hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Gangliyon kisti nedenli nervus suprascapularis sıkışması:  Üç farklı olgunun sonuçları ve literatür değerlendirmesi
Nervus suprascapularis compression caused by ganglion cyst: Results of three different cases and literature review
Yazar: Taşdemir, Zeki; Bulut, Güven; Eceviz, Engin; Elmalı, Nurzat
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Nervus supraskapularis,gangliyon kisti,Glenohumeral eklem ; nervus suprascapularis,ganglion cyst,Glenohumeral joint

Posteriyor glenohumeral eklemdeki gangliyon kistinin supraskapular sinire basısı nadiren karşılaşılan bir omuz ağrısı nedenidir. Bu çalışmada supraskapular sinir sıkışmasına neden olan gangliyon kistlerine yönelik farklı tedavi yöntemlerinin uygulanabilirliğini ilgili literatür ışığında tartışmayı amaçladık. Manyetik rezonans (MR) görüntülemede travma öyküsü olmayan ve omuz ağrısından yakınan üç hastada sağ glenohumeral eklem arkasında gangliyon kisti görünümü ile uyumlu kistik yapı gözlemledik. Glenohumeral eklemde ağrı ve güçsüzlüğe neden olan gangliyon kistleri için literatürde konservatif ve cerrahi tedavi yöntemleri önerilmiştir. Medikal tedaviye yanıtsız hastalarda supraskapular sinirin dekompresyonu için kist nedeninin artroskopik tamirinin veya ortadan kaldırılmasının başarılı sonuçlar verdiği gözlenmiştir. Artroskopik teknik daha az morbidite görülmesi, fonksiyonların daha hızlı düzelmesi, eklem içi patolojilerin daha kolay tespit ve tedavi edilebilmesi nedeniyle açık cerrahiye göre daha avantajlıdır.

Pressure by a ganglion cyst in the posterior glenohumeral joint on the suprascapular nerve is a rare cause of shoulder pain. In this paper, we aimed to discuss in light of the literature the applicability of various treatment modalities for ganglion cysts compressing the suprascapular nerve. In magnetic resonance (MR) imaging, we observed cystic structures compatible with a ganglion cyst behind the right glenohumeral joint in three patients who had been complaining of shoulder pain with no history of trauma. Conservative and surgical methods have been suggested in the literature to treat ganglion cysts that cause pain and weakness in the glenohumeral joint. It has been observed that arthroscopic repair or removal of the cause of the cyst is successful in decompressing the suprascapular nerve in patients unresponsive to medical treatment. Arthroscopic technique is more advantageous than open surgery, providing less morbidity, faster restoration of functionality, and easier detection and treatment of intraarticular pathologies.
Prenatal Tarama ve Teşhis Prosedürlerinin Gebe Kadınlar, Engelliler ve Toplum Üzerindeki Olası Etkilerine Dair Normatif Bir Değerlendirme
A NORMATİVE ASSESSMENT ON POSSIBLE EFFECTS OF PRENATAL TESTS ON PREGNANT WOMEN, THE DISABLED, AND THE SOCIETY
Yazar: Barış, Maide; İlkılıç, İlhan
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Prenatal tarama,Prenatal teşhis,Etik argümantasyon,Normatif analiz ; Prenatal screening,Prenatal diagnosis,Ethical argumentation,Normative analysis

Prenatal tarama ve teşhis prosedürleri fetüsün sağlığı ile ilgili in utero bilgi edinmeyi amaçlayan ve sağlayan uygulamalardır. Bu prosedürler kimi zaman gebe kadın, kimi zaman da toplum için yararlı oldukları argümanıyla savunulmakta ve desteklenmektedir. Bu çalışmada prenatal testlerin kadınlar, engelliler ve toplum üzerindeki olası etkilerine dair normatif bir analiz sunulacak, ardından bunların kimin yararına ya da kimin hakkı olarak uygulandığı sorusuna cevap aranacaktır.

Prenatal testing and diagnostic procedures are a variety of intervention that aim to provide and do provide in utero information about the health of the fetus. These procedures are supported and argued for on grounds that they are beneficent occasionally for the pregnant woman or the society. This study presents a normative analysis on the possible effects of prenatal testing on women, the disabled, and the society, subsequently followed by an inquiry as to whose interests or rights provide the justificatory basis for such intervention.
Yardımcı Üreme Teknikleri İle Oluşan Çoğul Gebeliklerin Değerlendirilmesi Ve Postnatal Maliyet Analizi
An Assessment and Postnatal Cost Analysis of Multiple Pregnancies after Assisted Reproductive Techniques
Yazar: İsal Tosun, Öykü; Karatoprak, Elif Yüksel; Ovalı, Fahri
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; yardımcı üreme tekniği,yenidoğan,maliyet analizi ; assisted reproductive techniques,newborn,cost analysis

Amaç: Çalışmamızda yardımcı üreme teknikleriyle oluşan çoğul gebeliklerden dünyaya gelenyenidoğanları değerlendirmeyi ve yenidoğan yoğun bakım ünitesine enterne edilen bebeklerinpostnatal maliyet analizini yapmayı amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Yardımcı üreme teknikleriyle oluşan çoğul gebeliklerden doğan ve hastanemizdetakip edilen 123 bebek çalışmamıza dahil edildi.Bulgular: Bebekler yenidoğan yoğun bakım ünitesine enterne edilenler ve edilmeyenler olarakayrıldığında ikiz ve üçüz dağılımlarında ve bebek cinsiyeti dağılımlarında istatistiksel olarakanlamlı fark izlenmedi (p=0,056; p=0,77). Enterne olanlarda gestasyonel yaş ortalaması, doğumağırlığı, boy ve baş çevresi ortalamaları istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu(p=0,0001). Enterne olan ve olmayanlar için yapılan infertilite tedavileri arasında anlamlıfark izlenmedi (p=0,036). Enterne olanların takip ve tedavi maliyeti 114.000,0 (min. 248, maks.229.375,0) TL olarak hesaplandı.Tartışma ve Sonuç: Yardımcı üreme teknikleriyle oluşan çoğul gebeliklerde prematürite ve düşükdoğum ağırlığı göz ardı edilmeyecek risk faktörleridir ve buna bağlı olarak neonatal mortaliteve morbidite önemli derecede artmaktadır. Bu durumu önlemek için elektif tek embriyo transferidaha doğru bir yaklaşım gibi görünmektedir

Aim: In this study, we aimed to assess newborns from multiple pregnancies after assisted reproductivetechniques and to perform a postnatal cost analysis for those who were interned inthe neonatal intensive care unit (NICU).Materials and Methods: A total of 123 newborns from multiple pregnancies after assisted reproductivetechniques who were followed up in our hospital were included.Results: There was no statistically significant difference in twin and triplet distributions andinfant gender distributions when the newborns were divided into those who were interned inNICU and those who were not (p=0.056; p=0.77). Mean gestational age, birth weight, height,and head circumference were found statistically significantly lower for those who were interned(p=0.0001). There was no significant difference between the infertility treatments performed forthe NICU-interned and non-NICU-interned groups (p=0.036). The cost of treatment for thosewho were followed up in NICU was calculated to be 114,000.00 (min. 248, max. 229,375.0) TL.Discussion and Conclusion: In multiple pregnancies after assisted reproductive techniques,prematurity and low birth weight are risk factors that cannot be neglected, leading to significantlyincreased neonatal mortality and morbidity. Elective single embryo transfer appears tobe a more appropriate approach for preventing these outcomes.
Tip 2 Diyabette Koroner Arter Hastalığı Varlığı Serebrovasküler Hastalık İçin Bir Risk Faktörü müdür?
Coronary Artery Disease in case of an already diagnosed Type 2 Diabetes, presents as an important risk factor for cerebrovascular disease.
Yazar: Şenyiğit, Abdulhalim
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Tip 2 diyabet,koroner arter hastalığı,karotis intima–media kalınlığı,serebrovasküler hastalık ; Type 2 diabetes,carotid artery intima-media thickness,coronary artery disease,cerebrovascular disease

Amaç: Bu çalışmada, koroner arter hastalığı olan tip 2 diyabetik hastalar ile nefropatisi olan tip2 diyabetik hastaları ana karotis intima–media kalınlığı açısından karşılaştırmak amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya koroner arter hastalığı olan tip 2 diyabetik hastalar (n=36) ve koronerarter hastalığı olmayan, nefropati ile komplike tip 2 diyabetik hastalar (n=31) alındı. Sağ vesol ana karotis arter intima–media kalınlığı B-mod ultrasonografi ile değerlendirildi. Hastalardakardiyovasküler hastalık açısından diğer geleneksel risk faktörleri de değerlendirildi.Bulgular: Koroner arter hastalığının eşlik ettiği diyabet hastalarında hem sağ hem de sol anakarotis arter intima–media kalınlığı, sadece nefropatinin eşlik ettiği diyabet hastalarına göre anlamlıderecede fazla bulundu (sağ ana karotis için 0,99 mm’ye 0,82 mm, sol ana karotis için 1,07mm’ye 0,92 mm; her ikisi için de p<0,05). Hastalarda aterosklerotik diğer kardiyovasküler riskfaktörleri (LDL-kolesterol, HDL-kolesterol, sistolik ve diyastolik kan kan basıncı, diyabet yaşı) ikigrup arasında benzerdi (hepsi için p>0,05).Tartışma ve Sonuç: Koroner arter hastalığı varlığı tip 2 diyabette eşlik eden serebrovaskülerhastalık için önemli bir göstergedir

Aim: This study aims to compare type 2 diabetic patients with coronary artery disease and type2 diabetic patients with nephropathy in terms of common carotid artery intima–media thickness.Materials and Methods: The study included type 2 diabetics with coronary artery disease(n=36) and type 2 diabetics without coronary artery disease but with complicating nephropathy(n=31). The right and left common carotid arteries were evaluated in terms of intima–mediathickness by using B-mode ultrasonography. Other traditional risk factors for cardiovasculardisease were also evaluated.Results: Both right and left common carotid artery intima–media thicknesses were found tobe significantly greater for the diabetics with concomitant coronary artery disease than for thediabetics with concomitant nephropathy only (0.99 mm vs 0.82 mm for the right and 1.07 mmvs. 0.92 mm for the left common carotid artery; p<0.05 for both). Other atherosclerotic cardiovascularrisk factors (LDL-cholesterol, HDL-cholesterol, systolic and diastolic blood pressure,diabetic age) were similar for both groups (p>0.05 for all).Discussion and Conclusion: Presence of coronary artery disease is an important indicator forconcomitant cerebrovascular disease in type 2 diabetics
Gebelikte Beslenmenin Kordon Kanı Yağ Asidi Düzeylerine Etkisi
Effects of Nutrition during Pregnancy on Levels of Cord Blood Fatty Acids
Yazar: Büyükuslu, Nihal; Bilgi, Zeynep Zehra; Yoldaş İlktaç, Havvanur; Garipağaoğlu, Muazzez
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Gebelik dönemi,yağ asitleri,beslenme,kordon kanı ; Pregnancy,fatty acids,nutrition,cord blood

Amaç: Çalışmakordon kanı yağ asitleri üzerine gebelikte beslenmenin etkisini değerlendimekamacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Gereç ve Yöntemler: Son trimesterin başında olan 33 gebeye ilişkin demografik özellikler ileantropometrik ölçümler önceden hazırlanmış bir anket formu kullanırak alınmış,24 saatlik besin tüketimleri kaydedilmiştir. Kordon kanlarının yağ asidiiçeriği, gaz kromatografisi yöntemiyle tespit edilmiştir. Günlük beslenme ilealınan toplam yağ ve yağ asitleri, bilgisayarlı besinanaliz programı ile belirlenmiş, kordon kanı yüzde yağ asit düzeyleriile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Gebelerin, günlük enerji alımlarıortalama 1894,37±590,46 kkal, enerjininkarbonhidrat, protein ve yağ dağılımı sırasıyla; %40,7, %15,5, %43,8’tür.Günlük beslenmedeki ve kordon kanındaki doymuş, tekli doymamış ve çokludoymamış yağ asitlerinin oranları sırasıyla: %39,7-%47,5, %38,6-%20,8,%21,7-%32 olarak saptanmıştır. Sonuç: Beslenme ile alınan protein miktarının,kordon kanı doymuş yağ asitleriyle ilişkili olduğu görülmüştür. Bu çalışmadadoymuş yağ ve protein içeriği yüksek beslenme alışkanlığının, kordon kanıdoymuş yağ asitleri düzeyini artırdığı görülmüştür. Gebe kadınların kendi sağlıklarınıkorumak ve fetüsün normal gelişimini sağlamak için yeterli ve dengelibeslenmeleri gerektiği ve bu konuda ileri çalışmalara ihtiyaç olduğu sonucunavarılmıştır.

Aim: This studywas planned and conducted   to evaluatethe effect of nutrition in pregnant women on cord blood fatty acid levels. Materials and Methods: Demographic,anthropometric and nutritional data of 33 pregnant women were taken at thebeginning of last trimester and 24-hour food consumption was recorded. Fattyacid content of cord blood was determined by gas chromatography. Nutritionalfatty acids were analyzed by BEBIS program and compared with percentage offatty acids in cord blood. Results:Mean daily energy consumption of pregnant women was 1894,37±590,46 kcal. Thedaily intakes were 40,7% carbohydrate, 15,5% protein and 43,8% fat. Ratios  of saturated ,monounsaturated andpolyunsaturated fatty acids in daily nutrition and cord blood were %39,7-%47,5,%38,6-%20,8, %21,7-%32 respectively.  Discussion and Conclusion: It was seenthat amount of protein taken with nutrition was related with cord blood fattyacids. In this study it was seen that nutrition habbits of increased saturatedfatty acids and protein were increasing the cord blood fatty acids levels.Also, it was concluded that pregnant women should have an adequate and balancednutrition to keep their health and maintain normal fetal growth and morestudies are needed in this subject.
İnsizyonel Herni Cerrahisinde Açık ve Laparoskopik Yöntemin Karşılaştırılması: Tek Merkez Deneyimi
A Comparison of Open and Laparoscopic Techniques in Incisional Hernia Surgery: A Single-center Experience
Yazar: Çelik, Yahya; Erbil, Ozan Andaç
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; incisional hernia,open hernia,laparoscopic hernia ; İnsizyonel herni,açık herni,Laparoskopik herni

Amaç: Hastanemizde insizyonelherni nedeniyle açık ve laparoskopik onarım yapılan hastaların sonuçlarınıliteratür eşliğinde değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: 2012-2016 yılları arasında  insizyonel herni  nedeniyle opere  edilen 250 hastanın sonuçları  incelendi. Hastalar laparaskopik yapılanlargrupI (n:122) , açık yapılan grup II (n:128) olarak ayrıldı. Demografiközellikleri, ameliyat süresi, yatış süresi, post operatif erken-geçkomplikasyonları ve nüks açısından istatistiksel olarak incelendi.Bulgular:Demografik özelliklerden yaşın açık teknik uygulananhastalarda daha yüksek olduğu gözlendi. Perioperatif özellikler ve postoperatif komplikasyonlar açısından açık ve kapalı teknik arasında istatistikselaçıdan anlamlı fark bulunmadı.Sonuç:Laparoskopik insizyonel fıtık onarımı, uygunhastalarda açık teknik kadar güvenli bir şekilde uygulanabilmektedir. Tekniğindaha standardize edilebilmesi için hala geniş hasta gruplu prospektif kontrollüçalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.

Aim: In ourhospital, assess the results of the literature of patients undergoing open andlaparoscopic incisional hernia repair due.Materials andMethods: The resultsof 250 patients who were randomized for incisional hernia between 2012 and 2016were reviewed. Patients were divided into laparoscopic group (n: 122) and opengroup (n: 128). Demographic characteristics were analyzed statistically interms of operation time, hospitalization time, postoperative early-latecomplications and recurrence.Results:The mean ageof the patients we operated with open hernia method was higher. There was nostatistically significant difference between open and closed technique in termsof perioperative characteristics and post operative complications.Conclusion:Laparoscopic incisional hernia repair can be applied as safe as open techniquein appropriate patients. We still believe that prospective controlled studieswith large patient groups are still needed to standardize for appropriate  technique.
Ayrık Otuna Yer Açmak: Geleneksel Tıp ve Hasta-Hekim İlişkisi Üzerine
Sparing Space for Weed: On Traditional Medicine and Patient-Physician Relationship
Yazar: Kara, Mahmut Alpertunga
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; patient–doctor relationship,traditional medicine ; hasta–hekim ilişkisi,geleneksel tıp

Amaç Bu çalışmada hasta–hekim ilişkisinde potansiyel fayda ve zararları yeterince araştırılmamış olan geleneksel tıp metotlarına karşı uygun bir yaklaşım belirlemek amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler Türkiye’de ve dünyada geleneksel tıp metotlarına olan genel yönelim, bitkisel tedavilerin klinik tedavilerle etkileşimi ve bunun muhtemel sonuçları ile ortalama hastanın bu konudaki tavrı incelenip tartışılarak mantıki sonuçlara varılmıştır.BulgularDünyada ve Türkiye’de geleneksel tıp metotlarının kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Halkın, medyanın ve özel sektörün bu metotların kullanımına sıcak baktığı gerçeği göz önüne alındığında bu tersine çevrilebilir bir süreç gibi görünmemektedir. Hekimler ise konu hakkında yeterince bilgi ve farkındalık sahibi değildir.Tartışma ve SonuçBu gidişat halk sağlığını olumsuz etkileyebilir. Sorun çok yönlü olduğu için, çok yönlü bir çözüm stratejisine ihtiyaç vardır. Bu gibi yapısal sorunların çözümü uzun zaman alabilir; ancak hekimlerin konuya yapıcı yaklaşması pratik bir çözüm olarak durumu iyiye götürebilir.

AimThis study aimed to determine an appropriate approach in the patient–doctor relationship to methods of traditional medicine whose potential benefits and harms have not been investigated adequately.Materials and MethodsThe general tendency toward traditional medical methods in Turkey and the world, herbal treatments’ possible consequential interactions with clinical treatments, and the average patient’s attitude toward traditional medicine were investigated and discussed to arrive at reasonable conclusions.ResultsThere has been increasingly widespread use of traditional medical methods in Turkey and the world. Given the fact that the people, mass media, and private sector lean toward using these methods, it does not seem to be an easily irreversible trend. Physicians’ relevant knowledge and awareness, however, appear to be inadequate.Discussion and ConclusionThis trend may affect public health negatively. Because it poses a multifaceted problem, a circumspect strategy of solution is needed. Solution of such structural problems may require prolonged efforts; however, a constructive physician attitude can help ameliorate the situation as a practical solution.
Elektif koroner girişim sonrası minör miyokardiyal hasar gelişen hastalarda nötrofil lenfosit oranının değerlendirilmesi
An Assessment of the Neutrophil/Lymphocyte Ratio in Patients Developing Minor Myocardial Injury Following Elective Percutaneous Coronary Intervention
Yazar: Göksülük, Hüseyin; Düzen, İrfan Veysel
Dergi: Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: lenfosit,nötrofil,minör miyokardiyal hasar ; lymphocyte,minor myocardial injury,neutrophil

Amaç: Bu çalışmada elektif perkütan koroner girişim (PKG) geçiren hastalarda nötrofil/lenfosit oranı (NLO) ve minör miyokardiyal hasar (MMH) arasındaki korelasyonu değerlendirmek amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler: MMH varlığına göre çalışma popülasyonu iki gruba ayrıldı: MMH (+) grup (n=77) ve MMH (-) grup (n=86). Kardiyak troponin I (cTnI) ve CK-MB prosedürden önce ve işlemden 12 saat sonra ölçüldü. cTnI’nin 0,06 ng/ml’den yüksek olması MMH olarak kabul edildi. Beyaz kan hücresi sayımı ve periferik diferansiyel sayımları işlemden sonra ölçüldü. NLO mutlak nötrofil ve lenfosit sayıları oranlanarak hesaplandı.Bulgular: Hastalar çoğunlukla erkek (%62) ve ortalama yaş 60 idi. MMH’li hastalarda ortalama NLO’nun daha yüksek olduğu görüldü (MMH’li grupta 5,0 iken MMH’siz grupta 3,6; p=0,003). MMH’li grupta erkek ve hipertansif hasta sayısı daha fazla idi. İşlemden sonra tüm hastalar hesaplananNLO tertillerine göre de gruplandırıldı. Daha yüksek tertillerdeki hastalarda MMH daha fazla idi. Çok değişkenli analizde NLO, erkek cinsiyet, tip-C lezyon MMH’nin bağımsız belirleyicileri olarak tespit edildi.Tartışma ve Sonuç: Çalışmamız NLO’nun elektif PKG sonrası MMH gelişen hastalarda daha yüksek olduğunu göstermektedir.

Aim: In this study, we aimed to evaluate the correlation between the neutrophil/lymphocyte ratio (NLR) and minor myocardial injury (MMI) in patients who underwent elective percutaneous coronary intervention (PCI).Materials and Methods: According to MMI presence, the study population was divided into two groups: the MMI (+) group (n=77) and the MMI (-) group (n=86). Cardiac troponin I (cTnI) and CK-MB were measured before and 12 hours after the procedure. A level of cTnI higher than 0.06 ng/ml was considered MMI. White blood cell counts and peripheral differential counts were measured after the procedure. The NLR was calculated as the ratio between the absolute neutrophil and lymphocyte counts.Results: Patients were mostly male (62%) with a mean age of 60 years. The patients with MMI were found to have a higher mean NLR (5.0 in the MMI [+] group vs 3.6 in the MMI [-] group, p=0.003). The MMI (+) group included more male and hypertensive patients. After the procedure all patients were also grouped according to the NLR tertiles determined. The higher-tertile patients had a higher MMI prevalence. In the multivariate analysis, NLR, male sex, and type-C lesion were independent predictors of MMI.Discussion and Conclusion: Our study shows that patients developing MMI following elective PCI exhibit higher NLRs