hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ayman- ~ Eymen- “Korkmak, Utanmak” Fiili ve Türevleri Hakkında
About The Verb Ayman-  ~ Eymen- “to be Afraid, to be Ashamed” And Its Derivates
Yazar: Yavuz Öz, Duygu
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 30, 2024
Anahtar kelimeler: Old Turkic Language (Orhon, Uyghur, Karahan) ; Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı) ; New Turkish Language (Turkish of Old Anatolia, Ottoman, Turkiye) ; Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi) ; ayman-,eymen-,utanmak,korkmak,çekinmek ; ayman-,eymen-,to be ashamed,to be afraid,to be blench

“Korku” ve “utanma” duygularının fiilleri olan “korkmak” ve “utanmak”, tarihî Türk yazı dillerinde çeşitli sözcüklerle karşılanmıştır. Bu çalışmada tarihî dönem metinlerinde her iki anlamda da kullanılan ayman- ~ eymen- fiili konu edilmiştir.  Söz konusu fiilin doğu ve batı Türklük sahası tarihî dönem metinlerindeki kullanımları incelenmiş, fonetik ve semantik ortaklıkları ile farklılıklarının açığa çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmanın sonucunda ayman- ~ eymen- fiilinin doğu ve batı sahası tarihî Türk yazı dillerinde kesintisiz olarak kullanıldığı ve yer aldığı tüm dönemlerde hem “korkmak” hem “utanmak” anlamlarında kullanıldığı tespit edilmiştir. Sözcüğe yaygın olarak ayman- ve eymen- şekillerinde tesadüf edilmekle birlikte ėymen-, ėmen- ve iman- şekillerine de rastlanmıştır. Bununla birlikte bu fiilden türeyen aymanç ~ eymenç “korku, utanç, utanma, çekingenlik, korkaklık”, aymançsız ~ eymençsiz “korkusuz, cesur; utanmaz”, eymenci “korkutucu, korkunç”, eymençlig “utanmış, utançlı”, eymenük “çekingen”, eymenmeklik “korkma, korku”, eymençi ~ eymenççi “korkak, ödlek”, eymenmeklig “korkaklık, korkma, çekingenlik”, eymentür- “korkutmak” sözcüklerinin kullanımlarının tek bir eser ya da dönemle sınırlı olduğu görülmüştür.

The verbs "to be afraid" and "to be ashamed," which express the emotions of fear and embarrassment, have been represented by various terms in historical Turkish written languages. This study focuses on the verb ayman- ~ eymen-, which encompasses both meanings in historical texts. Analyzing the usage of this verb in Eastern and Western Turkic, the aim is to identify phonetic and semantic similarities and differences. Results reveal that ayman- ~ eymen- remained consistently used in historical Turkish writings across Eastern and Western regions, maintaining its dual meanings of "to be afraid" and "to be ashamed" throughout various periods. While commonly appearing as ayman- and eymen-, variations such as ėymen-, ėmen-, iman- are also present. However, it has been observed that derived from this verb aymanç ~ eymenç “fear, shame, timidity, cowardice”, aymançsız ~ eymençsiz “fearless, brave; shameless", eymenci "scary, terrible", eymençlig "ashamed", eymenük "timid", eymenmeklik "fear", eymençi ~ eymenççi "coward", eymenmeklig "cowardice, fear, timidity", eymentür- “to scare", the use of the words is limited to a single text or period.
Murathan Mungan'ın Öz Yaşamına Yaratıcı Drama ile Bakmak
Murathan Mungan'ın Öz Yaşamına Yaratıcı Drama ile Bakmak
Yazar: Demir, Senem; Adıgüzel, Ömer
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 30, 2024
Anahtar kelimeler: Literary Theory ; Edebi Teori ; Yaratıcı drama,Murathan Mungan,otobiyografi,Eğitimde drama,Biyografi

Bu çalışmada yaratıcı drama atölyeleriyle Murathan Mungan’ın yaşamı ve edebi birikimi arasındaki ilişkinin katılımcılar tarafından belirlenmesi ve sorgulanması amaçlanmıştır.  Atölyeler yazarın “Paranın Cinleri” ve “Harita Metod Defteri” adlı kitaplarındaki dramatik durumlardan yola çıkılarak hazırlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz yaklaşımıyla gerçekleştirilmiş araştırmada veriler gözlem ve odak grup görüşmeleri ile toplanmıştır. Çalışmada on temadan oluşan görüşme planlanmış, atölyelerden elde edilen değerlendirme çıktıları ile araştırmacının gözlem notları kullanılmıştır. Elde edilen bulgular yazarın çocukluğundan itibaren hayal dünyasının geniş ve iyi bir gözlemci olduğunu göstermektedir. Yazarın güçlü bir kişiliğe sahip olması, yeteneği, sanata olan merakı ve arzusu bir yaşantı zenginliğini oluşturmuştur. Yaratıcı drama yöntemi ile katılımcılar kendi yaşamlarını yazarın yaşantıları ile karşılaştırarak değerlendirebilmektedir. Yaratıcı drama yönteminden biyografi çalışmalarında yararlanılabilir. Katılımcıların yaratıcı drama yöntemi ile yazmaya ve okumaya dönük istek ve heyecanlarının arttığı belirlenmiştir.

Bu çalışmada yaratıcı drama atölyeleriyle Murathan Mungan’ın yaşamı ve edebi birikimi arasındaki ilişkinin katılımcılar tarafından belirlenmesi ve sorgulanması amaçlanmıştır.  Atölyeler yazarın “Paranın Cinleri” ve “Harita Metod Defteri” adlı kitaplarındaki dramatik durumlardan yola çıkılarak hazırlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz yaklaşımıyla gerçekleştirilmiş araştırmada veriler gözlem ve odak grup görüşmeleri ile toplanmıştır. Çalışmada on temadan oluşan görüşme planlanmış, atölyelerden elde edilen değerlendirme çıktıları ile araştırmacının gözlem notları kullanılmıştır. Elde edilen bulgular yazarın çocukluğundan itibaren hayal dünyasının geniş ve iyi bir gözlemci olduğunu göstermektedir. Yazarın güçlü bir kişiliğe sahip olması, yeteneği, sanata olan merakı ve arzusu bir yaşantı zenginliğini oluşturmuştur. Yaratıcı drama yöntemi ile katılımcılar kendi yaşamlarını yazarın yaşantıları ile karşılaştırarak değerlendirebilmektedir. Yaratıcı drama yönteminden biyografi çalışmalarında yararlanılabilir. Katılımcıların yaratıcı drama yöntemi ile yazmaya ve okumaya dönük istek ve heyecanlarının arttığı belirlenmiştir.
Harezm Türkçesi Grameri-İsim
Harezm Türkçesi Grameri-İsim
Yazar: Özdemirel, Seyfettin
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 30, 2024
Anahtar kelimeler: Historical North East Turkish Language (Khwarezm, Kipchak, Chagatai) ; Tarihi Kuzey Doğu Türk Dili (Harezm, Kıpçak, Çağatay) ; Harezm Türkçesi,İsim,İnceleme

Bu çalışma, Şirvan Kalsın’ın Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih, Coğrafya Fakültesinde Prof. Dr. Aysu Ata’nın danışmanlığında hazırladığı doktora tezinin çeşitli düzeltmeler ve eklemelerle kitap haline dönüştürülmüş şeklidir.Yazar, kitap hakkında ön sözde bazı önemli ve açıklayıcı bilgiler vermektedir. Bunlardan biri çalışmanın Harezm, Kıpçak ve Altın Ordu dönemi metinlerine dayandırılarak isim kategorisinin ele alınmış olmasıdır. Yani çalışmada verilen metin ve örnekler, Memluk Kıpçak ve Kuman Kıpçak Türkçesiyle karşılaştırmalı bir yapıdadır.Çalışmadaki bir diğer önemli nokta ise fiil dışında kalan tüm sözcük türlerinin isim olarak kabul edilmesi ve çalışmaya dahil edilmesidir. Yani isim yapımı (isimden isim ve fiilden isim), isim çekimi, zamirler, sıfatlar, zarflar, edatlar, bağlaçlar ve ünlemler çalışmanın kapsamı içinde değerlendirilmiştir.

Bu çalışma, Şirvan Kalsın’ın Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih, Coğrafya Fakültesinde Prof. Dr. Aysu Ata’nın danışmanlığında hazırladığı doktora tezinin çeşitli düzeltmeler ve eklemelerle kitap haline dönüştürülmüş şeklidir.Yazar, kitap hakkında ön sözde bazı önemli ve açıklayıcı bilgiler vermektedir. Bunlardan biri çalışmanın Harezm, Kıpçak ve Altın Ordu dönemi metinlerine dayandırılarak isim kategorisinin ele alınmış olmasıdır. Yani çalışmada verilen metin ve örnekler, Memluk Kıpçak ve Kuman Kıpçak Türkçesiyle karşılaştırmalı bir yapıdadır.Çalışmadaki bir diğer önemli nokta ise fiil dışında kalan tüm sözcük türlerinin isim olarak kabul edilmesi ve çalışmaya dahil edilmesidir. Yani isim yapımı (isimden isim ve fiilden isim), isim çekimi, zamirler, sıfatlar, zarflar, edatlar, bağlaçlar ve ünlemler çalışmanın kapsamı içinde değerlendirilmiştir.
Hüseyin Münzevî: Hayatı, Eserleri ve Edebî Kişiliği
Hüseyin Münzevî: Hayatı, Eserleri ve Edebî Kişiliği
Yazar: Günbal Bozkurt, Sevâl
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 30, 2024
Anahtar kelimeler: Persian Language, Literature and Culture ; Fars Dili, Edebiyatı ve Kültürü ; Hüseyin Münzevi,Modern İran Şiiri,Gazel,Üslup,Tema

İran şiirinde gazel türünün eski işlerliğini yitirdiği, bugünün insanının düşüncelerini yansıtmada yetersiz kaldığı ve bu nedenle artık şiirde yeni biçimlerden istifade edilmesi gerektiği tartışmalarının yaşandığı zamanlarda, Nîmâ Yûşic ekolünün başarılı bir takipçisi olan Hüseyin Münzevî, gazel türünde yazmış olduğu şiirlerle bu türe taze bir soluk getirmiştir. 1946 yılında Zencan’da doğan şair, henüz yirmi beş yaşındayken kaleme aldığı “Hançere-yi Zahmî-yi Tegazzül” adlı ilk şiir kitabı ile bilhassa gazel sahasında dikkat çekmiş olup, çağdaşı olan şair ve eleştirmenler tarafından yenilikçi bir şair olarak anılmıştır. ‘Sonsuz aşkın şairi’ olarak adlandırılan Münzevî, 2004 yılında elli sekiz yaşında vefat edene kadar Farsça ve Türkçe şiirler kaleme almaya devam etmiştir. Yazmış olduğu terâneler (şarkı) ise birçok İranlı sanatçı tarafından icrâ edilmiştir. Usta şair Şehriyar tarafından kaleme alınan Haydar Baba’ya Selâm isimli şiiri Farsçaya tercüme ederek çeviri alanındaki kabiliyetini de ortaya koymuştur. Bu çalışmada İranlı şair Hüseyin Münzevî’nin hayatı ve edebî kişiliği üzerinde durulacak olup, şairin bazı şiirleri Türkçeye tercüme edilecek ve şiirlerin tahlili yapılacaktır.

İran şiirinde gazel türünün eski işlerliğini yitirdiği, bugünün insanının düşüncelerini yansıtmada yetersiz kaldığı ve bu nedenle artık şiirde yeni biçimlerden istifade edilmesi gerektiği tartışmalarının yaşandığı zamanlarda, Nîmâ Yûşic ekolünün başarılı bir takipçisi olan Hüseyin Münzevî, gazel türünde yazmış olduğu şiirlerle bu türe taze bir soluk getirmiştir. 1946 yılında Zencan’da doğan şair, henüz yirmi beş yaşındayken kaleme aldığı “Hançere-yi Zahmî-yi Tegazzül” adlı ilk şiir kitabı ile bilhassa gazel sahasında dikkat çekmiş olup, çağdaşı olan şair ve eleştirmenler tarafından yenilikçi bir şair olarak anılmıştır. ‘Sonsuz aşkın şairi’ olarak adlandırılan Münzevî, 2004 yılında elli sekiz yaşında vefat edene kadar Farsça ve Türkçe şiirler kaleme almaya devam etmiştir. Yazmış olduğu terâneler (şarkı) ise birçok İranlı sanatçı tarafından icrâ edilmiştir. Usta şair Şehriyar tarafından kaleme alınan Haydar Baba’ya Selâm isimli şiiri Farsçaya tercüme ederek çeviri alanındaki kabiliyetini de ortaya koymuştur. Bu çalışmada İranlı şair Hüseyin Münzevî’nin hayatı ve edebî kişiliği üzerinde durulacak olup, şairin bazı şiirleri Türkçeye tercüme edilecek ve şiirlerin tahlili yapılacaktır.
Bir Arayış ve Vuslat Sembolü Olarak Şeyh Galib Divanı’nda Semâ Meşki
The ‘Semâ Practice’ as a Symbol of Search and Union in Sheikh Galib’s Divan Abstract
Yazar: Gök, Selim
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 32, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Mevlevi Order,Sheikh Galib,Semâ (or Whirling Dance),Quest for truth,Union (with God) ; Mevlevilik,Şeyh Galib,semâ,arayış,vuslat.

Bu çalışmanın konusu “raks ve devran etmek; dinlenen dinî musiki etkisiyle coşup dönmek” manasına gelen semâ kavramının Şeyh Gâlib Divanı’nda bir “arayış” ve “vuslat” sembolü olarak kullanıldığı tezine dayanmaktadır. Divan’da semâyı doğrudan işleyen şiir örnekleri seçilmiş ve tematik olarak sınıflandırılmıştır. Semâ kavramına ilişkin somut ve soyut tasvirler Şeyh Gâlib (1757-1799)’in edebî üslubu bağlamında mütalaa edilmiştir. Gâlib’in semâyı estetize edilmiş tasvirlerle evrenin döngüsündeki odak nokta hâline getirmesi ve bunu Allah’ı arama ve ona ulaşmayı sağlayan bir yol yahut tefekkür hâli olarak işlemesi üzerine tespitler sunulmuştur. Mevlevîlere mahsus bu ritüeli gerçekçi izlenim, tasavvufi derinlik ve sembol diliyle şiirine yansıtan Gâlib’in insanın içinde keşfedilmeyi bekleyen bir sırra işaret etmesi, çalışmanın merkezindeki arayış ve vuslat kavramları bağlamında değerlendirilmiştir. Şeyh Gâlib Divanı’ndaki semâ kavramının tefekkür, kozmik âlem, sanat, estetik, musiki, cemiyet vb. gibi bağlamlarla yorumlanması sonucu meydana gelen bu çalışma, klasik Türk şiirinde kullanılan dinî-tasavvufi üslubun insani arayış felsefesine dayanan bir yönelimi olduğu fikri üzerine tespit ve tekliflerden oluşmaktadır.

The subject of this study is based on the thesis that the concept of samāʿ -which means “to whirl and turn in ecstasy under the influence of sacred music”- is used in Shaykh Gâlib’s Divan as a symbol of “search” and “union.” In the Divan, poems that explicitly deal with samāʿ have been selected and thematically classified. Both concrete and abstract depictions of samāʿ are examined within the framework of Shaykh Gâlib’s (1757–1799) literary style. Observations are presented on how Gâlib transforms samāʿ into a focal point within the cycle of the universe through aestheticized imagery, and how he treats it as a path -or a contemplative state- leading to the search for and union with God. Gâlib, who reflects this Mevlevi ritual in his poetry with realistic impressions, Sufi depth, and symbolic language, is interpreted as pointing to a mystery within the human being awaiting discovery. This interpretation is evaluated within the framework of the central concepts of search and union in the study.
Sayfalar Arasında Unutulmuş Bir Edip ve Muharrir: Münir Süleyman Çapanoğlu Hayatı ve Eserleri
The Life and Legacy of Münir Süleyman Çapanoğlu: A Forgotten Literary and Journalistic Pioneer
Yazar: Bıyıklı, Şaban
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 31, 2025
Anahtar kelimeler: Modern Turkish Literature in Turkiye Field ; Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı ; Minis Süleyman Çapanoğlu,Ahmed Rasim,İstanbul,history of press,city life ; Münir Süleyman Çapanoğlu,Ahmed Rasim,İstanbul,basın tarihi,şehir hayatı

Münir Süleyman Çapanoğlu, 20. yüzyıl Türk basınının önde gelen isimlerinden biridir. Meslek yaşamında muhabirlikten gazeteciliğin her kademesine kadar pek çok rol üstlenmiş, altmış yılı aşkın kariyeri boyunca dönemin önemli gazete ve dergilerinde eserler vermiştir. Çapanoğlu’nun basın tarihi ve İstanbul folkloru üzerine yazıları, yalnızca kaynak değerinde olmakla kalmayıp, birçok tarihî ve kültürel şahsiyeti unutulmaktan kurtarmayı amaçlamıştır. Kaleme aldığı biyografi ve gözlemlerle, dönemin basın emekçilerinin yanı sıra İstanbul’un kendine has karakterlerini de kayıt altına almıştır. Kendi hayat hikâyesini kaleme almaktan kaçınan Çapanoğlu, serazat bir hayata tutkusunu mesleki özgürlüğüne yansıtmış, gazetecilikteki ilkeleriyle Ahmed Rasim’in izinden gitmiştir. Zengin edebî hayatı boyunca roman, hikâye, şiir, biyografi ve tarih türlerinde eserler vermiş; aynı zamanda mizahi ve edebî kimliğini koruyan pek çok müstear isimle yazmıştır. Geniş bir entelektüel birikim ve İstanbul sevgisiyle yoğrulan yazılarında şehringündelik yaşamını ve folklorunu detaylı biçimde ele almıştır. Münir Süleyman Çapanoğlu, İstanbul’un basın ve kültür tarihine kayda değer katkılarda bulunmuş, ardında önemli bir iz bırakmıştır.

Münir Süleyman Çapanoğlu was one of the prominent figures in 20th-century Turkish journalism, holding various roles from reporter to editor throughout his career. Spanning over six decades, his contributions appeared in many leading newspapers and magazines of his time. His works on the history of journalism and Istanbul’s folklore serve as invaluable resources, striving to preserve the memory of significant historical and cultural figures. His biographical writings and observations documented not only prominent journalists but also the unsung contributors of the press and unique personalities of Istanbul.While Çapanoğlu refrained from writing his own biography, his passion for an unrestrained lifestyle was reflected in his professional ethos, following in the footsteps of his mentor, Ahmed Rasim. Throughout his prolific career, he produced novels, short stories, poetry, biographies, and historical analyses, often using various pseudonyms to preserve his humorous and literary persona. Infused with a deep intellectual foundation and a love for Istanbul, his writings captured the essence of the city’s everyday life and cultural heritage. Münir Süleyman Çapanoğlu made an indelible mark on Istanbul’s press and cultural history, leaving behind a legacy that continues to inspire.
Dina Rubina’nın “Çingene” Adlı Öyküsünde Büyülü Gerçekçiliğin İzleri
Traces of Magical Realism in Dina Rubina's Story ‘Gypsy’
Yazar: Kına, İmge
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 33, 2025
Anahtar kelimeler: Russian Language, Literature and Culture ; Rus Dili, Edebiyatı ve Kültürü ; Rus edebiyatı,büyülü gerçekçilik,dina rubina,mistizm,çingene ; Russian literature,magical realism,Dina Rubina,mysticism,gypsy

Latin Amerika kökenli bir oluşum olan büyülü gerçekçilik terimi, tarihte ilk kez Alman sanat eleştirmeni Franz Roh tarafından kullanılır. Terimin edebiyat alanında ise ilk kez İtalyan yazar Massimo Bontempelli tarafından kullanıldığı bilinir. Genel anlamda gerçek ile mistik olanı bağdaştırarak doğaüstü olayları anlatan, folklorik ögelere, halk anlatılarına yer veren ve fantastik unsurlar barındırmasıyla bilinen terimin izlerine özellikle çağdaş edebiyat eserlerinde rastlanır. Terim, araştırmacılar tarafından metin içinde mitolojik unsurları kullanarak gerçek ile gerçek dışının iç içe geçip sıradanlaşması olarak da ifade edilir. Batıl inanışların, efsanelerin, masalların ortaya çıkardığı büyülü anlatım tarzından hareketle, kurgulanan eserlerin olağanlığı ve okuyucuya gündelik hayatın bir parçası gibi gelmesi terimin gerçekçilik ile ilişkisini ortaya koyar. Çalışmamızda Dina Rubina’nın “Çingene” adlı öyküsü büyülü gerçekçilik teriminin özellikleri açısından analiz edilmiştir. Ele aldığımız eserde yer alan gerçek dışı ve mistik durumlar, kehanette bulunma gibi folklorik ögeler, gerçekleşen beddualar, ileri ve geri zaman akışı, çok sesli anlatı gibi terime dair yapılar vurgulanarak eserin büyülü gerçekçilik türüne uygun özellikleri gösterilmiştir.

The term magical realism, a formation of Latin American origin, was first used in history by the German art critic Franz Roh. It is known that the term was first used in literature by the Italian writer Massimo Bontempelli. In general terms, the traces of the term, which describes supernatural events by reconciling the real and the mystical, includes folkloric elements, folk narratives and is known for containing fantastic elements, are found especially in contemporary works of literature. The term is also expressed by researchers as the intertwining and ordinaryisation of the real and the unreal by using mythological elements in the text. Based on the magical narrative style created by superstitions, legends and fairy tales, the ordinariness of the fictionalised works and the fact that they seem like a part of everyday life to the reader reveals the relationship of the term with realism. In our study, Dina Rubina’s story ‘Gypsy’ is analysed in terms of the characteristics of the term magical realism. Unreal and mystical situations, folkloric elements such as prophesying, curses, forward and backward time flow, polyphonic narrative, etc. are emphasised and the characteristics of the work suitable for the magical realism genre are shown.
Halk Kültüründe Murt Sembolizmi ve Türk Kültüründeki İzleri
Myrtle Symbolism in Folk Culture and Its Reflections in Turkish Tradition
Yazar: Gözcü, Nurullah
Dergi: Dil ve Edebiyat Araştırmaları No. 32, 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Folklore (Other) ; Türk Halk Bilimi (Diğer) ; Murt,Mersin,Hambeles,Türk Kültürü,Halk Kültürü ; Myrtus,Myrtle,Hambeles,Turkish Culture,Folk Culture.

Murt (Myrtus communis), Anadolu’da mersin ya da hambeles yaygın adlarıyla da bilinen bir bitkidir. Mersingiller ailesinin alt türü olan bitkinin, pek çok dilde karşılığının olması ve muhtelif bölgelerde yetişmesi, onun yalnızca Akdeniz ikliminin hâkim olduğu bölgelere özgü olmadığını göstermektedir. Antik Yunancadaki myrtos kökünden diğer dillere geçmiş olan murt, Anadolu sahasında kendine özgü bir işlevsel yapıya sahiptir. Söz konusu işlevin anlaşılabilmesi ise kültürel dokuya ne düzeyde işlendiğinin belirlenebilmesinden geçmektedir. Bu doğrultuda çalışmada, murt sembolizmine öncelikle adlandırmaları, mitolojik kökeni, ritüelistik yönü ve inançlardaki izleri üzerinden yaklaşılmıştır. Akabinde ise kültürel antropoloji zemininde analiz edilerek Türk kültüründeki yerine metin merkezli kaynaklardan elde edilen sözlü kültür ürünleri üzerinden odaklanılmıştır. Bulgular doğrultusunda Türk kültüründe murtun, yalnızca halk hekimliği yönüyle tıbbi bir kaynak değil halk inançları ve sözlü kültürde de rol alan çok yönlü bir sembol olduğu tespit edilmiştir. Böylelikle geleneksel bilgi sözlü aktarım yoluyla korunmuş; modern tıp yaygınlaşsa dahi murt, şifa, bereket ve koruma arayışının doğal karşılığı olmaya devam etmiş (etmektedir).

Murt (Myrtus communis), known in Anatolia by the vernacular names mersin (myrtle) or hambeles, belongs to the Myrtaceae family. Its presence under numerous appellations across diverse regions indicates that the species is not restricted to areas governed solely by a Mediterranean climate. Deriving from the Ancient Greek root myrtos, the plant has assumed a distinctive functional role within the Anatolian cultural sphere. Understanding this role, however, requires determining the extent to which myrtle has been woven into the local cultural fabric. Accordingly, the present study first approaches myrtle symbolism through its nomenclature, mythological origins, ritualistic dimensions, and traces in belief systems. Subsequently, the plant’s position in Turkish culture is examined on an anthropological basis by analysing oral‑culture products drawn from text-centred sources. The findings reveal that within Turkish culture myrtle functions not only as a medicinal resource in folk medicine but also as a multifaceted symbol embedded in popular beliefs and oral tradition. In this way, traditional knowledge has been preserved through oral transmission; even with the spread of modern medicine, myrtle has continued (and continues) to serve as the natural embodiment of the quest for healing, abundance, and protection.