hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇEŞİTLİ SEDİMANLARDAN SPOR VE POLLEN ELDE EDiLMESi
EXTRACTION DES SPORES ET GRAINS DE POLLEN A PARTIR DE DIVERS SEDIMENTS
Yazar: Coquel, R.; Lobozıak, S.; Nakoman, E.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 64 No. 64, 1964
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; EXTRACTION DES SPORES,ET GRAINS DE,POLLEN A PARTIR ; ÇEŞİTLİ SEDİMANLAR,SPOR VE POLLEN,Paleobotanik

Biz burada, çeşitli sedimanlardan spor ve pollen elde etmek için, Lille Fen Fakültesi Paleobotanik Laboratuvarında kullanılan maserasyon metodlarının etraflıca tariflerini sunmaktayız. Bu yazımızda, Lille Fen Fakültesi Paleobotanik Laboratuvarında kullanılan, kömür ve sterillerden spor ve pollen elde etme metodları tariflerini öngörmekteyiz, ilkönce uçucu madde tenörü % 25 in üstünde olan primer taşkömürleri, sonra kömürleşme derecesi nispeten az olan Tersiyer linyitleri ve nihayet sterilleri (şist ve gre) mütalâa edeceğiz. Spor ve pollenler, lagün sularında solüsyon halinde bulunan bitkisel maddelerin kimyasal çökelmesi neticesinde teşekkül etmiş, hiçbir strüktüre malik olmıyan bir hamur içinde bulunmaktadırlar. Bu hamur içinde muhafaza edilmiş olmalarına, formülü C90 H29 O12 (OH)15 e karşılaşan ve bazı kimyasal grupların bileşimine tekabül eden sporopolleninden müteşekkil, gayet dayanıklı kabukları sebep olmuştur. Bu mikrofosilleri elde etme prensibi, maserasyon esnasında çabuk ve düzgün bir etki elde edebilmek için daha evvelce öğütülmüş numunenin kimyasal maddelerle muamele edilmesine dayanır. Böylece, çeşitli asit ve likörlerle, numunenin mineral ve kömürlü kısımları elimine edilir ve potasyum veya sodyum hidroksitle hümik maddeler ayrıştırılır.

Nous presentons ici la description detaillee des methodes de maceration employees au Laboratoire de Paleobotanique de la Faculte des Sciences de Lille pour extraire les spores et grains de pollen contenus dans divers Sediments. Nötre but est de decrire les methodes utilisees au Laboratoire de Paleobotanique de la Faculte des Sciences de Lille pour extraire les spores et grains de pollen â partir des charbons et des steriles. Nous serons appeles a considerer, tout d'abord, les houilles primaires presentant un pourcentage en matieres volatiles superieur â 25 %, puis les lignites tertiaires dont le degre de carbonisation est relativement reduit et enfin les steriles (schistes et gres). Les spores et grains de pollen sont enrobes dans une pâte ne presentant aucune structure organisee et dont l'origine est une precipitation chimique des substances vegetales en solution dans les eaux de la lagüne houillere. Leur conservation s'est realisee grâce â leur membrane resistante constituee par la sporopollenine qui se presente par l'ensemble d'un groupe d'especes chimiques dont la formüle şerait C90 H29 O12 (OH)l5. Le principe d'extraction de ces nıicrofossiles est base sur un traitement chimique des echantillons prealablement broyes afin d'obtenir une action rapide et uniforme des produits employes au cours de la maceration. Ce traitement consiste â eliminer les matieres minerales et charbonneuses par differents acides et liqueurs ainsi qu'â dissocier les matieres hurniques par l'action de la potasse ou de la soude.
AYDIN - NAZİLLİ HATTI KUZEYİNDEKİ VERSANLARIN JEOLOJİSİ HAKKINDA
ÜBER DIE GEOLOGIE DER UMGEBUNG NÖRDLICH DER LINIE AYDIN - NAZİLLİ
Yazar: Akartuna, Mehmet
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ÜBER DIE GEOLOGIE,DER UMGEBUNG,NÖRDLICH DER LINIE AYDIN ; AYDIN - NAZİLLİ HATTI,KUZEYİ,VERSANLARIN JEOLOJİSİ

Buradaki tetkik sahamız, Büyük Menderes nehrinin Aydın ile Nazilli arasında kalan kısmının kuzeyinde, vasati 14 km genişliğe malik bir bölgedir. Aydın vilâyet merkezinin doğu mahalleleri incelenen sahanın batı köşesinde yer alır. Hemen hepsi, takriben N-S doğrultusunda birbirine paralel olarak uzanan derin, sarp ve geçit vermiyen mütaaddit vadiler, mıntakaya arızalı bir şekil verirler. Bölgenin güney hududunu sınırlıyan Büyük Menderes nehrinden sonra, en mühim vadiler batıdan doğuya doğru sıralanır. Aydın vilâyet merkezi içinden geçen Tabakhane deresinden başka, İmamköy deresi, Musluca dere, Cuma deresi, Köşk dere, Malkaç dere ve Yağdere zikre değerdir. Memba kısımları tetkik sahamızın kuzeyinde bulunan bu vadilerin hemen hepsi, müstakil olarak Büyük Menderes nehrine kavuşurlar. Yalnız Musluca ile Cuma dereleri birleştikten sonra adı geçen nehre dökülürler. Vadi kesitleri dağlık bölgede umumiyetle sarp ve diktir

Unser Untersuchungsgebiet befindet sich nördlich des zwischen Aydın und Nazilli sich erstreckenden Teils des Flusses Büyük Menderes und hat eine Breite von ca 14 km. Di östlichen Wohnviertel der Stadt Aydın nehmen die westliche Ecke des Untersuchungsgebiets ein. Zahllose tief eingeschnittene, steile und ungangbare Täler, die fast alle im N-S-Streichen parallel verlaufen, geben der Landschaft eine sehr gestörte Form. Nach dem die Südgrenze des Gebiets bildenden Fluss Büyük Menderes reihen sich die bedeutendsten Täler gegen Westen an. Ausser dem Bach Tabakhane, der durch die Stadt Aydın fliesst, können hierbei die Bäche İmamköy Dere, Musluca Dere, Cuma Dere, Köşk Dere, Malkaç Dere und Yağdere genannt werden. Fast alle dieser Täler, deren Quellgebiet im N unseres Untersuchungsgebiets liegt, verbinden sich selbständig mit der Büyük Menderes. Nur die Musluca- und Cuma Dere münden nachdem sie zusammengekommen sind ebenfalls in den Büyük Menderes. Die Taleinschnitte des Berglands sind im allgemeinen steil.
MENDERES MASİFİ (TÜRKİYE'NİN SW sı) METAMORFİK KAYAÇLARINDAKİ GRENALARIN YAPISI HAKKINDA
SUR LA NATURE DES GRENATS DES TERRAINS MÉTAMORPHIQUES DU MASSIF DE MENDERES (SW DE LA TURQUIE)
Yazar: Gracıansky, P. De
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; MENDERES MASİFİ,METAMORFİK KAYAÇLARI,GRENALARIN YAPISI ; SUR LA NATURE,DES GRENATS DES TERRAINS,MÉTAMORPHIQUES DU MASSIF

Milas civarında Menderes masifine ait kayaçlardan toplanmış grena numunelerinin mineralojik etüdü, bu grenaların alüminyumlu ve demirli almandin grupununkine yakın bir kompozisyona malik olduklarını ortaya koymuştur; bu determinasyon da, genel metamorfizma mesozon grenalarına ait neşriyattaki donelere uymaktadır. Yirmibeş numunenin fiziksel özelliklerinin ölçüleri (kırılma indisi ve kristalografik parametre) ve beş örnek grenanın kimyasal analizleri, dış ve derin zon grenalarının daimî aynı kompozisyona malik olduklarını göstermiştir.

L'étude minéralogique précise d'échantillons de grenats recueillis au sein des terrains métamorphiques du massif de Menderes aux environs de Milâs, a révélé une composition voisine de celle de l'almandin, pôle alumineux et ferreux de la série; une telle détermination coïncide avec les données de la bibliographie relative aux grenats de la mésozone dans le métamorphisme général. La mesure des grandeurs physiques (indice de réfraction et paramètre cristallographique) de vingt cinq échantillons et l'analyse chimique de cinq témoins de ces grenats reflètent une remarquable constance de leur composition, des zones externes aux zones les plus profondes rencontrées.
İSKENDERUN HAVALİSİNDEKİ PAYAS BOKSİTİK DEMİR CEVHERLERİ
DIE BAUXITISGHEN EISENERZE VON PAYAS BEI İSKENDERUN
Yazar: Petrascheck, W. E.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; DIE BAUXITISGHEN,EISENERZE VON PAYAS,BEI İSKENDERUN ; İSKENDERUN HAVALİSİ,PAYAS BOKSİTİK,DEMİR CEVHERLERİ

Amanos silsilesi Akdeniz sahilini takiben SSW istikametinde Toroslar'dan ayrılmakta ve Lübnan arazisine doğru uzanmaktadır. Silsilenin batı eteğinde İskenderun liman şehri ile bir zamanlar Suriye'yi Küçük Asya'ya bağlıyan eski ticaret yolunun üzerinde büyük bir kervansarayın bulunduğu Payas ovası yer almaktadır. Paleozoik şistlerinden müteşekkil bir nüve kısmı ile Kretase kalkerlerinden ve serpantinlerinden müteşekkil bir örtüden meydana gelmiş olan silsilenin doğu ve batı yamacında eski bir demir işletmesine ait dağınık bakiyeler görülmektedir. Ankara'daki M.T.A. Enstitüsünün kıymetli yardımları sayesinde, 1964 Eylülünde bu demir yataklarının jeolojik durumunu etüd etmiye muvaffak oldum. Müşahede edilen durumlara nazaran, Doğu Yunanistan'daki nikel bakımından zengin Larymna demir yatakları ile aralarında muayyen bir benzerlik olduğu anlaşılan bu yataklarda istifadeye elverişli bir nikel tenörunün mevcudiyeti imkânsız değildi. Bu gezilerimde bana refakat eden genç Türk jeologu Bay Hüseyin Çetin'e kıymetli iş birliğinden dolayı burada da teşekkür etmek isterim.

Das Amanosgebirge zweigt vom Taurus in SSW-Richtung ab, die Küste des Mittelmeers begleitend, und streicht auf den Libanon zu. Am Westfuss des Gebirges liegt die Hafenstadt İskenderun und der Markt Payas, einst eine grosse Karawanserei an der alten Handelsstrasse von Syrien nach Kleinasien. Am Westhang und am Osthang des Bergzuges, der aus einem Kern von paläozoischen Schiefern und einem Mantel von kretazischen Kalken und von Serpentinen besteht, liegen weit verstreut Reste eines früheren Eisenerzbergbaues. Mit dankenswerter Unterstützung des M.T.A. in Ankara konnte ich im September 1964 die geologische Stellung dieser Eisenerzlager studieren, die nach ihrer Lage eine gewisse Analogie mit den nickelreichen Eisenerzlagern von Larymna in Ostgriechenland zu haben schienen und in denen ein nutzbarer Nickelgehalt nicht ausgeschlossen war. Bei diesen Begehungen wurde von dem jungen türkischen Diplomgeologen Herrn Hüseyin Çetin begleitet, für dessen wertvolle Mitarbeit auch hier in herzlicher Freundschaft gedankt sei.
ALANYA'NIN KUZEYİNDEKİ TOROS'UN JEOLOJİSİ HAKKINDA GÖZLEMLER
OBSERVATIONS SUR LA GÉOLOGIE DU TAURUS AU NORD D'ALANYA (TURQUIE)
Yazar: Peyronnet, Philippe De
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; OBSERVATIONS,SUR LA GÉOLOGIE,DU TAURUS AU NORD,D ; ALANYA,TOROS,HAKKINDA GÖZLEMLER

Alanya masifi, Türkiye'nin güneyinde, Antalya körfezinin Doğu Akdeniz kıyısı boyunca uzanan kısmında bulunmaktadır. Pamfilya ve Kilikya bölgelerinde olup, doğuya doğru, Silifke'ye kadar uzanmaktadır. NW-SE istikametinde, uzunluğu 200 km, genişliği ise 40 km dir. Bu masif esas olarak Primer arazisinden ve muhtemelen de bir parçacık Sekonderden teşekkül etmiştir. Toros silsilesinin eski kısımlarını ihtiva eltiği için, ona «masif» kelimesinin verilmesi çok uygun olur. Bölge, 1941 senesinde M. M. Blumenthal tarafından dolaşılmıştır. Bu zat, 1:100 000 ölçekli jeolojik bir harita vücuda getirmiş ve gözlemlerde bulunmuştur. Bu gözlemler benim için çok faydalı olmuş ve yaptığım araştırmaları kısmen teyit etmiştir. Bu yazıdaki maksadım, Alanya küçük limanının kuzeyinde bulunan 300 km2 lik bir çevre içinde yapmış olduğum araştırmalara ait neticeleri kısaca göstermektir. Burada coğrafya bakımından iki bölge görülür: (1) Takribi olarak 2 km genişliğinde kıyı ovası; (2) 1500 ve 2000 metre irtifamda karstlaşmış kalkerli platolarla birlikte Toros bütününün birden bire yükseldiği hinterland. M.T.A. Enstitüsü kadrolarında iki arazi görevi ile 1:25 000 ölçekli löveler yaptım. Takibettiğim plân şöyledir: (1) Stratigrafi; (2) Struktur.

Le massif d'Alanya est situé au Sud de la Turquie, le long de la côte méditerranéenne orientale du golfe d'Antalya. Il s'étend jusgu'à Silifke vers l'E, dans les provinces de Pamphylie et de Cilicie. Son allongement NW-SE est de 200 km, sa largeur de 40 km. Il est formé principalement de terrains primaires et peut-être aussi d'un peu de Secondaire. Le mot «massif» lui convient parfaitement car il comprend des parties anciennes de la chaîne du Taurus. La région a été parcourue par M. M. Bluménthal en 1941. Il a dressé une carte géologique au 100 000ème et recueilli des observations qui m'ont été utiles et que mes recherches ont confirmées en partie jusqu'à maintenant. Dans cette note je me propose d'indiquer brièvement les résultats auxquels ont abouti mes recherches dans un périmètre de 300 km2 situé au Nord du petit port d'Alanya. Du point de vue de la géographie on distingue deux régions : (1) la plaine côtière, large de deux kilomètres à peine; (2) l'arrière-pays, où l'ensemble taurique s'élève rapidement avec des plateaux calcaires karstifiés d'altitude comprise entre 1500 et 2000 mètres. Dans le cadre du Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, j'ai effectué deux missions de terrains et fait des levers à l'échelle du 25 000ème. Je suivrai pour l'exposé le plan suivant : (1) Stratigraphie; (2) Structure.
TUNCELİ - BİNGÖL BÖLGESİ JEOLOJİSİ
GEOLOGY OF TUNCELİ - BİNGÖL REGION OF EASTERN TURKEY
Yazar: Afshar, F. A.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GEOLOGY OF TUNCELİ,BİNGÖL REGION,EASTERN TURKEY ; TUNCELİ,BİNGÖL BÖLGESİ,JEOLOJİSİ

Bu bölge Doğu Anadolu'daki Toros orojenik kuşağı üzerinde bulunmaktadır. Bölgede aflöre eden en eski formasyonlar Alt Permien metasedimanları ile, Üst Permien subkristalin kalkeridir. Alt Kretase flişi kısmen erozyona mâruz kalmış olan Üst Permien kalkeri üstünde diskordan bir şekilde uzanmaktadır. Fliş, tüf, bazaltik-andezitik akıntı ve kalkerden ibaret kalınlık Alt Kretase, Üst Kretase ve Alt Eosen yataklarını teşkil edip, her devre ait yatak ötekinden bir diskordans ile ayrılır. Orta Eosen kalkerinin üstünde diskordan olarak bulunan Alt Miosen denizel kalkeri, Orta Miosen marnlan ile Üst Miosen kırmızı yalaklarını ihtiva eden linyitin içine doğru geçmiştir. Üst Miosenden sonra bu bölge erozyon ve geniş bir ekstruzif volkanik faaliyetin etkisinde kalmıştır. Permien sırasında bölge Tethys jeosenklinaline dahil olmuş, Triasik-Jurasik devirlerde ise orojen, yükselme ve erozyona mâruz kalmıştır. Alt Kretaseden Orta Eosene kadar öjeosenklinal sayılıp, Varistik, -Gosau, Laramien, Pireneen ve Attik orojenlerinin etkisinde kalmıştır. Taban kompleksi üzerindeki bütün sedimanter seksiyon kuvvetli bir şekilde iltivalanmış, faylanmış, volkanik intruzyonun etkisinde kalmış ve beş orojenik epizod sırasında da erozyona mâruz kalmıştır.

This region is located in the Taurus orogenic belt of the highland district of Eastern Turkey. Lower Permian metasediments and Upper Permian suberystalline limestone are the oldest exposed formations of this region. Lower Cretaceous flysch overlies partly eroded Upper Permian limestone discordantly. The enormous thickness of flysch, tuffs, basaltic - andesitic flows, and limestones constitute deposits of Lower Cretaceous, Upper Cretaceous, and Lower Eocene; the deposits of each of these periods are separated from the others by an unconformity. Middle Eocene limestone is overlain discordantly by Lower Miocene marine limestone which grades upward into lignite-bearing marls of Middle Miocene and red beds of Upper Miocene. After Upper Miocene time, this region has been subjected to erosion and widespread extrusive igneous activities. During Permian this region was part of Tethys geosyncline; in Triassic-Jurassic times it was subjected to orogenesis, uplift and erosion, and from Lower Cretaceous until Middle Eocene it was part of an eugeosyncline. It was affected by Variscan, pre-Gosauan, Laramide, Pyrenean, and Attian orogenies. The entire sedimentary section above the basement complex is intensely folded, faulted, subjected to igneous intrusion, and during five orogenic episodes has been exposed and eroded.
AMASRA (KUZEY ANADOLU) PERMİENİNİN PALEOMAGNETİZMASI
PALÉOMAGNÉTISME DU PERMIEN D'AMASRA (ANATOLIE DU NORD)
Yazar: Gregor, C. B.; Zıjderveld, J. D. A.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1964
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; PALÉOMAGNÉTISME,DU PERMIEN D,ANATOLIE DU NORD ; AMASRA,KUZEY ANADOLU,PERMİENİNİN PALEOMAGNETİZMASI

Amasra (Karadeniz) civarı Permieninden toplanmış, yönü belli 18 numune, yavaş yavaş mıknatıslığını kaybetme yoluyla, 292° lik sapma açılı (declinaison) ve —14.8° lik eğilimli (inclinaison) karakteristik bir artık mıknatıslanma ortaya koymuştur. Avrupa kalkanının Permien kayaçları üzerinden alınmış ölçülerden, aynı saha için 210° lik sapma açısı ve —15.8° lik eğilim (ortalama olarak) değerleri elde edilmiştir. Avrupa Permieninin bütünü üzerinde bugüne kadar yapılan Paleomanyetik etüdler, bir taraftan stabl kalkan kayaçlarının manyetik yönünün ayniyeti (uniformite) ve diğer taraftan Alp kayaçlarınınkinin değişkenliği arasında bâriz bir kontrast göstermektedir. Bu halde, aradaki fark, yatay bir dekroşman fayı boyunca kayma veya daha büyük bir Jeoteknik hareket (kıta kayması) ile izah edilebilir. Yapılmakta olan daha geniş etüdler, bu iki hipotezden birinin seçimini sağlıyacaktır.

Une série de 18 échantillons orientés, prélevés du Permien des environs d'Amasra (Mer Noire), a révèle, par suite de désaimantation progressive, une aimantation rémanente caractéristique avec déclinaison de 292° et inclinaison de —14,8°. Des calculs partant de mesures sur roches permiennes provenant du bouclier européen donnent une déclinaison de 210° et une inclinaison de —15,8° pour la même région (valeurs moyennes). Les études paléomagnétiques faites jusqu'à présent dans l'ensemble du Permien de l'Europe font ressortir un contraste frappant entre l'uniformité de l'orientation magnétique des roches du bouclier stable d'une part, et la variabilité de celle des roches de la chaîne alpine de l'autre. Dans le cas présent, la différence pourrait s'expliquer comme résultat de déplacements le long d'une faille horizontale de décrochement à l'échelle globale, ou bien de mouvements géotectoniques de plus grande envergure (dérive continentale). D'éventuelles études supplémentaires permettront de choisir entre ces deux hypothèses.
ZAMANTİ METAL CEVHERLEŞMESİ BÖLGESİNİN KURŞUN-ÇİNKO MİNERALİZASYONLARI
LES MINÉRALISATIONS PLOMBO-ZINCIFÈRES DE LA PROVINCE MÉTALLIFÈRE DU ZAMANTİ (SECTEUR NORD)
Yazar: Imreh, L.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; LES MINÉRALISATIONS,PLOMBO-ZINCIFÈRES,DE LA PROVINCE ; ZAMANTİ METAL,CEVHERLEŞMESİ BÖLGESİ,KURŞUN-ÇİNKO

Etüdü yapılan bölge Develi'nin 25 km güneyine düşmekte ve Zamanti'nin iki kenarındaENE-WSW yönünde uzanmış 110 km2 lik geniş bir band teşkil etmektedir (Şek. 1).Kurşun ve çinkonun mineralleşmiş olduğu, 550 km2 lik bir cevher bölgesinin kuzeykısmında yer almıştır. Romalıların eski çalışmalarından beri madencilik, ancak şu son onsenedir Kaleköymadeni'nde, Denizovası-Süleymanfakılı sektöründe, Çakılpınar, Havadan,Küçükleblebici ve daha güneyde Delikaya ocağı, Suçatı ocağında başlamıştır.

La région étudiée se situe environ à 25 km au Sud de Develi et forme une large bande de 110 km2 orientée en direction ENE-WSW sur les deux rives du Zamanti (Fig. 1). Elle représente la partie septentrionale d'une vaste province métallifère de 550 km2 environ, minéralisée en plomb et en zinc. L'activité minière, guidée par les anciens travaux romains, n'a repris qu'au cours des dernières décennies à Kaleköymaden, dans le secteur de Denizovası - Süleymanfakılı, à Çakılpınar, à Havadan, à Küçükleblebici et, plus au Sud, à Delikaya Ocak et à Suçatı Ocak.
KARBONATLARIN TANINMASINDA KULLANILAN KİMYASAL BOYAMA METODLARI
CHEMICAL STAINING METHODS USED IN THE IDENTIFICATION OF CARBONATE MINERALS
Yazar: Ayan, Tamer
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 65 No. 65, 1965
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; CHEMICAL STAINING,METHODS USED IN THE IDENTIFICATION,CARBONATE MINERALS ; KARBONATLAR,TANINMASI,KİMYASAL BOYAMA METODLARI

Karbonat mineralleri tortul kayaçlann önemli bir bileşenidir, magmatik ve metamorfik kayaçlar içinde, ilkel veya sonradan gelme olarak, yer alırlar. Kimyasal veya mekanik çökelme sonucunda türemiş karbonatik kayaçlarda asıl «kayaç yapıcı» bileşen niteliğinde oldukları gibi, pelit-psamit-psefit serisinde de, bazan bol miktarda, mevcutturlar. Karbonat mineralleri kristalografik özelliklerine göre iki ana grup altında toplanabilir :1) Kalsit grupu mineralleri : Heksagonal-rombohedral sistem.2) Aragonit grupu mineralleri: Ortorombik sistem «psödoheksagonal».Kalsit grupu minerallerinden, tortullar içinde diğerlerinden fazla bulunan ilk ikisi kalsit (CaCO3) ve dolomit [CaMg(CO3)2] tir. Kalsit, saflığına veya kapsadığı «ferro» demir ve manyezyum miktarına göre; saf kalsit, ferrokalsit, az veya çok manyezyumlu kalsit şeklinde bulunabilir. Buna göre, dolomiti de bileşiminde bulunan ferro yüzdesine göre, saf dolomit ile ferro-dolomit kutupları arasında düşünmek yerinde olur. Diğer kalsit grupu mineralleri olarak, ankerit «ferroferrik dolomit» [CaFe(CO3)2], Manyezit (MgCO3), siderit (FeCO,), smitsonit (ZnCOg), rodokrosit (MnCO3) ve sferokobaltit (CoCO3) gösterilebilir.

Carbonate minerals are the major constituents of sedimentary rocks; however, they are also found in igneous and metamorphic rocks, either as primary or as secondary minerals. In carbonate rocks formed either by chemical or mechanical deposition, these minerals constitute the main rock-forming components. Sometimes they are also found in great abundance in pelitic, psammitic and psephitic rocks. According to their crystallographic characteristics, carbonate minerals may be subdivided into two main groups :1) Calcite group : Hexagonal-rhombohedral system.2) Aragonite group : Orthorhombic system «pseudohexagonal».Of the calcite group of minerals, calcite (CaCO3) and dolomite [CaMg (CO3)2] are the two minerals which are dominantly found in sediments. Depending on its purity, or iron and magnesium content, calcite may be found in states of pure calcite, ferro-calcite, or slightly to abundantly magnesian calcite. Similarly, according to the iron content percentage, dolomite may also be regarded as having been composed of two end members, pure dolomite and ferrous dolomite, in varying proportions. The other calcite group minerals are ankerite «ferroferric dolomite» [CaFe(CO3)2], magnesite (MgCO3), siderite (FeCO3), smithsonite (ZnCO3), rhodochrosite (MnCO3) and spherocobaltite (CoC03).