hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
MR İle İncelenen Lomber Disklerdeki Difüzyon Değerlerinin Dejenerasyonla Ve Yaşla Olan Ilişkisi
MR İle İncelenen Lomber Disklerdeki Difüzyon Değerlerinin Dejenerasyonla Ve Yaşla Olan Ilişkisi
Yazar: Yazgan, Cisel; Kara, Simay; Evliyaoğlu, Çetin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Difüzyon MRG, dejeneratif disk hastalığı, ADC değeri

Amaç: Bu çalışmada lomber disklerdeki difüzyon değerlerinin dejenerasyonla ve yaşla olan ilişkisi ADC ölçümleriyle değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Bel ağrısı yakınmasıyla başvuran yaşları 14-64 arasında değişen 50 olguya (24 kadın, 26 erkek) difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme uygulandı. T2 ağırlıklı sagital görüntülerde dejenere diskler belirlendi. Dejenere diskler hafif ve ağır olarak gruplandırıldı. Her bir disk düzeyi için ADC değerleri ölçüldü. Normal disklerin ortalama ADC değerlerinin anatomik düzeyle ve yaşla olan ilişkisi değerlendirildi. Dejenere disklerin ortalama ADC değerleri normal disklerle karşılaştırıldı. Bulgular Mann Whitney testi, Kruskal Wallis testi ve Sperman’s korelasyon katsayısıyla analiz edildi. Bulgular: Ortalama ADC değerleri normal disklerde 1.82 ± 0.20 x 10-3 mm2/sn, dejenere disklerde 1.30 ± 0.47 x 10-3 mm2/sn olarak bulundu (p< 0.01). Normal disklerde anatomik düzeyle ortalama ADC değerleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Yaşla ortalama ADC değerleri arasında negatif korelasyon yönünden anlamlı ilişki mevcuttu. Sonuç: Dejenere disklerin ADC değerleri normal disklere göre belirgin olarak azalmıştır. Dejeneratif disk hastalığının değerlendirilmesinde difüzyon MR görüntüleme son derece faydalı bir yöntem olabilir.

Amaç: Bu çalışmada lomber disklerdeki difüzyon değerlerinin dejenerasyonla ve yaşla olan ilişkisi ADC ölçümleriyle değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Bel ağrısı yakınmasıyla başvuran yaşları 14-64 arasında değişen 50 olguya (24 kadın, 26 erkek) difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme uygulandı. T2 ağırlıklı sagital görüntülerde dejenere diskler belirlendi. Dejenere diskler hafif ve ağır olarak gruplandırıldı. Her bir disk düzeyi için ADC değerleri ölçüldü. Normal disklerin ortalama ADC değerlerinin anatomik düzeyle ve yaşla olan ilişkisi değerlendirildi. Dejenere disklerin ortalama ADC değerleri normal disklerle karşılaştırıldı. Bulgular Mann Whitney testi, Kruskal Wallis testi ve Sperman’s korelasyon katsayısıyla analiz edildi. Bulgular: Ortalama ADC değerleri normal disklerde 1.82 ± 0.20 x 10-3 mm2/sn, dejenere disklerde 1.30 ± 0.47 x 10-3 mm2/sn olarak bulundu (p< 0.01). Normal disklerde anatomik düzeyle ortalama ADC değerleri arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Yaşla ortalama ADC değerleri arasında negatif korelasyon yönünden anlamlı ilişki mevcuttu. Sonuç: Dejenere disklerin ADC değerleri normal disklere göre belirgin olarak azalmıştır. Dejeneratif disk hastalığının değerlendirilmesinde difüzyon MR görüntüleme son derece faydalı bir yöntem olabilir.
Pankreatoblastom; Erişkinde Nadir Pankreas Tümörü
Pankreatoblastom; Erişkinde Nadir Pankreas Tümörü
Yazar: Yiğit, Hasan; Öztekin, Pelin; Kaçar, Mahmut; Koşar, Uğur
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Pankreatik Neoplazmlar, Ultrasonografi, Manyetik Rezonans Görüntüleme, Spiral Bilgisayarlı Tomografi

Çocukluk yaş grubunun nadir görülen tümörlerinden olan pankreatoblastom erişkin yaş grubunda oldukça nadir olup literatürde bildirilen erişkin olgu sayısı 20’nin altındadır. Çalışmamızda bir erişkin pankreatoblastom olgusuna ait ultrasonografi, bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme bulguları sunulmaktadır. İnvazyondan çok bası etkisine neden olması, kistik-solid komponenetler içermesi ve çok büyük boyutlara ulaşması lezyonun ön plana çıkan özelliklerini oluşturmaktadır. Kitlenin 25cm’ye ulaştığı olgumuz bildiğimiz kadarıyla şimdiye kadar literatürde bildirilmiş en büyük boyutlu lezyonlardan biridir.

Çocukluk yaş grubunun nadir görülen tümörlerinden olan pankreatoblastom erişkin yaş grubunda oldukça nadir olup literatürde bildirilen erişkin olgu sayısı 20’nin altındadır. Çalışmamızda bir erişkin pankreatoblastom olgusuna ait ultrasonografi, bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme bulguları sunulmaktadır. İnvazyondan çok bası etkisine neden olması, kistik-solid komponenetler içermesi ve çok büyük boyutlara ulaşması lezyonun ön plana çıkan özelliklerini oluşturmaktadır. Kitlenin 25cm’ye ulaştığı olgumuz bildiğimiz kadarıyla şimdiye kadar literatürde bildirilmiş en büyük boyutlu lezyonlardan biridir.
Çapraz Füzyone Renal Ektopinin Değerlendirilmesinde Multidedektör Bilgisayarlı Tomografik Ürografi
Multidetector Computed Tomographic Urography For Evaluation Of Crossed Fused Renal Ectopia
Yazar: Türkvatan, Aysel; Ölçer, Tülay; Cumhur, Turhan; Özdemir Akdur, Pınar
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: çapraz füzyone renal ektopi, renal füzyon, ektopik böbrek, konjenital renal malformasyon, MDBT

Çapraz füzyone renal ektopi, genellikle diğer yönlerden normal olan bir böbrekte rastlantısal bir bulgudur ancak çeşitli ürolojik anomalilerle birliktelik gösterebilir. Bu anomalinin tanısı, günümüze kadar ultrasonografi, eksretuar ürografi ve bilgisayarlı tomografi ile yapılmıştır. Multidetektör bilgisayarlı tomografik (MDBT ) ürografi, normal üriner trakt anatomisini hem renal parankimi hem de toplayıcı sistem ve üreterleri içerecek şekilde gösterir. Böbreğin konjenital füzyon anomalileri, MDBT ürografi ile konvansiyonel bilgisayarlı tomografiye oranla daha kolay olarak gösterilir. Biz burada diğer ürolojik anormallikler ile birliktelik gösteren, ultrasonografide şüphelenilen ya da tanı alan ve tanısı MDBT ürografi ile teyid edilen çapraz füzyone renal ektopili dört olguyu sunduk ve mevcut literatürü gözden geçirdik. Bu rapor, özellikle renal füzyonlar başta olmak üzere üriner traktın konjenital anomalilerinin tanısında MDBT ürografinin önemini vurgulamaktadır.

Çapraz füzyone renal ektopi, genellikle diğer yönlerden normal olan bir böbrekte rastlantısal bir bulgudur ancak çeşitli ürolojik anomalilerle birliktelik gösterebilir. Bu anomalinin tanısı, günümüze kadar ultrasonografi, eksretuar ürografi ve bilgisayarlı tomografi ile yapılmıştır. Multidetektör bilgisayarlı tomografik (MDBT ) ürografi, normal üriner trakt anatomisini hem renal parankimi hem de toplayıcı sistem ve üreterleri içerecek şekilde gösterir. Böbreğin konjenital füzyon anomalileri, MDBT ürografi ile konvansiyonel bilgisayarlı tomografiye oranla daha kolay olarak gösterilir. Biz burada diğer ürolojik anormallikler ile birliktelik gösteren, ultrasonografide şüphelenilen ya da tanı alan ve tanısı MDBT ürografi ile teyid edilen çapraz füzyone renal ektopili dört olguyu sunduk ve mevcut literatürü gözden geçirdik. Bu rapor, özellikle renal füzyonlar başta olmak üzere üriner traktın konjenital anomalilerinin tanısında MDBT ürografinin önemini vurgulamaktadır.
Renal İnvazyon Gösteren Hepatosellüler Karsinoma : Olgu Sunumu
Renal Invasion Of Hepatocellular Carcinoma: Report Of A Case
Yazar: Haliloğlu, Nuray; Erdem, Ayşe
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: hepatosellüler karsinoma

Hepatosellüler karsinomada küratif tedavilerden sonra lokal nüks ya da uzak metastazlar ortaya çıkabilmektedir. Bu yazıda cerrahi tedaviden sonra intrahepatik rekürrensin yanı sıra inferior vena kava, sağ adrenal bez ve sağ böbreğe invazyona neden olan ekstrahepatik tümör gelişiminin saptandığı 47 yaşında bir hasta sunulmakta ve özellikle direk invazyona ikinci olarak değerlendirilen renal tutulumun MR görüntüleme bulguları vurgulanmaktadır.

Hepatosellüler karsinomada küratif tedavilerden sonra lokal nüks ya da uzak metastazlar ortaya çıkabilmektedir. Bu yazıda cerrahi tedaviden sonra intrahepatik rekürrensin yanı sıra inferior vena kava, sağ adrenal bez ve sağ böbreğe invazyona neden olan ekstrahepatik tümör gelişiminin saptandığı 47 yaşında bir hasta sunulmakta ve özellikle direk invazyona ikinci olarak değerlendirilen renal tutulumun MR görüntüleme bulguları vurgulanmaktadır.
İntradural Ekstramedüller Melanotik Schwannom: Olgu Sunumu
İntradural Ekstramedüller Melanotik Schwannom: Olgu Sunumu
Yazar: Türkoğlu, Erhan; Yılmaz, Erdal Reşit; Kertmen, Hayri; Dolgun, Habibullah; Şekerci, Zeki
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Malign melanom, Melanom, Radyoterapi, Schwannom

Melanotik schwannom nöroektodermal orjinli olup, schwann hücre stoplazmasının melanotik pigmentasyonu ile karakterizedir. Genellikle benign, yavaş büyüyen, kapsüllü ve nadir lezyonlardır. Bu çalışmada, iki aylık bel ve bacak ağrısı yakınması ile başvuran, nörolojik muayenesinde bilateral ayak dorsofl eksiyonu +4/5 motor kuvvetinde ve sol L5 dermatomunda hipoestezi olup lomber manyetik rezonans incelemesinde L4-L5 intradural ekstramedüller yerleşim gösteren kitle lezyonu saptanan 41 yaşında erkek hasta sunulmuştur. Embiryolojik gelişim esnasında nöral krestten göç eden hücreler melanositlere ve schwann hücrelerine dönüştüğü bilinmektedir. Tümoral dönüşüm gösteren schwann hücrelerinin melanin sentezleme özelliği kazandığına inanılmaktadır. Nadir görülen bu olgu ve manyetik rezonans görüntülemenin kesin ve erken tanıdaki önemi literatürler ışığında tartışılmıştır. Subtotal eksizyon yapılan olgulara radyoterapinin de kombine edilmesi önerilmektedir.

Melanotik schwannom nöroektodermal orjinli olup, schwann hücre stoplazmasının melanotik pigmentasyonu ile karakterizedir. Genellikle benign, yavaş büyüyen, kapsüllü ve nadir lezyonlardır. Bu çalışmada, iki aylık bel ve bacak ağrısı yakınması ile başvuran, nörolojik muayenesinde bilateral ayak dorsofl eksiyonu +4/5 motor kuvvetinde ve sol L5 dermatomunda hipoestezi olup lomber manyetik rezonans incelemesinde L4-L5 intradural ekstramedüller yerleşim gösteren kitle lezyonu saptanan 41 yaşında erkek hasta sunulmuştur. Embiryolojik gelişim esnasında nöral krestten göç eden hücreler melanositlere ve schwann hücrelerine dönüştüğü bilinmektedir. Tümoral dönüşüm gösteren schwann hücrelerinin melanin sentezleme özelliği kazandığına inanılmaktadır. Nadir görülen bu olgu ve manyetik rezonans görüntülemenin kesin ve erken tanıdaki önemi literatürler ışığında tartışılmıştır. Subtotal eksizyon yapılan olgulara radyoterapinin de kombine edilmesi önerilmektedir.
Multiple Ekstrakranial Metastazı olan Rekürren Hemanjioperisitoma: Olgu Sunumu
Recurrent Hemangiopericytoma With Multiple Extracranial Metastates: A Case Report
Yazar: Seçinti, Kutsal Devrim; Kahiloğulları, Gökmen; Tuna, Hakan; Çağlar, Yusuf Şükrü
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Hemanjioperisitom, Menenjiom, Ekstrakranial metastaz, Rekürrens

Hemanjiyoperisitomalar nadir görülen, oldukça vasküler, kapiller damarların bulunduğu her yerde görülebilen perisit orijinli tümörlerdir. Bu tümörler genelde kas iskelet sisteminde yerleşirler. Intrakranial yarleşimleri oldukça nadirdir. Hem local hem de santral sinir sisteminin uzak bölgelerinde rekürrens yapmaya meyillidirler ve malign olmayan menenjiyomlara kıyasla uzak metastaz yapma ihtimalleri daha fazladır. Hemanjiyoperisitomların biyolojik davranışları bazen grade II-III olarak sınıflandırılmalarına neden olacak kadar malign olabilmektedir. Uzun yıllar sonra lokal tümor rekürrensi çok sık değildir ancak yaygın ekstrakranial metastaza rastlanabilmektedir. Bu yazıda, servikal vertebra, paravertebral yumuşak doku, akciğer, böbrek ve kas-iskelet sistemi metastazı olan, aynı zamanda da intracranial rekürrensi olan bir hemanjiyoperisitom olgusu sunulmuştur.

Hemanjiyoperisitomalar nadir görülen, oldukça vasküler, kapiller damarların bulunduğu her yerde görülebilen perisit orijinli tümörlerdir. Bu tümörler genelde kas iskelet sisteminde yerleşirler. Intrakranial yarleşimleri oldukça nadirdir. Hem local hem de santral sinir sisteminin uzak bölgelerinde rekürrens yapmaya meyillidirler ve malign olmayan menenjiyomlara kıyasla uzak metastaz yapma ihtimalleri daha fazladır. Hemanjiyoperisitomların biyolojik davranışları bazen grade II-III olarak sınıflandırılmalarına neden olacak kadar malign olabilmektedir. Uzun yıllar sonra lokal tümor rekürrensi çok sık değildir ancak yaygın ekstrakranial metastaza rastlanabilmektedir. Bu yazıda, servikal vertebra, paravertebral yumuşak doku, akciğer, böbrek ve kas-iskelet sistemi metastazı olan, aynı zamanda da intracranial rekürrensi olan bir hemanjiyoperisitom olgusu sunulmuştur.
Primer Akciğer Kanserini Taklit Eden Hepatoselüler Karsinoma Metastazı: Olgu Sunumu
Primer Akciğer Kanserini Taklit Eden Hepatoselüler Karsinoma Metastazı: Olgu Sunumu
Yazar: Issı, Sinan; Enön, Serkan; Özdemir, Nezih
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Hepatit C virüsü, Karaciğer transplantasyonu, Hepatoselüler karsinoma, Metastaz

Hepatoselüler karsinoma (HCC) etyolojisinin temelinde hepatit B ve C virüslerinin (HBV, HCV) neden olduğu sirotik proçes yatmaktadır. Karaciğer transplantasyonu, seçilmiş olgularda sirozun ya da tümör ve altta yatan sirozun eş zamanlı tedavisinde seçenektir. Transplantasyon sonrası en sık rölaps izlenen sahalar akciğerler ve karaciğer allogreftidir. Soliter pulmoner rezektabl metastazlarda komplet rezeksiyonla sağkalım arttırılabilir. Bu makalede; HCV sirozu ön tanısıyla karaciğer transplantasyonu uygulanan ve 32 ay sonrasında primer akciğer kanseri ön tanısıyla sağ torakotomi ve alt lobektomi gerçekleştirilen 59 yaşındaki kadın hasta sunulmaktadır

Hepatoselüler karsinoma (HCC) etyolojisinin temelinde hepatit B ve C virüslerinin (HBV, HCV) neden olduğu sirotik proçes yatmaktadır. Karaciğer transplantasyonu, seçilmiş olgularda sirozun ya da tümör ve altta yatan sirozun eş zamanlı tedavisinde seçenektir. Transplantasyon sonrası en sık rölaps izlenen sahalar akciğerler ve karaciğer allogreftidir. Soliter pulmoner rezektabl metastazlarda komplet rezeksiyonla sağkalım arttırılabilir. Bu makalede; HCV sirozu ön tanısıyla karaciğer transplantasyonu uygulanan ve 32 ay sonrasında primer akciğer kanseri ön tanısıyla sağ torakotomi ve alt lobektomi gerçekleştirilen 59 yaşındaki kadın hasta sunulmaktadır
Fötal Yara İyileşmesi
Fötal Yara İyileşmesi
Yazar: Gence, Hakan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Fötal yara iyileşmesi, skarsız iyileşme, fötal cerrahi

Yara iyileşmesinin temel süreçlerinden biri olan skar oluşumu, fonksiyonel, kozmetik ve gelişimsel açıdan, özellikle çocuklarda olumsuz etkileri olan önemli bir tıbbi problemdir. Hayvan modellerinde, fötal deride yara iyileşmesinin makroskopik olarak minimal veya tamamen skarsız meydana geldiğinin tespit edilmesi, cerrahları fötal yara iyileşmesinin biyolojisine ve erişkinlerdeki yara iyileşmesinin manipülasyonuna yönlendirmiştir. Erişkinde eksizyonel yara iyileşmesi, akut inflamasyon, fibroblast proliferasyonu, anjiogenezis, kollajen ve matriks sentezi, kontraksiyon ve fibrozisden oluşmaktadır. Sonuçta olgun skar dokusu içeren kapanmış bir yara elde edilir. Fötusta ise eksizyonel yara iyileşmesi, inflamasyon, granülasyon dokusu, yara kontraksiyonu ve kollajen depolanması olmadan gerçekleşmektedir. Erişkin ve fötal doku yara iyileşmesi arasındaki bu farklılıklar, fötusun yara iyileşmesinde gösterdiği özelliklerin erişkine uyarlanması açısından önemlidir. Fötal yara iyileşmesi biyolojisinin daha açık ve net bir şekilde ortaya konması, ileride yetişkinlerde cerrahi müdahale veya travmaya bağlı skar formasyonunu önlemekte büyük bir imkan yaratacaktır.

Yara iyileşmesinin temel süreçlerinden biri olan skar oluşumu, fonksiyonel, kozmetik ve gelişimsel açıdan, özellikle çocuklarda olumsuz etkileri olan önemli bir tıbbi problemdir. Hayvan modellerinde, fötal deride yara iyileşmesinin makroskopik olarak minimal veya tamamen skarsız meydana geldiğinin tespit edilmesi, cerrahları fötal yara iyileşmesinin biyolojisine ve erişkinlerdeki yara iyileşmesinin manipülasyonuna yönlendirmiştir. Erişkinde eksizyonel yara iyileşmesi, akut inflamasyon, fibroblast proliferasyonu, anjiogenezis, kollajen ve matriks sentezi, kontraksiyon ve fibrozisden oluşmaktadır. Sonuçta olgun skar dokusu içeren kapanmış bir yara elde edilir. Fötusta ise eksizyonel yara iyileşmesi, inflamasyon, granülasyon dokusu, yara kontraksiyonu ve kollajen depolanması olmadan gerçekleşmektedir. Erişkin ve fötal doku yara iyileşmesi arasındaki bu farklılıklar, fötusun yara iyileşmesinde gösterdiği özelliklerin erişkine uyarlanması açısından önemlidir. Fötal yara iyileşmesi biyolojisinin daha açık ve net bir şekilde ortaya konması, ileride yetişkinlerde cerrahi müdahale veya travmaya bağlı skar formasyonunu önlemekte büyük bir imkan yaratacaktır.
Toksoplazmoz Tanısı
Toksoplazmoz Tanısı
Yazar: Akarsu, Gülay Aral
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Toxoplasma gondii, tanı, seroloji, gebelik, immunkompromize

Toksoplazmoz, Apikompleksan bir protozoon olan Toxoplasma gondii’nin etken olduğu bir paraziter hastalıktır. İmmunkompetan kişilerde çoğunlukla asemptomatik, kendini sınırlayan nezle benzeri bir tablo veya lokal lenfadenopati ile seyrederken; immun yetmezliği olanlarda ve enfekte fetus veya yenidoğanlarda ölümle sonuçlanabilen ağır tablolara yol açabilmektedir. Histolojik tanı veya organizmanın izolasyonu zor ve zaman alıcı olduğu için, tanıda esas olarak serolojik tanı yöntemleri kullanılmaktadır. Bu derlemede, toksoplazmoz tanısında değişik hasta gruplarında kullanılabilecek antikor tipleri ve serolojik yöntemler gözden geçirilmiştir. Özellikle toksoplazmoz tanısının önemli ama zor olduğu gebeler ve yeni doğanlarda öne çıkan bazı yeni ve geliştirilmiş tanı yöntemlerinden bahsedilmiş ve serolojik testlerin yorumlanmasında karşılaşılabilecek sorunlar özetlenmiştir.

Toksoplazmoz, Apikompleksan bir protozoon olan Toxoplasma gondii’nin etken olduğu bir paraziter hastalıktır. İmmunkompetan kişilerde çoğunlukla asemptomatik, kendini sınırlayan nezle benzeri bir tablo veya lokal lenfadenopati ile seyrederken; immun yetmezliği olanlarda ve enfekte fetus veya yenidoğanlarda ölümle sonuçlanabilen ağır tablolara yol açabilmektedir. Histolojik tanı veya organizmanın izolasyonu zor ve zaman alıcı olduğu için, tanıda esas olarak serolojik tanı yöntemleri kullanılmaktadır. Bu derlemede, toksoplazmoz tanısında değişik hasta gruplarında kullanılabilecek antikor tipleri ve serolojik yöntemler gözden geçirilmiştir. Özellikle toksoplazmoz tanısının önemli ama zor olduğu gebeler ve yeni doğanlarda öne çıkan bazı yeni ve geliştirilmiş tanı yöntemlerinden bahsedilmiş ve serolojik testlerin yorumlanmasında karşılaşılabilecek sorunlar özetlenmiştir.
Solid Meme Lezyonlarını Değerlendirmede B-mod, Renkli Doppler Ve Power Doppler Ultrasonografinin Yeri
Solid Meme Lezyonlarını Değerlendirmede B-mod, Renkli Doppler Ve Power Doppler Ultrasonografinin Yeri
Yazar: Türksoy, Özlem; Araz, Levent; Yıldız, Sema; Barça, Nurdan; Yüksel, Enis
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Meme lezyonları, Solid, Ultrasonografi, B-mod,Renkli ve power dopler

Amaç: Bu çalışmada, solid meme kitlelerinde, malign lezyonların benign kitlelerden ayırdedilmesinde B-mod, renkli ve power dopler ultrasonografinin (US) önemi araştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Biyopsi sonucu olan 83 solid meme kitlesi (25 malign; 58 benign) 7,5-12 MHz lineer problar kullanılarak B-mod, renkli ve power dopler US ile değerlendirildi. Kitlelerdeki dopler vasküler akım sinyallerinin lokalizasyonu, dağılımı ve şekli incelendi. Bu akımlar santral, periferal ve santral+ periferal olarak gruplandırıldı. B-mod US ile, lezyonların Transvers/ sagittal (T/ S) oranları; ekojeniteleri; akustik şiddetlenme/ zayıflamaları değerlendirildi. Sonuçlar: Renkli ve power dopler US’de artmış vaskülarite, malign potansiyelin güçlü bir belirleyicisidir. p değeri anlamlı çıkmamakla birlikte, periferal+ santral vaskülaritenin saptanması; rezistivite indeksinin 0,75’den (duyarlılık: %85, özgüllük: %92); pulsatilite indeksinin 1,6’dan (duyarlılık: %95, özgüllük: %68) büyük olması lezyonun malign çıkma ihtimalini güçlendirmektedir. Ayrıca, B-mod US ile saptanan T/ S oranındaki artışın malignite riski ile ilişkili olduğu görülmüştür. Tartışma: Konvansiyonel B-mod US’e ilave olarak renkli ve power dopler US, malign lezyonları benign kitlelerden ayırmada değerli bilgiler vermektedir

Amaç: Bu çalışmada, solid meme kitlelerinde, malign lezyonların benign kitlelerden ayırdedilmesinde B-mod, renkli ve power dopler ultrasonografinin (US) önemi araştırılmıştır. Hastalar ve Yöntem: Biyopsi sonucu olan 83 solid meme kitlesi (25 malign; 58 benign) 7,5-12 MHz lineer problar kullanılarak B-mod, renkli ve power dopler US ile değerlendirildi. Kitlelerdeki dopler vasküler akım sinyallerinin lokalizasyonu, dağılımı ve şekli incelendi. Bu akımlar santral, periferal ve santral+ periferal olarak gruplandırıldı. B-mod US ile, lezyonların Transvers/ sagittal (T/ S) oranları; ekojeniteleri; akustik şiddetlenme/ zayıflamaları değerlendirildi. Sonuçlar: Renkli ve power dopler US’de artmış vaskülarite, malign potansiyelin güçlü bir belirleyicisidir. p değeri anlamlı çıkmamakla birlikte, periferal+ santral vaskülaritenin saptanması; rezistivite indeksinin 0,75’den (duyarlılık: %85, özgüllük: %92); pulsatilite indeksinin 1,6’dan (duyarlılık: %95, özgüllük: %68) büyük olması lezyonun malign çıkma ihtimalini güçlendirmektedir. Ayrıca, B-mod US ile saptanan T/ S oranındaki artışın malignite riski ile ilişkili olduğu görülmüştür. Tartışma: Konvansiyonel B-mod US’e ilave olarak renkli ve power dopler US, malign lezyonları benign kitlelerden ayırmada değerli bilgiler vermektedir
Antiepileptik İlaçların Serum Ve Saçta Eser Element Düzeylerine Etkileri
The Effects Of Antiepileptic Drugs On Serum And Hair Trace Element Levels
Yazar: Tekin, Deniz; Taşdemir, Haydar Ali; Saraymen, Recep
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 61 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Antiepileptik ilaçlar, epilepsi, eser element düzeyleri

Amaç: Antiepileptik ilaçların serum ve saç eser element düzeylerini etkileyip etkilemediğini göstermek için epilepsi tanısı alan 40 çocuğu değerlendirdik. Gereç ve Yöntem: Serum Zn, Cu, Mg ile saç Zn düzeyleri fenobarbital veya valproik asit tedavisi başlanmadan önce ve 3 ay sonra değerlendirildi. Bulgular: Her iki tedavi ile de serum Zn düzeyleri düştü. Fenobarbital veya Valproik asit tedavisi alan epileptik hastalar karşılaştırıldığında, fenobarbital tedavisi alanlarda serum Zn düzeylerindeki düşme daha belirgindi. Sonuç: Hastalarımızın hiçbirinde Zn eksikliğine bağlı bulgular görmesek de, Fenobarbital veya Valproik asit tedavisi alan çocuklarda bu açıdan dikkatli olunmalıdır.

Amaç: Antiepileptik ilaçların serum ve saç eser element düzeylerini etkileyip etkilemediğini göstermek için epilepsi tanısı alan 40 çocuğu değerlendirdik. Gereç ve Yöntem: Serum Zn, Cu, Mg ile saç Zn düzeyleri fenobarbital veya valproik asit tedavisi başlanmadan önce ve 3 ay sonra değerlendirildi. Bulgular: Her iki tedavi ile de serum Zn düzeyleri düştü. Fenobarbital veya Valproik asit tedavisi alan epileptik hastalar karşılaştırıldığında, fenobarbital tedavisi alanlarda serum Zn düzeylerindeki düşme daha belirgindi. Sonuç: Hastalarımızın hiçbirinde Zn eksikliğine bağlı bulgular görmesek de, Fenobarbital veya Valproik asit tedavisi alan çocuklarda bu açıdan dikkatli olunmalıdır.