hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Konjuge Hiperbilirubinemi Ve İntraabdominal Lenfadenopati: Rotor Sendromu, Toksoplazmozis Birlikteliği
CONJUGATED HYPERBILIRUBINEMIA AND INTRAABDOMINAL LYMPHADENOPATHY: COEXISTANCE OF ROTOR SYNDROME AND TOXOPLASMOSIS
Yazar: Öztürk, Y.; Erdur, B.; Arslan, H.; Özdoğan, Ö.; Çakmakçı, H.; Soylu, A.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Dentistry ; Diş Hekimliği ; Conjugated hyperbilirubinemia,intraabdominal lymphadenopathy,Rotor Syndrome,toxoplasmosis ; Konjuge hiperbilirubinemi, intraabdominal lenfadenopati, Rotor Sendromu, toksoplazma

Rotor Sendromu kronik konjuge bilirubin yüksekliği ile seyreden otozomal resesif geçişli bir bozukluktur. Kendine özgü bir semptom veya fizik muayene bulgusu olmayan bu sendromda karaciğer fonksiyon testleri de normal bulunur. Eşlik eden başka hastalıkların varlığında, ayırıcı tanıda zorluklar yaşanmaktadır. Burada; konjuge bilirubin yüksekliği intraabdominal lenfadenopatilerin safra yollarına basısı ön tanısıyla kliniğimize yollanan, tanı zorluğu yaşanan ve sonuçta Rotor sendromu ile birlikte Toksoplazmozis tanısı almış olan bir vaka sunulmuştur

Rotor syndrome is an autosomal recessive disorder presenting with chronic elevation of the conjugated serum bilirubin fraction. There are no spesific symptoms and physical examination findings of this syndrome and liver function tests are normal. Differential diagnosis is difficult in the existence of concomitant diseases. Here; we report a child with conjugated hyperbilirubinemia though to result from biliary tract compression by intraabdominal lymphadenopathies. The diagnosis was established as Rotor Syndrome and Toxoplasma lymphadenitis eventually.
Çocuklarda Laparoskopik Kolesistektomi,
Çocuklarda Laparoskopik Kolesistektomi,
Yazar: Solmaz, B.; Hakgüder, G.; Ateş, O.; Olguner, M.; Akgür, F.m.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Laparoskopik kolesistektomi, safra kesesi diskinezisi, çocuk, çocuklarda kolesistektomi

Amaç: Günümüzde hemolitik ya da non-hemolitik kolelitiyazis ve safra kesesi diskinezisi gibi safra kesesi hastalıklarının tedavisinde laparoskopik kolesistektomi çocuklarda da seçkin ve güvenilir bir tedavi yöntemi olarak yer almaktadır. Çocuklarda laparoskopik kolesistektomi deneyimlerimizi sunmak istiyoruz. Gereç ve yöntem: Kliniğimizde 1993-2009 yılları arasında kolelitiyazis, safra kesesi diskinezisi ve safra kesesinin yapısal anomalileri tanılarıyla laparoskopik kolesistektomi uygulanan 22 hastanın kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Yaşları 1 ile 17 arasında (ortalama 9,0 ± 8), vücut ağırlıkları 8 ile 70 kg (ortalama 35 ± 25) arasında değişen toplam 22 hastaya (15 erkek, 7 kız) laparoskopik kolesistektomi uygulandı. Safra kesesi diskinezili 3 hastayla birlikte 19’unda sadece laparoskopik kolesistektomi uygulandı. Herediter sferositozlu ve kolelitiyazisli 3 hastaya laparoskopik kolesistektomi beraberinde splenektomi de uygulandı. Sonuç: Laparoskopik kolesistektomi, iyi kozmetik sonuçlar doğurması, ameliyat sonrası daha az ağrılı oluşturması ve hastaların hızla günlük aktivitelerine dönmelerini sağlaması açısından çocuklarda safra kesesi hastalıklarının tedavisinde ilk seçenek olmalıdır

Amaç: Günümüzde hemolitik ya da non-hemolitik kolelitiyazis ve safra kesesi diskinezisi gibi safra kesesi hastalıklarının tedavisinde laparoskopik kolesistektomi çocuklarda da seçkin ve güvenilir bir tedavi yöntemi olarak yer almaktadır. Çocuklarda laparoskopik kolesistektomi deneyimlerimizi sunmak istiyoruz. Gereç ve yöntem: Kliniğimizde 1993-2009 yılları arasında kolelitiyazis, safra kesesi diskinezisi ve safra kesesinin yapısal anomalileri tanılarıyla laparoskopik kolesistektomi uygulanan 22 hastanın kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Yaşları 1 ile 17 arasında (ortalama 9,0 ± 8), vücut ağırlıkları 8 ile 70 kg (ortalama 35 ± 25) arasında değişen toplam 22 hastaya (15 erkek, 7 kız) laparoskopik kolesistektomi uygulandı. Safra kesesi diskinezili 3 hastayla birlikte 19’unda sadece laparoskopik kolesistektomi uygulandı. Herediter sferositozlu ve kolelitiyazisli 3 hastaya laparoskopik kolesistektomi beraberinde splenektomi de uygulandı. Sonuç: Laparoskopik kolesistektomi, iyi kozmetik sonuçlar doğurması, ameliyat sonrası daha az ağrılı oluşturması ve hastaların hızla günlük aktivitelerine dönmelerini sağlaması açısından çocuklarda safra kesesi hastalıklarının tedavisinde ilk seçenek olmalıdır
Laparoskopik Splenektomi
Laparoskopik Splenektomi,
Yazar: Karakurt, G.a.; Ateş, O.; Hakgüder, G.; Olguner, M.; Akgür, F.m.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Splenektomi, Laparoskopik splenektomi

Amaç: Çocuklarda çeşitli hastalıklar nedeniyle splenektomi gerekmektedir.  Laparoskopik splenektomi (LS) tarif edildikten sonra açık splenektomiye tercih  edilmektedir. Laparoskopik splenektomi ile ilgili deneyimlerimizi sunmak istiyoruz.  Gereç ve yöntem: 2005-2008 yılları arasında LS yapılan 7 hastanın kayıtları geriye  dönük olarak incelendi.  Bulgular: LS uygulanan 4 kız, 3 erkek hastanın ortalama yaşı 9,8 ± 3,9 yaş olarak  hesaplandı. Splenektomi endikasyonunun 4 hastada herediter sferositoz (HS), 2  hastada idiyopatik trombositopenik purpura (ITP) ve 1 hastada splenik kist olduğu  bulundu. Tüm hastalara total LS uygulandı. Ameliyat öncesi abdominopelvik  ultrasonografide (US) hiçbir hastada aksesuar dalak görülmedi, HS tanılı 2 hastada  ameliyat sırasında dalak hilusunda aksesuar dalak görülerek çıkarıldı. Ameliyat öncesi  abdominopelvik US’de HS tanılı 3 hastada kolelitiazis saptandı. Bu hastalara LS  öncesinde laparoskopik kolesistektomi (LK) uygulandı. Hiçbir hastada açık splenek- tomiye geçilmedi. Ameliyat sırasında ve sonrasında komplikasyonla karşılaşılmadı.  Ortalama ameliyat süresi LS yapılan hastalarda 132 ± 30 dakika ve LS + LK yapılan  hastalarda 170 ± 8 dakika olarak hesaplandı. Ortalama hastanede yatış süresi 2,4 ±  0,5 gün olarak bulundu.  Sonuç: Laparoskopik splenektomi çocuklarda güvenli ve başarılı bir yöntem olarak  uygulanabilmektedir

Amaç: Çocuklarda çeşitli hastalıklar nedeniyle splenektomi gerekmektedir.  Laparoskopik splenektomi (LS) tarif edildikten sonra açık splenektomiye tercih  edilmektedir. Laparoskopik splenektomi ile ilgili deneyimlerimizi sunmak istiyoruz.  Gereç ve yöntem: 2005-2008 yılları arasında LS yapılan 7 hastanın kayıtları geriye  dönük olarak incelendi.  Bulgular: LS uygulanan 4 kız, 3 erkek hastanın ortalama yaşı 9,8 ± 3,9 yaş olarak  hesaplandı. Splenektomi endikasyonunun 4 hastada herediter sferositoz (HS), 2  hastada idiyopatik trombositopenik purpura (ITP) ve 1 hastada splenik kist olduğu  bulundu. Tüm hastalara total LS uygulandı. Ameliyat öncesi abdominopelvik  ultrasonografide (US) hiçbir hastada aksesuar dalak görülmedi, HS tanılı 2 hastada  ameliyat sırasında dalak hilusunda aksesuar dalak görülerek çıkarıldı. Ameliyat öncesi  abdominopelvik US’de HS tanılı 3 hastada kolelitiazis saptandı. Bu hastalara LS  öncesinde laparoskopik kolesistektomi (LK) uygulandı. Hiçbir hastada açık splenek- tomiye geçilmedi. Ameliyat sırasında ve sonrasında komplikasyonla karşılaşılmadı.  Ortalama ameliyat süresi LS yapılan hastalarda 132 ± 30 dakika ve LS + LK yapılan  hastalarda 170 ± 8 dakika olarak hesaplandı. Ortalama hastanede yatış süresi 2,4 ±  0,5 gün olarak bulundu.  Sonuç: Laparoskopik splenektomi çocuklarda güvenli ve başarılı bir yöntem olarak  uygulanabilmektedir
Nörolojik Sekel Bırakmayan Hemorajik Şok Ensefalopati Sendromlu Bir Olgu,
Nörolojik Sekel Bırakmayan Hemorajik Şok Ensefalopati Sendromlu Bir Olgu,
Yazar: Eroğlu, N.; Polat, M.; Özgüven, A.; Coşkun, Ş.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: İshal, ateş, çoklu organ yetmezliği, hemorajik sendromu

Hemorajik şok ensefalopati sendromu süt çocukluğu döneminde ani olarak başlayan şok, ensefalopati, dissemine intravasküler koagülasyon, metabolik asidoz ve çoklu organ yetmezliği ile giden, nadir görülen bir tablodur. Nedeni bilinmeyen bu sendromun mortalite ve nörolojik morbidite oranı oldukça yüksektir. Hemorajik şok ensefalopati sendromu tanısı konulduktan sonra nörolojik sekelsiz iyileşen 9 aylık bir olgu literatürler eşliğinde tartışıldı

Hemorajik şok ensefalopati sendromu süt çocukluğu döneminde ani olarak başlayan şok, ensefalopati, dissemine intravasküler koagülasyon, metabolik asidoz ve çoklu organ yetmezliği ile giden, nadir görülen bir tablodur. Nedeni bilinmeyen bu sendromun mortalite ve nörolojik morbidite oranı oldukça yüksektir. Hemorajik şok ensefalopati sendromu tanısı konulduktan sonra nörolojik sekelsiz iyileşen 9 aylık bir olgu literatürler eşliğinde tartışıldı
Blastocystis hominis bağırsak hastalığı için potansiyel bir tehlike olabilir mi?,
Blastocystis hominis bağırsak hastalığı için potansiyel bir tehlike olabilir mi?,
Yazar: İnceboz, T.; Usluca., S.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Blastocystis hominis, morfoloji, biyokimya, epidemiyoloji, patojenlik, tedavi

Blastocystis hominis (B. hominis)’in sürüngenlerde, kuşlarda, çeitli memeli türlerinde ve böceklerde varlığı tanımlanmaktadır. Bu protozoon insanların bağırsaklarında bulunur. B. hominis’in vakuoler, granuler, ameboid, kist olmak üzere dört formu bulunmaktadır. Blastocystosis prevalansı, gelişmekte olan ülkelerde %30-%50, gelişmiş ülkelerde %1,5%10’dur. Genellikle seyahat öyküsü olanlarda daha sık görülür. B. hominis enfeksiyonunun esas belirtileri, ishal ve karın ağrısı olmakla beraber, bulantı, iştahsızlık, kusma, kilo kaybı, halsizlik, baş dönmesi, gaz sancısı gibi tipik olmayan gastrointestinal şikayetler de görülür. Bu enfeksiyonun belirtileri kesin olmamasına rağmen, B. hominis‘in bağırsaklarda yangıya neden olarak patojenik rol oynadığı fikri ileri sürülmektedir. Günümüzde blastocystosis tedavisinde kemoterapötik ajan olarak metronidazol tercih edilmektedir

Blastocystis hominis (B. hominis)’in sürüngenlerde, kuşlarda, çeitli memeli türlerinde ve böceklerde varlığı tanımlanmaktadır. Bu protozoon insanların bağırsaklarında bulunur. B. hominis’in vakuoler, granuler, ameboid, kist olmak üzere dört formu bulunmaktadır. Blastocystosis prevalansı, gelişmekte olan ülkelerde %30-%50, gelişmiş ülkelerde %1,5%10’dur. Genellikle seyahat öyküsü olanlarda daha sık görülür. B. hominis enfeksiyonunun esas belirtileri, ishal ve karın ağrısı olmakla beraber, bulantı, iştahsızlık, kusma, kilo kaybı, halsizlik, baş dönmesi, gaz sancısı gibi tipik olmayan gastrointestinal şikayetler de görülür. Bu enfeksiyonun belirtileri kesin olmamasına rağmen, B. hominis‘in bağırsaklarda yangıya neden olarak patojenik rol oynadığı fikri ileri sürülmektedir. Günümüzde blastocystosis tedavisinde kemoterapötik ajan olarak metronidazol tercih edilmektedir
Strip Assay Metodu Kullanılarak “Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator (CFTR)” Geni Mutasyonlarının Analizi,
Strip Assay Metodu Kullanılarak “Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator (CFTR)” Geni Mutasyonlarının Analizi,
Yazar: Ülgenalp, A.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kistik fibroz, CFTR, Strip assay

Amaç: Türk Populasyonu’ndaki CFTR gen mutasyonlarının bildirilmesi. Gereç ve yöntem: Çalışma da; 36 CFTR geni mutasyonunu tek bir çalışmada analiz eden Strip Assay Metodu ile, Kistik Fibrozis (KF)’li veya Konjenital olarak bilateral vas deferens aplazisi (CBAVD) bulunan toplam 254 örnek analiz edildi. Bulgular: Çalışılan 254 DNA örneğinde on farklı mutasyon saptandı. delF508 sıklığı %4, mutasyonlar açısından genel olarak bilgi vericilik oranı % 6,8 olarak bulundu. Sonuç: CFTR geni mutasyonlarının rutin saptanması açısından strip assay tekniği hızlı ve bilgi verici bulundu

Amaç: Türk Populasyonu’ndaki CFTR gen mutasyonlarının bildirilmesi. Gereç ve yöntem: Çalışma da; 36 CFTR geni mutasyonunu tek bir çalışmada analiz eden Strip Assay Metodu ile, Kistik Fibrozis (KF)’li veya Konjenital olarak bilateral vas deferens aplazisi (CBAVD) bulunan toplam 254 örnek analiz edildi. Bulgular: Çalışılan 254 DNA örneğinde on farklı mutasyon saptandı. delF508 sıklığı %4, mutasyonlar açısından genel olarak bilgi vericilik oranı % 6,8 olarak bulundu. Sonuç: CFTR geni mutasyonlarının rutin saptanması açısından strip assay tekniği hızlı ve bilgi verici bulundu
DEGETAM’a Yönlendirilen Hastalardaki MEFV Geni Mutasyonlarının Dağılımı,
DEGETAM’a Yönlendirilen Hastalardaki MEFV Geni Mutasyonlarının Dağılımı,
Yazar: Ülgenalp, A.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: FMF, MEFV geni, mutasyonlar

Amaç: Ailesel Akdeniz ateşi (FMF), Akdeniz civarındaki ülkelerde görülen otozomal resesif geçişli kalıtsal bir hastalıktır. FMF bulunan hastalar tekrarlayan ateşle birlikte karın ve eklem ağrıları, artrit gibi klinik bulgular göstermektedir. MEFV genindeki missense mutasyonların hastalıktan sorumlu olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda, 1679 Türk hasta ve taşıyıcıdaki 12 yaygın MEFV geni mutasyonunun dağılımını ve sıklığını göstermeyi hedefledik. Gereç ve yöntem: Strip assay metodu kullanılarak MEFV gene mutasyonları araştırıldı: E148Q (ekon 2), P369S (ekon 3), F479L (ekon 5), and M680I (G/C), M680I (G/A), I692del, M694V, M694I, K695R, V726A, A744S, R761H (ekzon 10). Bulgular: Sekizyüzkırkdokuz hastada (%50,56) MEFV geni mutasyonu saptanır-ken, 830 (% 49,44) hastada mutasyon saptanmadı. Mutasyonlu 849 olgunun, 133 (7,92%) tanesi mutasyonlar açısından homozigot, 231 (%13,76) tanesi compound heterozigot ve 479 (%28,52) olgu heterozigot olarak bulundu. Altı hastada kompleks genotip gözlendi (%0,36). En sık rastlanan mutasyonlar M694V ve sırası ile E148Q, M680I (G/C), V726A olarak bulundu. Ayrıca bu mutasyonlar dışında nadir olarak görülen mutasyonlar da saptandı. Sonuç:  Çalışmamızın sonucunda, MEFV geni için yaygın görülen mutasyonların dağılımını, Türk FMF’li hasta grupları arasında yapılan diğer çalışmalar ile benzer, ancak mutasyon oranlarını düşük bulduk

Amaç: Ailesel Akdeniz ateşi (FMF), Akdeniz civarındaki ülkelerde görülen otozomal resesif geçişli kalıtsal bir hastalıktır. FMF bulunan hastalar tekrarlayan ateşle birlikte karın ve eklem ağrıları, artrit gibi klinik bulgular göstermektedir. MEFV genindeki missense mutasyonların hastalıktan sorumlu olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda, 1679 Türk hasta ve taşıyıcıdaki 12 yaygın MEFV geni mutasyonunun dağılımını ve sıklığını göstermeyi hedefledik. Gereç ve yöntem: Strip assay metodu kullanılarak MEFV gene mutasyonları araştırıldı: E148Q (ekon 2), P369S (ekon 3), F479L (ekon 5), and M680I (G/C), M680I (G/A), I692del, M694V, M694I, K695R, V726A, A744S, R761H (ekzon 10). Bulgular: Sekizyüzkırkdokuz hastada (%50,56) MEFV geni mutasyonu saptanır-ken, 830 (% 49,44) hastada mutasyon saptanmadı. Mutasyonlu 849 olgunun, 133 (7,92%) tanesi mutasyonlar açısından homozigot, 231 (%13,76) tanesi compound heterozigot ve 479 (%28,52) olgu heterozigot olarak bulundu. Altı hastada kompleks genotip gözlendi (%0,36). En sık rastlanan mutasyonlar M694V ve sırası ile E148Q, M680I (G/C), V726A olarak bulundu. Ayrıca bu mutasyonlar dışında nadir olarak görülen mutasyonlar da saptandı. Sonuç:  Çalışmamızın sonucunda, MEFV geni için yaygın görülen mutasyonların dağılımını, Türk FMF’li hasta grupları arasında yapılan diğer çalışmalar ile benzer, ancak mutasyon oranlarını düşük bulduk
The Effects of Pilates Exercise Training on Knee Proprioception – A Randomized Controlled Trial,
The Effects of Pilates Exercise Training on Knee Proprioception – A Randomized Controlled Trial,
Yazar: Özdemir, N.; Subaşı, S. Sevi; Gelecek, N.; Sari, Ş.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Pilates, eklem pozisyon duyusu, diz

Amaç:  Literatürde pilates egzersiz eğitiminin pozisyon duyusu üzerine etkisi ile ilgili yeterli veri yoktur. Bu çalışmanın amacı pilates egzersiz eğitiminin diz eklemi pozisyon duyusu üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Yaş ortalaması 20,91 ± 0,99 yıl olan 31 olgu (Pilates grubu =15 olgu, Kontrol grubu = 16 olgu) çalışmayı tamamladı. Pilates egzersiz grubundaki olgular haftada üç gün sıklığında sekiz hafta süresince alt ekstremite pilates egzersizleri yaptı. Diz eklemi pozisyon duyusu; açık kinetik zincir pozisyonunda ve 60°diz fleksiyonunda, başlangıçta ve sekiz hafta sonunda olmak üzere iki grupta da ölçüldü. Bulgular: İki yönlü ANOVA analizi sonucunda grup ve ölçüm zamanı etkileşiminin anlamlı olduğu görüldü (p=0,00). 60° Fleksiyon pozisyonunda ölçülen diz eklemi pozisyon duyusu Pilates Grubunda gelişme göstermesine karşın, Kontrol Grubunda bozuldu (p0,05). Sonuç: Pilates egzersiz eğitiminin diz eklemi pozisyon duyusu üzerinde olumlu etkisi olduğu görüldü

Amaç:  Literatürde pilates egzersiz eğitiminin pozisyon duyusu üzerine etkisi ile ilgili yeterli veri yoktur. Bu çalışmanın amacı pilates egzersiz eğitiminin diz eklemi pozisyon duyusu üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Yaş ortalaması 20,91 ± 0,99 yıl olan 31 olgu (Pilates grubu =15 olgu, Kontrol grubu = 16 olgu) çalışmayı tamamladı. Pilates egzersiz grubundaki olgular haftada üç gün sıklığında sekiz hafta süresince alt ekstremite pilates egzersizleri yaptı. Diz eklemi pozisyon duyusu; açık kinetik zincir pozisyonunda ve 60°diz fleksiyonunda, başlangıçta ve sekiz hafta sonunda olmak üzere iki grupta da ölçüldü. Bulgular: İki yönlü ANOVA analizi sonucunda grup ve ölçüm zamanı etkileşiminin anlamlı olduğu görüldü (p=0,00). 60° Fleksiyon pozisyonunda ölçülen diz eklemi pozisyon duyusu Pilates Grubunda gelişme göstermesine karşın, Kontrol Grubunda bozuldu (p0,05). Sonuç: Pilates egzersiz eğitiminin diz eklemi pozisyon duyusu üzerinde olumlu etkisi olduğu görüldü
Dominant El Kavrama Ve Parmak Kavrama Kuvvetinin Önkol Antropometrik Ölçümlerle İlişkisi,
Dominant El Kavrama Ve Parmak Kavrama Kuvvetinin Önkol Antropometrik Ölçümlerle İlişkisi,
Yazar: Narin, S.; Demirbüken, İ.; Özyürek, S.; Eraslan, U.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: El kavrama kuvveti, parmak kavrama kuvveti, antropometrik ölçümler

Amaç:  Çalışmanın amacı ön kol uzunluğunun ön kol çevresine oranı ile el kavrama kuvveti ve parmak kavrama kuvveti arasındaki ilişkiyi incelemekti. Gereç ve yöntem:  Çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu’nda öğrenim gören 28 kadın, 31 erkek öğrenci dahil edildi. Olguların yaş, boy, vücut ağırlığı, beden kütle indeksi, dominant ekstremite kavrama kuvveti, parmak kavrama kuvveti, ön kol uzunluğunun ön kol çevresine oranı kaydedildi. El kavrama kuvveti ölçümleri için Jamar El Dinamometresi, parmak kavrama kuvvetinin ölçümü için pinchmetre kullanıldı. El kavrama ve parmak kavrama kuvveti ölçümleri, Amerikan El Terapistleri Derneği tarafından önerilen standart pozisyonda yapıldı. Bulgular: Ön kol uzunluğunun çevre ölçümüne oranı ile el kavrama ve parmak kavrama kuvveti arasında olumsuz yönde, anlamlı bir ilişki bulundu. Sonuç:  Dominant elde, el ve parmak kavrama kuvveti önkolun antropometrik ölçümleri ile ilişkilidir

Amaç:  Çalışmanın amacı ön kol uzunluğunun ön kol çevresine oranı ile el kavrama kuvveti ve parmak kavrama kuvveti arasındaki ilişkiyi incelemekti. Gereç ve yöntem:  Çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksekokulu’nda öğrenim gören 28 kadın, 31 erkek öğrenci dahil edildi. Olguların yaş, boy, vücut ağırlığı, beden kütle indeksi, dominant ekstremite kavrama kuvveti, parmak kavrama kuvveti, ön kol uzunluğunun ön kol çevresine oranı kaydedildi. El kavrama kuvveti ölçümleri için Jamar El Dinamometresi, parmak kavrama kuvvetinin ölçümü için pinchmetre kullanıldı. El kavrama ve parmak kavrama kuvveti ölçümleri, Amerikan El Terapistleri Derneği tarafından önerilen standart pozisyonda yapıldı. Bulgular: Ön kol uzunluğunun çevre ölçümüne oranı ile el kavrama ve parmak kavrama kuvveti arasında olumsuz yönde, anlamlı bir ilişki bulundu. Sonuç:  Dominant elde, el ve parmak kavrama kuvveti önkolun antropometrik ölçümleri ile ilişkilidir
Retinoblastomun Tedavi Kararındaki Zorluklar,
Retinoblastomun Tedavi Kararındaki Zorluklar,
Yazar: Kaya, M.; Güneş, D.; Koçak, N.; Uysal, K. Mutafoğlu; Özer, E.; Çakmakçı, H.; Kaynak, S.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Enükleasyon, kemoredüksiyon, retinoblastom, görme keskinliği

Dokuz yaşında erkek hasta, sağ gözde bulanık görme ve sinek uçuşması yakınmalarıyla başvurduğu dış merkezde tek taraflı retinoblastom tanısı aldıktan ve ilk kür kemoterapisi uygulandıktan sonra merkezimize başvurmuştu. Ailede retinoblastom öyküsü pozitifti. Oftalmolojik incelemede görme keskinliği her iki gözde 10/10, bilateral ön segment muayenesi doğal, göz içi basınçları normal idi. Fundus incelemesinde; sağ gözde optik disk ve makula olağan, retina nazalinde vitreusa protrüze olan kitle ve inferiorunda birkaç odak, vitreusta yaygın tohumlanma görüldü. Sağ gözdeki retinoblastom “Reese-Ellsworth Grup Vb”, “Uluslararası Retinoblastom Sınıflaması Grup E” olarak değerlendirildi. Sol göz normal bulundu. Hastanın başka merkezde aldığı ilk kür kemoterapisinden sonra merkezimizde dört kür VEC (vinkristin, etoposid, karboplatin) kemoterapisi kemoredüksiyon amacıyla uygulandı. Kemoterapi ile sağ gözdeki kitlede ve vitreus tohumlanmasında gerileme olmadığı görüldü. Retinoblastomun lokal ilerleme ve sistemik metastaz yapma riski de göz önüne alınarak, ileri evreli, kemoterapiye yanıtsız retinoblastomu olan sağ göze, 10/10 görmesine karşın enükleasyon uygulandı. Lokal tedavi ile görme keskinliği ve globun korunması planlanan olguda, tümörde kemoredüksiyon rejimi ile tümör regresyonu sağlanamadığından enükleasyon uygulanmıştır

Dokuz yaşında erkek hasta, sağ gözde bulanık görme ve sinek uçuşması yakınmalarıyla başvurduğu dış merkezde tek taraflı retinoblastom tanısı aldıktan ve ilk kür kemoterapisi uygulandıktan sonra merkezimize başvurmuştu. Ailede retinoblastom öyküsü pozitifti. Oftalmolojik incelemede görme keskinliği her iki gözde 10/10, bilateral ön segment muayenesi doğal, göz içi basınçları normal idi. Fundus incelemesinde; sağ gözde optik disk ve makula olağan, retina nazalinde vitreusa protrüze olan kitle ve inferiorunda birkaç odak, vitreusta yaygın tohumlanma görüldü. Sağ gözdeki retinoblastom “Reese-Ellsworth Grup Vb”, “Uluslararası Retinoblastom Sınıflaması Grup E” olarak değerlendirildi. Sol göz normal bulundu. Hastanın başka merkezde aldığı ilk kür kemoterapisinden sonra merkezimizde dört kür VEC (vinkristin, etoposid, karboplatin) kemoterapisi kemoredüksiyon amacıyla uygulandı. Kemoterapi ile sağ gözdeki kitlede ve vitreus tohumlanmasında gerileme olmadığı görüldü. Retinoblastomun lokal ilerleme ve sistemik metastaz yapma riski de göz önüne alınarak, ileri evreli, kemoterapiye yanıtsız retinoblastomu olan sağ göze, 10/10 görmesine karşın enükleasyon uygulandı. Lokal tedavi ile görme keskinliği ve globun korunması planlanan olguda, tümörde kemoredüksiyon rejimi ile tümör regresyonu sağlanamadığından enükleasyon uygulanmıştır