hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Özgün Görüntüler  Alışılmadık bir görüntü: Stent içinde stent
An unusual appearance: Stent in stent
Yazar: Aydın, Fatih; Ödemiş, Bülent; Parlak, Erkan; Şahin, Burhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015

Resim 1-2. Yetmiş iki yaşında, 2 yıl önce laparaskopik kese ameliyatı olan kadın hastaya ERCP yapıldı. Klipler seviyesinde darlık tespit edilen hastaya 7F ve 10F stent takıldı. Bir hafta sonra kolanjit gelişen hastada 7F stentin ucunun 10 F stentin uç yan deliğine girip akışı engellediği gözlendi. Sağ ve sol dallara yeniden stentler takıldı

Resim 1-2. Yetmiş iki yaşında, 2 yıl önce laparaskopik kese ameliyatı olan kadın hastaya ERCP yapıldı. Klipler seviyesinde darlık tespit edilen hastaya 7F ve 10F stent takıldı. Bir hafta sonra kolanjit gelişen hastada 7F stentin ucunun 10 F stentin uç yan deliğine girip akışı engellediği gözlendi. Sağ ve sol dallara yeniden stentler takıldı
Spontan bakteriyel peritonitli hastalarda asit kültür sonuçları ve klinik özellikler
Ascites culture results and clinical features in patients with spontaneous bacterial peritonitis
Yazar: Özmen, Şehmus; Danış, Ramazan; Altıntaş, Abdullah; Bayan, Kadim; Yılmaz, Şerif
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Spontaneous bacterial peritonitis, cirrhosis, ascites,  neutrocytic-ascites ; Spontan bakteriyel peritonit, siroz, asit, nötrositik  asit

Giriş ve amaç: Klinik spontan bakteriyel peritonit (SBP) özelliklerine ve  yüksek asit PNL sayılarına sahip hastaların asit kültürlerinin önemli kısmı  nda etken izole edilememektedir. Bu çalışmada spontan bakteriyel peritonit  klinik ve laboratuvar özellikleriyle başvuran hastaları başvuru ve  prognostik özelliklerini asit kültüründe elde edilen üreme sonuçlarına göre  karşılaştırdık. Gereç ve yöntem: Prospektif çalışmamıza Gastroenteroloji  Bilim Dalımıza başvuran 40 SBP hastası (17 kadın, 23 erkek) dahil  edildi. Asit kültürü pozitif ve negatif saptanan hastalar bazal değerler,  gelişen komplikasyonlar ve hastane içi mortalite açılarından karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 17'si kadın (%42.5) 23'ü erkek  (%57.5) idi. Asit sıvısı kültürlerinde üreme oranı %35 olarak saptandı. E. coli %57 ile en fazla üretilen bakteri idi. Hastalar asit sıvısı kültürlerinde  üreme durumuna bakılarak iki gruba ayrıldı. Bu gruplar arasında bazal  değerler, hastane içi mortalite HRS ve infeksiyon rezolusyonu açısından  anlamlı fark bulunamadı. Sonuç: Asit kültürlerinde üreme oranlarımız literatürden  daha düşüktür. Ama en sık üretilen bakteriler açısından literatürle  uyumludur. Çalışmamız kültür negatif nötrositik asit ve kültür pozitif SBP'li olgular arasında komplikasyonlar, prognoz, klinik ve laboratuvar  bulgular açısından arada fark olmadığını desteklemektedir.

Background/aim: Despite the use of sensitive methods, ascites culture  is negative in many patients with clinical manifestations suggestive of  spontaneous bacterial peritonitis (SBP). We compared patients with clinical  and laboratory findings suggesting SBP according to ascitic fluid  culture results. Materials and methods: The study was a prospective  and randomized trial performed in Dicle University Gastroenterology  Department. Groups of patients with negative and positive ascitic cultures  were compared by means of basal characteristic parameters and  complications. Results: Seventeen of 40 patients included were female  and 23 were male. Ascitic fluid culture revealed causative organism in  35% of the patients. No significant differences were found between groups  with regard to in-hospital mortality, hepatorenal syndrome, and infection  resolution rate. E. coli was the most common isolate (57%) of ascitic  fluid in our study. Conclusion: Bacterial isolation rate was lower  than that reported in literature, but the spectrum of isolated bacteria was  similar to that in the literature. Our study supports the idea which proposes  no difference between SBP and culture-negative neutrocytic-ascites  regarding complications, prognosis, and clinical and laboratory findings.
Non alkolik steatohepatitli hastalarda antinükleer antikor  prevalansı ve önemi
Prevalence and significance of antinuclear antibodies in patients with non-alcoholic  steatohepatitis
Yazar: Aydemir, Selim; Tekin, İshak Özel; Engin, Hüseyin; Koçak, Erdem; Demir, Ayşe Semra; Üstündağ, Yücel
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Non-alcoholic steatohepatitis, antinuclear antibodies ; Non alkolik steatohepatit, anti nükleer antikor

Background/aim: Antinuclear antibodies (ANA) have been shown in  patients with non-alcoholic steatohepatitis (NASH), although their prevalence  and significance are uncertain. The aim of this study was to evaluate  the prevalence and to determine whether their presence has any biochemical  significance. Materials and methods: Laboratory data from  55 patients with a histologic diagnosis of NASH were reviewed retrospectively.  ANA were detected by indirect immunofluorescence on HEp2  cells and monkey liver tissue, with a dilutional titer of 1:100 and above  considered positive. Results: The mean age of the study population was  43.1±10.4 years. Thirty-eight percent (21/55) of subjects were women.  The mean body mass index (BMI) was 29.9±3.1 kg/m2. Twenty-five percent  (14/55) of patients with NASH had positive ANA titers. Age, gender,  BMI, ALT, AST, GGT, ALP, albumin, total cholesterol, triglycerides  and ferritin levels were similar between ANA-positive and negative  cases (p>0.05). ANA-positive patients were associated with higher levels  of globulin (p

Background/aim: Antinuclear antibodies (ANA) have been shown in  patients with non-alcoholic steatohepatitis (NASH), although their prevalence  and significance are uncertain. The aim of this study was to evaluate  the prevalence and to determine whether their presence has any biochemical  significance. Materials and methods: Laboratory data from  55 patients with a histologic diagnosis of NASH were reviewed retrospectively.  ANA were detected by indirect immunofluorescence on HEp2  cells and monkey liver tissue, with a dilutional titer of 1:100 and above  considered positive. Results: The mean age of the study population was  43.1±10.4 years. Thirty-eight percent (21/55) of subjects were women.  The mean body mass index (BMI) was 29.9±3.1 kg/m2. Twenty-five percent  (14/55) of patients with NASH had positive ANA titers. Age, gender,  BMI, ALT, AST, GGT, ALP, albumin, total cholesterol, triglycerides  and ferritin levels were similar between ANA-positive and negative  cases (p>0.05). ANA-positive patients were associated with higher levels  of globulin (p
Biliyer kistadenom ve kistadenokarsinom: 11 olgu ve  literatürün gözden geçirilmesi
Biliary cystadenoma and cystadenocarcinoma: 11cases and review of the literature
Yazar: Ünalp, Ömer; Nart, Deniz; Ertan, Yeşim; Çoker, Ahmet; Yılmaz, Funda; Kılıç, Murat; Zeytunlu, Murat
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Biliary cystadenoma, biliary cystadenocarcinoma, liver,  cyst ; Biliyer kistadenom, biliyer kistadenokarsinom,  karaciğer, kist

Biliyer kistadenomlar ve kistadenokarsinomlar karaciğerin nadir kistik  tümörlerindendir. Gerek tanı gerekse de tedavi sürecinde özellik gerektiren  bu tümör tipi için 15 yıllık Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel  Cerrahi Anabilimdalı'nın deneyimi değerlendirildi. 1989-2004 tarihleri  arasında tetkik ve tedavi edilen 11 olgu retrospektif olarak klinik ve histolojik  parametreleri ve cerrahi tedavileri açısından tekrar gözden geçirildi.  11 olgunun 9'u kadın, 2'si erkek iken yaş ortalamaları 52 (33-70)  olarak izlendi. Klinik ön tanı açısından 11 olgunun 6'sının (%54) kist hidatik  olarak değerlendirildiği ve bu olgulardan 3'üne daha önceden drenaj  prosedürlerinin uygulanmış olduğu görüldü. Tüm olgulara total eksizyon  uygulandı. Tümör çapı ortalaması 8.3 cm olarak saptandı. Tanı  aşamasında preoperatif dönemde, bu tümörlerin diğer kistik karaciğer tümörlerinden  ayırıcı tanısını yapmak oldukça güçtür. Ülkemiz için ciddi  sağlık sorunu oluşturan kist hidatik lezyonları ile klinik olarak karışabilmeleri  ve tam rezeksiyon yapılmadığı takdirde nüks oranlarının yüksek  olması nedeniyle özellikli bir hastalık grubunu oluşturmaktadırlar.

Biliary cystadenoma and cystadenocarcinomas are very rare neoplasms  of the liver. The 15-year experience of the University of Ege Faculty of  Medicine was retrospectively evaluated for this tumor type, which has  particularities with respect to diagnosis and therapy. The clinical, histologic  and surgical therapeutic features were retrospectively evaluated for  11 cases (9 female, 2 male) operated between 1989 and 2004. The mean  age of the patients was 52 (range, 33-70). In six of 11 cases (56%) the  initial diagnosis was hydatid cyst and three patients had undergone external  drainage. All cases were totally excised. The mean tumor diameter  was 8.3 cm. Differential diagnosis of this tumor group from the other  cystic lesions of the liver is difficult in the initial diagnosis stage. They  constitute an important disease process as they can be misinterpreted as  hydatid cysts, which is an important health problem in our country, and  because they have a high rate of recurrence unless they are totally  resected.
Helicobacter pylori pozitif ve negatif hastalarda intestinal metaplazi ve displazi sıklığı
The frequency of intestinal metaplasia and dysplasia among Helicobacter pylori positive and  negative patients
Yazar: Atik, Esin; Kantarçeken, Bülent; Bülbüloğlu, Ertan; Çetinkaya, Ali
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Helicobacter pylori, dysplasia, intestinal metaplasia ; Helicobacter pylori, displazi, intestinal metaplazi

Giriş ve amaç: Rutin üst gastrointestinal endoskopi için refere edilen H.  pylori pozitif ve negatif dispeptik hastalarda intestinal metaplazi ve displazi  sıklığını karşılaştırmak. Gereç ve yöntem: 141 dispeptik hasta çalı-  şıldı (Yaş ortalaması 44.7+16 yıl, yaş aralığı 16-87 yıl, 62 erkek ve 79  kadın). Histolojik olarak H. pylori, intestinal metaplazi ve displazinin  saptanması için antrum ve korpustan biyopsiler alındı. Bulgular: 141  hastanın 96'sı (%68.1) H. pylori pozitif idi. İntestinal metaplazi ve displazi  sırasıyla H. pylori pozitif hastaların %42.7 (41/96) ve %5.2'sinde  (5/96) ve H. pylori negatif hastaların %37.7 (17/45) ve %4.4'ünde (2/45)  bulundu (p > 0.05). İntestinal metaplazisi olan hastaların %70,7'si (41/58)  ve displazisi olan hastaların %71.4'ü (5/7) H. pylori pozitif idi (p > 0.05).  Sonuç: H. pylori pozitif ve negatif hastalar arasında intestinal metaplazi  ve displazi sıklığı yönünden istatistiksel olarak anlamlı farklılık yoktu,  ancak intestinal metaplazisi ve displazisi olan hastalardaki yüksek  orandaki H. pylori varlığı dikkat çekiciydi.

Background/aim: To compare the frequency of intestinal metaplasia  and dysplasia in H. pylori-positive and negative dyspeptic patients referred  for routine upper gastrointestinal endoscopy. Materials and  methods: One hundred and forty-one dyspeptic patients were studied  (average age 44.7+16 years, range 16-87 years, 62 males and 79 females).  Antrum and corpus biopsies were taken for detection of H. pylori,  intestinal metaplasia and dysplasia histologically. Results: There were  96 H. pylori-positive patients in 141 patients (68.1%). Intestinal metaplasia  and dysplasia were found in 42.7% (41/96) and 5.2% (5/96) among  the H. pylori-positive patients and in 37.7% (17/45) and 4.4% (2/45)  among the H. pylori-negative patients, respectively (P>0.05). 70.7%  (41/58) of the patients with intestinal metaplasia and 71.4% (5/7) of the  patients with dysplasia were H. pylori- positive, respectively (P>0.05).  Conclusions: There was no statistically significant difference in the frequency  of intestinal metaplasia and dysplasia between the patients who  were H. pylori-positive and –negative, but the high ratio of H. pylori  among the patients with intestinal metaplasia and dysplasia warrants  attention.
Özofagus kanseri tedavisinde laparoskopik transhiatal  özofajektomi: 3 olgunun sunumu
Laparoscopic transhiatal esophagectomy for carcinoma of the esophagus: Report of 3 cases
Yazar: Sözbilen, Murat; Makay, Özer; Ersin, Sinan; Özütemiz, Ömer
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Laparoscopic surgery, esophagectomy, cancer ; Laparoskopik cerrahi, özofajektomi, kanser

Özofagus rezeksiyonu, günümüzde rezektabl özofagus kanseri tedavisinde  standart tedavi olma özelliğini sürdürmektedir. Konvansiyonel yaklaşı  mlarda süregelen mortalite ve morbidite oranlarını azaltmaya yönelik  olarak öne sürülen minimal invaziv cerrahi girişimler, cerrahinin bu alanı  nda da kendine yer bulmuştur. Bu olgu sunumunda, özofagus kanseri  tanısı alan üç hastanın laparoskopik transhiatal özofagus rezeksiyonu  sonrası erken dönem sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Hastalara,  total laparoskopik transhiatal özofajektomi ve servikal yaklaşım ile anastomoz  uygulandı. Ameliyatın aşamaları başlıklar halinde gastrik mobilizasyon,  transhiatal disseksiyon, rezeksiyon, gastrik tüp oluşturulması,  servikal anastomoz ve beslenme amaçlı jejunostomi uygulamaları idi.  Tüm operasyonlar laparoskopik olarak tamamlandı. Minimal invaziv bir  girişim olan laparoskopik transhiatal özofagus rezeksiyonu, günümüzde  özofagus kanseri tedavisinde alternatif bir tedavi seçeneğini oluşturmaktadı  r. Ancak, bu uygulamanın küratif kanser tedavisindeki rolü halen bilinmemektedir.

Esophagectomy remains the standard of care for resectable esophageal  cancer. To lower the mortality and morbidity of the conventional approach,  minimally invasive surgery was introduced. The aim of this report  was to evaluate the early results of laparoscopic transhiatal esophagectomy  in three patients with esophageal malignancy. A totally laparoscopic  transhiatal esophagectomy with cervical access was performed. Operative  steps were gastric mobilization, transhiatal dissection, resection,  gastric tube formation, cervical anastomosis and jejunal feeding tube  placement. All procedures were completed laparoscopically. Minimally  invasive techniques including laparoscopic transhiatal esophageal resection  have recently become possible alternatives in esophageal cancer treatment.  Nevertheless, its role as a curative cancer procedure remains  unknown.
Fasioliazis: Üç olgu sunumu
Fascioliasis: Three case reports
Yazar: Nart, Deniz; Ertan, Yeşim; Doğanavşargil, Başak; Kılıç, Murat; Korkmaz, Metin; Yüce, Gül; Yılmaz, Funda
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Fasciola hepatica, trematode, liver, cyst ; Fasiola hepatika, trematod, karaciğer, kist

Fasioliazis, karaciğer paraziti olan Fasiola hepatika ile oluşan, daha çok  koyun ve sığırların konak olduğu ve büyük ekonomik kayıplara yol açabilen  önemli bir hayvan hastalığıdır. İnsanlar rastlantısal olarak, kistik  organizmaları taşıyan pişmemiş su ürünlerini yemeleri ile konak olurlar.  Bu makalede literatür ışığında gözden geçirilen her üç olgumuz fasioliazisin  geniş klinik ve histopatolojik spektrumunu göstermektedir.

Fascioliasis is a zoonotic disease caused by the trematode Fasciola hepatica,  a liver fluke. Its usual hosts are sheep and cattle, in which it causes  a disease of economic importance. Humans are accidental hosts who become  infected after eating uncooked aquatic plants on which encysted  organisms are present.The three patients described here in a review of  the literature demonstrate the broad clinical and histopathological spectrum  of fascioliasis.
Kronik ishalden, immün yetmezlik tanısına: İntestinal noduler  lenfoid hiperplazinin eşlik ettiği bir common variable immün  yetmezlik olgusu
From chronic diarrhoea to diagnosis of immundeficiency: A case with common variable  immunodeficiency accompanied by intestinal nodular lymphoid hyperplasia
Yazar: Yılmaz, Şerif; Bayan, Kadim; Dursun, Mehmet; Canoruç, Fikri
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: İshal, common variable immün yetmezlik ; Diarrhea, common variable immunodeficiency

On yedi yaşında bayan bir hasta kronik ishal nedeniyle yatırıldı. Çocukluğundan  beri tekrarlayan solunum yolları enfeksiyonları ve ishal atakları  tanımlamaktaydı. Endoskopik bakıda düodenum mukozasında yaygın  kümeleşmiş polipoid noduller vardı. Biyopsi örneği noduler lenfoid hiperplaziyi  göstermekteydi. Common variable immün yetmezlik sendromundan  şüphelenildi ve tanı, plazma gama-globulin düzeylerinin düşüklüğünün  gösterilmesiyle doğrulandı. İmmünglobulin tedavisinin başlanması  ndan sonra günlük ishal sayısı ve solunum yolları enfeksiyonlarının  sıklığı ve şiddeti belirgin azaldı. Bu olgu ishalin altta yatan bir nedeni  olarak Common variable immün yetmezlik sendromuna ve noduler lenfoid  hiperplazi ile olan ilişkisine odaklanmaktadır.

A 17-year-old female patient was hospitalized for chronic diarrhea. Since  childhood she had experienced recurrent episodes of respiratory tract  infections and diarrhea. Endoscopic examination revealed diffuse clustered  polypoid nodules in the duodenum. Biopsy specimen showed nodular  lymphoid hyperplasia. Common variable immunodeficiency syndrome  was suspected and diagnosis was established by demonstrating a significant  reduction of plasma gamma-globulin levels. After starting immunoglobulin  treatment, daily diarrhea count decreased, and both incidence  and severity of respiratory tract infections were significantly reduced.  This case report focuses on common variable immunodeficiency  syndrome as a potential underlying cause of diarrhea, and the relationship  with nodular lymphoid hyperplasia.
Primer krikofaringeal disfonksiyonlu bir hasta nedeniyle  orofaringeal disfajide ayırıcı tanı
Differential diagnosis of the oropharyngeal dysphagia because of a patient with primary  cricopharyngeal dysfunction
Yazar: Yılmaz, Şerif; Dursun, Mehmet; Bayan, Kadim; Canoruç, Fikri; Aluçlu, Ufuk; Ülkü, Refik
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Dysphagia, cricopharyngeal dysfunction ; Disfaji, krikofaringeal disfonksiyon

Orofaringeal disfaji farklı tipte bir disfaji olup, gıdaların farikns ve hipofarinksten,  üst özofageal sfinkter yoluyla özofagus gövdesine iletiminde  yetersizlik ile karakterizedir. Krikofaringeal disfonksiyon, orofaringeal  disfajinin nadir nedenlerinden biridir ve santral, periferik sinir, kas hastalı  ğı ve önceki boyun cerrahisi kaynaklı veya idiyopatik olabilir. Hastamı  z otuz beş yaşında bir erkek idi. Kaynağı bilinmeyen orofaringeal disfajiden  yakınmaktaydı. Disfaji nedenine yönelik derin bir ayırıcı tanı değerlendirmesi  yaptık ve sonuçta hastada primer krikofaringeal disfonksiyon  olduğunu bulduk. Yutma işlevi cerrahi miyotomi sonucu düzeldi.

Oropharyngeal dysphagia is a different type of dysphagia characterized  by inability to transfer foods from the pharynx and hypopharynx, through  the upper esophageal sphincter, into the esophageal body. Cricopharyngeal  dysfunction is a rare cause of oropharyngeal dysphagia and  may be caused by a central or peripheral nerve disease, muscular disease,  or previous neck surgery, or it may be idiopathic. Our patient was a  35-year-old male. He was suffering from oropharyngeal dysphagia of  unknown origin. We made an in-depth evaluation in the differential diagnosis  of his dysphagia and ultimately found that he had primary cricopharyngeal  dysfunction. His swallowing ability had demonstrated  improvement since surgical myotomy.
Yetmişbir yaşında over kist torsiyonu olan over teratomu
71 years old patient with ovarian cyst torsion, presenting with ovarian teratoma
Yazar: Baydar, Behlül; Arhan, Mehmet; Özer, İlter; Aydoğ, Gülden; Özçay, Necdet; Dalgıç, Tahsin; Atalay, Fuat
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Ovarian cyst, teratoma ; Over kisti, teratom

Yaygın olarak dermoid kistler denen matür kistik teratomlar, menapoz  öncesi kadınlarda overde en yaygın olarak bulunan benign germ hücre  tümörleridir. Bunların büyük çoğunluğu 17-32 yaş arasındadır. Tanı  ameliyat öncesinde nadiren konur ve prognoz genellikle kötüdür. Sıklıkla  torsiyone olan tümörler 6-15 cm büyüklüğündedir ve teratomalarda en  sık görülen komplikasyon da budur. Over kistik teratomunun tanısında  batın ultrasonografisi ve tomografisi en iyi metodlardır. Overin kistik teratomları  nın tedavisinde laparoskopik cerrahi tercih edilen metod olmalı  dır. Bu bildiride 71 yaşında over kistik teratomu torsiyone olan bir  hastayı sunduk.

Mature cystic teratomas, commonly called dermoid cysts, are the most  common benign germ cell tumors of the ovary found in premenopausal  women. The majority of these are in the 17-32 age range. The diagnosis  is rarely made preoperatively and the prognosis is usually poor. Tumors  of 6-15 cm in size are the tumors most frequently torsioned, and this is  the most frequent complication seen in teratomas. Ultrasonography and  abdominal tomography are the best methods in the diagnosis of an ovarian  cystic teratoma. In the treatment of ovarian cystic teratomas, laparoscopic  surgery should be the preferred method. In this report, we present  a 71-year- old patient with torsion of an ovarian cystic teratoma.
Mide adenokarsinomlu total situs inversus: Olgu sunumu
Situs inversus totalis with adenocarcinoma of the stomach: Case report
Yazar: Baydar, Behlül; Atalay, Fuat; Demirbağ, Ali Eba; Dalgıç, Tahsin; Özçay, Necdet
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 4 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Situs inversus totalis, adenocarcinoma, stomach ; Situs inversus totalis, adenokarsinoma, mide

Situs inversus totalis nadir görülen bir konjenital anomalidir. Kırk yaşında  bir erkek, hastanemize bulantı, kusma ve karın ağrısıyla başvurdu. Situs  inversus totalis tanısı endoskopik olarak ve akciğer filmiyle konuldu. Burada, subtotal gastrektomi ve D2 lenf nodu diseksiyonuyla tedavi edilen  mide adenokarsinomlu situs inversus totalis olgusunu sunduk. Nadir rastlanan bir olgu olması ve ayna görüntüsüne sahip bir karın anatomisinde  ameliyat yapmak zor olduğundan bu olguyu bildirmeye değer bulduk.

Situs inversus totalis is a rare congenital anomaly. A 40-year-old man  was admitted to our hospital with nausea, vomiting and abdominal pain.  The diagnosis of situs inversus totalis was made endoscopically and with  chest X-rays. Herein we report a case of situs inversus totalis with adenocarcinoma  of the stomach, which was treated by subtotal gastrectomy  and D2 lymph node dissection. We report this case as particularly noteworthy  because of its rarity and due to the difficult nature of operation  with a mirror-image abdomen anatomy.