hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
“HASTA” VE “HASTA ÇOCUK” İSİMLİMANZUM HİKÂYELERİN MUKAYESELİ TAHLİLİ
“HASTA” VE “HASTA ÇOCUK” İSİMLİMANZUM HİKÂYELERİN MUKAYESELİ TAHLİLİ
Yazar: Çitçi, Sinan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Literature, Philosophy, Fairy Tale, Symbolic Language

Bugüne kadar yapılmış pek çok çalışmada Tevfik Fikret ve Mehmet Akif, sathi ve ideolojik bakış açıları yüzünden her anlamda birbirinin zıddı ve muhalifi gibi takdim edilmiştir. Hâlbuki her ikisi de aynı zaman ve muhitte, aynı milletin çocukları olarak dünyaya gelmiş ve birbirine çok benzeyen sosyal, siyasi, edebî ve kültürel atmosfer içinde hayatlarını devam ettirmişlerdir. Bunun doğal neticesi olarak çoğu zaman benzer duyguları hissetmiş ve o duyguların tesiri altında Türk edebiyatına birbirine çok benzeyen şiirleri hediye etmişlerdir. Münhasıran “Hasta Çocuk” ve “Hasta” şiirlerini baz alan bu çalışma, bize Tevfik Fikret ile Mehmet Akif’in sanat anlayışları itibariyle ana çizgilerde tam bir benzerlik içinde olduklarını fakat ayrıntılarda birbirlerinden ayrıldıklarını göstermiştir. Çalışmada öncelikle her iki manzum hikâyenin kısa bir özeti verilmiş, daha sonra manzumelerdeki benzeşen ve ayrışan yönler mukayeseli bir şekilde tahlil edilmiştir. Son olarak da bu çalışmanın, Tevfik Fikret ve Mehmet Akif’le ilgili klişeleşmiş kanaatleri ve ifadeleri cerh ettiği ifade edilmiştir.

Fairy tales are irrational narratives which hold rational elements in their structures. Fairy tales are intertwined with life on the contrary of being disconnected from life; because fairy tales tell about people to people. In the existentialist movement where the existence of human beings is questioned, existence is individual; in other words it is subjective and human beings are tackled with all their aspects. Existentialism has taken advantage of literary genre go give tangibility to its ideas. Abstract ideas have been strengthened, fictionalized and have entered into daily life with flat characters in various literary works. In this sense, as Existentialism is a ‘human’ based philosophical movement, it is also in harmony with the fairy tale world, which emulates daily life and is full of symbolic messages, and its fictional adventure. However, fairy tales are texts which are more didactical and have apparent end. Eventually, these are the kinds of texts which are open to reception and analysis of its symbolic language with the protagonists that are distant representatives of the human beings who have been stereotyped without detail in time and descriptive figures. In this study, it has been laid emphasis on Existentialism design in Turkish fairy tales with reference to philosophy – Existentialism, philosophy – literature; literature- philosophy, fairy tale – Existentialism with the symbolic language and ‘Reception Aesthetic’ view. Thus, we have come across with fairy tale flat characters or fairy tale protagonists who have an ‘existentialist’ struggle to become a protagonist in the fairy tales that have been studied in the frame of ‘symbolic language and background’ with an interdisciplinary approach
MEHMED ÂKİF’İN POETİKASI
MEHMED ÂKİF’İN POETİKASI
Yazar: Şimşek, Tacettin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Mehmed Akif, national literature, poetics, pure poem, socialist poetry ; Mehmed Âkif, millî edebiyat, poetika, saf şiir, toplumcu şiir

Tarihî olaylar, felsefi yaklaşımlar ve sosyal değişmeler poetikaları etkiler. Türkiye’de millî edebiyat döneminde poetika yazanlar, millet kavramından yola çıkarlar. Şiir bireysel duyuşları ifade etmekten çok toplumu uyandırma görevi üstlenir.Mehmed Âkif millî edebiyat duyarlığına sahip bir şairdir. O, idealleri uğruna şiir söylemeyi erteler. Bu, onun şairlik gücünün az oluşuyla değil, şiire yüklediği misyonla ilgilidir. Âkif’in söylenecek sözü, verilecek mesajı, anlatılacak derdi vardır. Millî edebiyat anlayışının gereği olarak kişisel duygularını geri plana atar, milletinin derdini dile getirir. Muhtevayı öne çıkarırken şiiriyeti bilerek arka plana iter. Ancak kalemini özgür bıraktığı zamanlarda bütünüyle lirik bir şairdir. Âkif gerçekçi edebiyatın temsilcisi olduğu kadar idealist bir tavrın da takipçisidir. Durum tespiti yapar, öneriler ve önermeler sunar. Elinde değerler manzumesi çevresinde toplumu yeniden inşa edecek sağlam bir reçete vardır.Safahat’taki manzumelerden ve Sebilürreşad dergisinde yayımlanan makalelerden Âkif’in poetikasını saptamak mümkündür. Buna göre Âkif, poetikasını Şuara suresine ve hadislere dayandırır. Dolayısıyla poetikasının temel kaynağı ayet ve hadislerdir. O, ayet ve hadislerin makbul saydığı şiirin peşindedir. Şairin görevini de bu çerçevede tanımlar. Edebiyattan ahlaki ve sosyal fayda bekler. Makalede Safahat’tan ve şiir üzerine yazdığı metinlerden örneklerle Mehmed Âkif’in poetikası tespit edilecektir.

Historical events, philosophical approaches and social changes influence poetics. In Turkey the writers who write poetics in national literature period start the term nation. Poetry takes on the task of wakening the society rather than expressing individual perceptions. He is the supporter of an idealist attitude as realist literature. He does assessment and offers suggestion and statement. He has a strong prescription to rebuild the society in terms of values. It is possible to determine Akif’s poetics looking the poems in Safahat and the articles published in the journal Sebilürreşad. Thus, Akif builds his poetics on The Poets (Ash –Shuaraa) and hadiths. Consequently the main source of his poetics is verses of Koran and hadiths. He goes after the poetry which includes verses and hadiths. He expects moral and social benefit. In the study Mehmed Akif’s poetics is going to be determined through the examples from Safahat and essays on poetry
TÜRK DİLİNDE BİR GEÇMİŞ ZAMAN EKİ ‘-çI’
TÜRK DİLİNDE BİR GEÇMİŞ ZAMAN EKİ ‘-çI’
Yazar: Akın, Cüneyt
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish language, Kyrgyz dialects, the past tense

Türk Dilinde birbirinden farklı kaynaklara dayanan ve farklı işlevleri taşıyan birkaç tane -/+çI eki vardır. Çalışmada, bu farklı kaynak ve işlevlere dayanan ‘-/+çI’ eklerine kısaca değinildikten sonra, ‘geçmiş zaman işlevli ‘-/+çI’ eki üzerinde durulmuştur. Sibirya Türk lehçelerinden Tuva ve Hakas’ta ve Sibirya kökenli Kırgız Türkçesinde kullanılmaya devam eden bu ekin Türk dilinin bilinen en eski geçmiş zaman eki olan ‘-TI’ ile bağlantısı, İdil-Bulgar mezar kitabeleri başta olmak üzere, ‘-TI/-çI’ paralel kullanımı olarak ortaya konulmuştur. Bütün bu tespitler ışığında yeniden ele alındığında ise, bu ekin Kırgız Türkçesi gramerlerinde ‘-TI/-çI’ paralelliği alt başlığında değerlendirilmesi önerilmektedir.

There are a few appendixes ‘-/+çI’ in the Turkish language. These are based on different sources and have different functions. The present work gives a short explanation on the appendix ‘-/+çI’, and then elaborates on the appendix ‘-/+çI’ which has the function of the past tense. This appendix is still being used in Tuva and Khakass which are Siberian Turkish dialects as well as in the Kyrgyz language which is also Siberian-based. The connection between the appendix ‘-/+çI’ and the appendix ‘-TI’, which is the oldest past tense known, is established as the parallel use of ‘-TI/-çI’, mainly through Idil-Bulgarian epigraphs. When those points are considered, it is suggested that the appendix ‘-/+çI’ should be evaluated as parallel to ‘-TI’ in the grammar of the Kyrgyz language
ANADOLU AĞIZLARINDA, GÖRÜLEN GEÇMİŞ ZAMAN VE DİLEK-ŞART KİPİ 3. TEKLİK ŞAHIS ÇEKİMLERİNDE GÖRÜLEN /N/ SESİ VE KULLANILDIĞI BÖLGELER
ANADOLU AĞIZLARINDA, GÖRÜLEN GEÇMİŞ ZAMAN VE DİLEK-ŞART KİPİ 3. TEKLİK ŞAHIS ÇEKİMLERİNDE GÖRÜLEN /N/ SESİ VE KULLANILDIĞI BÖLGELER
Yazar: Dinar, Talat
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Anatolian Dialects, Simple Past Tense, Subjunctive Mood

Anadolu Ağızlarının, Türkçenin geçmişten günümüze gelen macerasında yazı dilinde kayda geçmemiş unsurları yaşatma ve sonraki nesillere aktarma hususunda çok önemli bir görev üstlendiği bilinmektedir. Anadolu Ağızlarında, Türkçe kelimelerin hem anlam zenginliği hem de yapısal farklılıkları nesilden nesile aktarılarak yaşatılmaktadır. Bu çalışmada, ağızların bu aktarım özelliğinin somut bir örneği olan ve Anadolu Ağızlarında sıklıkla karşılaşılan, görülen geçmiş zaman ve dilek-şart kipi 3. teklik şahıs çekimlerinde ortaya çıkan /n/ sesi ve kullanıldığı bölgeler incelenmeye çalışılmıştır. En az yüksek lisans seviyesinde yapılmış ağız çalışmalarının esas alındığı bu makalede 148 adet çalışma taranmış ve bu çalışmalarda ağırlıklı olarak ‘ünsüz türemesi’ şeklinde ifade edilen –n sesinin kaynağı, tespit edildiği bölgeler ve yaygınlığı üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın 3. bölümünde, –DI(n) ve –sA(n) yapılarının tespit edildiği her bölgeden birer örnek cümle yer almaktadır. Sonuç bölümünde –n sesinin türeme bir ses olmadığı ve özellikle görülen geçmiş zaman 3. teklik şahıs sonunda görülen –n sesinin Anadolu Ağızlarının tasnifinde kullanılabilecek bir ölçüt olduğu ortaya konulmuştur.

Within Turkish Language’s adventure throughout its history, it is well known that Anatolian Dialects undertake a very important task in the preservation and transfer of unrecorded elements to the following generations. In Anatolian Dialects, Turkish words’ both wealth of meaning and structural differences have been being kept alive throughout generations. In this study, /n/ consonant that is often encountered in Anatolian Dialects, emerges in simple past tense and in subjunctive mood third person singular conjugations and regions that it is used have been studied. In this essay that based at least on the master's degree level of studies, 148 study scanned and n consonant that is predominantly expressed as 'Epenthesis of a consonant in these studies; its source, regions that it is detected and its prevalence is emphasized. In part 3 of our study there is one sample sentence from each region that –DI(n) and –sA(n) structures are detected. In the conclusion part, it is put forward that –n consonant is not an epenthesis consonant and especially the –n consonant that is found in the end of simple past tense third person singular is a criteria that can be used in the classification of Anatolian Dialects
AZERBAYCAN’DA ANA DİLİNİN ÖĞRETİLMESİNE YÖNELİK YAZILMIŞ İLK DERS KİTAPLARIl
AZERBAYCAN’DA ANA DİLİNİN ÖĞRETİLMESİNE YÖNELİK YAZILMIŞ İLK DERS KİTAPLARIl
Yazar: Savaşkan, Vafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: The education in Azerbaijan, Azerbaijan Turkish language, Azerbaijan Turkish textbooks

XIX. yüzyılın 30’lu yıllarında Azerbaycan’da ana dilini öğretmek için ders kitabı ve diğer ders materyalleri hazırlamak alanında ilk adımlar atılmıştır. Bu dönemde yazılan ders kitaplarının asıl amacının ana dilinin öğretilmesini kolaylaştırmak olduğu bilinmektedir. Azerbaycan Türkçesini öğretmek amacıyla yazılmış bu ders kitapları, okullarda ana dili derslerinin daha verimli bir şekilde yürütülmesini sağlamıştır. Bu araştırmada, XIX. yüzyılda Azerbaycan’da ana dilinin öğretilmesine yönelik yazılmış ilk ders kitapları incelenmiştir. İnceleme yapılırken ders kitaplarının özgün adını muhafaza etmek için herhangi bir aktarma yapılmamış, bazı kelimelerin Türkiye Türkçesindeki karşılığı parantez içerisinde gösterilmiştir.

In 1830s in Azerbaijan, the first steps were taken towards preparing textbooks and other materials in mother tongue. It was known that the main aim of these written textbooks in this period was to facilitate the teaching of the mother tongue. These written textbooks aimed at the teaching of Azerbaijani Turkish language, enabled to carry out mother tongue lectures efficiently. Therefore, this study examined the first written books in the 19th century aimed at the teaching of mother tongue in Azerbaijan. When examining textbooks to maintain the original names of them, some of the words are shown in parentheses in Turkey Turkish and no quotations were used
1905 YILINDA GÜNEY BORÇALI - PEMBEK’TE TÜRK KATLİAMLARI (TİFLİS ARŞİV BELGELERİ VE 1905 YILI METBUATI ESASINDA)
1905 YILINDA GÜNEY BORÇALI - PEMBEK’TE TÜRK KATLİAMLARI (TİFLİS ARŞİV BELGELERİ VE 1905 YILI METBUATI ESASINDA)
Yazar: Hacılar, Fahri
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: South Borçalı, Pembek, Tbilisi Archive Documents

1905 yılında Rusya İmparatorluğu’ndaki sosyal-siyasi gerginlik ve iç karmaşa ortamları Güney Kafkasya'da da durumu keskin düzeye ulaştırır. İmparatorluğun diğer bölgelerindeki sosyal münakaşalar “Taşnaksutyun” gibi Ermeni milliyetçi terör örgütlerinin teşviki ile burada millî münakaşaya dönüyor. Bu örgütlerin militarize kanatlarının faaliyeti sonucunda bölgenin sivil Türk nüfusu katliamlara maruz kalıyor, yüzlerce Türk köyü dağıtılıp yerle bir ediliyor. 1905 yılında Ermeni silahlı birliklerinin huzurlu Türk nüfusa karşı özel acımasızlık ve gaddarlık gösterdiklerini, hatta taşkın kitlesel öldürme yöntemlerine başvurmaktan bile çekinmediklerini öncelikle resmî arşiv kaynakları ve o zamanın metbuat haberleri doğruluyor.

In 1905, socio-political tensions and internal commotion in Russian Empire also brings the situation in the South Caucasus to a sharp point. Social conflicts in other parts of the empire, by promotion of the Armenian nationalist-terrorist organizations such as “Tashnaksutyun” turns into bloody national conflicts in the region. As a result of function military branches of those organizations, civilian Turkish population of the region was exposed to massacres, hundreds of Turkish village is destroyed and razed to the ground
DEMİRYOLU ULAŞIMININ ERZURUM’A KATKILARI
DEMİRYOLU ULAŞIMININ ERZURUM’A KATKILARI
Yazar: Temizgüney, Firdes
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Erzurum, railway transportation, Sivas-Erzurum railway ; Erzurum, demiryolu ulaşımı, Sivas-Erzurum demiryolu

19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devleti’nin yol politikasında ayrı bir öneme sahip olan demiryolu, ülkenin yalnızca batı ve güney bölgelerinde yapılabilmişti. Osmanlı döneminde yıllarca ihmal edilen doğu bölgelerindeki yol yapım ve onarım çalışmaları, eksikliğini en çok Birinci Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı yıllarında hissettirdi. Bu nedenle Cumhuriyet devri, yurdun batısıyla doğusunu bütünleştirmek hedefiyle demiryolu yapımını temel hedef olarak gördü. Belirtilen amaca uygun olarak 1933 yılında inşasına başlanan Sivas-Erzurum hattı 1939 yılında tamamlandı. Tamamen Türk mühendisi, işçisi ve yerli sermayesiyle yapılan hat ile Türk demiryolu siyasetinde de bir ilk gerçekleştirildi. Yıllardır modern ulaşım vasıtalarından mahrum kalan, ancak tarih boyunca bulunduğu konum nedeniyle siyasi, askerî, sosyal ve ekonomik önemini koruyan Erzurum, 1939 yılında demiryolunun gelişiyle birlikte çok daha stratejik bir yapıya kavuşacaktır.

Having an exceptional importance for the transportation politics of Ottoman Empire since the 19th century, railway service had unfortunately been brought only to the western and southern regions of the country. The lack of the road constructions and repairs in the eastern parts, which had been neglected for years in the Ottoman era, was felt at its most during the World War I and the Independence War. So, the republican age recognized the transportation as its principal goal and tried to unite the East and the West of the country through railways. In accordance with the aim in question, the Sivas-Erzurum railroad began to be constructed in 1933 and was completed in 1939. And it was the first time in Turkish history that a railroad was completed by only Turkish engineers, Turkish workers and with local capital. Having been deprived of modern transportation means for years, Erzurum, which had been maintaining its political, military, social and economic significance with its geopolitical position, obtained a more strategic state with the arrival of railway in 1939
TÜRK KONSEYİ (KENEŞİ) TÜRK ÜNİVERSİTELER BİRLİĞİ VE TÜRK ÜNİVERSİTELER BİRLİĞİ I. GENEL KURULU
TÜRK KONSEYİ (KENEŞİ) TÜRK ÜNİVERSİTELER BİRLİĞİ VE TÜRK ÜNİVERSİTELER BİRLİĞİ I. GENEL KURULU
Yazar: Mert, Osman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 53, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish Council, Turkish Council Union of Turkish Universities

Türk Dili Konuşan Ülkeler İşbirliği Konseyi (Türk Keneşi); Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan ve Türkiye tarafından 3 Ekim 2009’da Nahçıvan Anlaşması’yla kurulmuştur. Türk dili konuşan ülkeler arasında kapsamlı iş birliğini teşvik etmek amacı ile uluslararası bir örgüt olarak kurulan Türk Keneşi, Birleşmiş Milletler Anlaşması’nın amaçları ve ilkelerinin yanı sıra uluslararası hukukun evrensel normlarını benimseyen bir kuruluştur. 1992’den 2014’e kadar gerçekleştirilen Devlet Başkanları Zirvelerinde ekonomi, dış politika ve güvenlik, toplumsal ve insani ilişkiler, kültür gibi konuların yanında eğitimle ilgili de birtakım kararlar alınmıştır. Eğitimle ilgili şu ana kadar alınan kararlardan biri de Türk Üniversiteler Birliğinin kurulmasıdır. 23 Ağustos 2012 tarihinde Bişkek’te gerçekleştirilen Türk Konseyi İkinci Devlet Başkanları Zirvesi’nde ve 10 Ağustos 2012 tarihinde Çolpan-Ata'da yapılan Türk Keneşi Eğitim Bakanları toplantısında alınan kararlar çerçevesinde şekillenen Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği, Türk Keneşi üyesi ülkelerden 15 üniversite tarafından kurulmuştur. Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği Hazırlık Toplantısı’ndan bu yana Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği İkinci Toplantısı, Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği Mevlana Değişim Programı Çalıştayı, Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği Bologna Süreci Çalıştayı ve Türk Keneşi Türk Üniversiteler Birliği I. Genel Kurulu olmak üzere dört adet faaliyet gerçekleştirilmiştir.

Cooperation Council of Turkish Speaking Countries was founded by Azerbaijan, Kazakstan, Kirghizstan and Turkey on October 3 2009 with Nakhchivan Treaty. Turkish Council, founded as an international organization with the aim of encouraging cooperation inclusively among the countries speaking Turkish Language, besides the aims and principles of Treaty of United Nations, is a foundation that adopt the universal rules of international law. Turkish Council Union of the Turkish Universities, was founded by the 15 universities which are members of Turkish Council. Since The Preparation Meeting of Turkish Council Union of the Turkish Universities, Turkish Council have realised 4 activities; Turkish Council Union of the Turkish Universities Second Meeting, Turkish Council Union of the Turkish Universities Mevlana Change Program Workshop, Turkish Council Union of the Turkish Universities the Workshop of Bologna Period and The First General Committee of The Turkish Council Union of The
KARAKURUM BÖLGESİ’NDEKİ ARAP HARFLİ YAZITLAR
KARAKURUM BÖLGESİ’NDEKİ ARAP HARFLİ YAZITLAR
Yazar: Mert, Osman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Mongolia, Karakurum, Arabic inscriptions, Silk Road

Hangaí Sıradağlarının ormanla kaplı güney yamaçları ve Karakurum iklim özellikleri; su kaynakları, uluslararası yollar, savunma ve güvenlik… açılarından Moğolistan coğrafyasının en avantajlı bölgeleridir. Bölgenin bu özelliklerinin farkında olan Türkler ve Moğollar tarih boyunca bu coğrafyayı kağanlık merkezi olarak kullanmışlardır. Türkler Dönemi’nde özellikle Soğdlar, Moğollar Dönemi’nde ise daha ziyade Farslar ve Araplar İpek Yolu aracılığıyla bölgeye gelmişler ve Karakurum’da ticarete uzun süre hâkim olmuşlardır. Çin’deki Moğol Hanedanlığı ile Karakurum’daki yönetim arasındaki rekabet nedeniyle şehir cazibesini yitirinceye kadar şehrin en önemli sakinlerinden olan Müslümanlar, Karakurum’a iki cami inşa etmişler; inanç sistemlerini, kültürlerini ve alfabelerini de bölgeye taşımışlardır.Bölgede Müslümanlardan günümüze ulaşabilmiş iki adet Arap harfli yazıt bulunmaktadır. Bu yazıtlardan birincisi, (yazı alanın üst kısmına sonradan Moğol bayrağındaki sembollerin; alt kısmına ise çiçek motiflerinin oyma yöntemiyle eklenmesi ve yıllarca üzerine sürülen yağlar dolayısıyla) orijinal görüntüsünü kaybetmiş ve büyük oranda yıpranmıştır. 1338 yılında ölen İmam Yunus adlı birine ait mezar taşı üzerinde bulunan ikinci yazıt ise açık alanda korumasız bir şekilde durmasına rağmen sağlam durumdadır.“Karakurum Bölgesi’ndeki Arap Harfli Yazıtlar” adlı bu çalışmada da önce Karakurum Bölgesi’nin Türkler ve Moğollar zamanındaki durumu anlatılmış; ardından da bölgedeki Arap harfli yazıtlar hakkında bilgi verilmiştir.

Southern slopes of Hangai Mountains covered with woods and Karakurum are the most advantageous regions in Mongolia in terms of climatic characteristics, water sources, international routes, defence and security. Turks and Mongols who were aware of these advantages in the region used this geography as a centre for ruling throughout the history. There are two inscriptions in the region which could reach today thanks to Muslims and they are written in Arabic letters. The first one (because the symbols of Mongol flag above the writing, and flower motifs under it were carved and it was plastered with oil for many years) lost its original look and it has been substantially worn off. The second inscription, which was found on a tombstone of a person named İmam Yunus who died in 1338, was able to keep its sound condition despite being outside and unprotected. In this study called “Inscriptions in Arabic Alphabet around Karakurum Region”, first the state of Karakurum region during Turkish and Mongolian period was explained and then information was given about the inscriptions in the Arabic Alphabet around the region
TÜRKÇENİN SÖZ DİZİMİNDE SESLENMELER VE SESLENME ÖBEKLERİ
TÜRKÇENİN SÖZ DİZİMİNDE SESLENMELER VE SESLENME ÖBEKLERİ
Yazar: Alyılmaz, Semra
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 54, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish, syntax, vocatives, vocative groups, state of vocative category, external element of the sentence ; Türkçe, söz dizimi, seslenmeler, seslenme öbekleri, seslenme hâli kategorisi, cümle dışı öge

Seslenmeler ve seslenme öbekleri Türkçenin söz diziminde verici ile alıcı / hatip ile muhatap arasında iletişimi sağlayan cümle ögeleridir. Seslenmeler dil bilgisi ve cümle bilgisi ile ilgili kaynaklarda genelde “cümle dışı öge” olarak değerlendirilmiş; bu durum söz konusu cümle ögesinin öğretiminde ve öğreniminde ciddi sorunlar doğurmuştur.Bu makalede seslenmeler ve seslenme öbekleri hakkındaki yaygın görüşlere yer verilerek seslenmelerin ve seslenme hâli kategorisinin cümle dışı unsur olarak değerlendirilmemesi gerektiği belirtilmektedir.

Vocatives and vocative groups are sentence elements in Turkish syntax which provide the communication between the transmitter and receiver / between the speaker and addressee. Vocatives have generally been considered as “external element of the sentence” in the sources on grammar and syntax; this led to serious problems in the teaching and learning of this sentence element