hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Peptik ülser perforasyonu ve kronik obstruktif akciğer hastalığı bulunan bir hastada: Pnömatozis sistoides intestinalis
Determination of perforated peptic ulcer and chronic obstructive pulmoner disease:  Pneumatosis cystoides intestinalis
Yazar: Gedik, Ercan; Girgin, Sadullah
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Pneumatosis cystoides intestinalis, perforated peptic ulcer,  COPD ; PSİ, peptik ulkus perforasyonu, KOAH

Pnömatozis sistoides intestinalis (PSİ), barsak duvarında submukozal  ve/veya subserozal hava kistlerinin bulunması ile karakterize, nadir görülen  bir hastalıktır. 56 yaşında erkek hasta, yaklaşık bir yıldır ataklar halinde  şiddetlenen karın ağrısı, bulantı ve kusma şikayetleri ile kliniğimize  başvurdu. Fizik muayenenede peritoneal iritasyon bulguları mevcuttu.  Direkt karın grafisinde, sağ diafragma altında serbest hava mevcuttu.  Hasta acil şartlarda ameliyata alındı. Yapılan incelemede; ileoçekal valvin  10 cm proksimalinde başlayıp 170 cm'lik ince barsak segmentinin  serozal yüzeyini kaplayan ve en büyüğü yaklaşık olarak 3 cm çapa ulaşan  çok sayıda hava kesecikleri, sağ diyafragma paryetal periton kısmında  da multipl sayıda hava kesecikleri olduğu görüldü. Piloroplasti hattı  üzerinde 0,5 cm boyutunda kapalı perforasyon alanı olduğu görüldü ve  primer olarak onarıldı. Postoperatif dönemde hastaya kronik obstruktif  akciğer hastalığı (KOAH) tanısı konularak buna yönelik tedavi ve rehabilitasyon  uygulandı. Sonuç olarak, acil girişim gerektiren sekonder pnömatozis  sistoides intestinalisli vakalarda postoperatif dönemde neden  araştırılmalı ve buna yönelik tedavi yapılmalıdır.

Pneumatosis cystoides intestinalis is a rarely seen disorder, characterized  by multiple subserosal and/or submucosal gas-filled cysts in the bowel  wall. A 56-year-old man with symptoms of attacks of nausea, vomiting,  abdominal pain and distension for nearly one year was admitted to our  department. In the physical examination, peritoneal irritation findings  were present. Direct radiography demonstrated free intraperitoneal air  under the right diaphragm. An emergency laparotomy was performed  with the diagnosis of acute abdomen. During laparotomy, multiple gas  bubbles were observed in the subserosa of the 170 cm ileal segment starting  10 cm proximal from the ileocecal valve, with the biggest cyst reaching  3 cm in diameter. Multiple gas bubbles were detected in the parietal  peritoneum of the diaphragm's right section. A perforation closed-hole  with a diameter of 5 mm in the center of the pyloroplasty line was noticed  and repaired primarily. Postoperatively, chronic obstructive pulmonary  disease (COPD) was diagnosed and appropriate treatment and rehabilitation  were applied. In conclusion, the reasons for secondary PCI cases,  which require urgent operation, should be investigated carefully and  the treatment should be done accordingly.
Kumadine bağlı olarak gelişen intramural özofagus hematomu: Olgu sunumu
İntramural esophageal hematoma related to coumadin: Case report
Yazar: Yaşa, Mehmet Hadi; Çildağ, Songül; Taşkın, Fisun; Şen, Serdar; Yükselen, Vahit; Karaman, Can; Karaoğlu, Ali Önder
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: İntramural özofagus hematomu, kumadin ; Intramural esophageal hematoma, coumadin

İntramural özofagus hematomu, özofagusun nadir görülen hastalıklarından  birisidir. Odinofaji veya disfaji ile birlikte hematemez görülmesi tipiktir  ancak her vakada görülmez. Semptomlar bazen nonspesifiktir. Genellikle  özofagogastroskopi ve tomografi ile tanı konulur. Bu çalışmada,  kumadine bağlı olarak intramural özofagus hematomu gelişen ve konservatif  tedavi ile düzelen 63 yaşında bir erkek hasta sunularak bu konudaki  literatür gözden geçirilmiştir.

Intramural esophageal hematoma is a rare form of esophageal disease.  The typical features, chest pain with odynophagia or dysphagia and hematemesis,  are usually present but not always elicited at presentation.  Sometimes the presenting symptoms are nonspecific. Esophagogastroscopy  and computed tomography scan are usually needed to establish the  diagnosis of intramural esophageal hematoma. In this study, we report  the case of a 63-year-old man who developed an intramural esophageal  hematoma related with coumadin and who was successfully treated with  conservative measures, and we review the available literature.
UZMAN GÖRÜŞÜ  Behçet hastalığı ve Helikobakter pilori
UZMAN GÖRÜŞÜ  Behçet hastalığı ve Helikobakter pilori
Yazar: Aydın, Ahmet
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 2, 2015

Tartışmalı yönleri olsa da, bu çalışma, ülkemizde Behçet hastalığı olgularındaki üst GİS semptom ve bulgularını ve H. pilori sıklığını inceleyen iyi bir araştırmadır. Üst GİS semptomları olan ya da GİS yan etkileri olasılığı bulunan ilaçların kullanıl- ması düşünülen Behçet hastalıklı olguların en- doskopik tetkiki ve H. pilori yönünden araştırıla- rak tedavi edilmesi uygun bir yaklaşım olacaktır

Tartışmalı yönleri olsa da, bu çalışma, ülkemizde Behçet hastalığı olgularındaki üst GİS semptom ve bulgularını ve H. pilori sıklığını inceleyen iyi bir araştırmadır. Üst GİS semptomları olan ya da GİS yan etkileri olasılığı bulunan ilaçların kullanıl- ması düşünülen Behçet hastalıklı olguların en- doskopik tetkiki ve H. pilori yönünden araştırıla- rak tedavi edilmesi uygun bir yaklaşım olacaktır
Ülseratif kolitli hastalarda plazma sitokin düzeyleri
Plasma cytokine levels in ulcerative colitis
Yazar: Göral, Vedat; Çelenk, Tahir; Kaplan, Abdurahman; Şit, Dede
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ulcerative colitis, cytokines ; Ülseratif kolit, sitokinler

Giriş ve amaç: Ülseratif kolitin etyopatogenezinden sorumlu faktörlerden birisi de immünolojik faktörlerdir. Sitokinler ile bu hastalık arasında ilişki vardır. Gereç ve yöntem: Bu çalışmada 20 ülseratif kolit vakası (ort. yaş 36.2, 9 kadın, 11 erkek) ve 20 kişilik (ort. yaş 27.2, 11 kadın, 9 erkek) sağlıklı kontrol grubunda; IL-1 beta, IL-2Rsp, IL-6, IL-8, IL-10, TNF-alfa düzeyleri çalışıldı. Bulgular: IL-2Rsp, IL-6, IL-8 ve IL-10 düzeyleri hasta ve kontrol grubunda farklı bulundu (p < 0.005). TNF-alfa ve IL-1 beta seviyeleri her 2 grupta da aynı bulundu. Sonuç: Bu sonuçlara göre, IL-2Rsp, IL-6, IL-8 ve IL-10 ülseratif kolitde rol oynayan önemli sitokinlerdir. Bu sitokinlerin hastalığın, tanı, takip ve prognozunda önemli rol oynacağını düşünmekteyiz.

Background/aim: Some immunological factors are responsible in the  pathogenesis of ulcerative colitis. There are some relationship between  cytokines and ulcerative colitis. Materials and method: In this study,  the levels of IL-1 beta, IL-2Rsp, IL-6, IL-8, IL-10, TNF-alpha were studied  20 patients with ulcerative colitis (mean age 36.2 years, 9 women,  11 men) and 20 healthy individuals (mean age 27.2 years, 11 women, 9  men). Results: We established that IL-2Rsp, IL-6, IL-8 and IL-10 levels  were different in the patients and control groups (p
Kronik hepatit B enfeksiyonunda lamivudin monoterapisi, interferon alfa monoterapisi ve kombinasyon tedavisi
Lamivudine monotherapy, interferon alpha monotherapy and combination therapy in chronic  hepatitis B infection
Yazar: Yenice, Necati; Mehtap, Özgür; Arıcan, Nurten; Gökden, Yasemin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic hepatitis B, lamivudine, interferon, combination,  precore mutant ; Kronik hepatit B, lamivudin, interferon, kombinasyon, prekor mutant

Giriş ve amaç: Bu çalışmada, HBeAg pozitif ve HBeAg negatif kronik hepatit B hastalarında lamivudin monoterapisi, interferon alfa monoterapisi ve bunların kombinasyonunun etkinliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: 2002 ve 2004 yılları arasında çalışmaya toplam 128 hasta alınmış [65 HBeAg-pozitif ve 63 HBeAg-negatif]; 21 hastaya lamivudin monoterapisi (HBeAg-pozitif = 11, HBeAg-negatif = 10); 40 hastaya interferon alfa monoterapisi (HBeAg-pozitif = 23, HBeAg-negatif = 17) ve 67 hastaya (HBeAg-pozitif = 29, HBeAg-negatif = 38) kombinasyon tedavisi verilmiştir. Lamivudin monoterapisi alan hastalara beş yıl, interferon monoterapisi ve kombinasyon tedavisi alan gruba bir yıl takip ve tedavi düzenlenmiştir. Hastaların tedavi altında iken altıncı aydaki virolojik yanıtlar, biyokimyasal yanıtlar ve serokonversiyon oranları değerlendirilmiştir. Bulgular: HBeAg pozitif hastalarda, lamuvidin monoterapisi ile hastaların %36.4’ünde, interferon monoterapisi ile %47.8’inde ve kombinasyon tedavisi ile %89.7’sinde HBV DNA kaybı gözlenmiştir. (p < 0.01, kombinasyon tedavisi lamivudin ve interferon ile karşılaştırıldığına). Tedavi grupları arasında serokonversiyon ve ALT normalizasyon oranları açısıdan anlamlı fark yoktur. HBeAg-negatif hastalarda ise HBV DNA kaybı ve serokonversiyon oranları açısıdan tedavi grupları arasında anlamlı hiçbir fark bulunmamıştır. Sonuç: Erken sonuçlarımız lamivudin-interferon kombinasyonunun, tek başına lamivudin ya da interferon ile karşılaştırıldığında, HBeAg pozitif hastalarda daha yüksek virolojik yanıtlar sağlayabileceğini göstermektedir. Ancak prekor mutant vakalarda kombinasyon lehine böyle bir farklılık gözlenmemiştir.

Background/aim: This study aims to evaluate the efficacy of lamivudine  and interferon alpha monotherapies and their combination in HBeAgpositive  and HBeAg-negative chronic hepatitis B. Materials and  methods: Between 2002 and 2004, a total of 128 patients [65 HBeAgpositive  and 63 HBeAg-negative] were enrolled; 21 patients received lamivudine  monotherapy (HBeAg-positive = 11, HBeAg-negative = 10),  40 received interferon-alpha monotherapy (HBeAg-positive = 23, HBe-  Ag-negative = 17), and 67 received the combination (HBeAg-positive =  29, HBeAg-negative = 38). The virologic responses, biochemical responses,  and seroconversion rates were evaluated after 6 months.  Results: In HBeAg-positive patients, HBV DNA loss was observed in  36.4%, 47.8% and 89.7% of patients after lamivudine monotherapy, interferon  monotherapy and combination therapy, respectively (p
Elazığ kent toplumunda nonalkolik yağlı karaciğerin  epidemiyolojik özellikleri
Epidemiologic features of nonalcoholic fatty liver in urban community of Elazığ
Yazar: Çelebi, Selman; Mengücük, Hüseyin Ataseven Eylem; Deveci, S. Erhan; Mengücük, Eylem; Açık, Yasemin; Bahçecioğlu, İ. Halil
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Nonalcoholic fatty liver disease, prevalence, Turkey ; Nonalkolik yağlı karaciğer, prevalans, Türkiye

Background/aim: Nonalcoholic fatty liver disease is common in industrialized  societies, but epidemiological data of nonalcoholic fatty liver  disease is insufficient in Turkey. The aim of this study was to determine  the prevalence of nonalcoholic fatty liver disease diagnosed by ultrasonography  and the risk factors in an eastern Turkish general population.  Materials and methods: A hepatobiliary ultrasonography was performed  on 459 subjects randomly selected from the general population in  Elaz&#8250;ğ. Body mass index and waist circumference were calculated and  serum lipids, glucose, viral serology and aminotransferases levels were  measured. In statistical analysis, chi-square, t-test and logistic regression  were used. Results: 408 subjects ranging in age from 18 to 80 years participated  in the study. After four persons were excluded (1 for regular alcohol  consumption and 3 for chronic viral hepatitis), the remaining 404  persons were evaluated. Prevalence of Nonalcoholic fatty liver disease  was 16.5% in females, 23.7% in males (p

Background/aim: Nonalcoholic fatty liver disease is common in industrialized  societies, but epidemiological data of nonalcoholic fatty liver  disease is insufficient in Turkey. The aim of this study was to determine  the prevalence of nonalcoholic fatty liver disease diagnosed by ultrasonography  and the risk factors in an eastern Turkish general population.  Materials and methods: A hepatobiliary ultrasonography was performed  on 459 subjects randomly selected from the general population in  Elaz&#8250;ğ. Body mass index and waist circumference were calculated and  serum lipids, glucose, viral serology and aminotransferases levels were  measured. In statistical analysis, chi-square, t-test and logistic regression  were used. Results: 408 subjects ranging in age from 18 to 80 years participated  in the study. After four persons were excluded (1 for regular alcohol  consumption and 3 for chronic viral hepatitis), the remaining 404  persons were evaluated. Prevalence of Nonalcoholic fatty liver disease  was 16.5% in females, 23.7% in males (p
Diyarbakır ilinde Helikobakter pilori antikor prevalansı
The prevalence of Helicobacter pylori in the Diyarbakır city
Yazar: Göral, Vedat; Özdal, Bülent; Kaplan, Abdurahman; Şit, Dede; Danış, Ramazan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Helicobacter pylori, prevalence ; Helikobakter pilori, sıklık

Giriş ve amaç: Helikobakter pilori (Hp) infeksiyonu, dünyadaki en yaygın enfeksiyon olup, ülkemiz yapılan çalışmalara göre, Helikobakter pilori infeksiyon sıklığı açısından riskli ülkeler arasında yer almaktadır. Bu çalışmayı yapmaktaki amacımız, son 10 yılda özellikle bölgemizde Hp sıklığı açısından bir değişiklik olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, 0-30 yaş arası 267 asemptomatik kişi alındı. Hp’ye karşı oluşmuş IgG anti-Hp antikorlar ELISA yöntemiyle ölçüldü. Bulgular: Çalışma grubunda Hp antikor sıklığı; 0-5 yaş arası % 22.6, 6- 10 yaş arası % 28.6, 11-15 yaş arası % 40.8, 16-20 yaş arası % 50, 21- 30 yaş arası % 60.4 olarak saptandı. 0-30 yaş grubunda ise Hp antikor sıklığı %46.4 idi. Erkek ve kadınlar arasında prevalans farkı saptanmadı. Sonuç: 10 yıl öncesine göre bölgemizde Hp seroprevalansı azalmıştır (p < 0.5). Bu durum, son yıllarda Helikobakter pilori’yi ekarte etmek için yaygın olarak uygulanan çeşitli eradikasyon tedavilerine, bazı çevresel ve hijyen koşulları ile sosyoekonomik durumlarda iyileşmeye bağlı olabilir.

Background/aim: Helicobacter pylori infection is the most widespread  infection in the world. Our country has Hp infection risk in developing  countries according to Hp infection frequency studies. In this study, our  aim was to investigate whether or not there has been a variation in frequency  of antibody response in our region. Materials and methods: 267  asymptomatic persons aged between 0-30 were included in the study.  IgG anti Hp antibodies were measured by ELISA method. Results: Antibody  frequency in our study group was 22.6% between ages 0 and 5,  28.6% between ages 6 and 10, 40.8% between ages 11-15, 50% between  ages 16-20, and 60.4% between ages 21-30. The total Hp antibody prevalence  was 46.4% in the study group. According to these results, Hp seroprevalence  decreased significantly when compared to the results from  10 years previously (p
Sistemik amiloidoz ve gastrointestinal sistem: 4 olgu nedeni ile
Systemic amyloidosis and the gastrointestinal system: Report of 4 cases
Yazar: Köksal, Aydın Şeref; Ertuğrul, İbrahim; Oğuz, Dilek; Akdoğan, Meral; Kuran, Sedef; Ülker, Aysel; Şahin, Burhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Amyloidosis, gastrointestinal system ; Amiloidoz, gastrointestinal sistem

Sistemik amiloidoz gastrointestinal sistemin ağızdan anüse kadar her  kısmını tutabilir. Hastaların %30 ile %60'ında gastrointestinal sistemi ilgilendiren  semptomlar görülür. Alt ve üst gastrointestinal kanama, motilite  bozuklukları, ciddi malabsorpsiyon ve hatta infarktüs ve perforasyona  neden olabilir. Bu vaka takdiminde kliniğimizde son dönemlerde  gastrointestinal sistem amiloidozu tanısı konulan hastalar sunularak bu  konunun gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.

Systemic amyloidosis can involve any part of the gastrointestinal tract  from mouth to anus. Thirty to sixty percent of the patients have gastrointestinal  symptoms. It can lead to lower and upper gastrointestinal bleeding,  motility disorders, severe malabsoption and even infarction and  perforation. In this case report we aimed to present our patients with  gastrointestinal system amyloidosis and to review this topic.
Gastrik Dieulafoy lezyonu: Nadir bir üst gastrointestinal sistem kanama nedeni (İki olgu)
Gastric Dieulafoy's lesion: A rare cause of upper gastrointestinal bleeding (Two cases)
Yazar: Kaman, Serdar; Günay, Alp; Akyüz, Fahri; Tamer, Yalçın; Öztürk, Metin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Dieulafoy's lesion, endoscopy, band ligation, surgery ; Dieulafoy lezyonu, endoskopi, bant ligasyonu,cerrahi

Dieulafoy lezyonu gastrointestinal kanamaların nadir bir nedenidir ve tanı  ve tedavisindeki gecikmeler yüksek mortaliteye yol açar. Günümüzde  tanısında ve tedavisinde endoskopik yöntemler rutin olarak uygulanmaktadır. Gerçek insidansı belirsizdir, çünkü silik Dieulafoy lezyonları gözden  kaçar ve kanayan lezyonlar da sıklıkla tanımlanamayabilir. Biz, birinin  tanı ve tedavisi acil laparotomi ile sağlanan, diğeri ise sadece bant  ligasyonu ile tedavi edilen 2 gastrik Dieulafoy lezyonu olgusu sunduk.

Dieulafoy's lesions are uncommon sources of gastrointestinal hemorrhage  and have a high mortality rate when diagnosis and treatment are delayed.  Dieulafoy's lesions are now routinely diagnosed and treated endoscopically.  Their true incidence is unclear, because quiescent Dieulafoy's  lesions are overlooked and bleeding lesions are occasionally misidentified.  We present two cases of gastric Dieulafoy's lesion, one of them diagnosed  and treated during emergency laparotomy and the other managed  endoscopically by band ligation as sole therapy.
Kronik diyare yakınması ile başvuran tiroid medüller karsinoma  olgusu
A thyroid medullary carcinoma case presenting with chronic diarrhea
Yazar: Özyüncü, Nil; İdilman, Ramazan; Çoban, Şahin; Kır, Metin; Özden, Ali
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Medullary thyroid carcinoma, diarrhea ; Medüller tiroid karsinoma, ishal

Medüller tiroid karsinoma, tiroid kanserlerinin %10'unu teşkil eden nöroendokrin  bir tümördür. Genelde yavaş seyirli bir tümör olmasına rağmen  erken dönemde lenfatik disseminasyon gösterebilir. Klinik semptomlar  genelde lokal invazyon ve hormon sekresyonuna bağlı ciltte kı-  zarma ve diyare gibi semptomlardır. Özellikle sporadik formlar genelde  daha geç tanı almaktadır. Burada sunacağımız olgu 3 yıl boyunca çeşitli  farklı merkezlerde inatçı diyare nedeniyle etiyoloji araştırılması yapılmış  bir hastadır. İshal sebebi medüller tiroid karsinoma olarak saptanan vaka,  gastroenterolojide ishal etiyolojisi araştırılırken nöroendokrin tümörlerin  de gözönüne alınmasının önemini vurgulamak için sunulmaktadır.

Medullary thyroid carcinoma is a neuroendocrine tumor, which accounts  for 10% of thyroid cancers. It usually shows an indolent course, but can  make lymphatic dissemination in early stages. Clinical symptoms are generally  due to local invasion and hormonal secretion leading to flushing  and diarrhea. Especially the sporadic forms are usually diagnosed late.  We present a case who had been investigated in different centers for the  etiology of intractable diarrhea for three years. The cause of the diarrhea  was diagnosed as medullary thyroid carcinoma. We present the case to  emphasize the importance of considering neuroendocrine tumors while  searching for the etiology of diarrhea in gastroenterology.
Crohn hastalığını taklit eden ince barsak karsinoid tümörü: Olgu sunumu
The small intestine carcinoid tumor is mimicking of Crohn's disease: A case report
Yazar: Gümrah, Mübeccel; Kutoğlu, Kemal; Mutluay, Özlem; Mehtap, Özgür; Yenice, Necati
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Carcinoid tumor, small intestine, Crohn's disease ; Karsinoid tümör, ince barsak, Crohn hastalığı

Karsinoid tümörler gastrointestinal sistemin enterokromaffin hücrelerinden  kaynaklanan, nadir görülen tümörleridir. Klinik muayene ve görüntüleme  yöntemleriyle kesin tanısını koymak zordur. Özellikle gastrointestinal  sistemin diğer tümörleri ve inflamatuvar barsak hastalıkları ile  karışabilir. Biz bir hastaya klinik bulguları, komputerize tomografi ve enteroklizis görüntülemelerine göre Crohn hastalığı düşünülerek tedavi  başladık. Ancak hasta ileus gelişmesi üzerine opere edildi.Operasyonda elde edilen sırasında materyalin patolojik incelemesinde karsinoid tümör  tanısı konuldu. Bu olguyu demonstratif olması açısından sunmaya değer  bulduk.

Carcinoid tumors arising from the enterochromaffin cells of the gastrointestinal  system are seen rarely. Definitive diagnosis of these tumors by  clinical examination and imaging methods is difficult. They can especially  interfere with other gastrointestinal tumors and inflammatory bowel  disease. According to the clinical signs, and CT and enteroclysis imagings,  we started treatment in a patient considered as Crohn's disease.  But the patient was operated because of ileus. The material removed  from the patient at operation was diagnosed as carcinoid tumor by pathological  evaluation. We found the case worthwhile to present from the  point that it is demonstrative.
Özgün Görüntüler  Klatskin tümörlü bir olguda ERCP işlemi sırasında nadir  karşılaşılabilecek bir problem
A rare problem during ERCP in patient with Klatskin tumour
Yazar: Dursun, Mehmet; Yılmaz, Şerif; Bayan, Kadim; Tüzün, Yekta
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015

Resim 1. 65 yaşında erkek hasta tıkanma ikteri ile yatırıldı. Karın ağrısı ve kilo kaybının eşlik ettiği öykü 20 gün ile sınırlı. Fizik bakısında cilt ve skleralarda sarılık vardı. Total bilirubin 24 mg/dL, direkt bilirubin 20 mg/dL, AST 200U/L, ALT 197 U/L, ALP 535 U/L, GGT 491 U/L, glukoz 111 mg/dL, CA19-9 961 U/mL. Batın USG’de safra kesesi septalı ve çamur içerikli. Koledok proksimali ve intrahepatik safra yolları dilate. Batın BT’de intrahepatik safra yollarında dilatasyon mevcuttu. Pankreas başı intaktı. Başlangıçta pankreas başı tümörü düşünülen hastaya ERCP yapıldı. İşlemde koledok proksimaline geçme girişimleri sırasında kullanılan düz uçlu kılavuz telin (Jagwire, 0.035’’, Microvasive, Boston Scientific) ucundaki hidrofilik bölge ortasından itibaren soyulup koledok içinde kaldı (ok ile işaretli kısım). Daha sonra başka bir tel ile proksimale geçilebildi ve alınan kolanjiogramlarda Klatskin tümörünü çağrıştıran görünüm izlenerek stent takıldı. Daha önce karşılaşmadığımız bu şanssız olayın diğer resimleri arka sayfada görülmektedir

Resim 1. 65 yaşında erkek hasta tıkanma ikteri ile yatırıldı. Karın ağrısı ve kilo kaybının eşlik ettiği öykü 20 gün ile sınırlı. Fizik bakısında cilt ve skleralarda sarılık vardı. Total bilirubin 24 mg/dL, direkt bilirubin 20 mg/dL, AST 200U/L, ALT 197 U/L, ALP 535 U/L, GGT 491 U/L, glukoz 111 mg/dL, CA19-9 961 U/mL. Batın USG’de safra kesesi septalı ve çamur içerikli. Koledok proksimali ve intrahepatik safra yolları dilate. Batın BT’de intrahepatik safra yollarında dilatasyon mevcuttu. Pankreas başı intaktı. Başlangıçta pankreas başı tümörü düşünülen hastaya ERCP yapıldı. İşlemde koledok proksimaline geçme girişimleri sırasında kullanılan düz uçlu kılavuz telin (Jagwire, 0.035’’, Microvasive, Boston Scientific) ucundaki hidrofilik bölge ortasından itibaren soyulup koledok içinde kaldı (ok ile işaretli kısım). Daha sonra başka bir tel ile proksimale geçilebildi ve alınan kolanjiogramlarda Klatskin tümörünü çağrıştıran görünüm izlenerek stent takıldı. Daha önce karşılaşmadığımız bu şanssız olayın diğer resimleri arka sayfada görülmektedir