hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Farklı Yanaşma Açıları İle Vermiküler Grafitli Dökme Demirin Frezelenmesinde Kesme Kuvvetlerinin Araştırılması Ve Analitik Modellenmesi
Farklı Yanaşma Açıları İle Vermiküler Grafitli Dökme Demirin Frezelenmesinde Kesme Kuvvetlerinin Araştırılması Ve Analitik Modellenmesi
Yazar: Karabulut, Şener; Güllü, Abdulkadir
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Vermiküler grafitli dökme demir, yanaşma açısı, yüzey frezeleme, kesme kuvveti, yapay sinir ağları ile modelleme, regresyon analizi ile modelleme

Bu çalışmanın amacı, vermiküler grafitli dökme demirin TiCN ve Al2O3 kaplamalı karbür kesicilerle frezelenmesinde farklı yanaşma açılarının kesme kuvvetleri üzerindeki etkilerini belirlemektir. Bu amaca ulaşmak için, 2,5 mm sabit kesme derinliğinde 45°, 60°, 75° ve 88°’lik yanaşma açılarında, 180, 215, 250 ve 290 m/min kesme hızlarında, 0,16; 0,20 ve 0,24 maksimum talaş kalınlıklarında kuru ve ıslak işleme şartlarında 96 farklı kombinasyonda frezeleme deneyi yapılmıştır. Vermiküler grafitli dökme demirin kuru olarak frezelenmesinde yanaşma açısının değeri 45°, 60°, 75° ve 88°’ye doğru artarken kesme kuvvetleri azalmıştır. Deneylerde soğutma sıvısı kullanıldığında, 45° ve 60°’lik yanaşma açılarında kesme kuvvetlerinde %1,0 - %15,33 oranında azalma olurken, 75° ve 88°’lik yanaşma açılarında %1,0 ile %16,0 oranında artma olmuştur. Deney sonuçları yapay sinir ağları ve regresyon analizi ile modellenmiştir. Ayrıca regresyon modeli ile YSA modelinin kıyaslaması yapılmıştır. Bu çalışma, vermiküler grafitli dökme demirin frezelenmesi sırasında oluşacak kesme kuvvetlerinin tahmininde yararlı olacaktır.

Bu çalışmanın amacı, vermiküler grafitli dökme demirin TiCN ve Al2O3 kaplamalı karbür kesicilerle frezelenmesinde farklı yanaşma açılarının kesme kuvvetleri üzerindeki etkilerini belirlemektir. Bu amaca ulaşmak için, 2,5 mm sabit kesme derinliğinde 45°, 60°, 75° ve 88°’lik yanaşma açılarında, 180, 215, 250 ve 290 m/min kesme hızlarında, 0,16; 0,20 ve 0,24 maksimum talaş kalınlıklarında kuru ve ıslak işleme şartlarında 96 farklı kombinasyonda frezeleme deneyi yapılmıştır. Vermiküler grafitli dökme demirin kuru olarak frezelenmesinde yanaşma açısının değeri 45°, 60°, 75° ve 88°’ye doğru artarken kesme kuvvetleri azalmıştır. Deneylerde soğutma sıvısı kullanıldığında, 45° ve 60°’lik yanaşma açılarında kesme kuvvetlerinde %1,0 - %15,33 oranında azalma olurken, 75° ve 88°’lik yanaşma açılarında %1,0 ile %16,0 oranında artma olmuştur. Deney sonuçları yapay sinir ağları ve regresyon analizi ile modellenmiştir. Ayrıca regresyon modeli ile YSA modelinin kıyaslaması yapılmıştır. Bu çalışma, vermiküler grafitli dökme demirin frezelenmesi sırasında oluşacak kesme kuvvetlerinin tahmininde yararlı olacaktır.
Arnavutluk Bölgesinde Kuraklık Ve Standart Yağış İndeksinin (Spı) Kullanımı
Arnavutluk Bölgesinde Kuraklık Ve Standart Yağış İndeksinin (Spı) Kullanımı
Yazar: Merkoci, Aferdita; Mustaqi, Vangjel; Mucaj, Liri; Dvorani, Mirela
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kuraklık göstergeleri, Kuraklığın tatbiki, meteorolojiksel kuraklık, SPI endeksi, Yağış rejimi

Kuraklık, belirli bir zamanda toprakta nem yetersizliği ve hidrolojik düzensizlik yaratan yetersiz yağış veya yağışsız periyodu ifade eder. Çevre, ekonomi, tarım, enerji ve sosyal yaşam vb. durumlar üzerinde negatif etki yaratan bir etmendir. Kuraklık sıklığı ve şiddetinin değerlendirilmesi için Standartlaştırılmış Yağış Endeksi (Standardised Precipitation Index (SPI)) kullanılmaktadır. SPI, tüm dünyada kuraklık gözlemleme için en sık kullanılan yöntemlerden biridir. SPI, tarih boyunca yağış alma periyoduyla, genellikle 1, 3, 6, 9, 12 veya hatta bazen 24 aylık yağış toplamlarını karşılaştırarak nem derecesini nicelendiren istatistiksel teknikleri esas alır. 1951-2000 periyodu, 1, 3 ve 6 aylık SPI değerlerini değerlendirmek için kullanılır. SPI 3 (3 aylık periyot için) ileilgili, her 10 yıl için orta, şiddetli ve aşırı derecede kuraklık durumları zaman içinde artan bir trend göstermektedir. Bu SPI değerleri gösteriyor ki; 1881-1990 periyodu kuraklıkla alakalı maksimum durumları göstermektedir (10 yılda 20’den fazla durumda) 1961-1970 ve 1971-1980 periyotları boyunca orta, şiddetli ve aşırı derecede kuraklık durumları 10 kere (10 yıllık periyotta) yaşanmıştır. 2003 yılı kuraklıkla ilgili en dikkat edici yıldır. SPI 6 değerleri Arnavutluk’un güneyinde aşırı kurak olacak şekilde sert _1,5’den, kuzeyinde -4,2’ye değişkenlik gösterir.

Kuraklık, belirli bir zamanda toprakta nem yetersizliği ve hidrolojik düzensizlik yaratan yetersiz yağış veya yağışsız periyodu ifade eder. Çevre, ekonomi, tarım, enerji ve sosyal yaşam vb. durumlar üzerinde negatif etki yaratan bir etmendir. Kuraklık sıklığı ve şiddetinin değerlendirilmesi için Standartlaştırılmış Yağış Endeksi (Standardised Precipitation Index (SPI)) kullanılmaktadır. SPI, tüm dünyada kuraklık gözlemleme için en sık kullanılan yöntemlerden biridir. SPI, tarih boyunca yağış alma periyoduyla, genellikle 1, 3, 6, 9, 12 veya hatta bazen 24 aylık yağış toplamlarını karşılaştırarak nem derecesini nicelendiren istatistiksel teknikleri esas alır. 1951-2000 periyodu, 1, 3 ve 6 aylık SPI değerlerini değerlendirmek için kullanılır. SPI 3 (3 aylık periyot için) ileilgili, her 10 yıl için orta, şiddetli ve aşırı derecede kuraklık durumları zaman içinde artan bir trend göstermektedir. Bu SPI değerleri gösteriyor ki; 1881-1990 periyodu kuraklıkla alakalı maksimum durumları göstermektedir (10 yılda 20’den fazla durumda) 1961-1970 ve 1971-1980 periyotları boyunca orta, şiddetli ve aşırı derecede kuraklık durumları 10 kere (10 yıllık periyotta) yaşanmıştır. 2003 yılı kuraklıkla ilgili en dikkat edici yıldır. SPI 6 değerleri Arnavutluk’un güneyinde aşırı kurak olacak şekilde sert _1,5’den, kuzeyinde -4,2’ye değişkenlik gösterir.
Sayısal Simülasyonla Dizel Motorda Kirletici Oluşum Tahmini
Sayısal Simülasyonla Dizel Motorda Kirletici Oluşum Tahmini
Yazar: Dorri, Altin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Dizel motor, HAD, kirletici, modelleme, türbülans.

Bu çalışmada Dizel bir motorun yanma odasındaki termo-akışkan dinamiği alanını (hız, basınç, sıcaklık) araştırmak amacıyla Hesaplamalı Akışkan Dinamiği (HAD) kodları sayesinde sayısal teknik kullanıldı. Diğer bir önemli amaç, bu motorların yanma prosesindeki kirletici oluşumunun tahmin edilmesi ve modellenmesinin olabilirliğinin belirlenmesidir. Matematiksel model; kütle, momentum ve enerjinin korunumu denklemlerinedayanır (Favre-Averaged Navier-Stokes denklemleri). Bu denklem takımlarını yaklaştırmak için, ayrıca hal bağıntı denklemleri, Yeniden Normalleştirilmiş Grup Teorisi (RNG), k-epsilon türbülans modeli ve sprey mekanizması modeli eklenmiştir. Bu Diesel motordaki prosesler termo-akışkan doğasının yanı sıra kimyayı da içermesinden dolayı, hem kimyasal tepki simülasyonu hem de kirleticilerin kimyasal modeli için özel bir ilgi söz konusudur. NOx oluşumu Zeldovich mekanizmasıyla tahmin edilir. İs oluşumu; çekirdeklenme, yüzey büyümesi, koagülasyon ve oksitlenme prosesine bağlıdır. Simülasyon sonuçları gösteriyor ki; is oluşumu yakıt bakımındanzengin ve nispeten düşük sıcaklığa sahip bölgelerde görülüyorken, termal NOx yüksek sıcaklıklarda stokiyometrik karışım oranında görülür.

Bu çalışmada Dizel bir motorun yanma odasındaki termo-akışkan dinamiği alanını (hız, basınç, sıcaklık) araştırmak amacıyla Hesaplamalı Akışkan Dinamiği (HAD) kodları sayesinde sayısal teknik kullanıldı. Diğer bir önemli amaç, bu motorların yanma prosesindeki kirletici oluşumunun tahmin edilmesi ve modellenmesinin olabilirliğinin belirlenmesidir. Matematiksel model; kütle, momentum ve enerjinin korunumu denklemlerinedayanır (Favre-Averaged Navier-Stokes denklemleri). Bu denklem takımlarını yaklaştırmak için, ayrıca hal bağıntı denklemleri, Yeniden Normalleştirilmiş Grup Teorisi (RNG), k-epsilon türbülans modeli ve sprey mekanizması modeli eklenmiştir. Bu Diesel motordaki prosesler termo-akışkan doğasının yanı sıra kimyayı da içermesinden dolayı, hem kimyasal tepki simülasyonu hem de kirleticilerin kimyasal modeli için özel bir ilgi söz konusudur. NOx oluşumu Zeldovich mekanizmasıyla tahmin edilir. İs oluşumu; çekirdeklenme, yüzey büyümesi, koagülasyon ve oksitlenme prosesine bağlıdır. Simülasyon sonuçları gösteriyor ki; is oluşumu yakıt bakımındanzengin ve nispeten düşük sıcaklığa sahip bölgelerde görülüyorken, termal NOx yüksek sıcaklıklarda stokiyometrik karışım oranında görülür.
Sığ Rijit Tabaka Mevcudiyetinin Kohezyonsuz Zeminler Üzerindeki Yüzeysel Temellerin Taşıma Kapasitesine Etkisi
Sığ Rijit Tabaka Mevcudiyetinin Kohezyonsuz Zeminler Üzerindeki Yüzeysel Temellerin Taşıma Kapasitesine Etkisi
Yazar: Babagiray, Güneş; Akbaş, Sami; Anıl, Özgür
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Yüzeysel (Sığ) Temeller, Taşıma Gücü, Kohezyonsuz Zeminler, Rijit Tabaka Etkisi

Kohezyonsuz zeminler üzerinde bulunan sığ temellerin taşıma gücü hesaplarında geleneksel yaklaşım, temel genişliğinden (B) daha küçük derinlikte (H ≤ B) göreceli olarak rijit bir tabaka bulunması halinde taşıma gücü faktörü N’nın uygun biçimde düzeltilmesini içerir. Fakat yakın tarihli bazı çalışmalar, bu uygulamanın kare vedairesel temeller için daha büyük (H = 3B) rijit tabaka derinliklerine kadar genişletilmesini önermekte, aynı zamanda şekil faktörlerinde de benzer düzeltmelerin yer alması gerektiğine işaret etmektedir. Bu noktalardan hareketle, bu çalışmada, rijit bir tabaka ile sınırlanmış bulunan beş farklı kalınlıkta kum zemin üzerinde, model ölçekli kare ve dikdörtgen temeller üzerinde gerçekleştirilen eksenel yükleme deney sonuçları sunulmuştur. Elde edilen yük-deformasyon ilişkileri, rijit tabakanın taşıma gücü üzerindeki etkili derinliğinin temel şeklinin etkisi de göz önüne alınarak belirlenmesinde kullanılmıştır.

Kohezyonsuz zeminler üzerinde bulunan sığ temellerin taşıma gücü hesaplarında geleneksel yaklaşım, temel genişliğinden (B) daha küçük derinlikte (H ≤ B) göreceli olarak rijit bir tabaka bulunması halinde taşıma gücü faktörü N’nın uygun biçimde düzeltilmesini içerir. Fakat yakın tarihli bazı çalışmalar, bu uygulamanın kare vedairesel temeller için daha büyük (H = 3B) rijit tabaka derinliklerine kadar genişletilmesini önermekte, aynı zamanda şekil faktörlerinde de benzer düzeltmelerin yer alması gerektiğine işaret etmektedir. Bu noktalardan hareketle, bu çalışmada, rijit bir tabaka ile sınırlanmış bulunan beş farklı kalınlıkta kum zemin üzerinde, model ölçekli kare ve dikdörtgen temeller üzerinde gerçekleştirilen eksenel yükleme deney sonuçları sunulmuştur. Elde edilen yük-deformasyon ilişkileri, rijit tabakanın taşıma gücü üzerindeki etkili derinliğinin temel şeklinin etkisi de göz önüne alınarak belirlenmesinde kullanılmıştır.
Yeni Ürün Geliştirmede Üst Yönetimin Rollerinin İstatistiksel Analizle Belirlenmesi
Yeni Ürün Geliştirmede Üst Yönetimin Rollerinin İstatistiksel Analizle Belirlenmesi
Yazar: Felekoğlu, Burcu; Moultrıe, James
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Yeni ürün geliştirme, üst yönetim, faktör analizi

Yeni ürünler gerek günümüz rekabet ortamında firmaların hayatta kalabilmesi ve büyüyebilmesi için gerekse ülke ekonomilerinin gelişimi için büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple, yeni ürün geliştirme sürecinin etkin yönetimi günümüzde hem işletmeler hem de akademisyenler açısından giderek artan derecede önem kazanmaktadır. Bu çalışmada teknolojiye dayalı üretim yapan işletmelerdeki yeni ürün geliştirme projelerinde üst yönetimin rolleri incelenmiştir. Bu çalışma iki aşamadan oluşmuştur. Öncelikle, kapsamlı literatür taraması ve farklı ülkelerden uzman akademisyen görüşleri sonucunda yeni ürün geliştirme sürecine üst yönetimin 14farklı katılım şekli belirlenmiştir. Daha sonra İngiltere’de faaliyet gösteren 85 işletmede 86 yeni ürün geliştirme projesi için veri toplanmış, verilerin temel bileşenler metodu ile istatistiksel faktör analizi sonucu üst yönetimin dört ana rolü belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, İngiltere gibi gelişmiş ülkelerde, üst yönetimin yeni ürün geliştirme projelerinde yol gösterme, aktif motivasyon, kaynak sağlama ve uygun ortam oluşturma rolleriniüstlendiğini göstermektedir. Sonuçların ülkemizde faaliyet gösteren işletmeler açısından anlamı ve teoriye katkısı tartışılmış ve ileriki araştırma konuları hakkında öneriler sunulmuştur.

Yeni ürünler gerek günümüz rekabet ortamında firmaların hayatta kalabilmesi ve büyüyebilmesi için gerekse ülke ekonomilerinin gelişimi için büyük önem taşımaktadır. Bu sebeple, yeni ürün geliştirme sürecinin etkin yönetimi günümüzde hem işletmeler hem de akademisyenler açısından giderek artan derecede önem kazanmaktadır. Bu çalışmada teknolojiye dayalı üretim yapan işletmelerdeki yeni ürün geliştirme projelerinde üst yönetimin rolleri incelenmiştir. Bu çalışma iki aşamadan oluşmuştur. Öncelikle, kapsamlı literatür taraması ve farklı ülkelerden uzman akademisyen görüşleri sonucunda yeni ürün geliştirme sürecine üst yönetimin 14farklı katılım şekli belirlenmiştir. Daha sonra İngiltere’de faaliyet gösteren 85 işletmede 86 yeni ürün geliştirme projesi için veri toplanmış, verilerin temel bileşenler metodu ile istatistiksel faktör analizi sonucu üst yönetimin dört ana rolü belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, İngiltere gibi gelişmiş ülkelerde, üst yönetimin yeni ürün geliştirme projelerinde yol gösterme, aktif motivasyon, kaynak sağlama ve uygun ortam oluşturma rolleriniüstlendiğini göstermektedir. Sonuçların ülkemizde faaliyet gösteren işletmeler açısından anlamı ve teoriye katkısı tartışılmış ve ileriki araştırma konuları hakkında öneriler sunulmuştur.
Stokastik Montaj Hatlarının Kısıt Programlama Ve Kapalı Kuyruk Ağları İle Dengelenmesi
Stokastik Montaj Hatlarının Kısıt Programlama Ve Kapalı Kuyruk Ağları İle Dengelenmesi
Yazar: Alağaş, Hacı; Yüzükırmızı, Mustafa; Türker, Ahmet
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Tip-2 montaj hattı dengeleme, kısıt programlama, kuyruk ağları

Montaj hatları, akış tipi üretim sistemlerinin önemli parçası olarak otomotiv, dayanıklı tüketim mamulleri, konfeksiyon vd. sanayilerde çok yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Tip-2 olarak tanımlanan, istasyon sayısının sabit kabul edilip çevrim süresini minimize edildiği montaj hatlarında optimum görev atamasınınbulunması amaçlanmıştır. İşlem sürelerinin belirli bir olasılık dağılımına uygun varsayıldığı stokastik montaj hatları ele alınmıştır. Kısıt programlama ve Kuyruk ağları kullanarak optimum çözümü veren yeni bir algoritma önerilmiştir. Bu algoritmada, Kısıt programlama metodu ile muhtemel görev atama kombinasyonlarınıbelirlenmiş ve Kuyruk Ağı modeli ile performansları değerlendirilerek en iyi sonuçlar elde edilmiştir. Önerilen metot literatürde bulunan deney setleri ile test edilmiş, yöntemin uygulanabilirliği kanıtlanmıştır.

Montaj hatları, akış tipi üretim sistemlerinin önemli parçası olarak otomotiv, dayanıklı tüketim mamulleri, konfeksiyon vd. sanayilerde çok yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, Tip-2 olarak tanımlanan, istasyon sayısının sabit kabul edilip çevrim süresini minimize edildiği montaj hatlarında optimum görev atamasınınbulunması amaçlanmıştır. İşlem sürelerinin belirli bir olasılık dağılımına uygun varsayıldığı stokastik montaj hatları ele alınmıştır. Kısıt programlama ve Kuyruk ağları kullanarak optimum çözümü veren yeni bir algoritma önerilmiştir. Bu algoritmada, Kısıt programlama metodu ile muhtemel görev atama kombinasyonlarınıbelirlenmiş ve Kuyruk Ağı modeli ile performansları değerlendirilerek en iyi sonuçlar elde edilmiştir. Önerilen metot literatürde bulunan deney setleri ile test edilmiş, yöntemin uygulanabilirliği kanıtlanmıştır.
Difüzörlü Ve Difüzörsüz Yolluk Sistemlerinin A356 Alaşımının Mekanik Özelliklerine Etkisi
Difüzörlü Ve Difüzörsüz Yolluk Sistemlerinin A356 Alaşımının Mekanik Özelliklerine Etkisi
Yazar: Tunçay, Tansel
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Yolluk sistemleri, alüminyum kuma döküm, oksit film, sıvı metal hareketi

Bu çalışmada, A356 alüminyum döküm alaşımında eşit kesit alanına ve farklı kesit şekillerine sahip difüzörlü ve difüzörsüz yatay yolluk sistemlerinin, sıvı metal hareketine bağlı olarak mekanik özellikleri üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışmanın amacı, yolluk sistemlerinin sebep olduğu inklüzyon, gaz veya çekme boşluğu gibi döküm hatalarını azaltmaktır. Bu yüzden yatay yolluklar, eşit kesit alanına ve farklı kesit şekline sahip (kare, dikdörtgen ve dairesel çıkışlı) difüzörler kullanılarak genişletilmiştir. Dökülen A356 alaşımı plakalardan hazırlanan numunelerden çekme testleri yapılarak, elde edilen sonuçlar Weibull istatistiksel analizi ile incelenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, tasarlanan difüzörlü yatay yolluklarda sıvı metalin hareketindeki türbülansın azaldığı en yüksek çekme değerleri ve Weibull modülünün kare kesitli difüzörlü yatay yollukkullanılarak dökülen numunelerde olduğu görülmüştür. Kırık yüzey Tarama Elektron Mikroskobu (SEM) incelemelerinde ise kırılmanın, intermetalik ikincil fazların (oksitlerin vb.) ve boşlukların bulunduğu bölgelerde gerçekleştiği gözlenmiştir.

Bu çalışmada, A356 alüminyum döküm alaşımında eşit kesit alanına ve farklı kesit şekillerine sahip difüzörlü ve difüzörsüz yatay yolluk sistemlerinin, sıvı metal hareketine bağlı olarak mekanik özellikleri üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışmanın amacı, yolluk sistemlerinin sebep olduğu inklüzyon, gaz veya çekme boşluğu gibi döküm hatalarını azaltmaktır. Bu yüzden yatay yolluklar, eşit kesit alanına ve farklı kesit şekline sahip (kare, dikdörtgen ve dairesel çıkışlı) difüzörler kullanılarak genişletilmiştir. Dökülen A356 alaşımı plakalardan hazırlanan numunelerden çekme testleri yapılarak, elde edilen sonuçlar Weibull istatistiksel analizi ile incelenmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda, tasarlanan difüzörlü yatay yolluklarda sıvı metalin hareketindeki türbülansın azaldığı en yüksek çekme değerleri ve Weibull modülünün kare kesitli difüzörlü yatay yollukkullanılarak dökülen numunelerde olduğu görülmüştür. Kırık yüzey Tarama Elektron Mikroskobu (SEM) incelemelerinde ise kırılmanın, intermetalik ikincil fazların (oksitlerin vb.) ve boşlukların bulunduğu bölgelerde gerçekleştiği gözlenmiştir.
Jominy Numunesinde Deneysel Ve Teorik Isı Transferi İle Sertleşebilirlik Arasındaki İlişkinin Araştırılması
Jominy Numunesinde Deneysel Ve Teorik Isı Transferi İle Sertleşebilirlik Arasındaki İlişkinin Araştırılması
Yazar: Çakır, Mehmet; Özsoy, Abdullah
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Sonlu fark yöntemi, Sayısal ısı transferi, Isı ve sertlik, Zamana bağlı ısı transferi

Bu çalışmada, Jominy numunesinde meydana gelen ısı transferi ile sertleşebilirlik arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Bu amaçla Jominy deney numunesine termokupllar yerleştirilmiş ve numune üzerinde zamana bağlı sıcaklık verileri kaydedilmiştir. Aynı zamanda sonlu fark yöntemi açık yaklaşım kuramıyla tek boyutlu zamana bağlı ısı transferi ile modellenen numunede sayısal çözüm uygulanmıştır. Deneysel ve teorik hesap sonuçları karşılaştırılmış olup, Jominy deney parametrelerinin farklı varyasyonları için malzemenin ısı iletim katsayısı, difüzyon katsayısı, özgül ısısı, yoğunluk ve ısı taşınım katsayısı gibi özellikler kullanılarak geliştirilen bir matematiksel modelle sertlik derinliğinin tahmin edilebileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Bu çalışmada, Jominy numunesinde meydana gelen ısı transferi ile sertleşebilirlik arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Bu amaçla Jominy deney numunesine termokupllar yerleştirilmiş ve numune üzerinde zamana bağlı sıcaklık verileri kaydedilmiştir. Aynı zamanda sonlu fark yöntemi açık yaklaşım kuramıyla tek boyutlu zamana bağlı ısı transferi ile modellenen numunede sayısal çözüm uygulanmıştır. Deneysel ve teorik hesap sonuçları karşılaştırılmış olup, Jominy deney parametrelerinin farklı varyasyonları için malzemenin ısı iletim katsayısı, difüzyon katsayısı, özgül ısısı, yoğunluk ve ısı taşınım katsayısı gibi özellikler kullanılarak geliştirilen bir matematiksel modelle sertlik derinliğinin tahmin edilebileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Bitümün Özelliklerinin Organik Esaslı Magnezyum Katkı Maddesi İle Geliştirilmesi
Bitümün Özelliklerinin Organik Esaslı Magnezyum Katkı Maddesi İle Geliştirilmesi
Yazar: Çubuk, Meltem; Gürü, Metin; Çubuk, M. Kürşat; Arslan, Deniz
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Modifiye bitüm, organik esaslı magnezyum katkı maddesi, reoloji, adezyon

Bu çalışmada, sentezlenen organik esaslı magnezyum bileşiği ile bitümün modifiye edilmesi ve katkı maddesinin bitümün reolojik özelliklerine etkisi araştırılmıştır. Katkı maddesinin etkisi viskozite, penetrasyon, yumuşama noktası, dinamik kesme reometresi (DSR), döner ince film etüvü (RTFOT), basınçlı oksidasyon kabı (PAV), çubuk eğme reometresi (BBR), fark taramalı kalorimetre (DSC) ve diferansiyel yüzey analizi (DSA) testleri ile incelenmiştir. Organik esaslı magnezyum bileşiği bitümün penetrasyonunu arttırmış, yumuşama noktasını azaltmıştır. Aynı zamanda yüzey gerilimini de azaltarak bitümün agregayı kaplama yeteneğini arttırmıştır. Performansa ilişkin Nicholson soyulma ve Marshall testleri uygulanmıştır. Deneysel çalışmaların sonuçlarına göre sentezlenen katkı maddesinin bitüm-agrega ara yüzeyindeki adezyon özelliğini iyileştirerek bitümün soyulma direncini arttırdığı belirlenmiştir.

Bu çalışmada, sentezlenen organik esaslı magnezyum bileşiği ile bitümün modifiye edilmesi ve katkı maddesinin bitümün reolojik özelliklerine etkisi araştırılmıştır. Katkı maddesinin etkisi viskozite, penetrasyon, yumuşama noktası, dinamik kesme reometresi (DSR), döner ince film etüvü (RTFOT), basınçlı oksidasyon kabı (PAV), çubuk eğme reometresi (BBR), fark taramalı kalorimetre (DSC) ve diferansiyel yüzey analizi (DSA) testleri ile incelenmiştir. Organik esaslı magnezyum bileşiği bitümün penetrasyonunu arttırmış, yumuşama noktasını azaltmıştır. Aynı zamanda yüzey gerilimini de azaltarak bitümün agregayı kaplama yeteneğini arttırmıştır. Performansa ilişkin Nicholson soyulma ve Marshall testleri uygulanmıştır. Deneysel çalışmaların sonuçlarına göre sentezlenen katkı maddesinin bitüm-agrega ara yüzeyindeki adezyon özelliğini iyileştirerek bitümün soyulma direncini arttırdığı belirlenmiştir.