hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
PREMENSTRUAL SENDROM VE BAŞETME
PREMENSTRUAL SENDROM VE BAŞETME
Yazar: Öztürk, Sibel; Tanrıverdi, Derya
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Baş etme, Kadın, Premenstrual Sendrom

Premenstrual sendrom milyonlarca kadının yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Premenstrual sendrom, menstrual siklusun luteal fazı boyunca süren ve mensturasyonun başlamasıyla son bulan, fiziksel, davranışsal ve psikolojik belirtilerle karakterize yaygın siklik bir bozukluktur. Premenstrual sendrom’un kesin etiyolojisi bilinmemektedir. Bozuklukla baş etmede, hafif semptomlu kadınlara sağlıklı diyet, sodyum ve kafein kısıtlaması, egzersiz ve stres yönetimini içeren yaşam şekli değişimleri hakkında eğitim verilmelidir. Orta semptomlu kadınlarda tedavi medikal ve yaşam şekli değişimlerini içermelidir. Kalsiyum, magnezyum, E, D ve B6 gibi diyet destekleride yarar sağlayabilmektedir. Şiddetli semptomları olan kadınlarda ise farmakolojik ajanlar bozuklukla baş etmede yarar sağlayabilmektedir. Hemşireler kadınlara rahatsızlıklarını hafifletmek için premenstrual semptomlar hakkında bilgi vererek ve yaşam şekli değişiklikleri üzerine danışmanlık sağlayarak bu yaygın durumun farkına varmada ve başetmede yardımcı olabilirler. Bu makale Premenstrual sendrom’un etiyolojisi, teşhisi ve başetmesine yönelik genel bir bakış sağlamaktadır.

Premenstrual sendrom milyonlarca kadının yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Premenstrual sendrom, menstrual siklusun luteal fazı boyunca süren ve mensturasyonun başlamasıyla son bulan, fiziksel, davranışsal ve psikolojik belirtilerle karakterize yaygın siklik bir bozukluktur. Premenstrual sendrom’un kesin etiyolojisi bilinmemektedir. Bozuklukla baş etmede, hafif semptomlu kadınlara sağlıklı diyet, sodyum ve kafein kısıtlaması, egzersiz ve stres yönetimini içeren yaşam şekli değişimleri hakkında eğitim verilmelidir. Orta semptomlu kadınlarda tedavi medikal ve yaşam şekli değişimlerini içermelidir. Kalsiyum, magnezyum, E, D ve B6 gibi diyet destekleride yarar sağlayabilmektedir. Şiddetli semptomları olan kadınlarda ise farmakolojik ajanlar bozuklukla baş etmede yarar sağlayabilmektedir. Hemşireler kadınlara rahatsızlıklarını hafifletmek için premenstrual semptomlar hakkında bilgi vererek ve yaşam şekli değişiklikleri üzerine danışmanlık sağlayarak bu yaygın durumun farkına varmada ve başetmede yardımcı olabilirler. Bu makale Premenstrual sendrom’un etiyolojisi, teşhisi ve başetmesine yönelik genel bir bakış sağlamaktadır.
VAJİNAL DOĞUMLARDA PERİNE TRAVMASININ ÖNLENMESİNDE PERİNE MASAJININ ETKİSİ
VAJİNAL DOĞUMLARDA PERİNE TRAVMASININ ÖNLENMESİNDE PERİNE MASAJININ ETKİSİ
Yazar: Altuntuğ, Kamile; Kızılırmak, Aynur; Kartal, Bahtışen; Başer, Mürüvvet
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Perine travması, perine masajı

Perine travması doğum esnasında genital bölgede kendiliğinden veya epizyotomi nedeniyle ortaya çıkan hasar olarak tanımlanır. Kadınlar doğum sırasında özellikle ilk doğumlarında perine travmasına maruz kalırlar. Perine hasarına sebep olabilecek risk faktörleri doğum sayısı, bebeğin büyüklüğü, fetusun pozisyon ve prezantasyon bozukluğudur. Travmanın büyüklüğünü ve derecesini etkileyebilecek antenatal faktörler ise ırk, yaş, doku tipi ve beslenme durumudur. Perine travmasına bağlı olarak kadının daha sonraki yaşamında ağrılı cinsel ilişki, gaita ve üriner inkontinans, sürekli perine ağrısı görülebilmektedir. Uzun yıllardır doğumda ve doğum sonrası dönemde, ağrıyı ve sıkıntıyı hafifletecek pek çok teknik ve uygulama üzerine çalışmalar yapılmıştır. Antenatal dönemde yapılan egzersiz ve perine masajı perineal travmayı önlemede önemli uygulamalardır. Perine masajı gebeler veya eşleri tarafından, tahmini doğum tarihinden 6 hafta önce başlayarak haftada 3–4 kez ve 5–10 dakika süreyle yapılmaktadır. Ayrıca perineal yırtıkları önlemek için doğum sırasında ebeler tarafından da bu masajın uygulanması gerekmektedir.

Perine travması doğum esnasında genital bölgede kendiliğinden veya epizyotomi nedeniyle ortaya çıkan hasar olarak tanımlanır. Kadınlar doğum sırasında özellikle ilk doğumlarında perine travmasına maruz kalırlar. Perine hasarına sebep olabilecek risk faktörleri doğum sayısı, bebeğin büyüklüğü, fetusun pozisyon ve prezantasyon bozukluğudur. Travmanın büyüklüğünü ve derecesini etkileyebilecek antenatal faktörler ise ırk, yaş, doku tipi ve beslenme durumudur. Perine travmasına bağlı olarak kadının daha sonraki yaşamında ağrılı cinsel ilişki, gaita ve üriner inkontinans, sürekli perine ağrısı görülebilmektedir. Uzun yıllardır doğumda ve doğum sonrası dönemde, ağrıyı ve sıkıntıyı hafifletecek pek çok teknik ve uygulama üzerine çalışmalar yapılmıştır. Antenatal dönemde yapılan egzersiz ve perine masajı perineal travmayı önlemede önemli uygulamalardır. Perine masajı gebeler veya eşleri tarafından, tahmini doğum tarihinden 6 hafta önce başlayarak haftada 3–4 kez ve 5–10 dakika süreyle yapılmaktadır. Ayrıca perineal yırtıkları önlemek için doğum sırasında ebeler tarafından da bu masajın uygulanması gerekmektedir.
DOĞUM ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI BAKIM HİZMETLERİNİN NİCELİK VE NİTELİĞİ
DOĞUM ÖNCESİ VE DOĞUM SONRASI BAKIM HİZMETLERİNİN NİCELİK VE NİTELİĞİ
Yazar: Ergin, Filiz; Aksu, Hilmiye; Demiröz, Hüseyin
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Doğum öncesi bakım, doğum sonrası bakım, kadın sağlığı hizmetleri, nitelikli sağlık bakımı

Araştırmanın amacı kırsal ve kentsel yapıda iki sağlık ocağında verilen doğum öncesi ve doğum sonrası bakım hizmetlerini nicelik ve nitelik olarak değerlendirmektir. Araştırma geriye dönük tanımlayıcı tiptedir. Araştırma verisi 367 gebe-lohusa izlem kartından toplanmıştır. Her iki sağlık ocağında gebelik süresince yeterli izlem yapılma durumu %33.0; kentselde %48.7, kırsalda %21.1’dir. Kentsel bölgede yaşayan kadınların %85.3’ü “iyi” nitelikte doğum öncesi bakım almışken, kırsalda bu oran %56.2’dir. Kırsal bölgede yaşayan, düşük eğitimli, bir işte çalışmayan, iki yıldan kısa aralıklı doğumları olan ve gebelik sayısı dört ve üzerinde olan kadınlarda doğum öncesi bakım niteliğinin “iyi” olmadığı saptanmıştır. Kadınların doğum sonrası ortalama izlem sayıları 1.46±1.13 olarak saptanmıştır. Araştırmada düşük eğitim düzeyi, herhangi bir işte çalışmama ve kırsal bölgede yaşama gibi sosyokültürel farklılıkların doğum öncesi bakım hizmetlerini etkilediği saptanmıştır. Sağlık personelinin bu gruptaki kadınlara daha duyarlı olması, doğum öncesi ve sonrası bakım hizmetlerinin önemi konusunda farkındalıklarını artırması gerekmektedir.

Araştırmanın amacı kırsal ve kentsel yapıda iki sağlık ocağında verilen doğum öncesi ve doğum sonrası bakım hizmetlerini nicelik ve nitelik olarak değerlendirmektir. Araştırma geriye dönük tanımlayıcı tiptedir. Araştırma verisi 367 gebe-lohusa izlem kartından toplanmıştır. Her iki sağlık ocağında gebelik süresince yeterli izlem yapılma durumu %33.0; kentselde %48.7, kırsalda %21.1’dir. Kentsel bölgede yaşayan kadınların %85.3’ü “iyi” nitelikte doğum öncesi bakım almışken, kırsalda bu oran %56.2’dir. Kırsal bölgede yaşayan, düşük eğitimli, bir işte çalışmayan, iki yıldan kısa aralıklı doğumları olan ve gebelik sayısı dört ve üzerinde olan kadınlarda doğum öncesi bakım niteliğinin “iyi” olmadığı saptanmıştır. Kadınların doğum sonrası ortalama izlem sayıları 1.46±1.13 olarak saptanmıştır. Araştırmada düşük eğitim düzeyi, herhangi bir işte çalışmama ve kırsal bölgede yaşama gibi sosyokültürel farklılıkların doğum öncesi bakım hizmetlerini etkilediği saptanmıştır. Sağlık personelinin bu gruptaki kadınlara daha duyarlı olması, doğum öncesi ve sonrası bakım hizmetlerinin önemi konusunda farkındalıklarını artırması gerekmektedir.
SUBKUTAN HEPARİN UYGULAMASINA BAĞLI GELİŞEN EKİMOZ HEMATOM VE AĞRININ ÖNLENMESİ İÇİN HEMŞİRELERİN ALDIKLARI ÖNLEMLER
SUBKUTAN HEPARİN UYGULAMASINA BAĞLI GELİŞEN EKİMOZ HEMATOM VE AĞRININ ÖNLENMESİ İÇİN HEMŞİRELERİN ALDIKLARI ÖNLEMLER
Yazar: Akpınar, Reva Balcı; Polat, Hilal Türkben; Yaman, Seyhan; Özer, Nadiye
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Subkutan heparin, ekimoz, hematom, ağrı

Subkutan heparin uygulamasına bağlı enjeksiyon bölgesinde gelişebilen ekimoz, hematom ve ağrı sonraki enjeksiyonlarda kullanılabilecek bölgelerin sınırlanmasına, hastanın endişelenmesine, tedaviyi reddetmesine, beden imajının bozulmasına, hemşire ve hasta arasındaki güven ilişkisinin azalmasına ve yol açabilmektedir Bu araştırma, subkutan yolla heparin uygulamasına bağlı enjeksiyon bölgesinde gelişen ekimoz, hematom ve ağrı oluşumunun ortadan kaldırılması yada azaltılması için hemşirelerin aldıkları önlemleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olan araştırmaya 50 hemşire alınmıştır. Hemşireler subkutan heparin uygulaması yaparken araştırmacı tarafından gözlenmiştir. Hemşirelerin %54’ünün enjeksiyon için üst kol bölgesini, %50 sinin daha önceden kullanılan enjeksiyon alanını tercih ettiği, %36.0’ının kanama kontrolü için aspirasyon yaptığı, %78.0’ının hava kilidi tekniği uyguladığı, %48.0’ının ilacı dokuya 2-4 saniye içinde verdiği, %6.0’ının iğneyi geri çekerken dokuyu kuru pamukla desteklediği bulunmuştur. Hemşirelerin hiçbiri işlem öncesinde ya da sonrasında uygulama alanına soğuk uygulama yapmamışlardır

Subkutan heparin uygulamasına bağlı enjeksiyon bölgesinde gelişebilen ekimoz, hematom ve ağrı sonraki enjeksiyonlarda kullanılabilecek bölgelerin sınırlanmasına, hastanın endişelenmesine, tedaviyi reddetmesine, beden imajının bozulmasına, hemşire ve hasta arasındaki güven ilişkisinin azalmasına ve yol açabilmektedir Bu araştırma, subkutan yolla heparin uygulamasına bağlı enjeksiyon bölgesinde gelişen ekimoz, hematom ve ağrı oluşumunun ortadan kaldırılması yada azaltılması için hemşirelerin aldıkları önlemleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı olan araştırmaya 50 hemşire alınmıştır. Hemşireler subkutan heparin uygulaması yaparken araştırmacı tarafından gözlenmiştir. Hemşirelerin %54’ünün enjeksiyon için üst kol bölgesini, %50 sinin daha önceden kullanılan enjeksiyon alanını tercih ettiği, %36.0’ının kanama kontrolü için aspirasyon yaptığı, %78.0’ının hava kilidi tekniği uyguladığı, %48.0’ının ilacı dokuya 2-4 saniye içinde verdiği, %6.0’ının iğneyi geri çekerken dokuyu kuru pamukla desteklediği bulunmuştur. Hemşirelerin hiçbiri işlem öncesinde ya da sonrasında uygulama alanına soğuk uygulama yapmamışlardır
12-13 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARDA ORAL HİJYEN EĞİTİMİNİN ETKİNLİĞİ
12-13 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARDA ORAL HİJYEN EĞİTİMİNİN ETKİNLİĞİ
Yazar: Köse, Selmin; Güven, Derya; Mert, Elif; Eraslan, Ezgi; Esen, Sevil
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Çocuk, diş sağlığı, risk faktörleri, eğitim

12-13 yaş arası çocuklara verilen oral hijyen eğitiminin dental plak oluşumu üzerindeki etkinliğini incelemek ve diş çürüğü prevelanslarını, çürük nedeniyle çekilmiş diş sayısı, dolgulu diş sayısı indeks değerlerini araştırmak amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir Çalışma 09.01.2009 –09.04.2009 tarihleri arasında kurumdan izin alınarak, İstanbul’da bulunan bir ilköğretim okulunda 5.sınıfta öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden öğrenciler ile gerçekleştirildi. Veri anket formu ve diş hekimi muayenesi sonucunda toplandı. Veriler decayed, missing, filled teeth indeks ve plak indeksi ile elde edildi, yüzdelik ve ki kare testleri kullanılarak değerlendirildi. Anne eğitim düzeyi düşük çocuklardaki toplam kayıp diş sayısının, anne eğitim düzeyi yüksek olan çocuklardaki toplam kayıp diş sayısına göre fazla olduğu görüldü (p < 0.001). Öğrencilerin tamamına yakınının sosyal güvencesinin olduğu, diş hekimine gitme sıklığının kurumlara göre fazla değişmediği, güvencesi olmayanların diş hekimine daha seyrek gittiği belirlendi (p > 0.05). Her iki grupta 3 ay sonra plak oluşumu açısından değerlendirildiğinde eğitim verilen gruptaki öğrencilerin plak indeksi oranı azalırken, eğitim verilmeyen grupta bu oranın arttığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0.05).

12-13 yaş arası çocuklara verilen oral hijyen eğitiminin dental plak oluşumu üzerindeki etkinliğini incelemek ve diş çürüğü prevelanslarını, çürük nedeniyle çekilmiş diş sayısı, dolgulu diş sayısı indeks değerlerini araştırmak amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir Çalışma 09.01.2009 –09.04.2009 tarihleri arasında kurumdan izin alınarak, İstanbul’da bulunan bir ilköğretim okulunda 5.sınıfta öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden öğrenciler ile gerçekleştirildi. Veri anket formu ve diş hekimi muayenesi sonucunda toplandı. Veriler decayed, missing, filled teeth indeks ve plak indeksi ile elde edildi, yüzdelik ve ki kare testleri kullanılarak değerlendirildi. Anne eğitim düzeyi düşük çocuklardaki toplam kayıp diş sayısının, anne eğitim düzeyi yüksek olan çocuklardaki toplam kayıp diş sayısına göre fazla olduğu görüldü (p < 0.001). Öğrencilerin tamamına yakınının sosyal güvencesinin olduğu, diş hekimine gitme sıklığının kurumlara göre fazla değişmediği, güvencesi olmayanların diş hekimine daha seyrek gittiği belirlendi (p > 0.05). Her iki grupta 3 ay sonra plak oluşumu açısından değerlendirildiğinde eğitim verilen gruptaki öğrencilerin plak indeksi oranı azalırken, eğitim verilmeyen grupta bu oranın arttığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0.05).
DİYALİZ HASTALARININ BÖBREK NAKLİ KONUSUNDAKİ BİLGİ VE TUTUMLARI
DİYALİZ HASTALARININ BÖBREK NAKLİ KONUSUNDAKİ BİLGİ VE TUTUMLARI
Yazar: Cürcani, Mehtap; Tan, Mehtap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Diyaliz, böbrek nakli, bilgi, tutum

Tanımlayıcı türdeki araştırma diyaliz hastalarının böbrek nakli konusundaki bilgi ve tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Nisan - Mayıs 2007 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin diyaliz ünitesinde tedavi gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 112 hastayla yürütülmüştür. Veriler, hastaların sosyo-demografik ve hastalığa ilişkin özelliklerini, böbrek nakli hakkındaki tutumlarını ve bilgi düzeylerini değerlendiren literatür doğrultusunda araştırmacı tarafından hazırlanan anket formuyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplar kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar genel olarak incelendiğinde; hastaların %51.8’inin böbrek nakli yaptırmayı düşündüğü %48.2’sinin böbrek nakli yaptırmayı düşünmediği ve bunun sebepleri arasında ilk sırada uygun canlı donörün olmayışının yer aldığı görülmektedir. Hastaların kadavradan donör için bekleme listesine isim yazdırma oranları incelendiğinde %83’ünün böyle bir listeden haberlerinin olmadığı saptanmıştır. Ayrıca araştırma sonuçlarına göre hastaların böbrek nakli konusunda bilgi düzeyleri düşük bulunmuştur.

Tanımlayıcı türdeki araştırma diyaliz hastalarının böbrek nakli konusundaki bilgi ve tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma Nisan - Mayıs 2007 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin diyaliz ünitesinde tedavi gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 112 hastayla yürütülmüştür. Veriler, hastaların sosyo-demografik ve hastalığa ilişkin özelliklerini, böbrek nakli hakkındaki tutumlarını ve bilgi düzeylerini değerlendiren literatür doğrultusunda araştırmacı tarafından hazırlanan anket formuyla toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplar kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlar genel olarak incelendiğinde; hastaların %51.8’inin böbrek nakli yaptırmayı düşündüğü %48.2’sinin böbrek nakli yaptırmayı düşünmediği ve bunun sebepleri arasında ilk sırada uygun canlı donörün olmayışının yer aldığı görülmektedir. Hastaların kadavradan donör için bekleme listesine isim yazdırma oranları incelendiğinde %83’ünün böyle bir listeden haberlerinin olmadığı saptanmıştır. Ayrıca araştırma sonuçlarına göre hastaların böbrek nakli konusunda bilgi düzeyleri düşük bulunmuştur.
YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE SIK GÖRÜLEN ENFEKSİYONLARIN ÖNLENMESİNDE KANITA DAYALI UYGULAMALAR
YOĞUN BAKIM ÜNİTELERİNDE SIK GÖRÜLEN ENFEKSİYONLARIN ÖNLENMESİNDE KANITA DAYALI UYGULAMALAR
Yazar: Akbayrak, Nalan; Bağçivan, Gülcan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Kanıta dayalı uygulama, kateter ilişkili enfeksiyonlar, ventilatör ilişkili pnomöni, enfeksiyonların önlenmesi

İnvaziv girişimlerden kaynaklanan hastane kaynaklı enfeksiyonlar yoğun bakım ünitelerinde hasta güvenliği, morbidite, mortalite ve sağlık bakım harcamalarındaki artış için büyük bir tehlikedir. Hastane genelinde nozokomiyal enfeksiyon oranları % 5-10 iken yoğun bakım ünitelerinde bu oran % 20-25’lerin üzerine çıkabilmektedir. Yoğun bakımlarda gün boyunca çalışan hemşirelerin, hastaların tedavi ve bakım sürecinde olumsuz etkilere sahip olan enfeksiyonların önlenmesinde etkili olması gerekmektedir. Bu makalede, Yoğun bakım ünitelerinde sık görülen enfeksiyonların önlenmesine yönelik, hemşirelik uygulamalarına yol gösterici nitelikte olduğunu düşündüğümüz, kanıta dayalı uygulama örneklerine yer verilmiştir.

İnvaziv girişimlerden kaynaklanan hastane kaynaklı enfeksiyonlar yoğun bakım ünitelerinde hasta güvenliği, morbidite, mortalite ve sağlık bakım harcamalarındaki artış için büyük bir tehlikedir. Hastane genelinde nozokomiyal enfeksiyon oranları % 5-10 iken yoğun bakım ünitelerinde bu oran % 20-25’lerin üzerine çıkabilmektedir. Yoğun bakımlarda gün boyunca çalışan hemşirelerin, hastaların tedavi ve bakım sürecinde olumsuz etkilere sahip olan enfeksiyonların önlenmesinde etkili olması gerekmektedir. Bu makalede, Yoğun bakım ünitelerinde sık görülen enfeksiyonların önlenmesine yönelik, hemşirelik uygulamalarına yol gösterici nitelikte olduğunu düşündüğümüz, kanıta dayalı uygulama örneklerine yer verilmiştir.
CERRAHİ HASTALARINI BEKLEYEN BİR RİSK: Düşmeler, Nedenleri ve Önlemler
CERRAHİ HASTALARINI BEKLEYEN BİR RİSK: Düşmeler, Nedenleri ve Önlemler
Yazar: Berke, Demet; Eti Aslan, Fatma
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Cerrahi, düşmeler, hasta güvenliği

Hasta güvenliğini tehdit eden durumlar arasında düşmeler önemli bir yere sahiptir. Hastanın kendi bireysel özellikleri ve çevresel faktörlerin yanı sıra, birçok sağlık sorunu ve tedavi şekli de düşme riskini artırabilir. Özellikle cerrahi süreçte tanı işlemleri, anksiyete, anestezikler, sıvı elektrolit denge değişiklikleri düşmeye neden olabilen durumlardır. Bu makalede cerrahi hastalarında ameliyat öncesi, sırası ve sonrası cerrahi sürece, hastaya ve çevresel etkenlere ait düşme nedenlerine ve önlemlere yer verildi.

Hasta güvenliğini tehdit eden durumlar arasında düşmeler önemli bir yere sahiptir. Hastanın kendi bireysel özellikleri ve çevresel faktörlerin yanı sıra, birçok sağlık sorunu ve tedavi şekli de düşme riskini artırabilir. Özellikle cerrahi süreçte tanı işlemleri, anksiyete, anestezikler, sıvı elektrolit denge değişiklikleri düşmeye neden olabilen durumlardır. Bu makalede cerrahi hastalarında ameliyat öncesi, sırası ve sonrası cerrahi sürece, hastaya ve çevresel etkenlere ait düşme nedenlerine ve önlemlere yer verildi.
KOAH’LI HASTALARDA ANKSİYETE, DEPRESYON VE SOSYAL DESTEK DURUMUNUN BELİRLENMESİ
KOAH’LI HASTALARDA ANKSİYETE, DEPRESYON VE SOSYAL DESTEK DURUMUNUN BELİRLENMESİ
Yazar: Korkmaz, Tuba; Tel, Havva
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 4, 2011
Anahtar kelimeler: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı, anksiyete, depresyon, sosyal destek

Bu çalışma KOAH’lı hastalarda anksiyete, depresyon ve sosyal destek durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmaya 10 Ocak - 10 Haziran 2007 tarihleri arasında Konya Numune Hastanesi Göğüs Hastalıkları servisinde KOAH tanısı ile yatan 126 hasta alınmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal-Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada hastaların çoğunlukla anksiyete (%88.9), depresyon (%85.7) yaşadıkları, anksiyete ve depresyon arasında pozitif ilişki olduğu (r=.542, p

Bu çalışma KOAH’lı hastalarda anksiyete, depresyon ve sosyal destek durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmaya 10 Ocak - 10 Haziran 2007 tarihleri arasında Konya Numune Hastanesi Göğüs Hastalıkları servisinde KOAH tanısı ile yatan 126 hasta alınmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal-Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada hastaların çoğunlukla anksiyete (%88.9), depresyon (%85.7) yaşadıkları, anksiyete ve depresyon arasında pozitif ilişki olduğu (r=.542, p
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNDE KONTROL ODAĞI İLE KENDİ KENDİNE ÖĞRENMEYE HAZIROLUŞ DÜZEYİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNDE KONTROL ODAĞI İLE KENDİ KENDİNE ÖĞRENMEYE HAZIROLUŞ DÜZEYİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
Yazar: Çetinkaya Duman, Zekiye; Şengün, Figen
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Öğrenci hemşire, problem temelli öğrenme

Kendi kendine öğrenme hemşirelik eğitiminde istenen bir sonuçtur. Günümüzde, hemşirelik eğitiminde kendi kendine öğrenme aktivitelerinin önemi vurgulanmakta ve probleme dayalı öğrenme yaklaşımının hemşirelik öğrencilerinde bilgiyi sentez etmeyi, eleştirel düşünmeyi ve kendi kendine öğrenmeyi geliştirdiği belirtilmektedir. Kendi kendine öğrenme kontrol odağı gibi bireysel özelliklerle ilişkilidir. Çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinde kendi kendine öğrenmeye hazıroluş ile kontrol odağı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışma tanımlayıcı olup, probleme dayalı öğrenme yaklaşımının kullanıldığı hemşirelik okulunda yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 166 öğrenci oluşturmuştur. Veriler tanıtıcı özellikleri içeren soru formu, “Kontrol Odağı Ölçeği” ve “Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği” ile toplanmıştır. Yapılan analizde, öğrencilerin kontrol odağı ile kendi kendine öğrenmeye hazıroluş puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p=.000), negatif yönde, zayıf bir ilişki (r= -.28) saptanmıştır. Kontrol odağı puanı kendi kendine öğrenmeye hazıroluştaki değişimin %7’sini açıkladığından kendi kendine öğrenmeyi etkileyen diğer faktörler araştırılmalıdır

Kendi kendine öğrenme hemşirelik eğitiminde istenen bir sonuçtur. Günümüzde, hemşirelik eğitiminde kendi kendine öğrenme aktivitelerinin önemi vurgulanmakta ve probleme dayalı öğrenme yaklaşımının hemşirelik öğrencilerinde bilgiyi sentez etmeyi, eleştirel düşünmeyi ve kendi kendine öğrenmeyi geliştirdiği belirtilmektedir. Kendi kendine öğrenme kontrol odağı gibi bireysel özelliklerle ilişkilidir. Çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinde kendi kendine öğrenmeye hazıroluş ile kontrol odağı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışma tanımlayıcı olup, probleme dayalı öğrenme yaklaşımının kullanıldığı hemşirelik okulunda yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 166 öğrenci oluşturmuştur. Veriler tanıtıcı özellikleri içeren soru formu, “Kontrol Odağı Ölçeği” ve “Kendi Kendine Öğrenmeye Hazıroluş Ölçeği” ile toplanmıştır. Yapılan analizde, öğrencilerin kontrol odağı ile kendi kendine öğrenmeye hazıroluş puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı (p=.000), negatif yönde, zayıf bir ilişki (r= -.28) saptanmıştır. Kontrol odağı puanı kendi kendine öğrenmeye hazıroluştaki değişimin %7’sini açıkladığından kendi kendine öğrenmeyi etkileyen diğer faktörler araştırılmalıdır