hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ömer Özcan. Risale-i Nur Hizmetkârları Ağabeyler Anlatıyor.  İstanbul: Nesil Yayınları. Sekiz cilt. 2006-2021. Sayfa 400-550.
Ömer Özcan. Risale-i Nur Hizmetkârları Ağabeyler Anlatıyor.  İstanbul: Nesil Yayınları. Sekiz cilt. 2006-2021. Sayfa 400-550.
Yazar: Uzut, Mevlüt
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 13, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Ömer Özcan,Ağabeyler Anlatıyor,Said Nursi,Hatırat,Risale-i Nur Hareketi. ; Ömer Özcan,Ağabeyler Anlatıyor,Said Nursi,Memoir,Risale-i Nur Movement.

Her hâtırat, tarih denen muhteşem binanın inşasında kullanılan bir yapı taşı gibidir. Tek başlarına ele alındıklarında bir kıymet ifade etmeyebilirler. Ancak binanın tümü göz önünde bulundurulduğunda bu yapı taşlarının ne kadar önemli oldukları ortaya çıkar. Çünkü tarih bunlardan oluşur. Özcan’ın “Ağabeyler Anlatıyor” serisi sadece hâtıra sahipleri ve Bediüzzaman’ın hayatı hakkında değil, yakın tarih için de önemli bir kaynaktır. Özellikle devletin dine ve dinî müesseselere müdahalesinin çok olduğu yirminci asrın ilk yarısını teşkil eden dönemde din-siyaset ilişkileri açısından birçok gerçeğin ipuçlarını ortaya koyan bir eserdir.

Every memory is like a building block used in the construction of the magnificent building called history. Taken on their own, they may not mean anything. However, when the whole building is considered, everyone agrees on how important these building blocks are. Because history is made of them. Omer Ozcan published the memories of Bediuzzaman Said Nursi's students about their masters, as an eight-volume book series under the title “Ağabeyler Anlatıyor”. These memories are an important source not only for Bediuzzaman's life, but also for recent history. It is a work that reveals the clues of many truths in terms of religion-politics relations, especially in the first half of the twentieth century, when the state's intervention in religion and religious institutions was very intense. These memories also reveal the context of Risale-i Nur. It is known that the context of a work is as important as its words in understanding a work.
Bedîüzzamân Saîd Nursî’nin Hadis Anlayışı
Hadith Understanding of Bediüzzaman Said Nursi
Yazar: Balbay, Muhammed
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 14, 2022
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Bediuzzaman,Said Nursi,Hadith,Narration,Risale-i Nur. ; Hadis,  Rivayet,  Said Nursi,  Risale-i Nur,,Mustafa Öztoprak,Risale-i Nur,Bediuzzaman,Said Nursi,Hadith,Narration,Risale-i Nur.

Hadis Öğretim Üyesi Dr. Mustafa Öztoprak, Bedîüzzamân Saîd Nursî’nin Hadis Anlayışı adlı kitabını Bediüzzaman’ın Risale-i Nur adı verilen eserlerinde hadisle ilgili görüşlerini eleştiriye tahsis etmiştir. Müellif kitabının giriş kısmında Türkiye’deki dinî cemaatler hakkında genel bilgiler verdikten sonra cemaatlerin hadise yaklaşımından söz etmekte, birinci bölümde Bediüzzaman’ın hayatı, eserleri, ilmî kişiliği, tasavvufî yönü ve Risale-i Nur eserleri hakkında bilgi vermekte, eserin en hacimli kısmını oluşturan ikinci bölümünde ise Bediüzzaman’ın peygamber, sünnet ve ehl-i beyt kavramlarına yaklaşımından,  isnada yönelik uygulamalarından ve hadisleri anlamaya yönelik görüşlerinden bahsetmektedir. Özellikle kitabın ikinci bölümünde Bediüzzaman’ın hadisle ilgili bazı görüşlerini eleştirmektedir. Kitabının önsözünde bir taraftan muarızlarının kendisini kıyasıya eleştirdiklerini kaydederken, diğer taraftan Nur cemaatinin de sorgulama yapmadan Bediüzzaman’ın görüşlerini kabul ettiklerini ileri sürmekte; eserini de Bediüzzaman’ın hadis yönünün ilmi anlamda incelemek için yazdığını belirtmektedir. Ancak kitabında bazı konularda önyargılı davrandığını gösteren açıklamaları bulunmaktadır.

Hadith Faculty Member Dr. Mustafa Öztoprak has allocated Bediuzzaman Said Nursi’s book, Bedîüzzamân Saîd Nursî’nin Hadis Anlayışı, to criticize Bediuzzaman’s views on hadith in his works called Risale-i Nur. After giving general information about the religious communities in Turkey, in the introduction part of the book, the author talks about the approach to the events of the communities. In the second part, he talks about Bediuzzaman’s approach to the concepts of prophethood, sunnah, and ahl al-bayt, his practices on isnad, and his views on understanding the hadiths. Especially in the second part, he criticizes Bediuzzaman’s hadith views. In the preface of his book, while noting that Bediuzzaman’s opponents criticize him fiercely, on the other hand, he claims that the Nur community accepted Bediuzzaman’s views without questioning him. He also states that he wrote his work to examine Bediuzzaman’s hadith approach in a scientific sense. However, there are statements in his book that show that he is biased on some issues.
Resûlullah’ın Bazı Sahabîler İçin Yaptığı Duaların Kabul Edilmesi (I)
The Acceptance of the Prayers of the Messenger of Allah for some of his Companions (I)
Yazar: Dölek, Adem
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 8 No. 15, 2023
Anahtar kelimeler: Religious Studies ; Din Araştırmaları ; Hadis,duâ,peygamber,sahabî ; Hadith,Prophet,Miracle,Prayer,Companion

Her peygamber, kendilerinin peygamber olduğuna dair ümmetlerine deliller göstermişlerdir. Bunlara mucize denilmektedir. Kur’’ân’da ismi zikredilen peygamberlerin de gösterdikleri mucizelerden bazıları belirtilmiştir. Rasûlüllahın (sav) da birçok mucizesi bulunmaktadır. Bunlardan bazıları Kur’ân’da zikredilmekle birlikte birçokları da hadis kitaplarında nakledilmiştir. Rasûlüllahın her hâli mucize olmamakla birlikte O’nun güzel ahlâkı peygamberliğinin delillerindedir. Çünkü O, beşer olmakla birlikte bütün insanların en üstünü ve en güzel ahlâka sahip olanıdır. O, her hâliyle ümmetine en güzel örnektir.Rasûlüllah (sav), nübüvvetinin delillerinden kabul edilen durumlardan biri de ettiği birçok duâsının aynıyla kabul edilmesidir. O’nun ettiği duâların aynıyla kabul edildiğine dâir rivayetler bulunmaktadır. Bu duâlardan bazıları, bazı sahabîlerin kendileriyle alakalı olarak yaptığı duâlardır. Bunlardan bir kısmını Bediuzzaman Said Nursî, Mektubat isimli eserinin “Mucizât-ı Ahmediyye” kısmının “Ondördüncü İşaret” başlığı altında zikretmiştir.Bu çalışmada mezkûr eserde zikredilen ve kendisi için duâ edilen sahâbîlerden beşi için edilen duâlarla ilgili rivayetlerin, temel hadis kaynaklardaki rivayetleri ile karşılaştırılması yapılmıştır.

Every prophet has shown proofs to their ummah that they are prophets. These are called miracles.Some of the miracles shown by the prophets whose names are mentioned in Qur'an are mentionedin the Qur'an. The Messenger of Allah (p.b.u.h.) also had many miracles. While some of them arementioned in the Qur'an, many of them are reported in hadith books. Although every state of theMessenger of Allah is not miracle, His good morals are evidence of his prophethood. Because,although He is a human being, He is the most superior of all human beings and has the most beautifulmorals. He is the best example for his ummah in every way. One of the situations accepted as evidenceof the Prophet's (p.b.u.h.) prophethood is that many of his prayers are accepted with the same. Thereare a lot of rumors that His prayers were accepted with the same. Some of these rumors are theprayers that some Companions made aboüt themselves. Bediüzzaman Said Nürsî mentioned some ofthem under the title of "The Foürteenth Sign" of the "Müjizât-ı Ahmadiya" section of his work called“Letters”.In this study, the narrations about the prayers for six of the Companions mentioned in theaforementioned work and prayed for were compared with the narrations in the main hadith sources.
VII. Yüzyılda Kudüs’ün Sasani ve Müslüman Kuşatmaları
Sassanid and Muslim Sieges of Jerusalem in the 7th Century
Yazar: Türkoğlu, Tuğba
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Jerusalem,Sasanian Empire,Byzantine Empire,Islamic Conquest,Late Antiquity,Holy Cross,Siege of Jerusalem,The Conquest of Jerusalem ; Kudüs,Sasaniler,Bizans İmparatorluğu,İslam Fethi,Geç Antik Çağ,Kutsal Haç,Kudüs Kuşatması,Kudüs’ün Fethi

Üç büyük dinin mensupları için kutsal kabul edilen Kudüs, tarihi boyunca birçok kuşatma ve savaşa tanıklık etmiş, özellikle Geç Antik Çağ’da iki önemli kuşatma yaşamıştır. Bu makale, 7. yüzyılın başında Sasaniler ve Müslümanlar tarafından gerçekleştirilen bu iki kuşatmayı inceler. İlk bakışta benzer görünen bu kuşatmalar, sosyopolitik dinamikler ve sonuçlar bakımından belirgin farklılıklar göstermiştir.614’te gerçekleşen Sasani kuşatması, Bizans İmparatorluğu ile süregelen bölgesel hakimiyet mücadelesinin bir parçasıydı. Dönemin kronikleri, bu kuşatmanın büyük bir yıkım, katliamlar ve Kutsal Haç gibi Hristiyan aziz emanetlerinin Sasani topraklarına götürülmesiyle sonuçlandığını belirtir. Buna karşın, İslam orduları tarafından gerçekleştirilen kuşatma, görece barışçıl bir süreç olmuş, bölge halkının Bizans baskısından kurtulmak adına şehri Müslümanlara teslim etmeyi teklif ettiği kaydedilmiştir.Bu çalışmada, söz konusu kuşatmaların süreçleri, nedenleri ve sonuçları arasındaki farklılıklar ele alınarak, Kudüs’ün Geç Antik Çağ’dan Orta Çağ’a geçişindeki önemli rolü vurgulanmaktadır. İslam fethi, Hristiyan, Yahudi ve Müslüman toplumları arasında yeni bir tarihsel dönemin başlangıcını işaret ederken, bu kuşatmaların dönemin sosyopolitik bağlamındaki etkileri detaylandırılmaktadır.

Jerusalem, a city revered by followers of three major religions, has witnessed numerous conquests and wars throughout its history, particularly during the Late Antiquity. This paper examines two significant sieges of Jerusalem occurring in the early 7th century, led respectively by the Sasanian and Islamic forces. Despite initial similarities, these sieges were marked by distinct sociopolitical dynamics and consequences.The Sasanian conquest in 614 was driven by their prolonged struggle with the Byzantine Empire for regional dominance. Chronicles of the period recount widespread destruction, massacres, and the removal of Christian relics, including the Holy Cross. Conversely, the Islamic conquest was characterized by relative peace, with local Christian residents reportedly offering the city to Muslim forces in hopes of escaping Byzantine oppression.Through analyzing these events, the study highlights the contrasting approaches and outcomes of these sieges, suggesting that the Islamic conquest laid the foundation for a new historical era defined by coexistence among Christian, Jewish, and Muslim communities. This transition underscores the unique sociopolitical implications of these conquests during the transformative period between Late Antiquity and the Middle Ages.
Osmanlı Taşrasında Modern Eğitim Reformlarına Direnç ve Çözüm Stratejileri
Resistance to Modern Educational Reforms and Solution Strategies in the Ottoman Provinces
Yazar: Şimşek, Yusuf Sabri
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 9 No. 18, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Education ; Din Eğitimi ; Ministry of Education,ministers of education,modernization,modern education,opposition. ; Maârif Nezâreti,maârif nâzırları,modernleşme,modern eğitim,muhalefet.

Osmanlı son döneminde dönüştürücü etkisi en büyük olgulardan birisi eğitimin modernleşmesidir. Modern eğitim sonucunda vilayet merkezleri kozmopolit yapılarıyla buna daha rahat uyum sağlamıştır. Birçok farklı ırk, dil ve kültür barındıran Osmanlı taşrası ise modern eğitim karşısında direnç göstermiştir. İmparatorluğun özellikle en batı ve doğusunda modern eğitime tepkiler ve direnç daha fazladır. Çalışmamızda tepkilerin sebeplerini ve örneklerini inceledik. Ayrıca Osmanlı Maârif Nezâreti ve merkezi idaresinin bu sorunlara ne gibi çözümler sunduğunu araştırdık. Bunun yanında bulunan çözümlerin bölgelere özel mi yoksa standart mı olduğunu anlamaya çalıştık. Bulgularımıza göre eğitim merkezli olarak belki de ilk defa karşılaşılan problemlere karşı benzersiz çözümler geliştirildiği anlaşıldı. Bu bağlamda merkezi idare imparatorluğu oluşturan tüm nüfustan yararlanmaya çalıştığı tespit edildi. Çalışmamızda nitel araştırma yöntemi kullanıldı. Tematik olarak ayrıştırılan bulgular nitel bağlama oturtuldu. Çalışmamızın Osmanlı eğitim tarihi ve Osmanlı son dönem tarihi araştırmaları üzerinde etkili olacağını düşünüyoruz.

One of the most transformative phenomena in the late Ottoman period was the modernization of education. Provincial centers, with their cosmopolitan structures, adapted more easily to modern education. In contrast, the Ottoman countryside, which hosted a variety of races, languages, and cultures, displayed resistance to modern education. Reactions and resistance to modern education were particularly pronounced in the empire's easternmost and westernmost regions. This study examines the reasons and examples of these reactions. It also explores the solutions proposed by the Ottoman Ministry of Education (Maârif Nezâreti) and the central administration to address these challenges. Furthermore, it seeks to determine whether the solutions were standardized or tailored to specific regions. Our findings reveal that unique solutions were developed for the unprecedented problems encountered in the realm of education, demonstrating the central administration's efforts to utilize the diverse populations of the empire. The study employs a qualitative research method, with thematically categorized findings presented within a qualitative framework. We believe this study will contribute significantly to the fields of Ottoman educational history and late Ottoman period studies.
REFİK HALİT KARAY’IN BUGÜNÜN SARAYLISI ROMANINDA MODERN YAŞAM
Modern Life in Refik Halit Karay's Novel Bugünün Saraylısı
Yazar: Hekimoğlu, Samet
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 19, 2025
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Refik Halit Karay,Bugünün Saraylısı,Modernity,Tradition,Change ; Refik Halit Karay,Bugünün Saraylısı,Modernite,Gelenek,Değişim

Refik Halit Karay’ın Bugünün Saraylısı adlı romanı Cumhuriyet sonrası değişen sosyal hayatın bir örneğini romanın ana kişisi Ayşen üzerinden anlatır. Romanda bir Anadolu kasabasından İstanbul’a gelen Ayşen babasının zenginliği sayesinde sosyete hayatına girer. Bu hayat sonrası Ayşen’in yaşamı değişir. İstanbul’da yakın akrabası Ata Efendi’nin yanında kalan Ayşen Ata Efendi’nin yaşamında ve bakış açısında da değişimlere sebep olur. Ayşen dönemin yeni neslini temsil eden ve modern bir hayat tarzını benimseyen bir kızdır. Ata Efendi ise geleneksel bir anlayışla yetişen ve zaman zaman gelenekle modernite arasında kalan bir kişidir. Romanda özellikle modern yaşamın sosyal hayattaki karşılığına vurgular bulunmaktadır. Refik Halit Karay romanda modern yaşamın özelliklerini ve getirmiş olduğu yenilikleri Ayşen ve Ata Efendi üzerinden ifade eder ve dönemin sosyal yaşamına dair örnekler sunar.

Refik Halit Karay's novel Bugünün Saraylısı tells an example of the changing social life after the Republic through the main character of the novel, Ayşen. In the novel, Ayşen, who comes to Istanbul from an Anatolian town, enters the high society life thanks to her father's wealth. Ayşen's life changes after this life. Ayşen, who stays with her close relative Ata Efendi in Istanbul, also causes changes in Ata Efendi's life and perspective. Ayşen is a girl who represents the new generation of the period and adopts a modern lifestyle. Ata Efendi, on the other hand, is a person who is raised with a traditional understanding and is sometimes torn between tradition and modernity. There are especially emphasis on the social life equivalent of modern life in the novel. Refik Halit Karay expresses the characteristics of modern life and the innovations it brings through Ayşen and Ata Efendi in the novel and provides examples of the social life of the period.
TEVHİD BAĞLAMINDA ENFÛSÎ (ÖZNEL) VE ÂFÂKÎ (NESNEL) ÂYETLERİN ANALİZİ: BAKARA SÛRESİ ÖRNEĞİ
AN ANALYSIS OF SUBJECTIVE (ENFUSI) AND OBJECTIVE (AFAKI) VERSES IN THE CONTEXT OF TAWHID: THE CASE OF SURAH AL-BAQARAH
Yazar: Çakir, Taha
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 19, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Studies (Other) ; İslam Araştırmaları (Diğer) ; Tawheed,Faith,Rejecting Allah,False Belief,Baqara ; Tevhid,Şirk,İman,Küfür,İlah,Batıl,Bakara

Tevhid, Kur’ân’ın en temel konusudur. Bakara sûresinde Kur’ân’ın diğer sûrelerinde olduğu gibi tevhîd konusu sıklıkla ortaya konulur. Bu sûre Medenî olması yönüyle, Mekkî sûrelerden farklılık arzeder.Medenî olan Bakara sûresinde sosyal hayata dair meseleler ve tevhîde ait konular birlikte işlenmiştir. Ancak burada tevhîde dair konularda inkâra dayalı bir inanca cevap vermenin yanı sıra Yahûdîlik ve Hıristiyanlık gibi tahrif olmuş inanç sistemlerinin tashih edilmesi söz konusudur. Aynı zamanda günümüzde tevhide aykırı çeşitli inanç akımlarına cevap verebilmesi de bu sûrenin özelliklerindendir. Bu sûredeki bazı  âyetler, tevhîd açısından zengin muhtevaya sahip olması dolayısıyla ilgili  âyetleri, tevhid bağlamında ele almak ve konu hakkındaki birikimi ortaya koymak bu çalışmanın amacını oluşturacaktır.

Tawheed (oneness of Allah) is a fundamental topic of the Qur’an. Just like other chapters of the Qur’an, it is widely put forward in the chapter Baqara.This chapter differs from other chapters (the ones revealed in Makkah) because it is a chapter revealed in Madinah.In this chapter which is called Madani, the issuesrelated to social life are discussed along with the idea of tawheed. Here, one can seean answering of a belief of rejection based on tawheed and a correction of corrupted belief systemssuch as Judaism and Christianty. In addition to that, one of the features of this chapter is that it answers some recent belief systems that are against tawheed. This surah contains verses with a rich content in terms of monotheism. The aim of this study is to examine these verses in the context of monotheism and present the accumulated knowledge on the subject.
“Bülbül” Mazmunu Etrafında Üç Şiirin Karşılaştırması
A Comparative Study of Three Poems on the ‘Nightingale’ Conceit
Yazar: Hekimoğlu, Samet
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2025
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Mazmun,Bülbül,Karşılaştırma,Recâizâde Mahmut Ekrem,Mehmet Âkif,Ahmet Haşim. ; Concept,Nightingale,Comparison,Recâizâde Mahmut Ekrem,Mehmet Akif,Ahmet Haşim.

Bülbül mazmunu geleneksel divan şiirinde çokça kullanılan metaforlar arasında yer alır. Bülbülün yanında genellikle aşk-maşuk ilişkisi bağlamında gül mazmunu kullanılır. Bu yönüyle bülbül güle âşık olan ve ona kavuşmak için gülün başında dertli bir şekilde feryat edip öten aşığı temsil eder. İncelememizde yer alan üç şiirde bülbül mazmunu bu geleneksel kullanıma uygun biçimde ele alınmış olmasına rağmen bazı yönlerden farklılaşmalar görülür. Her üç şair, şiirlerinde bülbül üzerinden kendi acı ve ıstıraplarını ifade ederler. Bu durum Recâizâde Mahmut Ekrem’de gurbetteki vatan hasreti, Mehmet Âkif’te vatanın işgali üzerine duyulan elemin bülbüle sitemli bir ifadesi, Ahmet Haşim de ise imparatorluğun çöküşüne denk gelen hazan mevsimini andıran devrin savrulan gülüne karşı bülbülle dertleşme halini alır. Bu incelememizde her üç şiirin ortak bir metafor olan bülbül üzerinden ortak ve farklı yönlerini ortaya koyacağız.

The nightingale metaphor is among the most frequently used metaphors in traditional Divan poetry. The rose metaphor is often used alongside the nightingale in the context of the love-beloved relationship. In this respect, the nightingale represents a lover who falls in love with the rose and cries and sings anguishedly over it in an attempt to reunite with it. Although the nightingale metaphor is employed in accordance with this traditional usage in the three poems included in our analysis, there are some differences. All three poets express their own pain and suffering through the nightingale in their poems. This takes the form of longing for their homeland while abroad in Recâizâde Mahmut Ekrem, a reproachful expression to the nightingale of grief over the occupation of the homeland in Mehmet Âkif, and a communion with the nightingale about the scattered rose of the autumn season, which coincides with the collapse of the empire, in Ahmet Haşim. In this analysis, we will reveal the common and different aspects of all three poems through the common metaphor of the nightingale.
Toplumu Huzura Götüren Yol: Müsbet Hareket
Positive Action as a Way to Happiness of Society
Yazar: Bakkal, Ali
Dergi: Katre Uluslararası İnsan Araştırmaları Dergisi No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Positive Action,Happiness,Society ; Müsbet Hareket,Said Nursi,müsbet

Dergimizin ilk sayısının konusunu müsbet hareket olarak belirledik. Müsbet hareket, Bediüzzaman Said Nursî’nin Risâle-i Nur Mesleği adını verdiği imana ve Kur’an’a hizmet metodunun temel eylem prensibidir. O bu prensibi özet olarak şu ifadelerle açıklıyor: Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir. Rıza-yı İlâhîye göre sırf hizmet-i imaniyeyi yapmaktır: Vazife-i İlâhiyeye karışmamaktır. Bizler asayişi muhafazayı netice veren, müsbet iman hizmeti içinde her bir sıkıntıya karşı sabırla, şükürle mükellefiz.1 Bu ifadeye göre müsbet hareketin ana unsurları; iman hizmetini Allah rızası için yapmak, Allah’ın vazifesine karışmamak, asayişi muhafaza etmek, hizmet ederken ortaya çıkacak olan sıkıntılara sabır ve şükürle karşılık vermektir. Konuyla ilgili başka açıklamalarını dikkate aldığımızda bunlara siyasetten uzak durmak, kendi mesleğinin muhabbetiyle hareket etmek, ihtilaf noktalarını kurcalamamak ve münakaşa etmemek, eleştiriden kaçınmak gibi hususları ekleyebiliriz

The first topic specified for our journal has been decided as “positive action”. The concept was defined by Bediuzzaman Said Nursi in his Risale-i Nur as a method of service towards Iman and the Quran and the foundational principle of his work. He summarises this with the following explanation:- Our duty is to implement positive action. It is not negative action. It is a service towards Belif solely done for God’s sake alone. It does not try to interfere with the work of God and His Decree. We are charged to endure all hardships with patience and thankfulness through positive faith service which results in protecting the public order.1 According to the above statement; the main elements of positive action comprise of a level of belief (iman) where things are done solely for God’s sake, where God’s actions are not intervened with and thus accepted and submitted to, where public security is upheld, and an attitude which responds to problems and difficulties with both patience and gratitude amidst service towards God. Concerning this principle we can also include the fact that involvement in politics must be avoided, one should perform his work with fondness, controversy and disputes must be shunned as well as the habit of criticising others.