hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türk mutfak kültüründe midye dolma: Osmanlı İmparatorluğu dönemi
Stuffed mussels in Turkish culinary culture: Ottoman Empire period
Yazar: Çolakoğlu, Fatma; Yüzgeç, Ulaş; Çolakoğlu, Serhat
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Stuffed mussels,cultural interactions,street food ; Midye dolma,kültürlerin etkileşimi,sokak yemeği

Toplumların yemek ve beslenme alışkanlıkları, çoğunlukla yaşadıkları coğrafyaya bağlı olarak şekillenmekte ve zaman içinde kültürlerine yerleşmektedir. Türklerin yemek kültürünün ise değişen coğrafya, iklim, yerel ürünler ve yaşanan çeşitli kültür etkileşimleriyle şekillendiği görülmektedir. Midye dolma, Türk mutfak kültürüne Osmanlı İmparatorluğu döneminde giren bir sokak yemeği türüdür. Aslında “dolma”, pirinç, bulgur, et, fındık, fıstık ve baharatla doldurulmuş sebze ve meyveye verilen bir isimdir, ancak Türk mutfağında bu yemek hemen her çeşit ana malzemeyle; et tavuk, deniz ürünleri, sebze vb., ile yapılabilmektedir. Midye dolma da pirinç ve baharatlardan oluşan karışımla doldurularak elde edilen, eşsiz bir lezzet, pratik bir üründür. Üretim şekli ve içeriği üreticisine göre az da olsa değişebilen bu ürün, doğduğu yer olan İstanbul ile özdeşleşmiş, Osmanlıdan günümüze hız kesmeden gelmiştir.

Food and nutrition habits of societies are mostly shaped depending on the geography they live in and settle in their cultures over time. It is seen that the food culture of the Turks is shaped by the changing geography, climate, local products and various cultural interactions. Stuffed mussels is a type of street food that entered Turkish culinary culture during the Ottoman Empire. In fact, “dolma” is a name given to vegetables and fruits stuffed with rice, bulgur, meat, nuts, peanuts and spices, but in Turkish cuisine, this dish is served with almost all kinds of main ingredients; meat, chicken, seafood, vegetables, etc., can be made. Stuffed mussels is a unique flavor and practical product obtained by stuffing with a mixture of rice and spices. This product, the style of manufacture and content of which may vary slightly depending on the manufacturer, has become identical to Istanbul, its birthplace, and has come from the Ottomans to the present without slowing down.
Çanakkale Cephesi’nde  Su Temini ve Temizlik Hizmetleri
Water Supplies and Cleaning Services on the Çanakkale Front
Yazar: Çeloğlu, Yavuz Selim
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Çanakkale Muharebeleri,Türk ordusu,su temini,temizlik ; Battles of Gallipoli,Turkish army,water supply,cleaning

Muharebelerin cereyan ettiği Gelibolu yarımadası temiz su kaynakları bakımından pek de zengin sayılmazdı. Dolayısıyla ordunun su ihtiyacını karşılamak hususunda bazı zorluklarla karşı karşıya kalacağı aşikârdı. Aslında muharebe sahası denizle iç içe olduğundan deniz suyundan istifade edilerek ordunun içme ve kullanım suyu ihtiyacı karşılanabilirdi. Osmanlı Devleti, deniz suyunu arıtacak teknolojiye sahip olmadığı gibi zamanında deniz suyunu harp sahasına ulaştıracak bir isale hattı da kurulamadığından muharebe sahasının hemen gerisinde bulunan deniz suyundan istifade edilemedi. Bu bakımdan gerek ordunun içme suyu ihtiyacı gerekse erlerin temizlik ve diğer hizmetleri için gerekli olan su, muharebe sahasında bulunan pınar, çeşme, kuyu ve derelerden karşılandı. Bu su kaynaklarının önemli bir kısmı ise havaların ısınmaya başlamasıyla kurumaya yüz tuttuğundan ordu, bu aylarda su temini hususunda büyük sıkıntı yaşamıştır. Bu çalışmada, Çanakkale Muharebeleri esnasında Türk ordusunun içme suyuna ulaşma imkânı ele alınmıştır. Bununla birlikte erlerin beden, elbise ve çevre temizliği ile bu hususta alınan tedbirler üzerinde durulmuştur. Böylece askerî lojistiğin bir unsurunu oluşturan bu hizmetlerin, Türk ordusunun kazandığı büyük zafere tesiri ortaya konulmaya çalışılmıştır.

The Gallipoli Peninsula, where battles took place, were not rich in terms of clear water resources. Therefore, it was obvious that the army would face challenges meeting their need for water. The army’s need for potable and service water could be met by using sea water because the battlefield was very close to sea. However, the sea water just behind the battlefield could not be used because the Ottoman Empire did not have the technology to purify sea water and could not establish pipelines to convey sea water to the battlefield. Therefore, water used to supply the army needs for soldiers to drink and to clean themselves, as well as for other service needs, had to be provided by springs, fountains, water wells, and streams on the battlefield. The army faced serious challenges regarding water supply on hot months because most of these water resources tended to dry up as the temperature increased. This study addresses the efforts of the Turkish army to acquire potable water during the Battles of Canakkale. It also discusses how water was provided to clean soldiers’ bodies, clothes, and the environment, as well as the related precautions. The study discusses the impact of these services as a contribution to military logistics in the great triumph of the Turkish army.
Hitit Kültüründe Kurt ve Kurt Adamlar
The Wolf and the Wolf-Men in Hittite Culture
Yazar: Cesur, Sevgül Çilingir
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Hitit,Kurt,Hayvan Sembolizmi,Hitit Kültürü,Kurt Adamlar ; Hittite,Wolf,Animal Symbolism,Hittite Culture,Wolf-men

Hayvanlar, yaşamı paylaştığı insan ile sözsüz bir iletişim kurarak onun anlam dünyasında çeşitli özellikler yüklenir. Bu bağlamda Hitit metinleri de hayvanlara ve onlara atfedilen özelliklere sıkça yer vererek insanın kendi gerçekliğiyle tanımlayamadığı duyguları hayvanların doğası üzerinden aktarır. Hititler için hayvancılık yalnızca ekonomik bir faaliyet değildir. Hem evcilleştirilmiş hem de yabani hayvanların taşıdıkları anlam, kültürün şekillenmesinde de etkili olmuştur. Onlar için hayvanlar kimi zaman besin kaynağı kimi zaman çeşitli tanrıların yeryüzündeki temsilcisi kimi zaman da arkaik duygulara tercüman olan aracılardır. Bu nedenle metinlerin hayvan sembolizmi açısından değerlendirilmesi Hitit kültürüne dair çıkarımlar yapmamıza olanak sağlar. Bu çalışma, Hitit metinlerinde geçen yabani hayvanlar arasında yer alan ve genellikle UR.BAR.RA Sümerogramıyla yazılan kurdun sembolik ve sembolik olmayan kullanımları ile dini metinlerde geçen görevlilerden kurt adamların (LÚ.MEŠ UR.BAR.RA) Hitit kültündeki yerini incelemeyi amaçlamaktadır

Animals use a nonverbal communication, and they are assigned many various features in the semantic world of humans. Hittite texts often mention animals as well as their characteristics and use various expressions or similes that allow them to convey the emotions or describe particular situations. For the Hittites, husbandry was not just an economic activity. The meanings ascribed to both domesticated and wild animals have also been effective in shaping their culture. Animals were not only a source of food but also many gods were conceived in form of specific animals. Therefore, it is possible to single out some inferences about the Hittite culture by examining the texts in terms of animal symbolism. This study aims to investigate the symbolic and non-symbolic expressions of the wolf (UR.BAR.RA) in the texts and the place of the Wolf-men (LÚ.MEŠUR.BAR.RA) in Hittite cult.
İrlanda Patates Kıtlığı’nın  Osmanlı Basınına Yansımaları (1845-1852)
The Irish Potato Famine in the Ottoman Press (1845-1852)
Yazar: Doğan Kader, Merve; Kaplan, Kezban Acar
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: İrlanda,Patates Kıtlığı,Osmanlı Basını,Sultan Abdülmecit,Osmanlı Devleti ; Ireland,Potato Famine,Ottoman Press,Sultan Abdülmecit,Ottoman Empire

Tarih boyunca yaşanan kıtlıklar insan hafızasından silinmeyen olayların başında gelmiştir.  “Büyük Açlık” olarak da adlandırılan, 1845-1852 İrlanda Patates Kıtlığı’nın genişliği ve kötü ünü pek çok kıtlığı aşmıştır. İrlanda’daki bu kıtlık sırasında 1 milyon insan hayatını kaybetmiş, 2 milyon insan da başka ülkelere göç etmiştir. O dönemde İrlanda’da yaşanan kıtlık Osmanlı Devleti’nin de dikkatini çekmiş ve Sultan Abdülmecit, İrlandalılara para yardımında bulunmuştur. Hem İrlanda tarihi açısından hem de Osmanlı Devleti’nin yardımı dolayısıyla Osmanlı-İrlanda/İngiliz ilişkilerinde mühim bir yere sahip olan 1845-1852 İrlanda Patates Kıtlığı hakkında Türkiye’de sadece bir yüksek lisans tezi  hazırlanmış ve bu çalışmada ağırlıklı olarak yabancı telif eserler ve bazı yabancı gazeteler kullanılmıştır. Bu çalışma ise, dönemin Osmanlı gazetelerinden Takvim-i Vekayi ve Ceride-i Havadis’de konuyla ilgili olarak yayımlanan haberleri ve İngiliz gazetelerinden olup, İngiliz Hükümeti’nin politikalarını halka duyurmasında etkili bir araç olarak da işlev gören The Times gibi birincil kaynakları esas alarak, İrlanda Patates Kıtlığının Osmanlı basınındaki yansımalarını İngiliz yayın organı The Times ile karşılaştırmalı olarak sunmayı ve analiz etmeyi amaçlamaktadır.

Famines throughout history have been at the forefront of events that cannot be erased from human memory. The extent and notoriety of the Irish Potato Famine of 1845-1852, also called the Great Famine, surpassed many other famines. During this famine in Ireland, one million people lost their lives and two million people migrated to other countries. The famine in Ireland attracted the attention of the Ottoman Empire, and Sultan Abdülmecit provided financial aid to the Irish people. Even though it is an important subject for both Ottoman-Irish/English relations as well as Irish history, there is only one study, a master's thesis, on the Irish Potato Famine of 1845-1852. Based on primary sources such as Ottoman, British and Irish Newspapers, this article aims to analyse in a comparative and analytical way and demonstrate how Ottoman and UK newspapers covered the Irish Potato Famine of 1845-1852. In this sense, the main focus will be on The Times, one of the most important newspapers of the UK and Ottoman newspapers, Ceride-i Havadis and Takvim-i Vekayi.
Ceneviz Ticaret Kolonisi Simisso (1280-1420)
Simisso, the Genoese Trade Colony (1280-1420)
Yazar: Eğilmez, Savaş; Yıldırım, Ahmet Safa; Aydın, Yunus Emre
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Amisos,Samsun,Simisso,Cenevizler,Ticaret,Ekonomi ; Amisos,Samsun,Simisso,Genoese,Trade,Economy

Antikçağdan itibaren Karadeniz’de yelken açan gemiler için uğrak bir yer olan Amisos/Aminso(s), kuzey rüzgârlarından kısmen korunan limanına rağmen, Anadolu içlerine ulaşan ticaret yolu sayesinde yüzyıllar boyunca önemini korudu. 13’üncü yüzyılın ikinci yarısında Karadeniz’e yelken açan ve kıyılar boyunca birçok koloni kuran Cenevizler, Aminso’nun kıyısında Simisso adında, doğrudan Cenova’dan atanan bir konsolos tarafından idare edilen ticaret kolonisi kurdular. Ekonomik temeller üzerine inşa edilen koloninin nüfusu ve ticaret hacmi gün be gün arttı. 1417-1418’de tarihi ve sebebi kesin olarak bilinmeyen bir yangın Simisso’nun sonu oldu. Yangın haberini duyan Osmanlılar önce Simisso’yu, 1419 yılında da Müslüman Samsun’u ele geçirdiler. 1420’de ise Simisso’nun surlarını temellerine kadar yıktırdılar. Cenevizler 1421-1425 yılları arasında, Simisso Kalesi’nin yeniden inşasına yönelik diplomatik girişimlerde bulunsalar da ne kale ne de koloni yeniden inşa edilemedi. Buna rağmen hem Cenevizlerin hem de diğer Latinlerin Müslüman Samsun’la olan ticari ilişkileri devam etti.

Amisos/Aminso(s), which had been a frequent destination for ships sailing in the Black Sea since antiquity, maintained its importance for centuries thanks to the trade route that reached the interior of Anatolia, despite its harbor partially protected from the north winds. The Genoese who sailed to the Black Sea in the second half of the 13th century and established many colonies along the coast, established a trading colony on the coast of Aminso, called Simisso where was administered by a consul who directly appointed from Genoa. The population and trade volume of the colony which was built on economic foundations, increased day by day. In 1417-1418, a fire, the date and cause of which is unknown, was the end of Simisso. Hearing the news of the fire, the Ottomans first captured Simisso and in 1419 the Muslim Samsun. In 1420, they had the walls of Simisso destroyed. Although the Genoese made diplomatic attempts to rebuild the Simisso Castle between 1421 and 1425, neither the castle nor the colony could be rebuilt. Despite this, the commercial relations of both Genoese and other Latins with Muslim Samsun continued.
Karakol Cemiyeti Liderlerinden Galatalı Şevket Bey’in Hayatı ve Millî Mücadele’deki Hizmetleri
The Life of Galatalı Şevket Bey from the Leaders of the Karakol Society and His Services in the National Struggle
Yazar: Polat, Hasan Ali; Akandere, Osman
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Galatalı Şevket,Karakol Cemiyeti,Millî Mücadele,Cihan Harbi,Bahr-i Sefid (Akdeniz) Müstahkem Mevkii Kumandanlığı. ; Galatalı Şevket,Karakol Society,National Struggle,World War,Mediterranean Strait Fortified Area Command.

Millî Mücadele dönemi şahsiyetlerinin biyografileri üzerine yapılan çalışmalar, devrin ve mücadelenin anlaşılmasına ciddî katkılar sağlamaktadır. Nitekim biyografiler bilinemediğinde hadiselerin layıkıyla anlaşılması da mümkün olmaz. Miralay Galatalı Şevket Bey de dönem açısından böyle bir şahsiyettir; İttihat ve Terakki Cemiyeti üyesi, teşkilatçı ve başarılı bir askerdir. Mondros Mütarekesi sonrası İstanbul ve çevresinde direnişin sembolü haline gelen Karakol Cemiyetinin kurucuları arasında yer almış; gerek Anadolu’ya geçmek isteyen şahsiyetlerin güvenli bir şekilde geçirilmeleri, gerekse de Anadolu’ya silah ve cephane sevki gibi hususlarda ciddî gayret sarf etmiştir. İlaveten, resmî bir vazife olarak Bahr-i Sefid Müstahkem Mevkii Kumandanlığında bulunmuş, Heyet-i Temsiliye ile İstanbul arasında irtibatı sağlayan kilit kişi konumunda olmuştur. İstanbul’un resmî işgaline [16 Mart 1920] kadar bu vazifelerini yerine getiren Şevket Bey, işgal sonrası tutuklanarak İngilizler tarafından Malta adasına sürgün edilmiştir. Miralay Şevket Bey’in hayatını konu edinen bu çalışma, Millî Mücadele dönemine biyografik katkı yapmayı amaçlamaktadır.

Researchers on the biographies of the figures of the National Struggle make great contributions to the understanding of the period and the National Struggle. As a matter of fact, when the biographies are not known,  the incidents could not be recognized properly. Colonel Galatali Şevket Bey is an indispensable figure for understanding the period; he was a member of the Committee of Union and Progress, an organiser and a successful soldier. He was involved in the establishment of the Karakol Society, the symbol of the resistance in Istanbul and its surroundings after the Mudros Armistice Agreement and regarded among the founders of this association. He exerted all his strength to the people seeking to pass to Anatolia in a safe manner as well as dispatching firearms and ammunition to Anatolia. Additionally, he performed a duty as a commander at the Mediterranean Strait Fortified Area Command and he became a key man to contact between the Committee of Representation and Istanbul. He carried out these duties till the occupation of Istanbul officially [March 16, 1920]. Following the occupation, he was arrested by the British officers and exiled to Malta. This study covers the life of Colonel Şevket Bey and was aimed to contribute to the National Struggle period within the scope of biographical information.
Özgürlük Yolu:  Bandung Konferansı ve Japonya
The Way of Freedom: Bandung Conference and Japan
Yazar: Sicim Kaplan, Emine
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Bandung Konferansı,Japonya,Jawaharlal Nehru,Güneydoğu Asya ; The Bandung Conference,Japan,Jawaharlal Nehru,Southeast Asia

II. Dünya Savaşı’nın sona ermesi ve Japonya’nın bu savaşta yenilmesi, Güneydoğu Asya ulusları için dönüm noktasıdır. Yıllarca sömürge altında yaşayan ülkelerin özgürlük mücadeleleri, yeni bir dönemin başladığının göstergesi olmuştur. Bağımsızlıklarını yeni elde eden ülkeler, ortak hedefleri doğrultusunda yakın ilişkiler kurmanın önemini idrak etmişler, bu doğrultuda konferans düzenlemeye karar vermişlerdir. 1955 yılının Nisan ayında Asya, Afrika ve Orta Doğu gibi bölgelerden çeşitli ülkelerin katılımıyla Asya – Afrika toplantısı olarak da bilinen Bandung Konferansı’nı gerçekleştirmişlerdir. Batılı ülkelerin katılmadığı ilk uluslararası toplantı olma özelliğine sahip Bandung Konferansı’nda, sömürgeciliğe karşı çıkılarak bağımsızlık, karşılıklı dayanışma, dünya barışı vb. konular üzerinde durulmuştur. Geçmişteki yayılmacı ve sömürgeci politikalarına rağmen konferansa Japonya da katılmıştır. Ancak Japonya’nın konferansa davet edilmesi başlangıçta sorun teşkil etmiş, Hindistan Başbakanı Jawaharlal Nehru Asya ülkeleriyle olan sorunlarından dolayı Japonya’nın davet edilmesine karşı çıkmıştır. Bu çalışmada genel hatlarıyla Bandung Konferansı ele alınacak, Amerikan işgalinden sonra barışçıl bir politika benimseyen Japonya’nın, Bandung Konferansı’na giden süreci ve konferanstaki rolünün ne olduğu ortaya konmaya çalışılacaktır.

The end of the Second World War and the defeat of Japan in this war is a turning point for the nations of Southeast Asia. The struggle for freedom of the countries, which had been colonized for years, demonstrated that a new era has begun. The countries, which newly gained independence, have been realized the importance of establishing close relations in line with their common goals. So that they decided to organize a conference. In April 1955, they held the Bandung Conference, also known as the Asia - Africa meeting, with the participation of various countries from regions such as Asia, Africa and the Middle East. In the Bandung Conference, that was the first international conference without the participation of any Western colonial power, have been discussed about anticolonial, independence, mutual solidarity and world peace. Japan also attended the conference despite its expansionist and colonial policies of the ancient times. However, the invitation of Japan to the conference was a problem at the beginning, Indian Prime Minister Jawaharlal Nehru opposed the invitation of Japan due to its past problems with Asian countries. In this study, the Bandung Conference will be discussed in general terms. Also, the process of Japan to the Bandung Conference and its role in the conference will be revealed.
Başlangıcından Sultan En-Nâsır Muhammed’in Üçüncü Saltanatına Kadar Memlûk – Altın Orda Siyasi ve Diplomatik İlişkileri
The Mamluks –the Golden Horde Political and Diplomatic Relations  From the Beginning to the Third Reign of Sultan al-Nasir Muhammad
Yazar: Uzun, Kazım
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Memlûkler,Altın Orda,İlhanlılar,Deşt-i Kıpçak,Bizans İmparatorluğu ; The Mamluks,The Golden Horde,The Ilkhanids,Desht-i Qipchaq,The Byzantine Empire

Memlûk ve Altın Orda devletleri Ortadoğu tarihinde önemli ve etkili bir yere sahip iki büyük siyasi teşekküldür. XIII. yüzyılın ortalarından itibaren her iki devlet ortaya koyduğu siyasi irade ve tesis ettiği münasebetler ile Mısır, Suriye, Anadolu, İran, Kafkasya ve Deşt-i Kıpçak sahalarını kapsayan geniş coğrafyanın ve bu coğrafyadaki diğer siyasi teşekküllerin tarihinin şekillenmesinde mühim roller oynamışlardır. Söz konusu iki devlet arasındaki ilişkiler ortak bir düşmanın varlığı dolayısıyla başlamış ve diğer birtakım etkenlerin de tesiriyle geliştirilmiştir. Bu devletler ve düşmanlarının veya rakiplerinin varlığı tabii olarak yeni ve girift ilişkileri beraberinde getirmiş, böylece Memlûk – Altın Orda münasebetleri, onları aşkın bir boyutta etkili hale gelmiş ve bölgedeki siyasetin yön kazanmasında tesirli olmuştur. Bununla birlikte, Memlûk ve Altın Orda devletlerinin, sürdürmeye özen gösterdikleri ilişkileri aralarında bir ittifakın oluşmasına imkân tanımıştır. Bu ittifak, diplomatik yazışmalarda tarafların çokça bahsettiği ortak bir harekât noktasına varmamıştır ancak, bu yönde oluşturulan söylemin kendisi tesirli bir güç olarak kazanımlar sağlamıştır. Nihayet bu çalışmamızda, Sultan en-Nâsır Muhammed’in üçüncü saltanat dönemine kadar Memlûk – Altın Orda siyasi ve diplomatik ilişkileri tüm yönleriyle ortaya konulmaya ve bunların ürettiği neticelerin tespiti ve tetkikine gayret edilmiştir.

The Mamluk State and the Golden Horde are two major political bodies with a pivotal role in the history of the Middle East. Both of the states shaped the history of a wide land of Egypt, Syria, Anatolia, Iran, The Caucasus, Dasht-i Qipchaq and the political bodies governing the above-mentioned land as of the middle of 13th century. The relationship between the Mamluks and the Golden Horde was established pursuant to a prospective war against a common enemy and was later promoted on various grounds. The intricate relationships were innately built on the existence of the Mamluk State - the Golden Horde and their rivals which exceeded their position and had a pivotal role in the politics of the region. An alliance between the Mamluks and the Golden Horde was established accordingly. This alliance did not reach a common campaign, which the parties mentioned a lot in diplomatic correspondence, but the discourse created in this context itself provided gains as an effective power. Finally, in this study, the political and diplomatic relations of the Mamluk–Golden Horde until the third reign of Sultan an-Nasir Muhammad were tried to be revealed in all aspects and the results produced by them were determined and examined.