Vankomisine dirençli enterokokların moleküler epidemiyolojisi ve antibiyotik duyarlılıklarının irdelenmesi
Vankomisine dirençli enterokokların moleküler epidemiyolojisi ve antibiyotik duyarlılıklarının irdelenmesi
Yazar: Zer, Yasemin; Bayram, Ayşen; Akın, Özgür Ebru; Balcı, İclal
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Antibakteriyel duyarlılık, enterokok, direnç geni, vankomisin

Vankomisine dirençli enterokoklar (VRE), son yıllarda gittikçe yaygınlaşan önemli nozokomiyal infeksiyon etkenlerindendir. Ülkemizde hastane infeksiyon kontrol komitelerinin oluşturulmasının yasal zorunluluk haline gelmesi ve aktif sürveyans çalışmalarının yaygınlaşması VRE bildirimlerinin de yaygınlaşmasını sağlamıştır. VRE ile oluşan infeksiyonlarda tedavi seçenekleri oldukça kısıtlıdır. Bu çalışma hastanemizde saptanan VRE kökenlerinin moleküler epidemiyolojisinin belirlenmesi ve bu suşların çeşitli antibiyotiklere karşı direnç durumlarının saptanması amacı ile yapılmıştır. Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi mikrobiyoloji laboratuarında izole edilen VRE suşları çalışmaya dahil edilmiştir. Elde edilen suşlar konvansiyonel yöntemler ve Vitek 2 (Biomerieux, Fransa) tam otomatik identifikasyon sistemi kullanılarak tür düzeyinde tanımlanmıştır. Disk difüzyon yöntemi ve E test (AB Biodisk) stripleri kullanılarak vankomisin duyarlılığı test edilmiştir. Bu suşlara ait direnç genleri GeneOhm VanR (Becton Dickinson, Canada) moleküler testleri kullanılarak PCR yöntemi ile araştırılmıştır. Linezolid, dalfopristin, gentamisin, streptomisin ve imipenemin in vitro antibakteriyel etkinlikleri disk diffüzyon yöntemi ile araştırılmıştır. Çalışmaya alınan 81 suşun tümü Enterococcus faecium olarak tanımlanmıştır. Suşların 76'sında (%93.8) vanA geni, 2'sinde (%2.5) vanB geni, 3'ünde (%3.7) ise nonA-nonB türünde direnç tespit edilmiştir. Linezolid ve dalfopristine suşların hiçbirinde direnç saptanmamıştır. Yetmişbeş (%92.6) VRE suşunun gentamisine, 28 suşun (%34.6) streptomisine ve 79 suşun (%97.5) imipeneme dirençli oldukları bulunmuştur. Linezolid ve dalfopristinin in vitro etkinliğinin VRE suşlarına karşı tam olduğu, ancak bu suşların test edilen diğer antibiyotiklere karşı oldukça yüksek oranlarda dirençli oldukları görülmüştür. VRE ile gelişen infeksiyonlarda sağaltım oldukça zor olduğundan, bu etken ile mücadelede öncelikle infeksiyondan korunmaya yönelik önlemlerin dikkatli bir şekilde uygulanmasının hastanın yararına olacağını düşünmekteyiz.

Vancomycin-resistant Enterococci (VRE) are important nosocomial infection agents which have become widespread in recent years. The legal obligation to establish hospital infection control committees and increase in monitoring studies in Turkey has generalized VRE notifications. The treatment options for VRE-induced infections are limited. This study was conducted to identify the molecular epidemiology of the VRE sources found in the study hospital, and to determine the resistance of these strains to various antibiotics. The study was carried out on strains isolated in the microbiology laboratory of Şahinbey Research and Application Hospital, University of Gaziantep. Strains were identified at species level via conventional methods and a fully automated Vitek 2 (Biomerieux, France) identification system. Vancomycin sensitivity was tested via disc diffusion method and E-test (AB Biodisc) strips. Resistance genes of these strains were analyzed via PCR method using GeneOhm VanR (Becton Dickinson, Canada) moleculer tests. In vitro antibacterial efficiency of linezolid, dalfopristin, gentamicin, streptomycin and imipenem was analyzed via the disc diffusion method. All 81 strains included in the study were identified as Enterococcus faecium. VanA gene-type resistance was recorded in 76 (93.8%); vanB gene-type resistance in 2 (2.5%); and nonA-nonB type resistance in 3 (3.7%) of the study strains. No resistance was detected in any of the linezolid and dalfopristine strains. 75 VRE strains (92.6%) were found to be resistant to gentamicin, 28 strains (34.6%) to streptomycin and 79 strains (97.5%) to imipenem. Linezolid and dalfopristin were found to have complete in vitro efficiency against VRE strains, while these strains were found to be highly resistant to other antibiotics tested in the scope of the study. Since treatment of VRE-induced infections is relatively difficult, it is suggested that careful implementation of preventive measures is of great importance to patients in the fight against this agent.