hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Mehmet İnsan (İhsan Hoca) Tunay
Mehmet İnsan (İhsan Hoca) Tunay
Yazar: Tiryaki Türkmenoğlu, Ayça
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 33, 2024
Anahtar kelimeler: Art History, Theory and Criticism (Other) ; Sanat Tarihi, Teori ve Eleştiri (Diğer) ; Mehmet İhsan Tunay,Mehmet Hoca,Anı yazısı

Sanat Tarihi Bölümü’nün en sevilen hocalarından biri olan M. İnsan Tunay, 1941 yılında İstanbul’da doğmuştur. Pertevniyal Lisesi’ndeki eğitiminin ardından 1960 yılında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji kürsüsüne girmiştir. Arkeoloji öğrencisi olarak Prehistorya, Bizans Sanatı, İlkçağ Tarihi ve Yeniçağ Tarihi sertifikalarını da almış, “Sardes Artemis Mabedi” lisans teziyle 1965 yılında mezun olmuştur.

Sanat Tarihi Bölümü’nün en sevilen hocalarından biri olan M. İnsan Tunay, 1941 yılında İstanbul’da doğmuştur. Pertevniyal Lisesi’ndeki eğitiminin ardından 1960 yılında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji kürsüsüne girmiştir. Arkeoloji öğrencisi olarak Prehistorya, Bizans Sanatı, İlkçağ Tarihi ve Yeniçağ Tarihi sertifikalarını da almış, “Sardes Artemis Mabedi” lisans teziyle 1965 yılında mezun olmuştur.
Teoman Madra: Multimedya Sanatında Bir Öncü
Teoman Madra: A Pioneer in Multimedia Art
Yazar: Artut, Selçuk; Çelik, Begüm
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 34, 2024
Anahtar kelimeler: Art History ; Sanat Tarihi ; Teoman Madra,Medya Sanatı,Işık Oyunları,Bilgisayar Sanatı,Deneysel Fotoğrafçılık,Üretken Sanatlar ; Teoman Madra,Media Art,Light Games,Computer Art,Experimental Photography,Generative Arts

Bu makale, Teoman Madra’nın 1960’lardan 2000’li yıllara kadar uzanan sanat çalışmalarını inceleyerek, sanatçının Türkiye ve uluslararası multimedya sanatı tarihi içindeki yerini belirginleştirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrul3 tusunda, çalışmada medya arkeolojisi ve arşiv araştırmalarına dayalı bir yöntem benimsenmiştir. 2020 yılında, Selçuk Artut tarafından başlatılan medya arkeolojisi ve arşivleme çalışmaları sonucunda ortaya çıkan Teoman Madra Arşivi (TMA), bu yazının temel bilgi ve ilham kaynaklarından birini oluşturmaktadır. Bu arşiv, Madra’nın görsel, işitsel ve metinsel içeriklerini gün yüzüne çıkararak, sanatçının yaratıcı süreci ve eserlerinin arka planını anlamaya olanak sağlamaktadır. Multimedya sanatı, dünyanın pek çok yerinde ortak kriterler ve yaklaşımlar çerçevesinde ele alınmış ve farklı sanatçılar tarafından çeşitli eserler üretilmiştir. Türkiye özelinde bu alanda yapılan çalışmalar söz konusu olduğunda, Teoman Madra’nın eserleri dönemine özgü biçimsel bağlam ve multimedya sanatının tarihine sağladığı katkılar açısından büyük önem taşımaktadır. Sanatçının yenilikçi yaklaşımı ve teknolojiyi yaratıcı biçimde kullanması, multimedya sanatının Türkiye’deki geçmişini anlamamızı sağlayan temel unsurlardan biri olmuştur. Bu yazıda, Madra’nın yaşamı ve sanat kariyeri detaylı bir şekilde ele alınarak; sanatçının multimedya sanatı tarihindeki konumu ve katkıları üzerine bulgular ve değerlendirmeler sunulmuştur.

This article aims to solidify Teoman Madra’s significant position in the history of multimedia art, both within Turkey and internationally, by examining his artistic contributions from the 1960s to the 2000s. The Teoman Madra Archive (TMA), developed through media archaeology and archival studies conducted by Artut in 2020, serves as a primary source of information and inspiration for this study. This archive, composed of visual, audio, and textual materials, has brought to light Madra’s pioneering works and provides valuable insights into his creative process and artistic vision. Multimedia art as an interdisciplinary practice has evolved with shared criteria across various parts of the world. Numerous artists have contributed to this field, creating works that bridge multiple media forms. However, in Turkey’s context, Teoman Madra emerges as a trailblazer whose works hold indispensable historical significance, reflecting the socio3political and cultural dynamics of his time. His innovative approach and contributions have played a critical role in shaping the history of multimedia art in Turkey. This article examines Madra’s life and artistic career, offering analyses and interpretations that highlight his unique contributions and firmly highlight his place in the global history of multimedia art.
İstanbul Üniversitesi Merkez Kampüsü’nde Bulunan Taş Eserler
The Architectural Sculptures at the Main Campus of Istanbul University
Yazar: Denknalbant Çobanoğlu, Ayşe; Ermiş, Ü. Melda; Parlak, Sevgi; Tuncer, Akın
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 25, 2016
Anahtar kelimeler: Mimari Plastik,Beyazıt Semti,Bizans Dönemi,Osmanlı Dönemi ; Architectural Sculpture,Beyazıt District,Byzantine Period,Ottoman Period

İstanbul Üniversitesi Merkez Kampüsü’nde bulunan taş eserler ile ilgiliçalışmamız 2005-2006 yıllarında parçaların envanterlerinin çıkarılması ilebaşlamıştır. Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait çoğunluğunu sütun başlıklarınınve sütun parçalarının oluşturduğu parçalar arasında korkuluk levhası parçası,sütun kaideleri gibi çeşitli mimari plastik eserler bulunmaktadır. Bu çalışma ilemerkez kampüs içinde yer alan taş eserlerin tanımlanmasının ve tanıtılmasınınyanı sıra parçaların bulunduğu bölgenin ve yakın çevresinin Bizans ve Osmanlıdönemlerindeki değişiminin verilmesi amaçlanmıştır.Bölgenin Byzantion zamanından başlayarak Bizans ve Osmanlı dönemlerininyanı sıra Cumhuriyet döneminde yoğun imar görmesi bu çevredeki yapılarıngünümüze ulaşmasını engellemiştir. Bu nedenle İstanbul Üniversitesi MerkezKampüsü’nde bulunan taş eserlerin kesin olarak kontekslerini belirlemek mümkündeğildir. Parçaların tanımlanmasında ve tarihlendirilmesinde üslup ve teknikbakımdan benzer örnekler dikkate alınmıştır. Parçalar bölgenin mimari açıdantarihsel gelişimi doğrultusunda değerlendirilmiştir.

Our study on architectural sculptures found in the Main Campus of IstanbulUniversity commenced with taking inventory of the pieces in 2005and 2006. Column capitals and column shafts from the Byzantine and Ottomanperiods constitute majority of the pieces along with various architecturalsculptures such as fragment of slab and column bases. The studyaims to identify and promote the stone works in the main campus andconvey transformation of the area and immediate vicinity during the Byzantineand Ottoman periods.Structures in the area did not survive due to extensive construction inthe area since Byzantion through the Byzantine and Ottoman times as wellas the Republican period. Therefore, it is not possible to determine the exactcontext of the architectural sculptures in the Main Campus of IstanbulUniversity. Defi nition and dated of the stone works are considered in similarexamples in technical and stylistic features. The pieces were evaluatedaccording to the architectural development in the area.
Az Bilinen Bir Örnek: Edremit Kurşunlu Cami
A Little Known Sample: Edremit Kurşunlu Mosque
Yazar: Derin, Sevil
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 25, 2016
Anahtar kelimeler: Edremit,Ottoman architecture,mosque,square plan,dome ; Edremit,Osmanlı mimarisi,cami,kare plan,kubbe

Anadolu’da kare ve kubbeli plan tipine ilk olarak, Anadolu Selçukludönemi mescitlerinde rastlanmaktadır. Osmanlı dini mimarisinde ise buyapı tipinin, Selçukludaki tek birimli ve kubbeli mescitlere son cemaatyeri, minber ve minare gibi cami elemanları eklenmek suretiyle yenidenkullanıldığı görülmektedir. Erken dönem Osmanlı camilerinde, tek kubbeli,kare bir mekânın oluşturduğu plan tipi temel mimari şemadır ve bucamilerin sayısı oldukça fazladır. Bunların günümüze ulaşabilenlerindenbirçoğu çeşitli yayınlara konu olmuş ve tanıtılmıştır. Bu çalışmada aynıyapı grubu içine yer alan ve az bilinen bir örnek olarak Edremit KurşunluCami’nin bütün yönleriyle ele alınması ve tanıtılması amaçlanmıştır.

Square and domed plan type is observed fi rstly in Anatolian Seljuk periodsmosques in Anatolia. It is seen that this structure type was reused byadding single unit and domed, mosques elements like narthex, pulpit andminaret to Seljuk mosques in Ottoman religious architecture. Domed andcomposed of only one square space plan type is basic architectural plan inthe XIV. and XV. Centuries Ottoman mosques and this type of mosqueshave many examples. Many of extant ones have been subjected and introducedin various publications. In this study Edremit Kurşunlu Mosquethat rank among in same structure group and almost quite unknown willbe introduced.
Eminönünü Muhsinzade (Muhsinoğlu) Hanı
Muhsinoğlu Inn in Eminönü
Yazar: Akçıl Harmankaya, N. Çiçek
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 25, 2016
Anahtar kelimeler: Osmanlı Mimarisi,İstanbul,Han,Muhsinoğlu ; Ottoman Architecture,İstanbul,Inn,Muhsinoğlu

Halk arasında Muhsinoğlu Han olarak da bilinen Muhsinzade Hanı,Fatih (Eminönü) İlçesi, Hobyar Mahallesi Büyük Postane Caddesi üzerinde,Hamidiye Türbesi Sokak ile Mimar Vedat Tek Sokak arasında yeralmaktadır. Mimarı ve inşa tarihi bilinmemektedir. 1772 tarihli vakfi yesindenyapının Abdullah Paşa oğlu Muhsinoğlu Mehmet Paşa tarafındanyaptırılmış olduğu ve kâgir hanın üst katında yirmi iki oda, alt katındaon iki oda ile sekiz mahzen, umumi yola yapılan iki mahzeni, on dükkânve temiz su içilmesi için inşa edilmiş bir adet su deposu olduğuöğrenilmektedir.

The Muhsinzade Inn, also known as Muhsinoğlu Inn among the people,is located on the Büyük Postane Caddesi, between the Mimar Vedat TekSokak and Hamidiye Türbesi Sokak. Its architect and construction dateremain unknown. We learn from the act of foundation dated 1772 that thestone structure was built by Muhsinoğlu Mehmet Paşa, the son of AbdullahPaşa, and it has twenty two rooms on the upper fl oor; twelve rooms,eight cellars, two cellars built on public axle, ten shops and a drinkablewater cistern on the lower fl oor.
Eminönü/Hocapaşa Safvetî Tekkesi
Eminönü/Hocapaşa Safvetî Dervish Lodge
Yazar: Seçgin, Nuri
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 25, 2016
Anahtar kelimeler: Tekke,Safvetî Musâ Paşa,Halidî,Meşruta,Hocapaşa ; Dervish Lodge,Safvetî Musâ Paşa,Halidî,Entail,Hocapaşa

Ziver Paşa’nın Asar-ı Ziver Paşa Divan ve Münşeat adlı eserindekitarih beytine göre 1845 yılında inşa edilen Safvetî Tekkesi, İstanbul’dakiönemli Halidî dergâhlarından biridir. Nakşibendiye Tarikatı’nın bir koluolan Halidîlik 19. yüzyılda Mevlâna Halid Bağdadî tarafından kurulmuşolup, dönemin sosyal ve politik dalgalanmalarına yön veren etkin bir tavırsergilemiştir. Ayrıca, Halidî şeyhleri hakkında yayılan birtakım söylentilerve dışarıya kapalı ayinlerin toplumda yarattığı şüphe kimi zaman Osmanlıyönetiminin engelleme ve sürgünlerine neden olurken, kimi zaman daözellikle II. Abdülhamid döneminin pan-İslamist politikalarına hizmeteden tutumları nedeniyle desteklenmişlerdir.1926 yılında tarikat faaliyetlerinin sona ermesinin ardından farklıişlevlerle kullanılan Safvetî Tekkesi’nin plan ve mimari özelliklerindekapsamlı değişiklikler ve kayıplar meydan gelmiştir. Ancak, mütevaziölçekte bir külliye özelliği gösteren Safveti Tekkesi’nin Vakıfl ar GenelMüdürlüğü Arşivi’ndeki vakfi ye kaydına göre; mescid, kütüphane, hamam,mutfak, ahır, meşruta, abdesthane vb. yapı veya birimleri barındırdığıanlaşılmaktadır.

Safvetî Dervish Lodge was builded by Musâ Safvetî Pasha in 1845 accordingto Asar-ı Ziver Paşa Divan ve Münşeat. Safvetî Dervish Lodge isone of four important Halidî Lodges in İstanbul. Halidî Tarikat was foundedby Mevlâna Halid Bağdadî in 19th century as a branch of Nakşibendiye.Halidî dervish generally hit it off with Ottoman administrative and supportedPanislamist politics of Sultan Abdülhamid II. This lodge is in a complexof buildings which included a main building and masjid and sheikh’sresidence (meşruta) as in many other instances. Originally, There werefurthermore structeres as bath, library, kitchen, barn, abdesthane etc. inSafvetî Lodge according to foundation document (vakfi ye). The buildingsin complex are used with diff erent functions as primary school, storageand shop. Therefore, some buildings losed original architecturel featuresand even some of the structures in complex are demolished.
Topkapı Sarayı Kitap Hazinesi’nin Nadide Eserlerinden Bir Diğeri: Hazine 2166 Numaralı Safevî Albümü Hakkında
Another Distinguished Manuscript from the Book Treasury of Topkapı Saray: The Safavid Album Hazine 2166
Yazar: Tanındı, Zeren
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 25, 2016
Anahtar kelimeler: illumination,binding,calligraphy,painter,Horasan,Tebriz ; tezhip,cilt,hat,ressam,Horasan,Tebriz

Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi’nde albüm olarak bilinen kitaplarzengin bir koleksiyon oluşturur. Yaprak sayısı 1-199 arasında değişen bueserlerin sayısı, bin yüz civarındadır ve kırk dokuzu tasvirlidir. BunlarOsmanlıların ve Safevîlerin kitap sever sultanları, şehzadeleri veyabürokratları için hazırlanmış, içinde İslam dünyasının üstat sanatkârlarınınyaptığı inanılmaz zarifl ikte ve ihtişamda hat, tasvir, tezhip, halkâr, aks,kâğıt oyma örneklerini barındıran, sultanî kitaplardır. Saray albümlerininçoğu codicology bakımından problemler içerir. Hazine 2166 numaralıalbüm de bunlardan biridir. Eserde Ali Rıza el-Tebrizi’nin hat çalışmaları,Ali Rıza, Aga Riza-i Abbasi, Şeyh Muhammed’in imzalı resimleri vardır.Bu albüm Ali Rıza el-Tebrizî’nin kütüphane müdürlüğü sırasında, Kazvin,Herat ve Meşhed’de çalışmış yetenekli kitap sanatçılarının çalışmalarınınbir araya toplandığı Isfahan saray nakkaşhanesinde, 1598-1600 arasındahazırlanmış olmalıdır.

The collected works known as “albums” at the Topkapı Saray MuseumLibrary constitute a rich collection. The number of these albums, arearound 1100, 49 of which are illustrated and have sometimes up to 199folios. They are royal works prepared for the Ottoman and Safavid bibliophilesultans, princes or bureaucrats, boasting astonishingly graceful andbrilliant examples of calligraphy, illustration, illumination, halkâr, aks andfi ligree by master artists of the Islamic world. Most of these palace albumsare problematic in terms of codicology, where Hazine 2166 album is oneof them. This album contains Ali Rıza al-Tabrizi’s works of calligraphy,along with signed illustrations by Ali Rıza, Aga Rıza-i Abbasi and ShaykhMuhammad. Hazine 2166 is thought to have been prepared in Isfahancourt workshop where the works of talented calligraphers who were activein Qazvin, Herat and Mashhad were gathered under the direction of AliRıza al-Tabrizi around 1600.
Mü’ellife Övgü: Musavver (Resimli)Tezkirelerde Yazar Portreleri
Praising the ‘Mü’ellif’ (Author): The Author Portraits in Illustrated Tazkiras
Yazar: Erkmen, Aslıhan
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 23, 2016

This study aims to discuss the author’s representation in the illustratedbiographical writings (tazkiras) of the Islamic literature both in Persianand Ottoman works. Tazkiras serve to establish origins and display a celebratedperson’s type through his or her life, actions and sayings. The wordtazkira comes from the root “zikr” which means “to remember” or “torecollect”; therefore tazkira works are also memorial writings (reminders).Despite the large amount of the tazkiras written in Arab, Iran and Ottomanlands and cultures, only a small group of them have been illustrated so asto visualize the texts. A rare group of tazkiras have the representation ofthe author as well as the other personage. The depiction of the author accompanyingthe text in biographical writings is an element that served thesame aim: to carry the information and the visual image of the author intothe future. In this paper, the author portraits from the Persian and Ottomanillustrated tazkiras are discussed according to text-image relationship andgeneral scheme of composition.

This study aims to discuss the author’s representation in the illustratedbiographical writings (tazkiras) of the Islamic literature both in Persianand Ottoman works. Tazkiras serve to establish origins and display a celebratedperson’s type through his or her life, actions and sayings. The wordtazkira comes from the root “zikr” which means “to remember” or “torecollect”; therefore tazkira works are also memorial writings (reminders).Despite the large amount of the tazkiras written in Arab, Iran and Ottomanlands and cultures, only a small group of them have been illustrated so asto visualize the texts. A rare group of tazkiras have the representation ofthe author as well as the other personage. The depiction of the author accompanyingthe text in biographical writings is an element that served thesame aim: to carry the information and the visual image of the author intothe future. In this paper, the author portraits from the Persian and Ottomanillustrated tazkiras are discussed according to text-image relationship andgeneral scheme of composition.
UKRAYNA’DA BIR HASEKI SULTAN CAMISI VE YADIGÂR KALAN MINBERI
A Haseki Sultan Mosque in Ukraine and Its Minbar as Its Reminder
Yazar: Özgüleş, Muzaffer; Özer, Filiz
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 23, 2016

After the conquest of Kamaniçe in 1672, one of the catholic churches inthe city was converted into a mosque in the name of Haseki Gülnuş Sultan,who was the favourite of Mehmed IV. This building could only functionuntil 1699; after then, it was reconverted into its original function, andtoday, it is still being used as St. Nicholas Church. This article examinesthis short lived and long forgotten Ottoman mosque, revives the minbar ofit that is still present inside the church, and studies the significance of thisconversion which was uniquely carried out in the name of a haseki.

After the conquest of Kamaniçe in 1672, one of the catholic churches inthe city was converted into a mosque in the name of Haseki Gülnuş Sultan,who was the favourite of Mehmed IV. This building could only functionuntil 1699; after then, it was reconverted into its original function, andtoday, it is still being used as St. Nicholas Church. This article examinesthis short lived and long forgotten Ottoman mosque, revives the minbar ofit that is still present inside the church, and studies the significance of thisconversion which was uniquely carried out in the name of a haseki.
Giotto’nun Ağıt Freskinin İkonografik ve Göstergebilimsel Okuması
An Iconographic and Semiological Reading of “Lamentation” by Giotto
Yazar: Öztokat, Nedret; Yüzgüller, Serap
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 23, 2016

The narrative of the Lamentation over Dead Christ, recounted specificallyin the late medieval religious literature and not mentioned in canonicalGospels, finds its most striking visual equivalent in Giotto’s frescoes inthe Arena Chapel (1304-6), as the precursor of a new mode of representationin Western art. The artist’s concept of depicting the subject announcesa break from the preceding canon. Focusing on the innovation in the representation of the Lamentation, this study aims to present an iconographicand semiological dual reading in the context of an analysis of the layers ofmeaning in the scene.

The narrative of the Lamentation over Dead Christ, recounted specificallyin the late medieval religious literature and not mentioned in canonicalGospels, finds its most striking visual equivalent in Giotto’s frescoes inthe Arena Chapel (1304-6), as the precursor of a new mode of representationin Western art. The artist’s concept of depicting the subject announcesa break from the preceding canon. Focusing on the innovation in the representation of the Lamentation, this study aims to present an iconographicand semiological dual reading in the context of an analysis of the layers ofmeaning in the scene.
19. YÜZYIL OSMANLI SARAYLARINA AİT DEKORASYON KATALOGLARI
19th Century Decoration Catalogues of The Ottoman Palaces
Yazar: Baytar, İlona
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 24, 2016
Anahtar kelimeler: Osmanlı Sarayı,mobilya,19.yüzyıl,katalog,dekorasyon ; Ottoman Palace,furniture,19ᵗʰ century,catalouge,decoration

19th century, in general, is defi ned as a period of Westernization of theOttoman Empire. While reform movement can be seen in all aspects of theEmpire, it also triggered changes in pleasure and aesthetics in the Ottomandaily life. With the introduction of new objects such as textile, furniture,decorative ornaments, kitchen appliances to the palace life also foundplace in the Ottoman daily life by changing the overall decoration and introducingtrendy objects as well as functional ones to the palaces. The aimof this study is to identify the sources of Ottoman palaces’ new furniture.The sultans personal libraries at Dolmabahçe and Yıldız palaces containcatalogues about the newly introduced furniture styles. Also a notebookcontaining the list of all catalogues of the Yıldız Palace, which is currentlyat the Archive of Prime Ministry, suggests that the Sultan is personallyinvolved in the choosing process of the palace furniture. These cataloguesnot only contained the highly fashionable furniture of the date but also thesource of all the other objects and materials used in the Ottoman Palaces.In this study primarily the mentioned catalogues are used. Catalogues arein the Dolmabahçe Palace Library of Caliph Abdülmecid.

19th century, in general, is defi ned as a period of Westernization of theOttoman Empire. While reform movement can be seen in all aspects of theEmpire, it also triggered changes in pleasure and aesthetics in the Ottomandaily life. With the introduction of new objects such as textile, furniture,decorative ornaments, kitchen appliances to the palace life also foundplace in the Ottoman daily life by changing the overall decoration and introducingtrendy objects as well as functional ones to the palaces. The aimof this study is to identify the sources of Ottoman palaces’ new furniture.The sultans personal libraries at Dolmabahçe and Yıldız palaces containcatalogues about the newly introduced furniture styles. Also a notebookcontaining the list of all catalogues of the Yıldız Palace, which is currentlyat the Archive of Prime Ministry, suggests that the Sultan is personallyinvolved in the choosing process of the palace furniture. These cataloguesnot only contained the highly fashionable furniture of the date but also thesource of all the other objects and materials used in the Ottoman Palaces.In this study primarily the mentioned catalogues are used. Catalogues arein the Dolmabahçe Palace Library of Caliph Abdülmecid.
İSTANBUL’DAKİ İTALYANLARIN 150 YILINA SANAT ESERLERİ VE BELGELERLE TANIKLIK: BAŞKONSOLOSLUK SOCIETA’ OPERAIA GARİBALDİ GALERİSİ
The Italian Consulate General’s Società Operaia Garibaldi Gallery: Documents and Artwork Witnessing 150 Years of Italian History in Istanbul
Yazar: Bornovalı, Sedat
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 24, 2016
Anahtar kelimeler: İtalyan Konsolosluğu,geçici müze,restorasyon ; Risorgimento,Workers’ Association,Italian Consulate,Temporary Museum,Restoration

The Società Operaia Italiana di Mutuo Soccorso in Costantinopoli (TheItalian Workers’ Association) was founded in 1863, in Beyoğlu/Pera andGiuseppe Garibaldi was its founding president. The existing building ofthe Association dates back to 1885 and it was last restored in 1909; aftermore than a century it needed further restoration and modernization.The Garibaldi Gallery inside the Consulate General of Italy in Istanbulwas created to host the artworks (mainly statues, paintings, and textiles),the precious documents (architectural drawings, letters, registers,and meeting minutes) and the historic books that belong to the Associationduring the restoration process, to make sure they remain accessible evenwhile the building remains closed to public.

The Società Operaia Italiana di Mutuo Soccorso in Costantinopoli (TheItalian Workers’ Association) was founded in 1863, in Beyoğlu/Pera andGiuseppe Garibaldi was its founding president. The existing building ofthe Association dates back to 1885 and it was last restored in 1909; aftermore than a century it needed further restoration and modernization.The Garibaldi Gallery inside the Consulate General of Italy in Istanbulwas created to host the artworks (mainly statues, paintings, and textiles),the precious documents (architectural drawings, letters, registers,and meeting minutes) and the historic books that belong to the Associationduring the restoration process, to make sure they remain accessible evenwhile the building remains closed to public.