Koagülasyon/Flokülasyon Prosesiyle Peyniraltı Suyunun Fizikokimyasal Arıtılabilirliği
Physicochemical Treatability of Cheese Whey by Coagulation/ Flocculation Process
Yazar: Gürtekin, Engin
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Koagülasyon/Flokülasyon, Peyniraltı Suyu, Alüminyum sülfat, Demir (III) klorür, Demir (II) sülfat.

Bu çalışmada, peyniraltı suyunun koagülasyon/flokülasyon yöntemiyle fizikokimyasal arıtılabilirliği araştırılmıştır. Çalışma kapsamında, koagülant olarak alüminyum sülfat (alum), demir (III) klorür ve demir (II) sülfat kullanılmıştır. Koagülasyon/flokülasyon yönteminde farklı pH değerlerinin ve koagülant dozajlarının etkisi karşılaştırılmış ve optimum şartlar en yüksek kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) ve askıda katı madde (AKM) giderme verimine göre belirlenmiştir. Koagülant ile polielektrolit birlikte kullanılarak polielektrolitin farklı dozajlarının etkisi de çalışılmıştır. Alum, demir (III) klorür ve demir (II) sülfat için optimum pH (alum için: 6, demir (III) klorür için: 5, demir (II) sülfat için: 5), koagülant dozu (alum için: 300 mg/L, demir (III) klorür için: 400 mg/L, demir (II) sülfat için: 400 mg/L) ve polielekrolit dozu (her üç koagülant için: 20 mg/L) bulunmuş ve bu optimum alum, demir (III) klorür ve demir (II) sülfat değerlerinin kullanılması sonucu sırasıyla %34, %31 ve %29 KOİ giderme verimi ve %90, %92 ve %80 AKM giderme verimi elde edilmiştir. Polielektrolit ve koagülant dozunun birlikte kullanılması ile, yalnız koagülant kullanılması durumuna göre çamur hacmi üretimi alum için %45, demir (III) klorür için %32 ve demir (II) sülfat için %23 azalmıştır. Bu çalışmadan, koagülasyon/flokülasyon prosesinin peyniraltı suyunun ön arıtımında yararlı bir proses olacağı sonucu çıkarılmıştır.

Bu çalışmada, peyniraltı suyunun koagülasyon/flokülasyon yöntemiyle fizikokimyasal arıtılabilirliği araştırılmıştır. Çalışma kapsamında, koagülant olarak alüminyum sülfat (alum), demir (III) klorür ve demir (II) sülfat kullanılmıştır. Koagülasyon/flokülasyon yönteminde farklı pH değerlerinin ve koagülant dozajlarının etkisi karşılaştırılmış ve optimum şartlar en yüksek kimyasal oksijen ihtiyacı (KOİ) ve askıda katı madde (AKM) giderme verimine göre belirlenmiştir. Koagülant ile polielektrolit birlikte kullanılarak polielektrolitin farklı dozajlarının etkisi de çalışılmıştır. Alum, demir (III) klorür ve demir (II) sülfat için optimum pH (alum için: 6, demir (III) klorür için: 5, demir (II) sülfat için: 5), koagülant dozu (alum için: 300 mg/L, demir (III) klorür için: 400 mg/L, demir (II) sülfat için: 400 mg/L) ve polielekrolit dozu (her üç koagülant için: 20 mg/L) bulunmuş ve bu optimum alum, demir (III) klorür ve demir (II) sülfat değerlerinin kullanılması sonucu sırasıyla %34, %31 ve %29 KOİ giderme verimi ve %90, %92 ve %80 AKM giderme verimi elde edilmiştir. Polielektrolit ve koagülant dozunun birlikte kullanılması ile, yalnız koagülant kullanılması durumuna göre çamur hacmi üretimi alum için %45, demir (III) klorür için %32 ve demir (II) sülfat için %23 azalmıştır. Bu çalışmadan, koagülasyon/flokülasyon prosesinin peyniraltı suyunun ön arıtımında yararlı bir proses olacağı sonucu çıkarılmıştır.