hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kivi Meyvelerinin Olgunlaşma Evrelerine Göre Fenolik Bileşik İçeriklerindeki Dağılım
Kivi Meyvelerinin Olgunlaşma Evrelerine Göre Fenolik Bileşik İçeriklerindeki Dağılım
Yazar: Kanbur, Melek Şahin; Gündoğdu, Muttalip
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Fenolik,kivi,olgunlaşma ; Fenolik,kivi,olgunlaşma

Kivi, zengin biyokimyasal içeriğe sahip olması, aroma ve tad bakımından tercih edilen meyve türleri arasında yer alması meyve pazarında arz talep dengesini pozitif yönde etkilemektedir. Dolayısı ile bu meyve türünün popülaritesi gün geçtikçe artmaktadır. Olgunluk kriterlerine göre meyvelerin biyokimyasal içeriğinde değişimlerin olduğu bilinen bir gerçeketir. Bu doğrultuda, yapılan çalışmada toplam 12 fenolik bileşik iki farklı dönemde (1. dönem: hasat olumundan bir ay önce ve 2. Dönem: hasat olumu) alınan meyve örneklerinde incelenmiştir. Bu araştırmada, 1. dönem meyvelerinin gallik asit içeriği 0.408 mg 100 g-1 (Hayward)-0.256 mg 100 g-1 (Bruno) arasında tespit edilmiş ve 2. dönem meyvelerinde ise 0.655 mg 100 g-1 (Monty)-0.164 mg 100 g-1 (Bruno) arasında belirlenmiştir. Protokateşuik asit içeriği 1. dönem meyvelerinde 0.237 mg 100g-1 (Hayward)-0.067 mg 100g-1 (Greenlight) arasında ve 2. dönem meyvelerinde ise 0.221 mg 100 g-1 (Hayward)-0.035 mg 100 g-1 (Greenlight) değerleri arasında kaydedilmiştir. Fenolik bileşiklerden kateşin, klorojenik asit, vanilik asit, kaffeik asit, siyringik asit, p-kumarik asit, ferulik asit, o-kumarik asit, rutin ve kuersetin içerikleri de ayrıca tespit edilmiştir.

Kivi, zengin biyokimyasal içeriğe sahip olması, aroma ve tad bakımından tercih edilen meyve türleri arasında yer alması meyve pazarında arz talep dengesini pozitif yönde etkilemektedir. Dolayısı ile bu meyve türünün popülaritesi gün geçtikçe artmaktadır. Olgunluk kriterlerine göre meyvelerin biyokimyasal içeriğinde değişimlerin olduğu bilinen bir gerçeketir. Bu doğrultuda, yapılan çalışmada toplam 12 fenolik bileşik iki farklı dönemde (1. dönem: hasat olumundan bir ay önce ve 2. Dönem: hasat olumu) alınan meyve örneklerinde incelenmiştir. Bu araştırmada, 1. dönem meyvelerinin gallik asit içeriği 0.408 mg 100 g-1 (Hayward) – 0.256 mg 100 g-1 (Bruno) arasında tespit edilmiş ve 2. dönem meyvelerinde ise 0.655 mg 100 g-1 (Monty) – 0.164 mg 100 g-1 (Bruno) arasında belirlenmiştir. Protokateşuik asit içeriği 1. dönem meyvelerinde 0.237 mg 100g-1 (Hayward) – 0.067 mg 100g-1 (Greenlight) arasında ve 2. dönem meyvelerinde ise 0.221 mg 100 g-1 (Hayward) – 0.035 mg 100 g-1 (Greenlight) değerleri arasında kaydedilmiştir. Fenolik bileşiklerden kateşin, klorojenik asit, vanilik asit, kaffeik asit, siyringik asit, p-kumarik asit, ferulik asit, o-kumarik asit, rutin ve kuersetin içerikleri de ayrıca tespit edilmiştir.
Doğu Anadolu’nun Kuru Şartlarında Farklı Kinoa (Chenopodium quinoa Willd.) Çeşitlerinin Kaba Yem Üretimlerinin Belirlenmesi
Determination of Roughage Production of Different Quinoa (Chenopodium quinoa Willd.) Varieties in Dry Conditions of Eastern Anatolia
Yazar: Tan, Mustafa; Temel, Süleyman
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Botany ; Bitki Bilimi ; Chenopodium quinoa,Quinoa,Location,Morphological properties,Hay yield,Crude protein yield ; Chenopodium quinoa,Lokasyon,Kinoa,Morfolojik özellikler,Ot verini,Ham protein verimi

Kinoa (Chenopodium quinoa Willd.) yüksek rakımlarda, kurak ve tuzlu topraklar gibi ekstrem şartlarda başarı ile yetiştirilebilen bir alternatif bitkidir. Bu araştırma Doğu Anadolu Bölgesinin Erzurum ve Iğdır gibi iki farklı lokasyonunda 10 farklı kinoa çeşidinin kuru şartlardaki kaba yem üretim potansiyelini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırma 2015 ve 2016 yıllarında şansa bağlı tam bloklar deneme planında 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Her bir lokasyonda çeşitlerin kuru madde verimi, çiçeklenmeye kadar geçen süre, bitki boyu, yaprak alan indeksi, sap kalınlığı ve ham protein verimleri incelenmiştir. İki yıllık araştırma sonuçlarına göre Erzurum kuru şartlarında kinoa çeşitlerinin verimleri oldukça düşük (213.5-337.8 kg da-1) bulunmuştur. Buna karşılık Iğdır şartlarında bütün çeşitler yeterli verim vermişlerdir (585.4-999.0 kg da-1). Mint Vanilla, Oro de Valle, Sandoval Mix, Red Head, Cherry Vanilla, French Vanilla ve Rainbow çeşitleri yüksek kuru madde ve ham protein verimine sahip olmuşlardır. Bu sonuçlara göre Erzurum kuru şartlarında kinoa yetiştiriciliğinin uygun olmadığı, Iğdır şartlarında ise başta Mint Vanilla, Oro de Valle ve Sandoval Mix çeşitleri olmak üzere rahatlıkla yetiştirilebileceği belirlenmiştir.

Quinoa (Chenopodium quinoa Willd.) is an alternative plant that can be successfully grown at high altitudes, in extreme conditions such as arid and saline soils. This research was carried out to determine the potential of 10 different quinoa varieties in two different locations of East Anatolia Region such as Erzurum and Iğdır in dry conditions. The research was established in 2015 and 2016 in the randomized complete blocks design with four replications. In each location, dry matter yield, time to flowering, plant height, leaf area, stem thickness, and crude protein yields of the varieties were examined. According to the results of two years of research, the yield of quinoa varieties was quite low (213.5-337.8 kg da-1) in Erzurum dry conditions. In contrast, all varieties gave sufficient yield under Iğdır conditions (585.4-999.0 kg da-1). Mint Vanilla, Oro de Valle, Sandoval Mix, Red Head, Cherry Vanilla, French Vanilla, and Rainbow varieties had a high dry matter and crude protein yields. According to these results, it was determined that quinoa cultivation was not suitable in Erzurum dry conditions and that it could be grown easily under the conditions of Iğdır, especially Mint Vanilla, Oro de Valle and Sandoval Mix varieties.
Germencik (Aydın) İlçesinde Yetiştirilen Sarılop İncirlerinde (Ficus carica L.) Klon Seleksiyonu
Clonal Selection in Sarılop Figs (Ficus carica L.) Grown in Germencik (Aydın) District
Yazar: Uzun, Serkan; Yarılgaç, Tarık
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Horticultural Production ; Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı ; Meyve özellikleri,Genetik kaynaklar,klon seleksiyonu,sarılop ; Fruit characteristics,Sarılop,Genetic resources,clone selection

Bu çalışma Aydın ili Germencik ilçesinde yetişen Sarılop incir çeşidinde meyve ağırlığı yüksek olan ve taze tüketim açısından üstün özellikler taşıyan klonların tespit edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada 40 farklı klon meyve ağırlığı, meyve boyutları, ostiol genişliği, suda çözünebilir kuru madde miktarı, titre edilebilir asitlik gibi fiziksel ölçümlerin yanı sıra meyve şekli, meyve simetrisi, kabuk çatlaması, meyve uç şekli, kabuğun soyulma durumu, lentisel miktarı, ostiol çatlamalarına dayanıklılık gibi kalitatif özellikler bakımından incelenmiştir.  Araştırma bulgularında meyve ağırlığı 15.2-78.4 g, ostiol genişliği 1.1-13.1 mm, suda çözünebilir kuru madde miktarı %15.8-29.8 ve titre edilebilir asitlik miktarı %0.151-0.646 arasında tespit edilmiştir. Bununla birlikte incelenen klonların %82’sinde meyve şekli ‘küresel’, %60’ında ise meyve simetrisi ‘var’ olarak gözlemlenmiştir. Araştırma sonucunda meyve ağırlığı, meyve şekli, boyun uzunluğu, kabuk çatlaması, kabuğun soyulma durumu, ostiol genişliği ve suda çözünebilir kuru madde miktarı özellikleri dikkate alınarak yapılan tartılı derecelendirme neticesinde 830 ve üzerinde puan alan 09 GS 25 ve 09 GS 31 klonları ümitvar olarak seçilmiştir. Ayrıca ilçenin Sarılop incir genetik kaynakları bakımından kıymetli materyallere sahip olduğu kanaatine varılmıştır.

This study was carried out to determine the clones with high fruit weight and superior features in terms of fresh consumption in the Sarılop fig cultivar grown in Germencik district of Aydın. In the study, 40 different clones were examined in terms of fruit characteristics such as fruit weight, fruit sizes, ostiol width, soluble solids content, titratable acidity. In addition, qualitative traits such as fruit shape, fruit symmetry, crust cracking, fruit shape, peeling of the skin, lenticel amount, resistance to ostiol cracking were also examined. In the research findings, fruit weight was 15.2-78.4 g, ostiol width was 1.1-13.1 mm, soluble solids content was 15.8-29.8% and titratable acidity was 0.151-0.646%. Also, the fruits belonging to the examined clones, the fruit shape was observed as "global" in 82% and the fruit symmetry was observed as "present" in 60%. In the research, 09 GS 25 and 09 GS 31 clones scoring 830 and above were selected as promising as a result of weighted ranking performed to the characteristics of fruit weight, fruit shape, neck length, shell cracking, peeling of the skin, ostiol width, and soluble solids content. In addition, it was concluded that the district has valuable materials in terms of Sarılop fig genetic resources.
Ülkemizde Yetiştirilen Bazı Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) Çeşitlerinin BCMV ve BCMNV’e Karşı Dayanıklılık Kaynaklarının Belirlenmesi
Determination of Resistance Sources to BCMV and BCMNV in Some Common Bean (Phaseolus vulgaris L.) Cultivars Grown in Turkey
Yazar: Palacıoğlu, Gülsüm; Şanlı, İzel; Bayraktar, Harun; Özer, Göksel
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; BCMV,BCMNV,common bean,molecular marker,resistance ; BCMV,BCMNV,dayanıklılık,fasulye,moleküler markör

Bean common mosaic virus (BCMV) ve Bean common mosaic necrosis virus (BCMNV) dünyada fasulye üretim alanlarında yaygın olarak görülen ve önemli verim kayıplarına neden olan hastalık etmenleridir. Bu hastalık etmenlerine karşı en etkili ve pratik mücadele yöntemi ise dayanıklı çeşit kullanılmasıdır. Bu kapsamda dünyada bu etmenlere karşı dayanıklılıkla ilişkili çok sayıda gen ve bunlarla ilişkili moleküler markör tespit edilmiş olup ıslah çalışmalarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada ise ülkemizde yaygın olarak yetiştirilen 39 adet fasulye çeşidinin BCMV ve BCMNV hastalıklarına karşı dayanıklılık kaynakları farklı moleküler markörler (SW-13, SBD-5, ROC11, eIFE4) kullanılarak araştırılmıştır.  Elde edilen sonuçlar test edilen fasulye genotiplerinden 11 adedinin tek bir dayanıklılık geni içerdiğini göstermiştir. Ayrıca farklı dayanıklılık gen kombinasyonları bakımından 25 fasulye çeşidinde I+bc-12 genlerinin bulunduğu görülmüştür. Fransız, Karabacak ve 40 Günlük fasulye çeşitlerinde ise dayanıklılığın bc-12 ve bc-3 genleri ile kontrol edildiği tespit edilmiştir. Yapılan çalışma ile tespit edilen dayanıklılık genlerinin söz konusu hastalıklara karşı dayanıklı ıslah materyallerinin geliştirilmesinde önemli birer dayanıklılık kaynağı olarak kullanılabilecekleri düşünülmektedir.

Bean common mosaic virus (BCMV) and Bean common mosaic necrosis virus (BCMNV) are the common plant pathogens that cause significant yield losses in bean growing areas worldwide. The most effective and practical control method is to use of resistant common bean cultivars to BCMV and BCMNV. Many genes and molecular markers associated with resistance to these pathogens have been identified and used widely in breeding studies in the world. This study evaluated the presence of resistance sources in 39 common bean cultivars, widely grown in Turkey to BCMV and BCMNV with different molecular markers (SW-13, SBD-5, ROC11, eIFE4). Eleven common bean cultivars contained only one resistance gene. Also, the cultivars were evaluated for resistance gene combinations to these pathogens; twenty-five cultivars possessed gene combination of I+bc-12. Resistance in Fransız, Karabacak and 40 Günlük cultivars was controlled by the bc-12 and bc-3 gene combination. These resistance genes identified in this study could be used as valuable resistance sources for developing breeding materials resistant to BCMV and BCMNV.
NaCl Stresinin Yem Bezelyesinin Klorofil ve Mineral İçeriğine Etkisi
Effect of NaCl Stress on Chlorophyll and Mineral Content of Forage Pea
Yazar: Önal Aşcı, Özlem; Zambi, Hatice
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Botany ; Bitki Bilimi ; salt,cultivar,tolerance ; tuz,çeşit,tolerans

Araştırma bazı yem bezelyesi genotiplerinde tuz konsantrasyonlarının (0, 25, 50, 75, 100, 125 ve 150 mM) bitkinin klorofil ve mineral madde içeriğine etkisini belirlemek amacıyla, saksı denemesi olarak yürütülmüştür. Deneme tesadüf parsellerinde faktöriyel deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada yaprağın SPAD değeri, toprak üstü aksamın Na, Ca, K, P konsantrasyonu, K Na-1 ve CaNa-1 oranı belirlenmiştir. Yapılan varyans analizi sonucunda, P konsantrasyonu hariç incelenen diğer özellikler bakımından genotip x tuz dozu interaksiyonu istatistiki olarak önemli bulunmuştur. Tuz stresi karşısında bitkilerin klorofil, fosfor, potasyum içeriği ile K Na-1 oranı azalırken, Ca ve Na konsantrasyonu artmıştır. Araştırmada incelenen genotiplerin tamamında artan tuz dozları ile birlikte, bitkinin toprak üstü aksamında biriken Na miktarı da artmış, ancak artış hızı bütün genotiplerde aynı olmamıştır.

The research was carried out as a pot experiment in order to determine the effect of salt concentrations (0, 25, 50, 75, 100, 125 and 150 mM) on the chlorophyll and mineral content of some forage pea genotypes. The experiment was established in randomized plots according to factorial design with 3 replications. In the research, the SPAD value of the leaf, Na, Ca, K, P concentration, K Na-1 and CaNa ratio of the aboveground components were determined. As a result of the analysis of variance, genotype x salt dose interaction was found to be statistically significant in terms of other properties except P concentration. In the face of salt stress, chlorophyll, phosphorus, potassium content and K Na-1 ratio of plants decreased while Ca and Na concentration increased. In all of the genotypes studied, the amount of Na accumulated in the above-ground parts of the plant increased with increasing salt doses, but the rate of increase was not the same in all genotypes.
Farklı Dönemlerde Biçilen Buğday+Çavdar Karışımı Hasılların Besin Madde İçerikleri ile Verim Özelliklerinin Karşılaştırılması
Comparison of Nutrient Contents and Yield Properties of Wheat+Rye Mix Forages Harvested in Different Periods
Yazar: Güney, Mehtap
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Buğday hasılı,çavdar hasılı,besin madde kompozisyonu ; Wheat forage,rye forage,nutrient composition,dry matter yield

Bu çalışma, Van ili Karagündüz köyü ekili arazisinde yetiştirilen buğday+çavdar karışımı hasılların besin madde kompozisyonu ile kuru madde (KM) ve organik madde (OM) verim özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, hasıllar iki farklı biçim zamanında hasat edilmiştir. İlk biçimde buğday hasılı sapa kalkma, çavdar hasılı ise çiçeklenme sonunda iken ikinci biçimde, buğday hasılı çiçeklenme sonunda olup çavdar hasılı ise hamur olum döneminde biçilmiştir. Her bir biçim döneminde, her parselde ekimi yapılmış buğday+çavdar hasılının 1m2’lik alanından 5’er tekrar olmak üzere toplamda 10 adet örnekleme yapılmıştır. Kuru madde, nötral deterjan lif (NDF) ve asit deterjan lif (ADF) içeriği, ilk biçime kıyasla ikinci biçim döneminde artarken, HP içeriği önemli düzeyde azalmıştır (P<0.001). Her bir m2’den alınan örneklerde, KM ve OM verimleri sırasıyla ikinci biçimde (7289.86; 6264.55) ilk biçimden (4929.21; 4228.28) oldukça yüksek düzeyde elde edilmiştir (P<0.001). Van koşullarında buğday ve çavdarın karışım halinde (buğday+çavdar) ekiminin yapılabileceği, ikinci biçim döneminde hasat edilmesinin hasılların verim özelliklerini artırabileceği sonucuna varılmıştır.

This study was carried out to determine the nutrient composition, dry matter (DM) and organic matter (OM) yield characteristics of wheat+rye mixture forage cultivated in Karagündüz village of Van province. In the study, the forages were harvested in two different time periods. In the harvest, wheat forage is at beaten track period, and rye forage is at the end of flowering, while in the second harvesting period, wheat forage is at the end of flowering, and rye forage is harvested during the dough period. In each harvesting period, a total of 10 sampling was done from the 1m2 area of wheat+rye forage, 5 repetitions. While the dry matter, neutral detergent fiber (NDF) and acid detergent fiber (ADF) content increased in the second harvest period compared to the first harvested, the crude protein (CP) content decreased (P<0.001). In samples taken from each m2, kg DM and OM yields were significantly higher than the first harvested (4929.21; 4228.28) in the second harvested period (7289.86; 6264.55), respectively (P<0.001). It was concluded that wheat and rye can be planted in mixture (wheat + rye) under the conditions of Van, and harvesting in the second harvest period may increase yield yields.
Yerel Beauveria bassiana ve Metarhizium anisopliae İzolatlarının Myzocallis coryli ve Corylobium avellanae Üzerindeki Etkinliği
The Effectiveness of the Isolates of Native Beauveria bassiana and Metarhizium anisopliae on Myzocallis coryli and Corylobium avellanae
Yazar: Karabörklü, Salih; Altın, Nedim
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Myzocallis coryli,Corylobium avellanae,Beauveria bassiana,Metarhizium anisopliae,hazelnut ; Fındık,Myzocallis coryli,Corylobium avellanae,Beauveria bassiana,Metarhizium anisopliae

Fındık yaprakbiti, Myzocallis coryli ve fındık yeşil afidi, Corylobium avellanae fındıkta zarar oluşturan böcekler arasında yer almaktadır. Bu çalışma, Beauveria bassiana ve Metarhizium anisopliae türü entomopatojen fungusların M. coryli ve C. avellanae üzerindeki öldürücü etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Laboratuvar çalışmalarında nimf ve erginlere 1x105 konidi ml-1 doz püskürtülmüş ve 7 gün boyunca denemeler takip edilmiştir. Uygulama süresi sonunda B. bassiana YK26, YK16, YK11 ve M. anisopliae YK45 izolatları sırasıyla M. coryli üzerinde %81.09, %73.24, 58.25 ve %52.45 oranlarında öldürücü etki göstermiştir. EPF izolatlarının C. avellanae üzerinde oldukça etkili oldukları görülmüş ve en etkili izolatlar %88.9, %96.75 ve %98.08 öldürme oranları ile B. bassiana YK26, YK11 ve M. anisopliae YK38 olmuştur. Arazi çalışmalarında ise B. bassiana ve M. anisopliae izolatları 1x106 konidi ml-1 konsantrasyonda M. coryli’ye uygulanmış ve en yüksek öldürme oranı %48.37 ile B. bassiana YK26 izolatında görülmüştür. Bu izolatı %44.69 ve %38.49 öldürme oranları ile B. bassiana YK16 ve M. anisopliae YK45 izolatları takip etmiştir. Yaprak bitleriyle mücadelede B. bassiana ve M. anisopliae izolatlarının kullanılabileceğine yönelik bulgular elde edilmiştir.

Filbert aphid, Myzocallis coryli and Hazelnut aphid, Corylobium avellanae are among the harmful insects for the hazelnut production. This study was carried out to determine the lethal effect of entomopathogenic fungi, Beauveria bassiana and Metarhizium anisopliae on M. coryli and C. avellanae. In laboratory application, 1x105 conidia ml-1 dose was sprayed to nymphs and adults and trials were evaluated after 7 days. At the end of the application period, B. bassiana YK26, YK16, YK11 and M. anisopliae YK45 isolates caused 81.09%, 73.24%, 58.25% and 52.45% mortality on M. coryli, respectively. EPF isolates were found to be highly effective on C. avellanae, and the most effective isolates were B. bassiana YK26, YK11 and M. anisopliae YK38 with 88.90%, 96.75% and 98.08% mortality rates. In field application, B. bassiana and M. anisopliae isolates were applied to M. coryli at a concentration of 1x106 conidia ml-1 and the highest mortality rate was observed in B. bassiana YK26 isolate with 48.37%. This isolate was followed by B. bassiana YK16 and M. anisopliae YK45 with 44.69% and 38.49% mortality rates, respectively. Results indicated that B. bassiana and M. anisopliae isolates can be used for controlling of these aphids.
Samsun İli Çayır ve Meralarında Bitki Çeşitliliğinin Orta Dereceli Tahribat Hipotezine Göre Otlatma ve Erozyon Faktörleri ile Test Edilmesi
The Testing of Plant Diversity in the Meadows and Pastures of Samsun Province for Grazing and Erosion Factors according to Intermediate Disturbance Hypothesis
Yazar: Sürmen, Mustafa; Yavuz, Tamer; Sürmen, Burak; İmamoğlu, Ali
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Botany ; Bitki Bilimi ; Disturbance,plant diversity,geostatistical ; Tahribat,Jeoistatistik,Bitki çeşitliliği

Erozyon ve otlatma çayır ve meralarda biyolojik çeşitliliği etkilyen önemli faktörler arasındadır.  Tahribat ile biyolojik çeşitlilik arasındaki ilişkinin olumsuz yönde olacağı düşünülse de bazı durumlarda biyoçeşitliliği arttırıcı etkisi bilinmektedir. Bu durum orta dereceli tahribat hipotezi ile açıklanmaktadır. Bu hipoteze göre tahribatın orta şiddette oldduğu durumlarda biyoçeşitliliğin daha yüksek olacağı savunulmuştur. Bu çalışmada toprak organik madde içeriği yönünden birbirine benzer olan Samsun ilinin çayır ve mera alanlarında yürütülmüştür. Erozyon ve otlatma şiddetine göre oluşturulan grupların bitki çeşitliliği hesaplanmış ve karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre bu iki tahribat faktörünün bitki çeşitliliğine etkisi ortaya konmuş ve özellikle otlatma şiddetinin orta dereceli olduğu grupta çeşitlilik indeksleri yüksek bulunmuştur. Erozyon için ise çeşitliliğin en yüksek olduğu grup şiddetli erozyonun gözlemlendiği çayır ve meralar olmuştur. Ayrıca Samsun İli’nde çayır ve mera olarak kullanılan arazilerin tamamını temsil eden alansal dağılım haritaları çizilmiş alanlar hakkında değerlendirmeler ortaya konmuştur.

Erosion and grazing are among the most important factors affecting biodiversity in meadows and pastures. However, although the relationship between disturbance and biodiversity is thought to be negative, in some cases, it is known to increase the biodiversity effect. This situation is explained by the intermediate disturbance hypothesis. According to this hypothesis, it is argued that biodiversity will be higher when the disturbance is moderate. This study was carried out in meadow and pasture areas in Samsun province, which are similar in terms of soil organic matter content. The biological diversity of the groups formed according to the erosion and grazing level were calculated and compared. According to the results obtained, the effect of these two disturbance factors on species diversity was revealed, and the diversity indexes were found to be high especially in the group where grazing intensity was moderate. For erosion, the most severely group was meadows and pastures, where severe erosion was observed. In addition, spatial distribution maps drawn on all of the lands used as meadows and pastures in Samsun Province have been evaluated.