1869 Maarif-i Umumiye Nizamnamesi Ve Türk Eğitim Tarihindeki Yeri
1869 STATUTE ON GENERAL EDUCATION AND ITS ROLE ON THE  HISTORY OF TURKISH EDUCATION
Yazar: Çağır, Mine; Türk, İbrahim Caner
Dergi: Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 11, 0
Anahtar kelimeler: Education, Regulation, the Ministry of Education, Education History, the  Statute on General Education ; Maarif, Nizamname, Maarif-i Umumiye Nezareti, Eğitim Tarihi,  Maarif-i Umumiye Nizamnamesi.

XIX. yüzyılın ikinci yarısında batılılaşmanın etkisiyle Osmanlı eğitim sisteminde  gerçekleştirilmeye başlanan modernleşme çabaları toplumsal bir destek görmemiş ve mahalli  mektepler dışında eğitim konusu halk arasında rağbet görmemiştir. Ancak Osmanlı  toplumunda Tanzimat sonrası reformların gayrimüslimler lehine hissedilir hale gelmesi, batı  nüfuzunun artması ve özellikle de 1856 Islahat Fermanı ile birlikte Müslümanlar karşısında  gayrimüslimlerin ekonomik ve sosyal refahlarının artması, Müslüman okumuş kesim ile  ulema arasında İslami eğitimin geri kalmışlığıyla alakalı bir farkındalık meydana getirmiştir.  Bu nedenle başkentte ve vilayetlerde genel eğitimi düzene koymayı amaçlayan ilk kapsamlı  hukuki metin olan Maarif-i Umumiye Nizamnamesi hazırlanmıştır. Osmanlı Devleti bu  nizamname ile ilkokulların yapısına ve ilkokul öğretmenlerinin mesleki formasyonuna daha  çok önem vermeye başlamış, ilkokullar medresenin etki alanından çıkarılmıştır. Öte yandan  “Osmanlıcılık” fikrinin bir amacı olarak Maarif-i Umumiye Nizamnamesi ile Müslüman,  gayrimüslim ve ecnebi okulları müşterek hukuki bir çatı altında birleştirilmek istenmiştir.  Fakat Nizamname 1869’da yayınlanmasına rağmen ancak 1880’de fiiliyata geçirilebilmiş, o  da farklı yer ve zamanlarda mümkün olmuştur. Maarif-i Umumiye Nezareti XIX. yüzyılın  sonlarına doğru oldukça ihtisaslaşmış bir kurum haline gelmiştir. Taşradaki okulların eğitim  kalitesinin düşüklüğü göz önüne alındığında, Maarif-i Umumiye Nezareti’nin başlıca  amacının taşradaki halka temel okuma-yazma eğitimini verecek öğretmenleri kısa sürede  yetiştirmek olduğu söylenebilir. Bu çalışmada Türk eğitim tarihinde önemli bir yeri olan  Maarif-i Umumiye Nizamnamesi’yle Osmanlı eğitim sisteminde gerçekleştirilen  düzenlemelere değinilmiş ve bu nizamnamenin eğitim sistemindeki etkileri analiz edilmiştir.

In the first half of the nineteenth century, education did not become common in the  public except for the local school and therefore its modernization didn’t receive much social  support. Getting increasingly more effective and felt of the Tanzimat reforms’ impact and  West’s influence on the Ottoman Empire and increase in non-Muslim’s social welfare and  economic prosperity caused primarily by the Rescript of Reform, 1856, in comparison with  Muslims has created an awareness of backwardness of Islamic education among literate  Muslims living in the countryside and ulema. The Statute on Education is the first  comprehensive legal document that aims at setting up general education in the entire Ottoman  Empire. In addition, the Statute on Education has unified Muslim, non-Muslim and foreign  schools under a common legal framework and it has been considered as part of the  “Ottomanism” project, due to its attempts to establish state schools for non-Muslim  communities. But this project has never come into being. Although the Statute on Education  was published in 1869, it was barely applied in 1880 and also that was not simultaneous but in  the different places and times. The Ministry of Education became a highly specialized  institution towards the end of the nineteenth century. Considering the low educational quality  of the schools in the provinces, it can be stated that the main purpose of the Ministry of  Education is to educate teachers who will give basic literacy education to the public in a short  time. The main purpose of this report is to analyze the influence of the Statute on Education  on the Turkish education history and changes caused by this regulation in the Ottoman  education system