hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Kesirler Konusundaki Kavram Yanılgılarını Belirleme Testi ve Bir Uygulaması
Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Kesirler Konusundaki Kavram Yanılgılarını Belirleme Testi ve Bir Uygulaması
Yazar: Özaltun, Safa; Danacı, Dönsel; Orbay, Keziban
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Altıncı sınıf,kavram yanılgıları,kesirler

Kesirlerin kavram bakımından zengin bir içeriğe sahip olması öğrencilerin zorlanmasını ve kavram yanılgısı oluşturmasını istemsiz olarak etkilemektedir.Öğretim sürecinde öğrencilerin ne gibi hatalar yapabileceğinin bilinmesinin hem öğreten hem de öğrenen açısından yararlı olacağı düşüncesinden hareketle bu çalışmada, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin kesirler konusundaki kavram yanılgılarını belirlemek amacıyla bir test geliştirmek ve bunu uygulamada görmek hedeflenmiştir.  Bu doğrultuda kesirler konusunda kavram yanılgılarının etraflıca ortaya konulabilmesi ve konuya dair derinlemesine incelemelerin yapılabilmesi için araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması deseni tercih edilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen ve 10 açık uçlu sorudan oluşan “Kesirlerde Kavram Yanılgılarını Belirleme Testi” kullanılmıştır. Uygulamada araştırmanın katılımcılarını bir devlet ortaokulunda bulunan 19 altıncı sınıf öğrencisi (11 erkek, 8 kız) oluşturmaktadır. Çalışmadan elde edilen veriler nitel veri analiz yöntemlerinden biri olan içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda her bir kazanıma yönelik öğrencilerin sahip olduğu kavram yanılgıları tespit edilmiştir.

Kesirlerin kavram bakımından zengin bir içeriğe sahip olması öğrencilerin zorlanmasını ve kavram yanılgısı oluşturmasını istemsiz olarak etkilemektedir.Öğretim sürecinde öğrencilerin ne gibi hatalar yapabileceğinin bilinmesinin hem öğreten hem de öğrenen açısından yararlı olacağı düşüncesinden hareketle bu çalışmada, ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin kesirler konusundaki kavram yanılgılarını belirlemek amacıyla bir test geliştirmek ve bunu uygulamada görmek hedeflenmiştir.  Bu doğrultuda kesirler konusunda kavram yanılgılarının etraflıca ortaya konulabilmesi ve konuya dair derinlemesine incelemelerin yapılabilmesi için araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması deseni tercih edilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen ve 10 açık uçlu sorudan oluşan “Kesirlerde Kavram Yanılgılarını Belirleme Testi” kullanılmıştır. Uygulamada araştırmanın katılımcılarını bir devlet ortaokulunda bulunan 19 altıncı sınıf öğrencisi (11 erkek, 8 kız) oluşturmaktadır. Çalışmadan elde edilen veriler nitel veri analiz yöntemlerinden biri olan içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın sonunda her bir kazanıma yönelik öğrencilerin sahip olduğu kavram yanılgıları tespit edilmiştir.
Ergenlerde Yeme Tutum Bozuklukluğunun Öznel İyi Oluş, Depresyon, Anksiyete ve Stres Üzerine Etkisi
The Effect of Eating Attitude Disorder in Adolescents on Subjective WellBeing, Depression, Anxiety and Stress
Yazar: Demir, Yasin; Kumcağız, Hatice
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Subjective well-being,depression,anxiety,stress ; öznel İyi oluş,depresyon,stres

Bu çalışmanın amacı ergenlerde yeme tutum bozukluğu, öznel iyi oluş, depresyon, anksiyete ve stres arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda 482 ergene ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak “Yeme Tutum Testi”, “Öznel İyi Oluş Ölçeği” ile “Depresyon, Anksiyete ve Stres Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS ve AMOS paket programları kullanılmıştır. Yeme tutum bozukluğu ile depresyon, anksiyete ve stres arasında pozitif yönde; öznel iyi oluş arasında ise negatif yönde anlamlı ilişkiler olduğu saptanmıştır.Öznel iyi oluş ile depresyon, anksiyete ve stres arasında ise negatif yönde ilişki olduğu görülmüştür. Ergenlerde yeme tutum bozukluğu, öznel iyi oluşu olumsuz yönde etkilemektedir. Son olarak öznel iyi oluşun depresyon, anksiyete ve stresi olumsuz yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Sonuçlar literatür perspektifinde tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur.

The aim of this study is to examine the relationship between eating attitude disorder, subjective well-being, depression, anxiety and stress on adolescents. For this purpose, 482 adolescents have been reached. In the research, "Eating Attitude Test", "Subjective Well-Being Scale" and "Depression, Anxiety and Stress Scale" were used as data collection tools. SPSS and AMOS package programs were used in the analysis of the data. A positive correlation was found between eating attitude disorder and depression, anxiety and stress and it was found that there was a negative relationship between eating attitude disorder and subjective well-being. It was observed that there was a negative relationship between subjective well-being and depression, anxiety and stress. Eating attitude disorders in adolescents affect subjective well-being negatively. Finally, it was concluded that subjective wellbeing negatively affects depression, anxiety and stress. The results are discussed in the literature perspective and suggestions are made.
Konuşma Eğitimi Dersinin Türkçe Öğretmeni Adaylarının Eleştirel Konuşma Becerilerine ve Konuşma Kaygılarına Etkisi
Konuşma Eğitimi Dersinin Türkçe Öğretmeni Adaylarının Eleştirel Konuşma Becerilerine ve Konuşma Kaygılarına Etkisi
Yazar: Sarıkaya, Bünyamin
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Konuşma eğitimi

Çalışmada ön test - son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Muş Alparslan Üniversitesi Türkçe Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören 2. ve 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Konuşma eğitimi dersini almayan 2. sınıf öğrencileri kontrol grubunu, konuşma eğitimi dersini alan 3. sınıf öğrencileri deney grubunu oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama araçları olarak Söylemez (2015) tarafından geliştirilen “Eleştirel Konuşma Becerisi Ölçeği” ve Sevim (2012) tarafından geliştirilen “Konuşma Kaygısı Ölçeği” kullanılmıştır.  Araştırmada elde edilen veriler bir istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda Türkçe öğretmenliği ana bilim dalında bahar dönemlerinde okutulan konuşma eğitimi dersinin Türkçe öğretmeni adaylarının eleştirel konuşma becerilerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarını düşürdüğü tespit edilmiştir.

Çalışmada ön test - son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Muş Alparslan Üniversitesi Türkçe Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim gören 2. ve 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Konuşma eğitimi dersini almayan 2. sınıf öğrencileri kontrol grubunu, konuşma eğitimi dersini alan 3. sınıf öğrencileri deney grubunu oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama araçları olarak Söylemez (2015) tarafından geliştirilen “Eleştirel Konuşma Becerisi Ölçeği” ve Sevim (2012) tarafından geliştirilen “Konuşma Kaygısı Ölçeği” kullanılmıştır.  Araştırmada elde edilen veriler bir istatistik programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda Türkçe öğretmenliği ana bilim dalında bahar dönemlerinde okutulan konuşma eğitimi dersinin Türkçe öğretmeni adaylarının eleştirel konuşma becerilerinde anlamlı bir farklılık oluşturmadığı ancak Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarını düşürdüğü tespit edilmiştir.
Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Astronomiye Yönelik İlgilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Astronomiye Yönelik İlgilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Yazar: Balbag, Zafer; Koç, Beyza
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Astronomi,ilgi,öğretmen adayı

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim fen bilgisi öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının astronomiye yönelik ilgilerinin farklı değişkenler (cinsiyet, sınıf düzeyi, akademik başarı, mezun olunan lise türü, daha önce astronomi dersi alma durumu, daha önce bir bilim merkezine gitme durumu) açısından incelenmesidir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını bir devlet üniversitesinin Fen Bilgisi Öğretmenliğinde öğrenim gören 162 öğretmen adayı oluşturmaktadır.  Araştırmada veri toplama aracı olarak Ertaş Kılıç ve Keleş (2017) tarafından geliştirilen “Astronomiye Yönelik İlgi Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS istatistiksel paket programı ile yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Fen Bilgisi Öğretmen adaylarının astronomiye yönelik ilgilerinin, genel olarak olumlu ve yüksek düzeyde olduğu, cinsiyet, mezun olunan lise türü, akademik başarı, astronomi dersi alma durumuna göre değişmediği; sınıf düzeyi, bilim merkezlerine gitme durumuna göre ise anlamlı olarak değiştiği tespit edilmiştir.

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim fen bilgisi öğretmenliği bölümünde öğrenim gören öğretmen adaylarının astronomiye yönelik ilgilerinin farklı değişkenler (cinsiyet, sınıf düzeyi, akademik başarı, mezun olunan lise türü, daha önce astronomi dersi alma durumu, daha önce bir bilim merkezine gitme durumu) açısından incelenmesidir. Araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını bir devlet üniversitesinin Fen Bilgisi Öğretmenliğinde öğrenim gören 162 öğretmen adayı oluşturmaktadır.  Araştırmada veri toplama aracı olarak Ertaş Kılıç ve Keleş (2017) tarafından geliştirilen “Astronomiye Yönelik İlgi Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS istatistiksel paket programı ile yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Fen Bilgisi Öğretmen adaylarının astronomiye yönelik ilgilerinin, genel olarak olumlu ve yüksek düzeyde olduğu, cinsiyet, mezun olunan lise türü, akademik başarı, astronomi dersi alma durumuna göre değişmediği; sınıf düzeyi, bilim merkezlerine gitme durumuna göre ise anlamlı olarak değiştiği tespit edilmiştir.
Herkes İçin Başarı: Erken Çocukluk Dönemi  STEM Kimliğini Teşvik Etmek
Success for all: fostering early childhood STEM identity
Yazar: Hachey, Alyse C.
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Early childhood education,STEM identity development ; Erken çocukluk eğitimi,STEM kimliğinin gelişimi

Bu makale erken çocukluk eğitimi verilen anasınıfların genel olarak kimlik oluşturma çalışmaları özellikle de erken STEM kimlik gelişimini destekleme yeri olup olamayacağını tartışmaktadır. Eğitimciler ve araştırmacılar, küçük çocukların günlük yaşamlarında erken çocukluk STEM eğitiminin açımlayıcı rolünü desteklemektedir. Bu çalışmada, erken çocukluk, STEM eğitimi ve gelişim psikolojisinin yanı sıra kamu yönetimi ile ilgili geniş bir araştırmayla alanyazından yararlanılarak nitel ve yorumlayıcı bir metodoloji kullanılmıştır.  Günümüzde “Sızan STEM boru hattı”nı (metafor) düzeltmeyi amaçlayan araştırma ve müdahaleler ile STEM kimlik gelişimi üzerine teorik araştırmalar ortaokul ve üstü seviyedeki çocuklara odaklanmaktadır. Yine de çocukların STEM eğitimine ve kendilerinin STEM öğreneni olmaya karşı tutumları erken oluşur ve kimlik gelişimi de erken çocuklukta gelişen bir olgudur. Bu çalışma, erken STEM kimlik gelişimini beslemenin bir yolu olarak küçük çocukların STEM eğitimine katılımına odaklanılması gereksinimini öne sürmektedir. Bu makale, erken çocukluk eğitiminde STEM eğitimini genişletilmesi ihtiyacını vurgulamak amacıyla önceki araştırmaları sentezler. Erken STEM akademik kimlik gelişiminin (Sızan STEM boru hattını düzeltmek için ortaokulun çok geç olduğu öngörüsüne dayanarak) kavramsallaştırılmasını önermektedir.

Bu makale erken çocukluk eğitimi verilen anasınıfların genel olarak kimlik oluşturma çalışmaları özellikle de erken STEM kimlik gelişimini destekleme yeri olup olamayacağını tartışmaktadır. Eğitimciler ve araştırmacılar, küçük çocukların günlük yaşamlarında erken çocukluk STEM eğitiminin açımlayıcı rolünü desteklemektedir. Bu çalışmada, erken çocukluk, STEM eğitimi ve gelişim psikolojisinin yanı sıra kamu yönetimi ile ilgili geniş bir araştırmayla alanyazından yararlanılarak nitel ve yorumlayıcı bir metodoloji kullanılmıştır.  Günümüzde “Sızan STEM boru hattı”nı (metafor) düzeltmeyi amaçlayan araştırma ve müdahaleler ile STEM kimlik gelişimi üzerine teorik araştırmalar ortaokul ve üstü seviyedeki çocuklara odaklanmaktadır. Yine de çocukların STEM eğitimine ve kendilerinin STEM öğreneni olmaya karşı tutumları erken oluşur ve kimlik gelişimi de erken çocuklukta gelişen bir olgudur. Bu çalışma, erken STEM kimlik gelişimini beslemenin bir yolu olarak küçük çocukların STEM eğitimine katılımına odaklanılması gereksinimini öne sürmektedir. Bu makale, erken çocukluk eğitiminde STEM eğitimini genişletilmesi ihtiyacını vurgulamak amacıyla önceki araştırmaları sentezler. Erken STEM akademik kimlik gelişiminin (Sızan STEM boru hattını düzeltmek için ortaokulun çok geç olduğu öngörüsüne dayanarak) kavramsallaştırılmasını önermektedir.
Öğretmenlerin İletişim Becerileri ve Yansıtıcı Düşünme Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Öğretmenlerin İletişim Becerileri ve Yansıtıcı Düşünme Eğilimlerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi
Yazar: Kutlu, Mustafa; Ocak, İjlal
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Öğretmen,İletişim,Yansıtıcı Düşünme

Araştırmanın amacı, öğretmenlerin iletişim becerileri ile yansıtıcı düşünme eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden genel ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Afyonkarahisar’da çeşitli branşlarda görev yapan ve basit (rastgele) seçkisiz örneklem yöntemiyle belirlenmiş 279 öğretmen oluşturmaktadır.  Veri toplama aracı olarak Tuncer ve Bayat (2008) tarafından geliştirilen İletişim Becerileri Ölçeği (İBÖ) ve Semerci (2007) tarafından geliştirilen Yansıtıcı Düşünme Eğilimi Ölçeği (YANDE) kullanılmıştır. Öğretmenlerin İBÖ’de yer alan maddeleri uygun buldukları ve YANDE’de yer alan maddelere katıldıkları görülmektedir. Öğretmenlerin iletişim becelerinde, doğup büyüdükleri yer ve sosyal medya takip düzeyi değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmaktadır. Diğer yandan, yansıtıcı düşünme eğilimlerinde ise cinsiyet, kişisel eğitim alıp almadıkları ve görev yeri değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmaktadır. Öğretmenlerin yansıtıcı düşünme eğilimleri ile iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki olduğu ve iletişim becerilerinin yansıtıcı düşünme eğiliminin anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir.

Araştırmanın amacı, öğretmenlerin iletişim becerileri ile yansıtıcı düşünme eğilimleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden genel ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Afyonkarahisar’da çeşitli branşlarda görev yapan ve basit (rastgele) seçkisiz örneklem yöntemiyle belirlenmiş 279 öğretmen oluşturmaktadır.  Veri toplama aracı olarak Tuncer ve Bayat (2008) tarafından geliştirilen İletişim Becerileri Ölçeği (İBÖ) ve Semerci (2007) tarafından geliştirilen Yansıtıcı Düşünme Eğilimi Ölçeği (YANDE) kullanılmıştır. Öğretmenlerin İBÖ’de yer alan maddeleri uygun buldukları ve YANDE’de yer alan maddelere katıldıkları görülmektedir. Öğretmenlerin iletişim becelerinde, doğup büyüdükleri yer ve sosyal medya takip düzeyi değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmaktadır. Diğer yandan, yansıtıcı düşünme eğilimlerinde ise cinsiyet, kişisel eğitim alıp almadıkları ve görev yeri değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmaktadır. Öğretmenlerin yansıtıcı düşünme eğilimleri ile iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki olduğu ve iletişim becerilerinin yansıtıcı düşünme eğiliminin anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir.
Ortaokul Öğrencileri Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği
Ortaokul Öğrencileri Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği
Yazar: Ocak, Gürbüz; Park, İrem
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: matematik,ortaokul,bağlılık

Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin matematik dersine bağlılık ölçeği geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında, Afyonkarahisar merkezde yer alan 272 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada karma araştırma yöntemlerinden keşfedici ardışık desen kullanılmıştır. Verileri elde edebilmek için 24 maddeden oluşan 5’li likert tipinde ölçek geliştirilmiştir. Ölçeğin alt boyutlarıyla birlikte açıkladığı toplam varyans %57.07’dir. Geliştirilen ölçeğin, iç tutarlılık katsayıları 0.927, 0.863 ve 0.798 ve ölçeğin genel cronbach alfa katsayısı 0.920 olarak hesaplanarak güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda 24 maddelik, 3 alt boyuta sahip, 5’li likert tipinde ve güvenilir bir ölçek elde edildiği söylenebilir. Araştırmanın son bölümünde doğrulayıcı faktör analizi çalışmaları gerçekleştirmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen bulgular [χ2/sd=2.55; GFI=0.84; AGFI=0.80; RMSEA=0.07; CFI=0.96; NFI=0.94; NNFI=0.96; SRMR=0.06], ölçeğin üç faktörlü yapısını doğrulamıştır.  Uyum iyiliği indekslerinin mükemmel ve kabul edilebilir düzeyde olduğu belirlenmiştir.

Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin matematik dersine bağlılık ölçeği geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında, Afyonkarahisar merkezde yer alan 272 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada karma araştırma yöntemlerinden keşfedici ardışık desen kullanılmıştır. Verileri elde edebilmek için 24 maddeden oluşan 5’li likert tipinde ölçek geliştirilmiştir. Ölçeğin alt boyutlarıyla birlikte açıkladığı toplam varyans %57.07’dir. Geliştirilen ölçeğin, iç tutarlılık katsayıları 0.927, 0.863 ve 0.798 ve ölçeğin genel cronbach alfa katsayısı 0.920 olarak hesaplanarak güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda 24 maddelik, 3 alt boyuta sahip, 5’li likert tipinde ve güvenilir bir ölçek elde edildiği söylenebilir. Araştırmanın son bölümünde doğrulayıcı faktör analizi çalışmaları gerçekleştirmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen bulgular [χ2/sd=2.55; GFI=0.84; AGFI=0.80; RMSEA=0.07; CFI=0.96; NFI=0.94; NNFI=0.96; SRMR=0.06], ölçeğin üç faktörlü yapısını doğrulamıştır.  Uyum iyiliği indekslerinin mükemmel ve kabul edilebilir düzeyde olduğu belirlenmiştir.
Yabancı Diller Yüksekokullarında Görev Yapan Öğretim Elemanlarının Genel ve Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi
Yabancı Diller Yüksekokullarında Görev Yapan Öğretim Elemanlarının Genel ve Örgütsel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi
Yazar: Hancı, Emine; Kocabaş, Prof. Dr. İbrahim; Kılıç, Gülenay Nagihan
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: örgütsel sinizm,öğretim üyesi,sinik birey

Sinizm örgütün etkililiğini etkileyen en önemli unsurlardan birisidir. Bu nedenle örgütlerin devamlılığını sürdürebilmesi için örgütsel sinizmi en aza indirmesi gerekmektedir. Eğitim örgütlerinde de sinizmin, örgütün devamlılığını etkilemesinin yanında kurumun ve öğrencinin başarısı üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan öğretim üyelerinin genel ve örgütsel sinizm düzeylerini belirlemek ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişini açıklamak amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında araştırma nicel araştırma yaklaşımlarından ilişkisel desene göre tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi için İstanbul ilinde çeşitli devlet veya vakıf üniversitelerinin yabancı diller yüksekokullarında görev yapan öğretim üyeleri seçilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre genel ve örgütsel sinizm düzeyini etkileyen değişkenlerin farklılaştığı görülmektedir.

Sinizm örgütün etkililiğini etkileyen en önemli unsurlardan birisidir. Bu nedenle örgütlerin devamlılığını sürdürebilmesi için örgütsel sinizmi en aza indirmesi gerekmektedir. Eğitim örgütlerinde de sinizmin, örgütün devamlılığını etkilemesinin yanında kurumun ve öğrencinin başarısı üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan öğretim üyelerinin genel ve örgütsel sinizm düzeylerini belirlemek ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişini açıklamak amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında araştırma nicel araştırma yaklaşımlarından ilişkisel desene göre tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemi için İstanbul ilinde çeşitli devlet veya vakıf üniversitelerinin yabancı diller yüksekokullarında görev yapan öğretim üyeleri seçilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre genel ve örgütsel sinizm düzeyini etkileyen değişkenlerin farklılaştığı görülmektedir.
60-72 Aylık Çocukların Öz Düzenleme Becerileri ve Öğrenme Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
60-72 Aylık Çocukların Öz Düzenleme Becerileri ve Öğrenme Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Yazar: Gümrükçü Bilgici, Bahar; Deniz, Ümit
Dergi: Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Öz düzenleme,Öğrenme davranışları,Okul öncesi eğitim

Literatürde öz düzenleme becerileri ve akademik başarı arasındaki ilişkiyi eğitimin farklı kademeleri için inceleyen çalışmalar bulunmakta iken öz düzenleme becerileri ve öğrenme arasındaki ilişkileri inceleyen çalışma göze çarpmamaktadır. Bu boşluğu gidermek üzerine odaklanan bu çalışmada keşfedici ve yordayıcı korelasyon analizleri birlikte kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Okul Öncesi Öğrenme Davranışları Ölçeği ve 4-6 Yaş Çocuklarına Yönelik Öz Düzenleme Becerileri Ölçeği (Öğretmen Formu) kullanılmıştır. Çalışma grubunu Kastamonu İlinde farklı anaokullarında eğitim almakta olan 60-72 aylık toplam 164 çocuğun oluşturduğu araştırmanın sonuçlarına göre, çocukların öz düzenleme becerileri ile öğrenme davranışları arasında pozitif yönlü korelasyon bulunmuştur. Ayrıca öz düzenleme becerilerinin, öğrenme davranışlarını yordadığı gözlenmiştir. Bu doğrultuda en önemli yordayıcı öz düzenleme faktörünün dikkat alt boyutu olduğu söylenebilir.

Literatürde öz düzenleme becerileri ve akademik başarı arasındaki ilişkiyi eğitimin farklı kademeleri için inceleyen çalışmalar bulunmakta iken öz düzenleme becerileri ve öğrenme arasındaki ilişkileri inceleyen çalışma göze çarpmamaktadır. Bu boşluğu gidermek üzerine odaklanan bu çalışmada keşfedici ve yordayıcı korelasyon analizleri birlikte kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Okul Öncesi Öğrenme Davranışları Ölçeği ve 4-6 Yaş Çocuklarına Yönelik Öz Düzenleme Becerileri Ölçeği (Öğretmen Formu) kullanılmıştır. Çalışma grubunu Kastamonu İlinde farklı anaokullarında eğitim almakta olan 60-72 aylık toplam 164 çocuğun oluşturduğu araştırmanın sonuçlarına göre, çocukların öz düzenleme becerileri ile öğrenme davranışları arasında pozitif yönlü korelasyon bulunmuştur. Ayrıca öz düzenleme becerilerinin, öğrenme davranışlarını yordadığı gözlenmiştir. Bu doğrultuda en önemli yordayıcı öz düzenleme faktörünün dikkat alt boyutu olduğu söylenebilir.