hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ordu Kentsel Sit Alanının Doku Özellikleri Üzerine Bir İnceleme
A Study on Traditional Urban Fabric of Conservation Site in Ordu
Yazar: Özgür, Türkan; Kocatürk, Füsun
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Kentsel sit,Ordu,geleneksel doku,mekânsal analiz ; Urban site,Ordu,traditional tissue,spatial analysis

Son yıllarda, bilgi ve teknolojideki gelişmeler kentlerde yeni birdeğişim ve dönüşüm sürecini beraberinde getirmiş, nüfusun artmasına nedenolmuştur. Kentteki yeni nüfus için mekânsal gereksinimler kent merkezindeki sitalanları üzerindeki baskıyı artırmıştır. Baskı sonucunda, kentsel sit alanlarıya köklü olarak değiştirilmiş ya da ilaveler ile özgünlüğünü kaybetmiştir. Sit alanları;özgün karakteristiği ile kent kimliğinin biçimlenmesi ve mekânsal sürekliliği sağlamasıaçısından büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle, geleneksel yerleşim alanlarınınkorunması dünyada olduğu gibi Türkiye’nin de gündeminde yer almıştır. Çalışmada,hızlı kentleşme yaşayan ve kendine özgü değerlerini yitirme noktasına gelenOrdu Kentsel Sit Alanı incelenmiş, çalışma kapsamında alanının mekânsalanalizler yapılmıştır. Ayrıca çalışma alanında, 32 konutta, yerleşimözellikleri, sokak formu, yapı-sokak ilişkisi, parsel konumu, yapılaşma durumu,cephe özellikleri detaylı şekilde incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, Ordu KentselSit Alanı’nın mekânsal ve geleneksel doku karakteristikleri ortaya konulmuşolup kentsel sit alanının korunmasına yönelik önerilerde bulunulmuştur.

In recent years, developments in industrialization, information andtechnology have brought along a new change and transformation and caused thepopulation to increase in cities. Spatial requirements for the new populationin the city have increased the pressure over urban site in the city center. Asthe result of this pressure, urban site have been changed either radically or havelost their originality with additions. Urban sites are important in respect ofproviding the spatial continuity and forming the identity of the city withtheir unique pattern characteristic. Therefore conservation of traditionalbuilding area is on the agenda in Turkey like in the world. In this study, OrduUrban Site that experiences a rapid urbanization and has lost its originalityhas been analyzed, the study covers have been made spatial analysis of urbansite. Also the general speciality of layout, street form, connection of streetand building, location of parcel, rates of structuring, speciality of front of 32 houses are scrutinizedin the study area. The study results, recommendations have been made forproviding protection by revealing spatial and traditional tissue of Ordu UrbanSite.
Erken Modern Manisa'da Prestij, Statü ve Servet Arasında Mihr 1700-1819
Mahr: Prestige, Status and Wealth in Early Modern Manisa (1700-1819)
Yazar: Tat, Mahmut
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Manisa,Wealth,Mahr,18th Century ; Manisa,Servet,Mihr,18. Yüzyıl

Çalışma 1700-1819 döneminde tereke kayıtlarından yola çıkılarak mihr bedelinin kadın ve erkek terekelerindeki konumunu ve süreç içerisindeki devamlılıklarını, kırılmalarını ve dönüşümü anlamlandırmak için kaleme alınmıştır. Çalışmanın temel soruları ele alınan dönem içerisinde kişilerin mihr ödeme ya da alma tutumlarındaki değişiklikler, zenginlik grupları arasındaki servet-mihr oranları ve bu oranları süreç içerisindeki seyri, mihrin hukuki anlamlarından ziyade kişilerin pratik yaşamındaki yeri, statü sahipliğinin alınan veya ödenen mihrleri etkileyip etkilemediğidir. Bu soruları cevaplayabilmek adına söz konusu süreçteki Manisa mahkeme kayıt defterleri taranarak ortaya çıkarılan 3820 tereke kaydı çalışmanın temel kaynak grubunu oluşturmuştur. Bu kayıtlar üzerinden de kişilerin servetleri nominal rakamlardan reel rakamlara dönüştürülerek süreç boyunca yaşanan değişimin daha net bir şekilde görülebilmesi hedeflenmiştir.

Basedon the probate records of the period 1700-1819, the study aims to contextualizethe social meanings of mahr in Manisa as well as their continuity andtransformation. The study thus examines the changes in the payment oracquisition of mahr and the wealth/mahr ratio to reveal its economic importancefor different wealth groups. By focusing on the changes in this ratio ratherthan the legal functioning of dowry, it also scrutinizes the importance ofdowries in the daily-life of Manisa and whether status affected the amount ofpaid or received mahr. 3.820 probate inventories retrieved from Manisa courtregisters are the main sources of the study. By utilizing these records, italso converts nominal values of individual wealth and mahr into the real onesand thus aims to underline, once again, their transformation in the periodunder study.
Kuzey Azerbaycan’daki Türk İslam Eserlerinde Arslan Figürü
Lion Figure in the Turkish-Islamic Monuments across North Azerbaijan
Yazar: Çağlıtütüncügil, Ersel
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Azerbaijan,Ornament,Lion,Figure,Symbol ; Azerbaycan,Süsleme,Arslan,Figür,Sembol

Türksanatının ve mimari süslemeciliğinin gelişmesinde figürlü bezemelerin ayrı biryeri vardır. Pek çok bilim adamı, Türk sanatında ve mimari süslemesinde yaygınolarak kullanılan figürlü süslemeleri ve bunların içerdiği sembolik anlamlarıTürkler arasında kabul gören Şamanizm, Budizm, Manihaizm ve son olarak da İslâmçerçevesinde uzun uzun incelemiş; bazen birbirini tekrar eden bazen debirbirinden çok farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. Biz de bu kısaçalışmamızda, Azerbaycan’daki Türk-İslâm eslerinde görülen arslan figürlübezemeleri malzeme ve teknik açıdan ele alarak etraflı bir şekilde tanıtmayaçalışacağız. Böylece Türk süsleme sanatının bir coğrafyasında yer alan ve zamanzaman yayınlarda başka bir yapıya aitmiş gibi tanıtılan kimi süslemelere dikkatçekilmiş olmakla birlikte, bunların mahiyeti ve sembolik anlamları hakkındadeğerlendirme imkânı sağlanacaktır. Ayrıca Türk sanatının diğer coğrafyalardakibenzer örnekleri ile karşılaştırılarak sanat tarihi bakımından önemi ve yeritespit edilmeye çalışılacaktır.

Figuredornaments have a special place in the development of Turkish art andarchitectural decoration. Many researchers have studied the figurativeornaments commonly used in Turkish art and architectural decoration as well astheir symbolic meanings found in Turkish culture of shamanism, Buddhism,Manichaeism and finally Islam. These studies, however, replicate each other andhave very controversial opinions. This study analyzes the lion figuredornaments seen in the Turkish-Islamic works in Azerbaijan and examines theirstyles from a material and technical point of view. Thus, by focusing on thecontext of geography of Turkish ornament art, it offers a perspective toevaluate the nature and symbolic meanings of ornaments, which have often beenperceived as a part of other artistic worlds. By doing so, the studyscrutinizes the importance of these ornaments in art history and compares themwith similar examples of Turkish art in other geographies.
Tire Dokuma Endüstrisi ve Damga Mukataası (18. Yüzyıl)
Weaving Industry and Stamp Tax Farm in Tire (18th Century)
Yazar: Acıpınar, Mikail
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Pamuk,Bogasi,Dokuma endüstrisi,Mukataa,Malikane,Damga resmi ; Cotton,Cotton cloth,Weaving industry,Mukataa,Malikane,Stamp tax

Batı Anadolu bölgesinintekstil endüstrisine de yön veren zirai verimliliği ve ticari canlılığı, sadeceşehir merkezlerini değil kırsal merkezleri ve kasabaları da dokumacılık alanınaçekmiştir. Bu sebepten ötürü çok erken tarihlerden itibaren bölgenin dokuma veüretim sanayii ile ön plana çıkan birkaç yerleşim biriminden biri de Tireolmuştur. Ağırlıklı olarak pamuk ve pamuklu dokuma türünden bir üretim endüstrisine sahip olan kenttekidokumacı taifesi, başlıca beyaz ve elvan bogasi, Çine tülbendi, astar, kirpas-ıpenbe, alaca, kuşak ve peştamal gibi ürünlerde uzmanlaşmıştı. Dokumanın yanısıra boyama işlemleri de aynı merkezdeki boyahanede gerçekleştirilmekteydi.Arşiv belgeleri, Tire’nin sadece bir dokuma ve boyama merkezi değil aynızamanda civarda üretilen tekstil ürünlerinin ticaretiiçin de canlı bir iç pazar olduğunu göstermektedir. 18. yüzyılagelindiğinde Tire’de üretilen kumaşlardan tahsil edilen damga resmi, Tire ve tevâbi’i bogasi damgası mukataası adı altındamalikâne olarak işletilmeye başlanmıştır. Bu makalede, mukataa kayıtlarını daiçeren Osmanlı arşiv belgelerinden hareketle, Tire dokuma ve boyama sanayiiningelişimine ilişkin yeni bilgilerin yanı sıra 18. yüzyılda malikâne usulüne göreiltizama verilen Tire bogasi damgasının işleyişinin ortaya konmasıamaçlanmaktadır.

The agricultural productivity and commercial vitality of WesternAnatolia, directly affecting the patterns of textile industry, integrated notonly the city centers but also townlets in the countryside to the weavingsector. Tire became one of the few settlements of the region that emerged as aweaving and production center from very early dates. The weavers in the city,engaged in cotton processing, specialized in products such as white cottoncloth, Çine tülbendi, lining, kirpas-ı penbe, alaca, kuşak and waistcloth. Inaddition to the weaving sector, dyeing process was carried out in the Tiredye-house. Archival documents suggest that Tire became not only a weaving anddyeing center but also a vivid domestic trade market for textile fabricsproduced in its vicinity. In the 18th century, the stamp tax, collected fromthe fabrics produced in Tire, started to be collected as a part of the malikane(life time tax farming) under the name of “Tire ve tevâbi’i bogasi damgasımukataası”. By utilizing Ottoman archival documents, this study shows thedevelopment of weaving and dyeing industry in Tire and the process throughwhich the Tire bogasi stamp was farmed out within the malikane system in the18th century.
Yeni Fotoğraflar ve Belgeler Işığında Ali Ulvi (Gerçek) Baba: Yaşamı ve Eserleri
The Life and the Works of Ali Ulvi (Gerçek) Baba in the Light of New Documents and Photographs
Yazar: Bora, Siren
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Ali Ulvî Baba,Bektaşilik,İzmir,Balpınar Dergahı ; Ali Ulvî Baba,Bektashism,Izmir,the Balpınar Dervish Lodge

Çerkeşkökenli olan Ali Ulvî Baba, yaklaşık yarım asır boyunca İzmir’deyaşamını sürdürdü. Vefat ettiği zaman, İzmir’de defnedildi. Ailesine bağlıydı.Çocuklarına, torunlarına karşı sevgi dolu ve korumacıydı. Vâkıf olduğu Bektaşiliğinsırlarını, yıllar boyunca en salahiyetli babalardan dinlemişti. O sırlara daimasadık kaldı. Kitaplara adeta âşıktı. Büyük bir kütüphanesi ve pek çok kitabı vardı.Düşüncelerini, fikirlerini ve bilgi birikimini eserlerinde topladı. Basılaneserleri ve postnişini olduğu Balpınar Dergâhı vasıtasıyla, İzmir’inkültürüne ve Bektaşiliğe önemli katkılarda bulundu. Arkasında, kalıcı bir izbıraktı. Bu yüzden, büyük dedem Ali Ulvî Baba’ya ilişkin birmakale kaleme almayı görev edindim. Ali Ulvî Baba’nın fotoğrafları,ona ait icazetname’nin aslı, Balpınar Dergâhı’na ait vakfiye vekroki, süvari yüzbaşı olduğuna dair belge, çocuklarına, torunlarına aitbelgeler, fotoğraflar ve ailenin soy ağacı vasıtasıyla, yaşamı hakkındakaranlıkta kalan noktaları aydınlatmak istedim. Bu makale ile, Ali Ulvî Baba hakkında ileride yapılacakolan araştırmalara bir basamak oluşturabilmeyi umuyorum.

Havinga Circassian origin, Ali Ulvi Baba lived in Izmir for about half a century. Hewas buried in Izmir upon his death. He was committed to his family. He lovedhis children and grandchildren and had a protective attitude towards them. Helistened to the secrets of Bektashism, which he knew very well, from the mostcompetent fathers. He always remained faithful to those secrets. He was fond ofbooks. He had a big library and a lot of books. He collected his thoughts,ideas, and knowledge in his books. With his printed books and sheikh of aBalpınar Dervish Lodge, he made significant contributions to Izmir’s cultureand Bektashism. He left his mark. Hence, I have taken writing an article aboutmy great-grandfather as a duty. I have wanted to illuminate the unclear pointsabout his life through Ali Ulvî Baba’s photos, the original of his certificateof approval the foundation certificate and sketch of Balpınar Dervish Lodge,the certificate showing his position as a mounted captain, documents andphotographs about his children and grandchildren, and the family’s genealogicaltree. I hope that this article will be a step to future research about Ali UlviBaba.
Antik Yakındoğu
Antik Yakındoğu
Yazar: Kağnıcı, Gökhan
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Umberto Eco,Antik Yakındoğu,Mezopotamya bölgesi

İtalyanların Mezopotamya bölgesindeki ilk arkeolojik kazı faaliyetleri Guiseppe Furlani ve Doro Levi önderliğinde 1933 yılında, kuzey Mezopotamya’daki Erbil’in yaklaşık 28 kilometre batısında yer alan bir Asur yerleşimi Kilizu (Kasr Şamamuk)’da başlamıştı. 1930’ların başlarında bu iki İtalyan arkeolog Irak’ın o zamana kadar bilinen bazı Sümer, Babil ve Asur yerleşimlerine keşif amaçlı geziler düzenlemişti. İtalyan arkeoloji heyetinin Kilizu’da yaptığı çalışmalar çok sayıda zengin buluntunun gün yüzüne çıkmasına neden olmuştu. Ancak buradaki kazı faaliyetleri iki ay gibi oldukça kısa bir süre devam etti. İtalya’daki iç ve dış siyasi gelişmeler ve daha sonrasında patlak veren II. Dünya Savaşı neticesinde buradaki kazı faaliyetlerine devam edilemedi.1 Bununla birlikte özellikle 1950’lerde sonra İtalyanların Mezopotamya bölgesinde tekrardan aktif olmaya başladığı görülmektedir.

İtalyanların Mezopotamya bölgesindeki ilk arkeolojik kazı faaliyetleri Guiseppe Furlani ve Doro Levi önderliğinde 1933 yılında, kuzey Mezopotamya’daki Erbil’in yaklaşık 28 kilometre batısında yer alan bir Asur yerleşimi Kilizu (Kasr Şamamuk)’da başlamıştı. 1930’ların başlarında bu iki İtalyan arkeolog Irak’ın o zamana kadar bilinen bazı Sümer, Babil ve Asur yerleşimlerine keşif amaçlı geziler düzenlemişti. İtalyan arkeoloji heyetinin Kilizu’da yaptığı çalışmalar çok sayıda zengin buluntunun gün yüzüne çıkmasına neden olmuştu. Ancak buradaki kazı faaliyetleri iki ay gibi oldukça kısa bir süre devam etti. İtalya’daki iç ve dış siyasi gelişmeler ve daha sonrasında patlak veren II. Dünya Savaşı neticesinde buradaki kazı faaliyetlerine devam edilemedi.1 Bununla birlikte özellikle 1950’lerde sonra İtalyanların Mezopotamya bölgesinde tekrardan aktif olmaya başladığı görülmektedir.
Homage to al-Andalus: The Rise and Fall of Islamic Spain
Michael B. Barry, Homage to al-Andalus: The Rise and Fall of Islamic Spain, Andalus Press, Dublin, 2016, 256 shf., ISBN: 9780993355417
Yazar: Şanal, Enes
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Michael B. Barry,Homage to al-Andalus,The Rise and Fall

Klasik tarihi anlatının dışına çıkan bu eserde Michael B. Barry okuyucuya sadece İslam hâkimiyeti altındaki Endülüs topraklarının değil İber Yarımadası’nın Hristiyan hâkimiyeti altında kalan topraklarının da tarihi, içtimai, dini ve kültürel yönlerini sunmaktadır. Ortaçağ Endülüs tarih ve medeniyeti çerçevesini aşan bu eser İber Yarımadası’nın tarih öncesi devirlerini, İslam hâkimiyetinin sağlanmasıyla yaşanan dönüşüm sürecini, bölgenin İslam hâkimiyeti altındaki devirlerini ve son olarak da Reconquista Hareketi neticesinde Hristiyanların eline geçmesinden sonraki devri anlatılmaktadır.

Klasik tarihi anlatının dışına çıkan bu eserde Michael B. Barry okuyucuya sadece İslam hâkimiyeti altındaki Endülüs topraklarının değil İber Yarımadası’nın Hristiyan hâkimiyeti altında kalan topraklarının da tarihi, içtimai, dini ve kültürel yönlerini sunmaktadır. Ortaçağ Endülüs tarih ve medeniyeti çerçevesini aşan bu eser İber Yarımadası’nın tarih öncesi devirlerini, İslam hâkimiyetinin sağlanmasıyla yaşanan dönüşüm sürecini, bölgenin İslam hâkimiyeti altındaki devirlerini ve son olarak da Reconquista Hareketi neticesinde Hristiyanların eline geçmesinden sonraki devri anlatılmaktadır.
Een vorstelijk voorland. Gerard Hinlopen op reis naar Istanbul (1670-1671)
Joris Oddens, Een vorstelijk voorland. Gerard Hinlopen op reis naar Istanbul  (1670-1671), Walburg Pers; Zutphen, 2009, 272 s., res., hrt., ISBN: 9789057306020
Yazar: Cevrioğlu, Mahmut Halef
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Joris Oddens,Seyahatname,Altın Çağı

On yedinci yüzyılda Altın Çağını yaşayan [Kuzey] Hollanda Birleşik Eyaletlerinin Osmanlı İmparatorluğu’ndaki ticari varlığı her ne kadar diğer Frenk taifeleriyle kıyaslandığında küçümsenemeyecek derecede mühim olsa da, gerek Hollanda arşivleri gerekse de kişisel belgeler ancak son dönemlerde tarihçilerin dikkatini çekmektedir. İncelemeye aldığımız eser Prenslere Layık Bir Kader: Gerard Hinlopen’ın İstanbul’a Seyahati (1670-1671), yeni uyanan bu merakın bir yansımasını ifade etmektedir. Asıl uzmanlık alanı on sekizinci asır Hollanda parlamenter tarihi olan Joris Oddens’in, Amsterdam Üniversitesi Kütüphanesi’ndeki el yazmasından transkripte edip ayrıntılı bir şekilde dipnotlandırdığı Gerard Hinlopen’a (1644- 1691) ait bu seyahatname, Osmanlı tarihi ve coğrafyası açısından pek çok bağlamda önem arz etmektedir. Kitabı kısaca biçimsel olarak inceledikten sonra, Osmanlı tarihi için ifade ettiği anlama değineceğiz.

On yedinci yüzyılda Altın Çağını yaşayan [Kuzey] Hollanda Birleşik Eyaletlerinin Osmanlı İmparatorluğu’ndaki ticari varlığı her ne kadar diğer Frenk taifeleriyle kıyaslandığında küçümsenemeyecek derecede mühim olsa da, gerek Hollanda arşivleri gerekse de kişisel belgeler ancak son dönemlerde tarihçilerin dikkatini çekmektedir. İncelemeye aldığımız eser Prenslere Layık Bir Kader: Gerard Hinlopen’ın İstanbul’a Seyahati (1670-1671), yeni uyanan bu merakın bir yansımasını ifade etmektedir. Asıl uzmanlık alanı on sekizinci asır Hollanda parlamenter tarihi olan Joris Oddens’in, Amsterdam Üniversitesi Kütüphanesi’ndeki el yazmasından transkripte edip ayrıntılı bir şekilde dipnotlandırdığı Gerard Hinlopen’a (1644- 1691) ait bu seyahatname, Osmanlı tarihi ve coğrafyası açısından pek çok bağlamda önem arz etmektedir. Kitabı kısaca biçimsel olarak inceledikten sonra, Osmanlı tarihi için ifade ettiği anlama değineceğiz.
A Companion to the Byzantine Culture of War
A Companion to the Byzantine Culture of War
Yazar: Kılıç, Arslan
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Bizans ; Bizans,Byzantine,Culture

Brill’in “Brill’s Companions to the Byzantine World” serisinin üçüncü cildini oluşturan ve editörlüğünü Yannis Stouraitis’in üstlendiği “A Companion to the Byzantine Culture of War, ca. 300-1204” başlıklı eser, giriş kısmı haricinde toplam oniki bölümden meydana gelmektedir. 2018 yılında basılan eserde Bizans İmparatorluğu’nun askeri yönü, aralarında içerik bakımından bazı benzerlikler bulunsa da, farklı temalar içeren konu başlıkları altında incelenmiştir. Birinci Konstantinos döneminden başlayarak Konstantinopolis’in Latinler tarafından işgaline kadar uzanan süreçte Bizans ordusu içerisinde gerçekleşen dönüşüm ve değişimler ve de Hıristiyanlığın, çevre devletlerin ve dâhili gelişmelerin bu dönüşüm ve değişimlerin üzerindeki etkileri eserde katkıları bulunan yazarlar tarafından, yer yer genel kabul gören düşüncelerin doğruluğu sorgulanarak, tartışılmıştır. Bunun yanında her bir bölümün sonunda bir kaynakça kısmı verilmiş, eserin sonunda da genel bir eser listesi verilmiştir.

A Companion to the Byzantine Culture ofWar, ca. 300-1204, Ed.Yannis Stouraitis,Leiden: Brill, 2018, 490 shf., ISBN: 978-90-04-35551-4 (hardback); ISBN:978-90-04-36373-1 (e-book)
Osmanlıda İcâreteynin Başlangıç Tarihi Meselesi: İlk Uygulamalara Dair Tespitler
The Problem of Beginning Date of İcareteyn in the Ottoman Empire: Evidences from the Early Practices
Yazar: Yıldız, Kenan
Dergi: Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Double rent (icareteyn),lump-sum payment (muaccele),annual/monthly rent (müeccele),pious foundations ; İcâreteyn,muaccele,müeccele,vakıflar

İcâreteynin başlangıç tarihi, Osmanlı hukukunun önemli meselelerinden biridir. Her ne kadar icâreteyne dair bazı çalışmalar mevcutsa da, bu uygulamanın yapısı, kuralları ve işleyişi bakımından teorik planda; menşei, başlangıcı ve gelişimi açısından da pratik planda halen çözümlenmemiş yönler bulunmaktadır. İcâreteynin başlangıç tarihinin 1611 olduğu genel olarak kabul görmektedir. Fakat, arşiv belgelerinde yer alan bazı örnekler, söz konusu tarih kaydını tartışmalı hale getirmektedir.Daha önce bazı yayınlarda kimi değinmeler olduysa da, ihtilaflı olan bu konuya odaklanan çalışmalar mevcut değildir. Arşiv belgelerine dayalı olan bu çalışma, icâreteynin tarihsel süreçlerine ışık tutmayı amaçlamakta ve başlangıç dönemi örneklerini ele almaktadır. İlk olarak vakıfların gelir sağlama araçlarından biri olan icâreteynin genel yapısına değinilecek ve 1611 yılından geriye doğru olmak üzere uygulamanın izi sürülecektir. Farklı bir tarihlendirme yapılması konusu somut örnekler çerçevesinde tartışılacaktır.

Thebeginning of icareteyn is one of the main problems of Ottoman legalhistoriography. While some studies dealing with the icareteyn are available,there currently remain unresolved questions about its structure, rules, andmechanisms on the theoretical level, and about its origin, early beginnings,and evolution on the level of actual practice. It is commonly accepted byhistorians that the icareteyn system started in 1611. However, some examplesdrawn from archival documents call this date into question.In spite of references to this disputed subject in earlypublications, there has been no detailed study on this subject. This work,based on archival documents, aims to shed light on the historical developmentof the icareteyn and to look closely at some sample cases from its formativeperiod. First, it examines the general structure of the icareteyn, one of thepious foundations’ tools for securing revenue, and it traces the systembackwards from 1611. It then discusses whether an alternative dating can beestablished in light of the concrete sample cases.