hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Üretimi Öngörülen Bazı Önemli Armut Çeşitlerinin Derim Sonrası Fizyolojisi Üzerinde Araştırmalar-2 (Passa Crassane)
Studies on Postharvest Physiology of Some Important Pear Cultivars Recommended for Commercial Production-2 (Passa Crassane)
Yazar: Özelkök, İsmet Sözer; Ertan, Ümit; Büyükyılmaz, Mustafa
Dergi: Bahçe, Vol. 20 No. 1-2, 1991
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Pear,Postharvest Physiology,Passa Crassane ; Armut,Derim Sonrası Fizyolojisi,Passa Crassane

1984 ve 1986 yıllarında yapılan çalışmalarla önemli armut çeşitlerinden ülkemizin çeşitli ekolojileri için üretimi öngörülen Passa Crassane’nin yöresel derim olumu, depolanabilme kapasitesi ve yeme olumu özellikleri; meyve eti sertliği, toplam suda eriyebilir maddeler (TSEM), zemin rengi, pH ve titre edilebilir asitlik, nişasta (iyot) testi ve kalite durumlarına göre incelenmiştir. 1984 yılında 3 ve 1986 yılında 2 kez derim yapılmış ve bunların tarihleri de Eylül ve Ekim sonu arasında yer almıştır. Nişasta (iyot) testi derim olumunun saptanmasında yeterli olurken meyve eti sertliği ve TSEM değerleri de nişastanın %75’i şekere dönüşmüş (No:7) olup bu evrede meyve eti sertliği 5.9-6.3 kg (13-14 Ib) ve TSEM değerleri ise %15-16’dır. 0℃’de normal depolama koşullarında 4-5 ay kadar saklanabilen Passa Crassane meyveleri Şubat sonuna kadar depoda kalabilmekte, daha uzun depolama ise Fungal çürümeleri, kabuk yanıklığını ve öz çökmesini arttırmakta, çeşide özgü önemli bir fizyolojik bozukluk olan iç kahverengileşmesini hızlandırarak meyvelerin kalitesini düşürmektedir.

Harvest maturity studies coupled with storage capacities and delayed ripening properties were conducted in 1984 and 1986 on Passa Crassane pear variety recommended for commercial production for several ecologies of the country. Evaluations were based on flesh firmness, soluble solids (SS), ground color, pH, titratable acidity, major pigment content of the skin, starch disappearance (iodine test), and quality criteria. Three harvests in 1984 and two in 1986 were made and their times ranged between end of September and end of October. Starch (iodine) test was found to be very practical and dependable which could be singly applicable in determining harvest maturity. Resh firmness and SS were complimentary. At ideal harvest maturity, the iodine test scale no:7 which coincides with 75% starch disappearance and firmness at 5.9-6.3 kg (13-14 lb), SS to be 15-16% are required for long-term storage. At 0℃ under normal conventional storage system with 90-95% RH, the maximum storage period is 4-5 months. Longer storage is restricted by excessive fruit rot, scald, core breakdown and, most important of all, by internal browning, a varietal physiological disorder causing unmarketability.
Üzüm Çeşitlerinde (Vitis vinifera L.) Çekirdeksizliğin Kalıtımı
Inheritance of Seedlessness of Grape Cultivars (Vitis vinifera L.)
Yazar: Barış, Cemal; Gürnil, Kâmil
Dergi: Bahçe, Vol. 20 No. 1-2, 1991
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Üzüm,Vitis vinifera L.,Çekirdeksiz,Kalıtım ; Grape,Vitis vinifera L.,Seedless,Inheritance

Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enstitüsünde ele alınan bu araştırma ile üzüm çeşitlerinde (Vitis vinifera L.) stenospermik çekirdeksizliğin kalıtımı üzerinde çalışılmıştır. 22 muhtelif sofralık çekirdekli çeşitle stenospermokarpik tipteki (Sultani tipi) üç çekirdeksiz çeşit melezlenmiş ve 2371 F₁ ferdinden veri alınmıştır. F₁’lerin çekirdekli veya çekirdeksiz olarak ayırımında meyve çekirdeklerinin çimlenme durumuna bakılmış, çekirdekleri hiç çimlenmeyenler çekirdeksiz olarak tasnif edilmiştir. Bu sınıflamaya göre 1229 adet çekirdekli; 1142 adet çekirdeksiz fert tespit edilmiş ve döllerin dağılımı 1:1 oranına uyum sağlamıştır. Elde edilen bulgular stenospermik çekirdeksizliğin tek allel gen çifti tarafından kontrol edilen dominant bir vasıf olduğunu göstermektedir.

Seedless grapes have played an ever-increasing role in their share of the world markets. Therefore, breeding for now seedless grapes has been main purpose of the vine breeders. Although there is a rather long experience in this subject, the inheritance of seed lessness is not clear. First of all, the definition of "seedless" is a variable concept covering many types and degrees of seed abortion. Depending on the subjective classification of seeded and seedless progeny, which differed from researcher-to-researcher inheritance of seed lessness has been postulated both dominant and recessive. This study was carried out in Tekirdağ. By crossing 22 different seeded table grapes with 3 seedless varieties. 1229 seeded, and 1142 seedless F₁ progeny was obtained. Segregation of the hybrids confirmed to the 1:1 ratio. Seeded and seedless classification was made according to the seed germination tests. Individuals had aborted seeds with no germination were selected as seedless. According to the results, distribution of the seeded and seedless progeny supported the conclusion that seed lessness was dominant and controlled by one allel gene pair.
Samsun’da Yetiştirilen Deveci Armutları Üzerine NAA, NAD, Carbaryl ve Elle Seyreltme Uygulamalarının Etkileri
Effects of NAA, NAD, Carbaryl and Hand Thinning Application on "Deveci" Pear Cultivar Grown in Samsun
Yazar: Kurnaz, Şükriye; Özcan, Muharrem; Kopuzoğlu, Neriman; Demirsoy, Hüsnü
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Samsun,Deveci Armut,NAA,NAD,Carbaryl,Elle Seyreltme ; Samsun,Deveci Pear,NAA,NAD,Carbaryl,Hand Dilution

Bu araştırmada 1990-1991 yıllarında Samsun’da yetiştirilen Deveci armutlarında çiçek ve meyve seyreltmesi amacıyla NAA (Naftelen Asetik Asit) NAD (Naftelen Aset Amid) ve Carbaryl (Naphthyl N-methylcarbamate) uygulamaları yapılmıştır. Denemelerde NAA ve NAD’in 10, 20 ve 30 ppm, Carbaryl’in 1990 yılında 500, 750 ve 1000 ppm, 1991 yılında 500, 1000 ve 1500 ppm’lik konsantrasyonları kullanılmıştır. Ayrıca haziran dökümünden sonra %50, %70 ve %90 meyve seyreltmesi olacak şekilde elle seyreltme yapılmış ve sonuçları kimyasal uygulamalarıyla karşılaştırılmıştır. Meyve seyreltmesi üzerine 1000 ppm’lik Carbaryl uygulaması en iyi etkiyi yapmıştır. Elle seyreltme ve Carbaryl uygulamaları meyve ağırlığı, hacmi, eni, boyu ve meyve eti sertliğini artırmıştır.

In this research during the 1990-1991 growing season, the following chemical fruit thinning treatments were applied to the pear cv. Deveci at three weeks after full bloom: NAD and NAA (10, 20 or 30 ppm), Carbaryl (500, 750 or 1000 ppm in 1990 and 500, 1000 or 1500 ppm in 1991). The hand thinning was also carried out the rates of 50%, 70% or 90%, and the results of hand thinning were compared to their chemical thinning, and without thinning. The best chemical fruit dunning effect was obtained by 1000 ppm Carbaryl. Fruit weight, volume, width, length, flesh firmness was increased, compared with the controls, following treatments either hand thinning and Carbaryl.
Quince-C Anacına Yapılan Yenidünya Aşılarında, Aşı Başarısının Saptanması
Determination of Budding Success in Liquates Budded on Quince-C Rootstock
Yazar: Polat, Atila Aytekin; Kaşka, Nurettin
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Quince-C Anacı,Yenidünya,Aşı ; Quince-C Rootstock,Loquat,Graft

Araştırmada, Akko-13 ve Armut Şekilli (Ekotip-2) yenidünya çeşitleri, Quince-C ve yenidünya çöğür anaçlarına T, Yama ve Yonga aşı metotları ile aşılanmışlardır. Yenidünya çöğür anacı üzerine yapılan aşıların, Quince-C anacı üzerine yapılanlara göre daha yüksek aşı başarısı verdiği belirlenmiştir. Bu oranlar sırasıyla, %70.42 ve %56.67’dir. T, yama ve yonga aşılar, sırasıyla %61.25, %6337, %65.00 oranlarında aşı başarısı vermiştir.

In tins study, Akko-13 and Armut Şekilli (Ekotip-2) loquat cultivars were budded on Quince-C and loquat seedlings with T, patch and chip buddings. It was found that buddings on loquat seedlings (70.42%) were more successful than the ones on Quince-C (56.67%). The bud take was 61.25% on T, 63.37% on patch, and 65.00% on chip buddings.
Bazı Domates Çeşitlerinde Hasat Öncesi Ethrel, Hasat Sonrası Ethrel, Kalsiyum Karpit ve Potasyum Permanganat Uygulamalarının Olgunlaşma Üzerine Etkileri
Effects of Preharvest Treatments of Ethrel and Postharvest Treatments of Ethrel, Calcium Carbide and Potassium Permanganate on Ripening of Some Tomato Varieties
Yazar: Kaynaş, Kenan; Sürmeli, Nurten; Türkeş, Nesrin
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Domates,Hasat Öncesi,Ethrel,Hasat Sonrası,Kalsiyum Karpit ; Tomato,Preharvest,Ethrel,Postharvest,Calcium Carbide,Potassium Permanganate

Bu çalışma, 1989 yılında Yalova koşullarında yetiştirilen Tobol ve Riogrande domates çeşitlerinde hasat öncesi ethrel, hasat sonrası ethrel, kalsiyum karpit ve potasyum permanganat (KMnO₄) uygulamalarının olgunlaşma üzerine etkilerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Hasattan önce 125 ppm, 250 ppm ve 500 ppm dozlarında ethrel uygulamasıyla kontrole göre doza ve çeşide bağlı olarak 7-10 gün erken olgunlaşma saptanmıştır. Doz yükseldikçe olgunlaşan meyve oranı artmış ve Riogrande çeşidi Tobol çeşidine göre uygulamalara daha duyarlı bulunmuştur. Hasattan sonra aynı dozlarda daldırma şeklinde ethrel uygulamasıyla Tobol çeşidinde 5-6 gün, Riogrande çeşidinde 10-12 gün erken olgunlaşma saptanmıştır. Hasattan sonra kalsiyum karpit uygulamalarında ethrel uygulamalarına benzer sonuç elde edilmiştir. Hasattan sonra %2 ve %4 dozlarında KMnO₄ kullanımıyla olgunlaştırma 2-5 gün geciktirilmiştir.

This study has involved two tomato varieties namely Tobol and Riogrande grown in Yalova in 1989. That has been planned to investigate the effects of pre or postharvest treatments of ethrel and postharvest treatments of calcium carbide and potassium permanganate on fruit ripening. Ethrel application at 125 ppm, 250 ppm, and 500 ppm shortened ripening period by 8 or 10 days compared to control depending on doses and varieties at pre harvest stage. Fruit ripened rate increased with increased in doses of ethrel. Fruits of Riogrande variety was more sensitive to ethrel application than Tobol variety. Ethrel dipping and calcium carbide treatments at the same doses at postharvest stage shortened ripening period by 5 or 6 days in Tobol variety and by 10-12 days in Riogrande variety. Potassium permanganate treatments delayed the ripening by 2 or 5 days depending on doses and varieties at postharvest stage.
Marmara Bölgesi Zeytin Çeşitlerinin Pomolojik Özellikleri Üzerinde Çalışmalar
Studies on Pomological Characteristics of Olive Cultivars Grown in the Marmara Region
Yazar: Kaynaş, Nilüfer; Sütçü, Ali Rıza; Fidan, Ali Ekber
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Marmara Bölgesi,Zeytin,Pomoloji ; Marmara Region,Olive,Pomology

Bu çalışma 1986 ve 1988 yıllarında Marmara Bölgesinde yetiştirilmekte olan Gemlik, Samanlı, Karamürsel su, Edinciksu ve Çelebi zeytin çeşitlerinin morfolojik ve pomolojik özelliklerini saptamak amacıyla ele alınmıştır. Her çeşide ait ağaç morfolojileri gözlenmiş, seçilen ağaçlardan alınan yaprak, çiçek, meyve ve çekirdek örneklerinde yapılan gözlem ve ölçümlerden çeşitlerin pomolojik tanımlamaları yapılmıştır.

This study was carried out between the years of 1986 to 1988 in order to determine morphological and pomological characteristics of Gemlik, Samanlı, Edinciksu, Karamürsel su and Çelebi olive cultivars grown in the Marmara Region. The morphological characteristics of the trees were observed for each cultivar, and from these trees samples of leaves, fruits and stone were collected and examined. The morphological characteristics of the trees and the pomological characteristics of fruits were determined.
Aliso Çilek Çeşidinde Bazı Yetiştirme Ortamlarının Bitki Gelişimi Üzerine Etkileri
Effects of Some Growing Media on the Growth of Strawberry (Fragaria × ananassa Duch.) cv. Aliso
Yazar: Bolat, İbrahim; Güleryüz, Muharrem; Pırlak, Lütfi
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Aliso Çilek,Yetiştirme,Bitki Gelişimi,Fragaria × ananassa Duch. cv Aliso ; Aliso Strawberry,Cultivation,Plant Development,Fragaria × ananassa Duch. cv. Aliso

Bu çalışma, 1992 yılında, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümünde yürütülmüştür. Denemede, Aliso çilek çeşidinde farklı yetiştirme ortamlarının bitkinin toprak altı ve toprak üstü organlarının gelişimine ve fide verimi üzerine etkileri araştırılmıştır. Bitkilerde en fazla primer kök sayısına torf ortamında (36.00 adet) ve en fazla primer kök uzunluğuna perlit-torf ortamında rastlanırken (27.15 cm), en gelişmiş kılcal kök uzunluğunun (22.75 cm) ise perlit + çifttik gübresi ortamında meydana geldiği tespit edilmiştir. Bitkilerde en fazla kol uzunluğu (180.66 cm), bitki başına en fazla fide sayısı (29.50 adet/bitki) ve kol başına en fazla fide sayısının volkan tüfü + torf ortamında (4.83 adet fide/kol) olduğu bulunmuştur. Diğer taraftan, en fazla yaprak alanı torf (116.00 cm²) ve en fazla taze ağırlık artışı volkan tüfü + torf ortamında (%39.00) meydana gelmiştir.

This study was carried out at Atatürk University, College of Agriculture, Department of Horticulture in Erzurum in 1992. The effects of various growing media on development of above and underground parts of plant and on production of crowns were investigated. The maximum number (36.00 per plant) and length (27.25 cm) of primer roots, and the longest (22.75 cm) of hairy roots obtained in peat, perlite + peal (1:1) and perlite + manure (2:1) media, respectively. On the other hand, the longest runner (180.66 cm), the highest number of crowns per plant (29.50) and per runner (4.83) occurred at pumice (volcanic ash) + peat (1:1). The leaf area (116.00 cm²) and the fresh weight were the highest at peat and pumice + peat medium, respectively.
Doğu Marmara Bölgesinde Yetişen Akça Armutlarında Klon Seleksiyonu
Clonal Selection of Akça Pear Grown in the Eastern Marmara Region
Yazar: Büyükyılmaz, Mustafa; Bulagay, Ali Nihat; Burak, Masum
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Doğu Marmara Bölgesi,Klon Seleksiyonu,Akça Armut ; Eastern Marmara Region,Clonal Selection,Akça Pear

Yerli kültür çeşitlerimizden Akça armudu özellikle Marmara ve Ege Bölgelerinde uzun yıllardan beri ve çok miktarda yetiştirilmekte ve çeşitli formları bulunmaktadır. Bu çalışma ile ilk aşamada Marmara Bölge sinde 5 ilin 11 ilçesinde Akça armudu yetiştirilen köylerde 1981-1982 yıllarında tarama yapılmış ve kontrol olarak ele alınan Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsündeki Akça armudundan farklı olabilecek 15 tip tespit edilmiştir. İkinci aşamada 1984 yılında Yalova’da aynı ekolojide bu tiplerle kurulan Seleksiyon-2 deneme bahçesinde 1988-1992 yılları arasında 5 yıl süre ile fenolojik gözlemler yapılmış, pomolojik veriler alınmış ve ağaç gelişimi incelenmiştir. Tipler verim, meyve İriliği ve erkencilik özellikleri itibariyle, değiştirilmiş "Tartılı Derecelendirme” yöntemi ile değerlendirilmiştir. Buna göre AK-4105 no.lu tip ilk sırayı almış, bunu AK-3401 ve AK-4103 no.lu tipler takip etmiş, AK-4107 ve AK-4104 no.lu tipler ilk beş sırada yer almışlardır.

Native pear cultivar Akça has been widely growing in the Marmara and Aegean Regions of Turkey for a long period of time. In the first step of this study a sur vey was made in villages of 11 counties of 5 provinces of the Marmara Region in 1981-1982 and 15 types of Akça pear were determined for their probable differences from the Akça pear used as Control grown at the Atatürk Central Horticultural Research Institute. In the second step a variety trial orchard was established with those 15 types and the Control at the same ecological area of Yalova in 1984. Phonological observations were made, pomological data were obtained and shape and vigor of trees were observed in 1988-1992. Data were evaluated by using modified "Weighted-Rankit" method based on the parameters of yield, fruit size and earliness considered for evaluation. As a result, type AK-4105 to ok the first place followed by types AK-3401, AK-4103, AK-4107 and AK-4104.
Marmara Bölgesinde Vişne (Prunus cerasus L.) Çeşit Adaptasyonu-1
Sour Cherry (Prunus cerasus L.) Variety Trial in The Marmara Region-1
Yazar: Burak, Masum; Öz, Fahrettin; Fidan, Filiz
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Marmara Bölgesi,Vişne,Prunus cerasus L.,Adaptasyon ; Marmara Region,Sour Cherry,Prunus cerasus L.,Adaptation

Bu çalışmada 3 yabancı vişne çeşidi ile seleksiyon-2 kademesinde ümitvar olarak seçilmiş olan 5 Kütahya Vişnesi (Prunus cerasus L.) tipinin fenolojik, pomolojik ve teknolojik özellikleri belirlenerek Marmara Bölgesi için üstün özelliklere sahip çeşitlerin seçilmesi amaçlanmıştır. Toplam 12 özellik üzerinde çalışılmış ve bunların 8 tanesi çeşit seçiminde esas alınmıştır. Ele alınan 8 özellik verim, meyve eti/sap + çekirdek oranı şıra randımanı, şıra rengi, tat, SÇKM/Asit Oranı, irilik ve albeni olarak sıralanmıştır. Değiştirilmiş "Tartılı Derecelendirme" yöntemi kullanılarak yapılan derecelendirmede Kütahya vişnesinin 1355 ve 1310 no.lu tipleri ümitvar olarak seçilmiştir.

This study was carried out in order to determine the phenological, pomological and technological characters of 3 foreign and 5 clone of Kütahya sour cherry (Prunus cerasus L.) cultivars and to select the best types or cultivars for Marmara Region. On the study totally 12 characteristics were examined and 8 of them were taken into account as the se lection criteria. These criteria were; yield, flesh/stone ratio, juice content, juice color, flavor, soluble solids/titratable acidity, fruit size and attractiveness. By using "Weighted Rankit" method based on the relative scores, two types of Kütahya sour cherry cultivar namely 1355 and 1310 were selected as the most promising types for processing industry.
Bazı Önemli Elma Çeşitlerinin Normal ve Kontrollü Atmosferde Depolanmaları Üzerinde Karşılaştırmalı Araştırmalar-1 (Akıcı Sistem)
Comparative Studies on the Effect of Normal and Controlled Atmosphere Storage Conditions on Some Important Apple Cultivars-1 (Flow System)
Yazar: Ertan, Ümit; Özelkök, İsmet Sözer; Kaynaş, Kenan; Öz, Fahrettin
Dergi: Bahçe, Vol. 21 No. 1-2, 1992
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Elma,Kontrollü Atmosfer,Depolama,Akıcı Sistem ; Apple,Controlled Atmosphere,Storage,Flow System

Bu çalışma Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsünde 1979/1980 ve 1981/1982 saklama mevsimlerinde, NA (Normal atmosfer) ve KA (Kontrollü atmosfer) saklama yöntemlerinin Starking Delicious ve Golden Delicious çeşitlerinin saklama potansiyelleri üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Dokuz aylık saklama süresince 3 aylık zaman periyotlarında meyvelerin SÇKM, meyve eti sertliği, klorofil, antosiyanin, titre edilebilir toplam asillik ve şeker içerikleri ile ağırlıklarında meydana gelen değişimler incelenmiştir. Ayrıca elmaların saklama potansiyelleri, meyvelerin 20℃’ye aktarıldıktan sonraki solunum hızlarının izlenmesi suretiyle saptanmaya çalışılmıştır. Deneme sonuçları KA yönteminin meyvenin eşlemeli (syncronised) olgunlaşma modelini değiştirerek, uzun süreli depolamadan doğabilecek kalite riskini azaltmak suretiyle her iki çeşidin de saklama süresinin 9 aya kadar uzayabileceğini göstermiştir.

This study, which was carried out at Yalova Atatürk Central Horticultural Research Institute during storage periods of 1979/1980 and 1981/1982, aimed the effect of normal (NA) and controlled atmosphere (CA) conditions on storage potential of Starking Delicious and Golden Delicious apples. During nine-months storage at 0℃ soluble so lids, flesh firmness, chlorophyll, anthocyanin intensities, titretable acidity and sugar contents of fruits were investigated at 3-month intervals. In addition, storage potentials of fruits were examined by transferring the fruits to 20℃ where their respiratory behaviors were closely followed. Results indicated the fact that CA condition can extend the storage life of fruits up to 9 months without appreciable loss thus the synchronized ripening model was converted and risk in quality losses due to extended storage was highly minimized.
Derimden Sonra Uygulanan Bazı Kimyasal Maddelerin Yafa Portakalı Muhafazasına Etkisi
Effects of Some Postharvest Chemical Treatments on the Storage of Jaffa Oranges
Yazar: Dündar, Ömür
Dergi: Bahçe, Vol. 22 No. 1-2, 1993
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering (Other) ; Ziraat Mühendisliği (Diğer) ; Derim,Kimyasal Madde,Yafa Portakalı,Muhafaza ; Chemical Substance,Jaffa Orange,Preservation

Bu çalışmada, standart portakal çeşitlerimizden Yafa'nın muhafazası üzerine bazı kimyasal maddelerin etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla optimal derim zamanında derilen portakallar Benlate (500 ppm), Metalaxyl (200 ppm), Thiabendazole (1000 ppm), 2,4D (200 ppm) ve Thiabendazole + 2,4D gibi kimyasal maddelere bandırılmıştır. Bir gün vantilasyonla kurutulan meyveler teker teker difenilli kâğıtlara sarılarak ambalajlanmış, 4℃ sıcaklık ve %85-90 oransal nem içeren mekanik soğutmalı depolarda muhafazaya alınmıştır. Muhafaza periyodu içinde belirli aralıklarla alınan meyve örneklerinde çeşitli fiziksel ve kimyasal analizler yapılmış ve muhafaza sırasında ortaya çıkan fizyolojik ve fungal nedenli bozulmalar saptanmıştır. Yafa portakallarına derimden sonra yapılan ilaçlamalardan 2,4D ve TBZ olumlu sonuç vermiştir. 4℃ sıcaklık %85-90 oransal nemde bu portakallar 4 ay pazarlanabilir durumda muhafaza edilmişlerdir.

In this study, effects of some postharvest chemical treatments on the storage of Jaffa oranges were investigated. This purpose, oranges that harvested optimal harvest time were dipped Benlate (500 ppm), Metalaxyl (200 ppm), Thiabendazole (1000 ppm), 2,4 D (200 ppm), Thiabendazole + 2,4 D and water. Dried oranges with fan for a day were wrapped by diphenyl impregnated paper one by one. Wrapped oranges were stored in refrigerated storage room 4℃ and 85-90% relative humidity. At certain intervals during the storage period, fruit samples were taken from different treatments and various physical and chemical analysis were carried out. In addition to the analysis, physiological and fungi caused deterioration and decays were noted. 2,4 D and Thiabendazole treatments were successful than other postharvest chemical treatments on Jaffa oranges. These oranges could be stored in 4℃ and 85-90% 4 months after harvest without losing much of its quality.