hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Mi̇tral Valvül Hastaliklarında Apekskardi̇yogram (Akg)
Apexcardiogram (APG) in Mitral Valve Diseases
Yazar: Gürel, Türkan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Cardiology ; Kardiyoloji ; Mitral Stenosis,Mitral Regurgitation,Apexcardiogram ; Mitral Darlığı,Mitral Yetmezliği,Apekskardiyogram

Bu çalışma, mitral valvül hastalıklarında (mitral darlığı ve mitral yetmezliği) apekskardiyogramın (AKG) diyastolik fazlar üzerindeki ayırt edici etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi I. İç Hastalıkları Kliniği Kardiyoloji Seksiyonu’nda yapılan bu araştırmaya, mitral valvül lezyonu tanısı almış 40 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, mitral darlığının veya yetmezliğinin baskın olduğu klinik bulgulara göre dört gruba ayrılmıştır. AKG üzerinde diyastolik doluş fazlarına ait açılar (R*, S*, T*) ve bu fazlara ilişkin oranlar (T*/R*, T*/S*, RFW/T) hesaplanmıştır. Bulgulara göre, mitral darlığı baskın olan vakalarda yavaş doluş dalgası baskın ve süratli doluş dalgası silik veya yok iken, mitral yetmezliği baskın vakalarda yüksek ve dik süratli doluş dalgaları kaydedilmiştir. AKG parametreleriyle yapılan istatistiksel karşılaştırmalar, bu iki lezyon tipinin ayrımında AKG’nin anlamlı veriler sunduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, mitral valvül hastalıklarında AKG’nin, operasyon şekline karar verme sürecinde faydalı bir non-invaziv tanı aracı olduğu vurgulanmaktadır.

This study investigates the diagnostic value of the apexcardiogram (AKG) in differentiating mitral valve lesions, specifically mitral stenosis and mitral insufficiency, through an analysis of diastolic phase characteristics. Conducted at the Cardiology Section of the 1st Internal Medicine Clinic, Ankara University Faculty of Medicine, the research includes 40 patients diagnosed with mitral valvular disease. Patients were grouped based on whether stenosis or insufficiency was predominant. The study focused on diastolic filling waves and their angular measurements (R*, S*, T*) and ratios (T*/R*, T*/S*, RFW/T) on AKG. Findings indicated that patients with dominant stenosis displayed flat or absent rapid filling waves and more prominent slow filling phases, whereas those with dominant insufficiency exhibited high and steep rapid filling waves. Statistical analysis of AKG parameters demonstrated their usefulness in distinguishing between the two lesion types. The study concludes that AKG provides clinically relevant and non-invasive data, assisting in the determination of appropriate surgical interventions for mitral valve disease.
Böbrek Juxtaglomerular Apparatus'unun Ultrastruktur Ve İnnervasyonu Hakkinda
Ultrastructure and Innervation of the Renal Juxtaglomerular Apparatus
Yazar: Erkoçak, Aliye
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Histology and Embryology ; Histoloji ve Embriyoloji ; Juxtaglomerular apparatus,Epithelioid cell,Sympathetic innervation ; Juxtaglomerular apparatus,Epiteloid hücre,Sempatik innervasyon

Bu çalışma, kobay ve sıçan böbreklerinde juxtaglomerular apparatus’un (JGA) ultrastrüktürel yapısını ve innervasyon özelliklerini elektron mikroskobu ile incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Arteriola afferens'in preglomerular kısmındaki granulalı epiteloid hücreler ile Goormaghtigh hücreleri arasında, tek membranla çevrili ve çok sayıda vezikül içeren miyelinsiz sinir sonlanmaları gözlenmiştir. Bu sinir yapıları, morfolojik özelliklerine dayanarak sempatik sinir sonlanmaları olarak yorumlanmıştır. Ayrıca, salgı granüllerinin Golgi aygıtı ile olan ilişkisi detaylı olarak incelenmiş ve bu granüllerin endoplazmik retikulum aracılığıyla geliştiği öne sürülmüştür. Macula densa, Goormaghtigh hücreleri ve epiteloid hücreler arasındaki bazal membran bağlantılarının sürekli yapıda olduğu saptanmıştır. Bulgular, JGA’nın yalnızca mekanik ve kimyasal uyaranlarla değil, doğrudan sinirsel yolla da renin sekresyonunu etkileyebileceğini ortaya koymaktadır. Bu durum, renal kan akımı ve volüm düzenlenmesinde sempatik sinir sisteminin rolünü desteklemektedir.

This study aims to investigate the ultrastructure and innervation of the juxtaglomerular apparatus (JGA) in guinea pig and rat kidneys using electron microscopy. In the preglomerular portion of the afferent arteriole, unmyelinated nerve endings characterized by a single membrane and multiple vesicles were observed around granular epithelioid cells and between Goormaghtigh cells. These structures are interpreted as sympathetic nerve terminals based on their morphology. A close association was also noted between secretion granules and the Golgi apparatus, suggesting that the granules may develop via the endoplasmic reticulum. The continuity of the basal lamina between macula densa, Goormaghtigh cells, and epithelioid cells was confirmed. These findings indicate that, beyond mechanical and chemical stimuli, the JGA may be directly influenced by neural input in the regulation of renin secretion. This supports the role of the sympathetic nervous system in renal blood flow and volume control.
Toksoplasmozis'in Yurdumuzdaki Durumu Hakkında Serolojik Bir Araştırma
A Serological Study on the Situation of Toxoplasmosis in Our Country
Yazar: Gültan, Kamil
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; toxoplasmosis,SEFT,CBR ; toxoplazma,SEFT,KRB

Yurdumuzda toksoplasmozis yaygınlık oranını ve bölgesel dağılımını inceleme amacı ile çeşitli bölgelerden 1000 erişkin insanın kanında ŞEFT ve KBR ile toksoplasma antikorları araştırılmıştır.KBR için gerekli antijen laboratuvarımızda toksoplasma ile infekte fare periton eksuduslarından hazırlanmıştır. Antijen ısıtılma—konjelasyon-dekonjelasyon tekniği ile ultrasonik vibrasyonla parçalanma metodu birbiri ardına tatbik edilerek titresi daha yüksek antijenler elde edilebilmiştir.Normal erişkin insan serumlarında toksoplasma antikorları ŞEFT ile %16.4 oranında, KBR ile %9.4 oranında da pozitif bulunmuş kadın ve erkekler arasında açık bir fark tesbit edilememiştir.Toksoplasma müsbetliğinin Marmara ve Ege, Akdeniz, Karadeniz bölgeleri hâlinde hemen hemen aynı oranda olduğu, İç Anadolu, Doğu ve Güney-Doğu Anadolu bölgelerinde ise çok daha az olduğu anlaşılmıştır. Hayvancılığın egemen olduğu ve Güney-Doğu Anadolu bölgesinde kedilerin yaygın olmasına rağmen açık bir fark ortaya çıkmamıştır. ŞEFT hâlinde %29.4, endirekt KBR ile %15.6 oranında, Marmara’da %16.2, Ege’de %16.2, Akdeniz’de %7.8 oranında pozitif bulunmuştur. İstatistik analizde bu farkın yüksek derecede anlamlı olduğu saptanmıştır.Bu çalışmanın sonucu olarak, yurdumuzun çeşitli bölgelerinde yaşayan, 15–45 yaşlar arasındaki insanlarda toksoplasmosis insidansının, ŞEFT sonuçlarına göre, %12.8 - %29.4 oranlarında olduğu söylenebilir.

To investigate the prevalence and regional distribution of toxoplasmosis in our country, toxoplasma antibodies were investigated in the blood of 1,000 adults from various regions using SEFT and CBR.The antigen required for CBR was prepared in our laboratory from peritoneal exudates of toxoplasma-infected mice. The antigen heating-congelation-decongelation technique and ultrasonic vibration fragmentation were applied sequentially to obtain higher titers.In normal adult human sera, toxoplasma antibody positivity was found in 16.4% with SEFT and in 9.4% with CBR. No clear difference was found between men and women.Toxoplasma positivity was found to be almost equal in the Marmara, Aegean, Mediterranean, and Black Sea regions, while it was much lower in the Central Anatolia, Eastern, and Southeastern Anatolia regions. Despite the prevalence of cats in the Southeastern Anatolia region, where animal husbandry is dominant, no clear difference was observed. The rate of positive results was 29.4% with the SEFT, 15.6% with indirect CBR, 16.2% in the Marmara region, 16.2% in the Aegean region, and 7.8% in the Mediterranean region. Statistical analysis determined this difference to be highly significant.The results of this study suggest that the incidence of toxoplasmosis in people aged 15–45 living in various regions of Turkey ranges from 12.8% to 29.4%, based on SEFT results.
Akut Mide Barsak İskemi Şoku ve İrreversibl Şokta Anatomopatolojik Bulgular
Anatomopathological Findings in Acute Gastrointestinal Ischemia Shock and Irreversible Shock
Yazar: Doğru, Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; dogs,ischemia,hemorrhage ; köpek,iskemi,kanama

Akut mide barsak iskemisi şokundan ölen köpeklerin kalbinde endokard ve epikard altında keza akciğerlerinde makroskopik kanama odakları tesbit edilmektedir. Perfüzyonlar ve kan nakli ile şokun tedavisine çabukluğu takdirde kanama daha şiddetli oluyor ve bu grupta ise barsak mukozasında kanlı nekroz husule geliyor. Bu değişiklikler irreversibl hipovolemik şoktaki bulgulara benzemektedir.Mide barsak iskemisinde EKG değişiklikleri, letalite ve kalpteki kanamaların arasında bir paralelizm vardır.Kalpteki kanamalar miyokardda beslenme bozukluğu ve bunun neticesi bir yetmezlik husule geldiğini gösterir.İntestinal mide barsak iskemisinde başta miyokardda olmak üzere vücudun her tarafında arteriel kapiller sistemin fonksiyon bozukluğu ve reflow teminini kaybediyor. Miyokard şokun bu kısımların eksik ve lüzumsuz olduğunu bir nevi reddeder gibi kanı dışlar. İrreversibl ve bilhassa ölümcül nitelikteki şoklarda kalpteki bu gibi değişikliklerin resüsitasyon şebitiyle dahi geri bir netice arz etmediği mütalaa edilmiştir.

In dogs dying from acute gastrointestinal ischemia shock, macroscopic hemorrhage foci are detected in the hearts of dogs under the endocardium and epicardium, as well as in the lungs. If shock is treated quickly with perfusions and blood transfusions, bleeding becomes more severe, and in this group, bloody necrosis of the intestinal mucosa occurs. These changes are similar to the findings in irreversible hypovolemic shock.There is a parallelism between ECG changes, lethality, and cardiac hemorrhage in gastrointestinal ischemia.Hemorrhage in the heart indicates a nutritional deficiency in the myocardium, resulting in failure.In intestinal gastrointestinal ischemia, the arterial capillary system, especially in the myocardium, and throughout the body, loses its reflow supply. The myocardium, in a way, rejects the deficiency and unnecessary nature of these components in shock, thus excluding blood. It has been observed that in irreversible and especially fatal shocks, such changes in the heart do not show any reversible results even with resuscitation.
Ureter Taşlarinin Ameli̇yatla Tedavi̇si̇
Surgical Treatment of Ureteral Stones
Yazar: Gerçel, Rahmi
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; Ureteral stone,Surgical treatment,Urinary system complications ; Üreter taşı,Cerrahi tedavi,Üriner sistem komplikasyonları

Bu çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Kliniği'nde 1958–1967 yılları arasında cerrahi müdahaleyle tedavi edilen 320 üreter taşı vakasının retrospektif analizini sunmaktadır. İncelenen hastalar yaş, cinsiyet, taşın bulunduğu taraf, meslek, hastalık süresi, semptomlar, idrar bulguları, taşların lokalizasyonları, uygulanan cerrahi teknikler, postoperatif hastanede kalış süresi ve komplikasyonlar açısından değerlendirilmiştir. Üreter taşlarının en sık 20–40 yaş aralığında, daha çok erkek bireylerde ve sağ tarafta görüldüğü saptanmıştır. Operasyon endikasyonlarında taşın büyüklüğünden çok yaptığı obstrüktif hasar ve sosyal etki ön plandadır. Ameliyat sonrası üriner fistül ve az sayıda ölüm gibi komplikasyonlar gözlenmiştir. Bu sonuçlar, literatürdeki benzer çalışmalarla karşılaştırılarak tartışılmıştır.

This study presents a retrospective analysis of 320 ureteral stone cases treated surgically at the Urology Department of Ankara University Medical Faculty between 1958 and 1967. Patients were evaluated according to age, sex, stone laterality, occupation, duration of disease, symptoms, urinary findings, stone location, surgical procedures performed, length of postoperative hospitalization, and complications. Ureteral stones were most frequently observed in the 20–40 age group, predominantly among males and on the right side. Surgical indications were primarily based on the extent of renal damage and social impact rather than stone size. Postoperative complications included urinary fistulas and a small number of mortalities. Findings are discussed in comparison with the relevant medical literature.
Gençlerde Urethra Prostati̇kada Seks Kromati̇ni̇ Araştirmaları
Sex Chromatin Studies in the Urethra and Prostatica in Young People
Yazar: Kafkas, Mahmut
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; Sex chromatin,Prostatic urethra,Müllerian duct ; Seks kromatini,Urethra prostatika,Müller kanalı

Bu çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Kliniği’nde mesane ve üretra posterior bölgesine yönelik çeşitli cerrahi işlemler uygulanan 3 ila 44 yaş arasındaki 29 erkek çocuk ve genç erkek üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı, Müller kanalının proksimal kısmından gelişen utrikulus prostatikus ve urethra prostatikada seks kromatini (Barr cisimciği) varlığını saptamaktır. Alınan canlı mukozal dokular, Guard yöntemiyle boyanarak seks kromatini açısından mikroskobik olarak incelenmiştir. Tüm örneklerde seks kromatini negatif bulunmuştur. Bulgular, apendiks testis ve çeşitli prostat hiperplazisi tipleri üzerine yapılan önceki araştırmalarla karşılaştırılmış ve Müller kanalı artıkları ile seks kromatini varlığı arasında bir ilişki bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Literatürde benzer bir çalışmaya rastlanmadığı belirtilmiş ve bu yönüyle araştırmanın orijinal niteliği vurgulanmıştır.

This study was conducted at the Urology Department of Ankara University Medical Faculty on 29 male children and young adults aged between 3 and 44, who underwent surgery involving the bladder and posterior urethra. The aim was to investigate the presence of sex chromatin (Barr body) in the prostatic urethra and utriculus prostaticus, both of which derive from the proximal portion of the Müllerian duct. Live mucosal tissue samples were obtained during surgery and stained using the Guard method for microscopic analysis. All specimens were found to be negative for sex chromatin. The results were compared with previous findings from studies on appendix testis and types of prostatic hyperplasia. The study concludes that no direct correlation exists between residual Müllerian structures and the presence of sex chromatin in males. The originality of the work is emphasized, as no comparable data were found in the existing literature.
Konjestif Kardiyomiyopati Bir İnfeksiyon Hastalığıdır?
Is Congestive Cardiomyopathy an Infectious Disease?
Yazar: Yalav, Erdoğan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: Thoracic Surgery ; Göğüs Cerrahisi ; biyopsy,ventricules,infective ; biyopsi,ventrikül,enfektif

Konjestiv kardiyomiyopatili on iki vak'adan gerek biyopsi ve gerekse nekropsilerinden alınan sol ventrikül miyokardium doku- ları değişik histolojik ve biyolojik metodlar ile incelendi. Bütün bu dokuların hepsinde kendilerine hâs özel yapı tarzları olup birbirle- rine benzemekteydiler. Bunun yanı sıra muhtelif sebeplerle ameliyat edilerek miyokardium biyopsisi alınan ve ayni metodlarla incelenen şüzyirmi hastanın ancak bir tanesinde ayni doku yapısına rastlan- mıştır. Kısaca özellik gösteren dokular metakromatik ve pleomorfik olmaları ile tanınmaktadır. Mark cisimcikleri diye adlandırılan bu yapılar şişkin bir nükleusun etrafında hale görünümündedir. Biyo- şimik testler bu dokuların canlı fakat normal miyokardium doku- sundan farklı olduğunu göstermiştir. Bu değişikliğe sebep olan muh- temel mikroorganizmanın bugüne kadar bilinmekte olan bakterio- lojik testlerle geliştirilmemiş olmasına rağmen yüksek oksijen ba-sıncı altında doku kültürlerinde üretilmeleri kabil olmuştur. Bununyanı sıra kardiyomiyopatili hastalardan alınan miyokardium dokusunun aşılanmış olduğu farelerin hepsi ölmüş ve aynı metodlarlaincelenen fare miyokardiumlarında da insanlardakine benzer metakromatik parçacıklar tesbit edilmiştir. Bütün bu sebeplerle insanlarda konjestiv kardiyomiyopatinin husulunun infektiv ajanlar tarafından husule geldiği kanısı hatıra gelmektedir.

Biopsy studies from the left ventricules of the cardiomyopathic patients have shown unusual structures. These special structures contained active respiratory enzymes, and so seem to be living entities. Tissue cultures with certain additives and high oxygen tension were able to infect mice. This has shown the probable pressure of a pathogenic agent. The continuing histological, histochemical tissue cultures studies will probably show whether such an infective agent could be the real cause of cardiomyopathy in the future.
Tüberküloz Menenjiti ve Tedavisinde Kortikosteroidlerin Rolü
Tuberculous Meningitis and the Role of Corticosteroids in Its Treatment
Yazar: Onul, Melahat
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 1, 1969
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; tuberculosis meningitis,corticosteroids,disease sequelae ; tüberküloz menenjiti,kortikosteroidler,hastalık sekelleri

1955-1967 yılları arasında İnfeksiyon Hastalıkları Kliniği'nde, farklı yaş gruplarındaki 256 tüberküloz menenjiti vakası yatırılarak tetkik ve tedavi edilmiştir. Hastalığın yaş insidansı, yaş ve hastalık geçmişi ile ilişkili olarak hastalığın seyri, prognozu, komplikasyonlar ve sekelleri detaylı bir şekilde ele alınmış ve grafikler halinde sunulmuştur. Hastalar, sadece tüberkülostatiklerle tedavi edilen ve bunlara kortikosteroidlerin eklenerek tedavi edilen iki grup halinde incelenmiş ve sonuç olarak, steroidlerin antitüberküloz ilaçlarla kombin edildiği vakalar grubunda daha memnuniyet verici ve tavsiye edilmeye değer sonuçlar elde edilmiştir.

Between 1955 and 1967, 256 cases of tuberculosis meningitis from different age groups were admitted to the Infectious Diseases Clinic for investigation and treatment. The incidence of the disease by age, its course and prognosis in relation to age and disease history, complications, and sequelae were discussed in detail and presented in graphical form. The patients were analyzed in two groups: one treated with only anti-tuberculosis drugs, and the other with the addition of corticosteroids to the treatment. As a result, it was concluded that cases in which steroids were combined with anti-tuberculosis drugs yielded more satisfactory and recommendable results.
Benign Gastrik Ülserin Malign Ülserden Ayırt Edilmesi ve Medikal Tedavi Özellikleri
Distinguishing Benign from Malignant Gastric Ulcers and Medical Treatment Features
Yazar: Sipahi, Nihat
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; gastric,ulcer,malignant ; gastrik,ülser,malign

Klinikte gastrik ülserin maliğn ülserden ayırtıcı tanısında kullanılan metodların değerlerini tartıştık. Röntgen, gastroskopi, 3haftalık tecrübe tedavisinden alınan sonuçlar ile bir gastrik ülserinbeniğn veya maliğn olup olmadığı hakkında büyük bir kesinliklekonuşmak kabildir. Ülser kapandığı halde daha sonra kanser ülseri olabildiği ispatlanmıştır. Gastrik peptik ülserin istirahat diyet,«ntikolinerjik ve antiasit tedavisi ile iyileşebildiği bir daha gösterildi.

The Value of methods used in clinical differantial diagnosis between gastric ulcer and malignant ulcer were discused. It is possibleto conclude with a great probability following three weeks trial treatment, X ray studies and gastroscopie that a gastric ulcer is beningn or malignant. It has also proved that an ulcer can be malignant even after or complete healing. The conclusion was againagastric peptic ulcer could healt by means of diet, resting, anticolonergic and antiacide threhapy.
Protein-Kalori Malnütrisyonlu Süt Çocuklarında Çeşitli Biyokimyasal Değişiklikler ve Tedavi Sonuçları
Biochemical Changes and Treatment Outcomes in Infants with Protein-Calorie Malnutrition
Yazar: Turhanoğlu, İlksen
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Infant and Child Health ; Bebek ve Çocuk Sağlığı ; infant,biyokimya,malnütrisyon ; infant,biyokimya,malnütrisyon

Bu çalışma, ülkemizde çocuk sağlığını tehdit eden önemli bir problem olan Protein-Kalori Malnütrisyonunu (P.K.M.) biyokimyasal yönleriyle değerlendirmektedir. Yaşları 4–18 ay arasında değişen 23 bebek 30 gün boyunca gözlem altına alınmış ve karaciğer fonksiyonları, serum elektrolitleri, kan proteinleri, glikoz ve diğer metabolik parametreler takip edilmiştir. Bebekler yaşlarına göre iki gruba ayrılarak (0–6 ay ve 7–18 ay) değerlendirilmiş, testler 10’ar günlük aralarla dört kez tekrarlanmıştır. Albümin ve transaminaz (SGOT, SGPT) düzeylerinde normalden sapmalar gözlenmiş; özellikle SGOT düzeyleri tedavi sonunda dahi yüksek bulunmuştur. Diğer biyokimyasal parametrelerde anlamlı fark saptanmamıştır. 30 günlük standart beslenme ile bazı bozukluklar düzelmekle birlikte, rehabilitasyon süresi için daha yoğun beslenme protokollerinin değerlendirilmesi önerilmektedir.

This study evaluates biochemical aspects of Protein-Calorie Malnutrition (P.C.M.), a major health threat to children in Türkiye. Twenty-three infants aged 4–18 months were monitored for 30 days, and liver functions, serum electrolytes, blood proteins, glucose, and other metabolic parameters were analyzed. Patients were divided into two age-based groups (0–6 months and 7–18 months), with tests conducted four times at 10-day intervals. Significant deviations from normal were observed in albumin and transaminase (SGOT, SGPT) levels—especially SGOT remained elevated at the end of the observation period. Other biochemical parameters showed no significant changes. While improvements were noted with standard nutrition over 30 days, more intensive feeding strategies may be needed to accelerate rehabilitation.