hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇÖREK OTU POSASININ MARMELAT YAPIMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ:  FENOLİK BİLEŞİKLERİN BİYOERİŞİLEBİLİRLİĞİ VE ANTİOKSİDAN KAPASİTE ÜZERİNE ETKİLERİ
VALORIZATION OF BLACK CUMIN POMACE IN MARMALADE PRODUCTION: EFFECTS ON BIOACCESSIBILITY OF PHENOLIC COMPOUNDS AND ANTIOXIDANT CAPACITY
Yazar: Döver, Hasan; Bekar, Ertürk; Kamiloğlu Beştepe, Senem
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Food Sciences (Other) ; Gıda Bilimleri (Diğer) ; Nigella sativa L.,food waste,in vitro digestion,UPLC-ESI-MS/MS,chlorogenic acid,salicylic acid ; Nigella sativa L.,gıda atıkları,in vitro sindirim,UPLC-ESI-MS/MS,klorojenik asit,salisilik asit

Bu çalışmada çörek otu posasının iki farklı reçete ile marmelada işlenmesi sonucunda toplam fenolik madde, toplam antioksidan kapasite ve bireysel fenolik bileşenlerin biyoerişilebilirliğinde meydana gelen değişimler in vitro sindirim modeli ile incelenmiştir. UPLC-ESI-MS/MS analizi, klorojenik asit, p-salisilik asit ve o-salisilik asidin hem çörek otu posasında hem de marmelatlarda ana fenolik bileşikler olduğunu ortaya koymuştur. Çörek otu posasının marmelada işlenmesi toplam fenolik madde içeriğinde, toplam antioksidan kapasitede ve tüm bireysel fenolik bileşiklerin konsantrasyonlarında istatistiksel olarak önemli düşüşlere neden olmuştur (P<0.05). Haşlama ön işleminin uygulandığı reçete ile hazırlanan marmelatlar duyusal değerlendirmede üstün bulunmakla birlikte, ön işlemsiz olarak hazırlanan marmelatlarda biyoerişilebilir fenolik bileşen seviyelerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada elde edilen bulgular; çörek otu posasının marmelat yapımında değerlendirilmesi ile sürdürülebilir atık yönetimine katkı sunulabileceğine dikkat çekmiştir.

In this study, the changes in the bioaccessibility of total phenolics, total antioxidant capacity, and individual phenolic compounds resulting from the use of black cumin pomace in marmalades prepared with two different recipes were examined using an in vitro digestion model. UPLC-ESI-MS/MS analysis revealed that chlorogenic acid, p-salicylic acid and o-salicylic acid were the main phenolic compounds present in both the black cumin pomace and the marmalades. Processing black cumin pomace into marmalade caused statistically significant reductions in total phenolic content, total antioxidant capacity, and levels of all individual phenolic compounds (P<0.05). While the marmalades prepared with the recipe that included a blanching pre-treatment were found to be superior in sensory evaluation, the marmalades prepared without pre-treatment had higher levels of bioaccessible phenolic compounds. Overall, the findings of this study highlight that utilizing black cumin pomace in marmalade production can contribute to sustainable waste management.
FARKLI GLUTENSİZ UN KARIŞIMLARIYLA HAZIRLANMIŞ HAMURLARIN DÜŞÜK (SAOS), ORTA (MAOS) VE YÜKSEK (LAOS) GENLİKLİ SALINIMLI KAYMA ÖZELLİKLERİ
SAOS, MAOS AND LAOS PROPERTIES OF GLUTEN-FREE DOUGHS FROM DIFFERENT FLOUR BLENDS
Yazar: Yazar, Gamze
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Food Technology ; Gıda Teknolojileri ; Grain Technology ; Hububat Teknolojisi ; Basic Food Processes ; Temel Gıda İşlemleri ; glutensiz hamur,reolojik özellikler,doğrusal olmayan reoloji,salınımlı kayma testleri ; gluten-free doughs,rheological properties,non-linear rheology,oscillatory shear tests

Glutensiz un karışımları (pirinç:soya unu, 8:2, w/w; karabuğday:soya unu, 8:2, w/w)  ile hazırlanan hamurları yumuşak buğday unu hamuruyla reolojik bir açıdan kıyaslanarak soya unu ilavesinin glutensiz hamurların mekanik özellikleri üzerindeki etkisi küçük (SAOS), orta (MAOS) ve yüksek (LAOS) deformasyonlar altında incelenmiştir. Frekans süpürme analizleri kullanılarak pirinç-soya ve karabuğday-soya hamurlarının optimum su kaldırma kapasiteleri sırasıyla %115 ve %105 olarak bulunmuştur. Pirinç ununa soya unu ilavesiyle, SAOS deformasyonlarında azalan G ve artan tan değerleri pirinç unu hamuruna kıyasla elastikiyetin azaldığını gösterirken, karabuğday unu hamuruna soya unu ilavesi tam tersi etki yaratmıştır. MAOS deformasyonları altında elastik Lissajous-Bowditch eğrilerindeki rotasyon ve tan değerlerine göre yumuşama derecesi karabuğday-soya hamuru>buğday hamuru>pirinç-soya hamuru şeklindeyken, LAOS deformasyonları altında bu sıralama pirinç-soya hamuru>karabuğday-soya hamuru>buğday hamuru olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, bu çalışma glutensiz hamur formülasyonlarında yapılabilecek muhtemel değişikliklerin LAOS testleriyle analiz edilip daha gelişmiş işlenebilirlik özelliklerine sahip hamurlar ve dolayısıyla daha kaliteli glutensiz ürünler üretebilmenin mümkün olduğunu göstermiştir.

Dough samples of two model gluten-free flour blends (rice:soy flour, 8:2, w/w; buckwheat:soy flour, 8:2, w/w) were compared to soft wheat flour dough from a rheological standpoint to reveal the contribution of soy flour to mechanical properties of these gluten-free doughs under small (SAOS), medium (MAOS), and large (LAOS) deformations. Frequency sweeps indicated %115 and %105 as optimum water levels for rice-soy and buckwheat-soy flour blends, respectively. Replacement with soy flour lowered the elasticity of rice flour dough as evidenced by decreasing G and increasing tan; while the opposite was observed for buckwheat flour dough under SAOS deformations. The order of softening under MAOS deformations was buckwheat-soy dough>wheat dough>rice-soy dough as shown by the elastic Lissajous-Bowditch curves and tan, while it was rice-soy dough>buckwheat-soy dough>wheat dough under LAOS deformations. Ultimately, this study revealed the possibility to manipulate gluten-free formulations through LAOS tests for improved machinability and product quality.
KARADUT (Morus nigra) VE HİBİSKUS (Hibiscus sabdariffa L.) EKSTRAKTLARI KULLANILARAK BİYOAKTİF BİLEŞENLERCE ZENGİN ve KARMİNE ALTERNATİF OLARAK RENKLENDİRİLMİŞ FONKSİYONEL ET ÇUBUĞU ÜRETİMİ
USE OF BLACK MULBERRY AND HIBISCUS EXTRACTS AS AN ALTERNATIVE TO CARMINE IN COLORING SNACK MEAT STICKS
Yazar: Yiğit, Cem; Aykın Dinçer, Elif
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; snack meat sticks,natural dye,hibiscus,black mulberry ; atıştırmalık et çubukları,doğal boya,hibiskus,karadut

Atıştırmalık et çubukları, genel olarak tuz ve çeşitli baharatları içeren et hamurunun doğal kuzu bağırsaklarına doldurulduktan sonra pişirilmesiyle elde edilen bir et ürünüdür. Bu çalışmada, et çubukları üretiminde karmine alternatif olarak karadut ve hibiskus ekstraktlarının renklendirici olarak kullanımının, çubukların renk stabilitesi, lipit oksidasyonu ve duyusal özellikleri üzerine etkisi araştırılmıştır. Karadut ekstraktı içeren et çubuklarının pH ve su aktivitesi (aw) değerleri, karmin ve hibiskus ekstraktı içeren çubuklardan daha düşük (P<0.05) tespit edilmiştir. Toplam fenolik miktarı, en yüksek hibiskus ekstraktı içeren çubuklarda (1118.36 mg/kg GAE) tespit edilirken, örneklerin antioksidan aktiviteleri arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık bulunmamıştır. Karmin kullanılan çubukların daha düşük L* ve b* değerleri (P<0.05; P<0.01) ve daha yüksek a* değeri (P<0.01) ile daha koyu kırmızı renkli olduğu belirlenmiştir. Duyusal değerlendirmede ise, en yüksek lezzet ve genel beğeni puanına hibiskus içeren çubuklar sahip olmuştur. Bu çalışmada, atıştırmalık et çubuklarının hem renklendirilmesi hem de zenginleştirilmesinde hibiskus ekstraktının başarıyla kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

Snack meat sticks are meat product obtained by stuffing natural lamb intestines with meat paste, which generally contains salt and various spices, and then cooking it. This study investigated the effect of mulberry and hibiscus extracts as natural colorants on the color stability, lipid oxidation, and sensory properties of snack sticks. pH and water activity (aw) values of snack sticks containing mulberry extract were lower (P<0.05) than those containing carmine and hibiscus extracts. The highest total phenolic was in sticks containing hibiscus (1118.36 mg/kg GAE), while no statistically significant differences were in antioxidant activity among samples. Carmine-containing sticks were darker red with lower L* and b* values (P<0.05; P<0.01) and a higher a* value (P<0.01). In sensory evaluation, sticks containing hibiscus had the highest flavor and overall acceptability scores. In this study, it was concluded that hibiscus extract could be successfully used for both coloring and enriching snack meat sticks.
FARKLI ÇÖZÜCÜ VE ULTRASONİKASYON UYGULAMALARININ MAYA HÜCRELERİ İLE Β-KAROTEN ENKAPSÜLASYONUNDA ETKİSİ
THE EFFECT OF DIFFERENT SOLVENTS AND ULTRASONICATION APPLICATIONS ON Β-CAROTENE ENCAPSULATION WITH YEAST CELLS
Yazar: Cerit, İnci; Güneş, Rabia; Çelik, Goncagül
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Encapsulation,Yeast,β-Carotene,Ultrasonication ; Enkapsülasyon,Maya,β-Karoten,Ultrasonikasyon

Karotenoid grubunun üyesi olan β-karoten, içerdiği çift bağlardan dolayı ışık, ısı ve oksijen gibi etmenlerin varlığında kolaylıkla bozulabilen bir moleküldür. β-karotenin bu çevresel faktörlerden korunması amacıyla maya hücreleri (Saccharomyces cerevisiae) ile enkapsüle edilmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Ayrıca, farklı çözücü (etil alkol ve etil asetat) ve ultrasonikasyon (5, 10, 20, 30 dk) uygulamalarının kapsülleme verimi üzerine etkisinin belirlenmesi çalışmanın diğer amaçlarıdır. Sonuçlar değerlendirildiğinde, en yüksek verim etil asetatın çözücü olarak kullanıldığı kapsüllerde (151.97 µg/g maya) elde edilirken ultrasonikasyon uygulaması ile verimin azaldığı tespit edilmiştir. Etil alkol kullanılan kapsüllerde verim 34.86 µg/g maya olarak belirlenmiş, 30 dk ultrasonikasyon ile 58.35 µg/g’a ulaşmıştır. Enkapsülasyon sonrası β-karotenin yapısında bir değişiklik olmadığı HPLC spektrumu ile doğrulanmıştır. FT-IR spektrumu ve SEM analizi görüntülerinde mikrokapsüller arasında fark görülmemiş ancak ultrasonikasyon işleminin maya çeperine zarar verdiği belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre, düşük maliyeti ve güvenilirliği ile dikkat çeken maya hücreleri, β-karotenin kapsüllenmesinde potansiyel taşıyan özellikler sunmuştur.

β-carotene, a member of the carotenoid group, is a molecule that can be easily degraded in the presence of factors such as light, heat and oxygen due to the double bonds it contains. This study aimed to encapsulate β-carotene with yeast cells (Saccharomyces cerevisiae) to protect it from these environmental factors. Moreover, the effects of different solvents (ethyl alcohol, ethyl acetate) and ultrasonication durations (5–30 minutes) on encapsulation efficiency were evaluated. The highest yield (151.97 µg/g yeast) was achieved using ethyl acetate, while ultrasonication reduced efficiency. With ethyl alcohol, yield was 34.86 µg/g yeast, increasing to 58.35 µg/g after 30 minutes of ultrasonication. HPLC confirmed no structural changes in β-carotene after encapsulation. FT-IR spectra and SEM analysis showed no significant differences between microcapsules, although ultrasonication damaged yeast cell walls. These findings suggest that yeast cells, due to their low cost and safety, are a promising option for β-carotene encapsulation.
ALTERNATİF PROTEİN KAYNAĞI OLARAK MAKROALGLER VE MAKROALGAL PROTEİNLERİN EKSTRAKSİYONU: BİR DERLEME ÇALIŞMASI
MACROALGAE AS ALTERNATIVE PROTEIN SOURCES AND EXTRACTION OF MACROALGAL PROTEIN: A REVIEW STUDY
Yazar: Şensu, Eda; Yücetepe, Aysun; Özçelik, Beraat
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Food Properties ; Gıda Özellikleri ; Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Food Sustainability ; Gıda Sürdürülebilirliği ; Makroalg,deniz yosunu,protein,ekstraksiyon,yeni teknolojiler ; Macroalgae,seaweed,protein,extraction,novel technologies

Nüfus artışı, ekilebilir arazi ve su kaynaklarının giderek azalması ve hayvancılığın olumsuz çevresel etkisi alternatif protein kaynaklarını bulma konusunda araştırma yapmayı gerekli kılmaktadır. Biyoaktif bileşenler açısından zengin olan makroalgler potansiyel sağlık yararları nedeni ile ilgi çekmektedir. Makroalgler, ekilebilir araziye ihtiyaç duymadan yetiştirilebilmeleri nedeni ile karasal bitkilere göre önemli bir avantaja sahiptir. Ayrıca, makroalgler diğer bitkisel ve hayvansal kaynaklı proteinlere kıyasla protein ve amino asit içeriği açısından önemli ölçüde zengindir. Ancak, makroalglerden protein ekstraksiyonu için kullanılan geleneksel yöntemler yüksek enerji ve su tüketiminin yanı sıra düşük ekstraksiyon verimi nedeniyle dezavantajlar sunmaktadır ve bu da makroalgal proteinlerin kullanılabilirliğini sınırlamaktadır. Bu noktada, makroalglerden proteinlerin ekstraksiyonu için düşük maliyetli, yeni ve sürdürülebilir teknolojilere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu derleme çalışmasında, öncelikle makroalglerin özellikleri, protein kalitesi, amino asit bileşimi ve sindirilebilirliğine dayalı olarak kullanım potansiyelleri açıklanmıştır. Ayrıca, makroalglerden proteinlerin ekstraksiyonu için enzimatik, darbeli elektrik alan, ultrases, mikrodalga, yüksek basınç ve sub-kritik akışkan ekstraksiyon gibi yeni yöntemler tartışılmıştır.

ncreased population, decrease in arable land and water supplies, and the detrimental environmental impact of husbandry have prompted research into alternate protein sources. Macroalgae, rich in bioactive chemicals, are gaining popularity due to their potential health advantages. Macroalgae have a significant advantage over terrestrial plants in that they can be cultivated without needing arable land. In addition, macroalgae are significantly rich in protein and amino acid content compared to other plant and animal proteins. However, traditional methods used for protein extraction from macroalgae present disadvantages due to high energy and water consumption and low extraction efficiency, which limits the usability of macroalgal proteins. At this point, protein extraction from macroalgae requires low-cost, innovative, and sustainable technology. This review indicates the properties of macroalgae and their potential for use based on their protein quality, amino acid composition and digestibility. Also, new methods such as enzymatic, pulsed electric field, ultrasound, high pressure, and sub-critic water extraction for extracting proteins from macroalgae were discussed.
GÖLEVEZ (COLOCASIA ESCULENTA (L.) SCHOTT): BESLENME VE SAĞLIK ÜZERİNE ETKİSİ
TARO (COLOCASIA ESCULENTA (L.) SCHOTT): EFFECTS ON NUTRITON AND HEALTH
Yazar: Horzum, Suhide Bilge; Bayrak, Ebru
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Food Nutritional Balance ; Gıda ve Beslenme Dengesi ; Gölevez,beslenme,sağlık ; Taro,nutrition,health

Gölevez (Colocasia Esculenta (L.) Schott), yenilebilir soğanları ve yaprakları için yetiştirilen en eski kültür bitkilerinden birisidir. Gölevez; kalo, kolakas, dasheen, eddoe, malanga, cocoyam, fil kulağı, taro olarak da bilinmektedir. Sodyum, potasyum, magnezyum, kalsiyum, fosfor, demir, çinko, bakır minerallerine ilaveten B1, B2, B6 ve C vitamininin önemli bitkisel kaynağı olduğu belirtilmektedir. Yüksek oranda nişasta içeren tropikal bir yumru mahsul olan gölevezde bulunan nişasta granüllerinin küçük boyutu gölevezin sindirilebilirliğini artırmaktadır. Gölevez; aynı zamanda ikincil metabolitler olan flavonoid, kampesterol, stigmasterol, β-sitosterol gibi biyoaktif bileşenlerden de zengindir. Bu sebeple antioksidan, antitümöral, antimetastatik, antimutajenik, antihiperglisemik ve antihiperkolesterolemik biyoaktiviteler göstermektedir. Gölevezin makro ve mikro besin ögesi kompozisyonu, beslenme ve sağlık üzerindeki rolü bu makalede derlenmiştir.

Taro (Colocasia Esculenta (L.) Schott) is one of the oldest cultivated plants grown for its edible bulbs and leaves. Taro is also known as kalo, kolakas, dasheen, eddoe, malanga, cocoyam and elephant ear. It is stated that it is an important herbal source of vitamins B1, B2, B6 and C in addition to the minerals sodium, potassium, magnesium, calcium, phosphorus, iron, zinc and copper. The small size of the starch granules in taro, a tropical tuber crop containing high amounts of starch, increases digestibility. Taro; it is also rich in bioactive components such as flavonoids, campesterol, stigmasterol and β-sitosterol, which are secondary metabolites. For this reason, it shows bioactivities antioxidant, antitumor, antimetastatic, antimutagenic, antihyperglycemic and anti-hypercholesterolemic. The nutrient composition of kelp and its role in nutrition and health are compiled in this article.
YOĞURT SUYU KULLANIMININ YAĞSIZ AYRANIN BAZI ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
EFFECT OF YOGHURT WHEY USE ON SOME PROPERTIES OF NONFAT AYRAN
Yazar: Kanca, Nazlı
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Dairy Technology ; Süt Teknolojisi ; Ayran,fermented beverage,color,phase seperation,strained yoghurt,yoghurt whey ; Ayran,fermente içecek,renk,serum ayrılması,süzme yoğurt,yoğurt suyu

Bu çalışmada, süzme yoğurt üretiminden elde edilen yoğurt suyu (YS), ayran üretiminde, sütün seyreltilmesinde kullanılan içme suyunun %0, %6, %12.5 ve %25’i yerine ilave edilmiş ve ayranların 14 günlük depolama süresince bazı özellikleri incelenmiştir. YS ilavesi ile örneklerin toplam kurumadde içerikleri ve titrasyon asitliği değerleri artmış, yağ, protein, kül içerikleri ve pH değerleri ise değişmemiştir.  YS’nin kıvam indeksi değerlerini artırdığı, serum ayrılması değerlerini ise azalttığı belirlenmiştir. Renk özelliklerinden a* değeri, YS ilavesi ile azalmış, L* ve b* değerlerinde ise farklılık görülmemiştir. Örneklerin tamamının depolama süresince 107 kob/ml’nin üzerinde laktik asit bakteri içeriğine sahip olduğu belirlenmiştir. Duyusal analiz sonuçlarına göre, ayranlar arasında görünüş, renk ve koku özellikleri bakımından farklılık görülmemiş, kıvam ve tat özellikleri bakımından ise en yüksek puanları en yüksek YS içeriğine sahip örnek almıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, ayran üretiminde YS kullanımının uygun olduğunu göstermiştir.

This study investigated the effects of incorporating yoghurt whey (YW) into the production of ayran by substituting portions of potable water with varying YW concentrations (0%, 6%, 12.5%, 25%) during milk dilution. The samples were evaluated over a 14-day storage period. The addition of YW significantly increased total dry matter and titratable acidity, while fat, protein, ash content, and pH remained unchanged. Furthermore, YW enhanced the consistency index and reduced phase separation. Color analysis revealed a decrease in the a* value, while L* and b* values remained unchanged. Microbial assessments confirmed that all samples maintained a lactic acid bacteria count exceeding 107 cfu/ml throughout the storage. Sensory evaluation demonstrated no significant differences in appearance, color, or odor among the samples; however, the highest YW content was associated with superior scores in terms of consistency and taste. These findings suggest that the incorporation of YW into ayran production is feasible.
FARKLI KURUTMA TEKNİKLERİNİN FINDIK OLEOZOMLARI ÜZERİNE ETKİLERİNİN BELİRLENMESİ
DETERMINATION OF THE EFFECTS OF DIFFERENT DRYING TECHNIQUES ON HAZELNUT OLEOSOMES
Yazar: Erinç, Hakan; Erkayıran, Tuğçe
Dergi: Gıda, Vol. 49 No. 6, 2024
Anahtar kelimeler: Food Technology ; Gıda Teknolojileri ; Oleosome,creaming,spray drying,freeze drying,oxidative stability,digestibility ; Oleozom,kremleşme,püskürterek kurutma,dondurularak kurutma,oksidatif stabilite,sindirilebilirlik

Bu çalışmada, kavrulmamış fındıklardan elde edilen oleozomlar yağ ve protein içerikleri ile kremleşme stabilitesi (pH 2-11) açısından karakterize edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, fındıktan elde edilen oleozomların yağ içeriği %87.45±0.36 ve protein içeriği %1.65±0.06 olarak belirlendi. Ayrıca oleozomların pH 7'de agregasyona/kremleşmeye karşı direnç gösterdikleri ancak daha yüksek ve daha düşük pH değerlerinde kararsız oldukları tespit edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında, oleozomlar maltodekstrin ile karıştırıldıktan sonra iki farklı yöntemle (püskürtülerek ve dondurularak) kurutulmuştur. Örnekler üzerinde yapılan sindirilebilirlik ve oksidatif stabilite analizleri, kurutulan örneklerin sindirilebilirlik açısından kontrol örneğinden daha iyi olduğunu göstermiştir. Dondurularak kurutulan oleozomlar, kontrol örneğiyle benzer oksidatif stabilite sonuçları sergilerken, püskürtülerek kurutulan örneklerin sıcaklık etkisiyle önemli ölçüde okside olduğu belirlenmiştir.

In this study, oleosomes obtained from raw hazelnuts were characterized for their fat-protein contents and creaming stability (pH 2-11). According to the analysis results, oleosomes obtained from hazelnuts had a fat content of 87.45%±0.36 and a protein content of 1.65%±0.06. On the other hand, it was found that they exhibited resistance to aggregation/creaming at pH 7, but were unstable at higher and lower pH values. In the second phase of the study, oleosomes were mixed with maltodextrin and then dried using two different methods (spray-drying and freeze-drying). Digestibility and oxidative stability analyses conducted on the samples revealed that the digestibility of the dried samples was superior to that of the control sample. Freeze-dried oleosomes exhibited oxidative stability results similar to the control sample, while it was determined that samples dried by spray-drying underwent significant oxidation due to the temperature effect.