hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Monosymptomatic nocturnal enuresis
Monosymptomatic nocturnal enuresis
Yazar: Ertan, Pelin; Karaboğa, Bertan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Enuresis, child, treatment. ; Enürezis, çocuk, tedavi.

Enüresiz noktürna (EN) çocukluk çağının en sık karşılaşılan ürolojik problemidir. Terminoloji konusunda tam bir görüş birliği olmayıp Uluslararası Çocuk Kontinans Derneği\'nin (ICCS) yaptığı tanımlamaların kullanılması önerilmektedir. Doğuştan ya da kazanılmış santral sinir sistemi defekti olmayan 5 yaşın üzerindeki çocuklarda istemsiz olarak gece uykuda altını ıslatma EN olarak tanımlanır. Monosemptomatik (basit), monosemptomatik olmayan (komplike) grupları vardır. Monosemptomatik noktürnal enüreziste (MNE) gece yatağa ıslatma dışında gün içinde herhangi belirti yoktur. MNE etyolojisinde çeşitli teoriler öne sürülmüş; genetik, hormonal, mesane ile ilişkili ve uyanma bozukluklarının bir veya birden fazlasının rol oynayabileceği bildirilmiştir. Matüritenin artmasıyla her yıl %15 oranında kendiliğinden dü-zelme görülür. Tedavi destekleyici ve buna ilaveten patofizyolojideki faktörler göz önüne alınarak özgün tedavi olarak yapılmaktadır. Tedavinin başarısı ve izlenecek yol haritası çocuk ve aile ile birlikte planlanmalıdır. Bu derlemede nok-türnal enürezisle başvuran olguları değerlendirirken doğru tanı, ayırıcı tanı, izlem ve tedavi seçenekleri ICCS ve Tür-kiye Enürezis Tedavi Kılavuzu (TEK) temel alınarak güncel bilgiler ışığında verilmesi amaçlanmıştır.

Enuresis Nocturna is the most common urologic problem in childhood. There is not a consensus about terminology. Terminology identified by The International Children&#39;s Continence Society (ICCS) is recommended. Bed-wetting at night during sleep (incontinence) in children above 5 years of age who don\'t have congenital or acquired central nervous system defect is defined as enuresis nocturna. There are two groups monosymptomatic (simple) and non-monosymptomatic (complicated). Monosymptomatic enuresis nocturna (MNE) has no symptoms other than bed-wetting at night during sleep. Various theories concerning etiology of MNE has been suggested; one or more of ge-netic, hormonal, bladder associated and sleep disorders are stated to play a role. Self-improvement can be achieved each year by 15% increasing maturity. Under pinning treatment and in addition to this unique treatment must be done by considering the factors in the pathophysiology. The success of the treatment and roadmap to be followed must be arrange with child and family. The purpose of this eclectic is; evaluation of correct diagnosis, differential diagnosis, patient follow-up and treatment options of the cases applicant with nocturnal enuresis based on the current knowl-edge of ICCS and Turkey Enuresis Treatment Guide.
Çocukluk çağı epilepsisinde karbamazepin\'in tiroid fonksiyonları üzerine etkisi
The effects of carbamazepine on thyroid functions in childhood epilepsy
Yazar: Turan, Mehmet İbrahim; Cayir, Atilla; Esin, İbrahim Selcuk; Tan, Huseyin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Child, carbamazepine, thyroid function tests ; Çocuk, karbamazepin, tiroid fonksiyon testleri

Amaç: Çocuklarda karbamazepin tedavisinin tiroid fonsiyon testleri üzerine etkisini araştırmak    Yöntem: Karbamazepin grubu epilepsi tanısıyla takip edilen elli sekiz çocuktan, kontrol grubu elli dört sağlıklı çocuktan oluşturuldu. Başlangıç yaşı, ilaç kullanım süresi, ilaç dozajı, ve serbest triiyodotironin (FT3), serbest tiroksin (FT4), tirotropin (TSH) parametrelerini içeren laboratuar parametreleri kaydedildi. Bu veriler kontrol grubuyla karşılaştırıldı.    Bulgular: Karbamazepin grubunda sırasıyla, FT3 3,86 &plusmn; 0,43 pg/mL, FT4 1,15 &plusmn; 0,18 mg/dL TSH 2,58 &plusmn; 1,33 ml U/L olarak bulundu. Kontrol grubunda ise FT3 4,13 &plusmn; 0,59 pg/mL, FT4 1,34 &plusmn; 0,13 mg/dL ve TSH 2,06 &plusmn; 0,89 ml U/L olarak ölçüldü. İki grup arasında subklinik hipotiroidizm oranı istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,196).    Sonuç: Karbamazepin tiroid hormon konsantrasyonlarını düşürmesine rağmen nadiren hipotiroidizme neden olur.

Objective: To investigate the effects of carbamazepine therapy on thyroid function tests in children    Methods: The carbamazepine group consisted of 58 children under observation for epilepsy, and the control group of 54 healthy children. Age of onset, length of drug use, drug dosage and laboratory parameters including free triiodothyronine (FT3), free thyroxin (FT4) and thyrotropin (TSH) were recorded. These data were then compared against those from the control group.    Results: In the carbamazepine group, FT3 was 3.86 &plusmn; 0.43 pg/mL, FT4 was 1.15 &plusmn; 0.18 mg/dL and TSH: 2.58 &plusmn; 1.33 ml U/L. In the control group, FT3 was 4.13 &plusmn; 0.59 pg/mL, FT4 1.34 &plusmn; 0.13 mg/dL and TSH was 2.06 &plusmn; 0.89 ml U/L. No statistically significant difference between rates of subclinical hypothyroidism was determined between the two groups (p=0.196).    Conclusion: Although, carbamazepine reduces thyroid hormone concentrations, rarely causes hypothyroidism.
Nötrofil/Lenfosit oranı ile yavaş koroner akım arasındaki ilişkinin incelenmesi
The evaluation of relationship between neutrophil-to-lymphocyte ratio and slow coronary flow
Yazar: Ertürk, Mehmet; Sürgit, Özgür; Yalçın, Ahmet Arif; Uzun, Fatih; Akgül, Özgür; Gürdoğan, Muhammet; Aktürk, İbrahim Faruk; Öner, Ender; Birant, Ali; Eksik, Abdurrahman
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Neutrophil-to-lymphocyte ratio, leukocyte subtype, slow coronary flow, coronary artery disease ; Nötrofil/lenfosit oranı, lökosit alt tipleri, yavaş koroner akım, koroner arter hastalığı

Amaç: Çalışmamızda yavaş koroner akım (SCF) ile nötrofil/lenfosit oranı (NLR) ve lökosit alt tipleri arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık.    Yöntemler: Çalışmaya; koroner arter hastalığı şüphesiyle koroner anjiyografisi yapılan toplam 135 hasta alındı. Hastalar koroner anjiyografisi sonucuna göre üç gruba ayrıldı: yavaş koroner akım saptanan 45 hasta grup 1, en az bir koroner arterinde 50% ve üzerinde darlık saptanan 45 hasta grup 2 ve normal koroner arterlere sahip 45 kişi ise grup 3\'e (kontrol grubu) dahil edildi. Koroner yavaş akım tanısı her bir koroner arterin TIMI kare sayısı hesaplanarak kondu. Tüm hastalardan 12 saatlik açlık sonrası kan örnekleri alındı. NLR oranı tam kan sayımından faydalanılarak hesaplandı.    Bulgular: Nötrofil/lenfosit oranı koroner arter hastalığına sahip olanlarda, yavaş koroner akım ve kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p=0,008 ve p

Objective: The aim of this study was to investigate the correlations between leukocyte counts, the neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), and slow coronary flow (SCF).    Methods: We evaluated 135 patients undergoing coronary angiography (CAG) within coronary artery disease (CAD) indication. We divided patients into three groups according to the CAG findings. Group 1 consisted of 45 patients with an SCF pattern; group 2 consisted of 45 patients with at least 50% lumen narrowing in at least one epicardial coronary artery; and group 3 (control group) consisted of 45 patients with normal coronary arteries. The quantification of the coronary flow was assessed using the thrombolysis in myocardial infarction (TIMI) frame count method for each of the coronary arteries. Blood samples were collected from the patients after a 12 h overnight fasting. The NLR ratio was calculated from the automated complete blood count.    Results: NLR in CAD was higher than in both the SCF and control groups (p=0.008, p
Malatya\'da yapılan tiroidektomilerde tiroid kanseri sıklığı
The incidence of thyroid cancer at thyroidectomy materials in Malatya
Yazar: Şahin, Nurhan; Üçer, Özlem
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Goitre, thyroid cancer, papillary carcinoma ; Guatr, tiroid kanseri, papiller karsinom

Amaç: Kanserden ölümlerin %1\'ini oluşturan tiroid kanserleri endokrin organların en sık görülen malignitesidir. Etyolojisinde çevresel, genetik ve hormonal faktörler önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmanın amacı Malatya ilinde yapılan tiroidektomilerde tiroid kanseri sıklığını ve kanser tiplerini araştırmaktır.    Yöntemler: Ocak 2007- Mayıs 2013 yılları arasında İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı\'na gönderilen tiroidektomi materyallerine ait patoloji raporları retrospektif olarak arşivden tarandı. Altı yıl içerisinde gönderilen toplam 543 olguya ait postoperatif histopatolojik bulgular değerlendirildi.    Bulgular: Toplam 543 olgunun 128\'i ( %23,5) erkek, 415\'i (%76,5) kadındı. En genç hasta 10 en yaşlı hasta 89 yaşında olup yaş ortalaması 48,07&plusmn;15,2 idi. Histopatolojik incelemede 346 (%64) olguda nodüler hiperplazi, 20 (%4) olguda diffüz hiperplazi, 13 (%2,4) olguda lenfositik tiroidit, 164 (%30,2) olguda ise tiroid tümörü saptandı. 164 tümör olgusunun 57\'si (%35) benign, 107\'si (%65) malign idi. Kanser tipi olarak 88 (%53,6) olguda papiller karsinom, 10 (%6) olguda folliküler karsinom, 5 (%3) olguda az diferansiye karsinom, 1 (%0,6) olguda medüller karsinom ve 3 (%1,8) olguda anaplastik karsinom saptandı.    Sonuç: Malatya ilinde yapılan tiroidektomilerde tiroid kanseri sıklığı %19,7 olup, en sık papiller tiroid karsinomu görülmektedir.

Objective: Thyroid cancers are the most common malignancy of the endocrine organs. It accounts for 1% of all cancer. Environmental, genetic and hormonal factors play an important role in its etiology. The aim of this study is to investigate the incidence of thyroid cancer and types at thyroidectomy materials in the city of Malatya.    Methods: The pathology reports of thyroid surgical materials, which were sent to Inonu University Medical Faculty Pathology Department retrospectively from the archives between the years January 2007 and May 2013. Postoperative histopathologic examinations of 543 cases were evaluated for 6 years period.    Results: 128 (23.5%) of 543 cases male and 415 (76.5%) were female. The youngest patient was 10, the oldest patient was 89 years-old, and the average age is 48.1&plusmn;15.2. Histopathological examination of 346 (64%) cases of nodular hyperplasia, 20 (4%) cases of diffuse hyperplasia, 13 (2.4%) cases of lymphocytic thyroiditis, 164 (30.2%) patient had thyroid tumors. The 164 tumors on the 57 (35%) cases benign, 107 (65%) cases were malign. As a type of cancer 88 (53.6%) cases papillary carcinoma, 10 (6%) cases follicular carcinoma, 1 (0.6%) case medullary carcinoma, 3 (1.8%) cases were anaplastic carcinoma.    Conclusion: Thyroid cancer incidence is 19.7% at thyroidectomy materials in the city of Malatya and most cancers is seen as a type of thyroid papillary carcinoma.
Koroner bypass ameliyatı öncesi trimetazidin kullanımının oksidatif parametreler üzerine etkileri
The impact of preoperative trimetazidine use on oxidative parameters in patients undergoing coronary bypass surgery
Yazar: Koçarslan, Aydemir; Hazar, Abdüssemet; Aydın, Mehmet Salih; Aksoy, Nurten; Göz, Mustafa
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Coronary bypass surgery, trimetazidine, oxidative stress ; Koroner bypass cerrahisi, trimetazidin, oksidatif stres

Amaç: Koroner arter bypass greft cerrahi (KABG)\'sinde oluşan miyokardiyal iskemi- reperfüzyon hasarı üzerinde trimetazidin (TMZ) kullanımının koruyucu etkisinin prospektif olarak araştırılması amaçlandı.    Yöntemler: 2008-2009 yılları arasında kliniğimizde elektif şartlarda KABG ameliyatına alınan 35 hasta çalışmaya dahil edildi. Olgular randomize olarak iki gruba ayrıldı. Olguların 17\'sine ameliyattan iki hafta öncesinden TMZ verildi, kontrol grubundaki 18 hastaya verilmedi. Hastalardan ameliyat öncesi, ameliyat esnası ve ameliyat sonrasında venöz ve kardiyopulmoner bypass başlarken ve sonrası dönemde koroner sinüs kan örnekleri alındı. Çalışma sonunda total oksidatif durum (TOS) ve total antioksidan kapasite (TAS) çalışıldı ve oksidatif stres indeksi (OSİ) hesaplandı. Oksidatif parametreler üzerinde ameliyat stresi ve trimetazidin kullanımının etkisi tekrarlayan ölçümler varyans analizi ile incelendi.    Bulgular: Trimetazidin kullanımının total antioksidan kapasite, total oksidatif stres ve oksidatif stres indeksi üzerinde istatistiksel anlamlı etkisi olmadığı tespit edildi (p>0,05). Buna karşın tekrarlayan ölçümlerde oksidatif stres parametrelerinde ameliyat stresinin etkilerini yansıtacak şekilde istatistiksel anlamlı değişiklikler saptandı (p

Objective: This prospective, randomised, controlled, clinical study was planned to determine the effect of trimetazidine on myocardial ischemia-reperfusion during on pomp coronary artery bypass graft surgery (CABG).    Methods: Thirty-five patients undergoing elective CABS in our hospital between 2008 and 2009 were included. The patients were divided into two groups randomly. Seventeen patients consisted trimetazidine group and preoperative trimetazidine PO received for two weeks, whereas 18 cases were controls. Venous blood samples were drawn, preoperatively, intraoperatively and postoperatively, whereas coronary sinus blood samples were drawn before and after cardiopulmonary bypass. At the end, total oxidative status (TOS) and total antioxidant status (TAS) were studied and oxidative stress index (OSİ) was calculated. Repeated measures analysis of variance was used to test the influence of operative stress and trimetazidine use on oxidative parameters.    Results: Trimetazidine had no impact on total oxidative status, total antioxidant status and oxidative stress index (p>0.05). However, repeated measurements of total oxidative status, total antioxidant status and oxidative stress index have revealed significant impact of operative stress on oxidative parameters (p
Eksternal dakriyosistorinostomi: Tek veya çift flep anastomozu
External dacryocystorhinostomy: Single flap or double flaps anastomosis
Yazar: Kazancı, Burcu; Erşan, İsmail; Özek, Dilay; Gencer, Baran
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: External dacryocystorhinostomy, single flap, double flaps ; Eksternal dakriosistorinostomi, tek flep, çift flep

Amaç: Eksternal dakriosistorinostomide (DSR) tek flep ve çift flep sonuçlarını karşılaştırmak    Yöntemler: Kliniğimizde Ekim 2009-Ocak 2012 tarihleri arasında epifora ve kronik dakriosistit nedeniyle eksternal DSR yapılan 48 hastanın 51 gözü retrospektif olarak değerlendirildi. Yirmi altı hastanın 26 gözüne tek flep , 22 hastanın 25 gözüne çift flep anastomozlu eksternal DSR ameliyatı uygulanarak 1., 3., 6., ve 12. aylarda kontrol muayeneleri yapıldı. Cerrahi başarı, hastanın semptomlarının kaybolması ve lakrimal drenaj sistemin açık olması olarak değerlendirildi.    Bulgular: Tek flep uygulanan 13 göze, çift flep uygulanan 20 göze silikon tüp takıldı. Tek flep uygulanan hastaların ortalama takip süresi 16,2&plusmn;1,38 ay, çift flep uygulanan hastaların ortalama takip süresi 18,1&plusmn;2,1 aydır. Tek ve çift flep uygulanan guruplarda cerrahi başarı sırasıyla %92,4 ve %96\'dır. Gruplar arasında cerrahi başarı açısından istatistiksel olarak fark saptanmadı (p= 0,088).    Sonuç: Eksternal dakriyosistorinostomi tedavisinde uygulanan tek veya çift flep anastomozu arasında cerrahi başarı benzer bulundu.

Objective: To compare the the results of external dacryocystorhinostomy using double flaps anastomosis and single flaps anastomosis    Methods: Fifty-one eyes of 48 consecutive patients with complain epiphora and chronic dacryocystitis who had undergone external dacryocystorhinostomy from October 2009 to January 2012 were included. Single flap anastomosis were performed on 26 eyes of 26 patients and double flaps anastomosis were performed on 25 eyes of 22 patients and reviewed surgical success rate.    Results: Silicon tube intubations were performed on 13 eyes with single flaps anastomosis and 20 eyes with double flaps anastomosis. The mean length of follow-up was 16.2&plusmn;1.3 months for single flaps anastomosis group and 18.1&plusmn;2.1 months for double flaps anastomosis group. Success rates in single flap anastomosis group and double flaps anastomosis group were 92.4% and 96%, respectively. There was no statistically significant difference in success rate between the groups (p=0.088).    Conclusion: Single flap and double flap anastomosis gave similar outcome in external dacryocystorhinostomy surgery.
Güneydoğu Anadolu bölgesindeki yetişkin üveit hastalarının demografik ve etiyolojik özellikleri
Demographic and etiologic features of adult patients with uveitis in southeastern Anatolia
Yazar: Türkçü, Fatih Mehmet; Yüksel, Harun; Cingü, Abdullah Kürşat; Çınar, Yasin; Şahin, Muhammed; Özkurt, Zeynep; Murat, Mehmet; Şahin, Alparslan; Çaça, İhsan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Demografi, etiyoloji, üveit ; Demographic, etiology, uveitis

Amaç: Kliniğimize 2011-2013 yılları arasında müracaat eden yetişkin üveit hastalarının demografik ve klinik özelliklerini değerlendirmek.    Yöntemler: Kliniğimizde Kasım 2011-Mayıs 2013 tarihleri arasında üveit tanısı alan 18 yaş üzeri olguların dosya bilgileri geriye dönük olarak incelendi. Dosya bilgilerinden yaş, cinsiyet, tutulum olan göz, üveitin anatomik yerleşim yeri, aldığı tanı, sistemik özellikleri kaydedildi.    Bulgular: Çalışma kapsamında toplam 352 olgu değerlendirildi. Olguların ortalama yaşı 35,7&plusmn;12,8 yıl idi. Hastaların 177 (%50,3)\'si kadın, 175 (%49,7)\' i erkek idi. Etiyolojik sınıflamada en sık idiyopatik grup tespit edildi. Bunu sırasıyla Behçet hastalığı ve toksoplazma koryoretiniti izlemekte idi. Anatomik yerleşim yerine göre en sık ön üveit tanısı konulduğu görüldü. Bunu panüveit izlemekte idi. Olguların %69,1\'nde tek taraflı tutulum mevcut idi. Üveitle beraber izlenen en sık komplikasyonun sekonder katarakt ve glokom gelişimi olduğu görüldü.    Sonuç: Yaptığımız çalışma ile Güneydoğu Anadolu Bölgesindeki üveit hastalarının genel özellikleri, etiyolojik faktörleri ve demografik verileri sunulmuştur. Daha önceden bölgemizde benzer bir çalışma yapılmadığından dolayı verilerimizin hastaların tanı ve takiplerinde faydalı olacağı kanaatindeyiz.

Objective: To evaluate the demographic and clinical characteristics of adult patients with uveitis who were admitted to our clinic between 2011 and 2013.    Methods: Records of the patients older than 18 years old with a diagnosis of uveitis between November 2011 and May 2013 were retrospectively reviewed. Age, gender, diagnosis, affected eye, anatomical localization of uveitis, and systemic features were recorded from the patient files.    Results: In this study 352 patients were evaluated. The mean age of the patients was 35.7&plusmn;12.8 years. Of the patients 177 patients (50.3%) were women and 175 (49.7%) were male. The most common etiology was detected as idiopathic uveitis. Following most common reasons were Behcet&#39;s disease, and toxoplasma chorioretinitis. Anterior uveitis was found to be the most common involvement site. Panuveititis was the second most common involvement site. 69.1% of the patients had unilateral uveitis. The most common complications of the uveitis were found to be the development of secondary cataracts and glaucoma.    Conclusion: In our study general characteristics of patients, the etiological factors and demographic data of the uveitis patient in Southeastern of Turkey were presented. Because of a similar study has not been performed previously in our region, our data will be useful in earlier diagnosis and follow-up of uveitis patients.
Diabetes mellituslu hemodiyaliz hastalarında HbA1c ile kan glukozu düzeyleri arasındaki ilişki
Relationship between Hba1c and blood glucose level in hemodialysis patients with diabetes mellitus
Yazar: Motor, Sedat; Dokuyucu, Recep; Sefil, Fatih; Rifaioğlu, M. Murat; Yengil, Erhan; Ulutaş, Kemal Türker; Sümbül, Ahmet Taner; Rızaoglu, Hatice; Üstün, İhsan; Gökçe, Cumali
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Hemodialysis, diabetes mellitus, HbA1c ; Hemodiyaliz, diyabet, glikolize hemoglobin

Amaç: Bu çalışmada Diabetes mellitus (DM)\'lu, kronik böbrek yetmezliği olan ve diyalize giren hastalarda HbA1c düzeyleri ile kan glukozu düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır.    Yöntemler: 1 Ocak 2009-31 Temmuz 2010 tarihleri arasında, özel bir diyaliz merkezinde diyalize giren 131 (53 kadın, 78 erkek) hastanın aylık kan glukozu ve 3 aylık HbA1c sonuçları geriye dönük olarak incelendi.    Bulgular: 131 olgunun yaş ortalaması 63,3&plusmn;11,2 yıl (30-91 yaş arası) idi. Bu olguların 53\'ü kadın (%40,5), 78\'i erkek (%59.5) idi. Kadınların yaş ortalaması 62,2&plusmn;11,2 iken erkeklerin yaş ortalaması 64,1&plusmn;11,2 idi. Kadınların ve erkeklerin ortalama glukoz değeri ile ortalama HbA1c değeri arasında korelasyon vardı (Kadın: p

Objective: Within in the scope of this study, a research was aimed at the relationship between HbA1c markers and blood glucose levels with DM, chronic renal failure and receiving dialysis treatment.    Methods: In this study, monthly glucose levels and quarterly HbA1c markers of 131 patients (53 female, 78 male) receiving dialysis treatment in a private dialysis center between January 1, 2009-July 31, 2010 were evaluated retrospectively.    Results: The average age of 131 cases was 63.3&plusmn;11.2 years (range, 30-91). Gender distribution of the cases: 53 female (40.5%), 78 male (59.5%). While the age average of the females was 62.2&plusmn;11.2 and the males&#39; was 64.1&plusmn;11.2. The average glucose level of the females and males have a correlation to average HbA1c (Female: p
Psöriazis vulgarisli hastalarda kemik mineral yoğunluğu ölçümü
Measurement of bone mineral density in patients with psoriasis vulgaris
Yazar: Köse, Nurgül
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Psoriasis vulgaris, bone mineral density, osteoporosis ; Psöriazis vulgaris, kemik mineral yoğunluğu, osteoporoz

Amaç: Psöriazis vulgaris hastalarında kemik mineral yoğunluğundaki değişikleri saptamak.    Yöntemler: Bu çalışmaya, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Kliniği\'nde tanı almış 33 psöriazis vulgarisli hasta ve kontrol grubu olarak da 23 sağlıklı birey seçildi. Tüm hastalar ve kontrol grubunun lomber ve femur kemik mineral yoğunlukları ölçüldü. Kemik metabolizmasını etkileyen biyokimyasal tetkikler yapıldı.    Bulgular: Hasta ve kontrol grubunun kemik mineral yoğunlukları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Ancak erkeklerde lomber bölgede t skoru hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede azalmış olarak bulundu (p

Objective: The aim of this study was to determine the changes of bone mineral density in patients with psoriasis vulgaris.    Methods: 33 patients, diagnosed with psoriasis vulgaris in Erciyes University, Medical School, Department of Dermatology, and 23 healthy subjects as control group were included in this study. Lumbar and femur bone mineral density of all patients and control group were measured. Biochemical tests related to bone metabolism were performed.    Results: We did not find statistically significant difference between patient and control groups&#39; bone mineral density. However, the lumbar spine t score of men, were found to be significantly lower in the patient group than the control group (p