hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK EĞİTİMDE VERİLEN GERİBİLDİRİME YÖNELİK GÖRÜŞLERİ
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK EĞİTİMDE VERİLEN GERİBİLDİRİME YÖNELİK GÖRÜŞLERİ
Yazar: Partlak Günüşen, Neslihan; Üstün, Besti
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Geribildirim, klinik eğitim, hemşirelik öğrencileri

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik fakültesi öğrencilerinin klinik eğitim sürecinde, geribildirime yönelik görüşlerini belirlemektir. Yöntem: Odak grup görüşme yöntemiyle veri toplanarak yapılan tanımlayıcı niteliksel tasarımda bir çalışmadır. Toplam 32 hemşirelik öğrencisiyle dört odak görüşme yapılmıştır. Veriler tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular: Üç ana tema belirlenmiştir. Bu temalar geribildirim alma sürecinde yaşanan problemler, öğrencilerin geribildirim vermesini etkileyen durumlar ve öğrencilerin olumsuz geribildirim almayı istememeleridir. Öğrencilerin hedeflerin açık olmaması ve farklı eğiticilerin beklentilerinin standart olmaması nedeniyle olumsuz geribildirimi almakta zorlandıkları ortaya çıkmıştır. Sonuç: Eğiticilerin klinik eğitimden beklentilerinin standart olması ve geribildirim becerilerini geliştirmeye yönelik planlamalar yapılması önerilmektedir.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik fakültesi öğrencilerinin klinik eğitim sürecinde, geribildirime yönelik görüşlerini belirlemektir. Yöntem: Odak grup görüşme yöntemiyle veri toplanarak yapılan tanımlayıcı niteliksel tasarımda bir çalışmadır. Toplam 32 hemşirelik öğrencisiyle dört odak görüşme yapılmıştır. Veriler tematik analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular: Üç ana tema belirlenmiştir. Bu temalar geribildirim alma sürecinde yaşanan problemler, öğrencilerin geribildirim vermesini etkileyen durumlar ve öğrencilerin olumsuz geribildirim almayı istememeleridir. Öğrencilerin hedeflerin açık olmaması ve farklı eğiticilerin beklentilerinin standart olmaması nedeniyle olumsuz geribildirimi almakta zorlandıkları ortaya çıkmıştır. Sonuç: Eğiticilerin klinik eğitimden beklentilerinin standart olması ve geribildirim becerilerini geliştirmeye yönelik planlamalar yapılması önerilmektedir.
İLK KEZ DOĞUM YAPAN KADINLARDA GEBELİK ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI DÖNEMLERDE DİSPARONİ SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ DURUMLAR
İLK KEZ DOĞUM YAPAN KADINLARDA GEBELİK ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI DÖNEMLERDE DİSPARONİ SIKLIĞI VE İLİŞKİLİ DURUMLAR
Yazar: Karaçam, Zekiye; Çalışır, Hüsniye
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Disparoni, cinsel sağlık, gebelik öncesi ve doğum sonrası dönem, kadın sağlığı

Amaç: Araştırmanın amacı ilk kez doğum yapan kadınlarda gebelik öncesi ve doğum sonrası dönemlerde disparoni görülme sıklığını ve ilişkili durumları incelemektir. Yöntem: Mart 2007 ve Şubat 2009 tarihlerinde kesitsel olarak yapılan araştırmaya olasılıksız örnekleme yöntemi ile ilk doğumunu yapan 391 kadın alındı. Kadınlarla, doğum sonrası birinci günde ve yaklaşık bir yıl sonra olmak üzere toplam iki kez görüşme yapıldı. Veriler, bir anket formu ile doğum sonrası birinci günde yüz yüze ve ortalama 11.6±3.8 ayda telefonla görüşme yapılarak toplandı. Bulgular: Kadınların %34.8’i gebelikten önce, %38.9’u gebelikleri süresince ve %28.9’u doğum sonrası dönemde disparoni yaşadıkları belirlendi. Lojistik regresyon analizi sonuçları, gebelikten önceki dönemde disparoni görülme olasılığının eğitimi olmayan ve gelir düzeyini düşük olarak algılayan kadınlarda arttığını gösterdi. Ayrıca, ev hanımı olan, gelir düzeyini düşük olarak algılayan ve gebelikten önce disparoni öyküsü olan kadınlarda doğum sonrası dönemde disparoni görülme olasılığının arttığı saptandı. Sonuç: Bu araştırmanın sonuçları, gebelik öncesi ve doğum sonrası dönemlerde disparoni görülme sıklığının oldukça yüksek olduğunu ve gebelik öncesi disparoni öyküsünün doğum sonrası disparoni için önemli bir risk faktörü olduğunu gösterdi.

Amaç: Araştırmanın amacı ilk kez doğum yapan kadınlarda gebelik öncesi ve doğum sonrası dönemlerde disparoni görülme sıklığını ve ilişkili durumları incelemektir. Yöntem: Mart 2007 ve Şubat 2009 tarihlerinde kesitsel olarak yapılan araştırmaya olasılıksız örnekleme yöntemi ile ilk doğumunu yapan 391 kadın alındı. Kadınlarla, doğum sonrası birinci günde ve yaklaşık bir yıl sonra olmak üzere toplam iki kez görüşme yapıldı. Veriler, bir anket formu ile doğum sonrası birinci günde yüz yüze ve ortalama 11.6±3.8 ayda telefonla görüşme yapılarak toplandı. Bulgular: Kadınların %34.8’i gebelikten önce, %38.9’u gebelikleri süresince ve %28.9’u doğum sonrası dönemde disparoni yaşadıkları belirlendi. Lojistik regresyon analizi sonuçları, gebelikten önceki dönemde disparoni görülme olasılığının eğitimi olmayan ve gelir düzeyini düşük olarak algılayan kadınlarda arttığını gösterdi. Ayrıca, ev hanımı olan, gelir düzeyini düşük olarak algılayan ve gebelikten önce disparoni öyküsü olan kadınlarda doğum sonrası dönemde disparoni görülme olasılığının arttığı saptandı. Sonuç: Bu araştırmanın sonuçları, gebelik öncesi ve doğum sonrası dönemlerde disparoni görülme sıklığının oldukça yüksek olduğunu ve gebelik öncesi disparoni öyküsünün doğum sonrası disparoni için önemli bir risk faktörü olduğunu gösterdi.
HEMŞİRELERİN MOTİVASYON DÜZEYLERİNE ETKİ EDEN FAKTÖRLER: GÜLHANE ASKERİ TIP FAKÜLTESİ EĞİTİM HASTANESİNDE BİR UYGULAMA
HEMŞİRELERİN MOTİVASYON DÜZEYLERİNE ETKİ EDEN FAKTÖRLER: GÜLHANE ASKERİ TIP FAKÜLTESİ EĞİTİM HASTANESİNDE BİR UYGULAMA
Yazar: Hakmal, Hamidullah; Karadağ, Mevlüt; Demir, Cesim
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Hemşire, motivasyon düzeyi, etkileyen faktörler

Amaç: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma ile, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Eğitim Hastanesinde görev yapmakta olan 621 hemşirenin motivasyon düzeylerine etki eden faktörlerin belirlenmesi ve değerlendirmesi amaçlandı. Yöntem: Araştırmada, Karakaya ve Ay tarafından geliştirilen “Motivasyon Faktörleri Anketi” kullanıldı. Araştırma anketinin yapısal geçerliliğini test etmek için faktör analizinden yararlanıldı. Anketin güvenilirliğini test etmek için ise Cronbach Alfa değerleri hesaplandı. Tanımlayıcı istatistikler, frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma ile gösterildi. Gruplararası karşılaştırmalar için t testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulandı. Bulgular: Hemşirelerin motivasyonunu etkileyen unsurlar 4 faktör (Yönetsel Uygulamalar, Çalışma Ortamı Özellikleri, İşle İlgili Özellikler, Bireysel Özellikler) altında toplandı. Hemşirelerin eğitim durumu ile Yönetsel Uygulamalar (faktör-1) x2 =10.792; p=0.013) ve İşle İlgili Özellikler (faktör-3) (x2 =18.715; p

Amaç: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma ile, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Eğitim Hastanesinde görev yapmakta olan 621 hemşirenin motivasyon düzeylerine etki eden faktörlerin belirlenmesi ve değerlendirmesi amaçlandı. Yöntem: Araştırmada, Karakaya ve Ay tarafından geliştirilen “Motivasyon Faktörleri Anketi” kullanıldı. Araştırma anketinin yapısal geçerliliğini test etmek için faktör analizinden yararlanıldı. Anketin güvenilirliğini test etmek için ise Cronbach Alfa değerleri hesaplandı. Tanımlayıcı istatistikler, frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma ile gösterildi. Gruplararası karşılaştırmalar için t testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulandı. Bulgular: Hemşirelerin motivasyonunu etkileyen unsurlar 4 faktör (Yönetsel Uygulamalar, Çalışma Ortamı Özellikleri, İşle İlgili Özellikler, Bireysel Özellikler) altında toplandı. Hemşirelerin eğitim durumu ile Yönetsel Uygulamalar (faktör-1) x2 =10.792; p=0.013) ve İşle İlgili Özellikler (faktör-3) (x2 =18.715; p
İÇ HASTALIKLARI YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN HASTA İLETİŞİMİNDE YAŞADIKLARI GÜÇLÜKLERİN SAPTANMASI
İÇ HASTALIKLARI YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN HASTA İLETİŞİMİNDE YAŞADIKLARI GÜÇLÜKLERİN SAPTANMASI
Yazar: Bayrak, Burcu; Bostanoğlu, Hatice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Yoğun bakım, hemşirelik, iletişim, hemşire-hasta ilişkisi

Amaç: Araştırma iç hastalıkları yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin hasta iletişiminde yaşadıkları güçlüklerin saptanması amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini, Ankara ili belediye sınırları içerisinde yer alan hastanelerin iç hastalıkları yoğun bakım ünitelerinde çalışan, izinli olmayan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 164 hemşire oluşturmuştur. Araştırmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan veri toplama formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler yüzdelik sayılar ve ki-kare testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yalnızca %9.1’i sözel iletişimde güçlük yaşamadığını belirtmiştir. İletişim güçlüğü yaşadığını belirten hemşireler; %84.8’i kendilerinden, %92.1’i hastanın durumundan, %56.7’si yoğun bakım ortamının fiziksel özelliklerinden, %58.6’sı hasta yakınından kaynaklı nedenlerle iletişim güçlüğü yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Sonuç: Çalışmaya katılan hemşirelerin hasta ile iletişimde güçlük yaşama oranları yüksektir. Bu nedenle yoğun bakım ünitelerinde iletişimin güç olduğu hastalarla iletişim tekniklerine yönelik hizmet içi eğitim verilmesi önerilebilir.

Amaç: Araştırma iç hastalıkları yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin hasta iletişiminde yaşadıkları güçlüklerin saptanması amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini, Ankara ili belediye sınırları içerisinde yer alan hastanelerin iç hastalıkları yoğun bakım ünitelerinde çalışan, izinli olmayan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 164 hemşire oluşturmuştur. Araştırmada veriler, araştırmacı tarafından hazırlanan veri toplama formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler yüzdelik sayılar ve ki-kare testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yalnızca %9.1’i sözel iletişimde güçlük yaşamadığını belirtmiştir. İletişim güçlüğü yaşadığını belirten hemşireler; %84.8’i kendilerinden, %92.1’i hastanın durumundan, %56.7’si yoğun bakım ortamının fiziksel özelliklerinden, %58.6’sı hasta yakınından kaynaklı nedenlerle iletişim güçlüğü yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Sonuç: Çalışmaya katılan hemşirelerin hasta ile iletişimde güçlük yaşama oranları yüksektir. Bu nedenle yoğun bakım ünitelerinde iletişimin güç olduğu hastalarla iletişim tekniklerine yönelik hizmet içi eğitim verilmesi önerilebilir.
SOKAKTA ÇALIŞAN ÇOCUKLARIN YAŞAM KOŞULLARI
SOKAKTA ÇALIŞAN ÇOCUKLARIN YAŞAM KOŞULLARI
Yazar: Karaoğlan, Bahattin; Alparslan, Özgür; Karaoğlan, Bahattin Karaoğlan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Sokakta yaşayan çocuk, çocuklar, hemşirelik, sosyal çalışma

Amaç: Çalışmanın amacı sokakta çalışan çocukların mevcut durumunu belirlemektir. Yöntem: Çalışma 01.01.2009-10.05.2009 tarihlerinde, kesitsel olarak, bir ilde sokakta çalışan 5-18 yaş arası 93 çocuk ile yapılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen, bir anket formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Elde edilen veriler sayı ve yüzde dağılımı biçiminde değerlendirilmiştir. Bulgular: Sokakta çalışan çocukların büyük bir kısmının 9-14 yaşlar arasında ve erkek olduğu, düşük sosyo-ekonomik düzeydeki kalabalık ailelerden geldiği, gıda/ gıda dışı mallar sattığı, köyden göç ettikleri ve aile ekonomisine katkı için sokakta çalıştığı görülmektedir Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre sokakta çalışan çocukların yaşamlarını risk altında sürdürdüğü belirlenmiştir. Risk altında yaşamlarını sürdüren ailelerin yakından izlenmesi, sağlık risklerinin izlenmesi, aile içi iletişim, çocuk yetiştirme, ebeveynlik, çocuklarda ihmal-suistimal konularında eğitimlerin yapılması önerilmiştir.

Amaç: Çalışmanın amacı sokakta çalışan çocukların mevcut durumunu belirlemektir. Yöntem: Çalışma 01.01.2009-10.05.2009 tarihlerinde, kesitsel olarak, bir ilde sokakta çalışan 5-18 yaş arası 93 çocuk ile yapılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen, bir anket formu kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Elde edilen veriler sayı ve yüzde dağılımı biçiminde değerlendirilmiştir. Bulgular: Sokakta çalışan çocukların büyük bir kısmının 9-14 yaşlar arasında ve erkek olduğu, düşük sosyo-ekonomik düzeydeki kalabalık ailelerden geldiği, gıda/ gıda dışı mallar sattığı, köyden göç ettikleri ve aile ekonomisine katkı için sokakta çalıştığı görülmektedir Sonuç: Araştırma sonuçlarına göre sokakta çalışan çocukların yaşamlarını risk altında sürdürdüğü belirlenmiştir. Risk altında yaşamlarını sürdüren ailelerin yakından izlenmesi, sağlık risklerinin izlenmesi, aile içi iletişim, çocuk yetiştirme, ebeveynlik, çocuklarda ihmal-suistimal konularında eğitimlerin yapılması önerilmiştir.
DOĞUM SONU YAŞAM KALİTESİ ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE UYARLAMASININ GEÇERLİK VE GÜVENİRLİĞİ
DOĞUM SONU YAŞAM KALİTESİ ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE UYARLAMASININ GEÇERLİK VE GÜVENİRLİĞİ
Yazar: Altuntuğ, Kamile; Ege, Emel
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 15 No. 3, 2012
Anahtar kelimeler: Doğum sonu yaşam kalitesi ölçeği, doğum sonu kadın, geçerlik, güvenirlik

Amaç: Yeni doğum yapan anneler için doğum sonu periyod annenin yaşam kalitesini etkileyen fiziksel, emosyonel ve sosyal değişimler zamanıdır. Bu çalışma; annelerin doğum sonu yaşam kalitesini değerlendirmek amacı ile Doğum Sonu Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliğini test etmek amacı ile yapılmıştır. Yöntem: Metodolojik türde yapılan çalışmanın örneklemini; doğum yapmış 200 anne oluşturmaktadır. Ölçeğin çeviri sürecinin ardından geçerliliğine yönelik olarak içerik geçerliliği (uzman görüşü) ve yapı geçerliliği (Doğrulayıcı faktör analizi ve bilinen grup geçerliliği), güvenilirliğine yönelik olarak iç tutarlılık ve madde toplam puan korelasyonları incelenmiştir. Bulgular ve sonuç: Türkçe ölçeğin faktör analizinde faktör yükü 0.41 ile 0.80 arasında değişmektedir. Doğrulayıcı faktör analizinde beş faktörlü yapı doğrulanmıştır. Ölçek toplam puanına göre Cronbach alfa güvenilirlik katsayısı: 0.95 ve madde toplam puan korelâsyonları 0.435–0.717 arasındadır. Doğum Sonu Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin Türkçe formu doğum yapmış kadınlarda doğum sonu yaşam kalitesini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araçtır.

Amaç: Yeni doğum yapan anneler için doğum sonu periyod annenin yaşam kalitesini etkileyen fiziksel, emosyonel ve sosyal değişimler zamanıdır. Bu çalışma; annelerin doğum sonu yaşam kalitesini değerlendirmek amacı ile Doğum Sonu Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirliğini test etmek amacı ile yapılmıştır. Yöntem: Metodolojik türde yapılan çalışmanın örneklemini; doğum yapmış 200 anne oluşturmaktadır. Ölçeğin çeviri sürecinin ardından geçerliliğine yönelik olarak içerik geçerliliği (uzman görüşü) ve yapı geçerliliği (Doğrulayıcı faktör analizi ve bilinen grup geçerliliği), güvenilirliğine yönelik olarak iç tutarlılık ve madde toplam puan korelasyonları incelenmiştir. Bulgular ve sonuç: Türkçe ölçeğin faktör analizinde faktör yükü 0.41 ile 0.80 arasında değişmektedir. Doğrulayıcı faktör analizinde beş faktörlü yapı doğrulanmıştır. Ölçek toplam puanına göre Cronbach alfa güvenilirlik katsayısı: 0.95 ve madde toplam puan korelâsyonları 0.435–0.717 arasındadır. Doğum Sonu Yaşam Kalitesi Ölçeği’nin Türkçe formu doğum yapmış kadınlarda doğum sonu yaşam kalitesini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir araçtır.
STOMALI BİREYLERİN CİNSEL SORUNLARININ DEĞERLENDİRİLMESİNDE PLISSIT MODELİNİN KULLANIMI
STOMALI BİREYLERİN CİNSEL SORUNLARININ DEĞERLENDİRİLMESİNDE PLISSIT MODELİNİN KULLANIMI
Yazar: Ayaz, Sultan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 17 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Stoma; sexuality; nursing; PLISSIT model ; Stoma, cinsellik, hemşirelik, PLISSIT modeli

Bu çalışma, stomalı bireylerin cinsel sorunlarının değerlendirilmesinde PLISSIT  modelinin kullanımını açıklamak amacıyla yapılmıştır. Stoma, ince veya kalın bağırsağın karın duvarına ağızlaştırıldığı yapay bir açıklıktır. Stomalı bireyler fizyolojik, psikolojik ve sosyal olmak üzere pek çok problemle karşılaşmakta olup, bu sorunlar bireyin cinsel yaşamını ve yaşam kalitesini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Stomalı bireyin yaşam kalitesini artırabilmek için fizyolojik, psiko-sosyal sorunlarının yanı sıra cinsel sorunlarının belirlenmesi ve çözümlenmesi gerekmektedir. Cinsellik hemşirelik bakımının önemli bir parçası olarak bilinmesine karşın, hemşireler uygulamada bu konuyu ele almada güçlük yaşayabilmektedirler. Cinsellikle ilgili sorunların ele alınmasında kullanılan yaklaşımlardan biri PLISSIT modelidir. Bu model, cinsel sorunu olan bireylerin ihtiyaçlarını belirlemede ve uygun girişimleri planlamada hemşirelere ve diğer sağlık profesyonellerine yol göstermektedir. Model, bireyin cinsel sorunlarına dört basamaklı (izin verme, sınırlı bilgi, özel öneriler, yoğun tedavi) bir yaklaşım sağlamaktadır. Literatür taraması, hemşirelerin stomalı bireylerin cinsel sorunlarını ele almalarında PLISSIT modelini rehber olarak kullanabileceklerini ve bu doğrultuda hemşirelik girişimlerini planlayabileceklerini ortaya koymaktadır.

The Use of PLISSIT Model for Evulation of Sexual Problems of Individuals with Stoma This study was conducted to explore use of PLISSIT model for evaluation of sexual problems of individuals with stoma. Stomas are formed surgically, by exteriorizing the bowel to the abdominal surface. Individuals with stoma may suffer from many physiologic, psychological and social problems and all of them negatively affect sexual life and quality of life. In order to improve the quality of life of the person with stoma, sexual problems must be solved in addition to physiological and psychosocial problems. Although sexuality is known to be an important part of nursing care, it is known that nurses may have difficulty in handling this issue in practice. One of the methods for addressing sexual problems is the PLISSIT model. The PLISSIT model provides nurses or other health professionals a conceptual implementation possibility to plan and evaluate comprehensive care about the sexual problems of the individuals. The model provides four levels ((Permission, Limited Information, Specific Suggestions, Intensive Therapy) to sexual problems of individuals. The literature review suggests that nurses can use PLISSIT model as a guide for addressing sexual problems of individuals with stoma and plan nursing interventions according this model.
ENTEGRE PROGRAM HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK STRES DÜZEYİ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLER
ENTEGRE PROGRAM HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK STRES DÜZEYİ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLER
Yazar: Özden, Dilek; Karagözoğlu, Şerife; Tok Yıldız, Fatma
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Baccalaureate nursing education, nursing student, clinical practice, psychologic stress, clinic stress ; Hemşirelik lisans eğitimi, hemşirelik öğrencisi, klinik uygulama, psikolojik stres,klinik stres

Bu çalışmanın amacı entegre program hemşirelik öğrencilerinin klinik stres düzeyi ve etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Tanımlayıcı tipteki bu çalışmanın örneklemini klinik uygulamaya ilk kez çıkan 93 hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, tanıtıcı özellikler formu ve Pagana Klinik Stres Anketi(KSA) ile toplanmış ve yüzdelik dağılım, iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi ile değerlendirilmiştir. Öğrencilerin %89,2’si kendisini hemşirelik mesleğine ait hissettiğini, %73,1’i okuldaki eğitimin öğrenci merkezli bir anlayışla yürütüldüğünü, %89,2’si okuldaki eğitimin hemşirelik bilgi ve becerisini yeterli düzeyde geliştirdiğini ve %77,4’ü ise teorik - laboratuar eğitiminin kendilerini klinik uygulamaya hazırlamada yeterli olduğunu belirtmiştir. Öğrencilerin KSA puan ortalaması 27.10±10.41 (Min 4, Mak 59) olup, kendisini hemşirelik mesleğine ait hissetme durumu ile KSA puan ortalamaları arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p < 0.05). Genel anlamda entegre program öğrencilerinin klinik stresinin düşük, ancak kendini mesleğe ait hissetmeyen ve yeterli düzeyde mesleki bilgi ve beceri kazanmadığını belirten öğrencilerin ise klinik stresinin daha yüksek olduğu söylenebilir

Clinical Stress Levels Of Nursing Students Participating In An Integrated Program And The Factors Affecting The Levels The purpose of this study is to determine clinical stress levels of nursing students participating in an integrated program and the risk factors affecting the levels. Ninety-three nursing students who participated in a clinical practice for the first time comprised the sample of this descriptive study. The data of the study were collected with the identifying characteristics form and Pagana Clinical Stress Questionnaire (CSQ) and were evaluated with the percentage distribution and the significance test for the difference between two means. Of the students, 89.2% stated that they felt they belonged to the nursing profession, 73.1% stated that the education system carried out in the school was a student-centered one, 89.2% stated that education given in the school developed their level of knowledge and skills of nursing adequately and 77.4% stated that theoretical education and the laboratory training were enough to prepare them for clinical practices. Students' mean CSQ score was 27.10 ± 10:41 (Min 4, Max 59), and the difference between the feeling of belonging to the nursing profession and CSQ mean scores was determined to be statistically significant (p