hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
‘üstâd ibni üstâd’: Erken Osmanlı Mimarlığında Babalar ve Oğullar
Fathers and Sons in Early Ottoman Architecture: ‘üstâd ibni üstâd’
Yazar: Keskin, Mustafa Çağhan
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 32, 2023
Anahtar kelimeler: History of Architecture ; Mimarlık Tarihi ; Ottoman architecture,the Mushaimish family,Murad Halife,Yâkub Şah,Acem Ali ; Osmanlı Mimarlığı,Müşeymeş Ailesi,Murad Halife,Yâkub Şah,Acem Ali

Modern dönem öncesinde, mimar ve sanatçılar teoriden ziyade pratik uygulamalara dayanan bir deneyimleme süreci ile yetişmekteydi; ‘baba mesleği’ tercihten ziyade çoğu zaman zorunluluktu. Yardımcı iş gücü olarak görülen erkek çocuklar, baba tarafından usta-çırak ilişkisi çerçevesine yetiştirilmekte, mesleki birikim nesilden nesile miras bırakılmaktaydı. Günümüze ulaşan kitabeler ışığında XIV. yüzyıldan itibaren en az üç nesil boyunca Anadolu’nun farklı kentlerinde çeşitli yapıların inşasını üstlenen Suriye kökenli Müşeymeş ailesi fertleri Ali, yeğeni Ebu Bekir ile oğlu Ahmed’in Hassa Mimarlar Ocağı gibi kurumsal bir yapıya bağlı olmaksızın Osmanlı bâniler hizmetinde bulundukları izlenir. XV. yüzyıl sonunda, devlete bağlı kurumsal mimarlık örgütlenmesi altında istihdam edilen mimarlar arasında da Murad Halife ile oğulları Hayreddin, Hızır Bâlî ve İbrahim, Yâkub Şah ile oğlu Hüdâverdi ve Alâüddin Ali [Acem Ali] ile oğlu Hamza gibi baba-oğullar yer alır. II. Bayezid döneminde, devlet eliyle sürdürülen mimarlık faaliyetlerinin Murad Halife ve oğulları ile Yâkub Şah, oğlu ve mesleğinin ilk yıllarında onun ekibinde yer aldığı anlaşılan Alâüddin Ali’den müteşekkil iki temel ekip arasında paylaşıldığı anlaşılır. Bu çalışma, Sinan öncesi Osmanlı mimarlığında, mimarlık pratiğine yön veren babalar ve oğullar, diğer bir deyişle mimar ailelere yönelik bir bakıştır.

In the early modern period, architects, artists, and craftsman were trained though an experimentation process based on practice rather than a theorical education. Professional training was based on the traditional master-apprentice relationship within an experience-oriented hierarchy. Taking on the father’s profession was often a necessity rather than a choice. Male descendants, being seen as an auxiliary labor force, were raised by the father within the framework of the master-apprentice relationship, and professional knowledge was handed down from generation to generation. According to the existing inscriptions, the Syrian al-Mushaimish family was not affiliated with any private patron or institutional organization such as the Hassa Mimarlar Ocağı, and family members had been coming to Türkiye from Syria since the mid-14th century to provide architectural services for various patrons in different regions. By the end of the 15th century, father and son partnerships such as Murad Halife and his sons Hayreddin, Hızır Bâli, and İbrahim; Yâkub Shah and his son Hüdâverdi; and Alâuddin Ali [Acem Ali] and his son Hamza were seen among the architects employed under the institutional architecture organization affiliated with the realm. This study aims to reveal and discuss the father and son partnerships in early Ottoman architecture.
Robert G. Ousterhout (16 Ocak 1950- 23 Nisan 2023)*
Robert G. Ousterhout (16 Ocak 1950- 23 Nisan 2023)*
Yazar: Çağaptay, Suna; Belgin Henry, Ayşe
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 32, 2023
Anahtar kelimeler: Art History ; Sanat Tarihi ; Robert G. Ousterhout,Robert,Ousterhout

Yakınlarınca bilinen adıyla Bob Ousterhout, 1950 yılında ABD’de Oregon’un Pendleton kasabasında Hollanda’dan göçmüş çok çocuklu bir ailenin ortanca çocuğu olarak doğdu. 1973 yılında Oregon Üniversitesi, Sanat Tarihi Bölümü’nde lisans derecesini tamamladı. Lisans derecesini tamamlarken 1970-1972 yılları arasında değişim programıyla Avusturya Viyana’daki Institute of European Studies’te bulundu. 1977 yılında Ohio’daki Cincinnati Üniversitesinde Sanat Tarihi programında yüksek lisans derecesini tamamladı. 1982 yılında, Slobodan Ćurčić danışmanlığında yazdığı ve Kariye Camii’ni incelediği ve yeniden yorumladığı teziyle doktora ünvanını aldı...

Yakınlarınca bilinen adıyla Bob Ousterhout, 1950 yılında ABD’de Oregon’un Pendleton kasabasında Hollanda’dan göçmüş çok çocuklu bir ailenin ortanca çocuğu olarak doğdu. 1973 yılında Oregon Üniversitesi, Sanat Tarihi Bölümü’nde lisans derecesini tamamladı. Lisans derecesini tamamlarken 1970-1972 yılları arasında değişim programıyla Avusturya Viyana’daki Institute of European Studies’te bulundu. 1977 yılında Ohio’daki Cincinnati Üniversitesinde Sanat Tarihi programında yüksek lisans derecesini tamamladı. 1982 yılında, Slobodan Ćurčić danışmanlığında yazdığı ve Kariye Camii’ni incelediği ve yeniden yorumladığı teziyle doktora ünvanını aldı...
Arkeolog-Mimar Ülkü İzmirligil’i kaybettik (1941-2023)
Arkeolog-Mimar Ülkü İzmirligil’i kaybettik (1941-2023)
Yazar: Yücel, Erdem
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 32, 2023
Anahtar kelimeler: Art History ; Sanat Tarihi ; Ülkü İzmirligil,Nekroloji,İzmirligil

Yakın tarihlerde en verimli yıllarında kaybettiğimiz değerli kişilerin, dostların ardından yazmak gerçekten çok zor.. Belki de zordan da öte... Onların ardından yazmak öyle kolay değil. Kültür camiası birbirinden değerli ne kadar çok kişiyi yitirdi. Onlar fani yaşamdan koptularsa da ülkemizde kültür adına yaptıkları, yazdıkları, ortaya koydukları eserlerle çok daha uzun yıllar yaşayacaklardır. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başkanlarından, benim askerlik ve basından arkadaşım Orhan Erinç, Prof.Dr Haluk Abbasoğlu, Prof.Dr. M.Taner Tarhan, Prof.Dr. Semavi Eyice, Prof.Dr. Muhibbe Darga, müzeci-ressam-yazar Emin Başaranbilek, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü Nuşin Asgari kısa bir süre önce yitirdiklerimizden yalnızca birkaç isim... Yetmezmiş gibi şimdi onlara arkeolog-mimar Ülkü İzmirligil de katıldı. 2Dr. Ayşe Belgin-Henry, Bilkent Üniversitesi, Güzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık...

Yakın tarihlerde en verimli yıllarında kaybettiğimiz değerli kişilerin, dostların ardından yazmak gerçekten çok zor.. Belki de zordan da öte... Onların ardından yazmak öyle kolay değil. Kültür camiası birbirinden değerli ne kadar çok kişiyi yitirdi. Onlar fani yaşamdan koptularsa da ülkemizde kültür adına yaptıkları, yazdıkları, ortaya koydukları eserlerle çok daha uzun yıllar yaşayacaklardır. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başkanlarından, benim askerlik ve basından arkadaşım Orhan Erinç, Prof.Dr Haluk Abbasoğlu, Prof.Dr. M.Taner Tarhan, Prof.Dr. Semavi Eyice, Prof.Dr. Muhibbe Darga, müzeci-ressam-yazar Emin Başaranbilek, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü Nuşin Asgari kısa bir süre önce yitirdiklerimizden yalnızca birkaç isim... Yetmezmiş gibi şimdi onlara arkeolog-mimar Ülkü İzmirligil de katıldı. 2Dr. Ayşe Belgin-Henry, Bilkent Üniversitesi, Güzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık...
Dostlarım John Carswell ve Michael Rogers’ın Ardından…
Dostlarım John Carswell ve Michael Rogers’ın Ardından…
Yazar: Atasoy, Nurhan
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 32, 2023
Anahtar kelimeler: Art History ; Sanat Tarihi ; John Carswell,Michael Rogers,Anma

Londra’ya ilk gittiğimde orada ne bir tanıdığım ne de bir arkadaşım vardı. Nerede ve nasıl tanıştığımı hatırlayamadığım kadar kadim dostum olan John Carswell (1931-2022), son derece sıcak bir şekilde benimle dostluk kurdu, zamanla eşi Peggy de bu dostluğumuza refakat etti. Hemen beni evlerine yemeğe davet ettiler. Evleri de kendileri gibi sıcacıktı. Kapıdan girer girmez tahnit edilmiş koca bir fil sizi karşılıyordu. Ben gittiğimde üzerimden çıkardığım paltomu filin üzerine attılar. Fil vestiyer görevi görüyordu. John ve Peggy Beyrut’ta iken (1956-1976), bir üniversite taşınırken bu fili atmaya karar vermişler. John bunu duyunca file sahip çıkmış. Beyrut’tan Londra’ya taşınırken bu arkadaşlarından da ayrılmamışlar ve fili beraberlerinde Londra’ya nakletmişler.

Londra’ya ilk gittiğimde orada ne bir tanıdığım ne de bir arkadaşım vardı. Nerede ve nasıl tanıştığımı hatırlayamadığım kadar kadim dostum olan John Carswell (1931-2022), son derece sıcak bir şekilde benimle dostluk kurdu, zamanla eşi Peggy de bu dostluğumuza refakat etti. Hemen beni evlerine yemeğe davet ettiler. Evleri de kendileri gibi sıcacıktı. Kapıdan girer girmez tahnit edilmiş koca bir fil sizi karşılıyordu. Ben gittiğimde üzerimden çıkardığım paltomu filin üzerine attılar. Fil vestiyer görevi görüyordu. John ve Peggy Beyrut’ta iken (1956-1976), bir üniversite taşınırken bu fili atmaya karar vermişler. John bunu duyunca file sahip çıkmış. Beyrut’tan Londra’ya taşınırken bu arkadaşlarından da ayrılmamışlar ve fili beraberlerinde Londra’ya nakletmişler.
Teknik Sanat Tarihi: Sanat Eseri İncelemelerine Disiplinlerarası Yaklaşım
Technical Art History: Interdisiplinary Approach to the Study of Artworks
Yazar: Dedeal Subaşılar, Hande
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 22, 2014

Art historians have developed cognitive models that are art-specific, related to aspects such as style and art historical significance. Today, advanced technology helps art historians to detect a particular object's date, its material structure, provenance or history of ownership, maker, authenticity, worth and so forth. Using these technologies is also important for conservation and restoration field.Technical art history allow art historians to collaborate with scientists and conservators, this collaboration is clearly very helpful for the better understanding of artworks.

Art historians have developed cognitive models that are art-specific, related to aspects such as style and art historical significance. Today, advanced technology helps art historians to detect a particular object's date, its material structure, provenance or history of ownership, maker, authenticity, worth and so forth. Using these technologies is also important for conservation and restoration field.Technical art history allow art historians to collaborate with scientists and conservators, this collaboration is clearly very helpful for the better understanding of artworks.
2. Yüzyıldan 20. Yüzyıla Sanatta Kudüs: Yahudi, Hıristiyan ve İslam Sanatlarında İdeal Kudüs Tasvirleri
Jerusalem in Art From the 2nd to the 20th Century: Ideal Jerusalem Representations in Jewish, Christian and Islamic Arts
Yazar: Ekşioğlu, Reyhan
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 22, 2014

In this article the city Jerusalem will be approached from a different viewpoint i.e. instead of “Art in Jerusalem”, “Jerusalem in Art” will be dealt with. The image of Jerusalem will be searched through from the aspects of Judaism, Christianity and Islam. Starting as early as the second century and coming up to the 20th century representations of the image of Jerusalem have been revealed under the following headings: Early Jewish Art, Early Christian Art, Middle Ages Western European Art, Greek Orthodox Art, Renaissance Art, Middle Ages Islamic Art, the Art of the Diaspora, Orientalism in the 19th century, and Modern Art.

In this article the city Jerusalem will be approached from a different viewpoint i.e. instead of “Art in Jerusalem”, “Jerusalem in Art” will be dealt with. The image of Jerusalem will be searched through from the aspects of Judaism, Christianity and Islam. Starting as early as the second century and coming up to the 20th century representations of the image of Jerusalem have been revealed under the following headings: Early Jewish Art, Early Christian Art, Middle Ages Western European Art, Greek Orthodox Art, Renaissance Art, Middle Ages Islamic Art, the Art of the Diaspora, Orientalism in the 19th century, and Modern Art.
Sınırlar Ötesi Bir Diyalog : 16. Yüzyıl Osmanlı Hadım Ağalarından Habeşi Mehmed Ağa ve Gazanfer Ağa'nın Hamilik Faaliyetleri
Dialogue Beyond Margins : Patronage Of Chief Eunuchs in The Late 16th Century Ottoman Court
Yazar: Kayhan Elbirlik, Leyla
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 22, 2014

Bu makale on altıncı yüzyılın son çeyreğinde sarayın idari hiyerarşisinde ön plana çıkan hadım ağalardan Habeşi Mehmed Ağa ve Gazanfer Ağa'nın yaptırmış olduğu eserler üzerinden hamilik faaliyetleri ve kimlikleri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bahsi geçen dönemde padişah ve aile fertlerinin himayesindeki hayır işleri yerlerini vezirler ve devletin ileri gelen askeri erkanının vakfettiği çalışmalara bırakmıştır. Hadım ağalar da tıpkı vezirler gibi, kendi statülerini meşru kılma ve geliştirme amacı ile sanat ve mimariyi desteklemekteydi. Hadım ağaların sanat ve mimariye olan bu çok yönlü ilgileri, politik yükselişlerini sağlamlaştırmak ve sosyal ağlarını genişletmenin yanı sıra onları daha insani kılan yönlerini ön plana çıkartma amacını da taşımaktadır. Bu dönem için bir mimari yenilik sayılabilecek çeşme ve sebilleri vakfetmeleri ve böylece suyun herkese ulaşmasını sağlamaları sayesinde de ilahî bir imaj çizerek, aslında ellerinde olmayan tek beceri olan 'hayat vermeyi' başarmışlardır.

Bu makale on altıncı yüzyılın son çeyreğinde sarayın idari hiyerarşisinde ön plana çıkan hadım ağalardan Habeşi Mehmed Ağa ve Gazanfer Ağa'nın yaptırmış olduğu eserler üzerinden hamilik faaliyetleri ve kimlikleri arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Bahsi geçen dönemde padişah ve aile fertlerinin himayesindeki hayır işleri yerlerini vezirler ve devletin ileri gelen askeri erkanının vakfettiği çalışmalara bırakmıştır. Hadım ağalar da tıpkı vezirler gibi, kendi statülerini meşru kılma ve geliştirme amacı ile sanat ve mimariyi desteklemekteydi. Hadım ağaların sanat ve mimariye olan bu çok yönlü ilgileri, politik yükselişlerini sağlamlaştırmak ve sosyal ağlarını genişletmenin yanı sıra onları daha insani kılan yönlerini ön plana çıkartma amacını da taşımaktadır. Bu dönem için bir mimari yenilik sayılabilecek çeşme ve sebilleri vakfetmeleri ve böylece suyun herkese ulaşmasını sağlamaları sayesinde de ilahî bir imaj çizerek, aslında ellerinde olmayan tek beceri olan 'hayat vermeyi' başarmışlardır.
Lekesiz Gebelik: Meryem'in Saflığının Teolojik Ve Sanatsal Betimi
The Immaculate Conception: The Depiction of the Purity of Mary in Art and Theology
Yazar: Kazancı, Tülay
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 22, 2014

Being the mother of Jesus Christ, Mary has always been revered as the most important person in the Christian belief only second to Jesus Christ himself. She has always been the subject of many disputations questioning her freedom of the Original Sin, her perpetual virginity or the virgin birth of Jesus. The aim of this article is to scrutinize the concept of “Immaculate Conception”, the misconceptions about this central theological term and the reflections of these disputes on painting. The subject will be discussed in two parts: the first part offers a theological definition of the term “Immaculate Conception” tracing the long way up to the proclamation of the dogma, the second part provides its iconographical analysis as well as a discussion of some other subjects (like the Assumption and the Coronation of Mary) that paved the way to the final composition of the Immaculate Conception.

Being the mother of Jesus Christ, Mary has always been revered as the most important person in the Christian belief only second to Jesus Christ himself. She has always been the subject of many disputations questioning her freedom of the Original Sin, her perpetual virginity or the virgin birth of Jesus. The aim of this article is to scrutinize the concept of “Immaculate Conception”, the misconceptions about this central theological term and the reflections of these disputes on painting. The subject will be discussed in two parts: the first part offers a theological definition of the term “Immaculate Conception” tracing the long way up to the proclamation of the dogma, the second part provides its iconographical analysis as well as a discussion of some other subjects (like the Assumption and the Coronation of Mary) that paved the way to the final composition of the Immaculate Conception.
Manisa Darphanesi: İsimlendirme, Yapısal Analiz Ve İşlevi Hakkında Değerlendirmeler
Manisa Mint: Reviews on its Structural Analysis and Function
Yazar: Yılmaz, Anıl; Kocaman, Halil
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı, Vol. 0 No. 22, 2014

After Turkish arrival, a new era which is not only limited with ethnic or cultural differences but also economic changes has started for Anatolia. Especially Silk Road trade added significant input to the economy of Anatolian Seljuk. The most characteristic feature of this change in economy is the beginning of minting money. This tradition has become an indicator of independence of all political formation which has been established after Anatolian Seljuk. Despite of this, our information about those minting places is very limited.There are only two Mint structures in the literature of Art History about early periods of Turkic presence in Anatolia: First, Aksaray Melik Mahmud Hankah (Mintage place) and the other, Manisa Mintage.This paper examines the function, architectural features and restitution proposals of the structure considered as a Mint in Manisa.

After Turkish arrival, a new era which is not only limited with ethnic or cultural differences but also economic changes has started for Anatolia. Especially Silk Road trade added significant input to the economy of Anatolian Seljuk. The most characteristic feature of this change in economy is the beginning of minting money. This tradition has become an indicator of independence of all political formation which has been established after Anatolian Seljuk. Despite of this, our information about those minting places is very limited.There are only two Mint structures in the literature of Art History about early periods of Turkic presence in Anatolia: First, Aksaray Melik Mahmud Hankah (Mintage place) and the other, Manisa Mintage.This paper examines the function, architectural features and restitution proposals of the structure considered as a Mint in Manisa.
“Oranlamak Dahi Kadîm Türkîdir”: Osmanlı Cami Mimarisinde (Geometrik) Oran-Orantı İlkesi
“Proportioning Also is Ancient Turkish”: The Principle of (Geometric) Ratio-Proportion in Ottoman Mosque Architecture
Yazar: Erdoğan, Arif
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 33, 2023
Anahtar kelimeler: Islamic Arts ; İslam Sanatları ; History of Architecture ; Mimarlık Tarihi ; Aesthetics in Architecture ; Mimarlıkta Estetik ; Ottoman Architectural Theory,Ratio-Proportion Theory,Euclidean Geometry,Algebra,Architect Sinan,Design Analysis,Structural Systems,Rational Beauty ; Osmanlı Mimarlık Kuramı,Oran-Orantı Teorisi,Eukleides Geometrisi,Cebir,Mimar Sinan,Tasarım Analizi,Yapısal Sistemler,Rasyonel Güzellik

Bu çalışma, Osmanlı camilerinde takip edilmiş bir sanat-mimarlık teorisinin mevcudiyetini araştırmaktadır. Tarihi kaynakların yetersizliğinden ötürü dönemin matematik bilimlerine ait kaynaklardan yararlanarak sanat ve mimarlık teorisinin temel ilkesi olan oran-orantı sisteminin keşfi hedeflenmiştir. Araştırmanın odak noktasını ise Osmanlı mimarlığının kimliğinde önemli bir yer teşkil eden Edirne Selimiye Camii’ndeki tasarım kuramı ve sürekliliği oluşturur. Bu yaklaşımın geçerliliğini teyit edebilmek içinse, cami örneklerinde; dönem ve boyut değişiklikleri ile yapısal farklılıklar incelemeye tabii tutulmuştur. Bu minvalde öncelikle camilerin iç mekanlarında tek ve iki boyutlu oran değerleri saptanmıştır. Bu verilere dayanarak, oran ve orantı prensibinin çözümlenmesinde Osmanlı saray kütüphanesinde bulunan ve mimarlık teorisiyle ilişkili olduğu düşünülen matematik ilimlere (hendese, hesap, cebir ve mesâha) ait kaynaklara ve yaklaşımlara odaklanılmıştır. Böylece, Osmanlı mimarlık tasarımında ilk kez temel kuramsal ilkenin varlığı ispatlanarak, konuya yeni bir perspektif kazandırılmıştır.

This study investigates the presence of an art-architectural theory in Ottoman mosques. Due to the insufficiency of historical sources, the aim of this study is to discover the fundamental principle of art and architectural theory, which is the system of ratio-proportion, by utilising sources from the mathematical sciences of the period. The central focus of this research is design theory and continuity in the Edirne Selimiye Mosque, which holds a significant place in the identity of Ottoman architecture. To confirm the validity of this approach, the mosque examples were analysed for temporal and dimensional differences and structural variations. In this context, initially, ratio values in one and two dimensions were determined in the interiors of the mosques. Based on this data, the focus was placed on the sources and approaches related to mathematical sciences (theorical geometry, arithmetic, algebra, and applied geometry) found in the Ottoman palace library, which can be associated with architectural theory, in order to analyse the principles of ratio and proportion. Thus, proving the existence of a fundamental theoretical principle in Ottoman architectural design for the first time, a new perspective has been added to the subject.
Camın En Tehlikeli Hali: Çanakkale Müzesi’nden Bir Humbara
The Most Dangerous State of Glass: A Humbara from the Çanakkale Museum
Yazar: Taştemür, Emre; Dinç, Münteha
Dergi: Sanat Tarihi Yıllığı No. 33, 2024
Anahtar kelimeler: Art History ; Sanat Tarihi ; Glass,Humbara,Troas,Frank Calvert,Çanakkale ; Cam,Humbara,Troas,Frank Calvert,Çanakkale

Cam; ilk keşfedildiği günden itibaren güzelliğin, estetiğin kimi zaman görseli kimi zamanda taşıdığı içerikten dolayı yaşamın anlamlı bir bütünlüğü içerisinde mevcudiyetini korumayı başardı. Camın yaşamımızın bir parçası olarak yer alması, MÖ 3. Binin ortalarından itibaren insanların daha çekici ve etkiyici görünmeleri için üretilmiş cam boncuklar ile başladı. Binlerce yıllık serüveni içinde cam; parfüm kaplarından ritüel, tıp, mimari, günlük kaplara yaratıcılığın elverdiği her forma girmiştir. Ancak, ilerleyen zaman periyodunda daha önce hiç olmadığı kadar tehlikeli bir hal almıştır. Hem teknolojik gelişmeler hem de materyal olarak uygunluğu onun bir el bombası olarak ortaya çıkmasını sağlamıştır. Bu makalede camın “humbara” formuna dönüşmesine kadarki geçirdiği zaman dilimi aktarılmış ve Çanakkale’de bulunan eserin nereden gelmiş olabileceği ve üretim yerlerine yönelik değerlendirmelerde bulunulmuştur. Camın diğer formlarına göre ender örneklerden biri olması ve bu doğrultuda yayın sayısının da az olması çalışmayı zorlaştırsa da buluntu yerinin belli olması ve analojik olarak karşılaştırılacak buluntuların arkeolojik bir konteksten gelmesi makalenin çıktılarını güçlendirmektedir.

Glass has been a symbol of beauty since the day it was first discovered, It has managed to maintain its existence within a meaningful integrity of life, sometimes because of the visuals of aesthetics and sometimes because of the content it carries. Glass has been a part of our lives since the middle of the 3rd millennium BC with glass beads produced to make people look more attractive and impressive. In its thousands of years of adventure, glass has been used in everything from perfume containers to rituals, medicine, architecture has entered everyday vessels in every form that creativity allows. However, in the following period of time, it became more dangerous than ever before. Both technological developments and its suitability as a material enabled it to emerge as a grenade. In this article, the time period until the transformation of glass into the "humbara" form is presented, and evaluations are made on where the artifact found in Çanakkale may have come from and the places of production. Although the fact that there are very few publications on the subject and the fact that it is one of the rare forms makes the study difficult, the fact that the place of discovery is known and the only scientifically published material comes from a place close to this place is important in terms of the positive outcomes of the article.