hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çift Seviyeli Tamamlanmamış Omurilik Yaralanmaları: Olgu Sunumu
Double-level Incomplete Spinal Cord Injuries: A case report
Yazar: Ayaz, Saeed Bin; Matee, Sumeera; Khan, Atif Ahmed; Ikram, Muhammad
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Double-Level, Incomplete Spinal Cord Injury, Cauda Equina Syndrome, Brown-Sequard Syndrome, Rehabilitation, Pakistan ; Çift Seviye, Tamamlanmamış Omurilik Yaralanması, Cauda Equina Sendromu, Brown-Sequard Sendromu, Rehabilitasyon, Pakistan

Brown-Sequard Sendromu; ısıya ve ağrıya duyarlılığın kontralateral kaybının yanı sıra motor işlevinin ve propriyosepsiyonun yüksek oranda ipsilateral kaybı ile karakterize edilen tamamlanmamış omurilik yaralanmalarının bir tipidir. Yaralanma vakaları sonucunda ortaya çıkan dengedeki hasarlar bireyi omur kırıklıklarına veya başka omurilik yaralanmalararına neden olabilecek düşmelere meyilli hale getirebilir. Bu vaka rapor çalışmamızda önce keskin bir bıçakla boyuna hasar alması ile &quot;Brown-Seqard Sendromu&quot; oluşmuş daha sonra ise bu sendromun neden olduğu düşme sonucu LV1 kırığının meydana gelmesinden dolayı bir başka tamamlanmamış omurilik yaralanması ile &quot;Cauda Equina Sendromu&quot; oluşmuş bireyi sunmaktayız. Kırık, pedikül vida ile tespit edildi ve hastaya işlevsel aktiviteleri tek başına yapabilecek maksimum kazancı sağlamak için rehabilitasyon programı uygulandı.

Brown-SÃ©quard Syndrome is a type of Incomplete Spinal Cord Injury characterized by a relatively greater ipsilateral loss of proprioception and motor function, with contralateral loss of pain and temperature sensations. The residual deficits in balance produced by such injury may render a person liable to fall that may result in vertebral fracture and another injury to the spinal cord. We present here a case who initially had Brown-SÃ©quard Syndrome due to penetrating knife injury to the neck and later on developed Cauda Equina Syndrome (another Incomplete Spinal Cord Injury) due to fractured LV1 following a fall. The fracture was fixed through Pedicle Screws and the patient underwent effective rehabilitation to gain maximum achievable independence in functional activities.
Epididimde Nadir Rastlanan Kitle: Leiomyom
A rare epididymal mass: Leiomyoma
Yazar: Çiçek, Tufan; Coşkunoğlu, Esra Zeynep; Demir, Canan Çiçek; Akbaba, Kaan; Uzunköprü, Reşit
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Leiomyoma, İmmunohistochemistry, Paratesticular tumor ; Leimyoma, İmmunohistokimyasal, Paratestiküler tümör

Leiomyom benign düz kas tümörüdür. Epididimde oldukça nadir görülür.  Sıklıkla erişkin yaşlarda izlenir. Sağ skrotal kitle nedeniyle dış merkezde total epididimektomi operasyonu uygulanan hastanınpostoperatif  patolojik inceleme sonucu leiomyoma gelmiş. Hasta, takiplerinin yapılması için bölümümüze başvurdu. Hastanın tanısının doğrulanması amacı ile preparatları istenerek patoloji bölümüne refere edildi. Mikroskopik incelemede, birbiri ile kesişip çaprazlaşan demetler oluşturan iğsi hücrelerden oluşmuş, mitoz ve nekroz içermeyen benign neoplastik yapı görüldü. İmmünohistokimyasal olarak düz kas aktini ve Desmin tümör hücrelerinde pozitif, S-100 negatif sonuç verdi. Hastanın patolojik tanısı doğrulandı. Bu olgu nedeniyle epididimal leiomyomalar literatür eşliğinde tartışıldı

Leiomyoma is a benign smooth muscle tumor. It rarely rises from epididymal structures and usually is encountred in adults. The patient, who had undergone total epididymectomy for right scrotal mass at another center, was diagnosed with Epididymal Leiomyoma. He was admitted to our clinic for  further evaluation and follow up. The previous eididymectomy specimens obtained and refered to our pathology department for confirmation of diagnosis. Microscopy revealed a benign neoplastic lesion, consisting of spindle cells. Which form interlacing bundels.Mitotic figures and tumor necrosis was not. Observed. The previous diagnosis is confirmed as the tumor showed immunohistochemical smooth muscule actin and Desmin posivity Whereas S-100 was not expressed with in the tumoral cells. This case report also overviews epididymal leiomyoma with recent literature findings.
Total Gastrik Nekrozlu İki Olguda Jejunal Mide Replasmanı
Jejunal Replacement of Stomach in Two Children with Total Gastric Necrosis
Yazar: Özden, Önder; Fakıoğlu, Ender; İskit, Hilmi Serdar; Okur, Hasan; Zorludemir, Ünal
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Children, stomach replacement, gastric volvulus, korosive substance ; Çocuk, mide replasmanı, gastrik volvulus, korozif madde

Çocuklarda total gastrektomi çok nadir ihtiyaç duyulan bir cerrahi işlem olduğundan mide replasmanı deneyimi de çok kısıtlıdır1. Bu çalışmada total gastrik nekroz nedeni ile jejunum kullanarak mide replasmanı yaptığımız iki olgu sunulmaktadır. İlk hastamız yakıcı madde içen 2 yaşında mide perforasyonu ve total nekroz nedeni ile acil ameliyata alınmış ve jejunal ansla onarım yapılmış bir erkek çocuktur. İkinci olgumuz ise 11 yaşında sol doğumsal diyafragma hernisine bağlı akut gastrik volvulus nedeni ile total gastrektomi ve Hunt-Lawrence tip ösefagojejunostomi yapılmış bir kız çocuktur. İki olgu ile sınırlı deneyimimiz, çocuklarda midenin tamamının kaybedildiği durumlarda jejunum ile onarımın iyi bir seçenek olduğunu düşündürmektedir

Total gastrectomy is an extremely rare procedure in children and experience with its replacement is very limited. We present two patients who had jejunal replacement due to total gastric necrosis. The first patient was a- 2-year-old boy who admitted with a history of caustic ingestion. He was taken operation because of gastric perforation and necrosis. Anastomosis was applied by using jejunal segments. The second patient was an 11-years-old girl who left diaphragmatic hernia and acute gastric volvulus. At laparotomy, Total gastrectomy and Hunt-Lawrence type gastroesophostomy were made. Reconstruction with jejunum is thought as a good option in total gastric necrosis according to our 2 patient experiences.
Behçet Hastalığı ve Kanser İlişkisi: Retrospektif Analiz Tek Merkez Deneyimi
Retrospective Analysis of Cancer with Behcet"s Disease: Single Center Experience
Yazar: Duman, Berna Bozkurt; Kara, Oğuz İsmail; Erken, Eren
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Behcet"s disease, cancer, breast ; Behçet Hastalığı, kanser, meme

Amaç: Behçet Hastalığı vaskülitik bir hastalıktır. Behçet Hastalığı ile kanser birlikteliği çok sık değildir. Biz çalışmamızda Behçet Hastalığı kanser ilşkisini araştırdık.                Hastalar ve Yöntem: 2005-2010 yılları arasında takip edilmiş 105 Behçet Hastası ça  lışmaya alındı. Histopatolojik olarak konfirme edilmiş malignensisi olan hastalar belirlendi.                  Bulgular: Bu takip süresinde klavuzlara uygun olarak düzenli taramaları yapılan hastalardan sadece birinde malignensi gözlendi. Bu hasta 55 yaşında meme kanseri tanısı aldı ve 16 yıl kolşisin kullanımı mevcuttu. Meme kanserine yönelik olarak modifiye radikal mastektomi ve 4 kür doksorubisin; siklofosfamid kombinasyonu uygulandıktan sonra tedaviye Tamoksifen ve LHRH anologu ile devam edildi.                   Sonuç: Bazı romatolojik hastalıklar kanser gelişimine predispozisyon yaratabilir. Hastalığın natürü ve kullanılan immunsupresif ilaçlar bundan sorumlu olabilir. Bizim çalışmamızda direk böyle bir ilişki gösterilemedi. Ama diğer bir yandan önemle vurgulanması gereken Behçet Hastalığı ile malignensi birlikteliğinde her  2 hastalığın birlikte dikkatlice yönetimidir.

Purpose: Behçet"s disease (BD) is a vasculitis of unknown origin. In autoimmune and vasculitic disorders the risk of malignancies has been extensively studied. In BD patients more than hundred cases associated with malignancies have been published. However, the direct relationship with BD has not been proved. We aimed to to investigate the incidence  of malignancies in BD patients  Material and      Methods: Here in we assessed 105 cases retrospectively between 2005-2010 with BD diagnosed according to International Study Criteria (ISG) . The patient"s data were reviewed for development of histopathologically confirmed  malignancy  Results: One  of our 105 patients with BD  was found to have solid tumor in the rate of  0.9 %. The remaining 104 patients with BD were in follow up without any malignancy in this period. The malignancy that we reported was invasive right breast carcinoma in a 55-year-old woman with BD. A radically modified right mastectomy and axillary lymphadenectomy were performed and postoperative doxorubicin, cyclophosphamide therapy for four cycles and  hormonal therapy with tamoxifen and leuprolide acetate was administered as adjuvant therapy. This patient had a history of 16 years colchicine usage as medication for BD.   Conclusion:The rheumatologic diseases can predispose malignancy, the autoimmune nature of BD or the immunosupressive medicines could be possible causes of this carcinoma. However, in our study only one patient had malignancy. The another point of view;  management and also prevention of  cancer with BD is important entity.
Malang Doğu Java Endonezya Da Java Halkı ve Arap Aileler Arasında Genetik Varyasyon ve Allel Heterozigotluğunun Açığa Çıkarılması
Revealing the Genetic Variation and Allele Heterozygote Javanese and Arab Families in Malang East Java Indonesia
Yazar: Sari, Nila Kartika; Prawestiningtyas, Eriko; Fatchiyah, Fatchiyah
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Javanese - Arab Ethnics, DNA fingerprint, 13 CODIS ; Java-Arap etnik, DNA parmakizi; 13 CODIS

Amaç: Bu çalışmanın amacı araplar ile evli Javalı ailelerdeki genetik çeşitliliğin ve babalık testi allel paternlerini belirlemektir.   Materyal ve Metod: Üç ailenin üç kuşağından alınan beyaz kan hücrelerini kullandık : büyükanne-anne1 , baba-kız2, büyükbaba-anne, baba-kız3,dede, büyükbaba - anne, büyükanne - anne , baba-oğul . DNA kan örnekleri standart prosedür tuzla çöktürme ile izole edildi ve TPOX , D3S1358 , FGA , D5S818 , CSF1PO , D7S820 , D8S1179 , TH01 , VWA , D13S317 , D16S539 , D18S51 , D21S11 ve amelogenin primerleriyle 13 CODIS"e uygun olarak ile PCR ile çoğaltıldı. Parmak izi profili   %8 poliakrilamid jel ile görüntülendi ve ChemiDoc jel Görüntüleme sistemi tarafından görüntüler alındı ve Quantity One yazılımı ile bant paterni yoğunluğu ölçüldü.   Bulgular: Onüç CODIS markırı kullanarak elde edilen sonuçlarımız, babalık testinde genetik değişkenlik ve allelik heterozigot allellerinin ilk nesilden sonraki nesile arttığını gösterdi.   Sonuç: Java-arap ailesinin genetik varyasyon ve allelik heterozigiteyi artırmasına sebeb olduğu sonucuna varılmıştır.

Purpose: The purpose of this study is to identify genetic variability the family of Javanese married with Arab and their allele patterns for paternity testing.   Material and Methods: We used human white blood cell from three generations of three families, consists of:1 grandmother-mother, father-daughter2, grandfather-mother, father-daughter3, grandfather, grandmother - mother, father-son. DNA blood samples were isolated by salting out standard procedure, and amplified by PCR with applying 13 CODIS which consists of TPOX, D3S1358, FGA, D5S818, CSF1PO, D7S820, D8S1179, TH01, VWA, D13S317, D16S539, D18S51, D21S11 and amelogenin primer. The Fingerprint profile was visualized by 8% polyacrylamide gel and took the picture by ChemiDoc gel Imaging and measure the intensity band pattern by Quantity One software  Results: Our result showed that the genetic variability and heterozygote allele increasing by using the 13 CODIS markers from the first generation to the next generation with paternity testing from each family were matched.   Conclusion: We can conclude that in a Javanese-Arab family ethnic seems stimulate the increasing genetic variation and allele heterozygote.
Orak Hücreli Anemi Hastalarının Hastaneye Yatış Sıklığını Etkileyen Faktörler
Factors Effecting Hospitalization Frequency of Sickle Cell Anemia Patients
Yazar: İlhan, Gül; Acıpayam, Can; Oktay, Gönül
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Orak hücreli anemi, hastaneye yatış sıklığı ; Sickle cell anemia, hospitalization frequency

Amaç: Bu çalışmada ağrılı krizle gelen orak hücreli anemi hastalarımızın hastaneye yatış sıklığını etkileyen faktörleri bulmayı amaçladık.   Materyal ve Metod: Yetmiş   i homozigot, 14'ü orak-beta talasemi olan 84 orak hücreli anemi hastası stabil durumdayken çalışmamıza katıldı. Bu çalışmada aynı zamanda 2010 ve 1012 yılları arasında hastalarımızın demografik ve klinik verilerini bildirdik.   Bulgular ve Sonuç: Hidroksiüre alan hastaların hastaneye daha sık yattıklarını ve hastaneye yatışla diğer değişkenler arasında bir ilişki olmadığı saptanmıştır. Hastaneye yatış açısından diğer değişkenler yönünden fark bulunamadı.

Purpose: In this study, we aimed to find factors effecting hospitalization frequency of our sickle cell anemia (SCA) patients with painful crisis.   Material and Methods: Eighty four SCA patients in steady-state condition participated to the study: Seventy with homozygous, and 14 with sickle cell-beta thalassemia disease. In this study we also reported demographic and clinical data of our patients from February 2010 to October 2012.   Results and Conclusion: We found that patients  using hydroxyurea and penicillin prophylaxis  stayed in hospital more times than the others. No relationship between high hospitalization and other variables have been found. However genetic differences may be present among these patients which warrant further studies.
Levetirasetam ve Valproik asid: Çocuklarda Karaciğer Fonksiyonları ve Amonyak Düzeyleri Üzerine Etkileri
Levetiracetam and Valproic Acid: Effects on the Liver Functions and Ammonia Level in Children
Yazar: İncecik, Faruk; Hergüner, M. Özlem; Altunbaşak, Şakir
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Levetiracetam, valproic acid, liver functions, ammonia. ; Levetirasetam, valproik asit, karaciğer fonksiyonları, amonyak.

Amaç: Levetirasetam ve valproik asidin, serum amonyak düzeyi ve karaciğer fonksiyon testlerinde bir değişikliğe neden olduğuna dair kanıtlar vardır. Bu çalışmanın amacı, valproik asid tedavisi ile karşılaştırıldığında, levetirasetam ile tedavi edilen epilepsili çocuklarda karaciğer fonksiyon parametreleri ve amonyak düzeyinin belirlenmesidir.   Materyal ve Metod: Mart 2010 ve Ekim 2010 tarihleri arasında, epilepsili 42 hasta tedavi ettik. Valproik asit ile tedavi edilen 22 çocuk ve levetirasetam ile tedavi edilen 20 çocuk çalışmaya alındı ve serum antiepileptik ilaç düzeyi, transaminazlar, G-glutamil transferaz ve amonyak düzeyleri değerlendirildi.   Bulgular: Valproik asit ile tedavi edilen hastalar ile levetirasetam ile tedavi edilen hastalar arasında serum g-glutamil transferaz ve transaminaz düzeyleri arasında herhangi bir farklılık yoktu. Valproik asit ile tedavi edilen hastalarda hiperamonyemi tespit edildi.   Sonuç: Bu sonuçlar, levetirasetam tedavisinin serum amonyak düzeyi ve karaciğer fonksiyonlarını değiştirmediğini düşündürmektedir.

Purpose: There is evidence that levetiracetam and valproic acid causes a changes of serum ammonia level and liver function tests. The aim of this study was to evaluate the liver function parameters and ammonia level in children with seizures on treatment with levetiracetam in comparison treated with valproic acid.   Materıals and Methods: Between March 2010 and October 2010, we treated 42 patients with epilepsy. We determined the serum concentration of antiepileptic drug, transaminases, g-glutamyl transferase, and ammonia level in 22 children treated with valproic acid, and in 20 children treated with levetiracetam.   Results: There were no significant differences in the serum transaminases, g-glutamyl transferase between the patients treated with valproic acid, and the patients treated with levetiracetam. Hyperammonemia was detected in patients treated with valproic acid.   Conclusıon: These results suggest that the treatment with levetiracetam does not alter the serum ammonia level, and liver functions.
QTc Aralığı Uzaması ve İnme: İskemik ve Hemorajik İnme Arasındaki Farklar
QTc Interval Prolongation and Stroke: Any Differences between Ischemic and Hemorrhagic Strokes?
Yazar: Amin, Osama Shukir Muhammed; Myckan, Hawar Adnan; Hussein, Emad Hama
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: stroke; QTc interval prolongation; ECG ; İnme; QTc aralık uzaması; EKG

Amaç: İnmeler genellikle çok sayıda elektrokardiyografi (EKG) değişiklikleri ve QTc aralığının uzaması ile karakterizedir. Çalışmamızda akut inme ile başvuran kadın ve erkek hastaların QTc aralığını analiz ettik.  Materyal ve Metod: Bu gözlemsel çalışmada Ağustos 2012&quot;den Mayıs 2013'e, Süleymaniye genel eğitim hastanesinin nöroloji bölümünde akut inme ile başvuran 100 hasta dahil edildi; 50 iskemik inme ve  50 intraserebral hipertansif kanamalı. Tüm hastalara A&E kabulünü müteakip yarım saat içirisinde dinlenme durumunda EKG yapıldı. QTc aralığı hesaplanıp analiz edildi. Her iki inme tipinde de kadınlar ve erkekler arasında bir karşılaştırma yapıldı.  Bulgular: İskemik grubunda 25 erkek ve 25 kadın vardı, 25 hastada (% 25, 13 erkek ve 12 kadın) QTc aralığı uzaması saptandı. Otuz iki erkek ve 18 kadın hemorajik grubu oluşturdu; QTc aralığı uzaması 18 erkek ve 8 kadında gözlendi (n = 26;% 26). QTc aralığı uzaması açısından hemorajik grup erkekler iskemik inmesi olan erkekler ile karşılaştırıldığında (P-değeri

Purpose: Strokes results in a multitude of electrocardiographic (ECG) changes, and a prolongation of the QTc interval is a well-observed one. We analyzed QTc interval prolongation among males and females who presented with acute stroke.   Material and Methods: This observational study was conducted at the department of neurology of the Sulaimaniya general teaching hospital, from August 2012 to May 2013, and involved 100 consecutive patients who presented with acute stroke; 50 had ischemic stroke and the rest (n=50) had hypertensive intracerebral hemorrhage. All patients underwent resting 12-lead ECG within half an hour of A&E admission. The QTc interval was calculated and analyzed. A comparison among males and females in both stroke types was done.  Results: The ischemic group had 25 males and 25 females; 25 patients (25%; 13 males and 12 females) demonstrated QTc interval prolongation. Thirty two males and 18 females constituted the hemorrhagic group; QTc interval prolongation was observed in 18 males and 8 females (n=26; 26%). There was no statistically significant difference in the QTc interval prolongation among males of the ischemic stroke versus hemorrhagic group (P-value
Romatoid Artrit ve Ayak Bileği-Brakiyal Baskı Endeksi Arasında Herhangi Bir İlişki Var mı?
Rheumatoid Arthritis and the Ankle-Brachial Pressure Index: Any Association?
Yazar: Fraidoon, Asso; Merza, Raof; Mohammad, Kosar; Amin, Osama Shukir Muhammed; Abdullah, Rozhgar
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: rheumatoid arthritis; ankle- brachial pressure index; peripheral vascular disease ; Romatoid artrit, ayak bileği-kol basınç indeksi; periferik damar hastalığı

Amaç: Çeşitli çalışmalar, periferal arterler üzerinde romatoid artrit etkisini (RA) değerlendirmeyi araştırmış ve intimal kalınlaşmanın geç gelişimi ve ateroskleroz arasında bir ilişki bulmuştur. Biz romatoid artrit hastalarında subklinik periferik damar hastalığının (PVD) yaygınlığını ortaya çıkarmayı denedik.  Materyal ve Metod : Bu vaka kontrol çalışmasına  romatoid tanısı almış 60 hasta dahil oldu. Kırk yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksi uyumlu sağlıklı bireyler kontrol grubu olarak seçildi. Tüm katılımcılar sigara içmeyen, hipertansif ve diyabet olmayan, normal lipid profiline sahip bireylerdi. Periferik arter hastalığı varlığı alt ekstremitenin her arter düzeyinde ayak bileği-kol basınç indeksi (ABPI) ölçülerek değerlendirildi. 0.9 &#8804; indeks anormal olarak kabul edildi ve PVD" nin altında yatan olası bir yansıma olduğu düşünüldü.  Bulgular: 40 kontrol bireyin sadece 3"ünün (% 7.5) anormal sonuçları (p-değeri

Purpose: Several studies tried to assess the influence of rheumatoid arthritis (RA) on peripheral arteries and found an association with later development of intimal thickness and atherosclerosis. We tried to uncover the prevalence of subclinical peripheral vascular disease (PVD) in rheumatoid arthritis patients.   Materials and Methods: This case control-study had involved sixty patients who were diagnosed with rheumatoid. Forty age, gender, and body mass index-matched healthy individuals were selected as the control group. All participants were non-smokers, non-hypertensive, and non-diabetics and had a normal lipid profile. The presence of peripheral arterial disease was evaluated by measuring the ankle-brachial pressure index (ABPI) at the level of each artery of the lower limbs. An index of &#8804;0.9 was considered abnormal and a possible reflection of an underlying PVD.   Results: Twenty three (38%) out of the 60 RA patients demonstrated one or more abnormal arteries while only 3 (7.5%) out of the 40 control individuals had abnormal results (p-value
Salvage Sistektominini Erken Dönem Sonuçları
Short Term Outcomes of Salvage Cystectomy
Yazar: Erçil, Hakan; Altunkol, Adem; Ortoğlu, Ferhat; Şener, Nevzat Can; Kuyucu, Faruk; Gürbüz, Zafer Gökhan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 39 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Salvage cystectomy, Bladder carcinoma, Experience ; Kurtarma sistektomisi, mesane tümörü, deneyim

Amaç: Kurtarma sistektomisi; mesane tümörü için başarısız küratif tedavi sonrası tümörün nüks etmesi sonucunda yapılan sistektomi tipidir. Biz bu endikasyonla kliniğimizde yapmış olduğumuz kurtarma sistektomilerinin sonuçlarını literatür eşliğinde  retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık.  Materyal ve Metod: Ağustos 2011 ile Mayıs 2013 tarihleri arasında mesane tümörü tanısı ile kurtarma sistektomisi yapılan 11 hasta demografik özellikleri, preoperatif ve postoperatif patolojileri, perioperatif ve postoperatif komplikasyonları ve üriner diversiyon yöntemleri açısından retrospektif olarak değerlendirildi.  Bulgular: Operasyon sonrası hastaların ortalama takip süresi 10,3 (3-20,8) ay idi.  Sistektomi öncesi  Transüretral rezeksiyon (TUR) materyallerine göre yapılan patolojik evrelemede 2 hastada  T1 (%18,1), 8 hastada T2 (%72,7) 1 hastada T4 (%9) iken; sistektomi sonrası patolojik incelemede bu dağılım , 4  hastada  T2 (%36,3), 3 hastada T3 (%27,2) ve 4 hastada T4 (%36,3) olarak bulundu. Hastaların 1'inde skuamöz hücreli karsinom bildirilirken, 2 hastada lenf nodu tutulumu bildirildi. Postoperatif erken (

Purpose: Salvage cystectomy is performed when recurrences or treatment failures occur or curative treatment for bladder cancer is not possible . In this article, we aimed to present our experience of salvage cystectomies in light of current literature.  Material and Methods: Folders of patients underwent salvage cystectomy between August 2011 and May 2013 were compared according to demographics, pre and post operative pathology reports, complicatons and types of urinary divertion.  Results: Mean follow-up was 10,3 (3-20,8) months. When pathologies were compared by peroperative transurethral resection (TUR), 2 (18.1%) patients were T1, 8 (%72.7) patients were T2, 1 (9%) patient was T4; pathology specimens following cystectomy was T2 in 4 (36.3%), T3 in 3 (27.2%) and T4 in 4 (36.3%) patients. 1 patient had squamous cell carcinoma, 2 patients had lymph node metastasis. 1 patient suffered from bleeding, one patient sufferd from ileal extravasation, 1 suffered from urine extravasation and one patient suffered from infection in early postoperative period (