hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KAHRAMANMARAŞ’TA ULAŞIM PROBLEMLERI VE HALKIN ULAŞIM SISTEMINE VE PROBLEMLERINE BAKIŞI
KAHRAMANMARAŞ’TA ULAŞIM PROBLEMLERI VE HALKIN ULAŞIM SISTEMINE VE PROBLEMLERINE BAKIŞI
Yazar: Sandal, Ersin Kaya
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Kahramanmaraş, Ulaşım sistemi, Ulaşım problemi, Anket metodu, Ki-Kare (x2) testi

Kahramanmaraş şehrini kapsayan bu araştırmada, mekansal, çevresel ve sosyo-ekonomik gelişmelerle bağlantılı olarak ortaya çıkan şehir içi ulaşım problemi incelenmekte ve halkın ulaşım sistemine ve problemlerine bakışı ortaya konmuştur. Bunun için şehir içi alan çalışmasının yanında halkın düşüncelerini yansıtan anket uygulaması da gerçekleştirilmiştir. Elde edilen anket sonuçları KiKare (x2) istatistik metodu ile test edilmiştir. Yapılan alan çalışması ve halkın ulaşımla ilgili düşüncelerini yansıtan istatistiksel sonuçlara göre şehirde ulaşımla ilgili birçok problemin bulunduğu belirlenmiş ve çözüm için yapılması gerekenler ortaya konmuştur.

Kahramanmaraş şehrini kapsayan bu araştırmada, mekansal, çevresel ve sosyo-ekonomik gelişmelerle bağlantılı olarak ortaya çıkan şehir içi ulaşım problemi incelenmekte ve halkın ulaşım sistemine ve problemlerine bakışı ortaya konmuştur. Bunun için şehir içi alan çalışmasının yanında halkın düşüncelerini yansıtan anket uygulaması da gerçekleştirilmiştir. Elde edilen anket sonuçları KiKare (x2) istatistik metodu ile test edilmiştir. Yapılan alan çalışması ve halkın ulaşımla ilgili düşüncelerini yansıtan istatistiksel sonuçlara göre şehirde ulaşımla ilgili birçok problemin bulunduğu belirlenmiş ve çözüm için yapılması gerekenler ortaya konmuştur.
BOR ŞEHRİ’NİN KURULUŞ VE GELİŞMESİ
BOR ŞEHRİ’NİN KURULUŞ VE GELİŞMESİ
Yazar: Toroğlu, Emin
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Niğde İli, Bor şehri, yerleşme tarihi, şehirsel gelişim

Bor Şehri, İç Anadolu bölgesinin güneyinde yer alan Niğde iline bağlı Bor ilçesinin idari merkezini oluşturmaktadır. Bu çalışmada arşiv ve arazi incelemeleri yapılarak Bor şehrinin kuruluş ve gelişme evreleri tarihi coğrafya perspektifi ile değerlendirilmiştir. Bor, Anadolu Selçukluları döneminde ortaya çıkmış ve günümüze kadar sürekliliğini korumuştur. Çalışmada, Bor şehrinin kuruluşu, gelişmesi ve yerleşmenin sürekliliğini sağlayan coğrafi faktörler incelenerek, yerleşmenin gelişim evreleri belirlenmiştir. Sağlıklı bir planlama zemini hazırlamak amacıyla şehrin mevcut özellikleri de çalışmaya eklenmiştir.

Bor Şehri, İç Anadolu bölgesinin güneyinde yer alan Niğde iline bağlı Bor ilçesinin idari merkezini oluşturmaktadır. Bu çalışmada arşiv ve arazi incelemeleri yapılarak Bor şehrinin kuruluş ve gelişme evreleri tarihi coğrafya perspektifi ile değerlendirilmiştir. Bor, Anadolu Selçukluları döneminde ortaya çıkmış ve günümüze kadar sürekliliğini korumuştur. Çalışmada, Bor şehrinin kuruluşu, gelişmesi ve yerleşmenin sürekliliğini sağlayan coğrafi faktörler incelenerek, yerleşmenin gelişim evreleri belirlenmiştir. Sağlıklı bir planlama zemini hazırlamak amacıyla şehrin mevcut özellikleri de çalışmaya eklenmiştir.
TÜRKİYE’DE KIRDAN KENTE GÖÇ SÜRECİNDE ETKİLİ OLAN FAKTÖRLERDEN BİRİ; EVLİLİK YOLUYLA GÖÇ
TÜRKİYE’DE KIRDAN KENTE GÖÇ SÜRECİNDE ETKİLİ OLAN FAKTÖRLERDEN BİRİ; EVLİLİK YOLUYLA GÖÇ
Yazar: Yılmaz, Cevdet
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Kırdan kente göç, kentleşme, iletici faktörler, evlilik yoluyla göç

Türkiye çok hızlı cereyan eden bir iç göç ve kentleşme sürecine sahiptir. Kırla kent arasında cereyan eden bu süreçte itici, iletici ve çekici faktörler rol oynamaktadır. Ulaşımdaki gelişmeler ve hısımlık hemşehrilik bağları iletici faktörlerin başında gelmektedir. Son yıllarda bu faktörlere yenileri eklenmiştir. Araştırmada bunlardan biri olan evlilik yoluyla göç üzerinde durulmuştur.

Türkiye çok hızlı cereyan eden bir iç göç ve kentleşme sürecine sahiptir. Kırla kent arasında cereyan eden bu süreçte itici, iletici ve çekici faktörler rol oynamaktadır. Ulaşımdaki gelişmeler ve hısımlık hemşehrilik bağları iletici faktörlerin başında gelmektedir. Son yıllarda bu faktörlere yenileri eklenmiştir. Araştırmada bunlardan biri olan evlilik yoluyla göç üzerinde durulmuştur.
TARİHİ SİNOP KALESİ CEZAEVİ
TARİHİ SİNOP KALESİ CEZAEVİ
Yazar: Yılmaz, Cevdet
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Coğrafya, Sinop, Sinop Kalesi, Sinop Cezaevi

Eski çağlardan beri deniz ve ticaret kenti olarak bilinen Sinop Anadolu’nun en eski şehirlerinden biridir. Tunç çağından günümüze dek çeşitli uygarlıkların buluştuğu Sinop’u yüzyıllardır bu kadar vazgeçilmez kılan şey sahip olduğu coğrafi konumudur. Sinop şehri anakara ile Boztepe yarımadasının birleştiği kıstak (yükselmiş tombolo) üzerinde kurulmuş ve tarih boyunca güçlü kalesi ve doğal limanı ile dikkat çekmiştir. Sinop’ta Karadeniz’e hâkim olmak isteyen bütün uygarlıkların izlerini bulmak mümkündür. Şehir sırasıyla Romalıların, Bizanslıların, Selçukluların ve Osmanlıların hâkimiyetinde kalmıştır. Selçuklular döneminde şehre büyük önem verilmiş, bu dönemde Sinop Kalesi güçlendirilerek bir bölümü dönemin en önemli tersanelerinden biri haline getirilmiştir. Osmanlılar döneminde de varlığını sürdüren tersane, 1887’den itibaren hapishane olarak kullanılmaya başlanmıştır. Sinop hapishanesi coğrafi konumu ve yüksek duvarlarla çevrili bir kaleden meydana gelmesi nedeniyle buradan kaçmanın imkânsızlığı yüzünden mahkûmların korkulu rüyası olmuş, Sinop şehri de hapishanesi ile anılmaya başlamıştır. 1997’de mahkûmlar yeni cezaevine taşınmış, Tarihi Sinop hapishanesi günümüzde müze olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu araştırmada Tarihi Sinop Kalesi Cezaevi coğrafi bakış açısıyla ele alınmış ve değerlendirilmiştir.

Eski çağlardan beri deniz ve ticaret kenti olarak bilinen Sinop Anadolu’nun en eski şehirlerinden biridir. Tunç çağından günümüze dek çeşitli uygarlıkların buluştuğu Sinop’u yüzyıllardır bu kadar vazgeçilmez kılan şey sahip olduğu coğrafi konumudur. Sinop şehri anakara ile Boztepe yarımadasının birleştiği kıstak (yükselmiş tombolo) üzerinde kurulmuş ve tarih boyunca güçlü kalesi ve doğal limanı ile dikkat çekmiştir. Sinop’ta Karadeniz’e hâkim olmak isteyen bütün uygarlıkların izlerini bulmak mümkündür. Şehir sırasıyla Romalıların, Bizanslıların, Selçukluların ve Osmanlıların hâkimiyetinde kalmıştır. Selçuklular döneminde şehre büyük önem verilmiş, bu dönemde Sinop Kalesi güçlendirilerek bir bölümü dönemin en önemli tersanelerinden biri haline getirilmiştir. Osmanlılar döneminde de varlığını sürdüren tersane, 1887’den itibaren hapishane olarak kullanılmaya başlanmıştır. Sinop hapishanesi coğrafi konumu ve yüksek duvarlarla çevrili bir kaleden meydana gelmesi nedeniyle buradan kaçmanın imkânsızlığı yüzünden mahkûmların korkulu rüyası olmuş, Sinop şehri de hapishanesi ile anılmaya başlamıştır. 1997’de mahkûmlar yeni cezaevine taşınmış, Tarihi Sinop hapishanesi günümüzde müze olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu araştırmada Tarihi Sinop Kalesi Cezaevi coğrafi bakış açısıyla ele alınmış ve değerlendirilmiştir.
YARPUZ ÇAYI HAVZASINDA YAYLA YERLEŞMELERİ
YARPUZ ÇAYI HAVZASINDA YAYLA YERLEŞMELERİ
Yazar: Tıraş, Mehmet
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Yayla yerleşmesi, Yarpuz Çayı, Rekreasyon

Araştırmaya konu olan bölge, Nur Dağları’nın orta bölümünde Osmaniye il merkezinin 20-25 km. doğusunda 750 m. ile 1350 m. ler arasında, Ceyhan Irmağı’nın yan kollarından biri olan Yarpuz Çayı Havzası içerisinde kalmaktadır. Rekreasyonel veya sayfiye amaçlı yaylacılık faaliyetinin de yapıldığı bölgede, 2007 yılı yaz mevsiminde 380 aile bulunuyordu. Bu çalışmada Toros Dağları ve Nur Dağları üzerinde yaygın bir şekilde yapılmakta olan rekreasyonel amaçlı yaylacılık bölgelerine örnek vermek amaçlanmıştır.

Araştırmaya konu olan bölge, Nur Dağları’nın orta bölümünde Osmaniye il merkezinin 20-25 km. doğusunda 750 m. ile 1350 m. ler arasında, Ceyhan Irmağı’nın yan kollarından biri olan Yarpuz Çayı Havzası içerisinde kalmaktadır. Rekreasyonel veya sayfiye amaçlı yaylacılık faaliyetinin de yapıldığı bölgede, 2007 yılı yaz mevsiminde 380 aile bulunuyordu. Bu çalışmada Toros Dağları ve Nur Dağları üzerinde yaygın bir şekilde yapılmakta olan rekreasyonel amaçlı yaylacılık bölgelerine örnek vermek amaçlanmıştır.
SULTANDAĞI İLÇESİNDE TARIMSAL ARAZİ KULLANIMI VE PLANLAMA ÖNERİLERİ
SULTANDAĞI İLÇESİNDE TARIMSAL ARAZİ KULLANIMI VE PLANLAMA ÖNERİLERİ
Yazar: Taş, Barış
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Sultandağı, arazi kullanımı, tarımsal arazi kullanımı

Sultandağı ilçesi, Orta Anadolu bölgesinin Konya bölümünün batı kesiminde yer alan ve Afyonkarahisar iline bağlı bir ilçe idari alanıdır. Güneyinde yer alan Sultan Dağları ilçeye adını vermiştir. İlçenin kuzey kesimi ise daha çok düzlük alanlardan oluşmaktadır. İlçenin kuzey ve güney kesimleri arasındaki bu doğal ortam farklılığı, arazi kullanımı üzerinde de kuşkusuz büyük etki yaratmıştır. Özellikle, yetiştirilen tarım ürünleri ve uygulanan tarım yöntemleri arasında farklılıklar ortaya çıkmıştır. İlçedeki ekonomik faaliyetlerin büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa bağlı olması ve sanayinin gelişememesi, ilçedeki tarımsal faaliyetlerin önemini artırmıştır. Bu çalışmada Sultandağı ilçesinin mevcut tarımsal yapısı ele alınarak bu yapı ile doğal ortam arasındaki ilişkiler ortaya konmaya çalışılacaktır.

Sultandağı ilçesi, Orta Anadolu bölgesinin Konya bölümünün batı kesiminde yer alan ve Afyonkarahisar iline bağlı bir ilçe idari alanıdır. Güneyinde yer alan Sultan Dağları ilçeye adını vermiştir. İlçenin kuzey kesimi ise daha çok düzlük alanlardan oluşmaktadır. İlçenin kuzey ve güney kesimleri arasındaki bu doğal ortam farklılığı, arazi kullanımı üzerinde de kuşkusuz büyük etki yaratmıştır. Özellikle, yetiştirilen tarım ürünleri ve uygulanan tarım yöntemleri arasında farklılıklar ortaya çıkmıştır. İlçedeki ekonomik faaliyetlerin büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa bağlı olması ve sanayinin gelişememesi, ilçedeki tarımsal faaliyetlerin önemini artırmıştır. Bu çalışmada Sultandağı ilçesinin mevcut tarımsal yapısı ele alınarak bu yapı ile doğal ortam arasındaki ilişkiler ortaya konmaya çalışılacaktır.
ELAZIĞ ŞEHİR MERKEZİNDE YEŞİL ALAN KULLANIMLARININ DAĞILIMINA COĞRAFİ BİR BAKI
ELAZIĞ ŞEHİR MERKEZİNDE YEŞİL ALAN KULLANIMLARININ DAĞILIMINA COĞRAFİ BİR BAKI
Yazar: Şengün, M.taner; Üstündağ, Önder
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Elazığ, Planlama, Kentleşme, Yeşil Alan

Son yıllarda ülkemizde nüfusun kentlerde yoğunlaşması, beraberinde bir çok sorunun (sosyal, kültürel, ekonomik, altyapı, vb.)ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bu sorunlardan bir tanesi de kent merkezlerinde insanların kullanımına açık olan yeşil alan uygulamalarıdır. Bu çalışmada, Elazığ kentinde yeşil alanların yeterliliği; kişi başına düşen metrekare oranları, mahalle bazlı dağılımları, kadastral büyüklükleri, geometrik şekilleri ve parsellere yöre halkının yürüyerek ulaşma olanağı, imar planı verilerine göre incelenmiştir. Cumhuriyetin kurulduğu ilk yıllarda planlı bir kent örneği olarak tasarlanan Elazığ ilinin günümüzde çağdaş normlarda yeterli yeşil alan varlığına sahip olmadığı görülmüştür. Kentin yeşil alan varlığı ve ülke koşulları dikkate alınarak bazı çözüm önerileri sunulmuştur.

Son yıllarda ülkemizde nüfusun kentlerde yoğunlaşması, beraberinde bir çok sorunun (sosyal, kültürel, ekonomik, altyapı, vb.)ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bu sorunlardan bir tanesi de kent merkezlerinde insanların kullanımına açık olan yeşil alan uygulamalarıdır. Bu çalışmada, Elazığ kentinde yeşil alanların yeterliliği; kişi başına düşen metrekare oranları, mahalle bazlı dağılımları, kadastral büyüklükleri, geometrik şekilleri ve parsellere yöre halkının yürüyerek ulaşma olanağı, imar planı verilerine göre incelenmiştir. Cumhuriyetin kurulduğu ilk yıllarda planlı bir kent örneği olarak tasarlanan Elazığ ilinin günümüzde çağdaş normlarda yeterli yeşil alan varlığına sahip olmadığı görülmüştür. Kentin yeşil alan varlığı ve ülke koşulları dikkate alınarak bazı çözüm önerileri sunulmuştur.
ERZİNCAN İLİ’NİN TURİZM POTANSİYELİ ve İLDEKİ EKOTURİZM UYGULAMALARI
ERZİNCAN İLİ’NİN TURİZM POTANSİYELİ ve İLDEKİ EKOTURİZM UYGULAMALARI
Yazar: Şahin, İbrahim Fevzi
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Ekoturizm, Erzincan ili, Ekoturizm potansiyeli

Ülkemizde turizm patlamalarının yol açtığı tahribattan ilk nasibini alan genellikle bakir doğal çevre olmaktadır. Sürdürülebilir turizm anlayışının bir türlü benimsenemediği ülkemizde turizmden milyarlarca dolar gelir elde edelim derken doğal kaynaklarımızı ne yazık ki gözümüzü kırpmadan tüketiyoruz. Oysa turizmi doğal ve geleneksel çevreye zarar vermeden de icra edebilmenin yolları vardır. Örneğin, bizim gibi turizm ekonomisini kitlesel turizm üzerine kurmuş ülkelerin yeni arayışlara yöneldiği bir dönemde, ekoturizm ciddi bir alternatif olabilir. Çünkü ülkemizin zengin coğrafyası ile doğal potansiyeli, doğa turizmi türleri açısından büyük bir şans durumundadır. Doğaya dayalı turizm olarak tarif edilen, çevreyi koruyan ve yerel halkın refahını gözeten, doğal alanlara karşı duyarlı bir seyahat ve konaklama biçimi olan ve genellikle küçük gruplar halinde yapılan ekoturizm açısından Erzincan ilinin zengin bir potansiyeli sahip olduğunu düşünüyoruz. Bu araştırmada Erzincan ilinde uygulaması mümkün olan ekoturizm faaliyet türleri belirlenerek, değerlendirme imkânları ve bu imkânların doğru projelerle uygulamaya geçilmesi için yapılması gerekenler araştırılmıştır.

Ülkemizde turizm patlamalarının yol açtığı tahribattan ilk nasibini alan genellikle bakir doğal çevre olmaktadır. Sürdürülebilir turizm anlayışının bir türlü benimsenemediği ülkemizde turizmden milyarlarca dolar gelir elde edelim derken doğal kaynaklarımızı ne yazık ki gözümüzü kırpmadan tüketiyoruz. Oysa turizmi doğal ve geleneksel çevreye zarar vermeden de icra edebilmenin yolları vardır. Örneğin, bizim gibi turizm ekonomisini kitlesel turizm üzerine kurmuş ülkelerin yeni arayışlara yöneldiği bir dönemde, ekoturizm ciddi bir alternatif olabilir. Çünkü ülkemizin zengin coğrafyası ile doğal potansiyeli, doğa turizmi türleri açısından büyük bir şans durumundadır. Doğaya dayalı turizm olarak tarif edilen, çevreyi koruyan ve yerel halkın refahını gözeten, doğal alanlara karşı duyarlı bir seyahat ve konaklama biçimi olan ve genellikle küçük gruplar halinde yapılan ekoturizm açısından Erzincan ilinin zengin bir potansiyeli sahip olduğunu düşünüyoruz. Bu araştırmada Erzincan ilinde uygulaması mümkün olan ekoturizm faaliyet türleri belirlenerek, değerlendirme imkânları ve bu imkânların doğru projelerle uygulamaya geçilmesi için yapılması gerekenler araştırılmıştır.
SOSYO-EKONOMİK KRİTERLER BAKIMINDAN TÜRKİYE, DOĞU AVRUPA VE KAFKAS ÜLKELERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
SOSYO-EKONOMİK KRİTERLER BAKIMINDAN TÜRKİYE, DOĞU AVRUPA VE KAFKAS ÜLKELERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Sandal, Ersin Kaya
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Türkiye, Doğu Avrupa, Kafkaslar, Sosyo-ekonomik Değişken, Hiyerarşik Küme Analizi

Bu araştırmada yakın tarihsel dönemde farklı sosyo-ekonomik bir süreç geçiren Türkiye ile Türkiye’nin kuzeyinde yer alan Doğu Avrupa ve Kafkas ülkelerinin 1995-2005 yılları arasında göstermiş oldukları gelişmeler 21 sosyoekonomik kriter esas alınarak incelenmiştir. İncelenmeye konu olan 17 ülke “Hiyerarşik Küme Analizi” adı verilen istatistik yöntem kullanılarak analiz edilmiş ve özellikle Türkiye’nin bu ülkelere göre konumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Bulunan sonuçlara göre Türkiye her iki dönemde de (1995 ve 2005) bu ülkelerden hiç birine bir benzerlik göstermemektedir. 1995 yılında Rusya dışındaki Doğu Avrupa ülkeleri ve Kafkas ülkeleri genelde iki ayrı grup olarak ortaya çıkarken, 2005 yılında Doğu Avrupa ülkelerinin birbirlerine daha çok benzemeye başladıkları ve Rusya’nın da bu gruba yaklaştığı buna karşılık Kafkas ülkelerinin Doğu Avrupa ülkelerinden daha da uzaklaştığı görülmektedir. Türkiye bazı veriler açısından özellikle Kafkas ülkelerine göre daha iyi bir durumda iken, bazı veriler açısından ise Doğu Avrupa ülkelerinin seviyesine ulaşamamıştır. Bu nedenle Türkiye’nin sosyo-ekonomik gelişimin hızlandırması gerekmektedir.

Bu araştırmada yakın tarihsel dönemde farklı sosyo-ekonomik bir süreç geçiren Türkiye ile Türkiye’nin kuzeyinde yer alan Doğu Avrupa ve Kafkas ülkelerinin 1995-2005 yılları arasında göstermiş oldukları gelişmeler 21 sosyoekonomik kriter esas alınarak incelenmiştir. İncelenmeye konu olan 17 ülke “Hiyerarşik Küme Analizi” adı verilen istatistik yöntem kullanılarak analiz edilmiş ve özellikle Türkiye’nin bu ülkelere göre konumu ortaya konmaya çalışılmıştır. Bulunan sonuçlara göre Türkiye her iki dönemde de (1995 ve 2005) bu ülkelerden hiç birine bir benzerlik göstermemektedir. 1995 yılında Rusya dışındaki Doğu Avrupa ülkeleri ve Kafkas ülkeleri genelde iki ayrı grup olarak ortaya çıkarken, 2005 yılında Doğu Avrupa ülkelerinin birbirlerine daha çok benzemeye başladıkları ve Rusya’nın da bu gruba yaklaştığı buna karşılık Kafkas ülkelerinin Doğu Avrupa ülkelerinden daha da uzaklaştığı görülmektedir. Türkiye bazı veriler açısından özellikle Kafkas ülkelerine göre daha iyi bir durumda iken, bazı veriler açısından ise Doğu Avrupa ülkelerinin seviyesine ulaşamamıştır. Bu nedenle Türkiye’nin sosyo-ekonomik gelişimin hızlandırması gerekmektedir.
ÇİVRİL’DE ŞEKER PANCARI TARIMININ COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ
ÇİVRİL’DE ŞEKER PANCARI TARIMININ COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ
Yazar: Kadıoğlu, Yahya
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Şeker pancarı, iklim, üretim

Çivril, Denizli ilinde şeker pancarı tarımının en yoğun olduğu ilçedir. Verimli ovası ve sulamalı tarım imkanı sayesinde Çivril’in tarım potansiyeli oldukça yüksektir. 1926 yılında kurulan Uşak Şeker Fabrikası’na bağlı olarak başlayan şeker pancarı tarımı 1956’da Burdur Şeker Fabrikası’nın kurulmasıyla önem kazanmaya başlamıştır. Zamanla sulamanın gelişmesi ve makineleşmesinin yaygınlaşmasıyla yöre halkının temel geçim kaynaklarından biri olmuştur. Ancak şeker üretimindeki arz fazlalığı ve ihracatta yaşanan sıkıntılar ülke genelinde olduğu gibi Çivril’de de şeker pancarı tarımını olumsuz etkilemiştir. 1999 yılında başlatılan kota uygulamasıyla ekim alanları daralmış ve üretim azalmıştır. Gelişmelere paralel olarak üretim maliyetleri yükselmiş ve pancar fiyatlarındaki artış sınırlı kalmıştır. Doğal şartların uygun olmasına rağmen beşeri faktörlerden kaynaklanan sorunlar pancarın ekonomik önemini azaltmıştır. Buna rağmen 2007 yılında yörede üretilen 78 775 ton pancar karşılığında 7 641 175 YTL gelir elde edilmiştir.

Çivril, Denizli ilinde şeker pancarı tarımının en yoğun olduğu ilçedir. Verimli ovası ve sulamalı tarım imkanı sayesinde Çivril’in tarım potansiyeli oldukça yüksektir. 1926 yılında kurulan Uşak Şeker Fabrikası’na bağlı olarak başlayan şeker pancarı tarımı 1956’da Burdur Şeker Fabrikası’nın kurulmasıyla önem kazanmaya başlamıştır. Zamanla sulamanın gelişmesi ve makineleşmesinin yaygınlaşmasıyla yöre halkının temel geçim kaynaklarından biri olmuştur. Ancak şeker üretimindeki arz fazlalığı ve ihracatta yaşanan sıkıntılar ülke genelinde olduğu gibi Çivril’de de şeker pancarı tarımını olumsuz etkilemiştir. 1999 yılında başlatılan kota uygulamasıyla ekim alanları daralmış ve üretim azalmıştır. Gelişmelere paralel olarak üretim maliyetleri yükselmiş ve pancar fiyatlarındaki artış sınırlı kalmıştır. Doğal şartların uygun olmasına rağmen beşeri faktörlerden kaynaklanan sorunlar pancarın ekonomik önemini azaltmıştır. Buna rağmen 2007 yılında yörede üretilen 78 775 ton pancar karşılığında 7 641 175 YTL gelir elde edilmiştir.
DEPREM KONUTLARI VE ADAPAZARI ŞEHRİNİN GELİŞMESİNE ETKİSİ
DEPREM KONUTLARI VE ADAPAZARI ŞEHRİNİN GELİŞMESİNE ETKİSİ
Yazar: Hayır, Meryem; Akyol, Mine
Dergi: Doğu Coğrafya Dergisi, Vol. 14 No. 22, 2011
Anahtar kelimeler: Deprem, Adapazarı, Kentsel Gelişim, Deprem Konutları

Türkiye’de meydana gelen ve binlerce can kaybına yok açan pek çok deprem yaşanmıştır. Bu depremlerden birisi olan 17 Ağustos 1999 Gölcük depremi ve 12 Kasım Düzce Depremleri çok miktarda can ve mal kaybına neden olmuştur. Kuzey Anadolu fay hattı üzerinde oluşan bu depremler başta deprem odak noktasının yer aldığı şehirler olmak üzere, İzmit, Adapazarı Yalova, İstanbul, Düzce, Bolu’da yıkımlara yol açmıştır. Deprem sonrasında yaşanan yıkımlardan olumlu bir sonuç çıkartılmış ve şehirlerin yeni yapılaşma sahaları için yer seçerken zemin araştırmaları yapılmıştır. Yapılacak yeni konutlarla ilgili düzenlemeler yapılmış, mevcut şehirlerin fazla uzağında olmayan sahalarda yeni yerleşim bölgeleri için yerler tespit edilmiştir. Bu durum şehirlerin gelişim yönlerini etkilemiştir. Bu çalışmada bu şehirlerden birisi olan Adapazarı şehrinin deprem sonrası yeniden yapılanmasında yaşanan gelişmeler ve bu gelişmelerden birisi olan afet ve toplu konut alanlarının oluşum ve nedenleri incelenmiştir. Bu alanların oluşturulmasında etkili olan kurumsal ve bireysel gerekçeler ele alınmış, ayrıca yaptığımız anket çalışması ile de yeni yerleşimlerin sosyoekonomik özelliklerinin tespiti yapılmaya çalışılarak yeni yerleşmeler için yapılan yer seçiminin uygun olup olmadığı tartışılmıştır.

Türkiye’de meydana gelen ve binlerce can kaybına yok açan pek çok deprem yaşanmıştır. Bu depremlerden birisi olan 17 Ağustos 1999 Gölcük depremi ve 12 Kasım Düzce Depremleri çok miktarda can ve mal kaybına neden olmuştur. Kuzey Anadolu fay hattı üzerinde oluşan bu depremler başta deprem odak noktasının yer aldığı şehirler olmak üzere, İzmit, Adapazarı Yalova, İstanbul, Düzce, Bolu’da yıkımlara yol açmıştır. Deprem sonrasında yaşanan yıkımlardan olumlu bir sonuç çıkartılmış ve şehirlerin yeni yapılaşma sahaları için yer seçerken zemin araştırmaları yapılmıştır. Yapılacak yeni konutlarla ilgili düzenlemeler yapılmış, mevcut şehirlerin fazla uzağında olmayan sahalarda yeni yerleşim bölgeleri için yerler tespit edilmiştir. Bu durum şehirlerin gelişim yönlerini etkilemiştir. Bu çalışmada bu şehirlerden birisi olan Adapazarı şehrinin deprem sonrası yeniden yapılanmasında yaşanan gelişmeler ve bu gelişmelerden birisi olan afet ve toplu konut alanlarının oluşum ve nedenleri incelenmiştir. Bu alanların oluşturulmasında etkili olan kurumsal ve bireysel gerekçeler ele alınmış, ayrıca yaptığımız anket çalışması ile de yeni yerleşimlerin sosyoekonomik özelliklerinin tespiti yapılmaya çalışılarak yeni yerleşmeler için yapılan yer seçiminin uygun olup olmadığı tartışılmıştır.