hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Osmanlı Sultanları Niçin Şiir Yazarlar?
Why Do Sultans Write Poetry?
Yazar: Deniz, Sebahat
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 27, 0
Anahtar kelimeler: Şiir,padişah/sultan,divan,şiir yazma sebepleri ; Poetry,sultans,divan,reasons to write poetry

Şiir konusunda Türklerde asırlar boyu nesilden nesile miras  yoluyla geçen büyük bir gelenek oluşmuştur. Bunda da Türk  hanedan mensuplarının ve hanedan tarafından himaye edilen  şairlerin çok önemli bir yeri vardır. Bu geleneği zirveye taşıyan,  pek çoğu şiirle meşgul olan Osmanlı sultanları olmuştur. Daha  şehzadelik dönemlerinde çok yönlü bir eğitim alan sultanlar;  dinî, ilmî, askerî, siyasî alanlarda dersler görürken aynı  zamanda okçuluk, kılıç kullanımı gibi savaş sporları ile hat,  musikî, kuyumculuk, oymacılık gibi sanat ve zanaatlarla da  ilgilenmişlerdir. Osmanlı sultanlarının neredeyse tamamı şiire  ilgi duymuştur. Bazılarının bir şiiri tespit edilebilmişken  bazılarının divanları mevcuttur. Büyük çoğunluğu şair olan  padişahlar, kendileri şiir yazdıkları gibi dönemlerindeki şairleri  de himaye edip destekleyerek bu geleneğin sürdürülmesinde  önemli rol oynamışlardır.  Makalede Osmanlı padişahlarının şiir yazma sebepleri tespit  edilmeye çalışılmıştır. Şiirlerinden örnekler verilerek bu  sebepler alt başlıklarla değerlendirilmiştir. Örnekler verilirken  padişahların hepsinin şiirleri verilmemiş, her başlık altında  konuyu en iyi ifade eden birkaç örnekle yetinilmiştir.

Established in centuries, a great tradition of poetry has  been passed on from one generation to another in Turks.  The Turkish dynasties as well as the poets patronised by  their members occupy a significant place in forming such  a deeply-rooted tradition. This tradition, however, had  become the most widely spread thanks to the Ottoman  Sultans, most of whom had a strong interest in poetry. The  Sultans, who were given military, religious, scholarly and  political training during their time as prince crown, were  alsointerestedinmartial arts like archery and a number of  other crafts, including calligraphy, music, carving and  jewelry. It can be suggested that virtually all of the  Ottoman Sultans had an interest in poetry. While some  only have one poem that survived, others are known to  have a ‘divan’  a collection of poems . The sultans, most of  whom were poets, played an essential role in the  continuation of this tradition by writing poetry themselves  and protecting and supporting the poets of their time.  This article seeks to determine under certain headings  the reasons for why the Ottoman Sultans may have written  poetry. To this end, examples obtained from their poems  were provided to review these reasons. Not all the poems of  all of the Sultans were included in this study. A few  examples were selected to represent each heading.
Haydarî-zâde İbrahim Efendi ve Manzûmeleri
Haydari-zade İbrahim Hakkı Efendi and His Poems
Yazar: Altunmeral, Mehmet
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: Haydarî-zâde,Rü’yâ,Garbdan Şarka,Terkîb-i Bend,Irak Ordusuna Hitâb ; Haydari-zade,Rüya,Garbdan Şarka,Terkib-i Bend,Irak Ordusuna Hitab

Haydarî-zâde İbrahim Efendi Haydarî-zâde Âsım Efendi’nin  oğludur. 1280/1863-1864 yılında Erbil’de dünyaya gelmiştir.  Devlet kademesinde değişik görevlerde bulunmuştur. En  önemli görevi ise dört kez ifa ettiği şeyhülislâmlıktır. Ömrünün  son döneminde Bağdat’a gelmiş ve burada 1930 yılının Aralık  ayında vefat etmiştir. Haydarî-zâde İbrahim Efendi’nin basılmış  mensûr ve manzûm eserleri şunlardır: Mezâhib ve Turuk-ı  İslâmiyye Târihi  1919 , Rü’yâ  1911 , Garbdan Şarka  1911 ,  Terkîb-i Bend  1912  ve Irak Ordusuna Hitâb  1919 . Ayrıca  dinî konularda kaleme aldığı yazıları Sırât-ı Müstakîm ve  Sebîlü’r-Reşâd dergilerinde yayımlanmıştır. Mezâhib ve Turuk-  ı İslâmiyye Târihi isimli eserinde mezheplerin çıkış  sebepleri, nübüvvet, dinî fırkalar gibi konular ele alınmıştır.  Dokuz bendden oluşan Terkîb-i Bend dışındaki manzûmelerini  mesnevi nazım biçimiyle kaleme almıştır.  Bu çalışmada önce Haydarî-zâde İbrahim Hakkı Efendi’nin  hayatına ve mensûr eserleri hakkında ulaştığımız bilgilere yer  verilmiştir. Sonra şairliğine değinilmiş ve manzûm eserlerinin  incelemesi yapılmıştır. Lamartine’den çevirisi olan Garbdan  Şarka, Terkîb-i Bend ve Irak Ordusuna Hitâb isimli eserlerinin  tam metni çalışmaya dâhil edilmiştir.

Haydarî-zâde İbrahim Efendi Haydarî-zâde Âsım Efendi’nin  oğludur. 1280/1863-1864 yılında Erbil’de dünyaya gelmiştir.  Devlet kademesinde değişik görevlerde bulunmuştur. En  önemli görevi ise dört kez ifa ettiği şeyhülislâmlıktır. Ömrünün  son döneminde Bağdat’a gelmiş ve burada 1930 yılının Aralık  ayında vefat etmiştir. Haydarî-zâde İbrahim Efendi’nin basılmış  mensûr ve manzûm eserleri şunlardır: Mezâhib ve Turuk-ı  İslâmiyye Târihi  1919 , Rü’yâ  1911 , Garbdan Şarka  1911 ,  Terkîb-i Bend  1912  ve Irak Ordusuna Hitâb  1919 . Ayrıca  dinî konularda kaleme aldığı yazıları Sırât-ı Müstakîm ve  Sebîlü’r-Reşâd dergilerinde yayımlanmıştır. Mezâhib ve Turuk-  ı İslâmiyye Târihi isimli eserinde mezheplerin çıkış  sebepleri, nübüvvet, dinî fırkalar gibi konular ele alınmıştır.  Dokuz bendden oluşan Terkîb-i Bend dışındaki manzûmelerini  mesnevi nazım biçimiyle kaleme almıştır.  Bu çalışmada önce Haydarî-zâde İbrahim Hakkı Efendi’nin  hayatına ve mensûr eserleri hakkında ulaştığımız bilgilere yer  verilmiştir. Sonra şairliğine değinilmiş ve manzûm eserlerinin  incelemesi yapılmıştır. Lamartine’den çevirisi olan Garbdan  Şarka, Terkîb-i Bend ve Irak Ordusuna Hitâb isimli eserlerinin  tam metni çalışmaya dâhil edilmiştir.
Sözü Güzelleştiren Sanatlardan Mukâbele Tanım ve Tasnifi Üzerine Birkaç Not
Comparation  Muqabala  as Art Embellishing the Speech A Few Notes on Its Definition and Classification
Yazar: Güleç, İsmail
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 27, 0
Anahtar kelimeler: Tezât,söz sanatları,mukâbele,mutabakat ; Rhetoric,contrast,mukâbele,mutabakat

Birbirine zıt olmayan iki veya daha fazla ibareyi cümlede  kullandıktan sonra, sırasına riayet ederek bunların  mukâbillerini  zıtlarını  getirmek” şeklinde tanımlanan  mukâbele üzerinde durulmayan, konu ile ilgili kaynaklarda bir  paragraf ve birkaç örnekle geçiştirilen söz sanatlarındandır.  Müstakil bir bedi sanat olmasına rağmen ilgili kitaplarda  müstakil bir başlık altında ele alınmaz.  Bu çalışmada, mukâbelenin tanımı, tasnifi, tezât ile ilgili  durumu, önerilen karşılıkla ilgili tartışmalar ele alınacak ve  konu ile birtakım önerilerde bulunulacaktır. Mukâbelenin  mahiyetinin daha açık anlaşılması için Türk edebiyatının  önemli şairlerinin şiirlerinden örnekler vererek konu her  yönüyle ortaya konulmaya çalışılacaktır.

Comparation  Muqabala  is defined as after using two  or more phrases without opposite to each other in the  sentences, it is to bring their response  their opposite.  Comparation  Muqabala  is one of the rhetorical arts that  is not emphasized. It is one of the rhetoric arts that is  glossed over with a paragraph and a few examples in the  relevant sources. Although it is an independent rhetorical  art, it is not discussed under headline in dictionaries and  the related books.  In this study, after the definition of the muqabala is  given, its classification, the situation related to the tezât,  discussions about the names proposed to him will be  discussed and suggestions will be made on the subject.  For a better understanding more clearly of what the  comparation is, examples from the important poets of  Turkish literature will be given and the subject will be tried  to be revealed from all aspects.
Türk Edebiyatında Kasîde-i Münferice Şerhleri
Kaside-i Münferice Commentary in Turkish Literature
Yazar: Kara, Rabia
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 27, 0
Anahtar kelimeler: Kasîde-i Münferice,İbnü’n-Nahvî,şerh,tercüme,tasavvuf ; Kasîde-i Münferice,İbnü'n-Nahvi,commentary,translation,mysticism

Arap ve Türk edebiyatında, tasavvuf çevrelerinde büyük bir  ilgiye mazhar olan Kasîde-i Münferice, 11. yüzyılda İbnü’n-  Nahvî tarafından kaleme alınmış tasavvufi muhtevalı bir  manzumedir. Sağlam nüshalarda kırk, sair nüshalarda kırk altı  beyte kadar çıkan kasidenin tamamında Allah’a teslimiyet ve  güven zikredildikten sonra zorlukların ve musibetlerin de geçici  olduğu ifade edilir. Nitekim, sıkıntılı kimselerin virdi haline  gelen kaside, kimi dua mecmualarında da kendisine yer  bulmuştur. Bünyesinde İsm-i A’zam’ın yer alması üzerine  görüş birliğinde bulunan alimler, kasideyi okuyacak kimselere  birtakım faydalar sağlayacağını söylerler. Kasîde-i Münferice,  tasavvufi muhtevası hasebiyle, içerdiği müphem manaların  açığa kavuşması, şerh edenlere sağlayacağı faydaya yönelik  inanç, ezberleyenlere ve okuyanlara kolaylık sağlaması gibi  sebeplerle 17. yüzyıldan, günümüze değin birçok kez şerh  edilmiş ve böylece Türk edebiyatında, en çok şerh edilen Arapça  metinler arasında yerini almıştır. Bu çalışmada, Kasîde-i  Münferice’nin nazımı İbnü’n-Nahvî’nin hayatına kısaca  değinildikten sonra Kasîde-i Münferice’ye dair teknik bilgilere  ve muhtevasına yer verilecektir. Sonrasında kasideye yapılan  şerhler; teknik özellik, muhteva, takip edilen şerh metodu,  üzerine yapılan akademik çalışmalarla birlikte incelenerek, Türk  edebiyatında, Kasîde-i Münferice’nin konumu belirlenmeye  çalışılacaktır.

Kasîde-i Münferice, which has a great interest in  mysticism circles in Arabic and Turkish literature, is a  poem with mysticism content written by Ibn al-Nahvi in  the 11th century. It is stated that difficulties and calamities  are also temporary after surrender and trust in God are  mentioned in all of the odes, which are up to forty-six  verses in intact copies and up to forty-six verses in other  copies. As a matter of fact, the eulogy, which has become  the virdi of the troubled people, has even found a place for  itself in some prayer journals. The scholars who agree on  the inclusion of “ism-i Azam” in its structure do not  neglect to mention the benefits it will provide to those who  will read the qasida. Due to its mystical content, Kasîde-i  Münferice has taken its place among the most annotated  Arabic texts since the 17th century, due to its ambiguous  meanings, the belief that it will benefit those who comment,  and the convenience of those who memorize and read. In  this study, after briefly mentioning the life of İbnü'n-  Nahvi, the poet of Kasîde-i Münferice, technical  information about Kasîde-i Münferice and its content will  be given. The annotations made to the kaside afterwards;  In this study, the position of Kasîde-i Münferice in Turkish  literature will be tried to be determined by examining the  technical features, content, the commentary method  followed, together with the academic studies on it.
Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî’nin Terceme-i Menâkıb-ı Ahmed el- Bedevî’si
The Translation of Terceme-i Menâkıb-ı Ahmed el- Bedevî of Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî
Yazar: Batur, Halil
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: Menkıbe,tercüme,Terceme-i Menâkıb-ı Ahmed el-Bedevî,Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî ; Menkıbe,translation,Terceme-i Menâkıb-ı Ahmed el- Bedevî,Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî

Tasavvuf büyüklerini tanıtmak, onların hayatlarını ve kerametlerini  anlatmak amacıyla yazılan menâkıbnâmeler, İslâmî  Türk edebiyatının en özgün eserlerindendir. Veffâk Mehmed  Hıfzı Üsküdarî tarafından edebî bir dille yazılmış ve yer yer şiirlerle  zenginleştirilerek tercüme edilmiş olan Terceme-i  Menâkıb-ı Ahmed el-Bedevî adlı eser, İslâm ve tasavvuf tarihinin  önemli şahsiyetlerden olan Seyyid Ahmed el-Bedevî’nin  hayatını konu edinmiştir. XVII. asırda yaşayan âlim ve mutasavvıf  Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî, Seyyid Ahmed el-Bedevî  ile ilgili o günün şartlarında ulaşabildiği Arapça eserleri inceleyerek  menkıbesini oluşturmuştur. Veffâk, menâkıbnâmenin  sonunda Seyyid Ahmed el-Bedevî’ye ait orijinali Arapça olan  62 beyti önce tercüme etmiş, daha sonra şerh ederek eserini bitirmiştir.  Çalışmamızda öncelikle kültür ve edebiyat tarihimizin  bir kaynağı olarak menâkıbnâmelerden kısaca bahsedilecektir.  Daha sonra Veffâk Mehmed Hıfzı Üsküdarî ve Seyyid Ahmed  el-Bedevî ile ilgili bilgiler verilecek, Terceme-i Menâkıb-ı Ahmed  el-Bedevî adlı eser tanıtılacaktır.

Menakibnames, which are written in order to introduce  the Sufi greats and to explain their lives and miracles, are  among the most original works of Islamic Turkish literature.  The work named as Tercemei i Menakib-i Ahmed  Bedevi-which was written in a literary language by Veffak  Mehmed Hifzi Usküdari is about the life of Seyyid Ahmed  Bedevi, one of the important figures in the history of Islam  and Sufism. Scholar and sufist Veffak Mehmet Hifzi Uskudari,  who lived in 17th century, formed Seyyid Ahmed  Bedevi’s menkibes on the conditions of those days, by  examining Arabic works of him. Veffak, firstly translated  62 couplets of Seyyid Ahmed Bedevi and then finished the  work by annotating at the end of the Menakibname. In our  work, firstly it is going to be mentioned briefly the menakibnames  as a source of our cultural history. After that it  is going to be given information about Veffak Mehmet  Hifzi Üskudari and Seyyid Ahmed Bedevi also the work  Terceme-i Menakib-i Ahmed is going to be introduced.
Muhteşem-i Kâşânî’nin Kerbelâ Mersiyesinin Manastırlı Mehmed Rif’at Tarafından Yapılan Bilinmeyen Bir Tercümesi ve Bu Tercümenin Osmanlı Tercüme Geleneğindeki Yeri
A Translation Of Muhteşem-i Kâşânî’s Karbala Dirge An Unknown Translation By Manastırlı Mehmed Rif’at And The Place of This Translation in The Tradition of Ottoman Translation
Yazar: Kılıç, Mustafa
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 27, 0
Anahtar kelimeler: Kerbelâ Mersiyesi,Manastırlı Mehmed Rif’at,Muhteşem-i Kâşânî ; Karbala dirge,Manastırlı Mehmed Rif'at,Muhteşem-i Kâşânî

Biyografik kaynaklar son dönem Osmanlı şairlerinden  Manastırlı Mehmed Rif’at  ö. 1907 ’in bir Dîvânçe’sinin  bulunduğunu kaydederler. Bu Dîvânçe veya Mecmû’a-i Eş’âr  Mehmed Rif’at hayatta iken basılmadığı ve elyazması hâli de  muhtemelen müsvedde hâlinde kaldığı için günümüze  ulaşamamıştır. Ancak, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler  Kütüphanesi Katalogu’na kayıtlı bir yazma eser, Mehmed  Rif’at’in bu kayıp Dîvânçe/Mecmû’a-i Eş’âr’ından izler  taşımaktadır. Bu yazmada yer alan terkîb-bend nazım şekliyle  yazılmış şiir, Rif’at’in tezkirelerde zikredilen Kerbelâ  mersiyesidir. Bu çalışmada, Manastırlı Mehmed Rif’at’a ait  mersiyenin transkripsiyonlu metni ve diliçi çevirisi verilmiştir.  Bu şiir aynı zamanda Fars şairi Muhteşem-i Kâşânî  ö.  1588 ’nin Kerbelâ mersiyesinin nazmen tercümesi olduğu için  transkripsiyonlu metnin dışında mersiye, Farsça aslıyla  mukayese edilmiş ve metnin Osmanlı tercüme geleneğindeki  yeri değerlendirilmiştir.

Biographical sources record that Manastırlı Mehmed  Rif'at  dod. 1907 , one of the late Ottoman poets, has a  Dîvânçe. Since this Dîvânçe or Mecmû'a-i Eş'âr Mehmed  Rif'at was not published while he was alive, and the  manuscript is probably in draft form, it has not survived.  However, a manuscript registered in the Istanbul  University Rare Works Library Catalog bears traces of this  lost Dîvânçe/Mecmû'a-i Eş'âr by Mehmed Rif'at. The  poem in this manuscript, written in the form of "Terkîbbend"  verse, is the Karbala dirge of Rif'at mentioned in the  biographies. In this study, the transcribed text and  intralingual translation of the elegy of Mehmed Rif'at of  Manastır are given. Since this poem is also a verse  translation Karbala dirge of the Persian poet Muhteşem-i  Kâşânî  dod. 1588 , apart from the transcripted text, the  dirge has been compared with the Persian original and the place of the text in the Ottoman translation tradition has  been evaluated.
Nevres-i Kadîm’in Münşeât’ında Eş Anlamlılar: Oluşturulma Şekilleri, Yapıları ve İşlevleri
Synonyms in The Münşeât By Nevres-i Kadîm: Creation Types, Structures and Functions
Yazar: Elçi, Fatih
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: eş anlamlılar,münşeât,Nevres-i Kadim,Osmanlı nesri ; synonyms,münşeât,Nevres-i Kadîm,Ottoman prose

Bu çalışmada Nevres-i Kadîm’in Münşeât’ında bulunan eş  anlamlılar ele alınmıştır. Münşeât’ın tümü taranarak eş anlamlıların  oluşum şekilleri, yapıları ve işlevleri irdelenmiş ve  belagat açısından değerlendirilmiştir. Yapılan incelemeler neticesinde  Münşeât’ta eş anlamlıların alıntı kelimeler,  dolaylamalar, benzer çağrışıma sahip kelimeler ve aynı anlama  işaret eden kelime öbekleri ile oluşturulduğu görülmüştür. Metin  içerisindeki konumlarına ve yapılarına göre çeşitlilik  gösteren eş anlamlıların metin içerisinde belirli bir düzene göre  yerleştirilmiş halde, sadece atıf vâvıyla birbirine bağlı halde ve  ortak bir anlama işaret eden söz öbekleri halinde olmak üzere üç  temel yapı içerisinde sistemli olarak kullanıldıkları tespit edilmiştir.  Ayrıca, amaçsızca ve rastgele kullanılmayan eş  anlamlıların, bulundukları metinde tekrara düşmemek, manayı  vurgulamak, muhatabı daha fazla övmek, seci oluşturmak, lafzı  süslemek ve manayı güçlendirmek gibi çeşitli işlevlerinin ve estetik  katkılarının bulunduğu saptanmıştır.

In this study, the synonyms in the Münşeât by Nevresi  Kadîm have been discussed. Having analyzed all of the  Münşeât for synonyms creation types, structures and  functions of them were examined and evaluated in terms  of eloquence. As a result of the examinations, it has been  seen that synonyms were created through adoption of foreign  words, language manipulations, words having similar  connotations and through the group of words signifying  the same meaning. It has been determined that synonyms,  which vary according to their positions and structures within  the text, were used systematically in three basic  structures as in the form of being placed in accordance with  a particular order within the text, in the form of being connected  to each other only by the conjunction  vâv  and in  the form of phrases pointing out a common meaning. Furthermore,  it has been established that synonyms, which  were not used aimlessly and randomly, have various aesthetic  contributions to and functions in the text, such as to  avoid repetition, to emphasize the meaning, to praise the  addressee more, to create seci, adorn the expression and  strengthen the meaning.
Konusu Mensur Metin Olan Doktora Tezleri Üzerine Bir Değerlendirme
An Evaluation on PhD Theses with Prose Text
Yazar: Güleç, İsmail
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: Mensur metin,doktora tezi,klasik Türk edebiyatı ; Prose text,doctoral thesis,classical Turkish literature

Üniversitelerimizde 1922 yılından beri Türk Dili ve Edebiyatı  alanında tezler yapılmaktadır. İlk tezden 2018 yılı sonuna  kadar yapılan tez sayısı 2500’ü aşmakta, bunun 573’ü Klasik  Türk Edebiyatı kürsüsünde yapılmıştır. Bu 573 tezin de sadece  62 tanesinin konusu mensur metin üzerinedir.  Klasik Türk Edebiyatı Bilim Dalında yapılan tezler önce metin  neşri ile başlamış, daha sonra divan tahlili ile devam etmiş,  tekrar metin neşri çalışıldıktan sonra 1990’lardan sonra çalışmalarda  belli başlı konular ele alınmaya başlanmıştır.  Üniversite sayısının artmasına paralel olarak doktora eğitimi  veren üniversitelerin sayısı da artmış, bu durum yapılan tezlerin  hem sayısının artmasına hem de konuların farklılaşmasına  zemin hazırlamıştır. Tez konuları da ağırlıklı olarak manzum  metinlerden, özellikle divanlardan seçilmiştir.  Bu çalışmada yapılan 62 tezin künyeleri verildikten sonra,  yapıldığı üniversite, yapıldığı yıl, danışman, konu ve çalışma  yöntemleri bakımından incelenmekte ve değerlendirilmektedir.  İncelemeye geçmeden önce nesir üzerine kısa bir bilgi verilmekte  ve tasnifi üzerine yapılan tartışmalar özetlenmektedir. En  sonda ise genel bir değerlendirmenın ardından tespit edilen sonuçlar  ve öneriler sıralanmaktadır.

In our universities, since 1922, dissertations have been  made in Turkish Language and Literature. From the very  first thesis to the end of 2018, approximately 2500 dissertations  were prepared. 573 of these dissertations were made  in Classical Turkish Literature. Of the 573 theses, only 62  are on the prose.  Theses in the field of Classical Turkish Literature started  with the critical edition of the text, then continued with  text analysis. After again the critical edition of the text, in  the early 1990s, some literal issues were addressed in the  studies. With the increase in the number of universities,  the number of universities that provide doctoral education  has also increased. This situation prepared the ground for  both the increase in the number of theses and differentiation  of the subjects. Thesis topics are mainly chosen from  verse texts, especially divan.  In this study, after the submission of 62 theses, dissertations  are examined and evaluated in terms of the year,  the university, where it was conducted, consultant, subject  and working methods. A brief information on prose is provided  before proceeding with the examination and the  discussions on the classification of texts are summarized.  Finally, the results and recommendations determined after  a general evaluation are listed.
Özrî ve Şiirleri
Özrî and Poems
Yazar: Yılmaz, Müslüm
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 27, 0
Anahtar kelimeler: Özri,Âşık Çelebi,Rodos Seferi,NASA,Şiir ; Özrî,Âşık Çelebi,Rhodes Expedition,NASA,Peom

Üsküp kadısı Karaca Hasan’ın oğlu ve şair İzârî’nin kardeşi  olan Özrî  v. 1522  hakkında müstakil çalışmalar  bulunmamakla birlikte kişiliği ve şairliği hakkında tezkirelerde  çeşitli yorumlar yer almaktadır. Herhangi bir eseri günümüze  ulaşmayan şairin Topkapı Sarayı’ndaki belgelerde ve nazire  mecmualarında da şiirlerine rastlanmaktadır.  Âşık Çelebi, kendisi gibi kadılık vazifesinde bulunan ve  Üsküp civarında yaşayan şair Özrî hakkında çok ilginç bir  rivayet aktarmaktadır. Padişaha her sene takvim sunacak kadar  astronomi ilmine hâkim olan Özrî’nin Kanuni Sultan  Süleyman’ın ilk seferlerinden olan Rodos muharebesine  katıldığını ve padişahın kalenin fetih olunup olunamayacağı  hususunda bilgi istemesi üzerine yapmış olduğu tetkikler  sonucunda kalenin fethi zamanında ay tutulacağını ve  kendisinin de vefat edeceği bilgisini vermiştir. Âşık Çelebi,  kuşatma esnasında ay tutulduğu gece Özrî’nin vefat ettiğini ve  sabaha doğru da kalenin fethinin gerçekleştiğini söylemektedir.  Bu çalışmada Şair Özrî’nin hayatı ve şahsiyeti hakkında bilgi  verildikten sonra Âşık Çelebi’nin rivayeti temel alınarak ölüm  tarihinin modern astronomi verilerinin de yardımıyla  doğrulanmasına çalışılacaktır. Son olarak da çeşitli  mecmualarda tespit edilen Özrî’ye ait şiirlerin metni  verilecektir.

Although there are no independent studies about Özrî   d. 1522 , the son of Skopje judge Karaca Hasan and the  brother of poet İzârî, there are various comments about his  personality and poetry in biographies. Despite any of his  books or works did not reach to this day, some of his poets  can be found in the documents as well as in the nazire  journals in Topkapı Palace.  Âşık Çelebi narrates an alluring story about the poet  Özrî, who, like himself, was a judge and lived in the  vicinity of Skopje. Özrî, who had enough knowledge of  astronomy to present a calendar to the sultan every year,  participated in the Battle of Rhodes, one of the first  expeditions of Suleiman the Magnificent, and upon the  sultan's request for information on whether the castle  could be conquered, he informed that the moon would be  eclipsed at the time of the conquest of the castle and also  Özrî himself would die. Âşık Çelebi says that Özrî passed  away on the night of the lunar eclipse during the siege and  that the castle was conquered towards the morning.  In this study, after giving information about the life and  personality of Poet Özrî, it will be tried to validate the date  of his death with the help of modern astronomy data based  on the narration of Âşık Çelebi. Lastly, the text of Özrî's  poems, which were encountered in various journals, will  be given.