hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ZORUNLU NEDENSELLİK BAĞLAMINDA DAVİD HUME’UN KOZMOLOJİK DELİL ELEŞTİRİSİ
DAVID HUME’S CRITICIZE FOR COSMOLOGICAL ARGUMENT  IN THE CONTEXT OF MANDATORY CAUSALITY
Yazar: Uğurlu, Ahmet
Dergi: Dergiabant, Vol. 3 No. 6, 2017
Anahtar kelimeler: Cosmologic,Causality,God,Mind,Imagination ; Kozmolojik,Nedensellik,Tanrı,Akıl,Muhayyile

Nesneler arası ilişkileri tespit edip bu ilişkiler üzerindenbazı temel yargılara ulaşmanın imkanı nedenselliğe bağlıdır. Nedenselliksayesinde kuşatamadığımız gerçeklik hakkında tecrübe ve aklın sağladığıimkanlar dahilinde genel geçer yargılara ulaşmaya çalışırız. Aynı şekildeolgular arası kurduğumuz nedensellik ilişkisinin kendi içerisinde tutarlı biryapı kazanabilmesi için de nedensellik ilişkisini nedene ihtiyaç duymayan birvarlıkta sonlandırma ihtiyacı duyarız. Hume, tecrübe edilen dünyanın olgularıarasındaki nedensellik ilişkisinin tespitinde kesinliğe ulaşılamadığını ve bunedenle de evrenin içerisindeki nedensellikten yola çıkarak evrenin bir nedenvasıtasıyla yokluktan varlığa geldiğindenbahsedilemeyeceğini iddia eder. Bumakalede Hume’un kozmolojik delil eleştirisinin temelde, insanın düşünmesüreçlerinin Tanrıya ve akla dayanmaksızın açıklanabileceğine yönelik yaklaşımadayandığı iddia edilmektedir. Hume’un nedensellik ideasının geçerliolmadığı iddiasını insanın bilme süreçlerinin Tanrıdan ve akıldan bağımsızolduğunu iddia edebilmek için ileri sürdüğü ortaya konmaya çalışılmaktadır. Zira Hume’danedensellik ideasının muhayyile tarafından üretilmesi kozmolojik deliligeçersiz kılmakta; bunun sonucu olarak da Tanrı ve aklın düşünme süreçlerindekirolü devre dışı bırakılmaktadır.

Detecting relationships between objects, the possibility of achieving some basic judgements depends on causality through these relationships. Through causality, we try to reach generally valid judgements about the truth that we are unable to surround within possibilities provided by experience and mind. In the same way, the causality relationship we have set up between phenomenons in order to acquire a coherent structure within itself as well, we need to end the causality relationship within a being that does not need the causality. Hume argues that in the determination of the causality relationship between phenomenon of the experienced world could not reach certainty, and therefore it cannot be mentioned that the universe has been come from nonexistence through a cause based on the causality within the universe. In this article, Hume’s criticize for cosmological argument in essence is based upon an approach toward that the process of human thinking could be explained without depending on God and mind. It is also tried to be put forward that Hume has claimed that the causality idea does not valid because the process of human thinking is independent of God and mind.Then, according to Hume, to be produced of the causality idea  by the imagination  is to invalidate the cosmological argument; hence, God and mind do not have any role in the process of thinking.
HANEFÎ MEZHEBİNDE ÖRFÜN HÜKÜMLERE ETKİSİ
THE EFFECT OF THE CUSTOMS ON THE JUDGMENTS IN THE HANAFI SCHOOL
Yazar: Yelek, Kamil
Dergi: Dergiabant, Vol. 3 No. 6, 2017
Anahtar kelimeler: Custom,Tradition,Text,Change,Islamic Law ; Örf,Âdet,Değişim,İslam hukuku,İbn Âbidîn,Neşru’l-arf

İslam hukukunun önemli kaynaklarından biri olan örf, vahiy dönemindenfıkhın tedvin edildiği dönem ve sonrasına kadar değişik alanlarda farklı ölçüve şekillerde hukuka kaynaklık ederek usûl ve furû eserlerinde çok önemli birkonuma sahip olmuştur. Bilindiği üzere İslâm hukukunda hükümlerin vaz‘edilmesindeki asıl gaye; insanların durumlarını düzeltmek, aralarında adaletigerçekleştirmek ve sıkıntılarını gidermektir. O halde, hüküm verilirken, insanlarınâdet edindiği ve akl-ı selim sahiplerin uygun gördüğü şeyleri dikkate almamak,insanları büyük bir sıkıntıya sokar ki bu durum İslâm hukukunun ruhunaaykırıdır. Çünkü örf ve âdetlerin tamamen toplumdan çıkarılması insanlara büyüksıkıntı verir. Bu yüzden İslâm hukukunun temel kurallarından birine aykırıolmayan örfün, hüküm çıkarılırken dikkate alınması gerekir. İşte bu sebeple birtaraftan örfün hukukî konumunun doğru bir şekilde belirlenip sınırlarınınbilinmesi; diğer taraftan da fetvâ makamında bulunan kimselerin hizmet ettiğiveya yaşadığı toplumdaki örf ve âdetlerin bilgisine tam olarak sahip olmasıgerekir. Bu amaç doğrultusunda öncelikle örfün tanımı, konumu, kaynak değeri,kısımları ve geçerlilik şartları gibi konular ana hatlarıyla sunulmuş; akabindeise İbn Âbidîn’in Neşru’l-arf adlı risalesinden hareketle Hanefimezhebinde yerel örfün ve zamanla örfte meydana gelen değişimin hukuk normununoluşumunda nasıl bir etkiye sahip olduğu incelenmiştir.

Custom (urf) has been a source to Islamic law in various subjects and in different levels and ways beginning from the age of revelation (wahy) until the age of compilation (tadwin) and later. It has had a very central place in works on both usul and furu‘. As known, the main purpose of making legal judgment in Islamic law is to provide justice and make the problems with people to wither away. In this case, not considering the customs and the things that wise people’s advices in making legal judgment can become a burden or problem for people which is against the very spirit of Islamic law. Because, excluding customs from the society can create a problem for the community. For this reason, the customs which is not contradictory to any principle of Islamic law should be considered in legal judgment. This means that knowing the legal position and limits of customs is very crucial. Also, the ulama who is in the position of giving fatwa should understand the customs of the society that he lives in and serves. In light of this purpose, firstly subjects such as the definition, importance, value as a source, parts and conditions of validity of custom (urf) were presented in detail and later, based on Ibn Abidin’s Nashr al-‘Arf, the influence of local custom and the change in custom by time on lawmaking is examined.
USÛL-FURÛ‘ ETKİLEŞİMİNE SON DÖNEMDEN BİR ÖRNEK: MANSÛRÎZÂDE SAÎD VE CEVÂZ MESELESİ
AN EXAMPLE OF USUL-FURU‘ INTERACTION IN THE LAST PERIOD: MANSURIZADE SAID AND THE ISSUE OF PERMISSIBILITY
Yazar: Yılmaz, Ayşegül
Dergi: Dergiabant, Vol. 3 No. 6, 2017
Anahtar kelimeler: Usul,fiqh,permissibility/al-ibâha,rule ; Usûl,furû‘,ibâha,hüküm

Osmanlı’nın son dönemi, yaşanan siyasî, sosyal ve ekonomik buhranlar sebebiyle pek çok Fıkhî meselenin tartışıldığı bir zaman dilimi olmuştur. Bu dönemde usûl-i fıkıh ve furû‘ arasındaki etkileşimin de güzel örneklerine rastlanmaktadır. Bu örneklerden birini sunmayı amaçlayan bu makalede, Mansûrîzâde Said Bey’in “Cevaz şer‘î bir hüküm değildir” iddiâsının sâikleri irdelenmiştir. Giriş bölümünde Mansûrîzâde'nin görüşlerinin hangi şartlarda serdedildiğini anlayabilmek maksadıyla dönemin fikrî ortamına kısa bir bakış yapılmıştır. Mansûrîzâde'nin bu meseleyi ele alış farkını göstermek adına birinci bölümde klasik usûl literatüründe problemin nasıl işlendiğine yer ver verilmiştir. İkinci bölümde, Mansûrîzâde'nin ilmî kişiliği hakkında kısa bir bilgi verildikten sonra onun cevâzın ahkâm-ı şer‘iyye’den olmadığı görüşüne açıklık getirilmiştir. Yine bu bölümde, Mansûrîzâde'yi bir usûl problemini tekrar gündeme taşımaya sevkeden âmiller sıralanmıştır. Sonuç kısmında Mansûrîzâde'nin bir usûl problemini, güncel bazı furû‘ problemlerinin çözümü için kullanmasının, fıkıh tarihinde usûl-furû‘ etkileşimi açısından dikkate değer bir örnek olduğu neticesine ulaşılmıştır.

Because of the politic, social and economic crises, the last years of Ottoman have been a time period that many fiqh issues were disscussed in. Also in this period, it is found good examples of usûl-furû‘ (theory-practise) interaction. In this article that aims to provide one of these examples, the underlying reasons of Mansurizade Said’s view that “The permissibility/al-ibâhah is not a legislative rule”, have been examined. In order to understand that Mansurizade’s views emerged on what conditions, a brief overview of intellectual situation of the period was offered in the introduction section. To demonstrate Mansurizade’s difference in handling of this issue, in the first section it was presented how the problem was addressed in the classical usûl literature. In the second section, after giving a brief about Mansurizade’s scientific personality, his opinion of permissibility was clarified. Likewise in this section, the factors led him to put a theoretical (usûl) problem back on the agenda again were listed consecutively. In the result section, it has been reached that Mansurizade’s handling an usûl issue to solve some current furu‘/practical problems is a remarkable example of Usul-furu‘ interaction in the history of fiqh.
FRANSA’DA MİLLİ DİN: GALLİKAN HİPOTEZ (Emmanuel TAWIL)
Civil Religion in France: The Gallican Hypothesis (By Emmanuel TAWIL)
Yazar: Özalp, Mürsel
Dergi: Dergiabant, Vol. 3 No. 6, 2017
Anahtar kelimeler: France,national religion,Gallicanism ; Milli din,gallikanizm,fransa

Fransız aydınlarının neredeyse tamamına göre, 1789 Fransız İhtilaliFransa’da din ile ulus arasındaki bağı değişikliğe uğratmıştır. Fransızİhtilali’nden önce devlet, dini i’tizallere rıza göstermemiştir. Devlet resmiolarak Katolik idi ve onun bu karakteri Katolik olmayan birisinin vatandaşolarak sayılmasının mümkün olmaması anlamına geliyordu. Ancak 1789 İnsanHakları Bildirgesi nin 10. maddesi “Hiçkimse, dini nitelikte de olsa düşüncelerinden dolayı cezalandırılamaz” hükmünü vazedince Kurucu Meclis yeni bir “ulus” anlayışı benimsemiştir. Artıkulus, dini bir yapı tarafından tanımlanmayan, salt egemen siyasi bir teşekkülolarak nitelendirilmiştir (3. Madde) Bununsonucunda da Protestanlar ve Yahudiler Fransız olmuş ve bütün herkes kanun kapsamında eşit hale gelmiştir.

According to almost all French intellectuals, the 1789 French Revolution changed the link between religion and nation in France. Before the French Revolution, the state did not consent to religious tweets. The state was officially Catholic, and this character meant that it was not possible for someone who was not Catholic to be counted as a citizen.
TEFSİRLER VE MÜFESSİRLER (Bergamalı Cevdet)
THE EXEGESISES AND THE EXEGETISTS
Yazar: Karasakal, Şaban
Dergi: Dergiabant, Vol. 3 No. 6, 2017
Anahtar kelimeler: Quran,companions,exegesis,poem,verse,chapters of Quran ; Kur’ân,sahâbe,tefsîr,şiir,âyet,sûre

Sadeleştirdiğimiz bumetinler, Dâru’l-Fünûn müderrislerinden Bergama’lı Cevdet’in Mahfil dergisinde yayınlanmışmakalelerdir. İlk makalede Bergama’lı Cevdet, Kur'ân-ı Kerîm’in Hz. Ebûbekirdöneminde bir kitap hâlinde toplanmasının tarihini, olaylar ışığındaözetlemektedir. İkinci makalede de, tefsîrde Arap şiiri ile istişhâd olayınıncevâzna dâir Abdullah b. Abbas’tan rivayetler nakletmektedir. Böylelikle Arapşiirinden deliller getirilerek, âyetlerin anlaşılmasının kolaylaştırılmasınadâir örneklerin sahâbe dönemine kadar uzandığını görmekteyiz.

These texts we translated are the articles written by Cevdet of Bergama, one of the Daru’l-Funun professors and published in the journal of Mahfil. In the first article, he summarizes the story of collection of the Holy Quran in the form of book during the reign of Abu Bakir, in the light of events. In the second one, he narrates some reports from Abdullah b. Abbas about the permission of using Arab poem in the exegesis of Quran. Thus, we consider cases on using Arab poem in order to make verses more understandable, since the period of companions.
GAZÂLÎ’YE GÖRE BİR BİLGİ KAYNAĞI OLARAK MARİFET
MA’RIFA AS A SOURCE OF KNOWLEDGE ACCORDING TO GHAZZALI
Yazar: Reis, Bedriye
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Tasawwuf,ma’rifa,ethics,heart,mujahada ; Tasavvuf,marifet,ahlak,kalp,mücahede

Tasavvuf ehli tarafından iç tecrübe ilevasıtasız olarak elde edilen marifet, duyu organları ve akıl aracılığıyla sahipolunan bilgiden daha üstün görülmüş ve gerçek bilginin de söz konusu bilgi türüolduğu ileri sürülmüştür. Tasavvuf geleneğinin önde gelen temsilcilerinden biriolan Gazâlî de marifeti en yüksek ideal olarak takdim etmiştir. Bu makaleninkonusu, Gazâlî'nin tasavvuf anlayışında marifetin konumunu belirlemektir. Buçerçevede Gazâlî'nin marifeti nasıl tanımladığı,  marifete ne derece önem atfettiği, marifetinimkân ve sınırları ve marifetin oluşumunda kalbin rolü çalışmanın esasınıoluşturmaktadır.

The mystics believe that the ma’rifa which is obtained by inner experience without any agent is more superior than the knowledge that is given by senses and mental ability, and they argue that the ma’rifa is the actual knowledge. Ghazali who is one of the most prominent figures in the tradition of tasavvuf accepts the ma’rifa that is the ultimate ideal. The subject of this article is the importance of ma’rifa in the philosophy of Ghazali. It is studied how Ghazali defines the ma’rifa, and to what degree he emphasizes its importance.  Furthermore, It is examined that possibilities and limits of ma’rifa and the role of the heart for obtaining the ma’rifa.
OSMANLIDA TEFSİR HAŞİYESİ GELENEĞİ: ATÛFÎ ÖRNEĞİ
TAFSIR OF ANNONATION (KHASHIYA) TRADITION IN OTTOMAN EMPIRE: ATUFI EXAMPLE
Yazar: Kara, Osman
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Atufi,Annotation,Exegesis,Commentary,Madrasa ; Atûfî,Hâşiye,Tefsir,Şerh,Medrese

Amasya; Selçuklu ve Osmanlı Dönemi’nin önemli idari ve kültürelmerkezlerinden birisidir. Amasya’da kurulan medreseler ilim ve kültür hayatınabüyük katkılar sunmuş, dini ve fenni ilimler alanında birçok ilim ve sanatadamı yetişmiş, başta İstanbul olmak üzere Anadolu’nun değişik şehirlerindeönemli hizmetlerde bulunmuşlardır. Amasya’da yetişen bu çok yönlü âlimlerdenbirisi de Hayreddin Hızır el-Atûfî’dir. Merzifon’da doğan ve Amasyamedreselerinde ders veren hocalardan dini ve pozitif ilimler dersleri alanAtûfî İstanbul’da Saray hocalığına tayin edilmiştir. Daha sonra bu görevindenayrılan Atûfî camilerde vaaz ve tefsir sohbetleri yapmıştır. Tıp, kelam,tefsir, hadîs ve mantık alanında eserler kaleme almıştır. Hadîs şerhciliğikonusunda meşhur olan müellif, tefsir alanında da Osmanlı medreselerindeokutulan Zemahşerî ve Beyzâvî tefsirlerine birer hâşiye yazmıştır. Eserlerinİstanbul kütüphanelerinde el yazma nüshaları mevcuttur. Bu makale hâşiyegeleneği çerçevesinde müellifin tefsire yaptığı katkıları analiz etmeyihedeflemektedir.

Amasya is one the most important administrative and cultural centers of the Ottoman and Seljuk periods. Madrasas establihed in Amasya had contributed much to scientific and cultural life, and many scholars and artists had been educated in the positive and religious fields, and they had submitted important contributions in the different cities –mainly Istanbul- of Anatolia. Atufi is one of those all-round scholars educated in Amasya. He, who was born in Merzifon, and took coursess about religious and positive sciences from the scholars who gave lectures in the Mamasya madrasas, had been assigned as an intructor to the Palaca in Istanbul. Then quitting that position, Atufi began to give preaches and exegesis talks in various mosques. He produced works on medicine, kalam (theology), tafsir (exegesis), hadith and logic fields. As an eminent author at hadith commentary, he also wrote annotations on both the Zamahshari and Beyzavi exegeses which were taught at the Ottoman madrasas as well. At libraries in Istanbul, copies of manuscripts are available. This article aims to analyze his contribution to exegesis within the farmework and the tradition of comment and annotation.
İSLAM HUKUKUNDA ZAMAN AÇISINDAN SÜNNETE AYKIRI BOŞAMA (BİD‘Î TALÂK)
DIVORCE OF INNOVATION (TALAQ AL-BID‘A) WITH REGARDS TO TIME ACCORDING TO ISLAMIC LAW
Yazar: Gökgöz, Yasin
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Bid'i divorce,hayız,nifas,waiting period to remarry after divorce ; Bid‘î boşama,hayız,nifas,iddet

Fıkıhta boşama,sünnete uygun olup olmama açısından sünnî ve bid‘î olmak üzere iki kısmaayrılır. Bid‘î talâk ise sayı ve vakit açısından iki ayrı başlık altındaincelenir. Bid‘î talâkın her iki çeşidinin de geçerli sayılıp sayılamayacağıylailgili klasik fıkıh edebiyatında ve çağdaş literatürde hararetli tartışmalarcereyan etmiştir. Bu çalışmada vakit bakımından bid‘î boşamanın geçerli olupolmadığıyla ilgili mukayeseli bilgi verilmesi amaçlanmaktadır. Konu bir girişve dört ana başlıkta incelenmektedir. Birinci başlık altında konuyla ilgiliittifak ve ihtilaf edilen noktalar belirlenmiş, ihtilaf edilen noktalar üç alt başlıktatoplanıp söz konusu görüşlerin sahipleri açıklanmıştır. Bundan sonraki üç anabaşlıkta ise sırasıyla bu grupların delillerinin bir kısmına yer verilmiş ve yeryer bu delillere yönelik itirazlar ele alınmıştır.

In Islamic Law, the divorce is divided into two parts, as Sunni and bid'i in terms of whether it is in accordance with Sunnah or not. Bid'i divorce is also examined under two headings in terms of number and time. Fierce debates have taken place in the classical and the contemporary fiqh literature concerning whether both types of Bid'i talâk can be regarded as valid. In this study, it is aimed to give comparative information about the validity of bid’i divorce in terms of time. The subject is examined in an introduction and in four main chapters. Under the first headline, relevant anonimous and disputed points were identified, the disputants were gathered in three sub-headings and opinions were attributed to their owners. In the next three chapters, a part of the evidence of these groups was submitted, and in sometimes objections against relevant edvidence were dealt with.
MÂTÜRÎDÎLER’E GÖRE NÜBÜVVETİN KAPSAM VE GEREKLİLİĞİ
THE CONTENT AND NECESSITY OF THE PROPHETHOOD ACCORDING TO THE MATURIDIS
Yazar: Mavil, Kılıç Aslan
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Mumkin (possible),mumtani‘ (impossible),wajib (necessary),prophethood ; Mümkün,mümteni‘,vâcip,nübüvvet

Akıl-vahiyilişkisi kelâm yönteminin en dikkat çekici ve tartışmalı boyutlarından biriniteşkil eder. Klasik kelâm kitaplarında akliyyât (ulûhiyet) ve sem‘iyyâtayrımına gidilerek bu konuda bir denge sağlanmaya çalışıldığı görülür. Bununlabirlikte birbirinden bağımsız iki ayrı bilgi kaynağı olan akıl ile naklin nübüvvetmeselesi bağlamında kesiştiğini söylemek mümkündür. Mâtürîdîler’e göre nübüvvetkurumu aracılığıyla elde edilen bilgi, aklın hükmünün kesinlik taşıdığı vâcip(zorunlu) ve mümteni‘ (imkânsız) alanının dışında kalan, bu sebeple de akıldışında başka bir bilgi kaynağına ihtiyaç duyulan mümkünler sahasınakarşılık gelmektedir. Ancak risâletin konusu ve kapsamı açısından yapılan budeğerlendirme Mâtürîdî düşüncenin, Allah’ın peygamber göndermesinin gerekliliği(nübüvvetin hükmü) açısından da nübüvveti, Eş‘ariyye’de olduğu gibi, aklî imkân(zorunsuzluk) çerçevesinde ele aldığı anlamına gelmez. Bu noktada şaşırtıcı birbiçimde Mu‘tezilî öğretiye yaklaşan Mâtürîdîler, nübüvvetin değeri bakımdanzorunlu (vâcip) olduğu görüşünü benimsemektedir.

The relationship between the reason and revelation is one of the most remarkable and controversial aspects of the method of kalam. In the classical kalam books, it seems to be attempted to provide a balance in this issue by separating aqliyyat (knowledge originated from human reason) and sam'iyyat (knowledge originated from the divine revelation). However, it is possible to say that the reason and the revelation, which are two independent sources of information, are to intersect in the context of the prophethood. According to the Maturidis, the prophethood corresponds to the mumkin (the possible field) which is outside of the wajib (necessary) and mumtani‘ (impossible) fields that reason is certain. Hence, there is a need for a source of information other than reason. However, this evaluation from viewpoint of subject and scope of the prophethood does not mean that the Maturidiyya also deals with the prophethood in the framework of mental possibilities as it is in Ash'ariyya. At this point, the Maturidis are close to the Mu'tazili teachings in a surprising manner are to embrace the view that to send a prophet is obligatory for God.
AHMED B. HANBEL VE KİTÂBÜ’L-İLEL VE MA’RİFETÜ’R-RİCÂL’İNİN İLEL İLMİNDEKİ YERİ
THE POSITION OF AHMAD B. HANBAL AND HIS KITAB AL-'ILAL WA MA'RIFAT AL-RIJAL IN THE SCIENCE OF 'ILAL'
Yazar: Çelik, Abdullah
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Ahmad B. Hanbal,Hadith,'Ilal,Kitab al-'Ilal wa-Ma'rifat al-Rijal ; Ahmed b. Hanbel,Hadis,İllet,el-İlel ve Ma’rifetü’r-Ricâl

Hadis ilminin bir alt kolu olan İlelü’l-Hadis ilmi, hadistenkitçilerinin en çok emek harcadıkları ve zorlandıkları bir ilim dalıdır.İlelü’l-hadis ilminde söz sahibi olabilmek için hadislerin varyantları veravilerin halleri hakkında ileri düzeyde tecrübeli olmak gerektiğinden bualanda eser yazan hadisçilerin sayısı çok sınırlı kalmıştır. Ahmed b. Hanbel debu alanda en çok hizmet eden hadisçilerin arasında sayılmaktadır. Ahmed b.Hanbel’in ilel hakkındaki görüş ve uygulamaları oğlu Abdullah tarafından el-İlelve Ma’rifetü’r-Ricâl adlı kitabında toplanmıştır. Ahmed b. Hanbel’in bu eseri,kendisinden önce bu alanda fikir yürütmüş mütekaddimûn hadis tenkitçileriyle,daha sonra gelecek hadisçiler arasında köprü görevi yapmaktadır. Bu kitapzengin içeriğiyle kendisinden sonra yazılacak tüm ilel ve hadis usulüeserlerinin ilk kaynağı olma özelliğini taşımaktadır. Biz bu çalışmamızda Ahmedb. Hanbel’in ilel alanında yazmış olduğu el-İlel ve Ma’rifetü’r-Ricâladlı eserini ve bu eserde takip ettiği metodu inceleyerek hadis ilmine yaptığıkatkıları tespit edeceğiz.

As a branch of sciences of hadith, the science of İlel hadith is one of the most challenging topics for hadith critics. Since contributing to the science of defective hadith necessitates a considerable expertise in the variants of hadith and situation of quite, the number of hadith scientists contributing in this field has been limited. In particular, Ahmad B. Hanbal is within the most important place amongst those who contribute in this field. His opinion and practice on 'ilal are compiled into the book entitled "Kitab al-'Ilal wa-Ma'rifat al-Rijal" by his son, Abdullah. This book acted as a bridge between his successors and thoughts of his predecessors. By its rich content, his book has become one of the very first references for studies regarding the hadith methodology and the science of defective hadith. In this paper, we try to deal with his contributions in the science of defective hadith by investigating his "Kitab al-'Ilal wa-Ma'rifat al-Rijal" and its methods.
İSLÂM HUKUKUNDA YED-İ ADL
YED-I ADL IN ISLAMIC LAW
Yazar: Akgündüz, Said Nuri
Dergi: Dergiabant, Vol. 5 No. 9, 2017
Anahtar kelimeler: Yed-i adl,Hostage,Pledger,Pledgee,Keeping ; Yed-i adl,Rehin,Râhin,Mürtehin,Saklama

Bu makale, fıkıh kitaplarında rehin akdine ilişkin olarak ele alınanyed-i adl konusunu incelemeyi, yed-i adlin tanımını, çerçevesini ve onunlailgili hükümleri, İslam hukukunun temel kaynakları ışığında ortaya koymayıhedeflemektedir. Teminat gayesine yönelik olarak yapılan bir akit vasfı taşıyanrehinde, bu gayeyi gerçekleştirmeye yarayan yardımcı bir unsur olarak tezahüreden yed-i adlin, bu hassas vazifesini yaparken hangi yetkilere sahip olduğu vesorumluluklarının neler olduğu incelenecektir. Asıl işlevinin rehin konusu malısaklamak olduğu görülen yed-i adlin hangi durumlarda görevinin sona ereceğinede temas edilecektir. İslâm hukukunda yed-i adlin daha çok bir gerçek kişiolarak ele alındığı görülmekte olup, bugün hukuk sistemince de tanınmış birkurum olan yed-i emin ile olan ilişkisine kısaca değinilecektir.

This article aims to examine the issue of the “yed-i adl” which related to pledge contract concept of yed-i adl which is related to hostage contract in Islamic law books; and to reveal it in the light of the basic sources of Islamic law, its definition, frame and related provisions. Yed-i adl, which occurs as an auxiliary element for goals of hostage contract, is dealt with in this essay, and what authority he has and what his responsibilities are in doing his task. It has also seen that his main function is keeping the hostage. In Islamic law, it is seen that the yed-i adl is treated as a real person, and the relationship between yed-i adl and yediemin (trusted person), a well-known institution in the Turkish legal system will be briefly mentioned.