hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
YENİDOĞAN YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE BEBEKLERİ BAKIM ALAN ANNELERİN KAYGI VE UMUTSUZLUK DÜZEYLERİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
YENİDOĞAN YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE BEBEKLERİ BAKIM ALAN ANNELERİN KAYGI VE UMUTSUZLUK DÜZEYLERİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Yazar: Özyazıcıoğlu, Nurcan; Güdücü Tüfekci, Fatma
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: prematüre, yenidoğan, anne, kaygı, umutsuzluk

Bu araştırma yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBU) bebekleri bakım alan annelerin kaygı ve umutsuzluk düzeylerini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma 0cak-Mart 2005 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Yakutiye Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniklerindeki 93 anne ile bireysel görüşmeler yoluyla yapılmıştır. Veriler soru formu, umutsuzluk ve durumluk-süreklilik anksiyete formu ile toplanmış, değerlendirmede ortalama, Kruskal Wallis, t test, Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Annelerin durumluk kaygıları süreklilik kaygılarından yüksek bulunmuştur (p < 0.001). Anne yaşı ve umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmıştır (p < 0.01). Ancak diğer demografik veriler ile annelerin umutsuzluk ve durumluk-süreklilik kaygı düzeyleri arasında anlamlı fark saptanamamıştır. Yenidoğan ve prematüre bebeği olan annelerin durumluk kaygıları yüksektir ve bebeğin durumuyla başa çıkmada annelere emosyonel destek sağlanmalıdır.

Bu araştırma yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBU) bebekleri bakım alan annelerin kaygı ve umutsuzluk düzeylerini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma 0cak-Mart 2005 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Yakutiye Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniklerindeki 93 anne ile bireysel görüşmeler yoluyla yapılmıştır. Veriler soru formu, umutsuzluk ve durumluk-süreklilik anksiyete formu ile toplanmış, değerlendirmede ortalama, Kruskal Wallis, t test, Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Annelerin durumluk kaygıları süreklilik kaygılarından yüksek bulunmuştur (p < 0.001). Anne yaşı ve umutsuzluk düzeyleri arasında anlamlı fark saptanmıştır (p < 0.01). Ancak diğer demografik veriler ile annelerin umutsuzluk ve durumluk-süreklilik kaygı düzeyleri arasında anlamlı fark saptanamamıştır. Yenidoğan ve prematüre bebeği olan annelerin durumluk kaygıları yüksektir ve bebeğin durumuyla başa çıkmada annelere emosyonel destek sağlanmalıdır.
KIRIK, ÇIKIK VE BURKULMA DURUMLARINDA ÇOCUKLARA YAPILAN İLKYARDIM UYGULAMALARININ ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
KIRIK, ÇIKIK VE BURKULMA DURUMLARINDA ÇOCUKLARA YAPILAN İLKYARDIM UYGULAMALARININ ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Küçükoğlu, Sibel; Arıkan, Duygu; Cürcani, Mehtap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: İlkyardım, kırık, çıkık, burkulma, çocuk

Bu araştırma kırık, çıkık ve burkulmalarda acil servise başvurmadan önce çocuklara yapılan ilkyardım uygulamaların özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olarak yapılmış bu araştırma kırık, çıkık ve burkulma nedeni ile acil servise başvuran 1- 12 yaş arasındaki 73 çocuğa ilkyardım uygulaması yapan bireyler ile yürütülmüştür. Araştırma Şubat 2006- Haziran 2006 tarihleri arasında Erzurum Palandöken Hastanesi Acil Servisi’nde yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, aritmetik ortalama ki kare önemlilik testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları incelendiğinde; çalışma kapsamına alınan çocukların %45.2’sinde kırık olduğu, %65.8’ini erkek çocukların oluşturduğu, travma nedenlerine bakıldığında ilk sırayı (%79.5) düşmelerin aldığı ve çocukların büyük bir kısmına acil servise gitmeden önce ilk yardım uygulaması yapılmadığı (%45.2) saptanmıştır. Çocuklara ilkyardım uygulaması yapan kişilerin %67.1’ini annelerin oluşturduğu ve yapılan uygulamaların %72.6’sını zararlı uygulamaların (hiç bir uygulama yapmama, etkilenen bölgeyi ovma/üzüm bağlama, sınıkçıya gitme) oluşturduğu belirlenmiştir. Kırık, çıkık ve burkulma gibi durumlarda kişilerin, doktora veya sağlık kuruluşlarına başvurmaları, zararlı müdahalelerde bulunmamaları konusunda bilinçlendirilmelidir.

Bu araştırma kırık, çıkık ve burkulmalarda acil servise başvurmadan önce çocuklara yapılan ilkyardım uygulamaların özelliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olarak yapılmış bu araştırma kırık, çıkık ve burkulma nedeni ile acil servise başvuran 1- 12 yaş arasındaki 73 çocuğa ilkyardım uygulaması yapan bireyler ile yürütülmüştür. Araştırma Şubat 2006- Haziran 2006 tarihleri arasında Erzurum Palandöken Hastanesi Acil Servisi’nde yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, aritmetik ortalama ki kare önemlilik testi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları incelendiğinde; çalışma kapsamına alınan çocukların %45.2’sinde kırık olduğu, %65.8’ini erkek çocukların oluşturduğu, travma nedenlerine bakıldığında ilk sırayı (%79.5) düşmelerin aldığı ve çocukların büyük bir kısmına acil servise gitmeden önce ilk yardım uygulaması yapılmadığı (%45.2) saptanmıştır. Çocuklara ilkyardım uygulaması yapan kişilerin %67.1’ini annelerin oluşturduğu ve yapılan uygulamaların %72.6’sını zararlı uygulamaların (hiç bir uygulama yapmama, etkilenen bölgeyi ovma/üzüm bağlama, sınıkçıya gitme) oluşturduğu belirlenmiştir. Kırık, çıkık ve burkulma gibi durumlarda kişilerin, doktora veya sağlık kuruluşlarına başvurmaları, zararlı müdahalelerde bulunmamaları konusunda bilinçlendirilmelidir.
HEMŞİRELERİN İNTRAMÜSKÜLER ENJEKSİYON İŞLEMİNE YÖNELİK UYGULAMALARININ İNCELENMESİ
HEMŞİRELERİN İNTRAMÜSKÜLER ENJEKSİYON İŞLEMİNE YÖNELİK UYGULAMALARININ İNCELENMESİ
Yazar: Yapucu Güneş, Ülkü; Zaybak, Ayten; Biçici, Berna; Çevik, Kıvan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: İntramüsküler enjeksiyon, iğne, Z tekniği, hava kilidi, hemşire

Bu çalışma, hemşirelerin intramüsküler enjeksiyona ilişkin kullandıkları uygulamaları tanımlamak ve intramüsküler enjeksiyonla ilgili kanıta dayalı uygulamaların hemşireler tarafından kullanılma düzeyini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi dahili ve cerrahi kliniklerinde ve Tülay Aktaş Kemik İliği ve Transplantasyon Hastanesinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 110 hemşire oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda hazırlanmış anket formu kullanılmıştır. Hemşirelerin %54.5’inin enjeksiyon uygulaması esnasında her zaman hava kilidi tekniğini kullandıkları, %34.5’inin intramüsküler enjeksiyon uygulaması esnasında, ilacı hazırladıktan sonra iğneyi her zaman değiştirdikleri, %60’ının enjeksiyon uygulamalarında her zaman dorsogluteal bölgeyi kullanırken, %78.2’sinin ventrogluteal bölgeyi hiçbir zaman kullanmadıkları saptanmıştır.

Bu çalışma, hemşirelerin intramüsküler enjeksiyona ilişkin kullandıkları uygulamaları tanımlamak ve intramüsküler enjeksiyonla ilgili kanıta dayalı uygulamaların hemşireler tarafından kullanılma düzeyini belirlemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi dahili ve cerrahi kliniklerinde ve Tülay Aktaş Kemik İliği ve Transplantasyon Hastanesinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 110 hemşire oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda hazırlanmış anket formu kullanılmıştır. Hemşirelerin %54.5’inin enjeksiyon uygulaması esnasında her zaman hava kilidi tekniğini kullandıkları, %34.5’inin intramüsküler enjeksiyon uygulaması esnasında, ilacı hazırladıktan sonra iğneyi her zaman değiştirdikleri, %60’ının enjeksiyon uygulamalarında her zaman dorsogluteal bölgeyi kullanırken, %78.2’sinin ventrogluteal bölgeyi hiçbir zaman kullanmadıkları saptanmıştır.
YATAĞA BAĞIMLI HASTALARDA YATAK BANYOSUNUN YAŞAM BULGULARINA ETKİSİ
YATAĞA BAĞIMLI HASTALARDA YATAK BANYOSUNUN YAŞAM BULGULARINA ETKİSİ
Yazar: Zaybak, Ayten; Yapucu Güneş, Ülkü
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: yatak banyosu, yaşam bulguları, yatağa bağımlı hasta

Bu çalışma yatağa bağımlı hastalarda yatak banyosunun yaşam bulguları üzerine etkisini belirlemek için yapılmış tanımlayıcı bir çalışmadır. Çalışma 01.02.2008 ile 01.05.2008 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin nöroloji yoğun bakım kliniğinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 36 erişkin hasta oluşturmuştur. Araştırmada hastalara 40-41°C lik suyla silme banyosu verilmiştir. Banyo süresi 13.1 ± 1.5 dakikadır. Hastaların yaşam bulguları; banyodan hemen önce, banyo işlemi bittiğinde ve banyodan 30 dk. sonra değerlendirilerek analiz edilmiştir. Verilerin analizinde tekrarlayan ölçümler için varyans analizi kullanılmıştır. Çalışma kapsamına alınan hastaların yaş ortalaması 68.5±10.8’dür ve %53’ü erkektir. Araştırmadan elde edilen verilerle yapılan analiz sonucunda; hastaların sistolik kan basıncında banyodan 30 dakika sonra (p < 0.05), vücut sıcaklığında da banyodan hemen sonra ve 30 dakika sonra anlamlı derecede düşme olduğu saptanmıştır (p < 0.001).Çalışma sonucunda yatağa bağımlı hastalarda yatak banyosunun, sistolik kan basıncı ve vücut sıcaklığını düşürmede etkili olduğu bulunmuştur.

Bu çalışma yatağa bağımlı hastalarda yatak banyosunun yaşam bulguları üzerine etkisini belirlemek için yapılmış tanımlayıcı bir çalışmadır. Çalışma 01.02.2008 ile 01.05.2008 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin nöroloji yoğun bakım kliniğinde yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 36 erişkin hasta oluşturmuştur. Araştırmada hastalara 40-41°C lik suyla silme banyosu verilmiştir. Banyo süresi 13.1 ± 1.5 dakikadır. Hastaların yaşam bulguları; banyodan hemen önce, banyo işlemi bittiğinde ve banyodan 30 dk. sonra değerlendirilerek analiz edilmiştir. Verilerin analizinde tekrarlayan ölçümler için varyans analizi kullanılmıştır. Çalışma kapsamına alınan hastaların yaş ortalaması 68.5±10.8’dür ve %53’ü erkektir. Araştırmadan elde edilen verilerle yapılan analiz sonucunda; hastaların sistolik kan basıncında banyodan 30 dakika sonra (p < 0.05), vücut sıcaklığında da banyodan hemen sonra ve 30 dakika sonra anlamlı derecede düşme olduğu saptanmıştır (p < 0.001).Çalışma sonucunda yatağa bağımlı hastalarda yatak banyosunun, sistolik kan basıncı ve vücut sıcaklığını düşürmede etkili olduğu bulunmuştur.
PSİKİYATRİK HASTALIKLARDA EVDE BAKIM VE HEMŞİRELİK SÜRECİNİN UYGULANMASI
PSİKİYATRİK HASTALIKLARDA EVDE BAKIM VE HEMŞİRELİK SÜRECİNİN UYGULANMASI
Yazar: Arslantaş, Hülya
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Evde bakım, psikiyatrik hastalıklar, hemşirelik süreci

Evde bakım kavramı, koruyucu ve tedavi edici sağlık bakımı sürekliliğinin etkili biçimde sağlanması gerekliliğinden hareketle tanımlanan, olağan sağlık hizmetlerini desteklemek ve güçlendirmek amacını güden, bir sağlık bakım sistemini ifade eder. Evde bakım, kronik hastalıkların izlem ve tedavisi, terminal dönem sorunları, fizik tedavi, konuşma tedavileri, solunum tedavileri, bazı ilaç uygulamaları, total parenteral beslenme ve daha birçok gerçek ya da potansiyel sağlık sorunlarına yönelik hizmet gereksinimlerinin karşılanmasını amaçlamaktadır. Evde bakım hemşireleri; bakım ihtiyaçlarına temellenen bir ziyarette hasta ve ailesine evlerinde hemşirelik bakımı sağlarlar. Kurum bakımı yerine evde bakımın tercih edilmesinin nedeni, ailenin ve hastanın yardıma ihtiyaç duydukları anda profesyonel sağlık ekibinin hasta ve ailesinin yanında ve kendi ev ortamlarında olmalarındandır.

Evde bakım kavramı, koruyucu ve tedavi edici sağlık bakımı sürekliliğinin etkili biçimde sağlanması gerekliliğinden hareketle tanımlanan, olağan sağlık hizmetlerini desteklemek ve güçlendirmek amacını güden, bir sağlık bakım sistemini ifade eder. Evde bakım, kronik hastalıkların izlem ve tedavisi, terminal dönem sorunları, fizik tedavi, konuşma tedavileri, solunum tedavileri, bazı ilaç uygulamaları, total parenteral beslenme ve daha birçok gerçek ya da potansiyel sağlık sorunlarına yönelik hizmet gereksinimlerinin karşılanmasını amaçlamaktadır. Evde bakım hemşireleri; bakım ihtiyaçlarına temellenen bir ziyarette hasta ve ailesine evlerinde hemşirelik bakımı sağlarlar. Kurum bakımı yerine evde bakımın tercih edilmesinin nedeni, ailenin ve hastanın yardıma ihtiyaç duydukları anda profesyonel sağlık ekibinin hasta ve ailesinin yanında ve kendi ev ortamlarında olmalarındandır.
GELENEKSEL VE PROBLEME DAYALI ÖĞRENİM MODELİYLE ÖĞRENİM GÖREN HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN EMPATİK BECERİ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
GELENEKSEL VE PROBLEME DAYALI ÖĞRENİM MODELİYLE ÖĞRENİM GÖREN HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN EMPATİK BECERİ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Sezgin, Dilek; Mert, Hatice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Empatik beceri, probleme dayalı öğrenme, hemşirelik, hemşirelik eğitimi

Bu çalışma, probleme dayalı öğrenim modeli ve geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeylerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini probleme dayalı öğrenim modeli (73) ve geleneksel eğitim modeli (120) uygulanan iki hemşirelik yüksekokulunun son sınıflarında bulunan 193 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Dökmen’in geliştirdiği Empatik Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda probleme dayalı öğrenim modeliyle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeyi (185.98±1.67), geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeyinden (131.00±1.74) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (t:21.233, p < 0.001). Bu fark hemşirelik müfredat çalışmalarına ışık tutacaktır. Probleme dayalı öğrenim modeli ve geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeylerinin uzunlamasına incelenmesi önerilmektedir.

Bu çalışma, probleme dayalı öğrenim modeli ve geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeylerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini probleme dayalı öğrenim modeli (73) ve geleneksel eğitim modeli (120) uygulanan iki hemşirelik yüksekokulunun son sınıflarında bulunan 193 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Dökmen’in geliştirdiği Empatik Beceri Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma sonucunda probleme dayalı öğrenim modeliyle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeyi (185.98±1.67), geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeyinden (131.00±1.74) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (t:21.233, p < 0.001). Bu fark hemşirelik müfredat çalışmalarına ışık tutacaktır. Probleme dayalı öğrenim modeli ve geleneksel modelle öğrenim gören hemşirelik öğrencilerinin empatik beceri düzeylerinin uzunlamasına incelenmesi önerilmektedir.
CERRAHİ KLİNİKLERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN HASTA BAKIMINDA KARŞILAŞTIKLARI GÜÇLÜKLER VE MOTİVASYON DÜZEYLERİ
CERRAHİ KLİNİKLERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN HASTA BAKIMINDA KARŞILAŞTIKLARI GÜÇLÜKLER VE MOTİVASYON DÜZEYLERİ
Yazar: Karabulut, Nezihe; Çetinkaya, Funda
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Cerrahi hemşiresi, hasta bakımı, güçlük, motivasyon

Bu çalışma, cerrahi hastalıkları kliniklerinde çalışan hemşirelerin hasta bakımında karşılaştıkları güçlüklerin ve hemşirelerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemine; Aziziye Araştırma Hastanesi, Palandöken Devlet Hastanesi ve Erzurum Bölge Eğitim Araştırma Hastanesi Cerrahi Kliniklerinde çalışan hemşirelerden (86), araştırmaya katılmayı kabul eden ve izinli olmayan toplam 74 hemşire alınmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından literatüre dayalı olarak geliştirilen hemşirelerin tanıtıcı özellikleri ve hasta bakımında karşılaştıkları güçlükler ve nedenlerini içeren soru formu ile hemşirelerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla Nurullah Genç (1987) tarafından geliştirilip geçerlilik ve güvenirliği saptanmış olan “Motivasyon Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 11.00 paket programında, aritmetik ortalama, yüzdelik, varyans analizi ve t testlerinden yaralanılarak değerlendirilmiştir. Sonuçta hemşirelerin çok az bir kısmının hasta bakımında her zaman ve sıklıkla güçlük yaşadığı ve genel motivasyon düzeylerinin de iyi olduğu saptanmıştır.

Bu çalışma, cerrahi hastalıkları kliniklerinde çalışan hemşirelerin hasta bakımında karşılaştıkları güçlüklerin ve hemşirelerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemine; Aziziye Araştırma Hastanesi, Palandöken Devlet Hastanesi ve Erzurum Bölge Eğitim Araştırma Hastanesi Cerrahi Kliniklerinde çalışan hemşirelerden (86), araştırmaya katılmayı kabul eden ve izinli olmayan toplam 74 hemşire alınmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacılar tarafından literatüre dayalı olarak geliştirilen hemşirelerin tanıtıcı özellikleri ve hasta bakımında karşılaştıkları güçlükler ve nedenlerini içeren soru formu ile hemşirelerin motivasyon düzeylerini belirlemek amacıyla Nurullah Genç (1987) tarafından geliştirilip geçerlilik ve güvenirliği saptanmış olan “Motivasyon Ölçeği” kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 11.00 paket programında, aritmetik ortalama, yüzdelik, varyans analizi ve t testlerinden yaralanılarak değerlendirilmiştir. Sonuçta hemşirelerin çok az bir kısmının hasta bakımında her zaman ve sıklıkla güçlük yaşadığı ve genel motivasyon düzeylerinin de iyi olduğu saptanmıştır.
KULAK AMELİYATI GEÇİREN HASTALARIN EVDE BAKIM KONUSUNDA BİLGİLENDİRİLME DURUMU
KULAK AMELİYATI GEÇİREN HASTALARIN EVDE BAKIM KONUSUNDA BİLGİLENDİRİLME DURUMU
Yazar: Altun Uğraş, Gülay; Öztekin, Deniz; Kanan, Nevin
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Evde bakım, taburculuk bilgisi, timpanoplasti, mastoidektomi, stapedektomi

Kulak ameliyatı sonrası hastaların evde bakım konusunda bilgilendirilme durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanan çalışma, İstanbul’daki iki devlet hastanesinin Kulak Burun Boğaz Servislerinde, Temmuz-Ekim 2007 tarihleri arasında mastoidektomi, timpanoplasti, stapedektomi ameliyatı olan 117 hasta ile gerçekleştirildi. Veriler, yüzdelik değerler ile belirtildi. Hastaların yarısından fazlasının evde bakım konusunda bilgilendirildiği çalışmada, çoğunluğunun bu bilgiyi hekimden aldığı, bilgi almak istenilen sağlık profesyonelinin büyük bir oranda hekim olduğu saptandı. Sözlü bilgilendirmenin yazılı materyale oranla ön plana çıktığı izlenen çalışmada, sıklıkla ilaç kullanımı konusunda ve ameliyat sonrası bir hafta/daha fazla bir süre boyunca başın ıslatılmaması ve saç yıkanmaması, banyo yapılmaması gerektiği hakkında ve pansuman uygulamalarına ilişkin bilgi verildiği saptandı. Bilgilendirildiğini belirten hasta sayısı yarıdan fazla olmakla birlikte, hastalara verilen bilginin literatürde önerilene oranla oldukça sınırlı olduğu ve hastalara yazılı materyal verilmediği, hemşirelerden çok hekimlerin evde bakıma dönük bilgilendirme sürecinde daha aktif rol aldıkları izlendi.

Kulak ameliyatı sonrası hastaların evde bakım konusunda bilgilendirilme durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanan çalışma, İstanbul’daki iki devlet hastanesinin Kulak Burun Boğaz Servislerinde, Temmuz-Ekim 2007 tarihleri arasında mastoidektomi, timpanoplasti, stapedektomi ameliyatı olan 117 hasta ile gerçekleştirildi. Veriler, yüzdelik değerler ile belirtildi. Hastaların yarısından fazlasının evde bakım konusunda bilgilendirildiği çalışmada, çoğunluğunun bu bilgiyi hekimden aldığı, bilgi almak istenilen sağlık profesyonelinin büyük bir oranda hekim olduğu saptandı. Sözlü bilgilendirmenin yazılı materyale oranla ön plana çıktığı izlenen çalışmada, sıklıkla ilaç kullanımı konusunda ve ameliyat sonrası bir hafta/daha fazla bir süre boyunca başın ıslatılmaması ve saç yıkanmaması, banyo yapılmaması gerektiği hakkında ve pansuman uygulamalarına ilişkin bilgi verildiği saptandı. Bilgilendirildiğini belirten hasta sayısı yarıdan fazla olmakla birlikte, hastalara verilen bilginin literatürde önerilene oranla oldukça sınırlı olduğu ve hastalara yazılı materyal verilmediği, hemşirelerden çok hekimlerin evde bakıma dönük bilgilendirme sürecinde daha aktif rol aldıkları izlendi.
KENDİNİ TANIMA VE GİRİŞKENLİK DERSİNİN HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ATILGANLIK DÜZEYLERİNE ETKİSİ
KENDİNİ TANIMA VE GİRİŞKENLİK DERSİNİN HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ATILGANLIK DÜZEYLERİNE ETKİSİ
Yazar: Kelleci, Meral; Avcı, Dilek; Ata, Elvan Emine; Doğan, Selma; Ata, Elvan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Kendini tanıma, atılganlık eğitimi, hemşirelik, öğrenci

Çalışma kendini tanıma ve girişkenlik dersinin hemşirelik öğrencilerinin atılganlık düzeylerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu, bu dersi alan 17 öğrenci, kontrol grubunu ise dersi almayan 17 öğrenci oluşturmuştur. Veriler “Kişisel Bilgi Formu” ve “Rathus Atılganlık Envanteri (RAE)” ile toplanmıştır. Analizlerde ki-kare testi ve iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. İlk ölçümde deney grubundaki öğrencilerin RAE puan ortalaması 129±18, kontrol grubundaki öğrencilerin ise 129±13’idi (p>0.05). İkinci ölçümde, dersi alan öğrencilerin RAE puan ortalaması 148±18, dersi almayanların puan ortalaması ise 130±14’dü ve aradaki fark anlamlı idi (p=0.007). Kendini tanıma ve girişkenlik dersinin öğrencilerin atılgan davranışlarının gelişmesine katkı sağladığı söylenebilir.

Çalışma kendini tanıma ve girişkenlik dersinin hemşirelik öğrencilerinin atılganlık düzeylerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma grubunu, bu dersi alan 17 öğrenci, kontrol grubunu ise dersi almayan 17 öğrenci oluşturmuştur. Veriler “Kişisel Bilgi Formu” ve “Rathus Atılganlık Envanteri (RAE)” ile toplanmıştır. Analizlerde ki-kare testi ve iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi kullanılmıştır. İlk ölçümde deney grubundaki öğrencilerin RAE puan ortalaması 129±18, kontrol grubundaki öğrencilerin ise 129±13’idi (p>0.05). İkinci ölçümde, dersi alan öğrencilerin RAE puan ortalaması 148±18, dersi almayanların puan ortalaması ise 130±14’dü ve aradaki fark anlamlı idi (p=0.007). Kendini tanıma ve girişkenlik dersinin öğrencilerin atılgan davranışlarının gelişmesine katkı sağladığı söylenebilir.