hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SUDA ÇÖZÜNEN SERAMİK RENKLENDİRİCİLERİ
SUDA ÇÖZÜNEN SERAMİK RENKLENDİRİCİLERİ
Yazar: Sarıoğlu, Nihal; Güner, Güngör
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Seramik, porselen, çözelti, renklendirici, suluboya, dekorlama

Seramik renklendiriciler genel olarak “sıraltı renklendiriciler”, “ham sır sırüstü renklendiriciler”, “pişmiş sır sırüstü renklendiriciler” ve “çözelti renklendiriciler” olarak sınıflandırılabilir. Bu renklendiricilerden sadece çözelti renklendiriciler ile seramik yüzeyler üzerinde suluboya etkisi ve tüm bünyenin ya da yüzeylerin sır kullanmadan renklendirilmesi gibi geleneksel malzeme ve yöntemlerle yapılması zor, hatta olanaksız görsel sonuçlar elde edilebilmektedir. Suda çözünen, çoğunluğu metal tuzları olan otuz bir farklı kimyasalın, seramik bünye üzerinde oluşturduğu renk ve etkilerin araştırıldığı bu çalışmada; Çözeltilerin farklı seramik bünyelere uygulanması ile elde edilen renkler araştırılmıştır. Derişimin renk üzerindeki etkisi incelenerek bir renk paleti oluşturulmuştur. Çözeltilerin ikili karışımlar oluşturacak şekilde uygulanması ile elde edilen renkler ve etkileşimler incelenmiştir. Çözeltilerin sıraltı, bünye içi, pişmiş ve ham sır sırüstü kullanımları incelenmiştir. Farklı sırların, farklı fırın atmosferi ve sıcaklığın renkler üzerine etkileri incelenmiştir. Aynı metalin farklı tuzlarının renk etkileri karşılaştırılmıştır.

Seramik renklendiriciler genel olarak “sıraltı renklendiriciler”, “ham sır sırüstü renklendiriciler”, “pişmiş sır sırüstü renklendiriciler” ve “çözelti renklendiriciler” olarak sınıflandırılabilir. Bu renklendiricilerden sadece çözelti renklendiriciler ile seramik yüzeyler üzerinde suluboya etkisi ve tüm bünyenin ya da yüzeylerin sır kullanmadan renklendirilmesi gibi geleneksel malzeme ve yöntemlerle yapılması zor, hatta olanaksız görsel sonuçlar elde edilebilmektedir. Suda çözünen, çoğunluğu metal tuzları olan otuz bir farklı kimyasalın, seramik bünye üzerinde oluşturduğu renk ve etkilerin araştırıldığı bu çalışmada; Çözeltilerin farklı seramik bünyelere uygulanması ile elde edilen renkler araştırılmıştır. Derişimin renk üzerindeki etkisi incelenerek bir renk paleti oluşturulmuştur. Çözeltilerin ikili karışımlar oluşturacak şekilde uygulanması ile elde edilen renkler ve etkileşimler incelenmiştir. Çözeltilerin sıraltı, bünye içi, pişmiş ve ham sır sırüstü kullanımları incelenmiştir. Farklı sırların, farklı fırın atmosferi ve sıcaklığın renkler üzerine etkileri incelenmiştir. Aynı metalin farklı tuzlarının renk etkileri karşılaştırılmıştır.
SİNEMA DİLİNİN EVRİMİ: BİREYSEL SİNEMA
SİNEMA DİLİNİN EVRİMİ: BİREYSEL SİNEMA
Yazar: Yıldız, Selahattin
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2013

Sinema teknolojisinin gelişimine kimya biliminde yaşanan gelişmeler öncülük etmiştir. Görüntünün kimyasal çözünürlük sonucu sabitlenmesi, fotoğrafın ortaya çıkmasını sağlar, bir adım sonrası ise sinemadır. Durağan görüntülerin hareketli gösterimi düşüncesi Lumiere Kardeşleri sinemanın mucidi kılar. Önceleri tek kişilik yapılan gösterimler, yerini zamanla yüzlerce kişinin aynı anda film izlediği sinema salonlarına bırakır. Sinemanın yedinci sanat olarak kabul görmesinde Amerikan ve Sovyet sinemacıların kurgu alanında yapmış oldukları çalışmalar önemlidir. Günümüze kadar gelecek olan sinemanın klasik anlatım yöntemleri bu dönemde oluşur. Kurgu sineması ve edebiyattan ödünç alınan dramatik anlatım yöntemleri zamanla yerini disiplinler arası geçişlerle görüntü sineması ve durum öykülemelerine bırakır. Kurgu ve olay örgüsüne dayalı anlatım geri planda kalırken, görüntünün kendi iç dinamikleri ve bireyin iç yolculukları ön plana çıkar. Sinemanın üretim teknolojilerinde filmden sayısal sistemlere geçiş, sinemanın üretimini yaygınlaştırmakla kalmayıp, her ilgili bireyi yönetmen konumuna taşımıştır. Filmlerin düşük bütçe ve dar kadrolu ekip ile çekilebilme olanağı, bağımsız yapımların önünü açarak sinema dilinin zenginleşmesini sağlamıştır. Salonlardaki sayısal gösterimlerle birlikte seyirciler de akışın yönlendiricisi haline gelir. Teknolojik gelişmeler bireysel sinemaya zemin hazırlamış ve yaşanan döngü sinemayı başlangıç yıllarındaki kişisel gösterimlere taşımıştır

Sinema teknolojisinin gelişimine kimya biliminde yaşanan gelişmeler öncülük etmiştir. Görüntünün kimyasal çözünürlük sonucu sabitlenmesi, fotoğrafın ortaya çıkmasını sağlar, bir adım sonrası ise sinemadır. Durağan görüntülerin hareketli gösterimi düşüncesi Lumiere Kardeşleri sinemanın mucidi kılar. Önceleri tek kişilik yapılan gösterimler, yerini zamanla yüzlerce kişinin aynı anda film izlediği sinema salonlarına bırakır. Sinemanın yedinci sanat olarak kabul görmesinde Amerikan ve Sovyet sinemacıların kurgu alanında yapmış oldukları çalışmalar önemlidir. Günümüze kadar gelecek olan sinemanın klasik anlatım yöntemleri bu dönemde oluşur. Kurgu sineması ve edebiyattan ödünç alınan dramatik anlatım yöntemleri zamanla yerini disiplinler arası geçişlerle görüntü sineması ve durum öykülemelerine bırakır. Kurgu ve olay örgüsüne dayalı anlatım geri planda kalırken, görüntünün kendi iç dinamikleri ve bireyin iç yolculukları ön plana çıkar. Sinemanın üretim teknolojilerinde filmden sayısal sistemlere geçiş, sinemanın üretimini yaygınlaştırmakla kalmayıp, her ilgili bireyi yönetmen konumuna taşımıştır. Filmlerin düşük bütçe ve dar kadrolu ekip ile çekilebilme olanağı, bağımsız yapımların önünü açarak sinema dilinin zenginleşmesini sağlamıştır. Salonlardaki sayısal gösterimlerle birlikte seyirciler de akışın yönlendiricisi haline gelir. Teknolojik gelişmeler bireysel sinemaya zemin hazırlamış ve yaşanan döngü sinemayı başlangıç yıllarındaki kişisel gösterimlere taşımıştır
GÜNÜMÜZ TURİZM YAPILARINDA SİMGESEL BİÇİMLENMELER
GÜNÜMÜZ TURİZM YAPILARINDA SİMGESEL BİÇİMLENMELER
Yazar: Ünlü, Feray
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Mimarlık, tasarım, turizm yapıları, simgesel mekan, bağlam, kitsch, tüketim, Topkapı Palace Hotel

Turizm yapılarındaki mimari tasarımlar, tarihsel gelişim arasındaki salınımların fiziksel çevre ve toplumsal değerlere göre biçimlenen yeni gösterilenlerin ve gelişen olayların arasında karşılıklı değişen ilişkinin bir ürünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzdeki turizm yapılarının tüketimi, kullanıcı isteğinin yinelenmesi ve anlamlama değişikliklerinin koşullarını göstermektedir. Yaşadığımız çağda toplumsal hareketlilik ve haberleşmenin hızla değişmesi, iletişimi etkileyerek mimari tasarımlarının da  daha sık ve etkin olarak değişmesiyle tüketime sebep olmaktadır. Böylece, göstergelerin zaman içindeki geçiciliği, yorumlayanın yorumuna bağlı olarak bireysel yorumu aşan, toplumsal düzeyde kalıcı olan algısal ve çağrışımsal biçimlerin ortaya çıktığı; kısaca, simgesel bir boyut yaratmak adına bunu gerçekleştiremeyen, başka bir bağlamın varlığını göstermektedir.

Turizm yapılarındaki mimari tasarımlar, tarihsel gelişim arasındaki salınımların fiziksel çevre ve toplumsal değerlere göre biçimlenen yeni gösterilenlerin ve gelişen olayların arasında karşılıklı değişen ilişkinin bir ürünü olarak karşımıza çıkmaktadır. Günümüzdeki turizm yapılarının tüketimi, kullanıcı isteğinin yinelenmesi ve anlamlama değişikliklerinin koşullarını göstermektedir. Yaşadığımız çağda toplumsal hareketlilik ve haberleşmenin hızla değişmesi, iletişimi etkileyerek mimari tasarımlarının da  daha sık ve etkin olarak değişmesiyle tüketime sebep olmaktadır. Böylece, göstergelerin zaman içindeki geçiciliği, yorumlayanın yorumuna bağlı olarak bireysel yorumu aşan, toplumsal düzeyde kalıcı olan algısal ve çağrışımsal biçimlerin ortaya çıktığı; kısaca, simgesel bir boyut yaratmak adına bunu gerçekleştiremeyen, başka bir bağlamın varlığını göstermektedir.
ORTAÖĞRETİMDE TEKNOLOJİ VE TASARIM DERSİ İÇİN YENİ BİR MODEL OLUŞTURULMASI
ORTAÖĞRETİMDE TEKNOLOJİ VE TASARIM DERSİ İÇİN YENİ BİR MODEL OLUŞTURULMASI
Yazar: Tuğcuoğlu, Yiğit
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Teknoloji ve tasarım dersi, ortaöğretim, eğitim

Teknoloji ve Tasarım dersi ülkemiz müfredatında 2006-2007 öğretim yılından itibaren ortaöğretim 6,7 ve 8. sınıflar düzeyinde zorunlu ders olarak yer almaktadır. Ders ile ilgili olarak yayınlanmış olan resmi kaynak kitapçığı mevcuttur. Ders daha önceleri müfredatta yer almakta olan iş teknik dersinin yerine getirilmiştir. Benzeri bir değişim ve benzer içerikli derslere pek çok farklı ülkede rastlanmaktadır. Bunlar içerisinde en eski ve gelişmiş olan düzenleme İngiltere’de yer alan Tasarım ve Teknoloji (Design and Technology) dersidir. Yurt dışındaki uzun süreli deneyime bağlı olarak geliştirilmiş olan ders içeriği dikkate alınarak ülkemiz koşulları çerçevesinde derse yönelik bir model önerisi geliştirilmiştir.

Teknoloji ve Tasarım dersi ülkemiz müfredatında 2006-2007 öğretim yılından itibaren ortaöğretim 6,7 ve 8. sınıflar düzeyinde zorunlu ders olarak yer almaktadır. Ders ile ilgili olarak yayınlanmış olan resmi kaynak kitapçığı mevcuttur. Ders daha önceleri müfredatta yer almakta olan iş teknik dersinin yerine getirilmiştir. Benzeri bir değişim ve benzer içerikli derslere pek çok farklı ülkede rastlanmaktadır. Bunlar içerisinde en eski ve gelişmiş olan düzenleme İngiltere’de yer alan Tasarım ve Teknoloji (Design and Technology) dersidir. Yurt dışındaki uzun süreli deneyime bağlı olarak geliştirilmiş olan ders içeriği dikkate alınarak ülkemiz koşulları çerçevesinde derse yönelik bir model önerisi geliştirilmiştir.
ENFORMASYON ÇAĞI SANATINDA KRONOTOPOS: ZİHNİN TASARLANMASI OLARAK YAZILIM
ENFORMASYON ÇAĞI SANATINDA KRONOTOPOS: ZİHNİN TASARLANMASI OLARAK YAZILIM
Yazar: Bozdurgut, Ayşe
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 4, 2013
Anahtar kelimeler: Chronotopes, spatial, language, mind, design. ; Kronotopos, mekân, dil, zihin, tasarım.

21. yüzyıl enformasyon çağı sanatında yapıtın tasarlanmasında ve mekânsallaştırılmasında etkin araç dildir. Yapıt ise nesnesini aşan yapısıyla, çoğu zaman izleyicinin kendisine dönüşmektedir. Yapıtın dili, -yazılımın donanıma belirlenen yönde çalışabilmesini sağlayan bir zemin oluşturması gibi- izleyicinin algısını ve zihnini biçimlendirirken, izleyiciyi pasif bir alımlayıcı olmaktan çıkararak, aktif bir yapıta, katılımcıya dönüştürür; diğer taraftan da yapıtı ve izleyiciyi kurar, kurgular. Yapıtın eşzamanlı parçası haline gelen izleyici, bulunduğu koordinatlar içerisinde bir zamanda, bir mikro mekân olarak, kendisini dönüştüren yapıtın [yazılımın] da bir parçası olur. Reel dünya, tarih ve coğrafyanın sızabildiği kronotop olarak yapıt, zamansallığını ve zihnini dille kurarken, böylelikle dinamik ve değişken fragmanlar halindeki katmanlı ve anlık bütünlüğünü de izleyicisiyle mümkün kılar. Tüm bu güncel argümanlar, yapıtı kuran bağlam, düşünce ve algı oluşum süreçlerinin izlenmesi sonucunda ve yeni medyumlar vasıtasıyla, 20. yüzyılla birlikte sanatının ifade biçimlerini derinden değiştirmiştir. Bu değişim “IT”, “yazılım mühendisliği” gibi pozitivist uzmanlık alanlarını sanata yakınlaştırmış, sanatın araçlarını ve alanını sanal ve reel bütünlükte genişletmiştir.

Language or software are the efficient tools for designing and spatializing the structure in the art of 21st century information age. Composition, with its structure of overcoming its object, often converts into the audience itself. The language of the composition, in other words the software; forms the perception and mind of the audience, while removing the audience from being a passive receptive, transforms to an active composition, a participant. As the audience becomes a concurrent part of the composition, it also becomes a part of the transforming composition [software] as a micro space in its existing coordinates. Composition as chronotopes, where real world, history and geography transpires; establishes the temporality and mind with software (language), while enabling the layered and transient integrity with dynamic and variable fragments, along with the audience. With the 20th century all these current arguments have deeply transformed the expression of art, as a result of context, notion and perception which establish the composition and with new mediums. This change has affiliated the positivist specialty fields like IT and software engineering with art; extending the tools and space of art with virtual and real integrity.
SANAT EĞİTİMİNDE TOPLUMSAL EŞİTSİZLİĞİN YENİDEN ÜRETİMİ
SANAT EĞİTİMİNDE TOPLUMSAL EŞİTSİZLİĞİN YENİDEN ÜRETİMİ
Yazar: Bakçay Çolak, Ezgi
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 6, 2016
Anahtar kelimeler: Sanat, eğitim, kültürel sermaye

Pierre Bourdieu sanat alanının doksası karşısında durur ve sorar: “Pekiama yaratıcıları kim yarattı?” Bu soru sosyal bilimler alanında Bourdieusosyolojisini ayrıcalıklı bir konuma taşır. Bu bildiri, “yaratıcıların yaratılma”sürecinde eğitim kurumlarının rolüne odaklanmakta, Türkiye’de sanatalanı bağlamında, güzel sanatlar fakültelerinin işleyişini, Bourdieu’nünkavramları ve yöntemleriyle ile ele almayı denemektedir. Habitus, alan,sermaye gibi temel kavramsal araçların yanı sıra, yeniden üretim (reproduction)ve ayrım (distinction) kavramları da çalışmanın omurgasınıoluşturmaktadır.Bu bildirinin amacı, sanat alanının eyleyicilerini, parçası oldukları, yenidenürettikleri ve değiştirme potansiyeli taşıdıkları “oyun alanını” nesneleştirmeyedavet etmek; “sanat okulda öğrenilir mi?”, “sanatçı kimdir?”,“neden hiç büyük kadın sanatçı yok?” gibi bir takım temel sorulara, sosyalbilimler alanından cevaplar üretebilmek ve nihayet sanat eğitiminin demokratikleştirilmesinekatkı sağlayacak yöntemleri tartışmaya açmaktır.Anahtar Kelimeler: Sanat, eğitim, kültürel sermaye

Pierre Bourdieu sanat alanının doksası karşısında durur ve sorar: “Pekiama yaratıcıları kim yarattı?” Bu soru sosyal bilimler alanında Bourdieusosyolojisini ayrıcalıklı bir konuma taşır. Bu bildiri, “yaratıcıların yaratılma”sürecinde eğitim kurumlarının rolüne odaklanmakta, Türkiye’de sanatalanı bağlamında, güzel sanatlar fakültelerinin işleyişini, Bourdieu’nünkavramları ve yöntemleriyle ile ele almayı denemektedir. Habitus, alan,sermaye gibi temel kavramsal araçların yanı sıra, yeniden üretim (reproduction)ve ayrım (distinction) kavramları da çalışmanın omurgasınıoluşturmaktadır.Bu bildirinin amacı, sanat alanının eyleyicilerini, parçası oldukları, yenidenürettikleri ve değiştirme potansiyeli taşıdıkları “oyun alanını” nesneleştirmeyedavet etmek; “sanat okulda öğrenilir mi?”, “sanatçı kimdir?”,“neden hiç büyük kadın sanatçı yok?” gibi bir takım temel sorulara, sosyalbilimler alanından cevaplar üretebilmek ve nihayet sanat eğitiminin demokratikleştirilmesinekatkı sağlayacak yöntemleri tartışmaya açmaktır.Anahtar Kelimeler: Sanat, eğitim, kültürel sermaye
TÜRK LİRASI SİMGESİNİN GRAFİK TASARIM ÖĞELERİ BAKIMINDAN İNCELENMESİ
TÜRK LİRASI SİMGESİNİN GRAFİK TASARIM ÖĞELERİ BAKIMINDAN İNCELENMESİ
Yazar: Gökçearslan, Armağan
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 6, 2016
Anahtar kelimeler: Türk Lirası, Para Simgesi, Simge, İşaret, Grafik Tasarım

Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Türk Lirasının itibarını güçlendirmek ve dünyada daha bilinir olmasını sağlamak amacıyla bir simgeye ihtiyaç duymuş ve bu nedenle 2011 yılında “TL Simge Yarışması” düzenlemiştir. Bu araştırmanın genel amacı, yarışma sonucunda seçilen ve kullanılan Türk Lirası simgesini yalınlık, özgünlük, anlaşılırlık, kullanışlılık, kalıcılık, estetik oluşu bakımından değerlendirmektir. Bununla birlikte Türk Lirası simgesinin Türkiye Cumhuriyeti’ni yansıtabilirliği, diğer ülkelerin para simgeleriyle karşılaştırıldığında ayırt edici özellikleri, farklı yüzeylere uygulanabilirliği, çağının ilerisinde de geçerliliğini koruyabilirliği, küçültüp büyütüldüğünde özelliğini kaybedip kaybetmediği, güven duygusu oluş- turup oluşturmadığı da araştırılmıştır. Araştırmacı tarafından Türk Lirası simgesini grafik tasarım öğeleri bakımından irdeleyen veri toplama anketi hazırlanmış, söz konusu anket, İstanbul ve Ankara ilindeki üniversitelerde (toplam 23 üniversite) grafik tasarım ve görsel iletişim tasarımı bö- lümlerinde görev yapan toplam 34 öğretim elemanına ve Ankara’da ve İstanbul’da sektörde çalışan toplam 54 grafik tasarımcıya uygulanmış, araştırmanın sonunda toplanan veriler analiz edilmiş, araştırma bulguları yorumlanıp önerilerde bulunulmuştur

Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Türk Lirasının itibarını güçlendirmek ve dünyada daha bilinir olmasını sağlamak amacıyla bir simgeye ihtiyaç duymuş ve bu nedenle 2011 yılında “TL Simge Yarışması” düzenlemiştir. Bu araştırmanın genel amacı, yarışma sonucunda seçilen ve kullanılan Türk Lirası simgesini yalınlık, özgünlük, anlaşılırlık, kullanışlılık, kalıcılık, estetik oluşu bakımından değerlendirmektir. Bununla birlikte Türk Lirası simgesinin Türkiye Cumhuriyeti’ni yansıtabilirliği, diğer ülkelerin para simgeleriyle karşılaştırıldığında ayırt edici özellikleri, farklı yüzeylere uygulanabilirliği, çağının ilerisinde de geçerliliğini koruyabilirliği, küçültüp büyütüldüğünde özelliğini kaybedip kaybetmediği, güven duygusu oluş- turup oluşturmadığı da araştırılmıştır. Araştırmacı tarafından Türk Lirası simgesini grafik tasarım öğeleri bakımından irdeleyen veri toplama anketi hazırlanmış, söz konusu anket, İstanbul ve Ankara ilindeki üniversitelerde (toplam 23 üniversite) grafik tasarım ve görsel iletişim tasarımı bö- lümlerinde görev yapan toplam 34 öğretim elemanına ve Ankara’da ve İstanbul’da sektörde çalışan toplam 54 grafik tasarımcıya uygulanmış, araştırmanın sonunda toplanan veriler analiz edilmiş, araştırma bulguları yorumlanıp önerilerde bulunulmuştur
ZAMANIN VARLIK OLARAK FOTOĞRAFA YANSIMASI
ZAMANIN VARLIK OLARAK FOTOĞRAFA YANSIMASI
Yazar: Süme, Selim; Turan, Ergün
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 6, 2016
Anahtar kelimeler: TFotoğraf, zaman, mekan, gerçeklik algısı, Henri Bergson, mekansallaşmış zaman, süre

ÖzFotoğrafın üzerine yansıyan zaman algısı onun gerçeklikle kurduğu bağıgüçlendirir. Genel fotoğraf algısı, fotoğrafın bir kanıt niteliği taşıması vegerçeğin bir kesitini yansıtması yönündedir. Fotoğrafta zamanın izininsekteye uğratılması (varlığı ve izi fotoğrafta mevcut olsa bile, alımlamadabelirleyici etkin bir özelliği olmaması durumu) ile fotoğrafın gerçeklik algısıkırılma yaşar ve fotoğraf resimselleşir. Fotoğrafın okunmasında başatöneme sahip olan zaman ve mekan algısı silikleşip, alımlamada içeriğinbaskınlığı azaldığı ve yerini estetik bir deneyime bıraktığı zaman fotoğrafözgürleşir ve kendine yeni alanlar açar.Anahtar kelimeler: TFotoğraf, zaman, mekan, gerçeklik algısı, Henri Bergson,mekansallaşmış zaman, süre.

ÖzFotoğrafın üzerine yansıyan zaman algısı onun gerçeklikle kurduğu bağıgüçlendirir. Genel fotoğraf algısı, fotoğrafın bir kanıt niteliği taşıması vegerçeğin bir kesitini yansıtması yönündedir. Fotoğrafta zamanın izininsekteye uğratılması (varlığı ve izi fotoğrafta mevcut olsa bile, alımlamadabelirleyici etkin bir özelliği olmaması durumu) ile fotoğrafın gerçeklik algısıkırılma yaşar ve fotoğraf resimselleşir. Fotoğrafın okunmasında başatöneme sahip olan zaman ve mekan algısı silikleşip, alımlamada içeriğinbaskınlığı azaldığı ve yerini estetik bir deneyime bıraktığı zaman fotoğrafözgürleşir ve kendine yeni alanlar açar.Anahtar kelimeler: TFotoğraf, zaman, mekan, gerçeklik algısı, Henri Bergson,mekansallaşmış zaman, süre.
KÜLTÜREL BİR KARŞILAŞMA: II. MEHMED VE BELLİNİ
KÜLTÜREL BİR KARŞILAŞMA: II. MEHMED VE BELLİNİ
Yazar: Polat, Nusret
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi, Vol. 1 No. 6, 2016
Anahtar kelimeler: II. Mehmed, Bellini, toplumsal zorunluluk, Rönesans, kültürel süreklilik

Bu makalede, tarihsel açıdan dikkate değer bir kültürel karşılaşma olanOsmanlı sultanı II. Mehmed (1444-1446 / 1451-1481) ile Venedikli ressamGentile Bellini (1429-1507) arasındaki ilişki farklı boyutlarıyla tartışılmayaçalışılmıştır. Bu büyük kültürel karşılaşmanın ne anlama geldiğive ne tür tartışmalara yol açtığı ele alınmıştır. II. Mehmed’in bir Rönesansprensi ya da bir hümanist olup olmadığı tartışması yapılmış ve bu tartışmabir sonuca bağlanmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu tartışma üzerinden sanatbağlamında toplumsal zorunluluk ve kültürel süreklilik kavramlarına başvurulmuşve bu kavramların önemine dikkat çekilmiştir.Anahtar kelimeler: II. Mehmed, Bellini, toplumsal zorunluluk, Rönesans,kültürel süreklilik

Bu makalede, tarihsel açıdan dikkate değer bir kültürel karşılaşma olanOsmanlı sultanı II. Mehmed (1444-1446 / 1451-1481) ile Venedikli ressamGentile Bellini (1429-1507) arasındaki ilişki farklı boyutlarıyla tartışılmayaçalışılmıştır. Bu büyük kültürel karşılaşmanın ne anlama geldiğive ne tür tartışmalara yol açtığı ele alınmıştır. II. Mehmed’in bir Rönesansprensi ya da bir hümanist olup olmadığı tartışması yapılmış ve bu tartışmabir sonuca bağlanmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu tartışma üzerinden sanatbağlamında toplumsal zorunluluk ve kültürel süreklilik kavramlarına başvurulmuşve bu kavramların önemine dikkat çekilmiştir.Anahtar kelimeler: II. Mehmed, Bellini, toplumsal zorunluluk, Rönesans,kültürel süreklilik
Görsel Ziyafete Başkaldırı: Artemisia Gentileschi, “Susanna ve Yaşlılar”
Görsel Ziyafete Başkaldırı: Artemisia Gentileschi, “Susanna ve Yaşlılar”
Yazar: Elçi Akpınar, Nurtaç
Dergi: Sanat - Tasarım Dergisi No. 7, 2016
Anahtar kelimeler: rtemisia Gentileschi,“Susanna ve Yaşlılar”,1610,Pommersfelden

Kameranın perspektifinden “izlenen” bir obje haline getirilen kadın, Rönesans ve Barok dönemlerde ressamın perspektifinden “izlenen” ve “izlettirilen” bir kadın olarak karşımıza çıkar. Bu bağlamda çalışmada, Artemisia’nın- 21. yüzyılda kadın bir yönetmen tarafından cinsel bir obje olarak sunulan fakat kendi döneminde yapıtlarıyla, öncülü ve çağdaşı ressamların benzer anlayışlarına ve resimsel itkilerine başkaldıran, geleneksel ikonografiyi sorgulayan ve bu yüzden en önemli feminist ikonlardan biri haline gelen bir “kadın ressam”ın- “Susanna ve Yaşlılar” adlı yapıtı, resimsel röntgencilik sorunsalı üzerinden tartışmaya açılacaktır.

Kameranın perspektifinden “izlenen” bir obje haline getirilen kadın, Rönesans ve Barok dönemlerde ressamın perspektifinden “izlenen” ve “izlettirilen” bir kadın olarak karşımıza çıkar. Bu bağlamda çalışmada, Artemisia’nın- 21. yüzyılda kadın bir yönetmen tarafından cinsel bir obje olarak sunulan fakat kendi döneminde yapıtlarıyla, öncülü ve çağdaşı ressamların benzer anlayışlarına ve resimsel itkilerine başkaldıran, geleneksel ikonografiyi sorgulayan ve bu yüzden en önemli feminist ikonlardan biri haline gelen bir “kadın ressam”ın- “Susanna ve Yaşlılar” adlı yapıtı, resimsel röntgencilik sorunsalı üzerinden tartışmaya açılacaktır.