hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
MİKRODALGA VE OTOKLAV POST-POLİMERİZASYON UYGULAMALARININ SERT BESLEME AKRİLİKLERİNİN BÜKÜLME DİRENCİNE ETKİSİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
Comparison of Autoclave and Microwave Postpolymerization Treatments on Flexural Strength of Hard Reline Resins
Yazar: Çakan, Umut; Gültekin, Pınar
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 48 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Bükülme direnci, otoklav, mikrodalga, post-polimerizasyon, besleme akriliği ; Flexural strength, autoclave, microwave, post-polymerization, reline resin

Amaç: Otoklav ve mikrodalga post-polimerizasyon uygulamalarının sert besleme akriliği ve ısı ile polimerize olan akriliğin bükülme direnci üzerine etkisinin karşılaştırılması. Gereç ve Yöntem: Sert besleme akriliği ve ısı ile polimerize olan akrilik malzemeden 64x10x3.3 mm boyutunda örnekler hazırlandı. Her iki akrilikten 80 adet örnek hazırlandı ve 4 alt gruba ayrıldı (n=20). Örnekler, mikrodalga ve otoklavda (kısa ve uzun programda) kullanılarak otoklav post-polimerizasyonuna tabi tutuldu ve 5 mm/dak hızla 3 nokta bükülme testi uygulandı. İstatistiksel analiz için iki yönlü ve tek yönlü ANOVA ve Tukey’s HSD testleri kullanıldı. Bulgular: Mikrodalga ile post-polimerizasyon, her iki akriliğin bükülme direncini anlamlı olarak arttırmıştır (p < 0.01). Kısa ve uzun süreli otoklav ile post-polimerizasyonun bükülme direnç değerleri kontrol grubundan anlamlı olarak yüksektir (p < 0.01). Her iki akrilik için, kısa ve uzun süreli otoklav ile post-polimerizasyon uygulamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p > 0.05). Sonuç: Otoklav ile post-polimerizasyon yöntemi, direkt yöntemle besleme yapılmış hareketli protezin bükülme direncini arttırabilecek bir uygulama olarak önerilebilir.

Purpose: To compare the effect of autoclave and microwave post-polymerization treatments on flexural strength of hard reline and heat-polymerized acrylic resins.Material and Methods: Hard chairside reline and heat-polymerized acrylic resin specimens (64x10x3.3 mm) were fabricated. 80 specimens with 4 subgroups for each acrylic (n=20) received post-polymerization treatment by microwave irradiation and two autoclave post-polymerization modalities (short and long). Specimens were subjected to flexural strength testing using 3-point bending with a crosshead speed of 5 mm/min. Two-way, one-way ANOVA and Tukey’s HSD tests were used for statistical analysis of data. Results: The microwave post-polymerization significantly increased the strength of heat polymerized acrylic resin and hard chairside reline resin specimens where its effect was significantly higher than the autoclave and control groups (p<0.01). Both autoclave groups presented higher strength values than the control group (p<0.01). For both materials, the difference between the mean flexural strength values of short and long autoclave application was statistically insignificant (p>0.05). Conclusion: Using autoclave, may be considered as a viable post-polymerization treatment alternative in order to increase the flexural strength of relined dentures.
UNİKİSTİK AMELOBLASTOMA: VAKA RAPORU
UNİKİSTİK AMELOBLASTOMA: VAKA RAPORU
Yazar: Altop, M.; Özer, Nedim; Özer, Can; Ünür, Meral; Yegen, Gülçin
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 48 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Unikistik ameloblastoma, odontojenik tümör ; Unicystic ameloblastoma, odontogenic tumor

Ameloblastoma çeşitli gelişim aşamalarındaki mine organı ve fibröz stromalı epitelden gelişen odontojenik bir tümördür. Ameloblastoma maksilla ve mandibuladaki tümörlerin %1’ini ve odontojenik kaynaklı tümörlerin %11’ini oluşturur. Ortalama 20-50 yaşları arasında görülür. Cinsiyet ayrımı göstermez. En sık molar diş komşuluğu ile ramustan gelişir. Olgumuzda, sol alt çene molar bölgesinde şişlik şikayetiyle başvuran 48 yaşındaki bayan hastanın radyografik incelemesinde, ilgili bölgede uniloküler ve radyolusent bir lezyon tespit edildi. Genel anestezi altında lezyonun enükleasyonu ve kemik küretajı yapıldı. Histopatolojik incelemede unikistik ameloblastoma tanısı konuldu.  Operasyon sonrası klinik ve radyografik olarak tam bir iyileşme sağlandı. Hastanın 20 aylık takibinde herhangi bir tekrarla karşılaşılmadı.

Ameloblastoma is a tumor of odontogenic type, arising from the epithelium with fibrous stroma and enamel organ in different steps of evolution. Ameloblastoma represents 1 % of maxillary and mandibulary tumors and 11 % of odontogenic tumors. The age is most often between 20-50 years of age. There is no difference in prevalance between men and women. The molar-ramus region is the most frequent site of involvement. In the present case report a 48-years-old patient referred to our clinic with the complaint of swelling in her left mandibular region. Radiographic examination revealed uniloculer radiolucency in this region. Under general anesthesia, lesion was enucleated totally with bone curretage and was diagnosed as unicystic ameloblastoma by histopatological examination.After the surgery, complete healing was optained clinically and radiographically. No recurrence was seen during the follow up period of 20 months.
ADEZİF SİSTEMLERİN YAPISAL ÖZELLİKLERİNİN ADEZİF SİSTEM - DİŞ YÜZEYİ BAĞLANTISINDAKİ ROLÜ
ADEZİF SİSTEMLERİN YAPISAL ÖZELLİKLERİNİN ADEZİF SİSTEM – DİŞ YÜZEYİ BAĞLANTISINDAKİ ROLÜ
Yazar: Güven, Yeliz; Aktören, Oya
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 48 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Adezif sistemler, adezyon, monomer, diş yüzeyi ; Adhesive systems, adhesion, monomer, tooth surface

özAdezif sistemler bağlanma stratejilerine göre asitle pürüzlendirme ve yıkama kendinden asitli ve cam iyonomer adezif sistemler olarak sınıflandırılmaktadırlar. Tüm bu bağlanma mekanizmalarının birbirlerine göre avantajları olduğu gibi özellikle de uygulama kolaylığı olan sistemlerin kimyasal etkileşimleri nedeniyle bazı eksiklikleri söz konusu olabilmektedir. Adezif sistemlerin içerikleri, özellikleri ve bağlanma mekanizmaları ile ilgili güncel bilgilerin yanısıra diş dokularının bu materyaller ile olan ilişkileri de adezyon için en iyi sonuçların elde edilmesinde büyük öneme sahiptir. Bu derlemede piyasada bulunan farklı asitle pürüzlendirme ve yıkama kendinden asitli adezif sistemlerin tipleri ve içerikleri ile bu içeriğin fonksiyonlarına ve olası kimyasal etkileşimlere etkisi değerlendirilmiştir. Adezif materyallerin bağlanma sürecindeki rollerinin iyi anlaşılması gerek araştırmacıların gerek ise üreticilerin dental adezyonu geliştirici faaliyetlerinin artmasına neden olmaktadır.

Adhesive systems have been recently classified as etch-and-rinse, self-etch and glass ionomer adhesive systems according to their adhesion strategies. Some advantages and deficiencies were noted for all of these adhesion approaches, mainly for the simplified ones due to some chemical associations and interactions. Keeping an updated knowledge of the composition, characteristics and mechanisms of adhesion of the currently available adhesive systems as well as knowing how the dental substrates interact with these materials are essential to achieve the best results in adhesion. This literature review article addresses the types and the main components of different etch-and-rinse and self-etch adhesive systems available in the market, and relates them to their function and possible chemical interactions. The understanding of the role of adhesive materials in the adhesion process has helped researchers and manufacturers developing and improving dental adhesion.
GÖMÜK 20 YAŞ DİŞLERİNİN ÇEKİM NEDENLERİ
GÖMÜK 20 YAŞ DİŞLERİNİN ÇEKİM NEDENLERİ
Yazar: Tayşi, Mert; Yıldırım, Sami
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 48 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Yirmi yaş dişleri, çekim nedenleri, profilaktik çekim ; Third molars, reasons for extraction, prophylactic removal

Gömük 20 yaş dişlerinin cerrahi çekimleri diş hekimliği kliniklerinde en çok yapılan uygulamalardan biridir. Gömük 20 yaş dişlerinin çekim endikasyonları açıkça belli olmasına rağmen asemptomatik 20 yaş dişlerinin profilaktik çekimleri de oldukça yaygındır ancak bu yaklaşım uzun zamandan beri tartışma konusudur. Klinik olarak gerek olmadığı halde profilaktik amaçlı çekilen gömük yirmi yaş dişlerinin oranı %18 ila %50 arasında değişmektedir. Profilaktik diş çekimini savunan hekimlerin gerekçeleri arasında ileride 20 yaş dişlerinin yol açabileceği rahatsızlıkların ve patolojilerin önüne geçilmesi, mandibular fraktür riskinin azaltılması, yaşla birlikte cerrahi müdahalenin zorlaşması ve yirmi yaş dişlerinin ağız içerisinde fonksiyona sahip olmamasıdır. Bu uygulamaya karşı çıkan hekimlerin görüşü ise hastaların gereksiz cerrahi tedavi sonucu travmaya maruz kalmaları, buna bağlı olarak ağrı duymaları ve ekonomik yük altında kalmalarıdır. Bu derlemenin amacı gömük dişlerin cerrahi çekimine karar vermeden önce hekimlerin göz önünde bulundurması gereken noktaları yeniden irdelemektir.

Extraction of impacted third molars is one of the most performed surgical interventions in the oral surgery departments. Although the indications for removal of impacted third molars are well described, prophylactic removal of these teeth are still a common practice among the clinicians and a topic widely discussed. The percentage of third molars extracted for prophylactic reasons where there is not a justifiable clinical reason varies between %18 and %50. The defenders of the prophylactic removal approach argue that the removal of these non-functional teeth decreases the possibility of pathological changes in the future and incidence of mandibular fractures. Those opposing this approach advocate that the patients unnecessarily suffer an surgical trauma and it’s related complications; post-operative pain and expenditure.
LÖKOSİT VE TROMBOSİTTEN ZENGİN FİBRİNİN ÖZELLİKLERİ VE DİŞ HEKİMLİĞİNDE KULLANIM ALANLARI
Leukocyte and Platelet Rich Fibrin: Characteristics and Clinical Applications in Dentistry
Yazar: Eren, Gülnihal; Atilla, Gül
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 48 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Platelet rich fibrin, wound healing, growth factor, cytokine, regeneration ; Trombositten zengin fibrin, yara iyileşmesi, büyüme faktörü, sitokin, rejenerasyon

Günümüzde çeşitli tekniklerle elde edilen farklı trombosit konsantrasyonları bulunmaktadır. Benzer isimlerle anılsa bile, bu konsantrasyonların biyolojik içerikleri farklıdır. Lökosit ve trombositten zengin fibrin (L-TZF), kan kaynaklı trombosit konsantrasyonları arasında en son geliştirilenidir. Herhangi bir antikoagülan ajana gerek duyulmadan hazırlanan L-TZF’nin eldesi kolaydır. L-TZF’nin biyolojisinde her ne kadar trombosit kaynaklı büyüme faktörleri önemli bir rol oynasa da, fibrin organizasyonu ve lökosit içeriği de diğer iki anahtar değişkenini oluşturur. Bu nedenle L-TZF, içeriğinde bulunan büyüme faktörleri ve hücreler sayesinde doğal yara iyileşmesini olumlu yönde etkiler. Yumuşak doku ve kemik iyileşmesi üzerindeki olumlu özellikleri nedeniyle günümüzde L-TZF’nin diş hekimliği alanında kullanım sıklığı giderek artmaktadır.

Several platelet concentrates are avaliable in different techniques; however, their biological contents vary from one to another. Leukocyte platelet-rich fibrin (L-PRF) belongs to a new generation of platelet concentrates, with simplified processing and without biochemical blood handling. Although plateletderived growth factors play an important role in biology of PRF, fibrin organization and the leukocyte content are other two key variables. Due to the growth factor and cell content, L-PRF has a positive effect on natural wound healing. Frequency of L-PRF usage in dentistry is increasing, because of its positive effects on soft tissue and bone healing.
İstanbul Üniversitesi Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Tarihçesi
İstanbul Üniversitesi Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Tarihçesi
Yazar: Küçük, Yrd. Doç. Mutlu; Çevik, Yrd. Doç. Dr. Aydın
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2011

Rektörü Prof. Dr. Cem'i Demiroğlu, İstanbul Tıp Fakültesi  Dekanı Prof.Dr. Cemalettin Öner, Danışma Meclisi Başkam  Ord. Prof. Dr. Sadi Irmak, Başbakan Saym Bülent Ulusu,  Başbakan Yardımcısı ve Devlet Bakanı Saym Turgut Özal ve  Maliye Bakam Saym Kaya Erdem'in önemli İlgi ve destekleriyle  yeni binanın inşası hızlanmıştır. 1986 yılının sonlarına doğru  tamamlanmış ve 1987 yılının ilk ayları itibarıyla işletime hazır  hale getirilmiştir

Rektörü Prof. Dr. Cem'i Demiroğlu, İstanbul Tıp Fakültesi  Dekanı Prof.Dr. Cemalettin Öner, Danışma Meclisi Başkam  Ord. Prof. Dr. Sadi Irmak, Başbakan Saym Bülent Ulusu,  Başbakan Yardımcısı ve Devlet Bakanı Saym Turgut Özal ve  Maliye Bakam Saym Kaya Erdem'in önemli İlgi ve destekleriyle  yeni binanın inşası hızlanmıştır. 1986 yılının sonlarına doğru  tamamlanmış ve 1987 yılının ilk ayları itibarıyla işletime hazır  hale getirilmiştir
Yeni Nesil DNA Dizileme
Yeni Nesil DNA Dizileme
Yazar: Üstek, Duran; Abacı, Neslihan; Sırma, Sema; Çakiris, Aris
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2011

Yeni nesil dizileme; genom, transkriptom, DNA-protein etkileşimlerinin geniş kapsamlı analizini ucuz, rutin ve yaygın hale dönüştürdüğünden biyolojik araştırmaları önemli ölçüde hızlandırma potansiyeline sahiptir. Yeni nesil dizileme teknolojisi; mRNA, küçük RNA profili, transkripsiyon faktör bağlanma bölgelerinin genom boyu karakterizasyonu, kromatin yapısı ve metilasyon paterni, atasal DNA mikrobiyolojisi ve metagenomik için yeni ve hızlı yollar sağlar. Bu makalede yeni nesil dizileme teknolojileri, yeni nesil dizileme sistemlerindeki yeni gelişmeler ve yeni nesil dizileme teknolojisinin uygulama alanları tartışılmıştır.

Yeni nesil dizileme; genom, transkriptom, DNA-protein etkileşimlerinin geniş kapsamlı analizini ucuz, rutin ve yaygın hale dönüştürdüğünden biyolojik araştırmaları önemli ölçüde hızlandırma potansiyeline sahiptir. Yeni nesil dizileme teknolojisi; mRNA, küçük RNA profili, transkripsiyon faktör bağlanma bölgelerinin genom boyu karakterizasyonu, kromatin yapısı ve metilasyon paterni, atasal DNA mikrobiyolojisi ve metagenomik için yeni ve hızlı yollar sağlar. Bu makalede yeni nesil dizileme teknolojileri, yeni nesil dizileme sistemlerindeki yeni gelişmeler ve yeni nesil dizileme teknolojisinin uygulama alanları tartışılmıştır.
DİYABET HASTALIĞINDA OSTEOPROTEGERİN (OPG) PROTEİNİ T950C GEN POLİMORFİZMİNİN İNCELENMESİ
DİYABET HASTALIĞINDA OSTEOPROTEGERİN (OPG) PROTEİNİ T950C GEN POLİMORFİZMİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Esen, Burak; Daşdemir, Selçuk; Çinçin, Zeynep; Özdemircan, Abdullah; Çakmakoğlu, Bedia
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2011

Osteoprotegerin (OPG), TN F (tümör nekroz faktör) bağımlı ailenin bir üyesi ve NF-KB ligandının (RANKL) reseptör aktivatörü ve NF-KB (RANK) reseptör aktivatörüdür. OPG polimorfizmlerinin diyabet hastalığında risk arttırıcı faktörler olduğu, çeşitli çalışmalarla gösterilmiştir. Biz çalışmamızda, PZR, RFLP ve agaroz jel elektroforezi yöntemlerini kullanarak 77 tip II diyabet hastası ve 83 sağlıklı kontrol üzerinde OPG T950C gen polimorfîzmini araştırdık. OPG T950C genotip dağılımları; hasta grubunda %41,56 TT, %15,58 CC, %42,86 TC olarak bulunurken, kontrol grubunda ise %31,62 TT, % 14,70 CC, %53,68 TC olarak saptanmıştır. Hasta ve kontrol grupları arasında OPG T950C genotip ve allel frekansları açısından istatistiksel anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir (p > 0.05). Bununla birlikte, hasta grubunda OPG T950C CC genotipi frekansının myokard infarktüsü (MI) varlığında 3,15 kat, sol ventrikül hipertrofisi (LVH) varlığında 1,38 kat, aile hikayesinde DM (+) bireylerde 4 kat, erkeklerde 2,6 kat, hipertansiflerde 2,33 kat, aile hikayesinde koroner arter hastalığı (KAH) (+) hastalarda 2,3 kat arttığını gözlemlenmiştir. KAH gehşiminde etkili faktörlerin varlığında CC genotipinin frekansındaki artış bu genotipin bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, çalışmamızda OPG T950C polimorfizminin diyabet hastalarında KAH gelişiminde etkili olabileceği belirlenmiştir.

Osteoprotegerin (OPG), TN F (tümör nekroz faktör) bağımlı ailenin bir üyesi ve NF-KB ligandının (RANKL) reseptör aktivatörü ve NF-KB (RANK) reseptör aktivatörüdür. OPG polimorfizmlerinin diyabet hastalığında risk arttırıcı faktörler olduğu, çeşitli çalışmalarla gösterilmiştir. Biz çalışmamızda, PZR, RFLP ve agaroz jel elektroforezi yöntemlerini kullanarak 77 tip II diyabet hastası ve 83 sağlıklı kontrol üzerinde OPG T950C gen polimorfîzmini araştırdık. OPG T950C genotip dağılımları; hasta grubunda %41,56 TT, %15,58 CC, %42,86 TC olarak bulunurken, kontrol grubunda ise %31,62 TT, % 14,70 CC, %53,68 TC olarak saptanmıştır. Hasta ve kontrol grupları arasında OPG T950C genotip ve allel frekansları açısından istatistiksel anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir (p > 0.05). Bununla birlikte, hasta grubunda OPG T950C CC genotipi frekansının myokard infarktüsü (MI) varlığında 3,15 kat, sol ventrikül hipertrofisi (LVH) varlığında 1,38 kat, aile hikayesinde DM (+) bireylerde 4 kat, erkeklerde 2,6 kat, hipertansiflerde 2,33 kat, aile hikayesinde koroner arter hastalığı (KAH) (+) hastalarda 2,3 kat arttığını gözlemlenmiştir. KAH gehşiminde etkili faktörlerin varlığında CC genotipinin frekansındaki artış bu genotipin bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, çalışmamızda OPG T950C polimorfizminin diyabet hastalarında KAH gelişiminde etkili olabileceği belirlenmiştir.
Gen Anlatımı Analiz Yöntemlerine Genel Bakış
Gen Anlatımı Analiz Yöntemlerine Genel Bakış
Yazar: Komurcu-bayrak, Evrim; Erginel-ünaltuna, Nihan
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2011

Çeşitli doku veya hücre serilerinde gözlenen biyolojik ve fizyopatolojik durumlar gen anlatımındaki kalitatif ve kantitatif farklılıklardan kaynaklanmaktadır. Karşılaştırmalı gen anlatım analizinde kullanılan çeşitli yaklaşımlar ve teknikler mevcuttur. Bu yöntemler dizileme temelli, PZR temelli, hibridizasyon temelli ve kombine yöntemler olarak sınıflandırılabilinir. Çıkartılmış hibridizasyon kütüphanesi yöntemi, araştırılan doku veya hücre hatlarında farklı olarak ifade edilen genlerin belirlenmesi ve izolasyonunda uygulanan güçlü yaklaşımlardan birisidir. Son dönemdeki teknolojik gelişmelere göre büyük ölçekli gen ifade analizleri ile çok sayıda genin biyolojik ve patolojik olaylardaki transkripsiyonel yanıtları hızlı olarak araştırılabilmektedir. Ancak, her tekniğin uygulamalarında çeşitli üstünlükler veya sınırlılıklar mevcuttur. Sonuç olarak bu makalenin konusu, çıkartılmış hibridization kütüphanesi ve diğer gen ekspresyon analizi yöntemlerinin birbirleri ile karşılaştırmasıdır.

Çeşitli doku veya hücre serilerinde gözlenen biyolojik ve fizyopatolojik durumlar gen anlatımındaki kalitatif ve kantitatif farklılıklardan kaynaklanmaktadır. Karşılaştırmalı gen anlatım analizinde kullanılan çeşitli yaklaşımlar ve teknikler mevcuttur. Bu yöntemler dizileme temelli, PZR temelli, hibridizasyon temelli ve kombine yöntemler olarak sınıflandırılabilinir. Çıkartılmış hibridizasyon kütüphanesi yöntemi, araştırılan doku veya hücre hatlarında farklı olarak ifade edilen genlerin belirlenmesi ve izolasyonunda uygulanan güçlü yaklaşımlardan birisidir. Son dönemdeki teknolojik gelişmelere göre büyük ölçekli gen ifade analizleri ile çok sayıda genin biyolojik ve patolojik olaylardaki transkripsiyonel yanıtları hızlı olarak araştırılabilmektedir. Ancak, her tekniğin uygulamalarında çeşitli üstünlükler veya sınırlılıklar mevcuttur. Sonuç olarak bu makalenin konusu, çıkartılmış hibridization kütüphanesi ve diğer gen ekspresyon analizi yöntemlerinin birbirleri ile karşılaştırmasıdır.
Kalıtsal Dislipdemi Fenotipleri ve Genetik ilişkiler Üzerine Derleme
Kalıtsal Dislipdemi Fenotipleri ve Genetik ilişkiler Üzerine Derleme
Yazar: Poda, Mehveş
Dergi: Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2011

Dislipidemi, vücutta dolaşan tüm lipoproteinlerin metabolizmasında oluşan kalitatif ve kantitatif bozukluklar olarak tanımlanabilir. Lipoproteinlerin içerikleri vücutta sürekli olarak değişim halindedir ve bunlarla İlişkili fenotipler büyük bir heterojenite gösterirler. Yapı, işlev, denetim ve ilişkili fenotiplerinde büyük çeşitlilik görülen bu partiküllerle ilintili genetik mekanizmalar da bir o kadar karmaşa içermektedir. Kalıtsal dislipidemiler Frederickson sırnflandırma sistemi allında incelenmektedir. Bu sistem, lipoprotein, kolesterol ve trigliserid kan düzeylerini göz önüne almaktadır. Frederickson fenotipleri (hiperlipoproteinemi, HLP) I, ila, lib, III, IV ve V olarak sınıflandırırken; biyokimyasal açıdan hiperkolesterolemi, kombine hiperlipidemi ve hipertriglisemi olarak gmplandınlmaktadır. HLP fenotiplerine ait kalıtım kalıplan ise, basitten karmaşığa üç ayrı grup halinde incelenebilir: Monogenik, poligenik-multifaktöryel ve sekonder. Farklı dislipidemi fenotipleri için pek çok lokus belirlenmiş ve aday genlerde mutasyonlar saptanmış olmakla birlikte, özellikle poligenik-multifaktöryel özellikteki fenotiplerle ilişkili çalışmalar hem aday genlerin belirlenmesi, hem de mutasyonlann saptanması noktasında devam etmektedir. Bu yazıda, genetik alt yapılarının yoğunluğu nedeni ile ailevi HLP fenotipleri ele alınacaktır.

Dislipidemi, vücutta dolaşan tüm lipoproteinlerin metabolizmasında oluşan kalitatif ve kantitatif bozukluklar olarak tanımlanabilir. Lipoproteinlerin içerikleri vücutta sürekli olarak değişim halindedir ve bunlarla İlişkili fenotipler büyük bir heterojenite gösterirler. Yapı, işlev, denetim ve ilişkili fenotiplerinde büyük çeşitlilik görülen bu partiküllerle ilintili genetik mekanizmalar da bir o kadar karmaşa içermektedir. Kalıtsal dislipidemiler Frederickson sırnflandırma sistemi allında incelenmektedir. Bu sistem, lipoprotein, kolesterol ve trigliserid kan düzeylerini göz önüne almaktadır. Frederickson fenotipleri (hiperlipoproteinemi, HLP) I, ila, lib, III, IV ve V olarak sınıflandırırken; biyokimyasal açıdan hiperkolesterolemi, kombine hiperlipidemi ve hipertriglisemi olarak gmplandınlmaktadır. HLP fenotiplerine ait kalıtım kalıplan ise, basitten karmaşığa üç ayrı grup halinde incelenebilir: Monogenik, poligenik-multifaktöryel ve sekonder. Farklı dislipidemi fenotipleri için pek çok lokus belirlenmiş ve aday genlerde mutasyonlar saptanmış olmakla birlikte, özellikle poligenik-multifaktöryel özellikteki fenotiplerle ilişkili çalışmalar hem aday genlerin belirlenmesi, hem de mutasyonlann saptanması noktasında devam etmektedir. Bu yazıda, genetik alt yapılarının yoğunluğu nedeni ile ailevi HLP fenotipleri ele alınacaktır.