hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kanatlı Olarak Betimlenen Vaftizci Yahya Figürü
The Winged Figure of Saint John the Baptist
Yazar: Eflan Tınaz, İşık
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Vaftizci Yahya,Kanatlı Vaftizci Yahya figürü,Post Bizans,İkonografi,Bizans sanatı ; Saint John the Baptist,Winged Saint John the Baptist Figure,Post Byzantine,Iconography,Byzantine art

Bu makale, Vaftizci Yahya’nın kanatlıolarak betimlenişinin teolojik alt yapısını ve figürün kullanım şekillerininikonografik olarak çözümlemelerini içermektedir. Vaftizci Yahya’nın neden ötürü kanatlıolarak düşünüldüğü sorusuna, Vaftizci’nin misyon ve kimliği birlikteincelenerek, Kutsal Kitap referanslarına dayanılarak ve yaşam öyküsüincelenerek cevap aranmıştır. Kökleri 4. Yüzyıl’a dayanan bu tasarımın,ilk örneği 13. Yüzyıla tarihlenen Sırbistan Aziz Akhilleus Kilisesi güneytransept duvarında tespit edilmiş, buna karşılık ikonografik programa PostBizans dönem içinde dâhil edildiği saptanmıştır. Kanatlı olarak betimlenenVaftizci Yahya figürü ikon örnekleri, cepheden gösterilen, profildengösterilen,  kendi doğum sahnesindeikincil bir figür olarak gösterilen ve azizler ile birlikte toplu kompozisyoniçinde gösterilen Kanatlı Vaftizci Yahya olarak dört sınıfa ayrılmıştır. Busınıflandırma, biçimsel farklılıklar bağlamında oluşturulmuştur. 

This article contains the theological substructures and the iconographic analysis of the Winged Saint John the Baptist figure. The answer to the question of why John the Baptist was thought as a winged, has been sought out by using the references of Holy Books,examining not only his mission and identity but also his life story It has been established that despite having roots in the 4th century, the first example of Saint John the Baptist as winged was founded at the South transept wall of Saint Achilles Church in Serbia from 13th century. Moreover this special depiction had been included in the iconographic program during the Post-Byzantine period. The icon examples of Winged Saint John are classified into 4 sections as follows: the front, the profile, the part of the composition with other saints and as a secondary figure in his own birth scene. This classification is composed according to the formal differences of those icons.
Dünden Bugüne Gaziantep Geleneksel Mimarisinde Taşın Kullanımı
Use of the Stone in Gaziantep Traditional Architecture from Past Today
Yazar: Cansunar Yetki, Gaye; Çobancaoğlu, Tülay
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: aziantep,Traditional Architecture,Cultural Heritage,Limestone,Keymık,Havara ; Gaziantep geleneksel mimari,Kültürel miras,Kireç taşı,Keymık,Havara

Zengin bir tarihselgeçmişe sahip olan Gaziantep, bulunduğu bölgenin jeolojik yapısında bulunankireç kayalarını belirli bir döneme kadar aktif bir şekilde kullanmıştır. Topoğrafya,iklim, bitki örtüsü, sosyal ve kültürel yapı, Gaziantep yerel mimari özelliklerinbelirlenmesinde etkili olmuş, kentli elindeki malzemeyi söz uygun bir biçimde işleyerek,kente özgün bir mimari karakter kazandırmıştır. Kentin tarihsel süreciiçerisinde 1950’li yıllara kadar taş kullanımı devam etmiş olup, bu tarihtensonra betonarme, kentin mimarisinde etkili olmaya başlamış ancak son dönemde gerçekleştirilenrestorasyon çalışmaları ile yapı malzemesi olarak taş, yeniden gündemegelmiştir. Buçalışmanın amacı; Gaziantep geleneksel mimarisinde taş malzemenin kullanımınıngeçmişten günümüze olan sürecinin incelemesi ve malzemeninsürdürülebilirliğinin araştırılması ve tartışılmasını amaçlamaktadır. Bu kapsamdaarşiv araştırmaları ve yerinde incelemelerle kent mimarisinde taş kullanımı çokboyutlu olarak ele alınmış, laboratuar analizleri ile özgün malzemeninpetrografik, mineralojik, mekanik ve fiziksel özellikleri belirlenmiştir.

Having a rich historical background Gaziantep (SE of Turkey)limestones have been used as a building stone until recently. Limestones occurin the geological formations near this city. Basic factors crucial fordevelopment of the traditional architecture such as the topography, climate,vegetation, social and cultural structure were effective in determiningcharacteristics of local architecture of the city. Artisans of Gaziantep used this stone properly and hasgiven the city an authentic architectural character. Within the historicaldevelopment of the city, limestones have been used as the main building material until the1950’s. Recently the reinforced concrete system was used in the architecture of the city. Nowadaysafter the recent restoration projects carried out in the city, there is arevival use of stone as a construction material.The aim of this study is to examine the use ofstone in the traditional architecture of Gaziantep from past to present and todiscuss the sustainability of this material. In this context, the use of stonein the urban architecture is discussed with different perspectives including archival research, site surveys andmaterial properties determined by laboratory analysis.
Oryantal Mi Oryantalist Mi? Osmanlı’da Oryantalist Algıya Mobilya Üzerinden Bir Okuma
Oriental or Orientalist?  A Study of the Orientalist Perception in the Ottoman Empire from the Perspective of Furniture
Yazar: Baytar, İlona
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Oryantalizm,Oryantal,Osmanlı,Mobilya,Saray ; Orientalism,Oriental,Ottoman,Furniture,Palace

Birolgu olarak 19. yüzyıla şarkiyatçı söylemle atfedilen oryantalizm, Batı ileDoğu arasındaki iktidar ilişkisinde genellikle kültürel ve ideolojik düzlemdebir söylem olarak ifade edilir; Edward Said’in kaleme aldığı Oryantalizm adlı çalışmasında ise ifadesinibularak yeni bakış açıları ve yorumlamalarla üzerine pek çok çalışmanınyapılmasına olanak tanır. Batı’nın Doğu’yu tanımlamak için kullandığı bukavram, zaman içinde gündelik hayatın da içine yerleşerek bir anlam karmaşasınauğrar ve  “oryantal” (doğuya özgü) olanında yerine kullanılmaya başlar. Batıiçin Doğu’ya ait olan her şeyi tanımlamada kullanılan Oryantalist kavramı,Osmanlı Devleti’nde nasıl algılanıyor ve nasıl kavranıyordu? Coğrafi olarakdoğuya konumlanmış olan Osmanlı’da telaffuz edilmeye başlanan Oryantalizm, Batı’danithal bir kavramı mı ifade ediyordu, yoksa kendi oryantalizmini mioluşturmuştu? “Oryantal mi, Oryantalist mi?Osmanlı’da Oryantalist Algıya Mobilya Üzerinden Bir Okuma” başlığını taşıyan bu çalışmadaOsmanlı’nın Oryantalizme bakışı ve bu kavramı nasıl algıladığını sorgulamak vemobilyalar üzerinden kullanım eşyalarının temsiline farklı bir perspektiftenokuma yapmak amaçlanmıştır.

Orientalism, attributed to the 19th century and to Orientalistdiscourse, is often expressed in cultural and ideological platforms in definingthe relationship of power between East and West. However, by finding itsexpression in Edward Said's work, Orientalism allows many studies to be donewith new perspectives and interpretations. This concept, which the West uses todefine the East, adopts a complexity of meanings by settling into everyday lifeand is starting to be used instead of oriental (inherent in the east). How was the concept of the Orientalist, used to describe everything thatbelonged to the East for the West, perceived and comprehended in the OttomanEmpire? Did Orientalism, which also began to be pronounced in the OttomanEmpire, (itself situated towards the east geographically), mean a conceptimported from the west, or did the Empire create its own Orientalism? This study, titled "Oriental orOrientalist? A study of the Orientalist perception in the Ottoman Empire fromthe perspective of furniture", is aimed to question the Ottomans'approach to Orientalism and how they perceived this concept, and to study therepresentation of daily-used objects from a different perspective, particularlyregarding furniture.
Bellek ve Sanat İlişkisi: Canan Tolon ve Sarkis Zabunyan
The Relationship Between Art and Memory: Canan Tolon and Sarkis Zabunyan
Yazar: Karaçalı Annepçioğlu, Hülya; Kurt, Cüneyt
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Canan Tolon,Sarkis Zabunyan,Bellek,Sanat ; Canan Tolon,Sarkis Zabunyan,Memory,Art

Buçalışmada Türkiye’nin önde gelen çağdaş sanatçılarından Canan Tolon ve SarkisZabunyan çerçevesinde bellek ve sanat ilişkisi ele alınmıştır. Her iki sanatçı,mimari eğitimlerinin de katkısıyla mekân üzerinden bellek ve sanat ilişkisininet bir şekilde görebileceğimiz çalışmalar üretmişlerdir. Kendi geçmişlerinden yolaçıkarak bellek, zaman, anı, mekân, iz gibi konular çerçevesinde çalışmalarınıdeneysel bir şekilde sürdürmüşlerdir. Makalede Tolon’un ve Sarkis’in çalışmalarıüzerinde durulmuştur. Literatür araştırması ve inceleme yöntemi kullanılarakbetimsel bir değerlendirme yapılmıştır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, CananTolon ve Sarkis Zabunyan üzerinden bellek ve sanat ilişkisini incelemektir. Bubilgiler ışığında bellekte yer alan deneyimlerin sanat eserine yansıdığı, belleğinyaratım sürecine etkisinin göz ardı edilemeyecek derecede güçlü olduğuneticesine varılmıştır. 

Inthis study, the relationship between memory and art is discussed in Turkey'sleading contemporary art in the framework of Canan Tolon and Sarkis Zabunyan.Both artists have produced works in which we can clearly see the relationshipbetween memory and art through the contribution of their architecturaleducation.  Based on their backgrounds,they have been working in an experimental style in the context of memory, time,moment, location and trace. The article focuses on the works of Tolon and ofSarkis. A descriptive assessment was made by using literature research and theexamination method. In this context, the aim of this study is to investigatethe relationship between memory and art in the works of Canan Tolon and SarkisZabunyan. In light of this information, it is concluded that experiences inmemory are indeed reflected in their works of art and that the effect of memoryon the creation process cannot be ignored.
AİZANOİ’DAN HOROZLU MEZAR
A GRAVE WITH A COCK FROM AIZANOI
Yazar: Özer, Elif
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Aizanoi,horoz,mezar,nekropolis,kuş ; Aizanoi,cock,grave,necropolis,bird

Bu çalışmada Aizanoi antik kenti kuzey nekropolis’inde bulunan bir mezar ve buluntuları değerlendirilecektir. Mezar 2012 yılında yapılan kazıda bulunmuştur. Kist mezar olup, bir erkek ve olasılıkla bir kadına aittir. Mezardaki gömü tipi inhumasyon’dur. Mezar buluntuları olan terrakotta bir horoz ve kuş figürini, grotesk bir erkek başı, bir kandil, demir civiler ve cam unguentairumlar bu makalede değerlendirilmeye çalışılacaktır. 

In this study, the grave and grave objects which were found in the Northern Necropolis of the antique city of Aizanoi will be evaluated in general terms. The grave was discovered during an excavation in 2012. Being  a cist grave, it belonged to a man and possiblt to a women. The type of burial used in the grave is inhumation. The grave findings are a terracotta cock, bird figurines, a grotesque figurine of a man, a lamb, iron nails, glass unguentarium which are also evaluated in this paper.
KAPADOKYA BÖLGESİ, IHLARA VADİSİ (PERISTREMA) BİZANS DÖNEMİ BAHATTİN SAMANLIĞI KİLİSESİ, SAINT GEORGE (KIRKDAMALTI) KİLİSESİ VE DİREKLİ KİLİSE DUVAR RESİMLERİNİN TAŞIYICI (SIVA-DUVAR) KARAKTERİZASYONU
THE CHARACTERIZATION OF WALL PAINTINGS OF BYZANTINE PERIOD ROCK-CUT CHURCHES IN CAPPODOCCIA REGION AT PERISTREMA, IHLARA VALLEY: BAHATTIN SAMANLIĞI, SAINT GEORGE (KIRDAMALTI) AND DIREKLI CHURCHES
Yazar: Günözü, Hande
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Saint George (Kirkdamalti) Church,Bahattin Samanliği Church,Direkli Church,lime based plasters,wall paintings ; Saint George (Kırkdamaltı) Kilisesi,Bahattin Samanlığı Kilisesi,Direkli Kilise,kireç bağlayıcılı sıvalar,duvar resmi

Bu çalışmada Kapadokya Bölgesi Ihlara Vadisi Bizans Dönemi Saint George (Kırkdamaltı), Bahattin Samanlığı ve Direkli Kiliseleri duvar resmi ve taşıyıcılarından alınan örnekler üzerinde; ESEM-EDX (Philips-FET XL 3D-ESEM-FEG OXFORD X MAX 80 mm2 Xray Detector/ INCA software), XRD ( X Ray Diffraction/ X Işınımı Kırınımı), XRF (X Ray Fluorescence/ X-Işınları Floresans Spektrumu) (XRD-XRF INXITU /DUETTO), FTIR (Fourier Transform Infrared Spectroscopy) aletli analiz metotları ve Asitle Muamele, Kızdırma Kaybı, Jeolojik İnceleme (ince ve çapraz kesit) test metotları kullanılarak; Ihlara Vadisi Saint George, Bahattin Samanlığı ve Direkli Kilisesinde duvar resmi taşıyıcısı ve sıva tabakalarının statigrafisi ve karakterizasyonunu belirlenerek duvar resimlerinin sıva-duvar taşıyıcı karakterizasyonu açığa çıkartılmıştır.

This study investigates the characterization of wall paintings of Bahattin Samanliği, Saint George (Kirkdamalti) and Direkli churches which are Byzantine period rock-cut structures in Cappodoccia region at Peristrema, İhlara valley. In order to reveal the features of the paintings, the stratigraphy and the composition of the carriers and plaster layers are analyzed through ESEM-EDX (Philips-FET XL 3D-ESEM-FEG OXFORD X MAX 80 mm2 Xray Detector/ INCA software), X Ray Diffraction, X Ray Fluorescence, XRD-XRF INXITU /DUETTO, Fourier Transform Infrared Spectroscopy instrumental methods along with calcination, acidic treatment and layer chromatography methods.
ACIYI OKUMAK: TEMSİL VE İFADE BAĞLAMINDA PİETA BETİMLERİ
READING THE SUFFERING: PIETA DEPICTIONS IN THE CONTEXT OF REPRESENTATION AND EXPRESSION
Yazar: Yüzgüller, Serap; Yavuz, Seda
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Pieta,Meryem,acı,temsil,ifade ; Pieta,Virgin Mary,suffering,representation,expression

Var edilen bir acıya ortak kılınmakla, var olan bir acıyı hissetmek keskin bir yol ayrımıdır. 14. yüzyılın başlarında İsa’nın çilesine odaklanan Batı ikonografisinin bu süreçte ürettiği betim tiplerinden biri de ölü İsa’yı annesi Meryem’in kucağında gösteren Pieta imgesidir. Kutsallıktan gerçekliğe ya da göksellikten dünyeviliğe uzanan Pieta izleğinde, sahnenin betimleme anlayışının evrimi çalışmamızın hareket noktasıdır. Üretilen acı ile var olan acı, Batı sanatındaki Pieta heykelleri üzerinden temsil ve ifade bağlamında tartışılmaktadır.   

There is a poignant distinction between feeling an existing suffering and being made a part of a created one. At the beginning of the 14th century, Western iconography focused on the Passion of the Christ but at the same time, it produced some new types of depiction and one of them is Pieta, an image of the sorrowing Virgin Mary holding the dead body of Christ on her lap. The main point of our research is the evolution of the theme of Pieta which is traced from divinity to reality or from the sacred to the profane. The created suffering and the existed suffering are argued in the context of representation and expression with sculptural images of Pieta in Western art.
II. BAYEZİD DÖNEMİ AMASYA ÇEVRESİNDE YEREL BİR BANİ:  HIZIR PAŞA OĞLU MEHMED PAŞA
A LOCAL PATRON IN AMASYA REGION DURING BAYEZID II'S REIGN: MEHMED PASHA THE SON OF HIZIR PASHA
Yazar: Keskin, Mustafa Çağhan
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Osmanlı Mimarisi,Osmanlı Mimarları,II. Bayezid,Mehmed Paşa,Amasya ; Ottoman Architecture,Ottoman Architects,Bayezid II,Mehmed Pasha,Amasya

II. Bayezid Dönemi'nin etkili siyasi figürlerinden biri olan Mehmed Paşa, Amasya ve çevresinde inşa ettirdiği yapılar ile önemli bir yerel bani olarak öne çıkar. Mehmed Paşa'nın baniliğinde gerçekleşen mimari üretimin meydana geldiği II. Bayezid döneminde, Amasya çevresindeki mimari etkinliğin yoğunluğu ve yetkinliği, bölgede etkinlik gösteren donanımlı bir mimar/usta topluluğunun varlığına işaret etmektedir. Mimari ve tarihi veriler, Mehmed Paşa'nın inşa faaliyetlerinde de aynı kişilerin görev aldığını  düşündürmektedir. Bu araştırma, Mehmed Paşa'nın farklı kentlerde inşa ettirdiği yapılar ve inşa sürecinde görev almış mimari aktörleri incelemeyi amaçlamaktadır.  

Mehmed Pasha, an influential political figure of Bayezid II's reign, was remarkable with his architectrual patronage around Amasya region. The quality and quantity of architectural production in Amasya during Bayezid II's reign refer to a group of competent architects/masters working around. Architectural and historical data indicate that these architects/masters have participated in the building processs of the monuments commissioned by Mehmed Pasha, as well. This research aims to analyze the architectural patronage of Mehmed Pasha with the architectural actors.
KIBRISLI ALİ RUHİ EFENDİ VE KIBRIS’TAKİ İMAR FAALİYETLERİ
ALI RUHI EFENDI AND HIS CONSTRUCTIVE CTIVITIES/FUNCTIONS IN CYPRUS
Yazar: Kavalçalan, Enes
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Ali Ruhi Efendi,Kıbrıs,vakıflar ; Ali Ruhi Efendi,Cyprus,foundations

Ali Ruhi Efendi’nin hayatı hakkında pek fazla bilgi bulunmamaktadır.  Girne’ye bağlı Gambili (Hisarköy)’de doğup büyüdüğü bilinmektedir.  II. Mahmud’un saltanat döneminde, 1826 yılında Tersane Hazinesi tarafından Kıbrıs muhassıllığı görevine atanmıştır. Aldığı görevi başarıyla yerine getiren Ali Ruhi Efendi Kıbrıs'ta yaptırdığı hayır yapılarıyla da ün kazanmıştır. İnşa ettirdiği yapılarla bani kimliğini de ön plana çıkaran Ali Ruhi Efendi muhassıllık görevini sürdürdüğü süre zarfında dört çeşme, bir cami, bir sıbyan mektebi, bir muvakkithane ve bir kütüphane yaptırmıştır. Yaptırdığı eserlerin devamlılığını da düşünen Ali Ruhi Efendi, bu eserlerin ihtiyaçlarının karşılanması için vakıflar kurdurmuştur. Osmanlı imparatorluğunun dağılma süreci yaşadığı böyle bir dönemde, Kıbrıs gibi farklı etnik grupların üzerinde hayatını sürdürdüğü bir adada, bu tarz inşa faaliyetlerinin devam etmesi hangi gruba ait olursa olsun halkların ortak kültür çevresinde toplanmaya çalışıldığının bir göstergesi olarak kabul edilebilir.  Bu bağlamda yapılan araştırmayla, imar faaliyetleri ele alınan Ali Ruhi Efendi’nin Kıbrıs'taki bani kimliği ortaya konulmaya çalışılacaktır. Günümüze ulaşamayan yapıları da içeren bu çalışmada ilk defa Ali Ruhi Efendi’nin yaptırmış olduğu eserler bir başlık altında toplanmıştır. 

We do not have enough information on Ali Ruhi Efendi’s life. We know that he was born in Gambili (Hisarköy) which is a part of Girne. In 1826, during the reign of Sultan II. Mahmud, he was appointed as the tax collector of Cyprus by Tersane Hazinesi. Ali Ruhi Efendi fulfilled his service successfully and also in this period he had a lot of social structures done. During his governorship period he built four fountains, a mosque, a primary school, a library and a muvakkithane1. Ali Ruhi Efendi became famous on the island with these building activities. For the maintenance of these buildings he also established many vakfs.  In a period in which Ottoman empire start to regress, in the island of Cyprus that host many kinds of ethnical identity, continuation of this kind of activities shows us that all members of the population tried to come together around the common cultural values.  This study is about Ali Ruhi Efendi’s constructive functions. In this context, all the constructions that he contributed to are studied for the first time under the same topic and also we investigate the buildings that could not survive until today
DMİTRİ ŞOSTAKOVİÇ’İN LA MİNÖR OP.77 (OP.99) 1.KEMAN KONÇERTOSU’NA SEMİYOTİK BİR GENEL BAKIŞ
A SEMIOTIC REVIEW TO A MINOR OP.77 (OP.99) FIRST VIOLIN CONCERTO OF DMITRI SCHOSTAKOVI
Yazar: Ganiyev, Togrul
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: 1.Keman Konçertosu,Sovyet Rusya,müzikal işaret ve semboller,semiyotik analiz ; First Violin Concerto,Soviet Russia,Musical signs and symbols,Semiotic analysis

Bu çalışma, Dmitri Şostakoviç’in 1.Keman Konçertosu için genel bir müzikal semiyotik incelemeyi amaçlamaktadır. Bu sayede konçertonun müzikal karakterini ortaya koyan birçok işaret, sembol ve onların müzik içerisindeki anlamları değerlendirilebilecektir. Uzun soluklu arkadaşı orkestra şefi Yevgeny Mravinsky’nin de belirttiği gibi Şostakoviç eserlerindeki maksat ve hedeflerini genelde çok özel görüntü ve çağrışımlar kullanarak yapmıştır (Wilson. 1994:139). Şostakoviç’in 1.Keman Konçertosu, bestecilik ve müzikal sitilinin olgun ve derin felsefesi ile birleştiği ayrıcalıklı keman konçertolarındandır. Bir konçerto olarak değerlendirildiğinde formu, sitili, keman yorumu ve müzikal ifadesi oldukça farklı ve dikkat çekici bir yapıya sahiptir. Bu yapısı ile günümüze kadar birçok Keman yorumcusu hatta müzikolog tarafından aşırı ilgi görmüş 2.Keman Konçertosu’nu bile gerisinde bıraktırmıştır. Şostakoviç’in 1947-1948 yıllarında yazdığı 1.Keman Konçertosu’nda kullandığı müzikal ögeler, besteleme sitili ve müzikal ifadesi ile ortaya çıkarmak istedikleri semiyotik bir inceleme ışığında değerlendirmeye alınmıştır.   

This study attemps  for a semiotic review to First Violin Concerto (op.77) of Shostakovich. Thus, it can be evaluated many signs, symbols that reveal the musical character of the concerto and also their meanings in the music. His longtime collaborator Yevgeny Mravinsky said that "Shostakovich very often explained his intentions with very specific images and connotations (Wilson. 1994:139). Combined his composition and musical style with his maturity and deep philosophy, First Violin Concerto of Shostakovich is among the privileged violin concertos. First Violin Concerto (1947-48) has a remarkable structure as its form, style, violin interpretation and musical expression. Briefly, Musical materials, composing style from this concerto and those Shostakovich wants to reveal by its musical expression has been evaluated in the light of a semiotic analysis.
BİR STANDART YARATMA ARACI OLARAK TÜRKİYE’DE VERNAKÜLER MİMARLIK
AS A TOOL OF STANDARD CREATION VERNACULAR ARCHITECTURE IN TURKEY
Yazar: Paköz, Aslihan Ece
Dergi: Art-Sanat No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Vernacular,architecture,typology,standard,Turkey ; Vernaküler,mimarlık,tipoloji,standart,Türkiye

Vernaküler mimarlık, bir yörenin kendine özgü mimari biçimlenme dili olarak tanımlanmaktadır. Bu mimari biçimlenmeyi anlatan; sivil mimari, halk mimarlığı, yerel mimarlık, geleneksel mimarlık, mimarsız mimarlık, spontene, indigene, primitif, etnik, folklorik, anonim, bölgesel mimarlık gibi bir çok kavram bulunmaktadır. Bu çalışmada bu kavramlar arasında en tarafsız karşılığı olduğu düşünülen “vernaküler mimarlık” kavramının kullanılması tercih edilmiştir. Vernaküler mimariyi oluşturan yapılar tanımlanırken yapıların benzerliklerinden hareket edilmekte ve bu benzerlikleri ortaya çıkarmak için tipolojik sınıflandırma yönteminden yararlanılmaktadır. Bu yöntem, yapılardaki çeşitliliği görmemeye ve yapıları birbiri ile özdeş kılmaya yol açmaktadır. Çalışmada, vernaküler mimarlık alanında kullanılan tipolojik sınıflandırma yönteminin Türkiye’de neden güncelliğini koruduğu sorgulanacak ve vernaküler mimarlıkta sınıflandırma ısrarının nedenleri üzerine savlar ileri sürülecektir. 

Vernacular architecture is defined as a unique language of architectural stylization in a region. There are various notions such as civic architecture, folk architecture, local architecture, architecture without architects, spontaneous, primitive, ethnical, folkloric, anonymous, regional architectures etc. that depict this type of architectural stylization. In this study, the notion “vernacular architecture”, which is considered to be the most impartial concept amongst those aforementioned notions, is preferred. When defining the structures that form the vernacular architecture, the starting point is the similarities of the structures and in order to reveal such similarities, the typological classification method is utilized. This method causes the diversity in the structures to be ignored and it renders the structures identical to each other. This study asks why the typological classification method used in the vernacular architecture still retains its popularity, and arguments are forward about the reasons of classification persistence in the vernacular architecture.