hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türk Tıp Tarihine İmtisal Bir Eser: Kafkas Cephe-i Harbinde Lekeli Humma
Türk Tıp Tarihine İmtisal Bir Eser: Kafkas Cephe-i Harbinde Lekeli Humma
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 18 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Kitap tanıtımı,Meriç Aybar,İbrahim Caner Türk

Dr. Server Kamil Tokgöz’ün 1917’de Sıvas’ta bastırdığı Doğu Anadolu ile Kafkas cephesindeki tifüs salgınını ve korunma çalışmalarını anlattığı kitapçığının tıpkıbasımı,1 çeviriyazısı ile birlikte yeniden yayımlanmıştır. Yeni yayını hazırlayanlar bu çalışmalarıyla ‘şu anda büyük bir boşluk yaşayan ve ilgi bekleyen tıp tarihi konularına araştırmacıların ilgisini yöneltip bu alandaki boşluğu doldurmayı da amaçla[dıklarını]’ belirtmişlerdir (Önsöz, s.8). Yayının giriş bölümünde (s. 12-22) Kafkas cephesinde görülen başlıca salgın hastalıklar (tifüs, humma-i racia, çiçek, kolera ve tifo) hakkında basit, ansiklopedik bilgiler verilmiştir. Bu kısa bölümler, Tevfik Sağlam’ın Büyük Harpte 3. Orduda Sıhhi Hizmet (1941) adlı raporundan alınan istatistiklerle tamamlanmıştır. Hastalıklar konusunda verilen bilgilerin çoğunun – bitlere karşı DDT ve benzeri maddeler kullanılması önerisi, gibi – miadı geçmiştir. Doğruluğu araştırılmadan, ‘5 yaşından küçük çocuklar tifoya dirençlidir’ benzeri cümlelerin kullanılması da yanlış olmuştur.2

Dr. Server Kamil Tokgöz’ün 1917’de Sıvas’ta bastırdığı Doğu Anadolu ile Kafkas cephesindeki tifüs salgınını ve korunma çalışmalarını anlattığı kitapçığının tıpkıbasımı,1 çeviriyazısı ile birlikte yeniden yayımlanmıştır. Yeni yayını hazırlayanlar bu çalışmalarıyla ‘şu anda büyük bir boşluk yaşayan ve ilgi bekleyen tıp tarihi konularına araştırmacıların ilgisini yöneltip bu alandaki boşluğu doldurmayı da amaçla[dıklarını]’ belirtmişlerdir (Önsöz, s.8). Yayının giriş bölümünde (s. 12-22) Kafkas cephesinde görülen başlıca salgın hastalıklar (tifüs, humma-i racia, çiçek, kolera ve tifo) hakkında basit, ansiklopedik bilgiler verilmiştir. Bu kısa bölümler, Tevfik Sağlam’ın Büyük Harpte 3. Orduda Sıhhi Hizmet (1941) adlı raporundan alınan istatistiklerle tamamlanmıştır. Hastalıklar konusunda verilen bilgilerin çoğunun – bitlere karşı DDT ve benzeri maddeler kullanılması önerisi, gibi – miadı geçmiştir. Doğruluğu araştırılmadan, ‘5 yaşından küçük çocuklar tifoya dirençlidir’ benzeri cümlelerin kullanılması da yanlış olmuştur.2
Türkiye’de sivil veteriner hekimliği eğitiminin başlangıcı konusunda bazı tespitler
On the beginnings of veterinary education in Turkey
Yazar: Tan, Seda
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: sivil veteriner hekimliği,eğitim,Osmanlı Devleti,Askeri veteriner hekimlik,baytar sınıfı,Türkiye ; Military veterinary medicine,civilian veterinary medicine,education,Ottoman State,veterinary class,Turkey

Türk askeri veteriner hekimliği eğitimi, üzerinebirçok kapsamlı araştırma ve inceleme yapılmış, gerek başlangıç gerekse gelişimsafhaları oldukça iyi tespit edilmiş bir alandır. Buna karşılık, Türk sivilveteriner hekimliği tarihi konusundaki çalışmalar daha sınırlı kalmıştır.Belirsizliğini koruyan noktaları, ilkine nispetle çoktur. Ele alınan çalışma, bualandaki boşluğu doldurmak hedefiyle hazırlanmıştır. Çalışmanın konusu, Osmanlıdöneminde hayvancılıkla uğraşan sivil halka yönelik veteriner hekimliği hizmetisunacak mülkiye baytarlarının yetiştirilmesidir. Birinci el niteliğindeki arşivvesikaları kullanılarak ordu çatısı şekillenen sivil eğitimin başlangıç sürecive mezunlar hakkındaki ilk yasal düzenlemelerin netleştirilmesi amaçlanmaktadır.

Turkish military veterinary training is a fieldthat has been extensively researched, and both its beginnings and developmentphases are well narrated. Studies on the history of Turkish civilian veterinarymedicine are, however, limited and there are still several issues that need tobe elucidated. This present study aims to fill this gap with new archivalmaterial, by focusing on the education of the Ottoman veterinarians whoprovided veterinary services to the civilian population engaged in animalhusbandry. It will try to clarify the beginning of civil veterinary educationthat took shape in the army, and the first legal regulations about thegraduates.
Simyadan Kimyaya Osmanlı İmparatorluğunda Teknoloji
From Alchemy to Chemistry: Technology in the Ottoman Empire
Yazar: Elmacı, İrfan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Deney,kimya,Lavoisier,simya,teknik,teknoloji,Osmanlı İmparatorluğu. ; Experiment,chemistry,Lavoisier,alchemy,technique,technology,the Ottoman Empire

Modern kimya, element temeline dayanan ve gelişmiş araç-gereçlerleyapılan hassas deneyler sonucunda ulaşılan teorilerle gelişimini veyeniliklerini sürdüren bir bilim dalıdır. Element temelli kimya biliminingelişmesi için bilimsel düşünceyi teknoloji ile bir araya getirmek gerekmiştir. Bu makalede kimya tarihi teknoloji odaklı olarak elealınmakta ve bilim dışı düşüncelerin bilimsel düşüncelerle çürütülmesisürecinde teknolojinin önemi ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu bağlamdaöncelikle ‘simya çağı’ ele alınmış, ardından modern kimyanın ortaya çıkışıirdelenerek simyadan kimyaya geçişte teknolojinin tesiri belirlenmiştir. Sonolarak Osmanlı kimyasının durumu Avrupa ile karşılaştırmalı olarak teknolojitemelinde incelenmiştir. Osmanlılarda, her ne kadar modern kimyayı tanıtankitaplar Avrupa dillerinden tercüme edilmiş, eğitim kurumlarında, hastanelerdeve diğer bazı devlet kurumlarında laboratuvarlar kurulmuş ise de,bilim-teknoloji-araştırma sacayakları bir araya getirilemediği için, teknoloji,Avrupa olduğu gibi kimya biliminin gelişimine önayak olamamıştır.

Modern chemistry is based on the concept ofchemical element. It progresses through theories developed by sensitiveexperiments. Technology played a prominent role to obtain the scientificknowledge needed by modern chemistry which highly depends on experimentalresearch and the use of technical equipment. Because of this, it is necessaryto combine science and technology to produce scientific knowledge. This articletreats the role of technology in the history of chemistry. It approaches the ‘periodof alchemy’ historically and tries to reveal how scientific knowledge hasinvalidated the non-scientific thoughts. The impact of technology on the evolutionof alchemy to chemistry is emphasized. Then, chemical knowledge available inthe Ottoman Empire is examined. It is argued that despite the introduction ofmodern chemical knowledge to the Empire through the translation of Europeanchemistry books and the establishment of chemical laboratories in educationalinstitutions, hospitals and some other state institutions, new chemical knowledgewas not produced due to the lack of science-technology-research amalgamation asit was the case in the development of modern chemistry in Europe.
“Mecnuna ne urulur, ne sövülür!”: Mazhar Osman ve yönetilemeyen bimarhaneler
“Neither beat, nor curse at the mad!”: Mazhar Osman and the (mis)management of mental asylums
Yazar: Artvinli, Fatih
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Mazhar Osman,history of medicine,history of psychiatry,mental hospital,mental asylum,Ottoman history ; Mazhar Osman,tıp tarihi,psikiyatri tarihi,akıl hastanesi,bimarhane,Osmanlı tarihi.

Türkiye’de modern psikiyatri ve ruh sağlığı denilince ilk akla gelen isimMazhar Osman (Uzman)’ın kaleme aldığı çok sayıda kitap ve makalebulunmaktadır. Yazarın az bilinen telif eserlerinden birisi de Bimarhanelerinİdaresi Hakkında Nesâyih başlıklı, 22 sayfalık kitapçıktır. Sıhhiye MüdüriyetiUmumiyesi tarafından 1914 yılında yayımlanan kitapçık, dönemin psikiyatrianlayışı, bimarhane yönetimi ve hastaların bakımına ilişkin önemli tespit veeleştiriler içermektedir. Mazhar Osman’ın bu kitapçığı yazdığı ve yayımladığıyıllarda Osmanlı Devleti’nin hâlihazırdaki en önemli üç akıl hastanesi olanToptaşı, Edirne ve Manisa Bimarhanelerinde gerek yönetim gerekse hastabakımı açısından ciddi sorunlar yaşanmakta ve bunların bir kısmı basınayansımaktadır. Mazhar Osman’ın aynı zamanda Toptaşı Bimarhanesiyönetimine talip olduğu bir dönemde kaleme aldığı kitapçıktaki eleştiri veöneriler, bu açıdan tarihsel öneme sahiptir. Kitapçıkta bimarhanelerin yönetimive hastaların bakımı için yapılması gerekenler 39 madde halinde özetlenmiştir.Bu makalenin amacı, Bimarhanelerin İdaresi Hakkında Nesâyih başlıklı özgünve üzerinde çalışılmamış metni tanıtmak, dönemin diğer bilgi ve belgelerieşliğinde incelemek ve tartışmaktır.

There are many books and articles written by Mazhar Osman(Uzman), the first and the most renowned figure in the field of modernpsychiatry and mental health in Turkey. The 22-page pamphlet with the title Bimarhanelerin İdaresi Hakkında Nesâyih (Adviceson the Management of Mental Asylums) is one of the less known worksof the author. The pamphlet, published in 1914 by the General Directorate ofHealth, includes valuable information, findings and notices about thepsychiatric paradigms of the time, management of mental asylums and care of thepatients. There were serious problems in the management and patient care of themost important three mental asylums in the Ottoman Empire, namely Toptaşı,Edirne and Manisa mental asylums. Daily newspapers addressed some of theseproblems. Mazhar Osman wrote this pamphlet and criticized the management ofToptaşı Mental Asylum in a period when he wished to become its headphysician.His critique and advices can better be discussed in this historical context.Things to do for a better management and care of patients were listed as 39articles in the pamphlet. The aim of this article is to introduce, examine, anddiscuss this original and unstudied text, Adviceson the Management of Mental Asylums, in light of other primary and secondary sources.
Osmanlı ziraat dergilerinden bir örnek: Ekinci
Ekinci: An Ottoman journal for agriculture
Yazar: Demir, Kenan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Ekinci,iktisadi kalkınma,Osmanlı Devleti,süreli yayınlar,ziraat ; Agriculture,Ekinci,Ottoman Empire,periodicals,economic development

Osmanlı Devleti’nde modernleşme ile birliktegörülmeye başlanan kurumlardan biri de gazetelerdir. II. Mahmud’un giriştiğimodernleşme hareketlerini halka duyurmak amacıyla yayımlanan Takvim-i Vakayi’den sonra gazeteleryaygınlaşmaya başlamıştır. Osmanlı, iktisaden bir ziraat memleketi olmasınedeniyle ülkede ziraatın kalkındırılması amaç edinilmiş, ziraatıngeliştirilmesi için halkın ziraat bilgisi arttırılmak istenmiştir. OsmanlıDevleti’nin mali bürokratları ve ziraat uzmanları, çiftçilerin zirai bilgiseviyesini artırmak amacıyla dergi çıkarmaya yönelmişlerdir. Ziraatdergilerinin yayımlanmasıyla ülkenin önemli servet kaynağı olan ziraatingeliştirilmesi hedeflenmiş, bu doğrultuda çiftçilere modern ziraat yöntemleri tanıtılmıştır.Osmanlı Devleti’nde gazetelerin ortaya çıkmasıyla birlikte sektörel yayınlar dagörülmüş, 1880 senesinde ülkenin ilk ziraat dergisi Vasıta-ı Servet yayınlamıştır. Bu yayından sonra devlet ve özelgirişimciler tarafından birçok ziraat dergisi çıkarılmıştır. Bu çalışmadaOsmanlı Devleti’nde yayımlanan ziraat dergilerinden olan Ekinci dergisinin içeriği ve yayın politikası tanıtılmıştır.

Newspapers in theOttoman Empire emerged in the 19th century under the supervision ofthe state as a part of the modernisation enterprises. Following the publicationof official Takvim-i Vakayi (Calendarof Events) in 1831 by Sultan Mahmud II, aiming to promulgate his reform policy,journals gradually increased in popularity. Since the economy was based on agriculture, Ottomanbureaucrats envisaged to increase the technical knowledge of the populace inorder to improve agricultural production. Thus, both bureaucrats andagricultural experts embarked on publishing agricultural journals for thefarmers. The publication of agricultural magazines was conceived as a media forthe instruction of farmers in modern agricultural methods. The firstagricultural magazine, Vasıta-ı Servet(Means for Wealth) was published in 1880. After this first attempt, otheragricultural journals were successively published both by public institutionsand private entrepreneurs. In this study, theshort-lived journal Ekinci (TheCultivator), which appeared in the years 1913-14, will be introduced with alist of contents of its 15 issues.
Müderris Tevfik [Subaşı], 1879-1954
Professor Tevfik [Subaşı], 1879-1954
Yazar: Baltacıoğlu, Ali Yusuf
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Tevfik Subaşı,Darülfünun,Faculty of Science,Atatürk University Reformation,Teaching of physics,Faculty of Science ; Tevfik Subaşı,Darülfünun,Fizik eğitimi,Fen Fakültesi,Atatürk Üniversite Reformu,Fen Fakültesi

TevfikSubaşı, 1910-1933 yılları arasında Darülfünun Fünun / Fen Fakültesi’nde fizikdersleri vermiş bir fizik hocasıdır. Darülfünun Fünun Şubesi’nin RiyaziyyatKısmı’ndan (Matematik Bölümü) mezun olduktan sonra Maarif-i Umumiye Nezareti’nde çalışmaya başlamıştır (1902).Meclis-i Kebir-i Maarif Başkanı ve Darülfünun Fizik Müderrisi Sait[Gelenbevioğlu]’nun dikkatini çekerek Darülfünun Fizik Muallim Muavinliği’negetirilmiş olmalıdır (1910). Kısa süre sonra, bilgisini arttırmak için Paris’e Sorbonne Üniversitesi’negönderilmiştir. Türkiye’de döndükten sonra, Salih Zeki’nin asistanlığınıyapmış, 1919’da müderrisliğe yükseltilmiştir. İnas Darülfünunu’nda da Fizik derslerivermiştir. “1933 Üniversite Reformu”kapsamında işine son verilen öğretim üyeleri arasındadır. 23 yıl hocalıktansonra, önce açığa alınmış daha sonra re’sen emekliye sevk edilmiştir. Geçiminisağlamak için ortaöğretim kurumlarında öğretmenlik yapmıştır. Tevfik Şubaşı’nın DarülfünunFen/Fünun Fakültesi Mecmuası’nda 1916-1931 yılları arasında çeviri vetelif olmak üzere 24 makalesi yayımlanmıştır. Fizik-i Umumi adlıeseri (iki cilt) 1916-1928 yılları arasında birçok kez basılmıştır.

TevfikSubaşı was a professor of physics who taught at the Darülfünun’s Faculty ofScience at Istanbul from 1910 to 1933. Graduated from the ‘Mathematics Section’of the said faculty, Tevfik started his career at the Ministry of Education (1902).Thanks to the initiatives of Sait Gelenbevioğlu, professor physics at theDarülfünun, he was appointed assistant professor in physics to the Faculty ofScience in 1910. Soon after, he left for Paris to improve his knowledge at La Sorbonne. When back, he became assistantto Salih Zeki, professor of mathematics, and was promoted professor in 1919. Healso taught physics at the İnas Darülfünunu, the ‘University for Girls”. Helost his position at the University Reformation of 1933 when the Darülfünun wasabolished, and he was put to retirement after 23 years of service as aprofessor. He became a high school teacher to earn his life. Tevfik  Subaşı authored 24 articles that werepublished in the journal of the Darülfünun’s Faculty of Science (Fen/FünunFakültesi Mecmuası) between 1916-1931. His two-volume textbook on physics (Fizik-iUmumi, 2 vols.) saw many editions between 1916-1928.
Osmanlı’da Savaş ve Spor Topuzları
Ottoman War and Sport Maces
Yazar: Acar, Mehmet Şinasi; Özveri, Murat
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Topuz,gürz,şeşper,salık,tören topuzu,savaş topuzu,spor topuzu,gada,kuvvet antrenmanı,Sultan IV. Murad ; Mace,macebell,chain mace,ceremonial mace,war mace,sport mace,gada,strength training,Sultan IV. Murad

Topuz bir yakın dövüş silahıdır. Ateşli silahlarınicadından önce vurucu, ezici ve parçalayıcı bir saldırı silahı olarak süvarilerve piyadeler tarafından kullanılmıştır. Kısaca “bir sapın ucunda yer alangülle” olarak tanımlanabilir. Silah olarak kullanımı dışında hükümdarlıksimgesi ve spor amaçlı olarak da kullanılmıştır. Ağır topuz kaldırmak vesavaşta beceriyle kullanmak, eski Türklerde yiğitlik göstergesiydi. Gazneliler,Selçuklular ve Beylikler dönemlerinde ve daha sonra Osmanlıların ilk yıllarındatopuz önemli bir savaş aracıydı. Bu makale topuzun tarihsel gelişimini kısacatanıttıktan sonra, Osmanlı Türkiyesi’nde, Hindistan’da, Iran’da ve Japonya’datörenlerde, savaşta ve sportif faaliyetlerde kullanılan topuzları tarihselgörsel malzeme eşliğinde inceleyecektir. Makale, sportif bir faaliyet olaraktopuz kaldıran Osmanlı sultanları ve topuz imal eden ustalar hakkında da bilgiverecektir.

Mace is a close-quarter fighting weapon. Before the invention of firearms it hasbeen used in both infantry and cavalry as a striking and smashing weapon. It may basically be describedas “a ball-shaped head atthe tip of a handle”. Other than its usage as a weapon, mace has been used as asymbol of authority and as a sport equipment. Lifting heavy maces and/or usingmaces skillfully in wars had been considered as a heroic accomplishment among theancient Turks. In Ghaznavid, Seljuk, and Beylik periods, as well as in the early Ottoman period, mace was an importantmilitary weapon. The present paper, after briefly introducing the historicaldevelopment of maces, will examine the maces used in ceremonies, wars and sportive activities as based onhistorical visual material in Ottoman Turkey, Iran, India and Japan. It willalso give information about mace-lifting of sultans as an athleticaccomplishment and about mace-makers.
Oswaldus Crollius und Daniel Sennert im frühneuzeitlichen Istanbul – Studien zur Rezeption des Paracelsismus im Werk des osmanischen Artzes Salih b. Nasrullah ibn Sallum alHalabi
Oswaldus Crollius und Daniel Sennert im frühneuzeitlichen Istanbul – Studien zur Rezeption des Paracelsismus im Werk des osmanischen Artzes Salih b. Nasrullah ibn Sallum alHalabi
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Kitap tanıtımı,Natalia Bachour,Artzes Salih

Zürih Üniversitesi’nde öğretim görevlisi (wissenschaftliche Mitarbeiterin) olan Natalia Bachour, 2010 yılında Heidelberg Üniversitesi’nde tamamladığı eczacılık tarihi Ph.D. (Promotion) tezinde, 1 erken yeniçağ Avrupa’sının iyatrokimya akımının çeviriler yoluyla Türkiye’ye girişini ve hekimbaşı Salih bin Nasrullah ibn Sallum el-Halebi / el-Arabi (ö. 1669) çevresindeki oluşumunu değerlendirmiştir. Temel eğitimi farmakoloji olan Dr. Bachour, Arapça, Latince ve Türkçe birincil kaynakları kullanarak ‘Osmanlı Paracelsizmi’ konusunda bilinen ve yazılanlardan daha farklı sonuçlara varmıştır. Yazar, çalışmasını 2017 yılı içinde İngilizce bir makalede güncelleyerek özetlemiştir

Zürih Üniversitesi’nde öğretim görevlisi (wissenschaftliche Mitarbeiterin) olan Natalia Bachour, 2010 yılında Heidelberg Üniversitesi’nde tamamladığı eczacılık tarihi Ph.D. (Promotion) tezinde, 1 erken yeniçağ Avrupa’sının iyatrokimya akımının çeviriler yoluyla Türkiye’ye girişini ve hekimbaşı Salih bin Nasrullah ibn Sallum el-Halebi / el-Arabi (ö. 1669) çevresindeki oluşumunu değerlendirmiştir. Temel eğitimi farmakoloji olan Dr. Bachour, Arapça, Latince ve Türkçe birincil kaynakları kullanarak ‘Osmanlı Paracelsizmi’ konusunda bilinen ve yazılanlardan daha farklı sonuçlara varmıştır. Yazar, çalışmasını 2017 yılı içinde İngilizce bir makalede güncelleyerek özetlemiştir
Yirminci Yüzyıl Başında Osmanlı Donanması İçin Makineci ve Gemici Çıraklarının Yetiştirilmesi
Training of Mechanics and Seamen Apprentices in the Ottoman Navy in Early 20th Century
Yazar: Geçili, Derya
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: gemici,Makineci,çırak eğitimi,Osmanlı donanması ; Mechanics,seamen,apprentice training,Ottoman navy

Osmanlı Devleti,donanmasındaki yetersizlikler, on sekizinci yüzyılda fark etmeye başlamıştır.Denizlerde Batı ile rekabet edebilmek için Avrupa’daki gelişmeleri takip etmekgerekiyordu. Bu hedef doğrultusunda, hem tersanenin modernleştirilmesi içinuzmanlar getirildi hem de Batı ülkelerinden gemiler satın alındı. Osmanlıdonanmasının gelişebilmesi için gösterilen bütün bu gayretler güçlükleri deberaberinde getirmişti.  En önemli sorun,modern gemilerin yapım ve kullanımında görevlendirilecek bilgili personel veteknik eleman yetersizliğiydi. Bu eksikliğin giderilmesi için tersanelerde vegemilerde görev alacak makineci ve gemici çıraklarının yetiştirilmesine kararverildi. Çırakların görevlerini doğru bir şekilde yapabilmesi ve gemilerdeyapılan hatalara engel olabilmek amacıyla önce Makineci Çırak Okulu, bir yılsonra da Gemici Çırak Okulu açıldı. Bu meslek okulları için hazırlanannizamnamelere ve talimatnamelere göre öğrencilerin hem sınıfta hem de gemilerdeeğitim almaları öngörüldü. Bu makalede, Makineci ve Gemici Çırak Okullarınaöğrencilerin kabulü ve aldıkları eğitim incelenmiştir.

Ottoman authoritiesbecame aware about the deficiencies of the Ottoman navy in the18thcentury. From then on, work was undertaken to modernize the navy in order toenable the Ottoman State to compete with Western powers in the seas. Expertswere recruited to modernize the shipyards; new ships were constructed andpurchased from Western countries. Efforts to modernize the Ottoman navy werenot devoid of difficulties. The most important problem was the lack ofpersonnel endowed with technical knowledge to build and use the modern ships.It was decided that mechanics and sailors should be trained in schools beforebeing employed in the ships and shipyards. Thus, the School for MechanicsApprentices (MakineciÇırak Okulu) and the School forSeamen Apprentices (GemiciÇırak Okulu) opened in 1914 and1915 respectively. According to the regulations and ordinances of these navalvocational schools, the students would be trained both in the classroom and onboard of ships. The present article aims to study the training of the mechanicsapprentices and the seamen apprentices in the early 20th centuryTurkey.
Türkiye’de Kimya Biliminin Mikrotarih Araştırmalarına Giriş
Türkiye’de Kimya Biliminin Mikrotarih Araştırmalarına Giriş
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 19 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Kimya tarihi

Prof.Dr. Emre Dölen, hazırladığı yeni biyo-bibliyografikyayın dizisi içinde, bir kısmını daha önce Türkiye’de kimya eğitimi veüniversite tarihi konularındaki kapsamlı çalışmaları içinde tanıttığıkimyacıları ayrı monografilerde incelemektedir. Dizinin ilk kitabı veterinerhekim olarak başladığı meslek yaşamını kimya ile bütünleştiren Ord.Prof. FazlıFaik Yeğül üzerinedir. Kimyagerler, Cumhuriyet öncesinde yaşam bilimleri(eczacılık, tıp, veterinerlik) eğitimi aldıktan sonra kimyaya yöneldikleriiçin, dizinin ilk kitabı için Fazlı Faik Yeğül’ün seçilmesi dönemin birkarakteristiğini tanımamıza yardımcı olmuştur.

Prof.Dr. Emre Dölen, hazırladığı yeni biyo-bibliyografikyayın dizisi içinde, bir kısmını daha önce Türkiye’de kimya eğitimi veüniversite tarihi konularındaki kapsamlı çalışmaları içinde tanıttığıkimyacıları ayrı monografilerde incelemektedir. Dizinin ilk kitabı veterinerhekim olarak başladığı meslek yaşamını kimya ile bütünleştiren Ord.Prof. FazlıFaik Yeğül üzerinedir. Kimyagerler, Cumhuriyet öncesinde yaşam bilimleri(eczacılık, tıp, veterinerlik) eğitimi aldıktan sonra kimyaya yöneldikleriiçin, dizinin ilk kitabı için Fazlı Faik Yeğül’ün seçilmesi dönemin birkarakteristiğini tanımamıza yardımcı olmuştur.