hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Adana Halkevleri Ve Faaliyetleri (1963-1973)
Adana Community Centres and Their Activities (1963-1973)
Yazar: Hangül, Nesrin
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 22 No. 35, 2023
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Adana,Adana Halkevi,Akkapı Halkevi ; Adana,Adana Community Centre,Akkapı Community Centre

1932’de açılan Halkevleri, Cumhuriyet Halk Partisi’nin önemli bir eğitim kurumuydu fakat 1951’de kapatıldı. 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra eski halkevi yöneticileri bir araya gelerek halkevlerini açmak için birtakım çalışmalara başladı. Bu çalışmaların sonucunda 1960 yılında “Türk Kültür Derneği” adıyla yeniden kuruldu. Dernek 12 Nisan 1961’de Bakanlar Kurulu’nun kararıyla kamuya hizmet eden dernekler arasına alındı. Derneğin 21 Nisan 1963 tarihli olağanüstü kurultayında ismi “Halkevi” olarak değiştirildi. Eski örgütlenme yapısına sahip olan halkevi köycülük, dil, tarih ve edebiyat, müzik, gösteri, folklor, spor, turizm ve gezi, kitaplık ve yayın olmak üzere 9 koldan oluşuyordu. 1963’te derneğin halkevi ismini almasıyla birlikte Adana Halkevi açıldı. İlk toplantısını 26 Ekim 1963’te yaptı. Halkevine ilginin artması sonucu 1965’de Akkapı Halkodası açıldı. Açıldıktan kısa süre içinde üye sayısında büyük bir artış meydana geldi. Bunun üzerine 1966’da halkevine dönüştürülerek hizmet vermeye devam etti. Adana’da faaliyet yürüten iki halkevinin çalışmaları Yeni Adana ve Ülkü gazeteleri ile Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi’nden elde edilen bilgiler incelenerek ortaya çıkarıldı.  Ayrıca konuyla ilgili telif eserlerden de faydalanıldı.

educational institution of the Republican People’s Party, but they were closed in 1951. After the coup d’état of 27May 1960, former Community Centre directors came together and launched some efforts to reopen the centres. As a result of these efforts, they were re-established in 1960 under the name “Turkish Culture Association”. Upon a decision by the Council of Ministers on 12 April 1961, the association was included among the associations that serve the public. At the extraordinary assembly of the association on 21 April 1963, it was renamed as Community Centre (Halkevi). The Community Centre, which had the old organizational structure, consisted of 9 branches, including peasantism, language, history and literature, music, performance, folklore, sports, tourism and travel, library and publication. Following the renaming of the association as Community Centre in 1963, Adana Community Centre was opened. It held its first meeting on 26 October 1963. As a result of increasing interest, People’s Room of Akkapı was opened in 1965. Soon after its opening, there was a great increase in the number of its members. As a result, it was transformed into a community centre in 1966.The present study sheds light to the activities of the two community centres operating in Adana by analysing the information obtained from Yeni Adana and Ülkü newspapers and the Prime Ministry Republican Archives.  Copyrighted works on the subject were also used for this purpose.
Atatürk Dönemi Cumhuriyet Halk Partisi’nin Türkiye’de Sporun Teşkilatlanması İçin Yaptığı Bazı Düzenlemeler ve Destekler
Some Arrangements and Supports of the Atatürk Era Republican People's Party for the Organization of Sports in Turkey
Yazar: Parlakyıldız, Fatih; Erat, Muhammet
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 22 No. 35, 2023
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Atatürk Dönemi,Spor Tarihi,CHP,Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı (TİCİ) ; Atatürk Era,Sports History,RPP,Alliance of Turkish Training Societies

Cumhuriyet’in ilk yıllarında (Atatürk Döneminde), modern Türkiye’nin inşası için her alanda olduğu gibi Türk sporunun teşkilatlanması ve bütün yurtta sağlıklı ve güçlü bir spor altyapısı oluşturulması amacıyla büyük yatırımlar yapılmıştır. Bu doğrultuda spor faaliyetleriyle meşgul olan kurum ve kuruluşlara, spor kulüplerine ve sporculara devletin imkânları seferber edilmiştir. Bu spor faaliyetlerinin gerçekleşmesinde Cumhuriyet Halk Partisi’nin ve resmi kurumların önemli katkıları olmuştur. Bu çalışmada, Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı (TİCİ)’nın kuruluşuna kadar geçen dönemdeki gelişmeler, Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı’nın kuruluşu, Muhafız Gücü’nün kuruluşu, Türk Spor Kurumu (TSK)’nun kuruluşu, Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü (BTGM)’nün Kurulması ve Türkiye Milli Olimpiyat Cemiyeti (TMOC)’nin kuruluşu ve faaliyetleri hakkında bilgi ayrıntılı bilgiler verilmiştir. Hatıralar, arşiv belgeleri ve konuya dair yapılan akademik çalışmalar araştırmanın kaynaklarını oluşturmaktadır.

In the first years of the Republic (during the Atatürk period), great investments were made for the construction of modern Turkey, for the organization of Turkish sports, as in every field, and for the establishment of a healthy and strong sports infrastructure throughout the country. In this direction, the means of the state have been mobilized for institutions and organizations, sports clubs and athletes engaged in sports activities. In the realization of these sports activities The Republican People's Party (RPP) and official institutions made significant contributions. In this study, the developments in the period until the establishment of the Alliance of Turkish Training Societies (ATTS), the establishment of the Alliance of Turkish Training Societies, the establishment of the Guard Force, the establishment of the Turkish Sports Association (TSA), the General Directorate of Physical Education (GDPE) detailed information was given about the establishment of the Turkish National Olympic Association (TNOA) and its activities. Memories, archival documents and academic studies on the subject form the basis of the research
David Fresko’nun Le Sionisme Adlı Eserindeki Siyonizm Karşıtı Söylemi
David Fresko’s anti-Zionist discourse in his work Le Sionisme
Yazar: Subaşı, Doğa Filiz
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 22 No. 35, 2023
Anahtar kelimeler: History of Ottoman Minorities ; Osmanlı Azınlıklar Tarihi ; Sephardim,Ottoman Empire,Zionism/anti-Zionism,Minority,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko,David Fresko ; Sefaradiler,Osmanlı İmparatorluğu,Siyonizm/anti-Sİyonism,Azınlıklar,David Fresko

Yahudi cemaatleri, Osmanlı İmparatorluğu’na geldiklerinden itibaren köklü Sefarad geleneklerine ve geleneklerinin aşırı muhafazakarlığına sadık kalarak barış içinde yaşadılar. Ancak XIX. yüzyıl üç cephede birden kültürel ve dilsel bir canlanma getirdi: Osmanlı devletinin modernleşme uğraşları, esas olarak L'Alliance Israélite Universelle tarafından temsil edilen Batı etkisi ve Kuzey ülkelerinden gelen Siyonizm. Bu kültürel mayalanma hali iki yüzyıl arasındaki yıllarda, en temelde Siyonizm/anti-Siyonizm tartışması da dahil olmak üzere, fikir yazıları ve tartışmalarla çok sayıda gazetenin ortaya çıkmasını beraberinde getirdi. Bu makalede, David Fresko’nun El Tiempo gazetesinde seneler içinde dile getirmiş olduğu ve 1909 yılında İstanbul’da derleyip Le Sionisme başlığı altında Fransızcaya çevrilmiş bir kitapçık halinde yayınladığı görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Le Sionisme’de toplanan bu makaleler, XIX. yüzyılın sonları ve XX. yüzyılın başlarında, yaşam biçimlerini, kültürlerini, dilsel gerçekliklerini ve aynı zamanda Siyonist hareketin Yahudilikte meydana getirdiği derin devrimi etkileyecek olan modernleşmeye geçişi deneyimleyen Osmanlı Sefaradilerinin sosyo-kültürel durumunun açık bir yansımasıdır.

The Jewish communities, since their arrival, lived under the Ottoman Empire in peace which kept them faithful to tradition and to the extreme conservatism of deeply rooted Sephardic customs. But the 19th century brought a cultural and linguistic revitalisation on three fronts: the modernisation of the Ottoman state itself, the Western influence represented mainly by L’Alliance Israélite Universelle, and from the countries of the North, Zionism. This state of cultural ferment brought with it the emergence of a multitude of newspapers, with opinion articles and debates in the years between two centuries, including, most fundamentally, the Zionism/anti-Zionism debate. In this article we are going to analyse the opinions expressed, over several years, by David Fresko in his newspaper El Tiempo, which he compiled and published in 1909 in Istanbul in a booklet, translated into French, under the title Le Sionisme. The aim of this article is to analyse the articles collected in Le Sionisme, which are a clear reflection of the socio-cultural situation of the Ottoman Sephardim who, during the late 19th and early 20th centuries, experienced the leap into modernity that would so affect their way of life, their culture, their linguistic reality, and also the profound revolution in Judaism brought about by the Zionist movement.
25 Nisan 1915 Arıburnu Çıkarması: Anzaklar Yanlış Yere mi Çıktılar?
April 25, 1915 Anzac Landing: Did the Anzacs Land in the Wrong Place?
Yazar: Kıbıl, Mehmet
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 36, 2024
Anahtar kelimeler: Contemporary Military History ; Çağdaş Askeri Tarih ; Çanakkale Muharebeleri,Arıburnu Çıkarması,Anzak Kolordusu ; Gallipoli Campaign,Anzac,Anzac Landing

25 Nisan 1915'te gerçekleşen Arıburnu çıkarmasında yaşananlar, Çanakkale Muharebeleri içinde en çok konuşulan hususlardan biri olarak günümüzde hala yoğun olarak tartışılmaktadır. Arıburnu çıkarması, Anzak Kolordusunun ilk gün hedeflerini ele geçirememesi nedeniyle başarısızlık olarak değerlendirilmiş ve bu başarısızlığın temel nedeni olarak Anzakların yanlış yere çıkarma yapmış olmaları gösterilmiştir. Savaşın ardından yayınlanan eserlerde “Anzakların yanlış yere çıktığı” iddiası ortaya atılmış ve bu iddia etrafında birçok senaryo geliştirilerek bu hatanın nedenleri hakkında çeşitli teoriler öne sürülmüştür. Avustralyalı tarihçilerin öncülük ettiği bazı araştırmacılar, Çanakkale’deki hezimetin tek nedenini bu hataya indirgeyerek, suçu İngiliz donanmasına atma eğiliminde olmuşlardır. Ancak, bu iddialar belgelere dayanmayan ve bilimsel yöntemlerle analiz edilmeyen varsayımlardır. Anzak Kolordusunun yanlış yere çıkarıldığı ve muharebelerin seyrinin bu nedenle değiştiği iddiasının bilimsel yöntemlerle belgelere dayalı olarak detaylı bir şekilde incelemesi, Çanakkale Muharebeleri’nin tartışmalı bir yönünü açıklığa kavuşturarak daha iyi anlaşılmasına önemli bir katkı sağlayacaktır.

The Anzac landing, which took place on April 25, 1915, continues to be a subject of intense interest and analysis today, as one of the most discussed issues in the Gallipoli campaign. This landing operation was considered a failure, especially because the ANZAC could not capture its targets on the first day, and the main reason for this failure was that the Anzacs landed in the wrong place. Many scenarios have been developed around the claim that "the Anzacs land to the wrong place" and various theories have been put forward about the reasons for this mistake. Some researchers, especially Australian historians, tended to reduce the sole reason for the defeat in Gallipoli to this mistake and put the blame on the British navy. However, these claims are assumptions that are not based on documentation and have not been analyzed by scientific methods. A detailed examination of the claim that Anzac soldiers were deployed in the wrong place, based on scientific data and documents, is extremely important for a more in-depth understanding of the Gallipoli Campaign.
Türk Basınında Gagavuzlar (1931-1938)
Gagauz in Turkish Press (1931-1938)
Yazar: Uslu, Ahmet
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 36, 2024
Anahtar kelimeler: History of The Republic of Turkiye ; Türkiye Cumhuriyeti Tarihi ; Gagavuzlar,Hamdullah Suphi,Romanya,Hıristiyan Türkler,Basın ; Gagauz,Hamdullah Suphi,Romania,Christian Turks,Press

Cumhuriyet dönemine kadar Gagavuzlar hakkında pek fazla bilgiye sahip olmayan Türk halkı, Atatürk’ün Hamdullah Suphi Bey’i Bükreş Büyükelçisi tayin etmesi ile birlikte verdiği bilgilerden ve raporlardan Gagavuzlar hakkında bilgi sahibi olmaya başladı. Bu durum aynı zamanda dönemin basınının da konuya eğilmesine sebep oldu.  Hamdullah Suphi Bey’in 1931 yılında büyükelçi olarak atanması sonrasında orada yaptığı çalışmalar basında haber olarak yayınlanmaya başladı. Ayrıca dönemin önde gelen bilim adamları ile gazetecileri de makaleleri ve köşe yazıları ile Gagavuzlardan söz etmeye ve onların tarih ve kültürleri hakkında yazılar kaleme aldılar. Bu yazılarda Gagavuzların yaşadığı bölgeler, dinleri, dilleri ve Anadolu Türkleriyle benzerlikleri en çok vurgulanan konular olmuştur. Gagavuzların Hıristiyan olmaları basına cazip bir konu olarak yansırken, kullandıkları öztürkçe de en çok ilgi uyandıran konuların başında geldi. 1931-1938 döneminde basında yer alan haberler ve bilgiler çerçevesinde Gagavuzlar Türkiye’de ilgi uyandıran bir halk oldu ve hatta Türkiye’ye göç etmeleri konusu da tartışılan ve konuşulan konuların başında yer aldı. Bu makalede 1931-1938 yılları arasında Türk basınında Gagavuzlar hakkında çıkan yazılar araştırılarak, Türk halkına Gagavuzların ne şekilde anlatıldığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Until the Republican era, the Turkish public, with limited knowledge about the Gagauz people, began to learn about them through the information provided by Mustafa Kemal Atatürk's appointment of Hamdullah Suphi Bey as the Ambassador to Bucharest and the reports he submitted. This situation also led the media of the period to focus on the subject.Following Hamdullah Suphi Bey's appointment as ambassador in 1931, his work there started to be published in the press. Moreover, prominent scientists and journalists of the time wrote articles and columns about the Gagauz people and their history and culture. The most emphasized topics in these writings were the regions where the Gagauz people lived, their religions, languages, and similarities with Anatolian Turks.While the fact that the Gagauz people were Christians became an attractive topic in the media, the use of their own Turkic language also drew considerable attention. Within the framework of the news and information published in the press between 1931-1938, the Gagauz people became a subject of interest in Turkey, and even the discussion of their migration to Turkey became one of the debated and talked-about topics.This article attempts to reveal how the Gagauz people were portrayed in the Turkish press between 1931-1938 by investigating the writings published during that period.
Tekirdağ’ın Kapaklı/Karaağaç Köyü Camii ve Mektepli Camiler Tipolojisi
Typology of Tekirdağ Kapaklı/Karaağaç Village Mosques and Seminary Mosques
Yazar: İnce, Gülzade Merve; İnce, Cevat
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 36, 2024
Anahtar kelimeler: Late Modern History (Other) ; Yakınçağ Tarihi (Diğer) ; Karaağaç Mosque,Seminary Mosques,Typology of Mosques ; Karaağaç Cami,Mektepli Camiler,Cami Tipolojisi

Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, Karaağaç Mahallesi, Karaağaç Camii restorasyon projesi ile sanat tarihi/mimari tarihçe raporu çalışması sürecinde yapının günümüze ulaşan mimari detaylarının bölgede yer alan benzer plan şemasına sahip diğer camiler ile mukayeseli incelemesinin yanı sıra literatür ve arşiv çalışmaları sonunda bugüne kadar yapılan çalışmalarda gözden kaçmış olan kendine özgü, özel bir plan şemasına sahip “mektepli camii” plan şeması karşımıza çıkmıştır.  Trakya bölgesine 93 Harbi olarak isimlendirilen savaş sonrası göçen yurttaşların ihtiyacını karşılamak üzere kurulan yerleşimlerin ihtiyacını karşılamak üzere 19. yy. sonu ile 20. yy. ilk çeyreğinde inşa edilen bu camilere ait zengin bir fotoğraf arşivinin, İstanbul Üniversitesi Yazma Eserler Kütüphanesi’nde bulunan II.Abdülhamit Albümünde olduğunu tespit ettik. Ayrıca farklı kaynaklarda karşımıza çıkan planların aslında tek tip bir proje üzerinden küçük değişiklikler ile ana form korunarak inşa edildiği ve bu plan şemasında büyük külliye ya da medrese yapıları dışında tek mekan içinde okul ve cami işlevinin birlikte çözümlendiği görülmüştür. Özel bir plan şeması ile fonksiyonel ve pratik kullanıma sahip olan bu yapının bu güne kadar yapılan tipoloji çalışmaları dışında, yapılan çalışma kapsamın yeni bir cami mimari formu olduğu tespit edilmiştir.

During the study of the Karaağaç Mosque restoration project in the Tekirdağ province, Kapaklı district, Karaağaç District, as part of the art history and architectural history report, the surviving architectural details of the building were examined in comparison with other mosques employing similar plan schemes in the region. This analysis also included a review of relevant literature and archival studies.The investigation revealed a unique 'Seminary Mosque' plan scheme, previously unnoticed, which featured its own distinctive layout. A rich photo archive documenting these mosques was discovered in the Abdulhamit the Second album at the Istanbul University Manuscripts Library. These mosques were constructed in from the late 19th century and the first quarter of the 20th century to meet the needs of citizen migrants who settled in new areas after the 93 War in the Thrace region. Moreover, plans found in various sources were determined to be variations of a single project with minor changes while preserving the main form. This plan scheme features a special layout, where the functions of the school and the mosque are analyzed together within a single space. This stands in contrast to the larger social complexes or madrasah buildings. In conclusion, this study identifies a novel architectural form for mosques.
Türkiye'nin Kalkınma Sürecinde Emval-i Metrukenin Değerlendirilmesi (1922-1930)
Evaluation of Abandoned Properties in Turkey's Development Process (1922-1930)
Yazar: Öz, Onur
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 37, 2024
Anahtar kelimeler: Late Modern History (Other) ; Yakınçağ Tarihi (Diğer) ; Abandoned Properties,Armenian Properties,Armenian Question ; emvali metruke,ermeni meselesi,ermeni malları

Gerek Kurtuluş Savaşı devam ederken gerekse savaşın sona ermesiyle birlikte Türkiye, emval-i metruke konusuna hassasiyet ve önemle eğilmiştir. Türk hükümetleri yapmış oldukları hukuki düzenlemelerle emval-i metrukenin korunması ve değerlendirilmesi yönünde önemli çalışmışlar yürütmüştür. Böylece bu malların hükümet kontrolünde tutulmasını ve korunmasını sağlamışlardır. Bu sayede bu gibi malların suiistimale uğramasının önüne geçmeye çalışmışlardır.Savaşın sona ermesiyle birlikte ekonomik, sosyal ve kültürel alanda kalkınmak ve gelişmek isteyen Türkiye, bu hedefini gerçekleştirebilmek için emval-i metrukeye ait taşınmaz malları değerlendirme yoluna gitmiştir. Bu doğrultuda, Ermeni emval-i metrukelerinden bazı taşınmazlar bir takım kurumlara temlik ve tahsis edilmiştir. Bu kurumların başında Resmi Daireler, Belediyeler ve Özel İdareler gibi kamu kurum ve kuruluşları gelmektedir. Bundan başka Ziraat Bankası, Sanayi ve Ticaret Odaları, Borsalar ve bazı fabrikalar ile bazı hayır kurumları da bu kapsama alınmıştır. Öte yandan kültürel alana da destek olmak maksadıyla, mektepler ve diğer bazı binalar ile özellikle de yurdun çeşitli yerlerinde bulunan Türk Ocaklarının ihtiyacı için bir kısım taşınmazların tahsisi ve temliki yoluna gidilmiştir.

Both while the War of Independence was continuing and after the war ended, Turkey paid attention to the issue of abandoned property with sensitivity and importance. Turkish governments have carried out important efforts to protect and utilize abandoned properties through the legal regulations they have made. Thus, they ensured that these goods were kept under government control and protected. In this way, they tried to prevent such goods from being misused.With the end of the war, Turkey, which wanted to develop and develop in the economic, social and cultural fields, resorted to utilizing immovable properties belonging to abandoned properties in order to achieve this goal. In this regard, some abandoned Armenian properties were transferred and allocated to a number of institutions. The most important of these institutions are public institutions and organizations such as Official Offices, Municipalities and Special Administrations. In addition, Ziraat Bank, Chambers of Industry and Commerce, Stock Exchanges, some factories and some charitable institutions are also included in this scope. On the other hand, in order to support the cultural field, buildings for some schools and some real estate, especially for the needs of Turkish Hearths in various parts of the country, were allocated and transferred
Antik Yunan ve Roma Kaynaklarının Bakışıyla İskitler, Sakalar, Sarmatlar ile Massagetlerde Konargöçerlik
Nomadism among the Scythians, Saka, Sarmatians and Massagetae through the Perspective of Ancient Greek and Roman Sources
Yazar: Erkoç, Hayrettin İhsan
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 37, 2024
Anahtar kelimeler: Late Modern History (Other) ; Yakınçağ Tarihi (Diğer) ; İskitler,Sakalar,Sarmatlar,Massagetler,Konargöçerlik ; Scythians,Saka,Sarmatians,Massagetae,Nomadism

İskitler, Sakalar, Sarmatlar ve Massagetler, adları tarihî kaynaklarda geçen en erken Avrasya bozkır halklarındandır. Bu halklar hakkındaki bilgilerin çoğu, Antik Yunan ve Romalı yazarlar tarafından oluşturulan kaynaklarda bulunmaktadır. Hērodotos, Strabōn, Hippokratēs, Thoukydidēs, Platōn, Hēsiodos, Khoirilos, Aiskhylos, Loukianos, Yaşlı Plinius ile Ammianus Marcellinus gibi Yunan-Roma yazarları, söz konusu halkların konargöçer ve hayvancı yaşam tarzı hakkında ayrıntılı betimlemeler vermişlerdir. Ancak bu kaynaklarda bozkır konargöçerliğiyle ilgili önyargılı ifadelerin ve abartmaların olduğu da görülmektedir. Bu makalede söz konusu kaynaklarda erken bozkır konargöçerliğiyle ilgili kayıtlar incelenmiştir.

The Scythians, Saka, Sarmatians and Massagetae are among the earliest Eurasian steppe peoples mentioned in the historical sources. Most of the information about these peoples is found in sources produced by Ancient Greek and Roman authors. Greco-Roman authors like Herodotus, Strabo, Hippocrates, Thucydides, Plato, Hesiodus, Choerilus, Aeschylus, Lucian, Pliny the Elder and Ammianus Marcellinus have given detailed depictions of the nomadic and pastoralist lifestyle of these peoples. However, one can also see that these sources contain biased expressions and exaggerations. Records regarding early steppe nomadism found in these sources are examined in this paper.
Karasi Beyliği Bibliyografyası
Karasi Principality Bibliography
Yazar: Orta, Fatih
Dergi: Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, Vol. 23 No. 37, 2024
Anahtar kelimeler: Numismatics ; Nümizmatik ; Archeology of Seljuk ; Selçuklu Arkeolojisi ; Karasi Beyliği,Balıkesir,Çanakkale,Bibliyografya ; Karasi Principality,Balikesir,Çanakkale,Bibliography

Karasi Beyliği, Balıkesir-Çanakkale civarını yönetmiş bir beyliktir. Türkiye Selçuklu Devleti’nin yıkılış sürecinde kurulmuştur. Bu dönemde Batı Anadolu’da kurulan Türk beylikleri gibi denizcilik ama uğraşları olmuştur. Buna bağlı olarak gaza ve cihat faaliyetleri de uğraşmışlardır. Yaptıkları faaliyetler ve kültürel eserleriyle Anadolu’nun Türk yurdu olmasında etkili olmuşlardır. Bu çalışmada Karasi Beyliği’ne ilişkin yapılan çalışmalar bir araya getirilmiştir. Böylece genelde beylikler dönemi özelde ise Karasi Beyliği çalışmalarına katkı sunması amaçlanmıştır.

Karasi Principality was a principality that ruled the Balıkesir-Çanakkale region. It was established during the collapse of the Seljuk State of Turkey. In this period, like the Turkish principalities established in Western Anatolia, they were engaged in maritime activities. Accordingly, they also engaged in gaza and jihad activities. They were effective in making Anatolia a Turkish homeland with their activities and cultural works. In this study, the studies on the Karasi Principality were brought together. Thus, it is aimed to contribute to the studies on the period of principalities in general and Karasi Principality in particular.