hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Migrende Basagrisini Tetikleyici Ve Kötülestirici Faktörler
Precipitating and Aggravating Factors In Migraine Attack
Yazar: Yaman, Mehmet; Demırkıran, Mehmet Kemal; Oruç, Serdar
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Migraine,attack,precipitating and aggravating factors ; Migren,atak,tetikleyen ve kötülestiren faktörler

Amaç: Bu çalismada nöroloji polikliniginde migren tanisi alan hastalarda basagrisini tetikleyen ve kötülestiren  faktörlerin sikliginin arastirilmasi amaçlandi.  Yöntem: Iki yüz migren hastasi (37 aurali ve 163 aurasiz migren hastasi) degerlendirildi ve hastalarin tümü yari  yapilandirilmis bir form ile basagrisini tetikleyen ve kötülestiren faktörler yönünden sorgulandi. Aurali ve  aurasiz migren olgulari arasindaki farkliliklar istatistiksel olarak arastirildi.  Bulgular: Tüm olgularda stres, mental gerginlik, uykusuzluk, açlik, yorgunluk ve gürültü en sik rastlanan  tetikleyici faktörler olarak bulundu ve hem aurali hem de aurasiz migren olgularinda benzer oranlarda basagrisini  tetikledikleri bulundu. Okuma (p=0.013), seyahat (p=0.02), sigara (p

Purpose: The aim of the present study is to estimate the frequency of precipitating and aggravating factors of  migraine with and without aura in neurology outpatient clinic.  Methods: We evaluated 20 0 patients with migraine (37 with aura and 163 without aura). The questionnaire  inquired about the following precipitating and aggravating headache factors: stress, straining, menstruation,  reading, driving, lack of sleep, oversleeping, not eating on time, sleeping low pad, expedition, fatigue, specific  foods/drinks, alcohol, cigarette, drugs, head trauma, smell, light, noise, physical activity, sexual activity, cough,  bending over, neck movement, weather.  Results: The result of our study demonstrated that stress, straining, lack of sleep, not eating on time, fatigue and  noise trigger the migraine attacks (equally in with and without aura migraine) more than the other factors.  Reading (p=0.013), traveling (p=0.02), smoking (p
Dicle Üniversitesi Tip Fakültesi Hastanesinde 1999-2005 Yillari Arasindaki Inflamatuvar Barsak Hastalikli Olgularinin Degerlendirilmesi
The Evaluation Of Inflammatory Bowel Disease Cases In Dicle University Medical Faculty Hospital Between 1999 And 2005
Yazar: Balakan, Ozan; Kıdır, Veysel; Süner, Ali; Yalçın, Kendal
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Inflammatory bowel disease,ulcerative colitis,Crohn disease,epidemiology ; Inflamatuar barsak hastaligi,ü lseratif kolit,Crohn hastaligi,epidemiyoloji

Amaç: Inflamatuar barsak hastaligi (IBH), ülseratif kolit (ÜK) ve Crohn hastaligi (CH)’ni içeren gastrointestinal kanalin kronik inflamatuar bir hastaligidir. Bu çalismada, 1999-2005 yillari arasinda IBH tanisi alan hastalarin sosyodemografik özellikleri ve klinik özellikleri ile verilen tedavilerin incelenmesi amaçlandi. Gereç ve Yöntem: 1999-2005 yillari arasinda Dicle Üniversitesi Tip Fakültesi Gastroenteroloji Klinigi’ne basvuran IBH tanisi alan hastalar retrospektif olarak incelendi. Hastalarin yas ortalamasi, kadin-erkek orani, sigara kullanimi, hastaligin tipi, hastaligin yerlesim yeri tespit edildi. Hastalarda gelisen lokal ve sistemik komplikasyonlar, uygulanan tedavi tipleri ve cerrahi tedavi nedenleri degerlendirildi. Bulgular: Inflamatuar barsak hastaligi tanisi alan 42 hastadan; 36’si ÜK, 6’si CH idi (p

Aim: Inflammatory bowel disease (IBD) is a chronic gas trointestinal illness including ulcerative colitis (UC) and Crohn’s disease (CD). In this study, we aimed to investigate social–demographic and clinical features and management strategies in patients diagnosed as IBD between 1999-2005. Material and Method: We investigated the patients examined in Gastroenterology Clinic of Dicle University Faculty of Medicine in 1999-2005, retrospectively. Mean ages, female/male ratios, smoking, types of the diseases, localizations of the disease were determined. Local or systemic complications, treatment strategies and causes of surgical treatments were evaluated. Result: A total of 42 patients diagnosed as IBD, of which 36 were UC, 6 were CD (p
Interferon Tedavisi Ile Basarili Bir Sekilde Tedavi Edilen Bir Kabakulak Orsiepididimit Olgusu
A Case Report of Mumps Orchiepididymitis Treated Successfully With Alpha Interferon
Yazar: Peker, Erdal
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Mumps,orchiepididymitis,treatment,interferon ; Kabakulak,orsiepididimit,tedavi,interferon

Kabakulak genellikle kendi kendini sinirlayan bir hastalik olarak bilinmesine karsin özellikle adölesan ve genç eriskinlerde orsiepididimite neden oldugunda testiküler atrofi ve dolayisiyla infertilite ile sonuçlanabilmektedir. Yaygin kabul gören bir tedavi seçecegi olmamakla birlikte genelde kullanilan tedaviler genis etki spektrumlu antibiyotikler, analjezik-antienflamatuvar tedavi, testis elevasyonu ve testislere buz tatbik edilmesidir. Ancak tüm bu tedavilerin testis atrofisini engelleyememesi nedeniyle bu tedavilere ek olarak kullanilacak interferon tedavisinin testis atrofisini engelleyebilecegi belirtilmektedir (1). Bu yazida, 14 yasindaki erkek olguda kabakulak enfeksiyonundan yaklasik 1 hafta sonra gelisen orsiepididimit olgusunda testis atrofisi ve infertilite riskini en aza indirmek amaciyla 7 günlük interferon alfa (Roferon, Roche) tedavisi ile basarili bir sekilde tedavi edilen ve herhangi bir yan etki gelistirmeyen bir olgu sunuldu

Although mumps is known to be a self-limiting disease, it can result in testicular atrophy and infertility  when it causes orchiepididymitis as a complication in adolescents and young adults. Although not commonly  accepted treatment choices, generally used therapies include broad-spectrum antibiotics, analgesic-anti-inflammatory  drugs, elevation of testicles and rest. But since these therapies can not prevent the occurrence of testicular atrophy, it  is reported that additional interferon therapy may prevent testicular atrophy (1). In this case report, a 14 years old  boy having developed orchiepididymitis one week after mumps infection was presented who was treated with  interferon alpha (Roferon, Roche) for 7 days successfully and had no side effects
Inme Sonrasi Gelisen Ilaca Dirençli Jeneralize Nöbetlerde Gabapentin: Olgu sunumu
Gabapentin usage in generalized seizure occurred after stroke: Case report
Yazar: Koçer, Abdulkadir; Atakay, Selçuk; Eryılmaz, Mehmet; Dıkıcı, Süber
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Stroke, Seizure, Gabapentin ; nme, Nöbet, Gabapentin

Inme sonrasi nöbetler genellikle jeneralize tipte olup kolay kontrol altina alinirlar. Gabapentin parsiyel nöbetlerde sik kullanilan ekleme tedavi seçenegi olmakla birlikte bizim olgumuzda oldugu gibi jeneralize ve dirençli nöbetlerde bir seçenek olabilir. Bir anti-epileptik ilaç olarak Gabapentin’in güvenli olmasi, yan etkilerinin azligi ve etkinligi ile ilaca dirençli jeneralize epilepsilerde dahi ekleme tedavide bir seçenek olabilecegi hatirlanmalidir.

The seizures seen after stroke are usually generallized and easy to control. Though Gabapentin is a choice in add-on therapy of partial epilepsies, it may be a choice for generalized epilepsy problems as this case.It should be known that Gabapentin is an anti-epileptic drug whith less side effects, more efficaccy and as a choice of add-on therapy even drug resistant generalised epilepsies
Üç Kiz Çocukta Hipohidrotik Ektodermal Displazi
Hypohidrotic Ectodermal Dysplasia in Three Girls
Yazar: Sener, Serpil
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Hypohidrotic ectodermal dysplasia,female ; Hipohidrotik ektodermal displazi,kadin

Hipohidrotik ektodermal displazi olgularin neredeyse tamaminda X’e bagli resesif kalitim göstermektedir. Hastaligin temel bulgulari hipotrikoz, azalmis veya tümüyle kaybolmus terleme, kismi veya tam anodonti ile oldukça karakteristik bir yüz fizyonomisidir. Tasiyici kadinlarin yüzde onunda hastaligin kismi bulgulari mevcut olabilir. Bu makalede hipohidrotik ektodermal displazinin bulgularini kismen gösteren üç kiz olgu nadir görülmesinden dolayi sunulmaktadir

Hypohidrotic ectodermal dysplasia shows X-linked recessive inheritance in almost all cases. The main features are hypotrichosis, absent or reduced sweating, partial or total anodontia, and a highly characteristic facial physiognomy. Ten percent of female carriers may have partial expression of this disorder. This report presents three girls who have partial expression of hypohidrotic ectodermal dysplasia, because it is rarely seen
Bir Primer Lenfödem Olgusu
A Case of Primary Lymphedema
Yazar: Uzun, Hakan; Haznedaroglu, Ahmet; Ersözyar, Nese; Senses, Dursun Ali; Kocabay, Kenan
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Primary lymphedema classification,child ; Primer lenfödem siniflamasi,çocuk

Lenfödem, sivi, makromolekül ve hücreler içeren asiri kapiller filtratin kana geri geçisinde lenfatik sistemde bir yetmezlik olmasindan kaynaklanan ödem ya da doku sisligidir. Genellikle, Flariaz, cerrahi travma ya da enfeksiyon gibi durumlara ikincil olarak gelisir. Primer lenfödemde bir genetik yatkinlik oldugu düsünülmektedir. Sporadik veya kalitsal olabilir; lenfatik sistemin gelisimi veya islevinde bir sorundan kaynaklanmaktadir. Bu çalismada, bir alt ekstremitesinde primer lenfödem gelisimi olan on iki yasindaki bir kiz hasta sunulmaktadir. Lenfödem patogenezi ve siniflandirmasi kisaca gözden geçirilmektedir

Lymphedema is edema or tissue swelling resulting from failure of the lymphatic system to transport excess capillary filtrate containing liquid, macromolecules, and mobile cells back to the blood. It is usually secondary to filariasis, surgery, trauma, or infection. Primary lymphedema is thought to have a strong genetic component and arises from faulty development or function of the lymphatic system. It can be sporadic or inherited. In study a case of primary lymphedema in the left lower extremity in a 12 years old girl was presented. Pathogenesis and classification of primary lymphedema were briefly reviewed
Hipotiroidizm Ve Galaktoreli Bir Olguda Yalanci Hipofiz Kitlesinin Medikal Tedavi Ile Regresyonu
Regression Of Pseudo Hypophysial Mass By Medical Therapy In A Patient With Hypothyroidism And Galactore
Yazar: Tosun, Alptekin; Tosun², Salih
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 9 No. 3, 0
Anahtar kelimeler: Hypothyroidism,hyperprolactinemia,galactorea,MRI ; Hipotiroidizm,hiperprolaktinemi,galaktore,manyetik rezonans görüntüleme

Hiperprolaktinemi, hipotiroidizm hastalarinda görülebilmektedir. 24 yasinda bayan hasta amenore ve galaktore sikayetleri nedeniyle incelemeye alindi. Hastamizda prolaktin ve TSH degerlerinde artis mevcuttu. Ultrasonografik tetkikteyse tiroiditle uyumlu bulgular izlendi. Bilgisayarli tomografide gland üst konturunda ekspansiyon ve manyetik rezonans görüntülemede (MRG) hipofiz gland boyut ve kontrast fiksasyonunda artis mevcuttu. Medikal tedavi sonrasinda hormon degerlerinde ve MRG’d e gland sinyal intensitesinde normale dönüs saptandi. Geçirilmis tiroidite sekonder gelisen hipotiroidizm hipofizde hücre hiperplazisine neden olarak radyolojik incelemede yalanci adenom izlenimi verebilmektedir. Sonuç olarak primer hipotiroidizm ve hiperprolaktinemili olgularinda hipofiz gland boyutlarinda difüz artis mevcut ise cerrahi veya bromokriptin tedavisi öncesinde tiroid hormon replasmani tedavide ilk basamak olarak uygulanmali ve klinik, laboratuar ve radyolojik olarak takip edilmelidir. Dolayisiyla medikal tedavi bu tip hastalarda yeterli olabildigi göz önünde tutulmalidir

amenhorrea and galactorea had investigated. Prolactin and TSH levels were increased in our patient.  Ultrasonographic examination revealed thyroiditis. CT examination revealed expansion on superior contour of  gland and MRI showed increased size and contrast material fixation. After medical treatment hormone levels and  gland signal intensity on MRI back to normal. Hypothyroidism secondary thyroiditis resulted cell hyperplasia  and showed pseudoadenoma on radiological examination. In conclusion, on patients with primary  hypothyroidism and hyperprolactinemia although hypophysial gland dimensions increased, hormone theraphy  have to applied primary before surgery or bromocryptine therapy and pursued by clinical, laboratory and  radiological. Therefore medical treatment have considered in this disease
Abant İzzet Baysal üniversitesi Tıp Fakültesinde Uygulanan Deri Prik Testlerinin Sonuçları
Skin Prick Test Results in Abant Izzet Baysal University Medical School
Yazar: Talay, Fahrettin; Göksügür, Nadir; Yılmaz, Fahrettin; Kurt, Bahar
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 10 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Skin prick tests,asthma,allergic rhinitis ; Deri prik testleri,astım,allerjik rinit

Amaç: Bu çalışmada deri prik testlerinde saptanan aeroallerjenlerin dağılımı, bu allerjenlerin yaş grupları ve hastalık türü ile ilişkilerinin incelenmesi amaçlandı. Yöntem: Polikliniğimizde Ağustos 2004-Eylül 2006 tarihleri arasında deri prik testleri uygulanmış ve en az bir allerjene pozitiflik saptanan hastalar geriye dönük olarak incelendi. Bulgular: Bu çalışmadaki 168 kişinin 96’sı (%57) kadın, 72’si (%43) erkek olup yaş ortalaması 42.4 ± 16.7 (12–75) idi. Deri prik testlerinde en sık sırasıyla 119 (%71) kişide akarlara, 71 (%42) kişide mantarlara ve 61 (%36) kişide ot polenlerine karşı pozitiflik saptandı. Yaş ile ot polenlerine karşı pozitiflik arasında negatif korelasyon vardı (r= -212, p= 0.009). Astım + allerjik rinit (AR) olanlarda yalnızca AR olanlara göre hayvan epitelleri (p= 0.002) ve mantarlara (p

Aim: In this study, it was aimed to investigate the dispersion of aeroallergens, and the relationship of these allergens between age groups and types of allergic diseases Methods: The patients were evaluated retrospectively whom applied skin prick test between August 2004 and September 2006 at our clinic and found positive response to at least one allergen. Results: One hundred and sixty eight patients (72 male and 96 female) were recruited the study. Mean age was 42.4 ± 16.7 year (12–75). Positive response was determined in the skin prick tests against to house dust mites in 119 (71%), molds in 71 (42%), and grass pollens in 61 (36%) patients, respectively. Negative correlation was detected between age and grass pollens (r= -212, p= 0.009). Prevalence of allergy to the molds (p
Katarakt Cerrahisinde % 0,5 Levebupivakain Ve % 2 Lidokainin Retrobulbar Blok Anestezisinin Karşılaştırılması
Comparison of Retrobulbar Block Anesthesia with 0.5 % Levobupivacain  and 2% Lidocain in Cataract Surgery
Yazar: Aksu, Recep; Özkırış, Abdullah; Biçer, Cihangir; Tosun, Zeynep; Akın, Aynur; Boyacı, Adem
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 10 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Levobupivacain,lidocain,retro bulbar anesthesia,cataract ; Levobupivakaine,lidokaine,retrobulbar anestezi,katarakt

Amaç:Bu çalışmada, katarakt cerrahisinde retrobulbar anestezi için kullanılan lokal anestezik ajanlardan levobupivakain ile lidokainin etkinliklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntemler:Katarakt operasyonu yapılacak 30 olgu çalışmaya alındı. Hastalar 2 gruba ayrıldı. Grup I olgulara 5 ml levobupivakaine % 0.5 ve grup II olgulara ise 5 ml % 2 lidokaine ile retrobulbar anestezi için inferotemporal bölgeden verildi. Sensorial ve motor blok başlama ve bitiş zamanları kaydedildi. İntraoperatif ve postoperatif ağrı verbal ağrı scalası ile anestezi blok etkinliği 3 puanlı, hasta ve cerrah memnuniyeti 10 puanlı ve akinezi 13 puanlı skalada değerlendirildi. Olguların hemodinamik verileri ve görülen yan etkiler kaydedildi. Bulgular:Her iki grubun demografik özellikleri, cerrahi süre ve hemodinamik bulguları benzer iken levobupivakain verilen grupta motor blok ve sensoriyal blok süreleri daha uzun bulundu. Cerrah ve hasta memnuniyetleri ise yine levobupivakain verilen grupta lidokain verilen gruba göre daha iyiydi. Sonuç:Gözün katarakt cerrahisinde retrobulbar yöntemle levobupivakain anestezisi lidokain anestezisine göre daha iyi hasta ve cerrah memnuniyetini ve daha uzun süreli postoperatif dönem anestezisi sağlamaktadır

Aim: To compare the efficacy of retro bulbar block anesthesia with 0.5% levobupivacain and 2% lidocain in cataract surgery. Methods: 30 patients, who need cataract surgery, were included in the study. They were randomized into two groups; 5 ml levobupivacain 0.5 % 5 ml of 2 % lidocain was administered to inferotemporal region for retro bulbar block anesthesia respectively. Sensory and motor block initiation times were recorded. Efficacy of anesthesia were compared according to the intraoperative and postoperative pain perception with 3 point verbal pain scale, patient and surgeon satisfaction was measured with 10 point and akinesia was measured with 13 point scales. Hemodynamic data and side effects were recorded. Results: Demographic variables, duration of surgery and hemodynamic variables were similar in both groups. However, motor and sensory block times were longer and patient and surgeon satisfaction was better in the levobupivacain. Conclusion: Retro bulbar block anesthesia in cataract surgery with 0,5% levobupivacain served longer motor and sensory block times and better patient and surgeon satisfaction compared with 2% lidocain
İzole Anti-Hbc Pozitifliği Saptanan Hastaların Hepatit B Aşısına Karşı İmmün Yanıtlarının Değerlendirilmesi
Evaluation of Anti-Body Response of Anti-Hbc Only-Positive Patients to  Hepatitis-B Vaccine
Yazar: Özdemir, Davut; Yılmaz, Zeynep; Şencan, İrfan; Yıldırım, Mustafa; Küçükbayrak, Abdülkadir
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 10 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Hepatitis B,anti-HBc only,vaccination ; Hepatit B,izole anti-HBc,aşılama

Hepatit B için yüzey antijeni ve antikorunun negatif, yalnızca anti-HBc total pozitifliği olan hastalar ile zaman zaman karşılaşılmaktadır. Kliniğimizde Kasım 2000- Haziran 2004 tarihleri arasında hepatit belirteçleri araştırılan 767 hastadan 39’unda (%5,8) izole anti-HBc pozitifliği saptanmıştır. İzole anti-HBc pozitifliği saptanan hastaların 14’ü kadın, 25’i erkek olup, ortalama yaş 49.8±10.33 idi. Bu hastalara 0, 1 ve 6. aylarda rekombinant hepatit B virüs aşısı uygulandı. Her aşılamadan 1 ay sonra anti-HBs titresi kontrol edildi. Hepatit belirteçleri 3. kuşak ELİSA testi ile çalışıldı. Olguların 1’inde (% 2,6) HBeAg, 10’unda (%25,6) anti-HBe ve 3’ünde (%7,7) anti-HCV pozitifliği saptandı. Birinci aşıdan sonra 20 (% 51,2) hastada, 2. aşıdan sonra 31 hastada (%86,1) ve 3. aşıdan sonra 32 hastada (% 91,4) anti-HBs düzeyi ≥10 IU/L saptandı. 4 kişi 2. ve 3. aşılamaya katılmadı, 1 kişi 3. aşılamaya katılmadı. İki (% 5,1) olguda 3 doz aşılama sonrası yeterli bağışıklık sağlanamadı. Sonuç olarak izole anti-HBc pozitif olan kişilerde aşılama ile yüksek oranda koruyucu antikor titresi sağlanmıştır. Bu hastalarda doğrudan nükleik asid testleri yapmak yerine yalnızca aşıya yanıt oluşturmayan hastalarda bakılması ile önemli oranda tasarruf sağlanabilir

We sometimes meet some patients with HBsAg and anti-HBs negativity, and anti-HBc total positivity only. These patients are called as isolated anti-HBc positive. Thirty nine (5.80%) of total 767 patients applied to our outpatient clinic showed isolated anti-HBc positivity between November 2000-June 2004. Thirty nine patients were taken into study (14 female and 25 male). The mean age was 49,8±10.33. Patients were vaccinated with recombinant HBV vaccine at months 0, 1 and 6. Anti-HBs titers were performed after one month for each vaccination. Hepatitis markers were detected by third generation ELISA method. Among these subjects HBeAg, anti-HBe, and anti-HCV positivity were found in 1 (2,6%), 10 (25,6%) and 3 (7,7%) cases, respectively. The patient’s numbers whose Anti-HBs titers were detected ≥ 10 IU/L after first, second and third vaccination were 20 (51,2%) , 31 (86,1%) and 32 (91,4%) patients, respectively. Four of 39 patients were lost on second and third vaccination whereas one of them on third only. Immunity was insufficient (
Submandibular Bez Cerrahisi Sonrası Bilateral Subkonjuktival Hemoraji
Bilateral Subconjunctival Haemorrhage After Submandibular Gland  Surgery
Yazar: Erdurmuş, Mesut; Sert, Hüseyin; Yılmaz, Türker; Kurtaran, Hanifi
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 10 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: General anesthesia,bilateral subconjunctival haemorrhage ; Genel anestezi,bilateral subkonjunktival hemoraji

Genel anestezi altında yapılan göz dışı cerrahiler sonrası oküler komplikasyon gelişimi nadirdir. Bu komplikasyonlar, genellikle cerrahi sırasında travma veya gözün kapatılmamasına bağlı olarak gelişmektedir. Göz dışı ameliyatlar sonrası subkonjunktival hemoraji gelişimi ise oldukça nadirdir. Biz bu olgu sunumunda 15 yaşında genç bayan hastada genel anestezi altında submandibular sialosel eksizyonu sonrası gelişen bilateral subkonjunktival hemorajiyi rapor ettik

Ocular complications after non-ocular surgeries under general anesthesia are unusual. These complications commonly caused by perioperative trauma or unclosed eyes. Development of subconjunctival haemorrhage after non-ocular surgeries is quite rare. We reported bilateral subconjunctival haemorrhage after submandibular sialocele excision under general anesthesia in a 15-year-old female in this case presentation
Sol Atriyal Dev Miksoması olan Asemptomatik Hasta: Olgu Sunumu
Left Atrial Huge Myxoma with Asymptomatic Patient: Case Report
Yazar: Doğan, Ali; Zencir, Cemil; İnanç, Tuğrul; Günebakmaz, Özgür; Aksu, Recep; Özdoğru, İbrahim
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 10 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Atrial myxoma,cardiac tumor,asymptomatic patient ; Atriyal miksoma,kardiyak tümör,asemptomatik hasta

Miksomalar kalbin en sık görülen primer tümörleridir. Primer kardiyak miksomalar sıklıkla sol atriyumda yerleşirler. Genellikle miksomalar histopatolojik olarak benign kabul edilmelerine rağmen özellikle mitral kapak obstrüksiyonlarına ve serebrovasküler embolilere neden olabilirler. Miksomalar nadiren asemptomatiktir, özellikle de çok büyük boyutlarda iken semptomatik olurlar. 42 yaşında bayan hasta kliniğimize hafif nefes darlığı yakınması ile başvurdu. Ekokardiyografi ile sol atriyumda dev miksoma saptandı. Kitle cerrahi olarak çıkarıldı ve patolojik tanı miksoma ile uyumlu idi. Hasta dev sol atriyal miksomaya rağmen asemptomatik olması nedeni ile takdimi uygun bulundu

Myxoma is the most common primary tumor of the heart. The majority of myxomas are located in the left atrium. Although cardiac myxomas are histologically benign, they may be the source of emboli and cause intracardiac obstruction. Myxomas rarely remain asymptomatic, especially if they are large. A 42-year-old woman was admitted to our clinic with complaint of mild dyspnea. Echocardiography showed huge myxoma in left atrium. Surgery was performed and the mass was removed. Pathological examination demonstrated myxoma. We report a case of an asymptomatic huge left atrial myxoma