hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Dr. Zigardelakizade Salih Nabi: Psikiyatri ve Müzik
Dr. Zigardelakizade Salih Nabi (1886-1914): Psychiatry and Music
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 10 No. 2, 2010

Salih Nabi Zigardelakizade, a junior student of the Military MedicalSchool in Istanbul at the turn of the century, was an enthusiast of both musicand psychiatry. He published his lectures in a pamphlet entitled: Philosophy ofMusic (1910), before leaving for an internship at the Bel-Air asylum in Geneva, where he studied under Prof. Rodolphe Weber, the first director of this moderninstitution. Salih Nabi published a thesis on the Mental asylums of the 20thcentury and the Bel-Air Asylum in Geneva (in Turkish) in 1911. This welldocumented text constituted a blueprint for reformed psychiatric institutions inTurkey, and still serves as a reference for the early years of the Bel-Air asylum– presently, the Hôpitaux Universitaires de Genève - Belle-Idée. Dr. Salih Nabigraduated in 1911, but could not pursue a career in psychiatry. He was posted inthe Thracian front during the Balkan Wars of 1912-1913. Misfortunately, Dr.Salih Nabi Zigardelaki succumbed to typhus in Ankara, shortly after hisappointment to Eastern Turkey. This presentation compliments his brief vita byestablishing his date of decease, and is appended with a brief report of his visitto the psychiatric clinics of the Greek (Balıklı) and Armenian (Surp Prigich)hospitals in his native Yedikule district of Istanbul.

Salih Nabi Zigardelakizade, a junior student of the Military MedicalSchool in Istanbul at the turn of the century, was an enthusiast of both musicand psychiatry. He published his lectures in a pamphlet entitled: Philosophy ofMusic (1910), before leaving for an internship at the Bel-Air asylum in Geneva, where he studied under Prof. Rodolphe Weber, the first director of this moderninstitution. Salih Nabi published a thesis on the Mental asylums of the 20thcentury and the Bel-Air Asylum in Geneva (in Turkish) in 1911. This welldocumented text constituted a blueprint for reformed psychiatric institutions inTurkey, and still serves as a reference for the early years of the Bel-Air asylum– presently, the Hôpitaux Universitaires de Genève - Belle-Idée. Dr. Salih Nabigraduated in 1911, but could not pursue a career in psychiatry. He was posted inthe Thracian front during the Balkan Wars of 1912-1913. Misfortunately, Dr.Salih Nabi Zigardelaki succumbed to typhus in Ankara, shortly after hisappointment to Eastern Turkey. This presentation compliments his brief vita byestablishing his date of decease, and is appended with a brief report of his visitto the psychiatric clinics of the Greek (Balıklı) and Armenian (Surp Prigich)hospitals in his native Yedikule district of Istanbul.
ASUMAN BAYTOP’UN ÖZGEÇMİŞİ, BOTANİK GEZİLERİ, BİTKİ KOLEKSİYONU, KİTAPLARI, YAYIN LİSTESİ
ASUMAN BAYTOP’UN ÖZGEÇMİŞİ, BOTANİK GEZİLERİ, BİTKİ KOLEKSİYONU, KİTAPLARI, YAYIN LİSTESİ
Yazar: Günergün, Feza
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Asuman,Baytop’un,özgeçmişi

Prof. Dr.sc.nat., Dr.h.c.Asuman BAYTOP, 1920 yılında İstanbul’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sainte-Pulchérie Fransız Kız Orta Okulu’nda, lise öğrenimini Şişli Terakki Lisesi’nde, yüksek  öğrenimini İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Eczacı Mektebi’nde yaptı. Bu okuldan Haziran 1943’te mezun oldu. Eylül 1943’te İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Farmakobotanik veGenetik Enstitüsü’ne asistan olarak girdi. Burada, Genel Botanik, Farmakobotanik ve Farmakognozi ders ve laboratuarlarında Ord.Prof.Dr. Alfred Heilbronn’un asistanlığını yaptı. 1947-1949 yılları arasında Zürich’te, Eidgenössische Technische Hochschule’nin Eczacılık Enstitüsü’nde Farmakognozi dalında, Prof.Dr. Hans Flück’ün yanında doktorasını yaptı ve Dr.sc.nat. ünvanını aldı. Haziran l949’da yurda döndü ve İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Eczacı Okulu Farmakognozi Enstitüsü’ne asistan olarak girdi. 1952’de Üniversite doçenti oldu. 1954’te aynı enstitüde doçent kadrosuna atandı. 1963’te Üniversite profesörü oldu.

Prof. Dr.sc.nat., Dr.h.c.Asuman BAYTOP, 1920 yılında İstanbul’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sainte-Pulchérie Fransız Kız Orta Okulu’nda, lise öğrenimini Şişli Terakki Lisesi’nde, yüksek  öğrenimini İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Eczacı Mektebi’nde yaptı. Bu okuldan Haziran 1943’te mezun oldu. Eylül 1943’te İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Farmakobotanik veGenetik Enstitüsü’ne asistan olarak girdi. Burada, Genel Botanik, Farmakobotanik ve Farmakognozi ders ve laboratuarlarında Ord.Prof.Dr. Alfred Heilbronn’un asistanlığını yaptı. 1947-1949 yılları arasında Zürich’te, Eidgenössische Technische Hochschule’nin Eczacılık Enstitüsü’nde Farmakognozi dalında, Prof.Dr. Hans Flück’ün yanında doktorasını yaptı ve Dr.sc.nat. ünvanını aldı. Haziran l949’da yurda döndü ve İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Eczacı Okulu Farmakognozi Enstitüsü’ne asistan olarak girdi. 1952’de Üniversite doçenti oldu. 1954’te aynı enstitüde doçent kadrosuna atandı. 1963’te Üniversite profesörü oldu.
Osmanlı saray eczanesinin teşkilât ve idaresi (XIX. yüzyılın ikinci yarısında)
The organisation and administration of the Ottoman court pharmacy in the second half of the 19th century
Yazar: Terzi, Arzu
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Osmanlı saray eczanesi, Topkapı Sarayı, Yıldız Sarayı, Mavroyani Paşa, II. Abdülhamid, hekimbaşı, saray hekimliği, eczacılık tarihi, tıp tarihi ; Ottoman court pharmacy,Topkapı Sarayı,Yıldız Palace,Mavrogeny Pasha,II. Abdulhamid,court physicans,history of pharmacy,history of medicine

Çalışmada Hekimbaşılığın görev alanının padişah doktorluğu ve saray eczaneleri idareciliği ile sınırlandırılması sürecinden başlanarak, saray eczanesinin (Eczâhâne-i hümâyûn) idare ve teşkilatı, bugüne kadar incelenmemiş Osmanlı arşiv belgeleri ışığında ortaya konulmuştur. Saray eczanesi hakkında düzenlenmiş orijinal bir talimatnameden faydalanmak suretiyle, burada görevli doktor ve cerrahların atanma şartları ve yükümlü oldukları vazifeler belirlenmiştir.

The present study aims to enlighten the organisation and administrationof the pharmacy of the Otoman Palace in the last quarter of the 19th century.Managed by the Sultan’s chief physician (Sertabib-i şehriyâri), the courtpharmacy (Eczâhâne-i hümâyûn) underwent a reorganisation during the earlyyears of Sultan Abdulhamid II’s reign and was endowed with new cadres. Aregulation issued for this purpose exposes the requirements of the personel to beappointed and their duties. The analysis of this regulation will hopefullycontribute to our present knowledge on the functioning of the pharmacy and theservices it provided.
Gouinia Cinsi (Poaceae) ve Dr. François-Marie-Gabriel Goüin
The Genus Gouinia (Poaceae) and Dr. François-Marie-Gabriel Goüin
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: François-Marie-Gabriel Goüin,Merdrignac,Gouinia,plant collectors,Vera Cruz,Mexico,French marine,Crimean War,Turkey ; François-Marie-Gabriel Goüin, Merdrignac, Gouinia, bitki toplayıcıları, Vera Cruz, Meksika, Fransız bahriyesi, Kırım Savaşı, Türkiye

Dr. François-Marie-Gabriel Goüin (1818-1873), Fransız bahriyesinde görev almış bir cerrahtır. Deniz kuvvetlerine 1841‟de katılmış, Batı Afrika‟da ve Güney Asya‟da görev almıştır. Kırım Savaşı‟na da katılan Dr. Goüin, özellikle kolera salgınlarındaki uğraşıları için, Mecidiye nişanı ile ödüllendirilmiştir. Daha sonra, 1865-1867 yıllarında Meksika‟da, Vera Cruz deniz hastanesinin başhekimi olarak bulunan Dr. François Goüin burada botanik araştırmaları yapmış ve yörenin buğdaygillerini (Poaceae) toplamıştır. Dr. Goüin‟in 1873‟te ölümünden sonra, bu buğdaygillerin bir cinsine Gouinia adı verilmiştir. Goüin ailesinden Marguerite Kerven Türkiye‟de yaşamıştır.

Dr. François-Marie-Gabriel Goüin (1818-1873) was a surgeon in theFrench navy and an amateur plant collector. Born in Merdrignac in Côtes-duNord, Bretagne, on 28th April 1818, he graduated from the Rennes University.Dr. Goüin joined the navy in 1841, and attended the expeditions in the Gulf ofGuinea, Gabon, India and China from 1844 on. He was the sanitary officer for the crew of the navy based in Lorient during the Crimean War. Dr. FrançoisGoüin was decorated by the Ottoman and French governments for hisoutstanding service in the cholera epidemic of 1855-1856.Dr. François-M.-G. Goüin was appointed director of the naval hospital atVera Cruz following the French occupation of Mexico (1864-1867). Dr. Goüinwas also attached to botanical research team of the French scientific mission,from his arrival in Vera Cruz in June 1865 to his departure in the March of1867. He developed a particular interest in collecting specimens of grassesendemic on the eastern coast of Mexico, and the genus Gouinia of grasses wasnamed by Eugène Fournier in his honour. He retired in 1867 to continue hisbotanical research in collaboration with the Muséum d‟Histoire Naturelle deParis. François-Marie-Gabriel-Goüin passed away on 18th October 1873 fromtyphoid fever which he contracted from a patient of his.
Bunsen beki ve spektral analizin doğuşu ve Türkiye’de tanıtılması
The Bunsen burner, the birth of spectral analysis and their introduction to Turkey
Yazar: Dölen, Emre
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Aziz Bey of Crimea,Bunsen burner,Gustav Kirchhoff,Robert Wilhelm Bunsen,spectral analysis,spectroscopy ; Bunsen beki, Gustav Kirchhoff, Robert Wilhelm Bunsen, Kırımlı Aziz Bey, spektral analiz, spektroskopi

Onsekizinci yüzyılın ikinci yarısında Fransa‟da ve İngiltere‟de aydınlatmada kullanmak üzere havagazı üretilmeye başlanmış ve bu gazın borular ile dağıtımı neticesinde, ondokuzuncu yüzyılda Avrupa şehirlerinde gaz lambalarının kullanımı giderek yaygınlaşmıştır. Ondokuzuncu yüzyılın önde gelen kimyagerlerinden Robert Wilhelm Bunsen (1811–1899), sezyum ve rubidyum elementlerini keşfetmiş, spektral analiz kanunlarını ortaya koymuş olmanın yanı sıra, laboratuar araç-gereçleri icad etmede ve geliştirmede özellikle başarılı bir kimyagerdi. Geliştirdiği ekipman içinde gaz analiz gereçleri, fotometreler ve Bunsen beki olarak tanıdığımız bek de bulunuyordu. Bunsen‟in Peter Desaga ile geliştirdiği bekin çalışma prensibi, hava ile havagazının yanma öncesinde karışmasıydı. Bunsen, Heidelberg‟deki laboratuarını bu bekler ile donatmış ve tarifini ilk defa 1857 yılında yayımlamıştır. Bunsen beki, kimyada yeni araştırmalara yol açmış, Bunsen ve Gustav Kirchhoff, bu bek sayesinde spektral analiz tekniğini bulmuş ve geliştirmişlerdir. Spektroskopi ve Bunsen beki, Türkiye‟de ilk defa Kırımlı Dr. Aziz İdris Bey (1840–1878) tarafından tanıtılmıştır. Dr. Aziz Bey, Kimya-yı Tıbbi (Istanbul 1871) adlı eserinde spektral analize yaklaşık 10 sayfa ayırmıştır. Bu bildiri, Aziz Bey‟in Bunsen beki ve spektral analiz hakkında söylediklerini ve kitabında bu konuda kullandığı terminolojiyi incelemektir.

Work undertaken to produce and use coal gas for lighting in France andEngland in the second half of the 18th century was followed by itsdissemination through pipes and the wider use of gas lamps in the early 19thcentury in major European cities. Robert Wilhelm Bunsen (1811–1899), aleading chemist of the 19th century, discovered Caesium and Rubidiumelements, laid down the laws of spectral analysis, and was especially successfulin inventing and developing laboratory equipment such as gas analysers,photometers and the Bunsen burner. His idea of mixing air and coal gas beforethe combustion was the basis of the Bunsen burner, which he developedtogether with Peter Desaga. Bunsen soon equipped his laboratory in Heidelbergwith such burners and first described it in an article dated 1857. The Bunsenburner furthered the research in chemistry and led to the birth of spectralanalysis, that Bunsen developed together with Gustav Kirchhoff in Heidelberg. Spectroscopy and the Bunsen burner was first introduced in Turkey by Dr.Aziz İdris Bey (1840 –1878) who devoted about 10 pages to spectral analysis inhis book Kimya-yı Tıbbi (Medical Chemistry, Istanbul 1871). The present paperaims to examine the information „Crimean‟ Aziz Bey gives about spectralanalysis, the Bunsen burner, and the terminoloy he employed in his book.
Türkiye’de Diş Hekimliği Eğitim ve Öğretimi (1908-1933)
The history of dentistry education in Turkey (1908-1933)
Yazar: Baltacıoğlu, Ali; Baltacıoğlu, İsmail
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Cemil Topuzlu,dentistry education,Faculty of Dentistry,Halit Şazi Bey,history of dentistry,Istanbul University,Mustafa Münif Kocaolçun,School of Dentistry ; Cemil Topuzlu, Dişçi Mekteb-i Alisi, Diş hekimliği Fakültesi, diş hekimliği öğretimi, diş hekimliği tarihi, Halit Şazi Bey, İstanbul Üniversitesi, Mustafa Münif Kocaolçun

Türkiye‟de diş hekimliği öğretimi, İstanbul Darülfünunu Tıp Fakültesi‟ne bağlı olan Eczacı ve Dişçi ve Kabile Hastabakıcı Mektebi içinde 1909 yılında başlamıştır. Dişçi Mekteb-i Alisi, İstanbul‟un Kadırga semtindeki Menemenli Mustafa Paşa konağında yer almaktaydı. Tıp Fakültesi dekanı Dr. Cemil Paşa [Topuzlu, 1866-1958] ile Dr. Kösemihalzade Halit Şazi Bey (1869-1921) elbirliği ederek dişçi okulunu kurmuşlar ve Dr. Mustafa Münif Paşa [Kocaolçun, 1855-1937], okulun müdürlüğüne getirilmiştir. 1933 Üniversite Reformu‟nun ardından, dişçilik eğitimi, eczacılık ve ebelik eğitiminden ayrılmış ve Diş Tababeti Mektebi kurulmuş ise de, okul İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi‟ne bağlı kalmıştır. Bu çalışmamızda, Tıp Fakültesi‟nin dişçi okulu üzerindeki hegemonyasının kuvvetle hissedildiği 1908-1933 dönemi incelenecektir.

The teaching of dentistry started in 1909 in the “School of Pharmacy, Dentistryand Midwifery” attached to the Faculty of Medical Sciences of the IstanbulDarülfünunu (University). The School was located at the mansion ofMenemenli Mustafa Pasha at the Kadırga district of Istanbul. The dean of theMedical Faculty Dr. Cemil Paşa [Topuzlu, 1866-1958] and Dr. KösemihalzadeHalit Şazi Bey (1869-1921) collaborated in the foundation of the School, andthe first director was Dr. Mustafa Münif Paşa [Kocaolçun, 1855-1937].Following the University Reformation of 1933, the teaching of pharmacy andmidwifery became separated from the teaching of dentistry with the creation ofthe “School of Dentistry.” This school was still attached to the Medical Facultyof Istanbul University. The present paper examines the early decades of theteaching of dentistry (between 1908 and 1933) when the hegemony of theMedical Faculty‟s administration was strongly felt on the School.
Osmanlı eczacılığında bir kilometre taşı: İngiliz Eczanesi, İstanbul
A Milestone in Ottoman Pharmacy: The British Pharmacy in Istanbul
Yazar: Tekiner, Halil
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Eczacılık tarihi, İngiliz Eczanesi, İstanbul eczaneleri, Joseph Canzuch, Kansuk Eczanesi, Kansuk Laboratuarı, Muhittin Hüsnü Kansuk, Noël Canzuch ; British Pharmacy,history of pharmacy,Istanbul pharmacies,Joseph Canzuch,Kansuk Laboratory,Muhittin Hüsnü Kansuk,Noël Canzuch Pharmacy of England,Pharmacie Canzuch

1859 – 1965 yılları arasında faaliyet gösteren İngiliz Eczanesi, Osmanlı  devri hazır ilâç yapımcılığına öncülük etmiş eczanelerden biridir. Yüzyılı aşkın  süre Beyoğlu-İstiklal Caddesi‟nde önce aynı aileden eczacılarla (Noël Canzuch,  Joseph Canzuch, François Canzuch, Vincent Giannetti ve Silvio Giannetti)  ardından 1934 Soyadı Kanunu‟yla “Kansuk” soyadını alacak olan Muhittin  Hüsnü Bey hizmet vermiştir. Bu kişiler arasında 1881 yılında Londra‟da  düzenlenen Tıp Kongresi Sergisinde kazandığı liyakat diploması nedeniyle  Joseph Canzuch özel bir öneme sahiptir. Eczane 1932‟de Ecz. Muhittin Hüsnü  Bey tarafından satın alınarak faaliyetine “İngiliz Kansuk Eczanesi” adı altında  1965‟e kadar devam etmiştir. M. Hüsnü Bey ve Dr. İsmet Sözen tarafından  1960 yılında kurulan Kansuk Laboratuarı bugün de Türk ilâç sanayindeki yerini  korumaktadır.

The British Pharmacy (1859 – 1965) in Istanbul was one of the pioneerpharmacies of the Ottoman Empire because of the large scale of its drugmanufacturing business. For more than a century, it served on the Grande Ruede Péra (today Istiklal Street) in the Beyoglu District of Istanbul, where it wasrun by different members of the same family: Noël Canzuch, Joseph Canzuch,François Canzuch, Vincent Giannetti and Silvio Giannetti. Among them, thepharmacist Joseph Canzuch was succeeded in receiving a “Diplome de mérite”at the International Medical Congress (London) in 1881. In 1932, the pharmacywas purchased by Pharmacist Muhittin Hüsnü Kansuk who adopted the originalname (Canzuch) with only a slight difference in pronounciation, as his surname.He ran the British Kansuk Pharmacy until 1965. In 1960, M. H. Kansuk and Dr.İsmet Sözen set up a drug manufacturing company under the name KansukLaboratuarı which is still part of the Turkish pharmaceutical market today.
Osmanlı İmparatorluğu’nda Afyonun Tarihi
Opium in the Ottoman Empire: Historical Notes
Yazar: Mat, Afife
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Afyon, Giorgio Della Sudda, haşhaş, Papaver somniferum, Paris Sergisi (1867), Türk afyonu ; Giorgio Della Sudda,opium,opium poppy,Papaver somniferum,Paris Exhibition of 1867,Turkish opium

Haşhaş bitkisi, (Papaver somniferum) Anadoluda MÖ 2000’den beri yetişmektedir. Hattuşa’da bulunan kil tabletler, haşhaş ve afyon üretimi hakkında ayrıntılı bilgi içerir. P. Belon (1517-1564), J. P. De Tournefort (1656- 1708) ve G.A. Olivier (1756-1814) gibi Avrupalı gezginler, Osmanlı İmparatorluğu’nde afyon üretimini seyahatnamelerinde anlatmaktadırlar. Yüksek kalitede morfin içeren Türk afyonu, Avrupa’da en iyi afyon olarak bilinirdi. Bu afyon, Avrupa sergilerinde Osmanlı eczacıları Francesco della Sudda (1814-1866) and Giorgio della Sudda (Fayk Bey, 1835-1913) tarafından sergilenmiş ve ödüllendirilmiştir. G. Della Sudda, 1867 Paris Sergisi’ne afyon örneklerinden oluşan bir koleksiyon ile katılmış ve bu münasebetle Monographie des Opiums de l'Empire Ottoman Envoyés à l'Exposition Universelle de Paris adlı bir yayın yapmıştır.

Opium poppy (Papaver somniferum) has been cultivated in Anatoliasince 2000 BCE. The clay tablets discovered in Hattusha, the capital of theHittite Empire, give rather detailed information on the opium poppy and theopium production. In their itineraries, European travellers such as P. Belon(1517-1564), J. P. De Tournefort (1656-1708) and G.A. Olivier (1756-1814)relate the production of opium, and its use in the Ottoman Empire. The Turkishopium containing high quantity morphine, was regarded in Europe as the bestquality of opium. Ottoman drugs were displayed in European exhibitions by theOttoman pharmacists Francesco Della Sudda (1814-1866) and Giorgio DellaSudda (Fayk Bey, 1835-1913), where they were rewarded. G. Della Sudda tooka collection of opium specimens to the 1867 Paris Exhibition, and alsopublished a booklet on the opium production and trade in the Ottoman Empireon the occasion: Monographie des Opiums de l'Empire Ottoman Envoyés àl'Exposition Universelle de Paris.
Ormancılık ve ziraat okulları için İlm-i Nebatat: Mıgırdiç Hekimyan, 1880 ve Apraham Allahverdi (Hüdaverdi), 1911-1913
Botany books for forestry and agriculture schools in Turkey, by Mıgırdiç Hekimyan, 1880 and Apraham Allahverdi (Hüdaverdi), 1911-1913
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Botany books,forestry education,agricultural training,Halkalı,Turkey,Mıgırdiç Hekimyan,Hüdaverdi,Apraham Allahverdi. ; Botanik kitapları, ormancılık öğretimi, tarım eğitimi, Halkalı, Türkiye, Mıgırdiç Hekimyan, Hüdaverdi, Apraham Allahverdi

Türkiye’de botanik (nebatat, ilm-i nebatat) dersi önce tıp bilimleri içinde, hekimler tarafından öğretilmeye başlanmıştır. Daha sonra kurulan tarım ve ormancılık okullarının ders programı içinde botanik, temel derslerin başında gelmektedir. Bu okullarda botanik derslerinin kimler tarafından verildiği bilinmekteyse de dersin kapsamı konusundaki bilgilerimiz az sayıdaki ders kitabıyla sınırlıdır. Orman Mektebi’nin müdürü Mıgırdiç Hekimyan (1847-1927) tarafından 1880’de İstanbul’da yayımlanan İlm-i Nebatat (İlm-i Nebatat ve Teşhis-i Ahşab) Tıbbiye’nin dışında okutulan ilk botanik kitabı olmuştur. Özenli bir baskısı olan kitap iki bölümden oluşmaktadır: temel botanik ve ağaç anatomisi. Hekimyan, kitabında yabancı terimler kullanmaktan kaçınmış, bir Osmanlıca-FransızcaTürkçe bitki terimleri sözlüğünü kitabının sonuna eklemiştir. Sırasıyla, Halkalı Ziraat ve Baytar Mektebi (1892) ile Halkalı Ziraat ve Ormancılık Mekteb-i Alisi (1903) ve Orman Mektebi’nde (1910) öğretmenlik yapan Apraham Allahverdi’nin (Hüdaverdi) botanik ders notları ise öğrencileri tarafından derlenmiş ve çoğaltmıştır. Hüdaverdi Bey’in İlm-i Nebatat adını taşıyan ders notlarının ilk baskısı 1911 yılında yapılmıştır. Kriptogam (İlm-i Nebatatdan Zat’ül-ilkah-ı hafiye – Cryptogames) başlığını taşıyan ikinci kitabı ise yine şapirografi ile 1913’te basılmıştır. Allahverdi Bey’in tanıtılan yayınları nadir eserler olup birer kopyaları bilinmektedir.

Botany was part of the curricula at the School of Forestry and Mining,and the School Agriculture (Halkalı) in Istanbul. The present paper reviews twobotany books entitledİlm-i Nebatat (lit. Science of Plants). The one byprofessor Mıgırdiç Hekimyan, director of the School of Forestry and Mining,published in 1880, includes a section on wood anatomy, and a glossary ofbotanical terms in Ottoman Turkish and French. M. Hekimyan emphasizes theuse of Turkish botanical terms throughout his text and encourages thetranslation and composition of Turkish equivalents.The botany notes by Apraham Allahverdi (aka Hüdaverdi), professor atthe Halkalı School of Agriculture, were compiled by his students, andmimeograph editions were published between the years 1911 and 1913. Thesehandwritten and richly illustrated notes carry the same title (İlm-i Nebatat).Apraham Allahverdi’s lecture notes on the Cryptogams (1913) were also reproduced by his students. Very few copies of these texts have been conserved.Copies of these textbooks produced some thirty years apart reflect the level ofeducation in the two institutions around at the turn of the century.
Aleppo Observed: Ottoman Syria Through the Eyes of Two Scottish Doctors, Alexander and Patrick Russell
Aleppo Observed: Ottoman Syria Through the Eyes of Two Scottish Doctors, Alexander and Patrick Russell
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 11 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Aleppo,Observed,Syria

Alexander Russell (Edinburgh 1714–Londra 1768) ve Patrick Russell (Edinburgh 1727 – Londra 1805) Osmanlı döneminde Halep’te uzun sürelerle görev yapmış iki kardeş hekimdir. Mesleki çalışmalarının çerçevelediği, The Natural History of Aleppo başlığını taşıyan gözlemleri ‘doğal tarih’ çalışmaları için birincil kaynak niteliğindedir. Leiden Üniversitesi’nden Maurits H. van den Boogert, yapıtın ayrı kitaplar sayılabilecek 1756 ve 1794 baskılarını, 1 yeniden okuyarak değerlendirirken amacını: yazarların formasyonları ile gözlem yöntemlerini anlamak, toplumsal yaşam konusundaki görüşlerini tartışmak ve kitaplarının tıp ve doğa bilimleri bakımından tarihsel değerini ortaya koymak, olarak açıklamaktadır.

Alexander Russell (Edinburgh 1714–Londra 1768) ve Patrick Russell (Edinburgh 1727 – Londra 1805) Osmanlı döneminde Halep’te uzun sürelerle görev yapmış iki kardeş hekimdir. Mesleki çalışmalarının çerçevelediği, The Natural History of Aleppo başlığını taşıyan gözlemleri ‘doğal tarih’ çalışmaları için birincil kaynak niteliğindedir. Leiden Üniversitesi’nden Maurits H. van den Boogert, yapıtın ayrı kitaplar sayılabilecek 1756 ve 1794 baskılarını, 1 yeniden okuyarak değerlendirirken amacını: yazarların formasyonları ile gözlem yöntemlerini anlamak, toplumsal yaşam konusundaki görüşlerini tartışmak ve kitaplarının tıp ve doğa bilimleri bakımından tarihsel değerini ortaya koymak, olarak açıklamaktadır.