hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İBN SÎNÂ DÜŞÜNCESİNDE BİR ERDEM OLARAK ADALET ve SOSYAL YANSIMALARI
JUSTICE AS A VIRTUE IN AVICENNA'S THOUGHT AND ITS SOCIAL REFLECTIONS
Yazar: Turan, Ramazan
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Avicenna,virtue,sub-virtue,justice,social justice ; İbn Sînâ,erdem,alt erdem,adalet,sosyal adalet

Bu makale, İbn Sînâ’nın bir erdem olarak adalet anlayışını ve sosyal alanda yansımalarını incelemeyi amaçlamaktadır. İbn Sînâ, Platoncu erdem şemasını kabul eder, buna göre temel erdemler dörttür; hikmet, şecaat, iffet ve bu üç erdemin toplamı olan adalet. Adalet dışındaki her bir erdemin altına tâli erdemler koyar. O, tâli erdem tasnifinde ahlak geleneğine tabi olan filozoflardan farklı bir sıralama yapar. Ona göre adalet erdeminin altında iki temel ilke vardır: Birincisi ifrat ve tefrit arasında orta olanın bulunması; ikincisi davranışın sırf iyiyi hedeflemesidir. Sosyal ilişkilerde adalet, hak edilenden fazla vermek ile hak edileni vermeme arasında orta olandır. O, adil bir toplumun temellerinin kurulmasında sosyal işbirliği ve uzlaşının önemine dikkat çeker. O, yönetenlerin/iktidarın baskıcı tutumu karşısında sistemi dengelemek için aşağıdan yukarıya eylemci bir yaklaşımı önerir. Ona göre adil bir alış-veriş için kumar, kuralsız kazanç, faiz ve fazla kazanma iştahı önlenmelidir. Ayrıca o, ictihadın işlevselliğine ve değişime ayak uydurmanın önemine dikkat çeker.

The paper aims to analyze Avicenna's understanding of justice as a virtue and its reflections in the social field. Avicenna accepts the Platonic virtue scheme and according to him there are four cardinal virtues; wisdom, courage, temperance and justice which is the sum of these three virtues. He puts sub-virtues under each virtue except justice. He gives a different classification of the sub-virtues than philosophers who are members of the Islamic moral tradition. There are two basic principles under the virtue of justice: the first is to find the means between excess and the deficiency; the second is that behavior only aims for good. In social relations, justice is a means between giving more or less than deserved. He draws attention to the importance of social cooperation and consensus in establishing the foundations of a fair society. He offers a bottom-up activist approach to balance the system against the oppressive attitude of the rulers/power. According to him, gambling, ill-gotten gains, interest and the appetite to win should be prevented for fair trading. It also draws attention to the functionality of ijtihad and the importance of keeping up with the change.
SOSYOLOJİDE POZİTİVİST KURAMIN TOPLUMSAL OLAYLARA YAKLAŞIMI, FELSEFİ VE SINIFSAL TEMELLERİ
PHILOSOPHICAL AND CLASS-BASED FOUNDATIONS OF POSITIVIST THEORY AND ITS APPROACH TO SOCIAL EVENTS IN SOCIOLOGY
Yazar: Topses, Mehmet
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: sosyolojide yöntem,pozitivizm,korporatizm,yapısal işlevselcilik,tarihsel materyalizm ; method in sociology,positivism,structural-functionalism,corporatism,historical materialism

19. yüzyıldaki klasik sosyoloji teorilerinin özünü oluşturan pozitivizmin, yöntem anlayışı açısından üç temel ilkesel yaklaşımı bulunmaktadır. Birinci olarak idealizm, pozitivizmin felsefi dayanaklarını oluşturur. İkinci olarak pozitivizm, “devrim” gibi toplumsal olgulara kesinlikle karşı çıkan, içinden çıktığı “düzeni koruyan” bir işlev görmektedir. Üçüncü olarak ise pozitivist kuram, toplumsal olgular arasındaki ilişkileri nicel verilerle sınırlı görmekte, bu görüntünün arkasındaki toplumsal gerçekliğin sorgulanmasına karşı çıkmaktadır. “Olan” ve “olması gereken” arasına kesin çizgilerle ayrımlar konulması yönündeki eğilim, toplumsal olay ve olgular üzerinde sorgulama ve eleştiri yapma eğilimini en baştan köreltmiş olmaktadır. Bu makalede son olarak pozitivist teorinin sınıfsal temellerine değinilmiştir. Bu doğrultuda ulaşılan sonuçlar, pozitivist teorinin, 19. yüzyılda dünya sisteminin egemenliğini henüz ele geçirmiş olan burjuvazinin dünya görüşü ve yöntem anlayışı olduğunu göstermektedir. Pozitivizm eski feodal sınıfların yeniden siyasal ayrıcalık kazanma yönündeki çabalarına kesin bir darbe vurmakta, bununla birlikte emeğe dayalı geniş toplum kesimlerinin kapitalist dünya sistemine yönelik muhalefetini engellemektedir.

In terms of methodology, there are three basic principal approaches of positivism that constitute the core of classical sociology theories in the 19th century. First, idealism forms the philosophical basis of positivism. Second, positivism serves as a function of “protecting order” from which it emerged and absolutely opposes the social phenomena such as “revolution”. Finally, the positivist theory sees the relationships between social phenomena limited to the quantitative data and opposes the questioning of the social reality behind this image. The definite separation of "what happened" from "what should happen” blunts the tendency to question and criticize through the social events and phenomena from the very beginning. The class-based foundations of the positivist theory are also discussed in this study. The results reached accordingly show that the positivist theory is a philosophy of life of the bourgeoisie which had just established hegemony over the world in the 19th century. Positivism inflicts a decisive blow on the efforts of the old feudal classes to regain political privilege; however, it prevents the opposition of the large segments of society based on labor against the capitalist world system.
DÎVÂNU LUGÂTİ’T-TÜRK’TEKİ su- FİİLİ ÜZERİNE
ON THE VERB su- IN DĪWĀN LUGĀT AT-TURK
Yazar: Çağlar, Yeşim
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Dîvânu Lugâti’t-Türk,Eski Türkçe,Doğu Türkçesi,etimoloji,su- fiili ; Dīwān Lugāt at-Turk,Old Turkish,Eastern Turkish,etymology,verb su-

Karahanlı Türkçesi dönemine ait eserlerden biri olan Dîvânu Lugâti’t-Türk, Türk toplulukları ve dilleri hakkında önemli bilgiler veren kaynak bir eserdir. Makalede, Dîvânu Lugâti’t-Türk’te Ol anğar boyun sudı. “O, ona boyun eğdi, itaat etti.” ve Ol manğa yünğ sudı. “O bana, bükülmek için yün gönderdi.” cümlelerinde geçen ve “itaat etmek; bükülmek üzere sümek göndermek” anlamlarına gelen su- fiili üzerinde durulacaktır. Özellikle “bükülmek üzere sümek göndermek” anlamı merkeze alınarak su- fiilinin tarihi Türk lehçelerindeki kullanımları, çeşitli etimolojik sözlük ve kitaplardaki açıklamaları incelenecektir. Fiil üzerinde art zamanlı araştırma yapılarak Türk dilinin tarihi dönemlerinde yer alan metinler taranacaktır. Eş zamanlı araştırma yapılarak fiilin Türkiye Türkçesindeki ve ağızlardaki varlığı sorgulanacaktır. Dîvânu Lugâti’t-Türk’teki su- fiilinin kök anlam ortaklığı Doğu Türkçesi ile yazılmış bir eser olan Kasîde-i Bürde şerhinde tanıklanacaktır. Çalışmada su- fiilinin kullanım alanı ve anlam haritası ortaya konacaktır.

Dīwān Lugāt at-Turk, one of the works of the Qarakhanid Turkish era, is a reference book that provides important information about the Turkic communities and their languages. In the article, the verb “su-”, which means “to submit; to send wool to spin”, in Ol aŋar boyun sudı. “He submitted to him.” and Ol maŋa yuŋ sudı. “He sent me hanks of wool to spin.” will be emphasized. In particular, the meaning of “sending wool to spin” is taken into the center, and the uses of the verb in historical Turkic dialects, and its explanations in various etymological dictionaries and books will be examined. The texts in the historical periods of the Turkic language will be scanned by doing research on the verb in a diachronic way. The root meaning relation of the verb su- in Dīwān Lugāt at-Turk will be witnessed in the interpretation of Qasidat Al-Burda, a work written in Eastern Turkish. In the article, the usage area and meaning map of the verb will be presented.
ETİK İLE POLİTİKANIN KESİŞİMİNDE “İHTİMAM”
“CARE” AT THE INTERSECTION OF ETHICS AND POLITICS
Yazar: Çekem, Karun
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: care ethics,feminist ethics,relational autonomy,Carol Gilligan,care ; ihtimam etiği,ilişkisel otonomi,feminist etik,Carol Gilligan,bakım

İhtimam etiği 1980’lerde ortaya çıkışının ardından pek çok eleştiriye tabi tutulmuş ve bu eleştiriler ışığında sürekli revize edilmiştir. Bu yazıda temel olarak bu eleştirilerden iki tanesine odaklanacağım: İhtimam etiğinin otonomi kavramını dışarıda bıraktığı ölçüde tarafların istismarına zemin hazırladığına yönelik eleştiri ve cemaatçilik eleştirisi. Bu eleştirilere tatminkar bir yanıt vermenin yollarını ise şu şekilde sıralayacağım: Otonomiyi bir bireyin özelliği olarak anlamaktansa onun ilişkisel ve bağlamsal olduğunu kabul etmek, adalet temelli yaklaşım ile ihtimam temelli yaklaşımı bütünleştirmek ve ihtimamı bir duygu olarak değil, fakat bir pratik olarak kavramak. İhtimamı bu şekilde anlamak, onu yalnızca özel alana dair etik bir kavram olmaktan çıkarıp kamusal alana da genişletilebilecek politik bir kavram haline getirmenin de yolunu açacaktır.

After its emergence in the 1980’s, care ethics has been subjected to many criticisms and has been constantly revised in the light of these criticisms. In this paper I will basically focus on two of these criticisms: the criticism that care ethics, to the extent that it erodes the concept of autonomy, paves the way for the exploitation of the subjects involved, and the criticism of parochialism. I will then specify the ways to respond to these criticisms in a satisfactory manner: understanding autonomy not as a property of an individual but as relational and contextual, integrating justice and care based approaches, and understanding care not as an emotion, but as a practice. Understanding care in such a way would enable us to grasp it also as a political concept which can be extended to the public sphere, rather than just an ethical concept limited only to the private sphere.
AKTÖREL SEYİR VE AV: SOSYAL BEDEN KARŞISINDA ÇIPLAK BEDENİN EGEMEN OYUNU
MORAL GAZE AND HUNTING: THE SOVEREIGN GAME OF THE NAKED BODY AGAINST SOCIAL BODY
Yazar: Derin, Özlem
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: sosyal beden,çıplak beden,çıplaklık,öteki,seyretme,av ; social body,naked body,nudity,other,gaze,hunting

Sosyal beden ve toplum-dışı çıplak beden arasındaki seyir ilişkisini ele alacak olan bu metin, sınır ve eşik hallerini işleyecektir. Özellikle toplumsal örüntülerden arınarak toplum-dışı kalan çıplak bedenin, kendisi karşısında seyirci konumunda kalan sosyal beden üzerindeki egemenliği temsil edilmeye çalışılacaktır. Av edimiyle simgelenen bu alanda, çıplak bedenin kendiliğinden oluşturduğu boş alanda; seyirci konumunda olan sosyal bedenin sahip olduğu zaman ve mekân algısının yıkımı gösterilmeye çalışılacaktır. Özgür bir seçim olarak sosyal bedende kalmak ya da çıplak bedene bürünmek arasındaki ilkel çatışma sergilenecektir. Örtünme ve çıplaklık arasındaki anlam bağlantısı, seyir ve avlanma ilişkisi üzerinden incelenerek metaforik anlamda bedensel seçimlerin kişilere özgü kefaretler içerdiği sergilenecektir.

This text, which will deal with the relationship that depends on the gaze between the social body and the non-social naked body, will exhibit boundaries and thresholds. In particular, the sovereignty of the non-social and unveiled the naked body on the social body, which seeing as a spectator, will represent.  In this empty area created by the naked body, which is symbolized by the act of hunting, the text will show the destruction of the spectator's perception of time and space. The primitive conflict between staying in the social body or being a naked body will be a free choice in the context. By an examination of the meaningful connection between veiling and nudity through the relationship between gaze and hunting will demonstrate bodily tendencies in the metaphoric sense include personal atonement.
KIRKLARELİ MÜZESİ’NDEKİ BİZANS KURŞUN MÜHÜRLERİ
BYZANTINE MOLYBDOBULLAE IN KIRKLARELI MUSEUM
Yazar: Elam, Nilgun
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Kırklareli musem,theodora komnena,nikephoros kontostephanos,agallianos,theodoros protospatharios,theme of macedonia ; Kırklareli Müzesi,,Theodora Komnena,,Nikephoros Kontostephanos,agallianos,theodoros protospatharios,makedonia theması

Bu çalışmada Kırklareli Müzesi envanterinde bulunan M.S. 6. yüzyıldan 12. yüzyılın üçüncü çeyreğine kadarki döneme ait yedi adet kurşun mühür sigillografik olarak ilk defa incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Bu materyalin bir kısmı satın alma yoluyla bir kısmı da kaçakçıların elinden mahkeme kararıyla istirdat edilmek suretiyle müze envanterine girmiştir. Kırklareli Müzesi’ndeki sigillografik materyalin ait olduğu şahıslar Theodora Komnena (11. yüzyıl), Nikephoros Kontostephanos Komnenodukas (12. yüzyıl), protospathariοs ve Makedonia Theması stratēgosu Theodoros (11. yüzyıl), protoproedros ve doux Konstantinos Opos (11. yüzyıl sonu-12. yüzyıl başı), hypatos ve Thessaloniki eparchosu Agallianos (9. yüzyılın ilk yarısı), Anonim bir şahıs (11.yüzyılın son çeyreği) ve Kleméntos ya da Komentiólos (6.-7. yüzyıl)’tur.

In this study, seven lead seals dating from the 6th century to the third quarter of the 12th century in the inventory of Kırklareli Museum were examined and evaluated sigillographically for the first time. Some of them came as acquisition to Kırklareli and some were taken from smugglers and confiscated by the local court. The sigillographic materials in Kırklareli Museum are dated from the 5th to the 12th c.), an Anonymous person (last quarter of the 11th c.) and Kleméntos or Komentiólos [6th-7th c.). century. They belonged to Theodora Komnena (11th c.), Nikephoros Kontostephanos Komnenodukas (12th c.), Theodoros protospathariοs and stratēgos of Macedonia (11th c.), Konstantinos Opos protoproedros and doux (end of the 11th-beginning of the 12th c.), Theodoros Agallianos hypatos and eparchos of Thessalonica (1st half of the 9thc.), an Anonymous person (last quarter of the 11th c.) and Kleméntos or Komentiólos [6th-7th c.).
YEREL BASININ GÖZÜNDEN BALKAN SAVAŞLARI ARİFESİNDE BİR BALKAN KENTİ: SEREZ
A BALKAN CITY ON THE EVE OF THE BALKAN WARS THROUGH LENSES OF THE LOCAL PRESS: SERRES
Yazar: Aydın, Hacı Veli
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Serres,Siroz,Hançer,Balkan Wars,Local press,Committee of Union and Progress ; Serez,Balkan Savaşları,Yerel Basın,İttihat ve Terakki Cemiyeti,Siroz,Hançer

Bu çalışma, 14 Kasım 1910’da Serez’de “Siroz” adıyla yayına başlayıp ardından “Hançer” adını alarak yaklaşık iki yıl yayına devam eden ilk Türkçe gazetelerin gözünden, Balkan Savaşları arifesinde Makedonya bölgesinde siyasi ve ekonomik açıdan oldukça canlı bir Balkan kenti olan Serez’de yaşanan siyasi ve ekonomik olayları, gündelik hayatı ele alarak, savaş öncesi kentin canlı bir fotoğrafını sunmayı amaçlamaktadır. Ayrıca resmi yazışmalar ve belgelere de yansıyan çeşitli gelişme ve olayları Serezli aydınların bu gazete aracılığıyla halka nasıl aktardıkları, taşranın merkeze nasıl baktığı veya İstanbul’da yaşanan olayları nasıl gördüğü ortaya konulmaya çalışılacaktır. Kentte yaşayanların merkezi idareyi temsil eden atanmış idari birimlerle kendilerini temsil eden seçilmiş yerel yönetim ve yöneticilere bakışlarına; kentin sorunlarına yönelik çözüm önerileri ile halkın sesi olmaya yönelik çabalarına da ayrıca dikkat çekilmektedir.

This study aims to explore political, economic and daily life in Serres on the eve of the Balkan Wars through the lenses of the first Turkish newspapers of Serres. Siroz was first published in 1910 and then changed its name into Hançer in 1911 and continued to be published until 1912. Additionally the study tries to show how the intellectuals of the city reflect different events and political developments explained in official documents and correspondences of the period to the the city dwellers, and how a provincial intellectual considers political events happening in the capital city of the Empire and reflects his readers through the newspapers as well. This study also tries to explore how columnists of these newspapers consider representatives of the central authority and elected authority in the town, and their proposals for solving the problems that affect the town and their efforts to be the voice of the people.
HARUKİ MURAKAMİ’NİN “YABAN KOYUNUNUN İZİNDE” ADLI ROMANINDA MODERNİZM, MİLİTARİZM, EMPERYALİZM VE KAPİTALİZM BAĞLAMINDA KOYUN İMGESİ
SHEEP IMAGE IN THE CONTEXT OF MODERNISM, MILITARISM, IMPERIALISM AND CAPITALISM IN HARUKI MURAKAMI’S NOVEL WILD SHEEP CHASE
Yazar: Depci, Aytemis
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: Japon edebiyatı,modernizm,emperyalizm,kapitalizm ; Japanese literature,modernism,imperialism,capitalism

Haruki Murakami’nin Yaban Koyununun İzinde adlı romanında içine girdiği insanı kontrolü altına alan sıra dışı bir Koyunu arayan başkişinin yolculuğu anlatılmakta ve Japonya’nın kolonyalist politik geçmişi ile kapitalist medya ve reklamcılık sektörüne eleştirel bir bakış getirilmektedir. Bu çalışmanın amacı romandaki Koyun imgesine odaklanmak ve emperyalizm, sömürü, kapitalizm, modernizm ve güç gibi olguları Koyun kavramı ile ilişkilendirerek irdelemektir. Romanda Patron, Koyun Profesörü ve Fare gibi karakterlerin “Koyun”un etkisinde kaldığı görülmektedir.  Farklı politik görüşlerdeki karakterleri kullanan Koyun, sınırsız güce sahip sağ kanat bir politikacı olan Patron’nun, Mançurya’da Japonya’nın kolonyal faaliyetleri için zirai araştırmalar yürüten Koyun Profesör’ünün ve radikal solcu Fare’nin içine girerek onları kötücül amaçları için kullanmıştır. Başkişinin ise Koyun’u arama macerası boyunca Japonya’nın doğal olmayan modern kapitalist sistemini sorgulamaktadır.

Haruki Murakami’s novel Wild Sheep Chase depicts the journey of the protagonist who seeks an extraordinary sheep that controls the person it encountered and provides a critical overview of Japan’s colonialist political history and capitalist media and advertising industry. The aim of this study is to focus on the sheep image in the novel and to examine the phenomena such as imperialism, exploitation, capitalism, modernism and power by associating them with the concept of Sheep. In the novel, Sheep used various characters with different political views such as the “Boss” who is a right-wing politician with unlimited power, as well as the Sheep Professor who conducted agricultural research for the colonial activities of Japan in Manchuria and Rat, the radical leftist, entering into them to perform his malicious purposes. The protagonist, on the other hand,  questions Japan’s unnatural modern capitalist system during his search for the Sheep.
ÇOCUK ŞİİRLERİNDE SORU, SORGULAMA VE FELSEFİ DÜŞÜNME: MUSTAFA RUHİ ŞİRİN ÖRNEKLEMİ
QUESTIONS, INQUIRY AND PHILOSOPHICAL THINKING IN CHILDREN POEMES: THE SAMPLE OF MUSTAFA RUHİ ŞİRİN
Yazar: Sağlam, Mehmet Halil
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: çocuk şiirleri,felsefe,düşünme,Mustafa Ruhi Şirin ; Children's poems,philosophy,thinking,Mustafa Ruhi Şirin

Çocuk şiirleri salt pedagojik iletiler üzerine kurgulanmamalı; çocuğun düşünme, sorgulama ve üst bilişsel yetisini de geliştirmelidir. Çocuğun şiiri okurken doğayı, sosyal hayatı, değerleri ve metafizik kavramları sorgulaması önemlidir. Mustafa Ruhi’nin şiirleri bu anlamda dikkat çekici özelliklere sahiptir. Onun şiirlerinde çocukları sürekli sorgulamaya, düşündürmeye ve sentezlemeye yönlendiren soru imgeleri vardır. Çocuk, bu soru imgelerini düşündükçe varlığının farkına varır, içten içe ve içten dışa kozmik âlemi sorgular. Bu çalışmanın amacı çocuk şiirlerinin estetiğe ve felsefeye bakan yönünü ortaya çıkarmaktır. Çalışmadan çıkan sonuca göre, felsefi çocuk şiirleri çocukların eleştirel düşünme yeteneklerini geliştirmekte ve çocuklara estetik haz vermektedir. Bu tür çocuk şiirlerinin arttırılması çocukların kişisel gelişimlerine katkı sağlayacaktır.

Children's poems should not be built solely on pedagogical messages; they should also improve the child's thinking, questioning, metacognitive ability. It is important for the child to question nature, social life, values and metaphysical concepts while reading a poem. The poems of Mustafa Ruhi have remarkable features in this sense. In his poems, there are question images that lead children to question, think and synthesize constantly. As the child thinks about these question images, he becomes aware of his existence and questions the cosmic world deeply and from the inside out. The aim of this study is to reveal the aspects of children's poems that look at aesthetics and philosophy. According to the conclusion from the study, philosophical children's poems improve children's critical thinking skills and give children aesthetic pleasure. Increasing such children's poems will contribute to the personal development of children.
POSTMODERNİST ANLATININ BİLİM-KURGU İLE ANAKRONİK BULUŞMASI: KONSTANTİNİYYE ÜÇLEMESİ
THE ANACHRONISTIC RENDEZVOUS BETWEEN POSTMODERNISM AND SCIENCE FICTION: TRILOGY OF KONSTANTINIYYE
Yazar: İmamoğlu, Abdulfettah
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 9 No. 17, 2020
Anahtar kelimeler: Turkish literature,postmodernist narrative,science fiction,trilogy of Konstantiniyye,Ali Teoman ; Türk edebiyatı,postmodernist anlatı,bilim-kurgu,Konstantiniyye üçlemesi,Ali Teoman

Yirmi birinci yüzyıl Türk edebiyatı yazarlarından olan Ali Teoman’ın 2011 yılında tamamladığı Konstantiniyye üçlemesi, Uykuda Çocuk Ölümleri, Karadelik Güncesi ve Gecenin Atları isimli kitaplardan oluşmaktadır. Birbirinden bağımsız hikâyeler içerdiklerinden dolayı nehir roman olarak nitelendirilemeyecek bu üç kitabın en büyük ortak noktası, kurgusal bir şehir olarak tasarlanan Konstantiniyye’de geçmeleridir. Birbirinin devamı olmaktan ziyade, daha çok birbirinin tamamlayıcısı olarak ele alınabilecek bu üç eser hem postmodernist anlatı özellikleri göstermekte hem de bilim-kurgu türüyle özdeşleştirilebilecek nitelikler barındırmaktadır. Hâl böyleyken, bu çalışmada, yukarıda adı geçen üç romanın içerisinde yer alan ve postmodernist anlatı başlığı altında değerlendirilebilecek biçime ve anlatıma dair özellikler, somut örnekler üzerinden incelenecektir. Bununla birlikte, eserin türsel olarak bilim-kurgu alttürü ile ne derece bağdaştığı, zamanın temsili noktasından hareketle ortaya çıkarılmaya çalışılacaktır ve bu yapılırken, eserde temsil edilen zamansal boyutun anakronik bir nitelik gösterdiği vurgulanacaktır. Böylelikle, Türk edebiyatında sıra dışı sayılabilecek bir kombinasyonun ürünü olarak Konstantiniyye üçlemesi, postmodernist anlatı ve bilim-kurgu alttürü doğrultusunda gerek biçim gerekse içerik olarak yakından incelenmiş olacaktır.

The trilogy of Konstantiniyye, written by the twenty-first-century Turkish writer Ali Teoman and composed of three books named Infantile Deaths in Sleep, Blackhole Dairy and The Horses of the Night, has been completed in 2011. As they appear to be related more in a complementary way than by a state of continuity, the three novels demonstrate characteristics and particularities which can be considered in the context of postmodernist narrative and science fiction subgenre. In this paper, the three novels that have been mentioned above will be examined, through concrete evidence, regarding their stylistic and expressive elements that might be associated with postmodernist narrative. Furthermore, this paper, by taking into consideration the notion of time as it is represented in the work of Teoman, will show in what manner the latter possesses the traits of the subgenre of science fiction, by underscoring, at this stage, the anachronistic character of that temporal aspect.