hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ülkemizde Tescilli Sebze Çeşitlerinin Mevcut Durumu ve Tescil Sistemi
Current Status and Registration System of Vegetable Varieties in Our Country
Yazar: Öktem, Güleda; Ermiş, Sıtkı
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 11 No. özel sayı, 2021
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Tohum,Tescil,UPOV,Sebze,Islah ; Seed,Registration,UPOV,Vegetable,Breeding

Tarımsal üretimin başlangıcı ve birçok bitkinin çoğaltım materyali olan tohum, ülkelerin tarımve gıda sektörleri için stratejik bir öneme sahiptir. Yetiştiricilikte kullanılan diğer tüm üretim girdilerisadece tohumluğun üretim potansiyelini gerçekleştirmeye yardımcı olmaktadır. Sebze tohumculuğundaözellikle son yıllarda yüksek kalite ön plana çıkmış olup tohumdan beklenen çeşit özellikleri hem üreticihem de tüketici açısından önemli hale gelmiştir. Sebze ıslah faaliyetleri sonucunda geliştirilmiş ve 1964yılından günümüze kadar kayıt altına alınmış sebze çeşitleri özellikle son 20 yılda hızlı bir ivme ilebüyüyerek hem ulusal hem de uluslararası pazarda önemli bir hale gelmiştir. Bu çalışmada, sebze üretimmiktarı bakımından dünyada önemli bir yere sahip olan ülkemizin sebze tohumculuğu açısındanirdelenmesi ve mevcut durumu ile birlikte sebze tescil sistemi ele alınmıştır.

The seed, which is the beginning of agricultural production and the propagation materialof many plants, has a strategic importance for the agriculture and food sectors of the countries. All otherproduction inputs used in growing only help to realize the production potential of the seed. Especiallyin recent years, high quality has come to the fore in vegetable seeds, and the variety characteristicsexpected from the seed have become important for both the producer and the consumer. Vegetablevarieties developed as a result of vegetable breeding activities and recorded since 1964 have grownrapidly, especially in the last 20 years, and have become important in both national and internationalmarkets. In this study, our country which has an important place in the world in terms of vegetableproduction has been evaluated with regard tovegetable seeds, and the registration system and its currentsituation are discussed.
Bazı Biyoaktif Özellikler Bakımından Üstün Karpuz Hibritlerin Elde Edilmesi
Obtaining of Watermelon Hybrids Superior in term of Some Bioactive Properties
Yazar: Aras, Veysel; Nacar, Çetin; Ünlü, Mustafa; Karaşahin, Zafer; Eroğlu, Evran Çağlar; Oluk, Celile Aylin; Sarı, Nebahat
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 11 No. özel sayı, 2021
Anahtar kelimeler: Horticultural Production ; Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı ; Watermelon,bioactive characteristics,hybrid,lycopene,carotenoids,antioxidants ; Karpuz,biyoaktif özellikler,hibrit,likopen,karetenoid,antioksidant

Bu çalışmada, “İleri Islah Programlarında Değerlendirmek Üzere Karpuz Gen HavuzundakiElit Saf Hatların Hasat Sonrası Biyoaktif Özelliklerinin Karakterizasyonu” projesinden elde edilenveriler sonucunda seçilen 30 adet karpuz hattı 2016 yılında melezlenmiş ve hibrit tohumlarıçıkarılmıştır. Bu hibrit tohumlar 2017 ve 2018 yıllarında açık araziye dikilmiş ve temmuz ayındahasatları yapılmıştır. 2017 yılında çeşitler arasında L, a, b, C*, titre edilebilir asitlik ve pH değerleriaçısından farklar istatistiki olarak önemsiz bulunurken, ho değeri önemli bulunmuştur. 2018 yılında iseL, a, b, C*, ho, ve pH değerleri önemli bulunmuştur. Toplam karotenoid, likopen ve β-karotendeğerleri açısından 2017 yılında hepsi önemli bulunurken, 2018 yılında ise sadece β-karoten değerleriaçısından önemli bulunmuştur. Hibritlerin 2017 ve 2018 yıllarındaki askorbik asit, toplam fenol,antioksidant aktivite, citrullin, pektin metilesteraz, kitinaz, fruktoz, glikoz, sakkaroz ve sudaçözünebilir kuru madde değerleri açısından her iki yılda da önemli bulunmuştur.

In this study, 30 watermelon lines which were selected as a result of the data obtainedfrom the “Characterization of Post-Harvest Bioactive Properties of Watermelon Gene Pure Lines inAdvanced Breeding Programs” project were hybridized and hybrid seeds were obtained in 2016.These hybrid seeds were planted in an open field in 2017 and 2018 and harvested in July. In 2017, thevalues of L, a, b, C *, titratable acidity and pH values were found to be statistically insignificant whilethe value of ho was found to be significant. In 2018, L, a, b, C *, ho, and pH values were found to besignificant. Total carotenoid, lycopene and β-carotene values were found to be important in 2017,whereas in 2018, only β-carotene values were found to be significant. Ascorbic acid, total phenol,antioxidant activity, citrullin, pectin methylesterase, chitinase, fructose, glucose, sucrose and totalsoluble solid values of hybrids in 2017 and 2018 were found to be significant in both years.
Virüsten Ari Sarımsak Tohumluğu (Allium sativum L.) Üretiminde Meristem Kültürü: Besin Ortamı, Sıcaklık ve Kemoterapi Uygulamalarının Etkisi
Meristem Culture in Production of Virus Free Garlic (Allium sativum L.): The Effect of Nutrient Medium, Termotherapy and Chemotherapy
Yazar: Yaralı Karakan, Faika; Ergun Çetin, Berna
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Horticultural Production ; Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı ; Garlic,Allium sativum L.,meristem culture,OYDV,LYSV ; Sarımsak,Allium sativum L.,meristem kültürü,OYDV,LYSV

Sarımsak yetiştiriciliğinde verim ve kaliteyi etkileyen en önemli etmenlerinden biri olan ve kimyasal mücadelesi olmayan virüs hastalıkları, diğer hastalık etmenlerine göre daha yıkıcı sonuçlara neden olmaktadır. Genel olarak sarımsak viral kompleksi (GVC) olarak adlandırılan Allexivirus, Potyvirus, Potexvirus, Carlavirus ve Tospovirus cinslerine ait virüsler sarımsakta zarar yapmaktadır. Virüs hastalıklarının önlenmesinde en etkili yol virüslerin kontrol altına alınmasıdır. Bu amaçla virüsten ari sarımsak tohumluğu kullanılması başlangıç bulaşmasını engellediği için hastalığın yayılmasını da önleyebilmektedir. Virüssüz sarımsak bitkilerinin geleneksel agronomik sistemler aracılığıyla üretilmesi maliyetli ve zordur. Bu sorunların üstesinden gelmek için, in vitro koşullarda meristem kültürü yoluyla çoğaltılması, özellikle termoterapi ve kemoterapi gibi uygulamalarla birleştirildiğinde kısa sürede virüssüz sarımsak tohumluğu üretmek için umut verici bir yöntemdir. Bu çalışmada sarımsakta virüsten ari tohumluk üretiminde kullanılan meristem kültürünün uygulanışı, besin ortamının, kültür öncesi veya sırasında yapılan sıcaklık ve kemoterapi gibi ön uygulamaların etkileri incelenmiştir.

Virus diseases, which are one of the most important factor affecting yield and quality in garlic cultivation and without chemical control, cause more devastating results than other disease factors. Viruses of the genus Allexivirus, Potyvirus, Potexvirus, Carlavirus and Tospovirus are problematic in garlic production and the viruses are collectively called as Garlic Viral Complex (GVC). The most effective way to prevent viral diseases is to control viruses. For this purpose, the use of virus-free garlic seeds can prevent the spread of the disease, as it prevents the initial contamination. Producing virus-free garlic plants through conventional agronomic systems is expensive and difficult. To overcome these problems, in vitro propagation of virus-free plants by meristem culture is a promising method to produce virus-free garlic in a short time, especially when combined with applications such as thermotherapy and chemotherapy. In this study, the application of meristem culture and the effects of pre-treatments used in the production of virus-free garlic, such as nutrient medium, thermotherapy and chemotherapy applied before or during the culture was investigated.
Bazı Çörek Otu Tohumlarında Fungal Floranın Tespiti
Determination of Fungal Flora in Some Black Cumin Seeds
Yazar: Ertas Oz, Merve Nur; Turgay, Emine Burcu; Bozdemir, Çiğdem; Bülbül, Sibel
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 11 No. özel sayı, 2021
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Black cumin,Nigella sativa L.,Seed microbiome,Fungal diversity,Fungal population,Mycflora ; Çörekotu,Nigella sativa L.,Tohum mikrobiyomu,Fungal çeşitlilik,Fungal populasyon,Mikoflora

Çörek otu (Nigella sativa L.), Ranunculaceae familyasına bağlı tek yıllık tıbbi ve aromatik bir bitkidir.İçerdiği çeşitli faydalı yağlardan ötürü sağlık sektöründe kullanılan çörek otunun Türkiye’de ki ekim alanları isegitgide artış göstermektedir. 2012 yılında çörek otu 2.299 da arazide 161 ton üretime sahip iken, 2019 yılıverilerine göre 37.085 da alana yükselmiş olup toplam üretim ise 3.603 tona çıkmıştır. Ülkemizde ise tescil almıştek bir çörek otu çeşidi (Çameli) bulunmakta olup, çörek otu ile ilgili çeşitli ıslah çalışmaları yürütülmektedir. Buçalışma da ise Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsüne bağlı İkizce Araştırma Çiftliği, Haymana’da çörekotu ıslah materyallerinden elde edilen çörek otu tohumlarındaki fungal çeşitliliğin tespiti yapılmıştır. 2200 tohumISTA kurallarına göre (blotter ve deep freeze blotter metodu ile) muamele edilerek 6 farklı fungus cinsi eldeedilmiştir ve toplamda 772 tohumda bu funguslar tespit edilmiştir. Bu hastalıklı tohumların 432’si Alternaria sp.(%55.96) , 184’ü Ulocladium sp. (%23.84), 82’si Penicillium sp. (%10.62), 37’si Cladosporium sp. (%4.8), 12’siFusarium spp. (%1.55), 8’i Rhizopus sp. (%1.04) ve 17’si ise steril fungus (%2.20) olarak tespit edilmiştir.

Black cumin (Nigella sativa L.) is an annual medicinal and aromatic plant belonging to theRanunculaceae family. The cultivation areas of black cumin, which is used in the health sector due to the variousbeneficial oils it contains, are gradually increasing in Turkey. While black cumin had a production of 161 tonson 2,299 da land in 2012, it increased to 37,085 da area according to 2019 data, and the total production increasedto 3,603 tons. In our country, there is only one registered black cumin variety (Çameli), and various breedingstudies are carried out on black cumin . In this study, the fungal diversity in black cumin seeds obtained fromblack cumin breeding materials in İkizce Research Farm, Haymana, affiliated to the Field Crops Central ResearchInstitute was determined. 6 different fungi were obtained by treating 2200 seeds according to ISTA rules (blotterand deep freeze blotter method) and 772 diseased seeds were obtained. Of the diseased seeds, 432were Alternariasp. (55.96%), 184 of them were Ulocladium sp. (23.84%), 82 of them Penicillium sp. (10.62%), 37 of them wereCladosporium sp. (4.8%), 12 of which were Fusarium sp. (1.55%), 8 of them were Rhizopus sp. (1.04%) and 17(2.20%) were detected as sterile fungi.
Otlu Peynir Üretiminde Kullanılan Alternatif Bir Aromatik Bitki “Ornithogalum narbonense”
An Alternative Aromatic Plant Used in Herby Cheese Production “Ornithogalum narbonense”
Yazar: Koyuncu, Mubin
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 11 No. özel sayı, 2021
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Ornithogalum narbonense,Otlu peynir,yağ asidi kompozisyonu,uçucu organik bileşikler,Akpancar ; Ornithogalum narbonense,Herby cheese,fatty acid composition,volatile organic compounds,Akpancar

Otlu peynir yüzyıllardır üretile gelen geleneksel peynir çeşitlerimizdendir. Peynir üretimindeonlarca farklı aromatik bitki kullanılmaktadır. Kullanılan otlar peynire lezzet katmasının dışındapeynirin biyoaktif özelliklerinin de artmasına yardımcı olurlar. Doğu Anadolu bölgesinde yemeklerdekullanılan Ornithogalum narbonense bitkisinin dar alanlarda Otlu peynir üretiminde de kullanıldığıgörülmüştür. Bu aromatik bitkiye ait yağ asidi içeriği ile uçucu organik bileşikleri bilinmemektedir.Gerçekleştirilen çalışma ile Ornithogalum narbonense bitkisine ait yağ asidi içeriği ile uçucu organikbileşikleri tespit edilmiştir. Stearik asit %41.575 oranıyla en yüksek orandaki yağ asidi ve lusenin 2%13.72 oranıyla en yüksek orandaki uçucu bileşik olarak tespit edilmiştir. Ayrıca tespit edilenbileşiklerin peynire kazandırdığı biyokimyasal özellikler tartışılmıştır.

Herby cheese is one of traditional cheese varieties that has been produced for centuries.Dozens of different aromatic plants are used in cheese production. The herbs used add flavor to thecheese and help increase the bioactive properties of cheese. It has been observed that the Ornithogalumnarbonense plant, which is used in meals in the Eastern Anatolia region, is also used in the productionof herby cheese in narrow areas. The fatty acid content and volatile organic compounds of this aromaticplant are unknown. In this study, fatty acid content and volatile organic compounds of the Ornithogalumnarbonense plant were determined. Stearic acid was the highest fatty acid with 41.755%, and lucenin 2was the highest volatile compound with 13.72%. In addition, the biochemical properties of herbs addedto cheese were discussed.
Akar ve Burakbey Yemlik Arpa Çeşitlerinin Ekim Sıklığının Araştırılması
An Investigation on Sowing Rates for Feeding Barley Varieties of Akar and Burakbey
Yazar: Balaban, Murat; Kodaş, Recep; Akçelik, Esra; Kon, Halil İbrahim Fırat; Karaçam, Musa; Güler, Safure; Külen, Seda
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Agronomy ; Agronomi ; Feeding barley,akar and burakbey,optimum sowing rates,yield,quality ; Yemlik arpa,akar ve burakbey,ekim sıklığı,verim,optimum tohum,kalite

Doğru yetiştirme tekniği uygulamaları ile üreticiye ulaşan yeni geliştirilmiş çeşitler, hem verimin hem de gelirin artmasına katkı sağlayacaktır. Yeni geliştirilen çeşitlerin yetiştirme paketleri ile birlikte üretime sunulması ilerde ortaya çıkabilecek problemlerin giderilmesi bakımından önemlidir. Bu amaçla yeni tescil edilmiş olan iki sıralı Akar ve Burakbey yemlik arpa çeşitleri ekim sıklığı bakımından ayrı ayrı denemeye alınmıştır. Araştırma 2015-2016, 2016-2017 ve 2018-2019 üretim sezonunda Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü (TARM) Müdürlüğü, Gölbaşı/ İkizce Araştırma ve Uygulama Çiftliği’nde nadas tahıl sistemi içerisinde yürütülmüştür. Denemeler tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada beş farklı tohum miktarı (300, 400, 500, 600 ve 700 adet tohum m-²) denenmiştir. Çeşitlerin verim ve verim öğeleri, kalite parametreleri yönünden optimum bitki sıklığı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda Akar çeşidinde yüksek verim alabilmek için (430.30 kg da-1) gerekli olan tohum miktarının 700 tohum m-² olduğu ve ekonomik optimum tohum miktarının 569.57 tohum m-² olduğu tespit edilmiştir. Burakbey çeşidinde yüksek verim alabilmek için (531.21-546.13 kg da-1) gerekli olan tohum miktarının 600 ve 700 tohum m-² olduğu ve ekonomik optimum tohum miktarının 584.98 tohum m-² olduğu tespit edilmiştir.

The new varieties when reached the farmes with the recommended cultivation techniques can increase both yield and net income. Agronomy packages for newly released varieties is also important for above given targets. For this purpose, newly improved two-row Akar and Burakbey feding barley varieties were tested for various sowing ratios (i.e.300, 400, 500, 600 and 700 grains m-2). Field trials were carried out at the Gölbaşı/ İkizce Research Station of  Field Crops Central Research Institute (TARM) Directorate, in the 2015-2016, 2016-2017 and 2018-2019 crop growing seasons under cereals-fallow crop rotation. Field trials were set up employing randomized block design with three replications for each variety. The optimum sowing rates for varieties were estimated referring the yield, yield components, some of quality parameters, physical yield and seed production of the cultivars. It was concluded that, the number of seeds highest grain yield (430.30 kg da-1) for Akar was 700 seeds m-² and the economic optimum rate was 569.57 seeds m-², 600 and 700 seeds m-² for Burak bey resulted in 531.21 and 546.13 kg da-1 grain yields respectively. Economic optimum rate was 584.98 seeds m-².
Grafen-Si3N4 Takviyeli Hidroksiapatit Nanokompozitlerin Mekanik ve Yapısal Özellikleri
Mechanical and Structural Properties of Graphene-Si3N4 Reinforced Hydroxyapatite Nanocomposites
Yazar: Özen, Mustafa; Daş, Ruken; Açıkgöz, Abuzer; Aktaş, Bülent; Demircan, Gökhan; Hançer, Levent Nazim; Balak, Mehmet Vehbi
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Mechanical Engineering ; Makine Mühendisliği ; Biomaterial,hydroxyapatite,composites,mechanical properties,hardness ; Biyomalzeme,hidroksiapatit,kompozitler,mekanik özellikler,sertlik

Hidroksiapatitin (HA) kemik ve dişlerin inorganik yapısına benzerlik gösterdiği bilinmektedir. Fakat düşük mekanik özelliklere sahip olduğu için saf haldeki HA’nın kemik-diş implantlarında kullanımı sınırlıdır. Bu sorunun üstesinden gelmek için çeşitli biyo seramikler kullanılarak kompozit oluşturulabilir. Bu çalışmada HA’ya farklı miktarlarda grafen ve sabit miktarda Si3N4 takviye edilmesiyle yüksek mekanik dayanıma sahip ve biyouyumlu yeni bir kompozit malzeme üretilmesi amaçlanmıştır. Farklı miktarlarda takviye oranlarına sahip 5 farklı Hidroksiapatit- Silisyum Nitrür- Grafen biyokompozitler tek eksenli pres yardımıyla pellet haline getirilmiş ve nihai mukavemeti kazanması içinde 1100 °C sıcaklıkta 2 saat sinterlenmiştir. Numunelerin yoğunlukları Arşimet prensibine göre belirlenmiş, mikro yapısı taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile analiz edilmiştir ve oluşan fazlar XRD analizi ile tespit edilmiştir. Ayrıca numunelerin sertlikleri Microvickers ile ölçülmüştür. Yapılan çalışmalar sonucunda HA’ya grafen ve Si3N4 takviye edilmesiyle sertlik ve yoğunluk değerlerinin arttığı tespit edilmiştir. Ayrıca SEM görüntülerinde kırılma tokluğunu arttıran mekanizmalar gözlemlenmiştir.

It is known that hydroxyapatite is similar to the inorganic structure of bones and teeth. However, the use of pure HA in bone-tooth implants is limited because it has low mechanical properties. To overcome this problem, composites can be formed with various bio-ceramics. In this study, it was aimed to produce a new biocompatible composite material with high mechanical strength by adding different amounts of graphene and a constant amount of Si3N4 to HA. 5 different Hydroxyapatite-Silicon Nitride-Graphene bio composites with different reinforcement ratios were turned into pellets with the help of a single-axis press and sintered at 1 100 oC for 2 hours to gain final strength. The densities of the samples were determined according to the Archimedes principle, the microstructure was analysed by scanning electron microscopy (SEM) and the formed phases were determined by XRD analysis. In addition, the hardness of the samples was measured with Microvickers. As a result of the studies, it was determined that the hardness and density values increased by adding graphene and Si3N4 to HA. In addition, mechanisms that increase fracture toughness were observed in SEM images.
Mikroplastik ve Biyokatı Varlığında Toprakta Nikel Toksisitesinin Belirlenmesi
Determination of Nickel Toxicity in Soil in The Presence of Microplastics and Biosolids
Yazar: Ulutuğ, Fatma Cansu; Topuz, Emel
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 12 No. 3, 2021
Anahtar kelimeler: Environmental Engineering ; Çevre Mühendisliği ; Mikroplastik,nikel,biyokatı,toksisite ; Microplastic,nickel,biosolid,toxicity

Hayatımızda büyük bir yer kaplayan plastikler bu yaygın kullanımlarıyla aynı zamanda çeşitli çevre sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Atıksu Arıtma Tesislerinin arıtma çamurlarında mikroplastikler birikebilmekte ve daha sonra bu çamurların tarım arazilerinde kullanılması ağır metaller ve mikroplastikler gibi henüz çevreye etkileri net olmayan kirleticilerin yayılmasına neden olabilmektedir. Tarım arazilerinde risk arz eden ağır metallerden biri Nikel olup ilgili yönetmeliklerle de sınırlandırılmıştır. Ancak, mikroplastik ve biyokatı gibi etkileri yeni incelenmeye başlayan potansiyel kirletici kaynaklar ile bulunması durumunda Nikelin toksisitesinde meydana gelebilecek değişim incelenmemiştir. Bu kapsamda, mikroplastik ve biyokatı varlığında Nikel toksisitesi incelenmiştir. Toprakta yaşayan canlıları temsilen kullanılan E. Crypticus üzerinde üremeye olan etkileri EC50 değerleri ile belirlenmiştir. Buna göre hem mikroplastikler hem de biyokatı uygulamaları Nikel toksisitesini düşürücü yönde etki etmiştir. Bu durum, Nikelin biyokatıdaki organik maddelerle kompleks oluşturarak ya da mikroplastik yüzeyinde bulunabilecek yüklü yüzey gruplarıyla etkileşime girerek toksik etkiyi meydana getirdiği bilinen iyonik formun nötrleşmesi ile açıklanabilir.

Plastics, which occupy a large place in our lives, have also brought along various environmental problems with their widespread use. Microplastics can accumulate in the sewage sludge of Wastewater Treatment Plants, and then the use of these sludges in agricultural lands may cause the spread of pollutants such as heavy metals and microplastics for which the toxic effects are not clear, yet. Nickel is one of the heavy metals that pose a risk in agricultural lands, and it is also limited by the relevant regulations. However, the change in the toxicity of Nickel in the presence of potential pollutants such as microplastics and biosolids, whose effects have just begun to be investigated, has not been examined. In this context, nickel toxicity was investigated in the presence of microplastics and biosolids. The effects on reproduction on E. Crypticus, which is used as a representative of living things living in the soil, were determined by EC50 values. Accordingly, both microplastics and biosolids applications had a decreasing effect on Nickel toxicity. This can be explained by the neutralization of Nickel for which toxicity is sourced from ion forms by complexing with organic substances in the biosolid or interacting with charged surface groups that may be present on the microplastic surface.