hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
FÂTIMÎ HALİFESİ EL-HÂKİM’E KARŞI EBÛ REKVE İSYANI VE ABBASÎ-FÂTIMÎ REKABETİNİN BİR ÖRNEĞİ OLARAK DÂRU’L-HİKME
The Rebellion By Ebu Rekve To El-Hâkim, The Fatımi Caliph, And Dâru'l-Hikme As A Figure Of Competition Between Abbasids And Fatımids
Yazar: Kılıç, Mustafa
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Fatimids, Al-Hakim, Ebu Rekve, Daru’l-Hikme ; Fâtımîler, El-Hâkim, Ebû Rekve, Dâru’l-Hikme

Fatımî halifeleri içinde tuhaf bir karaktere sahip olan el-Hâkim Biemrillah za-manındaki önemli olaylardan bir tanesi de Sünnî karakterli isyan hareketidir. El-Hâkim’in garip uygulamalarından zarar gören guruplardan Sünnî Müslü-manlar, Ebû Rekve tarafından başlatılan bu isyan hareketine destek vererek, başkenti tehdit edecek konuma getirmişlerdir. Çalışmada isyan hareketinin ya-nında kurumsal anlamda önemli bir icraat olarak Dâru’l-Hikme’nin kuruluş amacı, çalışma biçimi, kapsamı ve etki alanı gibi konular incelenmiştir.

One of the important events in period of Al-Hakim Biemrillah who had strange character among Fatimi Caliphs was the rebellion which had Sunni feature. Sunni Muslims suffered from the strange applications of Al-Hakim, by giving support to the rebellion started by Abû Rekve, got it to a position that would be threat for the capital. In this study the subjects have been examined like the target of Daru’l-Hikme’s establishment and the form of its operation, its scope and the field of its influence.
İsa Mesih’in Tarihselliği Sorunu Mitolojiden Arındırma Me-selesi Bağlamında
The Problem Of Historicity Of Jesus Christ-In The Context Of The Problem Of The Demythologization
Yazar: Kuşcu, Emir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Jesus-Christ, Theological Hermeneutics, Demythologization, Divine Promise, Historicity. ; İsa-Mesih, Teolojik Hermenötik, Mitolojiden Arındırma, İlahi Vaat, Tarihsellik

Bultmann’ın varoluşçu hermenötiği, mit-varoluş, tarihsel İsa ve Mesih-Hadisesi gibi ayrımlara odaklanır. Bultmann’a karşı, Ebeling, beşeri varoluşun lengüistik yapısının Hıristiyan kerigmasını eskatolojik mitolojiden arındırmaya mani olmasından dolayı, tarihsel İsa ve Mesih Hadisesi arasında ayrım yapmanın mümkün olmadığını kanıtlamaktadır. Ebeling asla mitolojiden arındırma kavramını reddetmedi, fakat onun için, mitolojiden arındırma, varoluşun dilini kurma anlamına gelir. Pannenberg Hıristiyan kerigmasını tarih temeli üzerine kurma konusunda Ebeling’le hemfikirdir. Özellikle Mesih-İsa’nın çarmıh ve yeniden diriltilme hadiselerini rasyonelleştirme ve tarihselleştirme noktasında Collingwood’un felsefesine müracaat eder. Hem Pannenberg hem Moltmann, kendi teolojik kavramlarını Yahudi apokaliptik geleneğinden elde ederler ve modern tarihselciliğin ötesinde apokaliptik hakikat anlayışına işaret ederler. Apokaliptik vaadin ışığında Mesih-İsa’nın tarihselliğini anlamak üzere, Pannenberg, tarihsel birlik görüşüne sahipken, Moltmann, acı ve umut arasındaki diyalektik ilişkiye işaret eder. Bultmann’ın mitolojiden arındırmasını tenkit etme ve modern tarihselcilikle apokaliptik tarih anlayışını uzlaştırma noktasında Ebeling’in mitolojiden arındırması onların teolojisiyle uyuşmaktadır.

Bultmann’s existentialist hermeneutics focuses on the distinctions such as myth-existence, historical Jesus-Christ-Event. Against Bultmann, Ebeling demonstrates that it isn’t possible to make a distinction between historical Jesus and Christ Event, since linguisticality of human existence prevents to demythologize Christian kerygma from eschatological mythology. Ebeling has never rejected the concept of the demythologization, but for him, it means establishing language of the existence. Pannenberg agrees with Ebeling about establishing Christian kerygma on the basis of the history. Especially he applies to Collingwood’s philosophy in order to rationalize and historicize cross and resurrection of the Jesus-Christ. Both Pannenberg and Moltmann get their own theological concepts from Jewish apocalyptic tradition and point beyond modern historicism to conception of the apocalyptical truth . In order to understand historicity of Jesus-Christ in the light of the apocalyptical promise, while Pannenberg has a view of historical unity, Moltmann signs dialectical relationship between the suffering and the hope. Ebeling’s demythologization coincides with their theology in order to ciriticize Bultmann’s demythologization and to reconcile modern historicism and view of apocalyptical history.
Para Vakıfları: Muhasebe Defterlerine Göre 17. Yüz-yıl İstanbul Uygulaması
Cash Waqfs:  The Istanbul Practice İn 17th Century According To Accounting Books
Yazar: Koyunoğlu, H. Hüsnü
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Waqf, foundation, cash waqf, Ottoman Empire, shar’iya sijil (juridical court register) ; Vakıf, para vakfı, Osmanlı Devleti, şer’iye sicili

Kişilerin paralarını kendi mallarından ayırarak vakıf kurma yoluyla toplumun bütününün veya bir kısmının istifadesine sunmaları demek olan para vakfı, gerek teorik olarak gerekse uygulamaları bakımından tartışmalara yol açmıştır. Osmanlı devletinde, bir dönem tartışılmakla birlikte, yaygın olarak para vakıfla-rı kurulmuş ve çok çeşitli hizmetler görmüştür. Bu çalışmada, para vakıflarının hukuki yönü kısaca ele alındıktan sonra, ağırlıklı olarak, 17. yüzyılda İstan-bul’da faaliyet gösteren vakıflardan örnek olarak seçilen 50 vakfın muhasebe defterlerindeki gelir, gider, alacak ve diğer bilgileri analiz edilmiştir.

Cash waqf (foundation) means to dedicate some money from one’s possessions and to establish a waqf on that amount of money and to offer it to the benefit of people generally or to allocate it to make use of them by some segments of the community particularly. In this meaning, in view of its theory and implementation these kinds of waqfs have caused disputes. Although during one period it was disputed, cash waqfs were very extensively established during the Ottoman Empire and thank to these waqfs much diversified services have been carried out.   In this study, legal status of cash waqfs has been evaluated shortly and then the data like incomes, outcomes, receivables and others of accounting books of as sample selected 50 waqfs amongst those acting particularly in 17th Century in Istanbul have been analyzed.
Hadis Metninin Anlaşılmasında Diğer Metinlere Referans-ların Önemi Ya Da Hadiste Metinlerarasılık Ve Metinlerarası Okuma
Importance Of References To Other Texts For Understanding Of Hadith Matns  Or; Intertextuality And Intertextual Reading İn Hadith
Yazar: Özer, Salih
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Hadith, Commentary, Understanding, Text, İntertextuality ; hadis, şerh, anlama, metin, metinlerarasılık

Metinlerin anlaşılması konusu son dönemlerde sosyal bilimler, dilbilim ve felse-fe gibi disiplinlerin üzerinde yoğun şekilde durduğu ve önemli, verimli ve kulla-nışlı birtakım sonuçlara ulaşılan bir alandır. Bu noktada ortaya çıkan sonuçla-rın bir kısmı, dini metinler üzerinde de uygulanabilecek birtakım uyumlu uzan-tılara sahip gözükmektedir. Bu noktada özellikle metnin daha yakından okun-masına dayalı tahliller, metnin anlamına yönelik birtakım ipuçlarını yakalama açısından ümit vaat eder niteliktedir. Metinlerarasılık kavramının, her ne kadar yeni bir terim olsa da genel olarak İslam geleneği özel olarak da hadis ilmi içeri-sinde kısmen uygulama alanı bulmuş bir terim olduğu görülmektedir. Bu alan-daki yeni nazarî mülahazalardan da istifade ederek hadislerin anlaşılmasına mütevazı bir katkıda bulunulabileceği kanaatindeyiz

Having been discussing and accentuating for a long time by social sciences, linguistics and philosophy, investigations into understanding of texts are one of the important fields which cause to bear fruitful results. Some of these results seem to be of useful and applicable for the religious texts as well. At this point especially the analysis based on close-reading of texts look promising for getting the clues about meaning of texts. Though a new term, intertextuality seems to have been applied generally in Islamic tradition and also in hadith. We think that by benefiting from the new developments in this field we’ll make modest contributions to the commentary of hadith today.
Kadere Dair İki Risâle(Abdülmelik B. Mervân'ın Ha-san El-Basrî'ye Gönderdiği Mektup Ve Hasan El-Basrî'nin Abdülmelik B. Mervân'a Gönderdiği (Cevabî) Mektup)
Two Epistles On Predestination (Qadar)
Yazar: Kubat, Mehmet
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Al-Hasan Al-Basri, Predestination (Qadar), Al-Hasan Al-Basri's Epistle on Predestination (Qadar). ; Hasan el-Basri, Kader, Hasan el-Basrî'nin Kader Risâlesi.

Emevî halifesi Abdulmelik b. Mervân, o güne kadar alışık olunmadık tarzda kader üzerine görüş beyân eden dönemin tartışmasız en önde gelen âlimi Hasan el-Basrî'den kadere ilişkin düşüncelerini yazılı olarak kendisine bil-dirmesini istemiştir. Bunun üzerine Hasan el-Basrî, kadere dair görüşlerini içeren bir mektup yazarak halifeye göndermiştir. Hasan el-Basrî'nin Halife Abdülmelik'e gönderdiği bu risâle, İslâm dünyasında kadere dair kaleme alınmış ilk yazılı metin olarak kabul edilmektedir. Tahkîk ve tercüme ederek yayına hazırladığımız bu risâlede yalnızca İstanbul Ayasofya kütüphanesinde yer alan orijinal el yazması nüsha esas alınmıştır.

The Amavi Caliph Abd al-Malik b. Marwan demanded from al-Hasan al-Basri to report his views related with predestination which were unprecedented in content in a written text. Upon this urge, al-Hasan al-Basri write an epistle containing this views on predestination and sent it to the Caliph. This epistle which al-Hasan sent Amavi’s Caliph Abd al-Malik on predestination was evaluated the first written text on Qadar in the Islamic world. The copy which we designed as the reduction of the original copy and which we translated for publication is based on the original manuscript copy of İstan-bul Sophia.
Dört Halife Dönemi Siyasetinde  Ebû Mûsâ el-Eş‘arî
Ebû Mûsâ El-Eş‘Arî  In The Political Period Of Rightly Guided  Caliphes
Yazar: Ayar, Kenan
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ebû Mûsâ el-Eş‘arî, Event of Hakem, Time of Caliph Osman, Time of Caliph Omar ; Ebû Mûsâ el-Eş‘arî, Hakem Olayı, Hz. Osman Dönemi, Hz. Ali Dönemi

Bu makalede, Hz. Peygamber ve dört halife dönemlerinde yönetimde görev ala-rak önemli valiliklerde bulunan Ebû Mûsâ el-Eş‘arî’nin idari alandaki yükselişi ile Hz. Osman ve Hz. Ali dönemlerinde ortaya çıkan iç kargaşa ve çatışmalarda oynadığı rol incelenmektedir. Yapılan araştırmada, Ebû Mûsâ’nın İslam ve Kur’an bilgisi yanında idari ve askeri yetenekleriyle temayüz ettiği, siyasi kriz dönemlerinde ilkeli bir politika izleyerek Müslümanların birlik ve beraberliğinin devamı için çalıştığı, gelişmeler onun arzu ettiği istikamette olmasa da, olayla-rın akışını etkilediği sonucuna varılmaktadır.

This article basically deals with Ebu Musa al- Eşari who worked as a governor in important places and played great roles in civil wars and conflicts during the time of the Caliph Osman and Omar. The study points out that Ebu Musa al-Eşari was a successful leader in the military and political area besides being a good scholar on the Qur’an and Islamic sciences, followed good political principles during the time of chaos, worked for the unity of the Muslim community,  and influenced the currents of events during his time.
Hz. Muhammed’in Çocuklarıyla İlişkileri
The Relationship of the Prophet Muhammad with His Children
Yazar: Ayar, Kenan
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Children of the Prophet Muhammad, grandchildren of the Prophet, Zeyneb, Rukıyye, Ümmü Kulsûm, Fâtıma ; Hz. Muhammed’in çocukları, Hz. Muhammed’in torunları, Zeyneb, Rukıyye, Ümmü Kulsûm, Fâtıma, İbrâhim.

Bu makalede, Hz. Muhammed’in çocuklarıyla ilişkileri ele alınmakta, bu ilişkilerin içinde yaşadığı toplumun geleneksel anlayışlarıyla örtüşen ve ayrışan tarafları irdelenmektedir. Hz. Muhammed’in hem erkek hem kız çocukları dünyaya gelmiş; erkek çocukları çok küçük yaşlarda hayatlarını kaybederken, kız çocukları ergenlik dönemine ulaşıp evlenmişlerdir. Kızlarının üçü kendisinden önce, biri ise kendisinden kısa bir süre sonra vefat etmiştir. Üç kızından torunları olmuş, ancak soyu sadece kızı Fâtıma ile devam etmiştir. Çocuklarına iyi bir baba, torunlarına ise müşfik bir dede olmuş, ayrıca kölesi Zeyd b. el-Hârise’yi nübüvvetten önce azat ederek evlât edinip oğlu gibi sevmiştir.

This study deals with the relationship of the Prophet Muhammad with his children and also examines the differences and similarities of his behavioral styles with the traditional understanding that the Arabic society had during his time. The Prophet Muhammad had both boys and girls. However, while his boys died in their very early ages, his girls reached at their adolescent periods and got married. While three girls died before the Prophet, the other passed away just after dying of the Prophet. Although the prophet had some grandchildren from his three girls, his lineage continued with Fâtıma. He was a good father and compassionate grandfather. In addition, the Prophet emancipated his slave, Zeyd b. al-Harisa before his prophet hood, adopted him and loved him like his children
İslâm Kelâmında İnsan Fiilleri Bağlamında  Kader  Anlayışı
The Conception of Predestination within context of Human Acts in Muslim Theology
Yazar: Kazanç, Fethi Kerim
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: God, predestination, divine judgment, acts of human, choice, responsibility, determination, possibil ; Allah, kader, kazâ, insan fiilleri, ihtiyâr, sorumluluk, belirleme, imkân, değişim ve yenilik.

Bu makale, bir yandan İslâm kelâmında derin tartışmalara ve fırkalaşmalara neden olan kader ve insan fiilleri ilişkisi sorununu analiz etmeyi amaçlamakta, öte yandan kaderi inşa’î bir süreç olarak değerlendirmektedir. Dolayısıyla, ka-derin bir süreç ve yaratış oluşuna bağlı olarak aslında her şey, ezelde vasfen, sûreten, amaçsallık  ve hikmetlice belirlenmiştir. Bu bağlamda, her yaratığa doğuştan birtakım imkânlar ve yeteneklerin bahşedildiği ön plana geçer ve in-san bunları yaşamında etkin olarak kullanarak kendi yön ve geleceğini bir şe-kilde tayin eder.     Dahası, tüm doğal ogular ile beşeri yapıp etmeleri ve başarıları yöneten temel ilkeler ve kurallar, Levh-i Mahfûz’da tümel olarak yazılıp kaydedilmiştir. Allah katında ya da O’nun ilminde bu evrensel ilkeler asla değişmez. Evrende her şey kısmen bunların belli bir zaman ve mekân koşulları altında bir gerçekleştirimi-dir.   Bu makalede insanın sorumlu bir varlık olduğu açıkça vurgulanmaktadır. Çünkü insan eylemlerini serbestçe seçme gücüne sahip bir varlık olarak dona-tılmıştır ve onun asıl kaderi özgürlüğü yerli yerinde kullanmasıdır.

This paper aims at analysing the problem of relation of predestination to human acts that cause deep debates and sect diffrences in Muslim theology on one hand, and values the predestination  as a process of construction on the other. So, everything was essentially predestined from the aspects of quality, form, aim, teleology and wisdom in eternity, depending on the fact that presestination is a process and creation. In this context, it is the most important thing that each creature is originally endowed with possibilities and abilities, and by some manner of means, human being determines his direction and future, activating them in his life.   Moreover, the main principles and rules that govern natural facts and human deeds and successes were universally written and recorded in the Well-Preserved Tablet (al-Lawh al-Mahfûz). These universal principles never change near God, or in His omniscience. In part, everything is manifestation of them under conditions of  particular time and place in universe.  In this article, it is clearly stressed that human is a responsible being. Because he was provided with capacity to choice his acts freely, and his essential fate is that he uses freedom in its proper place.
Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin Kıyâs Ve İstihsâna Yaklaşımı
The Approach Of Muhyiddin Ibnu’l Arabi To Qiyas And Istihsan
Yazar: Okur, Kaşif Hamdi
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: İbnü’l-Arabî, Qiyas, Istihsan, Islamic Law ; İbnü’l-Arabî, Kıyas, İstihsân, İslâm Hukuku

İslam düşünce tarihinin en renkli simalarından olan Muhyiddin İbnü’l-Arabî sufi kimliği ile ön plana çıkmakla birlikte, eserlerinde İslamî ilimlerin bir çok sahası ile ilgili, kendine has görüş ve değerlendirmeler ileri sürmüş bir alimdir. Bu yazıda, İbnü’l-Arabî’nin fıkıh ve usulle ilgili düşünceleri bağlamında, kıyas ve istihsan kavramlarına bakışı ele alınacaktır. İbnü’l-Arabî’nin görüşlerinin çeşitli disiplinler açısından incelenmesi, İslam düşünce tarihi için bir katkı sayılacağı gibi, İbnü’l-Arabî’den önemli ölçüde etkilenmiş olan Türk tefekkür dünyası bakımından da bir kazanım ve zenginlik oluşturacaktır.

Muhyiddin İbnu’l-Arabî who is one of the most colourful figures of the history of Islamic Thought, was a scholar who has expressed many original views and interpretations about different disciplines of Islamic sciences in their works, eventhough his sufi identity was the prominent feature of him. In this article, Ibnu’l Arabi’s view on the concepts of Qiyas and Istihsan will be analyzed within the contex of his thoughts on fiqh and usul al-fiqh. This study which examines Ibnu’l Arabi’s  views from the perspectives of different disciplines will be a contribution to Turkish world of thought that has been significantly influenced by him.
Abdulhamîd El-Kâtib’in Risâlelerinde İktibas Sanatı “Tâat Risâlesi” Örneği
The Art of Quotation in the Pamphlets of Abd al-Hamid:  The Example of the Obedience Pamphlet
Yazar: Bulut, Ali
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Abd al-Hamid, Pamphlet, quotation, obedience ; Abdulhamîd, risâle, iktibas, tâat

Bu makalenin amacı, hicrî II. asır Arap edebiyâtının önde gelen en büyük inşâ kâtibi Abdulhamîd el-Kâtib ve “Tâat risâlesi”dir. Makalede önce risâle ve inşâ kavramlarını açıklayan bir girişle başlar. Daha sonra Abdulhamîd’in kısa biyog-rafisi verilir, iktibas sanatından bahsedilir. Akabinde tâat risâlesi Türkçe çeviri-siyle birlikte sunulur. Peşinden de risâlede geçen iktibas sanatlarına işaret edi-lir.

This article deals with the life of Abdulhamid el-Katib who was one of the greatest writers in the Arabic literature in the second century (the Hegira) and his work, the pamphlet of obedience, “Taat Risale”. The study, first, defines the concepts of inşa (letter) and the pamphlet. Secondly, it examines briefly the life of Abdulhamid and his work titled the art of quotation. Thirdly, it presents the obedience Pamphlet with its Turkish translation. Fourthly and lastly, it analysis some arts of quotations passed in the Pamphlet
Arap Belagatında El-Leff Ve’n-Neşr Sanatı Ve Kur’an’daki Bazı Ayetler Üzerine Bir İnceleme
Arap Belagatında El-Leff Ve’n-Neşr Sanatı Ve Kur’an’daki Bazı Ayetler Üzerine Bir İnceleme
Yazar: Doğan, Yusuf
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: el-Leff ve’n-neşr, Arapça, belagat, Kur’an, çeviri ; al-Laff wa’l-nashr (involution and evolution), Arabic, rethoric, Quran, translation

el-Leff ve’n-neşr, Arap belagatı bedî ilminin maneviyye bölümü sanatlarından birisidir. Bu sanatın gelişmesinde el-Muberred, Ebû Hilâl el-Askerî, ez-Zemahşerî ve es-Sekkâkî gibi alimlerin önemli katkıları olduğu kabul edilir. Türk edebiyatı ve Arap belagatının nazım ve nesrinde geçmekle birlikte nazım olarak kullanımı daha yaygındır. Kendi içerisinde temel olarak et-tafsîlî ve el-icmâlî olarak kısımlara ayrılır. el-Leff ve’n-neşr’in Arap belagatında birçok örnekleri olduğu gibi Kur’an’da da bütün çeşitleri geçer. Bundan dolayı bu çalışmada,  el-leff ve’n-neşr sanatı, müstakil olarak ele alınmış ve incelenmiştir. Daha sonra da bazı Kur’an ayetlerinde geçen bu sanat ve bir kısım meallerde yapılan çevirileri gözden geçirilmiş; isabetli çeviriler belirtilmiş ve gerektiğinde de yeni çeviri teklifi de sunulmuştur.

Al-laff wa’l-nashr (involution and evolution) is one of arts of rethoric in  section “manaviyya”. Al-Mubarrad, Abû Hilâl al-Askarî and al-Sakkâkî are accepted to contribute this art in its development. This art is used in poetry and prose of Turkish and Arabic literature, especially more spreadily in poetry. Al-laff wa’l-nashr is divided into two sections: al-tafsîlî, al-icmâlî. Al-laff wa’l-nashr. As the examples of al-laff wa’l-nashr are found in Arabic literature, its kinds are also found in verses of Qur’an. Thats why, in this research, al-laff wa’l-nashr has been examinated indepedently and studied. And than, this art which is found in some verses of Quran and their translations of Quran to Turkish, true translations are studied and new translation has been offered
İbnü'l-Kattân’ın  Hayatı Ve Hadis Metodolojisi
Ibn Al-Qattân And Hıs Work Bayanul Wahm Vel Iham
Yazar: Akgün, Hüseyin
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ibn al-Qattan, hadith methodology, hadith terminology, criticism of hadith ; İbnü’l-Kattân, Beyanü’l vehm, hadis metodolojisi, hadis terminolojisi, hadis tenkidi

İslam tarihi boyunca Hadis bilimi alanında çok önemli âlimler yetişmiştir. Bunlardan bir kısmının görüşleri şöhretine paralel olarak yaygın bir şekilde bilinmekle birlikte bazılarının ilmî üstünlüklerine rağmen isimleri bile unutulmuştur. İşte bu makalemizde, bunlardan birisi olan 562–628/1167–1231 yılları arasında yaşamış, hadis ve fıkıh bilgini İbnü’l-Kattân el-Fâsî’nin hadis bilimleri alanındaki görüşlerini özetlemeye çalıştık.

There have been very important scholars during the histor y of Islam. Although some of these scholars’ views have been known widely with their popularity, some of the scholars’ names have been forgotten even though they have scien-tific superiorities. One of these was the scholar of the hadith and Islamic law, Ibn al-Qattan al-Fâsî who lived in the years of 562–628/1167–1231. In this ar-ticle we have to summarize his ideas about the hadith sciences.