BRETTON-WOODS  KURULUŞLARI, NEW YORK  UZLAŞISI VE YOKSULLUKLA  MÜCADELE POLİTİKALARI
BRETTON WOODS  INSTITUTIONS, NEW YORK  CONSENSUS AND POVERTY  REDUCTION POLICIES
Yazar: Karaçay, Hatice
Dergi: Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Bretton Woods Institutions,New York consensus,poverty reduction policies ; Bretton Woods kuruluşları,New York Uzlaşısı,yoksullukla mücadele politikaları

Pekçok sosyal bilimci veakademisyene göre Post-Washington Uzlaşısı ile birlikte Bretton Woods kuruluşlarınıncinsiyet eşitliği, insan hakları ve yoksulluk gibi toplumsal sorunlara yönelikpolitikalarında önemli bir değişim gözlenmiştir. Bu kuruluşlar savaş sonrasıdönemde ekonomik liberalizmin en önemli savunucuları olmuştur. Bu uğurda, dünyahalklarının temel sorunlarını göz ardı ederek, ekonomik büyüme, etkinlik,minimum piyasa müdahalesi konularında mücadele vermişlerdir. Özellikle 1970’live 1980’li yıllarda, Washington Uzlaşısı çerçevesinde neoliberal politikalaratam bir sadakatla bağlanan IMF ve Dünya Bankası, gelişmekte olan ülkelere“istikrar ve yapısal uyum politikaları”nı dikte etmiştir. Ancak 1990’lıyıllarda neoliberal politikaların tıkanmasıyla birlikte, liberal düzen ve onunsözcüleri, kendilerini, yeni bir patika bulma ihtiyacında hissetmişlerdir. Buçalışmanın amacı tarihsel bir perspektif altında, ancak özellikle KapsayıcıKalkınma Yaklaşımı altında, Bretton Woods kuruluşlarının yoksullukla mücadelepolitikalarını incelemek ve bu politikaların yeni liberal düzenin yeni birsoluğu olup olmadığını araştırmaktır. Çalışmada, ayrıca Kapsayıcı KalkınmaYaklaşımı altında, Bretton Woods kuruluşları ile Birleşmiş Milletlerkuruluşlarının yakınsamasını yaratan New York Uzlaşısından söz edilmesiningerçekliği de tartışılacaktır.

According to many socialscientists and academicians, after the emerging of Post-Washington Consensus,the Bretton Woods institutions have dominantly repositioned their policy onsocial issues such as gender equality, human rights and poverty. Theseinstitutions have always been useful tools in advocating economic liberalismacross all countries after Second World War period. On the other hand, whiledealing with the main aims of economic liberalism -growth, efficiency, minimummarket intervention-, they have mostly disregarded the social problems of theworld communities. Especially, during 1970’s and 1980’s, stricktly adhering toneoliberal policies of Washington consensus, IMF and World Bank have forceddeveloping countries to obey their stability and structural adjustmentpolicies. But after the collapse of neoliberal policies in the late of 1990’s,the liberal world order and its main advocators need to search a new path tosustain existing hegemonic power. The objective of this article is to analyzethe poverty alleviation strategies of Bretton Woods institutions underhistorical perspective, especially in the frame of Comprehensive DevelopmentApproach and to question whether these policies is the fresh instrument of newliberal order. We also aim to assess whether we can talk about the convergencebetween ‘United Nations Paradigm’ and ‘Bretton Woods Paradigm’ in the name ofNew York Consensus under this development approach.