hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Gıda Amaçlı Sellooligosakkaritlerin Hazırlanması ve Saflaştırılması 1
Preparation and Separation of Food Grade Cellooligosaccharides
Yazar: Akpınar, Özlem; Penner, Michael H.
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: cellulose cellooligosaccharid non digestible oligosaccharides functional food chromatography ; selüloz sellooligosakkarit sindirilmeyen oligosakkaritler fonksiyonel gıdalar kromatografi

Bu araştırmada sellooligosakkaritlerin selüloz sabit fazı ile ayrıştırılması çalışılmıştır. Bu çalışmanın motivasyonu ise gıdalarda sellooligosakkaritlerin fonksiyonel sindirilmeyen oligosakkaritler olarak kullanımıdır. Burda selüloz sabit fazı kullanarak sellooligosakkaritlerin etanol-su hareketli fazı ile ayrıştırılmasına bakılmıştır. Selüloz ve sellooligosakkaritlerin etanol-su karışımında interaksiyonu ve selülozdan elusyon sırası polimerizasyon derecesi ile orantılıdır yani uzun sellooligosakkaritler daha az çözünebilirliğe ve uzun alınkonma süresine sahiptir. Mikrokristal selüloz sabit faz olarak kullanılabileceği bu çalışmada gösterilmiştir. Sonuçlar sellotetroz ve sellopentozun %20 ethanolu hareketli faz olarak kullanılmasıyla oludukça saf bir formda elde edilebileceği gösterilmiştir.

The chromatographic separation of cellooligosaccharides using cellulose as a stationary phase was studied. The driving force of the work is the current interest in using cellooligosaccharides as functional non- digestible oligosaccharides in foods. The studies presented here illustrate the potential of using ethanol-water mobile phases in conjunction with cellulose stationary phases for cellooligosaccharide fractionation. The interaction between cellulose and cellooligosaccharide in ethanol-water mixtures and their elution order from cellulose-based columns using ethanol-water mobile phases were shown to be in line with their degree of polymerization (DP); the higher DP cellooligosaccharides being less soluble and having longer retention times. Microcrystalline cellulose was shown to work as chromatographic stationary phases. The results demonstrated that cellotetraose and cellopenlaose could be obtained in relatively pure form using a cellulose stationary phase with a 20% ethanol mobile phase at room temperature.
Türkiye Yemeklik Tane Baklagiller Üretiminde Verim ve Fiyat Riski
Yield and Price Risk in the Production of Bean, Chickpea and Lentil, Turkey
Yazar: Gündüz, Orhan; Esengün, Kemal
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Yield and Price Risk  Variation Measurement Bean  Chickpea  Lentil ; Verim ve Fiyat Riski Değişim Ölçüleri Fasulye Nohut Mercimek

Bu çalışmada fasulye, nohut ve mercimek’in verim ve fiyat riski “Değişim Ölçüleri” ve “Tesadüfi Değişim Ölçüleri” kullanılarak analiz edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 1985- 2002 dönemini kapsayan veriler kullanılmıştır. Uygun trend denklemlerinin belirlenmesinde “Birikimli Tahmin Hatası” yönteminden yararlanılmıştır. Her bir seri için değişim katsayısı ve tesadüfi değişim katsayıları hesaplanmış ve yorumlanmıştır. Araştırma sonuçları ürün fiyatlarındaki değişimin, verimden daha fazla olduğunu göstermiştir. Üreticilerin ürün çeşitlemesi ve örgütlenme yoluna giderek risklerden sakınabilecekleri ortaya konmuştur.

The main objective of this study was to analyze the yield and price risk of bean, chickpea, and lentil by using “Variation Measurement” and “Random Variation Measurement” methods. Research data covered 1985-2002 periods. In order to determine a suitable trend equation, Cumulative Sum of Forecast Error Method was used. For each trend, variation and random variation coefficients were calculated. Research results showed that the price variation was higher than that of the yield. The price and yield variation might decrease by implementing product diversification and/or having producers’ cooperation.
Harran Ovası Koşullarında Buharlaşma Kabından Faydalanılarak Damla Sulama Sistemiyle Sulanan Domates Bitkisinde Sulama Programının Belirlenmesi
Determination of Irrigation Scheduling of Drip Irrigated Tomato Using Pan- Evaporation in Harran Plain
Yazar: Kırnak, Halil; Kaya, Cengiz
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Tomato Drip irrigation Yield Class-A pan evaporation Irrigation interval ; Domates damla sulama verim A sınıfı buharlaşma kabı Sulama aralığı

Bu çalışma, damla sulama sistemiyle sulanan domates bitkisinde iki farklı sulama aralığı ve sulama suyu miktarının verim ve gelişim faktörlerine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Sulama suyu miktarının belirlenmesinde buharlaşma kabı kullanılmıştır. Çalışmada iki sulama aralığı (I¡=4 ve l2= 8 gün) ve açık su yüzeyi buharlaşmasına dayandırılan üç su düzeyi (kep, = 1.00, kcp2 = 0.80 ve kcp3 = 0.60) uygulanmıştır. Konulara ilşkin ortalama mevsimlik sulama suyu, bitki su tüketimi ve verim sırasıyla 465-920 mm, 495-1150 mm ve 53.1-112.5 ton ha&apos;1 değerleri arasmda değişmiştir. Araştırma sonuçları, Harran ovası koşullarında domates bitkisinin 4 gün aralıklarla ve buharlaşma kabı katasyısmın 0.80’i alınarak sulanabilineceğini göstermiştir. Konulara verilen sulama suyu ve bitki su tüketimine bağlı olarak bitki büyüme parametrelerinde (bitki boyu, taç genişliği ve gövde çapı), kuru madde miktarı ve nisbi yaprak su içeriğinde önemli değişimler gözlenmiştir.

This study was conducted to determine the amount of irrigation water and two irrigation intervals on the yield and growth of tomato irrigated by drip method. The amount of irrigation water applied was based on cumulative evaporation from a screened class-A pan. The irrigation treatments consisted of two different irrigation intervals (I] = 4 and I2 = 8 days), and three pan coefficients (kcpi= 1.00, kcp2 = 0.80, kcp3= 0.60). The seasonal irrigation water varied from 465 to 920 mm; the seasonal ET ranged from 495 to 1150 mm; and yield of tomato varied fiom 53.1 to 112.5 ton ha"  based on treatments used. According to the results, it was concluded that tomato could be irrigated at 4-day irrigation intervals and the irrigation water amount might be computed by 0.80 of class-A-pan cumulative evaporation.
Basınç Dengeleyicili Bir Damlatıcının Genel Özellikleri ile Basınç Dengeleyicili Damlatıcıların Geleneksel Damlatıcılara göre Avantaj ve Dezavantajları
General Properties of a Self-Regulated Dripper with Advantages and Disadvantages of Self-Regulated Drippers with respect to Conventional Drippers
Yazar: Öztekin, Tekin
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Self-regulated dripper pressure compensating dripper drip irrigation ; Basınç dengeleyicili damlatıcı  damla sulama

Bu makale ile basınç dengeleyicili bir damlatıcının parametrik, hidrolik ve yapısal özellikleri ile basınç dengeleyicili damlatıcıların normal damlatıcılara göre avantaj ve dezavantajları hakkında bilgi verilmiştir. Makalede, yapısal ve hidrolik özelliklerin anlatımında boru içine geçik basınç dengeleyicili bir damlatıcı dikkate alınmıştır. Yine basınç dengeleyicili damlatıcıların, geleneksel damlatıcılara göre farklı basınç koşullarında, basınç-debi değerleri göz önüne alınarak avantajları ve dezavantajları sıralanmıştır. Bu işlem için ise üretimi İsrail&apos;de yapılmış beş adet basınç dengeleyicili ve dengeleyicisiz damlatıcının İsrail’deki Rupin Enstitüsü hidrolik laboratuvarında yapılan test sonuçlan kullanılmıştır.

In this paper, information about parametric, structural and hydraulic properties of a self-regulated (self-compensated) dripper, and advantages and disadvantages of self-regulated drippers with respect to conventional (unregulated) drippers were given. A self-regulated, in-line type dripper for describing structural and hydraulic properties was considered. In addition, the advantages and disadvantages of selfregulated drippers with respect to conventional drippers were given by considering pressure-flowrate relations for different pressure conditions. For this consideration, test results of five self-regulated and unregulated drippers produced in Israel were compared. These tests were made at R.upin Institute hydraulic laboratory in Israel.
Samsun İlinde Çeltik Tarımının Durumu ve Üretimi Artırmak İçin Öneriler
The Situation of Paddy Agriculture And Recommendations in Order To Increase Rice Production in Samsun Province
Yazar: Sezer, İsmail; Mut, Zeki
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Paddy rice production consumption Samsun yield ; Kelimeler: Çeltik pirinç üretim tüketim Samsun verim

Samsun ili, Türkiye çeltik ekiliş ve üretimi açısından Edirne ilinden sonra ikinci sırada gelmektedir. Samsun ili çeltik verimi yönünden Dünya ve Türkiye ortalamasının üzerindedir. Samsun ilinde, çeltik ekim alanını ve çeltik verimini artıracak olanaklar mevcuttur. Çeltik ekim alanını artıracak olanakların başında, arazi varlığı, su kaynakları, iklim, dekara çeltik verimi, fideleme çeltik üretimi, yetiştirilen diğer ürünler karşısında karlılık durumu gelmektedir. Pirinç piyasası incelendiğinde mevcut ekiliş alanının en az iki-üç kat artırılabileceği söylenebilir. Çeltikte birim alan verimini artırmak için ise, bazı ekolojik, sosyo - ekonomik, teknoloji, girdi kullanımı, yetiştiricilik ve pazarlamadan kaynaklanan sorunların giderilmesi ile dekara 639 kg olan verim, en az 700-800 kg’a çıkartılabilecektir.

Samsun province is in second rank after Edime province according to paddy sown area and production. Samsun province is over the average of the world and Turkey according to rice yiled. The facilities increasing the paddy sown area and paddy yield occur in Samsun province. These facilities can be agricultural areas, water resources, climate, paddy yield, paddy production by using transplanting system, profit comparing the other crops. It can be said that paddy sown areas can be increased 2-3 times at least by evaluating the rice marketing. The paddy yield, which is 639 kg da -1, can be increased 700-800 kg da by solving the ecological, socio-economical, technological, using input, agronomical and marketing problems in order to increase the yield per area.
Makarnalık buğday (Triticum turgidum ssp.durum Desf.) Islahında Başakta Tane Sayısının Seçim Kriteri Olarak Kullanılması
The Use of Number of Kernels per Spike as Selection Criteria in Durum Wheat (Triticum turgidum ssp.durum Desf.) Breeding
Yazar: Sakin, Mehmet Ali; Gökmen, Ahmet Yildirim Sabri
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: wheat genetic advance heritability selection mutation breeding ; makarnalık buğday genetik kazanç kalıtım derecesi seçim mutasyon ıslahı

Mutasyon ıslahı makarnalık buğdayda bazı kantitatif karakterlerin ıslahı için kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı mutagen uygulamasından sonra seçimle başakta tane sayısı için elde edilen varyasyonu belirlemek ve M2ve M3 kuşaklarında populasyon parametreleri üzerinde seçimin etkilerini ortaya koymaktır. Gediz-75 makarnalık buğday (Triticum turgidum ssp.durum Desf.) çeşidinin tohumlarına ön ıslatma yapılmaksızın % 0.1, % 0.2, % 0.3 ve % 0.4 EMS 8 saat süreyle 24 °C’de uygulanmıştır. Kaynak populasyonlar tesadüf olarak normal görünüşlü tek bitkilerin ve bunların yüksek başakta tane sayısına sahip olanlarının seçilmesiyle oluşturulmuştur. Seçilen bitkiler M3 kuşağı olarak yetiştirilmiştir. % 0.1, % 0.2 ve %  0.3 döl populasyonları kontrolle karşılaştırıldığı zaman daha yüksek başakta tane sayısı ortalamaları göstermiştir. Kuşaklardaki yüksek kabtım dereceleri seçime olan tepkinin ve devam eden varyasyonun bir kanıtıdır. M4 kuşağındaki yüksek genetik kazançlar sebebiyle seçimle daha yüksek başakta tane sayısına sahip bitkilerin elde edilmesi mümkündür. Başakta tane sayısı gibi kantitatif karakterleri etkileyen mutasyonların makarnalık buğday ıslahında kullanılması beklenilmektedir.

Mutation breeding has been used for improving some quantitative characters in durum wheat. The aim of this study were to; (i) determine the variation on the number of kernels per spike with selection after mutagen treatment, and (ii) find out effects of selection on population parameters in the M2and M3generations. Durum wheat (Triticum turgidum ssp.durum Desf.) variety ‘Gediz-75’ seeds without presoaking treated with 0.1 %, 0.2 %, 0.3 % and 0.4 % EMS for 8 hours at 24 °C and were washed for 6hours after treatment. Base populations were retained by randomly selecting normal appearing single plants and those with high number of kernels per spike. The selected plants were grown as the M3 generation. The 0.1, 0.2 and 03 % progeny populations exhibited higher number of kernels per spike means as compared to control. High heritability estimates in the generations were an indication of response to selection and of induced variation maintained. Due to the high genetic advances of populations in M4, obtaining plants with a higher number of kernels per spike by selection might be possible. Mutations affecting quantitative characters such as the number of kernels per spike are expected to be used in durum wheat breeding.
Balarısı (Apis mellifera L.)’nda Suni Oğulların Farklı Yaşlardaki Performanslarının Belirlenmesi Üzerinde Araştırmalar
Determining of The Performances in Different Ages of Artificial Swarms in Honey Bee
Yazar: Güler, Ahmet; Arslan, Servet
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Honeybee (Apis mellifera L.) Artificial Swarm Performances ; Balarısı {Apis mellifera L.) Suni oğul Performans

Farklı yıllarda satın alınan oğulların yine farklı yıllardaki koloni populasyonu gelişimleri, kuluçkalık çerçeve ile kuluçka alanı gelişimleri, bal verimleri, yaşama gücü oranları ve kışlama yetenekleri belirlenmiştir. Oğulların bir, iki ve üç yaş dönemindeki performansları arasında önemli düzeyde farklılıklar belirlenmiştir. Oğulların alındıkları ilk yıl (bir yaşında) yeterli düzeyde kuluçka etkinliği ve işçi arı kadrosu oluşturamadıkları ve verimli olamadıkları görülmüştür. 1997 yılında alınan&apos; oğulların bir. iki ve iiç yaşlarındaki (1997, 1998 ve 1999 yıllarında) ortalama bal verimleri sırasıyla 1.50±0.35. 35.92±3.27 ve 13.57±3.02 kg/koloni ve 1998 yılında alınan oğulların bir ve iki yaşlarındaki (1998 ve 1999 yıllarında) ortalama bal verimleri ise sırasıyla 00.00 ve 14.85±1.14 kg/kolöni olarak saptanmıştır. 1997-1998 kış sezonunda 1997 oğulları ile 1998-1999 kış sezonunda 1997 ve 1998 yıllı oğullarının kışlama etkinlikleri arasında önemli düzeyde farklılık belirlenmiş, 1998-99 kış sezonunda 1997 ve 1998 yılı oğullan arasında kışlama yeteneği açısından farklılık görülmemiştir.

In this study, colony population development, brood rearing activity, honey yield, survive ratio and wintering abilities of artificial swarm colonies taken in different years were investigated. It was found that there were significant differences between years in performance of swarms. Swarms couldn’t produce enough adult workers, brood rearing activity and honey yield in the first age. Honey yield of the swarm in  1997were 1.50±0.35, 35.92±3.27 and 13.57±3.02 kg/colony in the first, second and third ages (1997, 1998 and 1999), as the same honey yield of swarm taken in 1998 were 00.00±00.00 and 14.85±1.14 kg/colonies in the first and second age respectively. There were significant diferences between the swarms’ wintering abilities. The highest wintering ability observed in 1997-1998 season. There weren’t differences between the third and the second ages of swarms in 1998-1999 wintering season.
Yapağı Ağırlığı ile Bazı Azotlu Kan Bileşikleri Arasındaki İlişkiler
The Relationships Between FleeceWeight and Some Blood Nitrogenous Components
Yazar: Çimen, Murat; Karaalp, Musa
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Fleece weight blood nitrogenous components ; Yapağı ağırlığı kan azotlu bileşikleri

Karayaka ırkı 7-8 aylık yaştaki tekiz erkek toklularla yapılan denemede, yapağı ağırlıkları ile kanda üre-N’u, toplam protein, albumin, globulin, ürik asit, kreatin düzeyleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Kan üre-N’u, ürik asit, kreatinin; toplam protein, albumin, globulin değerleri ve yapağı ağırlıkları ortalaması sırasıyla 19.5, 0.96, 1.13 mg/dL; 8.12, 3.70, 4.39 g/dL ve 2.37 kg olarak bulunmuştur. Yapağı ağırlığı ile kandaki toplam protein, albumin, globulin, ürik asit ve kreatinin düzeyleri arasında bir ilişkiye rastlanmamıştır. Yapağı ağırlığı ile kan üre N’u arasında önemli bir ilişki (r=0.77) bulunmuştur (P

In this experiment, 7-8 months old Karayaka single male hoggets were used. The relationships between fleece weight and blood urea nitrogen , total protein, albumin, globulin, uric acid,keratin levels were investigated. Blood urea nitrogen, uric acid, creatinine; total protein, albumin globulin levels and the mean of fleece weights were found 19.5, 0.96, 1.13 mg/dL; 8.12, 3.70,4.39 g/dL and 2.37 kg respectively. There were no relationships fleece weight and blood total protein, albumin, globulin, uric acid, creatinine levels. The important relationship was found (r=0.77) between fleece weight and blood urea nitrogen (P
Farklı Bal Arısı (Apis melliferaL.) Genotiplerinin Tokat Koşullarında Kışlama Yetenekleri ve Petekli Bal Verimlerinin Belirlenmesi
Determining of the Wintering Ability and Honey Production of Different Honey Bees Genotypes in Tokat Conditions
Yazar: Arslan, Servet; Güler, Ahmet; Çam, Halit
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Honeybee Wintering ability Tokat Apis mellifera ; Bal arısı Kışlama yeteneği Tokat Apis mellifera

Tokat koşullarında kışlatılan altı değişik genotipteki (Tokat arısı, Muğla, Kamiyol, Kafkas-TKV, İtalyan ve Kafkas-Camili) bal arılarının serbest çiftleşmesi ile oluşan Fİ melezlerinin kışlama kabiliyetleriyle ilgili değerler sırasıyla % 61.59, 63.91, 64.86, 51.98, 57.85 ve 56.93 olarak, kışlama süresince gıda tüketimleri 5.63, 6.66, 5.53, 6.00, 5.22 ve 5.65 kg/koloni, ayrıca aynı genotiplerin petekli bal verimi 1. ve 2. yıl ayrı ayrı % olarak sırasıyla 9.45, 5.70, 17.65, 9.29, 15.48, ve 4.00; 43.78, 26.71, 53.36, 37.58, 34.13 ve 26.95 olarak belirlenmiştir. Genotip grupların kışlama yetenekleri ve kışlamadaki gıda tüketiminin varyasyonundaki etkisi istatistiki olarak önemsiz, petekli bal verimi ise önemli (P

Wintering ability of FI hybrids reared with random mating of six honeybee genotypes (Tokat and Muğla honeybees, Camiolan, Kafkas-TKV, Italian and Kafkas Camili) under Tokat conditions were investigated in this study. Rates of wintering abilities of these Fl-hybrids were 58.97, 63.99, 56.38, 41.66,57.85 and 48.41%, respectively. Food consumption of these hybrids during wintering period were 5.63,  6.66,5.53, 6.00, 5.22, and 5.65 kg/colony respectively. Honey production rates of them were 9.45. 5.70, 17.65, 9.29, 15.48, and4.00 % for first year , and 43.78, 26:71, 53.36, 37.58, 34.13 and 26.95 % for second year, respectively. Wintering ability and honey consumption in wintering of genotypic groups were not significant, but also were found statistically significant at honey yields.
Türkiye Hayvancılığının Mevcut Durumu
Animal Production in Turkey
Yazar: Sarıca, Şenay; Ulutaş, Zafer; Şahin, Aziz
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2004 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Animal production in the World and Turkey animal products problems of animal production ; Dünya ve Türkiye hayvancılığı hayvansal kökenli ürünler hayvancılığın sorunları

Türkiye’deki hayvancılık sektörü son yıllarda önemli derecede değişmiştir. Kanatlı hayvan sektöründe oldukça önemli iyileşmeler sağlanmış olmasına karşın, büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık sektörü benzer iyileşmeleri sağlayamamıştır. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık sektöründeki gerilemenin sebepleri, damızlık hayvan materyalinin ve kaliteli yem kaynaklarının eksikliği, hastalıklara karşı korumanın yetersizliği, hayvancılık işletmelerinin kapasitesinin küçük ve organize olmaması, alt yapı yetersizliği, çiftçilerin eğitim düzeyinin düşük olması, pazarlama ve finans yetersizliği vb.’dir. Bu makalede Türkiye’deki hayvancılığın ve hayvansal ürünleri mevcut durumları dünyayla ve Avrupa Birliği ülkeleriyle karşılaştırılmış ve Türkiye hayvancılığının sorunları ve çözümüne yönelik öneriler ele alınmıştır.

Animal sector in Turkey has changed considerably in the last few years. Although the most significant advancements have occurred in the poultry sector, the cattle and small ruminants sector could not achieve similar improvements. Reasons of the depression in the cattle and small ruminants sector are the lack of breeding animal materials and high quality feed sources, insufficient disease control, disorganized and small size of the animal farms, lack of infrastructure, poor education levels of agricultural workers, inadequate marketing and financing etc. In this paper, the levels of animal production and products in Turkey were compared with those observed in other regions of the world and European Union countries, and problems of the animal sector in Turkey and the strategies to their solutions were evaluated.
Tokat ve Yöresinde Patateste (,Solanım tuberosumL.) Bulunan Yabancı Ot Türleri, Yaygınlık ve Yoğunluklarının Belirlenmesi
Determination of Weed Flora, Ditribution and Density of Weed Species Occuring in Potato Fields in Tokat Province
Yazar: Bilgili, Ayşin; Kadıoğlu, İzzet
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2003 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Potato Weeds Weed density Weed survey ; Patates Yabancı otlar Yabancı ot yoğunluğu Sürvey

Bu çalışma, Tokat ve yöresinde yoğun ekiliş alanı bulunan patates tarlalarında sorun olan yabancı ot türlerini, yaygınlık ve yoğunluklarım belirlemek amacıyla 2001 yılında yürütülmüştür. Sürvey, Tokat Tarım İl Müdürlüğünden ekiliş alanları ile ilgili bilgiler alınarak bölümlü örnekleme yöntemine göre survey alanlarını temsil edebilecek toplam 51 tarlada Mayıs-Temmuz ayları arasında yürütülmüştür. Değerlendirmelerde yoğunluklar için tartılı ortalama, yaygınlıklar için ise aritmetik yüzde kullanılmıştır. Çalışma sonucunda; patetes tarlalarında 60 yabancı ot türü 67.61 bitki/m2 yoğunlukta bulunmuştur. Yoğun ve yaygın olarak bulunan yabancı ot türlerinden; Solarium nigrumL. (köpek üzümü), Chenopodium albumL. (sirken), Convolvulus arvensisL. (tarla sarmaşığı), Galium aparineL. (dil kanatan), Lolium perenneL. (İngiliz çimi) ve Amaranthus hybridusL. (melez horoz ibiği)’un Tokat’ta patates dikim alanlarında yabancı ot mücadelesine yön verecek türler olduğu kamana varılmıştır.

This study was conducted to determine the distribution and the density of weeds species which are problem on potato fields located in central Tokat and its districts in 2001. Survey was performed on the basis of divided sample method. Survey was conducted between May and July on 51 potatoes fields. In study of potato fields, total 60 weed species were determined and average number of weeds in m2 was determined as 67.61. The weed species with higher infestation rate and density were found in this study as follows; Solatium nigrumL. (black night shade), Chenopodium albumL. (green pigweed), Convolvulus ar\>ensisL. (field bindweed). Galium aparineL. (catchweed bedstraw), Lolium perenneL. (English rye grass) and Amaranthus hybridusL. (smooth pigweed), thus these weed species are needed to be taken into consideration for weed managament programs.