hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Karın Ağrıları ve Lymphadenitis Mesenterialis
Abdominal Pain and Mesenteric Lymphadenitis
Yazar: Doğru, Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 15 No. 3, 1962
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Abdominal pain,Mesenteric lymphadenitis,Chronic appendicitis ; Karın ağrısı,Lenfadenitis mezenterialis,Kronik apandisit

Mezanter lenf düğümlerinin kronik şekilde büyümesinin yol açtığı hastalık, kronik apandisiti çok taklit ettiğinden lüzumsuz apandektomilere sebebiyet verir. Öyle anlaşılıyor ki üst solunum yollarından giren virüsler mezanter lenf düğümlerini büyütmektedir. Kronik tonsillitisin yol açtığı kronik lenfadenitis mezenterialisin mevcudiyetine bakılırsa bu şekle ateş ve lökositozun refakat etmesi etkenin bakteriler de olabileceği fikrini doğurmaktadır. Böylece virüs ve bakteri menşeli olduğu tahmin edilen kronik şeklin tedavisi ve proflaksisi belli değildir.Lenfadenitis abdominalis akuta, bademcikler yoluyla giren cerahat etmenlerinin meydana getirdiği bir hastalık hali olup peritonite kadar gidebilir. Acil cerrahi müdahaleyi gerektiren akut karın hastalıklarına karışan bu şekil lenf bezlerinin büyümesinin teşhisi ancak laparatomi ile yapılır. Tedavinin esasını antibiyotik teşkil eder. Amilin hangi yolla lenf düğümlerine geldiği henüz belli değildir.Her iki şekil de çocukluk ve buluğ çağına mahsus bir hastalıktır.

The disease caused by chronic enlargement of mesenteric lymph nodes often mimics chronic appendicitis, leading to unnecessary appendectomies. It appears that viruses entering through the upper respiratory tract may cause mesenteric lymphadenopathy. The presence of fever and leukocytosis in cases of chronic mesenteric lymphadenitis associated with recurrent tonsillitis suggests a bacterial etiology. Thus, the chronic form, likely of viral and bacterial origin, currently lacks definitive treatment or prophylaxis.Acute mesenteric lymphadenitis, caused by pyogenic agents entering via the tonsils, can progress to peritonitis. Diagnosis of this condition, which mimics acute abdominal diseases requiring urgent surgical intervention, is only possible through laparotomy. Antibiotics form the basis of treatment, though the exact route of infection remains unclear.Both forms are predominantly diseases of childhood and adolescence.
Alanya İlkokul Çocuklarında Görülen Helmint Enfeksiyonları
Helminth Infections of the Primary School Children from Alanya
Yazar: Tolgay, Nermin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 25 No. 4, 1972
Anahtar kelimeler: Medical Parasitology ; Tıbbi Parazitoloji ; Helminth infections,Intestinal parasites,Ascaris lumbricoides ; Helmint enfeksiyonları,Barsak parazitleri,Ascaris lumbricoides

1 — 31 Mayıs ve 2 Haziran 1972 tarihlerinde Alanya’nın ilkokullarındaki öğrenciler üzerinde barsak helmintleri yönünden bir araştırma yapılmıştır.2 — Barbaros ilkokulundaki 50 ve Sugözü ilkokulundaki 82 çocuğun muayenelerinde %20 ve %34 oranında helmintlere rastlanmıştır. Toplam olarak 132 çocuktan 38’inin (%28) çeşitli türlerle enfekte olduğu tesbit edilmiştir. Bulunan türler şunlardır: Ascaris lumbricoides %24.5, Trichuris trichiura %7, Hymenolepis nana %7, Enterobius vermicularis %4.5.3 — Çocukların sosyo-ekonomik ve hijyenik durumlarıyle helmint enfeksiyonlarının yayılışı arasında belirti bir ilişki bulunduğu anlaşılmıştır. Parazitli olan erkek çocukların sayısı kız çocuklara nazaran daha yüksek olduğu müşahede edilmiştir.4 — İnsanların ve özellikle çocukların helmint enfeksiyonlarının yayılışı, sağıtma ve korunma konuları üzerinde dünyanın çeşitli ülkelerinde yapılmış olan çalışmalarla ilgili literatür gözden geçirilmiş ve gerekli bilgi verilmiştir.

1 — A survey has been made on the intestinal helminth infections of the primary school children from Alanya.2 — At the results upon the fecal examinations of 132 children, it has been found that 38 out of 132 (%28) were infected with intestinal helminths. Between the two schools Sugözü showed the higher percentage (%34.1) while the Barbaros was %20. The helminth species which have been found were as follows: Ascaris lumbricoides %24.5, Trichuris trichiura %7, Hymenolepis nana %7, Enterobius vermicularis %4.5.3 — It has been found that there is a relation between the incidence of the infections and the social-economic and hygienic conditions of the children. It was also observed that number of infected boys was much higher than those of girls.4 — Different papers have been reviewed about the investigations of the intestinal helminth infections from men specially from the children on the world, and notes have been given about the distribution, prophylaxis, and the treatment of the intestinal helminth infections.
Virüs Hastalıkları ve Kardiyovasküler Sistem
Viral Diseases and the Cardiovascular System
Yazar: Sonel, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 25 No. 4, 1972
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Viral infections,Cardiovascular system,Myocarditis ; Viral enfeksiyonlar,Kardiyovasküler sistem,Miyokardit

Bu makalede, viral enfeksiyonların kardiyovasküler sistem üzerindeki etkileri incelenmiştir. Özellikle gebelik döneminde geçirilen kızamıkçık ve coxsackie B virüs enfeksiyonlarının konjenital kalp anomalilerine yol açabileceği vurgulanmıştır. Ayrıca, viral miyokarditlerin patogenezi, klinik tablosu, tanı yöntemleri ve tedavi yaklaşımları detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Viral miyokarditlerin sıklığı, prognozu ve kronik kalp hastalıklarıyla olan ilişkisi tartışılmıştır.

This article examines the effects of viral infections on the cardiovascular system. It highlights how rubella and coxsackie B virus infections during pregnancy can lead to congenital heart anomalies. Additionally, the pathogenesis, clinical presentation, diagnostic methods, and treatment approaches of viral myocarditis are discussed in detail. The frequency, prognosis, and relationship of viral myocarditis with chronic heart diseases are also explored.
Varislerde, Vena Kapak Yetersizliğinin Flebografi İle Değerlendirilmesinin Önemi
The Diagnostic Importance of the Phlebographic Evaluation of the Incompetent Valvulas in the Varicose Veins
Yazar: Gürsoy, Hüseyin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 25 No. 4, 1972
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Varicose veins,Venous valve incompetence,Phlebography ; Varis,Vena kapak yetmezliği,Flebografi

Varisli hastaların teşhis ve tedavisinde vena kapak yetmezliğini tesbit etmek konunun en önemli tarafıdır. Brodie-Trendelenburg testi, Perthes testi gibi subjektif muayene usullerinin neticelerine göre uygulanan tedavi endikasyonu ve ameliyat şeklinde isabetsizlikler olacağı kanısındayız. Bunun için flebografik incelemelerle objektif olarak değerlendirilmenin gerekliliğine inanıyoruz. Vena femoralis, vena saphena magna kapak yetmezliğinin flebografik tesbiti yapıldıktan sonra vena saphena magnanın çıkarılıp çıkarılamıyacağına karar verilmelidir.Bu çalışmamızda vena femoralis ve vena saphena magna kapak yetmezliği reflüx tesbiti ile araştırıldı. Bunun için vena saphena magnanın son yan dallarından kateterle girilerek flebografik inceleme yapıldı. Bulgular üzerine ameliyat endikasyonu hususunda değişik kanaatimiz belirtildi.

In this study we used one of the distal superficial tributaries of the long saphenous vein for the phlebographic evaluation. The degree of the incompetence in the vena femoralis, and in the long saphenous veins are out-lined our operative procedure.
Ankara Bölgesinde Yaşayan Postmenapozal Kadınlarda D Vitamini Eksikliği Görülme Oranı
Frequency of Vitamin D Deficiency in Postmenopausal Women Who Live in Ankara Region
Yazar: Kendi Çelebi, Zeynep; Aydoğan, Berna İmge; Uysal, Ali
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 72 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Endocrinology ; Endokrinoloji ; Nefroloji ; Nefroloji ; Postmenopausal Osteoporosis,Secondary Hyperparathyroidism,Vitamin D Deficiency ; D Vitamini Eksikliği,Postmenapozal Osteoporoz,Sekonder Hiperparatiroidizm

Amaç: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Polikliniklerine başvuran postmenapozal kadınlarda D vitamini eksikliği sıklığının ve kemik metabolizması üzerine olan etkilerinin belirlenmesi.Gereç ve Yöntem: Çalışma kesitsel bir çalışma olarak düzenlendi. Postmenapozal 131 kadın Dexa ile taranarak osteoporoz, osteopeni ve kontrol grubu olarak üçe ayrıldı. Hasta viziti sırasında hastaların giyimleri ve günlük aldıkları güneş ışığı miktarı 1’den 4’e kadar skorlandı. Bu kadınlarda D vitamini, Paratiroid hormon (PTH), osteokalsin, Bağımlı kişilik bozukluğu (DPD), kalsiyum, fosfor, Alkalin fosfataz (ALP) seviyeleri karşılaştırıldı.Bulgular: Kadınların %29,8’inde osteoporoz, %45,8’inde osteopeni saptandı. Kırk sekiz kadında (%36,6) ağır D vitamini eksikliği (25-OH-D

Objectives: The aim of this study is to define the frequency of vitamin D deficiency in postmenopausal women and to evaluate its implications on bone metabolism. Patients, who admitted to the Ankara University Faculty of Medicine Outpatient Clinics included to the study.Materials and Methods: The study was conducted as a cross-sectional study. Postmenopausal women were scanned with DEXA and divided into three groups as osteoporosis, osteopenia, and the control group according to the T scores. During medical visit, patients’ clothing habits, and daily sunlight exposure rates have been scored from 1 to 4 with a questionnaire. Vitamin D, Parathyroid hormone (PTH), osteocalcin, Dependent personality disorder (DPD), calcium, phosphorus, Alkaline phosphotase (ALP) levels were compared.Results: 29.8% of the women had osteoporosis, and 45.8% had osteopenia. Forty eight women (36.6%) were reported to have severe vitamin D deficiency (25-OH-D
Malta Humması (Bruselloz)
Malta Humması (Bruselloz)
Yazar: Noyan, Abdülkadir
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 16 No. 2, 1963
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; malta,humma,brucelloz

Bu derleme, Malta humması olarak bilinen Bruselloz hastalığının tarihsel süreci, keşfi, klinik gözlemleri ve Türkiye'deki vakaları üzerine odaklanmaktadır. İlk olarak 1886 yılında Bruce tarafından Malta Adası'nda tanımlanan bu hastalık, özellikle Akdeniz havzası başta olmak üzere çeşitli dünya bölgelerinde yaygın olarak görülmektedir. Ord. Prof. Dr. Abdülkadir Noyan’ın gözlemlerine dayanan bu metin, İstanbul Gülhane Hastanesi'nde karşılaşılan vakaları örnek vererek hastalığın tanısı, seyri ve tedavi sürecine dair önemli bilgiler sunmaktadır. Ayrıca askerî sağlık hizmetleri çerçevesinde Bruselloz ile mücadelede yaşanan deneyimler de paylaşılmıştır.

Bu derleme, Malta humması olarak bilinen Bruselloz hastalığının tarihsel süreci, keşfi, klinik gözlemleri ve Türkiye'deki vakaları üzerine odaklanmaktadır. İlk olarak 1886 yılında Bruce tarafından Malta Adası'nda tanımlanan bu hastalık, özellikle Akdeniz havzası başta olmak üzere çeşitli dünya bölgelerinde yaygın olarak görülmektedir. Ord. Prof. Dr. Abdülkadir Noyan’ın gözlemlerine dayanan bu metin, İstanbul Gülhane Hastanesi'nde karşılaşılan vakaları örnek vererek hastalığın tanısı, seyri ve tedavi sürecine dair önemli bilgiler sunmaktadır. Ayrıca askerî sağlık hizmetleri çerçevesinde Bruselloz ile mücadelede yaşanan deneyimler de paylaşılmıştır.
Dalak Hidatik Kistleri
Splenic Hydatid Cysts
Yazar: Ülker, Muhittin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 14 No. 1, 1961
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Dalak hidatik kisti,Mezenterial kist,Splenektomi ; Splenic hydatid cyst,Mesenteric cyst,Splenectomy

Bu yazıyla birlikte dalağın hidatik kistli on vakası sunulmaktadır. Bu vakalardan sekizi ameliyat edilmiş, diğer ikisi ise ameliyatı istememeleri nedeniyle taburcu edilmiştir. On vakanın altısında ameliyat öncesinde doğru teşhis konulmuştur; dört vakada ise tümör tanısıyla ameliyata girilmiş, ancak operasyon sırasında dalakta hidatik kist olduğu anlaşılmıştır.Vakalardan birinde hipersplenizm semptomları gözlenmiştir. Şimdiye kadar dalağın hidatik kistlerinin hipersplenizme neden olduğu bildirilmemiştir.Tüm vakaların üçünde pankreas, mezenter ve dalakta hidatik kist tanısı konulmuştur. Uygulanan tedavi splenektomidir.

With this essay ten cascs with hydatic cysts of 'the splecn are presented. Eight out of tlıesc are operated, while Ilıc other two, be cause of not desiring, were dishargcd. Sİx cascs Out of ten were diag nosed before the operation; four cases are performcd with operations with the İdentifİcatİon of tumour though during Che operation they  were determined as hydatic cysts of the spleen.One of the cases had the symptoms of hypersplenism. İt wasn't published since now that hydatic cyst' of the spleen do cause hypersplenİsm.Three case out of the whole were diagnosed with pancreas, mesenteria, and hydatic cyst of the spleen. The therapy is splenectomy.
Ukstrapiramidal Kaynaklı Hareki Bozuklukların (PARPANİT) te Tedavisi Hakkında
A Study on the Treatment of Extrapyramidal Movement Disorders in PARPANIT
Yazar: Adasal, Rasim
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 3 No. 3, 1949
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; Extrapyramidal movement disorders,Parpanit,Parkinson ; Ekstrapiramidal hareket bozuklukları,Parpanit,Parkinson hastalığı

Ekstrapiramidal hareket bozukluklarında kullanılan ilaçların çoğu, parasempatik sistemi baskılayarak dolaylı etki göstermekte ve bu nedenle istenmeyen yan etkilere yol açmaktadır. Parpanit ise doğrudan adale dokusuna etki ederek proprioseptif uyarıları azaltmakta ve hipertoniye engel olmaktadır. Bu etkisiyle rijidite ve tremor gibi semptomların giderilmesinde daha etkin ve tolere edilebilir bir tedavi seçeneği sunmaktadır. Parpanit’in motor sistem üzerine doğrudan etkisi, önceki ilaçlara göre önemli bir avantaj sağlamaktadır.

Most medications used in extrapyramidal movement disorders exert their effects indirectly by inhibiting the parasympathetic system, often leading to undesirable side effects. Parpanit, however, acts directly on muscle tissue by suppressing increased proprioceptive stimulation, thereby preventing hypertonia. This mechanism helps alleviate symptoms such as rigidity and tremor more effectively and with better tolerance. The direct action of Parpanit on the motor system offers a significant advantage over previous treatments.
Sıtmada guinine, paludrine, aralen ile tedaviden alınan mukayeseli neticeler
Comparative results obtained from the treatment of malaria with quinine, paludrine, and aralen
Yazar: Cura, Sabiha
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 3 No. 3, 1949
Anahtar kelimeler: Paediatrics (Other) ; Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları (Diğer) ; Paludrine,Aralen,Malaria treatment ; Paludrine,Aralen,Sıtma tedavisi

Bu çalışmada sıtma tedavisinde kullanılan Quinine, Paludrine ve Aralen'in etkinliği karşılaştırılmıştır. Paludrine'in tek doz (100–300 mg) uygulamasının sıtmayı önleyebildiği, hafif ateş reaksiyonu yapabileceği ancak kısa sürede semptomların gerilediği gözlemlenmiştir. Literatüre göre plazmodiler 5–6 gün içinde kandan kaybolmakta, ancak 3–6 hafta sonra nüks ihtimali yüksektir. İlacın özellikle malaria tertiana türüne etkili olduğu belirtilmiştir. Aralen'in ise Plasmodium vivax ve falciparum şuşlarına karşı oldukça etkili olduğu, tedavi sonrası 24–48 saat içinde parazitlerin kandan kaybolduğu ve Atebrin'e göre üç kat daha güçlü olduğu ifade edilmiştir.

This study compares the efficacy of Quinine, Paludrine, and Aralen in the treatment of malaria. A single dose of Paludrine (100–300 mg) has been shown to prevent malaria, causing only mild fever reactions that subside within hours. Literature indicates that plasmodia disappear from the bloodstream within 5–6 days; however, relapse is likely within 3–6 weeks. Paludrine is particularly effective against malaria tertiana. Aralen (7-chloro-4-diethylamino-1-methylbutylamino quinoline diphosphate) has proven highly effective against Plasmodium vivax and falciparum, with parasitemia clearing within 24 to 48 hours. Its potency is reported to be three times greater than that of Atebrin.
Hipoparatiroidizm ve Psödohipoparatiroidi Nedeni ile Çocuk Endokronoloji Polikliniğine Başvuran Hastaların Değerlendirmesi
Evaluation of the Children with Hypoparathyroidism and Pseudohypoparathyroidism Presenting to an Endocrinology Outpatient Clinic
Yazar: Kocaay, Pınar; Mengen, Eda
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 71 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Infant and Child Health ; Bebek ve Çocuk Sağlığı ; Epidemiyoloji,Hipoparatiroidizm,Psödohipoparatiroidizm ; Epidemiology,Hypoparathyroidism,Pseudohypoparathyroidism

Amaç: Hipoparatiroidi (HP) çocukluk çağında da görülmekle birlikle epidemiyolojisi tam olarak net değildir. Biz mevcut çalışma ile hipoparatiroidizm etiyolojisini, klinik profilini, prevalansını ve laboratuvar bulgularını ortaya koymayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Elektronik hastane kayıtlarından retrospektif olarak HP ve psödohipoparatiroidi tanısı ile takip edilmiş toplam 26 olguya ulaşıldı. Hastaların laboratuvar ve klinik bulguları, etiyolojisi, böbrek ultrasonografi verileri ve tedavi sonuçları not edildi.Bulgular: Hastaların 16’sı kadın, 10’u erkekti. Ortalama yaş 8,06 iken, ortalama takip süresi 3,9 yıl olarak bulundu. Etiyolojik incelemede sıklık sırası primer HP (%39), PHP (%35), DiGeorge sendromu (%9), cerrahi sonrası (%9), otoimmün poliglandüler sendrom (%4) ve talasemi majör (%4) şeklindeydi.Sonuç: Hipoparatiroidinin etiyolojisi, tanısı ve semptomlarını anlamak, yaşam kalitesini ve uzun süreli hastalık sonuçlarını iyileştirmeye yardımcı olabilir. Bununla birlikte, idiyopatik HP’nin nedenlerini açığa çıkarmak için daha fazla araştırma gereklidir ve genetik çalışmalar daha kolay olmalıdır

Objectives: The epidemiology of hypoparathyroidism (HP) is largely unknown. We aimed to identify a clinical profile, prevalence, laboratory findings, etiologies of hypoparathyroidism, and pseudohypoparathyroidism.Materials and Methods: Patients with HP and PHP were identified in electronic hospital registries. We noted patient’s laboratory and clinical findings, etiology, renal ultrasonography, and treatment results.Results: Twenty-six patients were identified, of which 16 were female and 10 were male. Mean age was 8.06 years and average time of the disease was 3.9 years. The most frequent etiologies were primary hypoparathyroidism (39%), the other etiologies were PHP (35%), DiGeorge syndrome (9%), postsurgical (9%), autoimmune polyglandular syndrome (4%), and thalassemia major (4%). All patients were treated with active vitamin D.Conclusion: Understanding the etiology, diagnosis, and symptoms of hypoparathyroidism may help to improve quality of life and long-term disease outcomes. However, further research is necessary to unravel the causes of idiopathic HP and genetic studies should be easier
İnterventriküler Septum Defekti ile Beraber Bir Kongenital Megakolon Vak’ası
İnterventriküler Septum Defekti ile Beraber Bir Kongenital Megakolon Vak’ası
Yazar: Demirağ, Bahtiyar
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Pediatric Cardiology ; Çocuk Kardiyolojisi ; Megakolon,Hirschsprung Hastalığı,İnterventüküler Septum Defekti,Kongenital Anomaliler

Bu çalışmada, konjenital megakolon (Hirschsprung Hastalığı) ile birlikte görülen interventriküler septum defekti vakası sunulmaktadır. Ankara Üniversitesi Çocuk Kliniği’nde 10 yıllık süreçte kaydedilen iki megakolon vakasından biri olan bu olguda, 4 aylık bir erkek hasta inatçı konstipasyon, karın gerginliği ve kolik şikayetleriyle servise yatırılmıştır. Özgeçmişinde doğuştan anüs atrezisi nedeniyle şirürjikal müdahale gördüğü belirlenen hastanın klinik muayenesinde; fiziksel gelişim geriliği, belirgin abdominal distansiyon ve kalp dinlemesinde sistolo-diyastolik bir üfürüm (sufl) tespit edilmiştir. Literatürde megakolonla birlikte farklı kalp lezyonları bildirilmiş olsa da septum defekti ile olan bu nadir birliktelik, vakanın klinik özellikleri ve tanı süreci üzerinden tartışılmaktadır.

Bu çalışmada, konjenital megakolon (Hirschsprung Hastalığı) ile birlikte görülen interventriküler septum defekti vakası sunulmaktadır. Ankara Üniversitesi Çocuk Kliniği’nde 10 yıllık süreçte kaydedilen iki megakolon vakasından biri olan bu olguda, 4 aylık bir erkek hasta inatçı konstipasyon, karın gerginliği ve kolik şikayetleriyle servise yatırılmıştır. Özgeçmişinde doğuştan anüs atrezisi nedeniyle şirürjikal müdahale gördüğü belirlenen hastanın klinik muayenesinde; fiziksel gelişim geriliği, belirgin abdominal distansiyon ve kalp dinlemesinde sistolo-diyastolik bir üfürüm (sufl) tespit edilmiştir. Literatürde megakolonla birlikte farklı kalp lezyonları bildirilmiş olsa da septum defekti ile olan bu nadir birliktelik, vakanın klinik özellikleri ve tanı süreci üzerinden tartışılmaktadır.
Tüberkülos Spondilitisinden İleri Gelen Parapleginin Laminektımi Ameliyatıyla Tedavisi
Treatment of Paraplegia Resulting from Tuberculous Spondylitis via Laminectomy Surgery
Yazar: Sarıbaş, Şükrü
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Brain and Nerve Surgery (Neurosurgery) ; Beyin ve Sinir Cerrahisi (Nöroşirurji) ; Tüberküloz Spondiliti,Parapleji,Laminektomi,Kazeifikasyon ; Caseification,Laminectomy,Tuberculous Spondylitis,Paraplegia

Bu çalışma, tüberküloz spondiliti (Pott Hastalığı) sonucu gelişen tam parapleji (iki bacak felci) tablosunun cerrahi tedavisini incelemektedir. Makale, bacaklarında ani başlayan uyuşukluk ve ardından tam hareket kaybı gelişen 21 yaşındaki bir erkek hastanın vaka sunumuyla başlar. Yapılan tetkiklerde ve miyelografide, 2. dorsal vertebra seviyesinde omurilikte tam bir tıkanma (stop) tespit edilmiştir. Prof. Dr. Melchior tarafından gerçekleştirilen laminektomi ameliyatı sırasında, omuriliği sıkıştıran kazeifiye (peynirleşmiş) nekrotik dokular ve bir soğuk apse boşaltılmıştır. Ameliyat sonrası hastanın duyuları hızla geri gelmiş ve dokuz ay içinde bastonsuz yürüyebilir hale gelmiştir. Makale ayrıca tüberküloz spondilitinin patolojik anatomisini, soğuk apselerin omurilik üzerindeki mekanik baskısını ve laminektominin erken dönemdeki hayati önemini literatür eşliğinde tartışmaktadır.

This paper details a successful surgical intervention for a 21-year-old male patient suffering from complete paraplegia due to tuberculous spondylitis. The patient presented with total loss of sensation and voluntary movement in the lower limbs, alongside sphincter dysfunction. Myelography revealed a complete blockage at the level of the 2nd dorsal vertebra.A laminectomy was performed by Prof. Dr. Melchior, during which a cold abscess and cheesy (caseous) necrotic tissue were found compressing the spinal cord. Histological examination confirmed typical tuberculosis foci. Post-operatively, the patient showed remarkable recovery; sensation returned within days, and within nine months, he was able to walk without assistance, regaining full control of bodily functions. The study concludes that early surgical decompression through laminectomy, combined with immobilization, offers a high chance of recovery for paraplegia caused by extradural tuberculous abscesses.