hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ORDU/İKİZCE’DEN BİR AHŞAP CAMİ: LALELİ (ESKİ) CAMİİ
ORDU/İKİZCE’DEN BİR AHŞAP CAMİ: LALELİ (ESKİ) CAMİİ
Yazar: Bayhan, Ahmet Ali
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Ordu, Canik, ahşap cami, çantı (ahşap tekniği)

Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesi’nde, uzun bir tarihi geçmişe sahip olan ve eskiden “Kotyora” olarak bilinen Ordu, 1071’deki Malazgirt Savaşı’ndan sonra Anadolu’da kurulan beyliklerden Danişmentlilerin egemenlik sahasında kalmıştır. Daha sonra “Canik” olarak kaynaklarda zikredilen bölgede Taceddinoğulları (Samsun ve Çarşamba dolayları) ve Hacıemiroğulları (Ordu mıntıkası) Beylikleri hüküm sürmüştür. 1427 yılında Osmanlı Devleti’nin eline geçen Ordu’daki ahşap yapılar, dikkat çeken mimari eserlerdir. Bunlardan birisi de ilk olarak XVI. yüzyılda yapıldığı ve XVIII. ya da XIX. yüzyılda tamir edildiği sanılan İkizce’deki Laleli (Eski) Camii’dir.

Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesi’nde, uzun bir tarihi geçmişe sahip olan ve eskiden “Kotyora” olarak bilinen Ordu, 1071’deki Malazgirt Savaşı’ndan sonra Anadolu’da kurulan beyliklerden Danişmentlilerin egemenlik sahasında kalmıştır. Daha sonra “Canik” olarak kaynaklarda zikredilen bölgede Taceddinoğulları (Samsun ve Çarşamba dolayları) ve Hacıemiroğulları (Ordu mıntıkası) Beylikleri hüküm sürmüştür. 1427 yılında Osmanlı Devleti’nin eline geçen Ordu’daki ahşap yapılar, dikkat çeken mimari eserlerdir. Bunlardan birisi de ilk olarak XVI. yüzyılda yapıldığı ve XVIII. ya da XIX. yüzyılda tamir edildiği sanılan İkizce’deki Laleli (Eski) Camii’dir.
KOZLUK'TAKİ KALELER
KOZLUK'TAKİ KALELER
Yazar: Boran, Ali
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Kozluk, Kale, Yıldızlı, Rabat, Araştırma, Mimari, Savunma, Sur, Duvar, Batman

Bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Proje Başkanlığı'nın desteği ile yapılan "2002-FED-100 nolu Batman ve Çevresindeki Sanat Eserlerini Araştırma Projesi" kapsam ında gerçekleştiriImiştir. Kozluk, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde, Batman iline bağlı bir ilçe merkezidir. Güneyinde Batman (Beşiri ilçesi) ve Siirt (Kurtalan ilçesi), kuzeyinde Sason, doğusunda Siirt (Baykan ilçesi), kuzeydoğusunda Bitlis il sınırı ve batısında Diyarbakır (Silvan ilçesi) ile çevrilmiştir. Bölgede yapılan araştırmalar, Neolitik, Kalkolitik ve Tunç Çağında yerleşmenin bulunduğunu göstermektedir. Bu tarihten günümüze yöre devamlı iskan görmüştür. Araştırmada tespit edilen Kozluk, Rabat, Yıldızlı kaleleri iç kale şeklinde inşa edilmiştir. Kozluk Kalesi, kent merkezinin kuzeyinde yer alan, doğal bir kayalıktan oluşan tepe üzerinde kurulmuş olup topografyaya uygun biçimde inşa edilmiştir. Rabat Kalesi yüksek dağların bulunduğu bir kısımda yapılmıştır. Yıldızlı Kalesi ise yüksek dağların bulunması buranın geçmişte önemli bir geçit noktası kurulmuştur. Kozluk'taki üç kalede Türk savunma mimarisinin devamı olan eserlerdir. Bu bağlamda bölgedeki önemli kültür varlıklarımızdan bir bölümüdür

Bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Proje Başkanlığı'nın desteği ile yapılan "2002-FED-100 nolu Batman ve Çevresindeki Sanat Eserlerini Araştırma Projesi" kapsam ında gerçekleştiriImiştir. Kozluk, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde, Batman iline bağlı bir ilçe merkezidir. Güneyinde Batman (Beşiri ilçesi) ve Siirt (Kurtalan ilçesi), kuzeyinde Sason, doğusunda Siirt (Baykan ilçesi), kuzeydoğusunda Bitlis il sınırı ve batısında Diyarbakır (Silvan ilçesi) ile çevrilmiştir. Bölgede yapılan araştırmalar, Neolitik, Kalkolitik ve Tunç Çağında yerleşmenin bulunduğunu göstermektedir. Bu tarihten günümüze yöre devamlı iskan görmüştür. Araştırmada tespit edilen Kozluk, Rabat, Yıldızlı kaleleri iç kale şeklinde inşa edilmiştir. Kozluk Kalesi, kent merkezinin kuzeyinde yer alan, doğal bir kayalıktan oluşan tepe üzerinde kurulmuş olup topografyaya uygun biçimde inşa edilmiştir. Rabat Kalesi yüksek dağların bulunduğu bir kısımda yapılmıştır. Yıldızlı Kalesi ise yüksek dağların bulunması buranın geçmişte önemli bir geçit noktası kurulmuştur. Kozluk'taki üç kalede Türk savunma mimarisinin devamı olan eserlerdir. Bu bağlamda bölgedeki önemli kültür varlıklarımızdan bir bölümüdür
BİR SULUBOYA USTASI MALİK AKSEVİN, RESİMLERİNDE FİGÜRATİF BETİMLEMELER
BİR SULUBOYA USTASI MALİK AKSEVİN, RESİMLERİNDE FİGÜRATİF BETİMLEMELER
Yazar: Sülün, Ebru Nalan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Malik Aksel, Suluboya Resim, Betimleme

1938 yılına dek sanatçılar özellikle İstanbul ve çevresinde boğaz manzaraları yapmışlardır. Bu yıldan sonra devlet desteği ile "Yurt Gezilerj" düzenlenmiştir. Devlet; sanatçıları bu gezilerde görevlendirerek onların Anadolu'yu tanımalarını ve Anadolu halkının da sanatçısını ve sanatı tanımasını amaçlamıştır. Bu gezilerde yapılan resimlerde sanatta yer alan konular değişmiş, eski kalıplardan çıkılmıştır. Malik Aksel de; bu yıllarda yaşamış ve bu gezilere katılmış sanatçılardandır. Sanatçının aynı dönem ressamları içinde hiçbir gruba dahilolmayışı ve ulusallık arayışı dikkat çeker. Aksel; resim ve halk kültürü üzerine yoğun araştırmalar yaparak bunları yayınlayan, sanatın hem teorik hem de pratik örneklerini sunan bir sanat adamıdır.

1938 yılına dek sanatçılar özellikle İstanbul ve çevresinde boğaz manzaraları yapmışlardır. Bu yıldan sonra devlet desteği ile "Yurt Gezilerj" düzenlenmiştir. Devlet; sanatçıları bu gezilerde görevlendirerek onların Anadolu'yu tanımalarını ve Anadolu halkının da sanatçısını ve sanatı tanımasını amaçlamıştır. Bu gezilerde yapılan resimlerde sanatta yer alan konular değişmiş, eski kalıplardan çıkılmıştır. Malik Aksel de; bu yıllarda yaşamış ve bu gezilere katılmış sanatçılardandır. Sanatçının aynı dönem ressamları içinde hiçbir gruba dahilolmayışı ve ulusallık arayışı dikkat çeker. Aksel; resim ve halk kültürü üzerine yoğun araştırmalar yaparak bunları yayınlayan, sanatın hem teorik hem de pratik örneklerini sunan bir sanat adamıdır.
OLTU/HOVAK (ALATARLA) KÖYÜ'NDE ESKİ TÜRK SANATININ İZLERİNİ TAŞIYAN BİR TARİHİ KALINTI
OLTU/HOVAK (ALATARLA) KÖYÜ'NDE ESKİ TÜRK SANATININ İZLERİNİ TAŞIYAN BİR TARİHİ KALINTI
Yazar: Gündoğdu, Hamza
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Hovak, kale-şato, Tavoklar, sakalar, Kıpçaklar

Erzurum'un Oltu ilçesinin Hovak (Alatarla) Köyünde XI-XII. yüzyıllara tarihlenen bir kale şato bulunmaktadır. Ulaşım) güç olan köyün güneydoğusunda, eğimli bir arazide kurulmuş olan kale-şato, stratejik bakımdan da önem taşımaktadır. Milattan önceki VII-VI. yüzyıllarda Orta Asya'dan büyük göçlerle gelen halkın bir kısmı da buraya yerleşmiştir. Ksenofon'un "Onbinlerin Dönüşü" adlı eserinde zikrettiği Tavok'ların yurdu olan çevre halkı, bu göçlerle buraya gelip yerleşen Orta Asya halklarından Saka (İskit) lardı. Daha sonra gelen Kıpçaklarla da yöre yöredeki Türk nüfusu giderek artmıştı. Şamanist, Musevi, Hıristiyanlık ve İslam dinleri çerçevesinde faaliyet gösteren halk, Selçuklular zamanında kısmen, Osmanlılar zamanında büyük çoğunlukla İslamiyeti kabul etmişlerdi. Bu makalede Orta Asyalı gelenekleri Anadolu-Türk kültürü çerçevesinde sentezleyen yöre halkınca burada yaptırılan tarihi yapılardan ortaçağ geleneklerinin temsilcisi bir şato-kale üzerinde durulacaktır.

Erzurum'un Oltu ilçesinin Hovak (Alatarla) Köyünde XI-XII. yüzyıllara tarihlenen bir kale şato bulunmaktadır. Ulaşım) güç olan köyün güneydoğusunda, eğimli bir arazide kurulmuş olan kale-şato, stratejik bakımdan da önem taşımaktadır. Milattan önceki VII-VI. yüzyıllarda Orta Asya'dan büyük göçlerle gelen halkın bir kısmı da buraya yerleşmiştir. Ksenofon'un "Onbinlerin Dönüşü" adlı eserinde zikrettiği Tavok'ların yurdu olan çevre halkı, bu göçlerle buraya gelip yerleşen Orta Asya halklarından Saka (İskit) lardı. Daha sonra gelen Kıpçaklarla da yöre yöredeki Türk nüfusu giderek artmıştı. Şamanist, Musevi, Hıristiyanlık ve İslam dinleri çerçevesinde faaliyet gösteren halk, Selçuklular zamanında kısmen, Osmanlılar zamanında büyük çoğunlukla İslamiyeti kabul etmişlerdi. Bu makalede Orta Asyalı gelenekleri Anadolu-Türk kültürü çerçevesinde sentezleyen yöre halkınca burada yaptırılan tarihi yapılardan ortaçağ geleneklerinin temsilcisi bir şato-kale üzerinde durulacaktır.
GELENEKSEL TÜRK SANAT MÛSIKÎSİ BESTEKÂRLIĞI’NDA SÖZ-BESTE İLİŞKİSİ
GELENEKSEL TÜRK SANAT MÛSIKÎSİ BESTEKÂRLIĞI’NDA SÖZ-BESTE İLİŞKİSİ
Yazar: Feyzioğlu, Nesrin
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Geleneksel Türk sanat musikisi bestekârlığı, şiir, güfte, dil, makam, usûl/vezin

Söz ve müziğin estetik bileşiminde çok yönlü bir ilişkiler ağı söz konusudur. Sözlü müzik eserlerinde şiir ana kaynaktır. Edebiyatı, sözlü gelenek üzerinde şekillenen bir toplumun müziğinde de sözün ağırlıklı olması kaçınılmazdır. Kültürler, kendilerini doğuran, yaşatan dilin imkânları ile gelişir. Dilin işlenmiş biçimi, o dille üretilen sanat eserlerinde görünür. Bunlardan biri, söze verdiği ağırlık sebebi ile her şeyden önce bir şiir mûsıkîsi olan Türk Sanat Musikisi’dir. Bu musikide söz: biçim, makam usûl/vezin, geçkiler ve ezgi dağılımında etkili olup belirleyici bir role sahiptir. Bu makalede Geleneksel Türk sanat musikisi bestekârlığında sözün, adı geçen yapı unsurları ile ilişkisi araştırılmış, örneklenerek değerlendirilmiştir

Söz ve müziğin estetik bileşiminde çok yönlü bir ilişkiler ağı söz konusudur. Sözlü müzik eserlerinde şiir ana kaynaktır. Edebiyatı, sözlü gelenek üzerinde şekillenen bir toplumun müziğinde de sözün ağırlıklı olması kaçınılmazdır. Kültürler, kendilerini doğuran, yaşatan dilin imkânları ile gelişir. Dilin işlenmiş biçimi, o dille üretilen sanat eserlerinde görünür. Bunlardan biri, söze verdiği ağırlık sebebi ile her şeyden önce bir şiir mûsıkîsi olan Türk Sanat Musikisi’dir. Bu musikide söz: biçim, makam usûl/vezin, geçkiler ve ezgi dağılımında etkili olup belirleyici bir role sahiptir. Bu makalede Geleneksel Türk sanat musikisi bestekârlığında sözün, adı geçen yapı unsurları ile ilişkisi araştırılmış, örneklenerek değerlendirilmiştir
TARİHİ KEMERALTl ÇARŞISPNDAKİ "ALİ PAŞA MEYDANI VE ŞADIRVANI ÜZERİNE GÖRÜŞLER"
TARİHİ KEMERALTl ÇARŞISPNDAKİ "ALİ PAŞA MEYDANI VE ŞADIRVANI ÜZERİNE GÖRÜŞLER"
Yazar: Gültekin, R. Eser
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Ali Paşa (Hacı SalihPaşa) Şadırvanı, Kültürel Miras, Restorasyon

Türk Mimarisinde suya büyük önem verildiğinden çeşme, sebil ve şadırvanların önemli bir yeri vardır. Şadırvanlar yüzyıllardır saraylarda, köşklerin bahçelerinde, camiierde, hamamlarda, hanlarda, meydanlarda önemli bir su mimarisi elemanı olarak kullanılmıştır. Özgün mimarisi olan şadırvanlar bazen sosyal içerikli yapıların bünyesinde, bazen de tek başlarına inşa edilmişlerdir. Tek başına inşa edilen şadırvanlardan biri de Tarihi Kemeraltı çarşısı'ndaki Ali Paşa Meydanı'nda yer alan ve Ali Paşa Şadırvanı olarak bilinen, aslında adını Sadrazam Hacı Salih Paşa'dan alan şadırvandır. Şadırvan; üzeri kubbeyle örtülü, ortasında su haznesi bulunan, sekizgen planlı bir yapıdır. Uygarlıkların kesişme noktasında, belki de dünyanın en eski ve en uzun çarşısında yer alan bu şadırvan, insanlara hizmet verirken çevresiyle de bütünleşmiş, onun bir parçası olmuştur. Günümüze ulaşabilen ender şadırvanlardan biri olan Ali Paşa (Hacı Salih Paşa) Şadırvanı da sadece bir su mimarisi elemanı olmayıp, bulunduğu meydana adını da vermiştir. Bu nedenle şadırvanın, meydandaki yapılarla birlikte ele alınıp, onarılarak gelecek kuşaklara aktarılması üzerimize düşen önemli bir görevdir.

Türk Mimarisinde suya büyük önem verildiğinden çeşme, sebil ve şadırvanların önemli bir yeri vardır. Şadırvanlar yüzyıllardır saraylarda, köşklerin bahçelerinde, camiierde, hamamlarda, hanlarda, meydanlarda önemli bir su mimarisi elemanı olarak kullanılmıştır. Özgün mimarisi olan şadırvanlar bazen sosyal içerikli yapıların bünyesinde, bazen de tek başlarına inşa edilmişlerdir. Tek başına inşa edilen şadırvanlardan biri de Tarihi Kemeraltı çarşısı'ndaki Ali Paşa Meydanı'nda yer alan ve Ali Paşa Şadırvanı olarak bilinen, aslında adını Sadrazam Hacı Salih Paşa'dan alan şadırvandır. Şadırvan; üzeri kubbeyle örtülü, ortasında su haznesi bulunan, sekizgen planlı bir yapıdır. Uygarlıkların kesişme noktasında, belki de dünyanın en eski ve en uzun çarşısında yer alan bu şadırvan, insanlara hizmet verirken çevresiyle de bütünleşmiş, onun bir parçası olmuştur. Günümüze ulaşabilen ender şadırvanlardan biri olan Ali Paşa (Hacı Salih Paşa) Şadırvanı da sadece bir su mimarisi elemanı olmayıp, bulunduğu meydana adını da vermiştir. Bu nedenle şadırvanın, meydandaki yapılarla birlikte ele alınıp, onarılarak gelecek kuşaklara aktarılması üzerimize düşen önemli bir görevdir.
GOŞKEN KİLİMİLERİ
GOŞKEN KİLİMİLERİ
Yazar: Zaimoğlu, Ömer; Ergüder, Ayşe Aslıhan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 14, 2010
Anahtar kelimeler: Erzurum, Şenkaya, Goşken, Düz Dokumalar, Kilim

Erzurum’un kuzeydoğu ilçelerinden Şenkaya; düz dokumaları, kendine has yöresel özelliklerinin yanı sıra Anadolu’daki diğer yaygılarla dikkat çekmektedir. Geometrik desenlerin ağırlıklı olduğu yöre dokumalarında, dokuma tekniklerine göre Goşgen, Gojgun, Bardız gibi yöresel adlar kullanılmaktadır. Düz dokuma yaygılarının malzemesi yündür. Siyah, kahverengi ve beyaz renkli yünler boyamadan saf olarak kullanılır. Boyalar eskiden doğal malzeme ve bitkilerden elde edilmiş olup, günümüzde sentetik ve doğal boyalar birlikte kullanılmaktadır. Kırmızı, siyah, kahverengi, yeşil ve beyaz renkler hakimdir. Kilimler tek şak (parçalı) halinde dokunmaktadır.

Erzurum’un kuzeydoğu ilçelerinden Şenkaya; düz dokumaları, kendine has yöresel özelliklerinin yanı sıra Anadolu’daki diğer yaygılarla dikkat çekmektedir. Geometrik desenlerin ağırlıklı olduğu yöre dokumalarında, dokuma tekniklerine göre Goşgen, Gojgun, Bardız gibi yöresel adlar kullanılmaktadır. Düz dokuma yaygılarının malzemesi yündür. Siyah, kahverengi ve beyaz renkli yünler boyamadan saf olarak kullanılır. Boyalar eskiden doğal malzeme ve bitkilerden elde edilmiş olup, günümüzde sentetik ve doğal boyalar birlikte kullanılmaktadır. Kırmızı, siyah, kahverengi, yeşil ve beyaz renkler hakimdir. Kilimler tek şak (parçalı) halinde dokunmaktadır.
GÖRSEL KOMPOZİSYONUN BİR ÖĞESİ OLARAK ÇİZGİ
GÖRSEL KOMPOZİSYONUN BİR ÖĞESİ OLARAK ÇİZGİ
Yazar: Güngör, Şefik
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 15, 2010
Anahtar kelimeler: Görsel algılama, kompozisyon, çizgiyi yaratan etmenler, çizginin nitelikleri, çizginin çeşitleri. çizgilerin anlamları

Görsel kompozisyonun en temel elemanlarından biri olan çizgi gerçekte, bizim kafamızda canlandırdığımız anlamda doğada olmayan, algısal bir olgudur. Etrafımızı çevreleyen dünyayı soyutlama arayışındaki insan çizgiyi, daha en baştan itibaren görsel dilin ve bu dili kullanan sanat türlerinin ilk aracı olarak kullanmıştır. Bizde çizgi algısı yarartan bir çok etmen bulunmaktadır: Genişliğine oranla uzunluğu çok fazla olan nesneler, her nesnenin çevresinde onun sınırı olarak kabul ettiğimiz kontur çizgileri, aralarında bir bağlantı kurduğumuz noktalar hatta hareket eden bir nesnenin güzergahı gibi ... Görsel anlatıma baş vuran sanatçılar için ilginç olan, doğada olduğunu varsaydığımız çeşitli türdeki çizgilerin gerçek hayattaki anlamlarının ve yarattıkları etkinin sanatsal ürünlerde de aynen karşılık bulmasıdır. Bu nedenle görsel düzenleme yoluyla izleyicisine bir şeyler aktarmak isteyen bir sanatçı için bunların bilinmesi ve doğru kullanılması büyük önem taşımaktadır.

Görsel kompozisyonun en temel elemanlarından biri olan çizgi gerçekte, bizim kafamızda canlandırdığımız anlamda doğada olmayan, algısal bir olgudur. Etrafımızı çevreleyen dünyayı soyutlama arayışındaki insan çizgiyi, daha en baştan itibaren görsel dilin ve bu dili kullanan sanat türlerinin ilk aracı olarak kullanmıştır. Bizde çizgi algısı yarartan bir çok etmen bulunmaktadır: Genişliğine oranla uzunluğu çok fazla olan nesneler, her nesnenin çevresinde onun sınırı olarak kabul ettiğimiz kontur çizgileri, aralarında bir bağlantı kurduğumuz noktalar hatta hareket eden bir nesnenin güzergahı gibi ... Görsel anlatıma baş vuran sanatçılar için ilginç olan, doğada olduğunu varsaydığımız çeşitli türdeki çizgilerin gerçek hayattaki anlamlarının ve yarattıkları etkinin sanatsal ürünlerde de aynen karşılık bulmasıdır. Bu nedenle görsel düzenleme yoluyla izleyicisine bir şeyler aktarmak isteyen bir sanatçı için bunların bilinmesi ve doğru kullanılması büyük önem taşımaktadır.
NAİF RESİMDE SEMBOLİK KURGUYU OLUŞTURAN ÖZELLİKLER
NAİF RESİMDE SEMBOLİK KURGUYU OLUŞTURAN ÖZELLİKLER
Yazar: Alp, Özlem
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Naif, Saf Yürek, İmge, Sembolik Kurgu

1950’lı yıllardan sonra sanat çevrelerinde bazen bir ekol, bazen kişisel bir üslup bazen de sanat olup olmadığı tartışılmaya başlayan naif resim, şöyle ya da böyle, hem dünya sanatı tarihi hem de Türk sanatı tarihinde kendine bir yer bulabilmiştir. Hayali, gerçek, duygusal, vahşi, çocuksu, coşkulu, fantastik, acemi, bağımsız, içgüdüsel kavramlarının iç içe girdiği imgesel bir bütünlükte ve pek çok zıtlığı içinde barındıran naif resim, bir dönemin önemli bir ilgi kaynağı olmuştur. Naif resim tartışmaları halk resminin araştırılmasına da bir anlamda neden olmuştur. Bu çalışmada naif resmin zaman, mekan, konu, renk ve kompozisyon özellikleri sembolik açıdan tartışılmıştır. Naif resimlerde yer alan kurgu ve plastik unsurların benzer ve farklı yönleri nesnel bir bakış ile incelenmiştir.

1950’lı yıllardan sonra sanat çevrelerinde bazen bir ekol, bazen kişisel bir üslup bazen de sanat olup olmadığı tartışılmaya başlayan naif resim, şöyle ya da böyle, hem dünya sanatı tarihi hem de Türk sanatı tarihinde kendine bir yer bulabilmiştir. Hayali, gerçek, duygusal, vahşi, çocuksu, coşkulu, fantastik, acemi, bağımsız, içgüdüsel kavramlarının iç içe girdiği imgesel bir bütünlükte ve pek çok zıtlığı içinde barındıran naif resim, bir dönemin önemli bir ilgi kaynağı olmuştur. Naif resim tartışmaları halk resminin araştırılmasına da bir anlamda neden olmuştur. Bu çalışmada naif resmin zaman, mekan, konu, renk ve kompozisyon özellikleri sembolik açıdan tartışılmıştır. Naif resimlerde yer alan kurgu ve plastik unsurların benzer ve farklı yönleri nesnel bir bakış ile incelenmiştir.
RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİM DALINDA ANA SANAT ATÖLYE DERSLERİNİN ÖĞRENCİLER TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİNİN SINIF İÇİ BAŞARIYA ETKİSİ
RESİM-İŞ EĞİTİMİ ANABİLİM DALINDA ANA SANAT ATÖLYE DERSLERİNİN ÖĞRENCİLER TARAFINDAN DEĞERLENDİRİLMESİNİN SINIF İÇİ BAŞARIYA ETKİSİ
Yazar: Dilmaç, Oğuz
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Ana Sanat Atölye, Sanat Eğitimi, Değerlendirme Anketi

Bu araştırma eğitim sürecinin iki elemanı olan öğretmen ve öğrencinin nitelikleri kadar önemli diğer bir unsur olan sınıf içi iletişimin, Resim-iş Eğitimi Anabilim dallarında verilen Ana Sanat Atölye derslerinde, ne ölçüde gerçekleştirildiğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Atatürk Üniversitesi, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalında okuyan ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf Ana Sanat Atölye dersini alan (43 kız, 59 erkek) , toplam 102 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında ondokuz adet kapalı uçlu, beş adet açık uçlu sorudan oluşan anket kullanılmıştır. Kapalı uçlu sorular likert tipi beşli dereceleme ölçeği ile hazırlanmış olup, verilerin toplanmasında uzman görüşü alınmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma ve ki kare testi gibi istatistiksel teknikler uygulanmış manidarlık (P) 0,05 alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 13.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretim elemanlarının öğretme süreçlerinin “tasarlanması, uygulanması ve değerlendirilmesi” aşamalarında genel olarak yeterli oldukları saptanmıştır. Öğretmenlerin “uygulama” aşamasında diğer aşamalara göre daha yeterli olmalarına rağmen, diğerlerine göre yetersiz oldukları sürecin “değerlendirme” süreci olduğu yargısına ulaşılmıştır

Bu araştırma eğitim sürecinin iki elemanı olan öğretmen ve öğrencinin nitelikleri kadar önemli diğer bir unsur olan sınıf içi iletişimin, Resim-iş Eğitimi Anabilim dallarında verilen Ana Sanat Atölye derslerinde, ne ölçüde gerçekleştirildiğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Atatürk Üniversitesi, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi, Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü, Resim-iş Eğitimi Anabilim Dalında okuyan ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıf Ana Sanat Atölye dersini alan (43 kız, 59 erkek) , toplam 102 öğrenciden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında ondokuz adet kapalı uçlu, beş adet açık uçlu sorudan oluşan anket kullanılmıştır. Kapalı uçlu sorular likert tipi beşli dereceleme ölçeği ile hazırlanmış olup, verilerin toplanmasında uzman görüşü alınmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma ve ki kare testi gibi istatistiksel teknikler uygulanmış manidarlık (P) 0,05 alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 13.0 paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğretim elemanlarının öğretme süreçlerinin “tasarlanması, uygulanması ve değerlendirilmesi” aşamalarında genel olarak yeterli oldukları saptanmıştır. Öğretmenlerin “uygulama” aşamasında diğer aşamalara göre daha yeterli olmalarına rağmen, diğerlerine göre yetersiz oldukları sürecin “değerlendirme” süreci olduğu yargısına ulaşılmıştır
CANLANDIRMALARDA: MİZAH, ANATOMİK YAPI VE KARAKTER TASARIMI
CANLANDIRMALARDA: MİZAH, ANATOMİK YAPI VE KARAKTER TASARIMI
Yazar: Gökçearslan, Armağan
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 23, 2010
Anahtar kelimeler: Mizah, Canlandırma, Karakter Tasarımı

Canlandırma ortamı kendine özgü yapısı ile diğer yaratı alanlarından farklılaşmaktadır. Bu farklılaşma en çok mizaha ulaşmak adına kolaylıklar sağlamaktadır. Yoktan var eden, varolanı yok eden, yerçekimi ve fizik kurallarını ihlal eden canlandırma ortamı, yaratıcısına sınırsız olanaklar sağlamakta, komik olana ulaşmak biraz daha kolaylaşmaktadır. Karakter tasarımı komik olana ulaşmak adına oldukça önemli bir yere sahiptir. “Canlandırmalarda: Mizah, Anatomik Yapı ve Karakter Tasarımı” başlıklı bu çalışmada karakter tasarımı çizgi filmdeki karakter tipolojisi,karakter komedideki karakter tipolojisi teorisi ve psikanalizdeki insan karakterinin ana prensiplerini betimleme teorisi başlıkları altında önemli canlandırma karakterleri üzerinden incelenecektir.

Canlandırma ortamı kendine özgü yapısı ile diğer yaratı alanlarından farklılaşmaktadır. Bu farklılaşma en çok mizaha ulaşmak adına kolaylıklar sağlamaktadır. Yoktan var eden, varolanı yok eden, yerçekimi ve fizik kurallarını ihlal eden canlandırma ortamı, yaratıcısına sınırsız olanaklar sağlamakta, komik olana ulaşmak biraz daha kolaylaşmaktadır. Karakter tasarımı komik olana ulaşmak adına oldukça önemli bir yere sahiptir. “Canlandırmalarda: Mizah, Anatomik Yapı ve Karakter Tasarımı” başlıklı bu çalışmada karakter tasarımı çizgi filmdeki karakter tipolojisi,karakter komedideki karakter tipolojisi teorisi ve psikanalizdeki insan karakterinin ana prensiplerini betimleme teorisi başlıkları altında önemli canlandırma karakterleri üzerinden incelenecektir.