Akran Anlaşmazlığında Uzlaşımcılık ve Yüksek Düzeyde Gerekçeli İnançlar Problemi
The Conciliatory View in Peer Disagreement and the Problem of Highly Justified Beliefs
Yazar: Elmacı, Nusret Erdi
Dergi: Felsefe Arkivi No. 56, 2022
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; peer disagreement,conciliatory view,second order evidence,epistemic defeater,rational attitude ; Akran Anlaşmazlığı,Uzlaşımcı Görüş,İkinci Düzey Deliller,Epistemik Sarsıcı,Rasyonel Tutum

Epistemik açıdan birbirine denk olan ya da denk olduklarını kabul eden öznelerinaynı delillere dayanarak birbirine karşıt inançlar benimsemeleri akran anlaşmazlığıolarak adlandırılır. Böyle bir ihtilaf durumu karşısında hangi epistemik tutumunrasyonel olduğu tartışmalıdır. Uzlaşımcı yaklaşıma göre, bir akran anlaşmazlığındarasyonel olan reaksiyon öznelerin kendilerinde bir kusur olduğunu düşünmeleri veihtilaf konusu inançlarını askıya almalarıdır. Buna karşın Lackey, akran anlaşmazlığıdurumlarında öznenin kendisinden şüphe etmesi gerektiğini ileri süren uzlaşımcıteze karşı çıkar. Ona göre yüksek düzeyde gerekçeli inançlar söz konusuysa,öznenin kusuru karşısındakinde araması rasyonel bir reaksiyondur. O halde, öznebaşlangıçta epistemik bakımdan akranı kabul ettiği kişinin bundan böyle akranıolmadığına inanabilir. Bu nedenle, Lackey’e göre uzlaşımcı tez hatalıdır. Lackey’ninitirazına cevap olarak Christensen, yüksek düzeyde gerekçelendirilmiş inançlarla ilgilianlaşmazlıklarda Lackey’e hak vermekle birlikte, bunun uzlaşımcı yaklaşıma karşıtbir durum oluşturmadığını düşünmektedir. Ancak, Christensen’ın bu savunması birbaşka soruna yol açmaktadır. Problem şu ki, bazı durumlarda öznenin, karşısındakininakranı olmadığına inanması uzlaşımcı görüşle uyumsuz bir sonuç verir. Dolayısıyla,anlaşmazlığa rağmen hangi durumlarda benimsenen inancın korunabileceğininnetleştirilmesi gerekmektedir. Bu makalede, yüksek düzeyde gerekçeli inançların,özneler için karşısındakinin akranı olmadığına inanmayı her zaman makulleştirenbir sebep sunmadığı ileri sürülecektir. Böylece, Christensen’ın savunmasının revizeedilmesi gerektiği gösterilmeye çalışılacaktır.

Peer disagreement refers to subjects who are epistemically equivalent or acceptbeing equivalent to each other who then adopt opposing beliefs based on thesame evidence. Which epistemic attitude is rational is debatable in the face of such a conflict. According to the conciliatory approach, the rational reaction in a peer disagreement is that the subjects think theyhave a flaw in themselves and suspend their conflicting beliefs. However, Lackey (2010) opposed the conciliatory thesis thatthe subject should doubt themself in the case of peer disagreement. According to Lackey, the rational response for a subjectwith highly justified beliefs would be to look for fault in the other person. Then, the subject may believe that the personwho had initially been accepted as epistemically equal would no longer be considered a peer. Therefore, according to Lackey,the conciliatory thesis is erroneous. In response to Lackey’s objection, Christensen (2011) agreed with Lackey with regard todisagreements being about highly justified beliefs but did not feel that this contradicted the conciliatory approach. However,this defense from Christensen raises another problem: In some cases, the subject’s belief that the other person is not a peeryields a result that is inconsistent with the conciliatory view. Therefore, which situations this belief can be preserved despitethe conflict needs to be clarified. This article argues that highly justified beliefs do not always provide a justifiable reason forsubjects to believe the other person is not their peer. In this way, the study will attempt to show that Christensen’s defenseneeds to be revised.