hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Integrating hyperbarîc oxygen therapy into multidiscîplinary management of diabetic finger infection: A case report
Diyabetik parmak enfeksiyonunun multidisipliner tedavisine hiperbarik oksijen tedavisinin entegre edilmesi: Bir olgu sunumu
Yazar: Mutluoğlu, Mesut; Uzun, Günalp; Yıldız, Şenol
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 15 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Hyperbaric Oxygenation,Wound Closure Techniques,Upper Extremity,Wound Infection,Anoxia,Diabetes Complications,Middle Aged,Female ; Hiperbarik oksijenleme,Yara kapatma teknikleri,Üst ekstremite,Yara enfeksiyonu,Oksijensizlik,Diyabet komplikasyonları,Orta yaşlı,Kadın

Alt ekstremite yaraları diyabetes mellitusun en ciddi ve sık komplikasyonlarından biridir. Bununla birlikte,el enfeksiyonları, nadir olmalarına rağmen, hastalığın diğer önemli sorunlarındandır. Diyabetik ayak enfeksiyonlarının tedavisinde multidisipliner yaklaşımın etkinliği kanıtlanmıştır. Hiperbarik oksijen tedavisi iyileşmeyen yaraların tedavisinde sıklıkla kullanılan yardımcı tedavi modalitelerinden birisidir. Bu yazının amacı parmak enfekiyonu olan bir diyabetik hastada multidisipliner yaklaşıma ek olarak kullanılan hiperbarik oksijen tedavisinin faydalarının rapor edilmesidir.

Lower extremity wounds are one of the most frequent and serious complications of diabetes mellitus. However hand infections, though rare, are another challenging aspect of the disease. Multi-disciplinary approach has proved efficacy in the treatment of diabetic foot infections. Hyperbaric oxygen therapy is one of the adjunctive treatment modalities frequently used in patients with non-healing wounds. The objective of this paper was to report the additive effect of hyperbaric oxygen therapy in the management of a finger infection in a diabetic patient.
Renal re-transplantasyona hazırlanan hastaların anti-HLA antikor durumları ile ilgili yaklaşımlar
Appoaches to anti-HLA antibody profiles in patients waiting for renal re-transolantation
Yazar: Karahan, Gonca Emel; Oğuz, Fatma Sevcan; Çarin, Mahmut N.
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 15 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: HLA Antigens,Nephrectomy,Kidney Transplantation,Reoperation ; HLA antijenleri,Nefrektomi,Böbrek nakli,Reoperasyon

Bu derleme, renal re-transplantasyoha hazırlanan hastalarda anti-HLA antikor gelişim metonizmatarına^daklahmaktadır. Bu antikorların nakil öncesi dönemde var olması veya nakil spnrası de noyo üretj'mteri yıllar içerisinde graft yetmezliği ile sonlanır. Dönore özgü olan,ya da olmayan bu anti-HLA antikorların graft sağkalımı üzerine olan hasarlayıcı  etkilerine ek olarak, pek çok çalışmada HLA dışı antikorlar (örn; anti-MICA antikorları), oto-antikorlar, allo-nefrektomi ve karaciğer ve böbreğin birlikte naklinin rejeksiyon süreçlerine etkilerini incelenmiştir.,Bunların yanı sıra, son yıllarda geliştirilen ve 'HLAMatchmaker' olarak adlandırılan bir bilgisayar algoritması, bekleme listelerinde uzun yıllar bekleyen ve nakil olma ihtimalleri çok düşük olan yüksek oranda sensitize bireyler için umut ışığı olma özelliğindedir.

This review focuses on the mechanisms of anti-HLA antibody, development in patients waiting for a renal re-transplantation. Pre'r existence or post transplant de novo production of these antibodies', have been found to contribute to renal allograft failure in years. In addition to the detrimental effect of donor specific and. nolvdonor. specific artti-HLA antibodies on graft survival, many, researchers emphasized the effect of non-HLA antibodies (e.g.; anti-MICA antibodies); auto-antibodies (e.g.; anti-vimentin antibodies), allo-nephrectömy and combined liver-kidney transplantations on rejection processes. Beyond all these, a newly developed computer algorithm, 'HLAMatchmaker' has changed the concept of transplantation possibility in highly sensitized patients.
İmmunsupresif ilaçların etki mekanizmaları
Effect mechanism of immunosupressive drugs
Yazar: Ayna, Tülay Kılıçaslan; Çiftçi, Hayriye Şentürk; Tozkır, Hilmi; Gürtekin, Mehmet; Çarin, Mahmut
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 15 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Organ nakli,İmmün baskılayıcı ajanlar,İmmün baskılama ; Organ Transplantation,Immunosuppressive Agents,Immunosuppression

Etkili immunsupresyon, başarılı bir organ transplantasyonu için  önemlidir. Burada solid organ transplantasyonunda, kullanılan farklı immunsupresif ajanlara genel bir bakış yapacağız. İmmunsupresif, ajanların sayısıgün geçtikçe artmaktadır.Bu ajanlar, alloğrafta karşı oluşan immünolojik cevabın farklı basamaklarını hedef alırlar. Bu immunsupresif ajanlar: steroidler, anti-proliferatif ajanlar (azatiyopirin and mikofenolat), kalsinörin inhibitörleri (siklosporin ve tacrolimus), TOR inhibitörleri (sirolimus ve everolimus) poliklonal ve monoklonal antikor preparasyonlarıdır.

Effective immunosuppression is a key to successful organ transplantation. This study will provide an overview öf different immunosuppressive agents used in solid organ transplantation. An increasing number of immunosuppressive agents are available and these agents target different steps of the immunological response to an allograft. These immunosuppressive agents are steroids, anti-proliferative agents (azathioprine and mycophenolate), calcineurin inhibitors .(cyclosporine and tacrolimus), TOR inhibitors (sirolimus and everolimus), polyclonal and monoclonal antibody preparations.
K vitamini ve osteoporoz
Vitamin K and osteoporosis
Yazar: Namıduru, Siber Emine; Tarakçıoğlu, Mehmet
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: K vitamini, osteoporoz, osteokalsin, kırık riski

K vitamini kan koagülasyon faktörleri (hepatik) ve kemik proteinlerindeki (osteoblastik) glutamat artıklarının karboksilasyonu yoluyla, kan koagülasyonu ve kemik metabolizmasında yer alır. Kan koagülasyon faktörlerinin karboksillenmemiş formu çok az görülse de, karboksillenmemiş ostekalsin (kemik Gla-proteini) osteoporozlu olgularda sıklıkla görülmektedir. Osteoporoz düşük kemik kütlesi ile karekterize olan önemli bir halk sağlığı sorunudur. Özellikle kalça ve omurgada yüksek oranda frajil kırıklara sebep olduğundan, önemli fiziksel, psikososyal ve ekonomik problemlere yol açan zor bir hastalıktır. Osteoporotik kırıkların bu yüksek oranı önemli ölçüde mortalite, morbidite, hareket kısıtlaması ve hayat kalitesinin düşmesine yol açar. Bundan dolayı tedaviye en önemli yaklaşım hastalıktan korunmadır. K vitamini destek tedavisi verilen osteoporozlu kişilerde, sıklıkla kemik yapım belirteçlerinde artış, bunun paralelinde kemik yıkım belirteçlerinde azalma görülmüştür. Bu sebepten K vitamini osteoporoz ge lişme riskini azaltabileceği ve komplikasyonlarını minumuma indirebileceği düşünülmektedir. Bu derlemede, K vitamini ve osteoporoz hakkında teorik bilgi ile birlikte osteoporozun patogenezinde K vitamini yetersizliğinin olası rolü hakkında son veriler sunulmuştur.

Vitamin K is involved in blood coagulation and in bone metabolism via the carboxylation of glutamate residues in (hepatic) blood coagulation factors and (osteoblastic) bone proteins. Although undercarboxylation of blood coagulation factors is very rare, undercarboxylated osteocalcin (bone Gla-protein) is frequently found in subject with osteoporosis. Osteoporosis, a systemic disease characterized by a low bone mass, is a major public health problem. It is a devastating disorder with significant physical, psychosocial, and financial problems because of the high incidence of fragility fractures, especially hip and vertebral fracture. The high incidence of osteoporotic fractures leads to considerable mortality, morbidity, reduced mobility and decreased quality of life. Hence one of the most important approaches to therapy is prevention. Supplementation of osteoporotic subjects with extra vitamin K causes the markers for bone formation to increase. In parallel, a decrease of the markers for bone resorption is frequently seen, Because of vitamin K can be decreased the risk of developing osteoporosis and its complications can be minimized. In this review summarizes with a theoretical knowledge about vitamin K and osteoporosis plus current reports regarding a possible role of vitamin K insufficiency in the pathogenesis of osteoporosis.
Obez çocuklarda insülin direnci ve metabolik sendrom sıklığı
Insulin resistant and metabolic syndrome frequency in childhood obesity
Yazar: Altuncu, M. Erkan; Kör, Yılmaz; İrdem, Ahmet; Başpınar, Osman; Keskin, Mehmet
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çocukluk çağı, insülin direnci, metabolik sendrom, obezite

Çocukluk çağı obezitesi halk sağlığını tehdit eden en sık hastalıklardan biri olarak kabul edilir. Obezite, koroner kalp hastalığı, hipertansiyon, dislipidemi, insülin direnci ve metabolik sendroma neden olan temel bozukluklardan biridir. Ayrıntılı klinik çalışmalarda çoğu klinik bulgu erişkin yaşta başlamasına rağmen çocukluk çağında başladığı gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı obezitesinde metabolik sendrom sıklığını belirlemektir. Obezite şekiayeti olan 8-16 yaş arasında 66 çocukta araştırma yapılmıştır. İnsülin direnci 33 hastada (%50), dislipidemi 49 hastada (%74) ve hipertansiyon 18 hastada (%27) bulunmuştur. Metabolik sendrom sıklığı 28 hastada %42 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak obez çocuklar arasında metabolik sendrom sıklığı oldukça yüksektir.

Childhood obesity is considered as one of the most common illness threating public health. Obesity is one of the basic life threatening factor causing coronary heart diseases, hypertension, dyslipidemia, insulin resistance and metabolic syndrome. In detailed clinical studies it has been shown that this type of illness, which mostly showing clinical findings in adult age, is based in the childhood. The aim of this study was to evaluate the prevalence of metabolic syndrome in childhood obesity. Insulin resistance was found in 33 patients (50%); dyslipidemia in 49 patients (74%) and hypertension in 18 patients (27%). Metabolic syndrome was observed in 28 (42%) patients. As consequence, metabolic syndrome frequency was very high in obese children.
Priapizm olgularında terbutalin kullanımının etkinliği
The efficacy of oral terbutaline in cases with priapism
Yazar: Ertuhan, Sakıp; Seçkiner, İlker; Bayrak, Ömer; Şen, Haluk; Solakhan, Mehmet; Özgül, Hanifi
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Medikal tedavi, priapizm, terbutalin

Priapizm olgularında erken ve geç dönemde oral terbutalin kullanımının etkinliğinin ortaya konması amaçlandı. İntrakavernozal vazoaktif ilaç injeksiyonu sonrası priapism gelişen, yaş aralığı 28-56 (ortalama 38,4) yıl olan 73 hastaya ait sonuçlar retrospektif olarak incelendi. Hastalar intrakavernozal enjeksiyondan sonra ilk 8 saatte başvuranlar (Grup 1, n=25), 8-16. saatler arasında başvuranlar (Grup 2, n=29) ve daha sonra başvuranlar (Grup 3, n=19) olarak üç gruba ayrıldı. Tüm hastalara terbutaline 5 mg oral olarak verildi ve 1 saatlik bekleme süresini takiben sonuçlar değerlendirildi. Grup 1, 2 ve 3'deki hastalarda sırasıyla 14 (%56), 10 (%34.4) ve 1 (%5.2) hastada oral terbutalin kullanımı sonrasında detümesans oluştu. Gruplar arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p

The aim of this study was to evaluate the efficacy of oral terbutaline in the treatment of cases with early and late periods of priapism. Results belonging to 73 patients between the age of 28 and 56 (mean age 38.4), with priapism secondary by intracavernous injection of vasoactive agents, were evaluated retrospectively. Patients were divided into three groups as: applicants in the first 8 h (Group 1, n=25), applicants between 8 and 16 h (Group 2, n=29), and applicants later than 16 h (Group 3, n=19). Ten miligrams of terbutaline was given orally to all patients and the outcomes were evaluated following a 1-h waiting period. After the oral administration of terbutaline, penile detumescence were obtained 14 (56%), 10 (34.4%), and 1 (5.2%) patients in groups 1, 2, and 3, respectively. The differences between the groups were found to be statistically significant (p
Lise öğrencilerinin yeme tutumları, yeme davranışları ve benlik saygılarının incelenmesi
Determination of high school students' eating attitudes, eating behavior and self-esteem
Yazar: Tanrıverdi, Derya; Savaş, Esen; Gönüllüoğlu, Nurcan; Kurdal, Ebru; Balık, Ganime
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Yeme tutumu, yeme davranışları ve benlik saygısı

Bu araştırma, lise öğrencilerinin yeme davranışlarını, yeme tutumlarını ve benlik saygılarını değerlendirmek ve aralarındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, 4-15 Ocak 2010 tarihleri arasında lise öğrencileri ile yapılmıştır. 446 öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, Soru Formu, Yeme Tutumu Testi, Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılarak toplanmış ve SPSS istatistik programında değerlendirilmiştir. Katılan öğrencilerin yaş ortalaması 16.07 olup, %69.5'i gün içerisinde öğün atladıklarını ve en fazla oranda sabah kahvaltısını yapmadıklarını ifade etmişlerdir. Öğrencilerin %81.4'ü fast food tarzı gıdalarla beslendiğini belirtmişlerdir. Bunun yanı sıra düzenli sabah kahvaltısı, öğle ve akşam yemeği yeme alışkanlığının oldukça yetersiz olduğu ve yemek aralarında abur cubur yeme ve ders çalışırken veya TV izlerken oldukça yüksek oranda yeme alışkanlıklarının olduğu saptanmıştır. Bu araştırmada yeme bozukluğu belirtileri ile benlik saygısı arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p

The study was carried out to assess eating behaviors, eating attitudes and self-esteem of high school students and to examine the relationship between them. The study used a descriptive design. This study was carried out 4 to 15 January 2010 in the high school students. The samples consisted of 446 students. The data were collected by using Questionnaire Form, Rosenberg Self-Esteem Scale and Eating Attitudes Test. The data were evaluated by SPSS statistics program. The mean age of the students was 16.07, 69.5% the students do not eat meals during the day and stated that they did not do the breakfast mostly. 81.4% of them indicated that they eat fast food-style food. Besides, regular breakfast, lunch and dinner eating habits were found to be quite inadequate. Course work or watching TV, eating junk food habits were found to be high. This study was a significant relationship between symptoms of eating disorders and self-esteem (p
Hipokalsemik kalp yetmezliği: olgu sunumu
Hypocalcemic heart failure: a case report
Yazar: Ulaş, Turgay; Paksoy, Fatma; Eren, Mehmet Ali; Apucu, Hacı Gökhan; Tursun, İrfan; Çakır, Adile; Borlu, Fatih
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kalp yetersizliği, hipokalsemi

Hipokalsemiye bağlı gelişen kalp yetersizliği oldukça nadir görülen bir durumdur. Hipokalsemiye bağlı gelişen kalp yetersizliği konvansiyonel kalp yetersizliği tedavisine dirençlidir. Bu yazıda, hipokalsemiye bağlı kalp yetersizliği gelişen 47 yaşında bayan hasta sunuldu. Hastada ileri derecede hipokalsemi vardı. Ekokardiyografide sol ventrikül genişlemesi, hafif derecede sistolik disfonksiyon (ejeksiyon fraksiyonu %43), hafif derecede perikardial efüzyon tespit edildi. Kalp yetersizliği tedavisine ek olarak kalsiyum ve D3 vitamini desteği ile hastanın kalp yetersizliğine ait semptom ve bulguları hızla geriledi. Serum kalsiyum düzeyi kalp yetersizliği olan her hastada bakılmalı, tedaviye dirençli kalp yetersizliğinde hipokalsemi akla gelmelidir.

Heart failure due to hypocalcemia is a very rare condition. Ensuring heart failure due to hypocalcemia is refractory to conventional treatment. We reported a 47-year-old woman who developed cardiac failure due to hypocalcemia. Echocardiography showed left ventricular dilatation, mild systolic dysfunction (ejection fraction %43), and pericardial effusion. Serum calcium level was too low. After treatment of heart failure by calcium-vitamin D supplementation, signs and symptoms of heart failure improved rapidly. Serum calcium level should be monitored in every patient with cardiac failure and hypocalcemia should be considered in patients with refractory heart failure.
Maksillofasiyal travmalı iki olguda havayolu yönetimi
Airway management in two patients with maxillofacial trauma
Yazar: Şahin, Levent; Gül, Rauf; Mızrak, Ayşe; Koruk, Senem; Işıkay, Nurgül; Berberoğlu, Ömer; Göksu, Sıtkı
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Maksillo fasiyal travma, havayolu yönetimi, trakeostomi

Maksillofasiyal travma (MFT), yüz kemiklerinin ve yumuşak dokularının ağır hasarlanması, damar yaralanmaları ve solunum yolunun kapanması ile acil bir klinik durum oluşturabilmektedir. Travma genellikle normal anatomiyi bozarak ağız içinde ödem ve kanamaya neden olur. Bu nedenle geleneksel direkt laringoskopi ile vokal kordları görüp entübe etmek oldukça zor olabilir. Bu yazıda iki MFT'li hastalarda havayolu yönetimini tartışmayı planladık.

The maxillofacial trauma (MFT) may cause an emergency clinical condition with the severe damage of fascial bones and tissues, the vascular injuries and the obstruction of the airway. Trauma generally causes edema and hematom in the mouth by impairing the normal anatomy. Therefore it may be very difficult to see the vocal cords and intubate by traditional direct laryngoscopy. In this article, we aimed to discuss the airway management in patients with MFT.
Massive hepatosplenomegaly due to uveal melanoma metastasis
Uveal melanom metastazına bağlı masif hepatosplenomegali
Yazar: Dağ, Muhammed Sait; Türkbeyler, İbrahim; Sarı, İbrahim; Taysı, Seyithan; Kadayıfçı, Abdurrahman
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Uveal melanoma, karaciğer metastazı, massif hepatosplenomegali

Uveal melanoma karaciğere metastaz yapabilen nadir bir tümördür. Ciddi karın ağrısı ve diffüz karaciğer metastazına bağlı mas if hepatosplenomegali ile başvuran bir uveal melanoma olgusunu sunuyoruz. Hastanın öyküsünde bir yılı aşkın süre öncesinde sol gözüne enükleasyon ve göz protezi uygulandığı öğrenildi. Fizik muayenesinde karaciğerin sağ kosta yayını yaklaşık 10 cm aştığı ve yüzeyinin düz ve sert olduğu saptandı. Dalak da sol kosta yayı altında ele gelmekteydi. Önceki tıbbi kayıtları araştırıldığında uveal melanoma için opere olmuş olduğu görüldü. Thormahlen testinde üriner melanin tespit edildi. Karaciğer biyopsisi ile malign melanomun karaciğer metastazı teyit edildi. Uveal melanomaya bağlı massif hepatosplenomagali nadir bir klinik durumdur. Hastanın geçmiş medikal öyküsü bu tip bir patolojiden şüphelenilmesi için çok önemlidir.

Uveal melanoma is a rare tumor which may cause to liver metastasis. We report a case of uveal melanoma which presents with severe abdominal pain and massive hepatosplenomegaly due to diffuse liver metastasis. The patient had a history of enucleation and ocular prosthesis for left eye more than 1 year. On physical examination the liver was palpable about 10 cm with a smooth and hard surface. The spleen was also palpable. Medical records of patient showed that he had an operation for uveal melanoma previously. Urine melanin was detected at the Thormahlen's test. The liver biopsy confirmed the presence of a metastasis of malignant melanoma. Massive hepatosplenomegaly due to uveal melanoma is a rare clinical entity. The medical history of the patient is very important for suspicion of the underlying pathology.
Pleural effusions complicating upper abdominal surgical pathologies in children
Çocuklarda üst abdominal cerrahi patolojilerin komplikasyonu olarak gelişen plevral efüzyonlar
Yazar: Günşar, Cüneyt; Aşcı, Alparslan; Şencan, Aydın; Yılmaz, Ömer; Mir, Erol
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Plevral efüzyon, üst abdomen cerrahisi, pulmoner komplikasyonlar, laparotomi, çocuk, adolesan

Ciddi intrabdominal cerrahi patolojilerin seyrinde inatçı plevral efüzyonlar gelişebilir. Özellikle çocukluk çağı açısından bakıldığında literatürde bu tip pulmoner komplikasyonların patogenez ve klinik seyri ile ilgili çok fazla bilgi bulunmamaktadır. Bu çalışmada üst abdominal cerrahi patolojiler sonrasında plevral efüzyon gelişen üç adolesan hastanın klinik özellikleri sunulmuştur. Hastala rımızdan elde ettiğimiz verilere göre adolesan yaş, periton içi sıvı varlığı ve 38ºC üzeri yüksek ateş plevral efüzyon gelişimi açısından risk faktörü olabilir. Plevra içinde inatçı sıvı koleksiyonları aralıklı torasentezlere yanıt vermez ise tedavi için tüp torakostomi gerekebilir.

Intractable pleural effusions can occur during the courses of serious intraabdominal surgical pathologies. Information about the pathogenesis, presentation and management of this pulmonary complication is limited in the literature particularly for the childhood period. In this study we aimed to present our experience on management of three adolescent patients with pleural effusions which developed after upper abdominal surgical pathologies. According to the data collected from our patients, presence of peritoneal fluid, fever higher than 38ºC and adolescent age can be risk factors for development of pleural effusions. If intractable fluid collections resist to multiple thoracentesis then tube thoracostomy may be needed for the treatment.
The study of electrophysiological changes in nerve conduction of upper extremities in female volleyball players
Bayan voleybolcuların üst ekstremite sinirleri iletilerindeki elektrofizyolojik değişiklikler
Yazar: Bagçeci, Adnan Menderes; Boşnak, Mehmet; Yiğiter, Remzi; Yılmaz, Mustafa; Çakmak, Ecir Ali; Bağcı, Cahit
Dergi: Gaziantep Medical Journal, Vol. 17 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Elektrofizyoloji, sinir iletimi, voleybol

Bu çalışma, üst ekstremite hareketlerinin bayan voleybol oyuncularında sebep olduğu üst ekstremitelerdeki elektrofizyolojik değişiklikleri araştırmak amacıyla yapıldı. Çalışmaya 20 bayan voleybolcu ile spor yapmayan 20 bayan alındı. İki grubun hepsi sağlıklı ve sağ ellerini kullanıyorlardı. Bilateral median, ulnar ve radial sinir ileti incelemeleri yapılarak, istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Voleybolcularda, sağ median motor distal latans (MDL) (p

This study was conducted to see the influence of the upper extremity movements on the electrophysiological changes on nerve conduction of upper extremities in female volleyball players. Twenty female volleyball players and 20 healthy females, not doing sports, were included in this study. All participants were healthy and right-handed. Bilateral median, ulnar, and radial nerves conduction studies were carried out and statistically evaluated. In volleyball players, right median motor distal latency (MDL) and F wave latency (FWL) were found to be faster (p