hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Önemli Ürünlerde Gübre Kullanım Durumu: Tokat İli Kazova Yöresi Örneği
Önemli Ürünlerde Gübre Kullanım Durumu: Tokat İli Kazova Yöresi Örneği
Yazar: Gözener, Bilge; Sayılı, Murat; Yurdabakan, Müyesser
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Kazova,gübre,toprak analizi,çevre

Araştırmada, Tokat İli Kazova Yöresindeki tarım işletmelerinde yetiştirilen domates, buğday ve şekerpancarında gübre kullanım durumu incelenmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, 2012 yılında 70 adet tarım işletmesi ile yapılan anket sonucu elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, ilgili ürünlerin yetiştiriciliğinde en fazla DAP, ÜRE, TSP ve Amonyum Nitrat gübreleri kullanılmaktadır. Kullanılan gübre çeşidi ve miktarına karar vermedeki en önemli bilgi kaynağı çiftçinin kendi tecrübesidir. Toprak analizi yaptıran işletme sayısı çok düşüktür. İşletmelerin çoğunluğu yeteri kadar gübre kullanabildiklerini belirtmişlerdir. Gübre temin edilen yerler; gübre-ilaç bayileri, Tarım Kredi Kooperatifi ve şeker şirketi olarak saptanmıştır

Araştırmada, Tokat İli Kazova Yöresindeki tarım işletmelerinde yetiştirilen domates, buğday ve şekerpancarında gübre kullanım durumu incelenmiştir. Araştırmada kullanılan veriler, 2012 yılında 70 adet tarım işletmesi ile yapılan anket sonucu elde edilmiştir. Araştırma bulgularına göre, ilgili ürünlerin yetiştiriciliğinde en fazla DAP, ÜRE, TSP ve Amonyum Nitrat gübreleri kullanılmaktadır. Kullanılan gübre çeşidi ve miktarına karar vermedeki en önemli bilgi kaynağı çiftçinin kendi tecrübesidir. Toprak analizi yaptıran işletme sayısı çok düşüktür. İşletmelerin çoğunluğu yeteri kadar gübre kullanabildiklerini belirtmişlerdir. Gübre temin edilen yerler; gübre-ilaç bayileri, Tarım Kredi Kooperatifi ve şeker şirketi olarak saptanmıştır
Almus Baraj Gölünde Yaşayan 9 Balık Türünün Boy-Ağırlık İlişkisi
Almus Baraj Gölünde Yaşayan 9 Balık Türünün Boy-Ağırlık İlişkisi
Yazar: Buhan, Ekrem; Aydın, Mehmet; Akın, Şenol; Dal, Tarık
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Almus Baraj Gölü,Boy-ağırlık ilişkisi,Balık

Bu çalışmada Almus (Tokat-Türkiye) Baraj Gölü’nde yaşayan 9 balık türünün (Capoeta tinca, Leuciscus cephalus, Chondrostoma regium, Barbus plebejus, Capoeta capoeta, Oncorhynchus mykiss, Chalcalburnus chalcoides, Cyprinus carpio ve Siluris glanis) boy-ağırlık ilişkileri tespit edilmiştir. Balık örneklemeleri 2005-2006 yılları arasında farklı göz açıklığında (17, 25, 36, 60, 70 mm) galsama ağları kullanılarak gerçekleştirilmiştir.Örneklenen 9 türün boy-ağırlık ilişkisindeki “b” değeri en küçük 2.709 (C. chalcoides), en büyük 3.267 (C. regium) ve ortalama 3.065 (±0.17) olarak tespit edilmiştir. Boy-ağırlık arasında en yüksek (r2= 0.99) ilişki C. carpio türünde en düşük (r2= 0.91) ilişki ise C. chalcoides türünde hesaplanmıştır. Büyümenin C. tinca, L. cephalus, C. regium ve O. mykiss türlerinde pozitif allometrik, B. plebejus, C. capoeta, C. chalcoides, C. carpio ve S. glanis türlerinde ise izometrik olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada Almus (Tokat-Türkiye) Baraj Gölü’nde yaşayan 9 balık türünün (Capoeta tinca, Leuciscus cephalus, Chondrostoma regium, Barbus plebejus, Capoeta capoeta, Oncorhynchus mykiss, Chalcalburnus chalcoides, Cyprinus carpio ve Siluris glanis) boy-ağırlık ilişkileri tespit edilmiştir. Balık örneklemeleri 2005-2006 yılları arasında farklı göz açıklığında (17, 25, 36, 60, 70 mm) galsama ağları kullanılarak gerçekleştirilmiştir.Örneklenen 9 türün boy-ağırlık ilişkisindeki “b” değeri en küçük 2.709 (C. chalcoides), en büyük 3.267 (C. regium) ve ortalama 3.065 (±0.17) olarak tespit edilmiştir. Boy-ağırlık arasında en yüksek (r2= 0.99) ilişki C. carpio türünde en düşük (r2= 0.91) ilişki ise C. chalcoides türünde hesaplanmıştır. Büyümenin C. tinca, L. cephalus, C. regium ve O. mykiss türlerinde pozitif allometrik, B. plebejus, C. capoeta, C. chalcoides, C. carpio ve S. glanis türlerinde ise izometrik olduğu belirlenmiştir.
Tüplü Asma Fidanı Üretiminde Farklı Klon Adaylarının Etkisi
Tüplü Asma Fidanı Üretiminde Farklı Klon Adaylarının Etkisi
Yazar: Alpaslan, Kürşat; Yağcı, Adem; Özcan, Selçuk
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Besni,fidan,Hatun Parmağı,Horoz Karası,klon

Bu çalışmada bitkisel materyal olarak Besni, Horoz Karası ve Hatun Parmağı üzüm çeşitlerine ait klon adayları ile orjini klon olan 1103 Paulsen anacı kullanılmıştır. Çalışma ile; fidan randıman ve kalitesine üzerine klon adaylarının etkisinin olup olmadığının belirlemesi amaçlanmıştır. Çeşitlere ait klon adayları 1103 Paulsen anacına aşılanmış ve kaynaştırma sonrası tüplü fidan olarak yetiştirilmişlerdir. Her çeşit ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Çalışma tesadüf parselleri deneme deseninde üç tekerrürlü ve her tekerrürde 30 bitki olacak şekilde düzenlenmiştir. Fidan randımanı değerleri Besni üzüm çeşidinde %36.4-74.5, Horoz Karası üzüm çeşidinde %28.3-61.8, Hatun Parmağı üzüm çeşidinde %25.5-61.8 arasında değişmiştir. Çeşitlere ait fidan randımanları klon adaylarına göre farklılık göstermiştir. Sonuç olarak, fidan randımanı omca verimi ve omca gelişmesi bakımından da etkilenebileceği belirlenmiştir.

Bu çalışmada bitkisel materyal olarak Besni, Horoz Karası ve Hatun Parmağı üzüm çeşitlerine ait klon adayları ile orjini klon olan 1103 Paulsen anacı kullanılmıştır. Çalışma ile; fidan randıman ve kalitesine üzerine klon adaylarının etkisinin olup olmadığının belirlemesi amaçlanmıştır. Çeşitlere ait klon adayları 1103 Paulsen anacına aşılanmış ve kaynaştırma sonrası tüplü fidan olarak yetiştirilmişlerdir. Her çeşit ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Çalışma tesadüf parselleri deneme deseninde üç tekerrürlü ve her tekerrürde 30 bitki olacak şekilde düzenlenmiştir. Fidan randımanı değerleri Besni üzüm çeşidinde %36.4-74.5, Horoz Karası üzüm çeşidinde %28.3-61.8, Hatun Parmağı üzüm çeşidinde %25.5-61.8 arasında değişmiştir. Çeşitlere ait fidan randımanları klon adaylarına göre farklılık göstermiştir. Sonuç olarak, fidan randımanı omca verimi ve omca gelişmesi bakımından da etkilenebileceği belirlenmiştir.
Kırşehir İli Merkez İlçede Yaşayan Tüketicilerin Organik Ürün Tüketimindeki Tutum ve Davranışlarının Belirlenmesi
Kırşehir İli Merkez İlçede Yaşayan Tüketicilerin Organik Ürün Tüketimindeki Tutum ve Davranışlarının Belirlenmesi
Yazar: Doğan, Hasan Gökhan; Kaplan, Esra
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Organik ürün,Kolmogorov-Smirnov,Ki-Kare,Kırşehir,Tüketim.

Tüketicilerin, organik ürün tüketimindeki tutum ve davranışlarının belirlenmesi, organik ürün sektörünün pazarlama faaliyetleri açısından önemli olan araştırmalardır. Kırşehir il merkezinde tüketicilerin organik ürünlere bakış açısı, tüketim eğilimleri ve bilinç düzeylerinin belirlenmesi amacıyla 185 tüketiciyle anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen bulgular, tablolar haline getirilerek frekans ve yüzdelik değerler üzerinden yorumlamalar yoluna gidilmiştir. İstatistiksel yöntem olarak, Kolmogorov-Smirnov testi ve Ki-Kare Testi yapılmıştır. Bu yöntemle, organik ürün tüketme durumu bakımından bazı parametrelerde gruplar arasındaki farklılıklar belirlenmiştir. Sonuç olarak, tüketicilerin meslek grupları, hane halkı büyüklükleri, alış veriş yapılan yer, organik ürün tanımını bilme durumu, daha fazla fiyat ödeme durumu ve organik ürünler hakkındaki bilgi kaynağında gruplar arasındaki farklılık istatistiksel açıdan önemli görülmüştür.

Tüketicilerin, organik ürün tüketimindeki tutum ve davranışlarının belirlenmesi, organik ürün sektörünün pazarlama faaliyetleri açısından önemli olan araştırmalardır. Kırşehir il merkezinde tüketicilerin organik ürünlere bakış açısı, tüketim eğilimleri ve bilinç düzeylerinin belirlenmesi amacıyla 185 tüketiciyle anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen bulgular, tablolar haline getirilerek frekans ve yüzdelik değerler üzerinden yorumlamalar yoluna gidilmiştir. İstatistiksel yöntem olarak, Kolmogorov-Smirnov testi ve Ki-Kare Testi yapılmıştır. Bu yöntemle, organik ürün tüketme durumu bakımından bazı parametrelerde gruplar arasındaki farklılıklar belirlenmiştir. Sonuç olarak, tüketicilerin meslek grupları, hane halkı büyüklükleri, alış veriş yapılan yer, organik ürün tanımını bilme durumu, daha fazla fiyat ödeme durumu ve organik ürünler hakkındaki bilgi kaynağında gruplar arasındaki farklılık istatistiksel açıdan önemli görülmüştür.
Tuzluca (Iğdır) Bölgesi Ceviz Genotiplerinin Fiziko-Kimyasal Karakterizasyonu
Tuzluca (Iğdır) Bölgesi Ceviz Genotiplerinin Fiziko-Kimyasal Karakterizasyonu
Yazar: Gülsoy, Ersin; Kaya, Tuncay; Türkhan, Ayşe
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Besin içeriği,mineral madde,pomoloji,seleksiyon

Bu araştırma, Iğdır’ın Tuzluca ilçesi merkez ve köylerinde yürütülen seleksiyon çalışması neticesinde ümitvar olarak seçilen 34 ceviz genotipi üzerinde yürütülmüştür. Çalışmada seçilen genotiplerin bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin belirlenmesi amacıyla bazı ölçüm ve analizler yapılmıştır. Seçilen genotiplerde meyve ağırlığı, iç ağırlığı, iç oranı ve kabuk kalınlığı sırasıyla 8.14-13.94 g, 4.01-6.49 g, % 34.84-53.91, 1.23-2.46 mm arasında değişiklik gösterdiği tespit edilmiştir. Genotiplerde yağ oranı % 50.52-66.68, protein oranı % 6.59-26.57, kül oranı % 0.98-4.00 ve nem oranı % 2.55-6.98 arasında kaydedilmiştir. Ceviz örneklerinde makro elementlerden N, P, K, Ca, Mg, Na ve mikro elementlerden ise Fe, Cu, Zn ve Mn içerikleri belirlenmiştir. Genotiplerde ortalama olarak %  1.83 N, 335.76 mg 100g-1 P, 493.49 mg 100g-1 K, 260.79 mg 100g-1 Ca, 234.40 mg 100g-1 Mg, 12.71 mg 100g-1 Na, 12.47 mg 100g-1 Fe, 2.88 mg 100g-1 Cu, 2.58 mg 100g-1 Zn ve 3.35 mg 100g-1 Mn bulunmuştur. Çalışma verilerine göre Tuzluca bölgesinin değerli ceviz genotipleri barındırdığı ve bu genotipler içerisinde besin değeri yüksek cevizler bulunduğu görülmüştür.

Bu araştırma, Iğdır’ın Tuzluca ilçesi merkez ve köylerinde yürütülen seleksiyon çalışması neticesinde ümitvar olarak seçilen 34 ceviz genotipi üzerinde yürütülmüştür. Çalışmada seçilen genotiplerin bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin belirlenmesi amacıyla bazı ölçüm ve analizler yapılmıştır. Seçilen genotiplerde meyve ağırlığı, iç ağırlığı, iç oranı ve kabuk kalınlığı sırasıyla 8.14-13.94 g, 4.01-6.49 g, % 34.84-53.91, 1.23-2.46 mm arasında değişiklik gösterdiği tespit edilmiştir. Genotiplerde yağ oranı % 50.52-66.68, protein oranı % 6.59-26.57, kül oranı % 0.98-4.00 ve nem oranı % 2.55-6.98 arasında kaydedilmiştir. Ceviz örneklerinde makro elementlerden N, P, K, Ca, Mg, Na ve mikro elementlerden ise Fe, Cu, Zn ve Mn içerikleri belirlenmiştir. Genotiplerde ortalama olarak %  1.83 N, 335.76 mg 100g-1 P, 493.49 mg 100g-1 K, 260.79 mg 100g-1 Ca, 234.40 mg 100g-1 Mg, 12.71 mg 100g-1 Na, 12.47 mg 100g-1 Fe, 2.88 mg 100g-1 Cu, 2.58 mg 100g-1 Zn ve 3.35 mg 100g-1 Mn bulunmuştur. Çalışma verilerine göre Tuzluca bölgesinin değerli ceviz genotipleri barındırdığı ve bu genotipler içerisinde besin değeri yüksek cevizler bulunduğu görülmüştür.
Çiftçi Gözünde Tarımın Türkiye Ekonomisinde Yeri ve Önemi: Manisa İli Soma İlçesi Örneği
Çiftçi Gözünde Tarımın Türkiye Ekonomisinde Yeri ve Önemi: Manisa İli Soma İlçesi Örneği
Yazar: Oruç, Esen; Gündüz, Orhan; Ergün, Aysel
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Tarım sektörü,tarımın konumu,tarımın yeri ve önemi,çiftçi düşünceleri

Bu araştırmada, çiftçilerin tarım sektörünü bazı makro ölçekler bazında ne kadar tanıdığı, sektörü nasıl bir yerde gördüğü, bir üretim alanı olarak tarıma ve tarım yapılan topraklara ne ölçüde değer verdiği incelenmeye çalışılmış, bunlarla bazı kriterlerin ilişkisi araştırılmıştır. Manisa İli Soma İlçesi mahallelerinden 115 üretici ile görüşülerek anket çalışması yapılmış, verilerin değerlendirilmesinde ölçek puanlardan ve ki-kare analizlerinden yararlanılmıştır. Sonuçlara göre, Türkiye’de tarımın yeri hakkında zihninde doğru bir konum oluşturamayan çiftçiler ağırlıklı orandadır. Diğer yandan,  tarımın önemini kavrayan ve vazgeçilmez bir üretim alanı olduğuna inanan çiftçiler ağırlıkta olmakla birlikte, aksini düşünen üreticilerin oranları da önemlidir.

Bu araştırmada, çiftçilerin tarım sektörünü bazı makro ölçekler bazında ne kadar tanıdığı, sektörü nasıl bir yerde gördüğü, bir üretim alanı olarak tarıma ve tarım yapılan topraklara ne ölçüde değer verdiği incelenmeye çalışılmış, bunlarla bazı kriterlerin ilişkisi araştırılmıştır. Manisa İli Soma İlçesi mahallelerinden 115 üretici ile görüşülerek anket çalışması yapılmış, verilerin değerlendirilmesinde ölçek puanlardan ve ki-kare analizlerinden yararlanılmıştır. Sonuçlara göre, Türkiye’de tarımın yeri hakkında zihninde doğru bir konum oluşturamayan çiftçiler ağırlıklı orandadır. Diğer yandan,  tarımın önemini kavrayan ve vazgeçilmez bir üretim alanı olduğuna inanan çiftçiler ağırlıkta olmakla birlikte, aksini düşünen üreticilerin oranları da önemlidir.
Tokat – Zile Akdoğan Deresi Havzası Yağış ve Akım Karakteristikleri
Tokat – Zile Akdoğan Deresi Havzası Yağış ve Akım Karakteristikleri
Yazar: Akar, Özlem; Oğuz, İrfan
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Tokat Zile Akdoğan,Havza,Yağış,Akım,Hidroloji

Bu çalışmada, havza alanı 7.376 km2 olan Tokat – Zile Akdoğan Deresi Havzası yağış ve akış özellikleri 1987-2011 su yıllarını kapsayan dönem için araştırılmıştır. Havzada üç adet yağış istasyonu ve bir adet limnigraf bulunmaktadır. Savak, 40°18'02" kuzey enlemi ve 35°47'23" doğu boylamındadır. Araştırmanın 1987-2011 su yıllarını kapsayan döneminde yıllık ortalama yağış 495.5 mm, ortalama akım 27.07 mm ve ortalama su verimi 199 668 m3 olarak saptanmıştır. Bu akımın 9.34 mm’si yüzey akış, 8.04 mm’si yüzeyaltı akım ve 9.69 mm’si ana akımdır. Havza yıllık ortalama yüzey akış katsayısı % 2.55’tir. Havzanın 60 dakika süreli ortalama birim hidrografında pik debisi (qp) 1565 L/s, taban süresi (tb ) 3.54 saat, pike erişme süresi (tp ) 1.46 saattir. Havza yıllık su verimi hesabında kullanılan M. Turc yöntemindeki A katsayısı havza için 689.7, benzer havzaların birim hidrograflarının sentetik olarak çıkarılmasında kullanılan Snyder metodu katsayıları olan Ct=0.32 ve Cp=0.993, Mockus metodu katsayıları K=0,32 ve H=0.85 ve M.Turc metodunun A katsayısı 689.7 olarak hesaplanmıştır.

Bu çalışmada, havza alanı 7.376 km2 olan Tokat – Zile Akdoğan Deresi Havzası yağış ve akış özellikleri 1987-2011 su yıllarını kapsayan dönem için araştırılmıştır. Havzada üç adet yağış istasyonu ve bir adet limnigraf bulunmaktadır. Savak, 40°18'02" kuzey enlemi ve 35°47'23" doğu boylamındadır. Araştırmanın 1987-2011 su yıllarını kapsayan döneminde yıllık ortalama yağış 495.5 mm, ortalama akım 27.07 mm ve ortalama su verimi 199 668 m3 olarak saptanmıştır. Bu akımın 9.34 mm’si yüzey akış, 8.04 mm’si yüzeyaltı akım ve 9.69 mm’si ana akımdır. Havza yıllık ortalama yüzey akış katsayısı % 2.55’tir. Havzanın 60 dakika süreli ortalama birim hidrografında pik debisi (qp) 1565 L/s, taban süresi (tb ) 3.54 saat, pike erişme süresi (tp ) 1.46 saattir. Havza yıllık su verimi hesabında kullanılan M. Turc yöntemindeki A katsayısı havza için 689.7, benzer havzaların birim hidrograflarının sentetik olarak çıkarılmasında kullanılan Snyder metodu katsayıları olan Ct=0.32 ve Cp=0.993, Mockus metodu katsayıları K=0,32 ve H=0.85 ve M.Turc metodunun A katsayısı 689.7 olarak hesaplanmıştır.
Erzurum ve Çevresi Süt Sığırcılığı İşletme Binalarının Optimum Tasarımı
Erzurum ve Çevresi Süt Sığırcılığı İşletme Binalarının Optimum Tasarımı
Yazar: Şirin, Ünal; Kocaman, Bahar
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Optimum süt sığırcılığı işletmesi,süt sığırı ahırı,serbest duraklı ahır,sağım yeri.

Hayvan yetiştiriciliğinde temel amaç, verimliliği ekonomik bir seviyeye çıkartarak işletmenin kâr etmesini sağlamaktır. Ülkemizde, süt sığırcılığının geliştirilmesi, süt sığırcılığı işletme yapılarının amacına uygun olarak planlanmasına bağlıdır. Büyük kapasiteli işletmelerin planlanması, deneyimli çalışma gruplarının birlikte çalışmasını gerektirir. Süt sığırcılığı işletmelerindeki çalışanların ve hayvanların yaşam kaliteleri ile hayvanlardan elde edilecek ürünlerin verimlerini en yüksek düzeye çıkaracak barınak içi ve barınak dışı çevre koşullarının en iyi değerini en az maliyetle sağlamak süt sığırcılığı işletmelerinde optimizasyon olarak adlandırılır. Süt sığırcılığı işletmelerinde başarının devamı çalışanların ve hayvanların optimum yaşam koşullarının sürekliliği ile mümkündür. Bu çalışmada, süt sığırcılığı işletmelerine model olacak biçimde, Erzurum Bölgesi koşullarına uygun 50 ve 150 başlık süt sığırcılığı işletmesi planlaması yapılmış ve öneriler geliştirilmiştir.

Hayvan yetiştiriciliğinde temel amaç, verimliliği ekonomik bir seviyeye çıkartarak işletmenin kâr etmesini sağlamaktır. Ülkemizde, süt sığırcılığının geliştirilmesi, süt sığırcılığı işletme yapılarının amacına uygun olarak planlanmasına bağlıdır. Büyük kapasiteli işletmelerin planlanması, deneyimli çalışma gruplarının birlikte çalışmasını gerektirir. Süt sığırcılığı işletmelerindeki çalışanların ve hayvanların yaşam kaliteleri ile hayvanlardan elde edilecek ürünlerin verimlerini en yüksek düzeye çıkaracak barınak içi ve barınak dışı çevre koşullarının en iyi değerini en az maliyetle sağlamak süt sığırcılığı işletmelerinde optimizasyon olarak adlandırılır. Süt sığırcılığı işletmelerinde başarının devamı çalışanların ve hayvanların optimum yaşam koşullarının sürekliliği ile mümkündür. Bu çalışmada, süt sığırcılığı işletmelerine model olacak biçimde, Erzurum Bölgesi koşullarına uygun 50 ve 150 başlık süt sığırcılığı işletmesi planlaması yapılmış ve öneriler geliştirilmiştir.
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinde Fotoperiyodizm Geninin Moleküler Markörler ile Tespiti
Bazı Ekmeklik Buğday Çeşitlerinde Fotoperiyodizm Geninin Moleküler Markörler ile Tespiti
Yazar: Hançer, Tuğçe; Elçi, Eminur
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Ekmeklik Buğday,fotoperiyodizm,erkencilik,moleküler markör,Ppd-D1a,Triticum aestivum.

Bitkilerde erkencilik, bitkiden ürünün erken elde edilmesinde, bitkilerin hasat sonrası karşılaşabileceği biyotik ve abiyotik streslere karşı kendini korumasında ve dolayısıyla bitkiden elde edilebilecek ürün miktarının da artışına neden olmaktadır. Fotoperiyodizm genleri, ekmeklik buğday türlerinin (Triticum aestivum L.) farklı çevresel koşullara adaptasyonunda önemli bir role sahiptir. Bu çalışmada, değişik coğrafi bölgelerden temin edilmiş ekmeklik buğday çeşitlerinde erkencilik genlerinden biri olan Ppd-D1a geni, Ppd-D1a moleküler markörü kullanılarak PCR analizleri ile incelenmiş ve buğday çeşitlerinin farklı iklimsel koşullara daha iyi adaptasyon sağlamaları açısından bu gene sahip genotiplerin seçilimi yapılmıştır. PCR analizi sonuçlarına göre, 32 farklı ekmeklik buğday çeşidinden 11 tanesinde beklenen büyüklükte (288bç) fragment elde edilmiştir. Bu çeşitlerin fotoperiyodizm ya da erkencilik geni olarak bilinen bu geni taşıdıkları düşünülmektedir. Bu çalışma sonucunda fotoperiyodizm genine sahip olduğu düşünülen buğday çeşitleri anaç olarak seçilerek yeni erkenci buğday çeşitlerinin geliştirilmesi hedeflenmektedir.

Bitkilerde erkencilik, bitkiden ürünün erken elde edilmesinde, bitkilerin hasat sonrası karşılaşabileceği biyotik ve abiyotik streslere karşı kendini korumasında ve dolayısıyla bitkiden elde edilebilecek ürün miktarının da artışına neden olmaktadır. Fotoperiyodizm genleri, ekmeklik buğday türlerinin (Triticum aestivum L.) farklı çevresel koşullara adaptasyonunda önemli bir role sahiptir. Bu çalışmada, değişik coğrafi bölgelerden temin edilmiş ekmeklik buğday çeşitlerinde erkencilik genlerinden biri olan Ppd-D1a geni, Ppd-D1a moleküler markörü kullanılarak PCR analizleri ile incelenmiş ve buğday çeşitlerinin farklı iklimsel koşullara daha iyi adaptasyon sağlamaları açısından bu gene sahip genotiplerin seçilimi yapılmıştır. PCR analizi sonuçlarına göre, 32 farklı ekmeklik buğday çeşidinden 11 tanesinde beklenen büyüklükte (288bç) fragment elde edilmiştir. Bu çeşitlerin fotoperiyodizm ya da erkencilik geni olarak bilinen bu geni taşıdıkları düşünülmektedir. Bu çalışma sonucunda fotoperiyodizm genine sahip olduğu düşünülen buğday çeşitleri anaç olarak seçilerek yeni erkenci buğday çeşitlerinin geliştirilmesi hedeflenmektedir.
Farklı Azot Dozları ile Gübrelenen Meradan Elde Edilen Otların Organik Madde ve Ham Proteinlerinin In situ Rumen Parçalanabilirliği
Farklı Azot Dozları ile Gübrelenen Meradan Elde Edilen Otların Organik Madde ve Ham Proteinlerinin In situ Rumen Parçalanabilirliği
Yazar: Kılıçalp, Numan; Avcı, Mustafa; Hızlı, Hatice
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2016
Anahtar kelimeler: Azotlu gübre,ham protein,in situ,mera,organik madde,rumende parçalanabilirlik

Bu çalışma, yaklaşık % 85 baklagil ve % 15 buğdaygil yem bitkilerinden oluşan bir mera farklı dozlarda azotlu gübre (0, 5, 10, 15, 20 ve 25 kg amonyum  nitrat da-1) ile gübrelenmiş ve elde edilen otların organik madde (OM) ve ham protein (HP) içeriği ile bu besin maddelerinin in situ rumen parçalanabilirliği ve parçalanabilirlik özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada rumen kanüllü 3 baş Siyah Alaca ırkı düve kullanılmıştır.  Azot dozundaki artışın mera otlarının organik madde ve hemiselüloz oranını (P<0.01), buğdaygil bitkilerinin ise ham protein oranını (P<0.05) artırdığı belirlenmiştir. Mera otların organik maddesinin sindirilebilirliği ile azot dozları arasında doğrusal (P<0.01, R2=0.39) ve quadratik (P<0.01, R2=0.52) bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ham proteinin rumenden geçiş hızı (k=0.02 s-1) ve etkin ham protein parçalanabilirliği ile meraya uygulanan azot dozları arasında da önemli bir ilişki olduğu (P<0.05, R2=0.27) bulunmuştur. Bu çalışmanın  sonucu,  meraya uygulanan azot seviyesine bağlı olarak mera otlarının organik madde, hemiselüloz içeriği  ile  buğdaygil bitkilerinin ham protein içeriğini artırdığını göstermiştir.

Bu çalışma, yaklaşık % 85 baklagil ve % 15 buğdaygil yem bitkilerinden oluşan bir mera farklı dozlarda azotlu gübre (0, 5, 10, 15, 20 ve 25 kg amonyum  nitrat da-1) ile gübrelenmiş ve elde edilen otların organik madde (OM) ve ham protein (HP) içeriği ile bu besin maddelerinin in situ rumen parçalanabilirliği ve parçalanabilirlik özelliklerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada rumen kanüllü 3 baş Siyah Alaca ırkı düve kullanılmıştır.  Azot dozundaki artışın mera otlarının organik madde ve hemiselüloz oranını (P<0.01), buğdaygil bitkilerinin ise ham protein oranını (P<0.05) artırdığı belirlenmiştir. Mera otların organik maddesinin sindirilebilirliği ile azot dozları arasında doğrusal (P<0.01, R2=0.39) ve quadratik (P<0.01, R2=0.52) bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ham proteinin rumenden geçiş hızı (k=0.02 s-1) ve etkin ham protein parçalanabilirliği ile meraya uygulanan azot dozları arasında da önemli bir ilişki olduğu (P<0.05, R2=0.27) bulunmuştur. Bu çalışmanın  sonucu,  meraya uygulanan azot seviyesine bağlı olarak mera otlarının organik madde, hemiselüloz içeriği  ile  buğdaygil bitkilerinin ham protein içeriğini artırdığını göstermiştir.