hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hemşirelerin Tıbbi Hata Yapma Eğilimlerinin ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi
Determination of Medical Errors Tendency and the Factors Affecting of Nurses
Yazar: Baştürk Külahlı, Hayriye; Çınar Pakyüz, Sezgi
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; nurse,medical errors,affecting factors ; hemşire,tıbbi hatalar,etkileyen faktörler

Amaç: Bu çalışma, hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı.Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini bir devlet hastanesi’ nde görev yapan 217 hemşire oluşturdu. Araştırma verileri “Hemşire Tanıtım Formu” ve “Hemşirelikte Tıbbi Hataya Eğilim Ölçeği (HTHEÖ)” kullanılarak, yüz yüze görüşme tekniği ile toplandı. Verilerin istatistiksel analizinde One Way Anova, t testi, Kruskal Wallis varyans analizi, ki-kare ve Pearson korelasyon testleri kullanıldı.Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin  %18,9 (n=41)’ unun tıbbi hata yaptığı, bu hatalardan %18 (n=39)’ inin ilaç uygulama ve %4,6 (n=10)’ sının “yanlış kayıt” (%4,6) olduğu belirlendi. Tıbbi hata kayıt bildirim oranı %4,9 olarak bulundu. Araştırmada, erkek hemşirelerin daha fazla tıbbi hata yaptığı, eğitim durumlarına göre üniversite mezunlarının daha az tıbbi hata yaptıkları belirlendi. Yaş, medeni durum, eğitim durumu, çalışılan servis ve çalışma şekillerine göre HTHEÖ puanları arasında anlamlı fark bulunmazken, kadın hemşirelere göre erkek hemşirelerin HTHEÖ puanları daha düşük bulundu.Sonuç: Araştırma sonuçları, hemşirelerde tıbbi hata yapma oranının yüksek ancak tıbbi hata yapma eğilimlerinin düşük olduğunu ancak hata bildirme konusunda isteksiz davrandıklarını gösterdi.

Objective: The aim of this study was to determine of medical errors tendency and the factors affecting of nurses.Material and Method: The sample of the study consisted of 217 nurses working in a state hospital. The data were collected using face-to-face interview technique with “Nurse Information Form” and “Tendency to Medical Errors in Nursing Scale (TMENS)”.  One-way Anova, t test, Kruskal Wallis variance analysis, chi-square and Pearson correlation tests were used for statistical analysis.Results: Of the nurses who participated in the study, 18.9% (n = 41) performed a medical error, 18% (n = 39) of these errors were drug administration and 4.6% (n= 10) of the wrong record (4.6%). The rate of medical error reporting was found to be 4.9%. According to, male nurses made more medical errors and university graduates made less medical errors than other education levels. It found that female nurses had lower HTHEÖ scores than male nurses while there was no significant difference between the TMENS scores according to age, marital status, educational status, service and working shift. Conclusion: The results of the study showed that the rate of making medical errors in nurses was high, but the tendency to make medical errors was low and they were reluctant to report mistakes.
Hemşirelerin Robot Kullanımına Dair Öz Yeterliği: Robot Kaygısı ve Otomasyon Seviyesi Tercihleri İlişkisinde Aracılık Etkisi
Nurses' Robot Use Self-Efficacy: Mediation Effect in The Relationship Between Robot Anxiety and Preference of Automation Levels
Yazar: Erebak, Serkan; Kasımoğlu, Necla
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Automation Levels,Healthcare,Nurses,Robot Anxiety,Self-Efficacy ; Otomasyon Seviyesi,Sağlık Hizmeti,Hemşire,Robot Kaygısı,Öz-Yeterlik

Amaç: Sağlık kuruluşlarında her geçen yıl robotik teknolojilerin kullanımı gittikçe artmaktadır. Bu süreçte kuruluşlar çeşitli problemlerle karşılaşabilirler. Sağlık kuruluşları, çalışanlarının robot teknolojilerine uyum sağlama yetkinliklerini geliştirerek bu konuda karşılaşabilecekleri olası problemlere dair önlem alabilirler. Bu çalışmada, hemşirelerin robot kaygısının tercih ettikleri otomasyon seviyesi üzerindeki etkisine ve ayrıca robot kullanımı öz yeterliğinin bu iki değişken arasındaki rolüne odaklanılmıştır. Yöntem: Bir hastanede çalışan hemşireler kendilerine verilen anketleri yanıtlamıştır. Bulgular: Analiz sonuçları, robot kullanımı öz-yeterliğinin, öz-yeterlilik ile otomasyon seviyelerinin tercihi arasında tam aracılık etkisine sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç: Etkili hemşire-robot işbirliğinin sağlanabilmesi için çalışan seçimi ve mevcut çalışanların eğitimleri sırasında robot kullanım öz yeterliklerinin belirlenmesi bu teknolojinin benimsenme sürecini kolaylaştırabilir.

Objective: Healthcare organizations may develop their employees’ competencies to adapt to robot technologies by identifying potential challenges beforehand. The psychological characteristics of the employees are among these challenges. In the current study, we focused on the influence of nurses' robot anxiety on their preferred level of automation and also the role of robot use self-efficacy between these two variables. Methods: Nurses working in a hospital answered paper-based surveys. Results: The analysis showed that robot use self-efficacy had a full mediation effect between their self-efficacy and preference of automation levels. Conclusion: In order to achieve effective nurse-robot cooperation, identifying robot use self-efficacy during employee selection and training of current employees may ease the adoption process of this technology.
Hemşirelik Öğrencilerinin Genel Erteleme Davranışları ile Mesleğe Yönelik Tutum ve Akademik Erteleme Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
An Investigation of the Relationship Between General Procrastination Behaviors of Nursing Students, Attitudes Toward the Profession, and Academic Procrastination Behaviors
Yazar: Yavuz Karamanoğlu, Ayla; Deveci Koçbilek, Zeynep; Turan, İbrahim; Özkan, Rabia
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 38 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Nursing students,academic procrastination,general procrastination,attitude towards profession ; Hemşirelik öğrencileri,akademik erteleme,genel erteleme,mesleğe yönelik tutum

Amaç: Bu çalışma ile, hemşirelik lisans öğrencilerinin genel erteleme davranışları ve hemşirelik mesleğine yönelik tutumlarıyla akademik erteleme düzeyi arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmaktadır.Yöntem: Çalışma tanımlayıcı tipte olup, Aralık 2019 ve Ocak 2020 tarihleri arasında yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini bir üniversitenin hemşirelik bölümünde okuyan ve çalışmaya katılmaya istekli 592 öğrenci oluşturmuştur. Veriler, öğrenci tanılama formu, Genel Erteleme Ölçeği (GEÖ), Akademik Erteleme Ölçeği (AEÖ) ve Hemşirelik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği (HMTÖ) yoluyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama, standart sapma, sayı ve yüzde, student t testi ve One Way Anova testi ve Pearson Korelasyon testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılanların, yaş ortalaması 20.09±1.40, %81.30’u kadın, %31.90’ı 2.sınıf öğrencisi olup, öğrencilerin %66.90’ı hemşirelik bölümüne isteyerek gelmiş, günlük ortalama telefon kullanım süresi 5.46±2.89 saattir. Cinsiyete göre AEÖ, GEÖ ve HMTÖ puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p

Objective: With this study, it is aimed to determine the relationship between the general procrastination behaviors and attitudes of nursing undergraduate students towards the nursing profession and the level of academic procrastination.Methods: The study is descriptive and was conducted between December 2019 and January 2020. The sample of the study consisted of 592 students studying in the nursing department of a university and voluntary to participated in the study. Data were collected through student identification form, General Procrastination Scale (GES), Academic Procrastination Scale (AES), and Attitude Towards Nursing Profession Scale (HMTS). Mean, standard deviation, number and percentage, student t test, One Way Anova test and Pearson Correlation test were used to evaluate the data.Results: The mean age of the participants was 20.09±1.40, 81.30% were female, 31.90% were second year students, 66.90% of the students came to the nursing department voluntarily, and the average daily phone usage time was 5.46±2.89 hours. A statistically significant difference was found between the mean scores of AEÖ, GEÖ and HMTS according to gender (p
Diyabetik Ayağı Olan Hastaların Hastalığa ve Sağlığa İlişkin Tutumları ile Hastalığı Kabul Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi
The Relationship Between Illness Acceptance and Attitudes Towards Disease and Health In Patients With Diabetic Foot
Yazar: Döner, Ezgi; Çırpan, Rabiye; Çürük, Gülsüm Nihal
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Diabetic foot,nursing,health belief,acceptance of illness,nurse ; Diyabetik ayak,sağlık inancı,hastalığı kabul,hemşire

ÖZAmaç: Araştırma, diyabetik ayağı olan bireylerin hastalığa ve sağlığa ilişkin tutumları ile hastalığı kabul arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır.Yöntem: Araştırma 01.06.2017-30.11.2017 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin ortopedi ve travmatoloji servisinde takip edilen, araştırma kriterlerine uyan 115 hasta ile yürütülmüştür. Çalışmada etik kurul onayı, çalışmanın yapıldığı hastaneden gerekli izin ve bireylerden yazılı bilgilendirilmiş gönüllü olur alınmıştır. Araştırmanın verileri, tanımlayıcı anket formu, hastalığı kabul ölçeği ve diyabet hastalarında sağlık inanç modeli ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Mann-Whitney U, Kruskal Wallis, tek yönlü varyans analizi, bağımsız gruplarda t testleri ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır.Bulgular:. Çalışmada hastaların sağlık inanç modeli ölçeğinin sadece algılanan ciddiyet alt boyutunda pozitif sağlık inancına, diğer alt boyutlar ve toplam sağlık inancında negatif sağlık inancına sahip oldukları belirlenmiştir. Hastaların hastalığı kabul ölçeği toplam puan ortalaması 22.79±.6.72 olarak tespit edilmiştir. Diyabetik ayak yarası süresi arttıkça hastaların hastalığı kabul düzeyinin azaldığı belirlenmiştir (p

Objective: This research was conducted to determine the relationship between attitudes towards illness/health and acceptance of illness in patients with diabetic foot.Methods: Research was carried out between 01.06.2017-30.11.2017 on 115 patients who met the criteria of the research, in orthopaedics, a traumatology service of a university hospital. Approval of committee of Ethics, permission from the hospital where the research was carried out, and written informed consent from individuals were received. Sources of data were a descriptive questionnaire, questionnaire on the acceptance of illness scale, and the Health Belief Model scale in diabetic patients. The data were evaluated with the following: Man Whitney U, Kruskal Wallis, one way analysis of variance, T-tests on independent groups, and Pearson correlation analysis.Results: Patients were found to have positive health belief only on the perceived seriousness of Health Belief Model scale in the lower dimension, and on other sub-dimensions, but total health belief were found to have negative health beliefs. It was determined that patients’ acceptance of the disease was an average of 22.79±6.72 total points scale. As the duration of diabetic foot injuries increases, patients’ level acceptance of illness decreased (p
Birey Merkezli Perioperatif Hemşirelik Ölçeği: Türkçe’ye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Person Centered Perioperative Nursing Scale: The Study of Adaptation to Turkish, Validity and Reliability
Yazar: Yılmaz Esenboğa, Nadide; Yurt, Seher
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Person-centered care,perioperative nursing,scale development,validity reliability ; Birey merkezli bakım,perioperatif hemşirelik,ölçek geliştirme,geçerlik güvenirlik

Amaç: Bu araştırma; Birey Merkezli Perioperatif Hemşirelik Ölçeği’ni Türkçe geçerlik ve güvenirliğini test etmek amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem: Metodolojik tipte gerçekleştirilen araştırma, İstanbul ilinde bulunan dört kamu hastanesinin ameliyathane ünitesinde Ekim 2021-Kasım 2021 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırmanın çalışma evreninden olasılıksız rastlantısal örneklem yöntemiyle seçilen ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 256 ameliyathane hemşiresine ulaşıldı. Veriler, ‘Hemşire Sosyodemografik ve Mesleki Tanıtım Formu’ ve ‘Birey Merkezli Perioperatif Hemşirelik Ölçeği’ kullanılarak toplandı. Geçerlik analizinde kapsam, yüzey ve yapı geçerliği; güvenirlik analizinde madde analizi, iki yarıya bölme, Cronbach alpha ve Omega katsayıları kullanıldı. Bulgular: Ölçeğin çeviri-geri çeviri yöntemi kullanılarak dil uyarlaması sağlandı. Kapsam Geçerlik İndeksi 0.97 bulundu. Kaiser-Meyer-Olkin değeri 0.85; Bartlett’s değeri x2=2062.99, p

Objective: This study was conducted to test the Turkish validity and reliability of the Person-Centered Perioperative Nursing Scale. Methods: This study which in methodological type was carried out in the operating room unit of four public hospitals in Istanbul between October-November 2021. Operating room nurses 256 who were selected from the study population using a non-probability random sampling method and met the inclusion criteria were reached. Data were collected by using the ‘Nurse Sociodemographic and Professional Introduction Form’ and  ‘Person-Centered Perioperative Nursing Scale’. Content, surface, and construct validity were used in validity analysis, and; item analysis, split-half, Cronbach alpha, and Omega coefficients were used in reliability analysis. Results: Language adaptation was ensured by using the translation-back translation method. The Content Validity Index was found as 0.97. Kaiser-Meyer-Olkin value was calculated as 0.85 and Bartlett's value was calculated as 2062.99, p
COVID-19 Pandemisinde Gebelik İzlemlerinde Müdahale Çarkının Kullanımı
Use of Intervention Wheel in Pregnancy Follow-ups in the COVID-19 Pandemic
Yazar: Fidan, Gürcühan; Öztürk Dönmez, Renginar
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; COVID-19 Virus,gebelik,izlem ; Covid-19 virüs,gebelik,izlem

Tüm dünyada pandemi olarak ilan edilen Covid-19 önemli ve yeni bir halk sağlığı sorunun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Dünyada ve ülkemizde pandemi ile birlikte sağlık hizmetlerinin sunumunda birtakım değişiklikler olmuş ve bu durum birinci basmak sağlık hizmetlerinin önemini arttırmıştır. Halk sağlığı hemşireliği risk gruplarından birisi olan gebeler immün sistemdeki değişiklikler nedeni ile enfeksiyona daha yatkın hale gelmektedirler. Bu derlemede halk sağlığı hemşirelerinin öncelikli yaptıkları uygulamaların kapsamını açıklamak, hedefler oluşturmak, girişimler belirlemek amacı ile kullanılan bir model olan müdahale çarkı çerçevesinde covid-19 pandemisinde gebelik dönemi izlemlerinin ile ele alınması amaçlanmıştır.

Covid-19, which has been declared a pandemic all over the world, has caused an important and new public health problem. With the pandemic in the world and in our country, there have been some changes in the delivery of health services, and this has increased the importance of primary health care services. Pregnant women, one of the risk groups in public health nursing, become more prone to infection due to changes in the immune system. In this review, it is aimed to discuss the pregnancy period follow-ups in the covid-19 pandemic within the framework of the intervention wheel, which is a model used to explain the scope of priority practices by public health nurses, to set goals and to determine interventions.
Kemoterapi Tedavisi Alan Çocuklarda Yorgunluğun Yaşam Kalitesine Etkisi
Effect Of Fatigue On Quality Of Life In Children Receiving Chemotherapy
Yazar: Uğur, Seval; Bal Yılmaz, Hatice
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; chemoterapy,fatigue,qality oflife,child ; kemoterapi,yorgunluk,yaşam kalitesi,çocuk

ÖZAmaç : Bu çalışma, kemoterapi tedavisi alan çocuklarda yorgunluğun yaşam kalitesine etkisini incelemek amacı ile yapılmış tanımlayıcı tipte bir çalışmadır.Yöntem: Araştırmanın örneklemine Temmuz-Kasım 2019 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Hematoloji ve onkoloji kliniklerinde yatarak veya ayaktan kemoterapi tedavisi gören 7-12 yaş grubu 53 hasta dahil edilmiştir. Araştırma verileri, "Çocuk Ebeveyn Bilgi Formu", "Çocuk Yorgunluk Ölçeği (24 saat)" ve "7-12 Yaş Arası Pediatrik Onkoloji Hastalarında Yaşam Kalitesi Ölçeği"  kullanılarak hastalar ile yüz yüze görüşülerek toplanmıştır.Araştırma verilerilerinin analizi SPSS 22.0 programında; ortalama, standart sapma, min-max, sayı, yüzde, Spearman korelasyon analizi, bağımlı gruplarda t-testi ve kikare analizi ile değerlendirilmiştirBulgular: Kemoterapi tedavisi alan çocukların yorgunluk  puan ortalamalarının 22.96±9.68 ve yaşam kalitesi  puan ortalamalarının 80.92±18.57 olduğu bulunmuştur.Sonuç: Kemoterapi tedavisi alan çocukların yorgunluk semptomu arttıkça yaşam kalitesinin azaldığı gözlemlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Kemoterapi; yorgunluk; yaşam kalitesi; çocuk.

ABSTRACObjective: This descriptive study was conducted to investigate the effect of fatigue on quality of life in children receiving chemotherapy.Methods: The sample of the study included 53 patients aged 7-12 years who received inpatient or outpatient chemotherapy treatment at Ege University Medical Faculty Pediatric Hematology and oncology clinics between July and November 2019.The study data were collected using the face-to-face interview technique. The tools used to collect the data were "Child Parent Information Form", "the Fatigue Scale – Child (FS-C) (24 hours)" and "Quality of Life Scale in Pediatric Oncology Patients aged 7-12 Years".The study data were analyzed using the SPSS 22.0 program. For the analysis, arithmetic mean, standard deviation, min-max, numbers, percentages, Spearman correlation analysis, t-test in dependent groups and chi-square analysis were used.Results: The mean score the participating children receiving chemotherapy obtained from the Fatigue Scale – Child ,and Quality of Life Scale in Pediatric Oncology Patients were 22.96 ± 9.68 and 80.92 ± 18.57 respectively. Conclusion: It has been observed that the quality of life of children who received chemotherapy treatment decreased as the symptoms of fatigue increased.Keywords: Chemotherapy, fatigue, quality of life, child.
Nadir Hastalıklar ve Hemşirelik
Rare Disease and Nursing
Yazar: Özer, Serap; Ay, Adile
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Rare diseases,care,nursing ; Nadir hastalıklar,bakım,hemşirelik

Nadir hastalıklar 10.000'de beşten az kişiyi etkileyen hastalıklar olarak tanımlanmaktadır. Bu hastalıklar görünürde az sayıda kişiyi etkilese de yüksek morbidite, mortalite oranlarına sahiptir ve tedavi kaynaklarının kısıtlı olduğu klinik bir tablo oluşturmaktadır. Çoğunun etkili bir tedavisi yoktur ve karmaşık bir bakım süreci gerektirmektedir. Multidisipliner yaklaşım diğer hastalık gruplarında olduğu gibi nadir hastalıklarda da oldukça önemlidir. Hemşireler bu noktada eğitim, savunuculuk, araştırmacı, yönetici, danışman rolleri ile ön plana çıkmaktadır. Aynı zamanda hastaların hastalık algısında pozitif yönde iyileşmeler sağlayabilmektedir. Bakım sürecinin tamamında hemşirelerin kilit rolleri göz önüne alındığında; güncel kaynakların oluşturulması önemli noktalardandır. Bu derleme makalenin; nadir hastalıklarda etkili bakım yönetiminin sağlanması sürecinde hemşirelere kaynak oluşturacağı düşünülmektedir.

Rare diseases are defined as diseases that affect less than five people in 10.000. Although these diseases affect only a small number of people, they have high morbidity and mortality rates and create a clinical picture with limited treatment resources. Most do not have an effective treatment and require a complex care process. Multidisciplinary approach is very important in rare diseases as in other disease groups. At this point, nurses come to the fore with their education, advocacy, researcher, manager and consultant roles. At the same time nurses can provide positive improvements in patients' perception of illness. Considering the key roles of nurses in the whole care process; The creation of up-to-date resources is an important point. This compilation article; It is thought that it will create a resource for nurses in the process of providing effective care management in rare diseases.
Kanser Tanısı Almış Bireylerde Psikolojik Yardım Alma Durumlarını Etkileyen Değişkenlerin Belirlenmesi
Determining the Variables Affecting the Status of Psychological Help in Cancer Diagnosed Individuals
Yazar: Dönmez, Ayşegül; Avcı, Aysel
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Kanser;,Psikolojik Yardım;,Damgalanma. ; Cance;,Psychological Help;,Stigma.

Amaç: Araştırmanın amacı kanser tanısı almış bireylerin psikolojik yardım alma durumlarını etkileyen değişkenleri belirlemektir.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı kesitsel tipteki araştırma, bir kamu üniversitesi tıp fakültesi hastanesi onkoloji bölümü ayaktan tedavi gören kemoterapi merkezindeki 380 hasta ile yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak Birey Tanıtım Formu, Psikolojik Destek Alma Nedeniyle Sosyal Damgalanma Ölçeği ve Psikolojik Yardım Almaya İlişkin Tutum Ölçeği –Kısa Formu kullanılmıştır.Bulgular: Araştırmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 50.5±11.8 olup, %68.9’unun kadın, %81.1’nin evli, % 66.6’sının ilköğretim mezunu, % 51.8‘inin çalışmadığı, %39.7’sinin meme kanseri tanısı aldığı, %54.2’sinin hastalık süresinin 0-1 yıl, %56.3’ünün akut tedavi (ameliyat+ kemoterapi+ radyoterapi) aşamasında olduğu ve %74.2’sinin psikolojik destek alma ihtiyacının olmadığını düşündüğü belirlenmiştir. Araştırmada psikolojik destek alma nedeniyle sosyal damgalanma puan ortalamaları bireylerin tanıtıcı özellikleri ile karşılaştırıldığında, eğitim durumu, çalışma durumu, tıbbı tanı ve hastalık aşaması değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu görülmüştür (p

Aim: The aim of the study is to determine the variables that affect the psychological help of individuals diagnosed with cancer.Materials and Methods: A descriptive cross-sectional study was conducted with 380 patients in an outpatient chemotherapy center of a public university medical faculty hospital oncology department.As the data collection tool, the Individual Information Form, the Social Stigma for Obtaining Psychological Support Scale, and the Attitude Scale for Seeking Psychological Help-Short Form were used.Results: The average age of the individuals participating in the study is 50.5 ± 11.8, 68.9% of them are women, 81.1% are married, 66.6% are primary school graduates, 51.8% are not working, 39%, 7 of them were diagnosed with breast cancer, 54.2% had a 0-1 year disease duration, 56.3% were in the acute treatment (surgery + chemotherapy + radiotherapy) stage, and 74.2% thought they did not need psychological support. In the study, when the average scores of social stigma due to receiving psychological support were compared with the descriptive characteristics of the individuals, it was observed that there was a statistically significant difference according to the variables of educational status, employment status, medical diagnosis and disease stage (p