hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Döner Tüp Takım Kullanarak Elektrokimyasal Delme Yönteminin Deneysel İncelenmesi Ve Geliştirilmesi
Döner Tüp Takım Kullanarak Elektrokimyasal Delme Yönteminin Deneysel İncelenmesi Ve Geliştirilmesi
Yazar: Özerkan, H. Bekir; Çoğun, Can
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Elektrokimyasal delme, akım geri besleme kontrolü, döner takım, takım içinden püskürtme, Hadfield çeliği, AISI 1040 çeliği

Bu çalışmada, alışılmamış imal usullerinden elektrokimyasal işleme yöntemi esaslı yeni bir hibrit elektrokimyasal delik delme (EKD) yöntemi geliştirilmiştir. Geliştirilen yöntemde takımın dönme hareketi yanında içinden elektrolit püskürtmesi de uygulanmaktadır. Yöntemin denemelerinin gerçekleştirilebilmesi için küçük boyutlarda bir prototip EKD tezgâhı tasarlanmış ve üretilmiştir. Yeni sistemin önemli özelliklerinden biri işlemede takım ilerleme hızının akım geri besleme kontrolü ile ayarlanmasıdır. Prototip tezgâhta, talaşlı imal usulleriyle gerinme pekleşmesinden dolayı işlenmesi çok güç olan Hadfield (mangan) çeliği ve işlenebilirliği iyi olan AISI 1040 çeliği aynı işleme koşullarında delinmiş ve sonuçlar karşılaştırılmıştır. Her iki çelikle yapılan deneylerde işleme geriliminin, takım dönüş hızının, elektrolit konsantrasyonunun ve püskürtme basıncının artışıyla işparçası işleme hızı değerleri artmıştır. Ortalama yanal açıklık değerleri takım dönüş hızının artışı ile artmıştır. AISI 1040 çeliğine açılan deliklerin Hadfield çeliğine göre daha düzgün olduğu görülmüştür. Deneysel sonuçlar önerilen yeni hibrit EKD yöntemi ile işlenmesi güç malzemelere derin ve küçük çaplı deliklerin kolaylıkla açılabileceğini göstermiştir.

Bu çalışmada, alışılmamış imal usullerinden elektrokimyasal işleme yöntemi esaslı yeni bir hibrit elektrokimyasal delik delme (EKD) yöntemi geliştirilmiştir. Geliştirilen yöntemde takımın dönme hareketi yanında içinden elektrolit püskürtmesi de uygulanmaktadır. Yöntemin denemelerinin gerçekleştirilebilmesi için küçük boyutlarda bir prototip EKD tezgâhı tasarlanmış ve üretilmiştir. Yeni sistemin önemli özelliklerinden biri işlemede takım ilerleme hızının akım geri besleme kontrolü ile ayarlanmasıdır. Prototip tezgâhta, talaşlı imal usulleriyle gerinme pekleşmesinden dolayı işlenmesi çok güç olan Hadfield (mangan) çeliği ve işlenebilirliği iyi olan AISI 1040 çeliği aynı işleme koşullarında delinmiş ve sonuçlar karşılaştırılmıştır. Her iki çelikle yapılan deneylerde işleme geriliminin, takım dönüş hızının, elektrolit konsantrasyonunun ve püskürtme basıncının artışıyla işparçası işleme hızı değerleri artmıştır. Ortalama yanal açıklık değerleri takım dönüş hızının artışı ile artmıştır. AISI 1040 çeliğine açılan deliklerin Hadfield çeliğine göre daha düzgün olduğu görülmüştür. Deneysel sonuçlar önerilen yeni hibrit EKD yöntemi ile işlenmesi güç malzemelere derin ve küçük çaplı deliklerin kolaylıkla açılabileceğini göstermiştir.
Düzeltmeli Tavlama Benzetimi İle Birinci Tipte Basit Montaj Hattı Dengeleme: Bir Gerçek Hayat Uygulaması
Düzeltmeli Tavlama Benzetimi İle Birinci Tipte Basit Montaj Hattı Dengeleme: Bir Gerçek Hayat Uygulaması
Yazar: Güden, Hüseyin; Meral, Sedef
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Montaj hattı dengeleme, düzeltmeli tavlama benzetimi, birinci tipte basit montaj hattı dengeleme

Bu çalışmada bulaşık makinesi üreticisi bir firmanın montaj hattı dengeleme problemi ele alınmıştır. Bu vaka; çok modelli montaj hattı dengeleme problemine uymaktadır ve her bir bulaşık makinesi modelinde yaklaşık 300 görev, 400 öncelik ilişkisi ve 70 istasyon söz konusudur. Belli bir üretim seviyesini sağlamak üzere, model bazında kullanılan istasyon sayıları enküçüklenmek istenmektedir. Buna göre, model sayısı kadar birinci tipte basit montaj hattı dengeleme vakası üzerinde çalışılmıştır. Problemin bu boyutuyla vakaların en iyi çözümlerinin bulunması matematiksel modellere dayanan yöntemlerle başarılamamıştır. Bu sebeple, probleme kısa sürelerde iyi çözümler bulmak üzere bir düzeltmeli tavlama benzetimi sezgiseli geliştirilmiştir. Sezgisel yöntemin performansı literatürdeki test problemleri üzerinde sınanmış ve oldukça iyi sonuçlar elde edilmiştir. Daha sonra, geliştirilen sezgisel yöntem ele alınan gerçek hayat probleminin çözümünde kullanılmış ve mevcut uygulamadan daha iyi bir çözüm bulunmuştur.

Bu çalışmada bulaşık makinesi üreticisi bir firmanın montaj hattı dengeleme problemi ele alınmıştır. Bu vaka; çok modelli montaj hattı dengeleme problemine uymaktadır ve her bir bulaşık makinesi modelinde yaklaşık 300 görev, 400 öncelik ilişkisi ve 70 istasyon söz konusudur. Belli bir üretim seviyesini sağlamak üzere, model bazında kullanılan istasyon sayıları enküçüklenmek istenmektedir. Buna göre, model sayısı kadar birinci tipte basit montaj hattı dengeleme vakası üzerinde çalışılmıştır. Problemin bu boyutuyla vakaların en iyi çözümlerinin bulunması matematiksel modellere dayanan yöntemlerle başarılamamıştır. Bu sebeple, probleme kısa sürelerde iyi çözümler bulmak üzere bir düzeltmeli tavlama benzetimi sezgiseli geliştirilmiştir. Sezgisel yöntemin performansı literatürdeki test problemleri üzerinde sınanmış ve oldukça iyi sonuçlar elde edilmiştir. Daha sonra, geliştirilen sezgisel yöntem ele alınan gerçek hayat probleminin çözümünde kullanılmış ve mevcut uygulamadan daha iyi bir çözüm bulunmuştur.
R.Delemar’ın Üremesi Ve Lipaz Üretimi Üzerine Karıştırma Ve Havalandırma Hızlarının Etkisinin Glukoz Veya Melas Sakkarozu Ve Pfr İçeren Ortamlarda Araştırılması
EFFECTS OF STIRRING AND AERATION RATES ON LIPASE PRODUCTION AND GROWTH OF R. DELEMAR IN THE MEDIA CONTAINING GLUCOSE OR MOLASSES SUCROSE AND PFC
Yazar: Sağ Açıkel, Yeşim; Erşan, Mehtap; Açıkel, Ünsal
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Lipaz, R. delemar, karıştırma hızı, havalandırma hızı ; Lipase,R. delemar,agitation rate,aeration rate

Lipazlar (triacylglycerol hydrolases) yağ-su arayüzeyinde uzun zincirli açilgliserollerin ester bağlarının hidrolizini katalizleyen hidrolitik enzimlerdir. Rhizopus delemar’ ın lipaz üretimi için karıştırma hızı, havalandırma hızı ve oksijen taşıyıcı olarak kullanılan perflorokarbon (PFR) miktarının etkisi karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu kullanılan ortamlarda kesikli bir biyoreaktörde incelenmiştir. Maksimumlipaz aktiviteleri, ana karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu içeren ortamlarda sırasıyla 43,0 U/Lve 103,12 U/L olarak 150 ve 200 devir/min karıştırma hızlarında büyümenin durgun fazında (fermentasyonun120. saati) elde edilmiştir. Havalandırma hızının lipaz aktivitesi üzerine etkisi 1-4 vvm aralığında incelenmiş, enyüksek lipaz aktiviteleri karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu ve %10 PFR içeren ortamlarda 2 vvm havalandırma hızında sırasıyla 102,67 U/L, 171,20 U/L olarak bulunmuştur.

Lipazlar (triacylglycerol hydrolases) yağ-su arayüzeyinde uzun zincirli açilgliserollerin ester bağlarının hidrolizini katalizleyen hidrolitik enzimlerdir. Rhizopus delemar’ ın lipaz üretimi için karıştırma hızı, havalandırma hızı ve oksijen taşıyıcı olarak kullanılan perflorokarbon (PFR) miktarının etkisi karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu kullanılan ortamlarda kesikli bir biyoreaktörde incelenmiştir. Maksimumlipaz aktiviteleri, ana karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu içeren ortamlarda sırasıyla 43,0 U/Lve 103,12 U/L olarak 150 ve 200 devir/min karıştırma hızlarında büyümenin durgun fazında (fermentasyonun120. saati) elde edilmiştir. Havalandırma hızının lipaz aktivitesi üzerine etkisi 1-4 vvm aralığında incelenmiş, enyüksek lipaz aktiviteleri karbon kaynağı olarak glukoz veya melas sakkarozu ve %10 PFR içeren ortamlarda 2 vvm havalandırma hızında sırasıyla 102,67 U/L, 171,20 U/L olarak bulunmuştur.
Alkalen Fosfataz (Alp) Enziminin Özütlenmesi, İnhibisyonu Ve Kinetik Modellenmesi
ISOLATION, INHIBITION AND KINETIC MODELLING OF ALKALINE PHOSPHATASE (ALP) ENZYME
Yazar: Durak, Zahide; Gürü, Metin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Alkalen fosfataz, Michaelis Menten, yarışmasız inhibisyon, yarışmacı olmayan inhibisyon. ; Alkaline phosphatase,Michaelis Menten,Lineweaver Burk,noncompetetive inhibition,uncompetetive inhibition

Bu çalışma, sıçan karaciğerinden özütlenen alkalen fosfataz (ALP) enziminin kısmen özütlenmesini, inhibitörsüz ve inhibitör varlığında kinetik özelliklerinin araştırılmasını kapsamaktadır. Deneysel sonuçlar yardımıyla Michaelis Menten ve Lineweaver Burk grafikleri çizildi. Bu grafiklerden Km ve Vmax değerleri hesaplandı. Değerler: İnhibitörsüz Km= 0,047 Vmax=24,87; Üre inhibitörlü Km= 0,054 Vmax=20,83 ; Kreatinin inhibitörlü Km= 0,037 Vmax=20,83 olarak hesaplanmıştır. Bu değerlere göre enzimin substrata ilgisi ve maksimum hız tespit edildi. İnhibitör maddeyle deneyler tekrarlandı ve inhibisyon tipi belirlendi. Kandaki yüksek üre ve kreatinin seviyesinin alkalen fosfataz enzimini nasıl etkilediği bulundu. Kandaki ALP (Alkalen Fosfataz) üzerinde ürenininhibitör olarak kullanıldığı çalışmada reaksiyonun yarışmasız (nonkompetetif) bir reaksiyon, kreatininin inhibitör olarak kullanıldığı çalışmada ise reaksiyonun yarışmacı olmayan (unkompetetif) bir reaksiyonla gerçekleştiği tespit edilmiştir.

This study scopes the purification of alkaline phosphatase enzyme extracted from the liver and the investigationof kinetic properties for the reactions with and without inhibitor. Michaelis Menten and Lineweaver Burk graphswere drawn by means of experimental results. Km and Vmax values were calculated from these graphics.According to these values, substrate affinity (Km) and maximum velocity (Vmax) values were determined. Valueswithout inhibitor; Km= 0,047 Vmax=24,87; with urea inhibitor Km= 0,054 Vmax=20,83 ; with creatinin inhibitorKm= 0,037 Vmax=20,83. The experiments were repeated with inhibitory substance and inhibition type wasestablished. How high blood urea and creatinine levels affected alkaline phosphatase activity were determined.In this study, urea was found to cause noncompetetive inhibition and creatinine to cause uncompetetiveinhibition on liver ALP.
Kesikli Bir Polimerizasyon Reaktörüne Farklı Optimal Şartlarda Sıcaklık Kontrolunun Uygulanması
APPLICATION OF TEMPERATURE CONTROL IN A BATCH POLYMERIZATION REACTOR AT DIFFERENT OPTIMAL TEMPERATURES
Yazar: Çetinkaya, Sevil; Durmazuçar, Hasan H.; Zeybek, Zehra; Hapoğlu, Hale; Alpbaz, Mustafa
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Polimerizasyon reaktörü, genelleştirilmiş delta kuralı algoritması, genelleştirilmiş öngörülmüş kontrol ; Polymerization reactor,generalized delta rule algorithm,generalized predictive control

Genelleştirilmiş öngörmeli kontrol(GPC) ile genelleştirilmiş delta kuralı(GDK) izotermal koşullar altında stirenin polimerizasyonunun gerçekleştiği ceketli kesikli bir reaktörün sıcaklığını kontrol etmede kullanılmıştır. Monomer dönüşümü, viskozite ortalama molekül ağırlığı ve zincir uzunluğu üzerine değişik optimal koşulların etkileri incelenmiştir. Reaktör sıcaklığı ve reaktöre verilen ısı arasındaki etkileşime dayanan yapay sinir ağı modeli kullanılmıştır. GPC’li GDK’nın etkinliği belirlenen sabit sıcaklıklarda GDK parametreleri kullanılarak deneysel ve benzetim ile incelenmiştir. Sonuçlar Self-Tuning PID (STPID) yöntemi ile karsılaştırılmıştır. Kontrol deneyleri sonucunda GDK-GPC kontrol yönteminin iyi bir performans gösterdiği ve istenilen özelliklerde polimer elde edildiği gözlenmiştir. Ayrıca GDK-GPC yönteminin STPID yönteminden daha iyi olduğu hem kontrol performansından hem de elde edilen polimer özelliklerinden gözlenmektedir.

The generalized delta rule (GDR) algorithm with generalized predictive control (GPC) was used to control thetemperature of a jacketed batch reactor in which styrene polymerization occurs under isothermal conditions. Theeffects of different optimal conditions were examined on monomer conversion, average viscosity molecularweight and chain length. The neural network model based on the relation between the reactor temperature andheat input to the reactor was used. The efficiency of the GDR with GPC was examined by simulation andexperimentally using GDR parameters specified at constant temperatures, and compared with Self-Tuning PID(STPID). It was observed that the control experiments provided a good performance in maintaining the reactortemperature at its set point and yielded polymer product with desired properties.
Genişletilmiş Yumuşak Eğim Eşitlikleri İçin  Sonlu Farklar Yaklaşımı
A FINITE DIFFERENCE APPROACH FOR EXTENDED MILD SLOPE EQUATION
Yazar: İnan, Asu; Balas, Lale
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Sapma, Kırınım, Sayısal Model, Genişletilmiş Yumuşak Eğim Eşitliği, Sonlu Farklar Metodu ; Refraction,Diffraction,Numerical Model,Extended Mild Slope Equation,Finite Difference Method

Bu çalışmada dalgaların ilerlerken geçirdikleri değişimler irdelenmiştir. Hazırlanan sayısal modelde hızlı değişen topografyalarda geçerli olan genişletilmiş yumuşak eğim eşitlikleri çözülmüştür. Bu eşitlikler sapmayı, kırınımı, sığlaşmayı, yansımayı, liman rezonansını, yüksek dereceden taban etkilerini, dalga kırılması ve taban sürtünmesine bağlı sönümleyici terimleri içermektedir. Doğrusal olmayan dalga hızı ve grup hızı, daha hassas sonuçlar elde edebilmek için çözüme dâhil edilmiştir. Mac Cormack ve Noktasal Gauss Seidel yöntemleri bu yeni yaklaşımda bir arada kullanılmıştır. Sayısal model, yarı sığlaşma alanına [1] ve kıyıya paralel dalgakıran [2] fiziksel deneylerine uygulanmış, literatürdeki sayısal model ve fiziksel deney sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar, sayısal modelin düzensiz topograflarda dalga ilerlemesini başarıyla benzeştirdiğini ortaya koymuştur.

In this study, the numerical model for the determination of transformations of waves while propagating has been presented. This numerical model was developed to solve the extended mild slope equation that is applicable to the rapidly varying topographies. It includes the effects of wave refraction, diffraction, shoaling, reflection, harbor resonance, higher order bottom configurations; dissipative terms due to wave breaking and bottom friction. Nonlinear wave celerity and group velocity were introduced in the solution to obtain results that are more accurate. Mac Cormack Method and Point Gauss Seidel Method were applied together in the proposed new solution approach. The numerical model was tested on the semicircular shoaling area [1] and shoreparallel breakwater [2]. The comparison of the numerical model in the current study and the physical experiments that are present in the literature shows the reliability of the model for wave transformations and dissipations over uneven bottoms.
Klinoptilolit Destekli, Polivinil Alkol Bazlı Kompozit Membran Sentezi, Karakterizasyonu Ve Yakıt Hücresi Performans Testleri
SYNTHESIS, CHARACTERIZATION AND FUEL CELL PERFORMANCE TESTS OF POLYVINYL ALCOHOL BASED COMPOSITE MEMBRANE WITH CLINOPTILOLITE SUPPORT
Yazar: Şahin, Alpay; Ar, İrfan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; PEMFC,membrane synthesis,membrane characterization,polyvinyl alcohol,clinoptilolite ; PDMYH, membran sentezi, membran karakterizasyon, polivinil alkol, klinoptilolit

Bu çalışmada proton değişim membranlı yakıt hücrelerinde (PDMYH) sıklıkla kullanılan perflorosülfonik asitli membranlara alternatif olabilecek proton iletkenliği, iyon değişim kapasitesi ve kimyasal kararlılığı yüksek kompozit membran sentezi amaçlanmıştır. Farklı oranlarda (%0, %5, %10, %15, %20, %25, %30) klinoptilolit katılarak klasik sol-jel yöntemiyle hipofosforöz asit (H3PO2) katkılı polivinil alkol (PVA) bazlı membranlar sentezlenmiştir. Sentezlenen membranların su tutma kapasiteleri, şişme özellikleri, iyon değişim kapasiteleri, proton iletkenlikleri ve yakıt hücresi performans testleri gerçekleştirilmiştir. Deneylerde en yüksek performans değeri 0,6 V’da 540 mA/cm2 ile %15 klinoptilolit katkılı membrandan elde edilmiştir. Bu membranın su tutma kapasitesi değeri %48, kalınlık değişimi %6, yüzey alanı değişimi %4, iyon değişim kapasitesi 0,86 meq/g ve proton iletkenliği de 0,064 S/cm olarak bulunmuştur. Elde edilen değerler perflorosülfonik asitli membranlara yakın olup yakıt hücresinde kullanılabilirlik açısından umut vericidir.kapasitesi değeri %48, kalınlık değişimi %6, yüzey alanı değişimi %4, iyon değişim kapasitesi 0,86 meq/g ve proton iletkenliği de 0,064 S/cm olarak bulunmuştur. Elde edilen değerler perflorosülfonik asitli membranlara yakın olup yakıt hücresinde kullanılabilirlik açısından umut vericidir.

In this study it is aimed to synthesize a composite membrane with high proton conductivity, ion exchangecapacity and high chemical stability, as an alternative to the perflourosulfonic acid membranes that widely usedin proton exchange membrane fuel cells (PEMFCs). For this purpose PVA based membranes containinghypophosphorous acid (H3PO2) as additive and clinoptilolite in different ratios (%5, %10, %15, %20, %25, %30)were synthesized by means of classical sol-gel method. Water holdup, swelling, ion exchange capacities, protonconductivity and fuel cell performance tests of synthesized membranes were carried out. Highest performancevalues were obtained as 540 mA/cm2 at 0.6 V for the membrane containing 15% clinoptilolite. Water holdup,change in thickness, surface area change, ion exchange capacity and proton conductivity values were obtained as48%, 6%, 4%, 0.86 meq/g and 0.064 S/cm respectively, for this membrane. Characterization experiments resultsare close to the values reported for the perfluorosulfonic acid membranes and hence promising for the use ofthese membranes in fuel cells.
Türk Otomotiv Firmalarının Performans Ölçümü Ve Analizine Yönelik Topsıs Yöntemini Kullanan Bir Örnek Çalışma
AN ILLUSTRATIVE STUDY AIMED TO MEASURE AND RANK PERFORMANCE OF TURKISH AUTOMOTIVE COMPANIES USING TOPSIS
Yazar: Yurdakul, Mustafa; İç, Yusuf
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Otomotiv sektörü, performans analizi, çok özellikli karar verme, TOPSIS. ; Automotive sector,performance analysis,multi attiribute decision making,TOPSIS

Bu çalışmada, Türkiye’de otomotiv sanayiinde faaliyet gösteren ve İstanbul Menkul Kıymetler Borsası’nda (İMKB) işlem görmekte olan beş büyük ölçekli otomotivfirmasının bilançoları kullanılarak hesaplanan finansal oranları kullanan, firmaların derecelendirilmesine yönelik bir örnek çalışma yapılmıştır. Çalışmanın ilk kısmında performans ölçümünde kullanılan finansal oranlar açıklanmış ve firmalar için hesaplanmıştır. İkinci kısımda ise hesaplanan oranlar her firma için Çok Özellikli Karar Verme Yöntemleri’nden bir tanesi olan TOPSIS yöntemi kullanılarak genel firma performansını gösteren tek bir puana cevrilmiştir. Her yil için elde edilenperformans puanları firmaların o yıllara ait hisse senetleri değerleri ile karşılaştırılmıştır. Hisse senedi değerleri ile yapılan karşılaştırmalar bize yöntemin başarısını gösterme açısından önemlidir. Yöntem belli bir ölçüde başarılı olmuştur.

In this study, a performance measurement model is developed to rank automotivecompanies. Five large-scale public companies are selected and necessary financialratios are obtained from their financial statements, made public in the web site ofİstanbul Stock Exchange. In this study, financial ratios are explained and calculatedvalues of the companies are discussed in detail. In the second part of the study, TOPSIS method (Technique for Order Priority of Similarity by Information System)is applied to combine different ratios to obtain a single performance score. Theperformance scores are used to rank the companies for the last four years, and thescores are compared with the companies’ stock prices to determine the method’saccuracy. Mixed results are obtained with the application of the method, andpossible reasons of the deviations are also discussed in the paper.
Aısı W1 Ve L2 Soğuk İş Takım Çeliklerinin Düşük Sıcaklıklarda (120 °C) Menevişlenmesi İle Optimum Tokluğun Geliştirilmesi
AN INVESTIGATION ON AISI W1 AND L1 STEELS FOR OPTIMUM TOUGHNESS PROPERTIES AT LOW TEMPERATURE (120 °C) TREATMENT
Yazar: Onur, Cemhan; İnem, Burhanettin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Takım çelikleri, menevişleme, sertlik ve tokluk ; Tool steels,tempering,hardness and toughness

Bu çalışmada AISI W1 ve L2 soğuk iş takım çeliklerinde sertleştirme ve menevişleme sonrası sertlik ve tokluk değişmeleri teorik ve deneysel olarak incelenmişir. Malzemelerden hazırlanan çekme ve U-çentik numuneleri 8500C’de 5 dakika östenitlenmiş, W1 çeliği suda, L2 çeliği ise yağda sertleştirilerek 1200C’de 1, 3, 5, 7, 9, 11 saat sürelerde menevişlenmiştir. Menevişlemenin ilk yedi saatlikbölümünde sertlikte bir kaç Rc’lik düşmeye karşın en yüksek tokluk, süneklik ve çekme mukavemetlerine ulaşılmıştır. Dokuz saatten sonraki menevişleme sürelerinde numunelerde sertlik artarken, dayanım ve darbe direncinde ani düşüşlermeydana gelmiştir. Yedi saatlik menevişleme sonrası oluşan ε ve η karbürlerin, dokuz ve on bir saatlik menevişlemede martensit plakaları arasında kalıntı östenit içerisinde ince uzun parçacıklar halinde düzenlenmeleri sonucu sertlik artarkendayanım ve darbe direncinde ani düşüşler görülmüştür.

In this study, changes in hardness and toughness of AISI W1 and L2 steels afterhardening and tempering were investigated theoretically and experimentally. Thetensile and U-notch specimens obtained from the bulk material were austenitised at8500C for 5 minute, then W1 steel quenched in water and L2 steel quenched in oiland both W1 and L2 steels tempered at 1200C for 1, 3, 5, 7, 9, 11 hours. Thehardness decreased slightly in the period of first seven hours during the tempering but highest values of toughness, impact energy and tensile strength were obtained.The hardness increased with tempering for 9 and 11 hours but toughness, ductility,tensile strength and impact energy decreased suddenly. ε and η carbides formedafter tempering for 7 hours. These carbides formed in retained austenite aslongitudinal plates along martensite plates after tempering for 9 and 11 hourstherefore hardness increased but strength and impact energy decreased suddenly.
Fe-%5,23v Ve Fe-%15v Alaşımlarının Yeniden Kristalleşme Kinetiği
RECRYSTALLIZATION KINETIC OF Fe-5.23%V AND Fe-15%V ALLOYS
Yazar: Bostan, Bülent; Özdemir, A.tamer
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Architecture ; Mimarlık ; Yeniden kristalleşme, kinetik, Fe-V alaşımı ; Recrystallization,kinetics,Fe-V alloy

Bu çalışmada, %50 soğuk deforme edilmiş Fe-%5,23 V ve Fe-%15 V alaşımları oksijensiz ortamda 560, 570, 580 ve 590°C’lerde tavlanmış ve alaşımların yeniden kristalleşme kinetiği araştırılmıştır. Kinetiğin Avrami denklemine uyduğu ve zaman üstü katsayının sabit değerler aldığı tespit edilmiştir. Vanadyum miktarındaki artışın yeniden kristalleşme hızını artırdığı, buna karşın sertlik değişiminde fazla etkin olmadığı gözlenmiştir.

In this work, binary alloys of Fe-5,23%V and Fe-15%V were first cold rolled by 50% and then annealed in an oxygen-free set-up at 560, 570, 580 and 590°C, respectively. It was found that the rate of recrystallization obeyed an Avrami type equation in which time exponent was temperature independent. It was concluded that increase in vanadium content accelerated the rate of transformation where on the contrary did not influenced the general trend of the hardness variation.