G and P, and highest amount in Group C. The amount of blood aspired from the lungs were found least in Group P. Desaturation was observed least in Group G (p
Elazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yoğun Bakımında İzlenen Zehirlenme Olgularının Geriye Dönük Analizi
A Retrospective Analysis of Intoxication Cases in Intensive Care Unit of Elazığ Education and Research Hospital
Yazar: Demirel, İsmail
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Akut zehirlenme, yoğun bakım ünitesi

Amaç: Çalışmamızın amacı, 2008-2010 yılları arasında yoğun bakım ünitemizde zehirlenme nedeniyle takip edilen hastaların geriye dönük olarak incelemektir.  Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, 2 yıl içerisinde Reanimasyon Ünitesine zehirlenme tanısı ile kabul edilen olgular, retrospektif olarak incelenmiştir.   Bulgular: Toplam 457 hastanın 325'i (%71.1) kadın, 132'si (%28.9) erkek ve K:E oranı yaklaşık 2.5:1 idi. Hastaların 72'si (%15.75) psikiyatrik tedavi almakta idi. En sık alınan ilaç grubu antidepresanlar (109 kişi, %23.8) ve bunlarında 57'si (%52.3) trisiklik antidepresandı. Hastaların 128'i (%28.6) birden fazla ve farklı ilaç almışlardı. Hastaların 12'si (%2.6) solunum yetmezliği nedeniyle entübe edildi. Bir (%0.21) hastada ise zehirlenme tablosu ölümle sonuçlandı.   Sonuç: Çalışma süresince akut zehirlenmelerde gençlerin ve kadınların, yüksek risk taşıyan grupları oluşturdukları, ilaç ile zehirlenmenin de en yaygın zehirlenme türü olduğu sonucuna vardık.

Objective: In this study, we aimed to evaluate intoxication cases which were followed-up in intensive care unit between 2008 &#8211; 2010 retrospectively.  Materials and Methods: In this study, poisoned patients admitted to the reanimation unit were investigated retrospectively in last two years.  Results: 325 female (71.1 %) and 132 male (28.9 %) patients were investigated (457 patient totally). Rate of male : female was 2.5 : 1. 72 patients (15.75 %) were under psychiatric treatment. The drugs that most frequently taken were antidepressant and mostly was trisiclic antidepressant (57 patient, 52.3 %). 128 patients (28.6 %) had taken more than one drug and different drugs. 12 patients (2.6 %) were intubated endotracheally for respiratory failure. Only one patient (0.21 %) has died after intoxication.  Conclusion: We decided that young patients and females compose the high risky group for acute intoxication and drug intoxication was the most common type of poisoning by this study.