hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Obez çocuklarda subklinik hipotiroidi
Subclinical hypothyroidism in obese children
Yazar: Torun, Emel; Cindemir, Ergül; Özgen, İlker Tolga; Öktem, Faruk
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Body mass index, obesity, thyroid functions ; Beden kitle indeksi, obezite, tiroid fonksiyonları

Amaç: Çocukluk çağı obezitesinde tiroid fonksiyonlarının değerlendirilmesi, subklinik-klinik hipotiroidinin saptan&shy;ması amaçlanmıştır.    Gereç ve yöntem: Çalışmamızda, 2-18 yaş arasında 85 obez, 47 obez olmayan hastanın, serbest triiyodotironin( sT3) ve tiroksin (sT4) ve tiroid stimülan hormon (TSH) dü&shy;zeylerine bakıldı. Obez grupta, TSH düzeyi 5,4uIU/ml\'nin üzerinde saptanan hastaların, tiroid otoantikor düzeyleri ölçüldü ve tiroid ultrasonu yapılarak tiroid volümü hesap&shy;landı.    Bulgular: Obez hastaların sT3 ortalamaları ve TSH de&shy;ğerleri, kontrol grubunun değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunurken, sT4 ortalamala&shy;rında iki grup arasında fark saptanmadı. TSH >5,4 IU/ ml olan hastalardan birinde otoantikor düzeylerinde yük&shy;seklik saptandı. TSH >5,4 IU/ml olan 28 hastadan 25\'inin tiroid ultrasonu normal iken, kalan 3 hastada tiroidit veya nodül saptandı ancak tiroid büyümesi yoktu.    Sonuç: Vücut kitle indeksi (BMI) yüksek hastalarda sT3 ve TSH düzeyi yüksek, sT4 ise normal saptanmıştır. TSH ve sT3 yüksekliği obesitenin bir sonucudur ve edinsel hi&shy;potroidi ile ayırıcı tanısı yapılmalıdır.

Objective: Thyroid functions in obese children and ado&shy;lescents were evaluated in order to determine subclinical and clinical hypothyroidism.    Materials and methods: In this study, 85 obese (Body mass index >97th percentile) children, aged 2-14 years, as well as 47 healthy controls were enrolled. Levels of serum free triiodothyronine (fT3), free thyroxine (fT4) and thyroid-stimulating hormone (TSH) of the two groups were compared. Obese children with TSH level above 5.4 IU/ml were also analyzed for anti-thyroglobulin (anti Tg) and antiperoxidase antibodies (anti TPO) and thyroid ul&shy;trasounds were performed.    Results: Obese children showed higher serum concen&shy;trations of TSH and fT3 than the controls but no significant difference in serum fT4 levels was found between the two groups (P=0.001). One child had high auto antibodies and 32 had high TSH levels. Of the latter, 29 children had normal thyroid ultrasound findings and three had nodules or thyroiditis but no enlargement of the thyroid gland.    Conclusion: TSH and fT3 levels were found to be higher in obese children compared with non-obese children with no difference of fT4 levels between two groups.
Eklem şikayeti olan ve antistreptolizin-O titresi yüksek çocuklarda profilaktik penisilin uygulamasının değerlendirilmesi
Evaluation of prophylactic penicillin administration in children with joint complaints and high serum anti-streptolysin O titers
Yazar: Kısaarslan, Ayşenur Paç; Arslaner, Hümeyra; Torun, Yasemin Altuner; Baştuğ, Funda; Turanoğlu, Cem; Karakükçü, Çiğdem
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: joint pain, acute rheumatic fever, penicillin prophylaxis. ; Eklem ağrısı, akut romatizmal ateş, profilaksi.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, eklem şikayetleri ile başvu&shy;ran, antistreptolizin-O (ASO) seviyesi yüksek hastalarda akut romatizmal ateş tanısının Jones ölçütlerine uygunlu&shy;ğu, profilaktik penisilin kullanımının sıklığı ve gerekçeleri araştırmaktır.    Gereç ve yöntem: ASO değeri 300 Todd ünitesi üzerinde olan 6-16 yaş arası 240 hastaya hastane kayıtlarından ulaşıldı. Eklem yerlerinde şişlik/kızarıklık/hareket kısıtlılı&shy;ğı, etkilenen eklem sayısı, şikayetlerin süresi, ateş, profi&shy;laktik penisilin kullanımı, tedavinin süresi, aileye söylenen tanı ve yapılan diğer tetkikler soruldu. Profilaksi alan has&shy;talarda akut romatizmal ateş tanısının Jones ölçütlerine uygunluğu değerlendirildi.    Bulgular: Hastalardan 39\'unda (%16,25) artrit bulguları olduğu, bu hastaların 31\'ine (%79,5) profilaktik penisilin verildiği, geriye kalan 201 (%83,75) hastanın eklem ağrısı olduğu, bu 201 hastanın 109\'una (%54,2) penisilin profi&shy;laksisi uygulandığı, 92\'sine (%45,8) penisilin profilaksisi verilmediği tespit edildi.    Sonuç: Bu çalışmada endikasyon dışı penisilin kullanı&shy;mının yaygın olduğunu tespit ettik. Profilaksiye alınacak hastaların Dünya Sağlık Örgütü ve Amerikan Kalp Derne&shy;ği\'nin düzenlediği Jones ölçütlerine göre değerlendirilip, kanıta dayalı olguların tedavi edilmesi gerekmektedir.

Objective: Eligibility criteria for the diagnosis of acute rheumatic fever and the reasons for the administration of prophylactic penicillin were investigated in patients admit&shy;ted with complaints of joint and high anti-streptolysin O (ASO) titers.    Materials and methods: From the hospital reports, 240 patients those ASO titers were higher than 300 Todd unit and aged between 6-16 years were included to the study. The presence of swelling /redness /limitation of movement and number of affected joints, duration of complaints, presence of fever, prophylactic penicillin administration, response to therapy and repetition were asked. Eligibil&shy;ity for Jones criteria for the diagnosis of acute rheumatic fever was investigated.    Results: Arthritis was present in 39 (16.25%) patients and 31 (79.5%) of these patients were given penicillin prophylaxis. The number of patients with joint pain was 201 (83.75%) and 109 (54.2%) of them were given pro&shy;phylactic penicillin administration.    Conclusion: In this study, we found high penicillin ad&shy;ministration rate without real indication. Acute rheumatic fever diagnosis in children should be carefully based on Jones criteria suggested by WHO and AHA and should be avoided from unnecessary prophylaxis.
Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi\'nde Giardia intestinalis ve Entamoeba histolytica/dispar prevalansı: Dört yıllık izlem
The prevalence of Giardia intestinalis and Entamoeba histolytica/dispar in Van Regional Training and Research Hospital: A four-year monitoring
Yazar: Bayram, Yasemin; Parlak, Mehmet; Çıkman, Aytekin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Giardia, Entemoeba histolytica/ Entemoeba dispar, prevalence ; Giardia, Entemoeba histolytica/ En&shy;temoeba dispar, prevalans

Amaç: Çalışmada dört yıllık sürede Giardia intestinalis ve Entemoeba histolytica/ Entemoeba dispar saptanma oranı, yıllar göre dağılımı ile yaş grupları ve cinsiyete göre dağılımının retrospektif olarak belirlenmesi amaçlanmış&shy;tır.    Gereç ve yöntem: Ocak 2008 ile Aralık 2011 tarihleri arasında laboratuvarımıza gönderilen 9911 dışkı örneği parazitolojik yönden incelenmiştir. Taze dışkı örneklerinde Entamoeba sp., Giardia trofozoit ve kistlerinin mikrosko&shy;bik teşhisi için nativ-lugol, formol etil asetat ile sediman&shy;tasyon yöntemi kullanılmıştır. Ayrıca amiplerin ayırıcı ta&shy;nısının yapılamadığı dışkı örneklerine Trichrome boyama yöntemi uygulanmıştır.    Bulgular: Çalışma süresince araştırılan 9911 dışkı örne&shy;ğinin %4,7\'sinde Giardia ve %6.2\'sinde ise E.histolytica/ E.dispar pozitifliği saptanmıştır. Giardia pozitif olan has&shy;taların %57\'si erkek ve %43\'ü kadın olarak belirlenirken buna benzer olarak E.histolytica/ E.dispar pozitif olan hastaların %56\'sı erkek ve %44\'ü de kadın olarak saptan&shy;mıştır. Her iki parazitin de erkeklerde daha sık görülmesi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p

Objective: The aim of this retrospective study was to de&shy;termine the frequency rates of Giardia and E.histolytica/ E.dispar and their distribution by years as well as age groups and gender distribution during a four-year period.    Materials and methods: A total of 9911 stool samples sent to our laboratory between January 2008 and Decem&shy;ber 2011 were tested for parasites. Native-Lugol and for&shy;mol ethyl acetate sedimentation methods were utilized for microscopic identification of Entamoeba sp. and Giardia trophozoites and cysts in fresh stool samples. Addition&shy;ally, trichrome staining was performed in stool samples where the distinctive diagnosis could not be confirmed.    Results: From a total of 9911 stool samples analyzed during the study, 4.7% were positive for Giardia and 6.2% were positive for Entemoeba histolytica/ Entemoeba dis&shy;par. Of Giardia-positive patients 57% were male and 43% female. Similarly, 56% of Entemoeba histolytica/ Ente&shy;moeba dispar positive patients were male and 44% were female. Both parasites\' higher frequency rates seen in male groups were found statistically significant (p
Orta kulak efüzyonlarında timpanogram ile otoskopik bulguların karşılaştırılması
Comparison of the tympanogram and otoscopic findings in effusions of middle ear
Yazar: Karlı, Rıfat; Karlı, Arzu; Aksoy, Ahmet; Açıkgöz, Sevil
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Otitis media with effusion, tympanogram, otoscope ; Efüzyonlu otitis media, timpanogram, otoskop

Amaç: Efüzyonlu otitis media şüpheli olgularda timpa&shy;nogram bulgularının otoskopik muayene bulguları ile karşılaştırılarak timpanogram testinin rutin kullanımdaki yerinin sorgulanması.    Gereç ve yöntem: Efüzyonlu otitis media şüphesi ile Ku&shy;lak Burun Boğaz (KBB) polikliniğimize ayaktan başvuran 64 olgunun 128 kulağına otoskopik muayene ve sonra&shy;sında timpanometrik inceleme yapıldı. Otoskopik mua&shy;yeneyi yapan hekimlerin timpanogramda çıkacak sonuç hakkında tahminleri ile gerçek timpanogram sonuçları karşılaştırıldı.    Bulgular: İncelemeye dahil edilen toplam 128 otoskopik muayenenin 29\'unda (%22,6) hekimin otoskopik muaye&shy;ne tahmini ile timpanogram sonucu aynı çıkmadı. Ancak bu otoskopik muayenelerin sadece dördünde hekim ta&shy;rafından efüzyon olmadığını düşündüren Tip A timpanog&shy;ram tahmini yapılırken, timpanogram işleminde efüzyon varlığını düşündüren Tip B veya Tip C sonuçları elde edil&shy;miştir.    Sonuç: Timpanogram testinin otolojik muayenenin bir parçası olarak rutin olarak her hastaya uygulanması za&shy;man ve maddi kayıp sebebidir. Bu nedenle öncelikli seçe&shy;neğimiz otoskopik muayene olmalıdır.

Objective: The aim of this study was to investigate the role of tympanogram test in routine use comparing the tympanogram findings and otoscopic examination find&shy;ings in patients with suspicious otitis media with effusion.    Materials and methods: 64 outpatients with suspicious otitis media with effusion presented at our Otorhinolar&shy;yngology clinic and first otoscopic examination and then tympanometric examination was performed for their 128 ears. Predictions of the physicians who performed oto&shy;scopic examination for outcomes from tympanogram and actual tympanogram outcomes were compared.    Results: Predictions of the physician for otoscopic ex&shy;amination were different from tympanogram outcomes in 22.6 percent (n=29) of 128 otoscopic examinations in total. However, the physician predicted Type A tym&shy;panogram suggesting no effusion in only four of these otoscopic examinations yet Type B or Type C outcomes suggesting existence of effusion were obtained from tym&shy;panogram.    Conclusion: Application of tympanogram test routinely as part of otologic examination to each patient is a cause of material loss. Our first choice should be otoscopic ex&shy;amination.
Kronik efüzyonlu otit mediası olan çocuklarda nazal alerjinin semptomatoloji ve deri prick testi ile değerlendirilmesi
Evaluation of nasal allergy with symptomatology and skin prick test in the children having chronic otitis media with effusion
Yazar: Özbay, İsa; Alp, Ahmet; Karaçelik, Cem; Açıkalın, Reşit Murat; Balıkçı, Hasan Hüseyin; Karaaslan, Osman
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Otitis media with effusion, allergic rhinitis, skin prick test ; Efüzyonlu otitis media, alerjik rinit, deri prick testi

Amaç: Bu çalışmada, kronik efüzyonlu otitis media (EOM) bulunan çocuklar, nazal alerji yönünden semptomatolojik olarak ve deri prick testi ile değerlendirilmiş; alerjik rinitin, EOM hastalığı ile birlikteliği ve EOM etiyolojisindeki öne&shy;mi araştırılmıştır.    Gereç ve yöntem: Çalışma Ekim 2010 ile Mayıs 2011 tarihleri arasında polikliniğimize başvuran toplam 43 EOM\' li çocuk hasta ve toplam 22 kontrol (EOM hastalı&shy;ğı olmayan) grubu olmak üzere toplam 65 olgu üzerinde yapılmıştır. Olguların anamnez, fizik muayene ve labora&shy;tuvar tetkikleri tarafımızca düzenlenen formlara kaydedil&shy;di. Olgular alerjik rinit açısından semptomatolojik olarak sorgulandı. Olgulara deri prick testi yapılarak sonuçları kaydedildi.    Bulgular: Semptomatoloji açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanırken (p0,05). Ayrıca EOM\'si olan grupta multitest alerji testinin pozitiflik ora&shy;nının anlamlı bir şekilde kontrol grubundan daha yüksek olduğu gözlemlendi.    Sonuç: Özellikle kronik EOM\' si olan hastalarda allerjik rinitin komorbid bir durum olabileceği dikkate alınmalıdır.

Objective: In this study, the children, who has chronic otitis media with effusion were investigated according to symptomatology of allergic rhinitis and skin prick test and coexistence of allergic rhinitis.    Materials and methods: This study included 65 pediatric patients who consisted of 43 patients with EOM and 22 people without otitis media with effusion between October 2010 and May 2011. History, physical examination, labo&shy;ratory work up was noted to form papers. People were questioned according to symptomatology of allergic rhi&shy;nitis. Skin prick tests were done and results were noted.    Results: At the end of study, significant differences were found between groups symptomatologically (p0,05), the frequen&shy;cy of positive skin prick test were higher in patients than control subjects.    Conclusion: When the etiology of chronic otitis media with effusion investigated, it must be considered that pa&shy;tients should be questioned for allergic rhinitis.
Çocuklarda akut astım atağı tedavisinde sistemik ve yüksek doz inhale kortikosteroidlerin erken ve geç dönem etkinliğinin karşılaştırılması
The comparison of early and late effectiveness of systemic and high dose inhaled glucocorticoids in the management of acute asthma attacks in children
Yazar: Uluca, Ünal; Keskin, Özlem; Gögebakan, Bülent; Balaban, Sinan; Keskin, Mehmet; Küçükosmanoğlu, Ercan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Astım, astım atağı, inhale flutikazon, sistemik kortikosteroid ; Asthma, asthma exacerbation, inhaled flutica&shy;sone, systemic corticosteroid

Amaç: Bu çalışmada akut astım atağı ile başvuran ço&shy;cuklarda sistemik steroidler ile yüksek doz inhale steroid&shy;lerin etkinliğinin karşılaştırılması amaçlandı.    Gereç ve yöntem: Akut astım atağı ile gelen çocuklar randomize olarak iki gruba ayrıldı. Hastalara 1 mg/kg oral yoldan metilprednisolon (Sistemik Steroid Grubu, Grup 1, n=27) veya bir kez 4000 &mu;g inhale flutikazon (İnhale Steroid Grubu, Grup 2, n=35) verildi. Tedaviyi izleyen bi&shy;rer saat aralıklarla dört saat boyunca astım skoru, birinci saniyede üflenen zorlu ekspiratuar hacim (FEV1) ve zirve ekspiratuar akım (PEF) değerleri ölçüldü. Birincil sonuç hastaneye yatış oranı, ikincil sonuçlar ise astım skoru, FEV1 ve PEF sonuçları ve oksijen saturasyonu ile değer&shy;lendirildi.    Bulgular: Hastaların geliş anı ile tedavinin dördüncü saati ve hastaların rahat olduğu dönemde PEF değerleri Grup 1\'de sırasıyla, 173, 223, 220 L/dk (p

Objective: In this study it was aimed to compare effec&shy;tiveness of systemic steroids and inhaled corticosteroids in children who applied with acute asthmatic attack.    Materials and methods: Children with acute asthmatic at&shy;tack were randomly allocated to two groups; 1 mg/kg per oral methylprednisolone was given to Group 1 (Systemic steroid group, n=27), and 4000 &mu;g inhaled fluticasone to Group 2 (Inhaled steroid group, n=35). Following treat&shy;ment patients were evaluated for four hours, at one-hour intervals by asthma score, forced expiratory volume in first-second (FEV1) and peak expiratory flow (PEF). Pri&shy;mary outcome of this study was the rate of hospital admis&shy;sions and secondary outcome were asthma score, FEV1, PEF and oxygen saturation.    Results: Significant improvements were obtained in mea&shy;sured parameters in both Group 1 and Group 2. Values of measured parameters at hospital admission, 4th hour of treatment and while patients were in comfort were as fol&shy;low: PEF values (Group 1: 173, 223, 220 L/min, p
Türkiye\'nin Doğu Karadeniz bölgesinde ABO ve Rh kan grupları dağılım analizi
Analysis of ABO and Rh blood groups distribution in East Karadeniz region of Turkey
Yazar: Özkasap, Serdar; Dereci, Selim; Şahin, Kazım; Dilek, Aziz Ramazan; Kalyoncuoğlu, Erdin; Özata, Banu; Zengin, Tuğba
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: ABO Blood-Group System, Rize, Turkey ; ABO kan grubu sistemi, Rize, Türkiye

Amaç: Bir bölgede kan gruplarının dağılımı hakkında doğru bilgiye sahip olmak, bireylerin ihtiyaçları ve kan bankası işlemleri için yararlı olmasının yanında bilimsel katkı da sağlayacaktır. Bu çalışmada, amacımız Rize ilin&shy;deki ABO ve Rh kan gruplarının dağılımını belirlemektir.    Gereç ve yöntem: Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kan Merkezine kan grubunun belirlenmesi için başvuran 38,329 kişinin verilerinin retrospektif analizi yapılmıştır. Veri toplama dönemi Ocak 2005-Aralık 2010 tarihleri ara&shy;sındaki beş yılı kapsar.    Bulgular: Bizim bulgularımız O, A, B, AB, Rh(+) ve Rh(-) kan grubu sıklıklarının sırasıyla %44.07, %44.07, %9.26, %2.60, %83.70 ve %16.30 olduğunu göstermiştir. Bizim bilgilerimize göre Türkiye\'nin Doğu Karadeniz bölgesin&shy;de ABO ve Rh kan gruplarının dağılımı üzerine başka bir çalışma yoktur. Türkiye genelindeki verilerle karşılaştırdı&shy;ğımızda, O kan grubu oranı belirgin olarak yüksek ve B ile AB kan grupları oranları belirgin olarak düşük bulun&shy;muştur.    Sonuç: Sonuçlarımızın kan gruplarının dağılımı konu&shy;sunda veri tabanı oluşmasına katkıda bulunacağını dü&shy;şünüyoruz.

Objective: Accurate knowledge on the distribution of blood groups in a region is useful for individuals in need and blood bank processes as well as such knowledge would provide scientific contribution. In this study, our ob&shy;jective is to determine ABO and Rh blood groups distribu&shy;tion in the Rize province.    Materials and methods: Retrospective analysis has been conducted on the data of 38,329 individuals applied to Blood Center of Rize Training and Research Hospital for blood group determination. The data collection period covers five years, between January 2005 and December 2010.    Results: Our findings indicated that the frequencies of the blood groups were as following: Group O 44.07%, Group A 44.07%, Group B 9.26%, Group AB 2.60%, and Rh(+) 83.70% and Rh(-)16.30%. According to our knowledge, there is no prior study on distribution of blood groups in the Eastern Black Sea region of Turkey. When compared to data throughout Turkey, it has been found out that the rate of blood group O is significantly higher, and the rates of blood groups B and AB are significantly lower.    Conclusion: We believe that our results would contribute to database construction on distribution of blood groups.
Duktus bağımlı konjenital kalp hastalığı olan bir term yenidoğanda invajinasyon
Intussusception in a term newborn with duct-dependent congenital heart disease
Yazar: Aydın, Banu; Dilli, Dilek; Zenciroğlu, Aysegül; Erdoğan, Derya; Karaman, İbrahim; İpek, Mehmet Şah; Okumuş, Nurullah
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Prostaglandin E1, yenidoğan, gast&shy;rointestinal ; Prostaglandin E1, newborn, gastrointestinal

Prostaglandin E1 infüzyonu, duktus bağımlı konjenital kalp hastalığı olan yenidoğanlarda ameliyat edilinceye kadar duktusu açık tutmak amacıyla yaygın olarak kul&shy;lanılmaktadır. Prostaglandin E1 yaşam kurtarıcı bir ilactır ancak ateş, apne, bradikardi, hipotansiyon, konvülziyon, ödem ve kortikal hiperostoz gibi birçok yan etkiye de yol açabilir. İlacın doz azaltmasına yanıt veren ishal dışın&shy;da gastrointestinal sistemle ilgili önemli yan etkisi rapor edilmemektedir. Bu yazıda duktus bağımlı konjenital kalp hastalığı olan ve olasılıkla prostaglandin tedavisi ile te&shy;tiklenen intestinal invajinasyon gelişen bir olgu sunuldu.

Prostaglandin E1 infusion is widely used to maintain pa&shy;tency of ductus arteriosus in newborns with duct-depen&shy;dent congenital heart disease until surgery. Prostaglandin E1 is a lifesaving drug, but it has many side effects includ&shy;ing fever, apnea, bradycardia, hypotension, convulsion, edema, and cortical hyperostosis. The gastrointestinal tract has not been recognized as a major site of serious adverse effects of prostaglandin E1 infusion, although diarrhea is a well-recognized side effect that usually re&shy;sponds to dose reduction. In this report, we present a case of intestinal intussusception presumably induced by prostaglandin therapy in a newborn with duct-dependent congenital heart disease.
Parmağını ampüte eden bir psikoz olgusu
A case of psychosis who amputated his finger
Yazar: Kaya, Mehmet Cemal; Güneş, Mehmet; Bulut, Mahmut; Çöpoğlu, Ümit Sertan; Bülbül, Feridun
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Schizophrenia, self-mutilation, amputation ; Şizofreni, kendine zarar verme, am&shy;pütasyon

Kendine zarar verme davranışı intihar amacı olmadan kişinin vücuduna ya da vücudun bir kısmına kasıtlı ola&shy;rak zarar vermesidir. Kendine zarar verme davranışı ha&shy;fif şekillerde görülürken bazen ağır şekillerde de kendini gösterebilmektedir. Ağır kendine zarar verme davranışı genellikle ciddi bir psikiyatrik rahatsızlığın göstergesidir ve organ ve/veya organ fonksiyon kaybı ile sonuçlanabilir. Biz burada tekrarlayan şekilde kendini yaralama davra&shy;nışı gösteren bir şizofreni vakasını sunmayı amaçladık. Özellikle riskli şizofreni hasta gruplarında kendine zarar verme davranışı olasılığının göz önünde bulundurulma&shy;sını önermekteyiz.

Self-harm behavior is defined as the person\'s intentional, direct injuring of some body tissue or the whole body most often done without suicidal intentions. Mild types of self-mutilation is seen frequently however more severe ones are rarely seen. Severe self-mutilation is generally a sign of a serious psychiatric disorder and it can result in organ and/or organ functionality loss. In this study we aimed to present a schizophrenic patient with repetitive self-muti&shy;lation. As a conclusion, practicing clinicians should take into consideration the possibility of self-harm behavior in schizophrenia patients especially if they have high risk properties.