hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Vauban and the French Military under Louis XIV: An Illustrated History of Fortifications and Strategies
Vauban and the French Military under Louis XIV: An Illustrated History of Fortifications and Strategies
Yazar: Yazar, Hakan
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 33, 2018
Anahtar kelimeler: XIV. Louis Dönemi,Fransa,Vauban

Fransız tarihçi Jean - Denis Lepage, askeri tarih alanında çok sayıda eser kaleme almıştır. Lepage, uzun yıllar süren araştırmalarının ve konu hakkındaki birikiminin sonucunda ünlü Fransız askeri mühendis Sebastian Le Preste de Vauban ile XIV. Louis Dönemi Fransa askeriyesi ve askeri mimarisi hakkındaki kitabını 2009 yılında neşretmiştir. XIV. Louis, 1643-1715 yılları arasında 72 yıl Fransa tahtına oturmuş ve tarihe Fransa tahtında en uzun süre kalmış kral olarak geçmiştir. XIV. Louis döneminde Fransa; edebiyat, sanat, resim ve heykel gibi pek çok alanda sanatçıları himaye ediyordu ve bunun sonucunda söz konusu alanlarda parlak eserler üretilmişti. XIV. Louis’in şahsi himayesi sivil ve askeri mimariyi de kapsamaktaydı. Bunun sonucunda başta Paris olmak üzere tüm Fransa’da çok sayıda saray, bahçe, çeşitli anıtsal yapılar ve devlet binaları inşa edilmiştir. Ayrıca XIV. Louis’in saltanat yılları, Vauban’ın şahsıyla özdeşleşen klasik Fransız kale tahkimatlarının inşa edildiği bir dönem olmuştur.

Fransız tarihçi Jean - Denis Lepage, askeri tarih alanında çok sayıda eser kaleme almıştır. Lepage, uzun yıllar süren araştırmalarının ve konu hakkındaki birikiminin sonucunda ünlü Fransız askeri mühendis Sebastian Le Preste de Vauban ile XIV. Louis Dönemi Fransa askeriyesi ve askeri mimarisi hakkındaki kitabını 2009 yılında neşretmiştir. XIV. Louis, 1643-1715 yılları arasında 72 yıl Fransa tahtına oturmuş ve tarihe Fransa tahtında en uzun süre kalmış kral olarak geçmiştir. XIV. Louis döneminde Fransa; edebiyat, sanat, resim ve heykel gibi pek çok alanda sanatçıları himaye ediyordu ve bunun sonucunda söz konusu alanlarda parlak eserler üretilmişti. XIV. Louis’in şahsi himayesi sivil ve askeri mimariyi de kapsamaktaydı. Bunun sonucunda başta Paris olmak üzere tüm Fransa’da çok sayıda saray, bahçe, çeşitli anıtsal yapılar ve devlet binaları inşa edilmiştir. Ayrıca XIV. Louis’in saltanat yılları, Vauban’ın şahsıyla özdeşleşen klasik Fransız kale tahkimatlarının inşa edildiği bir dönem olmuştur.
Wien als Festungsstadt im 16. Jahrhundert: Zum kartografischen Werk der Mailänder Familie Angielini
Wien als Festungsstadt im 16. Jahrhundert: Zum kartografischen Werk der Mailänder Familie Angielini
Yazar: Ersenal, Kemal
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 33, 2018
Anahtar kelimeler: Avrupa askeri devrimi,Wien,Köln ve Weimar: Böhlau

Eser giriş ve sonuç bölümleri haricinde altı ana bölümden oluşmaktadır. Ferdinand Opll’ın kaleme aldığı ilk bölümde (ss. 21-86) Angielini’lerin özgeçmişleri, çalışmaları ve bu çalışmaların analizlerine yer verilmiştir. Saray Harp Şurası’nda (Hofkriegsrat) tahkimat uzmanı (Spezialisten für den Festungsbau) olarak bulunan Milano kökenli Natale ve Nicolo Angielini kardeşler ile Natale’nin oğlu Paolo Angielini, askeri kartografinin erken dönem örneklerini bizlere takdim etmişlerdir (s. 44). Angielini’lerin çalışmaları, Habsburg-Osmanlı doğu sınırının yeniden tahkim edilme çabaları kapsamında, Habsburg tahkimatlarının mevcut durumunu ve yeniden düzenlenmesini içeren bir dizi çizim ve plandan oluşmaktadır. Çalışmaların üretim sürecini anlamlandırabilmemize olanak sağlayan detaylı özgeçmişlerin ardından ilgili arşiv materyallerinin konumu ve mevcut durumları ile ilgili malumat, çalışmaya giriş aşamasında okuyucuya yol gösterici bilgilerle birlikte sunulmaktadır.

Eser giriş ve sonuç bölümleri haricinde altı ana bölümden oluşmaktadır. Ferdinand Opll’ın kaleme aldığı ilk bölümde (ss. 21-86) Angielini’lerin özgeçmişleri, çalışmaları ve bu çalışmaların analizlerine yer verilmiştir. Saray Harp Şurası’nda (Hofkriegsrat) tahkimat uzmanı (Spezialisten für den Festungsbau) olarak bulunan Milano kökenli Natale ve Nicolo Angielini kardeşler ile Natale’nin oğlu Paolo Angielini, askeri kartografinin erken dönem örneklerini bizlere takdim etmişlerdir (s. 44). Angielini’lerin çalışmaları, Habsburg-Osmanlı doğu sınırının yeniden tahkim edilme çabaları kapsamında, Habsburg tahkimatlarının mevcut durumunu ve yeniden düzenlenmesini içeren bir dizi çizim ve plandan oluşmaktadır. Çalışmaların üretim sürecini anlamlandırabilmemize olanak sağlayan detaylı özgeçmişlerin ardından ilgili arşiv materyallerinin konumu ve mevcut durumları ile ilgili malumat, çalışmaya giriş aşamasında okuyucuya yol gösterici bilgilerle birlikte sunulmaktadır.
Osmanlı-Ukrayna Serhattinde Özi Bozkırı
Ozi Steppe on the Ottoman-Ukraine Border
Yazar: Sereda, Oleksandr
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 35, 2020
Anahtar kelimeler: Özi Kırı,Güney Ukrayna,Yönetim,Yerleşim,Osmanlıca Kaynaklar ; Özi Kırı,South Ukraine,Administration,Settlement,Ottoman Sources

Ukrayna tarihi ve Türkiye tarihi karşılıklı ve çelişkili münasebetler içinde uzun yüzyıllara dayanan bir geçmişe sahiptir. Güney Ukrayna bozkırlarında Osmanlı ve Kırım-Tatar egemenliği zamanında özellikle bölgenin yönetim sistemi, yerleşme şebekesi ve yaşam şartları incelenmeye muhtaç konuların başında gelir. Bu uzun zaman döneminde Osmanlı devleti tarafından bölgenin yönetimi ve idarî taksimatı kurulmuş, aynı zamanda Kırım Hanlığı bölgesinde de önemli ekonomik faaliyetler geliştirilmiştir. XVIII. yüzyılda Osmanlı hâkimiyetinde Özi Kırı’na dair en münakaşalı mesele Kuzeybatı Karadeniz toprağında Ukraynalıların yerleşimi, Rusya tarafından Osmanlı toprağının işgali ve sınır bölgelerindeki insanların yerlerini terk ederek burasının şenliksiz kalıp çöle çevrilmesidir. Çeşitli etnik ve dinsel farklılıklar arz eden halkları bünyesinde barındıran bir imparatorluk olarak Osmanlı devleti için Kuzey sınırlarında aynı anlamda farklılıklar gösteren Ukrayna toprakları büyük bir sınır ülkesi olarak iki devletin karşılıklı ilişkilerinde önemli bir rol oynadı. Özellikle Kuzeybatı Karadeniz bölgesi Ukrayna ve Türkiye tarihinde üçyüz seneden fazla süren bir zaman dilimini paylaşmıştır.

Ukrainian history and the Ottoman history has a history of opposing and contradictory relations based on many centuries. Especially Northwest Black Sea region have more than three hundred years united period. During this long period, the administration and administrative divisions of the region were established by the Ottoman state. During the Ottoman and Crimean-Tatar sovereignty in the southern Ukrainian steppes, especially the administrative system of the region, the settlement network and living conditions are among the issues that need to be examined. The most controversial issue regarding Özi Kırı during the Ottoman rule in the 18th century is the settlement of Ukrainians in the land of the Northwest Black Sea, the occupation of the Ottoman land by Russia and the people in the border regions leaving their places and important economic activities were also developed in the Crimean Khanate controlled region. As anempire that includes peoples with various ethnic and religious differences, the Ukrainian lands, which differ inthe same sense in the northern borders Ottoman state, played an important role in the mutual relations of thetwo states as a large border region.
Balkanlar’da Rus Tehdidi: Kiev Knezi I. Svyatoslav’ın Bulgaristan’ı İşgâli (968-971)
Rus’ Threat In The Balkans: Prince Svyatoslav's Invasion of Bulgaria (968-971)
Yazar: Sevim, Onur
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 36, 2020
Anahtar kelimeler: Bizans İmparatorluğu,Kiev Knezliği,Kiev Knezi Svyatoslav,II. Nikephoros Phokas,I. Ioannes Çimiskes,I. Bulgar İmparatorluğu,Ruslar ; Byzantine Empire,Kievan Rus’,Prince Svyatoslav,Nicephoros II Phocas,John I Tzimiskes,The First Bulgarian Empire,The Rus’ People

Bizans İmparatoru II. Nikephoros Phokas’ın (963-969) hükümranlığının son döneminde Bulgarlara karşı Kiev Knez’i Svyatoslav (945-972) ile işbirliğine girmesi üzerine Bulgaristan’ı ilhak eden Ruslar, Bizans’ı tehdit edecek bir konuma gelmiş bulunmaktaydı. Kiev Knezi Oleg (879-913) döneminde hâkimiyet alanını Güney Avrupa içlerinden Karadeniz kıyılarına kadar genişleten Ruslar, Svyatoslav döneminde etki alanını Balkanlar’a kadar yayarak nihayetinde Bizans ile komşu olmuşlardı. Bulgarlara göre daha büyük bir tehdit unsuru olan Ruslar ile Bizans’ın mücadelesi sonucunda Balkanlarda yeniden Bizans hâkimiyeti tesis edilecektir. Bu çalışmada Balkanlardaki Bizans hâkimiyetine hatta imparatorluğun doğrudan kendisine tehdit oluşturan Rusların, Balkanlar üzerindeki Bizans ile olan mücadelesi kaynaklar ışığında ele alınıp incelenecektir.

The Rus’, who annexed Bulgaria after the Byzantine Emperor Nikephoros Phokas II (963-969) collaborated with Prince Svyatoslav (945-972) against the Bulgarians during the last period of his reign, were in a position to threaten Byzantium. During the reign of Prince Oleg (879-913), the Rus’ extended their dominion from southern Europe to the Black Sea coast, and during the reign of Svyatoslav they extended their influence to the Balkans, eventually becoming neighbors with Byzantium. After the struggle of the Rus’ and Byzantines, which was a greater threat than the Bulgarians, Byzantine domination will be re-established in the Balkans. In this study, the struggle of the Rus’, who pose a direct threat to the Byzantine domination in the Balkans and even to the Empire itself, with the Byzantines over the Balkans will be examined and analyzed in the light of the sources.
Nibelungen Destanı ve Kağan Attila
Nibelungen Epic and the Khagan Attila
Yazar: Dıngıl Ilgın, Fatma Aysel
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 36, 2021
Anahtar kelimeler: Nibelungen Epic,European Huns,Attila (Etzel),Burgunds,Culture ; Nibelungen Destanı,Avrupa Hunları,Attila (Etzel),Burgundlar,Kültür

Destanlar, tarih ilminin ana kaynaklarından biri olarak kabul edildikleri gibi milletlerin kültürel hayatları hakkında bilgi verdikleri için de üzerinde son derece önemle durulması gereken kaynaklar arasında ilk sıralarda gelmektedirler. Türklerin tarih boyunca ortaya koydukları destanları bize kültürel hayatları açısından önemli bilgiler verirlerken, ilişki kurdukları başka milletlerin destanları da Türklerin kültürleri açısından zengin muhteviyata sahip bilgiler içermektedirler. Bu destanlarda anlatılanlar, zaman içerisinde sanatın diğer dallarını da besleyerek, Türklerin dünya hafızasında yer etmelerini sağlayan sayısız eser meydana getirmelerine sebep olmuşlardır. Çalışmamızın konusunu oluşturan Nibelungen Destanı da Avrupa Hunları ile Kağan Attila (Etzel) hakkında bilgi veren eşsiz destanlardan birisidir. Nibelungen Destanı Hun, Burgund, Cermen, İskandinav gibi birçok değişik etnik unsuru bir arada göstermesi bakımından önemlidir. Bu milletlerin kültürlerinin izlerini taşıyan destan, tipik destanî özelliklerinin yanı sıra Avrupa Hunları ile Attila hakkında nasıl bir algıya sahip olduklarını da gözler önüne sermektedir. Bu çalışmada, Nibelungen Destanı’nın geçmişten günümüze kadar gelen nüshaları hakkında bilgiler verilerek, destanın Avrupa Hunları ile Attila (Etzel) açısından maddî kültür unsurlarına yansımasının örneklerle değerlendirilmesi yapılacaktır.

Epics are resources that should be emphasized with utmost importance since they give information about the cultural life of nations. The epics of Turks throughout history give us important information in terms of their cultural life. Nevertheless, the epics of other nations that they have a relationship with during these historical processes also contain informationthat contains rich content in terms of the culture of the Turks. What is described in these epics has fed the other branches of art over time and has caused the Turks to create countless works that enable them to take place in the world memory. The Nibelungen Epic, which is the subject of our study, is one of the unique epics that gives information about European Huns and Khagan Attila (Etzel). The Nibelungen Epic is important in terms of bringing together many different elements such as Hun, Burgund, Germanic and Scandinavian. The epic, which is the carrier of these cultures, reveals the typical epic features as well as the perception of the culture of the European Huns and Attila. In this study, information is given about the copies of the Nibelungen Epic from past to present. In addition, it is aimed to evaluate the reflection of the epic on material cultural elements in terms of European Huns and Attila (Etzel).
MS 6.-9. Yüzyıllarda Bizans ve Avarlar: Siyasi, Diplomatik ve Kültürel İlişkiler
Byzantium and The Avars 6th-9th Century AD: Political, Diplomatic and Cultural Relations
Yazar: Özcan, Aybüke
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 37, 2021
Anahtar kelimeler: Avars,Byzantine Empire,Policy,Diplomacy,Culture ; Avarlar,Bizans İmparatorluğu,Siyaset,Diplomasi,Kültür

Eser; önsöz (s. IX), şekil ve haritaların listesi (s. X), kısaltmalar (XI), harf çevirisi üzerine bir açıklama (s. XXIV), giriş (s. 1-19) ve buna ilaveten altı bölümden oluşmaktadır. Geniş bir bibliyografyadan istifadeyle kaleme alınmış çalışmada muhtelif Doğu ve Batı dillerindeki araştırmalardan da faydalanılmıştır. Eser ilk olarak Yunanca To Vyzantio kai hoi Avaroi, 6.- 9. ai.: politikes, diplomatikes kai politismikes scheseis (Το Βυζάντιο και οι Άβαροι (Στ’-Θ’ αι.). Πολιτικές, διπλωματικές και πολιτισμικές σχέσεις) adıyla yayımlanmıştır. Değerlendirilmesi yapılan bu versiyonu ise daha sonra İngilizceye çevrilmiş ve çeşitli güncel bilgilerin eklendiği çalışmanın revize edilmiş hâlidir. Yazar bu durumu önsözde, iki basım tarihi arasında geçen yaklaşık 10 yıllık süreçte Orta Avrupa’daki meraklı araştırmacılar sayesinde Avarlar ile ilgili birçok yeni bilginin ortaya çıkması ve çıkmaya da devam etmesiyle izah etmektedir.

Byzantium and The Avars 6th-9th Century AD: Political, Diplomatic and Cultural Relations
Çağdaş Sırp ve Dubrovnik Kayıtlarına Göre I. Kosova Savaşı
First Battle of Kosovo According to Contemporary Serbian and Dubrovnik Sources
Yazar: Fırat, Oytun Ayberk
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 36, 2021
Anahtar kelimeler: Battle of Kosovo,Murad I,Serbian Sources,Dubrovnik Sources,Anatolian Principalities ; I. Kosova Savaşı,I. Murad,Sırp Kaynakları,Dubrovnik Kaynakları,Anadolu Beylikleri

Türkler ve Sırplar 791 (1389) yılındaki Kosova Savaşı ile farklı inancın kuvvetleri olarak karşı karşıya gelmişlerdi. Sırp ve Dubrovnik kaynaklarına göre Balkanlardaki Türk fetihlerini durdurmak isteyen ve bir müddet buna muvaffak olan Sırp Prensi Lazar Hrebeljanović (ö. 1389), ülkesini ve Hıristiyanlığı müdâfaa etmek isterken harp neticesinde hayatını ve ayrıca devletinin de bağımsızlığını kaybetmişti. Öte yandan Osmanlı Padişahı I. Murad (Cemâziyelevvel 763-791/1362-1389) ise bu savaşta bir Sırp asili olan Miloš Obilić tarafından şehit edilmişti. Bununla birlikte Kosova’daki muharebeye dâir kaleme alınan erken dönem Sırp kaynakları ile savaştan uzun bir müddet sonra, Dubrovnikli müellifler tarafından te’lif edilen kroniklerde Kosova Savaşı hakkında önemli bilgiler bulunmaktadır. Kosova Muharebesi’ni anlatan çağdaş Sırpça tarihî kayıtlara bakıldığında, savaşın tarihi ve muharebede meydana gelen hadiselerle Osmanlı tarafında yer alan diğer Anadolu Türk beyliklerine dâir kısa fakat önemli bilgiler nakledildiği görülürken, buna mukabil olarak Ragusa kronikleri ise Kosova’da meydana gelen savaştan uzun bir süre sonra kaleme alınmasına rağmen mezkûr hadiseyi Sırp kaynaklarına göre daha uzun ve ayrıntılı bir şekilde anlatmışlardır. Bu çalışmada Ortaçağ Türk tarihi için önem taşıyan Kosova Muharebesi’ne dâir bilgiler Sırp ve Dubrovnik kaynaklarına göre ele alınıp değerlendirilecektir.

The Turkish and Serbian armies, each representing different faiths, clashed in the Battle of Kosovo in 791 (1389). According to Serbian and Dubrovnik sources, Serbian Prince Lazar Hrebljanović, in a highly successful endeavor to hinder the progress of Turkish forces and to defend his country and the Christian faith, lost both his life and the freedom of his country. Moreover, Ottoman Sultan Murad I (Djumādā I 763-791/March 1362-1389) was killed by a noble Serbian Knight, Miloš Obilić. Early Serbian contemporary sources on the Battle of Kosovo, and later sources from Dubrovnik about the same battle, reveal crucial information regarding this event. Even though the contemporary Serbian sources present historical details such as the date of the war and which allies took part in the battle on the Ottoman side, such as the Anatolian Turkish Principalities, the Ragusan chronicles were written significantly later after the war and provide more detail than the Serbian sources. This paper gives insight into the research of the Serbian and Dubrovnik sources relating to the Battle of Kosovo, both of which are important for the history of the Turks.
Sicilya Normanlarının Son Feri, 1185 Selânik Saldırısı
The Final Luster of Normans of Sicily, the Attack on Thessaloniki in 1185
Yazar: Hırçın, Zeki Can
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 37, 2021
Anahtar kelimeler: Thessaloniki,Normans,Byzantium,William II,Andronikos I. ; Selânik,Normanlar,Bizans,II. William,I. Andronikos

Sicilya Krallığı’nın üçüncü kralı olan, İyi lâkaplı II. William’ın dış siyaseti her zaman maceraperest olmuştu. 1170’lerde üç defa Mısır’a, 1181’de Balear adalarına düzenlediği çıkarmalar krallık için pahalı ve sonuçsuz girişimler olarak kalmış olmasına rağmen William bu seferlerin hepsinden daha büyüğüne kalkışacak ve bu girişim Hauteville sülâlesinin kısa sürede tarihten çekilmesine yol açacaktı. Bizans’la savaşarak tarih sahnesine çıkan hânedan, son enerjisini yine onunla savaşarak tüketti. İtalya Normanları ve Bizans İmparatorluğu arasında kronikleşmiş olan düşmanlığın devamı sayılabilecek çatışma, Kral William’ın kişisel düşmanlığıyla birleşerek imparatorluğun ikinci büyük şehri Selânik üzerinde yoğunlaştı. Bizans için çok hassas bir döneme tesadüf eden olaylar zinciri, Komnenos hânedanının imparatorluk tacını kaybetmesine sebep olacak, IV. Haçlı Seferi’ne kadar giden Latin saldırganlığının ilk ciddi işareti olacaktı. Çalışmada 1185 yılında Bizans’ın ikinci başkenti olarak addedilen Selânik kentine Sicilya Normanları tarafından düzenlenen saldırı değerlendirilecektir.

The foreign policy of William II, the third king of Sicily named the Good, was always venturesome. Even though the expeditions in three occasions to Egypt in 1170s and in one occasion to the Balearic Islands in 1181 resulted in nothing for the Kingdom at large expense, William was going to embark on a much bigger enterprise and this last one was going to pave the way for the Hauteville family to disappear from the history. The Family which gained visibility thanks to their fight with the Byzantines, was going to wear down due to the same reason. The habitual conflict between Italo-Normans and the Byzantine Empire fuelled by the King’s personal grudge against the Empire focused on Thessaloniki, the second largest city of Byzantium. Being one of the first signs of the Latin aggression that reaches up to the Fourth Crusade, this chain of events which coincides with a critical period of the Byzantines was going to result in dethroning of the Komnenos dynasty. The article studies the campaign of Sicilian Normans on the city of Thessaloniki, regarded as the second capital of Byzantium.
Osmanlı İlerleyişi Esnasında Trakya Şehirlerinin Durumu Hakkında Bir Değerlendirme
An Evaluation of the State of Thracian Cities During the Ottoman Conquest
Yazar: Ateş, Hacer
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 37, 2021
Anahtar kelimeler: Byzantine,Thrace,Rumelia,Ottoman,Demotica,Adrianople ; Bizans,Trakya,Rumeli,Osmanlı,Dimetoka,Edirne

Osmanlı Beyliği’nin teşekkülünün ilk yıllarında Bizans’ın Bithynia bölgesi beyliğin kuruluş coğrafyasını oluştururken, Trakhia bölgesi ise Balkanların fethini hazırlayan ana yerleşim sahasını teşkil etmiştir. Trakya bölgesi, imparatorluğun başkenti Konstantinopolis’e batıdan gelebilecek muhtemel saldırıların bertaraf edildiği savunma hattını oluşturmaktadır. Gelibolu, Dimetoka ve Edirne gibi şehirler bu hattın en önemli noktalarını teşkil etmektedir. XIV. yüzyılda Trakya’da cereyan eden hadiseler mezkûr kentlerin güçlerini kaybetmesine sebep olurken, bölgede Bizans hâkimiyetini de zayıflatmıştır. Yaşanan bu gelişmeler Osmanlıların Trakya’ya geçmesine vesile olmuştur. Orhan Bey zamanında VI. Ioannes Kantakuzenos’la kurulan ittifak neticesinde Trakya’ya ayak basan Osmanlı kuvvetleri çok geçmeden burada kalıcı olmayı başarmışlardır. Bu çalışmada Trakya’da yaşanan hadiselerin bölge şehirleri üzerindeki etkileri ve bu sürecin Osmanlıların ilerleyişine katkısı ele alınmıştır.

The Byzantine province of Bithynia served as the core area for the newly emerging Ottoman Principality in Asia Minor, whereas the Trakhia served as the main settlement zone in the Balkans. The latter also became the main defensive line to protect Constantinopolis - the capital of the Empire - from any external threats from the west. The cities of Gelibolu (Gallipoli), Dimetoka (Demotica) and Edirne (Adrianople) were the most important urban centers located in this Balkan frontier zone. While the developments of the 14th century weakened the Byzantine power and caused an urban decline, it contributed to the Ottoman penetration into the region. The Ottoman forces first crossed into Thrace following Orhan Bey’s alliance with Ioannes Kantakuzenos VI, which turned into a permanent settlement zone within a short period of time. The present paper deals with the impacts of the historical events in Thrace on the history of the afore-mentioned urban centers as well as on the process of Ottoman penetration into the region.
III. Haçlı Seferi Öncesinde Diplomasi Ve Alman Ordusunun Balkan Topraklarındaki Yolculuğu Üzerine
On The Diplomacy Before The Third Crusade and The Campaign of German Forces in The Balkan Region
Yazar: Usta, Aydın
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 36, 2021
Anahtar kelimeler: I. Frederich,Salâhaddîn,II. Isaakios,III. Haçlı Seferi,Diplomasi ; I. Frederich,Ṣalāḥ al-Dīn,II. Isaakios,Third Crusade,Diplomacy.

Kudüs’ün 1187 senesinde Sultan Salâhaddîn tarafından zaptını müteakip Avrupa’da başlayan Doğuya yapılacak yeni bir Haçlı Seferi hazırlıklarının en önemli simalarından biri de Kutsal Roma-Germen İmparatoru I. Frederich Barbarossa’dır. Deniz yolunu tercih eden İngiliz ve Fransız krallarının aksine kara güzergâhını seçen I. Frederich aynı zamanda Sultan Salâhaddîn’in en çok çekindiği isimdi. Gerekli hazırlıkların tamamlanmasından sonra Nisan 1189’da Regensburg’tan yola çıkan Alman İmparatorunun iki aşamalı sefer yolculuğunun ilk safhası ise Balkan geçişidir. Çanakkale Boğazı’na kadar devam eden bu güzergâhta Alman Ordusu, Macar topraklarından çıkıp o sırada isyanlarla çalkalanmakta olan Bizans topraklarına girmiştir. Burada civardaki haydutların saldırıları kadar seferin kendi üzerine dönmesinden endişelenen Bizans İmparatoru II. Isaakios Angelos’un engellemelerinin de muhatabı olmuştur. Bu çalışmamızda I. Frederich ve emrindeki Alman ordusunun yürüyüşleri sırasında başlarından geçen olaylar ve öncesinde yaşanan diplomasi faaliyetleri ele alınmıştır.

One of the most important pillars of the preparations for a new Crusade to the East, which began in Europe in 1187 after Jerusalem was seized by Sultan Ṣalāḥ al-Dīn, is the Holy Roman-Germen Emperor Frederich Barbarossa I. Unlike the British and French kings who preferred the sea route, Frederich I chose the land route, and was also the name sultan Ṣalāḥ al-Dīn was most afraid of. After the completion of the necessary preparations, the first phase of the German Emperor's two-stage expedition journey from Regensburg in April 1189 is the Balkan crossing. On this route to the Dardanelles, the German Army left Hungarian territory and entered byzantine territory, which was awash with riots at the time. Here, as much as the attacks of the nearby bandits, German have also been the interlocutor of the Byzantine Emperor II Isaakios Angelos who was concerned that the expedition would turn on him. This study focused on the events that happened during the marches of Frederich I and the German army under his command, and the previous diplomatic activities.