Yenidoğan otopsilerinin klinik önemi
Clinical importance of neonatal autopsies  Yenidoğan otopsilerinin klinik önemi
Yazar: Özdemir, Halil; Atasay, Begüm; Günlemez, Ayla; Heper, Aylin; Ünal, Sevim; Arsan, Saadet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 58 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Mortalite, Otopsi, Yenidoğan

Amaç: Üçüncü basamak referans merkezi olan ünitemizdeki yenidoğan otopsi oranını ortaya koymak ve hastaların klinik tanısı ile otopsi yapıldıktan sonra tanıda ortaya çıkan uyumsuzlukları belirlemek. Gereç Yöntem: Bu çalışma Ankara Üniversitesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi’nde Ocak 1997- Haziran 2003 arasındaki dönemi kapsayan retrospektif bir çalışma olarak düzenlendi. Otopsi yapılmadan önce ailelerin yazılı izinleri alındı. Her inceleme bakteriyel kültür, makroskopik ve histolojik incelemeyi içeren standart teknikler ile gerektiğinde postmortem radyografi ve kromozomal analizi incelemelerle patologlar tarafından yapıldı. Klinikopatolojik uygunluk 4 grup altında incelendi: Tanıda değişme, ek bulgular, tam uyum ve tamamen uyumsuz. Bulgular: Bu dönemde yenidoğanların %4.6’sı (87/1876) öldü ve ölenlerden 34’üne (%39) otopsi yapıldı. Çalışmaya alınan olguların median gestasyonel yaş, doğum ağırlığı ve postnatal yaşı sırası ile 35 hafta, 1990 g. ve 5 gün olarak tespit edildi. Otopsi sonrasında 25 olgunun (%73.5) tanısında bir değişiklik olmadığı, 4 olguda (%11.7) ek bulguların olduğu, 4 olguda (%11.7) tanının değiştiği ve 1 olguda (%2.9) ise tanının tamamen uyumsuz olduğu saptandı. Sonuç: Ölüm nedeni tam olarak belirlenemeyen veya ek bilgilerin elde edilmesi gereken durumlarda otopsi gerekebilir. Yenidoğan otopsileri sonrasında önemli bilgilere ulaşılabilir. Hekimler, ölüm nedeninin tam olarak belirlenmesi veya gelecekte planlanacak gebeliklerin risklerinin önceden belirlenebilmesi amacıyla yenidoğan döneminde kaybedilen olgulara otopsi yapılmasını önermelidirler.

Amaç: Üçüncü basamak referans merkezi olan ünitemizdeki yenidoğan otopsi oranını ortaya koymak ve hastaların klinik tanısı ile otopsi yapıldıktan sonra tanıda ortaya çıkan uyumsuzlukları belirlemek. Gereç Yöntem: Bu çalışma Ankara Üniversitesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi’nde Ocak 1997- Haziran 2003 arasındaki dönemi kapsayan retrospektif bir çalışma olarak düzenlendi. Otopsi yapılmadan önce ailelerin yazılı izinleri alındı. Her inceleme bakteriyel kültür, makroskopik ve histolojik incelemeyi içeren standart teknikler ile gerektiğinde postmortem radyografi ve kromozomal analizi incelemelerle patologlar tarafından yapıldı. Klinikopatolojik uygunluk 4 grup altında incelendi: Tanıda değişme, ek bulgular, tam uyum ve tamamen uyumsuz. Bulgular: Bu dönemde yenidoğanların %4.6’sı (87/1876) öldü ve ölenlerden 34’üne (%39) otopsi yapıldı. Çalışmaya alınan olguların median gestasyonel yaş, doğum ağırlığı ve postnatal yaşı sırası ile 35 hafta, 1990 g. ve 5 gün olarak tespit edildi. Otopsi sonrasında 25 olgunun (%73.5) tanısında bir değişiklik olmadığı, 4 olguda (%11.7) ek bulguların olduğu, 4 olguda (%11.7) tanının değiştiği ve 1 olguda (%2.9) ise tanının tamamen uyumsuz olduğu saptandı. Sonuç: Ölüm nedeni tam olarak belirlenemeyen veya ek bilgilerin elde edilmesi gereken durumlarda otopsi gerekebilir. Yenidoğan otopsileri sonrasında önemli bilgilere ulaşılabilir. Hekimler, ölüm nedeninin tam olarak belirlenmesi veya gelecekte planlanacak gebeliklerin risklerinin önceden belirlenebilmesi amacıyla yenidoğan döneminde kaybedilen olgulara otopsi yapılmasını önermelidirler.