hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Fermente sütte inülin ve Lactobacillus acidophilus La-5'in Escherichia coli O157, Staphylococcus aureus ve Enterococcus faecalis üzerindeki antimikrobiyal etkileri
Antimicrobial effects of inulin and Lactobacillus acidophilus La-5 on Escherichia coli O157, Staphylococcus aureus and Enterococcus faecalis in fermented milk
Yazar: Onaran Acar, Bahar; Kanca, Nazlı; Albayrak Delialioğlu, Rabia
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Food Microbiology ; Gıda Mikrobiyolojisi ; Dairy Technology ; Süt Teknolojisi ; Metisiline dirençli S. aureus,Probiyotik,Prebiyotik,Vankomisine dirençli enterokok ; Methicillin-resistant S. aureus,Probiotic,Prebiotic,Vancomycin-resistant enterococcus

Mikroorganizmalarda antimikrobiyal direncini azaltmak için kullanılan yöntemlerden biri de probiyotik ve prebiyotiklerin kullanımıdır. Bu çalışma, yaygın olarak gıda kaynaklı enfeksiyonlara neden olan patojen mikroorganizmalar ile probiyotikler ve prebiyotikler arasındaki etkileşimin fermente süt özelinde araştırılmasını amaçlamıştır. Bu bağlamda,  L. acidophilus La-5 ve inülin çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmada değerlendirilen patojen mikroorganizmalar arasında sıklıkla gıda kaynaklı enfeksiyonlarla ilişkilendirilen E. coli O157:H7, E. faecalis ve Metisiline dirençli S. aureus suşları bulunmaktadır. Fermentasyon sonunda tüm numune gruplarında 3., 6. ve 9. saatlerdeki S. aureus sayılarındaki artışın, E. coli O157:H7 ve E. faecalis artışına göre istatistiksel olarak daha düşük olduğu belirlenmiştir. Bu durum, E. coli O157:H7 ve E. faecalis’in S. aureus’a göre daha rekabetçi olabileceğini düşündürmüştür. Çalışma sonuçları probiyotik ve inülin ilavesinin çalışma kapsamında değerlendirilen patojenlere karşı istatistiksel olarak bir inhibisyon etkisi sağlamadığını göstermektedir.

One of the methods used to reduce antimicrobial resistance in microorganisms is the use of probiotics and prebiotics. This study aimed to investigate the interaction between pathogenic microorganisms that commonly cause foodborne infections and probiotics and prebiotics, specifically in fermented milk. In this context, L. acidophilus La-5 and inulin were included in the study. Pathogenic microorganisms evaluated in the study include E. coli O157:H7,                           E. faecalis and Methicillin-resistant S. aureus strains, which are frequently associated with foodborne infections. At the end of fermentation, it was determined that the increase in S. aureus numbers at the 3rd, 6th and 9th hours in all sample groups was statistically lower than the increase in E. coli O157:H7 and E. faecalis. This suggested that E. coli O157:H7 and E. faecalis may be more competitive than S. aureus. The study results show that the addition of probiotics and inulin does not provide a statistical inhibition effect against the pathogens evaluated within the scope of the study.
Orta Karadeniz Bölgesindeki Sığır Atık Fetüslerinde Neospora Canınum’un Prevelansının PCR ile Taranması
Determination of Neospora caninum in Cattle Fetuses from the Central Black Sea Region Using PCR
Yazar: Koç Akpınar, Rahşan; Kaya, Selma; Aydın, Coşkun; Türlek, Şakir Önder; Çelik, Sema Nur
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Veterinary Parasitology ; Veteriner Parazitoloji ; Fetüs,Neosporosis,Orta Karadeniz,PCR,Sığır ; Cattle,Central Black Sea,Fetus,Neosporosis,PCR

Neosporozis, Neospora caninum’un neden olduğu, sığırlarda aborta neden olan enfeksiyöz bir hastalıktır. Hastalık, büyükbaş hayvan yetiştiriciliğinde önemli ekonomik kayıplara neden olmakta ve son yıllarda abortların başlıca nedenleri arasında yer almaktadır. Bu çalışma, Orta Karadeniz Bölgesinde (Amasya, Samsun ve Tokat illeri) büyükbaş hayvancılığın yoğun olarak yapıldığı işletmelerde abort yapan 136 sığıra ait atık fetüslerde Neospora sp. varlığını ve prevalansını belirlemeyi hedeflemektedir. Neospora caninum'un teşhisi için atık fetüslerden DNA izolasyonu yapılmış ve ardından bu örnekler PCR test yöntemi ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, 136 sığıra ait atık fetüslerden 3’ünde N. caninum’a rastlanmıştır. Sonuç olarak, Orta Karadeniz Bölgesindeki sığırlarda gerçekleştirilen bu çalışmada aborte fetüs numunelerinde N.caninum'un varlığı %2.2 oranında tespit edilmiştir. Bu bulgular, aborte fetüs numuneleri ile yapılacak gelecekteki çalışmalarda N. caninum'un göz ardı edilmemesi gerektiğini göstermektedir. Parazitin son konaklarıyla ilgili kapsamlı araştırmaların yürütülmesi, neosporosisin kontrolünde önemli bir rol oynayacak ve hastalığın yayılmasını engellemeye yönelik etkili stratejiler geliştirilmesine katkı sağlayacaktır.

Neosporosis is an infectious disease caused by the Neospora caninum, which leads to abortions in cattle.  It causes significant economic losses in both global livestock farming and has recently become one of the leading causes of abortions. This study aims to determine the prevalence of Neospora infection in aborted fetuses from 136 cattle in enterprises where large-scale cattle farming is intensively practiced in the Central Black Sea Region (Amasya, Samsun, and Tokat provinces). For the diagnosis of N. caninum, DNA isolation was performed aborted fetuses, and these samples were subsequently analyzed using the PCR test method. According to the results obtained, N. caninum was found in 3 out of 136 aborted fetuses. In conclusion, this study conducted on cattle in the Central Black Sea Region detected the presence of Neospora caninum in aborted fetal samples at a rate of 2.2%. These findings indicate that N. caninum should not be overlooked in future studies involving aborted fetal samples. Conducting comprehensive research on the definitive hosts of the parasite will play a crucial role in controlling neosporosis and contribute to the development of effective strategies to prevent the spread of the disease.
2012-2023 Yılları Arasında Anti-Bovine Ephemeral Fever Virus Antikorlarının Yaygınlığına Dair Retrospektif Bir Çalışma
A Restropective Survey on The Prevalence of Bovine Ephemeral Fever Virus between The Years 2012-2023
Yazar: Tokgöz, Berat Selim
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Veterinary Virology ; Veteriner Viroloji ; Bovine Ephemeral Fever,ELISA,Serology,Virus. ; Bovine Ephemeral Fever,ELISA,Seroloji,Virus.

Bovine Ephemeral Fever Virus (BEFV) ülkemizin Güneydoğu Anadolu ve Akdeniz Bölgesi’nde şiddetli salgınlara neden olan vektör kaynaklı viral bir hastalıktır. Bu çalışmada 2012-2023 yılları arasında anti-BEFV antikorlarının varlığının belirlenmesi ve sonuçların konu ile ilgilenen araştırmacılara toplu olarak sunulması amaçlanmıştır. Bu bağlamda 2012-2023 yılları arasında Adana, Adıyaman, Gaziantep, Hatay, Kahramanmaraş, Mersin, Osmaniye, Şanlıurfa, Kilis ve Siirt illerinden toplanan 3008 adet sığır serum örneği “Blocking ELISA” ile incelendi. On iki yıllık süre içerisinde ortalama pozitifliğin %39,82 (1198/3008) olduğu, pozitifliğin en yüksek olduğu illerin Siirt %60 (3/5) ve Şanlıurfa %56,51 (230/407), en düşük olduğu ilin ise %26,53 (65/245) ile Kilis olduğu tespit edildi. Yıllara göre bir değerlendirme yapıldığında ise en yüksek pozitiflik %96,69 (117/121) ile 2015, en düşük pozitiflik ise %10,12 (82/810) ile 2017 yılında tespit edildi. Sonuç olarak BEFV’nin bölgemizde varlığını devam ettirdiği ve periyodik aralıklarla salgınlara yol açarak bölge hayvancılığı açısından risk oluşturmaya devam edeceği düşünülmüş ve bu nedenle hastalığın takibi, korunma ve kontrolüne yönelik çalışmaların süründürülmesinin önemli olduğu kanaatine varılmıştır.

Bovine Ephemeral Fever Virus (BEFV) is a vector-borne viral disease that causes severe epidemics in the Southern Anatolia and Mediterranean region and of our country. In this study, it was aimed to determine the presence of antibodies specific to anti-BEFV between the years 2012-2023 and to present the results to the researchers who are interested in the subject. For this aim, 3008 sera samples collected from Adana, Adıyaman, Gaziantep, Hatay, Kahramanmaraş, Mersin, Osmaniye, Şanlıurfa, Kilis and Siirt provinces between 2012-2023 years were analyzed by ‘’Blocking ELISA’’. It was seen that the average positivity was 39,82% (1198/3008) in a twelve year period, the provinces with the highest positivity were Siirt 60% (3/5) and Şanlıurfa 56,51% (230/407), the province with the lowest positivity was  Kilis 26,53% (65/245). When we make an evaluation by years, it was determined the highest positivity was 96.69% (117/121) in 2015, the lowest positivity was 10.12% (82/810) in 2017. As a result, it was concluded that BEFV continues to exist in our region and will continue to pose a risk for the livestock breeding in the region by causing outbreaks at periodic intervals, and for this reason, it is important to continue the studies for the follow-up, prevention and control of the disease.
SIĞIRLARDA BVDV ENFEKSİYONLARI
BVDV INFECTIONS IN CATTLE
Yazar: Karadağ, Gizem; Yilmaz, Aysun
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 35 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Veterinary Virology ; Veteriner Viroloji ; Bovine Viral Diarrhea Virus,BVD,Cattle,MD,Pestivirus ; Bovine Viral Diarrhea Virus,BVD,MD,Pestivirus,Sığır

Bovine Viral Diyare Virus (BVDV) olarak da bilinen Pestivirus infeksiyonları, günümüzde özellikle süt sığırcılığı endüstrisinde yatırımcı ve yetiştiriciler için ağır ekonomik kayıplara sebep olan viral bir hastalıktır. İlk defa ilan edildiği 1946 yılından bugüne dek gerek Türkiye’de gerekse Dünya’da birçok farklı araştırmacı tarafından farklı genotip ve subgenotipleri olduğu keşfedilen BVDV hala sığır sağlığını etkilemektedir.  Ülkemizde koruma ve kontrol yöntemlerine dair çok fazla çalışma olmamasına karşın, farklı ülkelerde çeşitli eradikasyon programları uygulanmaktadır. Fakat buna rağmen BVDV kontrolünde sorunlar devam etmektedir. Bu nedenle bu derlemede BVDV infeksiyonlarındaki son durum ve gelişmeler hakkında bilgiler sunuldu.

Bovine Viral Diarrhea Virus (BVDV), also known as Pestivirus infections, is a viral disease that causes significant economic losses to investors and farmers, particularly in the dairy cattle industry. Since its first identification in 1946, BVDV has been found to have various genotypes and subgenotypes, discovered by many researchers both in Turkey and globally, and continues to affect cattle health. Although there have been few studies on protection and control methods in Turkey, and despite the implementation of various eradication programs in other countries, challenges in controlling BVDV persist. Therefore, this review provides information on the current status and developments regarding BVDV infections.
Pilot Çalışma: Manda Sütünde Toxocara vitulorum Larva Varlığının Araştırılması
Pilot Çalışma: Manda Sütünde Toxocara vitulorum Larva Varlığının Araştırılması
Yazar: Gürler, Ali Tümay; Gürler, Hande
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 29 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Toxocara vitulorum,larva,manda,süt

Toxocara vitulorum buzağı ve malaklara primer galaktojen yolla bulaşan, erginleri incebağırsağa yerleşen, patojen bir nematoddur. Bu pilot çalışmada, manda sütünde parazitin larvaları aranmıştır. Araştırma süresince 40 mandaya ait süt örnekleri kullanılmıştır. Tüm süt örnekleri öncelikle mikroskobik olarak siewing-flotasyon yöntemi ile Toxocara sp. larvası bakımından muayene edilmiştir. Daha sonra larvaya rastlanmayan örneklerden rastgele 20 farklı mandaya ait süt örnekleri seçilmiş ve moleküler olarak incelenmiştir. Çalışma sonunda hiçbir süt örneğinde parazitin larvasına ya da DNA’sına rastlanmamıştır. Bu araştırma Türkiye’de manda sütünde Toxocara vitulorum larvası taranması yönünde ilk çalışma niteliğinde olmuştur.

Toxocara vitulorum buzağı ve malaklara primer galaktojen yolla bulaşan, erginleri incebağırsağa yerleşen, patojen bir nematoddur. Bu pilot çalışmada, manda sütünde parazitin larvaları aranmıştır. Araştırma süresince 40 mandaya ait süt örnekleri kullanılmıştır. Tüm süt örnekleri öncelikle mikroskobik olarak siewing-flotasyon yöntemi ile Toxocara sp. larvası bakımından muayene edilmiştir. Daha sonra larvaya rastlanmayan örneklerden rastgele 20 farklı mandaya ait süt örnekleri seçilmiş ve moleküler olarak incelenmiştir. Çalışma sonunda hiçbir süt örneğinde parazitin larvasına ya da DNA’sına rastlanmamıştır. Bu araştırma Türkiye’de manda sütünde Toxocara vitulorum larvası taranması yönünde ilk çalışma niteliğinde olmuştur.
Gökkuşağı Alabalıklarından İzole Edilen Potansiyel Probiyotik Bakterilerin Hidrofobisite, Safra ve pH Töleranslarının Tespiti
Gökkuşağı Alabalıklarından İzole Edilen Potansiyel Probiyotik Bakterilerin Hidrofobisite, Safra ve pH Töleranslarının Tespiti
Yazar: Didinen, Behire İşıl; Çiftci, Alper; Morsümbül, Esengül
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 29 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Aeromonas,Bacillus,Lactococcus garvieae,Oncorhyncus mykiss,Probiyotik,hidrofobisite,safra,pH

Bu çalışmada, gökkuşağı alabalıklarının bağırsaklarından izole edilen bakterilerin, Lactococcus garvieae’ye karşı in vitro antagonsitik etkileri, hidrofobisiteleri, safra tuzlarına ve düşük pH şartlarına töleransları araştırıldı. Bu amaçla sağlıklı 20 adet gökkuşağı alabalığının (250 g) bağırsaklarından bakterilerilerin izolasyonu yapıldı. İzole edilen 157 adet bakterinin Agar Kuyu Difüzyon yöntemi kullanılarak L. garvieae’ya karşı antagonistik aktiviteleri belirlendi. Dört izolat L. garviea’ye karşı in vitro antagonistik etki gösterdi. Antagonistik suşların fenotipik özelliklerinin saptanmasında geleneksel testler, API 20 NE ve API STREP test kitleri; moleküler identifiksyon için, L. garvieae spesifik PCR ve 16S rRNA gen sekans analizi kullanıldı. Çalışmanın sonucunda, aday probiyotik suşlar, Aeromonas sobria (TUB/2013/L63), Bacillus sp. (TUB/2013/L97) ve L.garvieae (TUB/2013/L32) hidrofobik (bağırsak epitel hücrelerine tutunma kabiliyetinde), safra tuzlarına ve düşük pH şartlarına(balığın sindirim sisteminde hayatta kalma özelliğinde) töleranslı bulundu.

Bu çalışmada, gökkuşağı alabalıklarının bağırsaklarından izole edilen bakterilerin, Lactococcus garvieae’ye karşı in vitro antagonsitik etkileri, hidrofobisiteleri, safra tuzlarına ve düşük pH şartlarına töleransları araştırıldı. Bu amaçla sağlıklı 20 adet gökkuşağı alabalığının (250 g) bağırsaklarından bakterilerilerin izolasyonu yapıldı. İzole edilen 157 adet bakterinin Agar Kuyu Difüzyon yöntemi kullanılarak L. garvieae’ya karşı antagonistik aktiviteleri belirlendi. Dört izolat L. garviea’ye karşı in vitro antagonistik etki gösterdi. Antagonistik suşların fenotipik özelliklerinin saptanmasında geleneksel testler, API 20 NE ve API STREP test kitleri; moleküler identifiksyon için, L. garvieae spesifik PCR ve 16S rRNA gen sekans analizi kullanıldı. Çalışmanın sonucunda, aday probiyotik suşlar, Aeromonas sobria (TUB/2013/L63), Bacillus sp. (TUB/2013/L97) ve L.garvieae (TUB/2013/L32) hidrofobik (bağırsak epitel hücrelerine tutunma kabiliyetinde), safra tuzlarına ve düşük pH şartlarına(balığın sindirim sisteminde hayatta kalma özelliğinde) töleranslı bulundu.
Isparta Bölgesinden Konya Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğüne Gönderilen Numunelerin Parazitolojik Açıdan Değerlendirilmesi
Isparta Bölgesinden Konya Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğüne Gönderilen Numunelerin Parazitolojik Açıdan Değerlendirilmesi
Yazar: Acıöz, Mehmet
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 29 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Hayvan Sağlığı,Isparta,Paraziter Enfeksiyonlar

Bu çalışma; Isparta bölgesinden Konya Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü (KONYAVKEM)’ne gönderilen numunelerin ve sonuçların retrospektif olarak değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında Isparta bölgesinden KONYAVKEM gönderilen dışkı, kadavra, kan ve organlar parazitoloji laboratuvarında muayene edilmiş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Gönderilen 74 numuneden 44’ünde (% 59.4) paraziter etken tespit edilmiştir. Tüm hayvan gruplarında sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde; Eimeria spp. % 22.9, Cryptosporidium spp. % 13.5, Toxoplasma gondii % 8.1, Trichostrongylus spp. % 5.4, Nematodirus spp. % 2.7, Moniezia spp. % 1.3, Fasciola hepatica % 1.3, Cystacaulus ocreatus larvası % 1.3, Coenurus cerebralis % 1.3 ve Babesia spp. % 1.3 olarak bildirilmiştir. Sonuç olarak, veteriner hekimlere, sivil toplum kuruluşlarına paraziter hastalıklar hakkında bilgi verilmedir. Bu çalışma ile veteriner parazitolojinin, Isparta bölgesinde hayvan sağlığı ve yetiştiriciliği açısından önemi vurgulanmıştır.

Bu çalışma; Isparta bölgesinden Konya Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü (KONYAVKEM)’ne gönderilen numunelerin ve sonuçların retrospektif olarak değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında Isparta bölgesinden KONYAVKEM gönderilen dışkı, kadavra, kan ve organlar parazitoloji laboratuvarında muayene edilmiş ve sonuçlar değerlendirilmiştir. Gönderilen 74 numuneden 44’ünde (% 59.4) paraziter etken tespit edilmiştir. Tüm hayvan gruplarında sonuçlar birlikte değerlendirildiğinde; Eimeria spp. % 22.9, Cryptosporidium spp. % 13.5, Toxoplasma gondii % 8.1, Trichostrongylus spp. % 5.4, Nematodirus spp. % 2.7, Moniezia spp. % 1.3, Fasciola hepatica % 1.3, Cystacaulus ocreatus larvası % 1.3, Coenurus cerebralis % 1.3 ve Babesia spp. % 1.3 olarak bildirilmiştir. Sonuç olarak, veteriner hekimlere, sivil toplum kuruluşlarına paraziter hastalıklar hakkında bilgi verilmedir. Bu çalışma ile veteriner parazitolojinin, Isparta bölgesinde hayvan sağlığı ve yetiştiriciliği açısından önemi vurgulanmıştır.
Anadolu Mandası Dışkılarından Enterekok Türlerinin İzolasyonu ve Antibiyotik Dirençliliklerinin Tespiti
Anadolu Mandası Dışkılarından Enterekok Türlerinin İzolasyonu ve Antibiyotik Dirençliliklerinin Tespiti
Yazar: Ak, Sezen; Gülhan, Timur
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 29 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Anadolu mandası,Antibiyotik direnci,Dışkı,Enterokok

Enterokoklar normal sindirim sistemi florasında bulunmakla birlikte, özellikle Enterococcus faecalis ve E. faecium gibi türler, insan ve çok sayıda hayvan türünde önemli hastalıklar oluşturmaktadır. Mandaların diğer hayvanlarda olduğu gibi bazı hastalıkların duyarlı hayvan popülasyonlarına ve insanlara bulaştırılmasında rol oynadıkları bilinmektedir. Bu çalışmada Samsun ili ve ilçelerinde yetiştiriciliği yapılan Anadolu mandalarına ait 1000 dışkı örneği enterokok türleri yönünden selektif zenginleştirme standart kültürel metodu ile incelendi. Örneklerin 100’ünden (%10) E. faecalis, 92’sinden (%9.2) E. faecium, 48’inden (%4.8) E. hirae ve 32’sinden (%3.2) de E. durans olmak üzere, toplam 272 (%27.2) enterokok izole ve identifiye edildi. İzolatlar vankomisin ve teikoplanine %2.9, trimetofrin-sülfamethaksole %3.7, ampisiline %5.1, penisiline %7.4, sefoperazone %8.8, basitrasine %15.4, streptomisine %19.9, amikasin ve gentamisine %20.6, tetrasikline %26.5 ve eritromisine %33.8 oranında dirençli bulundu. İzolatların 126’sında (%46.3) iki ve daha fazla antibiyotiğe direnç tespit edilmesi, çoğul antibiyotik dirençliliği açısından önemli olarak değerlendirildi. Bu araştırma ile bölgemizde ilk kez Anadolu mandalarına ait dışkı örnekleri enterokok türleri açısından incelendi. Araştırmadan elde edilen verilerin, yöremizde yapılacak benzer çalışmalara kaynak teşkil edebileceği kanısına varıldı.

Enterokoklar normal sindirim sistemi florasında bulunmakla birlikte, özellikle Enterococcus faecalis ve E. faecium gibi türler, insan ve çok sayıda hayvan türünde önemli hastalıklar oluşturmaktadır. Mandaların diğer hayvanlarda olduğu gibi bazı hastalıkların duyarlı hayvan popülasyonlarına ve insanlara bulaştırılmasında rol oynadıkları bilinmektedir. Bu çalışmada Samsun ili ve ilçelerinde yetiştiriciliği yapılan Anadolu mandalarına ait 1000 dışkı örneği enterokok türleri yönünden selektif zenginleştirme standart kültürel metodu ile incelendi. Örneklerin 100’ünden (%10) E. faecalis, 92’sinden (%9.2) E. faecium, 48’inden (%4.8) E. hirae ve 32’sinden (%3.2) de E. durans olmak üzere, toplam 272 (%27.2) enterokok izole ve identifiye edildi. İzolatlar vankomisin ve teikoplanine %2.9, trimetofrin-sülfamethaksole %3.7, ampisiline %5.1, penisiline %7.4, sefoperazone %8.8, basitrasine %15.4, streptomisine %19.9, amikasin ve gentamisine %20.6, tetrasikline %26.5 ve eritromisine %33.8 oranında dirençli bulundu. İzolatların 126’sında (%46.3) iki ve daha fazla antibiyotiğe direnç tespit edilmesi, çoğul antibiyotik dirençliliği açısından önemli olarak değerlendirildi. Bu araştırma ile bölgemizde ilk kez Anadolu mandalarına ait dışkı örnekleri enterokok türleri açısından incelendi. Araştırmadan elde edilen verilerin, yöremizde yapılacak benzer çalışmalara kaynak teşkil edebileceği kanısına varıldı.
Avcı Bakteriler
Avcı Bakteriler
Yazar: Önol, Mustafa; Yardımcı, Hakan
Dergi: Etlik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, Vol. 29 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Avcı bakteriler,Bdellovibrio ve benzeri organizmalar

Avcılık canlılığın her ölçeğinde görülebilen bir etkileşim biçimidir. Bakteriyofajların da dahil edilmesi durumunda; mikronlar ile ölçülen canlılardan metreler ile ölçülen hayvanlara kadar uzanan bir avcı skalası oluşur. Ökaryot ve prokaryot canlıların gösterdiği avcılık modelleri arasında yatan temel fark, prokaryot hücrelerin avlarını yutamamasından kaynaklanır. Avcı bakteriler ilk kez 1962 yılında Heinz Stolp tarafından; küçük, yüksek motiliteye sahip, zorunlu avcı, Gram negatif bakteriler olarak tanımlanmıştır. Bu bakteriler, hücreye tutunma ve hücreyi lize etme yeteneğine sahiptir. Doğada yaygın olarak bulunan avcı bakterilerin etki mekanizmaları tam olarak keşfedilememiş ve bu bakterilerin tamamı filogenetik olarak sınıflandırılamamıştır. İn-vivo ve in-vitro ortamlarda yapılan çalışmalarda avcı bakterilerin geniş bir bakteri skalasına etki gösterdiği bulunmuştur. Bu derlemede avcı bakterilerin filogenetik olarak sınıflandırılması, temel özellikleri ve etki mekanizmaları ile avcı bakteriler kullanılarak yapılan bazı çalışmalar anlatılmıştır.

Avcılık canlılığın her ölçeğinde görülebilen bir etkileşim biçimidir. Bakteriyofajların da dahil edilmesi durumunda; mikronlar ile ölçülen canlılardan metreler ile ölçülen hayvanlara kadar uzanan bir avcı skalası oluşur. Ökaryot ve prokaryot canlıların gösterdiği avcılık modelleri arasında yatan temel fark, prokaryot hücrelerin avlarını yutamamasından kaynaklanır. Avcı bakteriler ilk kez 1962 yılında Heinz Stolp tarafından; küçük, yüksek motiliteye sahip, zorunlu avcı, Gram negatif bakteriler olarak tanımlanmıştır. Bu bakteriler, hücreye tutunma ve hücreyi lize etme yeteneğine sahiptir. Doğada yaygın olarak bulunan avcı bakterilerin etki mekanizmaları tam olarak keşfedilememiş ve bu bakterilerin tamamı filogenetik olarak sınıflandırılamamıştır. İn-vivo ve in-vitro ortamlarda yapılan çalışmalarda avcı bakterilerin geniş bir bakteri skalasına etki gösterdiği bulunmuştur. Bu derlemede avcı bakterilerin filogenetik olarak sınıflandırılması, temel özellikleri ve etki mekanizmaları ile avcı bakteriler kullanılarak yapılan bazı çalışmalar anlatılmıştır.