hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yaz Mevsiminde Yetiştirilen Japon Bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica)  Canlı Ağırlığın Yumurta Verimine Etkileri
Effects of Body Weight on Egg Production in Japanese Quails (Coturnix coturnixjaponica) in Breeding Summer Season
Yazar: Alkan, S.; Karabağ, K.; Galiç, A.; Balcıoğlu, M. S.; Yolcu, H. İ.; T.karslı, -
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Japon bıldırcını, Canlı ağırlık, Yumurta ağırlığı, Yumurta verimi ; Japanese quails,Body weight,Egg weight,Egg production

Bu çalışmada yaz mevsiminde yetiştirilen Japon bıldırcınlarında canlı ağırlığın ortalama yumurta ağırlığına, haftalık ortalama yumurta sayısına ve ağırlığına etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Canlı ağırlıklar 170.0 g ve daha hafif, 170.1-210.0 g, 210.1-250.0 g, 250.1-290.0 g, 290.1-330.0 ve 330.1 g ve daha ağır olmak üzere 6 gruba ayrılmıştır. Yumurta verimi ve canlı ağırlıklar 12 hafta süreyle haftalık olarak takip edilmiştir. Ortalama sıcaklık ve nem değerleri Haziran ayında sırasıyla 25,13±0,908C0, %72,33±3,654, Temmuz ayında 28,36±0,883C0, % 66,52±3,557 ve Ağustos ayında 28,12±0,861C0, %83,62±3,467 olarak belirlenmiştir. Yumurta ağırlığı ve canlı ağırlıkların saptanmasında dijital terazi kullanılmıştır. Canlı ağırlık grupları ortalama yumurta ağırlığı, haftalık ortalama yumurta sayısı ve ağırlığını önemli derecede etkilemiştir (p

The study was carried out to examine the effects of  body weight on average egg weight, weekly average egg number and weight in Japanese quails (Coturnix coturnix japonica) in rearing summer season. The body weights  were classified into six groups in terms of their weights as <=170.0 g, 170.1-210.0 g, 210.1-250.0 g, 250.1-290.0g, 290.1-330.0  and >=330.1 g. The egg yield and body weight were recorded during 12 weeks period on basis weekly. Average temperature and humidity values were determined as 25,13 0,908C0, 72,33 3,654%; 28,36 0,883C0, 66,52 3,557 % and 28,12 0,861C0, 83,62 3,467 % in June, July and August, respectively. Egg and body weights were weighed by digital balance (0.01 sensitive). Average egg weight, weekly average egg number and weight were significantly affected by body weight groups (p<0.01). The lowest and highest average egg weight was found in first (<=170.0 g) and sixth (>330.0 g) groups, respectively.  Data were analysed by Minitab, JMP and SPSS softwares.
Bursa -Uludağ (Mount Olympus)’daki Yaban Mersini (Vaccinium myrtillus L) Popülasyonları Üzerinde İncelemeler
INVESTIGATIONS on POPULATION of BLUEBERRY (Vaccinium myrtillus L.) in ULUDAG (MOUNT OLYMPUS) in BURSA, TURKEY
Yazar: Turkben, C.; Barut, E.; Incedayı, B.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Blueberry,Vaccinium myrtillus L.,Bursa,Uludag ; Yaban Mersini, Vaccinium myrtillus L, Bursa, Uludağ

Bu çalışma, 2005 yılında Bursa-Uludağ’ da yayılışı saptanan “Çoban üzümü” veya “yabani mersini” olarak bilinen Vaccinium myrtillus L. popülasyonlarının durumunu tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu nedenle, türün Uludağ’ın farklı yörelerinden (Kirazlıyayla, Sarıalan, Çobankaya, Bakacak ve Alaçam) alınan örneklerde incelemeler yapılmıştır. Çalışmada yaban mersininin tanımlaması, yayılışı, ekolojisi ve toprak yapıları hakkında bilgiler verilmiştir. Ayrıca bu bitkilerden meyve örnekleri alınarak, bazı fiziksel (100 tane ağırlığı, meyve rengi) ve kimyasal (askorbik asit, toplam asit, pH ve suda çözünür kuru madde) analizler yapılmıştır. Uludağ’ın farklı yörelerinde yapılan gözlemler sonucunda bitkinin, dağın kuzey yönündeki nemli bölgelerde, 1250-1900 m yüksekliklerde ve çoğunlukla göknar (Abies nordmanniana subsp. bornmüelleriana) ağaçları altında yoğun populasyonlar halinde yayılış gösterdiği saptanmıştır. Bitkinin incelenen populasyonlarındaki toprakların pH düzeyinin 4.9-6.6 arsında değiştiği görülmüştür. Bu yörelerden derimi yapılan meyvelerin askorbik asit düzeylerinin de oldukça yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmamız, yaban mersini genetik kaynakları açısından Uludağ yöresinin önemli özelliğe sahip olduğunu ortaya koymuştur

The objective of this study was to determine the current situation of Vaccinium myrtillus L. population which is endemic to Mount Olympus in Bursa, Turkey. The samples were taken from different regions of Uludag (Kirazlıyayla, Sarıalan, Çobankaya, Bakacak and Alaçam) and investigated for various properties including information about the descriptions of blueberry plants, ecology and soil structure.  In addition, fruit samples were taken and various chemical (ascorbic acid, total acidity, pH and total soluble solid) and physical (100 fruit-weight and fruit color) analyses were conducted.  Observations in the different regions of the Uludag Mountain showed that Vaccinium myrtillus L. populations were usually located under Abies nordmanniana subsp. bornmüelleriana trees in humid northern regions of the mountain at 1250-1900 m elevation. The pH of the soil where Vaccinium myrtillus L. populations have been growing ranged from 4.9 to 6.6.  Although the fruits of these plants were small, the ascorbic acid level was high. Our study revealed that valuable  Vaccinium genetic resources are present in Mount Olympus (Uludag) region which may have exceptional horticultural characteristics.
IN VITRO SELEKSİYON TEKNİĞİ İLE BUĞDAY (Triticum aestivum L.)’DA FUSARIUM (Fusarium spp)’A DAYANIKLI HÜCRE HATLARININ ELDE EDİLMESİ VE BİTKİ REGENERASYONU
In vitro Selection for Resistans to Head Blight (Fusarium Spp.) in Wheat (Triticumaestivum L.) and Plant Regeneratıon
Yazar: Arıcı, Ş. E.; Koç, N. K.; Koç, Namık Kemal
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Wheat,RAPD-PCR,resistance,Fusarium Head Blight,in vitro selection ; Buğday, RAPD-PCR, Dayanıklılık, Fusarium Başak Yanıklığı, İn Vitro Seleksiyon

Çalışmada somaklonal varyasyondan yararlanarak in vitro seleksiyonla Buğday Başak Yanıklığı Hastalığına dayanıklı hatlar elde etme olanakları araştırılmıştır. Bu amaçla F.graminearum ve F. culmorum izolatlarının kültür filtratı ve Fusarik asit için belirlenen lethal dozları (%30;0.30mM) içeren MS ortamı üzerinde kültüre alınan Adana 99, Genç 99, Seri 82 buğday çeşitlerine ait embriyogenik kalluslardan seleksiyon sonucu 19 bitki regenere edilmiştir. Bu bitkilerden izole edilen DNA örnekleri 6 farklı primer ile RAPD-PCR analizine tabi tutulmuş, kullanılan OPA05, OPA-04 ve OPD-05 primerleri, amplifikasyon sonucunda oluşan PCR ürünlerinin elektroforezinde bantlar oluştururken, polimorfizimin gerçekleşmediği, diğer 3 primerin ise amplifikasyona hiç reaksiyon göstermediği belirlenmiştir. Bu bitkilerde olası genetik farklılığın ortaya çıkartılması için farklı primerlerin denenmesinin gerekliliği ortaya konulmuştur

In this study, it was aimed to get resistance wheat lines against to Fusarium Head Blight via somaclonal variation by using in vitro selection. For this purpose, MS media were prepared including lethal doses of culture filtrate of F. graminearum, F. culmorum and fusaric acid (30%, 0.3 mM). Embriogenic calli of Adana 99, Genc 99, and Seri 82 wheat cultivars were cultured on this medium. Thus 19 plants were regenerated from three wheat genotypes after the selection of embriogenic calli. DNA isolation of 19 plants were done and then RAPD-PCR analysis were applied using six various primers. As regard to amplification results by electrophoresis, bands were detected when the primer OPA-05, OPA-04, OPD-05 were used while polymorphism were not detected. To reveal genetic variation among the wheat genotypes further studies, such as various and more primers should applied.
BEŞ TRİTİKALE ÇEŞİDİNDE ÇİNKONUN BAZI FİDE ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ
Effect of Zinc on Some Seedling Traits in Five Triticale Cultivars
Yazar: Atılgan, N. G.; Gülmezoğlu Atılgan, Nurdilek; Tolay, İ.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Çinko, Tritikale, Kök Büyümesi, Fide Gelişimi ; Zinc,Triticale,Root Growth,Seedling Development

Tescilli beş tritikale çeşidinin (Tatlıcak 97, Karma 2000, Presto 2000, Melez 2001 ve MİKHAM 2002) ile çinko (Zn) eksikliğine sahip, kireçli Eskişehir-Sultanönü toprağında, sera koşullarında 21 gün süre ile 0 ve 5 mg Zn/kg toprakta yetiştirilerek (Zn) eksikliğinin kök büyümesi ve fide gelişimine etkileri araştırılmıştır. Denemedeki tritikale çeşitlerinin toprak üstü (14 ve 21 günlük fide boyu, yeşil aksam kuru madde verimi) ve toprak altı aksamlarına (kök sayısı, kök uzunluğu, kök kuru madde verimi ve kök kuru madde verimi/yeşil aksam kuru madde verimi) (Zn) uygulamasının olumlu etkisi bulunmuştur. (Zn) uygulamasıyla yeşil aksam kuru madde verimleri en fazla Tatlıcak 97 ve Melez 2001’de artarken, Presto 2000 ve MİKHAM 2002 (Zn) uygulamasına en az cevap veren çeşitler olmuştur. Çinko uygulaması, Tatlıcak 97 ve Presto 2000 çeşitlerinin kök gelişimi üzerinde en az etkili olurken, Melez 2001 ve Karma 2000 en çok etkilenmiştir. Sonuçta Presto 2000, 21 günlük süre sonunda (Zn)uygulamasına en az cevap veren çeşit olmuştur

The effect of different zinc (Zn) application doses (0 and 5 mg Zn/kg soil) on development of root and shoot of five registered triticale cultivars (Tatlıcak 97, Karma 2000, Presto 2000, Melez 2001 and MİKHAM 2002) grown on a calcareous (Zn) deficient soil (Eskişehir-Sultanönü) for the 21 days was investigated under greenhouse conditions. Zinc application at the rate of 5 mg kg-1 soil had a positive effect on above ground parts (plant height on 14th and 21th days, shoot dry matter yield) and under ground parts (root number, root length, root dry weight and root dry weight/shoot dry weight) of triticale cultivars used in the experiment. While Tatlıcak 97 and Melez 2001 cultivars increased much more their above ground parts by (Zn) application, Presto 2000 and Mikham 2002 responded least to (Zn) application. While the influence of (Zn) application on the root development of Tatlıcak 97 and Presto 2000 cultivars was least among cultivars, Melez 2000 and Karma 2000 were the most affected cultivars by (Zn) application with respect to root development. In conclusion, Presto 2000 was the cultivar which responded the least to (Zn) application at the end of the 21 days of period.
Farklı Sıcaklık Uygulamalarının Bombus ( Bombus terrestris L.)  Arısının Koloni Gelişimi Üzerine Etkileri
EFFECTS OF TEMPERATURE TREATMENTS ON THE BUMBLEBEE (Bombus terrestris L.) COLONY DEVELOPMENT
Yazar: Gurel, F.; Gosterıt, A.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Bombus terrestris,rearing techniques,temperature,colony characteristics ; Bombus terrestris, Yetiştirme Teknikleri, Sıcaklık, Koloni Özellikleri

Bu çalışmada Bombus terrestris L. arısının koloni gelişim özellikleri üzerine üç farklı sıcaklık uygulamasının etkileri karşılaştırılmıştır. Yapay koşullarda kışlatılmış toplam 300 adet ana arı % 60 ± 5 nem içeren 24±0.5 oC, 27±0.5 oC ve 30±0.5 oC ‘lik besleme odalarına rasgele ve eşit sayıda dağıtılmıştır. Bütün ana arılar ve koloniler sınırsız biçimde şeker şurubu ve polenle beslenmişlerdir. Periyodik gözlemlerle koloni gelişim özellikleri saptanmıştır. Yumurtlama, koloni oluşturma, satılabilir koloni oluşturma ve ana arı üretim oranları, ilk yumurtlama zamanı, ilk kuluçkadaki yumurta hücresi sayısı ve ilk işçi arı çıkış zamanı bakımından sıcaklık grupları arasında gözlemlenen farklılıklar önemli bulunmuştur. En yüksek yumurtlama, koloni oluşturma ve satılabilir koloni oluşturma oranları 30±0.5 oC de tutulan grupta (sırasıyla, % 86, % 48, % 34) gözlenmiş bu grubu 27±0.5 oC (% 42, % 19, % 13) ve 24±0.5 oC (% 43, % 14, % 12) de bulunan gruplar izlemiştir. Benzer şekilde 30±0.5oC de tutulan ana arılar diğer sıcaklık gruplardakilerden daha erken yumurtlamaya başlamışlar (12.47 ± 0.78 günde) ve ilk kuluçkada daha fazla yumurta hücresi (4.72±0.22 adet ) oluşturmuşlardır. Araştırma sonucunda B. terrestris arısının koloni gelişimi için en uygun sıcaklık uygulamasının 30±0.5 oC olduğunu belirlenmiştir

The effects of three temperature treatments on the colony development characteristics of Bombus terrestris L. were investigated. A total of 300 queens overwintered in artificial conditions were used. Queens were randomly subjected to one of three temperature treatments at 24±0.5 oC, 27±0.5 oC or 30±0.5 oC under constant humidity of 60 ± 5 %. All queens and colonies were furnished with unlimited amounts of sugar solution and fresh pollen collected from honeybee colonies. There were significant differences between treatments in terms of egg laying, the ratios of colony production, saleable colony production and progeny queen production, the colony initiation time, the number of egg cells in first brood, and the timing of first worker emergence. The highest egg laying, colony production and saleable colony production ratios were found at the 30±0.5 oC treatment (86 %, 48 %, 34 %) followed by 27±0.5 oC (42 %, 19 %, 13 %) and 24±0.5 oC (43 %, 14%, 12 %) treatments respectively. Similarly, at the 30±0.5 oC queens developed more egg cells (4.72±0.22) in the first brood and started egg laying (12.47 ± 0.78 days) earlier than in the other treatments. The results show that 30±0.5 oC is the best temperature condition for colony development of bumblebee (B. terrestris).
EKMEKLİK BUĞDAY ÇEŞİTLERİNDE DANE VERİMİ VE EKSTENSOGRAF ÖZELLİKLERİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
An Investigation on Seed Yield and Extensograph Parameters of Bread Wheat Cultivars
Yazar: Tayyar, Ş.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Triticum aestivum,Wheat Flour,Rheology,Quality Components ; Triticum aestivum, Buğday Unu, Reoloji, Kalite Unsurları

Bu araştırma 2005-2006 yetiştirme döneminde 12 farklı ekmeklik buğday genotipinde verim ve kalite özelliklerinden olan ekstensograf parametrelerinin incelenmesi amacı ile Çanakkale’nin Biga ilçesi Aşağı Demirci köyünde, tesadüf blokları deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Denemeye alınan çeşitler verim ve ekstensogram özellikleri (45., 90. ve 135. dakikalardaki hamurun Rm, R5, E ve A değerleri) açısından karşılaştırılmış ve incelenen tüm özellikler bakımından genotipler arasında önemli farklılıkların olduğu ortaya konmuştur (P

This research was carried out with aiming to investigate yield and extensograph parameters related with quality characteristics of 12 different bread wheat genotypes in the growing period of 2005-2006 in Aşağı Demirci village, Biga, Çanakkale, in randomized complete block design with 3 replicates. The cultivars studied were compared with respects of yield and extensogram parameters (Rm, R5, E and A values of dough at 45th, 90th and 135th minutes), and in regards to all properties investigated, the differences among the genotypes were determined to be significant (P<0.05). The highest yield per decar was obtained from Tosunbey variety with 604.3 kg, whereas the lowest yield was from Gönen variety with 375.1 kg. With respect to yield and extensogram parameters, Tosunbey, Flamura and Dropia cultivars, normally not cultivated in the region, gave rise to good performance.
Seçilmiş Oğulotu (Melissa officinalis L.) Hatlarinin Ankara Koşullarinda Herba Verimi ve Bazi Özelliklerinin Araştirilmasi
An Investigation on Herb Yield and Some Features of Selected Lemon Balm (Melissa officinalis L.) Lines in Ankara Conditions
Yazar: Gürbüz, B.; Bahtiyarca, R.; İpek, A.; Arslan, Y.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Melissa officinalis L.,lemon balm,herb yield,essential oil ratio ; Melissa officinalis L., Oğulotu, Herba verimi, Uçucu yağ oranı

Bu  laboratuarlarında 2004-2006 yılları arasında yürütülmüştür. Denemede materyal olarak, Tarla Bitkileri Bölümü’nde geniş bir oğulotu populasyonundan seçilen tek bitkilerden çoğaltılan 76 hat kullanılmıştır. Çeliklerin dikimi 2004 yılında 60x40 cm bitki sıklığında yapılmıştır. İlk yıl plantasyonun kuruluş yılı olmuş, ikinci (2005) ve üçüncü (2006) yıllarda ikişer biçim yapılmış ve değerlendirilmiştir. 2005 yılında hatlara ait ortalama bitki boyu 37.73-56.02 cm, yeşil herba verimi 292.46-677.76 g/bitki, drog herba verimi 105.51-256.57 g/bitki, yeşil yaprak verimi 188.14-487.31 g/bitki, drog yaprak verimi 79.41-177.65 g/bitki, uçucu yağ oranı %0.036-0.100 arasında değerler alırken; 2006 yılında ortalama değerler sırasıyla 26.27-45.59 cm, 372.28-825.36 g/bitki, 104.46-176.42 g/bitki, 204.35-471.41 g/bitki, 48.20-114.54 g/bitki, %0.018-0.058 arasında değişim göstermiştir. Genel olarak 2005 yılında Hat-22, 2006 yılında Hat-7 ön plana çıkmıştır

This research was carried out at the University of Ankara, Faculty of Agriculture, experimental field and laboratories of Department of Field Crops in the years of 2004-2006. 76 lines selected from single plants in the Field Crops Department were used as the study material. Plant density of 60x40 cm was used in case of cuttings transplantation in 2004. First year was the plantation establishment year than two cuttings were done per vegetation of second and third years. Average values in 2005 were recorded as follows: Plant height 37.73-56.02 cm, fresh herb yield 292.46-677.76 g/plant, drug herb yield 105.51-256.57 g/plant, fresh leaf yield 188.14-487.31 g/plant, drug leaf yield 79.41-177.65 g/plant, essential oil ratio 0.036-0.100%; for 2006 as follows: 26.27-45.59 cm, 372.28-825.36 g/plant, 104.46-176.42 g/plant, 204.35-471.41 g/plant, 48.20-114.54 g/plant, 0.018-0.058%, respectively. In general, Line-22 was the best in 2005 while Line-7 was the best in 2006.
Yerli Turunç, Carrizo ve Troyer Sitranjı Anaçlarının Antalya Koşullarında Yetiştirilen Marsh Seedless Altıntopunun
The Effect of Sour Orange, Carrizo and Troyer Citrange Rootstocks on Fruit Yield, Quality and Tree Growing of Marsh Seedless Variety Grown in Antalya Conditions
Yazar: Açıkalın, E. Cücü; Pekmezci, M.; Yeşiloğlu, T.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Rootstock,variety,species,rootstock variety combination,tree growth,yield,quality ; Anaç, tür, çeşit, anaç-çeşit kombinasyonu, ağaç gelişimi, verim, kalite

Bu araştırmada, önemli bir altıntop çeşidi olan Marsh Seedless çeşidi, anaç olarak da bölgemizde yaygın olarak kullanılan turunç anacı ve son yıllarda yapılan çalışmalarda ümitvar olarak görülen Troyer ve Carrizo sitranjı anaçları seçilmiştir. Bu anaçlar üzerindeki çeşitlere ait ağaçların gelişme durumları, verim ve meyve kalitesi incelenerek, en iyi anaç X kalem kombinasyonları saptanmıştır. Deneme materyali olarak, Batı Akdeniz Tarımsal Araştırmalar Enstitüsündeki 18 yaşlı Marsh Seedless ağaçları kullanılmıştır. Bulgularımız sonucunda, verim ve kalite açısından en iyi sonuçlar Carrizo sitranjı anacı üzerindeki ağaçlarda olup, bölgemiz koşullarındaki Marsh Seedless altıntopu için Carrizo sitranjı anacının, en iyi sonucu verdiği saptanmıştır

In this study, Marsh Seedless grapefruit variety has been investigated; due to its recent increasing market demands. The followings have been chosen as rootstocks: Sour orange, which is used widespread in our region, and Carrizo and Troyer citrange which were turned out as hopeful in recent studies. By investigating the growing of trees on the rootstock varieties, yield, fruit quality, tree growing, the best rootstock X scion combination has been determined. The trees, which are eighteen years old in Batı Akdeniz Agricultural Research Institute, have been used as experiment materials. As a result of our findings, on the Carrizo citrange rootstocks have been determined as the best result with regard to yield and quality. As a result of our study, when we consider all of the factors in our regional conditions, for Marsh Seedless grapefruit the Carrizo citrange rootstock have given the best results.
Gisela 5 Kiraz Anacının Doku Kültürü İle Çoğaltılması Üzerine Bir Araştırma
A Research on Propagation of Gisela 5 Cherry Rootstock by Tissue Culture
Yazar: Demiral, S.; Ülger, S.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Gisela 5, In Vitro, Çoğaltma, Köklenme ; Gisela 5,In Vitro,Propagation,Rooting

Gisela 5, bodur kiraz yetiştiriciliğinde dünya’da yaygın olarak kullanılan bir anaçtır. Bu çalışmada Gisela-5 anacının doku kültürü yoluyla çoğaltma olanakları araştırılmıştır. Yıllık sürgünlerin yan ve tepe tomurcukları eksplant olarak kullanılmış ve eksplantlar dezenfekte edildikten sonra çoğaltım aşamasında 1.0 mg/l IBA (indol butirik asit) + 0.75 mg/l BAP (benzil amino pürin), 1.0 mg/l IBA + 1.0 mg/l BAP, 2.0 mg/l IBA + 0.75 mg/l BAP ve 2.0 mg/l IBA + 1.0 mg/l BAP içeren MS (Murashige ve Skoog) besi ortamına alınmışlardır. Çoğaltım ve köklendirme aşamalarında eksplantlar 16 saat aydınlık ve 8 saat karanlık, 24 ± 2°C sıcaklık ve 2500 lux aydınlatma, içeren büyüme odalarına konulmuştur. Köklendirme aşamasında MS ortamına 0, 1, 2, 4 ve 6 mg/l NAA (naftalen asetik asit) ilave edilmiştir. Çoğaltım aşamasında en iyi sürgün sayısı 2.93 adet ile 1.0 mg/l IBA + 0.75 mg/l BAP ve en iyi sürgün boyu 1.68 cm ile 2.0 mg/l IBA + 1.0 mg/l BAP uygulamalarından elde edilmiştir. En iyi köklendirme ise %92.88 ile 6 mg/l NAA uygulamasında saptanmıştır

Gisela 5 was common rootstock in sweet cherry growing in the world. The propagation possibilities of Gisela 5 rootstock was determined by tissue culture in the research. Apical and axilary buds of annual shoots were used as explant materials, and the explants were placed onto MS (Murashige and Skoog) medium containing 1 mg/l IBA (indole butyric acid) + 0.75 mg/l BAP (benzyl amino purine), 1 mg/l IBA + 1 mg/l BAP, 2 mg/l IBA + 0.75 mg/l BAP, and 2 mg/l IBA + 1 mg/l BAP after sterilization of explants. The cultures were incubated in a culture room at 24±2 oC with a 16-h photoperiod under 2500 lux light irradiance. The MS basal medium during the rooting stage was supplemented with 0, 1, 2, 4 and 6 mg/l NAA (naftalen acetici acid). The highest shoot number (2.93 number) and shoot lenght (1.68 cm) were obtained from 1 mg/l IBA + 0.75 mg/l BAP and 2 mg/l IBA + 1 mg/l BAP combination, respectively. For rooting stage, different concentrations of NAA (0, 1, 2, 4 and 6 mg/l) were added. 6 mg/l NAA gave the good rooting percentege (92.88 %) during the rooting stage.