hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YAŞAM BOYU ÖĞRENME EĞİLİMLERİ
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN YAŞAM BOYU ÖĞRENME EĞİLİMLERİ
Yazar: Coşkun, Yelkin Diker; Demirel, Melek
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 42, 2014
Anahtar kelimeler: Yaşam boyu öğrenme, güdülenme, meraklılık, öz-düzenleme, sebat, yüksek öğretim

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini belirlemek ve bu eğilimlerin öğrenim görülen üniversite, sınıf düzeyi ve cinsiyet değişkenleri açısından farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Tarama modelindeki araştırmanın çalışma grubunu Marmara ve Yeditepe üniversitelerinin farklı fakültelerinde öğrenim gören birinci ve dördüncü sınıf öğrencileri oluşturmuştur (n= 1545). Araştırmanın verileri “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği”nden elde edilmiştir. Yapılan açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin güdülenme, sebat, öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk ve merak yoksunluğu olmak üzere dört alt boyuttan oluştuğu saptanmıştır. 27 maddeden oluşan ölçeğin Cronbach alpha iç tutarlılık katsayısı ise .89 olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda öğrencilerin “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği”nden aldıkları ortalama puanların ölçek orta puanından düşük olduğu belirlenmiş ve bu durum, üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin düşük olduğu şeklinde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri, öğrenim gördükleri üniversite ve sınıf düzeyi ile cinsiyet değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılık göstermektedir.

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerini belirlemek ve bu eğilimlerin öğrenim görülen üniversite, sınıf düzeyi ve cinsiyet değişkenleri açısından farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Tarama modelindeki araştırmanın çalışma grubunu Marmara ve Yeditepe üniversitelerinin farklı fakültelerinde öğrenim gören birinci ve dördüncü sınıf öğrencileri oluşturmuştur (n= 1545). Araştırmanın verileri “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği”nden elde edilmiştir. Yapılan açıklayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin güdülenme, sebat, öğrenmeyi düzenlemede yoksunluk ve merak yoksunluğu olmak üzere dört alt boyuttan oluştuğu saptanmıştır. 27 maddeden oluşan ölçeğin Cronbach alpha iç tutarlılık katsayısı ise .89 olarak bulunmuştur. Araştırma sonucunda öğrencilerin “Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimlerini Belirleme Ölçeği”nden aldıkları ortalama puanların ölçek orta puanından düşük olduğu belirlenmiş ve bu durum, üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin düşük olduğu şeklinde değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri, öğrenim gördükleri üniversite ve sınıf düzeyi ile cinsiyet değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı şekilde farklılık göstermektedir.
AKTİF ÖĞRENME UYGULAMALARININ ÖĞRENCİLERİN KENDİ KENDİNE ÖĞRENME BECERİLERİNE ETKİSİ
AKTİF ÖĞRENME UYGULAMALARININ ÖĞRENCİLERİN KENDİ KENDİNE ÖĞRENME BECERİLERİNE ETKİSİ
Yazar: Aydede, Meryem Nur; Kesercioğlu, Teoman
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Aktif Öğrenme, Kendi Kendine Öğrenme, Fen ve Teknoloji Dersi

Bu çalışmanın amacı, aktif öğrenmeye dayalı uygulamaların ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin kendi kendine öğrenme becerilerine etkisini incelemektir. Çalışmada deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, 2008-2009 eğitim öğretim yılının bahar yarıyılında, İzmir ili Buca ilçesinde bulunan bir resmi ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya deney grubunda 30 kontrol grubunda 34 olmak üzere toplam 64 öğrenci katılmıştır. Çalışma 10 hafta sürmüştür. Dersler, deney grubunda aktif öğrenme uygulamalarına dayalı etkinliklerle, kontrol grubunda 2005 MEB Fen ve Teknoloji öğretim programına dayalı olarak gerçekleşmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, ‘Kendi Kendine Öğrenme Becerileri Ölçeği’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde kovaryans analizi kullanılmıştır. Araştırmada, araştırma gruplarının kendi kendine öğrenme becerileri ölçeğinden elde ettikleri öntest ve sontest puanları açısından deney ve kontrol grubu öğrencileri arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık bulunmuştur.

Bu çalışmanın amacı, aktif öğrenmeye dayalı uygulamaların ilköğretim sekizinci sınıf öğrencilerinin kendi kendine öğrenme becerilerine etkisini incelemektir. Çalışmada deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, 2008-2009 eğitim öğretim yılının bahar yarıyılında, İzmir ili Buca ilçesinde bulunan bir resmi ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya deney grubunda 30 kontrol grubunda 34 olmak üzere toplam 64 öğrenci katılmıştır. Çalışma 10 hafta sürmüştür. Dersler, deney grubunda aktif öğrenme uygulamalarına dayalı etkinliklerle, kontrol grubunda 2005 MEB Fen ve Teknoloji öğretim programına dayalı olarak gerçekleşmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, ‘Kendi Kendine Öğrenme Becerileri Ölçeği’ kullanılmıştır. Verilerin analizinde kovaryans analizi kullanılmıştır. Araştırmada, araştırma gruplarının kendi kendine öğrenme becerileri ölçeğinden elde ettikleri öntest ve sontest puanları açısından deney ve kontrol grubu öğrencileri arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık bulunmuştur.
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL KAYGILARININ ANALİZİ
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL KAYGILARININ ANALİZİ
Yazar: Çağlar, Mehmet; Dinçyürek, Sibel; Arsan, Nihan
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Sosyal Kaygı, Sosyal Kaçınma, Kritize Edilme Kaygısı, Bireysel Değersizlik Duygusu ve Akademik Başarı

Bu çalışmada, öğrencilerin sosyal kaygılarının cinsiyetlerine, akademik başarılarına,ailenin gelir durumuna, anne ve baba eğitim düzeylerine göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmak amaçlanmıştır. Çalışma grubunu, 2008-2009 öğretim yılı güz döneminde Doğu Akdeniz Üniversitesi’nde eğitim gören öğrenciler (n=300) oluşturmaktadır. Öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerini belirleyebilmek için Palancı ve Özbay (2001) tarafından geliştirilen “Sosyal Kaygı Ölçegi (SKÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler ve Çok Faktörlü Varyans Analizi (MANOVA) kullanılmıştır. Çalışmada öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyet ve akademik başarıları dikkate alındığında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Ailenin gelir durumunun, sosyal kaçınma alt ölçeğinde ve kritize edilme kaygısı alt ölçeğinde de istatistiksel olarak anlamlı bir fak yarattığı bulgularına ulaşılmıştır. Annenin eğitim düzeyinin de, sosyal kaçınma alt ölçeğinde, kritize edilme kaygısı alt ölçeğinde ve değersizlik duygusu alt ölçeğinde istatistiksel anlamlı bir fak yarattığı bulunmuştur. Babanın eğitim düzeyininde ise, sosyal kaçınma alt ölçeğinde, kritize edilme kaygısı ve değersizlik duygusu alt ölçeklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.

Bu çalışmada, öğrencilerin sosyal kaygılarının cinsiyetlerine, akademik başarılarına,ailenin gelir durumuna, anne ve baba eğitim düzeylerine göre farklılık gösterip göstermediğini araştırmak amaçlanmıştır. Çalışma grubunu, 2008-2009 öğretim yılı güz döneminde Doğu Akdeniz Üniversitesi’nde eğitim gören öğrenciler (n=300) oluşturmaktadır. Öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerini belirleyebilmek için Palancı ve Özbay (2001) tarafından geliştirilen “Sosyal Kaygı Ölçegi (SKÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler ve Çok Faktörlü Varyans Analizi (MANOVA) kullanılmıştır. Çalışmada öğrencilerin sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyet ve akademik başarıları dikkate alındığında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Ailenin gelir durumunun, sosyal kaçınma alt ölçeğinde ve kritize edilme kaygısı alt ölçeğinde de istatistiksel olarak anlamlı bir fak yarattığı bulgularına ulaşılmıştır. Annenin eğitim düzeyinin de, sosyal kaçınma alt ölçeğinde, kritize edilme kaygısı alt ölçeğinde ve değersizlik duygusu alt ölçeğinde istatistiksel anlamlı bir fak yarattığı bulunmuştur. Babanın eğitim düzeyininde ise, sosyal kaçınma alt ölçeğinde, kritize edilme kaygısı ve değersizlik duygusu alt ölçeklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır.
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN KULLANDIKLARI DİL ÖĞRENME STRATEJİLERİ
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN KULLANDIKLARI DİL ÖĞRENME STRATEJİLERİ
Yazar: Demirel, Melek
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Öğrenme stratejileri, dil öğrenme stratejileri, üniversite öğrencileri

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yabancı dil (İngilizce) öğrenirken kullandıkları öğrenme stratejilerini belirlemek ve strateji kullanımının cinsiyet ve akademik başarı açısından farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Tarama modelindeki araştırma, Erciyes Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu’nda öğrenim gören 702 üniversite öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Oxford (1990) tarafından geliştirilen ve Demirel (2009) tarafından Türkçe’ye uyarlama çalışması yapılan “Dil Öğrenme Stratejileri Envanteri” kullanılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliği doğrulayıcı faktör analizi ile test edilmiş ve orijinal formla uyumlu olarak altı alt boyuttan oluştuğu belirlenmiştir (Bellek, bilişsel, telafi, üst-bilişsel, duyuşsal ve sosyal stratejiler). Ölçeğin iç tutarlılık güvenirlik katsayısı .92 olarak bulunmuştur. Araştırmada elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerine orta düzeyde sahip oldukları ve yabancı dil öğrenirken en fazla telafi, en az ise bellek stratejilerini kullandıkları saptanmıştır. Dil öğrenme stratejilerini kızlar erkeklere oranla daha fazla kullanmaktadır ve strateji kullanım düzeyi arttıkça öğrencilerin akademik başarıları da artış göstermektedir.

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yabancı dil (İngilizce) öğrenirken kullandıkları öğrenme stratejilerini belirlemek ve strateji kullanımının cinsiyet ve akademik başarı açısından farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Tarama modelindeki araştırma, Erciyes Üniversitesi Yabancı Diller Yüksek Okulu’nda öğrenim gören 702 üniversite öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama aracı olarak Oxford (1990) tarafından geliştirilen ve Demirel (2009) tarafından Türkçe’ye uyarlama çalışması yapılan “Dil Öğrenme Stratejileri Envanteri” kullanılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliği doğrulayıcı faktör analizi ile test edilmiş ve orijinal formla uyumlu olarak altı alt boyuttan oluştuğu belirlenmiştir (Bellek, bilişsel, telafi, üst-bilişsel, duyuşsal ve sosyal stratejiler). Ölçeğin iç tutarlılık güvenirlik katsayısı .92 olarak bulunmuştur. Araştırmada elde edilen bulgulara göre üniversite öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerine orta düzeyde sahip oldukları ve yabancı dil öğrenirken en fazla telafi, en az ise bellek stratejilerini kullandıkları saptanmıştır. Dil öğrenme stratejilerini kızlar erkeklere oranla daha fazla kullanmaktadır ve strateji kullanım düzeyi arttıkça öğrencilerin akademik başarıları da artış göstermektedir.
DERECELİ PUANLAMA ANAHTARININ İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ARAŞTIRMA BECERİSİ VE BİLİŞSEL ALAN DÜZEYİNE ETKİSİ
DERECELİ PUANLAMA ANAHTARININ İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ARAŞTIRMA BECERİSİ VE BİLİŞSEL ALAN DÜZEYİNE ETKİSİ
Yazar: Güneş, Perihan; Güneş, Perihan; Soran, Haluk
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Dereceli puanlama anahtarı, araştırma becerileri, bilişsel alan, başarı testi

Bu araştırmanın amacı, dereceli puanlama anahtarının ilköğretim öğrencilerinin fen ve teknoloji dersi araştırma becerisi ve bilişsel başarısı üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmada “karşılaştırmalı eşitlenmemiş grup son-test modeli” ve “eşitlenmemiş kontrol gruplu model” kullanılmıştır. Araştırma, 2010-2011 öğretim yılında Ankara İli Çankaya İlçesindeki bir ilköğretim okulunun 6., 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören toplam 199 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak dereceli puanlama anahtarı ve başarı testi geliştirilmiştir. Dört haftalık süre zarfında araştırma yapma etkinliği, deney ve kontrol gruplarına performans görevi olarak dağıtılmıştır. Deney grubuna etkinliklerinin değerlendirilmesinde kullanılacak dereceli puanlama anahtarı verilmişken, kontrol grubuna verilmemiştir. Araştırmada öğrencilerin bilişsel alan düzeylerini ölçmek amacıyla öntest, sontest uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının araştırma etkinlikleri dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda dereceli puanlama anahtarı kullanan öğrencilerin araştırma becerisi ve bilişsel alan düzeylerinin kullanmayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

Bu araştırmanın amacı, dereceli puanlama anahtarının ilköğretim öğrencilerinin fen ve teknoloji dersi araştırma becerisi ve bilişsel başarısı üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmada “karşılaştırmalı eşitlenmemiş grup son-test modeli” ve “eşitlenmemiş kontrol gruplu model” kullanılmıştır. Araştırma, 2010-2011 öğretim yılında Ankara İli Çankaya İlçesindeki bir ilköğretim okulunun 6., 7. ve 8. sınıflarında öğrenim gören toplam 199 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak dereceli puanlama anahtarı ve başarı testi geliştirilmiştir. Dört haftalık süre zarfında araştırma yapma etkinliği, deney ve kontrol gruplarına performans görevi olarak dağıtılmıştır. Deney grubuna etkinliklerinin değerlendirilmesinde kullanılacak dereceli puanlama anahtarı verilmişken, kontrol grubuna verilmemiştir. Araştırmada öğrencilerin bilişsel alan düzeylerini ölçmek amacıyla öntest, sontest uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının araştırma etkinlikleri dereceli puanlama anahtarı ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda dereceli puanlama anahtarı kullanan öğrencilerin araştırma becerisi ve bilişsel alan düzeylerinin kullanmayanlara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir.
BİYOLOJİ ÖĞRETMENLERİNİN 9. SINIF BİYOLOJİ DERS KİTABI HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ
BİYOLOJİ ÖĞRETMENLERİNİN 9. SINIF BİYOLOJİ DERS KİTABI HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ
Yazar: Özbaş, Serap; Soran, Haluk
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Biyoloji Ders Kitabı, Öğretmen Görüşleri, Kitap İnceleme

Bu araştırmada, biyoloji öğretmenlerinin 2007 yılında Talim Terbiye Kurulu Başkalığı tarafından yayımlanan Biyoloji Dersi Öğretim Programı’na göre hazırlanmış 9. sınıf biyoloji ders kitabının özellikleri açısından görüşleri incelenmiş ve bazı değişkenlere (öğrenim durumu, okul türü) göre karşılaştırma yapılmıştır. Araştırmada, biyoloji ders kitabının genel, didaktik ve fiziksel özelliklerine yönelik 93 maddeli, 5’li likert tipinde derecelendirilmiş anket formu kullanılmıştır. Ankara ilinde ortaöğretimde görev yapan 124 biyoloji öğretmeninden elde edilen veriler, SPSS 17 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, biyoloji öğretmenlerinin ders kitabının özelliklerine yönelik görüşlerinin genel olarak olumlu olduğu görülmüştür. Ayrıca öğretmenlerin biyoloji ders kitabının genel, didaktik ve fiziksel özelliklerine yönelik görüşleri öğrenim durumları ve görev yaptıkları okul türüne göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.

Bu araştırmada, biyoloji öğretmenlerinin 2007 yılında Talim Terbiye Kurulu Başkalığı tarafından yayımlanan Biyoloji Dersi Öğretim Programı’na göre hazırlanmış 9. sınıf biyoloji ders kitabının özellikleri açısından görüşleri incelenmiş ve bazı değişkenlere (öğrenim durumu, okul türü) göre karşılaştırma yapılmıştır. Araştırmada, biyoloji ders kitabının genel, didaktik ve fiziksel özelliklerine yönelik 93 maddeli, 5’li likert tipinde derecelendirilmiş anket formu kullanılmıştır. Ankara ilinde ortaöğretimde görev yapan 124 biyoloji öğretmeninden elde edilen veriler, SPSS 17 paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, biyoloji öğretmenlerinin ders kitabının özelliklerine yönelik görüşlerinin genel olarak olumlu olduğu görülmüştür. Ayrıca öğretmenlerin biyoloji ders kitabının genel, didaktik ve fiziksel özelliklerine yönelik görüşleri öğrenim durumları ve görev yaptıkları okul türüne göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir.
YÜKSEK ÖĞRETİM, İSTİHDAM EDİLEBİLİRLİK VE REKABET
YÜKSEK ÖĞRETİM, İSTİHDAM EDİLEBİLİRLİK VE REKABET
Yazar: Pavlın, Samo; Svetlıcıc, Marjan
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: rekabet edebilirlik, istihdam,yükseköğretim,iş dünyası

Bu makalede Avrupa’daki yükseköğretim sistemleri ile rekabet edebilirlik arasındaki ilişki incelenmiştir.Çalışmada rekabet gücü daha yüksek olan ülkelerin iş dünyasının ihtiyaçlarına uygun yükseköğretim sistemi geliştirmek suretiyle mezunlarının daha hızlı ( kısa sure sonra) iş bulma potansiyeli olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmada iki uluslararası veri tabanı temel alınarak araştırma modeli kurulmuş ve denenmiştir; bu iki veri tabanından ilkini 19 ülkedeki 45.000 yükseköğretim mezunu ile mezuniyetlerinden 5 yıl sonra yapılan anket sonuçları oluşturmakta olup bu verilerden 5 tane istihdam göstergesi ( zor program,iş yükü, programın uygulama ağırlıklı olması, mesleki eğitim ağırlıklı olması ve iş arama süresi) geliştirilmiştir. Diğer veri tabanını Dünya ekonomik forumu göstergeleri oluşturmaktadır. Birinci gruptaki 5 gösterge ikinci gruptaki göstergelerle birleştirilerek analiz edilmiştir. Araştırma uygulama ağırlıklı eğitim ile daha fazla işyükü ( çalışma) isteyen programlara sahip yükseköğretim sistemleri geliştiren ülkelerin yüksek rekabet gücüne sahip ülkeler olduğunu gösteren kanıtlar ortaya koymuştur. Makalede ülkenin rekabet gücü ile yükseköğretim sisteminin diğer karakteristiklerinin birleştirilmesiyle oluşturulan beş ülke grubu tanımlanmıştır. Bu çalışma yükseköğretim sistemlerinin “nesnel” olmayan boyutları ile ülkenin rekabet gücü arasındaki ilişkiyi inceleyen ilk ampirik çalışmadır.

Bu makalede Avrupa’daki yükseköğretim sistemleri ile rekabet edebilirlik arasındaki ilişki incelenmiştir.Çalışmada rekabet gücü daha yüksek olan ülkelerin iş dünyasının ihtiyaçlarına uygun yükseköğretim sistemi geliştirmek suretiyle mezunlarının daha hızlı ( kısa sure sonra) iş bulma potansiyeli olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmada iki uluslararası veri tabanı temel alınarak araştırma modeli kurulmuş ve denenmiştir; bu iki veri tabanından ilkini 19 ülkedeki 45.000 yükseköğretim mezunu ile mezuniyetlerinden 5 yıl sonra yapılan anket sonuçları oluşturmakta olup bu verilerden 5 tane istihdam göstergesi ( zor program,iş yükü, programın uygulama ağırlıklı olması, mesleki eğitim ağırlıklı olması ve iş arama süresi) geliştirilmiştir. Diğer veri tabanını Dünya ekonomik forumu göstergeleri oluşturmaktadır. Birinci gruptaki 5 gösterge ikinci gruptaki göstergelerle birleştirilerek analiz edilmiştir. Araştırma uygulama ağırlıklı eğitim ile daha fazla işyükü ( çalışma) isteyen programlara sahip yükseköğretim sistemleri geliştiren ülkelerin yüksek rekabet gücüne sahip ülkeler olduğunu gösteren kanıtlar ortaya koymuştur. Makalede ülkenin rekabet gücü ile yükseköğretim sisteminin diğer karakteristiklerinin birleştirilmesiyle oluşturulan beş ülke grubu tanımlanmıştır. Bu çalışma yükseköğretim sistemlerinin “nesnel” olmayan boyutları ile ülkenin rekabet gücü arasındaki ilişkiyi inceleyen ilk ampirik çalışmadır.
YAZ OKULU VE NORMAL ÖĞRETİM UYGULAMASI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
YAZ OKULU VE NORMAL ÖĞRETİM UYGULAMASI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Yazar: Taşdemir, Mehmet
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 43, 2014
Anahtar kelimeler: Yaz dönemi, normal öğretim dönemi, yoğunlaştırılmış dönem uygulaması, öğrenci başarısı

Bu çalışma ile normal ve yaz dönemi uygulamalarında akademik başarının farklılaşıp farklılaşmadığı ve öğrencilerin yaz dönemi uygulamasına ilişkin görüşlerinin tespiti amaçlanmıştır. Araştırmada, başarı karşılaştırması için son test kontrol gruplu deneysel desen, yaz dönemi uygulamasına ilişkin öğrenci algılarının tespitinde ise genel tarama modellerinden olan tekil tarama modelinden yararlanılmıştır. Normal ve yaz dönemi öğrenci başarılarının karşılaştırması için 2007–2008 öğretim yılı bahar dönemi ile 2008 yaz dönemi final sonuçları; yaz okulu uygulamasına ilişkin öğrenci algıları için ise anket verileri kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin normal dönemdeki başarıları yaz dönemine göre daha yüksek bulunmuştur. Öğrenciler yaz döneminde, üst yarıyıllardan ders alarak erken mezun olmak ve ileri yarıyıllarda rahatlamak düşüncesindedirler. Ayrıca, öğrenciler yaz dönemindeki performanslarının yüksek olduğu görüşündedirler.

Bu çalışma ile normal ve yaz dönemi uygulamalarında akademik başarının farklılaşıp farklılaşmadığı ve öğrencilerin yaz dönemi uygulamasına ilişkin görüşlerinin tespiti amaçlanmıştır. Araştırmada, başarı karşılaştırması için son test kontrol gruplu deneysel desen, yaz dönemi uygulamasına ilişkin öğrenci algılarının tespitinde ise genel tarama modellerinden olan tekil tarama modelinden yararlanılmıştır. Normal ve yaz dönemi öğrenci başarılarının karşılaştırması için 2007–2008 öğretim yılı bahar dönemi ile 2008 yaz dönemi final sonuçları; yaz okulu uygulamasına ilişkin öğrenci algıları için ise anket verileri kullanılmıştır. Araştırmada öğrencilerin normal dönemdeki başarıları yaz dönemine göre daha yüksek bulunmuştur. Öğrenciler yaz döneminde, üst yarıyıllardan ders alarak erken mezun olmak ve ileri yarıyıllarda rahatlamak düşüncesindedirler. Ayrıca, öğrenciler yaz dönemindeki performanslarının yüksek olduğu görüşündedirler.
Bağlam Temelli Öğrenmenin Öğrencilerin İlgi ve Bilgi Düzeylerine Etkisi
Bağlam Temelli Öğrenmenin Öğrencilerin İlgi ve Bilgi Düzeylerine Etkisi
Yazar: Acar, Bilge; Yaman, Melek
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 40, 2014
Anahtar kelimeler: ba lam temelli ö renme, mikroorganizmalar, ilgi, bilgi

Bu çal mada mikroorganizmalar konusu ö rencilere çe itli ba lamlar yardyla aktar lm ve bu ekildelenen dersin ö rencilerin ilgi ve bilgi düzeylerine etkileri aralm r. Ararmada “öntest-sontest kontrol gruplu denememodeli” kullan lmAra olu turmaktad r. Haz rlanan ders içerikleri üç hafta boyunca uygulanmal narak haz rlanan içeriklerle i lenmi , kontrol grubunda ise düz anlat m ve soru cevap yöntemleri kullan larak aktar lmElde edilen veriler SPSS program kullan larak de erlendirilmi tir. Ön test ve son testte ölçülen ilgi düzeyi her iki grupta daistatistiksel olarak anlaml bir farkl k göstermi tir. Ancak deney grubunda uygulama sonras nda ö renci ilgisinde artoldu u tespit edilirken kontrol grubunda uygulama sonras nda ilgide azalma oldu u tespit edilmi tir. Bilgi testinden eldeedilen sonuçlar ise deney grubundaki ö rencilerin kontrol grubundaki ö rencilere göre daha yüksek puanlar elde ettiklerini veher iki grubun puanlar aras ndaki fark n istatistiksel olarak anlaml oldu unu göstermi tir

Bu çal mada mikroorganizmalar konusu ö rencilere çe itli ba lamlar yardyla aktar lm ve bu ekildelenen dersin ö rencilerin ilgi ve bilgi düzeylerine etkileri aralm r. Ararmada “öntest-sontest kontrol gruplu denememodeli” kullan lmAra olu turmaktad r. Haz rlanan ders içerikleri üç hafta boyunca uygulanmal narak haz rlanan içeriklerle i lenmi , kontrol grubunda ise düz anlat m ve soru cevap yöntemleri kullan larak aktar lmElde edilen veriler SPSS program kullan larak de erlendirilmi tir. Ön test ve son testte ölçülen ilgi düzeyi her iki grupta daistatistiksel olarak anlaml bir farkl k göstermi tir. Ancak deney grubunda uygulama sonras nda ö renci ilgisinde artoldu u tespit edilirken kontrol grubunda uygulama sonras nda ilgide azalma oldu u tespit edilmi tir. Bilgi testinden eldeedilen sonuçlar ise deney grubundaki ö rencilerin kontrol grubundaki ö rencilere göre daha yüksek puanlar elde ettiklerini veher iki grubun puanlar aras ndaki fark n istatistiksel olarak anlaml oldu unu göstermi tir