hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İnsan Bilimleri ve Ahlakı Yargı
The Human Sciences And Moral Judgment
Yazar: Zovko, Jure
Dergi: Felsefe Arkivi No. 38, 2013
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Humanities,Hermeneutic,Lebenswelt,Â Phenomenological Reflection ; İnsan Bilimleri,Hermeneutik,Yaşam Dünyası,Fenomenolojik Refleksiyon

Bu makalenin başlıca amacı, “kültürel dönüş”, yani Batı ya da Avrupa kültürü gibi, tek bir evrenselin egemenlik düşüncesinden ayrılış ve kaynaklara ilişkin daha geniş bir spektrumdan elde edilen orijinal katkıların Avrupa kültürü ve geleneği içerisinde keşfi, soyut ve teksesli kültürel globalizmin savunmasına indirgenemeyeceğinden, belirli kültürel mirasların süregelen mevcudiyetinin genişleyen karşılıklı anlayış süreci ve yargının felsefi biçimlenişine katkı sağlayan kültürel çeşitliliğin takdiriyle birlikte ortak bir yorumlama süreci, karşılaştırmalı analiz ve eleştirel değerlendirme aracılığıyla tümü insan bilimlerinin görevleri ve ufkunu oluşturan yanlardır sürekli yenilenmeye ihtiyaç duyduğunu göstermektir.  Humaniora, modern insanı, onu soyut, izole edilmiş, ve tarihsiz bir şekilde sosyal açı-dan içerisinde yer aldığı toplumda sosyal haklardan yoksun olarak kavramsallaştıran yerinden edilmiş birey olarak ele almamalıdır. Ancak bunun yerine varolan devletler ve sosyal kurumlar içerisinde insan bilimleri, kendilerini Aydınlanmanın mirasçıları olarak görenlerin medenilik seviyesini geliştirmenin peşinde olmalılardır. Temel soru, pleonexia’nın ahlaksal olmayan üzümlerinden refah içerisindeki devletin ahlak şarabının nasıl sıkılacağıdır ve bu insan bilimlerinin en özsel sorularından biri olmaya devam eder.

The primary intention of the paper  is to show that, in order that the “cultural turn”, i.e. the departure from the idea of dominance of a single univeral, Western or European culture, and discovery within the culture and tradition of Europe of original contributions from an ever wider spectrum of sources, might not be reduced to an apology for abstract and unisono cultural globalism, the living presence of specific cultural heritages needs to be continually renewed through a shared process of interpretation, comparative analysis, critical evaluation all tasks of the humanities and constituent aspects of the horizon broadening process of mutual understanding and appreciation of cultural diversity which contribute to the philosophical cultivation of judgment.The humaniora should not discuss the modern human being as an uprooted individual conceptualizing him as an abstract, isolated, and socially deprived subject in a society without history but they should rather aspire towards improving, within the existing states and social institutions, the level of civility for all who consider themselves heirs to the Enlightenment.  The more basic question how to press the moral wine of the welfare state from the immoral grapes of pleonexia is and remains one of the most essential questions of the humaniora.
Tanımak ve Tanınmak: Felsefede Otorite Sorunu
To Recognize and to be Recognized: The Question of Authority in Philosophy
Yazar: Yazıcıoğlu, Sanem
Dergi: Felsefe Arkivi No. 35, 2013
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Otorite,Gelenek,Tanıma,Eleştiri,Zamansallık,Türkçe felsefe ; Authority,Tradition,Recognition,Criticism,Temporality,Philosophy in Turkish

Bu metinfelsefede otorite ve gelenek arasındaki ilişkinin değerlendirilmesiniamaçlamaktadır. Ancak bu ilişkinin belirgin kılınması için otoritenin vegeleneğin kurucu unsurlarının değerlendirilmesi gerekir. Bu çerçeve içerisindeiki temel unsur karşımıza çıkmaktadır; ilkin bir gelenek kurmak için gerekliolan süreci bize sağlayacak tanıma, eleştiri ve anımsama tarihi olarak felsefetarihi ve ikinci olarak, bu etkinlikleri olanaklı kılacak anlama ilişkisiniyaratan dilin konumu. Her iki konu, metin içerisinde hem hermeneutik bir sorunolarak, hem de Türkiye’de bir gelenek oluşturmak bakımından ele alınmaktadır.

Thisarticle aims to investigate the relation of authority and tradition inphilosophy. To understand this relation, the constitutive elements of authorityand tradition first need to be clarified. In such a frame we are confrontedwith two major elements: first, the history of philosophy as the history ofrecognition, criticism and recollection, and second, the locus of languagewhich gives possibility to those acts. This text discusses the hermeneuticaspects of these topics as well as their contribution to the constitution of aphilosophical tradition in Turkey.
Grek Felsefesi ve Modern Düşünce (1978)
Grek Felsefesi ve Modern Düşünce (1978)
Yazar: Gadamer, Hans-georg
Dergi: Felsefe Arkivi No. 44, 2016
Anahtar kelimeler: Greek Philosophy,Modern Thinking,Object,Freedom,Self-Con-sciousness,Language ; Grek Felsefesi,Modern Düşünce,Nesne,Özgürlük,ÖzBilinç,Dil

Hans-Georg Gadamer 20. yüzyıl Kıta felsefesi geleneği içerisindekiönemli düşünürlerden biridir. Hermeneutiğin etkili düşünürlerinden olanGadamer’in Grek düşüncesi/felsefesi ile sıkı bir ilişkisi olduğu ve builişkinin onun hermeneutik yaklaşımını biçimlendirdiği bu alanda yaptığı pekçok çalışma ve konuşmasından anlaşılmaktadır. Çevirisini sunduğumuz kısa metiniki açıdan önemli görünmektedir. Birinci olarak her ne kadar bir radyo programıkonuşması olsa da Gadamer’in Almanca yayınlanan Gesammelte Werke içerisindekialtıncı ciltteki açılış metni olmasından, ikinci olarak ise genel okuyuculariçin hazırlanan Gadamer Lesebuch içerisindeki onaltı kısa metinden biri olarakGadamer tarafından seçilmiş olmasından kaynaklanmaktadır.

Hans-Georg Gadamer is one of the leading philosophers of20th century Continental Philosophy. As an efficient philosopher ofhermeneutics, he has a strict rela-tion with Greek thought/philosophy whichformed his hermeneutic approach and both his relation and the effect of thisrelation on his philosophy can be revealed by his many work on this subject.This translated short text has two importance: Although it is a radio lectureit is the opening essay in the volume 6 of Gesammelte Werke and it is selectedby Gadamer himself as one of the 16 essays included in Ga-damer Lesebuch whichis a collection for the general readers.
Etik İle Ahlak Ayırımı
Difference Between Ethics and Morality
Yazar: Yıldız, Nedim
Dergi: Felsefe Arkivi No. 35, 2013
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Etik,Moral,Etik Kurul ; Ethics,Morality,Ethical Committees

Bu çalışmada, hayatımızın her alanında görünüşe çıkan etik ile, kimi zaman onun eş anlamlısı, kimi zaman da yakın anlamlısı olarak kullanılan ahlak arasında yapılan ayırımlardan bazıları, özellikle Z. Bauman ve E. Levinas bağlamında ele alınacaktır. Bunu yaparken, etik’in hayatımıza değdiği noktalardan birisi olarak görülebilecek Etik Kurullar üzerinden, kısa ve dolaylı bir değerlendirme yapılacaktır.

In thiswork, it will be discussed, in the contet of Z. Bauman and E. Levinas, somedifferences between ethics which we can see every respect in our life andmorality which is used sometimes as having close or same meaning to the ethicsespecially. While doing this we will give a short explanation about one ofethics’ mentioned aspects through evaluating Ethical Committees which can beseen in our ethical lifes.
Şeylerin Nihai Kaynağı Üzerine 1697
De Rerum Originatione Radicali, 1697
Yazar: Özcangiller, Berk
Dergi: Felsefe Arkivi No. 35, 2013
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Tanrı,varoluş,metafizik zorunluluk,fiziksel zorunluluk,metafizik mükemmellik,ahlaki mükemmellik,parça-bütün ; God,existence,metaphysicalnecessity,physicalnecessity,metaphysicalperfection,moral perfection,part-whole

Leibniz buyazıda varoluşun yeterli nedeninin ne tek tek şeylerin kendisinde ne deşeylerin toplamında değil ancak metafizik zorunluluğa sahip ve dünyaya ya dasonlu şeylerin toplamına aşkın olan Tanrı’da bulunabileceğini ortaya koyar. Özüvaroluş olan Tanrı olanaklı şeylerin gerçekleşmesinin etkin ve erekselnedenidir. Sonlu şeylerin fiziksel zorunluluğunun ardında metafizik zorunlulukyatar. Böylece Leibniz dünyada gerçekleşen olgulardan ve varoluştan yolaçıkarak sonlu şeylerin nihai bir nedeninin olması gerektiğini dile getirir veböylece Tanrı’nın varoluşuna dair a posteriori bir kanıtlama ortaya koyar.

In thispaper, Leibniz point out that the sufficent reason of existence can be foundneither in any particular thing nor in the whole of things but can be found inGod who has a metaphysical necessity and is beyond the world or aggregate offinite things. The God whos eessence is existence, is the efficent and finalcause of the actualization of a possible things. Metaphysical necessity liebehind the physical necessity of the finite things. Thus, based on the factswhich occur in theworld, Leibniz state that there must be a ultimate reason offinite things and so assert a posteriori proof of God’sexistence.
Benlik, Birey ve Anlam
Benlik, Birey ve Anlam
Yazar: Günenç, Mehmet
Dergi: Felsefe Arkivi No. 42, 2015
Anahtar kelimeler: Philosophy ; Felsefe ; Exploring the meaning in Ancient Greece,Creating the meaning in Modernity,Teaching the meaning in Islam ; İslam’da anlamın öğretilmesi,modernlikte anlamın kurgulanması,Antik Yunan’da anlamın keşfedilmesi

Anlamak insan için bir varlık sorunudur. Çünkü insan varolan şeylerin ve kendisinin ne ve ne için olduğunu bilmekle yükümlüdür. Yükümlü olmanın insanca karşılığına yaşam adını veririz. Yükümlüğü yerine getirmeye göre iyi yaşadım ya da yaşamadım denilir. Felsefe Antik Yunan Dönemi’yle başlayan anlamlandırma sorununda hep temelde olmuştur. Bu dönemde anlamlandırma insan dışında olan anlamı keşfetmek olarak karşımıza çıkmaktaydı. Modern dönemdeyse anlamı keşfetmek benliğin merkeze alınmasıyla anlamı kurmak/kurgulamak şekline dönüştü. Temel olarak bu yazıda anlamın bu iki hali değerlendirilecektir. Özellikle ikinci hal ise eleştiriye tabi tutulacaktır. Son olarak anlamın bu iki haline alternatif olarak anlamın öğretilmesi üzerine kendisini şekillendiren İslam düşüncesine değinilecektir. Bu son eleştiri konu hakkında ortaya atılan yeni; ham bir görüşün tartışılmasını amaçlamaktadır.

Understanding is a problem of being. Human-being is responsible for answering the questions about things in general why they exist and what they are. The name of being in responsibility is, for me, existence. According the achieving of responsiblity, someone can say I lived/did or I didn’t/live., Since started with the Ancient Greece, philosophy has been the ground of the understanding problem. In those times, giving the meaning was exploring something beyond and outside of the human. Contrary to this, in modern times this sitiution changed as creating the meaning through putting the humanbeing himself/herself into the center of life. Basically I will examine this two different forms of meanings. Especially I will criticise the second form of the meaning. Lastly I will indicate another using of meaning which comes from Islamic thought as teaching the meaning. By giving this last unrefined claim my purpose is to open a discussion between Islam and current thought.
İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü’nün Unutulmuş Bir Hocası: Orhan Sadeddin Hayatı, Eserleri ve Felsefe Anlayışı
A Forgotten Lecturer of İstanbul University Department of Philosophy: Orhan Sadeddin Life, Works and Understanding of Philosophy
Yazar: Gültekin, Abdurrazzak; Kaya, M. Cüneyt
Dergi: Felsefe Arkivi No. 45, 2017
Anahtar kelimeler: Orhan Sadeddin,Dârulfünûn,İstanbul Üniversitesi,Türki-ye’de Felsefe,Felsefe Cemiyeti,Felsefe Tarihi Yazımı ; Orhan Sadeddin,Darulfünun,Istanbul University,Philosophy in Turkey,Philosophical Community,Philosophical Historiography

Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan süreçte Dârulfünûn/İstanbulÜniversitesi’nde yoğunlaşan felsefe çalışmaları içinde dikkate değer bir yeresahip olan Orhan Sadeddin, modern Türkiye’de felsefenin tarihî gelişimine dairşimdiye kadar yapılan araştırmalarda üzerinde pek durulmayan, unutulan birisimdir. Felsefe eğitimini Almanya’da tamamlayan ve yine orada tamamladığıdoktora teziyle Türkiye’nin “ilk felsefe doktoru” olan Orhan Sadeddin, gençyaşta rahatsızlanarak üniversitedeki görevinden ayrılmak durumunda kalsa dakısa telif ve hocalık hayatında kaleme aldığı çalışmalarıyla kendi dönemindeTürkiye’deki felsefe literatürüne önemli katkılarda bulunmuştur. Bu makalede,ailesinden edindiğimiz bilgiler ve ulaştığımız arşiv belgeleri ışığında OrhanSadeddin’in hayatı ilk defa ayrıntılı olarak incelenecek, eserleri hakkındabilgi verilerek felsefe ve filozof kavramları özelinde onun felsefe anlayışıortaya konulacaktır. 

Orhan Sadeddin, whom has a significant value inphilosophical works which center in Darulfünun/İstanbul University in theperiod from Ottoman to the Republic, is a forgotten, unmentioned name inresearch on the historical progress of philosophy in Turkey until now. OrhanSadeddin, who completes his philosophical education and doctoral dissertationin Germany and becomes the first “doctor of philosophy”, makes substantialcontribution to the philosophical literature in Turkey with his works duringhis short publication and works written during his scholar life, falls ill at ayoung age and leaves his duty at the university. In this article, OrhanSadeddin’s life will be examined in detail for the first time in light of theinquiries with his family and written records, and an outline of his works willbe given and his philosophical approach will be revealed in reference to theconcepts, philosophy and philosopher.
Hegel’in Fenomenolojisi Bağlamında Özbilincin Diyalektiği
The Dialectics of Selfconsciousness in the Context of Hegel’s Phenomenology
Yazar: Özcangiller, İhsan Berk
Dergi: Felsefe Arkivi No. 45, 2017
Anahtar kelimeler: Özbilinç,öznellik,bireysellik,evrensellik,arzu,yaşam,efendi-köle,tanınma,özgürlük ; Self-consciousness,subjectivity,individuality,universality,desire,life,masterslave,recognition,freedom

Bumakalede, Tinin Fenomenolojisi’nde bir dönüm noktası olup, ünlü köle-efendidiyalektiği ile tanınma probleminin işlendiği yer olan Özbilinç şekliniincelemeye girişeceğim. Tinin Fenomenolojisi tinin tin olarak kendisininbilgisine erişme yolculuğudur. Tinin tin olarak kendilik bilgisiniedinmesindeki dönüm noktası Özbilinçtir. Özbilinç aşamasında bilinç dışsalnesnenin öncelliğinden kendisine döner ve kendini kendisine nesne kılar.Böylece özbilinçli öznenin çabası kendisinden eminliğini doğrulukla tamamlamakyönündedir. Tam da bu kendisinin doğruluğuna erişme arzusu tanınma ediminidoğurur. Bu tanınma edimi da bize Tinin henüz kendisi-için olmasa da kendindeya da kavram olarak süreçte içkin olduğunu bildirir. Biz de şimdi burada, Tininhenüz kavramsal olarak kendisini gösterdiği Özbilinç aşamasında doğal bilincinkendinden eminliğini doğrulukla birleştirmek adına nasıl bir çaba sarfedeceğinigöreceğiz. Bu bilinç şeklinin deneyiminin sonunda ise nesnellikle eşit olmaktanziyade nesnelliğe üstün olarak konulan öznelliğin soyutluğu kendisini tamamengösterecektir. Bu da bize Özbilinç şeklinin yetersizliğini göstererek, öznellikile nesnellik ilişkisinde bir üst aşama olan Akıl bilinç şekline geçişinzorunluluğunu kanıtlayacaktır. 

In this paper, I will attempt to examine the shape ofSelf-concsiousness that is the turnning point in the Phenomenology of Spiritand the place in which the well-known master-slave problem and recognition aretreated. The Phenomenology of Spirit is the spirit’s journey for reaching theknowledge of itself as spirit. The turning point of the reaching the knowledge ofspirit itself as spirit is Selfconsciousness. Consciousness reflects back toitself from the priority of external object in Self-consciousness and makesitself object to itself. Thus the effort of selfconcsious subject is toward thecompleting its selfcertainty with truth. The desire of acquiring its truthbrings forth the act of recognition. The act of recognition declares us thatspirit is immanent in process as in-itself or concept even though it is not yetforitself. We will see that how the natural consciousness make an effort foruniting self-certainty with truth in the moment of Self-consciousness in whichspirit shows itself as concept. At the end of the experience of this shape ofconsciousness, it is completely come up that the subjectivity which is positedas superior to objectivity, instead of posited as equal with objectivity, isabstract. And by showing us the inadequacy of the shape of Selfconsciousness,this fact will demonstrate the necessity of passing the shape of Reason whichis the next moment of the relation of subjectivity with objectivity.
Platon’un Devlet Diyaloğu Bağlamında Eğitim Anlayışı
Plato’s Educational Conception in The Context of His Dialogue ‘Republic’
Yazar: Kılıç, Elife
Dergi: Felsefe Arkivi No. 45, 2017
Anahtar kelimeler: Platon,eğitim,devlet,felsefe,eğitim felsefesi ; Plato,education,state,philosophy,philosophy of education

Platon’un Devlet Diyaloğu bağlamında eğitim anlayışınıanaliz edeceğimiz bu yazıda, eğitimin filozofun felsefesindeki yerini debelirlemeye çalışacağız. İdealizmin kurucusu sayılan Platon, felsefesi kadareğitim anlayışıyla da incelenmeye değer olduğundan, araştırmamızın iskeletinioluşturmaktadır. Bu bağlamda, Devlet başta olmak üzere konuyla ilgili diğereserler incelenecektir. Platon’un nasıl bir eğitim süreci önerdiği, temeleğitim alanları, eğitimde idealizmin önemi, Yunandaki eğitim anlayışıinceleyeceğimiz konular arasındadır. Filozofun devlet ve eğitim ilişkisigörüşlerini içeren en önemli eserlerden biri olan Devlet diyalogunda idealdevlet temelde üç sınıftan oluşmakta ve bunların eğitimi de farklı olmaktadır.Eğitimin amacı, bireyin ruhunu değiştirmek, diyen filozofa göre, eğitim,devletin elinde olmalıdır. İdeal devlet oluştuktan sonra, ideal eğitimsağlanmalıdır. Eğitim alanları olarak; müzik eğitimi, jimnastik, matematiktemel eğitim alanlarındandır. Doğru bir eğitimin son amacı ise bireyi, iyiideasına ulaştırmaktır. Eğitim, bireye erdem kazandırır, ruhuna uyum sağlar. 

In my paper, I’m going to analyse the Plato’s educationalconception in the context of his dialogue ‘Republic’, thus trying to determinethe place of education in his philosophy. Plato, as being the founder ofidealism, will form up the skeleton of my project since he is as worthy ofbeing studied for his educational conception as his philosophy. Among thesubjects which I’ll review are Plato’s suggestion on the process of education,basic educational areas, state-education relation, the importance of idealismin education and the educational conception in Greece. One of the importantworks which comprises Plato’s views in relation with these two above quotedareas is his ‘Republic’, so I’ll make a special emphasis on his conception ofan Ideal State, particularly. Primarily an ideal state is constituted by threeclasses. The aim of the education is to convert of the individual; thereforeeducation, for him, should be under the control of the state. After an idealstate is attained, an ideal education should be provided. Music, mathematicsand physical training are basic educational areas. The purpose of a correcteducation is to lead the individual to the idea of good. Education causesindividual to acquire virtue, and give his spirit a serenity.
Edmund Husserl’in Tarihselcilik Eleştirisi
Edmund Husserl’s Criticism of Historicism
Yazar: Türker, Habip
Dergi: Felsefe Arkivi No. 42, 2015
Anahtar kelimeler: Edmund Husserl,tarihselcilik,fenomenoloji,Wilhelm Dilthey ; Edmund Husserl,historicism,phenomenology,Wilhelm Dilthey

Bu makale Husserl’in 19.yüzyıl felsefesine yönelttiği iki başat eleştiriden biri olan tarihselcilik eleştirisine odaklanmaktadır. Husserl tarihselcilikle Dilthey felsefesi üzerinden hesaplaşmaktadır. Husserl’e göre, tarihselcilik, özelde Dilthey tarihselciliği modernitenin temel özelliği olan bilim düşüncesini terk etmekte, onu bilgelikle, dünya görüşüyle özdeşleştirmekte ve bilgiyi göreceleştirmektedir. Husserl’in tarihselcilik eleştirisi psikolojizm eleştirisi gibi aslında bir imkan eleştirisidir ve idealite-olgu karşıtlığı, ikisinin birbirine indirgenemezliği üzerinde temellenmektedir.

This article focuses on Husserl’s criticism of historicism, which is one of the two main critical themes together with psychologism, he directed to 19.century philosophy. Husserl professes his confrontation with historicism through Wilhelm Dilthey’s worldviews philosophy. According to Husserl, historicism, in particular Dilthey’s, is a relativistic perspective, and leaves the concept of science which is essential to modernity behind, and identifies it with wisdom and worldviews. Husserl’s criticism of historicism, like his criticism of pyschologism, is a critique of possibility, and bases itself on the opposition of, and irreducability of ideality to factuality
Fenomenolojik Öznelerarasılığın Tersyüz Edilişi Olarak Komedi
Comedy As The Invertion of The Phenomenological Intersubjektivity
Yazar: Tarhan, Diler Ezgi
Dergi: Felsefe Arkivi No. 45, 2017
Anahtar kelimeler: Fenomenolojik öznelerarasılık,komedi,imge,temsil,gösterge,görünüş,yansıma ; Phenomenologic intersubjectivity,comedy,image,representation,indicator,aspect,reflection

Komedideki‘komik özne’ ile canlandırdığı karakter arasındaki ayrımı, aktörün karakterisahneye koyma tarzından ziyade, karakteri nasıl alımladığı üzerindensorguladığımız çalışmada, komedideki öznelerarasılığı, Husserlcifenomenolojiyle okumak, şüphesiz yüzü gülümseten tahlillere yol açmıştır. Nasıloluyor da başkası kılığında bir ben, kendi kumaşında olmayanın kılığınagirebiliyor? Nasıl oluyor da ‘başkasının beni’nden kendime aktardığım anlamlakurduğum ‘öz-ben’im, başkasına dönüşmeden başkasıyla kalabiliyor? Yukarıdakisorularının yanıtlarının verilmeye çalışıldığı bu çalışmada, “öznelerarasılık”sorununun temelindeki ‘ben-öteki’ ikiliği, komedi ile fenomenolojiyi, dikkatedeğer ufuklarda buluşturmaktadır. ‘Öznelerarasılık’ temelinde buluşan, fakat‘ben-öteki’ yarılmasını farklı yorumlarla açımlayan bu iki gelenek, bizi biryanıyla psikanalize, bir yanıyla Antikite’ye, bir yanıyla tiyatroya ve birdiğer yanıyla fenomenolojiye bağlayan önemli bir kavramla hesaplaşmak zorundabırakmıştır: İmge. Böylece imge ve imgeden başka; temsil, gösterge, işaret,yansıma, kopya, görünüş, fenomen, tekrar vb. kavramların aydınlatılarak‘öznelerarasılık’ probleminin ele alındığı çalışmamızda, komedi ilefenomenolojinin “başkası kılığında bir ben” ve “başka-ben’ler arasındaki‘öteki’ olarak ‘ben’” olguları, birbirine düğümlenmek suretiylebağlantılandırılmıştır. 

Inthis study, which we question the distinction between the comedy subject andthe actor’s portray of the character in the comedy as how the actor percievethe character rather than his way of acting it out, reading theintersubjectivity in the comedy with Husserl’s phenomenology causes ratheramusing analysis without a doubt. How come an ‘I’ in someone else’s imagemasquerades as the one who is not a self-like? Howe come why ‘self essence’that I created by transferring sense from ‘someone else’s I’ stays with someoneelse without changeging into somebody else? In this study the the answers forthe questions mentioned above try to be given, “the other-me” duality which laysin the core of the ‘intersubjectivity’ problem, combines comedy andphenomenology in bodacious scopes. This two traditions that explain ‘the-otherI’ sever in different interpretations but come to agree in intersubjectivity’score, obliged us to reckon with an important concept which links us withpsychoanalysis, antiquity, theatre and phenomenology on different parts: Image.So, in our study which dealt with the ‘intersubjectivity’ problem by clarifyingimage and other concepts like; representation, indicator, sign, reflection,replica, aspect, phenomenon e.t.c. facts of comedy and phenomenology like “Idisguise as somebody else” and “as the ‘other me’ in between ‘other-selves’”,connected by sealing.