hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Seçilmiş bazı yerli Trabzon hurması (Diospyros kaki L.) tipleri için uygun tozlayıcı çeşit belirlenmesi
Determination of suitable pollinizers for some selected local persimmon (Diospyros kaki L.) types
Yazar: Sağır, Fatma; Karabıyık, Şenay; Eti, Sinan; Yılmaz, Bilge
Dergi: Derim, Vol. 29 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Persimmon; Pollinizer; Fruit set; Parthenocarpy ; Trabzon hurması; Tozlayıcı; Meyve tutumu; Partenokarpi

Meyve tutumu ile ilgili sorunların oldukça yaygın olarak yaşandığı Trabzon hurması yetiştiriciliğinde, uygun tozlayıcı çeşit seçimi büyük önem taşımaktadır. 2010 yılında Adana koşullarında yetiştirilen 17 yaşlı Trabzon hurması bitkilerinde yürütülen bu araştırmada, söz konusu sorunun çözümüne katkı sağlanmaya çalışılmıştır. Bu amaçla; 9 yerli Trabzon hurması tipi (07TH05, 07TH06, 07TH13, 07TH14, 07TH17, 31TH01, 31TH02, 31TH03 ve 33TH01) için Bruniquel ve Ghora Gali çeşitlerinin tozlayıcı olarak uygunlukları araştırılmıştır.Tozlayıcı çeşitlere ait çiçek tozu kalite ve üretim miktarı ile ilgili laboratuvar testlerinde, incelenen çeşitlerin tozlayıcılık potansiyelinin yeterli düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yapay tozlama uygulamalarıyla meyve tutumu, serbest tozlanma ve izolasyon uygulamalarına göre arttırılmıştır. 07TH14 ve 33TH01 no’lu tipler için Bruniquel ile yapılan tozlamaların, 07TH06 ve 07TH17 no’lu tiplerde Ghora Gali ile yapılan tozlamaların, 07TH05 ve 31TH01 no’lu tiplerde ise her iki tozlayıcının da iyi sonuç verdiği belirlenmiştir. 07TH13, 31TH02 ve 31TH03 no’lu tipte ise en iyi meyve tutumunun serbest tozlanma uygulamalarından elde edildiği belirlenmiştir. Bunun yanında, 07TH14 ve 33TH01 no’lu tipler, tozlayıcı olmadığı koşullarda da meyve verebildiğinden dolayı, bu tiplerde partenokarpiye eğilimin yüksek olduğu saptanmıştır.

Selection of suitable pollinizers is very important for persimmon that have a widespread problem in fruit setting. This study aims to contribute for solving this problem. Study was carried out in 2010 vegetation period with 17 years old persimmon trees in Adana conditions. For this purpose, the suitability of Bruniquel and Ghora Gali pollinizer cultivars were searched for 9 local persimmon types (07TH05, 07TH06, 07TH13, 07TH14, 07TH17, 31TH01, 31TH02, 31TH03 and 33TH01).In laboratory tests of pollen viability, germination and quantity, it was determined that the potential of Ghora Gali and Bruniquel is satisfactory for a pollinizer. With controlled-pollination treatments, fruit drop was reduced compared with open pollination and non-pollination treatments. In terms of this, the best pollinator for 07TH14 and 33TH01 was Bruniquel and for 07TH06 and 07TH17 it was Ghora Gali. Both Bruniquel and Ghora Gali became suitable pollinators for 07TH05. In 07TH13, 31TH02 and 31TH03 genotypes, the best results were obtained from open pollination treatments. At the same time, 07TH14 and 33TH01 genotypes have high affinity to parthenocarpy because of their fruit set ability while there is not any pollinizer.
Keçiboynuzu tohumlarının kontrollü koşullarda çimlendirilmesi üzerinde araştırmalar
Investigation on carob seed germination under controlled conditions
Yazar: Gübbük, Hamide; Güneş, Esma; Güven, Dilek; Adak, Nafiye
Dergi: Derim, Vol. 29 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Ceratonia siliqua L; Scarification; Hot water; Acid; Germination ; Ceratonia siliqua L; Skarifikasyon; Sıcak su; Asit; Çimlenme

Bu araştırmada, bazı ön işlem uygulanmış yabani keçiboynuzu tohumlarının iki koşulda (çimlendirme dolabı ve sera) çimlenme durumları incelenmiştir. Tohumlara kontrol dışında 22 farklı ön işlem uygulanmıştır. Ön işlem uygulanan tohumlar, kontrol uygulaması ile birlikte iki gün süre ile 25°C’de karanlık ortamda bekletildikten sonra, 27°C sıcaklıkta, çimlendirme dolabı ve sera koşullarında çimlenmeye alınmıştır. Tohumlarda çimlenme oranı, her iki koşul için uygulanan ön işlemler göz önüne alınarak ayrı ayrı belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, her iki koşulda da tohumların saf (% 98) ve derişik sülfürik asit (H2SO4) çözeltilerinde (% 40, % 90) 30 dakika bekletildikten sonra 2 gün suda bekletme ya da saf H2SO4 çözeltisinde 30 dakika bekletme uygulamaları en iyi sonucu vermiş ve bu uygulamalarda çimlenme oranı % 90’nın üzerinde gerçekleşmiştir. En düşük çimlenme oranı her iki ortamda da kontrol ve % 60 H2SO4 çözeltisinde 30 dakika bekletme uygulamalarında belirlenmiştir. Tohumlar % 60 H2SO4 çözeltisinde 30 dakika bekletildikten sonra, akabinde 2 gün suda bekletme uygulamasında ise hem çimlendirme dolabı ve hem de arazi koşullarında tohumların canlılığını yitirmesinden dolayı çimlenme kaydedilmemiştir. Her iki koşulda da en yüksek çimlenme oranı ön işlem uygulamalarından 10 gün sonra kaydedilmiştir.

In this study, the effects of some pre-treatments on seed germination of wild carob seeds were investigated under two different conditions (germination cabinet and greenhouse). Twenty two pre-treatments were applied to the seeds. Pre-treated and control seeds were placed under dark conditions at 25°C. All treated seeds were germinated at 27°C temperature in the germination cabinet and greenhouse conditions. Seed germination rate was determined according to the pre-treatments for both conditions. The results showed that if the seeds were soaked in pure (98 %) or diluted sulphuric acid (H2SO4, 40 %, 90 %) for 30 minutes then kept in water for 2 days or just soaking the seeds in H2SO4 sulfuric acid for 30 minute gave the best results in terms of seed germination as the seed germination rate was over 90 %. The lowest germination rate under both conditions was observed in the control and soaking the seeds in 60 % H2SO4 for 30 minutes. On the other hands, seeds soaked in 60 % H2SO4 and then kept in water for 2 days did not germinate as they lost germination ability. The highest germination rates were recorded after ten days of pre-treatments in both conditions.
Soğukta depolamanın şeker mısırın şeker ve kuru madde değişimine etkisi
Effect of cooling storage to changes on sugar and dry matter of sweet corn
Yazar: Kara, Burhan; Şahin, Mehmet
Dergi: Derim, Vol. 29 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Sweet corn; Storage; Sugar content; Dry matter ; Şeker mısır; Depolama; Şeker içeriği; Kuru madde

Araştırma, şeker mısırda farklı depolama yöntemlerinin (kontrol, + 4°C ve derin dondurucu) toplam şeker miktarı, kuru madde ve bazı duyusal özellikler (renk ve koku) üzerine etkisini belirlemek amacıyla, 2010 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Gıda Mühendisliği Laboratuvarında yürütülmüştür. Çalışmada, Lumina F1 ve Sakarya Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nden temin edilen Kompozit şeker mısırı deneme materyali olarak kullanılmıştır.Şeker mısırda kuru madde oranı her iki çeşitte ve tüm depolama metotlarında kontrole (ilk gün) göre 2, 4, 6, 8, 10 ve 12. günlerde sürekli yükselmiştir. Şeker mısırının +4°C’de ve derin dondurucuda depolanmasında şeker miktarındaki düşüş kontrole göre daha az olmuştur. Çalışmada Lumina F1 ve Sakarya Kompozit çeşitlerinde 12. günde şeker miktarındaki düşüş kontrol uygulamasında sırasıyla % 77.89-80.05, +4°C’de % 37.02-35.90 ve derin dondurucu uygulamasında % 32.48-34.37 belirlenmiştir. Şeker mısırında tane rengi kontrolde 2. günden, +4°C’de 4. günden itibaren koyulaşmaya başlamış, derin dondurucuda ise 12 gün süresince değişme olmamıştır.

The research was conducted with the aim to determine effects of different storage methods (Control, + 4°C and deep freeze) on total sugar amount, dry matter and some sensory characteristics (color and smell) in sweet corn at Food Engineering Laboratory of Engineering and Architectural Faculty of Suleyman Demirel University in 2010 year. In the study, Lumina F1 and Composite sweet corn obtained from Sakarya Agricultural Research Institute were used as experimental material.Dry matter content of sweet corn constantly increased in the 2, 4, 6, 8, 10 and 12th days compare to control (first day) at all storage in both cultivars. Reduction in the sugar amount of sweet corn storaged at + 4°C and deep freeze was less than the control. In the study, reduction in the sugar amount of Lumina F1 and Sakarya Composite cultivars were determined as 77.89-80.05 % in the control, 37.02 - 35.90 % in the + 4°C and 37.02 - 35.90 % in the deep freeze, respectively. There has been changed from the second day, the fourth day in control and +4°C respectively, and has not been any modification in deep freeze in grain color of sweet corn.
Kayseri İli şeker pancarı ekim alanlarında Cercospora yaprak leke hastalığının yaygınlığı ve şiddetinin belirlenmesi
The disease prevalence and severity of Cercospora leaf spot in sugar beet cultivations in Kayseri
Yazar: Altınok, Hacer
Dergi: Derim, Vol. 29 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Cercospora beticola; Disease prevalence; Survey; Sugar beet ; Cercospora beticola; Hastalık yaygınlığı; Survey; Şeker pancarı

Şeker pancarı yaprak leke hastalığı (Cercospora beticola Sacc.), şeker pancarı yetiştiriciliğinde ekonomik kayıplara neden olan en önemli fungal hastalıklardan biridir. Uygun iklim koşullarında hastalık bazı yıllar epidemik düzeyde görülmektedir. Bu hastalığın kontrolünde bazı fungisitler önerilmekte ancak, patojenin fungisitlere karşı dayanıklılık geliştirmesi hastalıkla savaşımı zorlaştırmaktadır. Bunun yanında dayanıklı çeşit kullanımı hastalığın kontrolünde en etkin ve çevreci yöntem olmakla birlikte, patojenin yüksek genetik varyasyon yeteneği ve dayanıklılığın patojenin ırklarına göre farklılık göstermesi dayanıklılık ıslahı çalışmalarını da olumsuz yönde etkilemektedir. Kayseri ili ve ilçelerinde 2010 ve 2011 yıllarında şeker pancarı üretimi yapılan alanlarda survey çalışmalarıyla, Cercospora yaprak leke hastalığının yaygınlık oranı ve hastalık şiddeti saptanmıştır. Her iki yılda da ortalama 1500 dekarlık alanda ortalama 90 adet tarlada inceleme yapılmış, bu alanın yaklaşık 700 dekarının Cercospora yaprak leke hastalığı ile bulaşık olduğu tespit edilmiştir. Cercospora yaprak leke hastalığının yaygınlık oranı ve hastalık şiddeti sırasıyla % 80 ve % 45 oranlarıyla en yüksek Sarıoğlan ilçesinde saptanmıştır. Bu ilçeyi Merkez, Develi ve Bünyan ilçeleri izlemiştir. Sörvey yapılan ilçeler arasında, en düşük hastalık yaygınlık oranı ve şiddeti ise, sırasıyla ortalama % 65 ve % 35 oranlarıyla Yeşilhisar ilçesinde saptanmıştır.

Cercospora leaf spot disease (Cercospora beticola Sacc.), is one of the most economically important fungal diseases in sugar beet growing. Under appropriate climatic conditions, the disease can reach epidemic levels. Although some fungicides exist for disease control, resistance development by pathogen against fungicides is creating difficulties. Besides, use of resistant varieties which is considered as the most efficient and environment-friendly method is adversely affected by pathogen’s ability to exhibit high genetic variations and varying resistance levels against different races of pathogen restricts the success of resistance breeding studies. In order to reveal status of this disease in Kayseri province, surveys were conducted in 2010 and 2011 in sugar beet growing areas and disease prevalence and severity were determined. Approximately, 1500 da area in 90 fields were examined and about 700 da of this area found as infected with Cercospora leaf spot disease in both years of the survey. Highest disease prevalence and severity were found as 80 % and 45 %, respectively, in Sarıoğlan district, which is followed by central district, Develi and Bünyan. Among surveyed districts, lowest prevalence and severity were detected as approx. 65 % and 35 %, respectively, in Yeşilhisar.
Göller Bölgesi’nde yetiştirilen bazı buğday çeşitlerinin fiziksel özellikleri
Physical characteristics of some wheat genotypes cultivated in Lake District of Turkey
Yazar: Gül, Hülya; Acun, Sultan; Türk, Sinem; Öztürk, Ayşe; Kara, Burhan
Dergi: Derim, Vol. 29 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Wheat; Lakes District; Landraces; Physical characteristics ; Ekmeklik buğday; Makarnalık buğday; Göller Bölgesi; Fiziksel özellikler

Bu çalışma, Türkiye’nin Göller Bölgesinde yetiştirilen bazı buğday çeşitlerinin fiziksel özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çeşitler Isparta ve Burdur ili il merkezi, ilçeleri ve bu ilçelerden seçilen 5 farklı köyden 2011 yılı hasat döneminde toplanmıştır. Bu alanlardan; Sert Buğday (Bağıllı), Kırmızı Kazmalı Buğday, Lavanta, Kırmızı Buğday, Burgaz, Osmaniye ve Yunak (yerel genotipler), Kızıltan-91, İzmir 85, Bezostoya, Ankara 98, Sönmez 2001, Çeşit-1252, Hatay 86, Mirzabey, Kunduru-1149, Gerek-79, Gediz-75 ve Cumhuriyet-75 (tescilli ticari çeşitler) olmak üzere 19 adet buğday çeşidi toplanmıştır.Laboratuvara getirilen buğday örneklerinde fiziksel özellikler tesadüf parselleri deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yapılmıştır. TS 2974 buğday standardına göre toplanan buğdayların sağlam tane ve yabancı madde içerikleri bakımından 4 çeşit 2. derece, 5 çeşit 3. derece ve 10 çeşit derece dışı sınıfına girmiştir. Bin tane ağırlıkları bakımından ekmeklik çeşitlerinde Mirzabey, makarnalıklarda Kunduru 1149, hektolitre ağırlıkları bakımından ekmeklik çeşitlerinde Sönmez 2001, makarnalıklarda Burgaz çeşitleri en yüksek değerlere sahip çeşitlerdir. İrilik ve homojenlik değerleri bakımından genellikle iri-homojen, tane sertliği, camsılık ve dönme bakımından ise düşük camsılık ve yüksek dönme oranına sahip oldukları tespit edilmiştir.

This study was carried out to determine the physical characteristics of wheat genotypes cultivated in lakes district of Turkey. The genotypes were collected from the center of Isparta and Burdur province, districts and selected five different villages in this district at harvest in 2011. Totaly 19 genotypes named as; Hard Wheat, Red Kazmalı Wheat, Lavanta, Red Wheat, Burgaz, Osmaniye and Yunak (Landraces), Kızıltan-91, İzmir 85, Bezostoya, Ankara 98, Sönmez 2001, Çeşit-1252, Hatay 86, Mirzabey, Kunduru-1149, Gerek-79, Gediz-75 and Cumhuriyet-75 (Wheat registered cultivars) were collected from these districts.Physical characteristics of the wheat samples brought to laboratory were analyzed as completely randomized design with three replications. Foreign matters of wheats were determined according to TS 2974 standards. 4 genotypes were found at second degree, 5 genotypes were at third degree and remaining 10 genotypes were found out of these rating. Highest thousand kernel weight and hectoliter weight were determined on Mirzabey and Sönmez 2001 respectively in bread wheat varieties while highest thousand kernel weight and hectoliter weight were determeined on Kunduru 1149 and Burgaz respectively in durum wheat varieties.
Meyve ağaçlarında yeni bir uygulama: Merkezkaç terbiye sistemi
A new practice in fruit trees: Centrifugal training system
Yazar: Atay, Ersin; Laurı, Pierre
Dergi: Derim, Vol. 30 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Tree architecture; Bending; Orchard management; Planting system; Pruning ; Ağaç mimarisi; Eğme; Bahçe yönetimi; Dikim sistemi; Budama

Terbiye sistemi seçimi, verim, meyve kalitesi ve karlılık açısından oldukça önemlidir. Son yıllarda elma ağaçlarının terbiyesinde büyük gelişmeler kaydedilmiştir. Bu yeniliklerden birisi olan merkezkaç terbiye sistemi, 2000’li yılların başında Fransa’da geliştirilmiştir. Bu sistemin temelini SolAxe terbiye sistemi oluşturmuştur. Bu sistemin getirdiği en büyük yenilik suni spur öldürme tekniğidir. Bu teknik daha çok ağacın iç kısmında ve düşük kalitede meyve oluşturma potansiyeline sahip olduğu için dalların alt taraflarında yapılmaktadır. Taç içerisine ışık girişini sağlayan suni spur öldürme, özellikle renklenme problemi olan çeşitlerde renklenmeyi artırmak açısından oldukça önemlidir. Bu terbiye tekniği aynı zamanda periyodisiteyi azaltmada bir alternatif sunmaktadır. Buna ilaveten suni olarak yaratılan taç boşluğu hastalık ve zararlı popülasyonunun azaltılmasına yardımcı olmaktadır. Bu çalışmada merkezkaç terbiye sisteminin genel prensiplerinin anlatılması amaçlanmıştır.

The choice of the training system is a rather important decision for yield, fruit quality and profitability. There were dramatic changes in concepts for apple training in the last years. Centrifugal training system which was one of the innovations was developed in the beginning of the 2000’s in France. SolAxe training system forms the main part of this training system. The most innovative aspect of the Centrifugal training system is the artificial extinction technique. This technique is carried out more specifically in the center of the tree and on the underside of branches to remove potentially poor quality fruits. Artificial extinction improves light distribution within the tree canopy especially in colored-fruit varieties for which the light climate is particularly important. It also offers an alternative training method to reduce biennial bearing. In addition to canopy porosity created by artificial extinction, this training system can help reducing disease and harmful insects. In this study it is aimed to explain general rules of centrifugal training system.
Trissolcus semistriatus (Hymenoptera: Scelionidae)’un -20°C’de depolanmış Dolycoris baccarum (Heteroptera: Pentatomidae) yumurtalarındaki performansı
Performance of Trissolcus semistriatus (Hymenoptera: Scelionidae) on Dolycoris baccarum (Heteroptera: Pentatomidae) eggs stored at -20°C
Yazar: Tekşam, İlyas; Keçeci, Mehmet; Topuz, Emine; Karataş, Ahmet; Öztop, Ali
Dergi: Derim, Vol. 30 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Sunn pest; Storage; -20°C; Dolycoris baccarum; Trissolcus semistriatus ; Süne; Depolama; -20°C; Dolycoris baccarum; Trissolcus semistriatus

Türkiye’de buğday alanlarının önemli zararlısı olan sünenin yumurta parazitoiti Trissolcus semistriatus Nees (Hymenoptera: Scelionidae)’un laboratuvar koşullarında kitle üretim tekniklerinin geliştirilmesi amacıyla 2004-2008 yılları arasında Antalya Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nde bir proje yürütülmüştür. T. semistriatus’un alternatif konukçusu olan Dolycoris baccarum L. (Heteroptera:Pentatomidae) insektaryumlarda üretilip elde edilen yumurtaları ependorf tüpler içerisinde -20°C’de 1-12 ay süreyle depolanmıştır. Depolanan yumurtalarda aylık olarak T. semistriatus’un parazitleme performansı değerlendirilmiştir. 1-12 ay depolanan D. baccarum yumurtalarında, parazitlenme oranı % 27.08-% 89.64, ergin çıkış oranları % 58.92-% 87.34, cinsiyet oranı 0.37-0.61, gelişme süresi erkeklerde 10.16-14.65, dişilerde 11.67-15.38 gündür. Yaşam süresi erkeklerde ve dişilerde sırasıyla 7.73-13.50 ve 6.25-13.98 gün arasında gerçekleşmiştir. Çalışma sonucu elde edilen veriler değerlendirildiğinde; parazitlenme oranının % 51.63, parazitoit çıkış oranının % 72.47 olduğu, 7. aya kadar -20°C’de depolanan D. baccarum yumurtalarının T. semistriatus kitle üretimi için uygun olacağı kanaatine varılmıştı

A project was carried out between 2004 and 2008 in order to improve the mass production of an egg parasitoid Trissolcus semistriatus Nees (Hymenoptera: Scelionidae) of Sunn pest, which is important pest on wheat fields, in the laboratory conditions in Antalya Batı Akdeniz Agricultural Research Institute. Dolycoris baccarum L. (Heteroptera:Pentatomidae) which is the alternative host of T. semistriatus was reared in insectarium and the produced eggs were stored in eppendorph tubes for 12 months at -20°C. Monthly parasitism performance of T. semistriatus was evaluated. The parasitism ratio was 27.08-89.64 %; adult emergence ratio was 58.92-87.34 %; the sex ratio was 0.37-0.61; development period was 10.16-14.65 days for males and 11.67-15.38 days for females, the life span of males was 7.73-13.50, and 6.25-13.98 days for females. The longevity of males and females were 7.73-13.50 and 6.25-13.98 days respectively. According to the results, it was suggested that D. baccarum eggs stored up to 7 months at -20°C would be convenient for mass production of T. semistriatus due to the parasitism ratio was 51.63 % and hatching ratio of parasitoids was 72.47 % in these eggs.
BİTKİLERDE BÖCEKLERE DAYANIKLILIK MEKANİZMALARI
HOST PLANT RESISTANCE-MECHANISMS TO INSECTS
Yazar: Keçeci, Mehmet; Baysal, Ömür; Soysal, Mustafa; Tekşam, İlyas
Dergi: Derim, Vol. 24 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Dayanıklılık, böcek, interaksiyon, uyarıcı

Bitkilerde dayanıklılık oluşumu konukçu ile patojenin bir araya gelmesi neticesinde tetiklenenbiyokimyasal tepkimeler sonucu ortaya çıkmakta ve bu olayların salisilik asit ve buna bağlı proteinlerinifadesiyle kendini gösterdiği bilinmektedir. Böceklerde dayanıklılığın böceğin bulunduğu konukçudankaynaklanan belirli özelliklerle ortaya çıkan antibiosis ve tercih edilmeme durumlarına ilaveten zararlı ilebitki arasındaki bir takım interaksiyonlar sonucu sinyal iletişimlerinin olması ve bu sinyal iletişimlerininjasmonik asit ve benzeri komponentlerle iki unsur arasında taşınabilmesi dayanıklılığın oluşumundatetikleyici faktördür. Dayanıklılıkta patojen-konukçu ve zararlı- konukçu arasında iletişimin farklıolmasıyla sinyal iletişiminin de farklı olduğu ve hatta sinyal ileticiler arasında bir çapraz antagonizm(cross-talk) olduğu bilinmektedir. Bu veriler ışığında derleme okuyucuya bitkilerde böceklere karşıoluşturan dayanıklılık konusunda özetleyici güncel bilgiler vermektedir.

Resistance formation is evoked by the host and plant pathogen when they do concominantly present at the same place, trigering biochemical pathways and showing itself with precursor of salicylic acid synthesis and expression of its binding proteins in planta. Whereas this case shows some differences in interaction, realizing between pest and host. In addition some interactions occuring between pest and host result in signal transduction, jasmonic acid-like compounds are the main factors conferring transduction of signal between two channels therefore, some cases sourcing some properties of host leads to antibiosis, antixenosis that are trigerring factors for forming resistance. It is known that an antagonism (cross-talk) which is between signal transporters and with differantiation in signal transduction occurring between pathogen –host and pest – host changes signal communication in resistance as well. This review gives some updated and summarised information on pest-resistance to reader in the shed of these mentioned knowledge.