hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Laik ve Otoriterlerin Hükümetlerine Karşı ‘Müsbet Hareket’ (Sivil İtaatsizlik) ve Dindar Demokratların Hükümetlerine Destek
Civil Disobedience Against the Governments of Secular and Authoritarians and Support to the Governments of Pious Democrats
Yazar: Duran, Bünyamin
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Positive attitude,secular authoritarian government,pious democrats,Said Nursi,civil disobedience,rebellion ; Müspet hareket, direnme hakkı, devrimci ve ıslahçı yaklaşım, laik otoriter hükümet, dindar demokratlar

Laik otoriter hükümetler genel olarak dini kültüre yıkıcı ve devrimci darbeler vurması ve özel olarak kendisi ve talebelerini sürekli baskı ve zulüm altında bulundurmasına rağmen Bediüzzaman Said Nursi hiçbir zaman şiddete başvurmamış ve müspet hareket etmekten vazgeçmemiştir. Yazdığı kitaplar ve yüz binleri bulan izleyenleriyle hep toplumsal huzur ve barışın güvencesi olmaya çalışmıştır. ‘Dindar Demokratlar’ın kurduğu hükümetlere karşı ise bir taraftan müspet hareket etmeye devam ederken diğer taraftan onların iktidarda kalması için gayret göstermiştir. Öte yandan Nusi, ‘Dindar Demokratlar’ın hükümetlerinden beklentisini de sınırlı düzeyde tutmuş, onların hayırlı işlere müsamaha göstermesini desteklenmeleri için yeterli görmüştür. Çünkü o gerçekçi biri olarak, neredeyse tüm sivil ve askeri bürokratik yapının saldırgan seküler kesimlerin tekelinde olduğunu hiç göz ardı etmemiştir.

Nursi never used violence against governments which implemented radical secular and injustice policies. He and his followers are in the side of social and political cohesion and solidarity in spite of very in human governmental violence against the religious peoples and the religious heritage. Nursi’s approach against ‘pious democrat’s government was very supportive and enthusiastic. His expectation from democratic government however was very minimal. As a relistperson, Nursi has a conscience that the democratic government’s possibility to realize the ideal policies is nearly impossible due to political and social environments.  He knows that nearly all bureaucratic structures are in the monopoly of the aggressive secular classes.
Makyavelist Siyasete Bir Reddiye Olarak Müspet Hareket
Positive Action as a Rebuttal to Machievellian Politics
Yazar: Torun, İshak
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Said Nursi,Nurculuk,Müspet Hareket,Siyaset ; Said Nursi,Nurculuk,Positive Action,Politics

Bu çalışmada Bediüzzaman Said Nursi’nin müspet hareket düşüncesi incelendi. Müspet hareket Said Nursi’nin öncülük ettiği Risale-i Nur cemaatinin bir hizmet ilkesidir. Risale-i Nur hareketi, modern yüzyıldaki İslami hareketlerin genel olarak siyasi çizgiyi, özel olarak Makyavel siyasi yöntemleri benimsemesine alternatif olarak doğmuştur. Müspet hareket ile Risale-i Nur cemaati (Nurculuk) bir nevi özdeşlik göstermektedir. Müspet hareket ilkesini incelemek demek Nur cemaatini incelemek demektir. Binaenaleyh Nur cemaati, Risale-i Nur külliyatı ve bizzat Said Nursi’nin hayatındaki uygulamaları esas alındığında geleneksel cemaatten daha çok modern sivil toplum örgütüne yakın durmaktadır.

In this work, Bediuzzaman Said Nursi’s concept of “positive action” is examined. “Positive action” as pioneered by Said Nursi is the policy of the Risale-i Nur community. The Risale-i Nur was also engendered as an alternative to the actions of Islamic groups in this modern century which too often involve political partisanship and Machievellian politics. The identity of the Risale-i Nur student has been shown to be connected with “positive action”. This principle makes the Risale-i Nur community to form a type of civil society. With this characteristic, the Nur community is exempt from the self-interest and political groups and operate completely outside that sphere.
Bediüzzaman’ın Müdafaalarında Müspet Hareket ve Fedakârlık
Self-Sacrifice and Positive Action in Bediuzzaman’s Defense Speeches
Yazar: Yılmaz, Musa Kazım
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Bediüzzaman, Risale-i Nur, Müdafaa, Hizmet, İman, Dava ve Fedakârlık ; Bediuzzaman,Risale-i Nur,Defence,Service,Belief,Commitment

Bediüzzaman bir dava adamıdır. Bu yüzden mahkemelerde hiçbir zaman şahsını savunmamıştır. O her zaman davasını ve dava arkadaşlarını savunmuştur. Risale-i Nurları okumak ve okutmak, Nur hizmetinin ana mihverini oluşturduğu için, eğer bu hizmet hapishanede devam ediyorsa Bediüzzaman ve talebeleri açısından bir sorun yoktu. Bu açıdan denilebilir ki, mahkemeler Risale-i Nurların tanıtılması yönünde önemli bir alan hâline gelmişti. Bediüzzaman’ın ifadesiyle, reklam için paraları olmadığı için mahkeme salonları Risale-i Nurların tanıtılması yönünde iyi bir zemin sayılırdı. Esasen hapishaneye “Medrese-i Yusufiye” adını veren, hapishaneyi ve mahkemeyi irşat faaliyetleri için iyi bir zemin kabul eden Bediüzzaman’ın başka bir savunma tarzı da olamazdı. Bu yüzden Bediüzzaman savunmasını yaparken, hapisten kurtulmak için beraatını istememiş; iman hakikatlerinin savcılar ve hâkimler tarafından anlaşılmasını beraatlarına tercih etmiştir. Risale-i Nur davalarında beraat etmeyi cezadan kurtulmak için değil, kamuoyu nazarında aklanmak için istemiştir. Bu samimiyetinden etkilenen talebelerinden hiçbirisi de kendi şahsını savunmamış, aksine davalarını ve üstatlarını savunmuşlardır.

Bediuzzaman was commited man. For this reason, he did not defend himself during his court trials. Rather, he always defended his convictions and those of his brothers. To study and teach the Risale-i Nur is the main reason of the Nur service; and if such service was to continue in the prison then it would neither matter to Said Nursi or his students. In this sense it can be said that the courts have become an important area where the Risale-i Nur can be promoted. According to Bediuzzaman, the courtroom a good place for the Risale-i Nur to gain ground particularly due to the fact that they did not have the money to create publicity themselves in another way. Fundamentally, the name given to the prison as the “School of Joseph” was a good place where spiritual teaching was carried out and in the court Nursi defended this practice as the sole approach of him and his students. Therefore, during his defence speeches Bediuzzaman did not ask to be freed from jail; instead he rather chose to ensure that the judges and the prosecutors understood the truths of Belief. He did not so much wish for the Risale-i Nur and himself to be freed from prosecution and litigation but rather he did it for the sake of ensuring the public would understand that the Risale-i Nur by itself is free of all guilty accusations. Through this sincerity, the students of the Risale-i Nur did not defend their own selves or personalities but instead defended both their principles and their teacher.
Merkeziyet ve Adem-i Merkeziyet Tartışması Bağlamında Kürt Meselesine Müsbet Bakış
The Kurdish Issue with respect to Postive Action in the Context of Discussions of Centralizatiom and De-centralization
Yazar: Taşkın, Celil
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Said Nursi,Prens Sabahaddin,Kürt meselesi,müsbet hareket ; Prince Sabahaddin,Kurdish question,positive action,centralization,Said Nursi

Çok-milletli imparatorluklar döneminden ulus devletler dönemine geçiş sürecinde Osmanlı Devleti’nin bütünlüğünü korumak için birçok düşünür tarafından çeşitli fikirler dile getirildi ve pratiğe dökülmeye çalışıldı. Kürtler de dâhil olmak üzere müslim ve gayr-i müslim unsurları imparatorluk bünyesinde tutmak için çeşitli çözüm önerileri geliştirildi. Bu çözüm önerilerinden birisi, adem-i merkeziyet fikridir. Bu makalede bu fikrin ana savunucusu Prens Sabahaddin’in ve adem-i merkeziyet tartışmasına dâhil olan Said Nursi’nin görüşleri analiz edilecektir. Said Nursi’nin merkez anlayışını netleştirebilmek maksadıyla anadille ilgili görüşlerine de yer verilecektir. Adem-i merkeziyet tartışması üzerinden, Kürt meselesinde müsbet hareket kıstasları belirlenmeye çalışılacaktır. Adem-i merkeziyet meselesi, günümüzde de güncelliğini korumaktadır. Çünkü Osmanlı Devleti’nin bütünlüğü korunamadı ve yerine Türk ulus devleti kuruldu. Lakin Kürtlerin bu yeni ulus devletin bünyesinde nasıl tutulacağı hususunda tartışmalar devam etmektedir.

In the period of transition from multi-national empires to nation states, Ottoman thinkers voiced several ideas to protect the integrity of the Ottoman Empire and tried to put these ideas into practice. To keep Muslim including Kurds and non-Muslim elements within the Empire, various solutions were developed. One of these solutions is the idea of de-centralization. In this article, opinions of Said Nursi involved in the de-centralization debate and the main proponent of the idea of de-centralization, Prince Sabahaddin, will be analyzed. Also, Said Nursi’s views on the native language will be analyzed in order to clarify his understanding of ‘centre’. The de-centralization debate will be studied to determine the criteria for positive action at the Kurdish issue. Today, the issue of de-centralization is still under discussion. The integrity of the Ottoman Empire could not be maintained and the Turkish nation state was established. But there are ongoing discussions on how to keep the Kurds within the new nation state.
Etik Bir İdeal Olarak Tanrı-İnsan ve İnsan-ı Kamil: Said Nursi’ye Referansla Nübüvvet ve Felsefe Geleneği Üzerinden Bir Bakış
Conception of God-man vs the Exemplary Man as an Ethical Ideal: The Tradition of the Prophethood vs the Tradition of the Philosophy with special reference to Said Nursi
Yazar: Yıldız, Ahmet
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Ene,kemal,teomorfism,antropomorfism,nübüvvet geleneği,felsefe geleneği ; Human self(ene),human perfection,teomorphism,antrophomorphism,tradition of the prophethood

Bu çalışmada, Said Nursi’nin ‘ene’ konusundaki mülahazalarından hareketle, teşebbüh-ü bi’l-vacip (teomorfizm) düşüncesi etrafında, nübüvvet geleneği karşısında konumlandırdığı felsefi geleneğe yönelttiği eleştiri değerlendirilmekte ve bu çerçevede antik Yunan toplumundaki Tanrı-insan ilişkisi ve bunun Platon ve Aristo’nun etik felsefelerine yansıma biçimleri ele alınmaktadır. Her iki düşünür de insan-Tanrı arasında geçişliliği kabul ettiği için, insani ve toplumsal kemalin nihai hedefi olarak Tanrı-insan olmayı önermektedir. Nebevi gelenek ise insanı, varlık düzleminin “imkân” katına koyarken, Tanrı’yı “vacip” olan alanda görür. Bu da ikisi arasında zorunlu bir geçişsizliği beraberinde getirir. İnsanî kemal için “en iyi örnek” peygamberlerin ortaya koyduğu “sünnet”tir. İnsanın dikey bir sıçrayışla vücub alanına katılmak istemesi, yani teşebbüh-ü bi’l-vacip fikri, enenin nominal varlığını terk ederek gerçeklik kazanma teşebbüsüdür. Said Nursi, bu yüzden, bir hakikat dili olarak felsefenin yüceltilmesini eleştirirken, felsefe geleneğinin nübüvvet geleneğine tabi olmasının zorunluluğuna atıfta bulunur.

In this article, by drawing upon Said Nursi’s conceptualization of human self (ene), his criticism of the philosophical tradition is treated in the context of the idea of teomorphism. The idea of teomorphism in the ancient Greek community is discussed with reference to the fathers of the Greek philosophy, Platon and Aristotle. Both thinkers accept teomorphism as an ethical ideal for human self and society. On the contrary, the tradition of the Prophethood rejects transitivity between the “possible” realm of existence and the necessary one. This tradition  posits the sunnah of the prophets as the best example for the human perfection. Accordingly, the idea of teomorphism, and as an its extension, antrophomorphism, is a reflection of attesting “real” instead of “nominal” existence to the human self (ene). Hence, Said Nursi alludes to the necessity of the philosophical tradition be subordinate to the tradition of the prophethood.
Bir Toplantı Sempozyum Raporu Din, Bilim ve Felsefe İlişkisi: Risale-i Nur Yaklaşımı Sempozyumu
A Meeting : The Relation between Religion, Science, and Philosophy : The Perspective of the Risale-i Nur
Yazar: Altıntaş, İhsan
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Sempozyum,Raporu Din,Bilim

üzere Prof. Dr. Yunus Çengel Fen-Felsefe-İnanç Üçgeninde Risale-i Nur konulu  açılış tebliğini sundu. Tebliğinde, öncelikle terimler arasındaki kargaşanın gide- rilmesi gerektiği vurgusunu yaparak zaman kavramının da artık bireyselleştiğini  belirtti. Çengel konuşmasında şu sözlere yer verdi: “fen-felsefe ve inanç birbirini  etkiler, Said Nursi inanç meselelerini mantık ve muhakeme bakış açısıyla değer- lendirir. Felsefeyi reddetmez. Fen, felsefe ve inanç meselelerini Risale-i Nur bakış  açısıyla harmanlanıp hazmedilmeye uygun bir hâle getirir. Said Nursi her yönüyle  çağdaş bir mütefekkirdir. Said Nursi ve Steven Paul Jobs birbirine benzer. Jobs  nasıl teknolojiyi kolay erişilebilir hâle getirdi ise Said Nursi de imani mevzuları  kolay anlaşılır bir hâle getirdi. Nursi fenleri reddetmek yerine inanç meselelerinin  anlaşılmasında onları basamak yapıp bir merdiven gibi kullandı.”

üzere Prof. Dr. Yunus Çengel Fen-Felsefe-İnanç Üçgeninde Risale-i Nur konulu  açılış tebliğini sundu. Tebliğinde, öncelikle terimler arasındaki kargaşanın gide- rilmesi gerektiği vurgusunu yaparak zaman kavramının da artık bireyselleştiğini  belirtti. Çengel konuşmasında şu sözlere yer verdi: “fen-felsefe ve inanç birbirini  etkiler, Said Nursi inanç meselelerini mantık ve muhakeme bakış açısıyla değer- lendirir. Felsefeyi reddetmez. Fen, felsefe ve inanç meselelerini Risale-i Nur bakış  açısıyla harmanlanıp hazmedilmeye uygun bir hâle getirir. Said Nursi her yönüyle  çağdaş bir mütefekkirdir. Said Nursi ve Steven Paul Jobs birbirine benzer. Jobs  nasıl teknolojiyi kolay erişilebilir hâle getirdi ise Said Nursi de imani mevzuları  kolay anlaşılır bir hâle getirdi. Nursi fenleri reddetmek yerine inanç meselelerinin  anlaşılmasında onları basamak yapıp bir merdiven gibi kullandı.”
Toplumu Huzura Götüren Yol: Müsbet Hareket
An Announcement : THE ROLE OF POSITIVE ACTION IN BUILDING A BETTER WORLD: THE PERSPECTIVE OF THE RISALE-I NUR
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Toplumu,Huzura,Götüren Yol

Dergimizin ilk sayısının konusunu müsbet hareket olarak belirledik. Müsbet hareket, Bediüzzaman Said Nursî’nin Risâle-i Nur Mesleği adını verdiği imana ve Kur’an’a hizmet metodunun temel eylem prensibidir. O bu prensibi özet olarak şu ifadelerle açıklıyor: Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir. Rıza-yı İlâhîye göre sırf hizmet-i imaniyeyi yapmaktır: Vazife-i İlâhiyeye karışmamaktır. Bizler asayişi muhafazayı netice veren, müsbet iman hizmeti içinde her bir sıkıntıya karşı sabırla, şükürle mükellefiz.1 Bu ifadeye göre müsbet hareketin ana unsurları; iman hizmetini Allah rızası için yapmak, Allah’ın vazifesine karışmamak, asayişi muhafaza etmek, hizmet ederken ortaya çıkacak olan sıkıntılara sabır ve şükürle karşılık vermektir. Konuyla ilgili başka açıklamalarını dikkate aldığımızda bunlara siyasetten uzak durmak, kendi mesleğinin muhabbetiyle hareket etmek, ihtilaf noktalarını kurcalamamak ve münakaşa etmemek, eleştiriden kaçınmak gibi hususları ekleyebiliriz.

Dergimizin ilk sayısının konusunu müsbet hareket olarak belirledik. Müsbet hareket, Bediüzzaman Said Nursî’nin Risâle-i Nur Mesleği adını verdiği imana ve Kur’an’a hizmet metodunun temel eylem prensibidir. O bu prensibi özet olarak şu ifadelerle açıklıyor: Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir. Rıza-yı İlâhîye göre sırf hizmet-i imaniyeyi yapmaktır: Vazife-i İlâhiyeye karışmamaktır. Bizler asayişi muhafazayı netice veren, müsbet iman hizmeti içinde her bir sıkıntıya karşı sabırla, şükürle mükellefiz.1 Bu ifadeye göre müsbet hareketin ana unsurları; iman hizmetini Allah rızası için yapmak, Allah’ın vazifesine karışmamak, asayişi muhafaza etmek, hizmet ederken ortaya çıkacak olan sıkıntılara sabır ve şükürle karşılık vermektir. Konuyla ilgili başka açıklamalarını dikkate aldığımızda bunlara siyasetten uzak durmak, kendi mesleğinin muhabbetiyle hareket etmek, ihtilaf noktalarını kurcalamamak ve münakaşa etmemek, eleştiriden kaçınmak gibi hususları ekleyebiliriz.
Kur’ân’ın İ’câzı Üzerine Genel Bir Değerlendirme
Kur’ân’ın İ’câzı Üzerine Genel Bir Değerlendirme
Yazar: Bakkal, Ali
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Kur’ân,Bediüzzaman Said Nursi

Katre Dergisi’nin ikinci sayısını “Kur’an’ın i’cazı” konusuna hasrettik. İslamtarihinde bu konu önemine binaen Tefsir ilminin bir alt dalı olarak gelişmiştir.Günümüzde de konu önemini korumakta olup, Bediüzzaman Said Nursi de bukonuya özel bir önem atfetmiştir. Dergimizde yer alan makaleler konunun bazıyönlerini ayrıntılı olarak ele almakla birlikte, bazı yönleriyle ilgili ayrıntılı bilgiveren makale yoktur. Biz de hem konuyu biraz toparlamak hem de olmayan meseleleriözet olarak vermek için Kur’an’ın i’cazı üzerine genel bir değerlendirmeyapmayı gerekli bulduk.Yüce Allah, kendisini insanlara tanıtmak ve onların kendisine ibadet etmelerinisağlamak amacıyla içlerinden en faziletlilerini peygamber olarak seçer; emir veyasaklarını onlar aracılığıyla bildirir. Gönderilen zatın kendi toplumu tarafındanreddedilmemesi için ona nübüvvet delili olmak üzere bazı mucizeler verir. Peygamberlereverilen mucizeler genellikle o dönemde kendi toplumlarında en çokrevaç bulan konular cinsinden olmuştur. Hz. Muhammed döneminde en çok revaçbulan konu, şiir ve edebiyat olduğu için, O’na verilen en büyük mucize de sözcinsinden olmuştur. Dolayısıyla onun en büyük mucizesi Kur’ân-ı Kerîm’dir. NitekimKur’an-ı Kerîm de, Allah’tan başka hiçbir gücün onun bir benzerini gerçekleştiremeyeceğinibildirmek ve bu hususta inkârcılara meydan okumak suretiylekendisinin mucize oluşunu ispat etmiştir.

Katre Dergisi’nin ikinci sayısını “Kur’an’ın i’cazı” konusuna hasrettik. İslamtarihinde bu konu önemine binaen Tefsir ilminin bir alt dalı olarak gelişmiştir.Günümüzde de konu önemini korumakta olup, Bediüzzaman Said Nursi de bukonuya özel bir önem atfetmiştir. Dergimizde yer alan makaleler konunun bazıyönlerini ayrıntılı olarak ele almakla birlikte, bazı yönleriyle ilgili ayrıntılı bilgiveren makale yoktur. Biz de hem konuyu biraz toparlamak hem de olmayan meseleleriözet olarak vermek için Kur’an’ın i’cazı üzerine genel bir değerlendirmeyapmayı gerekli bulduk.Yüce Allah, kendisini insanlara tanıtmak ve onların kendisine ibadet etmelerinisağlamak amacıyla içlerinden en faziletlilerini peygamber olarak seçer; emir veyasaklarını onlar aracılığıyla bildirir. Gönderilen zatın kendi toplumu tarafındanreddedilmemesi için ona nübüvvet delili olmak üzere bazı mucizeler verir. Peygamberlereverilen mucizeler genellikle o dönemde kendi toplumlarında en çokrevaç bulan konular cinsinden olmuştur. Hz. Muhammed döneminde en çok revaçbulan konu, şiir ve edebiyat olduğu için, O’na verilen en büyük mucize de sözcinsinden olmuştur. Dolayısıyla onun en büyük mucizesi Kur’ân-ı Kerîm’dir. NitekimKur’an-ı Kerîm de, Allah’tan başka hiçbir gücün onun bir benzerini gerçekleştiremeyeceğinibildirmek ve bu hususta inkârcılara meydan okumak suretiylekendisinin mucize oluşunu ispat etmiştir.
Kelam’da Delâilu’n- Nübüvve Bağlamında İ’câzu’l- Kur’ân Meselesi
The Miraculousness of the Qur'an in the Context of Evidences of Prophethood according to the Scholars of Kelam
Yazar: Serdar, Murat
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: The Miraculousness of the Qur'an,evidence of prophethood,Qur’ân,miracle,Sarfe,verse,fluency ; İ’câzü’l-Kur’an,Delâilu’n-Nübüvve,İsbâtu’n-Nübüvve,Kur’an,Mûcize,Sarfe,Nazım,Fesâhet

Özİ’câzü’l- Kur’an terimi, Kur’an’ın Hz. Muhammed’in (sav) peygamberliğini isbat (İsbâtü’n-Nübüvve ) anlamında “Delâilü’n-Nübüvve” kapsamında Kelam ilminde tartışılanbir konudur. Zira Kur’an Hz. Muhammed’in tehaddi ile birlikte vaki olan mütevatir tekmucizesidir. İlk defa Mu’tezîlî alimlerin tartıştıkları bu meselede Kur’an’ın i’câz vechininneresinde olduğu önemli bir yer tutmuştur. Nazzam Sarfe görüşü ile Kur’an’ın i’câzınıaçıklamaya çalışırken, Câhiz, Rummânî, Kadı Abdulcabbâr, Bâkıllâni, Abdülkâhir el-Cürcânîgibi alimler de Kur’an’ın fesâhat ve nazmı yönünden mucize olduğunu ispat etmeyeçalışmışlardır. Mu’tezile’den başlayarak günümüze kadar uzanan süreçte birçok alim bukonuya eğilmiş ve birçok eser yazılmıştır.AbstractThe premise of Qur’anic rhetoric as being part of the “Evidence of prophethood” of itsbearer, i.e. Prophet Muhammad (pbuh) - has long been a hotly discussed topic amongst thescholars of “Kelam” (speculative philosophy). Likewise, just as the life and achievementof the Prophet is a complete miracle, so too was the Qur’an a complete miracle in itself.The first time in which the Mutezilite scholars attempted to explain the eloquent rhetoricof the Qur’an was arguably initiated by Nazzam’s theory of Sarfe. He, while offering anopinion on the rhetorical aspect of the Qur’an - was soon joined by scholars such as Cahiz,Rummani, Kadi Abdulcabbar, Bakillani and Abdulkahir el-Curcani who all becameinvolved in trying to prove the miraculousness of the Qur'an's fluency and composition.Starting with the Mu’tezilites and continuing up until today - many scholars have tendedtowards this topic and have produced several treatises on it.

AbstractThe premise of Qur’anic rhetoric as being part of the “Evidence of prophethood” of itsbearer, i.e. Prophet Muhammad (pbuh) - has long been a hotly discussed topic amongst thescholars of “Kelam” (speculative philosophy). Likewise, just as the life and achievementof the Prophet is a complete miracle, so too was the Qur’an a complete miracle in itself.The first time in which the Mutezilite scholars attempted to explain the eloquent rhetoricof the Qur’an was arguably initiated by Nazzam’s theory of Sarfe. He, while offering anopinion on the rhetorical aspect of the Qur’an - was soon joined by scholars such as Cahiz,Rummani, Kadi Abdulcabbar, Bakillani and Abdulkahir el-Curcani who all becameinvolved in trying to prove the miraculousness of the Qur'an's fluency and composition.Starting with the Mu’tezilites and continuing up until today - many scholars have tendedtowards this topic and have produced several treatises on it.