hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Tantal içerikli soğuk sprey kaplama uygulanan ZK60 Mg alaşımları: yüzey işlemlerinin morfoloji, aşınma ve korozyon dayanımına etkisi
Tantalum-containing cold spray coated ZK60 Mg alloys: Impact of surface treatments on morphology, wear, and corrosion resistance
Yazar: Gül, Canser; Albayrak, Sevda; Gökmen, Uğur; Bostan, Bulent; Çetinkaya, Cemil; Tekeli, Süleyman; Çinici, Hanifi
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Plating Technology ; Kaplama Teknolojisi ; Corrosion ; Korozyon ; Mg alloys,biomaterialtantalum,cold spraycoating,corrosion ; Mg alaşımı,biyomalzeme,tantal,soğuk sprey,kaplama,korozyon

Magnezyum alaşımları hafiflikleri ile ön plana çıkan fakat düşük aşınma ve korozyon dayanımları nedeni ile biyomalzeme sektöründe hak ettiği ilgiyi göremeyen bir alaşım grubudur. Tantal elementini içeren alaşımlar ve kaplanmış malzemeler implant sektöründe kullanılmakta ve gösterdikleri yüksek korozyon dayanımı ve antibakteriyel özellikler sebebi ile sıkça araştırılmakta ve biyomalzeme olarak kullanılmaktadır. Gerçekleştirilen çalışmada, altlık üzerinde düşük sıcaklık etkisi nedeni ile magnezyum ve alaşımları için kullanıma uygun bulunan ve literatürde yeni yer bulmaya başlayan soğuk sprey kaplama yöntemi ile, farklı yüzey işlemleri uygulanan ZK60 Mg alaşım yüzeylerine tantal içerikli kaplamalar gerçekleştirilmiştir. Kaplamaların yüzey morfolojileri, aşınma ve korozyon dayanımları değerlendirilmiş ve yüzey işlemlerinin etkileri tartışılmıştır. Çalışma sonucunda kaplama işlemi öncesi kumlama işlemi uygulanan numunenin, asitte bekletme ve parlatma işlemleri uygulanan numunelere göre daha yüksek yüzey pürüzlülüğüne, daha kalın kaplama tabakasına ve daha yüksek aşınma dayanımına sahip olduğu gözlemlenmiştir. Fakat yüksek yüzey pürüzlülüğü lokal bölgelerde birikerek buralarda korozyon akımının yoğunlaşmasına ve korozyon dayanımının düşmesine neden olmuştur.

Magnesium alloys, despite their lightweight properties, have not garnered the attention they deserve in the biomaterials sector due to their low wear and corrosion resistance. Alloys containing tantalum and coated materials are widely used in the implant industry and are frequently studied for their high corrosion resistance and antibacterial properties, making them suitable as biomaterials. In this study, tantalum-containing coatings were applied to the surfaces of ZK60 magnesium alloy, which had undergone various surface treatments, using the cold spray coating technique recently gaining traction in the literature due to its suitability for magnesium and its alloys under low-temperature conditions. The surface morphology, wear, and corrosion resistance of the coatings were evaluated, and the effects of surface treatments were discussed. The results indicated that the sample subjected to sandblasting before the coating process exhibited higher surface roughness, a thicker coating layer, and greater wear resistance compared to samples that underwent acid treatment and polishing. However, the increased roughness led to the accumulation of corrosion currents in localized areas, resulting in decreased corrosion resistance.
Balık sırtı otomotiv anten modülü için uydudan küresel konumlama sistemi anteni tasarımı
Balık sırtı otomotiv anten modülü için uydudan küresel konumlama sistemi anteni tasarımı
Yazar: Yigit, Olcay
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Engineering Electromagnetics ; Mühendislik Elektromanyetiği ; Navigasyon sistemleri,dairesel polarize antenler,geniş bantlı uydu antenleri

Bu çalışmada otomotiv endüstrisinde kullanılan balıksırtı tipi anten modülü için küresel konumlama anteni tasarımı sunulmuş ve literatürdeki uydudan navigasyon sistemleri için tasarlanmış antenlerin elektriksel performansları ile birlikte boyutları analiz edilmiş, tasarımdaki performans artırıcı teknikler kıyaslanmıştır. Anten analizlerinde teknikleri destekleyen bilimsel yöntemlerden genel olarak kullanılan iletim hattı modeline göre yorumlama yapılmış ve anten radyasyon analizinde kullanılan tekniklerden akım yönü ve dağılımı için elektromanyetik analiz yazılımı kullanılmıştır. Uydu haberleşmesinin dairesel polarize sinyaller ile olması ve birden çok uydu navigasyon sistemi olduğundan genel olarak çalışılan frekans aralığının geniş olması tasarımları zorlaştırmış ve yeni teknikler geliştirmeye öncülük etmiştir. Özellikle geniş bantta giriş empedansı uyarlanırken aynı zamanda eksenel oran değerinin küçük olması için literatür çalışmalarında bulunan tasarımlar incelenmiş ve karşılaştırma yapılarak yorumlanmıştır. En son olarak yeni bir anten tasarımı önerilmiş ve radyasyon analizi grafiklerle gösterilmiştir. Bu yeni öneride uçtan ışımalı anten tipinde bir anten sunulmuştur. Frekans boyunca anten kazancı 2 dBic, eksenel oran değeri 3dB’dir.

Bu çalışmada otomotiv endüstrisinde kullanılan balıksırtı tipi anten modülü için küresel konumlama anteni tasarımı sunulmuş ve literatürdeki uydudan navigasyon sistemleri için tasarlanmış antenlerin elektriksel performansları ile birlikte boyutları analiz edilmiş, tasarımdaki performans artırıcı teknikler kıyaslanmıştır. Anten analizlerinde teknikleri destekleyen bilimsel yöntemlerden genel olarak kullanılan iletim hattı modeline göre yorumlama yapılmış ve anten radyasyon analizinde kullanılan tekniklerden akım yönü ve dağılımı için elektromanyetik analiz yazılımı kullanılmıştır. Uydu haberleşmesinin dairesel polarize sinyaller ile olması ve birden çok uydu navigasyon sistemi olduğundan genel olarak çalışılan frekans aralığının geniş olması tasarımları zorlaştırmış ve yeni teknikler geliştirmeye öncülük etmiştir. Özellikle geniş bantta giriş empedansı uyarlanırken aynı zamanda eksenel oran değerinin küçük olması için literatür çalışmalarında bulunan tasarımlar incelenmiş ve karşılaştırma yapılarak yorumlanmıştır. En son olarak yeni bir anten tasarımı önerilmiş ve radyasyon analizi grafiklerle gösterilmiştir. Bu yeni öneride uçtan ışımalı anten tipinde bir anten sunulmuştur. Frekans boyunca anten kazancı 2 dBic, eksenel oran değeri 3dB’dir.
İğne masuralı rulmanlarda masura profilinin rulman Hertzian temas basıncına etkisi
Effect of roller profile on Hertzian contact pressure in needle roller bearings
Yazar: Hortooğlu, Serdar Kaan; Özbek, Onur; Tarakçı, Sedat; Işık, Efe
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Numerical Modelling and Mechanical Characterisation ; Sayısal Modelleme ve Mekanik Karakterizasyon ; ğne masuralı rulman,hertzian basıncı,sonlu eleman analizi,temas mekaniği,sonlu eleman ağı bağımsızlık

Endüstride güç aktarımı için kritik öneme sahip rulmanların ömrünü tahmin etmek amacıyla ampirik yaklaşımlar kullanılsa da temas basıncı, gerilme ve gerinim dağılımı gibi ayrıntılı analizler için sonlu eleman analizine (SEA) ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, iğne masuralı rulmanlarda masura profilinin Hertzian temas basıncı dağılımına etkisi incelenmiştir. İlk aşamada profil içermeyen masura için analitik yöntemlerle temas basıncı hesaplanmış ve ardından ANSYS LS-Dyna ile bağımsızlık analizleri yapılarak optimum ağ boyutu belirlenmiştir. Ceza ölçeği faktörü (PSF) ve viskoz sönüm faktörü (VDC) gibi parametreler iteratif analizlerle doğrulanarak belirlenmiştir. İki farklı rulman modeline uygulanan analizler sonucunda, maksimum temas basınçları, gerinim değerleri ve bu değerlerin dağılım grafikleri elde edilmiştir. Sonuçlar, masura profilinin temas basıncı dağılımını homojenleştirerek kenarlarda yüksek basıncı azalttığını göstermekte; profil geometrisi ve masura çapının rulman ömrüne olan kritik katkısını vurgulamaktadır.

Endüstride güç aktarımı için kritik öneme sahip rulmanların ömrünü tahmin etmek amacıyla ampirik yaklaşımlar kullanılsa da temas basıncı, gerilme ve gerinim dağılımı gibi ayrıntılı analizler için sonlu eleman analizine (SEA) ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, iğne masuralı rulmanlarda masura profilinin Hertzian temas basıncı dağılımına etkisi incelenmiştir. İlk aşamada profil içermeyen masura için analitik yöntemlerle temas basıncı hesaplanmış ve ardından ANSYS LS-Dyna ile bağımsızlık analizleri yapılarak optimum ağ boyutu belirlenmiştir. Ceza ölçeği faktörü (PSF) ve viskoz sönüm faktörü (VDC) gibi parametreler iteratif analizlerle doğrulanarak belirlenmiştir. İki farklı rulman modeline uygulanan analizler sonucunda, maksimum temas basınçları, gerinim değerleri ve bu değerlerin dağılım grafikleri elde edilmiştir. Sonuçlar, masura profilinin temas basıncı dağılımını homojenleştirerek kenarlarda yüksek basıncı azalttığını göstermekte; profil geometrisi ve masura çapının rulman ömrüne olan kritik katkısını vurgulamaktadır.
Kitosan tekstil kompozitli ve elektrostimülasyon ile güçlendirilmiş yara örtüsü tasarımı
Chitosan composite textile and electrostimulation enhanced wound dressing design
Yazar: Altıntaş, Fatma; Akdeniz, Aslıhan; Takanoğlu Bulut, Duygu; Koluman, Ahmet
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Biomedical Engineering (Other) ; Biyomedikal Mühendisliği (Diğer) ; Wearable Materials ; Giyilebilir Malzemeler ; Dekübit ülserleri,yara iyileşmesi,kitosan,elektrostimülasyon,spacer kumaş ; Decubitus ulcers,wound healing,chitosan,electrostimulation,spacer fabric

Dekübit ülserleri, yaşam kalitesini olumsuz etkileyen ve uzun tedavi gerektiren yaralardır. Bu çalışmada iyileşmeyi hızlandırmak ve ülser gelişimini azaltmak amacıyla kitosan/gliserol kaplı spacer kumaş ve elektrostimülasyon cihazından oluşan bir yara örtüsü sistemi geliştirilmiştir. Kitosan ve kitosan/gliserol karışımları polyamid (PA) ve polyester (PES) spacer kumaşlara emdirme, baskı ve daldırma yöntemleriyle uygulanmıştır. Kumaşlar; bırakılma/aplikasyon miktarı, elastikiyet, antimikrobiyal aktivite ve elektrostimülasyon performansı açısından değerlendirilmiştir. Kitosan kaplı kumaşlar güçlü antimikrobiyal etki göstermiştir. Gliserol eklenmesiyle şişme ve emilim özellikleri artmış, kumaşlara plastisite kazandırılarak esnek yapı sağlanmıştır. Ayrıca Howland devresi kullanılarak elektrostimülasyon sistemi geliştirilmiş, simülasyonu ve prototipi gerçekleştirilmiştir. Sonuçlar, geliştirilen sistemin dekübit ülseri tedavisinde etkili ve kapsamlı bir yaklaşım sunduğunu, hem hastaların yaşamını iyileştirecek hem de sağlık sektörüne katkı sağlayacak potansiyele sahip olduğunu göstermektedir.

Pressure ulcers are wounds that negatively affect quality of life and require long-term treatment. In this study, a wound dressing system composed of chitosan/glycerol-coated spacer fabric, and an electrical stimulation device was developed to accelerate healing and reduce ulcer formation. Chitosan and chitosan/glycerol mixtures were applied to polyamide (PA) and polyester (PES) spacer fabrics using foulard, printing, and dip-coating processes. The fabrics were evaluated in terms of application/retention amount, elasticity, antimicrobial activity, and electrical stimulation performance. Chitosan-coated fabrics showed strong antimicrobial effects. The addition of glycerol improved swelling and absorption properties provided plasticity, and enhanced fabric flexibility. Additionally, an electrical stimulation system was developed using the Howland circuit, with both simulation and prototype completed. The results demonstrated that the designed system offers an effective and comprehensive approach for pressure ulcer treatment, with the potential to improve patients’ quality of life and contribute significantly to the healthcare sector.
Atık polikarbonattan elde edilen pirolitik gaz ile WO3' ün indirgenmesi
Reduction of WO3 by pyrolytic gas derived from waste polycarbonate
Yazar: Cumbul Altay, Melek; Tore, Goktug; Eroglu, Serafettin
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Materials Science and Technologies ; Malzeme Bilimi ve Teknolojileri ; Petrochemistry ; Petrokimya ; Polymer,Waste polycarbonate,Pyrolysis,Reduction,Tungsten oxide ; polimer,Atık Polikarbonat,Piroliz,İndirgeme,Tungsten oksit

Bu çalışma, atık polikarbonatın (PC) indirgeme ajanı öncüsü olarak kullanıldığı WO3 indirgeme davranışını rapor etmektedir. Çalışmanın amacı, bu atığın pirometalurjide geri dönüştürülebilir olup olmadığını belirlemektir. Burada sunulan yöntem, iki bölgeye sahip bir fırında neredeyse eşzamanlı gerçekleşen iki süreçten oluşmaktadır: Argon (Ar) gazı akışı altında 800 K’ye kadar ısıtma sırasında atığın pirolizi ve ardından 1300 K’de H2 ve CH4 gibi pirolitik gaz türleriyle WO3’ün indirgenmesi. W-O-C-H-Ar sistemine ait termodinamik analizler, WO3’ün 1300 K’de tamamen metalik W’ ye indirgenmesinin mümkün olduğunu öngörmüştür. Reaktan kütle oranı (mPC/mWO3) 8' e kadar değiştirilmiştir. XRD desenleri ve kütle ölçümleri, ürünlerdeki WO2 içeriğinin oran 5’e yükseltildiğinde azaldığını göstermiştir. Bu oranda hazırlanan ürün, yalnızca tek fazlı metalik W içermektedir. Daha yüksek oranlarda, W fazı birlikte küçük bir miktarda W2C fazı da gözlenmiştir. Oksit indirgeme miktarının artmasıyla birlikte W tanecik boyutunun da arttığı belirlenmiştir; bu durum, gaz fazından önceden indirgenmiş tanecikler üzerine W’ in birikimine atfedilmiştir. Bu ön çalışma, atık PC’ nin pirometalurjik uygulamalarda indirgeme ajanı öncüsü olarak geri dönüştürülebilir olduğunu göstermektedir.

This study reports the reduction behavior of WO3 using waste polycarbonate (PC) as a reducing agent precursor.   It aims to determine if the waste is recyclable in pyrometallurgy.  The methodology presented here consisted of almost two simultaneous processes taking place in a two-zone furnace: Pyrolysis of the waste during heating to 800 K in Ar flow and the reduction of WO3 at 1300 K by the pyrolytic gas species such as H2 and CH4. Thermodynamic analysis of the W-O-C-H-Ar system predicted that complete WO3 reduction to W was possible at 1300 K.  The reactant mass ratio (mPC/mWO3) was varied up to 8. XRD patterns and mass measurements indicated that the WO2 content of the products decreased as the ratio was raised to 5. The product prepared at this ratio contained a single phase W. A minor W2C phase coexisted with W at higher ratios.  W particle size increased with the extent of the oxide reduction possibly due to the deposition of W species from the gas phase on pre-reduced particles.  This preliminary study demonstrates that waste PC is recyclable as a reducing agent precursor in pyrometallurgical applications.
Üniversite kampüslerinin kentsel doku üzerindeki mekânsal etkileri: Bursa Teknik Üniversitesi örneği, Türkiye
Üniversite kampüslerinin kentsel doku üzerindeki mekânsal etkileri: Bursa Teknik Üniversitesi örneği, Türkiye
Yazar: Gümüş Battal, İmran; Şen, Ender; Karasu, Barış Mert
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Architectural Design ; Mimari Tasarım ; Kentsel doku,mekan dizimi,üniversite kampüsleri,kavranabilirlik,sinerji

Bu çalışma, üniversite kampüslerinin kentsel çevrenin ayrılmaz bir bileşeni olarak kent dokusunun morfolojik gelişimine olan etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bursa Teknik Üniversitesi’ne ait Mimar Sinan ve Yıldırım Bayezid kampüsleri örneğinde, kampüslerin içinde bulundukları kentsel dokuya etkileri mekânsal dizim kuramı çerçevesinde analiz edilmiştir. Bütünleşme, sinerji, kavranabilirlik ve bağlantılılık gibi sentaktik parametreler kullanılarak 1999 ve 2024 yıllarına ait mekânsal analizler karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Eksenel haritalar, Bursa Büyükşehir Belediyesi CBS verileri temel alınarak AutoCAD ortamında üretilmiş; ardından analizler DepthmapX yazılımı aracılığıyla eksenel harita ve segment analizi yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular, kampüs alanlarının yalnızca fiziksel erişilebilirliği artırmakla kalmadığını, kentle bütünleşmeyi kolaylaştıran önemli morfolojik unsurlar haline geldiğini göstermektedir. Sosyo-mekânsal düzlemde elde edilen veriler, üniversite kampüslerinin kentlerdeki planlı veya doğal gelişim süreçlerinde nasıl birer katalizör rolü üstlendiklerini gözler önüne sermektedir. Bu yönüyle çalışma, kampüslerin gelecekteki kentsel tasarım kararlarına yön verebilecek önemli ipuçları sunması bakımından önem arz etmektedir.

Bu çalışma, üniversite kampüslerinin kentsel çevrenin ayrılmaz bir bileşeni olarak kent dokusunun morfolojik gelişimine olan etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bursa Teknik Üniversitesi’ne ait Mimar Sinan ve Yıldırım Bayezid kampüsleri örneğinde, kampüslerin içinde bulundukları kentsel dokuya etkileri mekânsal dizim kuramı çerçevesinde analiz edilmiştir. Bütünleşme, sinerji, kavranabilirlik ve bağlantılılık gibi sentaktik parametreler kullanılarak 1999 ve 2024 yıllarına ait mekânsal analizler karşılaştırmalı olarak sunulmuştur. Eksenel haritalar, Bursa Büyükşehir Belediyesi CBS verileri temel alınarak AutoCAD ortamında üretilmiş; ardından analizler DepthmapX yazılımı aracılığıyla eksenel harita ve segment analizi yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular, kampüs alanlarının yalnızca fiziksel erişilebilirliği artırmakla kalmadığını, kentle bütünleşmeyi kolaylaştıran önemli morfolojik unsurlar haline geldiğini göstermektedir. Sosyo-mekânsal düzlemde elde edilen veriler, üniversite kampüslerinin kentlerdeki planlı veya doğal gelişim süreçlerinde nasıl birer katalizör rolü üstlendiklerini gözler önüne sermektedir. Bu yönüyle çalışma, kampüslerin gelecekteki kentsel tasarım kararlarına yön verebilecek önemli ipuçları sunması bakımından önem arz etmektedir.
Bir gövde borulu ısı değiştiricide mini kanal ve akış düzenlemesinin termohidrolik performansa etkilerinin deneysel incelenmesi
Experimental investigation of the effects of mini-channel and flow arrangement on thermohydraulic performance of a shell and tube heat exchanger
Yazar: Ünverdi, Murat; Yılmaz, Mehmet Senan; Küçük, Hasan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Mechanical Engineering (Other) ; Makine Mühendisliği (Diğer) ; Shell and tube heat exchanger, mini channel, flow arrangement, overall heat transfer coefficient, pressure drop ; Gövde borulu ısı değiştirici,mini kanal,akış düzenlemesi,toplam ısı geçiş katsayısı,basınç düşümü

Doğal biyolojik yapılarda karşılaşılan mini kanallar (MKlar), teknolojik uygulamalarda yaygınlaşmaktadır. MKlarla ısı ve kütle geçişi sistemlerinde kompaktlık artırılarak boyut, hacim ve aracı akışkan miktarı azaltılabilmektedir. MKlarla ısı geçişinin iyileştirilmesi amacıyla gövde borulu mini kanallı ısı değiştiricide (GB-MK-ID) zıt yönlü ve aynı yönlü (paralel) akış düzenlemeleriyle toplam ısı geçiş katsayısındaki (TIGK) ve basınç düşümündeki değişimler deneysel araştırılmıştır. Ayrıca GB-MK-IDnin deneysel sonuçları literatürden gövde borulu ısı değiştiricilerin (GB-ID) deneysel sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Bunun yanı sıra performans indeksiyle () GB-MK-IDnin işletme limitleri belirlenmiştir. Zıt yönlü TIGKları 1750-3950 W/m2K aralığında değişirken, aynı yönlü deneysel TIGKları 1270-3675 W/m2K aralığında değişmektedir. GB-MK-IDnin TIGKları literatürdeki GB-IDlere göre ortalama %25 daha yüksektir. Ancak MK kullanmak basınç düşümlerini artmıştır. GB-MK-IDnin performans indeksine göre işletme limitleri 5000

Mini-channels (MCs) encountered in natural biological structures are becoming widespread in technological applications. In heat and mass transfer systems using MCs, compactness can be increased, and the size, volume and amount of working fluid can be reduced. In order to enhance the heat transfer using MCs, the changes in the overall heat transfer coefficient (OHTC) and pressure drop with counter and co-current (parallel) flow arrangements in the shell and tube mini-channel heat exchanger (ST-MC-HX) were experimentally investigated. In addition, the experimental results of the ST-MC-HX are compared with those of the shell and tube heat exchangers (ST-HXs) from the literature. Furthermore, the operating limits of the ST-MC-HX were determined with the performance index (). The counter flow experimental OHTCs vary between 1750-3950 W/m2K, while co-current flow experimental OHTCs vary between 1270-3675 W/m2K. The OHTCs of the ST-MC-HX are 25% higher on average than those in the literature. However, the use of MC increased the pressure drops. According to the performance index of the ST-MC-HX, the operating limits are 5000
Kesikli akrilik liflerin kimyasal modifikasyonunun termal stabilizasyon üzerindeki hızlandırıcı etkisi
Kesikli akrilik liflerin kimyasal modifikasyonunun termal stabilizasyon üzerindeki hızlandırıcı etkisi
Yazar: Tunçel, Kemal Şahin; Gül, Abdullah
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 4, 2024
Anahtar kelimeler: Material Characterization ; Malzeme Karekterizasyonu ; Polymer Technologies ; Polimer Teknolojisi ; Kesikli akrilik,termal stabilizasyon,guanidin karbonat,FTIR,DSC,TGA

This study investigates the effects of chemical modification with guanidine carbonate (GC) to accelerate the thermal stabilization of yarns produced from staple acrylic fibers. Samples treated with a 5% (w/v) GC solution before stabilization were then thermally stabilized at 250 °C for different times and compared with untreated reference samples. Results obtained by fiber thickness, linear density, volume density, tensile strength, DSC, TGA, and FT-IR analyses revealed more significant thinning, increased density (up to 1.347 g/cm3), and an increase in carbon yield of up to 75.6% in the modified samples. Although tensile strength decreased with increasing stabilization time, the modified samples exhibited higher values than the references. DSC analysis confirmed faster stabilization, while FT-IR confirmed the conversion of nitrile groups and the formation of aromatic structures. The findings demonstrate that GC modification effectively accelerates the thermal stabilization of yarns produced from staple acrylic fibers.

This study investigates the effects of chemical modification with guanidine carbonate (GC) to accelerate the thermal stabilization of yarns produced from staple acrylic fibers. Samples treated with a 5% (w/v) GC solution before stabilization were then thermally stabilized at 250 °C for different times and compared with untreated reference samples. Results obtained by fiber thickness, linear density, volume density, tensile strength, DSC, TGA, and FT-IR analyses revealed more significant thinning, increased density (up to 1.347 g/cm3), and an increase in carbon yield of up to 75.6% in the modified samples. Although tensile strength decreased with increasing stabilization time, the modified samples exhibited higher values than the references. DSC analysis confirmed faster stabilization, while FT-IR confirmed the conversion of nitrile groups and the formation of aromatic structures. The findings demonstrate that GC modification effectively accelerates the thermal stabilization of yarns produced from staple acrylic fibers.