hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kırsal Yerleşimler ve Doğal Afetler
Rural Settlements and Natural Disasters
Yazar: Kızıloğlu, Fatih M.; Örüng, Mustafa Okuroğlu İbrahim
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2006 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Rural settlements, Natural disasters ; Kırsal yerleşim, Doğal afetler,

Ülkemizde kırsal yerleşimlerin büyük çoğunluğu plansız yerleşimler şeklinde ve her an doğal afetlerin etkisi altındadır. Yerleşim yerlerini etkileyen doğal afetlerin başlıcaları; deprem, çığ, sel ve su baskınları olup birçok mal ve can kaybına neden olabilmektedir. Bu makalede, kırsal yerleşimlerin planlanmasında doğal afetlerin etkileri, oluşturabileceği zararlar ve bu zararları en az düzeye indirebilmek için alınması gereken önlemler ele alınmıştır.

Most of rural settlements are unplanned settlements and exposed to natural disaster. The main natural disasters causing to economical losses and loss of life in the settlements, are earthquake, avalanche, flooding and inrush of water. The effects of natural disasters, losses caused by it and precautions taken to minimize the losses were investigated in this study
Ardışık İki Topografya’da Yer Alan Toprakların Oluşumları ve Sınıflamaları
Pedogenesis and Classification of Soils Located on Two Consecutive Topographies
Yazar: Günal, Hikmet
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2006 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Aluvium, colluvium, river band, river terraces, piedmont ; Aluviyal, koluviyal, nehir sırtı, nehir terası, dağ ayağı

Bu çalışmada, bir hat boyunca ardışık iki farklı topografya üzerinde bulunan, Yeşilırmak nehrinin getirdiği aluviyal ve  eğimli arazilerden yerçekimin etkisi ile taşınmış koluviyal materyaller üzerinde oluşmuş toprakların gelişimleri incelenmiştir. Tokat il merkezi ve Turhal ilçesi arasında yer alan araştırma alanında üç farklı fizyoğrafik ünite üzerinde beş toprak profili tanımlanmış, genetik horizonları arazide belirlendikten sonra bozulmuş toprak örnekleri alınarak çeşitli fiziksel ve kimyasal analizleri yapılmıştır.  Yatay derecelenmenin etkisi ile aluviyal arazideki toprakların tekstürü nehirden uzaklaştıkça incelmiştir. Kireç taşı üzerinde gelişmiş toprakların ve fiziksel ayrışmaya uğramış kaya parçacıklarının taşınması sonucu oluşan koluviyal arazilerdeki topraklar tipik olarak kırmızı Akdeniz topraklarının özelliklerine benzemektedirler. Bu topraklardaki en önemli toprak oluş işlemleri, kalsiyum karbonatın yüzey horizonlarından yıkanıp alt katmanlarda benekler şeklinde birikmesi ve hematit mineralinin baskın bir şekilde oluşması ve minerallerin etrafını kaplayarak toprağa tipik kırmızı rengi vermesidir. Yeşilırmak Nehrinin hemen yakınındaki yüzey topraklarında kil içeriği % 13 iken 1300 m uzağında bulunan arazilerde kil içeriği % 57.5’a çıkmıştır. Aluviyal topraklar Entisol ve Mollisol ordoları içersinde sınıflandırılırken, koluviyal ana materyaller üzerinde gelişen topraklar Inceptisol ordosunda sınıflandırılmıştır.

In this study, the formation of soils located on two different consecutive topographies was evaluated. The soils studied were formed over alluvium brought by Yeşilırmak River and colluviums transported by gravity from adjacent sloppy areas. Five soil profiles on three different physiographic units were opened in the study area located between Tokat city center and Turhal city, and genetic horizons were described and bulk samples were collected for physical and chemical analyses. Soil texture was finer as being further from the river bed due to the effect of lateral deposition of flood sediments. Colluvial soils were similar to Red Mediterranean soils of Mediterranean Region. Major soil forming processes in studied soils are leaching of calcium carbonate from upper part of soil profile and accumulation in the lower horizons as mottles, and the dominant formation of hematite mineral. Hematite minerals cover the other minerals and gives typical red color to the soils. Surface soils of Yeşilırmak series contain 13% clay, however, clay contents increases to 57.5% in the soils located 1300 m further to the river. Alluvial soils were classified within Entisol and Mollisol, and colluvial soils were classified within Inceptisol order.
Koyunlarda Farklı Laktasyon Başı Canlı Ağırlıklarının Süt Verimleri ve Kompozisyonları ile Kuzu Canlı Ağırlıklarına Etkisi
The Effect of Different Initial Live Weights in Sheep on Milk Yields, Milk Compositions and Live Weights of Lambs
Yazar: Çimen, Murat; Elmastaş, Mahfuz
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2006 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Sheep, weight, milk, lactation ; Koyun, ağırlık, süt, laktasyon

Denemede, 21 adet 2 yaşlı Karayaka koyununda farklı laktasyon başı canlı ağırlıkların süt verimi, süt komponentleri ve kuzuların canlı ağırlıkları üzerine etkisi araştırılmıştır. Araştırma sütten kesime kadarki dönemde 1., 4. ve 10. hafta olmak üzere 3 periyotta yapılmıştır. Ağır koyunlar 1. ve 4. haftalarda hafiflere göre daha yüksek süt verimi göstermişlerdir (P

In the research, the effect of different initial live weights in ewes on their milk yields, milk components, and live weights of their lambs were investigated in two years and 21 Karayaka sheep. The research was conducted in three periods (1st, 4th and 10th week) until weaning.  The heavier sheep have higher mean milk yields (P
Samsun Ekolojik Koşullarında İlk Turfanda Taze Fasulye Yetiştiriciliğinde Bazı Çeşitlerin Performanslarının Belirlenmesi Üzerinde Bir Araştırma
A research on the Performance of Some Green Bean Cultivars in Unheated Glasshouse During Early Spring Season in Samsun Ecological Conditions
Yazar: Kar, Hayati; Apaydın, Ahmet Balkaya Aydın
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Black Sea region, early spring season, glasshouse, green bean, cultivar ; Karadeniz Bölgesi,  ilk  turfanda ,  sera,  taze fasulye,  çeşit

Bu araştırma, ısıtmasız seralarda ilk turfanda taze fasulye yetiştiriciliğinde, fasulye çeşitlerinin erkencilik, verim ve kalite yönünden performanslarının belirlenebilmesi amacıyla 2001-2003 yılları arasında yürütülmüştür. Denemede, bodur formlu 4 çeşit (Gina, Tina, Romano ve Balkız) ile sırık formlu 5 çeşit (Alman Ayşe, Dade, Özayşe 16, 4F-89 ve Zondra) olmak üzere toplam 9 çeşit kullanılmıştır.Bodur çeşitler aynı sürelerde hasada gelmişlerdir. Sırık formlu çeşitlerde ise Zondra çeşidi her iki yılda da en erken hasada gelen çeşit olmuştur. 4F-89 çeşidi ise diğer çeşitlere göre daha geç sürelerde hasada gelmiştir. Çeşitler arasında bakla verimi (kg/da) yönünden istatiksel  olarak çok önemli farklılıklar olduğu saptanmıştır. En yüksek ortalama verim, bodur formlu çeşitlerde; Gina çeşidinden (2.104 kg/da), sırık formlu çeşitlerden ise Zondra çeşidinden  (2.884 kg/da) elde edilmiştir. Erkencilik, verim ve bakla kalite özellikleri yönünden genel bir değerlendirme yapıldığında bodur çeşitlerden Gina, sırık formlu çeşitlerden ise Zondra çeşitlerinin ilk turfanda yetiştiriciliğindeki performanslarının diğer çeşitlerden daha üstün oldukları belirlenmiştir.

This research was carried out to determine the early period, yield and quality performances of some green bean cultivars grown under unheated glasshouse conditions during early spring season between 2001-2003 years.  In this research, four dwarf type (Gina, Tina, Romano and Balkız) and five runner type cultivars (Alman Ayşe, Dade, Özayşe 16, 4F-89 and Zondra) were used as experiment material. Duration between first and last harvest dates for dwarf type cultivars was the same. However, Zondra cultivar, one of the runner type cultivars, was harvested earlier than the others in two years. 4F-89 cultivars was the latest harvested one in two years. There were significant differences among the cultivars regarding to pod yields. According to years, the highest mean pod yield was obtained from Gina (2.104 kg/da) and Zondra (2.884 kg/da) cultivars. As a result of the experiments, it was concluded that Gina (dwarf type) and Zondra (runner type) cultivars performed well if they were compared to the others during early spring season.
Giresun, Ordu ve Samsun İllerinde Fındık Bahçelerinde Zarar Yapan Yazıcıböceklerin (Coleoptera: Scolytidae) Zarar Seviyeleri
The Injury Level of Bark Beetles (Coleoptera:Scolytidae) in Hazelnut Orchards in Giresun, Ordu and Samsun Provinces of Turkey
Yazar: Ak, Kibar; Uysal, Meryem; Tuncer, Celal
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Yazıcıböcekler, Scolytidae, Lymantor coryli, Xyleborus dispar, Giresun, Ordu, Samsun ; Bark Beetles, Scolytidae, Lymantor coryli, Xyleborus dispar, Giresun, Ordu, Samsun

Türkiye’de fındığın yoğun olarak yetiştirildiği Karadeniz Bölgesi’nin Giresun, Ordu ve Samsun illerinde fındık bahçelerinde giderek zararı artan yazıcıböceklerin  en önemli türlerinin Lymantor coryli Perris ve Xyleborus dispar (Fabricius) (Col.: Scolytidae) olduğu bilinmektedir. 2002 ve 2003 yıllarında yürütülen bu çalışmada bu böceklerin sözkonusu illerdeki toplam zarar seviyelerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Mart-Ekim ayları arasında yapılan aylık gözlemlerde her bir bahçede rastgele alınan 10 ocakta bütün dalların gövdeleri incelenerek zarar seviyesi delikli dal/ocak olarak belirlenmiştir. Takip edilen tüm fındık alanlarında zarar seviyesinin 2003 yılında daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu yıldaki en yüksek zarar seviyeleri; 9.5, 6.7 ve 6 delikli dal/ocak [sırasıyla Ordu (Fatsa, Güvercinlik), Samsun (Terme, Bafraçlı) ve Giresun (Piraziz Merkez)] olarak belirlenmiştir. Arar seviyesi sahil kuşakta orta kuşağa göre belirgin şekilde daha yüksek olmuştur. Çalışmanın yapıldığı bütün bahçelerde, yazıcıböceklerin zarar seviyesinin nisandan itibaren arttığı, asıl belirgin artışın ise temmuz ve ağustosta olduğu tespit edilmiştir.

Lymantor coryli Perris and Xyleborus dispar (Fabricius) are the dominant bark beetle (Col.: Scolytidae) species of hazelnut in Giresun, Ordu and Samsun. Where is the main hazelnut production areas of Turkey. This study was carried out (during 2002-2003 groving season) to determine the total injuriy levels of scolytids in these provinces. The orchards were monthly surveyed between March-October. The injury level was determined as infested branch/ocak by means of counting of the all infested branches in 10 ocak randomly selected in per orchard. It was higher in 2003 than that of 2002 in all the localites. In 2003, the highest injury levels were 9.5, 6.7 and 6 infested branch/ocak in Ordu (Fatsa, Güvercinlik), Samsun (Terme, Bafraçalı) ve Giresun (Piraziz Centre), respectively. The injury was more serious in coastal localities of surveyed area than that of inner parts. In both 2002 and 2003 the damage began to increase at April and then the main drastic increase occured in July and August in all surveyed orchards.
Tokat İli Merkez İlçede Arıcılık Faaliyetinin Ekonomik Analizi ve İşletmecilik Sorunları
Economic Analysis and Managerial Problems of Beekeeping in Central District of Tokat Province
Yazar: Parlakay, Oğuz; Esengün, Kemal
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Beekeeping, Economic Analysis, Managerial  Problems ; Arıcılık, Ekonomik Analiz, İşletmecilik Sorunları

Bu araştırmada Tokat İli Merkez İlçesinde Arıcılık faaliyeti yapan işletmelerin ekonomik analizi yapılarak bunların mevcut durumları ve karşılaştıkları sorunlar belirlenmiştir. Araştırmada kullanılan veriler yörede arıcılık faaliyeti yapan 72 adet işletmeden anket yöntemi ile elde edilmiş ve örnek hacminin belirlenmesinde tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılmıştır. İncelenen işletmeler 1-19, 20-49 ve 50 ve üzeri koloniye sahip işletmeler olmak üzere üç büyüklük grubuna ayrılmıştır. İşletmeler ortalaması dikkate alındığında işletme başına 17 623,85 milyon TL (10 686,52 $) brüt hasıla, 6 741,03 milyon TL (4 087,54 $) net hasıla, 9 330,13 milyon TL (5 657,48 $) tarımsal gelir, 12 824,92 milyon TL (7 776,60 $) toplam aile geliri hesaplanmıştır. Ayrıca 1 kg balın üretim maliyeti 3,09 milyon TL (1,87 $) olarak hesaplanmıştır.  Üreticilerin üretim, pazarlama, hastalık ve zararlılarla mücadele ve diğer bazı sorunlarla karşılaştıkları belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlardan Tokat Merkez İlçesinde yapılan arıcılık faaliyetinin işletmeler açısından gelir artırıcı bir faaliyet kolu olduğu söylenilebilir.

This study covers economic analysis of beekeeping (apiculture) farms in the Central District of Tokat Province. In addition, current situation of farms and problems they have faced were determined. Data were collected from 72 apiculture farms by direct personal interview. The Method of Stratified Random Sampling was used in the determination of sample size. Farms were divided into three size groups as having less than 20 beehives (first group), between 20 and 49 beehives (second group), and 50 and more beehives (third group). Gross margin, net profit, farm income and total family income were determined as                 TL 17 623,85 million ($ 10 686,52), TL 6 741,03 million ($ 4 087,54), TL 9 330,13 million ($ 5 657,48) and TL 12 824, 92 million ($ 7 776,60), respectively. In addition, cost of production of 1 kg honey were determined as TL 3,09 million ($ 1,87). It was determined that beekeepers have faced some problems in production, marketing, disease and pest management, etc. It can be said that beekeeping is an activity increasing the income of farms in the Central District of Tokat Province.
İkinci Ürün Yetiştiriciliğinde Farklı Toprak İşleme Sistemlerinin Toprağın Bazı Fiziko-mekanik Özelliklerine Etkisi
The Effect of Different Tillage Systems on Some Physico-mechanical Properties of the Soil at Second Crop Production
Yazar: Çetin, Mustafa; Gürhan, Engin Özgöz Recai
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Soil tillage systems, second crop, bulk density, penetration resistance, share strength ; Toprak işleme sistemi, ikinci ürün, hacim ağırlığı, penetrasyon direnci, kesilme direnci

Bu çalışmada, Kazova içerisinde yer alan Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Çiftliğinde ikinci ürün tarımı için farklı toprak işleme sistemleri kullanılarak yapılan tohum yatağı  hazırlığının toprağın bazı fiziksel özelliklerine etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla; S1 (Kulaklı pulluk + Diskli tırmık), S2 (Çizel + Diskli tırmık), S3  (Rototiller) olmak üzere üç farklı sistem uygulanmıştır. Denemede,  toprağın fiziko-mekanik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 0-10 cm ve 10-20 cm derinlikten alınan örnekler ile toprak işleme yöntemlerine ait toprağın gravimetrik nem içeriği, hacim ağırlığı, penetrasyon direnci ve kesilme direnci değerleri karşılaştırılmıştır.

In this study, the effects of different tillage systems on some physico-mechanical properties of  soil for seed bed preperation at second crop farming investigated in the research and application farm in GOP university in Kazova area. With this purpose, three different tillage systems were applied as S1 (Mouldboard plow + disc harrow), S2 (Chisel + disc harrow), S3 (Rototiller). In this study, to determine physical properties of soil, samples are collected in 0-10 cm and 10-20 cm depths. Values of gravimetric moisture content, penetration resistance and share strength were obtained from soil samples. Measure results were then compared.
L-Moment Yaklaşımı ile Maksimum Günlük Yağmurların Bölgesel  Frekans Analizi
Regional Frequency Analysis of Maximum Daily Rainfalls Based on  L-Moment Approach
Yazar: Yürekli, Kadri
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Maximum rainfall, hydrologic homogeneous region, L-moment ; Maksimum yağmur, hidrolojik homojen bölge, L-moment

Bu çalışmanın ana amacı, Tokat bölgesinde ölçülen günlük yağmurlar arasından her yıl için seçilen maksimum günlük yağmurların bölgesel frekans analizini yapmaktır. Öncelikle, rasgelelik ve homojenlik şartlarının yerine getirilip getirilmediğini saptamak için Runs ve Mann-Whitney istatistikleri  maksimum günlük yağmurlara uygulandı. Daha sonra,  Batı-W, Orta Kuzey-CN, Orta Güney-CS ve Doğu-E olarak dört hidrolojik homojen bölgeye ayrılan Tokat bölgesinin bu homojen yöreleri için parametreleri L-moment yöntemi ile tahmin edilen seçilmiş değişik dağılımlar arasından en uygun olanı, “the mean absolute deviation index (MADI) ve mean square deviation index (MSDI)” ölçütlerine göre belirlendi.  MADI ve MSDI sonuçları,  W ve CN için genelleşmiş logistic (GLO), CS için genelleşmiş pareto (GPA) ve  E için genelleşmiş extreme value type I (GEV)’in en uygun olasılık dağılım olduklarını gösterdi.

The main goal of the study is to perform regional frequency analysis of maximum daily rainfalls selected for each year among daily rainfalls measured over Tokat region by using L-moment approach. Initially, using Runs and Mann-Whitney statistics to detect whether the conditions of randomness and homogeneity were implemented were applied to the maximum daily rainfalls. Thereafter, the most suitable distribution among the selected various statistical distributions whose parameters were predicted via L-moment approach for four hydrologic homogeneous regions of Tokat region, which was divided into four hydrologic homogeneous region as West-W, Central North-CN, Central South-CS and East-E, was determined according to the mean absolute deviation index (MADI) and mean square deviation index (MSDI) measures. The results of MADI and MSDI showed that the most suitable statistical distributions were, generalized logistic (GLO) for W and CN, generalized pareto (GPA) for CS, and generalized extreme value type I (GEV) for E.
Diyarbakır Ekolojik Koşullarında Farklı Azot ve Fosfor Uygulamalarının Pamukta Verim ve Lif Teknolojik Özelliklere Etkisi
The Effects of Different Nitrogen and Phosphorus Applications on Yield and Fibre Technological Properties of Cotton in Diyarbakır Ecological Conditions
Yazar: Karademir, Çetin; Doran, Emine Karademir İlhan; Altıkat, Ahmet
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Cotton, Nitrogen, Phosphorus, Yield, Technological Properties ; Pamuk, Azot, Fosfor, Verim, Teknolojik Özellikler

Bu araştırma, Diyarbakır ekolojik koşullarında farklı azot ve fosfor dozlarının pamuğun verim ve lif teknolojik özellikleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla, Güneydoğu Anadolu Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme alanında, 2002 ve 2003 yıllarında yürütülmüştür. Tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre, 3 tekrarlamalı olarak yürütülen çalışmada, Maraş 92 çeşidi kullanılmış ve azotun 5 (0, 6, 12, 18, 24 kg/da),  fosforun 4 farklı dozu (0, 4, 8, 12 kg/da) uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, kütlü pamuk verimi üzerine azot dozları ve NxP interaksiyonun, lif uzunluğu üzerine azot dozlarının etkileri önemli bulunurken, çırçır randımanı, lif inceliği, lif kopma dayanıklılığı, lif kopma uzaması, lif üniformite oranı, kısa lif oranı özellikleri üzerine azot ve fosfor dozlarının  etkili olmadıkları belirlenmiştir. En yüksek kütlü pamuk verimi N18P12 (18 kg N/da+12 kg P2O5/da) kombinasyonundan elde edilmesine rağmen, en ekonomik uygulamanın N12P8 (12 kg N/da+8 kg P2O5/da) kombinasyonu olduğu belirlenmiştir.

This study was carried out to determine the effects of different nitrogen and phosphorus applications on cotton yield and fiber technological properties in experimental area of Southeast Anatolia Agricultural Research Institute during 2002 and 2003 in Diyarbakır ecological conditions. The field experiment was conducted using a split plot design with three replications. Maraş 92 cotton  variety  was used as a plant material. The treatments consisted of five different nitrogen doses (0, 6, 12, 18, 24 kg/da) and four phosphorus doses (0, 4, 8, 12 kg/da). In this study it was found that seed cotton yield were significantly affected from nitrogen and nitrogen x phosphorus doses interactions also fiber length was affected from nitrogen doses, while ginning percentage, fiber fineness, fiber strength, fiber elongation, fiber üniformity and short fiber index were not affected from nitrogen and phosphorus doses. The result showed that the best economical treatment was N12P8 kg/da although the highest seed cotton yield was obtained from the N18P12 kg/da treatment
Tokat Kazova Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday Çeşit ve Hatlarının Verim ve Verim Unsurları Yönünden Değerlendirilmesi
Evaluation of Some Common Bread Wheat Cultivars Advanced and Breeding Lines for Yield and Yield Components
Yazar: Yıldırım, Ahmet; Gökmen, Mehmet Ali Sakinsabri
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Bread wheat, genotype, grain yield, yield components ; Ekmeklik buğday, genotip, tane verimi, verim özellikleri

Buğday üretiminin artırılması için değişen çevre koşullarında verim potansiyeli sabit bir düzeyde kalan yeni çeşitlerin kullanılması gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; bölgeye uygun verim ve kalitesi yüksek yeni ekmeklik buğday genotiplerini belirlemek, Tokat’ta ve benzer ekolojilere sahip bölgelerdeki toplam buğday üretimini artırmaktır. Araştırma, 1999-2000 ve 2001-2002 vejetasyon dönemlerinde Tokat-Kazova koşullarında yürütülmüştür. Araştırmada, ICARDA’dan sağlanan 20 ileri hat ve Cham-6, Cham-4 ve Mexipak-65 uluslar arası çeşitlerle birlikte ulusal çeşit olarak bölgede yaygın olarak yetiştirilmekte olan Bezostaja-I çeşidi kullanılmıştır. Denemeler alfa-latis deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. İncelenen tüm özellikler bakımından genotipler arasında önemli farklar elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; Tokat-Kazova bölgesinde yüksek tane verimine sahip KAUZ*2/YACO//KAUZ, CHIL/2*SATR, KAUZ/STAR, ATTILA (21) ve FOW-2//NS732/HER hatları ve Mexipak-65 çeşidinin bazı verim ve kalite unsurları bakımından da iyi performans göstermeleri bu genotiplerin bölgede başarıyla kullanılabileceğini göstermektedir.

New wheat cultivars which provide certain yield level under diverse ecological conditions should be grown for increasing production amount. The aim of this study were to determine new wheat genotypes with higher yield and better quality properties and to increase overall wheat production in Tokat and surrounding regions with similar ecology. Experiments were conducted under Tokat-Kazova conditions in 1999-2000 and 2001-2002 vegetation periods. In the research, 20 advanced breeding lines and Cham-6, Cham-4 and Mexipak-65 international cultivars obtained from ICARDA and local check cultivar Bezostaja-I were evaluated. Experiments were organized as alfa-latis design with three replications. There were significant differences among genotypes for all evaluated characters. According to the results, KAUZ*2/YACO//KAUZ, CHIL/2*SATR, KAUZ/STAR, ATTILA (21) and FOW-2//NS732/HER lines and Mexipak-65 cultivar could be successfully grown in the Tokat-Kazova region because of their higher yield and better performances for the most yield and quality components.