ILO’NUN 190 SAYILI ŞİDDET VE TACİZ SÖZLEŞMESİ: KADIN İSTİHDAMINA ETKİLERİ
ILO CONVENTION NO. 190 ON VIOLENCE AND HARASSMENT: IMPACTS ON WOMEN'S EMPLOYMENT
Yazar: Belet, Nuran Halise
Dergi: Akademik Hassasiyetler, Vol. 9 No. 19, 2022
Anahtar kelimeler: ILO,Convention No.190,Violence and Harassment,Women,Gender ; ILO 190 Sayılı Sözleşme,Şiddet ve Taciz,Kadın İstihdamı,Toplumsal Cinsiyet

Dünya genelinde çalışma hayatının süregelen değişimleri içinde kadın ve erkek çalışanların karşılaştıkları eşitsizlikler ve ayrımcılıklar hala devam etmektedir. Özellikle temel insan hakları ihlalleri arasında tanımlanan şiddet ve taciz gerek özel alan gerekse iş yerlerinde istihdam üzerinde olumsuz etkileri olmaktadır. Şiddet ve taciz, çalışma hayatının bütün paydaşlarının birlikte çözmesi gereken temel sorunlardan biridir. Şiddet ve taciz ev içi ya da iş yerinde olsun özellikle cinsiyete dayalı ayrımcılık, toplumsal cinsiyet kalıp yargılar ve bakım sorumlulukları nedeniyle kadın istihdamını erkek çalışanlara göre daha fazla etkilemektedir. Uluslararası Çalışma Örgütü 100. Yılını kutladığı 2019 yılında, şiddet ve tacizi en geniş haliyle tanımlayan ve bütün paydaşların rol ve sorumluluk üstlendiği 190 sayılı “İş Yaşamında Şid¬det ve Tacizin Ortadan Kaldırılması Sözleşmesi” ile şiddet ve tacizi odağına koyduğu ve bu özellikleriyle ilk sayılabilecek bir sözleşmeyi düzenleyerek kabul etti. Sözleşmenin amaç ve kapsamında, kayıtlı veya kayıt dışı, özel veya kamu, geçici ya da sürekli hatta staj yapan, bütün sektörlerde iş ve işle ilgili olan yerlerde yaşanan şiddet ve tacize karşı, çalışanlar ile diğer ilgili kişilerin korunmasını ve önlenmesine yönelik mekanizmaları açıklamaktadır. Bu çalışmamızda 190 sayılı Sözleşmenin konusu, kapsamı ve mekanizmalarına yer verilerek kadın istihdamı üzerindeki etkileri nedensellik ilişkileri ile ele alınmaktadır. Yine makale kapsamında, kadın istihdamını etkileyen ve çalışma hayatının temel sorunlarında olan toplumsal cinsiyet odaklı başlıklar ILO 190 Sözleşmesinin ilgili maddeleriyle birlikte değerlendirilmektedir.

Inequalities and discriminations faced by male and female employees still continue in the ongoing changes in working life around the world. Violence and harassment, defined as violations of fundamental human rights in particular, have negative effects on employment, both in the private sphere and in the workplace. Violence and harassment is one of the main problems that all stakeholders of working life should solve together. Violence and harassment, whether at home or in the workplace, affects female employment more than male workers, especially due to gender-based discrimination, gender stereotypes and care responsibilities. In 2019, when the International Labour Organization celebrated its 100th anniversary, it focused on violence and harassment by accepting “the Convention on the Elimination of Violence and Harassment at Work Life" also known as the International Labour Organization Convention No. 190. Within the purpose and scope of the contract, it explains the mechanisms for the protection and prevention of employees and other related persons against violence and harassment experienced at workplaces across all sectors, whether registered or unregistered, private or public, temporary or permanent, even including internships. In this study, the effects of this Convention on women's employment were discussed with causality relations as well as the subject, scope and mechanisms of the Convention No. 190. Moreover, within the context of this paper, gender-focused topics that affect women's employment which are among the main problems of working life were evaluated together with the relevant articles of the International Labour Organization No. 190 Convention.