İtfaiyecilik Bölümü Öğrencilerinde İş Sağlığı Açısından Kardiyorespiratuvar Uygunluğunun Değerlendirilmesi
İtfaiyecilik Bölümü Öğrencilerinde İş Sağlığı Açısından Kardiyorespiratuvar Uygunluğunun Değerlendirilmesi
Yazar: Demiralp, Nuray; Demiralp, Kemal
Dergi: Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Sports Medicine ; Spor Hekimliği ; itfaiyecilik,spor,iş sağlığı

Amaç:İtfaiyeciler mesleğin gerekliliği nedeniyle fiziksel olarak zorlu faaliyetlerle karşı karşıyadır. Arama-kurtarma çalışmaları, yangına müdahale, trafik kazaları... Tüm bunlar ağır kişisel koruyucu ekipman giyerken gerçekleştirilir. İtfaiye personelinin de tüm bu görevleri yerine getirirken fiziksel olarak uygunluğu söz konusudur. Fiziksel uygunluğun sağlıkla ilgili bileşenleri kas gücü, kas dayanıklılığı, esneklik ve kardiyorespiratuvar dayanıklılıktır. Bir itfaiyecinin de mesleki görevlerini güvenli ve etkin bir şekilde yerine getirebilmesi için nispeten yüksek düzeyde bir kardiyorespiratuvar uygunluğunun olması şarttır. Bu çalışma mesleki performans olarak, fiziksel hazırlığın sağlanması amacıyla, itfaiyecilik bölümü öğrencilerinin kardiyorespiratuvar sağlık yönünden değerlendirilmesi ve geliştirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem:Çalışma kapsamında kontrol grubundaki bireyler müfredatları içerisindeki haftada 1 gün olmak üzere spor derslerindeki uygulamaları yaparken, araştırma grubundaki bireylere ise özellikle mesleki beceri ve gereklilikleri sağlaması amacıyla kardiyorespiratuvar uygunluğu açısından haftada 3 gün spesifik antrenman ve egzersizlere tabi tutulmuştur. Bu çalışmaya sivil savunma ve itfaiyecilik bölümünden; 15 i araştırma, 14 ü kontrol grubu olmak üzere toplam 29 öğrenci katılmıştır. Bulgular:Öğrencilerin yaş ortalaması, araştırma grubu ve kontrol grubu olmak üzere sırası ile 19,6-18,2;ağırlık ortalamaları 67,94-68,9 B.K.İ. ortalamaları 22,38-21,8 olarak bulunmuştur. Araştırma grubunun mekik testi sonuçlarına göre; maksimal oksijen tüketim kapasitesi(VO2 maks) ön test ve son test ölçümleri arasında anlamlı fark bulunmuştur(p<0,005). Araştırma kapsamında yapılan solunum fonksiyon test analizlerinde öğrencilerin FVC(zorlu vital kapasite),FEV1 ve FEV1/FVC % ön test ve son test ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,005).Sonuç:Yangınla mücadele gibi fiziksel olarak zorlu işlerde  çalışan itfaiyecilerin aerobik kapasitelerinin hassas bir şekilde değerlendirilmesi, onların fiziksel yeteneklerini ve mesleki görevlerini yerine getirmelerini sağlamak için kritik öneme sahiptir. Bu sebeple itfaiyecilerin eğitim dönemlerinde kardiyorespiratuvar dayanıklılığını geliştirerek mesleğe fiziksel olarak uygunluğunu sağlamak, ileride oluşabilecek kaza ve meslek hastalıklarının önüne geçebilmek açısından son derece önemlidir.

Amaç:İtfaiyeciler mesleğin gerekliliği nedeniyle fiziksel olarak zorlu faaliyetlerle karşı karşıyadır. Arama-kurtarma çalışmaları, yangına müdahale, trafik kazaları... Tüm bunlar ağır kişisel koruyucu ekipman giyerken gerçekleştirilir. İtfaiye personelinin de tüm bu görevleri yerine getirirken fiziksel olarak uygunluğu söz konusudur. Fiziksel uygunluğun sağlıkla ilgili bileşenleri kas gücü, kas dayanıklılığı, esneklik ve kardiyorespiratuvar dayanıklılıktır. Bir itfaiyecinin de mesleki görevlerini güvenli ve etkin bir şekilde yerine getirebilmesi için nispeten yüksek düzeyde bir kardiyorespiratuvar uygunluğunun olması şarttır. Bu çalışma mesleki performans olarak, fiziksel hazırlığın sağlanması amacıyla, itfaiyecilik bölümü öğrencilerinin kardiyorespiratuvar sağlık yönünden değerlendirilmesi ve geliştirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem:Çalışma kapsamında kontrol grubundaki bireyler müfredatları içerisindeki haftada 1 gün olmak üzere spor derslerindeki uygulamaları yaparken, araştırma grubundaki bireylere ise özellikle mesleki beceri ve gereklilikleri sağlaması amacıyla kardiyorespiratuvar uygunluğu açısından haftada 3 gün spesifik antrenman ve egzersizlere tabi tutulmuştur. Bu çalışmaya sivil savunma ve itfaiyecilik bölümünden; 15 i araştırma, 14 ü kontrol grubu olmak üzere toplam 29 öğrenci katılmıştır. Bulgular:Öğrencilerin yaş ortalaması, araştırma grubu ve kontrol grubu olmak üzere sırası ile 19,6-18,2;ağırlık ortalamaları 67,94-68,9 B.K.İ. ortalamaları 22,38-21,8 olarak bulunmuştur. Araştırma grubunun mekik testi sonuçlarına göre; maksimal oksijen tüketim kapasitesi(VO2 maks) ön test ve son test ölçümleri arasında anlamlı fark bulunmuştur(p<0,005). Araştırma kapsamında yapılan solunum fonksiyon test analizlerinde öğrencilerin FVC(zorlu vital kapasite),FEV1 ve FEV1/FVC % ön test ve son test ortalamaları arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,005).Sonuç:Yangınla mücadele gibi fiziksel olarak zorlu işlerde  çalışan itfaiyecilerin aerobik kapasitelerinin hassas bir şekilde değerlendirilmesi, onların fiziksel yeteneklerini ve mesleki görevlerini yerine getirmelerini sağlamak için kritik öneme sahiptir. Bu sebeple itfaiyecilerin eğitim dönemlerinde kardiyorespiratuvar dayanıklılığını geliştirerek mesleğe fiziksel olarak uygunluğunu sağlamak, ileride oluşabilecek kaza ve meslek hastalıklarının önüne geçebilmek açısından son derece önemlidir.