hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yumuşakçalarda (Molluska) Yapılan Ağır Metal Çalışmaları
Yumuşakçalarda (Molluska) Yapılan Ağır Metal Çalışmaları
Yazar: Atabeyoğlu, Kübra; Atamanalp, Muhammed
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Ağır metal, Yumuşakça (Molluska), Toksisite

İçinde bulunduğumuz yüzyılda yoğun endüstriyel üretim, çarpık şehirleşme, çevre bilincinin yeterince gelişmemesi, doğal alanların kendiliğinden yok olması veya yok edilmesi sonucunda çevre özellikle de su ortamları hızla kirlenmektedir. Sucul ortamdaki kirletici türleri, düzeyleri ve bunların sucul canlılarda oluşturduğu etkilerin belirlenmesi akuatik toksikolojinin çalışma konularını oluşturmakta, bu amaçla yapılan analizler gün geçtikçe çeşit, sayı ve kullanılan canlı türü yönünden gelişme göstermektedir.

İçinde bulunduğumuz yüzyılda yoğun endüstriyel üretim, çarpık şehirleşme, çevre bilincinin yeterince gelişmemesi, doğal alanların kendiliğinden yok olması veya yok edilmesi sonucunda çevre özellikle de su ortamları hızla kirlenmektedir. Sucul ortamdaki kirletici türleri, düzeyleri ve bunların sucul canlılarda oluşturduğu etkilerin belirlenmesi akuatik toksikolojinin çalışma konularını oluşturmakta, bu amaçla yapılan analizler gün geçtikçe çeşit, sayı ve kullanılan canlı türü yönünden gelişme göstermektedir.
Östrojen- bağımlı Meme Kanseri ve Sodyum-bağımlı Steroid Sülfat Taşıyıcısı SOAT
Östrojen- bağımlı Meme Kanseri ve Sodyum-bağımlı Steroid Sülfat Taşıyıcısı SOAT
Yazar: Karakuş, Emre
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Meme kanseri, SOAT, Steroid sülfat

ÖZET: Meme kanseri kadınlarda en sık gözlenen kanser türüdür ve %95&rsquo;i hormon bağımlı olarak gelişir. Postmenopozal dönemde aktif östrojen plazma seviyesi biyolojik etki konsantrasyonunun altında olmasına rağmen, östrojen-bağımlı meme kanserinin üçte ikisi bu dönemde ortaya çıkmaktadır. Buna karşın plazmada mikromolar düzeyde inaktif östrojen olan Steroid-sülfatlar bulunmaktadir. Özellikle postmenoposal kadında steroid sülfatlardan intratümöral hormonal aktif östrojen üretimi meme kanseri hücrelerinin proliferasyonunda önemli rol oynar. Ancak steroid sülfatlar hidrofilik yapılarından dolayı intraselüler taşınmada bir membran taşıyıcısına ihtiyaç duymaktadır. Bugüne kadar steroid sülfatların meme dokusu tümör hücrelerindeki taşınma mekanizması geniş kapsamlı olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. Bu derlemede SLC ailesinin yeni bir üyesi olan &ldquo;sodyuma-bağımlı organik anyon taşıyıcısı&rdquo; nın (Sodium dependent Organic Anion Transporter- SOAT) postrmenopozal dönemde görülen östrojen-bağımlı meme kanserindeki rolü vurgulanacaktır.

ÖZET: Meme kanseri kadınlarda en sık gözlenen kanser türüdür ve %95&rsquo;i hormon bağımlı olarak gelişir. Postmenopozal dönemde aktif östrojen plazma seviyesi biyolojik etki konsantrasyonunun altında olmasına rağmen, östrojen-bağımlı meme kanserinin üçte ikisi bu dönemde ortaya çıkmaktadır. Buna karşın plazmada mikromolar düzeyde inaktif östrojen olan Steroid-sülfatlar bulunmaktadir. Özellikle postmenoposal kadında steroid sülfatlardan intratümöral hormonal aktif östrojen üretimi meme kanseri hücrelerinin proliferasyonunda önemli rol oynar. Ancak steroid sülfatlar hidrofilik yapılarından dolayı intraselüler taşınmada bir membran taşıyıcısına ihtiyaç duymaktadır. Bugüne kadar steroid sülfatların meme dokusu tümör hücrelerindeki taşınma mekanizması geniş kapsamlı olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. Bu derlemede SLC ailesinin yeni bir üyesi olan &ldquo;sodyuma-bağımlı organik anyon taşıyıcısı&rdquo; nın (Sodium dependent Organic Anion Transporter- SOAT) postrmenopozal dönemde görülen östrojen-bağımlı meme kanserindeki rolü vurgulanacaktır.
Yumurta Tavuklarında Frukto-Oligosakkaritin Verim Performansı Üzerine Etkisi
Yumurta Tavuklarında Frukto-Oligosakkaritin Verim Performansı Üzerine Etkisi
Yazar: Alataş, Mustafa; Gürbüz, Emel; Balevi, Tahir
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Frukto‐oligosakkarit, Performans, Yumurta tavuğu

Bu çalışma saha  şartlarında yumurta tavuğu rasyonlarına ilave edilen frukto‐oligosakkaritin (FOS) satılabilir yumurta oranı, günlük yem tüketimi, yemden yararlanma oranı, yumurta ağırlığı, hasarlı yumurta oranı ve mortalite üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Denemede, her birinde 20.000 adet olmak üzere iki adet kümeste toplam 40.000 adet 27 haftalık Lohmann LSLX yumurta tavuğu kullanıldı. Birinci kümeste bulunan tavuklara normal yem (kontrol grubu), ikinci kümestekilere ise normal rasyona %0.10 FOS ilave edilmiş  yem verilmiştir. Araştırma 12 günü ön deneme, 40 günü asıl deneme olmak üzere, toplam 52 gün sürdürülmüştür. FOS kullanılan grupta kontrol grubuna göre satılabilir yumurta verimi, yemden yararlanma oranında artış meydana gelirken, günlük yem tüketimi, hasarlı yumurta oranında rakamsal olarak düşmeler tespit edilmiştir. İki grupta da yumurta ağırlıkları birbirine çok yakın bulunmuştur. Ayrıca FOS ilave edilen rasyonu tüketen grupta deneme başı ve sonunda yapılan tartımlar sonunda, canlı ağırlıkta artışlar meydana gelmiştir. Yumurta tavuğu rasyonlarına ilave edilen FOS’un satılabilir yumurta oranını ve yemden yararlanma oranını artırdığı, hasarlı yumurta oranı, günlük yem tüketimini düşürdüğü tespit edilmiştir. Rasyonlara farklı oranlarda FOS katılarak daha detaylı geniş çalışmalar yapılmalıdır.

Bu çalışma saha  şartlarında yumurta tavuğu rasyonlarına ilave edilen frukto‐oligosakkaritin (FOS) satılabilir yumurta oranı, günlük yem tüketimi, yemden yararlanma oranı, yumurta ağırlığı, hasarlı yumurta oranı ve mortalite üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Denemede, her birinde 20.000 adet olmak üzere iki adet kümeste toplam 40.000 adet 27 haftalık Lohmann LSLX yumurta tavuğu kullanıldı. Birinci kümeste bulunan tavuklara normal yem (kontrol grubu), ikinci kümestekilere ise normal rasyona %0.10 FOS ilave edilmiş  yem verilmiştir. Araştırma 12 günü ön deneme, 40 günü asıl deneme olmak üzere, toplam 52 gün sürdürülmüştür. FOS kullanılan grupta kontrol grubuna göre satılabilir yumurta verimi, yemden yararlanma oranında artış meydana gelirken, günlük yem tüketimi, hasarlı yumurta oranında rakamsal olarak düşmeler tespit edilmiştir. İki grupta da yumurta ağırlıkları birbirine çok yakın bulunmuştur. Ayrıca FOS ilave edilen rasyonu tüketen grupta deneme başı ve sonunda yapılan tartımlar sonunda, canlı ağırlıkta artışlar meydana gelmiştir. Yumurta tavuğu rasyonlarına ilave edilen FOS’un satılabilir yumurta oranını ve yemden yararlanma oranını artırdığı, hasarlı yumurta oranı, günlük yem tüketimini düşürdüğü tespit edilmiştir. Rasyonlara farklı oranlarda FOS katılarak daha detaylı geniş çalışmalar yapılmalıdır.
Laktik Asit Bakterilerinin Sınıflandırılması ve Weissella Türlerinin Gıda Mikrobiyolojisinde Önemi
Laktik Asit Bakterilerinin Sınıflandırılması ve Weissella Türlerinin Gıda Mikrobiyolojisinde Önemi
Yazar: Yörük, Gamze; Güner, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Laktik Asit Bakterileri, Sınıflandırma, Weissella Türleri

Bakterilerin taksonomisi ve bilimsel adlandırılmasında yıllardan beri gerçekleşen sürekli değişimlere karşın son 20-30 yıldaki değişimler dikkat çekicidir. LAB’nin taksonomisi de sürekli değişken olmasına rağmen başlıca soylar; Carnobacterium Enterococcus, Lactobacillus, Lactococcus, Leuconostoc, Oenococcus, Pediococcus, Streptococcus, Tetragenococcus, Vagococcus ve Weissella olarak tanımlanmaktadır. 1990’lı yıllarda Leuconostoc paramesenteroides ve bazı Lactobacillus türleri Weissella cinsine dahil edilmiş ve günümüze kadar 13 tür belirlenmiştir. LAB’ın ya da laktiklerin ortak özellikleri, laktozdan laktik asit fermentasyonu sonucunda laktik asit oluşturmalarıdır. Laktik fermentasyonla, besinlerde hem organoleptik özellikler denilen tat, koku gibi duyusal özelliklerin oluşumunu sağlamak, hem de fermentasyonu sağlamaktır. Starter kültür kullanımıyla biyojen aminlerin oluşumu ve istenilmeyen mikroorganizmaların gelişimleri engellenerek, daha sağlıklı, kaliteli ve standart bir ürün elde edilmektedir. LAB “güvenli bakteriler” olarak kabul edilirler ve koruyucu kültürlerin özelliklerini taşırlar. LAB antagonizması, diğer mikroorganizmalarla besin öğeleri için yarışarak ya da organik asitler(asetik, propiyonik asit) veya laktik asit üretimiyle gıdanın asitlenmesiyle bozulmaya neden olacak mikroorganizmaların büyümesi engellenmekte, hatta öldürebilmektedirler.

Bakterilerin taksonomisi ve bilimsel adlandırılmasında yıllardan beri gerçekleşen sürekli değişimlere karşın son 20-30 yıldaki değişimler dikkat çekicidir. LAB’nin taksonomisi de sürekli değişken olmasına rağmen başlıca soylar; Carnobacterium Enterococcus, Lactobacillus, Lactococcus, Leuconostoc, Oenococcus, Pediococcus, Streptococcus, Tetragenococcus, Vagococcus ve Weissella olarak tanımlanmaktadır. 1990’lı yıllarda Leuconostoc paramesenteroides ve bazı Lactobacillus türleri Weissella cinsine dahil edilmiş ve günümüze kadar 13 tür belirlenmiştir. LAB’ın ya da laktiklerin ortak özellikleri, laktozdan laktik asit fermentasyonu sonucunda laktik asit oluşturmalarıdır. Laktik fermentasyonla, besinlerde hem organoleptik özellikler denilen tat, koku gibi duyusal özelliklerin oluşumunu sağlamak, hem de fermentasyonu sağlamaktır. Starter kültür kullanımıyla biyojen aminlerin oluşumu ve istenilmeyen mikroorganizmaların gelişimleri engellenerek, daha sağlıklı, kaliteli ve standart bir ürün elde edilmektedir. LAB “güvenli bakteriler” olarak kabul edilirler ve koruyucu kültürlerin özelliklerini taşırlar. LAB antagonizması, diğer mikroorganizmalarla besin öğeleri için yarışarak ya da organik asitler(asetik, propiyonik asit) veya laktik asit üretimiyle gıdanın asitlenmesiyle bozulmaya neden olacak mikroorganizmaların büyümesi engellenmekte, hatta öldürebilmektedirler.
Rumenin Mikrobiyel Ekosistemindeki Bakteriler ve Rolleri
Rumenin Mikrobiyel Ekosistemindeki Bakteriler ve Rolleri
Yazar: Alataş, Mustafa; Umucalılar, Huzur
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Bakteri, Mikrobiyel ekoloji, Rumen ekosistemi

Rumenin mikrobiyel ekosistemi; bakteri, archaea, protozoa, mantar ve bakteriofajlardan oluşmaktadır. Bakteriler rumendeki mikrobiyel kitlenin yaklaşık %40-60’nı oluştururlar. Ruminantlar selüloz, hemiselüloz, lignin, nişasta, protein ve çok az miktarda da yağ içeren lignoselülozik yem maddeleri ile beslenirler. Rumen ortamı bu yem bileşenlerini sindirebilen çok çeşitli bakterileri barındırır. Rumende yaklaşık olarak 200’den fazla bakteri türü izole edilmiştir ve en az 20 türün de rumende 107-1010 düzeyinde bulunduğu belirlenmiştir. Rumende ml de 107 den fazla bulunan bakteriler baskın bakteriler olarak değerlendirilmektedir. Bakteriler ve diğer mikrobiyel gruplar arasındaki ilişkiler sonucu rumende uçucu yağ asitleri (UYA), karbondioksit, metan, amonyak ve mikrobiyel hücreler elde edilir. Mikroorganizmalar tarafından üretilen mikrobiyel proteinler ve vitaminler ruminantlar için çok büyük önem taşımaktadır. Rumende bulunan mikrobiyel ekosistemler arasındaki etkileşim şekillenen fermantasyonun ve mikrobiyel topluluğun stabilitesinin devamlılığı için önemlidir. Rumendeki mikroorganizma sayısı ve oranı; rasyonun yapısı, hayvanın türü, uçucu yağ asitlerinin oranı, yemin formu, rumen pH’sı gibi faktörlere göre değişiklik göstermektedir. Bu derlemede rumen bakterilerinin identifikasyonu, karakterizasyonu ve rumen sindirimindeki rollerine yer verilmiştir.

Rumenin mikrobiyel ekosistemi; bakteri, archaea, protozoa, mantar ve bakteriofajlardan oluşmaktadır. Bakteriler rumendeki mikrobiyel kitlenin yaklaşık %40-60’nı oluştururlar. Ruminantlar selüloz, hemiselüloz, lignin, nişasta, protein ve çok az miktarda da yağ içeren lignoselülozik yem maddeleri ile beslenirler. Rumen ortamı bu yem bileşenlerini sindirebilen çok çeşitli bakterileri barındırır. Rumende yaklaşık olarak 200’den fazla bakteri türü izole edilmiştir ve en az 20 türün de rumende 107-1010 düzeyinde bulunduğu belirlenmiştir. Rumende ml de 107 den fazla bulunan bakteriler baskın bakteriler olarak değerlendirilmektedir. Bakteriler ve diğer mikrobiyel gruplar arasındaki ilişkiler sonucu rumende uçucu yağ asitleri (UYA), karbondioksit, metan, amonyak ve mikrobiyel hücreler elde edilir. Mikroorganizmalar tarafından üretilen mikrobiyel proteinler ve vitaminler ruminantlar için çok büyük önem taşımaktadır. Rumende bulunan mikrobiyel ekosistemler arasındaki etkileşim şekillenen fermantasyonun ve mikrobiyel topluluğun stabilitesinin devamlılığı için önemlidir. Rumendeki mikroorganizma sayısı ve oranı; rasyonun yapısı, hayvanın türü, uçucu yağ asitlerinin oranı, yemin formu, rumen pH’sı gibi faktörlere göre değişiklik göstermektedir. Bu derlemede rumen bakterilerinin identifikasyonu, karakterizasyonu ve rumen sindirimindeki rollerine yer verilmiştir.
Koç Katımının Kandaki Malondialdehit ve Bazı Antioksidanlar Üzerine Etkileri
Koç Katımının Kandaki Malondialdehit ve Bazı Antioksidanlar Üzerine Etkileri
Yazar: Erişir, Mine; Kandemir, Fatih; Benzer, Fulya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Koç katımı, Malondialdehit, Glutatyon, Glutatyon peroksidaz, Katalaz

Bu çalışmada koç katımı öncesi, esnası ve sonrasında 6 koçta (2 Sakız, 2 Akkaraman ve 2 Ost‐friz) kan malondialdehit (MDA) ve glutatyon (GSH) düzeyleri ile glutatyon peroksidaz (GSH‐Px) ve katalaz (CAT) aktivitelerinin incelenmesi amaçlandı. Koç katımından 15 gün önce, koç katımı sırasında ve koç katımından 15 gün sonra v. jugularis yoluyla kan örnekleri alınarak plazma MDA düzeyleri, eritrosit GSH düzeyleri, GSH‐Px ve CAT aktiviteleri ölçüldü. Koç katımı öncesi, esnası ve sonrasında antioksidan parametrelerinde istatistiksel açıdan önemli fark bulunmadı. Bununla birlikte, koç katımı esnasında plazma MDA düzeyinde istatistiksel olarak önemli olmayan bir artış saptandı. Sonuç olarak, koç katımının kandaki MDA ve ölçülen antioksidan parametreleri üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı saptandı.

Bu çalışmada koç katımı öncesi, esnası ve sonrasında 6 koçta (2 Sakız, 2 Akkaraman ve 2 Ost‐friz) kan malondialdehit (MDA) ve glutatyon (GSH) düzeyleri ile glutatyon peroksidaz (GSH‐Px) ve katalaz (CAT) aktivitelerinin incelenmesi amaçlandı. Koç katımından 15 gün önce, koç katımı sırasında ve koç katımından 15 gün sonra v. jugularis yoluyla kan örnekleri alınarak plazma MDA düzeyleri, eritrosit GSH düzeyleri, GSH‐Px ve CAT aktiviteleri ölçüldü. Koç katımı öncesi, esnası ve sonrasında antioksidan parametrelerinde istatistiksel açıdan önemli fark bulunmadı. Bununla birlikte, koç katımı esnasında plazma MDA düzeyinde istatistiksel olarak önemli olmayan bir artış saptandı. Sonuç olarak, koç katımının kandaki MDA ve ölçülen antioksidan parametreleri üzerine anlamlı bir etkisinin olmadığı saptandı.
Ratlarda Prenatal, Postnatal ve Erişkin Dönemlerde Glandula Submandibularis’in Gelişimi Üzerinde Işık Mikroskobik Çalışmalar
Ratlarda Prenatal, Postnatal ve Erişkin Dönemlerde Glandula Submandibularis’in Gelişimi Üzerinde Işık Mikroskobik Çalışmalar
Yazar: Yıldız, Hülya; Akaydın Bozkurt, Yeşim; Kozlu, Tolunay; Koç, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Glandula submandibularis, Histokimya, Işık mikroskop, Rat

Bu araştırmada, prenatal, postnatal ve erişkin dönemlerdeki ratların glandula submandibularislerinin histokimyasal açıdan karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlandı. Çalışmada materyal olarak Wistar albino türü 7 adet erişkin rat ile 7 adet fetüs ve 7 adet yavrudan alınan doku örnekleri kullanıldı. Prenatal dönemde, korpus glandulelerin yavru ve erişkin dönemdekilere oranla daha az sayıda bulundukları ve intersitisyumun postnatal ile erişkin ratlara kıyasla daha geniş alan oluşturduğu belirlendi. Postnatal ve erişkin dönemlerde korpus glandule sayısının ise oldukça artmış olduğu gözlendi. Postnatal ve erişkin dönemlerde akıtıcı kanalların prenatal döneme kıyasla daha gelişmiş oldukları görüldü. Erişkin ratlarda, prenatal ve postnatal ratlarda görülmeyen 3 farklı hücre türünden oluşan granüler kanallara rastlandı. Bu kanallarda hücrelerin içerdikleri granüllerin zayıf PAS pozitif reaksiyon verdikleri saptandı. Histokimyasal metotlar, her üç dönemde de korpus glandule’leri oluşturan salgı epiteli hücrelerinin zayıf PAS pozitif, AB negatif reaksiyon verdiklerini, bazı korpus glandule’lerin ise PAS, AB ve PAS/AB boyamalarında pozitif boyandıklarını gösterdi.

Bu araştırmada, prenatal, postnatal ve erişkin dönemlerdeki ratların glandula submandibularislerinin histokimyasal açıdan karşılaştırmalı olarak incelenmesi amaçlandı. Çalışmada materyal olarak Wistar albino türü 7 adet erişkin rat ile 7 adet fetüs ve 7 adet yavrudan alınan doku örnekleri kullanıldı. Prenatal dönemde, korpus glandulelerin yavru ve erişkin dönemdekilere oranla daha az sayıda bulundukları ve intersitisyumun postnatal ile erişkin ratlara kıyasla daha geniş alan oluşturduğu belirlendi. Postnatal ve erişkin dönemlerde korpus glandule sayısının ise oldukça artmış olduğu gözlendi. Postnatal ve erişkin dönemlerde akıtıcı kanalların prenatal döneme kıyasla daha gelişmiş oldukları görüldü. Erişkin ratlarda, prenatal ve postnatal ratlarda görülmeyen 3 farklı hücre türünden oluşan granüler kanallara rastlandı. Bu kanallarda hücrelerin içerdikleri granüllerin zayıf PAS pozitif reaksiyon verdikleri saptandı. Histokimyasal metotlar, her üç dönemde de korpus glandule’leri oluşturan salgı epiteli hücrelerinin zayıf PAS pozitif, AB negatif reaksiyon verdiklerini, bazı korpus glandule’lerin ise PAS, AB ve PAS/AB boyamalarında pozitif boyandıklarını gösterdi.
Koyun ve Sığır Orijinli Hidatid Kistlerin SDS-PAGE ve HPTLC ile  Protein ve Lipid Profillerinin Analizi
Koyun ve Sığır Orijinli Hidatid Kistlerin SDS-PAGE ve HPTLC ile  Protein ve Lipid Profillerinin Analizi
Yazar: Balkaya, İbrahim; Kaynar, Özgür; Avcıoğlu, Hamza
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Echinococcus granulosus, HPTLC, Kist hidatik, Koyun, SDS-PAGE, Sığır

Koyun ve sığır karaciğer ve akciğerlerinden alınan kistlere ait kist sıvısı, germinal membran, kız kesesi ve protoskoleksler homojenize edildikten sonra, protein ve lipid profillerini belirlemek için SDS-PAGE ve HPTLC analizleri gerçekleştirildi. HPTLC analizi sonucunda, membran yapılarda, genel olarak tüm membranların oluşumuna katılan başlıca üç lipid sınıfı (fosfolipid, serbest yağ asidi, kolesterol) görülürken, sıvılarda ise sadece fosfolipidlerin varlığı tespit edildi. Numunelerin SDS-PAGE analizi sonucunda ise, moleküler büyüklükleri 8-205 kDa arasında, sığırlara ait karaciğer germinal membranında 16, akciğer germinal membranında 19, akciğer kız kese germinal membranında 15, akciğer kız kesesi sıvısında 17, akciğer steril kist sıvısında 4 adet, koyunlara ait akciğer germinal membranında 19, akciğer steril kist sıvısında 5 ve koyun akciğer fertil kist sıvısında 12 adet protein tespit edildi.

Koyun ve sığır karaciğer ve akciğerlerinden alınan kistlere ait kist sıvısı, germinal membran, kız kesesi ve protoskoleksler homojenize edildikten sonra, protein ve lipid profillerini belirlemek için SDS-PAGE ve HPTLC analizleri gerçekleştirildi. HPTLC analizi sonucunda, membran yapılarda, genel olarak tüm membranların oluşumuna katılan başlıca üç lipid sınıfı (fosfolipid, serbest yağ asidi, kolesterol) görülürken, sıvılarda ise sadece fosfolipidlerin varlığı tespit edildi. Numunelerin SDS-PAGE analizi sonucunda ise, moleküler büyüklükleri 8-205 kDa arasında, sığırlara ait karaciğer germinal membranında 16, akciğer germinal membranında 19, akciğer kız kese germinal membranında 15, akciğer kız kesesi sıvısında 17, akciğer steril kist sıvısında 4 adet, koyunlara ait akciğer germinal membranında 19, akciğer steril kist sıvısında 5 ve koyun akciğer fertil kist sıvısında 12 adet protein tespit edildi.
Kafkas Üniversitesi Öğrencilerinin İçme Sütü ve Süt Ürünlerini Tüketim Alışkanlıklarının Belirlenmesi
Kafkas Üniversitesi Öğrencilerinin İçme Sütü ve Süt Ürünlerini Tüketim Alışkanlıklarının Belirlenmesi
Yazar: Çetinkaya, Asya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Süt, Peynir, Yoğurt, Tereyağı

Bu araştırma, Kafkas Üniversitesi’nin farklı birimlerindeki öğrencilerin içme sütü ve süt ürünlerini tüketim alışkanlıklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Üniversite öğrencilerinin içme süt tüketimi oranı %33, hiç süt tüketmeyenlerin oranı ise %67’dir. Öğrencilerin %76’sının süt yerine süt ürünlerini tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin, %46,9’unun peynir, %32’sinin yoğurt, %15,6’sının tereyağı, %1,5’inin süt tozu, %2’sinin meyveli süt ve meyveli yoğurt tükettiği tespit edilmiştir. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin büyük çoğunluğunda düzenli olarak süt tüketim alışkanlığının olmadığı, süt ürünlerinden ise peynir ve yoğurt tüketiminin öncelik teşkil ettiği ve öğrencilerin içme sütü konusunda çok sınırlı düzeyde bilgiye sahip oldukları belirlenmiştir.

Bu araştırma, Kafkas Üniversitesi’nin farklı birimlerindeki öğrencilerin içme sütü ve süt ürünlerini tüketim alışkanlıklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Üniversite öğrencilerinin içme süt tüketimi oranı %33, hiç süt tüketmeyenlerin oranı ise %67’dir. Öğrencilerin %76’sının süt yerine süt ürünlerini tercih ettikleri belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin, %46,9’unun peynir, %32’sinin yoğurt, %15,6’sının tereyağı, %1,5’inin süt tozu, %2’sinin meyveli süt ve meyveli yoğurt tükettiği tespit edilmiştir. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin büyük çoğunluğunda düzenli olarak süt tüketim alışkanlığının olmadığı, süt ürünlerinden ise peynir ve yoğurt tüketiminin öncelik teşkil ettiği ve öğrencilerin içme sütü konusunda çok sınırlı düzeyde bilgiye sahip oldukları belirlenmiştir.