hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ALİ EMÎRÎ DİVANINDA AŞKIN HÂLLERİ
THE STATES OF LOVE IN ALI EMIRI’S DIVAN
Yazar: Ciğa, Özkan
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Divan Poetry,Ali Emiri,Love,Metaphor,Meaning ; Aşk,Mana,Divan Şiiri,Ali Emîrî Efendi.

Aşk, asırlar boyunca âşık, ma’şûk ve rakip sarmalında, mecazî/beşerî ve hakikî/ilahî formuyla edebî metinlerde yerini almıştır. Özellikle klasik Türk şiirinde aşk olgusu, şairlerin edebi söylem ve hayal dünyası bağlamında geniş bir yelpazede sunulmuştur. Divan şairlerinin şiirlerinde dile getirilen aşk; çoğunlukla ma’şûka kavuşma arzusuyla ortaya çıkan ama vuslattan ziyade bu yolda yaşanan ızdırabın  dile getirilmiş halidir. Divan şiirinde Allah’ın rızasını kazanma ve ona ulaşma gayretinde çekilen sıkıntılar hakikî/ilahî aşk imajı çerçevesinde dile getirilirken; mecazî/beşerî aşkta ise ma’şûkun güzellik unsurları ve ona kavuşma arzusu sanatsal söylemlerle en iyi şekilde verilmeye çalışılır. Bu çalışmada, Osmanlı medeniyetinin son dönemlerinde yetişmiş ender şahsiyetlerden biri olan Diyarbekirli Ali Emîrî Efendi’nin  Dîvân’ı aşk bağlamında incelenmiştir. Dîvân’ında yer alan şiirlerde sevginin bir üst derecesi olarak kitaba, ilme, vatana, millete olan aşkının yanısıra klasik üslupta da benimsenen mecazî/beşerî ve hakikî/ilahî aşka yönelik tasavvurlar, mecazlar ve benzetmeler ele alınmıştır. Böylece Ali Emîrî Efendi’nin aşk kavramına dair fikirleri, şiirlerinden hareketle anlatılmaya çalışılmıştır.

Love, throughout the centuries, has found its place in literary works within the spiral of the lover, the beloved, and the rival, in both metaphorical/human and real/divine forms. Particularly in classical Turkish poetry, the concept of love is presented across a broad spectrum within the context of the poets’ literary discourse and imagination. In Divan poetry, love is often expressed as the yearning to unite with the beloved, though it is mostly the suffering endured on this path, rather than the union itself, that is voiced. Similarly, the hardships endured in the pursuit of attaining God’s favor and reaching him are depicted within the image of real/divine love, while in metaphorical/human love, the beloved’s beauty and the desire for union are conveyed in the most artistic manner.In this study, the Divan of Ali Emiri, one of the rare figures who emerged in the final periods of Ottoman civilization, is examined in the context of love. In the poems found in his Divan, metaphors, imagery, and comparisons related to metaphorical/human and real/divine love also adopted in the classical style are explored, alongside his love for books, knowledge, homeland, and nation, which represents a higher degree of affection. Thus, Ali Emiri’s perspectives on the concept of love are explained through the lens of his poetry.
EL-BOLEVÎ’YE ATFEDİLEN TERCEME-İ KISAS-I ENBİYÂ’DA MEMLUKLER’E DAİR MANZUM PARÇALAR
VERSIFIED PASSAGES CONCERNING THE MAMLUKS IN PREAMBLE OF TRANSLATION OF QISAS AL-ANBİYA ATTRİBUTED TO EL-BOLEVÎ
Yazar: Gök, Ömer
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature Out of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Dışındaki Klasik Türk Edebiyatı ; Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Mustafa b. Mirza el-Bolevî,Translation of Qısas al-Anbiya,Mamluk Sultanate,Sultan Qansuh al- Ghuri,Translation ; Mustafa b. Mirza el-Bolevî,Memluk Devleti,Sultan Kansu Gavrî,tercüme,tarihî manzume

Türk edebiyatı tarihinde, tarihî şahsiyetlere ve tarihî olaylara dair yazılmış çok sayıda manzum esere rastlanmaktadır. Bunlar müstakil olabileceği gibi herhangi bir eserin içerisinde de yer bulabilmektedir. Bu çalışmada İstanbul Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Hüsrev Paşa Bölümü numara 444’te kayıtlı Mustafa b. Mirza el-Bolevî’ye isnat edilen ve mensur olarak kaleme alınan Terceme-i Kısas-ı Enbiyâ’nın baş kısmında bulunan Türk İslam tarihine katkı sunacak manzum kısmın çeviri yazısının yapılması, incelenmesi ve tanıtılması amaçlanmaktadır. Söz konusu manzum kısım yüz dört beyitten müteşekkil olup tercümeden bağımsız olarak bilhassa Memluk Sultanlığı tarihine ve onun son hükümdarı Sultan Kansu Gavrî’ye dair bilgiler ihtiva etmektedir. Eserde Kansu Gavrî’nin önemli emirlerinden Mîr Hüseyin’e ve o dönemde Cidde’de inşa edilen bazı tarihî yapılara da göndermeler bulunmaktadır. Çalışmanın bu yönüyle hem Türk tarihine hem Memluk tarihine hem de Türk edebiyatı tarihine katkılar sunacağı düşünülmektedir.

In the history of Turkish literature, there are many poetic works concerning historical figures and historical events. These can be standalone or can be found within other works. In this study, it is aimed to transcribe, examine, and introduce the poetic part found at the beginning of the prose work Translation of Qısas al- Anbiya, attributed to Mustafa b. Mirza el-Bolevî, which is registered under number 444 in the Hüsrev Pasha Section of the İstanbul Süleymaniye Manuscript Library. The poetic part in question consists of one hundred and four couplets and contains information particularly on the history of the Mamluk Sultanate and its ruler, Sultan Qansuh al-Ghuri. The work also makes references to Mir Hussein, one of the important emirs of Qansuh al-Ghuri, and to some historical structures built in Jeddah during that period. It is believed that this study will contribute to both Turkish history, Mamluk history and the history of Turkish literature.
BİR OSMANLI MALİYE BÜROKRATI OLARAK ALİ EMÎRÎ
ALİ EMÎRÎ EFENDİ AS AN OTTOMAN FINANCE BUREAUCRAT
Yazar: Süme, Mehmet
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Ali Emîrî,Ottoman Fınance,National Library,Diyarbakır,Yemen ; Ali Emîrî,Osmanlı Maliyesi,Millet Kütüphanesi,Diyarbakır,Yemen

ÖZAli Emîrî, Nisan 1857’de Diyarbakır’da dünyaya geldi. Sıbyan mektebi ve medrese eğitimini burada tamamladı. Şair, yazar, eleştirmen, kütüphaneci, arşivci, tarihçi ve edebiyat tarihçisi olarak çok yönlü bir kişiliğe sahiptir.  Ali Emîrî  bütün bunların yanında oldukça başarılı bir Osmanlı maliye bürokratıdır. Otuz yılı aşkın bir zaman zarfında geniş bir coğrafyada üst düzey yöneticilik yapmış olması, onun meraklı ve araştırmacı ruhuyla birleşince çok yönlü kişiliği ortaya çıkmıştır. Ali Emîrî dendiğinde akla ilk gelen husus kitap merakı ve kurmuş olduğu Millet Kütüphanesi’dir.  Onun kitap toplama ve kütüphanecilik konusundaki büyük başarısını Osmanlı bürokrasisinde aldığı görevlerle ve buna bağlı olarak elde ettiği gelirle ilişkilendirmek gerekir.  Zira dar bir muhitte kalarak kısıtlı bir bütçe ile bu başarıyı elde etmesi beklenemezdi. Bu çalışmanın amacı arşiv belgelerinden de yararlanarak Ali Emîrî’nin geri planda kalmış olan bürokrat kimliğine dair bilgiler vermektir.

Ali Emîrî was born in Diyarbakır in April 1857. He completed his primary school and madrasah education here. He has a versatile personality as a poet, writer, critic, librarian, archivist, historian and literary historian. Besides all these, Ali Emîrî was a very successful Ottoman finance bureaucrat. Having served as a senior manager in a wide geography for more than thirty years, combined with his curious and investigative spirit, has resulted in his versatile personality. When Ali Emîrî is mentioned, the first thing that comes to mind is his interest in books and the National Library he founded. It is necessary to associate his great success in book collecting and librarianship with the positions he took in the Ottoman bureaucracy and the income he earned accordingly. Because he couldn’t be expected to achieve this success by staying in a narrow environment and with a limited budget. The aim of this study is to give information about Ali Emîrî’s identity as a bureaucrat, which remained in the background, by making use of archive documents.
BİR TEKKE BİYOGRAFİSİ: GÜLŞEN-İ AZÎZ
A TEKKE BIOGRAPHY: GÜLŞEN-I AZÎZ
Yazar: Güzel, Bilal
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 21 [GÜZ 2024], 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Gülşen-i Azîz,Abdüllatîf Fazlî,Cerrâhiyye,biyografi,sufi biyografisi ; Gülşen-i Azîz,Abdüllatîf Fazlî,Cerrâhiyye,Biography,Sufi Biography

Anadolu sahası Türk edebiyatında ilk biyografik eser XVI. yüzyılın ilk çeyreğinde yazılmıştır. Lâmiî Çelebi’nin Nefahatü’l-Üns ismiyle kaleme aldığı bu eser, sufi biyografilerini içerir. Daha sonra başta şuara tezkireleri, ulema biyografileri olmak üzere biyografik eserler çeşitlilik kazanır ve takip eden yüzyıllar içerisinde tematik ve bölgesel biyografik eserlerin sayısında artış gözlemlenir. Bu makalenin konusunu teşkil eden Abdüllatîf Fazlî (ö.?)’nin Gülşen-i Azîz adlı çalışması tematik biyografik eser geleneğinin bir parçasıdır. Eserde, Halveti şeyhi Nureddîn Cerrâhî’ye mensup kişilerden ileri gelenlerinin tekkeleri, zaviyeleri ve önemli şeyhlerin biyografileri bulunmaktadır. Gülşen-i Azîz’de tertip yöntemi olarak Cerrâhî Tekkesi merkeze alınır ve burada şeyhlik yapan önemli kişilerin biyografilerine yer verilir. Eserde on altı kişiye ait biyografi vardır. Biyografilerine yer verilen şahısların ölümleri üzerine yazılan manzum tarihler eserde yer alır. Bu çalışma, Gülşen-i Azîz’in eldeki tek metni olan Ali Emiri Efendi Millet Kütüphanesi Şeriyye 1099 numarada kayıtlı nüshanın çeviri yazısını ve bunun üzerinde yapılan incelemeyi içermektedir.

The first biographical work in Anatolian Turkish literature was written in the first quarter of the 16th century. This work, written by Lâmiî Çelebi under the title Nefahatü'l-Üns, includes Sufi biographies. Later on, biographical works, especially poet and scholar biographies, diversified and the number of thematic and regional biographical works increased in the following centuries. Gülşen-i Aziz, written by Abdüllatif Fazlî (d.?), which is the subject of this article, is also a part of this thematic biographical work tradition. The work includes the dervish lodges, zawiyas and biographies of important sheikhs who are the followers of the Halveti sheikh Nureddîn Jarrāhī. In Gülşen-i Azîz, Cerrâhî zawiyas are taken as the center as a method of organization and the biographies of important people who served as sheikhs in this place are included. There are biographies of sixteen people in total. The poetic dates written upon the deaths of the people whose biographies are included are also recorded. This study includes the translation of the only available copy of Gülşen-i Azîz, the copy registered in Ali Emiri Efendi Millet Library, Şeriyye 1099, and the analysis of this translation text.
SON ADA ROMANINA EKOLOJİK BİR YAKLAŞIM
An Ecological Approach to the Last Island Novel
Yazar: Bayram, Sibel
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 22 [BAHAR 2025], 2025
Anahtar kelimeler: Modern Turkish Literature in Turkiye Field ; Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı ; Ekoeleştiri,Doğa,Kapitalizm,Tüketim ; Ecocriticism,Nature,Capitalism,Consumption

Doğanın bir parçası olan insanoğlunun hayatına doğa, tarihin ilk zamanlarında hükmedendir ve doğa karşısında insan, daha zayıf bir varlıktır. Bilginin az olduğu bu dönemlerde doğa olaylarına olağanüstü efsanevi anlamlar yüklenir. Bilginin artması, teknolojinin gelişmesiyle insanoğlu, doğayı çözmenin, doğaya hakim olmanın yollarını aradı. Bu yollar aranırken çoğu zaman doğadaki ekosisteme zarar verildi, insanoğlu doğanın bir parçası olduğunu unutup, hakimi olduğu düşüncesine kapıldı. Doğa ise zaman zaman buna şiddetli bir şekilde cevap vererek, var olan teknolojinin halen insanoğlunun ona hükmetmeye yetmediğini gösterdi. Zaman içerisinde insanoğlunun doğaya verdiği tahribat arttıkça, doğadaki tahribata dikkat çekmek isteyen yazarlar, çevre sorunlarını edebi eserlerde işleyerek, sorunlara çözümler getirmeye çalışmaktadırlar. Zülfü Livaneli’nin Son Ada romanında varlıklı bir kişinin bir adayı satın almasını, zamanla tanıdıklarını adaya davet etmesini, adada yeni evlerin inşa edilir, daha sonra darbeci Başkan’ın adaya yerleşmesiyle beraber adeta adaya darbe yaparak, adadaki huzurlu hayatın yerini distopik bir durum meydana gelirken, insanoğlunun doğaya yaptığı acımasız tahribat anlatılır.  Bu çalışmada ekoleştiri kuramı göz önünde tutularak, ada halkının doğayla olan ilişkisi irdelenecektir.

Human beings are a part of nature. In the early times of history, nature dominated the lives of human beings and man was a weaker being in the face of nature. In these periods when knowledge was scarce, natural phenomena were attributed extraordinary mythical meanings. With the increase in knowledge and the development of technology, mankind sought ways to solve nature and to dominate nature. While searching for these ways, the ecosystem in nature was often damaged, human beings forgot that they were a part of nature and thought that they were the masters of nature. Nature, on the other hand, responded violently from time to time, showing that the existing technology is still not enough for mankind to dominate it. Writers who want to draw attention to the destruction of nature try to bring solutions to the problems by processing environmental problems in literary works. In Zülfü Livaneli's novel The Last Island, a wealthy person buys the island, invites his acquaintances to the island and builds new houses on the island. Later, with the settlement of the putschist President on the island, the brutal destruction of nature by mankind is described, while describing the emergence of a dystopian situation instead of the peaceful life on the island.  In this study, the relationship of the island people with nature will be examined by considering the theory of ecocriticism.
PINNEBERG: BİR PROTOTİP OLARAK HANS FALLADA’NIN KÜÇÜK ADAMI
PINNEBERG: HANS FALLADA’S LITTLE MAN AS A PROTOTYPE
Yazar: Ordu, Fatih
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 22 [BAHAR 2025], 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Language and Literature (Other) ; Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) ; economics,fallada,little man,war,turkish literature ; ekonomi,fallada,küçük adam,savaş,türk edebiyatı

Küçük adam, orta veya dar gelirli insanların kentteki yaşantılarını anlatan edebi metinlerden hareketle ortaya çıkmış bir kavramdır. Daha çok 19. yüzyıl Rus edebiyatında ele alınan bu konu Türk edebiyatında 1940’lı yıllarda karşılık bulur. Bu konunun Türk edebiyatında yer edinmesinde çeviri romanların mühim bir payı vardır. Hans Fallada’nın 1932’de yazdığı Küçük Adam Ne Oldu Sana? romanı bu çevirilerin en önemlileri arasındadır. Türk edebiyatında “küçük adam” ismi de bu romandan gelmektedir.Özellikle 1940 ve 1950’lerin Türk edebiyatında dönem özelliği gibi beliren küçük adamın kimliği konusunda bir bütünlük yoktur. Kimi edebiyatçılar tarafından avare ve günübirlik yaşantısıyla işlenen küçük adam kimi edebiyatçılar tarafından da sınıfsal kavgalarıyla ele alınır. Bu farklılık sanatçılar kadar eleştirmenler arasında da sürmüştür. Bu makalede Türk edebiyatındaki küçük adam kimliğinin belirsizliği göz önünde tutularak Fallada’nın kahramanı Pinneberg’in portresi çıkarılmaya çalışılacaktır. Portrenin çıkarılmasında Türk edebiyatında küçük adamın tartışma noktaları ve etkisi temel hareket noktası olarak belirlenmiştir. Bu sınırlama ile küçük adam konusunu daha belirgin kılmak, konuyu ele alan sanatçı ve eleştirmenlerin tutumlarını daha net göstermek amaçlanmıştır.

The little man is a concept that emerged based on literary texts describing the lives of middle or low-income people in the city. This subject, which is mostly discussed in 19th century Russian literature, corresponds to Turkish literature in the 1940s. Translation novels have an important effect in this subject gaining a place in Turkish literature. ‘Little Man, What Happened to You’ written by Hans Fallada in 1932, is the most important novel of these translations. The name "little man" in Turkish literature also comes from this novel.There is no integrity about the identity of the little man, who appeared to be a period feature in Turkish literature, especially in 1940s and 1950s. The little man discussed by some writers with his idle and daily life, is also dealt with by some writers with his class fights. This difference lasted among critics as well as artists.In this article, it will be tired to revealed the portrait of Fallada's hero Pinneberg by taking into account the uncertainty of the little man identity in Turkish literature. In revealing of the portrait, the discussion points and influence of the little man in Turkish literature have been determined as the main starting point. With this limitation, it is aimed to make the small man subject more clear and to show more clearly the attitudes of the artists and critics who deal with the subject.
BİR KUR’AN FALI ÖRNEĞİ: HÂZÂ KİTÂBU FÂL-I KUR’ÂN-I ‘AZİM BUDUR
AN EXAMPLE OF QURANIC  FÂL-NÂME: HÂZÂ KİTÂBU FÂL-I KUR’ÂN-I ‘AZİM BUDUR
Yazar: Büyükada, Merve
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 22 [BAHAR 2025], 2025
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Fortune Telling,Tefeül,Falname,Quranic Falname ; Fal,Tefeül,Falname,Kur’an Falı

Türklerde fal bakma geleneği İslamiyet öncesi dönemde başlayıp günümüze kadar devam etmiş ve yüzyıllar içinde birçok metot kullanılmıştır. Bunun sonucu olarak farklı muhtevalardan oluşan manzum, mensur ya da manzum-mensur karışık pek çok “falname” kaleme alınmıştır. Sayıları henüz tespit edilememiş olan bu türün örnekleri çeşitli kütüphanelerde muhtelif yazma eserler içinde yer almaktadır. Millî Kütüphane Yazmalar Koleksiyonu 06 Mil Yz A 1881/6 numarada kayıtlı “Hâzâ Kitâbu Fâl-ı Kur’ân-ı ‘Azîm Budur” başlıklı falname de bunlardan biridir. Mensur bir Kur’an falı olan metin 169 varaklık bir mecmuanın 131b-135b sayfaları arasındadır. İstinsah tarihi 1205/1790-91’dir. Müstensihi Osmân İbn-i Halîl’dir. Kur’an falında ilk olarak tefeül edecek kişinin riayet etmesi gereken hususlar verilmiştir. Daha sonra -sırasıyla- yirmi dokuz harf, farklı surelerden seçilmiş ayetlere dayandırılmış ve devamında harfler tevil edilmiştir. Harf grubunu yorumlayan bir falname örneği olan metinde, tevillerin genellikle müspet bir duruma işaret ettiği görülmüştür. Ancak bunun yanında menfi veya müspet ile menfi durumun birlikte verildiği ifadeler de bulunmaktadır. Bu çalışmada Kur’an falının çeşitli hususiyetlerine değinilmiş ve ardından metin Latin harflerine aktarılarak araştırmacıların istifadesine sunulmuştur.

The Turks have engaged in the practice of fortune telling (fal) long before they adopted Islam, devising a myriad of methods over the centuries to do so. They even developed a whole literary genre around it, either prose and poetry, called falname (literally, fortune telling letters) during the Ottoman era. Turkologists still don’t know the exact number of falname that were written, however numerous examples have survived into the present day, and are kept in numerous libraries across Turkey and beyond, usually in manuscript sections. One such an example is 06 Mil Yz A 1881/6 or “Hâzâ Kitâbu Fâl-ı Kur’ân-ı ‘Azîm Budur” (pages 131b-135b), from a 169 -folio mejmua journal currently housed at the Turkish National Library’s Manuscript Collection. A Quranic prose falname, we believe it was written sometime around 1205 AH (1790-91 AD). The copyist is Osmân İbn-i Halîl. Quranic fortune-telling tradition dictates that the person reading the fortune must obey several rules first. One then interprets the fortune based on any one of 26 Quranic verses tied to the 29 letters of the Perso-Arabic-Ottoman alphabet or abjad. Certain groups of letters (and thus verses) yield positive readings, while others are negative, or a mix of both. In this study, we shall examine the manuscript in question from various vantage points as well as provide a Latin-Turkish alphabet transliteration of the text for other researchers’ benefit.
ALLAH’IN KILICI İLE FAZİLET GÜNEŞİ ARASINDA: KA‘B B. ZÜHEYR’İN VE BÛSÎRÎ’NİN BÜRDE’Sİ HAKKINDA BİR MUKAYESE
Between the Sword of Allah and the Sun of Virtue: A Comparative Study of Ka‘b b. Zuhayr’s and Bûsîrî’s Burda
Yazar: Ayçiçeği, Bünyamin
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 22 [BAHAR 2025], 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Islamic Literature ; Türk İslam Edebiyatı ; Ka‘b b. Zuhayr,Bûsîrî,Qasîdat al-Burda,Prophet Muhammad,Verse Type,Comparison ; Ka‘b b. Züheyr,Bûsîrî,Kasîde-i Bürde,Hz. Peygamber,Nazım türü,mukayese

İslamî Türk ve Arap şiirinde, Hz. Peygamber için yazılan şiirlerin ayrı bir yeri ve önemi bulunmaktadır. Özellikle Arap şiirinde yer alan “medâihü’n-nebeviyye” türündeki şiirler, diğer müslüman milletlerin edebiyatlarını etkilemiş, Türk şiirinde de Hz. Peygamber etrafında şekillenecek nazım türlerinin kaynağını oluşturmuştur. Şüphesiz hem İslamî Türk edebiyatında hem de Arap edebiyatında Hz. Peygamber’le ilgili şiir literatürünü derinden etkileyen ve bu literatürün şekillenmesinde tesir sahibi olan ilk Arapça şiir, Ka‘b b. Züheyr’in Kasîde-i Bürde’si ile yaklaşık bu kasideden 600 sene sonra kaleme alınan Bûsîrî’nin Kasîde-i Bürde’sidir. Bu çalışmada öncelikle, Kasîde-i Bürde denildiği vakit akla ilk gelen şiir Bânet Su‘âd ve şairi Ka‘b b. Züheyr; ardından İmam Bûsîrî ve kasidesi hakkında bilgi verilmiştir. Sonrasında her iki kasidenin mukayese alanını oluşturabilmek amacıyla Türk ve Arap şiirinde nazım şekli ve türü hakkında bazı hususlara mukayeseli şekilde temas edilmiştir. Ka‘b b. Züheyr’in ve Bûsîrî’nin Bürdelerinin ihtiva ettiği konular üzerinde durulmuş, her iki kasidenin de hangi nazım türüne dahil edilebileceği hususu tartışılmıştır. Son olarak Bürdelerde nasıl bir Hz. Peygamber imajının çizildiği ortaya konmaya çalışılmıştır.

In Islamic Turkish and Arabic poetry, the poems written in praise of the Prophet Muhammad hold a distinct place and importance. Particularly, the genre of “madâ'ih al-nabawîyah” in Arabic poetry has influenced the literary traditions of other Muslim nations and served as the source for poetic forms centered around the Prophet Muhammad in Turkish poetry. Undoubtedly, the first Arabic poem to profoundly impact both Islamic Turkish literature and Arabic literature, shaping the literature related to the Prophet, is Ka‘b b. Zuhayr's Qasâdat al-Burda, followed by al-Bûsîrî’s Qasîdat al-Burda, written approximately six centuries after Ka‘b b. Zuhayr's. This study first examines the poem Bânat Su‘âd and its poet Ka‘b b. Zuhayr, which is the most immediately associated work when Qasīdat al-Burda is mentioned. Then, it provides information about Imam al- Bûsîrî and his Qasîda. In order to establish a comparative framework for the analysis of both Qasîdas, certain aspects of the poetic form and genre in both Turkish and Arabic poetry are discussed. The study also addresses the themes present in the Burda poems of both Ka‘b b. Zuhayr and al-Bûsîrî, and examines the poetic forms to which each of the Qasîdas might belong. Finally, the study aims to explore the image of the Prophet Muhammad depicted in the Burda poems.