hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Değer Öğretiminde Yaptıkları İşbirlikleri-Nitel Bir Araştırma
Qualitative Study about Collaboration Used in Values Education by Religious Culture and Ethics Course’s Teachers
Yazar: Altıntaş, Muhammed Esat
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi,değerler eğitimi,işbirlikler,Din Eğitimi ; Religious Culture and Moral Knowledge course,values education,collaboration

21. yüzyılda çeşitli ülkeler ve uluslararası kurumlar ve son yıllarda ise Türkiye’de Milli Eğitim Bakanlığı değerler eğitimi alanında çalışmaya başlamıştır. Okullardaki değerler eğitimi öğrencilerin ahlaki gelişiminde önemli bir yere sahiptir. İşte bu ihtiyaçtan hareketle diğer derslerle birlikte 2005 yılında İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgi dersi öğretim programında da değerler eğitimi bölümüne yer verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, araştırmamıza katılan İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi öğretmenlerinin değer öğretiminde hangi paydaşlarla, ne tür işbirlikleri yaptıklarını ortaya koymaktır. Bu çalışmada nitel araştırma modelinden yararlanılmıştır. Araştırmaya katılım gönüllülük esasına dayalıdır ve bu çerçevede 24 tane İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi öğretmeniyle görüşmeler ve söz konusu öğretmenlerin derslerinde gözlemler yapılmıştır. Bu araştırmada mevcut problemin derinlemesine ve ayrıntılı bir şekilde anlaşılabilmesi için sadece mülakat verilerinin yeterli olmayacağı düşüncesiyle nitel veri toplama tekniklerinden biri olan gözlem de kullanılmıştır. Elde edilen veriler “betimsel analiz” tekniği kullanılarak değerlendirilmiştir. Son olarak betimlenen veriler,literatür ışığında değerlendirilmiştir. Araştırmamızda yer alan öğretmenlerin büyük çoğunluğunun bu konuda herhangi bir işbirliği yapmadıkları ve yaptıklarını ifade edenlerin ise değer öğretimine yönelik ilgililerle yeterli düzeyde işbirliği yapamadıkları sonucuna ulaşılmıştır.

Several countries and international organizations in 21th century and the National Education Ministry in Turkey in the last decade begin to study on the field of values education. Values education in schools have important influence on the moral development of students. For this reason, the chapter of ‘values education’ was placed to the curriculum of the course called as Religious culture and Moral Knowledge in 2005 in addition to other courses. This study investigated collaboration used in values education by religious culture and ethics course’s teachers. I examined teachers’ views with regard to the problem of this study by conducting interviews with them. Participation to the study was completely voluntary. I interviewed twenty four teachers. I observed their teaching in the classrooms. According to the results they don’t organize extracurricular activities concerning values education effectively. Findings were interpreted with the help of the related literature. Teachers in the study don’t collaborate with the people and foundations concerning values education effectively.
Kur’an’da İnsanların Yaratılışı Meselesi
The Creation of People According to The Quran
Yazar: Ateş, Avnullah Enes
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Âdem (a.s),Bir Nefis,İnsan,Yaratılış ; Adam,One Nafs,People

İnsan, nasıl yaratıldı? Bu soru, insanlık tarihi boyunca üzerinde en çok durulan konulardan biri olmuştur. Bu konuda felsefî düşünce ve kuramlar yanında semavî ve yerel dinlerin de insanlığın yaratılışı ve çoğalmasıyla ilgili müntesiplerine bilgiler verdiği görülmektedir. Kur’an-ı Kerîm de bu anlamda, ilk insanın Allah tarafından yaratıldığı ve bu “can” dan da insanların çoğaltıldığı anlatılmaktadır. Yakın dönemlerde, ilk insanın Adem olduğu ve diğer insanların da Adem’den yaratıldığı düşüncesine karşın; ilk insanın Âdem (a.s) olmadığı, onun da babasının olduğu, insanların çoğalmasının bir anne ve babadan olamayacağı, Âdem kelimesinin bir türü ifade ettiği vb. iddialar Kur’an’dan temellendirilmek istenerek savunulmuştur. Bu görüşlerden, insanların toplu olarak yaratıldığı iddiası, münâzaranın; iltizâm edilmeyenle ilzâm edilemez kuralınca sadece Kur’an temelli ele alınıp incelenmektedir. Bu değerlendirmeler esnasında da yapılan usul ve mantık hataları, devir ve teselsülü gerektiren önermeler belirtilmektedir. Tefsir çalışmalarında Kur’an merkezli olduğu iddia edilen bu yorumun ilmi temellere dayanmadığı tespit edilmiştir.

How was man created? This question is one of the most emphasized issues in human history. In this context, besides philosophical thoughts and theories, it is seen that celestial and local religions also give information to their followers about the creation of humanity. In the same way, the Qur’an provides clear information about the creation and proliferation of the first human being. Different views related to the creation of the first human being revive and said to be based on the Qur’an have been put forward: The first man is not Adam (a.s), he is his father, that the multiplication of people can not be a mother and a father, Adam’s term expresses a kind, and so on. All of them, based on the Qur’an allegedly. From these views, one can not be forced to accept anyone who claims that a person is created collectively and does not accept it, will be handled and examined only on the basis of the Qur’an. In addition to this, the methods and logic mistakes that are made, the proposals that require cycles and continuity, are tried to be presented with a concrete example of how the subjective interpretations given to the Qur’an bring about a corruption in exegesis.
Sahih Hadisler Arası Tercih Sebepleri Açısından Teşehhüd Rivâyetleri
The Narrations About al-Tashahhud in Terms of The Preferences Among Sahih (Authentic) Hadiths
Yazar: Demirci, Selim
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Authentic,More authentic,Tashahhud,Tahiyyat,Preference ; Sahih,Esah,Teşehhüd,Tahiyyat

Hüküm ifade eden rivâyetler başta olmak üzere sahih hadislerin tesbiti kadar, nakiller arasında farklılık söz konusu olduğunda hangisinin tercih edileceği de önemli bir meseledir. Muhaddislerin en sahih hadis-isnad/esahhu’l-esânîd diyerek tercihte bulunduğu, fakihlerin de râcih gördüğü ve mamûlün bih olan rivâyetin tesbiti başlığı altında ele alınabilecek olan bu konu, erken dönemden itibaren belli başlı ilmî ekollerin ortaya çıkışının izahı açısından önemlidir. Bu yönüyle teşehhüd konusundaki rivâyetler ve bunların tercihi de dikkat çekicidir. Konu ile ilgili Hz. Peygamber’in ashabından gelen üç temel rivâyet, meşhur dört sünnî mezhebin imamı tarafından muhtelif gerekçelerle tercih edilmiştir. Bu gerekçelerin dönemler ilerledikçe farklı şekillerde değerlendirildiği ve çeşitlendiği görülmektedir. Bu makalede fakihlerin râcih olan rivâyetleri belirlerken göz önünde tuttuğu esaslar ve bunların değerlendirilmesi, en sahih rivâyetin tesbiti yönüyle teşehhüd rivâyetleri üzerinden ele alınacaktır.

It is an important issue to choose one of the narrations when there are differences between them as much as determining the authentic hadiths. Hadith scholars had made this preference among the narrations due to the most confidential hadith and al-fuqaha had made this preference due  to the preferrable narration. They had discussed this issue under the title of “Determining The Practicable Narration”. This issue is so important for explaining the occurence of definite schools. From this aspect, the narrations about tashahhud and the preferences of them are noteworthy. The narrations that came from the companions of Muhammad (pbuh) had been preferred with dif- ferent reasons by the founders of four main Islamic schools of law. It has seen that these reasons had been evaluated in different ways and acquired a different character. The criteria that al-fuqaha had taken into consideration while determining the preferred narrations and the evaluation of them will be discussed in terms of narrations about tashahhud from the aspect of determining more authentic narration.
Din Kavramına Eleştirel Yaklaşım: Wilfred Cantwell Smith Örneği
A Critical Approach to The Concept of Religion: A Survey on Wilfred Cantwell Smith
Yazar: Özkan, Mehmet Şükrü
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Religion,Truth,Faith,Belief ; Birikimsel gelenek,Din,Hakikat,İman

Bu çalışmada Wilfred Cantwell Smith’in din kavramına yönelik eleştirileri ve oluşturduğu yeni kavramsal çerçeve incelenmektedir. O, tarihi seyir içerisinde din kavramının anlamında değişiklikler meydana geldiği ve bu değişiklikler nedeniyle din kavramının iman mefhumunu ifade etmede elverişsiz olduğu görüşlerinden yola çıkarak, iman ve birikimsel gelenek kavramlarıyla dini hayatı açıklamaya çabalamaktadır. Smith, imanı aşkın varlığın kişisel tecrübesi, birikimsel geleneği ise dini gelenekler içerisinde yer alan kutsal kaynaklar, semboller ve inanç önermeleri olarak ifade etmektedir. Bu yeni kavramsallaştırmanın dinleri ve dini hayatı anlamlandırmada farklı yansımaları olacaktır. Dolayısıyla bu durum gözetilerek çalışmanın amacı Smith’in oluşturduğu kavramsal çerçevenin mevcut olgusal gerçeklikle ne kadar uyumlu olduğunu irdelemektir.

In this study, critics of Wilfred Cantwell Smith to the concept of religion and the recent conceptual framework formed by him are analyzed. He tries to explain the religious life through concepts of faith and cumulative tradition with reference to views that there have been changes in the meaning of religion concept within the course of the history and that the concept of religion is ineligible to describe the faith concept due to such changes. He describes faith and cumulative tradition respectively as personal experience of love, existence and divine sources, symbols and belief propositions included in religious traditions. This recent conceptualization will have different implications in interpretation of religions and religious life. Therefore; the objective of the study, in consideration of this, is to examine how compatible the conceptual framework created by Smith is with the current the factual reality.
Hırsızlık ve Cinayet Suçlarında Parmak İzinin İspat Değeri
The Value of Fingerprint as Evidence in Rubbery And Murder Crimes
Yazar: Pekdemir, Şevket
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Fingerprint,rubbery,murder,evidence,proof ; Parmak izi,hırsızlık,cinayet,delil

Suçu ispatlanana kadar her insan masumdur. Bu kural Mecelle’de “Beraet-i zimmet asıldır” külli kaidesiyle ifade edilmiştir. Suçun ispatlanması için her hukuk sisteminde ispat vasıtaları belirlenmiştir. Tarih boyunca bir çok alanda yaşanan değişim ispat hukuku alanında da yaşanmıştır. Bu süreçte mevcut ispat vasıtalarının bir kısmı değerini yitirmiş diğer bir kısmı da zamana ve şartlara göre ya değerini korumuş ya da artırmıştır. Ancak geçmişte delil olarak değerlendirilmeyen veya zayıf görülen bazı yöntemler ise teknolojinin de katkısıyla klasik ispat vasıtalarının önüne geçmiştir. Nitekim günümüzdeki bilimsel çalışmalar parmak izinin had ve kısas cezalarını düşüren zayıf nitelikte delillerden olmadığını hatta bazı şartlarda şahitlik ve ikrardan daha kuvvetli olabileceğini göstermiştir. Bu çalışmada 19.yy’dan itibaren farklı bir bakışla değerlendirilen parmak iziyle hakimin kamu güvenliğini sağlanmak için hırsızlık ve cinayet suçlarında had ya da kısas cezası verebileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Everyone is innocent until proven guilty. This issue has been expressed in Mecelle (Ottoman Code of Civil Law) as “Beraet-i zimmet asıldır” (Everyone is innocent until proven guilty) with its coinage as a general rule. The means of evidence of crime have been determined in all legal systems. However, there have been a lot of changes and developments in law of evidence during the historical process as in many areas. In this process, some of the means of evidence have maintained their value, while others have lost or increased value according to circumstances and time. Thus; some methods that have not been regarded as evidence in the past or are considered weak can go beyond the classical means of evidence by the contribution of technology. Indeed, today’s scientific work has shown that fingerprints are not of poor quality in terms of evidence, which reduces the penalties of retaliation and may even be stronger in some circumstances than witnesses and concession. In this study, fingerprints assessed with a different view from the 19th century onwards have been handled in this context and it has been concluded that the judge will be able to use the judicial discretion and decide for penalty of retaliation for the purpose of ensuring the public security because it may be a subject of opinion in theft and homicide.
Mevlânâ’nın İlmî-Manevî Şahsiyetinin Oluşumunda Şems’ten Önceki Dönemin Rolü
The Effect of the Pre-period of Shams on Mawlana’s Scientific and Spiritual Personality Formation
Yazar: Türk, İdris
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Mawlana,Migration,Bahâeddin Veled,Madrasah,Seyyid Burhaneddin ; Mevlânâ,Göç,Bahâeddin Veled,Medrese

Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’nin hayatı, çocukluğundan itibaren bir arayış ve çaba içerisinde geçmiştir. Öyle ki bu gayreti sonucunda o, henüz genç yaşında devrinin önemli bir alimi olmuştur. Şems-i Tebrizî ile tanışmasından sonra ise iç dünyasında büyük bir değişim yaşamıştır. Mevlânâ, Şems’in kişiliğinde kendisini; kendinde de Rabbi’ni bulmuştur. Bununla birlikte Mevlânâ’nın ilmî-manevî şahsiyetinin oluşumunda, Şems’in manevî dokunuşu kadar Şems öncesi dönemin de rolü büyüktür. Zira Mevlânâ, içinde yaşadığı dönemin ve çevrenin kendi üzerindeki etkisini henüz Belh’te hissetmeye başlamıştır. Babası Sultânu’l-Ulemâ Bahâeddin Veled’in önemli bir alim olması ve göç süresince gittikleri her yerde hürmetle karşılanması, Mevlânâ’nın, o dönemin önemli isimlerinden etkilenmesini sağlamıştır. Babasının sağlığında iken ulaştığı ilmi mertebeye, Seyyid Burhâneddin’in öğrettiği ledün ilmi de eklenince o, tasavvufî anlamda da derinlik kazanmıştır. Bu sürecin sonunda karşılaştığı Şems ise Mevlânâ’yı ateşleyen kıvılcım olmuştur.

Mawlana Jalaladdin Rumi had lived in the guest and effort throughout his life. Thanks to this effort he was the one of the great scholars in his era. After meeting with Shams Tabrizi some changes took place in his inner world. Mawlana found himself in the personality of Shams and his Lord in his own personality. Besides that Mawlana’s previous life from Shams as important as Sham’s touch in his development of scientific-spiritual personality. Because, Mawlana had started to be effected by his environment and era since the years of Balkh. Mawlana’s father Sultânu’l-Ulemâ (Sultan of Scholars) Bahâeddin Veled was a great scholar and he was being wellcomed respectfully anywhere he went during the migration. So, Mawlana met great scholars and was effected by them. His knowledge level he reached in his fathers’ health increased thanks to Seyyid Burhaneddin. He taught him Islamic myscticism. So, Mawlana had a mystic depth. Shams he met at the end of this process was a spark that burnt Mawlana.
Şemseddîn-i Sivâsî’nin “Emr-i İlâhî ve Hüccet-i İlâhî”Adlı Risâlesi
Shamsaddïn Sivàsï’s “Amr-i llàhï and Hujjat-i llàhï” Named Treatise
Yazar: Ulupınar, Hamide ‎
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Shamsaddïn Sivâsï,Amr-i llâhï,Huccet-i llàhï,Edict,Hujjat ; Şemseddîn-i Sivâsî,Emr-i İlâhî,Hüccet-i İlâhî,Ferman

Halvetiyye tarîkatının Şemsiyye kolunun kurucusu Şemseddîn-i Sivâsî, on altıncı yüzyılda Osmanlı Devleti döneminde Sivas bölgesinde yaşamış mutasavvıf ve şairdir. Mesnevî tarzında beşten fazla eser yazdığı için “hamse sahibi” olarak kabul edilmiştir. Farklı konularda manzum ve mensur çok sayıda eser yazmıştır. Şemseddîn-i Sivâsî, ferman ve hüccet üslubuyla yazdığı “Emr-i İlâhî ve Hüccet-i İlâhî” isimli risâlesinde bir insanın dünya hayatını ve nefsiyle olan mücadelesini, ilâhî emirlerin hevâya uymadan doğru anlaşılmasının önemini oldukça özlü bir biçimde sunmuştur. İnsanın nefsinin kötü emirlerinden kurtuluş mücadelesinde sunduğu çözümler günümüz insanının da dertlerine deva olabilecek niteliktedir. Bu çalışmada Şemseddîn-i Sivâsî’nin kısaca hayatı tanıtıldıktan sonra “Emr-i İlâhî ve Hüccet-i İlâhî” isimli risâlesi günümüz alfabesine aktarılacaktır. Risâlenin tahlili Osmanlı belgesi ferman ve hüccetle kıyaslanarak yapılacak, Sivâsî’nin bu risâlesinde yer alan tasavvufî görüşleri sunulacaktır.

Shamsaddïn Sivâsï. founder Shamsiyya branch of Khalwatiyya order, is sufi and poet, who lived in the region Sivas during the Ottoman Empire in the sixteenth century. He was accepted as “hams own" for which he wrote more than five work masnavi style. He wrote many works on different subjects in poems and prose. In his “Amr-i llâhï and Hujjat-i llâhï” named treatise written by edict style Shamsaddïn Sivâsï has presented quite succinctly worldly life of a man and the struggle with his nafs (soul) and the importance of correct understanding of the divine commandments without complying with hewâ (bad desires). The solutions he offered in his treatise are also practical implementations for the contemporary problems of human beings in this century. In this study after introduced briefly in this life of Shamsaddïn Sivâsï, “Amr-i llâhï and Hujjat-i llàhT named treatise will be transferred alphabet of today. Analysis of the treatise to be done by comparing the Ottoman document edict and hujjat, it will be presented Sivàsfs mystical views contained in this treatise.
Selçuklu İktidar Mücadelesi Ekseninde Rey Şehri
Rayy in the Axis of Seljuk Power Struggle
Yazar: Yazar, Nurullah ‎
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Great Seljuks,Rayy,Capital,Tugrul Beg,!brahim Yinal ; Büyük Selçuklular,Rey,payitaht,Tuğrul Bey

Büyük Selguklular’ın yeni bir gü؟ olarak varlığını hissettirdiği XI. yüzyıl, Horasan ve Cibâl bölgesinde hüküm süren devletler İ؟in önemli gelişmelere sahne olmuştur. Yaşanan siyasi olaylar bölgedeki güç dengelerinin sürekli değişmesine sebebiyet vermiştir. Değişen dengelerden en ؟ok etkilenenler ise devrin siyasî, İktisadî ve coğrafî öneme sahip şehirleridir. Selçuklular, Gaznelilere karşı elde ettikleri Dandanakan zaferinin ardından hızlı bir fütuhat harekâtına girişti. Selçuklular'ın hedefinde kendilerine karşı koyamayacak zayıf hanedanların yönetimindeki zengin orta ve bati İran şehirleri vardı. Bu şehirlerden bir tanesi de, Orta Asya'yı Anadolu'ya bağlayan ipek yolu üze-rinde olan ve Mâzenderân bölgesinden gelen birçok yolun kesişme noktasında yer alan Rey'dir. Selçuklu öncesi dönemde Bağdat'tan sonra devrin en önemli şehri kabul edilen Rey, Büyük Selçuklu tarihinin dört başkentinden biri ve kuruluş döneminin en önemli şehirlerindendir. Biz de bu çalışmamızda Büyük Selçuklu Döneminde Rey'de yaşanan olayların arkasında yatan siyasî, dinî/ mezhebî ve İktisadî gerekçeleri ana kaynaklar ışığında incelemeye çalışacağız.

There have been important developments for the States which prevailing throughout the Kho-rasan and dibal in the XI. century which Great Seljuk taken place in the scene of history. Political events gave ٢ise to constant changes in the balance of power in the region. The most affected places by the changing balance are the cities which have political, economic and geograpliical significance. Afte٢ they gained a victo٢y against the Ghaznavids in Dandanakan, Seljuks em-barked on a rapid conquest ofoperation. Great Seljuks targeted rich Central and western Iranian cities which ruled by weak dynasties to resist them. This is also one of the cities is Rayy which on the Silk Road connecting of Central Asia to Anatolia and located at the intersection of several roads from the Mâzenderân region. Rayy, which considered the most important City after Bagh-dad before the Seljuk period, is one of the most important cities of the early Great Seljuk history and one of the four Capital cities. In this study, will be discussed political, religious/sectarian and economic reasons behind the incidents in Rayy during the Seljuk period, in the light of main sources.
Pragmatik Argümanlar ve İnanç
Pragmatic Arguments and Belief
Yazar: Tanış, Abdülkadir
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Jeff Jordan,Arguments Pragmatic Arguments and Belief,Journal of American Philosophical Quarterly ; pragmatik,argüman,inanç,Jeff Jordan,Pragmatic Arguments and Belief

Pragmatik argümanlar sınıfı içerisinde bazıları, belirli inançların edinilmesini teşvik etmek için tasarlanmıştır. İlginç biçimde, pragmatik argümanların bu alt sınıfı, en azından öncelikli olarak, doğruyu-amaçlayan argümanlar değildir. Doğruyu-amaçlayan argüman, bir önermenin doğru olduğunu düşünmek için gerekçelendirme sağladığı farz edilen argümandır. Pragmatik argüman, bir inancın edinimini, sadece bu inanca sahip olmaktan kaynaklanan menfaatler sebebiyle teşvik eden, menfaati-amaçlayan argümandır. Öyleyse, pragmatik argüman, belirli bir inancın oluşumunu ve devamlılığını, esas olarak, bu inanca sahip olmanın ortaya çıkardığı menfaatler sebebiyle teşvik etme çabasında olan bir argüman olarak tanımlanabilir.Bu tercüme, Delaware Üniversitesi Felsefe Profesörü Jeff Jordan'ın “Pragmatic Arguments and Belief” adlı makalenin tercümesidir. Makale, American Philosophical Quarterly,33/4 (1996), dergisinde s. 409-420 yayımlanmıştır.

This is a translation of the article by Professor of Philosophy Jeff Jordan's "Arguments Pragmatic Arguments and Belief". This article, was published in Journal of American Philosophical Quarterly, 33/4 (1996), p. 409-420.
İslam’ın Kökenlerine Yönelik Tartışmalar Bağlamında Birmingham Kur’an’ı: Farklı Bir Okuma
İslam’ın Kökenlerine Yönelik Tartışmalar Bağlamında Birmingham Kur’an’ı: Farklı Bir Okuma
Yazar: Kabakçı, Ersin
Dergi: Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 15 No. 30, 2016
Anahtar kelimeler: Gabriel Said Reynolds,Variant Readings: The Birmingham Qur’an In the Context of Debate on Islamic Origins,Islamic Origins ; islam,kuran,okuma,Gabriel Said Reynolds

22 Temmuz’da BBC’nin web sitesinde “Birmingham Üniversitesi’nde bulunan En Eski Kur’an Parçaları”2 (Oldest Koran Fragments found in Birmingham University) başlıklı bir makale yayımlandı ve bu makale hem akademisyenler hem de Müslümanlar arasında büyük bir heyecan uyandırdı. Makalenin merkezini TLS’in geçen haftaki sayısında bahsi geçen, Alba Fedeli’nin üzerinde çalıştığı iki sayfalık Kur’an el yazması oluşturmaktadır. Birmingham Üniversitesi Kütüphanesi tarafından karbon testine tabi tutulan el yazmaları, miladi 568-645 arası bir döneme tarihlendirilmektedir. Makalede çeşitli akademisyenlerin ve Müslüman liderlerin sözlerine yer verilmektedir. Bahsi geçen çevreler, bu bulguların İslam’ın kökenleri hakkında büyük öneme sahip olduğu hususunda hemfikirdirler. British Library’de el yazması uzmanı olan Muhammad Isa Waley, söz konusu haberin Müslümanlar arasında büyük bir sevince neden olduğunu belirtmektedir. Birmingham Üniversitesi Hristiyanlık ve İslam Profesörü David Thomas, bu el yazmasını oluşturan kişinin Peygamber Muhammed’in sohbetinde bulunmuş olabileceğini belirtmekte ve el yazmasının tarihlendirilmesinden hareketle, Kur’an’ın ya yok denecek kadar az bir değişime uğramış ya da hiç değişime uğramamış olduğunu gösterdiği noktasını özellikle vurgulamaktadır.

This article translation of articel of Gabriel Said Reynolds's "Variant Readings: The Birmingham Qur’an In the Context of Debate on Islamic Origins" is the translation of the article. (5 Aug 2015, / The Times Literary Supplement the) http://www.the-tls.co.uk/tls/public/article1589562.ece   (access date: 05.05.2016).