hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ACİL SERVİS HEMŞİRELERİNİN BİYOTERÖRİZM KONUSUNDAKİ BİLGİ VE GÖRÜŞLERİ
Emergency Service Nurses’ Knowledge and Opinions About Bioterrorism
Yazar: Sarıtaş, Seyhan Çıtlık; Kızıl, Ali Bilgehan; Sarıtaş, Serdar
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Emergency service, Nurses, Bioterrorism. ; Acil servis, Hemşire, Biyoterörizm.

Amaç: Bu araştırmanın amacı acil servis hemşirelerinin biyoterörizm konusundaki bilgi ve görüşlerini belirlemekti.Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı olarak yapılan araştırma, Kahramanmaraş Necip Fazıl Şe- hir Hastanesi ve ek hizmet binalarının acil servislerinde yapılmıştır. Araştırmanın evreni- ni; Kahramanmaraş Necip Fazıl Şehir Hastanesi ve ek hizmet binalarının acil servislerinde çalışan hemşireler oluşturmuştur. Örneklem seçiminde herhangi bir örnekleme yöntemi kullanılmadan 109 hemşirenin tamamı araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Verile- rin toplanmasında araştırmacı tarafından oluşturulan hemşire tanıtım formu, hemşire biyoterörizm bilgi ve görüş formu kullanılmıştır. Veriler tanımlayıcı istatistik ile değerlen- dirilmiştir.Bulgular: Hemşirelerin %57.8’i biyoterörizm kavramını bildiği, bu konuda acil servis hemşirelerine eğitim verilmesi gerektiğini, ülkemizin biyoterörizm konusunda riskli bir konumda bulunduğunu, ülkemizin biyoterörizm tehlikesi yaşadığını, biyoterörizmle mü- cadelede acil servis çalışanlarının rol ve sorumluluğu olduğunu, biyoterörizm saldırısı için çalışma yapan ülkeler olduğunu düşündüklerini ve bu ülkeler için diğer dünya ülkele- rinin önlem alması gerektiği saptanmıştır.Sonuç: Bu sonuçlar acil servis hemşirelerine düzenli olarak eğitim yapılması gerektiğini göstermiştir.

Objective: The aim of this study is to determine the knowledge and opinions of service nurses about bioterrorism.Material and Methods:  This study was conducted in the emergency units of Kahramanmaraş Necip Fazıl City Hospital as a descriptive work and it focuses on opinions of the nurses working in Kahramanmaraş Necip Fazıl City Hospital. All of 109 nurses employed constitute the sampling group and no specific sampling method was used. When gathering the information, the researcher used a form for general information for nurses, and a form of information and opinion for nurse bioterrorism. The information obtained was evaluated through descriptive statistics.Results: The following results were obtained: 57.8% of the nurses know the concept of bioterrorism, they believe they should be trained on this matter, there is a risk for bioterrorism in our country, emergency staff have roles and responsibilities for the struggle against bioterrorism, some countries work on bioterrorism attacks and this should be prevented.Conclusion: These results indicate that emergency nurses should be regularly trained on this matter.
İŞTAHSIZLIĞI OLAN ÇOCUKLARDA DEMİR EKSİKLİĞİ ANEMİSİ SIKLIĞI
Prevalence of Iron Deficiency Anaemia in Children with Poor Appetite
Yazar: Küçük, Öznur; Göçmen, Ayşe Yeşim; Biçer, Suat
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Anemia, Iron-deficiency, Appetite, Ferritins ; Anemi, Demir-eksikligi, İştah, Ferritin

Amaç: Çocuklarda hem psikomotor hem de zihinsel fonksiyonlarda bozulmaya sebep olabilen demir eksikliği anemisinin iştahsız çocuklardaki sıklığını araştırılması planlandı.Yöntemler: İştahsızlık sebebiyle getirilen çocukların tam kan sayımı ve ferritin değerleri geriye dönük olarak incelendi. Yaş grubuna uygun hemoglobin değeri -2 SD altında ve ferritin düzeyi 12 ng/ml altında olan vakalar demir eksikliği anemisi olarak kabul edildi.Bulgular: Yaşları 6 ay ile 17 yaş arasında 428 çocuk değerlendirildi. Çocukların 202’si (%47,2) erkek ve 226’sı (%52,8) kızdı. Çocuklar yaşlarına göre 4 grupta incelendi: 1) 6 ay-2 yaş (n=193), 2) 3-6 yaş (n=142), 3) 7-11 yaş (n=67) ve 4) 12-17 yaş (n=26). Çocuklar ferritin değerlerine göre 3 gruba ayrıldı: Grup 1: ≥12 ng/ml (n=299), Grup 2: 6-12 ng/ml arasında (n=95) ve Grup 3: ≤6 ng/ml (n=34). Ferritin değeri ≤12 ng/ml olan çocuklarda demir eksikliği anemisi oranı %30,1 olarak bulundu. Yaş grupları ve cinsiyet ile anemi sıklığı arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı değildi (p≥0,05).Sonuç: Demir eksikliği anemisi çocuklarda her yaşta sık görülebilen bir beslenme soru- nudur. İştahsızlığı olan çocuklarda demir eksikliği varlığı araştırılmalıdır.

Objective: Investigation of the prevalence of iron deficiency anaemia in children with poor appetite which may lead to impaired mental and psychomotor functions was planned.Methods: Total blood count and ferritin values were retrospectively analyzed in children brought for examination because of loss of appetite. Hemoglobin levels below -2 SD for each age group and ferritin levels below 12 ng / ml were considered as iron deficiency anemia.Results: 428 children aged between 6 months and 17 years were evaluated. 202 children (47.2%) were male and 226 (52.8%) were female. Children were evaluated in four groups as: 1) ages between 6 months-2 years (n = 193), 2) 3-6 years (n = 142), 3) 7-11 years (n = 67) and 4) 12-17 years (n = 26). Children were divided into 3 groups according to their ferritin values: Group 1: ≥ 12 ng/ml (n =299), Group 2: between 6-12 ng / ml (n = 95) and Group 3: ≤ 6 ng/ml (n = 34). Iron deficiency anemia ratio was found to be 30.1% in children with ferritin levels ≤ 12 ng / ml. The relationship between anemia prevalence and age groups or gender was not statistically significant (p>0.05).Conclusion: Iron deficiency anemia is a common nutritional problem in children at every age. The presence of appetite loss should be investigated in children with iron deficiency.
DİABETES MELLİTUS\'UN TIBBİ BESLENME TEDAVİSİNE FARKLI BİR BAKIŞ: GLİSEMİK İNDEKS Mİ, GLİSEMİK YÜK MÜ DAHA ETKİNDİR?
A Different Overview of the Medical Nutritional Therapy of Diabetes Mellitus: Glycemic Index or Glycemic Load, Which is More Effective in the Planning of the Dietary Therapy?
Yazar: Akbulut, Gamze; Eşingen, Seçil Ünal; Bingöl, Fatma Nur; Bayraktar, Aslı
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Diabetes mellitus, Glycemic index, Diet ; Diyabetes Mellitus, Glisemik indeks, Diyet

Modern yaşam, beslenme alışkanlıklarını değiştirerek yüksek karbonhidratlı yiyecek tü- ketimine ve diyabet gibi kronik hastalıklara yakalanma riskinde artışa neden olmaktadır. Diyetle karbonhidrat alımı, glisemik kontrole en fazla etki eden diyetsel faktördür. Diyabe- tik bireylerle yapılan birçok çalışma, düşük glisemik indeksli diyetlerin kısa süreli glisemik kontrolün sağlanmasında yararlı olduğunu göstermektedir. Yapılan son çalışmalarda ise glisemik indeksin yanında glisemik yükün de değerlendirilmesi gerektiği vurgulanmakta- dır. Çalışmaların bir kısmı glisemik indeksin diyabet üzerindeki olumlu etkisini gösterirken, bir kısmı da glisemik yükün de değerlendirmeye katılması gerektiği sonucuna ulaşmıştır. Tüm bu veriler ışığında; glisemik indeks, glisemik yük ve diyabet arasındaki ilişki ile ilgili daha fazla çalışma yapılması gerektiği düşünülmektedir.

Modern life has changed individuals’ dietary habits and causes to rely more on the consumption of high starchy (carbohydrate) foods leading to increased risk of chronic diseases such as Diabetes Mellitus. The highest impact factor in the dietary intake of carbohydrates is glycemic control. Many studies conducted on diabetic subjects showed that low glycemic index diets are effective for short term of glycemic control. Recent studies, on the other hand, suggest that glycemic load should also be evaluated along with glycemic index. Some studies put forward positive impacts of glycemic index on diabetes mellitus while some others emphasise the need to consider glycemic load as well. Within the scope of all this data, it is concluded that more studies are needed to further elaborate on the relation between glycemic index, glycemic load and diabetes mellitus.
AKUT PULMONER EMBOLİ TEDAVİSİNDE PERKÜTAN GİRİŞİMSEL TEKNİKLERE GÜNCEL YAKLAŞIM
Current Approach to Percutaneous Interventional Techniques in the Treatment of Acute Pulmonary Embolism
Yazar: Taşolar, Hakan; Taşolar, Sevgi; Pekdemir, Hasan
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Pulmonary embolism, Thrombosis, Embolectomy. ; Pulmoner emboli, Trombüs, Embolektomi.

Akut pulmoner emboli (PE) pulmoner arter ve/veya dallarının trombüsle tıkanması so- nucu gelişen klinik olarak acil bir durumdur. Klinik şiddeti asemptomatik olmaktan, şok ve ani ölüme kadar uzanan yüksek mortaliteye sahip bir hastalıktır. Akut PE’de teda- vi medikal ve embolektomi (cerrahi ya da kateterle) olmak üzere iki ana başlık altında toplanmaktadır. Trombolizin mutlak kontrendike olduğu ya da başarısızlıkla sonuçlandığı yüksek riskli PE hastalarında cerrahi embolektomi veya katater ile girişimsel tedavi uygu- lanması tavsiye edilmektedir. Kateter temelli girişimlerin amacı ise hızlıca pulmoner ar- ter basıncını, sağ ventrikül yüklenmesini ve pulmoner vaskuler direnci azaltmak, sistemik perfüzyonu artırmak ve sağ ventrikül fonksiyonlarını düzeltmektir.

Acute pulmonary embolism (PE) which develops as a result of obstruction of pulmonary artery and/or branches with thrombus is a clinically urgent condition. It is a disease of which clinical severity ranging from being asymptomatic to shock and sudden death and has a high mortality. Treatment of acute PE is collected under two main categories as medical therapy and embolectomy (surgical or catheter). Application of the surgical embolectomy or catheter interventional therapy are recommended in patients with high-risk PE when thrombolytic therapy has absolute contraindication or failed. Purposes of catheter-based interventions are to quickly reduce the pulmonary artery and right ventricle pressure and pulmonary vascular resistance, to increase systemic perfusion and to improve function of the right ventricle.
YÜZ BÖLGESİNDE YERLEŞMİŞ İKİ TİNEA İNKOGNİTO OLGUSU
Two Cases of Tinea Incognito with Facial Localization
Yazar: Özel, Emine Çölgeçen; Kader, Çiğdem; Balcı, Mehmet; Erbay, Ayşe
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Tinea, Glukokortikoidler, Dermatit ; Tinea, Glucocorticoids, Dermatitis

Tinea inkognito yanlış tanı alıp, sistemik ya da topikal kortikosteroid uygulanmış, der- matofit infeksiyonları için kullanılan bir terimdir. Olgularımızda dermatofit infeksiyonu yüz bölgesinde yerleşmişti. Steroid kullanma hikayeleri pozitifti. Mikroskopik bakılarında mantara ait hifa ve sporlar gözlendi. Uyguladığımız sistemik ve topikal antimikotik teda- viye iyi yanıt verdi. Sonuç olarak, tinea inkognito nadir görülen bir tablo olmayıp ampirik uygulanan steroid tedavileri nedeniyle farklı klinik şekillerde görülebilir. Bu nedenle ati- pik, eritemli ve pullanan plakları olan olgularda dermatofitoz varlığının akılda tutulması gerektiği ve uygun antifungal tedavi ile iyileşme sağlanabileceği unutulmamalıdır.

Tinea incognito is used to describe dermatophyte infections that diagnosed incorrectly and treated with topical or systemic corticosteroids. Two patients with dermatophyte infections in facial ocalization are presented. They had a history of treatment with steroids. Microscobic examination revealed hyphae and spores. The patients responded to topical and systemic antimicotic treatment. As a result, tinea incognito is not a rare clinical entity and can be presented with different clinical forms due to ampirical steroid treatments. Thus, in the cases of atypical, erythematous and scaly plaques, it should not be forgetten that the existence of dermatophytosis should be kept in mind and recovery can be achieved with appropriate antifungal therapy.
DİZ ÇEVRESİ ONARIMI İÇİN AKILDA BULUNDURULMASI GEREKEN BİR ALTERNATİF: PROKSİMAL TABANLI SAFEN FLEP
An Alternate Flap to Keep in Mind to Repair Soft Tissue Defects Around  the Knee: Proximally- Based Saphenous Flap
Yazar: Eren, Fikret; Öksüz, Sinan; Melikoğlu, Cenk; Aysal, Bilge Kağan; Ülkür, Ersin
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Patella, Soft tissue injuries, Surgical flaps ; Patella, Yumuşak doku travmaları, Cerrahi flepler

Alt ekstremitenin orta 1/3 bölümündeki doku eksikliklerinin lokal onarım seçenekleri nispeten sınırlıdır. Bu bölgenin rekonstrüksiyonunda lokal seçenekler arasında bulunan safen flep, son dönemlerde ters akımlı olarak daha da popüler olmuş ve alt eksremite distalinde kullanım alanı bulmuştur. Alt ekstremitede diz çevresi yumuşak doku defekt- lerinin onarımı için proksimal tabanlı safen flep fonksiyonel herhangi bir kayba neden olmadan kolaylıkla uygulanabilecek uygun bir alternatif olarak ön plana çıkmaktadır.

Local soft tissue reconstruction options of middle third of the lower extremity are relatively limited. The saphenous flap that is an option for this region of lower extremity is more popular in recent years as a reverse flow and has used for the distal part of the lower extremity. For the reconstruction of soft tissue defects around the knee proximally- based saphenousflap can easily be applied without causing any loss of function and seems to be a suitable alternative.
PRİMER SANTRAL SİNİR SİSTEMİ LENFOMASI: ÜÇ OLGU SUNUMU
Primary Central Nervous System Lymphoma: Report of Three Cases
Yazar: Cihan, Yasemin Benderli
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Central nervous system diseases, Lymphoma, Non-Hodgkin, Radiotherapy ; Santral sinir sistemi hastalıkları, Lenfoma, Non-Hodgkin, Radyote- rapi

Primer santral sinir sistemi lenfoması (PSSSL), santral sinir sisteminde ortaya çıkan eks- tra nodal bir non-Hodgkin lenfoma (NHL) türüdür. Son yıllarda görülme sıklığı giderek artmaktadır. Tüm beyin tümörlerinin yaklaşık %5’ini, lenfomaların %1’ini oluşturmakta- dır. Tipik olarak yaşlı hastalığı olup, erkeklerde insidansı fazladır. PSSSL’ında radyoterapi (RT) sık uygulanmakta olup, tüm beyin ışınlaması (30–40 Gy) ve primer tümöre yönelik (10–20 Gy) lokal boost uygulaması, klinik ve radyolojik cevap oranını artırmaktadır. Sade- ce cerrahi uygulanan olgularda rekürrens riski daha yüksek olup, cerrahiye radyoterapi eklenen olgularda sağ kalım 12–18 ay iken kemoterapi ile birlikte kombine tedavi metod- ların uygulanması sağ kalım 37-60 aya kadar uzamaktadır. Bu yazıda kliniğimizde tedavi ettiğimiz üç olgu literatür eşliğinde tartışılarak sunuldu.

Primary central nervous system (PCNS) lymphoma is defined as the lymphoma effecting only spinal axis and cranium without systemic symptoms. PCNS Non-Hodgkin’s lymphoma is representing 5 % of all primary brain tumors and occurring more frequently in the last years. It occurs frequently in patients with sporadic or acquired immunodeficiency syndromes, which traditionally have been treated with radiotherapy. For nonimmunosupression patients, whole brain Gray irradiation (30 to 40 Gy) with a 10–20 Gy local boost to the primary tumor is suggested. Whole-brain radiation therapy with a median survival of 12-18 months was regarded standard chemotherapy introduced combined modality treatment increasing median survival to 37-60 months. The clinical radiographic, pathologic features and prognosis of these rare cases are discussed.
HEMODİYALİZE CEVAP VERMEYEN LİTYUM ZEHİRLENMESİ: OLGU SUNUMU
Lithium Intoxication Unresponsive to Hemodialysis: Case Report
Yazar: Yolcu, Sadiye; Örs, Ayşe
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Lithium, Poisoning, Emergency medicine ; Lityum, Zehirlenme, Acil tıp

Lityum depresyon, bipolar hastalıkların tedavi ve profilaksisinde kullanılmaktadır. Tedavi aralığı dardır ve yan etki görülmesi yüksek doz kullanımlarla sınırlı değildir. Lityum zehir- lenmeleri yaşamı tehdit eden durumlar ortaya çıkarabildiği gibi dirençli kognitif ve nö- rolojik bozukluklara da yol açabilir. Biz suisid amaçlı yüksek doz lityum alarak acil servise getirilen fakat diyalize rağmen kaybedilen hastayı sunmayı amaçladık.

Lithium has been used in the prophylaxis and treatment of depression and bipolar disorder for years. Lithium has a narrow therapeutic range, and several well characterized adverse effects limit the potential usefulness of higher doses. Lithium toxicity may be life threatening, or result in persistent cognitive and neurological impairment. We aimed to present a patient admitted to the emergency department with high dose suicidal lithium intake and died although dialysis.
Talus Kubbesi Osteokondral Lezyonlarının Transmalleolar Mozaikplasti Tekniği İle Tedavisi
Treatment of Talar Dome Osteochondral Lesions Using Transmalleolar Mosaicplasty Technique
Yazar: Öztemür, Zekeriya; Bulut, Okay; Keskinbıçkı, Mehmet Vakıf; Öztürk, Hayati; Tezeren, Gündüz; Korkmaz, Murat
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Talus; Mosaicplasty; Talar dome lesions; Transmalleolar osteotomy ; Talus; Mozaikplasti, Talar kubbe lezyonları, Transmalleolar osteotomi.

Amaç: Mozaikplasti dizde olduğu gibi diğer eklemlerde de uygulanabilen etkili ve güvenli bir tekniktir. Sunulan çalışmanın amacı Bristol evre III -IV talar kubbe lezyonlarının transmalleolar osteotomi ile yapılan mozikplasti sonuçlarının değerlendirmektir.Hastalar ve Metod: Transmalleolar mozaikplasti işlemi yapılan sekiz erkek biri kadın toplam dokuz olgu çalışmaya alındı. Olguların yaş ortalamaları 38.6 yıldı (24-52 yıl). Olguların ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası; istirahat ağrısı, gece ağrısı, aktivite ağrıları görsel analog skala (VAS 1-10) ile 1-4 arası memnuniyet skoru (4: mükemmel, 3: çok iyi, 2: iyi, 1 kötü), ve ameliyat sonrası eski işine veya spora dönüşü (1-3) değerlendirildi.Bulgular: Olguların ortalama 21.8 ay (3 - 42 ay) takip süresi sonunda; ameliyat öncesi ve sonrası ortalama istirahat ağrısı, gece ağrısı ve aktivite ağrıları arasındaki fark anlamlı bulundu. Olguların hepsinde memnuniyet skoru mükemmel ya da çok iyiydi.Sonuç: Transmalleolar teknikle mozaikplasti işlemi evre III -IV. lezyonlar için etkili ve güvenli bir tedavi yöntemidir.

Objective: Mosaicplasty is an effective and safe technique which can be applied to other joints as well as knee. The aim of the study was to evaluate the results of mosaicplasty performed with transmalleolar osteotomy in patients with talar dome lesions of Bristol stage III-IV.Patients and Methods: One female and eight male patients (nine cases in total) who were operated using transmalleolar mosaicplasty were included. Average age was 38.6 years (24-52 years). Preoperative and postoperative rest pain, night pain, and activity pain were evaluated via Visual Analog Scale (VAS 1-10); satisfaction score (1-4 ) and returning back to job or sports activity after operation (1-3) were assessed.Results: At the end of averagely 21.8 month (3-42 months) of follow-up period, differences between average preoperative and postoperative rest pain, night pain and activity pain (P values were p=0.007, p=0.043, and p=0.006 respectively) were found to be significant. Satisfaction score was excellent or very well for all cases. Conclusion: Mosaicplasty procedure with transmalleolar technique is an effective and safe treatment method for stage III-IV lesions.
Toraks Travmalı 195 Olgunun Retrospektif Değerlendirilmesi
Retrospective Analizis sof 195 Cases With Thoracic Trauma
Yazar: Sarıçam, Murat; Metin, Bayram; Kaya, Serkan; Tözüm, Halil
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Thorax, Chest trauma, Tube thoracostomy, Thoracotomy ; Toraks, Göğüs travması, Tüp torakostomi, Torakotomi

Amaç: Çalışmanın amacı toraks travmasına uğramış hastalardan edindiğimiz deneyimin paylaşılması ve elde ettiğimiz verilerin literatür ile karşılaştırılmasıdır.Gereç ve Yöntem: Ocak 2010 ve Ağustos 2012 tarihleri arasında toraks travması sonrası acil servise başvuran 195 hasta yaş, cinsiyet, travma şekli, yapılan tedavi biçimi ve hasta­nede kalış süreleri açısından retrospektif olarak incelendi.Bulgular: İncelenen olguların 39’u (%20) kadın, 156’sı (%80) erkekti. Yaş ortalaması 40,2 yaş (3-93 yaş) olarak saptandı. Künt göğüs travması sonrası başvuran hastaların sayısı 139 (%71,2) iken hastaların 56’sında (%29,8) etken penetran yaralanma idi. En sık sap­tanan toraks yaralanması kot fraktürü (%47,1) olarak belirlendi. 41 hastada (%21) eşlik eden yaralanma saptandı ve bunların 23’ü ekstremite (%56), 16’sı kafa (%39) ve 2’si kar­diak (%5) yaralanma olarak hesaplandı. Yaralanma biçimine bağlı olarak 89 hasta (%45,6) konservatif tedavi ile takip edilirken 80 hastaya (%41) tüp torakostomi, 7 hastaya(%3,6) torakoskopi ve 19 hastaya (%9,8) torakotomi ameliyatları uygulandı. Mortalite oranı %2 (n=4) olarak hesaplandı.Sonuç: Toraks travmalarında saptanan yüksek mortalite oranı ancak doğru ve hızlı biçim­de yapılan tanı ve tedavi ile azaltılabilir.

Background: The aim of this study is to share the experience we gained in the patients with thoracic trauma and to compare our data with the literature.Material And Method: One hundred and ninety-five patients who were presented to emergency unit with chest trauma between January 2010 and August 2012 were analy­sed retrospectively by age, gender, type of trauma, method of treatment and time of hospital stay.Results: Thirty-nine (20%) patients were female an one hundred and fifty-five (80%) patients were male. The mean of the patients’ ages was 40,2 (3-93 years). 139 (71,2%) patients had blunt and 56 (29,8%) patients had penetrating chest trauma. The most seen thoracic injury was rib fracture (47,1%). Accompanying traumas were observed in 41 (21%) patients and they were in extremity in 23 (56%), head in 16 (39%) and heart in 2 (5%) cases. In relation with the type of injury, 89 (45,6%) patients were conservatively treated while 80 (41%) patients were treated with tube thoracostomy while thoracoscopy was performed on 7 (%3,6) and thoracotomy on 19 (9,8%) patients. The mortality rate was calculated as 2% (n=4).Conclusion: The high rate of mortality recognised in thoracic trauma can be reduced by true and fast decisions in diagnosis and treatment of the patients.