hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE PREMENSTRUAL SENDROM PREVELANSI
ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE PREMENSTRUAL SENDROM PREVELANSI
Yazar: Tanrıverdi, Gülbu; Selçuk, Emine; Okanlı, Ayşe
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Kız öğrenci, üniversite, premenstrual sendrom, prevelans

Bu çalışma üniversite öğrencilerinde premenstrual sendrom prevelansını belirlemek amacıyla yapıldı. Tanımlayıcı olan çalışma Ekim-Aralık 2007 tarihleri arasında 345 üniversite öğrencisinde yapıldı. Veriler soru formu ve Premenstrual Sendrom Ölçeği ile toplandı ve verilerin değerlendirilmesinde ortalama ve yüzdelik dağılım kullanıldı. Çalışmaya katılan öğrencilerde premenstrual sendrom prevelansı %67.5 olarak belirlendi. Öğrencilerin %82.0’sinin premenstrual dönemde iştah değişimi, %78.0’inin sinirlilik, %72.8’inin ağrı, %69.0’unun şişkinlik, %66’sının yorgunluk, %61.1’inin depresif duygulanım, %55.9’unun uyku değişimi, %52.5’inin depresif düşünceler ve %29.6’sının anksiyeteyi deneyimlediği saptandı. Bu çalışmada premenstrual sendrom prevelansı yüksektir. Üniversite öğrencilerinde PMS’nin olumsuz etkilerini azaltmak için sağlık çalışanlarının eğitimci ve danışman olarak öğrencilere yardım etmesi önerilebilir.

Bu çalışma üniversite öğrencilerinde premenstrual sendrom prevelansını belirlemek amacıyla yapıldı. Tanımlayıcı olan çalışma Ekim-Aralık 2007 tarihleri arasında 345 üniversite öğrencisinde yapıldı. Veriler soru formu ve Premenstrual Sendrom Ölçeği ile toplandı ve verilerin değerlendirilmesinde ortalama ve yüzdelik dağılım kullanıldı. Çalışmaya katılan öğrencilerde premenstrual sendrom prevelansı %67.5 olarak belirlendi. Öğrencilerin %82.0’sinin premenstrual dönemde iştah değişimi, %78.0’inin sinirlilik, %72.8’inin ağrı, %69.0’unun şişkinlik, %66’sının yorgunluk, %61.1’inin depresif duygulanım, %55.9’unun uyku değişimi, %52.5’inin depresif düşünceler ve %29.6’sının anksiyeteyi deneyimlediği saptandı. Bu çalışmada premenstrual sendrom prevelansı yüksektir. Üniversite öğrencilerinde PMS’nin olumsuz etkilerini azaltmak için sağlık çalışanlarının eğitimci ve danışman olarak öğrencilere yardım etmesi önerilebilir.
Çocuk Kliniklerinde Çalışan Hemşirelerin Rol ve Fonksiyonlarını Uygulama Düzeyleri
Çocuk Kliniklerinde Çalışan Hemşirelerin Rol ve Fonksiyonlarını Uygulama Düzeyleri
Yazar: Yüzer, Selda
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Çocuk hemşireliği, rol ve işlevler

Bu araştırma, çocuk kliniklerinde çalışan hemşirelerin sahip olması gereken rol ve işlevleri belirlemek ve bu rol ve işlevlerin uygulama düzeylerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Türkiye’de dört hastanede çalışan 81 hemşire ile 2004 yılında yapılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen “Çocuk Hemşirelerinin Rol ve İşlevlerini Uygulama Ölçeği” uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS 11.0, Statistica 5.0 ve Microsoft Excel 2002 paket programları yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, hemşirelerin en üst düzeyde; bakım verici ve sağlığı koruyucu rollerini, en alt düzeyde ise danışmanlık rollerini yerine getirdikleri görülmüştür. Lisans mezunu, bekâr ve üniversite hastanelerinde çalışan hemşirelerin, rol ve işlevlerini uygulama düzeyleri diğer hemşirelerden daha yüksek bulunmuştur.

Bu araştırma, çocuk kliniklerinde çalışan hemşirelerin sahip olması gereken rol ve işlevleri belirlemek ve bu rol ve işlevlerin uygulama düzeylerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Türkiye’de dört hastanede çalışan 81 hemşire ile 2004 yılında yapılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen “Çocuk Hemşirelerinin Rol ve İşlevlerini Uygulama Ölçeği” uygulanarak elde edilmiştir. Elde edilen veriler, SPSS 11.0, Statistica 5.0 ve Microsoft Excel 2002 paket programları yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, hemşirelerin en üst düzeyde; bakım verici ve sağlığı koruyucu rollerini, en alt düzeyde ise danışmanlık rollerini yerine getirdikleri görülmüştür. Lisans mezunu, bekâr ve üniversite hastanelerinde çalışan hemşirelerin, rol ve işlevlerini uygulama düzeyleri diğer hemşirelerden daha yüksek bulunmuştur.
PERİFERİK KÖK HÜCRE NAKLİNDE HASTALARDA GÖRÜLEN ANKSİYETE VE DEPRESYON
PERİFERİK KÖK HÜCRE NAKLİNDE HASTALARDA GÖRÜLEN ANKSİYETE VE DEPRESYON
Yazar: Karacan, Yasemin; Sun Kapucu, Sevgi
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Periferik kök hücre nakli, anksiyete, depresyon, hemşirelik

Periferik kök hücre nakli yapılan hastalarda nakil sonrası dönemde anksiyete ve depresyon görülme riski yüksektir. Hastanın anksiyete ve depresyon yaşama nedenleri arasında hastalığın evresi ve tekrarı, nakil sonrası komplikasyonlar (graft versus host hastalığı, nötropeni, ağrı, mide bulantısı ve kusma gibi kemoterapi yan etkileri), kontrol kaybı, ölüm korkusu, belirsizlik, aile ve arkadaşlarından ayrı kalma, izolasyon, cinsel yetersizlik yer alır. Hemşire hastanın bakımında hastanın anksiyete ve depresyonla baş etme yöntemlerini kullanmayı, hastalık ve tedaviye uyumunu, kemoterapi, radyoterapi ve hastaneye ilişkin önceki deneyimini, kök hücre nakli hakkında bilgisini, donörün istekliliğini, aile gibi destek sistemlerini göz önüne alması gereklidir.

Periferik kök hücre nakli yapılan hastalarda nakil sonrası dönemde anksiyete ve depresyon görülme riski yüksektir. Hastanın anksiyete ve depresyon yaşama nedenleri arasında hastalığın evresi ve tekrarı, nakil sonrası komplikasyonlar (graft versus host hastalığı, nötropeni, ağrı, mide bulantısı ve kusma gibi kemoterapi yan etkileri), kontrol kaybı, ölüm korkusu, belirsizlik, aile ve arkadaşlarından ayrı kalma, izolasyon, cinsel yetersizlik yer alır. Hemşire hastanın bakımında hastanın anksiyete ve depresyonla baş etme yöntemlerini kullanmayı, hastalık ve tedaviye uyumunu, kemoterapi, radyoterapi ve hastaneye ilişkin önceki deneyimini, kök hücre nakli hakkında bilgisini, donörün istekliliğini, aile gibi destek sistemlerini göz önüne alması gereklidir.
STRESLE BAŞETMEDE ÖNEMLİ BİR YOL: MİZAHIN KULLANIMI
STRESLE BAŞETMEDE ÖNEMLİ BİR YOL: MİZAHIN KULLANIMI
Yazar: Öz, Fatma; Hiçdurmaz, Duygu
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Mizah, stresle baş etme, hemşirelik

Mizah; yaşamdaki durumların acayipliğini ya da uygunsuzluğunu şakacı biçimde keşfetme, ifade etme ya da onaylama yoluyla sağlığı ve iyiliği geliştiren her türlü girişim olarak tanımlanmakta ve fiziksel, duygusal, bilişsel, sosyal ve spiritüel anlamda iyileşme ya da baş etme için hastalığın tamamlayıcı bir tedavisi olarak kullanılabileceği ifade edilmektedir. Mizah; stres yaratan durumlarda, bireyin kendisini stres yaratan bu durumdan bilişsel olarak ayrıştırarak olaya uzaktan bakmasını, böylece eski olumsuz düşüncelerini bırakarak yeni ve gerçekçi düşünce ve davranış seçenekleri oluşturmasını sağlar. Böylece birey, daha olumlu duygular hissetmeye başlar, yaşanan bu duygu stresi daha baş edilir kılabilir. Bu etkileri nedeniyle hemşirelerin hem kendileri hem de hastaları ya da hasta yakınları ile etkileşimlerinde mizahın kullanımını teşvik etmeleri uygun olabilir. Bu makalede mizahın stresle başetme ile ilişkisi incelenmiş, hemşirelere ruh sağlığının korunmasında yol gösterici olacağı düşünülmüş ve mizahı kullanma becerilerini geliştirmeleri için bazı öneriler sunulmuştur.

Mizah; yaşamdaki durumların acayipliğini ya da uygunsuzluğunu şakacı biçimde keşfetme, ifade etme ya da onaylama yoluyla sağlığı ve iyiliği geliştiren her türlü girişim olarak tanımlanmakta ve fiziksel, duygusal, bilişsel, sosyal ve spiritüel anlamda iyileşme ya da baş etme için hastalığın tamamlayıcı bir tedavisi olarak kullanılabileceği ifade edilmektedir. Mizah; stres yaratan durumlarda, bireyin kendisini stres yaratan bu durumdan bilişsel olarak ayrıştırarak olaya uzaktan bakmasını, böylece eski olumsuz düşüncelerini bırakarak yeni ve gerçekçi düşünce ve davranış seçenekleri oluşturmasını sağlar. Böylece birey, daha olumlu duygular hissetmeye başlar, yaşanan bu duygu stresi daha baş edilir kılabilir. Bu etkileri nedeniyle hemşirelerin hem kendileri hem de hastaları ya da hasta yakınları ile etkileşimlerinde mizahın kullanımını teşvik etmeleri uygun olabilir. Bu makalede mizahın stresle başetme ile ilişkisi incelenmiş, hemşirelere ruh sağlığının korunmasında yol gösterici olacağı düşünülmüş ve mizahı kullanma becerilerini geliştirmeleri için bazı öneriler sunulmuştur.
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ORGAN NAKLİ VE BAĞIŞI KONUSUNDAKİ BİLGİ VE DÜŞÜNCELERİNİN İNCELENMESİ
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ORGAN NAKLİ VE BAĞIŞI KONUSUNDAKİ BİLGİ VE DÜŞÜNCELERİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Özer, Nadiye; Sarıtaş, Serdar; Karaman Özlü, Zeynep
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşirelik öğrencisi, organ nakli, organ bağışı

Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin organ nakli ve bağışı konusundaki düşüncelerini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmada, örneklem seçme yoluna gidilmeyip, Hemşirelik Yüksekokulu ve Erzurum Sağlık Yüksekokulu’nda öğrenim gören, araştırmaya katılmayı kabul eden 460 öğrenci araştırma kapsamına alınmıştır. Veri toplamada; Sarıtaş ve Köşgeroğlu tarafından hazırlanan “Öğrencilerin Organ Nakli ve Bağışına Yönelik Algıları Formu” doğrultusunda oluşturulan form kullanılmıştır. Veriler yüzdelik hesaplamayla değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %75.7’sinin organ nakli ve bağışı konusunda yeterince bilgiye sahip olmadığı ve sadece %1.7’ sinin organlarını bağışladığı saptanmıştır. Öğrencilerin % 28.7’si sağlıklı iken organ bağışı yapmayı düşündüğünü, %76.1’i organ bağışı konusunda ailesinin olumlu tutumunun organ bağışı kararını çabuklaştıracağını, %90.2’si organ nakli ve bağışı konusunda din adamlarının bilgi verip öncülük etmesi gerektiğini ve %57’si de bağışlayacağı organının suiistimal edilmesinden endişe duyduğunu ifade etmişlerdir. Hemşirelik öğrencilerinin lisans eğitiminde organ bağışı konusunda yeterince bilgilendirilmedikleri, organlarını bağışlamayı düşünen öğrenci oranının düşük olduğu ve öğrencilerin organ bekleyen hastalara verici bulma konusunda aktif rol alamadıkları saptanmıştır.

Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin organ nakli ve bağışı konusundaki düşüncelerini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmada, örneklem seçme yoluna gidilmeyip, Hemşirelik Yüksekokulu ve Erzurum Sağlık Yüksekokulu’nda öğrenim gören, araştırmaya katılmayı kabul eden 460 öğrenci araştırma kapsamına alınmıştır. Veri toplamada; Sarıtaş ve Köşgeroğlu tarafından hazırlanan “Öğrencilerin Organ Nakli ve Bağışına Yönelik Algıları Formu” doğrultusunda oluşturulan form kullanılmıştır. Veriler yüzdelik hesaplamayla değerlendirilmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %75.7’sinin organ nakli ve bağışı konusunda yeterince bilgiye sahip olmadığı ve sadece %1.7’ sinin organlarını bağışladığı saptanmıştır. Öğrencilerin % 28.7’si sağlıklı iken organ bağışı yapmayı düşündüğünü, %76.1’i organ bağışı konusunda ailesinin olumlu tutumunun organ bağışı kararını çabuklaştıracağını, %90.2’si organ nakli ve bağışı konusunda din adamlarının bilgi verip öncülük etmesi gerektiğini ve %57’si de bağışlayacağı organının suiistimal edilmesinden endişe duyduğunu ifade etmişlerdir. Hemşirelik öğrencilerinin lisans eğitiminde organ bağışı konusunda yeterince bilgilendirilmedikleri, organlarını bağışlamayı düşünen öğrenci oranının düşük olduğu ve öğrencilerin organ bekleyen hastalara verici bulma konusunda aktif rol alamadıkları saptanmıştır.
DOĞU KARADENİZDEKİ BİR BELDE VE ONA BAĞLI DOKUZ KÖYDE YAŞAYAN BİREYLERİN GENİTAL HİJYEN DAVRANIŞLARI
DOĞU KARADENİZDEKİ BİR BELDE VE ONA BAĞLI DOKUZ KÖYDE YAŞAYAN BİREYLERİN GENİTAL HİJYEN DAVRANIŞLARI
Yazar: Ünsal, Ayla; Özyazıcıoğlu, Nurcan; Sezgin, Serap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Genital hijyen, kadın üreme sağlığı, erkek üreme sağlığı, sağlık eğitimi, hemşirelik

Doğu Karadenizdeki bir belde ve ona bağlı dokuz köyde yaşayan bireylerin genital hijyen davranışlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikteki bu araştırma, Aralık 2005–Eylül 2006 tarihlerinde 1658 birey üzerinde gerçekleşmiştir. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen soru formu ile toplanmış, sayı, yüzde ve ortalama ile değerlendirilmiştir. Bireylerin %56.5’inin kadın, %43.5’inin erkek, %57.3’ünün evli ve yaş ortalamalarının 34.61±15.32 olduğu saptanmıştır. Kadınların %97.5’inin tuvalet sonrası genital bölgesini temizlediği, bunların %39.9’unun bu temizliği yanlış ve gelişi güzel yaptığı belirlenmiştir. Kadınların %42.2’sinin adet döneminde banyo yapmadığı, %49.8’inin bez kullandığı saptanmıştır. Erkeklerin %44.7’si oturarak idrar yaptığını belirtmiştir. Bireylerin renkli iç çamaşırı kullandığı (%41.1), genital bölgelerindeki tüyleri jiletle temizledikleri (%61.0), banyolarını iki-üç günde bir (%56.8) ve oturarak yaptıkları (%57.7) bulunmuştur. Bireylerin %69.5’i genital hijyen konusunda bilgi almak istemektedir. Bireylerin genital hijyene yeterince özen göstermedikleri ve bu konuda eğitime ihtiyaçlarının olduğu saptanmıştır. Bireylere araştırmacılar tarafından hazırlanan eğitim kitapçığı ve broşürler eşliğinde bilinçlendirme eğitimleri verilmiştir.

Doğu Karadenizdeki bir belde ve ona bağlı dokuz köyde yaşayan bireylerin genital hijyen davranışlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikteki bu araştırma, Aralık 2005–Eylül 2006 tarihlerinde 1658 birey üzerinde gerçekleşmiştir. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen soru formu ile toplanmış, sayı, yüzde ve ortalama ile değerlendirilmiştir. Bireylerin %56.5’inin kadın, %43.5’inin erkek, %57.3’ünün evli ve yaş ortalamalarının 34.61±15.32 olduğu saptanmıştır. Kadınların %97.5’inin tuvalet sonrası genital bölgesini temizlediği, bunların %39.9’unun bu temizliği yanlış ve gelişi güzel yaptığı belirlenmiştir. Kadınların %42.2’sinin adet döneminde banyo yapmadığı, %49.8’inin bez kullandığı saptanmıştır. Erkeklerin %44.7’si oturarak idrar yaptığını belirtmiştir. Bireylerin renkli iç çamaşırı kullandığı (%41.1), genital bölgelerindeki tüyleri jiletle temizledikleri (%61.0), banyolarını iki-üç günde bir (%56.8) ve oturarak yaptıkları (%57.7) bulunmuştur. Bireylerin %69.5’i genital hijyen konusunda bilgi almak istemektedir. Bireylerin genital hijyene yeterince özen göstermedikleri ve bu konuda eğitime ihtiyaçlarının olduğu saptanmıştır. Bireylere araştırmacılar tarafından hazırlanan eğitim kitapçığı ve broşürler eşliğinde bilinçlendirme eğitimleri verilmiştir.
SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ DOYUMUNU ETKİLEYEN BAZI ETMENLERİN İNCELENMESİ
SAĞLIK ÇALIŞANLARININ İŞ DOYUMUNU ETKİLEYEN BAZI ETMENLERİN İNCELENMESİ
Yazar: Birgili, Fatma; Salış, Filiz; Özdemir, Sultan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Sağlık çalışanları, etkileyen faktörler, çalışma özellikleri, bireysel özellikler, iş doyumu

Bu çalışmanın amacı, Muğla merkezde çalışan sağlık çalışanlarının memurlarının iş doyumunu etkileyen bazı etmenleri belirlemektir. Araştırmanın evrenini Muğla Merkezde çalışan 158 hemşire, 44 ebe ve 17 sağlık memuru olmak üzere 219 kişi oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında, sosyo-demografik özelliklerin sorgulandığı ve iş doyum envanterinin yer aldığı iki bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analiz sonucunda sağlık çalışanlarının genel iş doyumu düzeyinin 93.23±19.54 ile orta düzeyde olduğu belirlendi. Sağlık çalışanlarının çalıştıkları bölümler, hizmet süresi, kurum değişikliği, mesleğini yapmaktan memnun olma, mesleğini yapma nedenleri, yöneticilerinden takdir görme, meslektaşlarından destek görme, Aile Hekimliği uygulamasının kendilerini etkileme düşünceleri ile iş doyumu puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki saptandı (p < 0.05). Sağlık çalışanlarının, çalışma şekilleri, yöneticilerinden destek görmeme ile aldıkları ücretin düşük olmasının iş doyumlarını olumsuz etkilediği belirlendi. Bu nedenle sağlık sektörlerinde kurumsal olarak iş doyumunu artıran stratejilerin geliştirilmesinin yararlı olacağı görüşüne varıldı.

Bu çalışmanın amacı, Muğla merkezde çalışan sağlık çalışanlarının memurlarının iş doyumunu etkileyen bazı etmenleri belirlemektir. Araştırmanın evrenini Muğla Merkezde çalışan 158 hemşire, 44 ebe ve 17 sağlık memuru olmak üzere 219 kişi oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında, sosyo-demografik özelliklerin sorgulandığı ve iş doyum envanterinin yer aldığı iki bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analiz sonucunda sağlık çalışanlarının genel iş doyumu düzeyinin 93.23±19.54 ile orta düzeyde olduğu belirlendi. Sağlık çalışanlarının çalıştıkları bölümler, hizmet süresi, kurum değişikliği, mesleğini yapmaktan memnun olma, mesleğini yapma nedenleri, yöneticilerinden takdir görme, meslektaşlarından destek görme, Aile Hekimliği uygulamasının kendilerini etkileme düşünceleri ile iş doyumu puan ortalamaları arasında anlamlı ilişki saptandı (p < 0.05). Sağlık çalışanlarının, çalışma şekilleri, yöneticilerinden destek görmeme ile aldıkları ücretin düşük olmasının iş doyumlarını olumsuz etkilediği belirlendi. Bu nedenle sağlık sektörlerinde kurumsal olarak iş doyumunu artıran stratejilerin geliştirilmesinin yararlı olacağı görüşüne varıldı.
KOAH’LI HASTALARDA ANKSİYETE, DEPRESYON VE SOSYAL DESTEK DURUMUNUN BELİRLENMESİ
KOAH’LI HASTALARDA ANKSİYETE, DEPRESYON VE SOSYAL DESTEK DURUMUNUN BELİRLENMESİ
Yazar: Tel, Havva
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Kronik obstrüktif akciğer hastalığı, anksiyete, depresyon, sosyal destek

Bu çalışma KOAH’lı hastalarda anksiyete, depresyon ve sosyal destek durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmaya 10 Ocak - 10 Haziran 2007 tarihleri arasında Konya Numune Hastanesi Göğüs Hastalıkları servisinde KOAH tanısı ile yatan 126 hasta alınmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal-Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada hastaların çoğunlukla anksiyete (%88.9), depresyon (%85.7) yaşadıkları, anksiyete ve depresyon arasında pozitif ilişki olduğu (r=.542, p < 0.01) anksiyete artıkça depresyonunda arttığı saptanmıştır. Depresyon ile sosyal destek arasında negatif ilişki olduğu (r=-.244, p < 0.01), sosyal destek azaldıkça depresyon arttığı, hastaların aile desteği puanın (X=19.92±7.84) daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çekirdek ailede yaşayan, KOAH’ın ruh sağlığını olumsuz etkilediğini belirten hastaların anksiyete, depresyon puanlarının yüksek olduğu, 65 yaş ve üzeri yaştaki hastaların, dul hastaların sosyal desteklerinin daha düşük olduğu saptanmıştır.

Bu çalışma KOAH’lı hastalarda anksiyete, depresyon ve sosyal destek durumunu belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmaya 10 Ocak - 10 Haziran 2007 tarihleri arasında Konya Numune Hastanesi Göğüs Hastalıkları servisinde KOAH tanısı ile yatan 126 hasta alınmıştır. Araştırma verileri kişisel bilgi formu, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Kruskal-Wallis Varyans Analizi, Mann Whitney U testi ve Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışmada hastaların çoğunlukla anksiyete (%88.9), depresyon (%85.7) yaşadıkları, anksiyete ve depresyon arasında pozitif ilişki olduğu (r=.542, p < 0.01) anksiyete artıkça depresyonunda arttığı saptanmıştır. Depresyon ile sosyal destek arasında negatif ilişki olduğu (r=-.244, p < 0.01), sosyal destek azaldıkça depresyon arttığı, hastaların aile desteği puanın (X=19.92±7.84) daha yüksek olduğu saptanmıştır. Çekirdek ailede yaşayan, KOAH’ın ruh sağlığını olumsuz etkilediğini belirten hastaların anksiyete, depresyon puanlarının yüksek olduğu, 65 yaş ve üzeri yaştaki hastaların, dul hastaların sosyal desteklerinin daha düşük olduğu saptanmıştır.
SAĞLIK HİZMETLERİNDE HASTA GÜVENLİĞİ VE HEMŞİRELER
SAĞLIK HİZMETLERİNDE HASTA GÜVENLİĞİ VE HEMŞİRELER
Yazar: Gökdoğan, Feray; Yorgun, Songül
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Hasta güvenliği, hemşire, tıbbi hata

Bu çalışmanın amacı, hasta güvenliğine ilişkin hastanede başlatılan çalışmaları izlemek, hemşirelerin bu uygulamalara ilişkin geri bildirimlerini değerlendirmektir.  Analitik tipte bu çalışmanın evrenini İzzet Baysal Bolu Devlet Hastanesi’nde 186 hemşire, örneklemini ise 104 hemşire oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından hasta güvenliğine ilişkin hazırlanan soru formu aracılığıyla 6-15 Ekim 2008 tarihleri arasında toplanmıştır. Hemşirelerin çoğunluğu 31-40 yaş grubunda (%60.6), önlisans mezunu (%61.5) olup, 1-5 yıl (%27.9) ve 11-15 yıl (%27.9) süreyle dahiliye (%33.7) ve cerrahi kliniklerinde (%23.1) çalışmaktadır. Hemşireler yaptıkları tıbbi hataları; order–ilaç- hataları (%24.0), iş yoğunluğu nedeniyle dikkatsizlik (%12.5), hasta kimliğinin kontrol edilmemesi (%9.6), iletişim eksikliği (%4.8), el hijyenine uymama (%4.8) olarak bildirmiştir. Hemşirelerin %100.0’ü hasta güvenliğini ilgilendiren uygulamalara önemli katkılar sağlayacağını ve %87.5’i hemşirelerin hataları önleyebileceğini; %64.4’ü kurumda hata oluştuğunda sorunun anlaşılmaya çalışıldığını, %14.4’ü ise cezalandırma/ suçlama davranışı gösterildiğini bildirmiştir. Hastane güvenliğine ilişkin hastanede başlatılan çalışmaların hemşirelere olumlu katkı sağladığı ve bu hizmetlerde hemşirelerin önemli bir temel oluşturabileceği sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmanın amacı, hasta güvenliğine ilişkin hastanede başlatılan çalışmaları izlemek, hemşirelerin bu uygulamalara ilişkin geri bildirimlerini değerlendirmektir.  Analitik tipte bu çalışmanın evrenini İzzet Baysal Bolu Devlet Hastanesi’nde 186 hemşire, örneklemini ise 104 hemşire oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından hasta güvenliğine ilişkin hazırlanan soru formu aracılığıyla 6-15 Ekim 2008 tarihleri arasında toplanmıştır. Hemşirelerin çoğunluğu 31-40 yaş grubunda (%60.6), önlisans mezunu (%61.5) olup, 1-5 yıl (%27.9) ve 11-15 yıl (%27.9) süreyle dahiliye (%33.7) ve cerrahi kliniklerinde (%23.1) çalışmaktadır. Hemşireler yaptıkları tıbbi hataları; order–ilaç- hataları (%24.0), iş yoğunluğu nedeniyle dikkatsizlik (%12.5), hasta kimliğinin kontrol edilmemesi (%9.6), iletişim eksikliği (%4.8), el hijyenine uymama (%4.8) olarak bildirmiştir. Hemşirelerin %100.0’ü hasta güvenliğini ilgilendiren uygulamalara önemli katkılar sağlayacağını ve %87.5’i hemşirelerin hataları önleyebileceğini; %64.4’ü kurumda hata oluştuğunda sorunun anlaşılmaya çalışıldığını, %14.4’ü ise cezalandırma/ suçlama davranışı gösterildiğini bildirmiştir. Hastane güvenliğine ilişkin hastanede başlatılan çalışmaların hemşirelere olumlu katkı sağladığı ve bu hizmetlerde hemşirelerin önemli bir temel oluşturabileceği sonucuna varılmıştır.