hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BATICILIĞIN ÖNDE GELEN SİMALARINDAN ABDULLAH CEVDET’İN TÜRK İNKILABINA BAKIŞI
Abdullah Cevdet, a Leading Figure of Westernism: His View of the Turkish Revolution
Yazar: Uçar, Ramazan
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Studies (Other) ; İslam Araştırmaları (Diğer) ; Sociology of Religion,Turkish Society,Westernisation,Abdullah Cevdet,Turkish Revolution ; Din sosyolojisi,Türk Toplumu,Batılılaşma,Abdullah Cevdet,Türk İnkılabı

Toplumların düşünsel açıdan en verimli dönemleri, hızlı sosyal değişimler yaşadığı süreçlere tekabül etmektedir. Türk Toplumu açısından Osmanlı Devleti’nin son zamanları da böyle bir dönemdir. Toplumun ve devletin kurumlarının kan kaybettiği bir dönemde birçok Türk aydını kendi düşünce dünyası çerçevesinde çözüm önerileri üretmiş ve bunu paylaşmıştır. Abdullah Cevdet de Batıcı akımın önde gelen bir temsilcisi olarak pek çok konuda düşüncelerini ifade etmiş, kendisi açısından topluma yol gösterici olmaya gayret etmiştir. Çalışma, özellikle Cumhuriyet rejimini Türk toplumu için kurtuluş reçetesi olarak gören Mustafa Kemal Atatürk ve gerçekleştirdiği inkılaplara dair Abdullah Cevdet’in değerlendirmelerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Söz konusu değerlendirmelerin üzerinden yaklaşık bir asır geçmiş olmasına rağmen günümüzde güncelliğini koruduğu ifade edilebilir. Çalışma, dokümantasyon yöntemiyle Abdullah Cevdet’in fikir ve düşüncelerini paylaştığı “İçtihad Dergisi” özelinde gerçekleştirilmiş; analiz, yorum ve değerlendirmelerde bulunulmuştur. Böylelikle Abdullah Cevdet’in Cumhuriyet inkılaplarının toplumsallaşmasına güçlü bir düşünsel destek verdiği sonucuna ulaşılmıştır.

The most intellectually productive periods of societies are those that correspond to periods of rapid social change.  For Turkish society, the last period of the Ottoman Empire was such a period. In a period when the society and the institutions of the state were bleeding, many Turkish intellectuals produced and shared solutions within the framework of their own world of thought. Abdullah Cevdet, as a prominent representative of the Westernist movement, expressed his thoughts on many issues and endeavoured to guide the society in his own way. This study aims to analyse Abdullah Cevdet's evaluations of Mustafa Kemal Atatürk and the reforms he carried out, especially those who saw the Republican regime as a recipe for salvation for Turkish society. Although nearly a century has passed, it can be stated that these evaluations are still relevant today. This study employed a documentation method, focusing on Abdullah Cevdet’s ‘İçtihad Magazine,’ where Abdullah Cevdet shared his ideas and thoughts,  and analyses and evaluations were then conducted. The conclusion reached is that Abdullah Cevdet provided strong intellectual support to the socialisation of the Republican reforms.
OSMANLI ASTRONOMİSİNDE YER MERKEZLİ EVREN ANLAYIŞINA GÖRE GÜNEŞ VE AY TUTULMALARI ÜZERİNE DÜŞÜNCELER
Reflections on Solar and Lunar Eclipses in Ottoman Astronomy from the Perspective of the Geocentric Universe Concept
Yazar: Çuhadar, Cengiz; Aydemir, Mustafa
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Philosophy ; İslam Felsefesi ; Ottoman Astronomy,Geocentric Worldview,Solar Eclipse,Lunar Eclipse ; Osmanlı Astronomisi,Yer Merkezli Evren Anlayışı,Güneş Tutulması,Ay Tutulması

Bu makalede Osmanlı astronomisinde ön plana çıkmış mütefekkirlerin eserlerinde Güneş ve Ay tutulmaları hakkında vermiş oldukları bilgiler analiz edilerek değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın giriş kısmında konunun daha iyi anlaşılabilmesi için tutulmaların tarih boyunca nasıl değerlendirildiği, filozofların bu konudaki düşünceleri, tutulmaların doğaüstü yorumlanması ve astroloji ile ilgili genel bilgiler ele alınıp, Yer merkezli evren modelinin oluş süreci kısaca açıklanmıştır. Diğer kısımlarda ise Yer merkezli evren modelini temel alan düşünürlerin eserlerindeki tutulma verileri incelenerek gerekli olan bilgiler aktarılmıştır. Osmanlı astronomisinde en erken ulaşılabilen eser Ahmed-i Da’i’nin Terceme-i Si Fasl kitabıdır. Diğer ele alınan eserler ise; Kadızâde Rûmi’nin Şerhu’l-Mülahhas fi İlmi’l-Hey’e, Ali Kuşçu’nun Fethiyye, Kâtip Çelebi’nin Cihannümâ, İbrâhim Hakkı Erzurûmî’nin Mârifetnâme’sidir. Müelliflerin, eserleri içerisinde Güneş ve Ay tutulmaları hakkında vermiş oldukları astronomik, dini ve önemli tarihi tutulmalar hakkındaki bilgiler analiz edilerek incelenmiştir.

In this article, the information on solar and lunar eclipses given by the prominent intellectuals of Ottoman astronomy is examined and evaluated. In the introductory part of the study, historical perspectives on eclipses, philosophical perspectives on the subject, supernatural explanations of eclipses, and an overview of astrology are discussed to enhance a deeper understanding of the concept. Additionally, the formation of the Earth-centred universe model is briefly outlined. In the subsequent sections, the eclipse-related content found in the works of scholars who adopted the geocentric universe model is examined, and the relevant information is presented accordingly. The earliest known work in Ottoman astronomy is Ahmed-i Da'i's Terceme-i Si Fasl. Other works examined in this study include Kadızâde Rûmi's Şerhu'l-Mülahhas fi İlmi'l-Hey'e, Ali Kuşçu's Fethiyye, Kâtip Çelebi's Cihannümâ, and İbrâhim Hakkı Erzurûmî's Mârifetnâme. This study analyses the authors’ discussions of eclipses, particularly their astronomical, religious, and historically significant aspects as presented in these works.
MU‘TEZİLE VE MÂTÜRÎDİYYE FIRKALARINDA BİLGİNİN TANIMI VE İMKÂNI MESELESİ
The Issue of Definition and Possibility of Knowledge in The Mu'tazila and Māturīdiyya Sects
Yazar: Polat, Hatice
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Kalam ; Kelam ; Kalām,Mu,Māturīdiyya,Theory of knowledge,Possibility of knowledge. ; Kelam,Mu'tezile,Mâtürîdiyye,Bilgi teorisi,Bilginin imkânı

Bilgi, bilen ile bilinen şey arasında kurulan bir ilişkidir. İnsan, hayatını idame ettirebilmek, tecrübesini sonraki kuşaklara aktarabilmek ve kainattaki konumu anlayabilmek amacıyla daima bilme fiiline başvurmuştur. Bu nedenle epistemoloji, Eski Yunan’dan itibaren insanlık tarihi boyunca ilgi çekici olmuştur. Fetihler neticesinde Müslümanların farklı din ve inançlara sahip kesimleriyle muhatap olmaları ve akabinde gerçekleşen tercüme çalışmaları, mütekellimlerin bu mesele üzerinde daha sistemli çalışmasını gerektirmiştir. Biz bu çalışmamızda, kelâm tarihinin akılcı bir zihniyete sahip iki önemli fırkası olan Mu‘tezile ve Mâtürîdiyye ekollerinde bilginin tanımı ve imkânı meselesine dair ortaya çıkan teorileri incelemeyi amaçladık. Böylece fırkaların meselelere yaklaşımını ve bu süreçteki benzer ve farklı yönleri tespit etmek mümkün olacaktır. Bu süreçte çalışmada, sosyal araştırmalardaki klâsik yönteme bağlı kalınarak öncelikle fırkaların kendi eserleri üzerinden mesele ile ilgili veriler toplanmış, akabinde bu veriler üzerinden analiz yapılmaya çalışılmıştır.   Bu bağlamda Mu‘tezile içinde farklı tanımların geliştirildiği görülürken, Mâtürîdî düşüncede İmam-ı Mâtürîdî’nin  yaptığı tanım mezhebin geneli tarafından kabul edilmiştir.

Knowledge is a relationship established between the knower and the known. Man has always resorted to knowing to sustain his life, transfer his experience to the next generations, and understand his position in the universe. For this reason, epistemology has been interesting throughout history since Ancient Greece. As a result of the conquests, Muslims' encounters with people of different religions and beliefs and the following translation efforts necessitated theologians to work more systematically on this issue. In this study, we aimed to examine the theories that emerged on the issue of the definition and possibility of knowledge in the schools of Mu'tazila and Māturīdiyya, two important schools with a rational mindset in the history of kalam. Thus, it will be possible to determine the schools' approaches to issues and the similar and different aspects in this process. In this process, in the study, by adhering to the classical method in social research, data on the issue were first collected through the schools' work, and then an analysis was attempted on this data. In this context, while it is seen that different definitions were developed within the Mu'tazila, in the Māturīdī thought, the majority of the sect accepted the definition made by Imam Māturīdī.
EBÛ HANÎFE’NİN CERH VE TA’DÎL İLMİYLE İLGİSİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
An Evaluation on the Interest of Abu Hanīfa in the Science of Jarh and Ta'dīl
Yazar: Çelikan, Serkan
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadith,al-Jarh wa’t-ta’deel,Abū Ḥanīfa,Narrator,Critique ; Hadis,Cerh ve Ta'dîl,Ebû Hanîfe,Râvî,Tenkit

Hadislerin güvenilirliğini belirlemek hadis tarihinin ilk dönemlerinden itibaren dinî bir çaba olarak varlığını sürdürmüştür. Bu süreç cerh ve ta’dîl ilminin doğmasıyla ve alanda uzman âlimlerin yetişmesiyle devam etmiştir. Söz konusu ilimde Yahyâ b. Maîn ve Ahmed b. Hanbel gibi bilginler öne çıkar. Bazı müellifler Ebû Hanîfe’yi de cerh ve ta’dîl âlimi olarak gösterirler. Kendisinin bazı râvîler hakkında yaptığı değerlendirmeler bir ricâl tenkitçisi olduğu kanaatini doğrulamaktadır. Ne var ki değerlendirdikleri râvîlerin sayısı bakımından cerh ve ta’dîl âlimleri hakkında yapılan tasnife göre onun söz konusu ilimde önemli bir düzeyde olmadığı görülmektedir. Ayrıca Ebû Hanîfe’nin, devrinin bazı ilim adamları ve râvîleri hakkında yaptığı sınırlı sayıdaki değerlendirmenin büyük kısmının bir hadis râvîsini, rivayet ehliyeti bakımından tahlil etme gayretiyle değil, bunların fıkhî kabiliyetleri veya itikâdî görüşleri çerçevesinde yapılan değerlendirmeler olduğu anlaşılmaktadır. Diğer yandan Ebû Hanîfe’nin az sayıdaki değerlendirmesinin, olumlu olup olmamaları noktasında ricâl âlimlerinin değerlendirmeleriyle büyük oranda örtüştüğü görülür. Bu da onun râvî tenkidindeki dengeli tutumunu göstermektedir.

From the earliest periods of hadith history, determining the authenticity of hadiths has been a continuous religious endeavor. This process continued with the emergence of the science of jarḥ wa-taʿdīl and the training of specialized scholars. In this discipline, scholars such as Yahyā ibn Maʿīn and Aḥmad ibn Ḥanbal stand out. Some authors also present Abū Ḥanīfa as a scholar of jarḥ wa-taʿdīl. His evaluations of some narrators confirm the opinion that he was a critic of the narrators. However, in terms of the number of narrators they evaluated, it is evident that he did not reach a significant level in this science, according to the classification made by scholars of criticism and evaluation. In addition, it is understood that most of the limited number of assessments that Abū Ḥanīfa made about some scholars and narrators of his time were not made with the effort of analyzing a hadith narrator in terms of his qualifications for narration, but rather within the framework of their jurisprudential abilities or theological views. On the other hand, it can be seen that the few evaluations of Abū Ḥanīfa largely coincide with the evaluations of the scholars of rijal, in terms of whether they are positive or not. This demonstrates his balanced approach to criticizing the narrators.
İÇSEL DİNİ YÖNELİM, SORUMLULUK VE ÖZ DÜZENLEME: ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ ÖĞRENCİLERİ ÖRNEĞİ
Intrinsic Religious Orientation, Responsibility, and Self-Regulation: A Study on Çukurova University Students
Yazar: Turan, Şule; Yapıcı, Asım
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Psychology of Religion ; Din Psikolojisi ; Din Psikolojisi,İçsel Dini Motivasyon,Sorumluluk Duygusu,Sorumluluk Davranışı,Öz Düzenleme. ; Psychology of Religion,Intrinsic Religious Motivation,Sense of Responsibility,esponsible Behavior,Self-Regulation.

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin içsel dini yönelimleri ile sorumluluk ve öz düzenleme arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkinin yordayıcı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma örneklemini 2017-2018 eğitim öğretim yılında Çukurova Üniversitesi’ne bağlı fakültelerde öğrenim gören ve kolayda uygun örneklem yöntemiyle seçilen 429 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler; demografik bilgi formu, İçsel Dini Motivasyon Ölçeği, Sorumluluk Duygu ve Davranışı Ölçeği, Algılanan Öz Düzenleme Ölçeği kullanılarak toplanmış, SPSS 25 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Normal dağılım gösteren veriler Pearson Korelasyon, Basit ve Çoklu Doğrusal Regresyon teknikleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular, içsel dini motivasyon ile sorumluluk ve öz düzenlemenin ‘açık olma’ alt boyutunda pozitif yönlü ilişkiler olduğunu göstermiştir. Ayrıca içsel dini motivasyonun sorumluluk ve öz düzenlemeyi anlamlı düzeyde yordadığı, özellikle sorumluluk düzeyinin öz düzenlemeyi güçlü biçimde yordadığı tespit edilmiştir.

This study aims to examine the relationship between university students’ intrinsic religious orientations, responsibility, and self-regulation, as well as the predictive role within this relationship. The sample of the study consists of 429 students from various faculties of Çukurova University who were studying during the 2017-2018 academic year, selected through the convenience sampling method. Data were collected using a demographic information form, the Intrinsic Religious Motivation Scale, the Responsibility Feelings and Behaviors Scale, and the Perceived Self-Regulation Scale, and analyzed with the SPSS 25 package program. Since the data showed a normal distribution, Pearson Correlation, simple linear regression, and multiple Regression techniques were used for analysis. The findings revealed positive relationships between intrinsic religious motivation, responsibility, and the “openness” sub-dimension of self-regulation. Moreover, it was found that intrinsic religious motivation significantly predicted responsibility and self-regulation, and that responsibility in turn strongly predicted self-regulation.
ABDÜLBAKİ GÖLPINARLI’NIN BEKTAŞÎLİK-ALEVÎLİK ADLI ESERİNDE MEZHEBÎ UNSURLARA DAİR YAKLAŞIMLARININ ANALİZİ
Analysis of Abdülbaki Gölpınarlı’s Approaches to Sectarian Elements in His Work Bektaşîlik-Alevîlik
Yazar: Çam, Süleyman
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: History of İslamic sects ; İslam Mezhepleri Tarihi ; History of Sects,Bektashism,Alevism,Gölpınarlı,Shi‘ism. ; Mezhepler Tarihi,Bektaşîlik,Alevîlik,Gölpınarlı,Şiîlik.

Abdülbaki Gölpınarlı, İslâm düşüncesi, tasavvuf, Türk edebiyatı ve mezhepler tarihi gibi birçok alanda derinlemesine çalışmalarıyla öne çıkan önemli bir ilim adamıdır. Özellikle tasavvuf, Şiîlik, Ca‘ferîlik, Bektaşîlik ve Alevîlik gibi alanlara yönelik kapsamlı yaklaşımları, bu konulara dair derin vukufiyetini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, Gölpınarlı’nın Bektaşîlik-Alevîlik adlı eserinde yer alan mezhebî unsurları inceleyerek, yazarın Şiî-Bâtınî geleneklere ve mezhepler arası ilişkilere yönelik tutumunu analiz etmektedir. Gölpınarlı, Sünnîlik ve Şiîliği İslâm kardeşliği bağlamında ele almakta; Alevîlik ve Bektaşîliği ise Ca‘ferîlikten farklı, çok yönlü ve senkretik yapılar olarak değerlendirmektedir. Eserde, Bektaşî ritüellerinin Bâtınîlik etkisiyle şekillendiği; Alevîlik ve Bektaşîliğin çeşitli dinî ve kültürel unsurların birleşimiyle oluştuğu vurgulanmakta ve bu görüşler tarihsel ve sosyolojik verilerle temellendirilmeye çalışılmaktadır. Ayrıca, Gölpınarlı’nın başta Hacı Bektâş-ı Velî olmak üzere Bektaşî halifelerinin Bâtınî eğilimler taşıdığını ve Bektaşî ritüel ile erkânlarının Bâtınîlik geleneği çerçevesinde şekillendiğini ileri sürdüğü tespit edilmiştir.

Abdülbaki Gölpınarlı is a distinguished scholar who has made significant contributions in various fields, including Islamic thought, Sufism, Turkish literature, and the history of Islamic sects. His comprehensive approaches to subjects like Sufism, Shi‘ism, Ja‘farism, Bektashism, and Alevism reflect his profound expertise and deep understanding of these areas. This study examines the sectarian elements in Gölpınarlı’s work, Bektaşîlik-Alevîlik, analyzing the author’s perspective on Shīʿī–Bāṭinī traditions and inter-sectarian relations. Gölpınarlı approaches Sunnism and Shiʿism within the framework of Islamic brotherhood, while characterizing Alevism and Bektashism as distinct from Ja‘farism and as complex, syncretic belief systems. The work emphasizes that Bektashī rituals have been shaped under the influence of Bāṭinism, and that Alevism and Bektashism emerged through the amalgamation of various religious and cultural elements. These interpretations are supported by historical and sociological evidence. Additionally, it has been observed that Gölpınarlı argues figures such as Hacı Bektash Veli and other Bektashī khalīfas exhibited Bāṭinī inclinations, and that Bektashī rituals and practices were shaped within the framework of the Bāṭinī tradition.
FİLİSTİN ŞİİRİNDE DİRENİŞİN SÖYLEMİ VE PROPAGANDASI
Discourse and Propaganda of Resistance in Palestinian Poetry
Yazar: Yegül, Mehmet Sıddık; Yılmaz, Mehmet
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Arabic Language, Literature and Culture ; Arap Dili, Edebiyatı ve Kültürü ; Arap Edebiyatı,Filistin Edebiyatı,Filistin Şiiri,Nekbe,Direniş ; Arabic Literature,Palestinian Literature,Palestinian Poetry,Nakba,Resistance

Bu çalışma, Filistin direniş edebiyatının temel unsurlarını ve özellikle şiirin direniş ile kimlik inşasındaki rolünü ele almaktadır. Filistin halkının maruz kaldığı işgal, sürgün ve zulüm gibi trajik hadiseler, edebiyatlarını şekillendiren başlıca etkenler olmuştur. İşgal öncesinde bölgesel etkilerle gelişen Filistin edebiyatı, Nekbe’den sonra güçlü bir direniş söylemiyle yeniden doğmuştur. Şiir, bu süreçte hem halkın duygularını ifade eden hem de mücadele ruhunu besleyen güçlü bir araç hâline gelmiştir. Vatan sevgisi, özgürlük, sürgün, direniş ve şehadet gibi temalar ön plana çıkarken; sade bir dil, semboller, kutsal referanslar ve yoğun duygularla bezenmiş bir anlatım dikkat çekmektedir. Şairler hem halkın sesi olmuş hem de Filistin davasını uluslararası alanda duyurmuştur. Bu bağlamda çalışma sonucunda Filistin şiirinin, sadece bir sanat ürünü değil, aynı zamanda bir direniş aracı olduğu görülmüştür. Çalışma, edebî direnişin etkisini ortaya koyarak, Filistin edebiyatının tarihsel ve çağdaş önemine dikkat çekmeyi amaçlamaktadır.

This study examines the fundamental elements of Palestinian resistance literature and, in particular, the role of poetry in resistance and identity construction. The tragic experiences endured by the Palestinian people, such as occupation, exile, and oppression, have been the primary factors shaping their literature. Palestinian literature, which had developed under regional influences before the occupation, was reborn with a strong discourse of resistance after the Nakba. Poetry emerged as a powerful tool during this process, both expressing the emotions of the people and nurturing the spirit of struggle. Themes such as love for the homeland, freedom, exile, resistance, and martyrdom came to the forefront, while a narrative characterized by a simple language, symbols, sacred references, and intense emotions became a distinctive feature. Poets became both the voice of the people and the advocates of the Palestinian cause on the international stage. In this regard, the study concludes that Palestinian poetry is not merely an artistic product but also an instrument of resistance. By highlighting the impact of literary resistance, this study aims to draw attention to the historical and contemporary significance of Palestinian literature.
YETİŞKİN DİN EĞİTİMİNDE DİJİTAL İMKANLAR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME: DİB ÖRNEĞİ
An Evaluation Of Digital Opportunities in Adult Religious Education: The Example of the Presidency of Religious Affairs (DIB)
Yazar: Kesgin, Safiye
Dergi: Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Vol. 25 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Religious Education ; Din Eğitimi ; Din Eğitimi,Yetişkin Din Eğitimi,Dijital Eğitim,Diyanet İşleri Başkanlığı ; Religious Education,Adult Religious Education,Digital Education,Presidency of Religious Affairs

Literatür taramasına dayalı nitel bir araştırma olan bu makalenin amacı, DİB’in yetişkin din eğitimine yönelik dijital imkânlarını bu alanın ilke ve yaklaşımları ile ilişkilendirerek değerlendirmek ve öneriler geliştirmektir. Bu doğrultuda yetişkin din eğitiminde dijital ile ilgili yayınlar, DİB’in dijital hizmetlerine yönelik araştırmalar, faaliyet raporları ve daha önceki Din Şurası kararları betimsel analiz ile incelenmiştir. Bunun yanında DİB’in mevcut online eğitim çalışmaları, web sayfaları, sosyal medya araçları, sunduğu mobil uygulamalar gibi dijital imkânlar yetişkin din eğitimi açısından değerlendirilmeye çalışılmıştır. Burada öncelikle DİB’in yetişkin eğitimi kapsamında tasarladığı ve sunduğu dijital olanaklar yetişkin din eğitiminin gerekleri bağlamında ele alınarak ihtiyaçlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Ardından DİB’in online eğitim hizmetleri ve bağımsız öğrenmeyi destekleyici ve dijital kütüphanecilik ile ilgili öneriler geliştirilmeye çalışılmıştır.

This article presents a qualitative study grounded in a literature review. Its primary objective is to evaluate the Presidency of Religious Affairs (PRA)'s digital resources for adult religious education, relating them to the principles and approaches of this field, and to develop recommendations. For this purpose, the following sources were examined through descriptive analysis: publications related to digital approaches in adult religious education, research on PRA's digital services, activity reports, and previous decisions of the Religious Council. Furthermore, the PRA's existing online education efforts, websites, social media tools, and mobile applications, as well as digital resources offered, were evaluated from the perspective of adult religious education. First, the digital resources designed and provided by PRA for adult education were examined within the context of the requirements of adult religious education, and their strengths and weaknesses were identified. Subsequently, recommendations were developed regarding DIB's online education services, support for independent learning, and digital librarianship.