hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bazı üzüm genotiplerinin farklı kısımlarının fenolik madde ve antioksidan aktivite değişimleri
Some chemical phenolic content and antioxidant activity variations in different parts of grape berry
Yazar: Bayır Yeğin, Arzu; Uzun, Halil İbrahim
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Antioxidant activity,Phenolic compound,Flavonoid,Vitis vinifera ; Vitis vinifera,Flavonoid,Fenolik madde,Antioksidan aktivite

Ülkemizde yetişen 12 üzüm (7 tane çeşit, 5 taneyabani tip) genotipine ait üzüm tanelerinin kabuk, çekirdek, tane eti ve bütünüzüm tanesinden elde edilen ekstraklardaki, toplam fenolik madde miktarı(TPMM), toplam flavonoid madde miktarı (TFMM) ve antioksidan aktivitelerincelenmiştir. Antioksidan aktivite DPPH (2.2-difenil-1- pikrilhidrazil)yöntemiyle ölçülmüştür. TPMM en yüksek Hafızali çeşidinin çekirdeğinde 1694 mgGAE (gallik asit eşdeğeri) 100 gYA-1 (yaş ağırlık), en düşük iseaynı çeşidin tane etinde (305 mg GAE 100 gYA-1) saptanmıştır. TFMMincelenen tüm üzümlerde 131-714 mg CTE (kateşin eşdeğeri) 100 gYA-1arasında değiştiği saptanmıştır. Üzüm örnekleri, toplam fenolik madde ve toplamflavonoid bakımından karşılaştırıldığında, en yüksek miktarlar üzümçekirdeklerinde bulunmuş; bunu üzüm kabuğu, üzüm tanesi ve tane eti izlemiştir.Ayrıca, çekirdekler diğer bitki kısımlarına ve BHT (Butillenmiş HidroksiToluen)’ye göre daha yüksek antioksidan aktivite göstermiştir.

Totalphenolics, total flavonoids and antiradical activity of skin, seed, peel andwhole berry in 12 grape (7 cultivar, 5 wild-type) genotypes grown in Turkeywere examined. Antioxidant activity was determined by DPPH (2.2-diphenyl-1-picrylhydrazyl) assay. Highest amount of total phenolics were measured in theseeds of white coloured Hafızali cultivar (1694 mg GAE (gallic acid equivalent)100 g FW-1 (fresh weight)) while minimum (305 mg GAE 100 gFW-1)in the peel of same cultivar. Total flavonoids ranged from 131 to 714 mg CTE(catechin equivalent) 100 gFW-1 in all parts of grapes tested. Thehighest amount of total phenolic and flavonoid content were measured in theseeds of all cultivars or types and followed by skin, whole berry and pulp,respectively. Seed extracts showed higher antioxidant activity than that ofother berry extracts and BHT.
Topraksız tarım seralarında yetiştirilen farklı kahverengi domates çeşitlerinin depolama süresince meyve kalitesindeki değişimler
Changes in fruit quality during storage of different brown tomato varieties grown in greenhouse soilless culture
Yazar: Şen, Fatih; Okşar, Rüştü Efe; Gül, Ayşe
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Kumato domates,muhafaza,sera,fiziko-kimyasal özellikler ; Physico-chemical properties,Kumato tomato,Storage,Greenhouse

Kahverengi (Kumato) domatesi, alışılagelmişkırmızı domatesten farklı olarak ‘kahverengi’ görüntüsü ve tatlı bir aromayasahip oluşuyla dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, plastik serada topraksızkültür yöntemiyle yetiştirilen KM8367, KM8034 ve KM1210 Kumato domatesçeşitlerinin muhafaza süresince kalite değişimleri incelenmiştir. Ticariolgunlukta hasat edilen domates meyveleri mukavva kutularda 7°C sıcaklıkta,%85-90 oransal nem koşullarında 21 gün süreyle depolanmıştır. Depolama başındave depolama süresince 7 gün aralıklarla depodan çıkarılan örneklerde bazıfiziksel, kimyasal ve biyokimyasal analizler yapılmıştır. Depolama süresincemeyve ağırlığı, eni ve boyu KM8367 domates çeşidinde, suda çözünür kuru madde,toplam fenol miktarı ve antioksidan aktivitesi KM1210 çeşidinde yüksekbulunurken, sertlik ve TA miktarı ise KM8034 çeşidinde düşük bulunmuştur.Kumato domates çeşitlerinin depolama süresince renk değerlerindeki (C*, h°)değişimleri birbirine benzerlik göstermiştir. Kumato domates meyvelerininincelenen kalite parametrelerine depolama süresinin etkisinin sınırlı olduğusaptanmıştır. Bu çeşitlerin 21 günlük muhafaza sonunda süre sonundapazarlanabilir kalitelerini korudukları görülmüştür.

The brown (Kumato) tomato is distinguished byits distinctive 'brown' appearance and sweet aroma, unlike the usual redtomatoes. In this study, quality changes of KM8367, KM8034 and KM1210 Kumatotomato cultivars grown in the plastic greenhouse by soilless culture methodwere investigated during storage. Tomato fruits harvested at commercialmaturity stage were stored in cardboard boxes at 7°C and 85-90% relativehumidity for 21 days. Some physical, chemical and biochemical analyses werecarried out at the beginning of storage and 7 days intervals during storageperiod. During storage, fruit weight, width and height in KM8367, total solublesolids, total phenol amount and antioxidant activity in KM1210 were found high,and fruit firmness and TA amounts in KM8034 variety were found low. Changes incolor values (C*, h°) of Kumato tomato varieties were similar during storage.It was determined that the effect of storage time on quality parameters ofKumato tomato fruits was limited. These varieties have been shown to protectmarketable qualities at the end of 21 days of storage.
Mısırda körpe koçan verim ve özelliklerine hasat zamanlarının etkisi
Effect of harvest times on baby corn yield and same characteristics
Yazar: Kara, Burhan; Bozkurt, Havva
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Körpe mısır,Verim,Körpe koçan özellikleri ; Baby corn,Yield,Baby corn characteristics

Araştırma;atdişi ve şeker mısırda körpe koçan verimi ve körpe koçan özelliklerine hasatzamanlarının etkisini araştırmak amacıyla 2015 ve 2016 yıllarında Ispartakoşullarında yürütülmüştür. Körpe mısırlar koçan püskülünün çıkışındanitibaren, 2, 4, 6 ve 8. günde hasat edilmiştir. Deneme;“Bora” F1 Atdişi ve “Merit” F1 şeker mısır çeşitleri kullanılarak, tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre 3 tekerrürlüolarak kurulmuştur.Atdişi ve şeker mısırın dekara körpe koçan sayısı dışında kuru madde oranı,körpe koçan verim ve özelliklerine hasat zamanlarının etkisi istatistikselolarak önemli olmuştur. Genel olarak incelenen karakterler bakımından atdişimısır çeşidinin körpe koçan özellikleri şeker mısır çeşidinden daha yüksekolmuştur. Hasat zamanları geciktikçe her iki mısır çeşidinde de incelenenkarakterlerin değerleri yükselmiştir. 2015 ve 2016 yıllarında, körpe mısırkoçan sayısı, kuru madde oranı, körpe koçan boyu, çapı, ağırlığı ve verimisırasıyla, 8086.4-8457.9 adet da-1, %10.91-16.21,9.07-16.16 cm, 11.04-18.13 mm, 16.31-43.58 g,130.54-266.69 kg da-1 arasında ölçülmüştür. Her iki çeşitte de koçan püskülü çıkışındanitibaren 2 ile 4 gün arasında hasat yapılması önerilmektedir.

The research was carried out with aim to investigateto effects of harvest times on baby corn yield and its baby corn earcharacteristics of dent and sweet corn in Isparta conditions in 2015 and 2016years. Baby corns were harvested in 2nd, 3rd, 4th,6th and 8th days from ear silk-out time. The experimentwas set up according to a randomized complete block design in a factorialarrangement with three replicates using the “Bora” F1 dent corn and“Merit” F1sweet corn cultivars. Theeffects of harvest times on the dry matter rate, baby corn yield and othercharacter investigated, except for number of baby corn, both dent and sweetcorn were statistically significant. Generally, investigated baby corncharacteristics of dent corn cultivar were higher than sweet corn. The values ofinvestigated baby corn characteristics in both cultivars were increased bydelaying harvest time. The number of baby corn, dry matter rate, baby cornlength, diameter, weight per baby corn and baby corn yield were measuredbetween 8086.4-8457.9 number da-1, 10.91-16.21%,9.07-16.16 cm, 11.04-18.13 mm, 16.31-43.58 g,130.54-266.69 kg da-1, respectively. It was recommended as harvest time of babycorn after 2 and 4 days from begin ear silk-out time for the both cultivars.
Momordica charantia L. (Kudret narı) meyvelerinin toplam fenolik madde içerikleri ve antioksidan kapasitelerinin değerlendirilmesi
Evaluation of total phenolic contents and antioxidant capacities of Momordica charantia L. (Bitter gourd) fruits
Yazar: Baldemir, Ayşe; Ekinci, Kübra; İlgün, Selen; Dalda, Akife; Yetişir, Halit
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Momordica charantia,Genotip,DPPH•,Toplam fenolik madde içeriği

Bu çalışmada, Momordica charantia L. (Cucurbitaceae)  bitkisinin ülkemizin farklı yerlerindentoplanmış 13 farklı genotipine ait ham ve olgun meyveler kullanılmıştır.Genotipler, saflaştırmak için iki yıl süreyle arazide kendileme çalışmalarınadevam edilerek F3 kademesine getirilmiştir. Farklı genotiplerin ham ve olgunmeyvelerinin pulp kısımları ayrılarak, bu kısımlardan Sokslet ekstraksiyonu ile%70’lik metanol ekstreleri hazırlanmıştır. Ekstrelerin2,2-difenil-1-pikrihidrazil (DPPH•) radikali süpürücü etkileri vetoplam fenolik madde içerikleri tespit edilmiştir. Sonuçta M. charantia meyveleri için 3, 8 ve 9 nolu genotiplerin ümitvaroldukları tespit edilmiştir.

Inthis study, raw and mature fruits of 13 different genotypes of Momordica charantia L. (Cucurbitaceae)collected from different regions of Turkey were used. F3 seeds of the genotypeswere produced for two years by selfing. Pulp parts of raw and ripe fruits ofdifferent genotypes were separated and 70% methanol extracts were prepared bySoxhlet extraction from these parts. Total phenolic contents of the extractsand 2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) radical scavenging activities were determined. As a result,genotypes 3, 8 and 9 for M. charantiafruit were found to be particularly promising.
Antalya ili doğal florasından toplanan bazı yonca genotiplerinin yaprak kopma dirençlerinin belirlenmesi
Determination of leaf breaking strength in some of clover genotypes collected from in Antalya natural flora
Yazar: Öten, Mehmet; Kabaş, Önder; Kiremitçi, Semiha
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Yonca,Kopma direnci,Mekanik özellikler ; Alfalfa,Breaking strength,Mechanical properties

Yoncada kaba yem üretiminde büyük kayıplarasebep olan yaprak kırılmalarının minimize edilmesi için, genotipler arasındayaprak kopma direnci açısından bir farklılık olup olmadığını tespit etmekamacıyla yapılan çalışma, 2016 yılında Batı Akdeniz Tarımsal AraştırmaEnstitüsü, Tarla Bitkileri Bölümü’nde yürütülmüştür. Denemede 40 farklılokasyondan toplanan yonca genotiplerine ait ana saplar üzerinde, uçtan 4.yapraklar yeşilken ve kurutulduktan sonra yaprak kopma direnci, tekstüre analizcihazı kullanılarak ölçülmüştür. Ayrıca yaprak sapı kalınlığı, sap kesit alanı,yeşil ve kuru örnekte kopma enerjisi ile yeşil ve kuru örnekte kopma gerilmesideğerleri hesaplanmıştır. Deneme sonucunda kuru örnekte en yüksek kopma direnciDemre-1, Döşemealtı-2 ve Konyaaltı-2, en düşük ise Alanya-1, Alanya-2,Finike-1, Finike-2, Manavgat-1 Manavgat-2 ve Gazipaşa-2 genotiplerinde tespitedilmiştir. Kuru örnekte en yüksek kopma direnci değeri 1.0419 N ölçülürken, endüşük 1.0022 N ölçülmüştür. İncelenen özellikler açısından genotipler arasındageniş bir varyasyon tespit edilmiş olup, kopma direncinin seçim kriteri olarakkullanılabileceği söylenebilir.

Thestudy was conducted to determine whether there is a difference in leaf breakingresistance between genotypes in order to minimize leaf breaks which causeslarge loss in alfalfa forage production. The experiment was carried out in theBatı Akdeniz Agricultural Research Institute, at Department of Field Crop in2016. It was established by randomized block design. Breaking resistance of theleaves was measured using a universal testing machine on the main stembelonging to alfalfa genotypes which were collected from 40 different locationsat the fourth-end leave. In addition, the thickness of the leaf stalk, stalk ofgreen and dry sample rupture energy with green and dry samples rupture stressis calculated. Result of the experiment; in dry sample, Demre-1, Döşemealtı-2and Konyaaltı-2,  genotypes weredetermined that highest breaking resistance and if so the lowest breakingresistance was genotype Alanya-1, Alanya-2, Finike-1, Finike-2, Manavgat-1Manavgat-2 and Gazipaşa-2 genotypes were determined. In the dry sample, whilethe highest breaking resistance value was measured at 1.0419 N, the lowestbreaking resistance value was measured at 1.0022 N. Determination of widevariation among genotypes in terms of the characteristics examined and it canbe said that the rupture resistance can be used as a selection criterion.
Aydın ili ekolojik koşullarında farklı eğimlerdeki mera vejetasyonlarının verim ve kalite özellikleri
Yield and quality characteristics of rangelands which have different slopes in Aydın ecological conditions
Yazar: Sürmen, Mustafa; Kara, Emre
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Rangeland vegetation,Forage quality,Hay yield,Slope ; Mera vejetasyonu,yem kalitesi,kuru ot verimi,Eğim

Bu araştırma, Aydın ili Çakmar Mahallesi meralarının eğimleri farklı 5 kesiminde (%2, %8, %15, %25, %30) yürütülmüştür. Yapılan etütler neticesinde her eğimden 7 adet kuadrat alanı dipten biçilerek örneklenmiştir. Örneklemenin ardından yapılan analizler ve hesaplamalar neticesinde yaş - kuru ağırlık (kg da-1), ADF (%), ADL (%), NDF (%), Ham Protein Oranı (%), Ham Protein Verimi (kg da-1), Sindirilebilir Kuru Madde (%), Nispi Yem Değeri ve ağırlığa göre botanik kompozisyonlar belirlenmiştir. Sonuçlara göre meranın kuru ot verimi 223.03-114.54 kg da-1 değerleri arasında değişirken, en yüksek kuru ot verimi %8 eğimde yer alan merada tespit edilmiştir. En yüksek NDF oranı meranın %30 eğimli kesiminde, en düşük NDF oranı ise %2 eğimli kesiminde ölçülmüştür. Ham protein oranı en yüksek %10.64 ile %8 eğimde görülürken, en yüksek nispi yem değeri 101.35 ile %2 eğimli mera kesiminde ölçülmüştür. Ağırlığa göre botanik kompozisyonda baklagiller familyasına ait türlerin daha az oranda olduğu gözlemlenmiştir. Çalışma neticesinde %2, %8, %15 eğime sahip mera kesimlerinin verim ve kalite bakımından diğer kesimlere oranla daha iyi olduğu görülmektedir. Aşırı otlatmaya maruz bırakılan bu mera alanının, hatalı mera yönetimi sonucunda hayvansal üretime katkısı azalmaktadır. Bu sebeple doğru yönetim prensiplerinin uygulanması ve mera ıslah projeleri ile bölgedeki meraların sorunlarına çözüm bulunabilecektir.

This research was carried out in 5 different rangeland slopes (2%, 8%, 15%, 25%, 30%) in Çakmar district of Aydın province. In the study, 7 quadrats from each slope were sampled. The results were summarized in terms of herbage-hay yield (kg da-1), ADF (%), ADL (%), NDF (%), Crude Protein Ratio (%), Crude Protein Yield (kg da-1), Relative Feed Value and botanical compositions. According to the results, hay yield was found between 223.03 -114.54 kg da-1 while the highest value was found at 8% slope. The highest NDF ratio was measured at 30% slope fraction and the lowest NDF fraction was measured at 2% slope fraction. The highest proportion of crude protein was observed at 10.64% slope at 8%, while the highest relative feed value was measured at 101.35 at 2% slope. It was observed that botanical composition has fewer species of legumes. It is seen that sections with 2%, 8% and 15% slope are better in terms of yield-quality than the others. In these areas under overgrazing, the contribution of animal production is reduced with improper management. For this reason, correct management and rangeland improvement projects will be able to find solutions for the region rangelands.
Antalya doğal florasından toplanan düğmeli yoncanın moleküler karakterizasyonu
Molecular characterization of button medic (Medicago orbicularis L.) collected from Antalya natural flora
Yazar: Erdurmuş, Cengiz
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Düğmeli yonca,Antalya,Doğal flora,Moleküler karakterizasyon ; Button medic,Antalya,Natural flora,Molecular characterization

Bu çalışma, Antalya doğal florasındantoplanan ve özellikle mera alanları için önem teşkil eden tek yıllık yoncatürlerinden Düğmeli yonca (Medicagoorbicularis L.)`nın moleküler karakterizasyonunu yapmak amacıylayürütülmüştür. Çalışmada 45 adet düğmeli yonca genotipi arasındaki genetikçeşitlilik mikrosatellite (SSR) markırları kullanılarak araştırılmıştır.Yapılan ön çalışmada, toplam 35 adet mikrosatellite primer çiftikullanılmıştır. Yapılan ikinci çalışmada ise 15 adet mikrosatellite primerçifti kullanılmıştır. Araştırmada genetik benzerlik katsayıları 0.75-1.00değerleri arasında bulunmuştur. En yakın genetik benzerlik 3-4-5 ve 42 nolugenotipler; 37 ve 38 nolu genotipler; 32 ve 31 nolu genotipler; 25 ve 26 nolugenotipler; 7-9-16-18-22 ve 33 nolu genotipler; 40 ve 11 nolu genotipler; 29 ve30 nolu genotipler; 13-14 nolu genotipler ile 6-10-12-15-17-19-20-21-23-24-28-3443-44ve 45 nolu genotipler arasında belirlenmiştir. En uzak benzerlik ise 2 nolugenotip ile 25 ve 26 nolu genotipler arasında belirlenmiştir. UPGMA yönteminegöre yapılan dendogramda genotipler 0.87 benzerlik seviyesinde 2 ana grubaayrılmıştır. Birinci ana grupta 12, ikinci ana grupta 33 genotip yer almıştır.

Thisstudy was carried out to determine molecular characterization of annual buttonmedic (Medicago orbicularis L.),which is very important for the pasture areas, collected from natural flora ofAntalya province. Totally, the genetic diversity of 45 button medic genotypeswere characterized with microsatellite (SSR) markers. A total of 35microsatellite primer pairs were used in the preliminary study. In the secondstudy, 15 pairs of microsatellite primers were used. Genetic similaritycoefficients of the genotypes changed between 0.75 and 1.00. The closestgenetic similarities were determined between genotypes 3-4-5 and 42; genotypes37 and 38; 32 and 31 genotypes; genotypes 25 and 26; genotypes 7-9-16-18-22 and33; genotypes 40 and 11; 29 and 30 genotypes; 13-14 genotypes and6-10-12-15-17-19-20-21-23-24-28-3443-44 and 45 genotypes. The farthestsimilarity was determined between genotypes 2 and 25 and 26 genotypes.According to the UPGMA method, the genotypes in the dendogram were divided intotwo main groups at the level of similarity of 0.87. There were 12 genotypes inthe first main group and 33 genotypes in the second main group.
Kendilenmiş Mısır Hatlarının Genetik Uzaklıklarının Belirlenmesi
Determination of the genetic distances of maize inbred  lines
Yazar: Erdal, Şekip
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Maize,Heterotic groups,Molecular markers,Breeding ; Mısır,heterotik grup,moleküler markırlar,ıslah

Mısırda farklı genetiktabanlı materyallerin birbirleri ile melezlenmesi, yüksek düzeyde heterosisiçin temel koşullardan biri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı,mısır hatlarının genetik uzaklıklarını SSR markırları yardımı ile tespit etmek,heterotik grupları bilinmeyen hatları heterotik gruplarına ayırmak, gelecekdönem melezleme programları için veri elde etmektir. Çalışmada at dişi, sert veher iki tane tipinde varyasyona sahip, yurt içinde ve yurt dışında ıslahedilmiş 20 adet mısır hattı kullanılmıştır. Araştırmada, 21 adet SSR markırıkullanılmış ve toplam 51 adet allel üretilmiştir. Ortalama SSR lokusu başına2.42 allel saptanmıştır. Çalışmada polimorfizm bilgi içeriği (PIC) değerleri0.15 ile 0.92 arasında değişmiştir. Veri analizleri sonucunda tartısız eşligrup metoduna göre dört ana ve sekiz alt küme oluşmuştur. Yapılan analizler ilehatların Lancaster, Stiff-Stalk, Tropikal kökenli ve net olarak tanımlanmayangenetik geçmişe sahip olduğu anlaşılmıştır. Moleküler karakterizasyon ilehatların farklı heterotik gruplardan geldiği ortaya konmuştur.

Crossing of genetically different maize materials isregarded as one of the basic conditions for high level heterosis. Theobjectives of this study were to identify the genetic distances of maize inbredlines with the SSR markers, to assign lines to the heterotic groups and toobtain data for crossing programs for future studies. In the study, twentymaize inbred lines which were dent, semi dent, flint and semi flint types bothdeveloped in Turkey and in abroad were used. In the research, 21 SSR markerswere used and a total of 51 alleles were produced. Average of 2.42 alleles wasfound per mean SSR locus. Polymorphism information content (PIC) values​​ranged from 0.15 to 0.92. As a result of the data analysis, four main andeight sub-groups were formed according to the unweighted pair group method witharithmetic mean method. It was understood that the inbreds were belong toLancaster, Stiff- Stalk, Tropical and unrelated genetic background. Molecularcharacterization shows that lines have wide genetic diversity.
Tuzluluk ve su noksanlığı stresi altında yetiştirilen farklı patlıcan anaç/kalem kombinasyonlarında bazı meyve kalite özelliklerine ait değişimler
The changes of fruit quality parameters at using of different eggplant rootstock/scion combinations which growing under salt and drought stress
Yazar: Kıran, Sevinç; Kuşvuran, Şebnem; Ateş, Çağla; Ellialtıoğlu, Ş.şebnem
Dergi: Derim, Vol. 35 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Drought,Grafting,Fruit quality,Solanum melongena,Salinity ; Kuraklık,aşılama,meyve kalitesi,Solanum melongena,Tuzluluk

Bu çalışma; tuzatoleransı yüksek ticari patlıcan anaçları (Köksal ve Vista) üzerine kurağa vetuza tolerant Mardin Kızıltepe (MK) ve Burdur Merkez (BM) ve hassas Kemer (K)ve Artvin Hopa (AH) kalemler aşılanarak ve aşılanmadan oluşan patlıcanbitkileri, kuraklık ve tuz stresi altında meyve kalite özellikleri bakımındanincelenmiştir. Araştırma sıcaklık ve nem kontrolünün sağlandığı cam seradayürütülmüştür. Kuraklık stresi, saksılarda yarayışlı suseviyesinin %50 düzeyinde tutulması ile sağlanmıştır. Tuz stresi iseelektriksel iletkenlik (EC) 6 dS m-1 olan ve NaCl ilehazırlanmış su kullanılarak oluşturulmuştur. Kuraklık ve tuz stresi ortamındayetiştirilen bitkilerden elde edilen meyveler bazı meyve kalite özellikleribakımından değerlendirilmiştir. Buna göre meyve kuru ağırlığı (MKA), meyve suyuEC düzeyi, titre edilebilir asitlik miktarı (TA), suda çözünebilir maddemiktarı (SÇKM), C vitamini (Vit C) miktarı kuraklık ve tuz etkisi ile artmış vepH düzeyi azalmıştır. Kuraklık ve tuz stresi altında aşısız bitkilerde kuruağırlık düzeyinde artış meydana gelirken; anaç kullanımı meyve suyu EC düzeyi,SÇKM ve Vit C içerikleri kuraklık stresi koşullarında kontrol bitkilerineoranla artış göstermiştir. Çalışma sonucunda, kuraklık stresi altındapatlıcanda tolerant anaç üzerine aşılamanın meyve kalitesini iyileştirmeüzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

Effects of drought and salt stress on fruit quality in grafted plants,which salt and drought tolerance Mardin Kızıltepe (MK), Burdur Merkez (BM) andsensitive Kemer (K), Artvin Hopa (AH) as scion genotypes were grafted on thesalt tolerance commercial eggplant as rootstocks (Köksal and Vista). This studywas carried out in glasshouse where controlled temperature and humidity. Fordrought stress, plant-available water, 50% was consumed for irrigation. Thesalinity level determinated as 6 dS m-1 (EC) with NaCl.The end of the experiment, fruit dry weight (DW), fruit juice EC level,titratable acidity (TA), soluble solid content (SSC), vitamin C (Vit C)contents were investigated. These parameters values were increased with droughtand salinity; however fruit pH level was decreased. In the grafted plants onKöksal and Vista rootstock, fruit juice EC level, soluble solid content and VitC content increased under drought conditions compared to control plants. As aresult, using of tolerance rootstock in grafting was found effectivelyimproving of fruit quality under drought condition in eggplant.