İkinci Viyana Okulu Bestecilerinin Piyano Eserlerindeki Tekniklerin Romantik Dönem Piyano Eserlerinden Farkı
İkinci Viyana Okulu Bestecilerinin Piyano Eserlerindeki Tekniklerin Romantik Dönem Piyano Eserlerinden Farkı
Yazar: Özyazıcı, Beril
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Akademik Müzik Araştırmaları Dergisi, Vol. VIII No. 15, 2021
Anahtar kelimeler: İkinci Viyana Okulu,Piyano,Romantik Dönem,Teknik Farklılıklar

Romantik Dönem’de piyano için bestelenen eserlerin teknikleri, Klasik Dönem’e göre yapı, form ve eşliklendirme yönünden oldukça zengindir. Bu zenginliği ise virtüöz bestecilerin çok daha fazla ön planda olması sağlamıştır. Piyano virtüözü olan Franz Liszt, Frederick Chopin ve Sergei Rachmaninoff gibi farklı ulusların bestecileri, piyano tekniğini hem besteleme hem de çalma yönünde geliştirerek Klasik Dönem’in sadeliğinden uzak tutmuşlardır. Frederick Chopin piyano eserlerindeki appagiatura yazımı klavyede akıcılığı, Franz Liszt’in parçalarında ve Macar Rapsodileri’ndeki akorarın zenginliği çalgıdan çıkan gücü ve Sergei Rachmaninoff’un Piyano Konçertoları’ndaki eşlik dokularının ve oktavlı yapıların açıklığı piyanodaki hızı oldukça arttırmış ve Romantik Dönem’de piyanonun yerini besteciler için vazgeçilmez bir hale getirmiştir. Sanat Akımlarının matematiksel olarak belki de en dikkat çekicisi olan ve müzik sanatında “tonal müzik” anlayışını değiştiren İkinci Viyana Okulu bestecilerinin piyano için besteledikleri eserler ise Romantik Dönem’deki büyük virtüözlerin eserlerinden hem teknik hem de melodik açıdan farklılıklar içermektedir. Bu farklılıkların başında besteci tarafından belirlenmiş olan 12 notanın dizilişi sonrasında oluşturulan ezgi ve eşlik motifi bulunmaktadır. Romantik Dönem’deki halk müziğinin etkilerini barındıran melodilerin aksine bestecinin oluşturduğu sistemde melodinin “belirli sınırlılıkları” bulunmaktaydı. Aynı notasal sistem sayesinde eşlik kimi zaman serbest, kimi zaman da yine notaların diziliş sistemi yönünde hareket etmekteydi. Buradaki önemli nokta ise eserlerdeki ritmik dokuların mümkün olduğunca zengin olarak kullanılmasıydı çünkü sınırlılıklar sayesinde bestecinin hareket imkanı yine sayısal değerlere bağlıydı.Çalışmanın esas konusu olan İkinci Viyana Okulu bestecilerinin piyano eserlerinde olan farklılıkların Romantik Dönem’den farkları elde edilen veriler ve analizler ile ortaya çıkarılmak istenmiş, Romantik akımın ve Ekspresyonizm akımının piyanoya olan etkileri kaynaklar doğrultusunda değerlendirilmek istenmiştir.

Romantik Dönem’de piyano için bestelenen eserlerin teknikleri, Klasik Dönem’e göre yapı, form ve eşliklendirme yönünden oldukça zengindir. Bu zenginliği ise virtüöz bestecilerin çok daha fazla ön planda olması sağlamıştır. Piyano virtüözü olan Franz Liszt, Frederick Chopin ve Sergei Rachmaninoff gibi farklı ulusların bestecileri, piyano tekniğini hem besteleme hem de çalma yönünde geliştirerek Klasik Dönem’in sadeliğinden uzak tutmuşlardır. Frederick Chopin piyano eserlerindeki appagiatura yazımı klavyede akıcılığı, Franz Liszt’in parçalarında ve Macar Rapsodileri’ndeki akorarın zenginliği çalgıdan çıkan gücü ve Sergei Rachmaninoff’un Piyano Konçertoları’ndaki eşlik dokularının ve oktavlı yapıların açıklığı piyanodaki hızı oldukça arttırmış ve Romantik Dönem’de piyanonun yerini besteciler için vazgeçilmez bir hale getirmiştir. Sanat Akımlarının matematiksel olarak belki de en dikkat çekicisi olan ve müzik sanatında “tonal müzik” anlayışını değiştiren İkinci Viyana Okulu bestecilerinin piyano için besteledikleri eserler ise Romantik Dönem’deki büyük virtüözlerin eserlerinden hem teknik hem de melodik açıdan farklılıklar içermektedir. Bu farklılıkların başında besteci tarafından belirlenmiş olan 12 notanın dizilişi sonrasında oluşturulan ezgi ve eşlik motifi bulunmaktadır. Romantik Dönem’deki halk müziğinin etkilerini barındıran melodilerin aksine bestecinin oluşturduğu sistemde melodinin “belirli sınırlılıkları” bulunmaktaydı. Aynı notasal sistem sayesinde eşlik kimi zaman serbest, kimi zaman da yine notaların diziliş sistemi yönünde hareket etmekteydi. Buradaki önemli nokta ise eserlerdeki ritmik dokuların mümkün olduğunca zengin olarak kullanılmasıydı çünkü sınırlılıklar sayesinde bestecinin hareket imkanı yine sayısal değerlere bağlıydı.Çalışmanın esas konusu olan İkinci Viyana Okulu bestecilerinin piyano eserlerinde olan farklılıkların Romantik Dönem’den farkları elde edilen veriler ve analizler ile ortaya çıkarılmak istenmiş, Romantik akımın ve Ekspresyonizm akımının piyanoya olan etkileri kaynaklar doğrultusunda değerlendirilmek istenmiştir.