hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut Miyeloid Lösemili Hastaların Pekiștirme Tedavisinde Hematopoetik Büyüme Faktörü Kullanımının Maliyet Etkinliği
Akut Miyeloid Lösemili Hastaların Pekiștirme Tedavisinde Hematopoetik Büyüme Faktörü Kullanımının Maliyet Etkinliği
Yazar: Tarkun, Pınar; Birtaș Ateșoğlu, Elif; Hacıhanefioğlu, Abdullah; Mehtap, Özgür; Gönüllü, Emel
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Haematopoetic growth factor, AML, cost-effectiveness ; Hematopoetik büyüme faktörü, AML, maliyet etkinlik

Amaç: Akut miyeloid lösemi (AML) kemik iliğinin habis ve klonal bir hastalığı olup hematopoetik öncül hücrelerin neoplastik dönüșümü ile gelișir. Bu çalıșma; AML tedavisinde kullanılan G-CSF’ün nötropeni süresi, enfeksiyon sıklığı, febril nötropeni süresi, antibiyotik ve/veya antifungal kullanım süresi ve maliyet üzerine etkisini araștırmak üzere planlandı. Yöntemler: Çalıșmaya toplam 40 hasta alındı (19 kadın, 21 erkek, yaș ortalaması 42). Hastalar G-CSF kullanılan ve kullanılmayan iki gruba ayrıldı. Nötropeni gelișme zamanı, nötropeni süresi, ateșin ortaya çıkıș zamanı, ateșin süresi, kültürle ispatlanan enfeksiyon, antibiyotik ve antifungal kullanım süresi, hastanede yatıș süresi, antibiyoterapi maliyeti ve toplam maliyet verileri iki grup arasında kıyaslandı. Bulgular: G-CSF grubunda; nötropeni süresi, ateș ortaya çıkıș zamanı, hastane yatıș süresi, ateș süresi, antibiyotik ve antifungal tedavi süresi ve antibiyoterapi maliyeti azaldı. G-CSF grubunda; antibiyoterapi dıșı günlük hastane maliyeti ve toplam maliyette hafif azalma mevcuttu (P: 0,751). Sonuç: AML’li hastaların pekiștirme tedavisinde kullanılan yüksek doz ARA-C protokolüne G-CSF grubunda eklenmesi nötropeni ve hastanede yatıș süresini anlamlı olarak kısaltır (p

Aim: Acute myeloblastic leukemia (AML) is a malign and clonal disease of the bone marrow resulting in neoplastic conversion of hematopoietic progenitor cells. This study was planned to evaluate effects of G-CSF use on neutropenia duration, infection frequency, febrile neutropenia duration, duration of antibiotic and/or antifungal use and cost in AML treatment
Conservative Treatment of Neonatal Pneumomediastinum With Subcutaneous Emphysema Due To Airway Injury
Havayolu Hasarına Bağlı Olușan Pnömomediastinum ve Subkutan Amfizemli Bir Yenidoğanda Konservatif Tedavi
Yazar: Kahvecioğlu, Dilek; Alan, Serdar; Göllü, Gülnur; Erdeve, Ömer; Atasay, Begüm; Çakmak, Murat; Arsan, Saadet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Neonatology ; Yenidoğan ; Newborn, tracheal injury, pneumomediastinum, subcutaneous emphysemia ; Yenidoğan, trakeal hasarlanma, pnömomediastinum, subkutan amfizem

Newborn, tracheal injury, pneumomediastinum, subcutaneous emphysemia. Trakeal hasarlanma özellikle yenidoğanlarda nadir görülür ve hayatı tehdit eden komplikasyonları nedeniyle acil tanı ve tedavi gerektirir. Biz de bu makalede 342/7 haftada, 2160 gr doğan, surfaktan tedavisi verilmesi sırasında trakeal rüptür gelișen ve konservatif tedaviyle iyileșen bir kız yenidoğan olgusunu sunmayı amaçladık. Trakeal perforasyon gelișen yenidoğanlarda konservatif tedavide hasarlı bölgenin ilerisine endotrakeal tüp yerleștirilmesi, oral beslenmenin kesilmesi ve antibiyotik profilaksisi yer alır. Stabil vital bulguları olan hastalarda konservatif tedavi göz önünde bulundurulmalıdır.

Tracheal injury is an uncommon especially in neonates, and urgent recognition and  management are needed because of its life-threatening complications. Here we present a- 2160 g-female newborn with 342/7 weeks gestation who sustained tracheal rupture following  intubation for surfactant administration and treated with conservative management.  Successful conservative management of tracheal perforation in infants involves the placement  of uncuffed tubes distal to injury, holding of oral feeds and broad-spectrum antibiotics  prophylaxis. Conservative management should be considered, especially in patient who has  stable vital signs
MRI Appearance Of Ectopıc Axillary Breast Tissue Durıng Lactational Period
Ektopik Aksiller Meme Dokusunun Laktasyonel Dönemde MRG ile Değerlendirilmesi
Yazar: Dilli, Alper; Tatar, İdil Güneș; Kızılgöz, Volkan; Koç, Elif Rayegan; Hekimoğlu, Baki
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Radiology and Organ Imaging ; Radyoloji ve Organ Görüntüleme ; MRI, ectopic breast tissue, lactational period ; MRG, ektopik meme dokusu, laktasyon dönemi

Popülasyonun %1-5’inde aksesuar meme dokusuna rastlanmaktadır. Otuzbir yașında bir kadın hasta postpartum dönemde ağrılı aksiller kitle ile bașvurdu. Rutin MRG sekanslarında aksillada normal meme parankim dokusu ile benzer özellik gösteren ancak ayrı olarak izlenen sinyal değișiklikleri belirlendi. Aksiller kitlelerde benign durumların malign lezyonlardan ayrılması gereksiz girișimlerden kaçınılması açısından önem tașımaktadır. MRG özellikle peripubertal-pubertal kız çocuklarında ve genç hastalarda aksesuar meme dokusu tanısında değerli bir modalite olarak bildirilmektedir

Supernumerary nipples or breasts are found in 1-5% of the population. A 31-year-old woman  presented with an axillary lump which had tenderness during postpartum period. On routine  MRI sequences signal intensities similar to normal breast parenchyma but discontinuous with  it were demonstrated. It is important to differentiate benign from malignant axillary masses to  avoid unnecessary intervention. MRI has been reported to be a valuable tool for the diagnosis  of accessory breast tissue especially in the peripubertal–pubertal girls and young patients
Gaugerot ve Carteaud'un Konflüan ve Retiküle Papillomatozisi: Azitromisine Yanıt Veren Bir Olgu Sunumu
Gaugerot ve Carteaud'un Konflüan ve Retiküle Papillomatozisi: Azitromisine Yanıt Veren Bir Olgu Sunumu
Yazar: Koçak, Aslıhan Yonca; Akay, Bengü Nisa; Okçu Heper, Aylin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Azitromisin, Konflüan ve Retiküle Papillomatoz, Antibiyotikler

Konflüan ve retiküle papillomatoz ilk olarak Gaugerot ve Carteaud tarafından tanımlanmıştır. Bu nadir görülen hastalık, merkezde birleşme eğilimi gösteren, çevreye doğru retiküler paternde yayılabilen, hiperkeratotik veya verrüköz papül ve plaklarla karakterlidir. Lezyonlar genellikle meme altı veya epigastrik bölgeden başlayarak, sırta, göğüse, karın üst ve alt bölgelerine yayılır. Hastalığın tedavisinde şu ana kadar çeşitli antifungal ilaçlar, antibiyotikler, retinoidler, keratolitikler ve kalsipotriol kullanılmıştır. Burada aiztromisin ile başarıyla tedavi edilen bir konflüan ve retiküle papillomatoz olgusu sunulmaktadır.

Confluent and reticulated papillomatosis was originally described by Gaugerot and Carteaud. This  rare disorder is characterised by hyperkeratotic or verrucous papules that can increase in size and  coalesce to form a reticular pattern peripherally and confluent plaques centrally. Lesions often  manifests initially on inframammary or epigastric skin and then extends to the back, chest, upper  and lower abdomen. Up to now, various antifungal agents, antibiotics, retinoids, keratolytics and  calcipotriol have been used as treatment. A case of confluent and reticulated papillomatosis  successfully treated with azithromycin is presented here
Arachnoid Cyst With Spontaneous Subdural Hematoma and Intracystic Hemorrhage in a Child
Çocukta Araknoid Kist Zemininde Gelișen Spontan Subdural Hematom ve İntrakistik Hemoraji
Yazar: Kahiloğulları, Gökmen; Eroğlu, Ümit; Bozkurt, Melih; Ünlü, Ağahan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Brain and Nerve Surgery (Neurosurgery) ; Beyin ve Sinir Cerrahisi (Nöroşirurji) ; Arachnoid cyst, spontaneous intracystic hemorrhage, subdural hematomaChronic subdural hematoma (SDH) has generally been assumed to occur several weeks following a head injury particularly in elderly (1). Arachnoid cysts are nontumorous fluid collections ; Araknoid kist, spontan intrakistik hemoraji, subdural hematom

Araknoid kistler, embriyolojik dönemde, araknoid membranda gelișimsel anomaliler sonucunda ortaya çıkan tümöral olmayan sıvı birikimleridir. Bu çalıșmada, cerrahi olarak tedavi edilen araknoid kist zemininde spontan gelișen intrakistik hemoraji ve subdural hematom olgusu sunuldu. Hasta bașağrısı, vertigo, kusma ve somnolans șikâyetleriyle bașvurdu. Travma öyküsü yoktu. Kompüterize tomografide aynı tarafta intrakistik hemoraji ve subdural hematom tespit edildi. Hasta opere edildi ve șikayetleri operasyon sonrası düzeldi. Bu olgu literatürde bildirilen yirmi ikinci, travma öyküsü olmaksızın, araknoid kist zemininde gelișen intrakistik hemoraji ve subdural hematom olgusudur.

Arachnoid cysts are non-tumorus fluid collections due to abnormality in the embryonic  development of the arachnoid membrane. In this study, a surgically treated arachnoid cyst  that presented with intracystic hemorrhage and subdural hematoma developed  spontaneously is presented. The patient was admitted to the clinic with headache, vertigo,  vomiting and somnolence. There was no history of trauma. Computerized tomography  revealed intracystic hemorrhage and subdural hematoma on the same side. The patient  underwent surgical intervention and improved post-operatively. This is the twenty-second  case of spontaneous intracystic hemorrhage and subdural hematoma which developed on the  basis of arachnoid cyst in the literature
Effect Of NaOH Concentration On The Degradation Properties Of CHA/PCL Composites For Bone Replacement Applications
NaOH Konsantrasyonunun ve NaOH Bekletme Süresinin Kemik Greftlerinde Kullanılan CHA/PCL Kompozitlerinin Biyolojik Yıkımına Etkisi
Yazar: Ege, Duygu
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Medical Biochemistry - Amino Acids and Metabolites ; Tıbbi Biyokimya - Amino Asitler ve Metabolitler ; Poly-ε -caprolactone, carbonated hydroxyapatite, NaOH treatment, biological degradation study, twin screw extrusion, injection moulding ; Poli-ε -kaprolakton, karbonatlı hidroksiapatit, NaOH muamelesi, biyolojik yıkım çalıșması, çift vidalı ekstrüzyon, enjeksiyon dökümü

Amaç: NaOH konsantrasyonu ve bekletme süresinin ağırlıkça % 19 kalsine edilmemiș karbonlanmıș hidroksiapatit (CHA)/Poly- ε -kaprolakton (PCL)’nin kütle kaybına etkisinin incelenmesi NaOH uygulamasının ardından gerçekleștiren fosfatla tamponlanmıș salin (PBS) çalıșmasında, kompozitlerin biyolojik yıkımlarının analizi ve kemik grefti uygulanabilirliklerinin incelenmesi Gereç ve Yöntemler: CHA ıslak çökeltme yöntemi kullanılarak üretilmiștir. CHA/PCL kompozit, ikiz vidalı ekstrüzyon ve enjeksiyon kalıplama ile hazırlanmıștır. Ağırlıkça % 19 kalsine edilmemiș CHA/PCL’in biyolojik yıkım hızını arttırmak amacıyla, numuneler farklı sürelerde, çeșitli konsantrasyonlardaki NaOH solüsyonları (Sigma Aldrich, UK) ile muamele edilmiștir. Daha sonra biyolojik yıkım hızları PBS içinde analiz edilmiștir. Bulgular: NaOH konsantrasyonunun 3 M‘dan 5 M’a artması, NaOH ve PBS’de muhafaza edildikten sonra numunelerin % ağırlık kaybını arttırmıștır. Ancak, 5 M NaOH’da numuneleri 1 ve 3 gün bulundurmak % ağırlık değișimini etkilememiștir. Sonuç: NaOH konsantrasyonunun artması ile numunelerin biyolojik yıkımları hızlandırılmıștır. Ağırlıkça % 19 kalsine edilmemiș CHA/PCL’in 1 gün sureyle 3 M NaOH içinde muhafaza edilmesi, PBS çalıșmalarında daha kontrollü bir șekilde biyolojik yıkıma uğradıklarını göstermiștir.

Aim: To study the effect of NaOH concentration and duration of treatment on the % mass loss of 19 wt% uncalcined carbonated hydroxyapatite (CHA)/Poly-ε -caprolactone (PCL)
Karaciğer Kitlelerinin Benign-Malign Ayrımında Difüzyon Ağırlıklı Sekansın Önemi
Karaciğer Kitlelerinin Benign-Malign Ayrımında Difüzyon Ağırlıklı Sekansın Önemi
Yazar: Yılmaz, Ebru; Yılmaz, Ayhan; Öner, Bülent
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Liver mass, Diffusion-weighted magnetic resonance imaging, ADC value ; Karaciğer kitlesi, Difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme, ADC değeri

Amaç: Karaciğerin fokal kitlelerinin benign-malign ayrımında difüzyon ağırlıklı görüntülemenin ve görünen katsayı (ADC) değerlerinin tanıya katkısını araștırdık. Gereç ve Yöntem: Karaciğer kitlesi olan 34 hastaya kontrastlı inceleme öncesi difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme sekansı uygulandı. 1,5 Tesla MR cihazında aksiyal planda, “single shot echoplanar spin” ile 3 farklı b değerinde (b=50, b=400, b=800 s/mm2) difüzyon gradiyentleri uygulanarak difüzyon ağırlıklı görüntüler elde edildi. ADC haritaları üzerinden ortalama 1 cm boyutunda ROI yerleștirilerek ortalama ADC değerleri belirlendi. Bulgular: Boyutu 1cm’den büyük olan 62 lezyon (46 benign,16 malign) değerlendirildi. 46 benign lezyonun ortalama ADC değeri 2.17±0.55 x 10-3 mm2/s (0,98 x 10-3 mm2/s - 2,65±0.54 x 10-3 mm2/s) ,16 malign lezyonun ortalama ADC değeri ise 0,84±0.40 x 10-3 mm2/s (0,14±0.01 x 10-3 mm2/s -1,32 x 10-3 mm2/s) idi. Sonuç: Fokal karaciğer kitlelerinin benign-malign ayrımında difüzyon ağırlıklı MR görüntüleme ve ADC değerlerinin karșılaștırılması ek bilgiler sağlamakta, özellikle IV kontrast veremediğimiz hastalarda ayırıcı tanıda bize yardımcı olmaktadır.

Purpose: We investigated the diagnostic value of diffusion weighted imaging and apperent diffusion coefficient (ADC) mapping on differential diagnosis of benign and malignant focal liver masses. Materials And Metods: Diffusion - weighted MR imaging sequence was applied on 34 patients with a focal liver mass before contrast enhanced imaging. Diffusion - weighted images were obtained by applying 3 diffusion gradients at b level (b=50, b=400, b=800 s/mm2) with single shot echo-planar spin in axial plan in 1.5 Tesla MR tool. Average ADC values were determined by placing ROI at the size of 1 cm on average over ADC maps. Results: 62 lesions (46 benign, 16 malign) greater than 1 cm, in size were evaluated. Average ADC value of 46 benign lesions was 2.17±0.55 x 10-3 mm2/s and varied between (0,98 x 10-3 mm2/s 2.65 ± 0.54 x 10-3 mm2/s) and average ADC value of 16 malignant lesion was 0.84± 0.40 x 10-3 mm2/s (0.14 x 1010-3 mm2/s -1.32 x 10-3 mm2/s). Conclusion: Diffusion - weighted MR imaging and comparison of ADC values provide additional information in differentiating benign and malignant focal liver masses and particularly help us in differential diagnosis of patients to whom we cannot deliver IV contrast
Diagnostic Value Of Mammography And Ultrasonography For Differentiation Of Benign And Malignant Breast Masses
Meme Kitlelerinde Benign Malign Ayrımında Mammografi Ve Ultrasonografinin Tanı Değer
Yazar: Özden, Eriz
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Diagnostic Radiography ; Tanı Radyografisi ; Mammografi, Ultrasonografi, Meme Kitlesi

Amaç: Mammografi ve ultrasonografinin, meme kitlelerinde benign-malign ayrımı yapmaktaki değerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Palpabl meme kitlesi olan ve bu nedenle ultrasonografi ve mammografi incelemesi yapılan 51 olgu çalıșmaya dahil edilmiștir. İzlenen kitleler özelliklerine göre benignmalign olarak ayrılmıș, bu sonuçlar histopatoloji raporları ile karșılaștırılmıștır. Bulgular: Histopatoloji sonuçlarında 51 meme kitlesinin 28’i (%54.9) benign, 23’ü (%45.1) malign olarak raporlanmıștır. Benign kitlelerde mamografinin sensitivite ve spesifisitesi %81.4 ve %90.4 olarak belirlenmiștir. Benign kitlelerde US’nin sensitivite ve spesifisitesi ise %85.7 ve %82.6 olarak hesaplanmıștır. Malign kitlelerde mamografinin sensitivite ve spesifisitesi %90.9 ve %81.4 olarak belirlenmiștir. Malign kitlelerde US’nin sensitivite ve spesifisitesi ise %78.2 ve %85.7 olarak hesaplanmıștır. Sonuç: Meme kitlelerinde, kistik-solid ayrımında ultrasonografi değerli bir görüntüleme yöntemidir. Ancak benign-malign ayrımında mammografi ultrasonografiden üstündür.

Aim: The aim of this study is to determine the diagnostic value of mammography and ultrasonography for differentiating benign and malignant breast masses. Material and Methods: Fifty-one patients who had palpable breast masses were evaluated with both mammography and US. The detected lesions were classified as benign or malignant according to their imaging features and these results were evaluated according to the histopathological reports. Results: Histopathologically, 28 of the 51 breast masses (54.9%) were reported as benign and 23 (45.1%) as malignant. The sensitivity and specificity of mammography were 81.4% and 90.4% for benign masses. The sensitivity and specificity of US for benign masses were 85.7% and 82.6%. The sensitivity and specificity of mammography for malign masses were 90.9% and 81.4%. The sensitivity and specificity of US for malignant masses were 78.2% and 85.7%. Conclusion: Although ultrasonography is a valuable imaging method for the differentiation of solid – cystic breast masses, mammography is superior to ultrasonography for benignmalignant differentiation
Adolesan Gebeliklerin Anne Ve Bebek Sağlığına Olan Etkileri
Adolesan Gebeliklerin Anne Ve Bebek Sağlığına Olan Etkileri
Yazar: Kara Uzun, Aysun; Şimșek Orhon, Filiz
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Adolesan, Gebelik

Adolesan dönemi geniș anlamıyla bireyin biyolojik, psikolojik ve sosyal değișimlerle çocukluktan erișkinliğe geçiș dönemi olup adolesan gebeliği de 10-19 yaș arasındaki kızların gebeliği anlamında kullanılmaktadır. Adolesan dönemde gerçekleșen gebelikler halen tüm dünyada önemli bir sorun olarak göze çarpmaktadır. Adolesan yaștaki bireylerde gebeliklerin olușumunda rol oynayan toplumsal ve bireysel birçok risk etmeni bulunmaktadır. Bu gebelikler anne ve bebek sağlığı üzerine kısa ve uzun dönemde olumsuz etkiler olușturabilen riskli gebeliklerdir. Genel olarak adolesana cinsel ve psikososyal gelișme, güvenli cinsel yașam ve güvenli davranıșlar konularında bilgileri içeren eğitimlerin verilmesi bu tür gebeliklerin önlenmesinde önemli rol oynamaktadır. Ayrıca adolesan dönemde olușmuș bir gebeliğin uygun ve yeterli șekilde izlemi ve gebeye kendi sağlığı ve bebeğin sağlığı ile ilgili eğitimlerin yapılması bu tür gebeliklerin anne ve bebek sağlığı üzerine olan olumsuz etkilerinin önlenmesinde yararlıdır.

In a broader sense, the adolescent period is a transition period of an individual from childhood  to adulthood, accompanied by biological, psychological, and social changes, and the term  adolescent pregnancy is used to refer to the pregnancy of girls aged 10-19 years. Adolescent  pregnancies still draw attention as an important public health problem throughout the world.  There are many social and personal risk factors playing role in pregnancy development of  individuals of adolescent age. These pregnancies are risky pregnancies which may lead to  negative results on maternal and infant health in short- and long-term. Providing the  adolescents with educational information on sexual and psychosocial development, safe  sexuality, and safe behaviors plays significant role in the prevention of adolescent  pregnancies. In addition, providing a proper and adequate follow-up for adolescent  pregnancies and giving educational information to the pregnant on the health of her own and  her infant are also beneficial for preventing the negative influences of adolescent pregnancies  on maternal and infant health
Doğum İndüksiyonunda Bașarıyı Etkileyen Faktörler ve Doğum İndüksiyonu Yöntemleri
Doğum İndüksiyonunda Bașarıyı Etkileyen Faktörler ve Doğum İndüksiyonu Yöntemleri
Yazar: Çetinkaya, Şerife Esra; Söylemez, Feride
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Labour induction, Bishop scor, Sonographical cervix measurement length ; Doğum indüksiyonu, Bishop skoru, Sonografik serviks ölçümü, Prostaglandinler, Oksitosin, Amniyotomi, Membranların sıvazlanması

Doğum indüksiyonu, spontan doğum eylemi bașlamadan önce vajinal doğumu  gerçekleștirmek amacıyla uterin kontraksiyonların iyatrojenik olarak uyarılmasıdır. Genel  olarak, doğum indüksiyonu kararı anne veya fetüs için doğumun hemen gerçekleștirilmesinin  yararı gebeliğin devamının getireceği risklerden fazla ise verilmelidir. Son zamanlarda,  dünyada doğum indüksiyonunun kullanımı, özellikle de elektif doğum indüksiyonu, belirgin  olarak artıș göstermiștir ve aslında ciddi morbidite riskini de beraberinde getirmektedir.  Doğum indüksiyonu yapılan gebelerin üçte ikisinden azı ileri bir girișim gerektirmeden  doğurmaktadır ve indüksiyon ile operatif doğum ve sezaryen oranları, postpartum kanama  miktarı, kan transfüzyonu gereksinimi, uterotonik ajanların kullanımı ve histerektomi olasılığı  artabilmektedir. Bu nedenle de, doğum indüksiyonunun bașarılı olup olmayacağının  öngörülmesi, bașarılı bir doğum indüksiyonunu etkileyen faktörlerin ve doğum indüksiyonu  yöntemlerinin iyi bilinmesi morbiditeyi en aza indirgemek açısından önem tașımaktadır. Bu  derlemede, doğum indüksiyonu bașarısını etkileyen faktörlerin ve doğum indüksiyonu  yöntemlerinin son rehberler ıșığında yeniden gözden geçirilmesi amaçlanmıștır

Induction of labor is the iatrogenic stimulation of uterine contractions before the onset of  spontaneous labor to achieve vaginal delivery. It must be generally decided when the benefits  of immediate delivery outweigh the risks of continuing the pregnancy for fetal and maternal  health. In the recent years, the rate of elective induction of labour has risen dramatically  throughout the world and, in fact, brings significant morbidity for both the mother and the  fetus. Fewer than two thirds of women in whom labour induction is performed give birth  without further interventions and, labour induction increases operative vaginal delivery and  cesarean section rates, the possibility of postpartum bleeding, the need for blood transfusions,  use of uterotonic agents and hysterectomy. Thus, predicting the success of labour induction  and gaining precise knowledge about methods of labour induction is important in minimising  associated morbidity. This review focuses on factors associated with the success of labour  induction and methods of labour induction in light of recent guides
Traumatic Diaphragmatic Hernia as a Rare Cause of Colonic Obstruction
Kolon Obstrüksiyonunun Nadir Görülen Bir Nedeni: Travmatik Diafragmatik Herni
Yazar: Karadayı, Kürșat; Karadayı, Şule; Hazar, Erkan; Şahin, Ekber; Turan, Mustafa
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 66 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Travma, Diafragma Hernisi, İnkarserasyon

Travmatik diafragma hernileri nadirdir, tanı ve tedavisinde bir takım güçlükler vardır. Bu yazıda künt travmadan üç yıl sonra tanı konulan ve splenik fleksuranın herniasyonu edeniyle kolon obstruksiyonu gelișen sol diafragma hernili 43 yașındaki hastamızı sunduk. Hastamıza subtotal kolektomi ve primer iliokolik anastomoz yapıldı ve diafragmatik defekt tamir edildi. Akut kolon obstrüksiyonu gelișen hastalarda travma öyküsü varsa diafragma hernisinden șüphelenilmelidir.

Traumatic diaphragmatic hernia (TDH) is uncommon and presents a diagnostic and  therapeutic challenge. Herein, we present the case of a 43-year-old patient with left-sided  TDH and colonic obstruction due to herniation of the splenic flexura of the colon, which was  diagnosed three years after the initial blunt trauma. A subtotal colectomy and primary  ileocolic anastomosis were performed and the diaphragmatic defect was repaired. TDH  should be suspected in patients with an acute colonic obstruction, particularly if the patient  has a history of trauma