hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
APA BARAJ GÖLÜ’NDE (KONYA) YAŞAYAN Cyprinus carpio L.’NUN KAS DOKUSU YAĞ ASİDİ KOMPOZİSYONU
Apa Baraj Gölü’nde (Konya) Yaşayan Cyprinus carpio L.’nun Kas Dokusu Yağ Asidi Kompozisyonu
Yazar: Bulut, Sait; Mert, Ramazan; Solak, Kemal; Çevik, Cemal
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Apa Baraj Gölü, Cyprinus carpio, yağ asidi kompozisyonu

Bu çalışmada, Apa Baraj Gölü (Konya)’nde yaşayan ve ekonomik öneme sahip Cyprinus carpio (L., 1758)’nun kas dokusu yağ asidi kompozisyonu araştırılmıştır. Sazan örnekleri Apa Baraj Gölü’nden 3 erkek ve 3 dişi olarak Temmuz 2001’de alınmıştır. Numuneler kapiler kolon (SP-2330), FID dedektör ve mix standart kullanılarak gaz kromatografisinde analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada, sazanların kas dokusundaki toplam doymuş yağ asidi (SFA) erkeklerde %30,69 ve dişilerde %35,67 bulunmuştur. En yüksek SFA palmitik asit (%20,25 erkek; %23,70 dişi) ve stearik asittir (%4,88 erkek; %5,46 dişi). Toplam tekli doymamış yağ asidi (MUFA) erkeklerde %44,42 ve dişilerde %39,96 tespit edilmiştir. En yüksek MUFA oleik asit (%23,68 erkek; %20,82 dişi) ve palmitoleik asittir (%17,68 erkek; %15,36 dişi). Toplam çoklu doymamış yağ asidi (PUFA) erkeklerde %8,48 ve dişilerde %7,24 bulunmuştur. En yüksek PUFA linoleik asit (%3,76 erkek; %4,23 dişi), linolenik asit (%2,06 erkek; %1,32 dişi) ve eikozapentaenoik asittir (%1,34 erkek; %0,58). Erkek ve dişi sazanların kas dokularındaki yağ asidi kompozisyonları farklılık göstermiştir.

Bu çalışmada, Apa Baraj Gölü (Konya)’nde yaşayan ve ekonomik öneme sahip Cyprinus carpio (L., 1758)’nun kas dokusu yağ asidi kompozisyonu araştırılmıştır. Sazan örnekleri Apa Baraj Gölü’nden 3 erkek ve 3 dişi olarak Temmuz 2001’de alınmıştır. Numuneler kapiler kolon (SP-2330), FID dedektör ve mix standart kullanılarak gaz kromatografisinde analiz edilmiştir. Yapılan çalışmada, sazanların kas dokusundaki toplam doymuş yağ asidi (SFA) erkeklerde %30,69 ve dişilerde %35,67 bulunmuştur. En yüksek SFA palmitik asit (%20,25 erkek; %23,70 dişi) ve stearik asittir (%4,88 erkek; %5,46 dişi). Toplam tekli doymamış yağ asidi (MUFA) erkeklerde %44,42 ve dişilerde %39,96 tespit edilmiştir. En yüksek MUFA oleik asit (%23,68 erkek; %20,82 dişi) ve palmitoleik asittir (%17,68 erkek; %15,36 dişi). Toplam çoklu doymamış yağ asidi (PUFA) erkeklerde %8,48 ve dişilerde %7,24 bulunmuştur. En yüksek PUFA linoleik asit (%3,76 erkek; %4,23 dişi), linolenik asit (%2,06 erkek; %1,32 dişi) ve eikozapentaenoik asittir (%1,34 erkek; %0,58). Erkek ve dişi sazanların kas dokularındaki yağ asidi kompozisyonları farklılık göstermiştir.
The Taxon Imperfectly Known and Doubtfully: Hermodactylus Tuberosus (l.) Mıller var. Tuberosus (Irıdaceae) From Turkeyr (011002) (7-11)
Türkiye’den Eksik ve Şüpheli bilinen bir Takson: Hermodactylus Tuberosus (l.) mıller var. Tuberosus (Irıdaceae)
Yazar: Özdemir, Canan; Yetişen, Kadriye; Alçıtepe, Emine
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Anatomy,Hermodactylus, Iridaceae, Morphology ; Anatomi,Hermodactylus, Iridaceae, Morfoloji

Çalışmamızda Manisa Muradiye Üçpınar [B1].’dan toplanan Hermodactylus tuberosus (L.) Miller var. tuberosus (Iridaceae) morfolojik ve anatomik olarak araştırılmıştır. Eksik ve şüpheli olarak bilinen bu taksonun morfolojik olarak ayırt edici karakterleri detaylı bir şekilde tanımlanmıştır ve fotoğraflanmıştır. Kök enine kesiti merkezinde 1-2 adet metaksilem barındırmaktadır. Skape enine kesiti özel bir şekle sahiptir. Skape dikdörtgen şekillidir ve köşeleri dışarıya doğru çıkıntı yapmıştır. Yaprak mezofilinde palizat ve sünger parankiması ayrımı gözlenmemiştir

Hermodactylus tuberosus (L.) Miller var. tuberosus (Iridaceae) have been described morphologically and anatomically from the Üçpınar village of Muradiye in Manisa [B1]. Morphologically diagnostic features detailed description and figured of the var. tuberosus that is imperfectly known and doubtfully. Root cross section has 1-2 metaxylem in the root centre. Shape of scape cross-section was very special. Rectangular scape’s corners were protruding outward. There was no differentiation as pallisade and spongy parenchyma at mesophile of the leaf
ADIYAMAN LALESİNDE FARKLI SOĞAN  ÇEVRE BÜYÜKLÜKLERİNİN BİTKİ GELİŞİMİ ÜZERİNE ETKİLERİ
Adıyaman Lalesinde Farklı Soğan Çevre Büyüklüklerinin Bitki Gelişimi Üzerine Etkileri
Yazar: Kahraman, Özgür; Özzambak, Ercan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Adıyaman Lalesi, Topraksız Tarım, Yetiştiricilik, Soğan Çevre Büyüklüğü

Bu çalışma 2003-2004 yılları arasında Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümüne ait yüksek tünelde yürütülmüştür. Adıyaman Lalesinde farklı soğan çevre büyüklüklerinin (18-20 cm, 2022 cm ve 22-24 cm) bitki gelişimi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılan çalışmada, Adıyaman Lalesi soğanları perlit ortam kültüründe yetiştirilmiştir. Yetiştiricilik sonrası; soğan çevre büyüklüğünün artışı; gövde çapı, gövde sayısı, gövde boyu ve çiçek uzunluğunu arttırdığı saptanmıştır

Bu çalışma 2003-2004 yılları arasında Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümüne ait yüksek tünelde yürütülmüştür. Adıyaman Lalesinde farklı soğan çevre büyüklüklerinin (18-20 cm, 2022 cm ve 22-24 cm) bitki gelişimi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla yapılan çalışmada, Adıyaman Lalesi soğanları perlit ortam kültüründe yetiştirilmiştir. Yetiştiricilik sonrası; soğan çevre büyüklüğünün artışı; gövde çapı, gövde sayısı, gövde boyu ve çiçek uzunluğunu arttırdığı saptanmıştır
TOPRAKSIZ KÜLTÜR, SERA KOŞULLARINDA ORGANİK VE İNORGANİK ORTAMLARIN AĞLAYAN GELİN (FRİTİLLARİA İMPERİALİS) SOĞANLARI ÜZERİNE ETKİLERİ
Topraksız Kültür, Sera Koşullarında Organik ve İnorganik Ortamların Ağlayan Gelin (Fritillaria İmperialis) Soğanları Üzerine Etkileri
Yazar: Kahraman, Özgür; Özzambak, Ercan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Fritillaria imperialis, Topraksız Kültür, Ortam, Yetiştiricilik

Ağlayan Gelinde farklı ortamların (perlit, zeolit, pomza, kum, torf, Hindistan cevizi lifi, talaş) bitki gelişimi, soğan çapı, soğan ağırlığı ve yavru soğan oranı üzerine etkilerinin araştırıldığı çalışma 20042005 kış yetiştirme döneminde, Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü serasında yürütülmüştür. Ağlayan Gelinin 12 cm çevre büyüklüğündeki soğanları kullanılmış, en yüksek soğan çapı ve ağırlığı kumda (6.8 cm ve 109.6 g) elde edilmiştir. Yavru oranı % 88 ve 295 (kumda) arasında saptanmıştır.

Ağlayan Gelinde farklı ortamların (perlit, zeolit, pomza, kum, torf, Hindistan cevizi lifi, talaş) bitki gelişimi, soğan çapı, soğan ağırlığı ve yavru soğan oranı üzerine etkilerinin araştırıldığı çalışma 20042005 kış yetiştirme döneminde, Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümü serasında yürütülmüştür. Ağlayan Gelinin 12 cm çevre büyüklüğündeki soğanları kullanılmış, en yüksek soğan çapı ve ağırlığı kumda (6.8 cm ve 109.6 g) elde edilmiştir. Yavru oranı % 88 ve 295 (kumda) arasında saptanmıştır.
ORIGANUM HYPERICIFOLIUM SCHWARZ ET DAVIS VE O. SIPYLEUM L. ÜZERİNDE MORFOLOJİK, ANATOMİK VE EKOLOJİK ARAŞTIRMALAR
Orıganum hyperıcıfolıum Schwarz et Davis ve O. sıpyleum L. Üzerinde Morfolojik, Anatomik ve Ekolojik Araştırmalar
Yazar: Temel, Mehmet; Tokur, Süleyman
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Origanum L. (Lamiaceae), anatomi, morfoloji, ekoloji

Bu çalışmada, farklı lokalitelerde yayılış gösteren 2 endemik Origanum L.türünün (Origanum hypericifolium Schwarz et Davis, O.sipyleum L.) iç ve dış morfolojileri incelenmiş; ekolojik özellikleri ortaya konmuştur. İncelenen türlerde morfolojik olarak çok belirgin farklar görülmedi. Kök anatomisinde mantarlaşmış dokularda farklılıklar görülürken, gövdede ise tek sıralı epidermis, köşe kollenkiması, 1-2 sıralı endodermis, açık kollateral iletim demetleri ve öz kolları benzerlik; parankimatik öz hücreleri farklılık göstermektedir. Yapraklar dorsiventral, tek sıralı epidermis, bol kloroplastlı mezofil hücrelerine sahiptir. Epidermis hücre şekli, stoma indeksleri ve sesil salgı cepleri birbirinden farklılık gösterir. Ekolojik açıdan, türlerin yetişme ortamları, toprağın fiziksel ve kimyasal özelliklerinde farklılıklar vardır

Bu çalışmada, farklı lokalitelerde yayılış gösteren 2 endemik Origanum L.türünün (Origanum hypericifolium Schwarz et Davis, O.sipyleum L.) iç ve dış morfolojileri incelenmiş; ekolojik özellikleri ortaya konmuştur. İncelenen türlerde morfolojik olarak çok belirgin farklar görülmedi. Kök anatomisinde mantarlaşmış dokularda farklılıklar görülürken, gövdede ise tek sıralı epidermis, köşe kollenkiması, 1-2 sıralı endodermis, açık kollateral iletim demetleri ve öz kolları benzerlik; parankimatik öz hücreleri farklılık göstermektedir. Yapraklar dorsiventral, tek sıralı epidermis, bol kloroplastlı mezofil hücrelerine sahiptir. Epidermis hücre şekli, stoma indeksleri ve sesil salgı cepleri birbirinden farklılık gösterir. Ekolojik açıdan, türlerin yetişme ortamları, toprağın fiziksel ve kimyasal özelliklerinde farklılıklar vardır
Poli (N-Vinilkaprolaktam) Mikrojellerinin Sentez Şartlarının Optimizasyonu
Optimization of Synthesis Conditions of Poly(N-Vinylcaprolactam) Microgels
Yazar: Özkahraman, Bengi; Acar, İşıl; Gök, Mehmet Koray; Güçlü, Gamze
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Poly (N-vinyl caprolactam) ; Poli (N-vinil kaprolaktam), Mikrojel, Emülsiyon polimerizasyonu

Bu çalışmada, poli(N-vinil kaprolaktam) mikrojellerinin sentezi ve karakterizasyonu gerçekleştirilmiştir. Mikrojellerin sentezi, sulu ortamda serbest radikal katılma polimerizasyonu ile emülsiyon polimerizasyonu tekniğine göre yapılmıştır. Farklı türde başlatıcı kullanımının ve farklı reaksiyon sıcaklıklarının etkisini belirleyebilmek amacıyla dört farklı mikrojel sentezlenmiştir. Mikrojellerin sentezinde başlatıcı olarak; 2,2’-azobisbütironitril (AIBN) ve 2,2’-azobis(2-metilpropionamid) dihidroklorür (AMPA) kullanılmıştır. Mikrojeller, AIBN veya AMPA başlatıcıları varlığında 70oC ve 80oC olmak üzere iki farklı sıcaklıkta sentezlenmiştir. Takiben sentezlenen tüm mikrojellerin reaksiyon verimleri belirlenmiştir. Elde edilen polimerlerin yapısal analizi, Fourier Transform Infrared Spektroskopisi (FTIR) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ayrıca tüm mikrojel ürünlerin, zeta potansiyeli ve partikül boyutu dağılımı ölçümleri yapılmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlara göre, sentez reaksiyonları, AMPA başlatıcısı varlığında ve 70oC sıcaklığında gerçekleştirildiğinde en yüksek reaksiyon verimi elde edilmiştir

In this study, we aimed to synthesis and characterization of poly (N-vinyl caprolactam) microgels. The synthesis of microgels was performed via free radical polymerization with emulsion polymerization technique in aqueous media. Four different microgels were synthesized in order to determine the effect of usage of different initiator and different reaction temperatures. Two different type initiators were used for microgel synthesis reactions such as 2,2'-azobisisobutyronitrile (AIBN) and 2,2’-azobis(2methylpropionamidine)dihydrochloride (AMPA). Microgels were synthesized in two different temperatures such as 70 and 80oC in presence of AIBN or AMPA. Then, product yields (reaction efficiency) of all microgels were determined. Structural analyses of microgels were carried out using Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) and Scanning Electron Microscope (SEM). In addition, zeta potentials and particle size distributions of all microgels were determined. According to results, the highest product yields were obtained from reaction which is used AMPA as initiator at 70oC reaction temperature. © Afyon Kocatepe Üniversitesi
LAKTOFERRİNİN BİYOLOJİK ÖZELLİKLERİ VE HASTALIKLARLA İLİŞKİSİ
The Biological Characteristics of Lactoferrin and Its Relation with Disease
Yazar: Avcı, Gülcan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Laktoferrin, Demir Bağlayan Glikoprotein, Kesilmiş Süt Proteinleri

Laktoferrin, transferrin gen ailesinin demir bağlayan tek zincirli bir glikoproteinidir. Demir taşınması yanında antiinflamatuar, antifungal ve çoğıı bakterilere karşı antibakteriyel özelliği nedeniyle hem sağlık alanında hem de endüstri alanında kullanılmaktadır. Bu çalışmada laktoferrinin biyolojik özellikleri ve bunların hastalıklarla olan ilişkisi ortaya konmuştur. Bu proteinin insan ve veteriner hekimliğinde oksidatif stres, kanser, mastitis ve pankreatitis gibi olgularda erken tam aracı olarak kullanılmaktadır. Ayrıca nötropeniye sebep olan nedenlerin ayırıcı tanısında kemik iliği aktivitesinin duyarlı bir indikatörü olarak kabul edilmektedir. Sonuç olarak, bu glikoproteinin düzey değişimlerinin hastalıkların klinik takibinde değerlendirilebileceği ve konu ile ilgili daha fazla araştırma yapılması gerektiği kanısına varılmıştır.

Laktoferrin, transferrin gen ailesinin demir bağlayan tek zincirli bir glikoproteinidir. Demir taşınması yanında antiinflamatuar, antifungal ve çoğıı bakterilere karşı antibakteriyel özelliği nedeniyle hem sağlık alanında hem de endüstri alanında kullanılmaktadır. Bu çalışmada laktoferrinin biyolojik özellikleri ve bunların hastalıklarla olan ilişkisi ortaya konmuştur. Bu proteinin insan ve veteriner hekimliğinde oksidatif stres, kanser, mastitis ve pankreatitis gibi olgularda erken tam aracı olarak kullanılmaktadır. Ayrıca nötropeniye sebep olan nedenlerin ayırıcı tanısında kemik iliği aktivitesinin duyarlı bir indikatörü olarak kabul edilmektedir. Sonuç olarak, bu glikoproteinin düzey değişimlerinin hastalıkların klinik takibinde değerlendirilebileceği ve konu ile ilgili daha fazla araştırma yapılması gerektiği kanısına varılmıştır.
GLUTATHİONE REDÜKTAZ ENZİMİNİN GAMMARUS PULEX'TEN SAFLAŞTIRILMASI VE BİYOKİMYASAL YÖNDEN KARAKTERİZASYONU
Glutathione Redüktaz Enziminin Gammarus pulex'ten Saflaştırılması ve Biyokimyasal Yönden Karakterizasyonu
Yazar: Poyraz, İsmail; Kutlu, Mehtap; Aydoğan, Gözde
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Gammarus, Glutathione reductase, Enzyme, Purification

Uzun yıllardan beri tatlı su amfıpodları, ekotoksikolojik çalışmalarda kullanılan en popüler canlı guruplarından birisi olmuştur. Dünyanın birçok bölgesinde yaygın olarak bulunması, elde edilebilme ve toplama kolaylığı, laboratuvar koşullarında yaşatılabilmesi konusunda büyük sorunlar çıkmayışı gibi avantajlarının yanı sıra bir çok toksik maddeye karşı da duyarlı bir organizmadır.  Glutatyon redüktaz enzimi hücrede okside glutatyonu redükte glutatyona dönüştürmeden sorumlu olan ve tüm dokularda tespit edilen flavoprotein yapısında bir enzimdir. Enzimin fonksiyonu hücrenin oksidatif strese karşı korunmasında ve deoksiribonükleotitleriıı üretiminde rol almasıdır. Bu çalışmada sucul bir omurgasız olan ve balıkların besinini teşkil eden Gammarus pulex ’ deki glutatyon redüktaz enzimi 14 basamakta pürifıye edilmiş ve SDS-PAGE elektroforez yöntemi ile molekül ağırlığı tespit edilmiştir.

Uzun yıllardan beri tatlı su amfıpodları, ekotoksikolojik çalışmalarda kullanılan en popüler canlı guruplarından birisi olmuştur. Dünyanın birçok bölgesinde yaygın olarak bulunması, elde edilebilme ve toplama kolaylığı, laboratuvar koşullarında yaşatılabilmesi konusunda büyük sorunlar çıkmayışı gibi avantajlarının yanı sıra bir çok toksik maddeye karşı da duyarlı bir organizmadır.  Glutatyon redüktaz enzimi hücrede okside glutatyonu redükte glutatyona dönüştürmeden sorumlu olan ve tüm dokularda tespit edilen flavoprotein yapısında bir enzimdir. Enzimin fonksiyonu hücrenin oksidatif strese karşı korunmasında ve deoksiribonükleotitleriıı üretiminde rol almasıdır. Bu çalışmada sucul bir omurgasız olan ve balıkların besinini teşkil eden Gammarus pulex ’ deki glutatyon redüktaz enzimi 14 basamakta pürifıye edilmiş ve SDS-PAGE elektroforez yöntemi ile molekül ağırlığı tespit edilmiştir.
Mann-Whitney U ile Student’s t testinin I.Tip Hata ve Güç bakımından Karşılaştırılması: Monte Carlo Simülasyon Çalışması (011302) (5-11)
Comparision Mann-Whitney U Test and Students’ t Test in Terms of Type I Error Rate and Test Power: A Monte Carlo Sımulation Study
Yazar: Bindak, Recep
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Type I error, Test power, Mann-Whitney U test, Students’ t test ; I.Tip hata; Testin gücü; Mann-Whitney U test, Students’ t test; Monte Carlo simülasyonu

Parametrik t testinin varsayımları karşılanmadığı durumda alternatif olarak Mann-Whitney U testi kullanılmaktadır. Varsayımlar yerine getirildiğinde t testinin daha güvenli olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı kitlenin normal dağılımlı olması durumunda ve çeşitli örnek hacimlerinde MWU ile t testinin performanslarını karşılaştırmaktır. Kitleden örnek seçme için Monte Carlo simülasyonu yapıldı. Ortalamalar arası fark δ=0, δ=0.5σ, δ=1σ ve varyans oranları 1:1, 1:4, 1:9 olan kitlelerin ikili kombinasyonları kullanıldı. Birinci tip hata ve test gücünü hesaplamak için her bir kombinasyon için 20000 Monte Carlo denemesi yapıldı. Her bir kombinasyon ve farklı örnek hacimleri için çekilen örneklere her iki test uygulandı, red edilen sıfır hipotezi sayısı kaydedildi. Küçük örnek (n≤30) hacminde MWU testinin daha az hata verdiği, H0 hipotezinin ret veya kabul edilmesinde MWU ile t testlerinin %97 oranında aynı sonucu verdikleri görüldü. Eşit olmayan varyans durumunda özellikle örnek hacmi arttıkça MWU testinin I.Tip hata oranını koruyamadığı görüldü

The nonparametric Mann-Whitney U test is an alternative to parametric Student’s t-test, when the assumptions of t-test cannot be respected. However as one understood, it is more reliable to use the ttest if its assumptions can be met. The purpose of this study is to analyze the performances of the Mann- Whitney U test and Student’s t test in cases of normal populations and various sample sizes. A Monte Carlo simulation study is cariried out via data which were produced from standard normal distribution. Dual combinations of populations were used, with a difference between the means of δ=0, δ=0.5σ, δ=1σ and, variance ratios of 1:1, 1:4, 1:9. To compute Type I error rate and test power, 20000 trial were made for each condition. For each combination, two samples with various sample sizes were randomly selected; both tests were applied, and the number of rejected null hypotheses was recorded. The MWU test gave fewer errors in small samples (n≤30). MWU and t tests gave the same result at 98% rate in rejecting or accepting the H0 hypothesis. In case of unequal variance, as sample size increased, the type I error ratio increased, particularly for the U test; both tests gave the same result in approximately 97% of simulations. © Afyon Kocatepe Üniversitesi
BAZI MAKROFUNGUSLARIN ANTİMİKROBİYAL AKTİVİTELERİ
The Antimicrobial Activities of'Some Mocrofungi
Yazar: Duman, Rüstem; Taner, Hatice; Doğan, Hasan Hüseyin
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Antimikrobiyal aktivite, Fomes fomentarius, Lepista nuda, Hebeloma eburneum

Fomes fomentariııs (L.) Fr., Lepista nııda (Bull, ex Fr.) ve Hebeloma eburneum Mal. makrofunguslarmdan Etil asetat, Aseton, Kloroform ve Etanol ekstreleri hazırlanarak Disk Difüzyon metoduna göre Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Salmonella thyphimurium ST 10, Sarcina lutea ATCC 9341, Bacillus thuringiensis (israiliensis), Bacillus cereus ATCC 11778, Streptococcus faecalis, Streptococcus salivarius RSHE 606, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus ATCC 6538, Enterobacter cloacae, Escherichia coli ATCC 29998, Serratia marcescens (pigmentli), Klebsiella pneumonia, Salmonella thyphimurium (1, 4, 5, 12:i: 1, 2) ve Candida albicans ATCC 10231 üzerine olan antimikrobiyal etkileri ölçülmüştür.  Bulgularımıza göre, Fomes fomentarius ve Lepista nuda’dan hazırlanan tüm ekstrelerin kullanılan test mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal aktivite içermediği tespit edilmiştir. Hebeloma ebumeum’dan hazırlanan tüm ekstrelerin ise Bacillus cereus ATCC 11778, Staphylococcus aureus ATCC 6538 ve Sarcina lutea ATCC 9341’ya karşı değişik derecelerde antibakteriyel etkiye sahip olduğu, ancak çalışmada kullanılan diğer test mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal aktivite içermediği belirlenmiştir. Antimikrobiyal aktivite deneyleri üç kez tekrarlı gerçekleştirilmiştir.

Fomes fomentariııs (L.) Fr., Lepista nııda (Bull, ex Fr.) ve Hebeloma eburneum Mal. makrofunguslarmdan Etil asetat, Aseton, Kloroform ve Etanol ekstreleri hazırlanarak Disk Difüzyon metoduna göre Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Salmonella thyphimurium ST 10, Sarcina lutea ATCC 9341, Bacillus thuringiensis (israiliensis), Bacillus cereus ATCC 11778, Streptococcus faecalis, Streptococcus salivarius RSHE 606, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus ATCC 6538, Enterobacter cloacae, Escherichia coli ATCC 29998, Serratia marcescens (pigmentli), Klebsiella pneumonia, Salmonella thyphimurium (1, 4, 5, 12:i: 1, 2) ve Candida albicans ATCC 10231 üzerine olan antimikrobiyal etkileri ölçülmüştür.  Bulgularımıza göre, Fomes fomentarius ve Lepista nuda’dan hazırlanan tüm ekstrelerin kullanılan test mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal aktivite içermediği tespit edilmiştir. Hebeloma ebumeum’dan hazırlanan tüm ekstrelerin ise Bacillus cereus ATCC 11778, Staphylococcus aureus ATCC 6538 ve Sarcina lutea ATCC 9341’ya karşı değişik derecelerde antibakteriyel etkiye sahip olduğu, ancak çalışmada kullanılan diğer test mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal aktivite içermediği belirlenmiştir. Antimikrobiyal aktivite deneyleri üç kez tekrarlı gerçekleştirilmiştir.