hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bornova Misketi Şarabının Aroma Maddeleri Üzerine bir Araştırma
A Study on Aroma Compounds of Muscat of Bornova Wine (Turkish with English Abstract)
Yazar: Cabaroğlu, Turgut; Günata, Ziya; Canbaş, Ahmet
Dergi: Gıda, Vol. 22 No. 2, 2015

Bu çalışma Bornova misketinden elde edilen bir şarabın aroma maddeleri incelenmiştir. Şaraptaki aroma maddeleri Ambberlit XAD-2 reçinesi ile ekstrakte edilmiş ve analizler gaz kromatografisinde gerçekleştirilmiştir. Aroma maddelerinin tanısında gaz kromatografisi-kütle spektrometresi kullanılmıştır.  Yapılan analizleri göre şarapta 3 adet 6 karbonlu bileşik, 17 adet terpenol, 12 adet alkol, 15 adet ester, 1 adet lakton, 4 adet karbonil bileşiği, 4 adet asit, 13 adet fenol, 1 adet azotlu bileşik ve 2 adet 13 karbonlu norizoprenoid olmak üzere toplam 72 adet serbest aroma maddesi ile 3 adet 6 karbonlu bileşik, 21 adet terpenol, 7 adet yüksek alkol, 1 adet karbonil bileşiği, 7 adet fenol ve 3 adet 13 karbonlu norizoprenoid olmak üzere toplam 42 adet bağlı aroma maddesi bulunduğu belirlenmiştir. Öte yandan, misket şarabına tipik aromasını kazandıran, serbest özellikteki terpen bileşikleri miktarı 2216 mg/l olarak saptanmıştır.

In this study, aroma compounds of Muscat of Bornova wine were investigated. The aroma compounds of the wines were extracted by Amberlit XAD-2 resin, analysed by gas chromatography and identified by gas chromatography-mass spectrometry.  72 free aroma compounds were identified: 3 compounds with 6 carbon atoms, 17 terpenols, 12 alcohols, 15 esters, 1 lacton, 4 carbonyl compounds, 4 acids, 12 phenols, 1 nitrogenous compound and 2 norizoprenoids with 13 carbon atoms. As regards bound aroma compounds, 3 pounds, 4 acids, 13 phenols, 1 nitrogenous compound and 2 norizoprenoids with 13 karbon atoms. As regard bound aroma compounds, 3 compounds with 6 carbon atoms, 21 terpenols, 7 alcohols, 1 carbonyl compound, 7 phenols and 3 norizoprenoids with 13 carbon atoms, in total 42 compounds were identified. The amount of free terpen compounds, contributing to the typical aroma of muscat wines, was 2216 mg/l.
Basınçlı Karbondiosit Uygulamasının Ayranın Kalite Kriterleri Üzerine Etkisi (İngilizce)
Effect of Pressurized Carbon Dioxide on the Quality Criteria of Ayran (In English)
Yazar: Avşar, Yahya Kemal; Koçak, Celalettin; Tamuçay, Balkır
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ayran, yoghurt beverage, Streptococcus thermophilus, Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus, carbon dioxide, serum separation ; Ayran, yoğurt içeceği, Streptococcus thermophilus, Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus, karbondioksit, serum ayrılması

Bu çalışmada basınçlı karbondioksit gazı enjeksiyonunun Ayranın kimyasal, mikrobiyolojik ve duyusal kalite kriterleri üzerine etkisi araştırılmıştır. Üretilen Ayran, şişelere doldurulduktan sonra dört gruba ayrılmış ve her bir gruba pilot bir enjeksiyon sistemi yardımıyla 1 dakika sureyle sırasıyla 0 (control), 0,5 (A5), 1.0 (A10) ve 1,5 (A15) MPa basınç altında CO2 gazı enjekte edilmiştir. Ayran örnekleri daha sonra +5°C de 7 gün süreyle depolanmıştır. Elde edilen sonuçlar basınçlı CO2 ilavesinin Ayran'ların genel bileşimleri üzerinde bir etkisi olmadığı; ancak, A5 ve A10 nolu örneklerinin serum ayrılmasının kontrol ve A15 nolu örneklerle kıyaslandığında serum ayrılmasını azalttığını göstermiştir. Artan CO2 konsantrasyonu depolama sonunda Streptococcus thermophilus'un sayısını önemli derecede azalttıığı (P &lt; 0.05), Lactobacillus delbrueckii ssp. bulgaricus sayısını ise değişmediği gözlenmiştir. Duyusal özellikler açısından, CO2 ilave edilmiş Ayran örnekleri kontrole nazaran daha düşük puanlar almıştır (P &lt;0.05).

The effect of pressurized carbon dioxide (CO2) on the chemical, microbiological and sensory properties of Ayran was investigated. Bulk Ayran was filled into bottles, injected prior to capping with pressurized CO2 by a pilot injection system at 0.5 (A5), 1.0 (A10) and 1.5 (A15) MPa for one min, respectively, and kept at 5°C for seven days. Results indicated that the CO2 concentration had no significant effect on the gross composition; however, serum separation was less in A5 and A10 on day 7 than in control and A15 (P &lt; 0.05). The number of Streptococcus thermophilus decreased significantly with increasing CO2 concentrations at the end of the storage (P&lt;0.05), whereas the number of L. delbrueckii ssp. bulgaricus did not change. Sensory properties of Ayran were adversely affected by the pressurized CO2 levels(P &lt; 0.05).
Ankara Piyasasında Satılan Yoğurt Örneklerinin Bazı Kalite Özellikleri Üzerinde Araştırmalar
Researches on Some Quality Properties of Yoghurt Samples Sold in Ankara Market (Turkish with English Abstract)
Yazar: Koçhisarlı, İlhan; Ergül, Erkan
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 3, 2015

Bu çalışmada yurdumuzda büyük ölçüde tüketilen ürünlerden yoğurt mikrobiyolojik, kimyasal ve duyusal kaliteleri yönünden incelenmiştir.  Haziran 1985-Şubat 1986 tarihleri arasında çeşitli zamanlarda Ankara ilinde üretim yapan 15 firmaya ait toplam 120 adet yoğurt örneğinde koliform grubu bakteriler, maya ve küf; kurumadde, yağ ve asitlik, duyusal özellikler saptanmıştır.  Yoğurt örneklerinin %86.7’sinde koliform bakteri, %100’ünde maya ve küf bulunmuş ancak örneklerin %13.3’ünün koliform grubu bakteri ve %60’ının maya ve küf içeriği bakımından tüketilmesinin sağlık için zararlı olabileceği görülmüştür.  Kimyasal olarak %53.3’ünün arzu edilen kalitede olduğu saptanmıştır.  Bu bulgular, Ankara piyasasında satılan yoğurtların yalnızca %26.6’sının güvenilerek tüketilebileceğini ortaya koymuş bulunmaktadır.

In this study, yoghurt which is a much used products in our country was researched on the microbiological and organoleptic qualities.  120 yoghurt samples which are obtained from 15 dairy plants in Ankara city between the dates of June 1985 and February 1986 were tested for coliform bacteria, yeast and mould; for total solids and fat content and acidity; for organoleptic properties.  In 86.7% of the yoghurt samples presence of coliform bacteria, and in 100% of ones presence of yeast and mould were shown. However, it is concluded that 13.3% of the samples for coliform bacteria and 60% of ones for yeast and mould can be hazardous to public health.  In 53.3% of the yoghurt samples desired chemical quality was determined.              With these data we can say that only 26.6% of the yoghurts that are sold in Ankara markets can be consumed.
Memecik ve Uslu Siyah Zeytin Çeşitlerine Uygulanan Farklı Salamura Yöntemlerinin Duyusal ve Kimyasal Bileşim Üzerine Etkileri
The Effect of Different Brining Methods Applied to Memecik and Uslu Black Olives on the Organoleptic and Chemical Properties (Turkish with English Abstract)
Yazar: Arıcı, Özkan; Aktan, Nihat
Dergi: Gıda, Vol. 22 No. 2, 2015

Klasik fermentasyon yönteminde, zeytin çeşitlerine en uygun tuz ve asit konsantrasyonun belirlenmesi amaçlanmıştır. Fermentasyon süresini kısaltmak amacıyla uygulanan ikinci yöntemde ise tuz ve asit konsantrasyonuyla birlikte zeytinlere uygulanacak kostikleme işleminin de ürünlerin fiziksel ve duyusal özellikleri  üzerine etkisi belirlenmeye çalışılmıştır.  Materyal olarak Memecik ve Uslu siyah zeytin çeşitleri kullanılmıştır. Salamurada tatlandırmak amacıyla zeytinler, başlangıç değerleri %6, 8 ve 10 olan salamuraya koyulmuş ve tuz %10’da dengelenmiştir. Kostiklenme işleminde de zeytinlere %1 ve 2 kostik oranı 8 saat süre ile uygulanmış; başlangıç salamuraları %5 ve 8 olarak seçilmiştir. Tuz miktarı %7’de sabitlenmiştir. Ortamın asit konsantrasyonu laktik asit ile %1’e ayarlanmıştır.  Sonuç olarak, klasik fermentasyon yönteminde başlangıç salamurası %8 tuz ve %1 laktik asit olan deneme; diğer yöntemde ise %2’lik kostikle 8 saat muamele edilmiş, başlangıç salamurası %6 olan ve %1 oranında laktik asit kullanılan deneme başarılı bulunmuştur.

In the classical fermentation method, it was aimed to determine the optimum salt and acid concentration according to olive hypes. In the other method applied to shortened fermentation time with the salt and acid concentration, also the effect of  lye treatment on the physical and organoleptic properties of olives were investigated.  As material, Memecik and Uslu black olives were selected. In the first method, 6, 8 and 10% were used as the initial salt concentration, in the second method, 1 and 2% lye as 8 hours; 6 and 8% initial salt concentration were applied. The salt concentration was increased to 10% in the former and 7% in the latter. The acid concentration was adjusted to 1% with lactic acid.  As a result, in the first method, olives which have 8% as initial salt concentration and 1% lactic acid, in the second methods, treated with 2% lye during 8 hours, have 6% initial salt concentrations and 1% lactic acid were preferred.
Derin Yağ’da Kızartma İşlemi ve Kızartma Yağında Oksidatif Değişmeler
Deep Frying Process and Oxidative Changes in  the Frying Oil (in Turkish)
Yazar: Alım, Haluk
Dergi: Gıda, Vol. 3 No. 6, 2015

Derin-Yağ’da kızartma (Deep-Fat Frying) herhangi bir gıda maddesinin kızgın yağ’da pişirilmesi olarak tanımlanabilir. Şekil 1’de şematize edildiği gibi kızartma işleminde sisteme giren maddelerin başında kızartma yağı ve gıda maddesi gelir. Yağı kızartma derecesine yükselten ısı enerjisi, yağın hava ile teması sonucu havanın oksijeni sisteme ikinci derecede dahil olan birimler olarak düşünülebilir.  Sistemden uzaklaşan birimler ise; başta kızarmış gıda maddesi olmak üzere buhar, düşük moleküllü uçucu maddeler ve gıda maddesinden arta kalan kırıntılar olarak sıralanabilir. Ayrıca bir kısım yağ gıda maddesince emilerek sistemden uzaklaşmaktadır.

Derin-Yağ’da kızartma (Deep-Fat Frying) herhangi bir gıda maddesinin kızgın yağ’da pişirilmesi olarak tanımlanabilir. Şekil 1’de şematize edildiği gibi kızartma işleminde sisteme giren maddelerin başında kızartma yağı ve gıda maddesi gelir. Yağı kızartma derecesine yükselten ısı enerjisi, yağın hava ile teması sonucu havanın oksijeni sisteme ikinci derecede dahil olan birimler olarak düşünülebilir.  Sistemden uzaklaşan birimler ise; başta kızarmış gıda maddesi olmak üzere buhar, düşük moleküllü uçucu maddeler ve gıda maddesinden arta kalan kırıntılar olarak sıralanabilir. Ayrıca bir kısım yağ gıda maddesince emilerek sistemden uzaklaşmaktadır.
Farklı Tuzlama Yöntemlerinin Beyaz Peynirde Uçucu Yağ Asitleri Oluşumuna Etkisi
Effect of Different Salting Methods on the Development of Volatile Fatty Acids in White Cheese (Turkish with English Abstract)
Yazar: Koçak, Celalettin; Gürsel, Asuman; Ergül, Erkan; Gürsoy, Ayşe
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 3, 2015

Araştırmada süte %5-7 oranlarında tuz katılarak yapılan tuzlama ile salamurada (%14) yapılan tuzlamanın çiğ ve pastörize sütten yapılan Beyaz peynirlerde uçucu yağ asitleri oluşumuna etkisi incelenmiştir.  Çiğ sütten yapılan peynirlerde saptanan uçucu yağ asitleri miktarlarının pastörize süt peynirlerindekilerden daha fazla olduğu saptanmıştır (P&lt;0.01). Değişik tuzlama yöntemleri ise uçucu yağ asitleri miktarında önemli bir farklılık yaratmamıştır (P&lt;0.01).

In this research effect of salting methods, which are carried out by (i) adding salt to the cheese milk at 5 and 7%, or by (ii) holding the sample in 1+4% brine solution, on the development of volatile fatty acids of White cheeses made from raw and pasteurized milk, were investigated.  It was shown that contents of volatile fatty acid were higher in cheeses made from raw milk than in pasteurized milk cheeses (P&lt;0.01). It was found that different salting methods didn't create a significant difference on the contents of volatile fatty acids of experimental cheeses (P&lt;0.01).
Şarapların Histamin ve Tiramin İçerikleri Üzerinde Hasat Zamanı ve Bentonit İşleminin Etkisi (İngilizce)
The Effect of Harvest Time and Bentonite Treatment on Histamine and Tyramine Contents of Wines (In English)
Yazar: Yücel, Ufuk; Üren, Ali
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Biogenic amines, wine, bentonite ; Biyojen aminler, şarap, bentonit

Colombard üzümlerinden üretilen 16 adet beyaz şarap ve Carignan üzümlerinden üretilen 4 adet kırmızı şarabın histamin ve tiramin içerikleri Yüksek Basınç Sıvı Kromatografisiyle (HPLC) belirlendi. 10 adet şarap erken hasat edilen üzümlerden 10 adet şarap ise geç hasat edilen üzümlerden üretildi. 12 adet beyaz şaraba fermantasyon öncesi çeşitli miktarlarda bentonit ilave edildi. Geç hasat edilen düşük asitli şarapların histamin ve tiramin içerikleri erken hasat edilen üzümlerin yüksek asitli şaraplarına göre daha fazla bulundu. Şarapların alkol oranlarının histamin ve tiramin düzeylerine etkisinin olmadığı gözlendi. Bentonit ilavesi bu biyojen aminleri yüksek seviyede içeren beyaz şarapların histamin ve tiramin miktarlarında azalmaya neden oldu.

Histamine and tyramine contents of 16 white wines from Colombard grapes and 4 red wines from Carignan grapes were determined by high performance liquid chromatography. Ten wines were produced from early harvested grapes and the remaining 10 wines from late harvested ones. Various amounts of bentonite were added before fermentation in the processing of 12 white wines. Histamine and tyramine contents of wines of low acidity from late harvested grapes were found greater than those for more acidic wines from early harvested grapes. Alcohol percentage of wines was not effective on histamine and tyramine contents. Bentonite treatment caused a decrease in histamine and tyramine concentrations in white wines containing high levels of these biogenic amines.
İnegöl Çevresinde Yetiştirilen Stanley Çeşidi Siyah Eriklerin Konserveye İşlenmesi Üzerine bir Araştırma
A Study on Canning of Plums “cv Stanley” Grown in the Vicinity of İnegöl (Turkish with English Abstract)
Yazar: Dönmez, Gülçin; Çopur, Ö. Utku
Dergi: Gıda, Vol. 22 No. 2, 2015

Bu çalışmada Bursa’nın İnegöl ilçesinde yaygın olarak yetiştiriciliği yapılan Stanley çeşidi erik materyal olarak kullanılmıştır. Erikler, bütün ve yarım olmak üzere konserveye işlenmiştir. Dolgu sıvısı olarak şurup kullanılmıştır. Şuruba sitrik asit, askorbik asit CaCl2 ve bunların kombinasyonu ilave edilmiştir. Şurup 720 ml’lik kavanozlara sıcak olarak doldurulmuştur. Konserveler 3 ay süreyle depolanmıştır. Bu süre sonunda fiziksel, kimyasal ve duyusal analizleri yapılmıştır. Analizler sonucunda, 1) Stanley çeşidi eriklerin meyve etlerinin açık renkte olmasına rağmen, lezzetli tatları ve diğer kalite kriterleri açısından konserve yapımına uygun oldukları, 2) Duyusal değerlendirme sonucunda bütün olarak üretilen erik konservelerinin daha çok beğenildikler, 3) Dolgu sıvısına ilave edilen sitrik asit askorbik asidin konservelerin orijinal meyve eti renkleri önemli ölçüde koruduğu, CaCl2’ün meyve dokularını sertleştirerek dağılmayı önlediği gözlenmiştir.

In this study, plume “cv. Stanley”, grown in İnegöl, Bursa, were used. The plums were carried as whole and halved fruits. As a liquid, syrup was used citric acid, ascorbic acid, CaCl2 and their combinations were added to the syrup. The syrup was filled in glass jars of 720 ml when it was hot.  The carried plums were stored for 3 months. At the end of this period physical and chemical analyses and sensory evaluations were conducted on the samples. The results were given as follows, 1) Although the flesh of plums “cv. Stanley” were light in colour, they were suitable or canning, 2) Sensory evaluations showed that plums canned as whole were the most approved, 3) The canned plums of which ascorbic acid and citric acid were added to the filling liquid, maintained the original pulp colour and CaCl2 had the effect of the keeping the fruit in wholes as it hardened the texture.
Balıkların Soğutma-Dondurma ve Salamura Metodları ile Muhafazası
Preservation of Fishes by Chilling- Freezing and Salting Methods (in Turkish)
Yazar: Ertaş, Hamdi
Dergi: Gıda, Vol. 3 No. 6, 2015

İnsanların beslenmesinde esas unsurların başında hayvansal proteinler gelmektedir. Zira bilindiği gibi esansiyel aminoasitler mutlak olarak hayvansal gıdalardan alınmak zorundadır.  Balkı etinin bileşimi çok çeşitli faktörlere (yaş, çeşit, avlanma vb.) bağlı olmakla beraber, genellikle %70-85 su, %15-20 protein, %1-10 yağ, %0.1-0.3 şeker ve %1-1.5 kül ihtiva etmektedir. Balıklarda su ve yağ miktarı, protein miktarından daha fazla değişkendir, şeker ve kül miktarı ise daha sabittir. Yağ miktarı balık türüne göre değiştiği gibi avlanma zamanına bağlı olarak da farklılık gösterir. Bu miktar, su miktarı ile ters orantılıdır.

İnsanların beslenmesinde esas unsurların başında hayvansal proteinler gelmektedir. Zira bilindiği gibi esansiyel aminoasitler mutlak olarak hayvansal gıdalardan alınmak zorundadır.  Balkı etinin bileşimi çok çeşitli faktörlere (yaş, çeşit, avlanma vb.) bağlı olmakla beraber, genellikle %70-85 su, %15-20 protein, %1-10 yağ, %0.1-0.3 şeker ve %1-1.5 kül ihtiva etmektedir. Balıklarda su ve yağ miktarı, protein miktarından daha fazla değişkendir, şeker ve kül miktarı ise daha sabittir. Yağ miktarı balık türüne göre değiştiği gibi avlanma zamanına bağlı olarak da farklılık gösterir. Bu miktar, su miktarı ile ters orantılıdır.
Kurutun Yapılışı ve Bileşimi Üzerine bir Araştırma
A Research on Production and Composition of Kurut
Yazar: Akyüz, Nurhan; Gülümser, Songül
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 3, 2015

Bu araştırmada Trabzon ve Erzurum piyasasından şansa bağlı olarak alınan 13 adet kurut örneği üzerinde mikrobiyolojik, fiziksel ve kimyasal araştırmalar yapılmıştır. Belirlenen değerler ortalama olarak şöyledir: Toplam mikroorganizma 8.41x103/g, maya ve küf 5.005x103; kurumadde, %79.69, yağ %10.58, yağsız kurumadde %69.12, bütün kül %10.66, protein %52.89, saf kül %1.40, tuz %9.66, kurumaddede tuz %12.60, kurumaddede yağ %13.05, asitlik derecesi 59.75 SH.

In some district of Turkey still butter have been making from yoghurt by churning. In this method, buttermilk is produced as a by product. Kurut is made from this by product. So, buttermilk is converted to more stable dairy product.  In this study microbiological, physical and chemical analyses of 13 kurut samples were carried out. The mean values of the results are as follows: plate count number 8.41x103 g, mould and yeast 5.005x103/g, dry matter 79.69%, water 20.31%, fat 10.58%, non-fat dry matter 69.12%, total ash 11.06%, salt 9.66%, minerals 1.40%, protein 57.89% acidity 59.75 SH, fat in dry matter 13.05% g.
ÇEŞİTLİ EKMEKLERİN PROTEİN, YAĞ, NEM, KÜL, KARBONHİDRAT VE ENERJİ DEĞERLERİ
PROTEIN, FAT, MOISTURE, CARBOHYDRATE AND ENERGY VALUES OF DIFFERENT TYPES OF BREAD
Yazar: Karaağaoğlu, Nilgün; Karabudak, Efsun; Yavuz, Sezen; Yüksek, Oya; Dinçer, Derya; Tosunbayraktar, Güler; Eren, Fatma Hülyam
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Bread, whole grain, oat, rye, bran, nutrient ; ekmek, tam buğday, yulaf, çavdar, kepek, besin ögesi

Araştırma, Ankara il merkezinden elde edilen 33 ekmek üzerinde gerçekleştirilmiştir. Ekmeklerden alınan ikili veya üçlü örneklerde kül, nem, yağ ve azot (N) tayini yapılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen N miktarları, tahıl çeşitleri için önerilen katsayılar ile çarpılarak protein miktarları belirlenmiştir. Karbonhidrat ve enerji değerleri ise hesaplanarak bulunmuştur. Beyaz (BE), tam buğday ve köy (TE), kepekli (KE), yulaf (YE) ve çavdar (ÇE) olmak üzere 5 grupta toplanan ekmek çeşitlerinin protein miktarları arasındaki fark önemli bulunmamıştır (p&gt;0.05). KE grubundaki ekmeklerin yağ miktarı en düşük düzeydedir ve YE ile TE grubundaki ekmeklerle arasındaki fark önemlidir (p&lt;0.05). TE ve KE grubundaki ekmeklerdeki kül miktarı, BE grubundakilerden daha yüksektir (p&lt;0.05). Sonuçlar, beyaz ekmeklerin yapımında kullanılan unlarda, öğütme sırasında kayıpların oluştuğunu göstermektedir. Tam buğday, kepekli, yulaf ve çavdar ekmekleri, içerdikleri diyet posası türleri ve miktarları da düşünüldüğünde, sağlık üzerindeki olumlu etkileri nedeniyle beyaz ekmeğe göre daha iyi seçeneklerdir.

This study was conducted on 33 bread samples taken from Ankara province. Ash, moisture, fat and nitrogen determinations were analyzed on double or triple samples taken from the breads. Protein amounts were determined by multiplying the nitrogen amounts obtained from the analysis by the recommended coefficients. Carbohydrate and energy values were found by calculation. No significant difference were observed between the protein contents of 5 different groups of bread: white (WB), whole grain (GB), wheat bran (BB), oat (OB), rye (RB) (p&gt;0.05). Breads in the BB group have the lowest fat values and the difference between this group and OB and GB groups were found to be significant (p&lt;0.05). Ash contents of breads in the GB and BB groups were significantly higher than the WB group (p&lt;0.05).Results show that there are losses in the flour used in white bread during milling process. Whole, bran, oat, rye breads are better alternatives when compared to white bread because of dietary fiber contents and types and positive effects on health.
Türkiye’de Yiyecek Alışkanlıkları
Dietary Habits in Turkey (in Turkish)
Yazar: Mangır, Mine
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 3, 2015

Farklı toplumların kültürleri ve bu kültürün bir ögesi olan yemek yeme alışkanlıklarında farklılıklar gösterir. Ülkemizde yemek alışkanlıkları tarihsel olarak, bölgesel olarak, hatta köy-kent gibi yerleşme birimlerine göre değişiklikler göstermektedir. Bu farklılıklara rağmen toplumumuzda yine de bu konuda ortak özellikler söz konusudur.  Uzun bir tarihi geçmişe sahip olan Türkler yiyecek konusunda zengin bir kültüre sahiptirler. Bu zenginlik bol çeşitli yiyeceklere de yansımıştır (Tezcan, 1982).  Tüm kültürlerde olduğu gibi bizim kültürümüzde de gelenek ve göreneklerimiz yiyecek tüketimimizde etkili olmuştur. Bazısının yeğlenip bazılarından kaçınılmasında dinsel inanışlar da önemli rol oynamıştır (Ögel, 1978).

Farklı toplumların kültürleri ve bu kültürün bir ögesi olan yemek yeme alışkanlıklarında farklılıklar gösterir. Ülkemizde yemek alışkanlıkları tarihsel olarak, bölgesel olarak, hatta köy-kent gibi yerleşme birimlerine göre değişiklikler göstermektedir. Bu farklılıklara rağmen toplumumuzda yine de bu konuda ortak özellikler söz konusudur.  Uzun bir tarihi geçmişe sahip olan Türkler yiyecek konusunda zengin bir kültüre sahiptirler. Bu zenginlik bol çeşitli yiyeceklere de yansımıştır (Tezcan, 1982).  Tüm kültürlerde olduğu gibi bizim kültürümüzde de gelenek ve göreneklerimiz yiyecek tüketimimizde etkili olmuştur. Bazısının yeğlenip bazılarından kaçınılmasında dinsel inanışlar da önemli rol oynamıştır (Ögel, 1978).