Derin Hipotermia Aracılığı ile Total Sirkülasyon Kesimi Temini ve Bunun Kardiyovasküler Sistem Üzerindeki Etkileri
Total Circulatory Arrest Caused by Deep Hypothermia and Its Effects on the Cardiovascular System
Yazar: Yalav, Erdoğan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: Chest Diseases ; Göğüs Hastalıkları ; deep hypothermia,total circulatory arrest,cardiovascular system ; derin hipotermi,total sirkülasyon kesimi,kardiyovasküler sistem

Vücud dışı (Ekstra - korporal) dolaşım sisteminin pratikte kullanılmaya başlanmasından itibaren ehemmiyeti azalmış gibi görünen hipolerımia metodu, bu sistemin zararlı tesirlerinin ortaya konulmasından sonra yeniden ele alınmıştır, Günümüzde herhangi bir maksatla organizmada sirkülasyon kesimi arzu edildiğinde hatıra ilk gelen değişik derece ve derinlikte hipotermianın kullanılması olmaktadır. Ancak uzun süreli sirkülasyon kesiminin zararlarından organizmanın korunulması için gereken derin tipte bir hipotermia, bu güne kadar kullanılmakta olan klasik hipotermia metodları ile yapılamamaktedir. Klasik hipotermia metodları olan eksternal (İmmersiyon) ve internal (Perfüzyon) hipotermialar tek başlarına kullanılıp derin bir soğuma temininden sonra uzun süreli sirkülâsyon kesimi yapıldığında organizmada birbirini takip eden iki öldürücü olay kardiovasküler kollaps ve metabolik asidoz ile karşılaşılmaktadır. Klinik ve lâboratuvar çalışmalarımız hipotermia esnasında ortaya çıkan bu iki zararlı faktörün organizmanın derin ve yüzeyel dokuları arasındaki ısı farkı ile alakalı olduğunu ve bu farkın şiddeti ile paralel olarak artlığını göstermiştir. Klâsik hipotermia metodlari ele alınmış dikkatli yapılan çalışmalarla her iki metodun birbirlerine üstün ve zararlı tarafları açıkça ortaya konulmuştur, Bu gurup deneylerden sonra her iki metodun birbirine üstün olan taraflarının beraberce ve birbirlerini tamamlar tarzda ne şekilde kullanılacağı araştırılmış ve her iki klâsik hipotermia metodunu içine alan kombine hipotermia metodunun tarif edilmesine çalışılmıştır. Organizmanın derin ve yüzeyel dokuları arasında ısı farkının husule gelmemesinden dolayı izotermik hipotermia diye adlandırabileceğimiz bu metod, cerraha kansız bir sahada uzun bir süre acelesizce çalışma imkânı verdigi kadar, uzun süreli total sirkülâsyon kesiminin irriverzibl zararlarından dokuların korunulması için de halen en ümit var bir metod olarak gözükmektedir.

The hypothermia method, which seemed to have diminished in importance since the introduction of the extracorporeal circulatory system, has been revisited after its harmful effects were revealed. Today, when circulatory interruption is desired for any purpose, the first thing that comes to mind is the use of various degrees and depths of hypothermia. However, the deep hypothermia required to protect the body from the harmful effects of prolonged circulatory interruption cannot be achieved with the classical hypothermia methods currently in use. When the classical hypothermia methods of external (immersion) and internal (perfusion) are used alone, and prolonged circulatory interruption is performed after providing deep cooling, the body experiences two lethal events: cardiovascular collapse and metabolic acidosis. Our clinical and laboratory studies have shown that these two harmful factors arising during hypothermia are related to the temperature difference between the deep and superficial tissues of the body and that this difference increases with its severity. Classical hypothermia methods have been carefully considered, and the advantages and disadvantages of both methods have been clearly demonstrated through careful studies. Following this group of experiments, we explored how the advantages of both methods could be used together and in a complementary manner, and we attempted to describe a combined hypothermia method that incorporates both classical hypothermia methods. This method, which we may call isothermal hypothermia because it eliminates the temperature difference between the deep and superficial tissues of the body, allows the surgeon to work unhurriedly for extended periods in a bloodless environment and appears to be the most promising method for protecting tissues from the irreversible damage of prolonged total circulatory interruption.