hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir İlahi Nedensellik Teorisi Olarak Konkürentizm
Concurrentism as a Theory of Divine Causation
Yazar: Gören Bayam, Emine
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Philosophy of Religion ; Din Felsefesi ; Philosophy of Religion,Divine Causation,Concurrentism,Occasionalism,Continuous Creation,Corporeal Substance ; Din Felsefesi,İlahi Nedensellik,Konkürentizm,Okasyonalizm,Sürekli Yaratma,Maddi Töz

Bu makale ilahi nedensellik tartışmaları içinde evrendeki bir sonuç üzerinde hem Tanrı’nın hem de yaratılmış varlıkların birlikte etkide bulunduğunu iddia eden konkürentizm hakkındadır. Konkürentizm, temelde Orta Çağ Aristotelesçilerce savunulmuş ve yaratılmış varlıklara nedensel güçler atfederek okasyonalizmin karşısında durmuştur. Bu çalışmada konkürentizmin ne olduğuyla birlikte onun okasyonalizmi nasıl eleştirdiği ele alınmış ve değerlendirilmiştir. Bu bağlamda konkürentizmin; okasyonalizmin duyuma aykırı bir görüş olduğu, doğa bilimini imkânsız kıldığı ve maddi tözlerin doğasını ya inkâr ederek ya da değersizleştirerek tutarsızlık sergilediği iddiaları incelenmiştir. Bunun sonucunda duyuma aykırı oluşun güçlü bir eleştiri olmadığı ayrıca doğa biliminin imkânsızlığının maddi tözlerin doğasını inkâr etmekle ilişkili olduğu görülmüştür. Bu durumda konkürentizmin elindeki en güçlü argümanın yaratılmış varlıkların kendilerine ait bir doğaya sahip oldukları iddiası olduğu söylenebilir. Bununla birlikte sürekli yaratmayı kabul ettikleri için okasyonalistlerce de eleştirilmiştir. Sonuç olarak konkürentizmin ilahi nedensellik konusunda dikkate değer bir açıklama sunduğu, bazı zorluklarına rağmen teolojik ve felsefi problemlerin çözümünde bazı açılımlar sağlayacağı söylenebilir.

This article is about concurrentism which claims that both God and created beings act together on effect in the universe. Concurrentism was defended by Medieval Aristotelians and against occassionalism by attributing causal powers to created beings. In this study, what concurrentism is and how concurrentism criticizes occasionalism is discussed. In this context, concurrentism has three claims: (i) occasionalism is contrary to sensation, (ii) it makes natural science impossible, (iii) it is inconsistent because it denies the nature of material substances. As a result, it has been seen that being contrary to sensation is not a strong criticism, and the impossibility of natural science is related to denying the nature of material substances. The strongest argument of concurrentism is that created beings have a nature. As a result, it can be said that concurrentism offers a remarkable explanation of divine causality, it will provide some solution of theological and philosophical problems.
Şanlıurfa’da Konuşulan Arapçada Türkçeden Ödünçlenen Kelimelerin Arapça Dil Kalıplarına Uyarlanması
Adaptation of Turkish Borrowed Words to Arabic Language Patterns in the Arabic Spoken in Şanlıurfa
Yazar: Önel, Abdulhakim
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Arabic Language and Rhetoric ; Arap Dili ve Belagatı ; Arabic Language and Rhetoric,Arabic Dialects,Turkish Language Influence,Word Borrowing,Şanlıurfa Arabic,Harran Arabic ; Arap Dili ve Belagati,Arap Lehçeleri,Türk Dili Etkisi,Sözcük Ödünçleme,Şanlıurfa Arapçası,Harran Arapçası

Türkiye’nin güneydoğusunda bulunan Şanlıurfa’da Türkçenin yanı sıra Arapça, Kürtçe ve Zazaca da konuşulmaktadır. Şanlıurfa’da konuşulan Arapça, bedevi lehçeler grubunda tasnif edilen ve kendine has birtakım özellikler gösteren bir lehçedir. Türkçe ile uzun dönemlerden beridir doğrudan ilişkili olan ve baskın Türk dili karşısında zayıf dil konumuna düşen bu lehçe Türkçeden birçok sözcük ve ek ödünçleme yoluna gitmiştir. Şanlıurfa Arapçasında dikkat çeken hususlardan biri de Türkçe kelimelerin bazıları direkt değil, Arapça fiil ve isim formlarına aktarılarak alınmasıdır. Dolayısıyla alınan kelimeler mazi-muzari fiil formunda veya türetilmiş isim formunda karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma lehçenin Türkçeden ne derece etkilendiğini ve kelime ödünçlemede Arap dilinin kalıplarına ne derece sadık kaldığını ortaya koymaya çalışacaktır. Çalışmada saha çalışmasından elde edilmiş olan kişisel arşivden yararlanılmış, kelimeler ele alınıp hangi kalıba uyduğu incelenerek tasnif edilmiştir. Bu çalışma, yüzlerce yıldır Türkçe ile doğrudan etkileşim halinde olan bölgedeki Arap lehçesinin yapısını ortaya koymak açısından büyük önem arz etmektedir.

In Şanlıurfa, located in the southeast of Turkey, besides Turkish, Arabic, Kurdish and Zazaki are also spoken. This Arabic is a dialect that is classified in the group of Bedouin dialects and shows some unique features. This dialect, which has been directly interaction to Turkish for a long time and has fallen into a weak language position against the dominant Turkish language, has borrowed many words and affixes from Turkish. In some dialects spoken in the Arab world, Turkish words are encountered in the spoken language with the influence of the Ottoman dominance. One of the remarkable issues in Şanlıurfa Arabic is that some of the Turkish words are not taken directly, but transferred to Arabic verb and noun forms. This study will try to reveal how the dialect was influenced by Turkish and how faithful it is to the patterns of the Arabic language in borrowing words. In the study, the personal archive obtained from the fieldwork was used, the words were handled and classified by examining which pattern they fit. This study is of great importance in terms of revealing the structure of the Arabic dialect in the region, which has been in direct interaction with Turkish for hundreds of years.
İsrail’e Dönüş Miti Bağlamında Kutsal Metnin Araçsallaştırılması
The Instrumentalization of the Scripture in the Context of the Myth of Return to Israel
Yazar: Toprak, Bilal
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Jewish Studies ; Yahudilik Araştırmaları ; Dinler Tarihi,Yahudilik,Siyonizm,Mit,İsrail,Arkeoloji ; History of Religions,Judaism,Zionism,Myth,Israel,Biblical Archaeology

Bu çalışma, Siyonizm ekseninde ve İsrail’in kuruluş miti bağlamında kutsal metnin araçsallaştırılmasını konu edinmektedir. Avrupa’da sömürgeci ve milliyetçi bir hareket olarak ortaya çıkan Siyonizm, politikalarını güçlendirmek için sıklıkla Yahudi kutsal metinlerini referans göstermiştir. Bu bağlamda ulus devletlerin vazgeçilmez bir parçası olarak kabul edilen vatan meselesini Filistin’e dönüş mitiyle, işgal ve yerleşim politikalarını ise Yeşu Kitabı’nın Siyonist yorumu üzerinden meşrulaştırmaya çalışmıştır. Bu yaklaşımların en görünür ve etkileyici hâlinin arkeolojinin kullanımı ve kutsal metinlerde geçen isimlerden hareketle haritalandırma çalışmaları üzerinden gerçekleştiğini söylemek mümkündür. Kuşkusuz bu aşamaların gerçekleşmesi için sürgünün itibarsızlaştırılması, İsrail toprağına ve dolayısıyla tarihe dönüş fikri büyük önem arz etmekteydi. Bu süreçlerin İsrail’in kurucu erkleri tarafından başarılı bir şekilde işletildiğini söylenebilir. Bu çalışmada Siyonist tarih anlayışı kurgulanırken, kutsal metnin hangi açılardan referans alındığı ve bunun arkeoloji ve haritalandırma üzerinden nasıl uygulandığı incelenmektedir. Ayrıca tüm bunların neticesinde ortaya çıkan mitik anlatı da eleştirel bir şekilde işlenmektedir.

This study deals with the instrumentalization of the Scripture in the context of Zionism and the founding myth of Israel. Zionism, which emerged as a colonial and nationalist movement in Europe, often made direct references to Jewish holy texts to strengthen its policies. In this context, it tried to legitimize the homeland issue, which is considered an indispensable part of nation-states, with the myth of return to Palestine, and the occupation and settlement policies through the Zionist eisegesis of the Book of Joshua. It is possible to say that the most visible and trenchant form of these approaches is realized through the use of archeology and mapping studies based on the names mentioned in the sacred texts. Undoubtedly, for the realization of these stages, the idea of discrediting the exile and returning to the land of Israel and thus to the history were of great importance. It can be said that the processes in relation were operated successfully by the founding powers of Israel. In this study, while constructing the Zionist understanding of history, it is examined from which aspects the Bible is referenced and how it is applied through archeology and mapping. In addition, the mythical narrative that emerged as a result of all these endeavors is critically examined.
Eğitsel Dijital Oyunların Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersine Yönelik Öğrenci Tutumlarına Etkisi
The Effect of Educational Digital Games on Student Attitudes Towards Religious Culture and Moral Knowledge Lesson
Yazar: Birgün, Öznur; Osmanoğlu, Cemil
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Religious Education,Educational Game,Educational Digital Game,Religious Culture and Moral Knowledge Course,Attitude,Game ; Din Öğretimi,Eğitsel Oyun,Eğitsel Dijital Oyun,Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi,Tutum,Oyun

Bu araştırmanın temel amacı eğitsel dijital oyunların Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi  (DKAB) dersine dönük öğrenci tutumlarına olan etkisini incelemektir. Araştırmada deneysel araştırmaya uygun olarak, öğrencilerin ilgili derse yönelik tutumlarını yoklamak üzere ön-son test uygulaması yapılmıştır. Çalışma grubunu Kayseri/Melikgazi’de bulunun bir resmi ilkokulda 4. sınıfta bulunan 84 öğrenci oluşturmaktadır. Seçkisiz örneklem yoluyla yarısı deney yarısı da kontrol grubu olmak üzere dört sınıf alınmıştır. Deney grubu ile 8 hafta boyunca eğitsel dijital oyunlarla öğretim yapılmıştır. Yapılan bağımsız ve bağımlı örneklemler t testleri sonucunda eğitsel dijital oyunlarla desteklenen öğrenci grubunun sontest puanları ile mevcut yaklaşımların uygulandığı öğrenci grubunun sontest puanları arasında ilk grup lehine manidar bir farkın olduğu görülmüştür. Bu veriden hareketle eğitsel dijital oyunların DKAB dersinde öğrenci tutumlarını pozitif yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuç eğitsel dijital oyunların özelde ilgili ders, genelde ise din öğretiminin etkililik ve verimliliğini artırdığı anlamında yorumlamıştır.

The main purpose of the research is to examine the effect of digital educational games on student attitudes towards Religious Culture and Moral Knowledge (DKAB) course. In the research, a pre-test-post-test application was made by using a attitude scale to examine the attitudes of the students towards the relevant course. The study group of the research consists of 84 students attending the 4th grade in a public primary school located in the Maleekghazi. As a result of independent samples t-test and dependent samples t-tests, it was seen that there was a significant difference in favor of the experimental group between the post-test scores of the experimental group supported by educational digital games and the post-test scores of the control group in which traditional approaches. Based on this data, it was concluded that educational digital games positively affected student attitudes in the DKAB course. This result was interpreted as meaning that digital educational games increase the effectiveness and efficiency of relevant course specifically and religious teaching in general.
Gençlik Teolojisi ve Din Eğitimine Yansımaları
Youth Theology and Its Reflections on Religious Education
Yazar: Su, Mehmet
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Din Eğitimi,Dini Gelişim,Gençlik Teolojisi,Çocuk Teolojisi,Pratik Teoloji.,Din Eğitimi Modelleri ; Religious Education,Religious Development,Youth Theology,Children Theology,Practical Theology.,Models of Religious Education

Çocuk teolojisi, son yıllarda din eğitimine yönelik en umut verici yaklaşımlardan biri olarak kabul edilmektedir. Benzer bir yaklaşımın gençler için de geliştirilip geliştirilemeyeceği ve eğer mümkünse bunun nasıl olacağına ilişkin bazı soruların cevabı üzerinde giderek daha fazla durulmaktadır. Son yıllarda bu soruya olumlu cevap verenlerin sayısının giderek arttığı görülmektedir. Gençlik teolojisi konusundaki çalışmalar yeni olmakla birlikte bu konudaki tartışmalar, gençlerin teolojik düşüncesinin yapısına yönelik farklı bakış açıları sunmakta, din eğitiminin şekillenmesinde uygulayıcılara yeni ufuklar açmaktadır. Bu çalışmanın amacı özellikle Batı’da gençlik teolojisi çerçevesinde ortaya konan anlayışın din eğitimine sunacağı katkıları ve bakış açılarını söz konusu araştırmalardan hareketle ele almaktır. Çalışma nitel desende durum çalışması olarak hazırlanmış, veri toplama aracı olarak doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Araştırma verileri betimsel değerlendirme ile analiz edilmiştir. Gençlik ve teoloji olgularının bağlantısal olarak irdelendiği çalışmanın son bölümünde gençlerin din eğitimi için bazı eğitim modelleri önerilmiştir.

Children's theology has been recognized as one of the most promising approaches to religious education in recent years. There is an increasing focus on the question of whether a similar approach can be developed for young people and, if so, how. In recent years there has been an increasing number of people who have answered this question in the affirmative. Although the studies on youth theology are new, the discussions on this subject offer different perspectives on the structure of the theological thinking of young people and open new horizons for practitioners in shaping religious education. The aim of this study is to examine the contributions and perspectives of the understanding put forward within the framework of youth theology, especially in the West, to religious education based on the aforementioned studies. The study was prepared as a case study in qualitative design and document analysis technique was used as a data collection tool. . The research data were analyzed with descriptive evaluation. In the study where the phenomena of youth and theology are examined in connection, some educational models for the religious education of young people are proposed in the last section.
Hitap ve Muhatap Açısından Emrin Kapsayıcılığı: Bâkıllânî Örneği
The Scope of Command In Terms of Addressing and Addressee (Bâkıllânî Example)
Yazar: Ceylan, Mehmet Nezir
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; Usūl al-fiqh,Baqillani,Command,Prohibition,Addressing,Addressee. ; Bâkıllânî,Emir,Nehiy,hitap,muhatap.,Fıkıh Usûlü

Bu çalışma, sadece hitap ve muhatap açısından emrin kapsayıcılığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Emrin tanımı, mahiyeti, oluşumu, fevr ve terâhî gibi konulara giriş yapılmadan, sadece emrin kimlere hitap ettiği ve kapsamının nasıl değerlendirileceği üzerinde durulmuştur. Bâkıllânî'nin referans noktası olarak seçilmesinin sebebi ise, onun mutekellim usûlündeki önemli bir rol üstlenmesi ve usûl konularına vakf (bir konuyla ilgili doğrudan hüküm vermeden askıda bırakma) prensibini uygulaması, aynı zamanda karşıt görüşleri tez-antitez şeklinde sunmasıyla köklü bir yer edinmiş olmasıdır. Bu çalışma aracılığıyla, yer yer Bâkıllânî'nin vakf prensibine ne kadar bağlı kaldığı değerlendirilmekle beraber çalışmada Bâkıllânî'nin hitap ve muhatap açısından emrin kapsayıcılığıyla ilgili görüşlerine odaklanılmıştır.

This study aims to examine the inclusiveness of the command only in terms of addressing and addressee. Without introducing issues such as the definition, nature, formation, fawr, and terāhī, this study focuses only on to whom the command is addressed and how to evaluate its scope. The reason for choosing al-Bāqillānī as a point of reference is that he assumed an important role in mutakallimūl al-usūl, applied the principle of waqf (suspension of judgement on a subject without making a direct judgement on it) to the issues of usūl, and at the same time gained a deep-rooted place by presenting opposing views in the form of thesis-antithesis. Although this study evaluates the extent to which al-Bāqillānī adhered to the principle of waqf, it focuses on al-Bāqillānī's views on the inclusiveness of the command in terms of address and addressee
Haçlı Seferleri Döneminde Depremler Üzerine Bir Değerlendirme
An Assessment on Earthquakees in the Crusades
Yazar: Karakuş, Nadir
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Political and Civilization History of Islam ; İslam Tarihi ve Medeniyeti ; Islamic History,Crusaders,Muslims,Earthquake,Comment,Divine Warning ; İslâm Tarihi,Haçlılar,Müslümanlar,Deprem,İlâhî İkaz,Yorum

Tarihte pek çok olayla üzerinde araştırmalar yapılan Haçlı seferleri, bu sürede meydana gelen depremler ile farklı bir şekilde karşımıza çıkmıştır. Bu depremler her toplumda korku uyandırmasına rağmen, bazı kesimlerde depremlere sebep arama eğilimleri kendisini göstermiştir. Depremlere bir sebep arama eğilimi ise yerli Hıristiyanlarda ve Bizans’ta daha çok ilâhî ikaz şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Süryânîlerin daha temkinli yorumlar yaptıkları bu depremlere, en çok dinî sebep arayanlar ise Ermeniler olmuştur. Haçlı din adamları da depremlerde ilâhî ikaz görme eğilimini devam ettirmişlerdir. Katolik ruhaniler, Antakya’ya atanan Ortodoks patriğin 1170 depreminde kilisenin enkazında kalmasını kendi patriklerinin görevden alınmasına bağlamışlardır. Bu doğal felâketin siyâsî tarafı da kendisini göstermiştir. Güçlü hükümdarlar iş başında iken herhangi bir yorum yapılmamış, ancak istenmeyen hânedanlar iş başında iken meydana gelen depremlerde yöneticilerin yanlış tercihleri veya Haçlılarla yaptıkları ittifaklar ön plana çıkarılmıştır. Bu makale 1095-1291 yılları arasında süren Haçlı seferlerini depremler ve bunların milletlere ve devletlere göre yansımasını ele almayı hedef edinmiştir.

The Crusades epoch, which attracted scholarly intention in a wide range of topics, comes to the forefront in a different way with the earthquakes that occurred during this period. The tendency to search for a reason for earthquakes appeared mostly in the form of a divine warning among local Christians. The Armenians were the ones who mostly found a religious reason for the earthquakes in relation, to which the Assyrians commented more cautiously. Crusader clergy also continued their tendency to see divine warnings in earthquakes. While powerful rulers were in power, no comments were made, but in the earthquakes that occurred while undesirable dynasties were in power, the wrong choices of the rulers or their alliances with the Crusaders were brought to the fore. This article aims to discuss the earthquakes of the Crusades epoch, which occured between 1095-1291, and their reflections on nations and states.
Tahkîk Dönemi Usûlcülerinden Âmidî’nin Hz. Peygamber’in Fiillerine Yaklaşımı
Âmidī's Approach to the Prophet's Acts among the Usūlists of the Tahqīq Period
Yazar: Yusufoğlu, Kazim
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Comparative Religious Studies ; Karşılaştırmalı Dini Araştırmalar ; Usul al-Fiqh,Judgement,Taḥḳīḳ Period,Acts of the Prophet,Proceduralists,al-Āmidī ; Fıkıh Usûlü,Hüküm,Tahkîk Dönemi,Hz. Peygamber’in Fiilleri,Usûlcüler,Âmidî

İslâm hukukunda Hz. Peygamber'in sözleri kadar fiilleri de önemlidir. Bu fiillerden hangilerinin hüküm ifade ettiği ve bu hükmün mahiyetinin ne olduğu meselesi fıkıh usûlü tarihi boyunca tartışılmıştır. Vücûb, nedb ve ibâha yanında tevakkuf da savunulmuştur. Bütün taraflar görüşlerini aklî delillerin yanı sıra naklî delillerle de kanıtlamaya çalışmışlardır. Her dönemin usûlcüleri, Hz. Peygamber'in fiillerinin hükmü konusunda kendilerine intikal eden ilmî mirası değerlendirmiş, bazen görüşler arasında tercih yapmış bazen de yeni görüşler ortaya atmışlardır. Yedinci yüzyıla gelindiğinde büyük bir ilmî birikim ortaya çıkmıştır. Tahkik çağı olarak adlandırılan ve önceki ilmî birikimin detaylı ve mezhepler üstü bir araştırma ve incelemeyle yeniden üretildiği bu dönemin en önemli usûlcülerinden biri olan Âmidî (ö. 631/1233), kendisine intikal eden görüşleri tahlil etmiş, bu görüşlerin delillerini incelemiş, yeni görüşler ortaya koymuş ve bunları aklî delillerle müdafaa etmiştir. Ayrıca karşıt görüşleri savunanların argümanlarına da cevap vermeye çalışmıştır. Bu çalışmada Âmidî'nin konuya bakışı, benimsediği görüşleri nasıl temellendirdiği ve karşıt görüşleri savunanların iddialarına nasıl cevap verdiği tasvir yöntemi kullanılarak incelenmiştir.

In Islamic law, the Prophet's actions are as important as his words. The issue of which of these actions express what judgement has been discussed throughout the history of the methodology of fiqh. In addition to wujūb, nedb and ibāha, tawakkuf was also defended. The parties tried to prove their views with intellectual evidences as well as nakli evidences. Âmidî (d. 631/1233), one of the most important jurists of the seventh century of Hijri, which is called the age of Tahkik and in which the previous scholarly accumulation was reproduced with detailed research and analysis, analysed the views that had been transmitted to him, put forward new views, defended them with rational evidence and responded to the arguments of those who defended the opposing views. In this study, the proofs of the views adopted by al-Āmidī and his answers to the arguments of those who defended the opposing views were analysed by using the description method.
Kâdî Abdülcebbâr’a Göre Arap Dilinde Lafız-Mana İlişkisi ve Abdülkâhir el-Cürcânî’ye Etkisi
Word-Meaning Relationship in Arabic Language According to al-Qadı 'Abd Al-Jabbar and His Effect on Abdulkahir al-Jurjani
Yazar: Kara, İbrahim
Dergi: Artuklu Akademi, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Arabic Language and Rhetoric ; Arap Dili ve Belagatı ; Arabic language,Rhetoric,Word,Meaning,al-Qadı ,al-Jurjani. ; Arap Dili,Belâgat,Lafız,Mana,Kâdî Abdülcebbâr,el-Cürcânî.

Arap dilinde lafız-mana tartışması klasik dönemden itibaren dilcilerin önem verdikleri bir konudur. Anagram sistemle telif edilen Kitâbu’l-‘ayn adlı sözlüğe bakıldığında Arap dilinde kullanımda olmayan lafızların dahi zikredildiğini görmek mümkündür. Bu durum Arapça kelimelerin Araplar nezdinde -herhangi bir anlamı haiz olmasa da- ayrı bir öneme sahip olduğunu göstermektedir. Kâdî Abdülcebbâr’a göre ise edebi güzellik sadece sözün birimleri olan kelimelerde aranmaması gerekmektedir. Edebi üstünlük ancak kelimelerin cümle içerisinde birbirleriyle olan bağdaşıklıkları dikkate alınarak söz konusu edilmelidir. Kâdî Abdülcebbâr, düşüncesini temellendirmek için dilin kökeni meselesine vurgu yapmaktadır. Ona göre dil, ilahi bir öğreti sonucu oluşmamış, toplumların uzlaşmaları neticesinde meydana gelmiştir. Ayrıca kelimelerin cümle içerisindeki gramatik konumunu belirleyen i‘râb ve kastedilen anlam dikkate alınarak en iyi kelimenin seçilmesi manasındaki ibdâl kavramları Kâdî Abdülcebbâr’ın konuyla ilgili düşüncesini anlamada önemlidir.

The discussion of wording and meaning in the Arabic language has been an issue that linguists have given importance to since the classical period. When you look at the dictionary called Kitab al-'Ayn, which was compiled with the anagram system, it is possible to see that even words that are not in use in the Arabic language are mentioned. This shows that Arabic words have a special importance for Arabs - even though they do not have any meaning. According to al-Qadı 'Abd Al-Jabbar, literary beauty should not be sought only in words, which are the units of speech. Literary superiority should only be mentioned by taking into account the cohesion of words within the sentence. al-Qadı 'Abd Al-Jabbar emphasizes the issue of the origin of language to base his thought. According to him, language was not formed as a result of a divine teaching, but as a result of the consensus of societies. In addition, the concepts of i'rab, which determines the grammatical position of words in the sentence, and ibdal, which means choosing the best word by taking into account the intended meaning, are important in understanding al-Qadi 'Abd Al-Jabbar's thought on the subject.