Türkiye’de Sosyal Belediyeciliğin Dünü Bugünü
Past and Present of Social Municipalism in Turkey
Yazar: Özer, Mehmet Akif; Çiftçi, Abdulgaffar
Dergi: Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Local Administrations ; Yerel Yönetimler ; Yerel Yönetimler,Sosyal Politika,Sosyal Belediyecilik,Türkiye ; Local Governments,Social Policy,Social Municipality,Turkey

Dünya’da son yıllarda merkezi yönetimler, kamu hizmet sunum süreçlerinin kapsamının genişlemesi ve hacminin artması neticesinde yerel yönetimlerle yetki ve görev paylaşmaya başlamışlardır. Merkezi yönetimde yaşanan tıkanıklar da bu durumu pekiştirmiştir. Böyle bir ortamda demokrasinin standartlarının da gelişmesi paralelinde yerel yönetimler her geçen daha önemli kurumlar haline gelmiştir. Böyle bir süreçte yerel yönetimlerin önemli işlevleri arasında görülen sosyal belediyecilik ilke ve uygulamalarına dönük toplumsal beklentiler de hızla artmıştır. Bu dönemde yerel yönetimlerle ilgili gündeme gelen sosyal politikalar kapsamında gerek merkezi yönetimde gerekse de yerel yönetimlerde karar vericiler ve uygulayıcılar, sosyal politikalar aracılığıyla merkezi hükümetin popülist siyasi amaçlarına yönelik önemli çıkarlar sağlayabileceklerini düşünerek sosyal belediyecilik faaliyetlerine girişmişlerdir. Bu çalışmanın odağında yer alan sosyal belediyecilik, yerel yönetimlere sosyal alanlarda planlama ve düzenleme işlevi yükleyen; bu çerçevede kamu harcamalarını konut, sağlık, eğitim ve çevrenin korunması alanlarını kapsayacak şekilde sosyal amaca yönelten; işsiz ve kimsesizlere yardım yapılması, sosyal dayanışma ve entegrasyonun koordine edilmesi ile sosyo-kültürel faaliyet ve çalışmaların yürütülebilmesi, gerekli olan alt yapı ve yatırımların yapılması için bilinçli politikalar üretmesini öngören; bireyler ve toplumsal kesimler arasında zayıflayan sosyal güvenlik ve adalet kavramlarını güçlendirmeye yönelik olarak yerel yönetimlere sosyalleştirme ve sosyal kontrol işlevini yükleyen bir model olarak karşımızı çıkmaktadır. Çalışmada bu kapsamda literatür taraması yöntemiyle sosyal belediyecilik konusu ele alınmış ve Türkiye’de sosyal belediyecilik tarihi ana hatlarıyla incelenmiştir. Teorik yerli ve yabancı kaynaklar üzerinden nitel değerlendirmeler yapılarak, sosyal belediyeciliğin Türkiye’de kamu hizmet sunum sürecindeki yeri özellikle İstanbul Büyükşehir Belediyelerindeki uygulamalar üzerinden kısaca değerlendirilmiştir.

In recent years, central governments in the world have begun to share powers and duties with local governments as a result of the expansion and volume of public service delivery processes. The bottlenecks in the central government also reinforced this situation. In such an environment, in parallel with the development of the standards of democracy, local governments have become increasingly important institutions. In such a process, social expectations towards social municipality principles and practices, which are among the important functions of local governments, have also increased rapidly. In this period, within the scope of the social policies that came to the agenda regarding local governments, decision-makersdecision-makers and practitioners both in the central government and in local governments, thought that they could provide important benefits for the populist political goals of the central government through social policies, and engaged in social municipality activities. Social municipality, which is the focus of this study, gives planning and regulation functions to local governments in social areas; within this framework, directing public expenditures to social purposes, including housing, health, education and environmental protection; It envisages producing conscious policies in order to provide assistance to the unemployed and orphans, to coordinate social solidarity and integration, to carry out socio-cultural activities and studies, to make the necessary infrastructure and investments; It emerges as a model that imposes socialization and social control functions on local governments in order to strengthen the weakening social security and justice concepts among individuals and social segments. In this context, in this study, the subject of social municipality was discussed with the literature review method and the history of social municipality in Turkey was examined in outline. Qualitative evaluations were made on theoretical domestic and foreign sources, and the place of social municipality in the public service delivery process in Turkey was briefly evaluated, especially through the applications in Istanbul Metropolitan Municipality.