hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HEMŞİRELİKTE KARİYERİNİZİ KEŞFEDİN!
HEMŞİRELİKTE KARİYERİNİZİ KEŞFEDİN!
Yazar: Göz, Fügen; Gürbüz, Kader
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Kariyer planlama, hemşirelik

Kariyer planlama yaşam boyu devam eden bir süreçtir. Bireysel kariyer planlama bu süreçte önemli bir yere sahiptir. Bireysel kariyer planlama, kendini tanıma, hedef belirleme ve plan yapma aşamalarını içerir. Bu aşamalar kariyer planlama için eşsiz bir anahtardır. İlk olarak kendini tanıma aşaması, yaşam tarzları, ilgi alanları, değerler ve becerileri içeren bir kombinasyondur. İkinci olarak, hedef belirleme aşaması, uzun ve kısa süreli hedefleri içerir. Son olarak, plan yapma aşaması; uzun ve kısa süreli hedeflere nasıl ulaşabileceğinizi gösterir. Bu makale , kariyer planlamanın ne olduğuna yönelik bir bakış sağlamakta ve hemşirelikte kariyer planlamanın önemine dikkat çekmektedir. Eğitimciler, iş verenler ve profesyonel organizasyonlar hemşirelerin kariyer planlama ve geliştirmelerinde destekleyici anahtar bir rol oynar.

Kariyer planlama yaşam boyu devam eden bir süreçtir. Bireysel kariyer planlama bu süreçte önemli bir yere sahiptir. Bireysel kariyer planlama, kendini tanıma, hedef belirleme ve plan yapma aşamalarını içerir. Bu aşamalar kariyer planlama için eşsiz bir anahtardır. İlk olarak kendini tanıma aşaması, yaşam tarzları, ilgi alanları, değerler ve becerileri içeren bir kombinasyondur. İkinci olarak, hedef belirleme aşaması, uzun ve kısa süreli hedefleri içerir. Son olarak, plan yapma aşaması; uzun ve kısa süreli hedeflere nasıl ulaşabileceğinizi gösterir. Bu makale , kariyer planlamanın ne olduğuna yönelik bir bakış sağlamakta ve hemşirelikte kariyer planlamanın önemine dikkat çekmektedir. Eğitimciler, iş verenler ve profesyonel organizasyonlar hemşirelerin kariyer planlama ve geliştirmelerinde destekleyici anahtar bir rol oynar.
ÇÜNKÜ İLETİŞİM ÇOKŞEYİ DEĞİŞTİRİR!
ÇÜNKÜ İLETİŞİM ÇOKŞEYİ DEĞİŞTİRİR!
Yazar: Üstün, Besti
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: İletişim, etkili iletişim, empati, hemşirelik

İletişim insan etkileşiminin en değerli ögesini oluşturur. İletişim iki kişinin duygu, düşünce ve bilgilerini paylaşarak birbirini anlaması ile ilgili bir süreçtir. Bu sürece katılanların ortak hedefe ve sonuca ulaşması iletişim yöntemlerinin doğru kullanılmasına bağlıdır. Çünkü iletişim sürecinin niteliği, insan yaşamını doğrudan etkiler. Bu makalede bir uygulama örneği üzerinden geleneksel iletişim örüntülerinin belirlenmesi, etkili iletişimin temel özelliği olan empati ve hemşirelikteki önemine yer verilmiştir.

İletişim insan etkileşiminin en değerli ögesini oluşturur. İletişim iki kişinin duygu, düşünce ve bilgilerini paylaşarak birbirini anlaması ile ilgili bir süreçtir. Bu sürece katılanların ortak hedefe ve sonuca ulaşması iletişim yöntemlerinin doğru kullanılmasına bağlıdır. Çünkü iletişim sürecinin niteliği, insan yaşamını doğrudan etkiler. Bu makalede bir uygulama örneği üzerinden geleneksel iletişim örüntülerinin belirlenmesi, etkili iletişimin temel özelliği olan empati ve hemşirelikteki önemine yer verilmiştir.
YOKSULLUK SAĞLIK İLİŞKİSİ VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
YOKSULLUK SAĞLIK İLİŞKİSİ VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
Yazar: Ergül, Şafak
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: yoksulluk, sağlık, hemşirelik

Günümüz toplumlarının, artan sosyal ve ekonomik eşitsizliklerle varlıklarını sürdürebilmeleri ve temel ihtiyaçlarını karşılayabilmeleri giderek zorlu bir mücadeleye dönüşmektedir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin pek çoğunda bunun kaçınılmaz bir sonucu olarak yoksulluk giderek artmaktadır. Bu makalenin amacı; yoksulluğun ekonomik ve sosyal boyutu, yoksulluk ve sağlık ilişkisi ve konuya yönelik hemşirelerin hizmet yaklaşımının ele alınmasıdır. Dünya bankasının 1990’da yaptığı yoksulluk tanımına göre; yoksulluk; en düşük yaşama standardına ulaşamama durumudur ve Dünya Bankası, günlük bir dolar ya da iki dolar’ın altında bir gelirle yaşamını idame ettirmek zorunda olan nüfusu “yoksul” olarak adlandırmaktadır. Yoksulluk, her yaş grubundaki bireylerin ailelerin ve toplumun sağlığını ve iyilik durumunu doğrudan etkilemektedir. Sağlık hizmetlerinin topluma sunumunda önemli bir role sahip hemşireler bu etkileri bilmeli, yoksulların taşıdığı risklerin farkında olmalı, bu risklerin önlenmesi için varolan bireysel, toplumsal kaynakları ve destek sistemlerini harekete geçirmelidir

Günümüz toplumlarının, artan sosyal ve ekonomik eşitsizliklerle varlıklarını sürdürebilmeleri ve temel ihtiyaçlarını karşılayabilmeleri giderek zorlu bir mücadeleye dönüşmektedir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin pek çoğunda bunun kaçınılmaz bir sonucu olarak yoksulluk giderek artmaktadır. Bu makalenin amacı; yoksulluğun ekonomik ve sosyal boyutu, yoksulluk ve sağlık ilişkisi ve konuya yönelik hemşirelerin hizmet yaklaşımının ele alınmasıdır. Dünya bankasının 1990’da yaptığı yoksulluk tanımına göre; yoksulluk; en düşük yaşama standardına ulaşamama durumudur ve Dünya Bankası, günlük bir dolar ya da iki dolar’ın altında bir gelirle yaşamını idame ettirmek zorunda olan nüfusu “yoksul” olarak adlandırmaktadır. Yoksulluk, her yaş grubundaki bireylerin ailelerin ve toplumun sağlığını ve iyilik durumunu doğrudan etkilemektedir. Sağlık hizmetlerinin topluma sunumunda önemli bir role sahip hemşireler bu etkileri bilmeli, yoksulların taşıdığı risklerin farkında olmalı, bu risklerin önlenmesi için varolan bireysel, toplumsal kaynakları ve destek sistemlerini harekete geçirmelidir
ÇOCUKLARDA DİYABET YÖNETİMİ
ÇOCUKLARDA DİYABET YÖNETİMİ
Yazar: İnal, Sevil; Erdim, Leyla
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Diyabetli çocuk, diyabet yönetimi

Diyabetli çocuğun tedavi ve bakımı multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Başarılı yönetim aile, çocuk ve sağlık bakımı ekibinin birlikte çabalarına bağlıdır. Hemşire bakımın koordinasyonunda, ailenin eğitimi ve diyabetlinin günlük gereksinimini gidermek için gerekli becerinin kazanılmasında temel rol oynar. Başarılı eğitim ailelere güvenli ve yetkin bakım sağlayabilmeleri için gerekli öğrenme deneyimini kazandırır. Çocuk ve ailenin kendi yöneticisi olabilmesi için öğrenme sürecinde aktif rol oynamaları gereklidir.

Diyabetli çocuğun tedavi ve bakımı multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Başarılı yönetim aile, çocuk ve sağlık bakımı ekibinin birlikte çabalarına bağlıdır. Hemşire bakımın koordinasyonunda, ailenin eğitimi ve diyabetlinin günlük gereksinimini gidermek için gerekli becerinin kazanılmasında temel rol oynar. Başarılı eğitim ailelere güvenli ve yetkin bakım sağlayabilmeleri için gerekli öğrenme deneyimini kazandırır. Çocuk ve ailenin kendi yöneticisi olabilmesi için öğrenme sürecinde aktif rol oynamaları gereklidir.
DOĞUM AĞRISI VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
DOĞUM AĞRISI VE HEMŞİRELİK YAKLAŞIMI
Yazar: Ertem, Gül; Sevil, Ümran
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Doğum, ağrı, doğum ağrısı

Doğum ağrısı bilinen en şiddetli ve kontrolü en zor ağrılardan birisidir. Bu ağrı kadında bitkinlik yaratarak ağrının şiddetlenmesine sebep olur. Doğum ağrısının doğal olduğu, her annenin bu ağrıyı çekmesi gerektiği yanlış inanışına karşılık; doğum ağrısı mutlaka kontrol altına alınmalıdır. Kontrol altına alınmayan ağrı anne ve fetüsü sıkıntıya sokmaktadır. Bugün artık doğum ağrısının anne, fetüs ve yenidoğan üzerine olumsuz etkileri olduğu bilinmektedir. Doğum ağrısının etkileri sıklıkla, diğer akut ağrılarda olduğu gibi gibi, solunum sistemi, kardiyovasküler sistem, nöroendokrin ve limbik sistemler üzerine olmaktadır. Ağrının algılanması ve ağrıya olan yanıt kişiden kişiye farklılıklar göstermektedir. Bu nedenle her gebenin bireysel olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Doğum sürecinde ağrının giderilmesi kadar annenin doğuma hazırlanması ve doğumun normal süreci konusunda yeterince bilgilendirilmesi gerekmektedir. Bu aşamada da ebe / hemşirelere önemli roller ve sorumluluklar düşmektedir.

Doğum ağrısı bilinen en şiddetli ve kontrolü en zor ağrılardan birisidir. Bu ağrı kadında bitkinlik yaratarak ağrının şiddetlenmesine sebep olur. Doğum ağrısının doğal olduğu, her annenin bu ağrıyı çekmesi gerektiği yanlış inanışına karşılık; doğum ağrısı mutlaka kontrol altına alınmalıdır. Kontrol altına alınmayan ağrı anne ve fetüsü sıkıntıya sokmaktadır. Bugün artık doğum ağrısının anne, fetüs ve yenidoğan üzerine olumsuz etkileri olduğu bilinmektedir. Doğum ağrısının etkileri sıklıkla, diğer akut ağrılarda olduğu gibi gibi, solunum sistemi, kardiyovasküler sistem, nöroendokrin ve limbik sistemler üzerine olmaktadır. Ağrının algılanması ve ağrıya olan yanıt kişiden kişiye farklılıklar göstermektedir. Bu nedenle her gebenin bireysel olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Doğum sürecinde ağrının giderilmesi kadar annenin doğuma hazırlanması ve doğumun normal süreci konusunda yeterince bilgilendirilmesi gerekmektedir. Bu aşamada da ebe / hemşirelere önemli roller ve sorumluluklar düşmektedir.
TAMAMLAYICI TEDAVİLERDE HEMŞİRENİN ROLÜ
TAMAMLAYICI TEDAVİLERDE HEMŞİRENİN ROLÜ
Yazar: Khorshid, Leyla; Yapucu, Ülkü
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Tamamlayıcı tedavi, rol

Tamamlayıcı tedaviler masaj, terapötik dokunma, aromaterapi, refleksoloji ve akupunktur gibi geniş bir oranda tedavi seçeneklerini kapsamaktadır. Bu tedavilerden bazıları temel hemşirelik uygulamalarının doğasında yer almaktadır. Bazıları da uygulamadan önce özel eğitimi gerektirir. Tamamlayıcı tedavi metotlarının birçoğu holizm kavramına odaklanma açısından hemşirelikle benzer özellik taşımaktadır. Tamamlayıcı tedavi metotlarının sağlık bakımı içinde hakkettiği noktada yer almasında hemşireler en uygun profesyonel gruptur. Hemşirelik mesleğinin bu süreç içindeki rolü tamamlayıcı tedavi uygulamalarının araştırmaya dayalı bağımsız bir meslek olarak yer almasında bir belirteç olacaktır

Tamamlayıcı tedaviler masaj, terapötik dokunma, aromaterapi, refleksoloji ve akupunktur gibi geniş bir oranda tedavi seçeneklerini kapsamaktadır. Bu tedavilerden bazıları temel hemşirelik uygulamalarının doğasında yer almaktadır. Bazıları da uygulamadan önce özel eğitimi gerektirir. Tamamlayıcı tedavi metotlarının birçoğu holizm kavramına odaklanma açısından hemşirelikle benzer özellik taşımaktadır. Tamamlayıcı tedavi metotlarının sağlık bakımı içinde hakkettiği noktada yer almasında hemşireler en uygun profesyonel gruptur. Hemşirelik mesleğinin bu süreç içindeki rolü tamamlayıcı tedavi uygulamalarının araştırmaya dayalı bağımsız bir meslek olarak yer almasında bir belirteç olacaktır
BAKIM VERENLERİN HAKLARI
BAKIM VERENLERİN HAKLARI
Yazar: Hacıalioğlu, Nazlı
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2010

Hastalara bakım verenlerin, hastalığın neden olduğu sorunların üstesinden gelebilmeleri, hastalığa uyum sağlayıp gerekli davranış değişikliği ve yaşam biçimi geliştirebilmeleri için; öncelikle kendi sağlıklarının iyi olması gerekir. Bakım verenlere sunulan hakların bilinmesi ve uygulanmasıyla iyilik durumunun sağlanması, hasta bakımının kalitesi açısından son derece önemlidir. Bahsi olan konu dikkate alınarak bu çeviride bakım verenlerin hakları vurgulanmıştır.

Hastalara bakım verenlerin, hastalığın neden olduğu sorunların üstesinden gelebilmeleri, hastalığa uyum sağlayıp gerekli davranış değişikliği ve yaşam biçimi geliştirebilmeleri için; öncelikle kendi sağlıklarının iyi olması gerekir. Bakım verenlere sunulan hakların bilinmesi ve uygulanmasıyla iyilik durumunun sağlanması, hasta bakımının kalitesi açısından son derece önemlidir. Bahsi olan konu dikkate alınarak bu çeviride bakım verenlerin hakları vurgulanmıştır.
KORONER ARTER HASTALARINDA YAŞAM KALİTESİNİN VE YAŞAM KALİTESİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
KORONER ARTER HASTALARINDA YAŞAM KALİTESİNİN VE YAŞAM KALİTESİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Yazar: Erdem, Neşe; Ergüney, Seher
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Koroner arter hastalığı, yaşam kalitesi

Bu araştırma tanımlayıcı bir araştırma olup, 17.02.2000–13.06.2000 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Servisinde yatan koroner arter hastalarının yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörleri değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini ve örneklemini 17.02.2000–13.06.2000 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Servisine gelen, tanı konulduktan sonra en az altı ay geçen, iletişim kurulabilen tüm hastalar (211 hasta) oluşturmuştur. Bütün hastalar araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler, soru formu ve Rolls Royce yaşam kalitesi ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, korelasyon, varyans analizi ve t testi kullanılmıştır. Hastaların % 32.7’ si 56–65 yaş grubunda, % 62.1’ i erkek, % 33.6 ‘sı ev hanımı ve % 31.3’ ü ilkokul mezunudur. Hastaların toplam yaşam kalitesi puan ortalaması 109.0 ± 22.5 tir. Araştırma sonucunda; yaş, cinsiyet, meslek, eğitim ve aylık gelirin, yaşam kalitesini etkilediği saptanmıştır.

Bu araştırma tanımlayıcı bir araştırma olup, 17.02.2000–13.06.2000 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Servisinde yatan koroner arter hastalarının yaşam kalitesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörleri değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini ve örneklemini 17.02.2000–13.06.2000 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Servisine gelen, tanı konulduktan sonra en az altı ay geçen, iletişim kurulabilen tüm hastalar (211 hasta) oluşturmuştur. Bütün hastalar araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler, soru formu ve Rolls Royce yaşam kalitesi ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, korelasyon, varyans analizi ve t testi kullanılmıştır. Hastaların % 32.7’ si 56–65 yaş grubunda, % 62.1’ i erkek, % 33.6 ‘sı ev hanımı ve % 31.3’ ü ilkokul mezunudur. Hastaların toplam yaşam kalitesi puan ortalaması 109.0 ± 22.5 tir. Araştırma sonucunda; yaş, cinsiyet, meslek, eğitim ve aylık gelirin, yaşam kalitesini etkilediği saptanmıştır.
ADANA İLİNDE ÇEŞİTLİ HASTANELERDEKİ 15 YIL VE ÜSTÜ ÇALIŞMA SÜRESİ OLAN HEMŞİRELERİN EMEKLİLİKLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ
ADANA İLİNDE ÇEŞİTLİ HASTANELERDEKİ 15 YIL VE ÜSTÜ ÇALIŞMA SÜRESİ OLAN HEMŞİRELERİN EMEKLİLİKLERİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Öztürk, Melike; Alparslan, Nazan; Öztunç, Gürsel; Akbaş, Meltem
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Emeklilik, Hemşirelik

Emeklilik, orta yaştan yaşlılığa geçişi belirleyen toplumsal bir dönüm noktası olması nedeniyle yetişkinlerin gelişiminde önemli bir aşamadır. Hemşirelerin, mesleğin yıpratıcı ve zorlu olması, erken yaşta işe başlama, kadın mesleği olması, hemşireliğe toplum tarafından yeterince değer verilmemesi gibi nedenlerle genç yaşta emekliliği tercih ettikleri gözlenmektedir. Tanımlayıcı olarak planlanan araştırmanın evrenini Adana ilindeki çeşitli hastanelerde çalışan 15 yıl ve üzeri çalışma süresi olan hemşireler oluşturmaktadır. Anket formunu doldurmayı kabul eden 125 hemşire araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Hemşirelerin %29.6’sının ailelerinin isteği ile hemşireliği tercih ettiği, %63.2’sinin yasal olarak emekliliği hak ettiğinde hemen emekli olmak istediği, %78.5’inin çocuklarına ve ailesine daha fazla zaman ayırmak istediği için emekli olmak istediği belirlenmiştir. Hemşirelerin mesleği kendi istekleri dışında tercih etmeleri emekliliğe isteği artırdığı görülmüştür. Ancak diğer sosyal ve ekonomik sorunlar nedeniyle bu isteklerini ertelemektedirler.

Emeklilik, orta yaştan yaşlılığa geçişi belirleyen toplumsal bir dönüm noktası olması nedeniyle yetişkinlerin gelişiminde önemli bir aşamadır. Hemşirelerin, mesleğin yıpratıcı ve zorlu olması, erken yaşta işe başlama, kadın mesleği olması, hemşireliğe toplum tarafından yeterince değer verilmemesi gibi nedenlerle genç yaşta emekliliği tercih ettikleri gözlenmektedir. Tanımlayıcı olarak planlanan araştırmanın evrenini Adana ilindeki çeşitli hastanelerde çalışan 15 yıl ve üzeri çalışma süresi olan hemşireler oluşturmaktadır. Anket formunu doldurmayı kabul eden 125 hemşire araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Hemşirelerin %29.6’sının ailelerinin isteği ile hemşireliği tercih ettiği, %63.2’sinin yasal olarak emekliliği hak ettiğinde hemen emekli olmak istediği, %78.5’inin çocuklarına ve ailesine daha fazla zaman ayırmak istediği için emekli olmak istediği belirlenmiştir. Hemşirelerin mesleği kendi istekleri dışında tercih etmeleri emekliliğe isteği artırdığı görülmüştür. Ancak diğer sosyal ve ekonomik sorunlar nedeniyle bu isteklerini ertelemektedirler.
EĞİTİMİ HEMŞİRELİK OLAN VE OLMAYAN ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN STRESLE BAŞAÇIKMA DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
EĞİTİMİ HEMŞİRELİK OLAN VE OLMAYAN ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN STRESLE BAŞAÇIKMA DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Yıldırım, Arzu; Ekinci, Mine
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Stres, stresle başaçıkma, üniversite öğrencileri, hemşirelik

Bu araştırma, eğitimi hemşirelik olan ve olmayan üniversite öğrencilerinin stresle başa çıkma düzeylerini karşılaştırmak amacıyla karşılaştırmalı tanımlayıcı nitelikte yapılmıştır. Araştırma kapsamına Atatürk Üniversitesi Erzincan Sağlık Yüksekokulu ve Erzincan Hukuk Fakültesi öğrencileri alınmıştır. Veriler 19-20 Aralık 2002 tarihleri arasında 227 öğrenciden toplanmıştır. Araştırma verileri, öğrencilerin tanıtıcı özelliklerini belirleyen soru formu ile Dağ tarafından geçerlik ve güvenirliği yapılan Rosenbaum’un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde yüzdelik, Kruskal-Wallis, t testi, korelasyon ve varyans analizleri kullanılmıştır. Bu araştırma sonucunda Sağlık Yüksekokulu ve Hukuk Fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkmalarının arzu edilen düzeyde olmadığı (X=120.07±17.32) ve stresle başa çıkma düzeyleri arasında istatistiksel yönden önemli bir farklılık bulunmadığı saptanmıştır (t= -.946, p > 0.05). Stresle başa çıkmanın, sorunları aile ile paylaşma (F=4.025, p < 0.01) ve aile ile birlikte kalma gibi değişkenlerden etkilendiği tespit edilmiştir (KW=10.245, p < 0.01). Bu sonuçlar doğrultusunda stresle başa çıkmada aile ve sosyal desteğin yeri çok önemli olduğundan üniversitedeki danışmanlık hizmetlerinde gencin ailesinin ve yakın arkadaşlarının da bu hizmetlerde aktif rol oynaması önerilebilir.

Bu araştırma, eğitimi hemşirelik olan ve olmayan üniversite öğrencilerinin stresle başa çıkma düzeylerini karşılaştırmak amacıyla karşılaştırmalı tanımlayıcı nitelikte yapılmıştır. Araştırma kapsamına Atatürk Üniversitesi Erzincan Sağlık Yüksekokulu ve Erzincan Hukuk Fakültesi öğrencileri alınmıştır. Veriler 19-20 Aralık 2002 tarihleri arasında 227 öğrenciden toplanmıştır. Araştırma verileri, öğrencilerin tanıtıcı özelliklerini belirleyen soru formu ile Dağ tarafından geçerlik ve güvenirliği yapılan Rosenbaum’un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde yüzdelik, Kruskal-Wallis, t testi, korelasyon ve varyans analizleri kullanılmıştır. Bu araştırma sonucunda Sağlık Yüksekokulu ve Hukuk Fakültesi öğrencilerinin stresle başa çıkmalarının arzu edilen düzeyde olmadığı (X=120.07±17.32) ve stresle başa çıkma düzeyleri arasında istatistiksel yönden önemli bir farklılık bulunmadığı saptanmıştır (t= -.946, p > 0.05). Stresle başa çıkmanın, sorunları aile ile paylaşma (F=4.025, p < 0.01) ve aile ile birlikte kalma gibi değişkenlerden etkilendiği tespit edilmiştir (KW=10.245, p < 0.01). Bu sonuçlar doğrultusunda stresle başa çıkmada aile ve sosyal desteğin yeri çok önemli olduğundan üniversitedeki danışmanlık hizmetlerinde gencin ailesinin ve yakın arkadaşlarının da bu hizmetlerde aktif rol oynaması önerilebilir.
HEMŞİRELERİN ADANA SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİ VE ÖĞRETİM ELEMANLARININ KLİNİK UYGULAMALARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ
HEMŞİRELERİN ADANA SAĞLIK YÜKSEKOKULU ÖĞRENCİLERİ VE ÖĞRETİM ELEMANLARININ KLİNİK UYGULAMALARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ
Yazar: Eskimez, Zehra; Alparslan, Nazan; Öztunç, Gürsel; Torun, Serap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşirelik Öğrencisi, Hemşirelerin Görüşleri, Klinik Uygulamalar

Tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırmanın amacı, klinik uygulamalar sırasında öğrenci ve hemşireler arasında ortaya çıkabilen anlaşmazlıklar ve nedenlerini saptanmak, bunlara yönelik önlemlerin alınması ile meslektaşlar arası iletişim ve birlikteliği sağlamaktır. Araştırmanın evrenini Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi öğrenci eğitiminde en sık kullanılan iç hastalıkları, cerrahi ve çocuk kliniklerinde gündüz çalışan 150, örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden 100 hemşire oluşturmaktadır. Literatür taranarak oluşturulan anket formu ile toplanan veriler sayı ve yüzdelik hesabı, kikare testi ile değerlendirilmiştir. Hemşirelerin %46.0’ı öğrencilerin haftalık staj sürelerini yeterli görmekte, %47.0’ı öğretim elemanlarının stajlarda öğrenci ile olmasının bilgi alış-verişinde yararlı olacağı görüşünü belirtirken, %56.0’ı öğretim elemanının klinik uygulamalarda öğrencinin yanında olmasının gerekli olduğunu, %58.0’ı öğrencilerin klinik uygulamalarda istekli olduğunu ifade etmişlerdir. Sonuç olarak, klinik uygulamalarda sağlık personelinin desteği alınarak işbirliği içinde, eğitici, öğrenci ve çalışanların sorumluluk sınırları belirlenmeli, klinisyen hemşirelerin de öğrenci eğitiminde sorumluluk almaları sağlanmalıdır.

Tanımlayıcı olarak yapılan bu araştırmanın amacı, klinik uygulamalar sırasında öğrenci ve hemşireler arasında ortaya çıkabilen anlaşmazlıklar ve nedenlerini saptanmak, bunlara yönelik önlemlerin alınması ile meslektaşlar arası iletişim ve birlikteliği sağlamaktır. Araştırmanın evrenini Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi öğrenci eğitiminde en sık kullanılan iç hastalıkları, cerrahi ve çocuk kliniklerinde gündüz çalışan 150, örneklemini ise araştırmaya katılmayı kabul eden 100 hemşire oluşturmaktadır. Literatür taranarak oluşturulan anket formu ile toplanan veriler sayı ve yüzdelik hesabı, kikare testi ile değerlendirilmiştir. Hemşirelerin %46.0’ı öğrencilerin haftalık staj sürelerini yeterli görmekte, %47.0’ı öğretim elemanlarının stajlarda öğrenci ile olmasının bilgi alış-verişinde yararlı olacağı görüşünü belirtirken, %56.0’ı öğretim elemanının klinik uygulamalarda öğrencinin yanında olmasının gerekli olduğunu, %58.0’ı öğrencilerin klinik uygulamalarda istekli olduğunu ifade etmişlerdir. Sonuç olarak, klinik uygulamalarda sağlık personelinin desteği alınarak işbirliği içinde, eğitici, öğrenci ve çalışanların sorumluluk sınırları belirlenmeli, klinisyen hemşirelerin de öğrenci eğitiminde sorumluluk almaları sağlanmalıdır.