hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türkiye Entomoloji Dergisi’nin SCI Süreci ve Türkiye Entomoloji Bülteni’nin Doğuşu
Türkiye Entomoloji Dergisi’nin SCI Süreci ve Türkiye Entomoloji Bülteni’nin DoğuĢu
Yazar: Durmuşoğlu, Enver
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 1 No. 1, 2011

SSCI, AHCI kapsamında taranan dergilerde eser sahibi olma koşulu ve hemen ardından bazı üniversite- lerin akademik kadrolara atama sırasında ulusal; uluslararası; SCI-E, SSCI, AHCI kapsamında taranan  dergilerdeki eserlere farklı puanlar vererek taban puan getirmesi, araştırıcı ve yazarları farklı davranışlara  yöneltmiştir. Genç araştırıcıların akademik yükselme ya da kadroya atanma koşullarını yerine getirebil- mek için ilk kez karşılaştıkları bu durum, onları hemen bu tür dergileri aramaya ve bulmaya itmiştir.  Başlangıçta pek çok yazar tarafından hangi dergilerin SCI kapsamında tarandığını bulmak bile zorluk gibi  gösterilse de kısa sürede bu dergilerin listesine Thomson-Reuters Web of Science’da ulaşılabildiği  görülmüştür. Ancak günümüzde bile halen hangi derginin ulusal hakemli dergi, hangisinin uluslararası  hakemli dergi statüsünde olduğu net olarak listelenmemiştir. Zira bir derginin hangi durumda ulusal, hangi  durumda uluslararası statüde olduğunu ortaya koyabilecek kriterler ULAKBİM gibi ulusal merkezlerce dile  getirilmiş olsa da uygun bir liste şeklinde resmi olarak duyurulamamıştır. Örneğin; geçmişten günümüze  yurtdışından gelen eserleri de değerlendirip yayımlamış olması, hakemlerinden bazılarının yurtdışından  olması ve pek çok uluslararası tarama merkezince taranması nedeniyle, çoğu entomolog Türkiye  Entomoloji Dergisi’ni, uluslararası hakemli dergi statüsünde görmüştür. Ancak doçentlik jürilerinde veya

SSCI, AHCI kapsamında taranan dergilerde eser sahibi olma koşulu ve hemen ardından bazı üniversite- lerin akademik kadrolara atama sırasında ulusal; uluslararası; SCI-E, SSCI, AHCI kapsamında taranan  dergilerdeki eserlere farklı puanlar vererek taban puan getirmesi, araştırıcı ve yazarları farklı davranışlara  yöneltmiştir. Genç araştırıcıların akademik yükselme ya da kadroya atanma koşullarını yerine getirebil- mek için ilk kez karşılaştıkları bu durum, onları hemen bu tür dergileri aramaya ve bulmaya itmiştir.  Başlangıçta pek çok yazar tarafından hangi dergilerin SCI kapsamında tarandığını bulmak bile zorluk gibi  gösterilse de kısa sürede bu dergilerin listesine Thomson-Reuters Web of Science’da ulaşılabildiği  görülmüştür. Ancak günümüzde bile halen hangi derginin ulusal hakemli dergi, hangisinin uluslararası  hakemli dergi statüsünde olduğu net olarak listelenmemiştir. Zira bir derginin hangi durumda ulusal, hangi  durumda uluslararası statüde olduğunu ortaya koyabilecek kriterler ULAKBİM gibi ulusal merkezlerce dile  getirilmiş olsa da uygun bir liste şeklinde resmi olarak duyurulamamıştır. Örneğin; geçmişten günümüze  yurtdışından gelen eserleri de değerlendirip yayımlamış olması, hakemlerinden bazılarının yurtdışından  olması ve pek çok uluslararası tarama merkezince taranması nedeniyle, çoğu entomolog Türkiye  Entomoloji Dergisi’ni, uluslararası hakemli dergi statüsünde görmüştür. Ancak doçentlik jürilerinde veya
Kelkit Vadisi Sciocorini Amyot & Serville, 1843 ve Strachiini Mulsant & Rey, 1866 (Hemiptera: Pentatomidae: Pentatominae) faunası üzerine çalışmalar
A study on the Sciocorini Amyot & Serville, 1843 and Strachiini Mulsant & Rey, 1866 (Hemiptera: Pentatomidae: Pentatominae) faunas of the Kelkit Valley (Turkey)
Yazar: Dursun, Ahmet; Fent, Meral
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 1 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Sciocorini,Strachiini,Kelkit Valley,fauna ; Sciocorini, Strachiini, Kelkit Vadisi, fauna

2005-2007 yılları arasında Gümüşhane, Erzincan, Giresun, Sivas ve Tokat illeri içinde yer alan Kelkit Vadisi'nde farklı lokalitelerde yapılan arazi çalışmalarında Sciocorini Amyot & Serville, 1843 tribüsünden 3 cinse bağlı 7 tür, Strachiini Mulsant & Rey, 1866 tribüsünden 3 cinse bağlı 9 tür tespit edilmiştir. Tespit edilen türlerden 10 tanesi araştırma bölgesi Kelkit Vadisi'nde ilk defa kaydedilirken 3 tür aynı zamanda Karadeniz Bölgesi için de ilk kayıttır. Menaccarus arenicola (Scholtz, 1847) ve Trochiscocoris rotundatus rotundatus Horváth, 1895 Türkiye Heteroptera faunası için oldukça nadir dağılımlı türlerdir.

Seven species belonging to 3 genus within the Sciocorini Amyot & Serville, 1843 tribe and 9 species belonging to 3 genus within the Strachiini Mulsant & Rey, 1866 tribe were determined during field studies performed in 2005 and 2007 in different localities in Kelkit Valley inside the city borders of Erzincan, Giresun, Gümüşhane, Sivas and Tokat. 10 of these species are first records for the study area Kelkit Valley whereas 3 species are new records for Black Sea Region. Menaccarus arenicola (Scholtz, 1847) and Trochiscocoris rotundatus rotundatus Horváth, 1895 are species with a rather rare distributional range for Turkey Heteroptera fauna.
Aydın ili nar bahçelerinde saptanan zararlı ve predatör türler, yayılışı, zararlı türlerden önemlilerinin popülasyon değişimi ve zararı
Insect pests and natural enemies found in pomegranate orchards in Aydın province, and population fluctuations with distribution and damage of the main species
Yazar: Yıldırım, Eyyüp; Başpınar, Hüseyin
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 1 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Pomegranate pests,predatory species,population dynamics,damage ; Nar zararlıları, predatör türler, popülasyon değişimi

Bu çalışma 2009 ve 2010 yıllarında Aydın ili nar bahçelerinde yürütülmüştür. Çalışmada amacı, nar bahçelerinde zararlı ve avcı böcek türlerinin belirlenmesi, bunlardan önemlilerinin popülasyon değişimleri, yayılışları ve zararının saptanması amaçlanmıştır. Zararlı ve yararlı türlerin saptanması amacıyla toplam 15 bahçede surveyler gerçekleştirilmiştir. Ectomyeloisceratoniae Zeller, 1839 (Lepidoptera: Pyralidae) ve Ceratitis capitata Wiedemann, 1824 (Diptera: Tephritidae)’ nın ergin popülasyon değişimlerini saptamak için iki bahçeye feromon tuzakları yerleştirilmiş ve bunlar haftalık olarak sayılmıştır. Ayrıca meyvelerde zarar oranlarının saptanması da bu 2 bahçede yürütülmüştür Sonuç olarak, C. capitata, E. ceratoniae, Docotettix cornutus Ribaut, 1948 ve Fieberiella anategea MeyerArndt, 1991 (Hemiptera: Cicadellidae) yaygın türler olarak belirlenmiştir. Siphoninus phillyreae (Haliday, 1835) (Hemiptera: Aleyrodidae), Aphis punicae Passerini 1863 ve Aphis gossypii Glover, 1877 (Hemiptera: Aphididae)’nin hem sayıca ve hem de yayılış olarak nadir türler olduğu görülmüştür.Zararlılardan C. capitata ve E. ceratoniae ana zararlılar olarak düşünülebilir. F. anategea ve D. cornutus potansiyel vektör türler olarak kabul edilebilir.

The study was conducted between 2009 and 2010 in pomegranate orchards in Aydın province in Turkey. The aim of the study was to determine insect pest and natural enemy species in pomegranate orchards, and was to investigate the population fluctuations, occurence and damage of the detrimental species in the orchards. For this purpose, surveys were conducted to determine the pest and beneficial species in 15 orchards. Pheromone traps were used to detect the population fluctuations of Ceratitis capitata (Wiedemann, 1824) (Diptera: Tephritidae) and Ectomyelois ceratoniae (Zeller, 1839) (Lepidoptera: Pyralidae), in 2 orchards, and counted weekly. Besides, evaluating of the fruit damage was carried out in the two orchards.As a result of the study, C. capitata, E. ceratoniae, Docotettix cornutus Ribaut, 1948 and Fieberiella anategea Meyer-Arndt, 1991 (Hemiptera: Cicadellidae) were  determined as common  pests in the orchards, and it was figured out that their populations reached to the peak in September on. Siphoninus phillyreae (Haliday, 1835) (Hemiptera: Aleyrodidae), Aphis punicae Passerini, 1863 and Aphis gossypii Glover, 1877 (Hemiptera: Aphididae) were  occasional both in number and in abundance in the orchards.Of the pests, C. capitata and E. ceratoniae were accepted as main pests. F. anategea and D. cornutus could be evaluated as potential vector species.
Akaroloji’de yeni bir dal; Adli akaroloji
A new branch in acarology; Forensic acarology
Yazar: Akyazı, Rana
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 1 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Akaroloji, adli bilimler, ölüm sonrası aralık

Ölü bir insan veya hayvan bedeni, ayrışma boyunca pek çok böcek türüne konukçuluk edebilir. Bu türler ayrışma sürecinin farklı dönemlerinde ceset üzerinde bulunurlar. Ölü bedene ilk gelen arthropod’lar genellikle leş sinekleridir. Bu sinekler beraberlerinde kendilerine özelleşmiş foretik akar türlerini cesede taşıyabilirler. Dolayısı ile phoretik akarlar da cesedin ilk ziyaretçilerinden olup, ölüm zamanının belirlenmesi açısından önemli göstergelerdir. Ölümden önce vücutta bulunabilen bazı akarlar ise, konukçularının ölümünden sonra canlı kalma süreleri ile adli olayların çözüme kavuşturulmasında yardımcı olabilirler. Bazen cesedin bulunduğu ortam böcek istilalarını önleyecek özellikte olabilir. Bu koşullar altında çoğu zaman sadece akarlar bulunabilir ve insan ölümü ile ilgili soruşturmalarda pek çok kritik sorunun cevaplandırılmasında yardımcı olabilirler. Ancak akarlar yalnızca ölüm zamanı değil, ölüm nedeninin belirlenmesi, cesedin taşınıp taşınmadığı ve cesedin yeni yeri ile ilgili bilgiler de verebilirler.

Animal carcasses and human bodies are hosts of many insects species during decompositon. These species feed on corpses at different stages of the decomposition process. The first arthropods that arrive on a dead body are usually carrion flies. These flies might bring their own specific phoretic mite species to the animal carcasses and human bodies. So, phorectic mites are the first arthropods colonising a dead body and they might become a good marker to determine the time of death. The survival time following the host’s death of some mites, which are present before death on body, can help to solve criminal cases. Sometimes the environment, where the corpse is found, can affect  invasion of insects. Under these circumstances, mites might become the only arthropods on a dead body and help answer critical questions pertaining to human death investigations. At the same time, mites might provide information not only about the time of death, but also about cause of death and movement or relocation of bodies.
Doğu Akdeniz Bölgesi zeytin ağaçlarında zararlı Coccoidea (Hemiptera) üstfamilyasına bağlı türler ve yayılış alanları
Species of the superfamily Coccoidea (Hemiptera) on olive trees and their distribution in Eastern Mediterrannean Region
Yazar: Kaçar, Gülay; Ülgentürk, Selma; Ulusoy, M. Rifat
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 2 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Doğu Akdeniz Bölgesi, Coccoidea, zeytin, yeni konukçu

Bu çalışma 2008-2009 yıllarında nisan-aralık arası düzensiz aralıklarla Adana, Gaziantep, Osmaniye, Mersin, Hatay, Kahramanmaraş ve Kilis illerinde yoğun zeytin alanlarında gerçekleştirilmiştir. Sürvey yedi ilin ağaç sayısının %0.01’de gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonunda, Filippia follicularis (Targioni Tozzetti, 1867) ve Saissetia oleae (Olivier, 1791) (Coccidae), Aonidiella aurantii (Maskell, 1879), Hemiberlesia lataniae (Signoret, 1869), Leucaspis riccae (Targioni Tozzetti, 1881) ve Parlatoria oleae (Colvée, 1880) (Diaspididae), Pollinia pollini (A. Costa, 1857) (Astereolecanidae) ve Phenacoccus solani (Ferris, 1918) (Pseudococcidae) olmak üzere sekiz tür belirlenmiştir. Bu türlerden P. solani yeni bir konukçu olarak zeytin (Oleae europa L.)’de dünya’da ilk defa kaydedilmiştir. Zeytin bahçelerinin %18.5’i Coccoidea türlerinden herhangi biri ile bulaşık bulunmuştur. Zeytin bahçelerinin Coccidae türleri ile bulaşma oranları; L. riccae için %7.5, S. oleae %3.9, P. oleae %2.5, P. pollini %2.5, A. aurantii ve F. follicularis %1.3, H. lataniae ve P. solani için %0.3 olarak tespit edilmiştir.

This study was carried out in intense olive groving areas of Adana, Gaziantep, Osmaniye, Mersin, Hatay, Kahramanmaraş and Kilis provinces at unsteady april-december in the years 2008-2009. The survey was conducted on according to 0.01% of tree number rules in the seven provinces. In the end of study, eight coccoid species belonging to four family; Filippia follicularis (Targioni Tozzetti, 1867) and Saissetia oleae (Olivier, 1791) (Coccidae), Aonidiella aurantii (Maskell, 1879), Hemiberlesia lataniae (Signoret, 1869), Leucaspis riccae (Targioni Tozzetti, 1881) and Parlatoria oleae (Colvée, 1880) (Diaspididae), Pollinia pollini (A. Costa, 1857) (Astereolecanidae) and Phenacoccus solani (Ferris, 1918) (Pseudococcidae) were determined on olive trees (Oleae europa L.). Among them P. solani was first time recorded on olive as a new host in the world. It was determined that 18.5% of the total orchards were infected by scale insect species. According the results the occuring rate was determined as 7.5% for L. riccae, 3.9% for S. oleae, 2.5% for P. oleae, 2.5% for P. pollini 1.3% for F. follicularis and 0.3% for A. aurantii,               H. lataniae and P. solani.
Böcek sistematiğinde moleküler markörlerin kullanımı
Usage of molecular markers in insect systematics
Yazar: Güz, Nurper; Kılınçer, Neşet
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 2 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Böcek taksonomisi, moleküler markörler, moleküler teknikler, protein markörleri

Böcek sistematiği çalışmalarında yaygın olarak morfolojik karakterler kullanılmaktadır. Ancak son yıllarda özellikle klasik sistematik uygulamalarında tanıları yapılamayan ya da birbirinden ayrılamayan türlerin tanılarında kullanılmak üzere moleküler markör sistemleri geliştirilmiştir. Moleküler markörleri, protein markörleri ve DNA markörleri olarak ikiye ayırmak mümkündür. Allozimlerin ve izozimlerin kullanıldığı protein markörleri bir takım dezavantajlarından dolayı yerini DNA markörlerine bırakmıştır. Bu derlemede entomoloji alanında DNA temelli çalışmalarda kullanılacak örneklerin muhafaza edilmesinden başlayarak DNA markörlerinin analizinde yaygın olarak kullanılan moleküler teknikler açıklanmış, mevcut teknikler birbirleriyle kıyaslanarak avantajları ve dezavantajları tartışılmıştır. Son olarak günümüzde DNA dizi analizinde kullanılan hedef genler hakkında bilgi verilerek bu genlerin sistematik çalışmalarda kullanım olanakları açıklanmıştır.

Insect systematics is based on morphological characters. However, molecular marker systems have been developed in recent years especially in order to discriminate closely related species and in order to identify the species which couldn’t be distinguished by systematic methods currently employed. Molecular markers can be divided into DNA markers and protein markers. DNA markers have been widely used due to the disadvantages of allozymes and isozymes which can be referred as protein markers. In this review preservation of samples for DNA analysis are summarized and widely used molecular techniques are described. The current techniques are compared to each other as well as the advantages and disadvantages of these techniques are discussed. Furthermore target genes used in DNA sequence analysis and their potentials in systematic research have been overviewed.
Ondokuz Mayıs Üniversitesi Kurupelit kampüs alanının afit (Hemiptera: Aphididae) türleri ve konak bitkileri
Aphid species (Hemiptera; Aphididae) of Ondokuz Mayıs University Kurupelit campus area and their hostplants
Yazar: Akyürek, Başak; Zeybekoğlu, Ünal; Görür, Gazi
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 2 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Hemiptera, Aphididae, Samsun.

2004-2006 yılları arasında yapılan bu çalışmada, Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Kurupelit Kampüs alanında dağılım gösteren Aphididae familyasına ait taksonlar ile bunların konak bitkileri araştırılmıştır. Araştırma sonucunda, Aphididae’nin altfamilyalarından Aphidinae’ye ait 31, Chaitophorinae’ye ait 2, Drepanosiphinae’ye ait 1, Lachninae’ye ait 9 olmak üzere toplam 43 taksonun kampüs alanında dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Farklı tür konak bitkilerde barınmada Aphis spiraecola’ nın, farklı afit türlerini üzerinde barındırmada ise konak bitki Senecio vulgaris’ in ilk sırada yer aldığı görülmüştür. Her türün; varsa sinonimleri, örneklerin yakalanma tarihleri, konak bitkileri ve beraberinde karıncanın bulunup bulunmadığı ile dünyadaki dağılımları verilmiştir.

In this study was carried out between 2004-2006, It was researched the taxa in Aphididae family distributed on Samsun Ondokuz Mayıs University Kurupelit Campus Area and their hostplants. Following the seraches, it was determined totaly 43 aphid species were distributed on campus area. Among these species, 31 in subfamily Aphidinae, 2 in subfamily Chaitophorinae, 1 in subfamily Drepanosiphinae, 9 in subfamily Lachninae. In terms of guesting on different hostplants Aphis spiraecola, in terms of hosting different aphid species Senecio vulgaris were placed on the top. For each species; If any, their synonyms, hostplants and dates of collecting of samples, whether ants were on the hostplats together with the aphids or not and World distrubiution were given.
Sodyum klorürün Eurygaster integriceps Put. (Heteroptera, Scutelleridae)’ in beslenme davranışı üzerindeki etkisi ve insektisit etkisini arttırıcı olarak kullanım olanakları
Effects of sodium chloride on feeding behavior of Eurygaster integriceps Put. (Heteroptera, Scutelleridae) and usabilities as an insecticide enhancer
Yazar: Çakır, Gülbahar; Kıvan, Müjgan
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 2 No. 3, 2012
Anahtar kelimeler: Süne, beslenme, kimyasal mücadele, insektisit, NaCl

Sodyum klorürün (NaCl) süne, Eurygaster integriceps Put. (Heteroptera, Scutelleridae) beslenmesi üzerindeki etkisini belirlemek ve insektisit etkisini arttırıcı olarak kullanımını saptamak amacıyla laboratuvarda bir çalışma yürütülmüştür. İlk olarak, erginlerin buğday tanelerinde ve 2.-3. dönem nimflerin buğday başaklarında beslenme davranışı incelenmiştir. 3 saat boyunca stereomikroskop ile saf su ve % 0.5 NaCl muameleli buğdayda sünenin beslenme davranışı gözlenmiştir. İkinci olarak, süne nimflerinin mücadelesinde % 0.5 NaCl ilaveli insektisitlerin etkisini saptamak için bir çalışma yürütülmüştür. Süne nimfleri petri kutularında dört insektisidin önerilen doz ve yarım dozu+% 0.5 NaCl ile ilaçlanmış başaklarına bırakılarak test edilmiştir. Sonuçlar NaCl’ ün süne üzerinde beslenmeyi durdurucu etkiye sahip olduğunu ve insektisit ve insektisit+ NaCl’ ün ölüm oranları arasında bir farklılık olmadığını göstermiştir. Sonuç olarak, denenen insektisitlere NaCl ilavesinin, etkide bir azalma olmaksızın, önerilen dozda en az % 50’ lik bir azalma sağlayabileceği anlaşılmıştır. Ancak bu sonuçların tarla denemeleri ile gösterilmesi gereklidir.

A study was conducted to determine the effects of sodium chloride (NaCl) on the sunn pest, Eurygaster integriceps Put. (Heteroptera, Scutelleridae) feeding and using as an insecticide enhancer in the laboratory. Firstly, it was examined the feeding behavior of adults on wheat kernels and 2.-3. instar nymphs on ear of grain. It was observed the feding behavior of sunn pest on distilled water threated and % 0.5 NaCl threated wheat by stereomicroskobic observation duration 3 hours. Secondly, the study was conducted to determine the effect of the addition of % 0.5 NaCl to insecticides, on the control of the sunn pest nymphs. Sunn pest nymphs releasing on ears sprayed with recommended doses of four insecticides and half-recommended doses of four insecticides+% 0.5 NaCl was tested in petri dishes. Results showed that NaCl had an arresting effect over the sunn pest and no differences were observed for mortality among rates of insecticides or insecticide+ NaCl. As a result of study, it was deduced that addition of NaCl to tested insecticides may provide a reduction of at least 50% of the recommended dose, without reducing effectiveness. However, these results should be demonstrated by field trials.
Türkiye akar faunası için yeni bir kayıt: Cheletomimus berlesei (Oudemans) (Acari: Cheyletidae)
A new record of Cheletomimus berlesei (Oudemans) (Acari; Cheyletidae) for the Turkish fauna
Yazar: Yeşilayer, Ayşe; Çobanoğlu, Sultan
Dergi: Türkiye Entomoloji Bülteni, Vol. 2 No. 3, 2012
Anahtar kelimeler: Acari,Cheyletidae,new records,İstanbul,Turkey ; Acari, Cheyletidae, Sistematik, İstanbul, Türkiye

Bu çalışmada; İstanbul ilinden toplanan bitki örnekleri içerisinde Cheyletidae familyasuna ait 2 tür tespit edilmiştir. Bunlardan Chelotomimus berlesei (Oudemans, 1904) Türkiye faunası için yeni kayıt olarak belirlenmiştir. Chelotogenes ornatus (Canestrini & Fanzago, 1876) ise daha önce Türkiye’den kaydedilmiş olan bir türdür. İstanbul’daki survey Cedrus atlantica Endll.(Pinaceae), Cupressus arizonica Greene (Cupressaceae), Pitosporum tobira (Thunb.) (Pittosporaceae), Cupressus sempervirens L.(Cupressaceae), Eonymus fortunei (Turcz.) (Celastraceae), Acacia hayeseii Benth. (Fabaceae)’da yürütülmüştür. Ayrıca C. berlesei’nin morfolojik karakter, ölçüm ve taksonomik karakterleri verilmiştir

In this study; two Cheyletid mites on park plant samples were determined from İstanbul. Of these, Chelotomimus berlesei (Oudemans, 1904) is a new record for the Turkish mite fauna; Chelotogenes ornatus (Canestrini & Fanzago, 1876) is previously recorded in Turkey. The survey was carried out in İstanbul and included six species of plants namely Cedrus atlantica Endll.(Pinaceae), Cupressus arizonica Greene (Cupressaceae), Pitosporum tobira (Thunb.) (Pittosporaceae), Cupressus sempervirens L.(Cupressaceae), Eonymus fortunei (Turcz.) (Celastraceae), Acacia hayeseii Benth. (Fabaceae) In addtion to the morphological characters of C. berlesi, the measurements and drawings of various taxnomic chracters has been given.