İlk Yetişkinlik Dönemindeki Bireylerde Dua ve Başa Çıkma Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi*
İlk Yetişkinlik Dönemindeki Bireylerde Dua ve Başa Çıkma Tarzları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi*
Yazar: Temiz, Yunus Emre
Dergi: BEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Din Psikolojisi,Dua,Başa Çıkma,Dini Başa Çıkma,Dindarlık

Dini inançlar veya davranışlar içerisinde dua, dinin ruhu ve özü olaraknitelendirilmektedir. Bireylerin yaşamlarında karşılaştıkları problemleri aşmada enbüyük dini desteklerden biri olan dua, bu araştırmada bir dini başa çıkma yöntemiolarak ele alınmaktadır. Bu çerçevede araştırmada, duanın değişik göstergeleri ile başaçıkmanın farklı boyutları arasında ne tür bir bağlantının olduğu ve bu ilişkinin farklıdemografik değişkenlere bağlı olarak nasıl bir değişme gösterdiği incelenmektedir.Ayrıca duanın bir dini başa çıkma yöntemi olarak nitelendirilmesinden dolayı dindarlıkile dua arasındaki ilişki ve etkileşim üzerinde de durulmaktadır. Bu kapsamda çalışmada,korelasyonel araştırma modeline uygun olarak dua, başa çıkma tarzları ve dindarlıkarasındaki ilişki ve etkileşim incelenmektedir. Araştırmanın örneklemini ilk yetişkinlikçağında bulunan 415 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda cinsiyet, yaş,medeni durum, sosyal çevre ve eğitim durumu dua üzerinde anlamlı bir farklılığa sebep olmazken, gelir durumunun anlamlı farklılığa sebep olduğu görülmüştür. Araştırmasonuçlarına göre dindarlık, duanın açıklanmasında önemli bir faktör olarak ortayaçıkmıştır. Ayrıca herhangi bir sebeple Tanrı’ya yönelerek ona yalvaran, ondan yardımdileyen, ona şükreden ve duanın pozitif etkilerini yaşayan bireylerle sorunlar karşısındayılmadan mücadele eden, aktif bir şekilde sorunların üstesinden gelmek için uğraşanbireylerin puanları arasında pozitif yönde ilişkilerin varlığı tespit edilmiştir. Yine duanınmanevi hoşnutsuzluk boyutu ile duygusal odaklı başa çıkma tarzları arasında negatifbir ilişki belirlenmiştir. Sonuç olarak başa çıkmanın farklı boyutlarıyla duanın değişikgöstergelerinin birbirleriyle ilişkili olduğu görülmüştür.  

Dini inançlar veya davranışlar içerisinde dua, dinin ruhu ve özü olaraknitelendirilmektedir. Bireylerin yaşamlarında karşılaştıkları problemleri aşmada enbüyük dini desteklerden biri olan dua, bu araştırmada bir dini başa çıkma yöntemiolarak ele alınmaktadır. Bu çerçevede araştırmada, duanın değişik göstergeleri ile başaçıkmanın farklı boyutları arasında ne tür bir bağlantının olduğu ve bu ilişkinin farklıdemografik değişkenlere bağlı olarak nasıl bir değişme gösterdiği incelenmektedir.Ayrıca duanın bir dini başa çıkma yöntemi olarak nitelendirilmesinden dolayı dindarlıkile dua arasındaki ilişki ve etkileşim üzerinde de durulmaktadır. Bu kapsamda çalışmada,korelasyonel araştırma modeline uygun olarak dua, başa çıkma tarzları ve dindarlıkarasındaki ilişki ve etkileşim incelenmektedir. Araştırmanın örneklemini ilk yetişkinlikçağında bulunan 415 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda cinsiyet, yaş,medeni durum, sosyal çevre ve eğitim durumu dua üzerinde anlamlı bir farklılığa sebep olmazken, gelir durumunun anlamlı farklılığa sebep olduğu görülmüştür. Araştırmasonuçlarına göre dindarlık, duanın açıklanmasında önemli bir faktör olarak ortayaçıkmıştır. Ayrıca herhangi bir sebeple Tanrı’ya yönelerek ona yalvaran, ondan yardımdileyen, ona şükreden ve duanın pozitif etkilerini yaşayan bireylerle sorunlar karşısındayılmadan mücadele eden, aktif bir şekilde sorunların üstesinden gelmek için uğraşanbireylerin puanları arasında pozitif yönde ilişkilerin varlığı tespit edilmiştir. Yine duanınmanevi hoşnutsuzluk boyutu ile duygusal odaklı başa çıkma tarzları arasında negatifbir ilişki belirlenmiştir. Sonuç olarak başa çıkmanın farklı boyutlarıyla duanın değişikgöstergelerinin birbirleriyle ilişkili olduğu görülmüştür.