hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Humik Asit Uygulamalarının Bazı Çilek Çeşitlerinin Meyve Verimi ve Kalitesi Üzerine Etkileri
Effects of Humic Acid Application on Fruit Yield and Quality in Some Strawberry Cultivars
Yazar: Geçer, Mustafa Kenan
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Strawberry,humic acid,fruit yield and quality ; Çilek,humik asit,meyve verimi ve kalitesi

Çilek hem ülkemizde hem dedünyada üzümsü meyveler içerisinde üretimi ve tüketimi en fazla olan türdür.Ülkemizin çilek üretim potansiyeli her geçen gün giderek artmaktadır. Buçalışma ile Albion, Monterey, San Andreas ve Sweet Charlie çilek çeşitlerinehumik asit uygulaması sonucunda; meyve verimi, meyve sayısı, ortalama meyveağırlığı, suda çözünür kuru madde içeriği, titre edilebilir asitlik oranı vemeyve pH’sı gibi parametreler üzerindeki değişimlerin belirlenmesineçalışılmıştır. Çalışmada iki yıllık veriler değerlendirilmiş ve sonuçta; meyveverimine, meyve sayısına, suda çözünür kuru madde içeriğine ve titre edilebilirasitlik değerleri üzerine uygulamaların önemli etkide bulunduğu görülmüştür(P<0.05). En yüksek meyve verimi 138.80 g bitki-1 ile humik asituygulamasından, 146.44 g bitki-1 ile Albion çeşidinden eldeedilmiştir. Meyve sayısı bakımından ise humik asit uygulaması sonucu en yüksekdeğerler Albion ve Sweet Charlie çeşitlerinden sırasıyla 12.60 ve 12.41 adetbitki-1 elde edilmiştir. Genel ortalamalar bakımından suda çözünürkuru madde içeriği %7.87 olarak kontrol grubunda daha tespit edilmiştir. Humikasit uygulaması titre edilebilir asitlik üzerinde olumlu etkide bulunmuş ve%0.96 olarak belirlenmiştir. Çalışma sonucunda bazı parametreler üzerine humikasit uygulamalarının olumlu etkilerde bulunduğu ve bu yönüyle daha sağlıklı vekaliteli bir üretim için önerilebileceği ortaya çıkmıştır.

Strawberry is the mostproduced and consumed species amongst berry fruits, both in Turkey and aroundthe world. Strawberry production potential of Turkey is improving day by day.In this study, changes in such parameters as fruit yield, fruit number, fruitweight, soluble solids content, titrable acidity ratio and fruit pH aredetermined after application of humic acid on Albion, Monterey, San Andreas andSweet Charlie strawberry cultivars. Two-year data are evaluated in the studyand as a result, it is determined that the application of humic acid has significanteffects on fruit yield, fruit number, soluble solids content and titrableacidity values (P < 0.05). The highest fruit yield is obtained from humicacid application with 138.80 g plant-1 and from Albion cultivar with146.44 g plant-1. The highest fruit numbers are observed in Albionand Sweet Charlie cultivars with 12.60 and 12.41 number plant-1,respectively, after humic acid application. As for the general averages,soluble solids content is measured to be highest in the control applicationwith 7.87%. Humic acid application has a positive effect on titrable acidityand the average titrable acidity is determined as 0.96%. The findings of thestudy show that humic acid application positively affected some parameters and,as a result, it can be recommended for a healthier and more quality production.
Bursa ve Bilecik İlleri Şeftali Yetiştiriciliği Yapılan Alanlarda Prune dwarf virus (PDV) Yaygınlığı ve Genetik Çeşitliliği
Distribution and Genetic diversity of Prune dwarf virus (PDV) in Peach Growing Areas in Bursa and Bilecik Provinces
Yazar: Çelık, Ali; Ertunç, Filiz
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Bursa,Bilecik,peach,PDV,infection ; Bursa,Bilecik,şeftali,PDV,enfeksiyon

Prune dwarf virus (PDV), sert çekirdekli meyveağaçlarının önemli viral patojenleri arasında yer almaktadır. Bu çalışmada Türkiye’nin önemlişeftali üretiminin yapıldığı Bursa ve Bilecik illerinde ilk kapsamlı PDV enfeksiyonuaraştırılmıştır. 460 viral simptom şüphesi ile toplanan şeftali yaprağıDAS-ELISA testine tabi tutulmuş ve 19 örneğin (%4.13) PDV ile enfekteli olduğutespit edilmiştir. Yapılan RT-PCR çalışmaları sonucunda virüsün kılıf proteinbölgesine ait 862 bp uzunluğunda nükleotid dizileri elde edilmiş, elde edilendiziler GenBank’ta kayıtlı Türkiye ve dünya PDV referans izolatları ilekarşılaştırılmıştır. Yapılan BLASTn analizi sonucunda PDV şeftali Türkiyeizolatları, referans PDV sekans verileri ile nükleotid düzeyinde %87.77-97.56arasında benzerlik göstermiştir. Nükleotid dizi bilgisi elde edilen izolatlarınfilogenetik analiz çalışmaları ile, dünya ve Türkiye izolatları ile ilişkisibelirlenmiştir. Araştırma bulguları coğrafik orijin ve farklı Prunus türlerinden izole edilen PDVizolatları arasında herhangi bir filogenetik ilişkinin olmadığını göstermiştir.Çalışma sonucunda ilk kez ülkemizde şeftali PDV izolatlarının kılıf proteinbölgesine ait nükleotid dizileri elde edilmiştir.

Prune dwarf virus (PDV) is one of the importantviral pathogens of stone fruits. In this study, PDV infectionwas investigated extensively for the first time in Bursa and Bilecik provinces,which have large peach production areas of Turkey. Four hundred-sixty peachleaves showing viral symptoms were subjected to DAS-ELISA test and 19 samples (%4.13)were found to be infected with PDV. As a result of RT-PCR studies,862 bp length nucleotide sequences of the coat protein region of the virusgenome were obtained and compared with reference isolates in the GenBank.Sequence comparisons showed 87.77-97.56% nucleotide identity. The genetic relationshipwas determined by phylogenetic analysis of Turkey and world isolates of PDV.The results of the study showed that there was no phylogenetic relationshipbetween geographic origin and PDV isolates from different Prunus species. As aresult of this study, nucleotide sequences of the coat protein regions of PDVisolates from peach were obtained for the first time in our country.
Aspir (Carthamus tinctorius L.) Çeşitlerinin Kuru Koşullarda Verim ve Verim Performanslarının Belirlenmesi
Determination of Yield and Yield Components of some Safflower (Carthamus tinctorius L.)  Varieties
Yazar: Karaca Öner, Emel; Şeker, Tuba
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Safflower varieties,yield,yield components ; Aspir çeşitleri,verim,verim unsurları

Bu araştırma yerli aspir çeşitlerinin kuru koşullarda verim ve verim unsurlarının belirlemek amacıyla 2016 yılında Mayıs-Eylül vejetasyon döneminde yürütülmüştür. Araştırmada tescil edilmiş yerli yedi aspir (Remzibey, Yenice, Dinçer, Balcı, Olas, Linas ve Göktürk) çeşidi kullanılmıştır. Deneme, tesadüf blokları deneme desenine göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Araştırmada, bitki boyu 82.37-107.6 cm, bitki başına dal sayısı 5.08- 6.93 adet, bitki başına tabla sayısı 7.28- 10.43 adet, tabla başına tohum sayısı 21.98 34.95 adet, tohum verimi 124.44-292.78 kg da-1, 1000 tane ağırlığı 38.31-50.29 g, arasında değişim göstermiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; tohum verimi bakımından Dinçer, Remzibey, Yenice çeşitleri öne çıkmıştır.

This research was conducted in May-September vegetation period in 2016 in order to determine the yield and yield components of the local safflower varieties in dry conditions. Seven local safflower varieties registered in the study were used. The trial was established as 4 recurrence iterated according to the "randomized blocks trial design". According to the characteristics examined in the study plant length is 82.37-107.6 cm, number of side branches per plant 5.08-6.93 units, number of plants 7.28-10.43 units, number of seeds per plant 21.9834.95 units, seed yield is 124.44-292.78 kg da-1, 1000 grain weight 38.31-50.29 g varied between 43.92-103.32 kg da-1. According to the results obtained from the research; Dinçer, Remzibey and Yenice varieties were found to be prominent in terms of seed yield.
Doğal Florada Çimlenmiş Sekiz Farklı Salep Orkidesi Türünün İlk Yıl Gelişimlerinin Tanımlanması
Description of the First Year's Development of Eight Different Species of Salep Orchids Germinated in Natural Flora
Yazar: Kurt, Dursun; Çalışkan, Ömer
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Büyüme,çimlenme,fide,tohum,yumru ; Germination,growth,seed,seedling,tuber

Yumrulu (terrestrial) orkideler, doğaya sayılamayacak kadar çok tohum bırakırlar. Orkide tohumlarında besi doku yoktur ve normal şartlarda çimlenmezler. Bu nedenle üretilemeyen türler arasındadır ve dünya genelinde koruma altına alınmıştır. Sadece mikorizalar ile simbiyotik ilişki kurabilen tohumlar çimlenebilirler. Çimlenen tohumların ise çiçek açması, tohum üretmesi uzun yıllar almaktadır. Bu çalışmada bazı salep türlerinin doğal ortamlarında çimlenmiş tohumları tespit edilmiş ve materyal olarak kullanılmıştır. Çimlenme yılı olarak tanımlanan ilk gelişim yılında, ele alınan türlerde, ilk yıl gelişim performansları yaprak sayısı, yaprak eni-boyu, yaş yumru eni-boyu, yaş yumru ağırlığı ve yaş biyokütle ağırlığı ile belirlenmiştir. Beş cinse ait sekiz türün incelendiği bu çalışmada çimlenme yılında 1-3 minik yaprak oluşumu gözlenmiş, toplam biyokütleleri ise bir gramdan daha az olmuştur. Geliştirdikleri yumruların taze ağırlıkları, türlere göre 0.06-0.31 gram arasında tespit edilmiştir. Veriler değerlendirildiğinde salep orkidelerinin çimlenme yılında minyatür bitkicikler olarak ilk yıl gelişimlerini tamamladıkları anlaşılmaktadır. Salep orkidelerinde, sorunlu çimlenme döneminden sonra, büyüme ve gelişmenin de yavaş gerçekleştiği görülmüştür.

Tuberous (terrestrial) orchids leave too many seeds to nature. Orchid seeds do not have endosperm and cannot germinate under normal conditions. For this reason, they are among the species that cannot be produced and it is protected worldwide. Seeds that can form symbiotic relationships with mycorrhiza can only germinate. It takes many years for germinated seeds to inflorescence and produce seeds. In this study, germinated seeds of some salep species in the natural flora were used as material. In the first year of development defined as the germination year, the developmental performances of the species were determined by measuring the number of leaves, leaf width, leaf lenght, tuber width, tuber lenght, fresh tuber weight and fresh biomass weight. In this study, in which eight species belonging to five genera were examined, 1-3 small leaf formation was observed in the germination year, and total fresh biomass was less than one gram. The fresh weights of the tubers were determined between 0.06-0.31 grams according to the species. When the data are evaluated, it is understood that salep orchids have completed their first year development as miniature plants in the germination year. It was observed that growth and development were slow, after the problematic germination period, in salep orchids.
‘Tombul’ Fındığında E Vitamini ve Yağ Asidi Bileşenlerine Sulamanın Etkisi
Effect of Irrigation on Vitamin E Content and Fatty Acid Compositions of ‘Tombul’ Hazelnut
Yazar: Bostan, Saim Zeki
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Hazelnut,‘Tombul’,irrigation,vitamin E,fatty acids ; Fındık,‘Tombul’,sulama,E vitamini,yağ asitleri

Bu araştırma, 2015 yılında Giresun ilinde yetiştirilen 'Tombul' fındık çeşidinde yürütülmüştür. Çalışmada farklı sulama düzeylerine göre (% 0, % 50 ve % 100) E vitamini ve yağ asitleri bileşenlerinin değişimi araştırılmıştır. Deneme, tesadüf parselleri deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak düzenlenmiştir. Sulamalar mini yağmurlama sistemiyle yapılmıştır. Fındık ocaklarına, sulama yapılmayan kontrol ile % 50 ve % 100 sulama olmak üzere 3 uygulama yapılmıştır. Sonuçlar, E vitamini içeriğinin ve bazı yağ asitlerinin sulama seviyelerinden etkilendiğini göstermiştir. En yüksek E vitamini içeriği (488.77 mg kg-1) % 50 sulama seviyesinde elde edilmiştir. Oleik asit % 82.62'den (kontrol)% 85.24'e (% 100 sulama seviyesi) ve linoleik asit% 6.28'den (% 50 sulama seviyesi) % 8.76'ya (kontrol) kadar değişim göstermiştir.

This research was carried out on ‘Tombul’ hazelnut cultivar grown in Giresun province of Turkey in 2015. In the study, it was researched that the variations of vitamin E content and fatty acid compositions according to different irrigation levels. The treatments were arranged in a completely randomized design with three replications. Irrigations were made by mini sprinkler method. Three treatments were applied to ocaks (multi-stem bush form system): an un-irrigated control and two water levels, corresponding to the restution of 50% and 100%. The results showed that the vitamin E content and some fatty acids were affected by irrigation levels. The highest vitamin E content  (488.77 mg kg-1) was obtained at irrigation level of 50%. Oleic acid was changed from 82.62% (un-irrigated) to 85.24% (100% irrigation level), and linoleic acid from 6.28% (50% irrigation level) to 8.76% (un-irrigated).
Gümüşhane Ekolojik Koşullarında Bazı Altı Sıralı Arpa Çeşitlerinin Tane Kalite Özellikleri ve Besin Değerlerinin Belirlenmesi
Determination of Grain Quality Traits and Nutritional Values of Some Six Rowed Barley Cultivars Under the Ecological Conditions of Gumushane
Yazar: Sirat, Abdulveli; Bahar, Bilge
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Barley,cultivar,quality,ADF,NDF,mineral matter ; ADF,NDF,Arpa,çeşit,kalite,mineral madde

Bu araştırma, 2012-2013 ve 2013-2014 yetiştirme dönemlerinde 11 farklı altı sıralı arpa çeşidinin (Erginel-90, Meriç, Kıral-97, Çetin-2000, Avcı-2002, Martı, Vamıkhoca-98, Akhisar-98, Lord, Epona ve Olgun) bazı tane kalite özelliklerini (nem oranı, kül oranı, protein oranı, yağ oranı, nişasta içeriği, asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF), nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) ve çeşitli mineral madde içeriklerini (K, Mg, P)) belirlemek için Gümüşhane koşullarında, Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. İki yılın ortalamasına göre çeşitlerin nem oranı %9.21-9.88, kül oranı %2.00-2.31, protein oranı %12.73-15.65, yağ oranı %1.36-2.01, nişasta içeriği %52.61-58.60, ADF ve NDF değerleri sırasıyla %5.52-8.65 ile %20.42-25.03 arasında değişmiştir. En yüksek nişasta oranı Olgun çeşidinden (%58.60) elde edilmiştir. En yüksek protein oranına (%15.65) ise Akhisar-98 çeşidi sahip olmuştur.

This research was carried out with 11 different six rowed barley cultivars (Erginel-90, Meriç, Kıral-97, Çetin-2000, Avcı-2002, Martı, Vamıkhoca-98, Akhisar-98, Lord, Epona and Olgun) during 2012-2013 and 2013-2014 growth seasons to determine some grain quality traits such as moisture content, ash content, protein content, fat content, starch content, acid detergent insoluble fiber (ADF), neutral detergent insoluble fiber (NDF) and various mineral matter contents (K, Mg, P) under Gumushane conditions with randomized block design as three replicated. According to the average of two years, the moisture content of the cultivars were 9.21-9.88%, ash content was 2.00-2.31%, protein content was 12.73-15.65%, fat content was 1.36-2.01%, starch content was 52.61-58.60%, ADF and NDF values respectively 5.52-8.65% to 20.42-25.03%, ranged between. The highest starch ratio was obtained from Olgun cultivar (58.60%). Akhisar-98 cultivar had the highest protein content (15.65%).
Buğday ve Çeltikte Okratoksin A’nın Kantitatif Olarak Tespiti ve Validasyon Çalışması
Quantitative Determination of Ochratoxin A in Wheat and Rice and Validation Study
Yazar: Hepsağ, Fatma
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Contamination,maximum limit,mycotoxin ; Kontaminasyon,maksimum limit,mikotoksin

Bu çalışmada, buğday ve çeltik Okratoksin A (OTA) varlığı yönünden değerlendirilmiştir. Buğday örnekleri Mersin, çeltik örnekleri ise Edirne ve Çanakkale illerindeki çiftçilerden temin edilmiştir.  OTA yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) yöntemi ile tespit edilmiştir. Buğdayörneklerinin 3'ünde (%15) OTA tespit edilmiştir. Konsantrasyon, <ölçüm limiti (LOQ)-6.93µg kg-1 arasında değişmekte olup, pozitif numunelerin iki tanesi, doğrudan insan tüketimine zararlı olacağı tahmin edilen OTA için 5 µg kg-1 maksimum limiti geçmiştir. Çeltik örneklerinin 2’sinde (%10) OTA tespit edilmiştir. Konsantrasyon, <ölçüm limiti (LOQ)-6.93µg kg-1 arasında değişmekte olup, pozitif numunelerin iki tanesi, doğrudan insan tüketimine zararlı olacağı tahmin edilen OTA için 5 µg kg-1 maksimum limiti geçmiştir. Çeltik örneklerinin 2’sinde (%10) OTA tespit edilmiştir. Konsantrasyon, <LOQ-5.44µg kg-1 arasında değişmekte olup, pozitif numunelerin bir tanesi, doğrudan insan tüketimine zararlı olacağı tahmin edilen OTA için 5 µg kg-1 maksimum limiti aşmıştır. Genel olarak elde edilen sonuçlar, Türk Gıda Kodeksi (TGK) ve Avrupa Birliği (AB) Maksimum Kalıntı Limitleri (MRL)’nin altında değerlerdir.

In this study, wheat and rice were evaluated for the presence of Ocratoxin A (OTA). Wheat samples were obtained from Mersin and rice samples were obtained from farmers in Edirne and Çanakkale. OTA was determined by high performance liquid chromatography (HPLC) method. OTA was detected in 3 of the wheat samples (15%). The concentration ranged from <LOQ - 6.39 µg kg-1, with two of the positive samples exceeding the maximum limit of 5 µg kg-1 for OTA, which is predicted to be harmful to human consumption. OTA was detected in 2 (10%) of rice samples. The concentration ranged from <LOQ to 5.44 µg kg-1, one of the positive samples exceeding the maximum limit of 5 µg kg-1 for OTA, which is predicted to be harmful to direct human consumption. Generally, the results are below the Turkish Food Codex (TGK) and European Union (EU) Maximum Residual Limits (MRL).
Düzce İli Bal Kabağı Alanlarında Zararlı ve Yararlı Türlerin Belirlenmesi
Determination of the Pest and Beneficial Species on Pumpkin in Düzce Province of Turkey
Yazar: Koca, A. Sami; Kütük, Halil
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Pumpkin,pests,natural enemies,Düzce ; Bal kabağı,zararlılar,doğal düşmanlar,Düzce

Bal kabağı bitkisi (Cucurbita moschata Duch.), Batı Karadeniz Bölgesi’nde yer alan Düzce ilinde, yetiştiriciliği en fazla yapılan ve ekonomik anlamda önemli sebzelerin başında gelmektedir. Düzce ilinde bal kabağında zararlı ve yararlı türleri belirlemek amacıyla 2016-2017 yıllarında sörvey çalışmaları yürütülmüştür. Çalışmada gözle kontrol, atrap ve ağız aspiratörü yöntemleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda iki takıma bağlı yedi familyadan 10 zararlı tür ve dört takıma bağlı altı familyadan 13 faydalı tür tespit edilmiştir. Zararlı türlerden Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae), Lygus pratensis L. ve Lygus rugulipennis Poppius (Hemiptera: Miridae) bal kabağı alanlarında yaygın ve sık rastlanılan türler olarak tespit edilmiştir. Doğal düşmanlardan ise en yaygın türler olarak Sphaeropharia scripta L. (Diptera: Syrphidae), Coccinella septempunctata L. (Coleoptera: Coccinellidae) ve Dicyphus errans Wolff (Hemiptera: Miridae) belirlenmiştir.

Pumpkin plant (Cucurbita moschata Duch.) is one of the most cultivated and economically important vegetables in Düzce province, located in the Western Black Sea Region of Turkey. A survey was carried out to determine the pest and beneficial insect species in pumpkin areas between 2016 and 2017 in Düzce province. Sweep netting, mouth aspirator and visual observation methods were used to collect insect samples in the study. At the end of this research, 10 pest species from seven families of two orders and 13 beneficial species from six families of four orders were determined in the pumpkin areas. Aphis gossypii Glover (Hemiptera: Aphididae), Lygus rugulipennis Poppius ve Lygus pratensis L. (Hemiptera: Miridae) were observed more common and widely distributed among the harmful species. Sphaeropharia scripta L. (Diptera: Syrphidae), Coccinella septempunctata L. (Coleoptera: Coccinellidae) ve Dicyphus errans Wolff (Hemiptera: Miridae) were found as the most common natural enemies.
Alanya ve Gazipaşa’da Üretilen Avokadolarda Pestisit Kalıntı Varlığının Araştırılması ve Quechers Analiz Metodunun Verifikasyonu
Research of Pesticide Residues in Avocados Produced in Alanya and Gazipaşa and Verification of Quechers Analysis Method
Yazar: Gölge, Özgür
Dergi: Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Pestisit,LC-MS/MS,GC-MS/MS,kalıntı,verifikasyon ; Pestisit,LC-MS/MS,GC-MS/MS,residue,verification

Bu araştırmada; 2018-2019 yıllarında Ülkemiz avokado yetiştiriciliğinin ve ihracatının yaklaşık %70 ‘nin gerçekleştirildiği Antalya’nın Gazipaşa ve Alanya ilçelerinde üreticilerden tedarik edilen 220 adet avokado örneğinde 490 etken maddenin varlığı/miktarı LC-MS/MS ve GC-MS/MS cihazlarıyla tespit edilmiştir. Araştırmada ayrıca metot verifikasyonu çalışmaları gerçekleştirilerek, her bir etken madde için ölçüm belirsizliği hesaplamaları yapılmıştır. Örneklerin hiçbirinde pestisit kalıntısı tespit edilemezken, verifikasyon ve ölçüm belirsizliği değerleri SANTE dokümanına uygun aralıklar içerisinde bulunmuştur. Sörvey analiz sonuçları ne kadar olumlu olsa da, avokado bahçelerinde kök çürüklüğü hastalığına neden olan Phytophthora cinnamoni Rands küfü, Akdeniz meyve sineği, thrips, kabuklu bitler, unlu bitler ve limon sıçanı gibi yaygın olarak görülen zararlılarla mücadelenin bitki koruma uzmanı ziraat mühendisleri rehberliğinde düzenli olarak sürdürülmesi önerilmektedir.

In this research, Survey study with pesticide analysis in total 490 active substances  in 220 avocado samples obtained from producers in Gazipaşa and Alanya districts of Antalya, where approximately 70% of our country's avocado cultivation and exports were carried out in 2018-2019, at the same time, method verification studies were carried out with some of these examples, and measurement uncertainty calculations were made for each active substance. Altough we couldnt determine any pesticide residues none of the samples, verification and measurement uncertainty values were within the ranges appropriate to the SANTE document. No matter how positive the survey analysis results; Phytophthora cinnamoni Rands, which causes root disease in avocado gardens, combating common pests such as fungi named Mediterranean fruit fly, thrips, shelled lice, flour lice and lemon rats; It is recommended to continue regularly under the guidance of plant protection specialist agricultural engineers.