hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ MESLEKİ KAYGILARI
BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ MESLEKİ KAYGILARI
Yazar: Aycan, Ali; Üzüm, Hanifi
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Beden Eğitimi Öğretmen Adayları,Mesleki Kaygı

Bu çalışmanınamacı, beden eğitimi öğretmen adaylarının, öğretmenlik mesleğine ilişkinalgıladıkları kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir.Çalışmanın örneklem grubunu, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi ve BartınÜniversitelerinin Beden Eğitimi Öğretmenliği, Antrenörlük eğitimi ve SporYöneticiliği bölümlerinde okuyan 185 erkek ve 92 kadın olmak üzere toplam 277öğrenci oluşturmuştur.  Araştırmaverileri, Cabı ve Yalçınalp (2013) tarafından geliştirilmiş “Mesleki Kaygı Ölçeği”(MKÖ) aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizi için Mann Whitney U-testi veSpearman Korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırma sonucuna göre beden eğitimiöğretmeni adaylarının mesleki kaygıları genel olarak düşük iken, cinsiyetaçısından kadınların erkeklere oranla atanma merkezli kaygılarının anlamlıdüzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca, öğretmen adaylarının, beden eğitimiöğretmenliği bölümü öğrencisi veya pedagojik formasyon programı öğrencisiolmaları açısından mesleki kaygı düzeylerinin farklılaşmadığı sonucunavarılmıştır.

Bu çalışmanınamacı, beden eğitimi öğretmen adaylarının, öğretmenlik mesleğine ilişkinalgıladıkları kaygı düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir.Çalışmanın örneklem grubunu, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi ve BartınÜniversitelerinin Beden Eğitimi Öğretmenliği, Antrenörlük eğitimi ve SporYöneticiliği bölümlerinde okuyan 185 erkek ve 92 kadın olmak üzere toplam 277öğrenci oluşturmuştur.  Araştırmaverileri, Cabı ve Yalçınalp (2013) tarafından geliştirilmiş “Mesleki Kaygı Ölçeği”(MKÖ) aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizi için Mann Whitney U-testi veSpearman Korelasyon testi uygulanmıştır. Araştırma sonucuna göre beden eğitimiöğretmeni adaylarının mesleki kaygıları genel olarak düşük iken, cinsiyetaçısından kadınların erkeklere oranla atanma merkezli kaygılarının anlamlıdüzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca, öğretmen adaylarının, beden eğitimiöğretmenliği bölümü öğrencisi veya pedagojik formasyon programı öğrencisiolmaları açısından mesleki kaygı düzeylerinin farklılaşmadığı sonucunavarılmıştır.
YÖNETİCİ VE LİDER KAVRAMLARINA İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ: BİR METAFOR ÇALIŞMASI
YÖNETİCİ VE LİDER KAVRAMLARINA İLİŞKİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİ: BİR METAFOR ÇALIŞMASI
Yazar: Yıldız, Kaya; Ertürk, Ramazan
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Yönetici,Lider,Metafor,Öğretmen Görüşleri

Bu araştırmanın amacı; öğretmenlerin “Yönetici” ve “Lider” kavramlarına ilişkinmetaforik algılarını saptamaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018eğitim-öğretim yılının 2. döneminde Bolu ili merkez ilçe sınırları içerisindeyer alan okulöncesi, ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan toplam 493öğretmen oluşturmaktadır. Öğretmenlerin “Yönetici” ve “Lider” kavramlarına yüklediklerimetaforik anlamların ortaya çıkartılıp incelenmesini amaçlayan bu çalışmada,olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırma verilerini toplamakiçin, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizindekodlama, temaların bulunması, verilerin kod ve temalara göre örgütlenmesiaşamalarından oluşan içerik analizi kullanılmıştır. Öğretmenlerin algılarına dayalı olarak“Yönetici” kavramına ilişkin 108 adet metafor üretilmiştir. Öğretmenlertarafından üretilen 108 adet metafor araştırmacılar tarafından 10 kategorialtında toplanmıştır. Öğretmenler tarafından üretilen en çok beş metaforincelendiğinde sırasıyla; Takım Kaptanı, Pusula, Orkestra Şefi, Gemi Kaptanı veKomutan olduğu görülmektedir. Öğretmenlerin algılarına dayalı olarak “Lider”kavramına ilişkin 163 adet metafor üretilmiştir. Öğretmenler tarafındanüretilen 163 adet metafor araştırmacılar tarafından 8 kategori altındatoplanmıştır.  En çok üretilen beşmetafor sırasıyla; Öğretmen, Güneş, Beyin, Komutan ve Atatürk olduğugörülmektedir.

Bu araştırmanın amacı; öğretmenlerin “Yönetici” ve “Lider” kavramlarına ilişkinmetaforik algılarını saptamaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2017-2018eğitim-öğretim yılının 2. döneminde Bolu ili merkez ilçe sınırları içerisindeyer alan okulöncesi, ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan toplam 493öğretmen oluşturmaktadır. Öğretmenlerin “Yönetici” ve “Lider” kavramlarına yüklediklerimetaforik anlamların ortaya çıkartılıp incelenmesini amaçlayan bu çalışmada,olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırma verilerini toplamakiçin, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizindekodlama, temaların bulunması, verilerin kod ve temalara göre örgütlenmesiaşamalarından oluşan içerik analizi kullanılmıştır. Öğretmenlerin algılarına dayalı olarak“Yönetici” kavramına ilişkin 108 adet metafor üretilmiştir. Öğretmenlertarafından üretilen 108 adet metafor araştırmacılar tarafından 10 kategorialtında toplanmıştır. Öğretmenler tarafından üretilen en çok beş metaforincelendiğinde sırasıyla; Takım Kaptanı, Pusula, Orkestra Şefi, Gemi Kaptanı veKomutan olduğu görülmektedir. Öğretmenlerin algılarına dayalı olarak “Lider”kavramına ilişkin 163 adet metafor üretilmiştir. Öğretmenler tarafındanüretilen 163 adet metafor araştırmacılar tarafından 8 kategori altındatoplanmıştır.  En çok üretilen beşmetafor sırasıyla; Öğretmen, Güneş, Beyin, Komutan ve Atatürk olduğugörülmektedir.
MATEMATİK ÖĞRETMENLERİNİN ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME YAKLAŞIMLARINA İLİŞKİN ALGILARININ İNCELENMESİ
INVESTIGATION OF MATHEMATICS TEACHERS’ PERCEPTIONS OF THEIR MEASUREMENT AND EVALUATION APPROACHES
Yazar: Göktaş, Özlem; Şad, Süleyman Nihat
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 21 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Çağdaş/tamamlayıcı/alternatif ölçme değerlendirme,geleneksel ölçme değerlendirme,matematik öğretmenleri ; Modern/complementary/alternative assessment,traditional measurement and evaluation,mathematics teachers

Bu araştırmanın temel amacı matematik öğretmenlerinin geleneksel ve çağdaş ölçme-değerlendirme yaklaşımlarına ilişkin algılarını incelemektir. Araştırmaya Türkiye’nin yedi bölgesinden farklı öğretim kademelerinde görev yapan toplam 174 matematik öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın verileri “Ölçme Değerlendirme Yaklaşımları Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda matematik öğretmenlerinin geleneksel ölçme-değerlendirme yaklaşımlarıyla kıyaslandığında çağdaş/tamamlayıcı ölçme-değerlendirme yaklaşımlarını daha fazla benimsedikleri sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca matematik öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarına ilişkin algılarının, cinsiyetleri, mezun oldukları fakülte, görev yaptıkları okul kademesi ve okul türü değişkenleri açısından anlamlı düzeyde farklılaşmadığı ve benzer düzeyde olduğu gözlenmiştir. Son olarak matematik öğretmenlerinin benimsedikleri ölçme ve değerlendirme yaklaşımları ile haftalık ders yükleri ve mesleki kıdemleri arasında da anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.

The main aim of this study is to examine the traditional and contemporary assessment and evaluation approaches of mathematics teachers based on their perceptions. A total of 174 mathematics teachers working at different school stages in the seven geographical regions of Turkey participated into the research. The data of the study were collected using "Measurement and Evaluation Approaches Scale". As a result of the research, it was found that based on their perceptions mathematics teachers adopted modern/complementary measurement-evaluation approaches more compared to traditional measurement-evaluation approaches. In addition, it was observed that mathematics teachers' perceptions of measurement and evaluation approaches did not differ significantly in terms of their gender, the faculty of graduation, the school level they work in and the school type. Finally, there was no significant correlation between the measurement and evaluation approaches adopted by mathematics teachers and the number of classes they deliver in a week and their professional seniority.
İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE KAYNAŞTIRMA ORTAMLARINDA UYGULANAN AKICI OKUMA ÇALIŞMALARINA YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ
İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE KAYNAŞTIRMA ORTAMLARINDA UYGULANAN AKICI OKUMA ÇALIŞMALARINA YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Tutuk, Tüncay; Melekoğlu, Macid Ayhan
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Akıcı okuma,İşitme yetersizliği olan öğrenciler,Kaynaştırma,Fenomenoloji

Bu araştırmada, işitme yetersizliği olan öğrencilerin bulunduğukaynaştırma ortamlarında, bu öğrencilerin akıcı okuma becerilerini geliştirmeyeyönelik gerçekleştirilen uygulamaların öğretmen görüşleri çerçevesindeincelenmesi amaçlanmıştır.  Nitelyaklaşıma dayalı fenomenolojik bir araştırma olarak desenlenen çalışmada,veriler görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ise tümevarımsalyöntem kullanılmıştır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin sınıflarında çeşitliakıcı okuma etkinlikleri yaptıkları ve yoğun olarak sıralı okuma etkinliğininkullanıldığı yönündedir. Bunun yanı sıra, kaynaştırma ortamlarındaki işitmeyetersizliği olan öğrencilerin genel okuma başarılarının ve akıcı okumaseviyelerinin akranlarının düzeyinde ya da gerisinde olduğunu belirtilmektedir.Ayrıca, akıcı okuma becerisine yönelik müfredatın ve öğretmen yetiştirmeprogramlarının yetersiz olduğunu vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, sınıflardauygulanan akıcı okuma etkinliklerinin alanyazındaki ilgili müdahalelerlebenzerlikleri olmasına rağmen, sistematik ve planlı şekilde uygulama veuygulama ilkelerinde farklılıklar bulunmaktadır.

Bu araştırmada, işitme yetersizliği olan öğrencilerin bulunduğukaynaştırma ortamlarında, bu öğrencilerin akıcı okuma becerilerini geliştirmeyeyönelik gerçekleştirilen uygulamaların öğretmen görüşleri çerçevesindeincelenmesi amaçlanmıştır.  Nitelyaklaşıma dayalı fenomenolojik bir araştırma olarak desenlenen çalışmada,veriler görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ise tümevarımsalyöntem kullanılmıştır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin sınıflarında çeşitliakıcı okuma etkinlikleri yaptıkları ve yoğun olarak sıralı okuma etkinliğininkullanıldığı yönündedir. Bunun yanı sıra, kaynaştırma ortamlarındaki işitmeyetersizliği olan öğrencilerin genel okuma başarılarının ve akıcı okumaseviyelerinin akranlarının düzeyinde ya da gerisinde olduğunu belirtilmektedir.Ayrıca, akıcı okuma becerisine yönelik müfredatın ve öğretmen yetiştirmeprogramlarının yetersiz olduğunu vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, sınıflardauygulanan akıcı okuma etkinliklerinin alanyazındaki ilgili müdahalelerlebenzerlikleri olmasına rağmen, sistematik ve planlı şekilde uygulama veuygulama ilkelerinde farklılıklar bulunmaktadır.
TÜRKİYE’DE YAŞAYAN YETİŞKİNLERİN DİSLEKSİYE İLİŞKİN BİLGİ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
TÜRKİYE’DE YAŞAYAN YETİŞKİNLERİN DİSLEKSİYE İLİŞKİN BİLGİ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Seçkin Yılmaz, Şaziye; Erim, Ahsen
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Özgül öğrenme güçlüğü,disleksi,disleksi farkındalığı,disleksi bilgi düzeyi,okuma güçlüğü

Bu çalışmada Türkiye’de yaşayanyetişkinlerin disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır.Genel tarama modelinde yürütülen çalışmada birinci yazar tarafındangeliştirilen “Disleksi Bilgi Düzeyi Belirleme Anketi” kullanılmıştır. Buankette disleksinin tanımı, nedenleri, yaygınlığı, disleksili bireylerinözellikleri, disleksinin tanı-terapi- tedavisi ve disleksili bireylerin okulsonrası yaşamları ile ilgili 21 madde bulunmaktadır. Çalışmaya katılan 500yetişkinin %18.8’i daha önce “disleksi” terimini duymadığını belirtmiştir.“Disleksi” terimini duyduğunu belirten 406 katılımcı disleksi ile ilgilimaddeleri yanıtlamaya devam etmiştir. Verilerin analizi sonucundakatılımcıların disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin oldukça düşük olduğu;disleksiye ilişkin bilgi düzeyinin katılımcıların yaş ve eğitim düzeylerindenetkilenmediği, kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre disleksi konusundadaha bilgili oldukları görülmüştür. Bulgular alanyazın ışığında tartışılmış vetoplumda disleksi farkındalığını artırmaya yönelik yapılabilecekler konusunda önerilersunulmuştur.

Bu çalışmada Türkiye’de yaşayanyetişkinlerin disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır.Genel tarama modelinde yürütülen çalışmada birinci yazar tarafındangeliştirilen “Disleksi Bilgi Düzeyi Belirleme Anketi” kullanılmıştır. Buankette disleksinin tanımı, nedenleri, yaygınlığı, disleksili bireylerinözellikleri, disleksinin tanı-terapi- tedavisi ve disleksili bireylerin okulsonrası yaşamları ile ilgili 21 madde bulunmaktadır. Çalışmaya katılan 500yetişkinin %18.8’i daha önce “disleksi” terimini duymadığını belirtmiştir.“Disleksi” terimini duyduğunu belirten 406 katılımcı disleksi ile ilgilimaddeleri yanıtlamaya devam etmiştir. Verilerin analizi sonucundakatılımcıların disleksiye ilişkin bilgi düzeylerinin oldukça düşük olduğu;disleksiye ilişkin bilgi düzeyinin katılımcıların yaş ve eğitim düzeylerindenetkilenmediği, kadın katılımcıların erkek katılımcılara göre disleksi konusundadaha bilgili oldukları görülmüştür. Bulgular alanyazın ışığında tartışılmış vetoplumda disleksi farkındalığını artırmaya yönelik yapılabilecekler konusunda önerilersunulmuştur.
OKUL ÖNCESİ DÖNEMDEKİ ÇOCUKLARIN YARATICILIK DÜZEYLERİ İLE BENLİK ALGILARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
AN INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN CHILDREN'S CREATIVITY LEVELS AND SELF-PERCEPTIONS OF PRESCHOOL CHILDREN
Yazar: Güven, Yıldız; Doğanay Koç, Esra
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Yaratıcılık,benlik algısı,okul öncesi dönem ; Creativity,self-perception,preschool

Bu araştırma, okul öncesi eğitimi alan 48-72 aylık çocukların yaratıcılık düzeyleri ile benlik algıları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu kapsamda araştırma, 2018-2019 eğitim öğretim yılı içerisinde İstanbul ili Maltepe ilçesindeki resmi ilköğretim okullarının anasınıflarına devam eden 48-72 aylık 90 çocuk (53 kız, 37 erkek) ile yürütülmüştür. Araştırmada veri toplamak amacıyla; “Hibrit Yaratıcılık Testi” ve “Demoluin Çocuklar İçin Benlik Algısı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre; yaratıcılık tamamlama alt boyutu artıkça benlik algısı azalmaktadır. Araştırmada kız çocukları erkek çocuklarından yaratıcılığın akıcılık, süreklilik ile yeni eleman ekleme alt boyutlarında ve toplam benlik algısı ve öz saygı alt boyutunda daha iyi performans göstermiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında öneriler getirilmiştir.

This research was conducted to examine the relationship between creativity levels and self-perception of 48-72 months old children who received preschool education. In this context, the study was conducted with 90 children of 48-72 month old (53 girls, 37 boys) attending kindergartens of the official primary schools in Maltepe district of Istanbul province in 2018-2019 academic year. In order to collect data in the research; "Hybrid Creativity Test" and "Demoluin Self-Perception Scale for Children" were used. According to the result of the research it can be claimed that as the creativity completion sub-dimension increases, self-perception decreases. In the study, girls performed better than boys in creativity in terms of fluency, continuity, and adding new staff, and also in total self-perception and self-esteem. Suggestions were made in the light of the findings obtained from the research.
MUTLULUĞUN EMPATİ, AFFETME VE YAŞAM DOYUMU ARASINDAKİ ARACI ROLÜ: BİR YOL ANALİZİ
MUTLULUĞUN EMPATİ, AFFETME VE YAŞAM DOYUMU ARASINDAKİ ARACI ROLÜ: BİR YOL ANALİZİ
Yazar: Kaya, Özgür Salih; Orçan, Fatih
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Empati,mutluluk,yaşam doyumu,affetme,yol analizi

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin empatikeğilimleriyle yaşam doyumu ve affetme düzeyleri arasındaki ilişkide mutluluğunaracılık rolünün olup olmadığını saptamaktır. Araştırma ilişkisel taramamodeline uygun olarak düzenlenmiştir. Araştırmanın verileri 2016-2017 eğitimöğretim yılı güz yarıyılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 209 kız,142 erkek olmak üzere toplam 351 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaşortalaması 20.3’tür. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Toronto Empati Ölçeği,Yaşam Doyumu Ölçeği Türkçe Formu, Öznel Mutluluk Ölçeği ve Affedicilik Ölçeğikullanılmıştır. Hipotez edilen yol modelini incelemek için veriler SPSS 24 veMplus 5.1 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağıldığıgözlenmiştir ve bu yüzden maksimum olabilirlik tahmin metodukullanılmıştır.  Çoklu bağlantıprobleminin olmadığı ve model veri uyum değerlerinin kabul edilebilir olduğugörülmüştür (                              =1.58, CFI=.99, TLI=.97, RMSEA=.04, SRMR=.01). Sonuçta,empatinin affetme ve yaşam doyumu üzerinde doğrudan bir etkisinin olduğubulunmuştur. Ayrıca mutluluğun empati, yaşam doyumu ve affetme arasında aracırolü olduğu saptanmıştır.

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin empatikeğilimleriyle yaşam doyumu ve affetme düzeyleri arasındaki ilişkide mutluluğunaracılık rolünün olup olmadığını saptamaktır. Araştırma ilişkisel taramamodeline uygun olarak düzenlenmiştir. Araştırmanın verileri 2016-2017 eğitimöğretim yılı güz yarıyılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 209 kız,142 erkek olmak üzere toplam 351 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrencilerin yaşortalaması 20.3’tür. Araştırmada Kişisel Bilgi Formu, Toronto Empati Ölçeği,Yaşam Doyumu Ölçeği Türkçe Formu, Öznel Mutluluk Ölçeği ve Affedicilik Ölçeğikullanılmıştır. Hipotez edilen yol modelini incelemek için veriler SPSS 24 veMplus 5.1 programları kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin normal dağıldığıgözlenmiştir ve bu yüzden maksimum olabilirlik tahmin metodukullanılmıştır.  Çoklu bağlantıprobleminin olmadığı ve model veri uyum değerlerinin kabul edilebilir olduğugörülmüştür (                              =1.58, CFI=.99, TLI=.97, RMSEA=.04, SRMR=.01). Sonuçta,empatinin affetme ve yaşam doyumu üzerinde doğrudan bir etkisinin olduğubulunmuştur. Ayrıca mutluluğun empati, yaşam doyumu ve affetme arasında aracırolü olduğu saptanmıştır.
ÖĞRETİM DOYUMU VE İŞ PERFORMANSI İLİŞKİSİNİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE İNCELENMESİ
ÖĞRETİM DOYUMU VE İŞ PERFORMANSI İLİŞKİSİNİN ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNE GÖRE İNCELENMESİ
Yazar: Polat, Şule
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Öğretim doyumu,iş performansı,öğretmen

Bu araştırmada öğretim doyumu ile iş performansı arasındaki ilişkiöğretmen görüşlerine göre incelenmiştir. Araştırma verileri “Öğretim doyumuölçeği” ve “Bireysel iş performansı ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmaverileri, Ankara ilinin Yenimahalle, Çankaya, Sincan ve Etimesgut ilçelerinderesmî ortaokulda görevli öğretmenlerin gönüllü katılımı ile toplanmıştır. Bukapsamda 2016-2017 eğitim öğretim yılı bahar döneminde toplam 516 öğretmeningörüşüne başvurulmuştur. Katılımcılardan toplanan veriler aritmetik ortalama,standart sapma, t-testi, Anova, doğrulayıcı faktör analizi (DFA), Pearsonkorelasyon ve regresyon analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular öğretmenlerinöğretim doyumu ile iş performansları arasında anlamlı bir korelasyon olduğunuortaya koymuştur. Regresyon analizi sonuçları ise öğretim doyumunun işperformansının anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Bulgular birbütün olarak değerlendirildiğinde, öğretmenlerin öğretim doyumu yaşadıkları, buöğretim doyumunun cinsiyete, mesleki kıdeme göre farklılık gösterdiği veöğretmenlerin iş performansına etkisinin olduğu görülmüştür. Çalışmadaöğretmenlerin iş performansının da cinsiyet, mesleki kıdem ve medeni durumagöre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

Bu araştırmada öğretim doyumu ile iş performansı arasındaki ilişkiöğretmen görüşlerine göre incelenmiştir. Araştırma verileri “Öğretim doyumuölçeği” ve “Bireysel iş performansı ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmaverileri, Ankara ilinin Yenimahalle, Çankaya, Sincan ve Etimesgut ilçelerinderesmî ortaokulda görevli öğretmenlerin gönüllü katılımı ile toplanmıştır. Bukapsamda 2016-2017 eğitim öğretim yılı bahar döneminde toplam 516 öğretmeningörüşüne başvurulmuştur. Katılımcılardan toplanan veriler aritmetik ortalama,standart sapma, t-testi, Anova, doğrulayıcı faktör analizi (DFA), Pearsonkorelasyon ve regresyon analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular öğretmenlerinöğretim doyumu ile iş performansları arasında anlamlı bir korelasyon olduğunuortaya koymuştur. Regresyon analizi sonuçları ise öğretim doyumunun işperformansının anlamlı bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Bulgular birbütün olarak değerlendirildiğinde, öğretmenlerin öğretim doyumu yaşadıkları, buöğretim doyumunun cinsiyete, mesleki kıdeme göre farklılık gösterdiği veöğretmenlerin iş performansına etkisinin olduğu görülmüştür. Çalışmadaöğretmenlerin iş performansının da cinsiyet, mesleki kıdem ve medeni durumagöre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
2009-2013-2017 ORTAOKUL MATEMATİK ÖĞRETİM PROGRAMLARININ SAYI DUYUSU BİLEŞENLERİNE GÖRE KARŞILAŞTIRILMASI
2009-2013-2017 ORTAOKUL MATEMATİK ÖĞRETİM PROGRAMLARININ SAYI DUYUSU BİLEŞENLERİNE GÖRE KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Karabey, Burak; Tunalı, Ceren; Olkun, Sinan; Ergut, Gülünay
Dergi: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 19 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Sayı duyusu,sayı duyusu bileşenleri,matematik öğretim programı

Geçmiş ve günümüzdeyaşayan kişiler karşılaştırıldığında; günümüzde yaşayan kişilerin, hesapmakinesi, bilgisayar gibi teknolojik aletleri kullanma, sayılar, grafikler veanketler gibi çeşitli durumlarla karşılaşma ve işlem yapma olasılıklarının,değişen dünya ve  ihtiyaçlardan ötürü öncekikuşaklara göre daha yüksek olduğu görülmektedir.  Bu anlamda matematik öğretiminde sayı kavramı,özellikle ilkokul ve ortaokul kademesinin en önemli konularından birinioluşturmaktadır. Sayı duyusu seviyesive önemi, geçmiş dönemlerle kıyaslandığında insanlar için çok daha önemli ve ilgiçekici bir çalışma konusu haline gelmiştir. Bu çalışmada, ortaokul matematikdersi sayılar alt öğrenme alanı kazanımlarının, 2009-2013-2017 öğretim programlarının,Yang (1995) tarafından belirlenen, sayı duyusu bileşenlerine görekarşılaştırmalı şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Programlarda kazanımlar,verilen örnekler ve açıklamalar kısımları Yang(1995) bileşenlerine göre nitelanaliz yöntemi ile incelenmiştir. Öğretim programları arasında sayı duyusu ileilgili olduğu düşünülen kazanımlara sınıf bazında ne kadar yer verildiği ve  sayı duyusuna verilen önemin yıllara göre değişimiile sayı duyusu bileşenlerinin öğretim programındaki kazanımların dağılımlarınınyıllara ve sınıflarına göre karşılaştırmalı sonuçlarına ulaşılmıştır.

Geçmiş ve günümüzdeyaşayan kişiler karşılaştırıldığında; günümüzde yaşayan kişilerin, hesapmakinesi, bilgisayar gibi teknolojik aletleri kullanma, sayılar, grafikler veanketler gibi çeşitli durumlarla karşılaşma ve işlem yapma olasılıklarının,değişen dünya ve  ihtiyaçlardan ötürü öncekikuşaklara göre daha yüksek olduğu görülmektedir.  Bu anlamda matematik öğretiminde sayı kavramı,özellikle ilkokul ve ortaokul kademesinin en önemli konularından birinioluşturmaktadır. Sayı duyusu seviyesive önemi, geçmiş dönemlerle kıyaslandığında insanlar için çok daha önemli ve ilgiçekici bir çalışma konusu haline gelmiştir. Bu çalışmada, ortaokul matematikdersi sayılar alt öğrenme alanı kazanımlarının, 2009-2013-2017 öğretim programlarının,Yang (1995) tarafından belirlenen, sayı duyusu bileşenlerine görekarşılaştırmalı şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Programlarda kazanımlar,verilen örnekler ve açıklamalar kısımları Yang(1995) bileşenlerine göre nitelanaliz yöntemi ile incelenmiştir. Öğretim programları arasında sayı duyusu ileilgili olduğu düşünülen kazanımlara sınıf bazında ne kadar yer verildiği ve  sayı duyusuna verilen önemin yıllara göre değişimiile sayı duyusu bileşenlerinin öğretim programındaki kazanımların dağılımlarınınyıllara ve sınıflarına göre karşılaştırmalı sonuçlarına ulaşılmıştır.