hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KUTADGU BİLİG’DE AÇ- FİİLİNİN ÇOK ANLAMLILIĞI
Polysemy of the Verb "aç-" in Kutadgu Bilig
Yazar: Karaşlar, Selda
Dergi: Gazi Türkiyat No. 36, 2025
Anahtar kelimeler: Old Turkic Language (Orhon, Uyghur, Karahan) ; Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı) ; Kutadgu Bilig,polysemy,Old Turkic,Karakhanid Turkish,aç- verb.,Kutadgu Bilig, polysemy, Old Turkic, Karakhanid Turkish, aç- verb. ; Kutadgu Bilig,çok anlamlılık,Eski Türkçe,Karahanlı Türkçesi,aç- fiili.

Kutadgu Bilig, Eski Türkçe döneminin İslami evresine ait ilk mesnevi olarak hem Eski Türk edebiyatının hem de Eski Türk dilinin kıymetli eserlerinden biridir. Karahanlı Türkçesinin en hacimli edebî eseri olması nedeniyle bu eser, Eski Türk dili ve söz varlığına dair önemli örnekler sunmaktadır. Bu çalışmada, Kutadgu Bilig’de geçen "aç-" fiilinin çok anlamlılık özelliği incelenmiştir. Çok anlamlılık (polisemy), tek bir kökten bir sözcüğün zamanla farklı anlamlar kazanmasıdır ve söz varlığındaki metaforları, deyimleşmeyi ve çeşitli anlam olaylarını anlamak açısından anlambilimde önem taşır. Araştırmada, Arat ve Kaçalin’in ortaya koyduğu Kutadgu Bilig metinleri ile Arat’ın tercümesi esas alınmıştır. Çalışma sonucunda, “aç-” fiilinin Arat’ın Kutadgu Bilig indeksinde ve Clauson’un etimolojik sözlüğünde belirtilen anlamların ötesinde 35 farklı anlama geldiği tespit edilmiştir. Bu anlamlar arasında fiziksel açma, açıklama, bakma, ilgilenme, dua etme, rüya anlatma, sırrı ifşa etme, yardımda bulunma ve fethetme gibi çeşitli kavramlar bulunmaktadır. Ayrıca, "aç-" fiili, köz aç-, kapuğ aç-, til aç-, yol aç-, vb. örneklerde olduğu gibi bazı adlarla birleşerek yeni metaforik anlamlar kazanmış ve deyimleşmiştir.

As the first masnavi of the Islamic phase of the Old Turkic period, Kutadgu Bilig stands out as a valuable work of both Old Turkic literature and language. Being the most extensive literary work of Karakhanid Turkish, this masterpiece provides significant examples related to the Old Turkic language and vocabulary. In this study, the polysemy of the verb "aç-" in Kutadgu Bilig is analyzed. Polysemy, the phenomenon where a single root word acquires various meanings over time, is of critical importance in semantics for understanding metaphors, idiomatic expressions, and other semantic processes in the lexicon.The research is based on the Kutadgu Bilig texts presented by Arat and Kaçalin, as well as Arat's translation. The study reveals that the verb “aç-” holds 35 distinct meanings beyond those listed in Arat’s Kutadgu Bilig index and Clauson’s etymological dictionary. These meanings include concepts such as physical opening, explaining, looking, caring, praying, narrating dreams, revealing secrets, aiding, and conquering. Furthermore, the verb "aç-" gains new metaphorical meanings and idiomatic usages when combined with certain nouns, as seen in examples like köz aç-, kapuğ aç-, til aç-, yol aç-, and others.
OSMANLI-İRAN DİPLOMASİSİ: TAHRAN BÜYÜKELÇİLİĞİ’NİN KURULUŞU
OTTOMAN-IRAN DIPLOMACY: THE ESTABLISHMENT OF THE EMBASSY IN TEHRAN
Yazar: Devebakan, Mikail
Dergi: Gazi Türkiyat No. 36, 2025
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Late Modern Ottoman History ; Yakınçağ Osmanlı Tarihi ; Osmanlı,İran,Tahran Büyükelçiliği,Kaçar Hanedanı,Diplomasi ; Ottoman,Iran,Embassy in Tehran,Qajar Dynasty,Diplomacy

İnsanlık tarihi kadar eski bir geçmişe sahip olan diplomasi, farklı perspektiflerden değerlendirildiğinde birçok formda tanımlanan kavramdır. Genel olarak diplomasi, bir devletin diğer devletler ve uluslararası kurumlar nezdinde çıkarlarını korumak, anlaşmazlıkları çözmek ve anlaşmalar yapmak amacıyla yürüttüğü temsil ve müzakere faaliyetleri olarak ifade edilir. Bu süreç, devletlerin görüş ve önerilerinin profesyonel diplomatlar aracılığıyla diğer devletlerin karar mercilerine iletilmesini ve bu sayede uluslararası ilişkilerin yapıcı yöntemlerle yürütülmesini de kapsar. Diplomasi, köken itibarıyla Fransızca “diplomatie” sözcüğünden Türkçeye geçmiş ve dünya siyasetinde barışçıl ilişkilerin temel taşlarından biri olarak kabul edilir.

Diplomacy, which has a history as old as the history of humanity, is a concept that is defined in many forms when evaluated from different perspectives. In general, diplomacy is defined as the representation and negotiation activities of a state before other states and international organizations in order to protect its interests, resolve disputes and conclude agreements. This process also includes conveying the views and proposals of states to the decision-makers of other states through professional diplomats and thus conducting international relations through constructive methods. Diplomacy, originally translated into Turkish from the French word “diplomatie”, is considered one of the cornerstones of peaceful relations in world politics.
ZEVK, STATÜ VE KİMLİK: TANZİMAT VE SERVET-İ FÜNÛN ROMANINDA MADDİ KÜLTÜRÜN TEMSİLİ
Taste, Status and Identity: The Representation of Domestic Furniture and Clothing in Tanzimat and Servet-i Fünûn Literature
Yazar: Özgürbüz, Merve Esra
Dergi: Gazi Türkiyat No. 36, 2025
Anahtar kelimeler: Modern Turkish Literature in Turkiye Field ; Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı ; ottoman-turkish modernization,novel,material culture,habitus,cultural capital,Conspicuous Consumption ; osmanlı-türk modernleşmesi,roman,maddi kültür,habitus,kültürel sermaye,gösterişçi tüketim

Bu makale, Tanzimat ve Servet-i Fünûn dönemi Türk romanlarında modernleşme sürecinin maddi kültür unsurları aracılığıyla temsilini incelemektedir. Pierre Bourdieu’nün habitus, alan ve kültürel sermaye kavramları çerçevesinde, ev içi eşyalar ile kıyafetlerin sosyal kimlik, statü ve zevk gösterimi bakımından nasıl anlam kazandığı analiz edilmektedir. Tanzimat dönemi romanları, Batılılaşma evresinde toplumsal değerlerin ve bireysel alışkanlıkların değişimini vurgularken Servet-i Fünûn romanları bu unsurları estetik bir arayışla birleştirerek Batılı yaşam tarzının simgeleri olarak sunar. Makalede, Batılılaşma sürecinin birey ve toplum düzeyindeki etkileri, edebî karakterlerin maddi dünyaları üzerinden incelenmekte ve sınıfsal ayrımların roman kurgularına nasıl yansıdığı tartışılmaktadır. Özellikle ev içi eşya ve kıyafet seçimlerinin sosyal statü ve kültürel kapitalin dışa vurumu olarak rol oynadığı gösterilmektedir. Çalışma, Osmanlı-Türk modernleşmesinin hem toplumsal hem de bireysel kimlikler üzerindeki etkisini, maddi kültürün sembolik anlamlarını çözümleyerek ele almaktadır. Sonuç olarak Tanzimat ve Servet-i Fünûn romanlarının maddi kültürü bir temsil alanı şeklinde kullandığı ve modernleşme sürecindeki kültürel gerilimleri edebî bir bağlamda işlediği sonucuna ulaşılmıştır.

This article examines the representation of modernization in Turkish novels from the Tanzimat and Servet-i Fünûn periods through elements of material culture. The analysis examines how domestic furniture and clothing are important indicators of social identity, status and taste within Pierre Bourdieu’s concepts of habitus, field and cultural capital. While the Tanzimat-era novels emphasize the transformation of social values and individual habits during modernization, the Servet-i Fünûn novels combine these elements with an esthetic aspiration and present them as symbols of a Western lifestyle. The study examines the effects of Westernization on both an individual and societal level through the material worlds of the literary characters. It discusses how class differences are reflected in the narrative structures. The role of household furniture and clothing as an expression of social status and cultural capital is particularly emphasized. This study addresses the impact of Ottoman Turkish modernization on social and individual identities by analyzing the symbolic meanings of material culture. The findings suggest that the novels Tanzimat and Servet-i Fünûn use material culture as a representational sphere and process the cultural tensions of modernization in a literary framework.
TOPKAPI SARAYI MÜZESİ ARŞİVİNDEKİ NEDÎM MAHLASLI ŞİİRLER
Poems with the Pseudonym Nedîm in the Ottoman Archives
Yazar: Ertuğrul, Züleyha Nurgül
Dergi: Gazi Türkiyat No. 36, 2025
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Ottoman Archives,unknown poems,Ahmed Nedîm ; Osmanlı Arşivi,bilinmeyen şiirler,Nedîm,şarkı,gazel,terkîb-i bend

Envanterinin edebiyat araştırmalarına birinci dereceden kaynaklık edeceği düşünülmese de T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri bünyesindeki Osmanlı Arşivinde bulunan bazı belgeler, edebiyat tarihine dair kıymetli bilgiler içerir. Özellikle başka kaynaklarda bulunmayan metinleri ihtiva eden belgeler üzerine yapılan çalışmalar, arşiv araştırmalarının önemini ortaya koymaktadır. Bu çalışmada Osmanlı Arşivinde yer alan bazı belgelerde tespit edilen Nedîm mahlaslı dört gazel, bir şarkı ve bir terkib-i bend bir araya getirilerek incelenmiştir. Şiirlerden hiçbiri Nedîm mahlasını kullanan şairlerin eserlerinde veya dönemlerindeki şiir mecmualarında bulunmadığından, öncelikle bu metinlerin hangi Nedîm’e ait olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Nedîm mahlasını kullanan ve aynı zamanda divan sahibi olan Nedîm-i Kadîm, Mahmûd Nedîm Paşa ve Ahmed Nedîm’in şiirleri ile arşivde tespit edilen şiirler arasında muhteva ve üslup bakımından mukayeseli bir inceleme yapılmıştır. Şekil ve muhteva özellikleri ayrıca incelenen bu şiirlerin hangi Nedîm’e ait olduğu tartışılarak aydınlatılmaya çalışılmıştır. Bu metinlerdeki terkiplerin bir kısmı ile bazı ifadelerin Ahmed Nedîm’in Dîvân’ında da bulunması, birtakım betimlemelerin benzerlik göstermesi ve bulundukları kutuda Ahmed Nedîm’in Dîvân’ında yer alan başka şiirlerin de tespit edilmesi dolayısıyla bu şiirlerin Ahmed Nedîm’e ait olduğu düşünülmektedir.

Although it is not thought that its inventory will be a primary source of literary research, some documents in the Ottoman Archives within the Presidential State Archives contain valuable information about the history of literature. Studies on documents, especially those containing texts not found in other sources, reveal the importance of archive research. In this study, four ghazals with the pseudonym Nedîm, one song and one composition, identified in some documents in the Ottoman Archives, were brought together and examined. Since none of the poems are found in the works of poets using the pseudonym Nedîm or in the poetry magazines of their period, it was first tried to determine which of these texts they belonged to. A comparative analysis was made between the poems of Nedîm-i Kadîm, Mahmûd Nedîm Pasha and Ahmed Nedîm, who used the pseudonym Nedîm and was also the owner of the divan, and the poems found in the archive, in terms of content and style. The form and content features were also examined and an attempt was made to determine which Nedîm the poems presented in transcription belonged to. It has been claimed that the poems belong to Ahmed Nedîm, as some of the compositions and some specific expressions in these texts are also found in Ahmed Nedîm's Dîvân, and some of the descriptions are similar.
GAZEL AJANDASI- HER GÜNE BİR DİVAN ŞİİRİ VE ŞAİRİ
GHAZAL AGENDA - A DİVAN POEM AND POET FOR EVERY DAY
Yazar: Erken, Jülide
Dergi: Gazi Türkiyat No. 36, 2025
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; edebiyat,divan şiiri,şair,gazel,okur ; literatüre,divan poetry,poet,ghazal,reader

Bu yazıda Abdullah Aydın’ın yakın bir zamanda yayımlanan “Gazel Ajandası” başlıklı kitabı incelenmektedir. Gazel Ajandası’nın köklü bir geleneğe sahip klasik Türk edebiyatının birikimiyle geçmişten bugüne, bugünün okuruna seslendiği söylenebilir. Nitekim yazarı da bu eseri hazırlamaktaki esas amacının genel okur kitlesine ulaşmak ve bu kişilerin eserde yer alan şairler ve onların şiirleriyle bir bağ kurabilmelerini sağlamak olduğunu ifade etmiştir. Zengin bir içeriğe ve anlaşılabilir bir tertibe sahip bu eser alanımızın daha geniş kitlelere ulaşabilmesi ve onlar tarafından anlaşılabilmesi için atılmış önemli adımlardan biridir.

This article analyzes Abdullah Aydın’s recently published book titled “Ghazal Agenda”. It can be said that Ghazal Agenda addresses today’s readers from the past to the present with the accumulation of classical Turkish literature with a deep-rooted history. Indeed the author has stated that his main purpose in preparing this work was to reach a general readership and to enable them to establish a connection with the poets and their poems. This work, which has a rich content and an understandable system, is one of the important steps taken for our field to reach and be understood by a wider audience.
BUDİZM’DEKİ SKANDHA, APRAMĀṆA VE MAHĀRĀJA HAKKINDA ESKİ UYGURCA FRAGMANLAR
Old Uyghur Fragments on Skandha, Apramāṇa and Mahārāja in Buddhism
Yazar: Uzunkaya, Uğur
Dergi: Gazi Türkiyat No. 37, 2025
Anahtar kelimeler: Old Turkic Language (Orhon, Uyghur, Karahan) ; Eski Türk Dili (Orhun, Uygur, Karahanlı) ; Old Uyghur,skandha,apramāṇa,mahārāja,text edition ; Eski Uygurca,skandha,apramāṇa,mahārāja,metin neşri

Asya'nın önemli inanç sistemlerinden biri olan Budizm, Siddhartha Gautama'nın öğretilerinden hareketle Hindistan’ın kuzeydoğusunda ortaya çıkan dinî bir harekettir. Varoluşsal acının ortadan kaldırılmasına odaklanan Budizm, varoluşa ilişkin ontolojik ve kurtuluşa ilişkin soteriyolojik ilkeleriyle birlikte kendine özgü bir kozmolojik yapıya da sahiptir. Skandha, apramāṇa ve mahārāja buna ilişkin kavramlardan yalnızca birkaçıdır. Budizm’de skandha, daha yaygın kullanımla beş skandha “beş bileşen, beş yığın” ızdırabın kaynağı olarak tanımlanır. Budist terim olan apramāṇa veya brahmavihāra; dostluk, merhamet, sevinç ve sükûnet olmak üzere dört yüce ilahî durumu ifade etmektedir. Budist gelenek, kozmolojik olarak Sumeru Dağı’na doğaüstü varlıkları yerleştirmektedir. Mahārāja veya Büyük Kral -Dhṛtarāṣṭra (doğu), Virūḍhaka (güney), Virūpākṣa (batı) ve Vaiśravaṇa (kuzey)- evrenin ilahi koruyucuları olarak bu dağın dört köşesini korur. Çalışma, Berlin Turfan Koleksiyonu’nda korunan şimdiye değin neşredilmemiş, Budizm’deki skandha, apramāṇa ve mahārāja kavramları hakkındaki şu üç Eski Uygurca fragmanın filolojik neşrini konu almaktadır: U 1890 (T II Y 60q), U 1894 (T III) ve U 1921 (T III M 135). Yazıda, söz konusu fragmanların çeviri yazısı, harf çevirisi, dil içi çevirisi, açıklamaları ve sözlük/dizin sunulmuştur.

Buddhism, a major Asian religion, arose from a religious movement in northeastern India, stemming from Siddhartha Gautama’s teachings. Focusing on the elimination of existential suffering, Buddhism has a unique cosmological structure as well as ontological principles of existence and soteriological principles of salvation. Skandha, apramāṇa, and mahārāja are only some examples. In Buddhism, the skandhas or more commonly the five skandhas, “five aggregates” are is identified as the origin of suffering. The Buddhist term apramāṇa or brahmavihāra denote the four supreme divine states of loving-kindness, compassion, sympathetic joy, and equanimity. Buddhist tradition places supernatural beings on Sumeru Mountain. Mahārājas or Great Kings -Dhṛtarāṣṭra (east), Virūḍhaka (south), Virūpākṣa (west), and Vaiśravaṇa (north)- guard the mountain’s four corners as divine protectors of the universe. This study philologically edites three previously unpublished Old Uyghur texts on skandha, apramāṇa, and mahārāja in Buddhism from the Berlin Turfan Collection: U 1890 (T II Y 60q), U 1894 (T III) and U 1921 (T III M 135). The article offers a transcription, transliteration, intralingual translation, explanations, and an index/glossary of the relevant text fragments.
ÖZNESİ AÇIKÇA İŞARETLENMEYEN İSİM CÜMLELERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
An Analysis of Nominal Sentences without Explicitly Marked Subjects in Turkish
Yazar: Böler, Tuncay
Dergi: Gazi Türkiyat No. 37, 2025
Anahtar kelimeler: New Turkish Language (Turkish of Old Anatolia, Ottoman, Turkiye) ; Yeni Türk Dili (Eski Anadolu, Osmanlı, Türkiye Türkçesi) ; Turkish,syntax,sentences without explicitly marked subjects,nominal sentences,indefinite subject ; Türkiye Türkçesi,söz dizimi,öznesi işaretlenmeyen cümleler,isim cümleleri,belirsiz özne

Türkçe, öznenin cümlede yer alıp almaması konusunda esnek ve işlevsel bir yapıya sahip dillerden biridir. Türkçede öznesiz cümleler farklı nedenlere bağlı olarak ortaya çıkar ve çeşitli yapısal biçimlerle ifade edilir. Makalede, öznesi doğrudan belirtilmeyen isim cümleleri incelenmiş ve bu tür cümlelerde öznenin niçin işaretlenmediği ayrıntılı biçimde tartışılmıştır. İncelemeler sonucunda, bazı isim cümlelerinde öznenin ya yüklemin bünyesinde yer aldığı ya da dolaylı yollarla sezdirildiği tespit edilmiştir. Bu durum, kimi cümlelerde yüklemin özne referansını doğrudan üstlenmesiyle, bazılarında ise öznenin konuşma bağlamı, ortak bilgi alanı ve dil dışı unsurlar aracılığıyla örtülü biçimde anlaşılmasıyla gerçekleşir. Buna göre, çalışmada öznesi işaretlenmeyen isim cümleleri iki öbekte ele alınmıştır. İlk öbekte, yüklemle öznenin kaynaşarak yüklemin içinde gizlendiği örnekler incelenirken, ikinci öbekte bağlam ve ortak bilgi alanı yoluyla öznenin örtülü olarak anlaşıldığı cümleler değerlendirilmiştir. Makalede Türkçenin dil iktisadı, yani en az çabayla anlatım prensibi doğrultusunda, özneyi açık olarak belirtmeden de duygu ve düşünceleri tam ve etkili biçimde aktarabilen bir söz dizimi yapısına sahip olduğu vurgulanmıştır.

Turkish is a language that exhibits a flexible and functional structure regarding whether the subject is overtly expressed in a sentence. Subjectless constructions emerge in Turkish for various reasons and are realized through different structural patterns. This article examines nominal sentences in which the subject is not explicitly marked and discusses in detail why the subject remains unexpressed in such cases. The analysis reveals that, in some nominal sentences, the subject is embedded within the predicate, while in others it is implicitly understood through contextual cues, shared knowledge, or extra-linguistic factors. Accordingly, nominal sentences without explicitly marked subjects are classified into two groups. The first group includes examples in which the subject merges with the predicate and is hidden within its structure, while the second group consists of sentences in which the subject is implicitly inferred from the context and common ground. The study concludes that, in line with the principle of linguistic economy, Turkish demonstrates a syntactic structure capable of conveying meanings fully and effectively without the explicit marking of the subject.
ABEL SÁNCHEZ ROMANINDA HABİL VE KABİL MOTİFİNİN YENİDEN YORUMLANIŞI
Reinterpreting the Cain and Abel Motif in Miguel de Unamuno’s Abel Sánchez
Yazar: Özen, Semra
Dergi: Gazi Türkiyat No. 37, 2025
Anahtar kelimeler: Turkish Language and Literature (Other) ; Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) ; Unamuno,Cain and Abel,allegory,science and art,ethics,aesthetics,rewriting ; Unamuno,Habil ve Kabil,alegori,bilim ve sanat,etik,estetik,yeniden yazım

Miguel de Unamuno’nun Abel Sánchez - Tutkulu Bir Aşk Hikâyesi adlı romanı, Habil ve Kabil anlatısını modern bir bağlamda yeniden inşa ederek bilim ve sanat arasında varoluşsal bir çatışmayı sahneye taşır. Joaquin ve Abel karakterleri üzerinden kurulan bu anlatı yapısı, yalnızca bireysel kıskançlık temasına değil; yaratma arzusu, ölümsüzlük isteği, ahlaki ikilikler ve metafizik sorunsallar ekseninde çok katmanlı bir okumaya olanak tanır. Roman, akıl ile sezgi, bilim ile sanat karşıtlığını Habil ve Kabil kıssasının alegorik bir yansıması olarak işler. Romanın kurgusal yapısı, bireyin Tanrı’yla kurduğu gerilimli ilişkiyi etik ve varoluşsal boyutlarıyla ele alırken, karakterlerin iç dünyaları üzerinden gelişen anlam arayışı alegorik düzlemde görünür kılınır. Kutsal anlatıların edebî biçim aracılığıyla yeniden kurulduğu estetik bir zemin oluşturan roman, modern kurgu içinde bu tür alegorik-dinî yapıların düşünsel işlevselliğini de ortaya koyar. Çalışmada, anlatıdaki karşıtlıklar felsefi ve estetik referanslarla birlikte ele alınmakta ve kutsal metinlerle modern kurgu arasındaki geçişkenliğe odaklanılmaktadır. Unamuno’nun eseri, klasik bir dinî kıssayı etik ve estetik düzeyde yeniden yorumlayarak çağdaş bir anlatı modeli sunmaktadır.

Miguel de Unamuno’s Abel Sánchez - The History of a Passion reconstructs the story of Cain and Abel in a modern context, staging an existential conflict between science and art. Through the characters of Joaquin and Abel, the narrative explores not only personal jealousy but also the desire for creation, the longing for immortality, moral dualities, and metaphysical concerns. The novel presents the opposition between reason and intuition, science and art, as an allegorical reflection of the biblical narrative of Cain and Abel. The narrative structure examines the individual's tense relationship with God from ethical and existential perspectives, while the search for meaning that unfolds through the characters’ inner worlds becomes visible within the allegorical framework. By establishing an aesthetic ground where sacred narratives are restructured through literary form, the novel also reveals how such allegorical-religious models function within modern fiction. This study analyzes the narrative’s internal oppositions through philosophical and aesthetic references, focusing on the fluid relationship between sacred texts and modern fiction. Unamuno’s work offers a contemporary narrative model through its ethical and aesthetic reinterpretation of a classical parable.
ÇAĞDAŞ TÜRK DİLLERİNDE ORTAK TERMİNOLOJİ GELİŞTİRME İMKÂN VE YÖNTEMLERİ
ÇAĞDAŞ TÜRK DİLLERİNDE ORTAK TERMİNOLOJİ GELİŞTİRME İMKÂN VE YÖNTEMLERİ
Yazar: Yılmaz, Zehra
Dergi: Gazi Türkiyat No. 37, 2025
Anahtar kelimeler: Modern Turkic Languages and Literatures (Other) ; Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları (Diğer) ; Türk dünyası,iletişim dili,ortak terminoloji

Türk dünyasında ortak bir iletişim dili ve ortak terminoloji oluşturma meselesi, tarih boyunca önemini koruyan bir sorun olmuştur. Bu alanda geçmişten günümüze çeşitli çalışmalar yapılmış olsa da bu konudaki ihtiyaç hâlâ devam etmektedir. Alina Minsafina’nın eseri, söz konusu iletişim sorununu ele alması ve ortak bir terminoloji geliştirme imkânlarını incelemesi bakımından dikkate değer bir çalışmadır. Günümüzde bu sorunun devam etmesi ve çözüm arayışlarının sürmesi, eserin güncelliğini koruduğunu ve Türk dünyasında önemli bir eser konumunda olduğunu göstermektedir.

Türk dünyasında ortak bir iletişim dili ve ortak terminoloji oluşturma meselesi, tarih boyunca önemini koruyan bir sorun olmuştur. Bu alanda geçmişten günümüze çeşitli çalışmalar yapılmış olsa da bu konudaki ihtiyaç hâlâ devam etmektedir. Alina Minsafina’nın eseri, söz konusu iletişim sorununu ele alması ve ortak bir terminoloji geliştirme imkânlarını incelemesi bakımından dikkate değer bir çalışmadır. Günümüzde bu sorunun devam etmesi ve çözüm arayışlarının sürmesi, eserin güncelliğini koruduğunu ve Türk dünyasında önemli bir eser konumunda olduğunu göstermektedir.