2023 CUMHURBAŞKANLIĞI VE PARLAMENTO SEÇİMLERİ: MUHALİF SEÇMENİN MUHALEFETLE İMTİHANI
2023 Presidential and Parliamentary Elections in Turkey: Challenging the Allegiance of Dissidents to the Opposition
Yazar: Mete, Muhammet Derviş
Dergi: Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 4, 2023
Anahtar kelimeler: Political Sociology ; Siyaset Sosyolojisi ; 2023 Cumhurbaşkanlığı ve Parlamento Seçimleri,Cumhur İttifakı,Millet İttifakı,Altılı Masa,Muhalefet Sorunu ; 2023 Presidential and Parliamentary Elections,the Table of Six,People’s Alliance,Nation Alliance,The Opposition Problem

Cumhurbaşkanlığı ve parlamento seçimlerinde Millet İttifakı adı altında birleşen muhalefete karşı Erdoğan, Cumhuriyetin 100. yıldönümünde ve belki de Cumhuriyet tarihinin en önemli seçimlerinden zaferle ayrılmayı bilmiştir. Birbirine benzemeyen altı siyasi partinin tek bir çatı altında ve ortak bir amaç uğruna bir araya gelmesi, Türk demokrasi tarihi adına bir zenginlik olsa da bu çaba, tarihinin en yorgun, kırılgan ve güçsüz olduğu dönemde dahi iktidarı devirebilmeleri için yeterli olmamıştır. Kurulan ittifaklar, oluşturulan Altılı Masa koalisyonu, aday belirleme süreci, ekonomik kriz ve seçim arifesinde gerçekleşen yıkıcı deprem, seçim gündemini oluşturan ana meselelerdir. Muhalefet, başta ortak aday belirleme konusu olmak üzere, seçim süreci boyunca bir dizi hata yapmaktan kaçınamamış ve bunun neticesinde gittikçe otoriterleşme eğilimi gösteren ve yoksulluk, yolsuzluk ve yasaklarla mücadele hedefinden önemli ölçüde sapma gösteren mevcut iktidarın hem Cumhurbaşkanlığı hem de parlamento seçimlerini kazanmasına engel olamamıştır. Bu makalede, şartlar neredeyse AKP’nin iktidara gelmesinden önceki dönemle aynı olmasına rağmen, muhalefetin seçimleri kaybetmesinde rol oynayan başat faktörlere odaklanmayı amaçlıyoruz.

Despite facing formidable opposition, which had united as the Nation Alliance, Erdoğan emerged victorious in the 2023 Presidential and parliamentary elections, marking a historic win on the Republic's 100th anniversary and one of the most significant events in its history. Despite the coming together of six dissimilar political parties under a single umbrella and towards a shared objective, which could be regarded as an enrichment of our democracy, this concerted endeavor has proved inadequate in toppling the incumbent government, even amidst the most fatigued, vulnerable, and enfeebled phase in its history.  The formed alliances, the establishment of the Table of Six Coalition, the candidate selection process, the economic crisis, and the destructive earthquake on the eve of the election campaign process are the main issues shaping the electoral agenda. The opposition, throughout the election process, has been unable to avoid a series of mistakes, particularly regarding the selection of a joint candidate, resulting in the incumbent government, which has shown an increasingly authoritarian tendency and deviated significantly from its goals of combating poverty, corruption, and restrictions, ultimately winning both the Presidential and parliamentary elections. In this article, our aim is to focus on the predominant factors that contributed to the opposition's electoral defeat, despite the conditions being almost the same as the period before AKP came to power.