TUBAOVARYAN APSENİN KLİNİK YÖNETİMİ
TUBAOVARYAN APSENİN KLİNİK YÖNETİMİ
Yazar: Şen, Serhat; Kuru, Oğuzhan; Saygılı, Halil; Berkman, Sinan
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 75 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Tubo-ovaryan abse yönetimi, cerrahi, konzervatif tedavi

Amaç: Retrospektif olarak, tubo-ovaryan abse (TOA) olgularının yönetimini belirlemek ve opere edilen hastalardaki komplikasyonları ortaya koymak. Materyal ve metod: 1988-2010 yılları arasında, klinik ve sonografik olarak TOA tanısı almış 108 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi. Hastaların hepsine ilk olarak geniş spektrumlu antibiyotik tedavisi başlanmıştı. Buna göre 47 (%43) hastanın antibiyotik tedavisine yanıt verdiği, 61 (%57) hastaya ise cerrahi girişim gerektiği belirlendi. Hastalar demografik ve sonografik bulgularına göre kıyaslandı. Takip dosyaları incelenerek postoperatif komplikasyonlar belirlendi. Bulgular: Medikal tedaviye yanıt veren hastaların ortalama yaşı (38±2,8) ve yanıt vermeyen hastaların ortalama yaşı (38±3,4) arasında fark bulunmadı. Benzer şekilde hastaların ortalama gravide ve pariteleri, rahimiçi araç (RİA) kullanımı ve tüp ligasyonu açısından da istatistiksel fark görülmedi. TOA boyutu (p=0,008) ve absenin bilateral olması (p=0,002) cerrahi yapılan grupta anlamlı olarak daha fazla bulundu. Hospitalizasyon süresi konzervatif tedavi edilen grupta daha kısa idi (8,21 ± 1,9) (p < 0,05). Konzervatif tedaviye yanıt veren grubun %85’i Klindamisin + Gentamisin ± (Amoksisilin+Klavulonik asit) ile tedavi edildi (p=0,0043). Cerrahi yapılan grupta genel komplikasyon oranı %40 (25/61) bulundu. Bu komplikasyonlar; 18 hastada kan transfüzyonu (%29, 18/61), 7 hastada cilt-cilt altı enfeksiyonu (%11, 7/61), 1 hastada stumpf hematomu (%1, 1/61), 1 hastada evisserasyon (%1, 1/61), 1 hastada barsak yaralanması (%1, 1/61) ve 2 hastada mesane yaralanması (%3, 2/61) şeklinde idi. Sonuç: TOA olgularında ilk basamak tedavi, geniş spektrumlu antibiyoterapi olmakla birlikte abse boyutunun arttığı, absenin bilateral olduğu hastaların önemli bir bölümünde ek müdahele (cerrahi) gerekmektedir.

Amaç: Retrospektif olarak, tubo-ovaryan abse (TOA) olgularının yönetimini belirlemek ve opere edilen hastalardaki komplikasyonları ortaya koymak. Materyal ve metod: 1988-2010 yılları arasında, klinik ve sonografik olarak TOA tanısı almış 108 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi. Hastaların hepsine ilk olarak geniş spektrumlu antibiyotik tedavisi başlanmıştı. Buna göre 47 (%43) hastanın antibiyotik tedavisine yanıt verdiği, 61 (%57) hastaya ise cerrahi girişim gerektiği belirlendi. Hastalar demografik ve sonografik bulgularına göre kıyaslandı. Takip dosyaları incelenerek postoperatif komplikasyonlar belirlendi. Bulgular: Medikal tedaviye yanıt veren hastaların ortalama yaşı (38±2,8) ve yanıt vermeyen hastaların ortalama yaşı (38±3,4) arasında fark bulunmadı. Benzer şekilde hastaların ortalama gravide ve pariteleri, rahimiçi araç (RİA) kullanımı ve tüp ligasyonu açısından da istatistiksel fark görülmedi. TOA boyutu (p=0,008) ve absenin bilateral olması (p=0,002) cerrahi yapılan grupta anlamlı olarak daha fazla bulundu. Hospitalizasyon süresi konzervatif tedavi edilen grupta daha kısa idi (8,21 ± 1,9) (p < 0,05). Konzervatif tedaviye yanıt veren grubun %85’i Klindamisin + Gentamisin ± (Amoksisilin+Klavulonik asit) ile tedavi edildi (p=0,0043). Cerrahi yapılan grupta genel komplikasyon oranı %40 (25/61) bulundu. Bu komplikasyonlar; 18 hastada kan transfüzyonu (%29, 18/61), 7 hastada cilt-cilt altı enfeksiyonu (%11, 7/61), 1 hastada stumpf hematomu (%1, 1/61), 1 hastada evisserasyon (%1, 1/61), 1 hastada barsak yaralanması (%1, 1/61) ve 2 hastada mesane yaralanması (%3, 2/61) şeklinde idi. Sonuç: TOA olgularında ilk basamak tedavi, geniş spektrumlu antibiyoterapi olmakla birlikte abse boyutunun arttığı, absenin bilateral olduğu hastaların önemli bir bölümünde ek müdahele (cerrahi) gerekmektedir.