hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HASTALARIN KENDİLERİNİ BAKIM VEREN YAKINLARINA YÜK OLARAK HİSSETME DURUMLARI
HASTALARIN KENDİLERİNİ BAKIM VEREN YAKINLARINA YÜK OLARAK HİSSETME DURUMLARI
Yazar: Özer, Nadiye; Hacıalioğlu, Nazlı; Çevik Akyıl, Rahşan; Akpınar, Reva
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Hasta, bakım verme yükü, bakım verici, bakım alan

Bu araştırma hastaların kendilerini bakım veren yakınlarına yük hissetme durumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, 1 Aralık 2003 – 2 Mart 2004 tarihleri arasında, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde yatan, Günlük Yaşam Aktivitelerini yerine getirirken yakınlarından yardım alan 121 hasta üzerinde yürütülmüştür. 22 sorudan oluşan anket formu ile toplanan verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik oranlar ve ortalamalar kullanılmıştır. Çalışmanın amaç ve kapsamı, ilgili birimlere sunularak, yazılı izin alınmıştır. Araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden hastalar araştırma kapsamına alınmış, “bilgilendirilmiş onam” koşulu etik ilke olarak yerine getirilmiştir. Hastaların %85’inin (s=103) kendisi istemeden bakım veren yakınlarından yardım beklediği, %73’ünün (s=89), mecbur kalmadıkça yardım istemediği, %71’inin (s=85) ise kendisini bakım verene borçlu hissettiği belirlenmiştir. Çalışmada, hastaların kendilerini bakım veren yakınlarına yük olarak hissettikleri sonucuna varılmıştır.

Bu araştırma hastaların kendilerini bakım veren yakınlarına yük hissetme durumlarını belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma, 1 Aralık 2003 – 2 Mart 2004 tarihleri arasında, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde yatan, Günlük Yaşam Aktivitelerini yerine getirirken yakınlarından yardım alan 121 hasta üzerinde yürütülmüştür. 22 sorudan oluşan anket formu ile toplanan verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik oranlar ve ortalamalar kullanılmıştır. Çalışmanın amaç ve kapsamı, ilgili birimlere sunularak, yazılı izin alınmıştır. Araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden hastalar araştırma kapsamına alınmış, “bilgilendirilmiş onam” koşulu etik ilke olarak yerine getirilmiştir. Hastaların %85’inin (s=103) kendisi istemeden bakım veren yakınlarından yardım beklediği, %73’ünün (s=89), mecbur kalmadıkça yardım istemediği, %71’inin (s=85) ise kendisini bakım verene borçlu hissettiği belirlenmiştir. Çalışmada, hastaların kendilerini bakım veren yakınlarına yük olarak hissettikleri sonucuna varılmıştır.
CERRAHİ KLİNİKLERİNDE YATAN HASTALARIN ANKSİYETE VE DEPRESYON DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ
CERRAHİ KLİNİKLERİNDE YATAN HASTALARIN ANKSİYETE VE DEPRESYON DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Okanlı, Ayşe; Özer, Nadiye; Çevik Akyıl, Rahşan; Koçkar, Çiğdem
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Hasta, anksiyete, depresyon, cerrahi klinikler

Bu çalışma cerrahi kliniklerinde yatan hastaların anksiyete ve depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı türde olan araştırma, Nisan- Eylül 2004 arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi cerrahi kliniklerinde gerçekleştirilmiştir. Veriler gönüllü, iletişim kurulabilen, 18 yaş ve üzerinde olan, en az bir haftadır klinikte yatan 311 hastadan toplanmıştır. Veri toplamada soru formu ve Hastane Anksiyete ve Depresyon (HAD) ölçeği kullanılmıştır. Veriler, yüzdelik, t testi, varyans analizi, Kruskal–Walles varyans analizi ve Pearson korelasyon analizleriyle değerlendirilmiştir. Cinsiyet, eğitim, meslek ve klinik ile HAD puan ortalamaları karşılaştırıldığında aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p < 0.01). HAD – Depresyon puan ortalaması 7.74 ± 4.9, HAD – Anksiyete puan ortalaması 8.1±5.0 olarak bulunmuştur. Hastaların 112’si (%36) anksiyete puanına göre, 153’ü (%49.2) ise depresyon puanına göre kesme noktasının üstünde puan almışlardır. Bu sonuç doğrultusunda, cerrahi kliniklerinde yatan hastalara anksiyete ve depresyonla baş etmeye yönelik eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması önerilebilir.

Bu çalışma cerrahi kliniklerinde yatan hastaların anksiyete ve depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı türde olan araştırma, Nisan- Eylül 2004 arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi cerrahi kliniklerinde gerçekleştirilmiştir. Veriler gönüllü, iletişim kurulabilen, 18 yaş ve üzerinde olan, en az bir haftadır klinikte yatan 311 hastadan toplanmıştır. Veri toplamada soru formu ve Hastane Anksiyete ve Depresyon (HAD) ölçeği kullanılmıştır. Veriler, yüzdelik, t testi, varyans analizi, Kruskal–Walles varyans analizi ve Pearson korelasyon analizleriyle değerlendirilmiştir. Cinsiyet, eğitim, meslek ve klinik ile HAD puan ortalamaları karşılaştırıldığında aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p < 0.01). HAD – Depresyon puan ortalaması 7.74 ± 4.9, HAD – Anksiyete puan ortalaması 8.1±5.0 olarak bulunmuştur. Hastaların 112’si (%36) anksiyete puanına göre, 153’ü (%49.2) ise depresyon puanına göre kesme noktasının üstünde puan almışlardır. Bu sonuç doğrultusunda, cerrahi kliniklerinde yatan hastalara anksiyete ve depresyonla baş etmeye yönelik eğitim programlarının hazırlanması ve uygulanması önerilebilir.
GEBELERDE DOĞUM ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI DÖNEMLERDE DURUMLUK KAYGIYI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
GEBELERDE DOĞUM ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI DÖNEMLERDE DURUMLUK KAYGIYI DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Bahar, Aynur
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Doğum öncesi ve sonrası dönem, durumluk kaygı, hemşirelik

Bu çalışma gebelerde doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde durumluk kaygı düzeylerinin incelenmesi, kaygı durumuna etki eden sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerin doğum öncesi ve sonrası durumluk kaygı düzeyi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma Sağlık Bakanlığına bağlı, Gaziantep 75. Yıl Doğum Hastanesi doğum ünitesine başvuran 97 gebe kadın üzerinde yapılmıştır. Veri toplama formu, gebelerin sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerini içeren görüşme formu ve durumluk kaygı envanterinden oluşmaktadır. Verilerin analizinde yüzdelik, t testi, kruskal wallis ve ANOVA istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda doğum öncesi durumluk kaygı puan ortalaması 53.38±9.60; doğum sonrası ise 41.74±8.20 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda; gelir durumu, gebelik sayısı, bilgi alma, gebeliği isteme ve destek kişinin bulunma durumu ile doğum öncesi kaygı arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (p 0.05).

Bu çalışma gebelerde doğum öncesi ve doğum sonrası dönemlerde durumluk kaygı düzeylerinin incelenmesi, kaygı durumuna etki eden sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerin doğum öncesi ve sonrası durumluk kaygı düzeyi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma Sağlık Bakanlığına bağlı, Gaziantep 75. Yıl Doğum Hastanesi doğum ünitesine başvuran 97 gebe kadın üzerinde yapılmıştır. Veri toplama formu, gebelerin sosyo-demografik ve doğurganlıkla ilgili özelliklerini içeren görüşme formu ve durumluk kaygı envanterinden oluşmaktadır. Verilerin analizinde yüzdelik, t testi, kruskal wallis ve ANOVA istatistiksel yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda doğum öncesi durumluk kaygı puan ortalaması 53.38±9.60; doğum sonrası ise 41.74±8.20 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda; gelir durumu, gebelik sayısı, bilgi alma, gebeliği isteme ve destek kişinin bulunma durumu ile doğum öncesi kaygı arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (p 0.05).
ÇOCUĞU HASTANEDE YATAN ANNELERİN ALDIĞI SOSYAL DESTEK İLE DEPRESYON DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
ÇOCUĞU HASTANEDE YATAN ANNELERİN ALDIĞI SOSYAL DESTEK İLE DEPRESYON DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Yazar: Yüzer, Selda; Yiğit, Rana; Yiğit, Rana; Taşdelen, Bahar; Taşdelen, Bahar
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Hastalık, çocuk, sosyal destek, depresyon

Bu çalışma, çocuğu hastanede yatan annelerin aldığı sosyal destek ile depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi ve Mersin Devlet Hastanesi kliniklerinde çocuğu yatan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 167 anne ile yapılmıştır. Çalışmada, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (SDÖ) ve araştırmacılar tarafından geliştirilen demografik verilere ilişkin soruların yer aldığı anket formu kullanılmıştır. Annenin eğitim durumu, eşin eğitim durumu, eşin yaşı ve eşin işinin sosyal destek üzerine etkisinin önemli olduğu belirlenmiştir. Eşin yaşının depresyon üzerine etkisi önemli bulunmuştur (P

Bu çalışma, çocuğu hastanede yatan annelerin aldığı sosyal destek ile depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi ve Mersin Devlet Hastanesi kliniklerinde çocuğu yatan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 167 anne ile yapılmıştır. Çalışmada, Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (SDÖ) ve araştırmacılar tarafından geliştirilen demografik verilere ilişkin soruların yer aldığı anket formu kullanılmıştır. Annenin eğitim durumu, eşin eğitim durumu, eşin yaşı ve eşin işinin sosyal destek üzerine etkisinin önemli olduğu belirlenmiştir. Eşin yaşının depresyon üzerine etkisi önemli bulunmuştur (P
ÖĞRETMENLERİN İLK YARDIM KONUSUNDAKİ BİLGİ DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ
ÖĞRETMENLERİN İLK YARDIM KONUSUNDAKİ BİLGİ DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Erkan, Medine; Göz, Fügen
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: İlk yardım, okul sağlığı, öğretmen

Bu tanımlayıcı çalışma, ilk öğretim okullarında görev yapmakta olan öğretmenlerin ilk yardım konusu ile ilgili bilgi düzeylerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler anket yöntemiyle elde edilmiştir. Evrenin tümü örneklemi oluşturmuş ve 149 öğretmen örnekleme alınmıştır. Çalışmada öğretmenlerin büyük bir kısmının (%68.4) daha önce ilk yardım ile ilgili eğitim almadıkları belirlenmiştir. Öğretmenler en çok (%73.6- 54.5) ısı artışı konusunda bilgi sahibidirler. Sınıf öğretmenlerinin % 96.5’i sara, % 95.9’u kalp masajı ve suni solunum, % 94.5’i ise şok hakkında bilgilerinin olmadığını, belirtmişlerdir. Branş öğretmenlerinde ise % 92.2’si şok, 89.6’sı kalp masajı ve suni solunum konusunda bilgi yetersizlikleri olduğunu ifade etmişlerdir.  Öğretmenlere ilk yardım ile ilgili eğitim verilmesi ve okullarda bir sağlık çalışanının bulundurulması önerilmiştir.

Bu tanımlayıcı çalışma, ilk öğretim okullarında görev yapmakta olan öğretmenlerin ilk yardım konusu ile ilgili bilgi düzeylerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler anket yöntemiyle elde edilmiştir. Evrenin tümü örneklemi oluşturmuş ve 149 öğretmen örnekleme alınmıştır. Çalışmada öğretmenlerin büyük bir kısmının (%68.4) daha önce ilk yardım ile ilgili eğitim almadıkları belirlenmiştir. Öğretmenler en çok (%73.6- 54.5) ısı artışı konusunda bilgi sahibidirler. Sınıf öğretmenlerinin % 96.5’i sara, % 95.9’u kalp masajı ve suni solunum, % 94.5’i ise şok hakkında bilgilerinin olmadığını, belirtmişlerdir. Branş öğretmenlerinde ise % 92.2’si şok, 89.6’sı kalp masajı ve suni solunum konusunda bilgi yetersizlikleri olduğunu ifade etmişlerdir.  Öğretmenlere ilk yardım ile ilgili eğitim verilmesi ve okullarda bir sağlık çalışanının bulundurulması önerilmiştir.
YAŞLILIKTA ÖLÜM KAVRAMI VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
YAŞLILIKTA ÖLÜM KAVRAMI VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
Yazar: Kızılkaya, Mehtap; Koştu, Nazan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Yaşlılık, ölüm tutumu, hemşirenin rolü

Ölüm, yaşayan tüm organizmaların paylaştığı evrensel bir gerçektir. Korkutucu ama kaçınılmaz bir olaydır. Kişi ölümün kaçınılmaz olduğunun bilincindedir. Bilemediği şey ise, ölümün nasıl ve ne zaman olacağıdır. Bu nedenledir ki ölüm, korkulan ve hakkında konuşulmasından kaçınılan bir kavramdır. Ölümün anlamı, yaşamın farklı dönemlerine ve kişisel deneyimlere göre değişik biçimde algılanır. Okul öncesi çocukta ölümle ilgili belirgin bir kavram gelişmediğinden, onun için korkulacak tek şey, ana babasından ayrılma tehdididir. İlkokul çağında ve daha sonraki yıllarda ergen için ölüm, gelişmekte olan ilişkilerini ve kimlik gelişimini engelleyecek bir durum olarak algılanır. Yetişkin için ölüm, kendisini zevk ve sorumluluktan alıkoyan, benliğine indirilen bir darbe ve haksızlık olarak görülür. Verimli bir yaşam geçiren yaşlılar ise ölümü, uzun bir yaşamın “doğal sonu” olarak karşılar. Ölüme en yakın bireyler olarak algılanan yaşlılara yönelik hemşirelik bakımı, özel bir öneme sahiptir. Hemşireler yaşlı birey ve ailesinin ölüm korkusunu ele almada, ölüme hazırlanmasında ve ölümü kabul etmesinde önemli rol oynamalıdırlar.

Ölüm, yaşayan tüm organizmaların paylaştığı evrensel bir gerçektir. Korkutucu ama kaçınılmaz bir olaydır. Kişi ölümün kaçınılmaz olduğunun bilincindedir. Bilemediği şey ise, ölümün nasıl ve ne zaman olacağıdır. Bu nedenledir ki ölüm, korkulan ve hakkında konuşulmasından kaçınılan bir kavramdır. Ölümün anlamı, yaşamın farklı dönemlerine ve kişisel deneyimlere göre değişik biçimde algılanır. Okul öncesi çocukta ölümle ilgili belirgin bir kavram gelişmediğinden, onun için korkulacak tek şey, ana babasından ayrılma tehdididir. İlkokul çağında ve daha sonraki yıllarda ergen için ölüm, gelişmekte olan ilişkilerini ve kimlik gelişimini engelleyecek bir durum olarak algılanır. Yetişkin için ölüm, kendisini zevk ve sorumluluktan alıkoyan, benliğine indirilen bir darbe ve haksızlık olarak görülür. Verimli bir yaşam geçiren yaşlılar ise ölümü, uzun bir yaşamın “doğal sonu” olarak karşılar. Ölüme en yakın bireyler olarak algılanan yaşlılara yönelik hemşirelik bakımı, özel bir öneme sahiptir. Hemşireler yaşlı birey ve ailesinin ölüm korkusunu ele almada, ölüme hazırlanmasında ve ölümü kabul etmesinde önemli rol oynamalıdırlar.
PEDİATRİK PALYATİF BAKIM VE HEMŞİRELİK
PEDİATRİK PALYATİF BAKIM VE HEMŞİRELİK
Yazar: Elçigil, Ayfer
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Palyatif bakım, hemşirelik

Avrupa’da kanser mortalitesi ve morbiditesinde artış olduğu görülmektedir. Ancak son yıllarda tıp ve teknolojideki gelişmeler kanserli çocukların yaşam sürelerini uzatmıştır. Kanser insidansı ve kanserli çocukların yaşam süresindeki bu artış palyatif bakıma olan gereksinimi arttırmıştır. Palyatif bakım “Tedaviye yanıt vermeyen hastalığı olan hastaların tüm bakımıdır. Ağrı ve diğer semptomların yanı sıra, sosyal, psikolojik ve manevi problemlerin kontrolü önemlidir. Palyatif bakımın amacı, hasta ve ailesinin olabilecek en iyi yaşam kalitesini sağlamaktır. Palyatif bakım hastalık tanısı konulduğunda başlar ve çocuğun tedavi alıp almadığına bakılmaksızın devam eder. Palyatif bakım ölümü normal bir süreç gibi kabul ederek yaşamı destekler. Ölümü ne çabuklaştırır ne de geciktirmeye çalışır. Palyatif bakım acıların hafifletilmesini ve semptom kontrolünü sağlar. Etkili palyatif bakım hasta ve aileye odaklı, toplumdaki kaynakların kullanımını sağlayan bir multi disipliner yaklaşımı içerir.

Avrupa’da kanser mortalitesi ve morbiditesinde artış olduğu görülmektedir. Ancak son yıllarda tıp ve teknolojideki gelişmeler kanserli çocukların yaşam sürelerini uzatmıştır. Kanser insidansı ve kanserli çocukların yaşam süresindeki bu artış palyatif bakıma olan gereksinimi arttırmıştır. Palyatif bakım “Tedaviye yanıt vermeyen hastalığı olan hastaların tüm bakımıdır. Ağrı ve diğer semptomların yanı sıra, sosyal, psikolojik ve manevi problemlerin kontrolü önemlidir. Palyatif bakımın amacı, hasta ve ailesinin olabilecek en iyi yaşam kalitesini sağlamaktır. Palyatif bakım hastalık tanısı konulduğunda başlar ve çocuğun tedavi alıp almadığına bakılmaksızın devam eder. Palyatif bakım ölümü normal bir süreç gibi kabul ederek yaşamı destekler. Ölümü ne çabuklaştırır ne de geciktirmeye çalışır. Palyatif bakım acıların hafifletilmesini ve semptom kontrolünü sağlar. Etkili palyatif bakım hasta ve aileye odaklı, toplumdaki kaynakların kullanımını sağlayan bir multi disipliner yaklaşımı içerir.
LENFÖDEM
LENFÖDEM
Yazar: Akkaş Gürsoy, Ayla; Erdöl, Hacer; Okuyan, Mukadder
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Lenfatik sistem, ödem, lenfödem

Lenfatik sistem dolaşım sistemindeki fizyolojik dengenin korunmasında önemli rolü olan bir sistemdir. Bu sistemin işleyişinin aksaması sonucu ortaya çıkan lenfödem hastayı fizyolojik ve psikolojik olarak etkilemektedir. Hemşire lenfödemi önlemek ve lenfödemi olan hastaya kaliteli bir bakım sunabilmek için öncelikle lenfödemi tanımalıdır. Bu makalede lenfatik sistemin işleyişi, lenfödemin türleri, lenfödeme yol açan durumlar, lenfödem tanısının konulması, tedavisi ve önlenmesi ele alınmaktadır.

Lenfatik sistem dolaşım sistemindeki fizyolojik dengenin korunmasında önemli rolü olan bir sistemdir. Bu sistemin işleyişinin aksaması sonucu ortaya çıkan lenfödem hastayı fizyolojik ve psikolojik olarak etkilemektedir. Hemşire lenfödemi önlemek ve lenfödemi olan hastaya kaliteli bir bakım sunabilmek için öncelikle lenfödemi tanımalıdır. Bu makalede lenfatik sistemin işleyişi, lenfödemin türleri, lenfödeme yol açan durumlar, lenfödem tanısının konulması, tedavisi ve önlenmesi ele alınmaktadır.
HARRAN ÜNİVERSİTESİ SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN HEMŞİRELİK MESLEĞİ HAKKINDAKİ BİLGİ, DÜŞÜNCE VE BEKLENTİLERİ
HARRAN ÜNİVERSİTESİ SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN HEMŞİRELİK MESLEĞİ HAKKINDAKİ BİLGİ, DÜŞÜNCE VE BEKLENTİLERİ
Yazar: Dinç, Selma; Kaya, Özlem; Şimşek, Zeynep
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşirelik, meslek tercihi, hemşirelik eğitimi, imaj

Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmada, hemşirelik bölümünde okuyan öğrencilerin hemşirelik mesleği hakkındaki bilgi, düşünce ve beklentilerinin saptanması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneğini Harran Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik bölümünde 2004-2005 yılında okuyan toplam 116 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmacılar tarafından araştırmanın amacına uygun bir anket formu geliştirilmiştir. Bulgular incelendiğinde, genel olarak öğrencilerin %42.3’ünün ilk tercihlerinin hemşirelik mesleği olduğu, ve yıllara göre bu oranın anlamlı olarak arttığı saptanmıştır (p < 0.05). Öğrencilerin %42.7’sinin hemşirelik eğitimine başladıklarında ilk düşünceleri olumludur. Meslekle ilgili bilgi ve uygulamalı derslerin sayısı arttıkça bu oran anlamlı olarak % 70.7’ye yükselmiştir (p < 0.05). Öğrencilerin %50.9’u hemşirelerin iletişim becerilerinin yetersiz olmasının, %16.4’ü mezun olunan öğrenim düzeylerinin farklılığının, %32.7’si kadın mesleği olmasının, çalışma koşullarının olumsuzluğu ve görev, yetki ve sorumlulukların belirsiz olmasının hemşirelik imajını olumsuz yönde etkilediğini bildirmişlerdir. Öğrencilerin hemşirelik eğitimden beklentilerine bakıldığında ise, öğrencilerin çoğunluğu (%71.5) hemşirelikle ilgili uygulamaların artmasına ve öğretme yöntemlerine yönelik öneriler getirmişlerdir.

Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmada, hemşirelik bölümünde okuyan öğrencilerin hemşirelik mesleği hakkındaki bilgi, düşünce ve beklentilerinin saptanması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneğini Harran Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik bölümünde 2004-2005 yılında okuyan toplam 116 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmacılar tarafından araştırmanın amacına uygun bir anket formu geliştirilmiştir. Bulgular incelendiğinde, genel olarak öğrencilerin %42.3’ünün ilk tercihlerinin hemşirelik mesleği olduğu, ve yıllara göre bu oranın anlamlı olarak arttığı saptanmıştır (p < 0.05). Öğrencilerin %42.7’sinin hemşirelik eğitimine başladıklarında ilk düşünceleri olumludur. Meslekle ilgili bilgi ve uygulamalı derslerin sayısı arttıkça bu oran anlamlı olarak % 70.7’ye yükselmiştir (p < 0.05). Öğrencilerin %50.9’u hemşirelerin iletişim becerilerinin yetersiz olmasının, %16.4’ü mezun olunan öğrenim düzeylerinin farklılığının, %32.7’si kadın mesleği olmasının, çalışma koşullarının olumsuzluğu ve görev, yetki ve sorumlulukların belirsiz olmasının hemşirelik imajını olumsuz yönde etkilediğini bildirmişlerdir. Öğrencilerin hemşirelik eğitimden beklentilerine bakıldığında ise, öğrencilerin çoğunluğu (%71.5) hemşirelikle ilgili uygulamaların artmasına ve öğretme yöntemlerine yönelik öneriler getirmişlerdir.
KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ TRABZON SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN AİLE VE ARKADAŞLARINDAN ALGILADIKLARI SOSYAL DESTEK DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
KARADENİZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ TRABZON SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİNİN AİLE VE ARKADAŞLARINDAN ALGILADIKLARI SOSYAL DESTEK DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
Yazar: Yeşilçiçek, Kıymet; Kahriman, İlknur
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Sosyal destek, gençlik, hemşirelik ve ebelik öğrencileri

Tanımlayıcı olan bu araştırma, Karadeniz Teknik Üniversitesi Trabzon Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin aile ve arkadaşlardan algıladıkları sosyal destek düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini KTÜ Trabzon Sağlık Yüksekokulunda okuyan 441 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma 01-30 Kasım 2004 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmada veriler, öğrencilerin sosyodemografik özelliklerini ve sosyal ilişkilerini belirleyen kişisel bilgi formu ve Procidona ve Heller’in Aile ve Arkadaşlardan Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ASDAL/AR) ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Değerlendirmede, yüzdelik, t testi, korelasyon ve varyans analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin aileden ve arkadaşlardan algıladıkları sosyal destek puan ortalamalarının 14.98±3.99 ve 14.95±4.08 olduğu (p < 0.05), saptanmıştır. Aileden ve arkadaşlardan algılanan sosyal desteğin annenin eğitim düzeyi, arkadaş grubu, derslerde söz alma, kendi ve karşı cins ile arkadaşlık kurma duygularını ifade etmede güçlük çekme gibi değişkenlerden etkilendiği belirlenmiştir (p < 0.05). Aileden algılanan sosyal destek ile arkadaşlardan algılanan sosyal destek arasında pozitif yönde bir ilişkinin bulunduğu tespit edilmiştir (p < 0.001).

Tanımlayıcı olan bu araştırma, Karadeniz Teknik Üniversitesi Trabzon Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin aile ve arkadaşlardan algıladıkları sosyal destek düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini KTÜ Trabzon Sağlık Yüksekokulunda okuyan 441 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma 01-30 Kasım 2004 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmada veriler, öğrencilerin sosyodemografik özelliklerini ve sosyal ilişkilerini belirleyen kişisel bilgi formu ve Procidona ve Heller’in Aile ve Arkadaşlardan Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ASDAL/AR) ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Değerlendirmede, yüzdelik, t testi, korelasyon ve varyans analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin aileden ve arkadaşlardan algıladıkları sosyal destek puan ortalamalarının 14.98±3.99 ve 14.95±4.08 olduğu (p < 0.05), saptanmıştır. Aileden ve arkadaşlardan algılanan sosyal desteğin annenin eğitim düzeyi, arkadaş grubu, derslerde söz alma, kendi ve karşı cins ile arkadaşlık kurma duygularını ifade etmede güçlük çekme gibi değişkenlerden etkilendiği belirlenmiştir (p < 0.05). Aileden algılanan sosyal destek ile arkadaşlardan algılanan sosyal destek arasında pozitif yönde bir ilişkinin bulunduğu tespit edilmiştir (p < 0.001).