hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kuloğlu Şeyh Hacı İlyas’ın Manzum Halvetî Uşşâkî Silsile-nâme’si
Poetic Khalwatî Ushshâkî Silsilenâme (Genealogy) of Kuloğlu Shaykh Hajji Ilyas
Yazar: Sonmez, Faruk
Dergi: Dergiabant, Vol. 10 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Turkish Islamic Literature,Kuloğlu,Silsilenâme (Genealogy),Mathnawî,Mysticism ; Türk İslam Edebiyatı,Kuloğlu,Silsile-nâme,Mesnevi,Tasavvuf

Birbirine icazet veren şeyhlerin, bir meslek gurubunda peşi sıra işi devam ettiren ustaların, aynı soydan gelen kişilerin ve art arda tahta çıkan padişahların sıralı listesini veren eserlere silsile-nâme denir. Yazma eser kütüphanelerimizde manzum veya mensur çok sayıda silsile-nâme mevcuttur. Bu eserlerin ekseriyetini tarikat postnişinlerinin sıralı listelerini oluşturan silsile-nâmeler oluşturmaktadır. Tarikat şeyhlerinin silsilesini veren eserlerden biri de Kuloğlu Şeyh Hacı İlyas’ın Silsile-nâme adlı manzumesidir. Kuloğlu, 17. yüzyılda Gelibolu ve civarında yaşadığı tahmin edilen mutasavvıf bir şairdir. Altı eseri bulunan şairin akademik çalışmalar ile 27500’ün üzerinde beyiti ortaya konulmuştur. Kuloğlu Şeyh Hacı İlyas, Silsile-nâme’sinde 34 Halvetî Uşşâkî şeyhinin ismini zikretmiştir. Manevi tarikat lideri kabul ettiği Hasan Basrî’den başlayarak kendi devrine kadar gelen 34 şeyhin silsilesini manzum olarak sıralamıştır. Çalışmamızda, Kuloğlu Şeyh Hacı İlyas’ın hayatı, şahsiyeti ve eserleri hakkında bilgi verilmiştir. Esas konuyu oluşturan Silsile-nâme adlı manzumenin transkripsiyonlu metni ortaya konularak; eserin dil, şekil ve muhteva bakımından incelemesi yapılmıştır.

The works presenting the ordered list of shaykhs rewarding each other with a diploma and the masters of a profession continuing the same job and the persons coming from the same family and the sultans succeeding the throne successively are called genealogy. There are a great number of genealogies in our libraries of manuscript either in poetic or prose style. Great majority of these works consist of the ordered lists of religious order head shaykhs. One of the works giving the genealogy of religious order shaykhs is the poetic work called Silsilenâme (Genealogy) by Kuloğlu shaykh Hajji Ilyas. Kuloğlu is a Sûfî estimated to have lived in Gallipoli and nearby vicinity in 17 th century. More than 27500 couplets of the poet, who has six works in total, have been revealed through academic studies. In his Silsilenâme, Kuloğlu shaykh Hajji Ilyas mentioned the names of 34 Khalwatî Ushshâkî shaykhs. He mentioned the names of 34 sheiks genealogy poetically starting from Hasan Basrî until his time, whom he thought to be the spiritual religious order leaders. In this study, information about the life of Kuloğlu shaykh Hajji Ilyas, his personality and works has been given. Setting forth the transcripted text of his poetic work Silsilenâme (Genealogy), which makes the subject of the study, the language, form and content of the work have been investigated.
Kur’ân’da Musibet-Teselli İlişkisi
The Relation of Calamity and Consolation in the Qurʾān
Yazar: Akça, Yunus
Dergi: Dergiabant, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Tefsir,Kur’ân,Musibet,Teselli,Sabır,Tafsīr,Qurʾān,Calamity,Consolation,Patience,Patience. ; Tafsīr,Qurʾān,Calamity,Consolation,Patience ; Tefsir,Kur’ân,Musibet,Teselli,Sabır

İnsanoğlu, imtihan edilmek üzere gönderildiği dünya hayatında bazen korku, bazen açlık, bazen hastalık, bazen de mal ve can kaybı gibi hayatı olumsuz etkileyen çeşitli musibetlerle karşılaşmaktadır. Birçok âyette ifade edildiği gibi musibetlerin büyük bir kısmı, insanın kendi kötü fillerinin sonucu olarak meydana gelirken bir kısmı da kader ve imtihan bağlamında değerlendirilebilecek irade dışı sebeplerle olabilmektedir. Musibetler insanoğlu için oldukça yıpratıcıdır. Bu psikolojiden kurtulmak, hayata tekrar adapte olup normal yaşama dönebilmek için insanın manevi bir teselliye ihtiyacı vardır. Kur’ân, başta Peygamberler olmak üzere inananlara musibetler karşısında takınacakları tavır konusunda önemli tavsiyelerde bulunmuş ve onlara dayanma gücü verecek açıklamalar yapmıştır. Ayrıca Kur’ân’da, musibetlerin sebep ve hikmetleri üzerinde durulmuş; sabır, tevekkül, dua, tövbe ve ümitle musibetlerin üstesinden gelinebileceği vurgulanmıştır. Musibetlerle karşılaşan insan, sergilediği tutum ve davranışlarla Allah’a yaklaşmakta veya O’ndan uzaklaşmaktadır. Musibetlerle bir yandan insanın acizliği, zayıflığı, güçsüzlüğü ortaya konurken, diğer taraftan samimiyeti ölçülmekte ve hak katındaki derecesi de tayin edilmektedir. Bu çalışmada, musibet–teselli bağlamında Kur’ân'ın, Müslümanları nasıl teselli ettiği, onlara nasıl moral verdiği ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

Mankind encounters various misfortunes that negatively affect life such as fear, sometimes hunger, sometimes disease, and sometimes loss of life and property in the worldly life to which they are sent to be tested. As stated in many verses, while most of the calamities occur as a result of one's own bad deeds, some of them may be due to involuntary reasons that can be evaluated in the context of fate and testing. Troubles are very wearisome for human beings. In order to get rid of this psychology, to adapt to life again and return to normal life, a human needs a spiritual consolation. The Qurʾān has given important advice to believers, especially the Prophets, about the attitude they will take in the face of calamities and has made statements that would give them the strength to endure. In addition, in the Qurʾān, the causes and wisdoms of calamities are emphasized; It has been emphasized that calamities can be overcome with patience, faith, prayer, repentance and hope. A human who encounters calamities approaches or moves away from Allah with the attitudes and behaviours he exhibits. While calamities reveal the inability, weakness and impotence of human beings, on the other hand, their sincerity is measured and their degree in the sight of Allah is determined. In this study, it has been tried to reveal how the Qurʾān consoled Muslims in the face of calamities and how it gave them moral support in the context of calamity-consolation.
İbn Atıyye ve İbn Cüzey Tefsirlerinin Mukaddimelerinde Yer Alan Kıraat Meselelerine Mukayeseli Bir Bakış
A Comparative View on Recitation Issues in the Introductions of Ibn ʿAṭiyya’s and Ibn Juzayy's Exegeses
Yazar: Taşpınar, Kadir
Dergi: Dergiabant, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Kıraat,Tefsir,İbn Atıyye,İbn Cüzey,Mukaddime.,Kıraat,Tefsir,İbn Atıyye,İbn Cüzey,Mukaddime.,Qirāʾa,Tafsīr,Ibn ʿAṭiyya,Ibn Juzayy,Introduction. ; Qirāʾa,Tafsīr,Ibn ʿAṭiyya,Ibn Juzayy,Introduction. ; Kıraat,Tefsir,İbn Atıyye,İbn Cüzey,Mukaddime.

Endülüs tefsir geleneğinin önemli simalarından olan İbn Atıyye (ö. 541/1147) ve İbn Cüzey (ö. 741/1340), iki asır arayla yazmış oldukları tefsirlerinin mukaddimelerinde ulûmü’l-Kur’ân’a dair birçok hususu ele almışlardır. Gerek İbn Atıyye’nin el-Muharrerü’l-vecîz’inin mukaddimesinde gerekse İbn Cüzey’in daha muhtasar tarzda kaleme aldığı et-Teshîl li-‘ulûmi’t-tenzîl’inin mukaddimesinde kıraat ilmini ilgilendiren bazı konu başlıklarının varlığı dikkat çekmektedir. Söz konusu başlıklarda Kur’ân’ın fazileti, Kur’ân’ın cem‘i ve istinsâhı, yedi harf meselesi, kıraat imamları, vakflar, isti‘âze ve besmele gibi bahisler yer almaktadır. İbn Atıyye, İbn Cüzey’den farklı olarak mukaddimesinde yedi harf meselesini ele alırken, İbn Cüzey’in ise kıraat imamları ve vakflarla ilgili müstakil başlıklara yer verdiği görülmektedir. et-Teshîl’in en önemli kaynaklarından olan el-Muharrer’in, mukaddimesinde yer alan kıraat meseleleri bağlamında et-Teshîl’e etkisi ne düzeydedir? Ele alınan kıraat konularının benzerliği ve farklılığı ne derece söz konusudur? Müfessirlerin kıraat ilmine dair hususları ele alış tarzı nasıldır? Çalışmamızda bu sorulara cevap aranmış, bahse konu mukaddimeler kıraat ilmi konuları çerçevesinde değerlendirilmeye tâbi tutulmuştur.

Ibn ʿAṭiyya (d. 541/1147) and Ibn Juzayy (d. 741/1340), who are important scholars of the Andalusian exegetical tradition, discussed many issues about Qurʾānic sciences in the introduction of their exegeses that had been written two centuries apart. It is noteworthy that there are some topics concerning the science of recitation, both in the introduction of Ibn ʿAṭiyya's al-Muḥarrar al-Wajīz and in the introduction of Ibn Juzayy's al-Tashīl li-‘Ulūm al-Tanzīl which was written more concisely. These titles include the merits of the Qurʾān, the compilation and copying of the Qurʾān, the issue of seven letters, recitation imāms, stop signs, istiʿadhah and basmala. Unlike Ibn Juzayy, while Ibn ʿAṭiyya deals with the issue of seven letters in her introduction, it is seen that Ibn Juzayy has included separate titles about recitation imāms and foundations. To what extend is al-Tashīl influenced by al-Muḥarrar, one of the most important sources of al-Tashīl, in the context of the recitation issues in his introduction? To what extent are there similarities and differences in the recitation topics discussed? What is the way in which the commentators deal with the issues related to the recitation tradition? In this study, we will seek out answers to these questions, and the introductions will be evaluated within the framework of the science of recitation.
Dindarlık ve Umut İlişkisinin Ruh Sağlığı Bağlamında İncelenmesi
Examining the Relationship between Religiosity and Hope in the Context of Mental Health
Yazar: Kandemir, Fatih
Dergi: Dergiabant, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Din Psikolojisi,Din,Dindarlık,Umut,Psikolojik İyi Oluş,Psychology of Religion,Religion,Religiosity,Hope,Psychological Well-Being ; Psychology of Religion,Religion,Religiosity,Hope,Psychological Well-Being ; Din Psikolojisi,Din,Dindarlık,Umut,Psikolojik İyi Oluş

Bu çalışmanın amacı, umut ve dindarlık arasındaki ilişkileri incelemektir. İnsan için varoluşsal bir değere sahip olan umut, sadece yaş, cinsiyet, medeni durum ve kişilik özellikleri gibi sosyo-demografik değişkenlerden değil aynı zamanda iyimserlik, sabır, motivasyon, öz yeterlilik ve öz saygı gibi psiko-sosyolojik değişkenlerden de etkilenebilmektedir. Bununla birlikte umudu etkileyebilme gücüne sahip olan bir diğer değişken de dindarlıktır. Zira dindarlık, özellikle olumsuz yaşam olayları ile karşılaşan bireyin bu durumla başa çıkabilmesine yardımcı olan en önemli araçlardan biri olan umudu besleyici bir özelliğe sahiptir. Dindarlık ile umut arasındaki bu ilişkiselliğin bireysel ruh sağlığı açısından önemli sonuçlarının olabileceği düşünülmektedir. Çalışmanın hareket noktası, tam da burasıdır. Nitel araştırma yöntemi ile yürütülmüş olan bu çalışmanın sonuçları, dindarlığın, umudu genel olarak olumlu yönde etkilediğini ortaya koymuştur. Buradan hareketle dindarlığın, bireylerin umut düzeylerine olumlu yansımasının, onların psikolojik iyi oluşlarını da pozitif yönde etkileyebileceği anlaşılmaktadır. En azından bu çalışma bağlamında, ulaşılmış olan araştırma bulgularının bu yönde sonuçlar ürettiği tespit edilmiştir.

The aim of this study is to examine the relationships between hope and religiosity. Hope, which has an existential value for human beings, can be affected not only by socio-demographic variables such as age, gender, marital status and personality traits, but also by psycho-sociological variables such as optimism, patience, motivation, self-efficacy and self-esteem. However, another variable that has the power to influence hope is religiosity. Because religiosity has a feature that nourishes hope, which is one of the most important tools that helps the individual, especially who encounters negative life events, to cope with this situation. It is thought that this relationship between religiosity and hope may have important consequences for individual mental health. This is the starting point of the work. The results of this study, which was conducted with the qualitative research method, revealed that religiosity generally affects hope positively. From this point of view, it is understood that the positive reflection of religiosity on the hope levels of individuals can also positively affect their psychological well-being. At least in the context of this study, it has been determined that the research findings reached produce results in this direction.
Yusuf el-Ka‘îd’in el-Harb fî Berri Mısr Adlı Romanının Teknik Tahlili
A Technical Analysis of Yūsuf al-Qaʿīd's al-Ḥarb fī Barr Miṣr
Yazar: Ayyıldız, Ebrar
Dergi: Dergiabant, Vol. 10 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Arap Dili ve Edebiyatı,Modern Arap Edebiyatı,Modern Arap Romanı,el-Harb fî berri Mısr,Yusuf el-Ka‘îd,Arabic Language and Literature,Modern Arabic Literature,Modern Arabic Novel,al-Ḥarb fī Barr Miṣr,Yūsuf al-Qaʿīd ; Arabic Language and Literature,Modern Arabic Literature,Modern Arabic Novel,al-Ḥarb fī Barr Miṣr,Yūsuf al-Qaʿīd ; Arap Dili ve Edebiyatı,Modern Arap Edebiyatı,Modern Arap Romanı,el-Harb fî berri Mısr,Yusuf el-Ka‘îd

Yusuf el-Ka‘îd, 20. yüzyılın önemli Mısırlı yazarlarından birisidir. el-Ka‘îd’in en bilinen  romanlarından olan el-Harb fî Berri Mısr adlı eserini, kendi ülkesi Mısır’da yayımlanmasına izin verilmediği için, 1978 yılında Beyrut’ta yayımlamıştır. el-Harb fî Berri Mısr, en iyi yüz Arap romanı listesinde dördüncü sırada bulunmaktadır. Eser aynı zamanda 1991 yılında el-Muvâtinu’l-Mısrî adıyla sinemaya uyarlanmıştır. Genel anlamda romanın ana teması, 1973 Arap-İsrail Savaşı yıllarında Mısır’da mevcut yolsuzluğu, sosyal ve siyasi alanlardaki suiistimali ve adaletsizliği anlatarak Mısır’ın farklı yüzlerini trajik şekilde ortaya koymaktır. Özellikle toplumsal alandaki yolsuzluk ve yozlaşmanın toplumsal çözülmeye sebebiyet verebileceği için, ne kadar tehlikeli bir durum olduğu üzerinde durmaktadır. el-Harb fî berri Mısr,  “şımarık” oğlunun yerine bir başkasını askere göndermek için yasadışı yöntemler bulmaya çalışan siyasi otoriteye sahip zengin birisi olan ‘Umde (köy muhtarı) ve maddi imkânsızlıklarından dolayı ‘Umde’nin oğlu yerine askere gitmek zorunda kalan ve 1973 Arap-İsrail Savaşı’nda şehit olan köy bekçisinin oğlu Masrî’yi anlatmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu romanın bilimsel şekilde tetkik edilmesi hedeflenmektedir.

Yūsuf al-Qaʿīd is one of the most important Egyptian writers of the 20th century. One of his most famous novels, al-Ḥarb fī Barr Miṣr, was published in Beirut in 1978, as it was not allowed to be published in his home country, Egypt. al-Ḥarb fī Barr Miṣr ranks fourth in the list of the hundred best Arabic novels. The work was also adapted to the cinema under the name of al-Muwātin al-Miṣrī in 1991. In general, the main focus of the novel is to tragically reveal the different faces of Egypt by describing the corruption, abuse and injustice in the social and political fields in Egypt during the 1973 Arab-Israeli War. It focuses on how dangerous a situation it is, especially since corruption and degenerateness in social areas can cause social disintegration. al-Ḥarb fī Barr Miṣr is about ʿUmde (village headman), a rich man with political authority who tries to find illegal methods to send someone else to enlist instead of his 'spoiled' son, and Maṣrī (the son of the village guard) who had to go to the army instead of 'Umde's son due to financial impossibilities and martyred in the 1973 Arab-Israeli War. In this study, it is aimed to examine the novel scientifically.
Mezhepler Arası İntikal ve Telfik Literatürü Çerçevesinde Münîb Efendinin el-Kavlü’s-Sedîd fî Ahkâmi’t-Taklîd Adlı Eserinin Tahkiki
Within the Framework of School Boundary-Crossing (intiqal) and Talfīq Literature the Critical Edition of Munīb Efendi's Al-Qawl al-Sadīd fī Ahkām al-Taqlīd
Yazar: Ergin, Burak
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Islamic Law,Taqlīd,Talfīq,Codification,Munīb Efendi ; İslam Hukuku,Taklid,Telfik,Kanunlaştırma,Münîb Efendi ; Taqlīd,talfīq,codification,Munīb Affandi

Münîb Efendi (1854-1925) Ezher’de eğitimini tamamlamasının ardından İstanbul’a gitmiş, burada Meşihattaki Osmanlı uleması ile tanıştıktan sonra Tedkîk-i Müellefât Meclisi komisyonunda aza olarak göreve başlamıştır. Bu görevi esnasında, ilmiyeye mensub Tevfik Efendi kendisinden taklitle ilgili bir risale kaleme almasını istemiştir. Bu talebe olumlu cevap veren Münîb Efendi, risalesini Osmanlı devletinde kanunlaştırma faaliyetlerinin ve bu kanunlarda farklı mezheplerden istifade edilip edilemeyeceğine dair tartışmaların bulunduğu bir atmosferde yazmıştır. Dolayısıyla risale, o günkü tartışmalara mütevazı bir katkı sağlamıştır. Bu eser, taklidin şartları başlığı altında zayıf görüşle amel, mezhepler arası intikal, ruhsatlara tabi olma ve telfik konularını içermektedir. Zira bu meseleler o dönemin tartışılan konuları arasındadır. Farklı mezheplerin taklidi, tetebbuu’r-ruhas konularına olumlu bakan Münîb Efendi, icmâya muhalif olmadığı müddetçe telfike de izin vermiştir. Biz bu çalışmamızda hala yazma halinde bulunan Münîb Efendinin el-Kavlü’s-Sedîd fî Ahkâmi’t-Taklîd adlı eserini tahkik edeceğiz. Her ne kadar yazma kataloglarında risalenin iki nüshasından bahsedilse de bunlara ulaşamadığımız için bu tahkiki tespit edebildiğimiz tek bir nüshadan yapacağız.

Munīb Efendi (1854-1925) went to Istanbul after completing her education in Azhar, where he met the Ottoman scholars in Meşihat and started to work as a member in the commission of the Tedkîk-i Müellefât Meclisi. This during his mission, Tevfik Efendi who was educated in the Ottoman hierarchy of the intelligentsia, asked to Munīb Efendi write treatise about imitation (taqlīd). Munīb Efendi, who responded positively to this request, wrote her treatise in an atmosphere where there were efforts to codify Islamic Law in the Ottoman Empire. and discussions on whether or not to make use of different schools (madhhab) in these laws. His treatise under the title of the conditions of imitation contains the issues of the practice with a weak opinion (‘amal bi’d-da’if) and school boundary-crossing (intiqal), pragmatic eclecticism (tatabbu‘ al-rukhas), and talfīq. Munīb Efendi, who accepted the imitation of different schools and pragmatic eclecticism (tatabbu‘ al-rukhas), allowed talfīq as long as he did not oppose the consensus (ijmā‘). In this study, we will make critical edition Munīb Efendi's work called Al-Qawl al-Sadīd fī Ahkām al-Taqlīd, which is during in manuscript. Although two copies of the treatise are mentioned in the manuscript catalogues, since we could not reach them, we will make this critical edition   from a single copy that we can determine.
Ölüyü Yıkayanın Gusül ve Taşıyanın Abdest Almasıyla İlgili Rivayetlerin Sened ve Metin Açısından Değerlendirilmesi
An Evaluation of the Narrations About the Ghusl of Dead Body Bathers and the Ablution of the People Who Carry the Dead in Terms of Sanad and Text
Yazar: Doğan, Halil İbrahim
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Hadīth,Dead,Ghusl,Ablution,Criticism ; Hadis,Ölü,Gusül,Abdest,Sened,Metin

Her canlının tadacağı bir gerçek olan ölümle ilgili birçok hususu Hz. Peygamber’in hadislerinde bulmak mümkündür. Bir kimse öldüğü zaman onu yıkayıp kefenlemek, cenaze namazını kılmak ve taşıyıp defnetmek gibi ona karşı yapılması gereken birtakım vazifeler vardır. Çalışmanın konusu, ölen bir kimseyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest almasıyla alakalı rivayetlerin değerlendirilmesidir. Her daim güncel bir konu olan ölüm hakkında böyle bir çalışmanın önemli olacağı düşünülmektedir. Araştırmada Hz. Peygamber’den nakledilen merfû‘ rivayetlerin sahih olup olmadığı ve metnin doğru bir şekilde nasıl anlaşılacağı amaçlanmaktadır. Bunun için doküman analiz yöntemi kullanılarak hicrî ilk beş asırda telif edilen hadis kitaplarındaki rivayetler belirlenmiş, sened ve metin açısından incelenmiştir. Araştırmada senedi sahih olanlar bulunduğu gibi zayıf hadislerin de yer aldığı sonucuna ulaşılmıştır. Hadisin metninde cenazeyi yıkayanın gusül ve taşıyanın abdest alması ifade edilse de bunun bir zorunluluk olmadığı, duruma ve şartlara göre hareket edilmesi gerektiği tespit edilmiştir. Bir ictihad faaliyeti olduğu için âlimlerin rivayetlerin senedi ve metni üzerinde farklı görüşleri bulunduğu belirlenmiştir.

The hadīths of the Prophet include many issues related to death, which is a reality that every living being will face. When a person dies, Muslims have to perform some duties towards the deceased, such as washing and enshrouding, performing the funeral prayer, carrying and burial. The subject of this study is the evaluation of the narrations concerning the ghusl of dead body bathers and the ablution of those who carry the deceased. It is thought that such a study on death, which is always an up-to-date issue, is important. This study aims to investigate whether marfū‘ narrations from the Prophet are authentic and how could the text be understood correctly. For this purpose, by using document analysis method, the narrations in the hadīth books compiled in the first five centuries of Hijri were identified and analysed in terms of sanad and text. This study concluded that there are both weak and sahih hadīths. Although the text of the hadīth states that dead body bathers should perform ghusl and those who carry the body should perform ablution, it was found that this is not an obligation and that one should act according to the situation and circumstances. Since it is an act of ijtihād, it was found that scholars have different opinions on the sanad and text of the narrations.
Kur’ân Metnine İlave İddiası: Kur’ân Meâlî ve Yorumu Adlı Meâl Örneği
The Allegation of Addition to the Text of the Qurʾān: The Case of the Work Titled Kur'ân Meâlî ve Yorumu
Yazar: Kayış, Mahmut
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Tefsir,Kur’ân,Meâl,Âyet,Tahrif ; Tafsīr,Qurʾān,Translation,Verse,Distortion

Kur’ân-Kerîm, bütün insanlığın hidâyeti için gönderilmiş Arapça bir kitaptır. Onun evrensel mesajının dili Arapça olmayan toplumlar tarafından da anlaşılması gerekmektedir. Bu amaca matuf olarak ülkemizde Kur’ân çevirileri yapılmakta ve bunların sayısı günden güne artmaktadır. Bazı çeviriler, üzerinde ciddiyetle durulması gereken problemlerle meâl dünyasına katılmaktadır. Bu çalışmada, Aydın Sevin’in “Kur’ân Meâli ve Yorumu” adlı eserinde dile getirdiği “Kur'ân metnine ilavelerin yapıldığı iddiası” incelenmiştir. İlgili eserde, Hz. Peygamber’in (s.a.v.) vefatından sonra bir kısım sahâbînin ibadet ve muamelâtla ilgili bazı âyetleri Kur'ân’a ekledikleri savunulmaktadır. Çalışmamızda önce Kur’ân metnine müdahale edildiğine yönelik tarihsel süreçte ortaya çıkan şâz görüşler, genel manada incelenmiştir. Ardından ilgili meâlde bu hususta ileri sürülen argümanlar, Kur'ân metninin ortaya koyduğu mana, Hz. Peygamber’in (s.a.v.) uygulamaları ve tarihsel veriler bağlamında mukayeseli olarak analiz edilmiştir. Bu çalışmayla Kur’ân’ın korunmuşluğuna halel getiren bahse konu iddiaların ilmi değerinin ortaya konulması amaçlanmış olup bunların meâl kültürümüzde ve toplumun Kur'ân algısında meydana getirebileceği olumsuz etkinin azaltılması da hedeflenmiştir.

The Holy Qurʾān is revealed in Arabic as a book sent for the guidance of all humanity. It is necessary for its universal message also to be understood by people whose native language is not Arabic. In order to achieve this goal, Qurʾān translations are produced in our country and their number is increasing day by day. Some of these take their place in the realm of translations as having problems that need to be seriously addressed. In this study, "the claim that there are additions to the text of the Qurʾān" expressed by Aydın Sevin in his work "Kur’an Meâlî ve Yorumu" is analysed. In the relevant work, it is argued that after the death of the Prophet Muhammad (saw), some of the Companions added some verses related to worship and practices to the Qurʾān. In our study, firstly, the shādhdh views that have emerged in the course of history regarding the alteration of the text of the Qurʾān are analysed in a broad sense. Then, the arguments put forward in the related translation are analysed comparatively in the context of the authentic meaning of the Qurʾānic text, the practices of the Prophet (saw) and historical data. This study aims to determine the scientific value of the aforementioned arguments that prejudice the protected nature of the Qurʾān and also to reduce the negative impact of these arguments that they may have on our Qurʾānic translation culture and society's perception of the Qurʾān.