hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Divan Şiirinde Giyim Kuşam Üzerine Bir Deneme
An Essay on Clothing Finery in Divan Poetry
Yazar: Öztoprak, Nihat
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Divan şiiri, kıyafet, kumaş, elbise, başlık, kıyafet dili. ; Divan Poetry, clothes, texture, dress, head gear, language of clothes.

Divan şiirinde insanı kuşatan bütün maddi kültür  unsurlarından istifade edilmiştir. Bunlardan biri de  kıyafettir. Bu şiirde kıyafet daha çok teşbih, istiare ve  mecaz yoluyla konu edilmiştir. Bu esnada onların  kumaşları, renkleri, şekilleri vs. hususiyetlerine de temas  edilmiştir.  Bu makalede, belli başlı tanınmış şairlerin divanları  taranarak tespit edilen kumaş, elbise ve başlıklar ayrı  ayrı bölümler hâlinde incelenmiştir. İncelemeler esnasında  kıyafet unsurlarının renkleri, desenleri, şekilleri  vb. hususiyetleriyle ilgili çeşitli inanç, adet ve anlamlar  ayrıca belirtilmiştir.

All the elements of material culture surrounding  humankind have been used in Divan Poetry. One of these  elements is clothes. In this poem, clothes are examined by  comparison, metaphor, and trope. Meanwhile, their colors,  textures, shapes and some other peculiarities are also  touched upon. In this article, textures, dresses and head  gears determined by scanning divans of some eminent  famous poets are examined in different parts. In these  examinations, beliefs, conventions and meanings concerning  to colors, designs, shapes and some other peculiarities of  clothes are also specified.
Helâkî Divanı’nda Türkçe Deyimler
Idioms in Divan of Helaki
Yazar: Sefercioğlu, M. Nejat
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Helaki, idiom, divan poetry. ; Karamanlı Helâkî, deyim, divan şiiri.

Türk dili mecazlar, atasözleri ve deyimlerinin zenginliği  bakımından dünyanın sayılı dillerinden biridir.  Türk edebiyatının 600 yılı aşkın ömrüyle önemli bir  halkasını oluşturan divan edebiyatına mensup sanatkârlar  da Türk dilinin bu zenginliklerinden ve  güzelliklerinden yararlanmışlar ve eserlerinde birçok  atasözü ve deyime yer vermişlerdir. Bu makalede 16.  yüzyılda yaşamış olan Karamanlı Helâkî Divanı’nda  (Çavuşoğlu 1982) yer alan deyimler tespit edilmeye ve  değerlendirilmeye çalışılmıştır.

In this article some idioms in divan of Helaki from Karaman  who was a poet and lived in 16th century are discussed.  Helaki used idioms a lot, so this is a characteristic in style of  his poet.
Yahya Kemal: Geleneği Geliştiren, Dönüştüren Şair
A Poet Who Improved and Transformed Tradition
Yazar: Aydemir, Yaşar
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Eski Şiirin Rüzgariyle, Yahya Kemal Beyatlı, clasiccal poetry, tradition, harmony. ; Eski Şiirin Rüzgariyle, Yahya Kemal Beyatlı, Klasik şiir, gelenek, âhenk.

Sanat eseri, bir toplumun değerler bütününün, kültürünün  belli estetik formlarla ifade biçimidir. Güzel sanatların  bir dalı olan şiir, kültüre ve estetik ölçülere dayanır.  Şiir, toplumdaki değişmeleri belli bir mesafeden takip eder.  Osmanlı toplumunun değerler değişimi döneminde  yaşamış olan Yahya Kemal, bir taraftan yeniliklere açılırken  diğer taraftan gelenekten beslenmiş bir şairimizdir.  Klasik geleneğin etkilerinin en fazla görüldüğü eseri ise  “Eski Şiirin Rüzgâriyle” isimli şiir kitabıdır. Yazımız bu  şiirlerin şekilden ziyade klasik şiirle örtüşen söyleyiş ve  muhteva ortaklıklarını, var olan imgeleri dönüştürmesini,  kendisine özgü imajlarını ve devrin zihniyet yapısının  etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Works of art, all of a society&apos;s values, culture is a  particular form of aesthetic forms of expression. The poem,  a branch of the arts are based on culture and aesthetic  dimensions. Poetry, changes in society follows from a  distance.  Yahya Kemal is a poet who lived during change the value  of Ottoman society, one side opened to innovation; the  other side, were fed by a poem of our tradition. Eski Şiirin  Rüzgarıyle is a poetry book which seen most of the effects  in the classic tradition. In this study, we showed with  Yahya Kemal&apos;s poetry and classical poetry&apos;s similarity  and differences in his poem. We have demonstrated the  effect of poetry to convert the existing images, and assigns  its own unique image of the structure of the mindset.
Sebk-i Hindî Şiirinde Yeni-Orijinal Yapı ve Terkipler
New Original Structures and Combinations in The Indian Style Poetry
Yazar: Babacan, İsrafil
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Sebk-i Hindî, Üslûp, Terkip, Tamlama. ; Sebk-i Hindi (Indian Style), Style, Content, Combination

Divan şiiri, dil ve muhteva açısından en önemli değişime,  17 ve 18. asırlarda belirgin bir şekilde etkili olan  Sebk-i Hindî tesiriyle maruz kalır. Bu üslûp her ne kadar  mana ve muhteva yönleriyle araştırmacıların dikkatini  çekiyorsa da, mana ve muhteva şebekeleri, yeni kullanılan  dil yapıları üzerinden gerçekleşmektedir. Dolayısıyla mana  ve muhteva şebekelerine ulaşmak, kaçınılmaz bir şekilde dil  unsurları vasıtasıyla meydana gelir. Sebk-i Hindî etkisinde  yazılan şiirlerde anlaşılmayan yapı ve terkipler, bu şiiri  anlamak ve anlamlandırmak isteyenlerce en önemli zorluğu  teşkil eder. Söz konusu yapı ve terkipler çözümlenmeden,  Sebk-i Hindî’nin zengin hayal ve mana dünyasına  girmek imkansız gibi görünmektedir.

In terms of language and content , Divan Poetry was  undoubtedly exposed to the most crucial change with  Indian style which was significantly effective in the 17th  and 18th centuries. Though the meaning and content  aspects of this style capture the researchers&apos; attention,  the meaning and content features evantuate through the  new structures of the language used. Therefore, reaching  the meaning and content characteristics inevitably occur  by means of language elements. The acarpous structures  and combinations in the poems written under the  influence of Indian style poses the most important  problem for those who want to understand and explain  this poem. Without resolving[analysing] these structures  and contents, it seems impossible to enter the rich  imagination and sense world of the Indian Style.
Evliya Çelebi Seyahatnâmesi’nin II. Abdülhamid Döneminde Muzır Neşriyat Sayılması
The Seyahatname of Evliya Chelebi is Considered as One of Harmful Publications During Abdülhamid II
Yazar: Eliaçık, Muhittin
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Evliya Chelebi, Seyâhatnâme, Abdülhamid II Period, censorship, mischievous publication, prohibition. ; Evliya Çelebi, Seyâhatnâme, II. Abdülhamid dönemi, sansür, muzır neşriyat, yasak.

Osmanlı ve diğer ülke memleketlerini özel veya resmî  görevlerle dolaşarak yazdığı on ciltlik Seyâhatnâme’siyle  tanınan Evliya Çelebi, bu eseriyle gezip gördüğü ülke ve  memleketlerin coğrafyası, folkloru ve kültür tarihi bakımından  da zengin bir bilgi kaynağı bırakmıştır. Çağının  ekstrem bir yazarı olan Evliya Çelebi’nin Seyâhatnâme’si  her an ve zamanda okunan sevimli bir kaynak olmakla  beraber II.Abdülhamid döneminde muzır neşriyat sayılarak  önce sansüre uğramış, sonra da yasak edilmiştir.  Seyâhatnâme’nin ilk altı cildi 1896-1902 arasında sansür  altında basılmışken, kalan ciltlerinin basımı 1902’de  saraydan gelen emir üzerine muzır neşriyat sayılarak  yasaklanmıştır. Muzır sayılma ve yasaklanma sebebi arşiv  belgelerinde açıkça belirtilmeyip gizli ve muğlak bırakılmıştır.  Bu yasakta büyük ölçüde matbaada sansür altında  basılan bir kitabın bir de gazetede neşri etkili olmuş  gözükmektedir. Bu makalede bu sansür ve yasakla ilgili  arşiv belgeleri incelenerek sebep ve sonuçları gösterilecek,  Seyâhatnâme’nin sansür edilen bölümlerine dair örnekler  verilecektir.

The Ottoman Turkish writer Evliya Chelebi or Çelebi  who travelled extensively through the Ottoman empire  and neighbouring countries, both in a private capacity  and at the service of the Sublime Porte. The account of his  travels is recorded in his ten-volume Turkish-language  Seyâhatnâme. The Seyâhatnâme contains a wealth of  information on the cultural history, folklore and  geography of the countries he visited. The Seyâhatnâme  which was written by Evliya Chelebi and that was known  as a extraordinary author in his time had been forbidden  in period of Sultan Abdülhamid II because of mischievous  publication. First six-volume of the Seyâhatnâme which  was advertised by Hammer to world of science in 1815 is  printed between 1896-1902 in press of Newspaper of  İkdâm, under inspection of Ministry of Education;  however, had been forbidden printing of other volumes  with decree of palace in 1902. The cause of this  prohibition hadn’t been showed in the documents of  archives evidently. In this prohibition had influenced  especially publishing in newspaper, because this book was  being printed in pres. In this priciple with this prohibit  and inpection which is related to documents of archives  will be showed the causes and results,The Seyehatname of  whose parts was being prohibited will the examples be  given.
Metin Neşrinde Vezinle İlgili Problemler, Bazı Tespit ve Teklifler
The Problems Related With Meter in Text Presenting, Some Identification and Suggetions
Yazar: Köksal, M. Fatih
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Verse texts, text presenting, aruz meter, spelling. ; Manzum metinler, metin neşri, aruz vezni, imla.

Özellikle son 20 yılda, üniversitelerimizin çoğalmasına  paralel olarak akademik çalışmaların da artması dikkat  çekicidir. Bu bağlamda Klâsik edebiyatımıza ilişkin pek çok  metin de lisan üstü tez çalışması olarak hazırlanmakta,  bunların bir kısmı da neşredilmektedir. Kütüphane köşelerinde  asırlardır bekleyen kültürel değerlerimizin bilim  dünyasının kullanımına açılması ve yeni nesillerin bunları  tanımasının sağlanması kuşkusuz ki çok önemli ve değerlidir.  Ne var ki aslında ana malzemesi pek farklı olmayan  metinlerin neşir sahasına geçtiğinde birbirinden çok farklı  uygulamalara maruz kaldığı çok farklı kisvelere büründüğü  de bir gerçektir.  Bu çalışmada, manzum metinlerin en önemli unsurlarından  olan “vezin”in metin neşrindeki yeri irdelenmiş,  vezinle ilgili karşılaşılan problemlere ve farklı uygulamalara  değinilmiş ve bu hususta bir “birlik” oluşturabilmek  gayesiyle bazı teklifler sunulmuştur.

Especially in the last 20 years, in parallel with  proliferation of universities to increase their academic  studies is striking. In this context, many of our text about  classical literature prepared for graduate thesis work,  some of which are also broadcast. It is certainly very  important and valuable that our cultural values that  mains in the corner of libraries, waiting for centuries to  be opened to the world of science. However, in fact, not  unlike the main material of the text when passed to the  publishing area exposed to very different applications in  different guise is a fact that the impersonation.  In this study, the most important element in verse texts  the “meter” has been examined in the text presentig,  related with meter problems encountered and the different  applications and these issues are addressed in an  “alliance” with the intention can be created some  proposals were presented.
Hurûfîliği Ön Yargıdan Arındırmak Bağlamında Ferişteoğlu’nun Hidayetnâmesi’nin Tetkiki ve Neşri
Examination and Publication of Ferişteoğlu’s Hidayetnâme By Purifying Hurufism From Prejudgement
Yazar: Şenödeyici, Öner
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Divan poets, Divan literature, law, airness, justice. ; Hurufîlik, Ferişteoğlu, Hidâyetnâme, Anadolu tarikatları, sayı mistikliği.

Hurufîlik, henüz hakkında pek az bilgi bulunan manevî  sistemlerden biridir. Edebiyat tarihimizde önemli  bir yer teşkil eden bu akım, şimdiye kadar menfî bir  bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Bu olumsuz bakış  açısının temelinde, bilimsel araştırmanın gereklerine  ters düşen yaklaşımlar yatmaktadır. Çalışmada, Hurufîlik  hakkında bilinenlere katkı sağlayacak kimi görüşlere  yer verilecektir. Hurufîlik öğretisinin Anadolu’daki  önemli isimlerinden Ferişteoğlu’nun Hidayetnâme’si  bu anlamda tahlil edilecek ve kimi ön yargılı hükümlere  bu eserden hareketle yeni cevaplar aranacaktır.

Hurufism is one of the moral systems that we don’t have  enough information about them yet. This movement that has  an important place in our history of literature is evaluated  by a negative point of view. In background of this negative  point of view there are some approaches that are  contradictory with scientific view. In this work there are  some approaches that will contribute to Hurufism  researches. Hidâyetnâme that is written by Ferişteoğlu who  is one of the teacher of Hurufism will be analyzed and will  be search new answers for biased thoughts.
Tırnakçı-zâde Mehmed Sa‘îd Zîver Bey ve Mensur Şitâiyyesi
Tırnakçı-zâde Mehmed Sa’îd Zîver Bey and The His Şitâiyye in the Form of Prose
Yazar: Yekbaş, Hakan
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 3 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Şitâiyye, Zîver Bey, Bolu, winter, prose şitâiyye. ; Şitâiyye, Zîver Bey, Bolu, kış, mensur şitâiyye.

Klasik edebiyatımızda kış mevsimi dolayısıyla kaleme  alınan ve kışı tasvir eden şitâiyyelerin şimdiye kadar  yapılan çalışmalarda genelde manzum olarak yazıldığı  tespit edilmiştir. Fakat incelememize konu olan Tırnakçı-  zâde Zîver Bey’e ait şitâiyye, mensur olarak  yazılmıştır. Mensur şitâiyyede 19. asırda Bolu vilayetinde  oldukça soğuk geçtiği anlaşılan kış mevsimi süslü  nesir diyebileceğimiz bir üslupla anlatılmıştır. Edebî bir  dille yazılan bu eser, bugünkü bilgilerimize göre türünün  ilk ve tek örneğidir.

Through the recent studies, it is known Şitâiyye, know as  winter poems, was generally written verse in our classical  literature. Yet, the şitâiyye written by Tırnakçı-zâde Zîver  Bey and which is the subject of our research was written in  prose. In this şitâiyye in the form of prose, the bitter winters  in Bolu in the 19th century has been reflected in the style of  an embellished prose. This work written in a literary  language is the first and only type of its kind.
XVI. Asır Divan Şairlerinden Mihrî Hâtûn ve Redd-i Matla‘ Gazelleri
Mihrî Hatun, One of The 15th Century Poets, and Her Redd-i Matla‘ Gazels
Yazar: Alıcı, Lütfi
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: 15th century divan poetry, Mihri Hatun, redd-i matla’ gazel. ; XV. asır divan şiiri, Mihrî Hâtun, redd-i matla’ gazel.

XV. asır Osmanlı Devleti’nin kültür ve medeniyet  alanında ilerleme asrı olmuştur. Bu asırda kurulan  düzenli devlet idaresi ve elde edilen iktisadî refah tabii  olarak edebî alana da yansımıştır. Edebî alandaki asıl  inkişaf İstanbul’un fethinden sonra olmuştur. Başta Fatih  Sultan Mehmed olmak üzere, şehzadeleri; Cem Sultan ile  II. Bayezid’in bizzat iştirak ve himayeleri sayesinde edebî  muhitlerinde birçok şair yetişmiştir.  Bu makalede hülasa olarak XV. asır divan şiiri hakkında  bilgi verildikten sonra asrın kadın şairlerinden  Mihrî Hatun ve redd-i matla’ gazelleri ele alınmıştır.  Mihrî Hatun Amasya’da II. Bayezid’in edebî muhitinde  yetişmiştir. Divanı elde bulunan ilk kadın şair olan Mihrî,  sade ve samimi üslubuyla tanınmıştır. Aynı zamanda  Mihrî, divan şairleri içinde en çok redd-i matla’ gazel  yazan şairlerdendir. Mihrî Hatun’un redd-i matla’  gazelleri bu gazel çeşidinin klasik Türk edebiyatındaki  seyrini tespit açısından önem taşımaktadır.

15th century was an era in which Ottoman Empire  underwent a great deal of improvement in culture and  civilization. In this century, the administation and  economic prosperity of the state were reflected naturally in  literary field. The actual improvement in literary field  occurred after the conquest of Istanbul. Thanks to  attendance and caring of Fatih Sultan Mehmed in  particular, Cem Sultan and II. Bayazid, many poets were  trained and educated in these literary circles.  In this article, after giving a brief introduction to divan  poetry in the 15th century, Mihri Hatun and her red-i  matla’ gazels were sdudied. Mihri Hatun who was one of  the poets of the 15th century was grown up in Bayezid the  Second’s literary milieu in Amasya. Mihri Hatun is the  first woman whose divan is available today and she has  been recognised with her plain and sincere style. At the  same time Mihri is one of the poets who composes mostly  redd-i matla’ gazels among the divan poets. Her redd-i  matla’ gazels are important to know the development of  this gazel type in Classical Divan Literature.
Fetihten Sonra Yazılmış Türkçe İlk Mevlid-i Manevî: Kerîmî’nin İrşâd’ı
The First Turkish Mawlid-i Manavi After From The Conquest: Kerîmî’s İrshad
Yazar: Aslan, Üzeyir
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kerîmî, İrşâd, Mawlid, Conquest ; Kerîmî, İrşâd, Mevlid, Fetih

Mevlid, Hz. Muhammed’e (ö. 632) duyulan sevgiyi,  onun üstün vasıflarını, ayrıca doğumu, peygamber oluşu,  mîrâca yükselişi ve vefatını dile getiren, çoğunlukla  manzum olarak kaleme alınmış eserlere verilen genel addır.  Bu çalışmanın konusu olan Kerîmî’nin “İrşâd”ı başta  “Vesîletü’n-necât” olmak üzere onunla benzerlik gösteren  diğer mevlidlerden farklıdır. İrşâd’da Hz. Muhammed’in  doğumu tasavvuf çerçevesinde ele alınır, yani onun  “Mevlid-i manevî”si anlatılır. Bu yönü ile “İrşâd”ın,  telifinden (1458) 11 yıl sonra 1469’da kaleme alınan  Ahmed’in “Mevlid”ine tesir etmiş ve diğer mevlidlerde  “Nûr-ı Muhammedî” bölümünün daha geniş anlatılmasına  yol açmış olabileceğini tahmin ediyoruz. Eserin  müellifi ise muhtemelen Bursalı Kerîmî’dir ve 16. yüzyılın  başında vefat etmiştir.

Mawlid is a general name of poems like Vesîletü’nnecât  written by Süleyman Çelebi depicting the birth of  Probhet Muhammed, love about him, his superior  qualities, being probhet, rise mirac and death. This article  is about Karîmî’s mawlid, “İrşâd”, written in 1458  affected others probably with its method, explaining the  subject in frame of soufism, has only one chapter is “Nûri  Muhammedî” that is one of the parts of mawlid. It is the  first written after the conquest, also the third all mawlids.  The poet Kerîmî is from Bursa died beginning the 16th  century, was a soufi poet and scholar.
Klasik Türk Edebiyatında Gelenekli Bir Yazım Konusu Olarak İLİM ve MAL
SCIENCE and WEALTH As a Traditional Writing Topic in the Classical Turkish Literature
Yazar: Avcı, İsmail
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Classical Turkish poetry, science, wealth, Âşık Paşa, Bedr-i Dilşad, Hazînî, Sünbülzâde Vehbî. ; ilim, mal, Âşık Paşa, Bedr-i Dilşad, Hazînî, Sünbülzâde Vehbî.

Bu çalışmada öncelikle ilim ve malla ilgili vecizelerin  hangi kaynaklarda nasıl geçtiği tespit edilmiş, ardından  klasik Türk şairlerinin ilim ve mala bakışı verilmeye  çalışılmıştır. Tespit edilen on sekiz metnin tamamı dikkate  alınarak ilmin maldan üstünlüğüne dair vecizeler on dört  başlık hâlinde belirlenmiş; Âşık Paşa, Bedr-i Dilşad,  Hazînî ve Sünbülzâde Vehbî&apos;nin “ilim ve mal” konulu  şiirleri bir araya getirilip karşılaştırılmıştır. Yazının  sonuna Hazînî&apos;nin ilim ve maldan bahseden bugüne dek  yayımlanmamış bir manzumesi ilave edilmiştir.

In this study, first of all the sources of epigrams about  science and wealth have been verified and how these  epigrams appeared on them has been studied. Then  Turkish classical poets&apos; perceptions on science and wealth  have been analyzed. Taking in the consideration the all  verified seventeen texts, the epigrams expressing that  science is above wealth have been listed under fourteen  titles. Âşık Paşa&apos;s, Bedr-i Dilşad&apos;s, Hazînî&apos;s and  Sünbülzâde Vehbî&apos;s poems on “science and wealth” have  been brought together and a comparison has been made  among them. At the end of the paper Hazînî&apos;s one poem  addressing science and wealth and never been published  before has been added.
Divan Şiirinde Güneşin Sevgili Tipine Yansıması Hakkında Bir Değerlendirme
An Evaluation Concerning the Reflection of Sun on the Type of Beloved in Divan Poetry
Yazar: Ay, Ümran
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Divan poetry, beloved, sun. ; Divan şiiri, sevgili, güneş.

Osmanlı coğrafyasının sosyo-kültürel kimliğini geleneğin  getirdiği köklü birikimle yansıtan Klasik Türk şiirinin  ana teması aşk, temel karakterleri ise sevgili ve âşık tipleridir.  Divan şairi aşk, sevgili ve âşık üzerine oluşturulan  hayal dünyasına şairliğinin gücü nisbetinde katkıda  bulunmuş, söyleyişi zenginleştirmiştir. Böylece divan şairi  sevgilisini, ona ait ve onun etrafındaki her şeyi güzelliğiyle  övüp yüceltirken çevre-eşya-insan malzemesini -dolayısıyla  aşkı- orjinal hayallerle yeniden yorumlamıştır.  Bu çalışmada, divan şiirinde insanoğlu için vazgeçilmez  bir hayat kaynağı olan güneşin ve güneşle ilgili tasavvurların;  yine divan şiirinin vazgeçilmez tipi sevgili ve  sevgiliyle ilgili unsurların bir benzetileni olarak kullanıldığı  mecaz dünyası, beyit örnekleriyle yansıtılmaya çalışılmıştır.

Main theme of Classical Turkish poetry, that reflects  the socio-cultural identity of Ottoman geography with the  experience rooted in tradition, is love and its main  characters are the types of lover and beloved. Divan poet  has contributed to the world of imagination based on love,  beloved and lover in proportion to power of his poetry and  enriched this genre. Thus Divan poet, while praising and  glorifying the beloved and everything around her, reinterprets  the material of environment-object-human -  thereby love - with original images.  In this study, metaphorical world in which the sun, an  essential source of life for human being, and  representations about it are used as a resemblance of  beloved which is also an essential type in Divan poetry  and the elements about her is tried to be reflected with the  examples of verse.
Mehmed İzzet Paşanın “Âsâr-ı Perâkende”si
Mehmed İzzet Pasha’s “Âsâr-ı Perâkende”
Yazar: Çakır, Müjgân
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mehmed İzzet Pasha, Asar-ı Perakende, Letter, Bahr-ı Tavil, Constitutional Monarchy, Criticism. ; Mehmed İzzet Paşa, Âsâr-ı Perâkende, Mektup, Bahr-ı Tavîl, Meşrutiyet, Eleştiri.

Mehmed İzzet Paşa XX. yüzyıl başlarında vefat etmiş  Osmanlı bürokratı ve aydınıdır. Meşrutiyet Dönemini  gören bu şair, dönemle ilgili eleştirilerini Klâsik Edebiyat  kurallarına uygun olarak yazdığı şiirlerde dile getirmiştir.  Bu makalede Paşanın şiirlerini bir araya getirdiği  ve şimdiye kadar bilinmeyen eseri “Âsâr-ı Perâkende”  tanıtılacak ve metni ortaya konulacak, Mehmed  İzzet’in şair olarak özellikleri belirlenmeye çalışılacaktır.

Mehmed İzzet Pasha who died early 20th century is an  Ottoman bureaucrat and intellectual. The poet who lived in  the constitutional period expressed his criticisms about that  period in his poems which are created in accordance with the  classic literature rules. In this article, his work &apos;Asar-ı  Perakende&apos; included Pasha&apos;s all poems and which is  unknown until now is introduced and the creator of the text  Mehmed İzzet&apos;s qualities as a poet are tried to be explained.