hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Behice Boran: Öğretim Üyesi, Siyasetçi, Kuramcı
Behice Boran: Öğretim Üyesi, Siyasetçi, Kuramcı
Yazar: Yılmaz, Onur Alp
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Behice Boran,Akademi,Siyaset

Kısa süren akademik yaşantısının ardından, 11 yıla yakın süre, 1960 Müdahalesi’ne kadar siyasetten ve siyasi yazılar yazmaktan uzak duran Boran, Türkiye için de önemli bir dönüm noktasını işaret eden 27 Mayıs’tan sonra yeniden faaliyetlerine başlamıştır. Kısa bir süre yazdığı yazılarla Türkiye Sosyalist Hareketi’ne destek veren Boran, 1962’de Türkiye İşçi Partisi’ne (TİP) katılmıştır. Türkiye İşçi Partisi’nin parlamentoya 15 milletvekiliyle girdiği 1965 seçimlerinde Urfa’dan milletvekili seçilen Boran, parlamentoda dış politika başta olmak üzere hemen hemen her konuda Türkiye’nin “sosyalist geleceği” ile ilgili bir çerçeve çizmeye çalışmıştır. Partide önce genel sekreter, sonrasındaysa genel başkan olan Behice Boran, ölümüne değin Türkiye sosyalist hareketine hizmet etmiştir. Peki Behice Boran’ın Türkiye akademisine, Türkiye solunun kuramsal tartışmalarına ve pratik siyasete katkıları nelerdir? İşte bu metnin konusu olan Gökhan Atılgan’ın “Behice Boran: Öğretim Üyesi, Siyasetçi, Kuramcı” kitabı bu sorulara yanıt aramaktadır.

Kısa süren akademik yaşantısının ardından, 11 yıla yakın süre, 1960 Müdahalesi’ne kadar siyasetten ve siyasi yazılar yazmaktan uzak duran Boran, Türkiye için de önemli bir dönüm noktasını işaret eden 27 Mayıs’tan sonra yeniden faaliyetlerine başlamıştır. Kısa bir süre yazdığı yazılarla Türkiye Sosyalist Hareketi’ne destek veren Boran, 1962’de Türkiye İşçi Partisi’ne (TİP) katılmıştır. Türkiye İşçi Partisi’nin parlamentoya 15 milletvekiliyle girdiği 1965 seçimlerinde Urfa’dan milletvekili seçilen Boran, parlamentoda dış politika başta olmak üzere hemen hemen her konuda Türkiye’nin “sosyalist geleceği” ile ilgili bir çerçeve çizmeye çalışmıştır. Partide önce genel sekreter, sonrasındaysa genel başkan olan Behice Boran, ölümüne değin Türkiye sosyalist hareketine hizmet etmiştir. Peki Behice Boran’ın Türkiye akademisine, Türkiye solunun kuramsal tartışmalarına ve pratik siyasete katkıları nelerdir? İşte bu metnin konusu olan Gökhan Atılgan’ın “Behice Boran: Öğretim Üyesi, Siyasetçi, Kuramcı” kitabı bu sorulara yanıt aramaktadır.
Anayasa’nın İki Defadan Fazla Cumhurbaşkanı Seçilememe Kuralı Üzerine
Anayasa’nın İki Defadan Fazla Cumhurbaşkanı Seçilememe Kuralı Üzerine
Yazar: Başak, Kemal
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Cumhurbaşkanı,Seçim,Anayasa

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın, 9 Haziran 2022 günü Twitter üzerinden yaptığı açıklamayla seçimlerin önümüzdeki yıl Haziran ayında yapılacağını ve kendisinin Cumhur İttifakı’nın Cumhurbaşkanı adayı olduğunu duyurması, Anayasa’nın 101. maddesi ile ilgili tartışmaları yeniden alevlendirmiş görünüyor. Anayasa’nın 101. maddesi ikinci fıkrası şu hükmü içeriyor: “Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa Cumhurbaşkanı seçilebilir.” Genel kural bu olmakla birlikte, Anayasa’nın 116. maddesinin üçüncü fıkrasında özel bir düzenleme bulunuyor. Buna göre, “Cumhurbaşkanının ikinci döneminde Meclis tarafından seçimlerin yenilenmesine karar verilmesi halinde, Cumhurbaşkanı bir defa daha aday olabilir.” Recep Tayyip Erdoğan, Cumhurbaşkanlığı internet sitesindeki özgeçmişinde de belirtildiği üzere “10 Ağustos 2014 Pazar günü, Türk siyasi tarihinde ilk kez doğrudan halkın oylarıyla1 ve ilk turda 12. Cumhurbaşkanı seçildi. (…) 24 Haziran 2018 Pazar günü yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde %52.59 oy oranıyla yeniden Cumhurbaşkanı seçildi. 16 Nisan 2017’de kabul edilen Anayasa değişikliği ile hayata geçirilen Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi’nin ilk Cumhurbaşkanı olarak 9 Temmuz 2018 tarihinde yemin ederek görevine başladı.”

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın, 9 Haziran 2022 günü Twitter üzerinden yaptığı açıklamayla seçimlerin önümüzdeki yıl Haziran ayında yapılacağını ve kendisinin Cumhur İttifakı’nın Cumhurbaşkanı adayı olduğunu duyurması, Anayasa’nın 101. maddesi ile ilgili tartışmaları yeniden alevlendirmiş görünüyor. Anayasa’nın 101. maddesi ikinci fıkrası şu hükmü içeriyor: “Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa Cumhurbaşkanı seçilebilir.” Genel kural bu olmakla birlikte, Anayasa’nın 116. maddesinin üçüncü fıkrasında özel bir düzenleme bulunuyor. Buna göre, “Cumhurbaşkanının ikinci döneminde Meclis tarafından seçimlerin yenilenmesine karar verilmesi halinde, Cumhurbaşkanı bir defa daha aday olabilir.” Recep Tayyip Erdoğan, Cumhurbaşkanlığı internet sitesindeki özgeçmişinde de belirtildiği üzere “10 Ağustos 2014 Pazar günü, Türk siyasi tarihinde ilk kez doğrudan halkın oylarıyla1 ve ilk turda 12. Cumhurbaşkanı seçildi. (…) 24 Haziran 2018 Pazar günü yapılan Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde %52.59 oy oranıyla yeniden Cumhurbaşkanı seçildi. 16 Nisan 2017’de kabul edilen Anayasa değişikliği ile hayata geçirilen Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi’nin ilk Cumhurbaşkanı olarak 9 Temmuz 2018 tarihinde yemin ederek görevine başladı.”
Metin Çulhaoğlu’nun Hiç Girmediği Akademiye Mirası
Metin Çulhaoğlu’nun Hiç Girmediği Akademiye Mirası
Yazar: Saraçoğlu, Cenk
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Metin Çulhaoğlu,Siyaset,Eleştirel Sosyal Bilimler

Bir sosyal bilimler dergisinin giriş sayfalarında akademik yaşamın içerisinde hiç bulunmamış bir siyasal figüre yönelik bir anma yazısının yer alması ilk başta tuhaf gelebilir. Kuşkusuz bu durumun Mülkiye Dergisi’nin sıradan bir dergi, Çulhaoğlu’nun da sıradan bir siyasetçi olmaması ile ilgisi var. Nihayetinde Mülkiye, ağılıklı olarak Marksizmden mülhem akademik çalışmalara yer veren bir dergi, Çulhaoğlu’da devrimci siyasal yaşamı içerisinde Marksist teorik üretim içerisinde bulunmuş örgütlü bir sosyalisttir. Fakat, Çulhaoğlu’nun bu derginin sayfalarında yer almasının tek nedeni yalnızca bu ‘perspektif’ ortaklığı değildir. Bunun yanında, Çulhaoğlu, hem fikri üretiminin yöntemi ve niteliği hem de çalışma tarzı/ahlakı itibariyle eleştirel bir sosyal bilimciye yol gösterecek kuşatıcı bir düşünsel mirasa sahip olduğu için de bu derginin sayfalarında yer almaktadır. Ben, bu anma yazısında, Metin Çulhaoğlu’nun düşüncesinin özellikle bu yanını yani onun düşünce dünyasının akademik bilgi üretim sahasını besleyebilecek yönlerini vurgulayacağım.

Bir sosyal bilimler dergisinin giriş sayfalarında akademik yaşamın içerisinde hiç bulunmamış bir siyasal figüre yönelik bir anma yazısının yer alması ilk başta tuhaf gelebilir. Kuşkusuz bu durumun Mülkiye Dergisi’nin sıradan bir dergi, Çulhaoğlu’nun da sıradan bir siyasetçi olmaması ile ilgisi var. Nihayetinde Mülkiye, ağılıklı olarak Marksizmden mülhem akademik çalışmalara yer veren bir dergi, Çulhaoğlu’da devrimci siyasal yaşamı içerisinde Marksist teorik üretim içerisinde bulunmuş örgütlü bir sosyalisttir. Fakat, Çulhaoğlu’nun bu derginin sayfalarında yer almasının tek nedeni yalnızca bu ‘perspektif’ ortaklığı değildir. Bunun yanında, Çulhaoğlu, hem fikri üretiminin yöntemi ve niteliği hem de çalışma tarzı/ahlakı itibariyle eleştirel bir sosyal bilimciye yol gösterecek kuşatıcı bir düşünsel mirasa sahip olduğu için de bu derginin sayfalarında yer almaktadır. Ben, bu anma yazısında, Metin Çulhaoğlu’nun düşüncesinin özellikle bu yanını yani onun düşünce dünyasının akademik bilgi üretim sahasını besleyebilecek yönlerini vurgulayacağım.
Büyümesiz Refah
Büyümesiz Refah
Yazar: Bulut, Fatih Şevki
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 4, 2022
Anahtar kelimeler: İktisat,Büyüme,Refah

Büyümesiz Refah kitabı, ekolojik iktisat üzerine çalışmalar yapan iktisatçı TimJackson tarafından yazılmıştır. Kitabın ilk baskısı 2009 yılında yapılmış, oldukçailgi uyandıran kitap bazı düzeltme ve yenilemelerle birlikte 2017 yılında ikincibaskısını yapmıştır. 17 dile çevrilmiş olan kitabın birinci baskısı 2010 yılındaFinancial Times tarafından yılın kitabı olarak belirlenmiştir. Değerlendirmesiniyapacağımız kitap, 2017 yıllı ikinci baskısının Alpdoğan Sabri Erdoğan tarafından2021 yılında Türkçeye kazandırılan çevirisine dayanmaktadır. Kitabın çevirisininoldukça yalın olduğunu ve iktisat literatürüne hâkim olmayan genel okuyucukitlesi tarafından da anlaşılabilir bir anlatıma sahip olduğunu söylemekgerekmektedir.

Büyümesiz Refah kitabı, ekolojik iktisat üzerine çalışmalar yapan iktisatçı TimJackson tarafından yazılmıştır. Kitabın ilk baskısı 2009 yılında yapılmış, oldukçailgi uyandıran kitap bazı düzeltme ve yenilemelerle birlikte 2017 yılında ikincibaskısını yapmıştır. 17 dile çevrilmiş olan kitabın birinci baskısı 2010 yılındaFinancial Times tarafından yılın kitabı olarak belirlenmiştir. Değerlendirmesiniyapacağımız kitap, 2017 yıllı ikinci baskısının Alpdoğan Sabri Erdoğan tarafından2021 yılında Türkçeye kazandırılan çevirisine dayanmaktadır. Kitabın çevirisininoldukça yalın olduğunu ve iktisat literatürüne hâkim olmayan genel okuyucukitlesi tarafından da anlaşılabilir bir anlatıma sahip olduğunu söylemekgerekmektedir.
Sağlığın ve Hastalığın Toplumsal Nedenleri
Sağlığın ve Hastalığın Toplumsal Nedenleri
Yazar: Karal, Sedat
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 4, 2022
Anahtar kelimeler: Sağlık,Hastalık,Toplum

Sosyolojinin önemli alt dallarından biri olan sağlık sosyolojisi, ilk bakışta doğrudan biyolojik ve bireyselmiş gibi görünen hastalıkların ya da sağlıklı olma durumunun sınıf, statü, politika, cinsiyet, yaş, gelir, meslek, ırk, etnisite, din, çevre, beslenme, yaşam tarzı, mekân gibi toplumsallık içeren olgu ve değişkenlerce açıklanması gerektiğini öne sürerek hastalığı ve sağlığı sosyolojinin konusu haline getirir. Bu durumda hastalık ve sağlık sadece tıbbi kurumları ilgilendiren birer biyolojik ve bireysel olgu olmanın ötesine geçip, içinde yukarıda sıralanan sosyal değişkenlerin de yer aldığı toplumsal bir zeminde ele alınır. Sağlığın ve hastalığın etki ve etkilenme düzeylerinin geniş bir toplumsal düzlem içerisinde sorunsallaştırılması, bu iki hayati olgunun daha iyi anlaşılmasını, üretilen çözüm önerilerinin daha isabetli olmasını ve en nihayetinde, mikro düzeyde birey ve grupların, makro düzeyde ise toplumun iyilik hali seviyesinin yükseltilmesine katkı sağlanması anlamına gelir. Dolayısıyla sağlık sosyolojisi alanında yapılan çalışmalar ve yürütülen araştırmalar sadece sosyoloji bilimi için değil, birey ve toplum sağlığıyla bir şekilde ilgilenen kurum ve kuruluşlar için de önemli hale gelmektedir.

Sosyolojinin önemli alt dallarından biri olan sağlık sosyolojisi, ilk bakışta doğrudan biyolojik ve bireyselmiş gibi görünen hastalıkların ya da sağlıklı olma durumunun sınıf, statü, politika, cinsiyet, yaş, gelir, meslek, ırk, etnisite, din, çevre, beslenme, yaşam tarzı, mekân gibi toplumsallık içeren olgu ve değişkenlerce açıklanması gerektiğini öne sürerek hastalığı ve sağlığı sosyolojinin konusu haline getirir. Bu durumda hastalık ve sağlık sadece tıbbi kurumları ilgilendiren birer biyolojik ve bireysel olgu olmanın ötesine geçip, içinde yukarıda sıralanan sosyal değişkenlerin de yer aldığı toplumsal bir zeminde ele alınır. Sağlığın ve hastalığın etki ve etkilenme düzeylerinin geniş bir toplumsal düzlem içerisinde sorunsallaştırılması, bu iki hayati olgunun daha iyi anlaşılmasını, üretilen çözüm önerilerinin daha isabetli olmasını ve en nihayetinde, mikro düzeyde birey ve grupların, makro düzeyde ise toplumun iyilik hali seviyesinin yükseltilmesine katkı sağlanması anlamına gelir. Dolayısıyla sağlık sosyolojisi alanında yapılan çalışmalar ve yürütülen araştırmalar sadece sosyoloji bilimi için değil, birey ve toplum sağlığıyla bir şekilde ilgilenen kurum ve kuruluşlar için de önemli hale gelmektedir.
“Teoride Doğru Olabilir, Ama Pratikte İşe Yaramaz”: Teorisyen ve Politikacı Ayrımına İlişkin Bir Mülâhaza
“Teoride Doğru Olabilir, Ama Pratikte İşe Yaramaz”: Teorisyen ve Politikacı Ayrımına İlişkin Bir Mülâhaza
Yazar: Kumek, İbrahim
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 46 No. 4, 2022
Anahtar kelimeler: Teori,Pratik,Mülahaza

Yaşamda teorik ve pratik olanın zihinde ayırt edilmesi güçtür. İkisi arasında ayrımı sıradan bilincin kavraması pek olanaklı değildir; zira kavramsallaştırma, soyutlama ve kıyaslama gibi zihinsel işlemler için belirli bir düşünme olgunluğu gerekmektedir. Bu olgunluğa sahip olmayanlar için politikacı üzerine düşünme anlaşılmazdır, tıpkı atom ya da insan üzerine düşünme gibi. Halkın politikacıyı değil, Biden’ı, Putin’i ve Erdoğan’ı görmesi bu yüzdendir. Politikacı gösterilemez, ancak düşünülebilir. Görüleni, duyumsananı, algılananı, somut olanı talep edenler soyut ve akli olanı idrak edemezler. Bu yazıda, teorik ve pratik olana ilişkin ayrımın ontolojik ve epistemolojik temellerinden hareket edilerek teorisyen ve politikacı tiplerine ilişkin görüş ve değerlendirmelerde bulunulmaktadır. İki tip birbirine karşıt değil, ayrı biçimde konumlandırılmakta ve analiz edilmektedir. Bununla, siyaset bilimi alanında teorik ve pratik olana ilişkin tartışmalara katkıda bulunmak hedeflenmektedir. Yazıda öne sürülen iddiaların ve görüşlerin eleştirilere tabi tutularak konu üzerine tartışma ortamının oluşturulması amaçlanmaktadır.

Yaşamda teorik ve pratik olanın zihinde ayırt edilmesi güçtür. İkisi arasında ayrımı sıradan bilincin kavraması pek olanaklı değildir; zira kavramsallaştırma, soyutlama ve kıyaslama gibi zihinsel işlemler için belirli bir düşünme olgunluğu gerekmektedir. Bu olgunluğa sahip olmayanlar için politikacı üzerine düşünme anlaşılmazdır, tıpkı atom ya da insan üzerine düşünme gibi. Halkın politikacıyı değil, Biden’ı, Putin’i ve Erdoğan’ı görmesi bu yüzdendir. Politikacı gösterilemez, ancak düşünülebilir. Görüleni, duyumsananı, algılananı, somut olanı talep edenler soyut ve akli olanı idrak edemezler. Bu yazıda, teorik ve pratik olana ilişkin ayrımın ontolojik ve epistemolojik temellerinden hareket edilerek teorisyen ve politikacı tiplerine ilişkin görüş ve değerlendirmelerde bulunulmaktadır. İki tip birbirine karşıt değil, ayrı biçimde konumlandırılmakta ve analiz edilmektedir. Bununla, siyaset bilimi alanında teorik ve pratik olana ilişkin tartışmalara katkıda bulunmak hedeflenmektedir. Yazıda öne sürülen iddiaların ve görüşlerin eleştirilere tabi tutularak konu üzerine tartışma ortamının oluşturulması amaçlanmaktadır.
Cezayir Bağımsızlık Savaşı ve Türkiyeli Solcuların Kesişen Yolu
Cezayir Bağımsızlık Savaşı ve Türkiyeli Solcuların Kesişen Yolu
Yazar: Yürük Ekşioğlu, Tuğba
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 47 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Political Science (Other) ; Siyaset Bilimi (Diğer) ; Cezayir,bağımsızlık savaşı,Muhammed Harbi,otobiyografi,FLN

Türkçe literatürde Cezayir tarihine ilişkin kısıtlı sayıda eser bulunmaktadır. Bu sebeple, 2021 yılında Ayşen Gür çevirisiyle Ayrıntı Yayınları tarafından basılan Ayakta Bir Hayat: Siyasal Anılar 1945-1962 başlıklı eser önemli bir eksikliği gidermek yolunda önemli bir adımdır. Cezayir Bağımsızlık Savaşı'na katılmış, kurulan Geçici Hükümet'te Dışişleri Bakanlığı dahil olmak üzere önemli görevler almış olan Muhammed Harbi, bu eserinde hem anılarını aktarmakta hem de Cezayir siyasi tarihini eleştirel bir gözle incelemektedir. Bu yazıda hem Harbi'nin eseri kısaca ele alınmış hem de kitabın sunuş yazısından yola çıkarak Türkiyeli solcular ve Cezayirli direnişçiler arasındaki dayanışmaya dikkat çekilmiştir.

Türkçe literatürde Cezayir tarihine ilişkin kısıtlı sayıda eser bulunmaktadır. Bu sebeple, 2021 yılında Ayşen Gür çevirisiyle Ayrıntı Yayınları tarafından basılan Ayakta Bir Hayat: Siyasal Anılar 1945-1962 başlıklı eser önemli bir eksikliği gidermek yolunda önemli bir adımdır. Cezayir Bağımsızlık Savaşı'na katılmış, kurulan Geçici Hükümet'te Dışişleri Bakanlığı dahil olmak üzere önemli görevler almış olan Muhammed Harbi, bu eserinde hem anılarını aktarmakta hem de Cezayir siyasi tarihini eleştirel bir gözle incelemektedir. Bu yazıda hem Harbi'nin eseri kısaca ele alınmış hem de kitabın sunuş yazısından yola çıkarak Türkiyeli solcular ve Cezayirli direnişçiler arasındaki dayanışmaya dikkat çekilmiştir.
Adrese Gerek Yok: Bir Mülkiyelinin Anıları
Adrese Gerek Yok: Bir Mülkiyelinin Anıları
Yazar: Oral Ataç, Lale
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 47 No. 6, 2023
Anahtar kelimeler: 78 kuşağı,mülkiye,hatırat

Adrese Gerek Yok, yazarının yaşamının önemli kesitlerini, yine yazarının gözünden ve hatırasında kaldığı biçimi ile aktaran, kısmen otobiyografik bir anı (hatırat) kitabı olarak tanımlanabilir. Kitap hatırat türünde yazılmış olduğu için yazar zaman zaman kendi başından geçen bir olayı, zaman zaman çeşitli durumlar karşısındaki değerlendirmelerini kaleme almış. Bu değerlendirmeler bağlamında aktarılan değerler, düşünceler ve duygular okuyucunun dikkatini yazarın kişiliğinde topluyor. Dolayısıyla böyle bir kitabın değerlendirme yazısı, ister istemez yazdıkları kadar yazarın kendisini de konu edinecektir.

Adrese Gerek Yok, yazarının yaşamının önemli kesitlerini, yine yazarının gözünden ve hatırasında kaldığı biçimi ile aktaran, kısmen otobiyografik bir anı (hatırat) kitabı olarak tanımlanabilir. Kitap hatırat türünde yazılmış olduğu için yazar zaman zaman kendi başından geçen bir olayı, zaman zaman çeşitli durumlar karşısındaki değerlendirmelerini kaleme almış. Bu değerlendirmeler bağlamında aktarılan değerler, düşünceler ve duygular okuyucunun dikkatini yazarın kişiliğinde topluyor. Dolayısıyla böyle bir kitabın değerlendirme yazısı, ister istemez yazdıkları kadar yazarın kendisini de konu edinecektir.
Çevresel Kuşkuculuk: Çözümü İmkansızlaştırmak?
Çevresel Kuşkuculuk: Çözümü İmkansızlaştırmak?
Yazar: Kuran, Hikmet
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 47 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; Çevresel kuşkuculuk,ekolojik kriz,kamuoyu farkındalığı,çevre sorunları,iklim değişikliği ; Çevresel kuşkuculuk

Ekolojik sorunlarla mücadele edilmesi ve çözüm önerilerinin etkin bir şekilde hayata geçirilebilmesi için kamuoyu farkındalığı ve bilgi seviyesi kritik bir öneme sahiptir. Özellikle ulusal ölçekte çevre politikalarının oluşturulması ve teşvik, sınırlama, yaptırım, yasal düzenleme gibi politika araçlarının etkinliği kamuoyunun, tekil ya da birden fazla çevre sorununun seviyesi, yoğunluğu, ciddiyeti ve ‘gerçekliğine’ yönelik ikna düzeyiyle doğrudan bağlantılıdır. Bu bağlamda bireylerin ya da toplumun belirli bir kısmının söz konusu çevre sorunlarına kuşku duyması/şüpheyle yaklaşması, ilgili sorunun çözümü ve küresel ölçekte deneyimlediğimiz ekolojik krizle mücadele açısından bir açmaz yaratmaktadır. Bu doğrultuda, politik ve iktisadi amaçlar doğrultusunda, belirli aktörler tarafından sistematik ve planlı bir şekilde yürütülen, kuşku yaratma ve yayma odaklı etkinlikleri ifade eden çevresel kuşkuculuk yaklaşımı, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Ekolojik krizle etkin mücadelenin önündeki en büyük engellerden birisi olan bu yaklaşımın aktörleri, argümanları, stratejileri ve etkileri çalışmada detaylı olarak ele alınmaktadır. Çalışmanın temel savı ise çevresel kuşkuculuğun kamuoyu üzerinde kritik etkiler yaratarak çözüm çabalarını baltaladığı ve bu yaklaşımla kapsamlı bir mücadele hayata geçirilmeksizin ekolojik krizden çıkışın mümkün olmayacağı yönündedir.

Ekolojik sorunlarla mücadele edilmesi ve çözüm önerilerinin etkin bir şekilde hayata geçirilebilmesi için kamuoyu farkındalığı ve bilgi seviyesi kritik bir öneme sahiptir. Özellikle ulusal ölçekte çevre politikalarının oluşturulması ve teşvik, sınırlama, yaptırım, yasal düzenleme gibi politika araçlarının etkinliği kamuoyunun, tekil ya da birden fazla çevre sorununun seviyesi, yoğunluğu, ciddiyeti ve ‘gerçekliğine’ yönelik ikna düzeyiyle doğrudan bağlantılıdır. Bu bağlamda bireylerin ya da toplumun belirli bir kısmının söz konusu çevre sorunlarına kuşku duyması/şüpheyle yaklaşması, ilgili sorunun çözümü ve küresel ölçekte deneyimlediğimiz ekolojik krizle mücadele açısından bir açmaz yaratmaktadır. Bu doğrultuda, politik ve iktisadi amaçlar doğrultusunda, belirli aktörler tarafından sistematik ve planlı bir şekilde yürütülen, kuşku yaratma ve yayma odaklı etkinlikleri ifade eden çevresel kuşkuculuk yaklaşımı, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Ekolojik krizle etkin mücadelenin önündeki en büyük engellerden birisi olan bu yaklaşımın aktörleri, argümanları, stratejileri ve etkileri çalışmada detaylı olarak ele alınmaktadır. Çalışmanın temel savı ise çevresel kuşkuculuğun kamuoyu üzerinde kritik etkiler yaratarak çözüm çabalarını baltaladığı ve bu yaklaşımla kapsamlı bir mücadele hayata geçirilmeksizin ekolojik krizden çıkışın mümkün olmayacağı yönündedir.
III. Cumhuriyetin Kuruluşunda Yargı Tasfiyeleri
III. Cumhuriyetin Kuruluşunda Yargı Tasfiyeleri
Yazar: Karahanoğulları, Onur
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Administrative justice, Purge of judiciary, Council of State, Sects, Third Republic ; İdari yargı, yargı tasfiyesi, Danıştay, tarikat, Üçüncü Cumhuriyet

Modern Fransız Cumhuriyet Rejiminin kuruluş yıllarında, III. Cumhuriyet’in ilan edildiği 1870 yılındanitibaren, köklü bir idareci ve yargıç temizliği gerçekleştirilmiştir. İdarenin üst kadrolarının ve yargı mensuplarının tasfiyesi yeni siyasal rejimin kurulmasında temel araçlardan olmuştur. Tasfiye, idarenin ve yargının (Danıştay ve Yargıtay) üst kademelerinin cumhuriyet karşıtı niteliğini değiştirmeyi amaçlamıştır. Laik eğitimi kuran reformlara ve izinsiz tarikatların dağıtılmasına karşı tarikatların ve Kilise’nin verdiği tepkinin yargıdan ve Danıştay’dan destek bulmasını da engellemek gerekmiştir. Danıştay temizliği sayı artırma, görevden alma, emekliye sevk etme, istifa zorunda bırakma, görevde yükseltme ve yeni atama yöntemleriyle gerçekleştirilmiştir. 13 Temmuz 1879 tarihli Yasanın uygulanması ile Fransız idari yargı tarihinin en büyük tasfiyesinin gerçekleştirildiği kabul edilmektedir. Cumhuriyetçiler, devleti burjuva cumhuriyetinin ilkeleriyle düzenleyebilmek için bürokraside ve yargıda büyük tasfiyeler gerçekleştirmiştir. Bu basit bir “adamını yerleştirme” değil, bir “temizlik” olmuştur.

Establishment years of modern French Republican Regime, began by the proclamation of III. Republic in 1870, witnessed the great political purge of the bureaucracy and of the judiciary. Purging the higher class of administrative body, the judiciary among them the Court of Cassation and the Council of State was the one of the most effective instrument in establishment of new political regime. Main purpose of this purge was to break up the anti-republican tendencies in bureaucracy and in judiciary. Reforms for secular education and the administrative dissolution of sects gave way to a hard political reaction of the Church and of sects. By the purges Republicans tried to impede these reactions to get support from judiciary. In purging Council of State they used different methods, namely, creating new posts, forcing to retirement and to resignation, promotions and new designations. Application of the Law of 13 July 1879 is considered as the greatest purge in the history of the French administrative justice system. This was not a simple favoritism but genuine political purge