hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
DERVİŞ AHMED GURBÎ'NİN YENİ BİR ESERİ: RİSÂLE-İ MÜNÂCÂT
A NEW WORK OF DARVİSH AHMAD GHURBÎ:  RİSÂLE-İ MÜNÂJÂT
Yazar: Kiraz, Seydi; Yüksel, Mustafa Ramazan
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Derviş Ahmed Gurbî,Risâle-i Münâcât,Dinî Türler ; Darwish Ahmad Ghurbi,Risâle-i Münâjât,Münâjât,Religious Types

İslâmiyet’in Türkler arasında yayılmasından sonra Türk edebiyatında tevhid, münâcât, na’t, esmâü’l-hüsnâ, siyer, hilye, mevlid, mi’râciye, ramazaniye gibi dinî konuları ihtiva eden birçok tür ortaya çıkmıştır. Bunlar arasında şairlerin en çok rağbet ettikleri türlerden biri de münâcâttır. Çoğu divan ve mesnevilerde birer bölüm hâlinde bulunan bu türün, nadir de olsa müstakil olarak tertip edilmiş olanları da vardır. Çalışmaya bahis konusu olan Risâle-i Münâcât, bu az rastlanan müstakil münâcâtlardan biridir.Eserin müellifi, 18. yüzyılda yaşamış Bosna Yenipazar’dan Derviş Ahmed Gurbî’dir. Şairin eserleri arasında Dîvân’ı ve kısa bir mesnevi özelliği taşıyan Eimmetü’l-Asliyye’si biliniyordu. Tespitlerimize göre Risâle-i Münâcât müellifin bilinmeyen bir eseridir. Çorum Hasan Paşa Yazma Eser Kütüphanesi’nde 19 Hk 2253/4’te kayıtlı olan bu yazma eser, bir mecmua içerisinde (77b-113b) bulunmuştur. Eser, ikisi Kur’an ile Hz. Peygamber ve Hz. Ali’nin övüldüğü; dokuzu münâcât özelliği taşıyan toplam on bir manzumeden oluşmuştur.

In Turkish literature came up many types of religous subjects like tevhid, münâjât, na’t, asma al husna, siyer, hilye, mawlid, mi’râciye, ramazâniye after the spread of Islam among Turks. Among these, one of the most popular genres by poets is münâjât. This type, which is found as a section in most of the divan and mesnevis, has also rarely been arranged independently. Risâle-i Münâjât, which is the subject of the study, is one of these rare independent münâjâts.The author of the work is Darwish Ahmad Ghurbi from Bosnia Yenipazar, who lived in the 18th century. The poet’s Dîvân and her work named Eimmetü’l-Asliyye, which had a short mesnevi, were known. According to our findings, Risâle-i Münâjât is an unknown work of the author. This manuscript registered in the Manuscript Library of Hasan Pasha in Çorum on 19 Hk 2253/4, was found in a magazine (77b-113b). The work consists of eleven poems. One of them praises the prophet and Hz. Ali, another one praises The Quran. Nine of them have the characteristics of münâjât.
KUMUK TÜRKÇESİNDE KÖKTÜRKÇE SÖZLÜKSEL UNSURLAR
AN EVALUATION ON KÖKTÜRK TURKISH LEXICAL ELEMENTS IN KUMUK TURKISH
Yazar: Bulduk, Türker Barış
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Kumuklar,Kumuk Türkçesi,Orhun Yazıtları,söz varlığı ; Kumuks,Kumuk Turkish,Orkhon Inscriptions,vocabulary

Kumuklar, Kafkasya’da yaşayan en önemli Türk topluluklarından biridir. Yaşadıkları coğrafyanın Türklerin göç yolları üzerinde bulunması ve kadim bir geçmişe sahip olmaları, Kumukların konuştukları Türkçeyi daha değerli kılmaktır. II. Köktürk Devleti döneminden kalan ve Türkçenin bilinen en eski yazılı belgeleri olan Orhun Yazıtlarındaki söz varlığının izlerini Türkçenin tarihi ve çağdaş lehçelerinde bulmak mümkündür. Kumuk Türkçesi de bu lehçelerden biridir. Kumuk Türkçesi, Kafkasya’da en yaygın konuşulan dillerdendir. Türkçenin farklı lehçelerindeki Köktürkçe sözlüksel unsurların tespit edilmesi ve bunlardaki benzerlik ve farklılıkların ortaya konması, Türkçenin lehçeleri arasındaki ilişkileri belirlemede yardımcı olacaktır. Bu çalışmada, Köktürkçe ve Kumuk Türkçesinin söz varlıkları karşılaştırılmış ve ortaklaşan birçok kelime tespit edilmiştir. Bu kelimelerden Kumuk Türkçesinde farklı ses özellikleri gösterenler ile aynen kullanılanlar tasnif edilerek bunların anlamları üzerinde durulmuştur.

Kumuks are one of the most important Turkish communities living in the Caucasus. The fact that the geography they live in is on the migration routes of the Turks and that they have an ancient past makes the Turkish spoken by the Kumuks more valuable. II. It is possible to find the traces of the vocabulary in the Orkhon Inscriptions, which are the oldest known written documents of Turkish, remaining from the period of the II. Köktürk State, in the historical and contemporary dialects of Turkish. Kumuk Turkish is one of these dialects. Kumuk Turkish is one of the most widely spoken languages in the Caucasus. Identifying the Köktürk lexical elements in different dialects of Turkish and revealing the similarities and differences in them will help determine the relationships between the dialects of Turkish. In this study, the vocabularies of Köktürk Turkish and Kumuk Turkish were compared and many common words were determined. Among these words, those that show different phonetic characteristics in Kumuk Turkish and those that are used exactly are classified and their meanings are emphasized.    Keywords: Kumuks, Kumuk Turkish, Orkhon Inscriptions, vocabulary.
TARİHİN TAŞIYICI BELLEKLERİYLE TARİHTEN SAHNEYE TÜRK TİYATROSU ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR (KİTAP DEĞERLENDİRME)
TARİHİN TAŞIYICI BELLEKLERİYLE TARİHTEN SAHNEYE TÜRK TİYATROSU ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR (KİTAP DEĞERLENDİRME)
Yazar: Bakırdaş, Rabia
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: drama,Türk tiyatrosu,tarihi tiyatrolar,taşıyıcı bellek,sosyal fayda

İnsanın hayatından, geleneğinden ve hafızasından beslenen tiyatro, tarih ve edebiyat bilimleri için önemli bir etkinliktir. İnsanlığın bazen bilinçli bazen bilinçsizce oluşturduğu kültürün taklit yoluyla dramaya yansımasının edebiyatta yer edinmesiyle birçok araştırma ve çalışma meydana gelmiştir. Bu araştırmalardan biri de Prof. Dr. Abdullah Şengül’ün Tarihten Sahneye Türk Tiyatrosu Üzerine Araştırmalar adlı eseridir. Çalışma, Türk tiyatrosunda tarihi konu alan oyunları inceleyen makale ve bildirilerinden oluşmaktadır. Şengül’ün drama, tiyatro, tarihî tiyatro ve yazarları hakkındaki çıkarımları ve yapıcı eleştirileri ile eser, başta tarihî tiyatro alanında çalışma yapacak olan araştırmacılar olmak üzere okuyucuya fazlasıyla katkı sağlayacak niteliktedir.

İnsanın hayatından, geleneğinden ve hafızasından beslenen tiyatro, tarih ve edebiyat bilimleri için önemli bir etkinliktir. İnsanlığın bazen bilinçli bazen bilinçsizce oluşturduğu kültürün taklit yoluyla dramaya yansımasının edebiyatta yer edinmesiyle birçok araştırma ve çalışma meydana gelmiştir. Bu araştırmalardan biri de Prof. Dr. Abdullah Şengül’ün Tarihten Sahneye Türk Tiyatrosu Üzerine Araştırmalar adlı eseridir. Çalışma, Türk tiyatrosunda tarihi konu alan oyunları inceleyen makale ve bildirilerinden oluşmaktadır. Şengül’ün drama, tiyatro, tarihî tiyatro ve yazarları hakkındaki çıkarımları ve yapıcı eleştirileri ile eser, başta tarihî tiyatro alanında çalışma yapacak olan araştırmacılar olmak üzere okuyucuya fazlasıyla katkı sağlayacak niteliktedir.
ÖYKÜLEYİCİ BİR METİN OLARAK AHMED-İ RIDVÂN’IN  LEYLÂ VÜ MECNÛN MESNEVİSİ
AHMED-İ RIDVÂN’S LEYLÂ AND MECNÛN MESNEVİ AS A STORYTELLER TEXT
Yazar: Ulu, Ayşe
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Ahmed-i Rıdvan,Leylâ vü Mecnûn,mesnevi,roman,öyküleme yöntemleri ; Mesnevi,novel,storytelling methods,Ahmed-i Rıdvân,Leylâ vü Mecnûn

ÖZUzun bir hikâye şeklinde manzum olarak kaleme alınan mesnevi, her ne kadar literatürde bir nazım şekli olarak yer alsa da hem teknik hem de içerik özellikleri açısından hikâye vasfına sahip bulunmaktadır. Bu yüzden mesneviyi modern öyküleme yöntemleriyle incelemek mümkündür. Nitekim roman ve mesnevi, farklı medeniyet ürünleri olmakla birlikte hikâye anlatma özellikleri ve işlevleri yönüyle birbirine benzemektedir. Klasik edebiyata ait eserler içerisinde içerdiği konuların zenginliği yanında kullanım olarak da geniş bir alana sahip olan mesneviler, yüzyıllar boyunca birçok şair tarafından kaleme alınmış ve geniş kitleler tarafından da okunmuştur. Bu mesneviler içerisinde özellikle Leylâ ve Mecnûn gibi aşk mesnevileri okuyucular tarafından daha fazla rağbet görmüştür. Böyle önemli eserlerin bugün de geniş kitleler tarafından okunuyor olması onların bugünün dil ve edebiyat yöntemleriyle yeniden okunup değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır.  Bu çalışma ile 16. yy.’da yazılmış olan bir Leylâ ve Mecnûn mesnevisinin, öyküleyici bir metin olarak değerlendirilerek bugüne taşınması ve bugünün okur dünyasına tanıtılması amaçlanmıştır.

literature, but it has the quality of the story in terms of both technical and content characteristics.Therefore, it is possible to examine the mesnevi with modern storytelling methods. As a matter of fact, novels and mesnevi are different civilization products, but they are similar in their storytelling characteristics and functions.In addition to the richness of the subjects contained in the works of classical literature, the “mesneviler”, which have a large area for use, have been written by many poets over the centuries and read by large audiences. Among these mesnevi, especially love mesnevi such as Leylâ and Mecnûn, they were even more popular with readers. Reading such important works by a wide audience today is necessary to reread and evaluate them in today's language and literary methods.  By this work, it was it is aimed that a Leylâ and Mecnûn mesnevi, which was written in the 16th century, be evaluated as a narrative textand introduced to today's world of readers.
AL FİSTANLI GELİNCİKLER ŞAİRİ YALÇIN YÜCEL VE POETİKASI
YALÇIN YÜCEL, THE POET OF AL FİSTANLI GELİNCİKLER AND POETIC
Yazar: Kayabaşı, Bayram; Yanardağ, Mehmet Fetih
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Yalçın Yücel,Poetika,Şevket Yücel,Türk Şiiri ; Yalçın Yücel,Poetic,Şevket Yücel,Turkish poetry,Style

Poetika; şiiri edebî yapan unsurları ortaya çıkarmayı hedefler. Bu yüzden poetikanın ilgi alanı şairin; şair ve şiir üzerine söyledikleri ve yazdıklarıdır. Aristo’dan günümüze kadar birçok sanatçı şaire ve şiire dair görüşlerini, tespitlerini zaman zaman dile getirmiştir.  Bu şairlerden biri de Yalçın Yücel’dir. Kahramanmaraş’ın yetiştirdiği önemli şairlerden biri olan Yalçın Yücel, son dönem edebiyatımızda kendine özgü sesiyle adından söz ettiren bir şairdir. Şiirlerini insan ve doğa sevgisi üzerine inşa eden Yücel, “on iki yaşından beri hayatına” anlamı doğa ve insanla kazandırmıştır. Gerek şiirleri gerekse dergiciliği ile ön plana çıkan Yücel, doğayı ve insanı kendi duygu dünyasında anlamlandırmıştır. Doğa sevgisini şiirlerinin merkezine oturtmuş ve duygulanımlarını bu bağlamda aktarmıştır. Bu çalışmada ana unsur olarak Yalçın Yücel ile şiir üzerine yaptığımız söyleşiyi esas alıp şairin eserleri ışığında, şairin poetik nitelikli şiirlerinden hareketle, Yücel’in sanat görüşünü ve şiir dünyasını anlamlandırmaya çalışacağız.

Poetic aims to reveal the elements that make poetry literary. Therefore, the poetic's area of interest is; is what poet says and writes on poem and poetry. From Aristotle to the present, many artists have expressed their views and determinations on poem and poetry at times. One of these poets is Yalçın Yücel. Yalçın Yücel, one of the important poets raised by Kahramanmaraş, is a poet whose name is mentioned with his unique voice in our recent literature. Yücel, who built his poems on the love of man and nature, brought the meaning “to his life since the age of twelve" with nature and man. Yücel who standing out with both her poems and his magazine publishing, made sense of nature and man in his emotional world. He placed his love of nature at the center of his poems and conveyed his emotions in this context. In this study, we will try to make sense of Yücel's artistic view and the world of poetry, based on the conversation we made with Yalçın Yücel on poetry, in the light of the poet's works, based on the poet's poetry.
HİKÂYE VE ROMAN YAZARI ESMA OCAK’TA FEMİNİZM
FEMINISM IN STORY WRITER AND NOVELIST ESMA OCAK
Yazar: Timur, Kemal; Topcu, Ömer
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Edebiyat,Esma Ocak,Feminizm,Eleştiri,Tenkit,Hikaye ; Literature,Esma Ocak,Feminism,Anagraph,Criticism,Story

Sosyal hayatta kadın erkek eşitliğini amaçlayan feminizm, Esma Ocak’ın hikâyelerinde geniş yer tutar. Hikâyelerinin genelinde yaşadığı coğrafyanın kadınlarını konu edinen yazar, kırsal hayatın zorluğuyla birlikte ataerkil düzenin kadınlarda oluşturduğu psikolojik ve sosyolojik baskıları irdeler. Hikâyelerindeki kadın karakterlere feminist tutumla yaklaşan yazar, kadınların toplumda ikinci cins olarak konumlandırılmasının nedenlerini de sorgular. Kadın karakterlerine karşı olumlu bir tutum sergileyen yazarın, erkek karakterlerine ise genelde olumsuz yaklaştığı görülür. İşte bu makalemizde tüm bu konuları ortaya koyup irdeleyeceğiz.

Feminism that aims at equality of women and men in social life has a wide coverage in the stories of Esma Ocak. The author discussing the women of the geography she lives in most of her stories scrutinizes psychological and sociological pressures created by the patriarchal order on women together with the difficulty of rural life. The author approaches her female characters with a feminist attitude in her stories and she also questions the reasons why  women are positioned as a second gender in society. It is seen that  whereas the author exhibits a positive attitude towards her female characters, generally she approaches her male characters negatively. Here in this article, we will set forth and scrutinize all these issues.
NEF’Î VE NEDÎM’İN ŞİİRLERİNDE ŞÛHLUK
ŞUHANE GENRE IN NEF’I AND NEDIM’S POEMS
Yazar: İpek, Abdulmuttalip
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 14 [BAHAR 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Nef’î,Nedîm,şûhluk,mukayese,klasik Türk şiiri. ; Nefi,Nedim,şuhane genre,comparison,classical Turkish poetry

Klasik Türk şiirinin en yaygın nazım şekli olan gazel, işlediği konular ve şairlerin bu konuları ele alış tarzı göz önünde bulundurularak başına “âşıkâne, rindâne, sûfîyâne, hakîmâne” gibi sıfatlar almıştır. Buna göre kadın ve aşkın güzelliklerinin, zarif ve çapkın bir tarzda anlatıldığı gazeller “şûhâne gazel” adıyla anılmakta olup bu tarzın en önemli temsilcisi olarak ise Nedim (1681-1730) kabul edilmektedir. Klasik Türk şiirinin tarihî seyri içerisinde vücuda getirilmiş divanlar incelendiğinde Nedim’den önce Bâkî (1526-1600), Şeyhülislâm Yahyâ (1561-1644) ve Nef’î (1572? -1635) gibi başka şairlerin de şûhâne tarzda beyitler söylediğini görmek mümkündür. Fakat Dîvân’ında doğrudan bu tarzın ismini zikrederek Sultan Osman’a sunduğu kasidenin bir beytinde, cihana “şuh tarzı” öğretmiş olmakla övünen Nef’î’deki şuhluk, bu tarzın en mühim temsilcisi kabul edilen Nedim’e göre farklılık arz etmektedir. Bu çalışmada, Nef’î ve Nedîm’in şiirlerinden hareketle şûhluğun söz konusu iki şair tarafından nasıl algılandığı ve işlendiği mukayese edilerek değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Based on their subject matter and how its handled by the poet, lyric as the best poetic expression in classical Turkish poetry are termed as “aşıkane, rindane, sufiyane, hakimane”. Şuhane, which may be regarded as the Turkish equivalent of love sonnets that express the beauty of women and poet’s devotion to them in an elegant and licentious manner, is accepted to be composed in the most distinguishably by Nedim (1681-1730).An analysis of the collections -the dewans- composed during the historical process of classical Turkish poetry would provide the conclusion that other poets before Nedim, such as Baki (1526-1600), Şeyhulislam Yahya (1561-1644), and Nefi (1572? -1635), composed couplets in şuhane genre as well. However, using the title of the genre in his dewan and boasting how he taught şuhane to the world in one couplet of his ode presented to Sultan Osman, Nefi uses a different approach compared to Nedim, who is regarded as the most significant forerunner of the genre. This study aims to compare and contrast how Nefi and Nedim perceive and treat şuhane genre based on their poems.
SÜLEYMAN NAZİF EFENDİ’NİN KOCA RAGIP PAŞA’NIN “OLMUŞ SANA” VE “-DE” REDİFLİ GAZELLERİ İÇİN YAZDIĞI TAHMİSLER
SÜLEYMAN NAZİF EFENDİ’NİN KOCA RAGIP PAŞA’NIN “OLMUŞ SANA” VE “-DE” REDİFLİ GAZELLERİ İÇİN YAZDIĞI TAHMİSLER
Yazar: Araz, İdris
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 15 [GÜZ 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Süleyman Nazif Efendi,Koca Ragıp Paşa,Tahmis,Gazel,Klasik Türk Edebiyatı

Süleyman Nazif Efendi, 19. yüzyıl Divan şairlerinden olup aynı zamanda Diyarbakırlı Said Paşa’nın babası ve Servet-i Fünun şairi Süleyman Nazif’in de dedesidir. Bu çalışmamızda Süleyman Nazif Efendi’nin Koca Ragıp Paşa’nın “olmuş sana” ve “-îşede” redifli gazelleri için yazdığı iki tahmis ele alınmıştır. Bu makalede daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış ve 2020 yılında tamamladığımız yüksek lisans çalışmamız sırasında tarafımızdan tespit edilmiş olan bu iki tahmisin ilim âlemine tanıtılması amaçlanmıştır. Makalemiz giriş ve sonuç kısımlarının yanı sıra iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında önce bir nazım şekli olarak tahmis hakkında bilgi verilmiş, daha sonra incelediğimiz tahmislerin iki şairi konumundaki Ragıp ve Nazif kısaca tanıtılmıştır. Akabinde birinci bölümde tahmislerin çeviri yazısına yer verilmiş, ikinci bölümde ise örneklem olarak “olmuş sana” redifli tahmis, dil ve üslup bakımından incelenmiştir.

Süleyman Nazif Efendi, 19. yüzyıl Divan şairlerinden olup aynı zamanda Diyarbakırlı Said Paşa’nın babası ve Servet-i Fünun şairi Süleyman Nazif’in de dedesidir. Bu çalışmamızda Süleyman Nazif Efendi’nin Koca Ragıp Paşa’nın “olmuş sana” ve “-îşede” redifli gazelleri için yazdığı iki tahmis ele alınmıştır. Bu makalede daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış ve 2020 yılında tamamladığımız yüksek lisans çalışmamız sırasında tarafımızdan tespit edilmiş olan bu iki tahmisin ilim âlemine tanıtılması amaçlanmıştır. Makalemiz giriş ve sonuç kısımlarının yanı sıra iki bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında önce bir nazım şekli olarak tahmis hakkında bilgi verilmiş, daha sonra incelediğimiz tahmislerin iki şairi konumundaki Ragıp ve Nazif kısaca tanıtılmıştır. Akabinde birinci bölümde tahmislerin çeviri yazısına yer verilmiş, ikinci bölümde ise örneklem olarak “olmuş sana” redifli tahmis, dil ve üslup bakımından incelenmiştir.
İBRAHİM AŞKÎ [TANIK] VE ÇOCUKLARIN ŞİİR DEFTERİ
İBRAHİM AŞKÎ [TANIK] VE ÇOCUKLARIN ŞİİR DEFTERİ
Yazar: Yıldırım, Mamıka; Aydın, Yahya
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. YÛNUS EMRE&#039;DEN MEHMED ÂKİF&#039;E ŞİİR ÖZEL SAYISI, 2021
Anahtar kelimeler: İbrahim Aşki,Çocukların Şiir Defteri,Çocuk Edebiyatı

Bu çalışma, Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemi’nde eğitimci ve yazar olarak tanınan İbrahim Aşkî’nin çocuk edebiyatı alanındaki görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Aşkî, çocuk edebiyatı çalışmalarının hız kazandığı II. Meşrutiyet Dönemi’nde Çocukların Şiir Defteri’ni yazarak ülkemizde henüz emekleme çağındaki çocuk edebiyatına önemli bir katkıda bulunmuştur. Bu eseri yazmakla çocukları, edebiyatın ve sanatın estetik değerleriyle buluşturmayı amaçladığını söylemek mümkündür. Bunu yaparken çocuk gerçekliğini ve onların bilişsel, dilsel, ahlaki ve toplumsal özelliklerini göz önünde bulundurduğu bir gerçektir.

Bu çalışma, Osmanlı ve Cumhuriyet Dönemi’nde eğitimci ve yazar olarak tanınan İbrahim Aşkî’nin çocuk edebiyatı alanındaki görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Aşkî, çocuk edebiyatı çalışmalarının hız kazandığı II. Meşrutiyet Dönemi’nde Çocukların Şiir Defteri’ni yazarak ülkemizde henüz emekleme çağındaki çocuk edebiyatına önemli bir katkıda bulunmuştur. Bu eseri yazmakla çocukları, edebiyatın ve sanatın estetik değerleriyle buluşturmayı amaçladığını söylemek mümkündür. Bunu yaparken çocuk gerçekliğini ve onların bilişsel, dilsel, ahlaki ve toplumsal özelliklerini göz önünde bulundurduğu bir gerçektir.
REFİK HALİT KARAY'IN "SARI BAL" HİKÂYESİNİN TAHLİLİ
REFİK HALİT KARAY'IN "SARI BAL" HİKÂYESİNİN TAHLİLİ
Yazar: Güldali, İlker
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 15 [GÜZ 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Refik Halit Karay,Memleket Hikâyeleri,Sarı Bal,hikâye

Millî Edebiyat sanatçılarından Refik Halit Karay, Türk edebiyatında memleket hikâyeciliğini başlatan isimdir. Anadolu’ya sürgün olarak gönderilen sanatçı, bu süreçte Memleket Hikâyeleri’ni yazmıştır. Bu eserinde, Anadolu insanını ve toplumsal konuları işlediği hikâyeleri yer almaktadır. “Sarı Bal” adlı hikâyesi de bunlardan biridir. Yazar, bu hikâyesinde kasabadaki eğlence yaşamını ve görevini kötüye kullanan kaymakamın düştüğü hâli anlatmıştır. Çalışmamızda Refik Halit’in “Sarı Bal” adlı hikâyesi zihniyet, yapı ve tema bakımından tahlil edilecektir. Amacımız, daha önce yapılan çalışmalardaki tespit edilen eksiklikleri gidermeye çalışmak ve hikâye üzerinde çalışacak olanlara kaynaklık etmektir.

Millî Edebiyat sanatçılarından Refik Halit Karay, Türk edebiyatında memleket hikâyeciliğini başlatan isimdir. Anadolu’ya sürgün olarak gönderilen sanatçı, bu süreçte Memleket Hikâyeleri’ni yazmıştır. Bu eserinde, Anadolu insanını ve toplumsal konuları işlediği hikâyeleri yer almaktadır. “Sarı Bal” adlı hikâyesi de bunlardan biridir. Yazar, bu hikâyesinde kasabadaki eğlence yaşamını ve görevini kötüye kullanan kaymakamın düştüğü hâli anlatmıştır. Çalışmamızda Refik Halit’in “Sarı Bal” adlı hikâyesi zihniyet, yapı ve tema bakımından tahlil edilecektir. Amacımız, daha önce yapılan çalışmalardaki tespit edilen eksiklikleri gidermeye çalışmak ve hikâye üzerinde çalışacak olanlara kaynaklık etmektir.
BİR KRONOTOP OLARAK BERCİ KRİSTİN ÇÖP MASALLARI‘NIN “ÇİÇEKTEPESİ”
BİR KRONOTOP OLARAK BERCİ KRİSTİN ÇÖP MASALLARI‘NIN “ÇİÇEKTEPESİ”
Yazar: Kızıl, Fatmagül
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 15 [GÜZ 2021], 2021
Anahtar kelimeler: Bahtin,Kronotop,Latife Tekin,Çiçektepe

Her romanın bir zamanı ve mekânı vardır. Metin çözümlemelerinde uzun yıllar romanın zamanı ve mekânı ayrı ayrı ele alınmış ve incelenmiştir. Mihail Mihayloviç Bahtin ise edebî eserdeki zamanın ve mekânın birlikte incelenmesi gerektiğini iddia etmiştir. Bahtin, belirli bir zamanın belirli bir mekânla birleşmesi sonucu belli bir anlam ve değer kazanacağını düşünmektedir. Bu sebeple edebî metinlerdeki zaman ve mekânı incelemek için “kronotop” kavramını Einstein’dan ödünçlemiştir. Bu çalışmada Latife Tekin’in Berci Kristin Çöp Masalları adlı eseri kronotop kavramı çerçevesinde incelenecektir. Bahtin’in kronotop kategorilerinden yola çıkılarak söz konusu romanın temel mekânı olan Çiçektepe ile yeni bir kronotop kategorisinin ortaya çıktığı iddia edilecektir.

Her romanın bir zamanı ve mekânı vardır. Metin çözümlemelerinde uzun yıllar romanın zamanı ve mekânı ayrı ayrı ele alınmış ve incelenmiştir. Mihail Mihayloviç Bahtin ise edebî eserdeki zamanın ve mekânın birlikte incelenmesi gerektiğini iddia etmiştir. Bahtin, belirli bir zamanın belirli bir mekânla birleşmesi sonucu belli bir anlam ve değer kazanacağını düşünmektedir. Bu sebeple edebî metinlerdeki zaman ve mekânı incelemek için “kronotop” kavramını Einstein’dan ödünçlemiştir. Bu çalışmada Latife Tekin’in Berci Kristin Çöp Masalları adlı eseri kronotop kavramı çerçevesinde incelenecektir. Bahtin’in kronotop kategorilerinden yola çıkılarak söz konusu romanın temel mekânı olan Çiçektepe ile yeni bir kronotop kategorisinin ortaya çıktığı iddia edilecektir.