hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Genel İşlem Koşullarının Kişilik Hakkı Kapsamında Değerlendirilmesi
Genel İşlem Koşullarının Kişilik Hakkı Kapsamında Değerlendirilmesi
Yazar: Görgeç, Başak
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 19 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: genel işlem koşulları,kişilik hakkı,sözleşme özgürlüğü

Çalışmamız 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile tüm sözleşmelerde uygulama alanı bulan genel işlem koşullarının kişilik hakkı kapsamında de-ğerlendirilmesine ilişkindir. Kural olarak sözleşme tarafları sözleşme hü- kümlerini belirlemede özgür olsalar da sözleşme özgürlüğünün sınırlandırıl- dığı durumlar mevcuttur. Bu sınırlar arasında yerini alan genel işlem koşulları, bir sözleşme yapılırken düzenleyenin, ileride çok sayıda benzer sözleşme- de kullanmak üzere, önceden ve tek başına hazırladığı ve karşı tarafa sunduğu sözleşme hükümleri olarak tanımlanmaktadır. Sözleşme özgürlüğünün bir diğer sınırı ise kişilik hakkı tarafından çizilmektedir. Taraflar, sözleşme hü- kümleri ile birbirlerinin kişilik hakkını ihlal edemezler. Bir sözleşmede yer alan hüküm, taraflardan birinin kişilik hakkını ihlal ederken aynı zamanda genel işlem koşulu kapsamında da yer alabilir. Bu durumda kişilik hakkının ihlaline ilişkin yaptırımın mı genel işlem koşullarına ilişkin yaptırımların mıuygulanacağı konusu gündeme gelir.

Çalışmamız 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ile tüm sözleşmelerde uygulama alanı bulan genel işlem koşullarının kişilik hakkı kapsamında de-ğerlendirilmesine ilişkindir. Kural olarak sözleşme tarafları sözleşme hü- kümlerini belirlemede özgür olsalar da sözleşme özgürlüğünün sınırlandırıl- dığı durumlar mevcuttur. Bu sınırlar arasında yerini alan genel işlem koşulları, bir sözleşme yapılırken düzenleyenin, ileride çok sayıda benzer sözleşme- de kullanmak üzere, önceden ve tek başına hazırladığı ve karşı tarafa sunduğu sözleşme hükümleri olarak tanımlanmaktadır. Sözleşme özgürlüğünün bir diğer sınırı ise kişilik hakkı tarafından çizilmektedir. Taraflar, sözleşme hü- kümleri ile birbirlerinin kişilik hakkını ihlal edemezler. Bir sözleşmede yer alan hüküm, taraflardan birinin kişilik hakkını ihlal ederken aynı zamanda genel işlem koşulu kapsamında da yer alabilir. Bu durumda kişilik hakkının ihlaline ilişkin yaptırımın mı genel işlem koşullarına ilişkin yaptırımların mıuygulanacağı konusu gündeme gelir.
Yabancılık Unsuru Taşıyan Fı̇nansal Kı̇ralama (Leasing) Sözleşmelerı̇nde Yetkı̇lı̇ Mahkeme
Yabancılık Unsuru Taşıyan Fı̇nansal Kı̇ralama (Leasing) Sözleşmelerı̇nde Yetkı̇lı̇ Mahkeme
Yazar: Acun, Merve
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 19 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Milletlerarası finansal kiralama sözleşmesi,yetkili mahkeme,milletlerarası usul hukuku

Gelişen ekonomi ve ticaret hayatının getirdikleri ile birlikte, sınır ötesi faaliyetlerin sayısı giderek artmaktadır. Bu faaliyetlerde kullanılan pek çok sözleşme olup, bunların içinde finansal kiralama sözleşmesi de yer almakta- dır. . Sözleşmenin uluslararası boyutlu olarak kurulabilmesi, sözleşme konu- sunun teknolojik ürünlerden oluşabilmesi, satın almaya oranla daha az bedel ödenmesi gibi etkenler, finansal kiralama sözleşmesinin uygulamada daha çok tercih edilmesine sebebiyet vermektedir. Finansal kiralama sözleşmesi karmaşık bir yapıya sahip olduğundan, yabancılık unsuru içeren finansal kiralama sözleşmelerinde yetkili mahkemenin tespit edilmesinde sorunlar yaşanabilmektedir. Çünkü, bu tespitin yapılabilmesi için sözleşmeye uygula- nacak hukukun da bilinmesi gerektiği durumlarla karşılaşılabilinir. Özellikle bu durum genel yetkili mahkemede dava açılma imkanı olmayan hallerde özel yetkili mahkemelerde açılacak davalarda kendini göstermektedir. Şüp- hesiz ki, bu konuda yapılan hatalar, tarafların gereksiz masraf yapmalarına, emek ve zaman kayıpları yaşamalarına sebebiyet verecektir. Bu nedenle, yabancılık unsuru taşıyan finansal kiralama sözleşmelerinde yetkili mahke- me konusu makalede incelenmiştir.

Gelişen ekonomi ve ticaret hayatının getirdikleri ile birlikte, sınır ötesi faaliyetlerin sayısı giderek artmaktadır. Bu faaliyetlerde kullanılan pek çok sözleşme olup, bunların içinde finansal kiralama sözleşmesi de yer almakta- dır. . Sözleşmenin uluslararası boyutlu olarak kurulabilmesi, sözleşme konu- sunun teknolojik ürünlerden oluşabilmesi, satın almaya oranla daha az bedel ödenmesi gibi etkenler, finansal kiralama sözleşmesinin uygulamada daha çok tercih edilmesine sebebiyet vermektedir. Finansal kiralama sözleşmesi karmaşık bir yapıya sahip olduğundan, yabancılık unsuru içeren finansal kiralama sözleşmelerinde yetkili mahkemenin tespit edilmesinde sorunlar yaşanabilmektedir. Çünkü, bu tespitin yapılabilmesi için sözleşmeye uygula- nacak hukukun da bilinmesi gerektiği durumlarla karşılaşılabilinir. Özellikle bu durum genel yetkili mahkemede dava açılma imkanı olmayan hallerde özel yetkili mahkemelerde açılacak davalarda kendini göstermektedir. Şüp- hesiz ki, bu konuda yapılan hatalar, tarafların gereksiz masraf yapmalarına, emek ve zaman kayıpları yaşamalarına sebebiyet verecektir. Bu nedenle, yabancılık unsuru taşıyan finansal kiralama sözleşmelerinde yetkili mahke- me konusu makalede incelenmiştir.
Ticari İşletme ve Tacir Kavramları ile İlgili 6102 Sayılı Ticaret Kanunu Hükümlerinin Değerlendirilmesi
Ticari İşletme ve Tacir Kavramları ile İlgili 6102 Sayılı Ticaret Kanunu Hükümlerinin Değerlendirilmesi
Yazar: Karahan, Sami
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Ticari işletme,tacir

Ticari işletme kavramı, ticaret hukukunun merkez kavramıdır. Ticari hüküm, ti- cari yargı, ticaret unvanı, ticari vekil, ticaret sicili gibi pek çok kavram ticari işletmeden hareketle tanımlanmıştır. Yeni Türk Ticaret Kanunu da ticari işletmeyi tanımlayarak 6762 sayılı Ticaret Kanunu dönemindeki sorunları gidermek istemiştir. Ancak, yapılan tanımlama başarılı değildir. Belirsizlik, esas itibariyle TK.15 hükmünün aynen korunmasından ve TK.11 ile TK.15 arasında bir uyum sağlanmamış olmasından kaynaklanmaktadır. Kanaatimizce bu durum, ya esnafı tanımlayan TK.15 hükmünün tamamen kaldırılmasıyla ya da TK.11 hükmü esas alınarak, TK.11 hükmüyle çelişen ifadelerin değiştirilmesiyle ve “ticari olmayan işletme, esnaf işletmesidir” mantığıyla giderilebilir.

Ticari işletme kavramı, ticaret hukukunun merkez kavramıdır. Ticari hüküm, ti- cari yargı, ticaret unvanı, ticari vekil, ticaret sicili gibi pek çok kavram ticari işletmeden hareketle tanımlanmıştır. Yeni Türk Ticaret Kanunu da ticari işletmeyi tanımlayarak 6762 sayılı Ticaret Kanunu dönemindeki sorunları gidermek istemiştir. Ancak, yapılan tanımlama başarılı değildir. Belirsizlik, esas itibariyle TK.15 hükmünün aynen korunmasından ve TK.11 ile TK.15 arasında bir uyum sağlanmamış olmasından kaynaklanmaktadır. Kanaatimizce bu durum, ya esnafı tanımlayan TK.15 hükmünün tamamen kaldırılmasıyla ya da TK.11 hükmü esas alınarak, TK.11 hükmüyle çelişen ifadelerin değiştirilmesiyle ve “ticari olmayan işletme, esnaf işletmesidir” mantığıyla giderilebilir.
Ticari Satım Sözleşmelerinde Satıcının Ayıba Karşı Tekeffül Borcu ve Bu Bağlamda 6102 Sayılı TTK. m. 18/III Hükmünün Değerlendirilmesi
Ticari Satım Sözleşmelerinde Satıcının Ayıba Karşı Tekeffül Borcu ve Bu Bağlamda 6102 Sayılı TTK. m. 18/III Hükmünün Değerlendirilmesi
Yazar: Arıkan, Mustafa
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Satım Sözleşmesi,Ayıp,Ticari Satım Sözleşmesi,İhbar,Şekil

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu’nda satıcının ayıptan sorumluluğu m.219 vd. hükümlerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlerde satıcının ayıptan sorumlu tutulabil- mesi için alıcının bazı yükümlülükleri yerine getirmek zorunda olduğu kabul edilmiştir. Türk Borçlar Kanunu madde 223 de “alıcının gözden geçirme” ve satıcıya “ayıbı bil- dirme” yükümlülükleri kaleme alınmıştır. Alıcının satım konusu maldaki ayıbı satıcıya bildirme yükümlülüğü hakkında ise herhangi bir şekil şartı öngörülmemiştir. Ancak ticari satım sözleşmelerinde de tacir sıfatına sahip olan alıcının da herhangi bir şekilşartıyla bağlı olmaksızın ayıp ihbarında bulunup bulunamayacağı hususu tartışmalıdır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu madde 18/III de, “Tacirler arasında diğer tarafı temer- rüde düşürmeye, sözleşmeyi feshe, sözleşmeden dönmeye ilişkin ihbarlar veya ihtarlar noter aracılığıyla, taahhütlü mektupla, telgrafla veya güvenli elektronik imza kullanıla- rak kayıtlı elektronik posta sistemi ile yapılır” şeklinde bir hüküm mevcuttur. TTK. m. 18/III hükmü nedeniyle ticari satımlarda ayıp ihbarının şekle bağlı olduğu da iddia edilmektedir. Bu çalışmada doktrindeki tartışmalara farklı bir bakış açısıyla yaklaşıla- rak yeni bir boyut kazandırılmak istenmiştir.

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu’nda satıcının ayıptan sorumluluğu m.219 vd. hükümlerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlerde satıcının ayıptan sorumlu tutulabil- mesi için alıcının bazı yükümlülükleri yerine getirmek zorunda olduğu kabul edilmiştir. Türk Borçlar Kanunu madde 223 de “alıcının gözden geçirme” ve satıcıya “ayıbı bil- dirme” yükümlülükleri kaleme alınmıştır. Alıcının satım konusu maldaki ayıbı satıcıya bildirme yükümlülüğü hakkında ise herhangi bir şekil şartı öngörülmemiştir. Ancak ticari satım sözleşmelerinde de tacir sıfatına sahip olan alıcının da herhangi bir şekilşartıyla bağlı olmaksızın ayıp ihbarında bulunup bulunamayacağı hususu tartışmalıdır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu madde 18/III de, “Tacirler arasında diğer tarafı temer- rüde düşürmeye, sözleşmeyi feshe, sözleşmeden dönmeye ilişkin ihbarlar veya ihtarlar noter aracılığıyla, taahhütlü mektupla, telgrafla veya güvenli elektronik imza kullanıla- rak kayıtlı elektronik posta sistemi ile yapılır” şeklinde bir hüküm mevcuttur. TTK. m. 18/III hükmü nedeniyle ticari satımlarda ayıp ihbarının şekle bağlı olduğu da iddia edilmektedir. Bu çalışmada doktrindeki tartışmalara farklı bir bakış açısıyla yaklaşıla- rak yeni bir boyut kazandırılmak istenmiştir.
Ticari İşletmenin Devrinde Tasarruf İşlemlerine İlişkin Şekil Sorunu (İsviçre Birleşme Kanunu (Fusionsgesetz: FusG) ve Alman Hukuku Perspektifinde)
Ticari İşletmenin Devrinde Tasarruf İşlemlerine İlişkin Şekil Sorunu (İsviçre Birleşme Kanunu (Fusionsgesetz: FusG) ve Alman Hukuku Perspektifinde)
Yazar: Topuz, Murat
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Ticari işletme,Ticari işletmenin devri,tescilsiz iktisap halleri,tasarruf işlemleri

Eski Ticaret Kanunu’nda ticari işletmenin devri hususunda bir düzenleme yoktu. Ticari işletmelerin devri Borçlar Kanunu’na göre yapılmaktaydı. Borçlar Kanunu’na göre devir sözleşmesi şekle tabi değildi. Fakat ticari işletmenin malvarlığı unsurları tek tek özel biçimde yapılması gerekliydi. Yeni Borçlar Kanunu da aynı sistemi öngör- müştür. Ancak Ticaret Kanunu’nun 11. maddesi yeni bir düzenleme getirmiştir. Buna göre, ticari işletme yazılı bir sözleşmeyle bir bütün halinde devredilebilecektir. Bu sözleşme ticaret siciline tescil edilince hükümlerini doğuracaktır. Ticari işletmenin malvarlığı değerleri için tek tek devir işlemi yapılmayacaktır.

Eski Ticaret Kanunu’nda ticari işletmenin devri hususunda bir düzenleme yoktu. Ticari işletmelerin devri Borçlar Kanunu’na göre yapılmaktaydı. Borçlar Kanunu’na göre devir sözleşmesi şekle tabi değildi. Fakat ticari işletmenin malvarlığı unsurları tek tek özel biçimde yapılması gerekliydi. Yeni Borçlar Kanunu da aynı sistemi öngör- müştür. Ancak Ticaret Kanunu’nun 11. maddesi yeni bir düzenleme getirmiştir. Buna göre, ticari işletme yazılı bir sözleşmeyle bir bütün halinde devredilebilecektir. Bu sözleşme ticaret siciline tescil edilince hükümlerini doğuracaktır. Ticari işletmenin malvarlığı değerleri için tek tek devir işlemi yapılmayacaktır.
6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun Acentelikle İlgili Hükümlerinin Değerlendirilmesi
6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun Acentelikle İlgili Hükümlerinin Değerlendirilmesi
Yazar: Can, Ozan
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; acente,6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu,6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu,denkleştirme istemi,rekabet yasağı anlaşması

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe girecektir. Kanun, birçok alanda yenilikler getirmiştir. Acentelik de bu alanlardan biridir. Türk Ticaret Kanunu’nun çıkartılmasında etkili olan nedenlerin acentelikteki değişiklere de yansıdığı görülmektedir. Yeni Kanunun değişiklik gerekçesi olarak sayılan, hâlen yürürlükte olan 6762 sayılı Kanunu doğrudan etkileyen gelişmeler ve yeni kanunlar, AB tam üyeliğine aday olma, müzakerelere başlanması kararı ve müzakere eden ülke konumu, teknolojik gelişmeler ve internet, uluslararası piyasaların bir parçası olmak, acente hukuku alanındaki değişikler için de geçerlidir.Kanunun acentelik başlığını taşıyan 7. kısmında bazı hükümlerin dili sadeleşti- rilmiş, bazıları yürürlükten kaldırılmış ve bazı hükümler ise ilk defa sevk edilmiştir. Acentelik ile ilgili hükümlerdeki değişikliklere baktığımızda bu değişikliklerin Avrupa Birliği’nin 18.12.1986 tarihli ve 86/653 sayılı Yönergesi doğrultusunda yapıldığı göz- lenmektedir. Yapılan değişiklikler, sözleşmenin zayıf tarafı olan acentenin haklarının korunması açısından olumlu gelişmelerdir. Özellikle denkleştirme istemi ve rekabet yasağı anlaşmasına ilişkin hükümlerin getirilmesiyle birlikte Türk acente hukukunun, Avrupa Birliği üyesi ülkelerin ulusal acente hukuklarıyla eşit bir seviyeye ulaşacağı söylenebilir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe girecektir. Kanun, birçok alanda yenilikler getirmiştir. Acentelik de bu alanlardan biridir. Türk Ticaret Kanunu’nun çıkartılmasında etkili olan nedenlerin acentelikteki değişiklere de yansıdığı görülmektedir. Yeni Kanunun değişiklik gerekçesi olarak sayılan, hâlen yürürlükte olan 6762 sayılı Kanunu doğrudan etkileyen gelişmeler ve yeni kanunlar, AB tam üyeliğine aday olma, müzakerelere başlanması kararı ve müzakere eden ülke konumu, teknolojik gelişmeler ve internet, uluslararası piyasaların bir parçası olmak, acente hukuku alanındaki değişikler için de geçerlidir.Kanunun acentelik başlığını taşıyan 7. kısmında bazı hükümlerin dili sadeleşti- rilmiş, bazıları yürürlükten kaldırılmış ve bazı hükümler ise ilk defa sevk edilmiştir. Acentelik ile ilgili hükümlerdeki değişikliklere baktığımızda bu değişikliklerin Avrupa Birliği’nin 18.12.1986 tarihli ve 86/653 sayılı Yönergesi doğrultusunda yapıldığı göz- lenmektedir. Yapılan değişiklikler, sözleşmenin zayıf tarafı olan acentenin haklarının korunması açısından olumlu gelişmelerdir. Özellikle denkleştirme istemi ve rekabet yasağı anlaşmasına ilişkin hükümlerin getirilmesiyle birlikte Türk acente hukukunun, Avrupa Birliği üyesi ülkelerin ulusal acente hukuklarıyla eşit bir seviyeye ulaşacağı söylenebilir.
Ticari Davalar
Ticari Davalar
Yazar: Deliduman, Seyithan; Oruç, Yakup
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; ticari davalar,asliye ticaret mahkemeleri,usul hukukuna ilişkin hükümler

Yeni Türk Ticaret Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ticari da- valar ve ticaret mahkemelerine ilişkin hükümler bu kanunla düzenlenmiş olmakla bera- ber, aslında usul hukukuna ilişkin hükümlerdir. Nitekim usule ilişkin hükümler kural olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda yer almakla beraber diğer kanunlarda da usule ilişkin hükümler bulunması mümkündür. Çalışmanın konusunu söz konusu yeni TTK’da yer alan ticari davalar ve ticari mahkemelere ilişkin düzenlemeler oluşturmak- tadır. Bu çerçevede öncelikle ticari dava ele alınmış, hangi davaların ticari davalar olduğu konusunda eski ve yeni TTK arasında bir düzenleme farkı bulunup bulunmadığı irdelenmiş ve ticari dava çeşitleri ortaya konmuştur. Sonrasında ise ticari davaların görüleceği mahkemeler ele alınmış ve yeni TTK’ya göre asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişkinin niteliği incelenmiştir.

Yeni Türk Ticaret Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ticari da- valar ve ticaret mahkemelerine ilişkin hükümler bu kanunla düzenlenmiş olmakla bera- ber, aslında usul hukukuna ilişkin hükümlerdir. Nitekim usule ilişkin hükümler kural olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda yer almakla beraber diğer kanunlarda da usule ilişkin hükümler bulunması mümkündür. Çalışmanın konusunu söz konusu yeni TTK’da yer alan ticari davalar ve ticari mahkemelere ilişkin düzenlemeler oluşturmak- tadır. Bu çerçevede öncelikle ticari dava ele alınmış, hangi davaların ticari davalar olduğu konusunda eski ve yeni TTK arasında bir düzenleme farkı bulunup bulunmadığı irdelenmiş ve ticari dava çeşitleri ortaya konmuştur. Sonrasında ise ticari davaların görüleceği mahkemeler ele alınmış ve yeni TTK’ya göre asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemesi arasındaki ilişkinin niteliği incelenmiştir.
Şirketlerin Taraf Ehliyeti
Şirketlerin Taraf Ehliyeti
Yazar: Kale, Serdar
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Ultra vires,taraf ehliyeti,hak ehliyeti,şirketler,temsil yetkisi

Taraf ehliyeti yargılamanın süjesi olma ehliyetidir ve hemen hemen tüm hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da taraf ehliyeti, maddi hukuka atıf yapılarak belirlenmiştir. HMK m. 50 gereğince medeni haklardan yararlanama ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Bilindiği gibi gerçek ve tüzel kişilerin medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunmaktadır. Makale konusu kapsamında tüzel kişiliği bulunan şirketlerin taraf ehliyeti 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde ince- lenmiştir. Bu konuyla ilgili olarak 6102 sayılı Kanunla getirilen en önemli değişiklik, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan farklı olarak, “ultra vires” adı verilenşirketlerin hak ehliyetinin işletme konusu ile sınırlı olduğuna ilişkin ilkenin kaldırılmışolmasıdır. Her ne kadar söz konusu ilke, 6102 sayılı Kanunla kaldırılmış ise de ilgili ilkenin etkileri mevcut Kanunun şirketlerin temsiline ilişkin maddelerinde hala etkisini göstermektedir.

Taraf ehliyeti yargılamanın süjesi olma ehliyetidir ve hemen hemen tüm hukuk sistemlerinde olduğu gibi hukukumuzda da taraf ehliyeti, maddi hukuka atıf yapılarak belirlenmiştir. HMK m. 50 gereğince medeni haklardan yararlanama ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Bilindiği gibi gerçek ve tüzel kişilerin medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunmaktadır. Makale konusu kapsamında tüzel kişiliği bulunan şirketlerin taraf ehliyeti 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu çerçevesinde ince- lenmiştir. Bu konuyla ilgili olarak 6102 sayılı Kanunla getirilen en önemli değişiklik, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan farklı olarak, “ultra vires” adı verilenşirketlerin hak ehliyetinin işletme konusu ile sınırlı olduğuna ilişkin ilkenin kaldırılmışolmasıdır. Her ne kadar söz konusu ilke, 6102 sayılı Kanunla kaldırılmış ise de ilgili ilkenin etkileri mevcut Kanunun şirketlerin temsiline ilişkin maddelerinde hala etkisini göstermektedir.
Reklam ve Satış Yöntemlerine İlişkin Haksız Rekabet Hâlleri
Reklam ve Satış Yöntemlerine İlişkin Haksız Rekabet Hâlleri
Yazar: Pınar, Hamdi
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Türk Ticaret Kanunu,haksız rekabet,reklam,satış yöntemleri,İsviçre hukuku,AB hukuku

1 Temmuz 2012 tarihinden itibaren Türk ticaret hukukunda yeni bir dönem başlamıştır. Bu çalışmamızda yeni TTK’daki haksız rekabete ilişkin hükümlerin bir kısmı olan reklam ve satışyöntemleri incelenmiştir. Uygulamada sık karşılaşılacak olan bu konularıyeniden ve mehaz olan İsviçre hukuku ile AB hukuku dikkate alınarak konunun ana esasları ortaya konulmuştur. Haksız rekabet hukukunun yeni hükümleri incelenirken, önceki tarihli olan önemli ve isabetli bazı kararlar da tespit edilerek yeni hükümlerin uygulamasına yol göstermesi amaçlanmıştır.

1 Temmuz 2012 tarihinden itibaren Türk ticaret hukukunda yeni bir dönem başlamıştır. Bu çalışmamızda yeni TTK’daki haksız rekabete ilişkin hükümlerin bir kısmı olan reklam ve satışyöntemleri incelenmiştir. Uygulamada sık karşılaşılacak olan bu konularıyeniden ve mehaz olan İsviçre hukuku ile AB hukuku dikkate alınarak konunun ana esasları ortaya konulmuştur. Haksız rekabet hukukunun yeni hükümleri incelenirken, önceki tarihli olan önemli ve isabetli bazı kararlar da tespit edilerek yeni hükümlerin uygulamasına yol göstermesi amaçlanmıştır.
Karşılaştırmalı Hukuk Işığında Türk Hukukunda Tescilsiz Sınaî Ürünlerin Haksız Rekabet Hükümleri İle Korunması
Karşılaştırmalı Hukuk Işığında Türk Hukukunda Tescilsiz Sınaî Ürünlerin Haksız Rekabet Hükümleri İle Korunması
Yazar: Suluk, Cahit
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 18 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Türk Fikri Mülkiyet Hukuku,Sınai Ürün,Karşılaştırmalı Hukuk,Patent,Faydalı Model,Tasarım,Haksız Rekabet,Emek İlkesi,İltibas,Taklit

Türk fikri mülkiyet sistemi 1995 yılında modernize edilmiştir. Bu sistemin bir parçası olarak patent, faydalı model ve tasarım gibi fikri ürünlere özgü hukuki düzen- lemeler yapılmıştır.Yasa koyucular buluş ve tasarım sahibine münhasır yetkiler vererek bir süre fikri ürününü rekabete karşı korur. Fikri ürünü korumakla yasa koyucular, ilgili ürün grubunda pazardaki rekabetin süreli olarak sınırlandığının, hatta somut olaya bağlı olarak yok edilebileceğinin farkındadır. Yasa koyucular, buluşların ve özgün tasarımla- rın promosyonu ile serbest rekabet arasında denge kurarlar. Bu dengenin sağlanabil- mesi bakımından fikri mülkiyet korumasının süreli olması işin doğası gereğidir.İşte tam burada tescilsiz fikri ürünlerin hangi şartlarda korunacağı sorusu akla gelmektedir. Bu konu Türk hukukunda özel olarak düzenlenmemiş olup, sorunun çö- zümü doktrin ve içtihat hukukuna kalmıştır. Sorun, başka hukuklarda da önemli tartış- malara yol açmıştır. Elinizdeki çalışmada karşılaştırmalı hukuk ışığında bir inceleme yapılmıştır. Bu yapılırken özellikle Türk içtihat hukukunda benimsenen yaklaşımın kritiği yapılarak öneriler getirilmiştir.

Türk fikri mülkiyet sistemi 1995 yılında modernize edilmiştir. Bu sistemin bir parçası olarak patent, faydalı model ve tasarım gibi fikri ürünlere özgü hukuki düzen- lemeler yapılmıştır.Yasa koyucular buluş ve tasarım sahibine münhasır yetkiler vererek bir süre fikri ürününü rekabete karşı korur. Fikri ürünü korumakla yasa koyucular, ilgili ürün grubunda pazardaki rekabetin süreli olarak sınırlandığının, hatta somut olaya bağlı olarak yok edilebileceğinin farkındadır. Yasa koyucular, buluşların ve özgün tasarımla- rın promosyonu ile serbest rekabet arasında denge kurarlar. Bu dengenin sağlanabil- mesi bakımından fikri mülkiyet korumasının süreli olması işin doğası gereğidir.İşte tam burada tescilsiz fikri ürünlerin hangi şartlarda korunacağı sorusu akla gelmektedir. Bu konu Türk hukukunda özel olarak düzenlenmemiş olup, sorunun çö- zümü doktrin ve içtihat hukukuna kalmıştır. Sorun, başka hukuklarda da önemli tartış- malara yol açmıştır. Elinizdeki çalışmada karşılaştırmalı hukuk ışığında bir inceleme yapılmıştır. Bu yapılırken özellikle Türk içtihat hukukunda benimsenen yaklaşımın kritiği yapılarak öneriler getirilmiştir.