hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Üniversite Öğrencilerinin Fakülte Yaşamının Nitelikleri, Akademik Özyeterlikleri ve Öznel İyi Oluşları Arasındaki Yordayıcı İlişkiler
Üniversite Öğrencilerinin Fakülte Yaşamının Nitelikleri, Akademik Özyeterlikleri ve Öznel İyi Oluşları Arasındaki Yordayıcı İlişkiler
Yazar: Şimşir, Zeynep; Seki, Tolga
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 48 No. 48, 2018
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Fakülte yaşamı niteliği,akademik öz yeterlilik

Bu araştırmanın amacı üniversiteöğrencilerinin fakülte yaşam nitelikleri, akademik öz yeterlilikleri ve özneliyi oluşları arasındaki yordayıcı ilişkileri ortaya koymaktır. Araştırmaçalışma grubu 2016-2017 yılında Konya ilinde öğrenim görmekte olan öğrencilerarasından uygun örnekleme yöntemi ile seçilmiş 256 kadın,   62 erkek olmak üzere toplam 318 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır.  Araştırmaya katılanların yaş ortalaması20.50’dir. Verilerin toplanmasında üniversite öğrencilerinin fakülte yaşam niteliklerinibelirlemek amacıyla Fakülte Yaşam Niteliği Ölçeği, akademik öz yeterliklerinibelirlemek için Akademik Öz Yeterlilik Ölçeği ve öznel iyi oluş düzeylerinibelirlemek İçin Öznel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Veriler “Yapısal EşitlikModeli”ne göre AMOS 16 Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadanelde edilen bulgulara göre, öğrencilerin fakülte yaşam niteliklerinin, akademiköz yeterlilik ve öznel iyi oluşları üzerinde doğrudan etkileri ve akademik özyeterliliklerinin de öznel iyi oluş düzeyleri üzerinde doğrudan etkisigörülmüştür. Anahtar Kelimeler:  Fakülte yaşamı niteliği, akademik özyeterlilik, öznel iyi oluş

Bu araştırmanın amacı üniversiteöğrencilerinin fakülte yaşam nitelikleri, akademik öz yeterlilikleri ve özneliyi oluşları arasındaki yordayıcı ilişkileri ortaya koymaktır. Araştırmaçalışma grubu 2016-2017 yılında Konya ilinde öğrenim görmekte olan öğrencilerarasından uygun örnekleme yöntemi ile seçilmiş 256 kadın,   62 erkek olmak üzere toplam 318 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır.  Araştırmaya katılanların yaş ortalaması20.50’dir. Verilerin toplanmasında üniversite öğrencilerinin fakülte yaşam niteliklerinibelirlemek amacıyla Fakülte Yaşam Niteliği Ölçeği, akademik öz yeterliklerinibelirlemek için Akademik Öz Yeterlilik Ölçeği ve öznel iyi oluş düzeylerinibelirlemek İçin Öznel İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Veriler “Yapısal EşitlikModeli”ne göre AMOS 16 Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadanelde edilen bulgulara göre, öğrencilerin fakülte yaşam niteliklerinin, akademiköz yeterlilik ve öznel iyi oluşları üzerinde doğrudan etkileri ve akademik özyeterliliklerinin de öznel iyi oluş düzeyleri üzerinde doğrudan etkisigörülmüştür. Anahtar Kelimeler:  Fakülte yaşamı niteliği, akademik özyeterlilik, öznel iyi oluş
Ergenlerde Sosyal ve Duygusal Öğrenme Ölçeğinin Geliştirilmesi
Ergenlerde Sosyal ve Duygusal Öğrenme Ölçeğinin Geliştirilmesi
Yazar: Totan, Tarik
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 48 No. 48, 2018
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Sosyal ve duygusal öğrenme,ölçek,geçerlik

Bu araştırmada öz-farkındalık, sosyal farkındalık,öz-yönetim, ilişki kurma becerileri ve sorumlu karar verme becerileri temellindebirey merkezli sosyal ve duygusal öğrenme içeriğine dayanan bir ölçme aracıgeliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya toplamda 905 öğrenci katılmıştır. Ölçeğingeçerlik ve güvenirlik çalışmaları klasik test teorisi doğrultusundaincelenmiştir. Ortak yöntem eğilimi sonuçları ölçeğin çok boyutlu olduğunuortaya çıkarmıştır. Betimleyici faktör analizi sonuçları kuramsal temelleörtüşmektedir. Ölçeğin kuramsal alt yapısında var olan beş boyut için yapılandoğrulayıcı faktör analizi sonuçlarında ölçme modeli ve araştırma verisiarasında uyuma ulaşılmıştır. Ayrıca ölçeğin beş maddelik kısa formu da yeterliuyuma sahiptir. Araştırma bulguları birey merkezinde sosyal ve duygusalöğrenmeyi değerlendiren ölçeğinin psikometrik açıdan yeterli olduğubelirlenmiştir. Ölçme aracı sosyal ve duygusal öğrenmeyi toplamda ve beş temelbileşende değerlendirebilmektedir.

Bu araştırmada öz-farkındalık, sosyal farkındalık,öz-yönetim, ilişki kurma becerileri ve sorumlu karar verme becerileri temellindebirey merkezli sosyal ve duygusal öğrenme içeriğine dayanan bir ölçme aracıgeliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya toplamda 905 öğrenci katılmıştır. Ölçeğingeçerlik ve güvenirlik çalışmaları klasik test teorisi doğrultusundaincelenmiştir. Ortak yöntem eğilimi sonuçları ölçeğin çok boyutlu olduğunuortaya çıkarmıştır. Betimleyici faktör analizi sonuçları kuramsal temelleörtüşmektedir. Ölçeğin kuramsal alt yapısında var olan beş boyut için yapılandoğrulayıcı faktör analizi sonuçlarında ölçme modeli ve araştırma verisiarasında uyuma ulaşılmıştır. Ayrıca ölçeğin beş maddelik kısa formu da yeterliuyuma sahiptir. Araştırma bulguları birey merkezinde sosyal ve duygusalöğrenmeyi değerlendiren ölçeğinin psikometrik açıdan yeterli olduğubelirlenmiştir. Ölçme aracı sosyal ve duygusal öğrenmeyi toplamda ve beş temelbileşende değerlendirebilmektedir.
Öğretmenlerin Örgütsel Adalet Algılarının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkisi
The Effect of Teachers’ Perceptions of Organizational Justice on Organizational Citizenship Behavior
Yazar: Alanoğlu, Müslim; Demirtaş, Zülfü
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 49 No. 49, 2018
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Örgütsel adalet,Örgütsel vatandaşlık davranışı,Okul,Öğretmen ; Organizational justice,Organizational Citizenship behavior,School,Teacher

Öğretmenlerin örgütsel adalet algılarının gösterdikleri örgütselvatandaşlık davranışı algıları üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçlayan buaraştırma, ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış nicel bir çalışmadır.Araştırmanın örneklemi, Mersin ili dört merkez ilçesinde bulunan 65 lisedegörev yapan 357 öğretmenden oluşmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasıamacıyla, Örgütsel Adalet, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Ölçekleri ile KişiselBilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçları; öğretmenlerin örgütsel adaletve örgütsel vatandaşlık davranışı algı düzeylerinin yüksek olduğunugöstermektedir. Mesleki kıdem değişkeni öğretmenlerin örgütsel vatandaşlıkdavranışı algısında anlamlı farklılaşmaya neden olurken diğer demografikdeğişkenler her iki değişkende de anlamlı farklılaşmaya neden olmamıştır.Öğretmenlerin örgütsel adalet ve örgütsel vatandaşlık davranışı algılarıanlamlı, pozitif yönlü ve orta düzeyde ilişkili bulunmuştur. Örgütsel adaletalgısının öğretmenlerin örgütsel vatandaşlık davranışı göstermesininbelirleyicisi olup olmadığını belirlemek için yapılan regresyon analizinde;örgütsel vatandaşlık davranışında açıklanan toplam varyansın %18’inin örgütseladalet algılarından kaynaklı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

The purpose of this research is to determine the effect of teachers’ perceptions of organizational justice on the perceptions of organizational citizenship behavior, The model used for the research is relational survey model. The sample of the study consisted of 357 teachers working in the 65high schools in in four central district of Mersin province. In order to collect the research data, Organizational Justice and Organizational Citizenship Behavior Scales were used with Personal Information Form. In the study; teachers’ perception of organizational justice and organizational citizenship behavior was found to be out high. In terms of vocational seniority, there has been found a meaningful difference in perception of organizational citizenship behavior, other demographic variables did not cause meaningful difference in both variables. There was no statistically significant difference between the two groups with respect to other demographic variables. Teachers’ perceptions of organizational justice and organizational citizenship behavior were found to be meaningful, positively and moderately related. In the regression analysis to determine whether organizational justice perception is a determinant of organizational citizenship behavior; it was concluded that 18% of the total variance explained in the organizational citizenship behavior was related to the perceptions of organizational justice.
Beliren Yetişkinlikte Bağlanma Stilleri ile Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkide İhtiyaç Doyumunun Aracı Rolü
The Mediating Role of Need Satisfaction in the Relationship Between Attachment Style and Life Satisfaction in Emerging Adulthood
Yazar: Bakiler, Esra; Satan, Ayşin
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 51 No. 51, 2019
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Bağlanma,Beliren Yetişkinlik,İhtiyaç Doyumu,yaşam doyumu ; Attachment,emerging adulthood,need satisfaction,life satisfaction

Bu araştırmanın amacı bağlanma stilleri ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide ihtiyaç doyumunun aracı rolünü incelemektir. Bu amaçla Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi’de öğrenimine devam eden, yaşları 18-24 arasında değişen 132 si erkek, 187 si kız toplam 329 üniversite öğrenciden veri toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak Bağlanma Stilleri Ölçeği, Yaşam Doyumu Ölçeği ve İhtiyaç Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Yol analizi sonuçları, katılımcıların yaşam doyumlarının hem bağlanma stilleri hem de temel psikolojik ihtiyaçların doyumu değişkenleri tarafından anlamlı bir şekilde yordandığını göstermiştir. Bağlanma stilleriyle yaşam doyumu arasındaki ilişkide aracılık etkisi incelenen ihtiyaç doyumunun, sadece güvenli ve saplantılı bağlanma stilleri için kısmi aracı etkisinin olduğu gözlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular alanyazın ışığında tartışılmış ve gelecekteki araştırmalara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.

This study aims to investigate the mediating role of need satisfaction in the relationship between attachment styles and life satisfaction. For this purpose, data have been collected from a total of 329 university students (132 males, 187 females) between 18-24 years old studying at Marmara University’s Faculty of Education. The Relationships Scale Questionnaire, Satisfaction with Life Scale, and Need Satisfaction Scale have been used as data collection tools. The results from the path analysis show both attachment styles and satisfaction of basic psychological needs to significantly predict participants’ life satisfaction. The mediating effect of the relationship between attachment styles and life satisfaction has been found as a partial mediator effect only for secure and preoccupied attachment styles. The findings from the research are discussed in light of the literature, with certain suggestions being made for future research.
Pareto Analizi Tekniğiyle Belirlenen Parametrelerin Öğretim Sürecinde Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarılarına Etkisi
The Effect of Using Parameters Determined by the Pareto Analysis Technique on Students’ Academic Success in the Teaching Process
Yazar: Bekereci, Üzeyir; Yazıcı, Mustafa; Hamzaoğlu, Ergin
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 51 No. 51, 2019
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Fen eğitimi,motivasyon,pareto analizi tekniği,zaman yönetimi ; Science education,motivation,pareto analysis technique,time management

Bu çalışmada, öğrencilerin akademik başarılarında etkili olan değişkenlerin neler olduğu Pareto analizi tekniğiyle belirlenerek bu değişkenler doğrultusunda yapılan öğretimin öğrencilerin fen bilimleri dersi akademik başarılarına etkisi incelenmiştir. Bu çalışma 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş ilindeki bir ortaokulda öğrenim gören 52 öğrenci ile yürütülmüştür. Çalışmada ön test-son test eşitlenmemiş kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Deney grubuna Pareto analizi tekniğiyle belirlenen motivasyon ve zaman yönetimi konularında uygulamalar yapılmış kontrol grubuna ise mevcut müfredat uygulanmıştır. Çalışmanın nicel verileri İnel (2009) tarafından geliştirilen akademik başarı testi ile toplanmıştır. Çalışmanın nitel verileri araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Nicel veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak; deney ve kontrol grubu öğrencilerinin fen bilimleri dersi akademik başarı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir.

This study analyzes the effect of teaching performed in accordance with the parameters on students’ academic success in the science course by determining what parameters affect their academic success using the Pareto analysis technique. This study has been carried out over 52 students studying at a middle school in Kahramanmaraş in the 2017-2018 academic year. Pretest-posttest has not been used in the study; however, the semi-experimental design has been used alongside the control group. Applications about motivation and time management determined through the Pareto analysis technique have been made for the experimental group; as for the control group, the current curriculum has been carried out. The study’s quantitative data have been collected using the academic success test developed by İnel (2009). The study’s qualitative data have been collected using the semi-structured interview form developed by the researcher. Quantitative data has been analyzed in the SPSS program. As a result, a significant statistical difference has been noted between the experimental group students’ academic success scores for the science course of experimental compared to the control group students’ scores.
Savunmacı Kötümserlik Ölçeği-Kısa5 (SK-5) Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirliği
Validity and Reliability of the Turkish Version of the Defensive Pessimism Scale-Short5
Yazar: Tekin, Işıl; Yüksel, Müge
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 51 No. 51, 2019
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Savunmacı kötümserlik,kötümserlik,geçerlik,güvenirlik ; Defensive pessimism,pessimism,validity,reliability

Bu çalışmanın amacı Norem, Butler ve Prayson (2015) tarafından oluşturulan Savunmacı Kötümserlik Ölçeği Kısa Formu’nu (SK-5) Türk kültürüne uyarlamak ve Türkçe formun psikometrik özelliklerini test etmektir. Çalışmaya lise ve üniversiteye devam eden 677 öğrenci katılmıştır. Gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi sonucunda tek faktörlü yapının iyi uyum derecesine sahip olduğu tespit edilmiştir. Ölçme aracındaki maddelerin faktör yükleri .74 ile .84 arasında değer almaktadır. İç tutarlık katsayısı .89, test tekrar test korelasyonu ise .82 olarak bulunmuştur. SK-5’in ölçüt bağımlı geçerliği Savunmacı Kötümserlik Ölçeği, Yaşam Yönelimleri Testi ve Durumluk Sürekli Kaygı Envanterleri ile ilişkisine bakılarak değerlendirilmiştir. SK-5’in Savunmacı Kötümserlik ve Durumluk Sürekli Kaygı Envanteri ile pozitif, Yaşam Yönelimleri Testi ile negatif korelasyon vermesi ölçüt bağımlı geçerliğine kanıt olarak kabul edilmiştir. Analiz sonuçları Savunmacı Kötümserlik Ölçeği-Kısa5’in (SK-5) Türk kültüründe kullanılabilecek geçerlik ve güvenirlik düzeyi yüksek bir ölçme aracı olduğunu ifade etmektedir.

The aims of this study are to adapt the Defensive Pessimism Questionnaire-Short Form (DPQ-5), created by Norem, Butler, and Prayson (2015), to Turkish culture and to investigate the psychometric properties of the Turkish version of the measurement tool; 677 students from high school and university participated in the study. As a result of the confirmatory factor analysis, the single factor structure of the scale is found to have good fit. The factor loadings for the scale’s items vary between .74 and .84. The internal consistency coefficient is .89, and the test-retest correlation is .82. The criterion-related validity of the DPQ-5 has been examined by investigating the relationships among the Defensive Pessimism Scale, Life Orientation Test, and State-Trait Anxiety Inventory. DPQ-5’s positive correlations with the Defensive Pessimism Scale and State-Trait Anxiety Inventory and negative correlation with the Life Orientation Test are accepted as evidence for its criterion-related validity. The results of the analysis reveal DPQ-5 to be a valid and reliable measurement tool that can be used in Turkish culture.
Portre Çalışmalarının Öğrencilerin Bireysel Kimlik Tanımlama Becerilerine Katkısı
Portrait Drawing’s Contribution to How Students Depict Their Individual Identity
Yazar: İncirkuş, Buşra
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 52 No. 52, 2019
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Portrait painting,self-portrait,individual identity,mixed methods ; Portre Resim,Otoportre,Bireysel Kimlik,karma yöntem

Portre resim sanatı; kişinin estetik gelişimi, eser yaratma süreci ve bireysel kimliğin resimsel ifadesinde etkili bir sanattır. Araştırmada, öğrencilerle otoportre çalışması yapılması yoluyla bireysel kimliklerini kendilerine özgü bir tarzda ortaya koymalarını sağlamak ve güzel sanatlar liselerinin resim dersleri müfredatında yer alan portre çalışmalarının bireysel kimlik tanımlama becerilerine olan katkısını belirlemek amaçlanmaktadır. Araştırmada hem nicel hem de nitel verilerin birlikte çözümlendiği karma yöntem uygulanmıştır. Bütün öğrencilere ön test ve son test kapsamında ayna götürülerek üç ders saati otoportre yaptırılmıştır. Her iki grup öğrencilerine ön test ve son test olarak araştırmacı tarafından hazırlanan “Anket Formu” uygulanmıştır. Deney grubu öğrencilerine yine araştırmacı tarafından hazırlanan portre ve otoportre resminin ne olduğu, portre resminin yapılma amaçları, portre resim türlerine yönelik kapsamlı bir sunum yapılmıştır. Bu araştırmanın sonucuna göre, portre ve otoportre konularının benimsenmesi ve uygulanması sonrasında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Ayrıca öğrenciler; otoportre çalışması yoluyla kendi görüntülerini, çevrelerini ve bireysel farklılıklarını daha iyi anlayabildiklerini ortaya koymuşlardır.

The art of portrait drawing affects one’s aesthetical development, processes for producing art, and pictorial expression of individual identity. The current research aims to enable students’ expression of their individual identity in distinct ways through a self-portrait drawing activity and to assess how the portrait drawing activities within the high school curriculum contribute to their ability to depict their individual identities. The research uses a mixed-methods design where qualitative and quantitative data are analyzed together using an experimental and control group design. In both the pretest and posttest stages, all students have been given a mirror and asked to make a self-portrait during a three-hour class. In the pretest and posttest stages, both groups of students were asked to fill out survey forms that had been prepared by the researcher. Students in the experimental group were given a comprehensive presentation for explaining what portraits and self-portraits are, what the purpose is for drawing portraits, and what types of portrait drawings exist. According to the results, a statistically significant difference in favor of the experimental group has been found after assimilating and applying the topics of portraits and self-portraits. Furthermore, the students expressed a higher understanding of their own images, surroundings, and individual differences.
Bilinçli Farkındalığın Öznel Mutluluk Üzerine Etkisinde Benlik Saygısının Aracı Rolü: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Araştırma
The Mediating Role of Self-Esteem in the Impact of Mindfulness on Subjective Happiness: A Research on University Students
Yazar: Bektaş, Hakan; Arslan, İrmak
Dergi: Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Vol. 51 No. 51, 2019
Anahtar kelimeler: Studies on Education ; Eğitim Üzerine Çalışmalar ; Mindfulness,subjective happiness,self-esteem,university students ; Bilinçli farkındalık,öznel mutluluk,benlik saygısı,üniversite öğrencileri

Bu çalışmada bilinçli farkındalığın öznel mutluluk üzerine etkisinde benlik saygısının aracı rolü incelenmiştir. Çalışmanın örneklemini 350 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı doğrultusunda kişisel bilgi formu, Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Öznel Mutluluk Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Bu kapsamda toplanan veri kümesinden hareketle; açıklayıcı faktör analizi, korelasyon ve regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Öznel mutlulukla bilinçli farkındalık ve öznel mutlulukla benlik saygısı arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Bunun yanı sıra benlik saygısı ile bilinçli farkındalık değişkenleri arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Benlik saygısının bilinçli farkındalık ve öznel mutluluk ilişkisinde aracı rolü değerlendirildiğinde; benlik saygısının istatistiksel olarak anlamlı bir dolaylı etkisinin olduğu görülmüştür. Bu çalışmayla benlik saygısının bilinçli farkındalık ve öznel mutluluk ilişkisine aracılık ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Tespit edilen bu ilişki doğrultusunda, geliştirilecek psikolojik müdahalelerde benlik saygısına yer verilmesi ve benlik saygısının arttırılmasına yönelik eğitim programları oluşturulması önerilmektedir.﻿

This study examines the role of self-esteem as a mediator in the relationship between mindfulness and subjective happiness. The sample of the study consists of 350 university students. Within this scope, the study uses a personal information form, the Mindful Attention Awareness Scale, Subjective Happiness Scale, and Rosenberg Self-Esteem Scale and performs exploratory factor, correlation, and regression analyses based on the collected data set. Significant positive relationships have been found between subjective happiness and mindfulness and between subjective happiness and self-esteem. In addition, a significant positive relationship has been found between the variables of self-esteem and mindfulness. When evaluating self-esteem as a mediator in the relationship between mindfulness and subjective happiness, self-esteem is seen to have a statistically significant mediating effect. Through this study, self-esteem has been concluded to mediate the relationship between mindfulness and subjective happiness. As a result of this relationship, developing psychological intervention programs that include self-esteem modules and forming educational programs are recommended in order to increase self-esteem.