hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
GEBE OLMAYAN GEBE ve DİYABETİK KADINLARDA GRUP B STREPTOKOK İZALASYON ORANLARI ve ANTİMİKROBİYAL DUYARLILIKLARI
THE ISOLATION RATES OF VAGINAL GROUP B STREPTOCOCCI AMONG NON-PREGNANT, PREGNANT AND DIABETIC WOMEN AND THEIR ANTIMICROBIAL SUSCEPTIBLITY
Yazar: Tevfik, Mehmet Refik; Mehmet, Nihayet; Dizaii, Ziyan Mahmut
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Amaç: Gebe olan, gebe olmayan ve diabetik kadınlarda vajinal grup B streptokokların (GBS) izolasyon oranı ve antimikrobiyal duyarlıklarının saptanması.   Gereç ve yöntem: Erbil Kadın Doğum Hastanesi Jinekoloji polikliğine başvuran 280 kadın hastadan vajinal kültürler alındı. Bunların 128'i gebe 90'ni gebe olmayan ve 62'si diabetik kadınlardı. Antimikrobiyal duyarlık testi yapıldı.   Bulgular: Grup B streptokok sayıları ve izolasyon oranı sırası ile gebe olmayanlarda 2 (%2.2), gebelerde 6 (%4.6) ve diabetik kadınlarda 9 (%4.5) olarak bulundu. Gebe olanlar ile olmayanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yok iken gebe olmayanlar ile diabetik kadınlar arasında anlamlı fark görüldü (P

Objective: To determine the isolation rates and antimicrobial susceptibility of vaginal group B streptococci (GBS) in non-pregnant, pregnant and diabetic women.   Material and Method: Vaginal cultures were made from 280 women attending gynaecological outpatient unit of Erbil Obstetrics and Gynaecology Hospital. Of these, 90 were non-pregnant 128, pregnant and 62 diabetic women. Antimicrobial susceptibilty test was made.   Results: The numbers and isolation rates of group B Streptococcus were found to be 2(2.2 %) non-pregnant, 6(% 4.6) pregnant and 9(4.5 %) diabetic women. There was statistically no significant difference between pregnant and non-pregnant women (P>0.05), while significant difference was seen between non-pregnant and diabetic women (P
LİPOPROTEİN(A) İLE LİPİD PEROKSİDASYON DÜZEYLERİNİN KORONER KALP HASTALARINDA ARAŞTIRILMASI
THE INVESTIGATION OF SERUM LIPOPROTEIN (A) AND LIPID PEROXIDATION LEVELS IN PATIENTS WITH CORONARY HEART DISEASE
Yazar: Gürsu, M. Ferit; Çıkım, Gürkan; Aydın, Süleyman; Kılıç, Nermin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Amaç:Bu çalışmada oksidan stresin arttığı durumlarda düzeyi yükselen ve lipid peroksidasyonunun son ürünlerinden olan malondialdehid (MDA) ile koroner kalp hastalığının (KKH) gelişiminde önemli bir risk faktörü olan lipoprotein(a) [Lp(a)] arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntem: KKH'ları I ve II olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Grup I'de Lp(a) düzeyleri yüksek (>30 mg/dl) 35 hasta ile grup II'de Lp(a) düzeyleri (  Bulgular: Lp(a) düzeyleri yüksek olan Grup I ile sağlıklı kontrol grubu olan Grup III karşılaştırıldığında serum MDA düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır (p0.05) KKH olan grup (grup I+II) ile grup III deki sağlıklı kişilerin serum MDA ve Lp(a) düzeyleri karşılaştırıldığında yine anlamlı bir farklılığın mevcudiyeti tespit edilmiştir.   Sonuç olarak koroner kalp hastalığı riski altında bulunan kişilerin Lp(a) ile MDA düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olduğu anlaşılmıştır.   Sonuç:  Serbest radikallerin zararlı etkilerini kontrol altına almak için KKH'da tedavi programına antioksidan ilaçların ve besinlerin eklenmesi gerekmektedir.

Aim: In this study we aimed at examining the relationship between malondialdehyde (MDA), one of the end product of lipid peroxidation, and lipoprotein(a) [Lp(a)] one of the independent risk factor for coronary heart disease.   Merials and Method: 68 patients diagnosed with coronary heart disease (CHD) were recruited into the study. These patients were divided into two groups according to their lipoprotein(a) levels. Patients in Group I (n=35) had high lipoprotein(a) levels (>30 mg/dl ) whereas patients in Group II (n=33) had normal lipoprotein(a) levels (  Results: Serum MDA levels of all subjects were measured. We found a statistically significant difference (p0.05) . We also found that there is a significant difference (p
SEREBROVASKÜLER HASTALIKLARDAKİ RİSK FAKTÖRLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
EVALUATION OF THE RISK FACTORS FOR CEREBROVASCULARY DISEASES
Yazar: Berilgen, M. Said; Bulut, Serpil
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Amaç: Bu çalışmada kliniğimize serebrovasküler hastalık tablosu ile başvuran olgularda risk faktörleri ve strok tiplerine göre dağılımının incelenmesi amaçlanmıştır.   Gereç ve yöntem: Bu çalışmada Mayıs 1999-Haziran 2001 tarihleri arasında Bingöl Devlet Hastanesi Nöroloji kliniğinde yatarak tedavi görmüş ve nöroloji polikliniğinde geçirilmiş serebrovasküler hastalık (SVH) tanısı ile izlenen yaşlan 35 ile 92 arasında değişen, 35 kadın 55 erkek olmak üzere toplam 90 serebrovasküler hastalık olgusunda risk faktörleri araştırılmıştır.   Bulgular: Olguların 78'inin iskemik, 12'sinin hemorajik SVH olduğu görülmüştür. Risk faktörleri incelendiğinde, iskemik ve hemorajik SVH olgularında sırasıyla hipertansiyon %57.3 ve %82.3, sigara içimi %44.4 ve %25.7, diabetes mellitus %28.4 ve %21.4, obezite %28 ve %28.6, koroner arter hastalığı %22.2 ve %14.3, hiperlipidemi %21.8 ve %10, ailede SVH öyküsü %15.4 ve %12.9, atrial fibrilasyon %12.2 ve %7.1, alkol kullanımı %9.6 ve %12.9, migren tipi vasküler başağrısı %0.9 ve %4.3 olarak saptanmıştır. İskemik ve hemorajik SVH için benzer risk faktörleri söz konusu ise de patofizyolojilerindeki farklılığa bağlı olarak bazı faktörlerin iskemik, bazılarının hemorajik SVH için daha ön planda olduğu görülmektedir.   Sonuç: Bu çalışmada kliniğimize serebrovasküler hastalık tablosu ile başvuran olgularda risk faktörleri ve strok tiplerine göre dağılımı incelenmiştir.

Aim: The aim of this study was to investigate the risk factors for cerebrovascular diseases in patients admitted to our clinic and distribution with respect to stroke type observed in this patients.   Material and Method: The present study consisted of totally 90 patients (35 females and 55 males, ranged 35-92 years old ) with cerebrovascular accidents (CVA) who had been admitted or been followed by Neurology Department of Bingöl State Hospital. Of the patients, 78 were ischaemic and 12 were haemorhagic CVA.   Results: With the respect to risk factors, there were some risk factors including hypertension 57.3% and 82.3%, smoking 44.4% and 25.7%, diabetes mellitus 28.4% and 21.4%, obesity 28% and 28.6%, coronary artery disease 22.2% and 14.3%, hyperlipidemia 21.8% and 10%, family history of CVA 15.4% and 12.9%, atrial fibrillation 12.2% and 7.1%, alcohol use 9.6% and migraine type headache 0.9% and 4.3% in ischaemic and hemorrhagic CVA, respectively. Although both type CVA have similar risk factors, some of them are significant compared to each other due to pathophysiological differences.   Conclusion: In the present study, risk factors and their distribution according to stroke types were examined in patients who had applied to our clinic because of the clinical siyvation of CVA.
UZUN KEMİK KRONİK OSTEOMYELİT OLGULARINDAKİ TEDAVİ SONUÇLARIMIZ
TREATMENT RESULTS OF CHROMIC OSTEOMYELIT OF THE LONG BONER
Yazar: Karakurt, Lokman; Yılmaz, Erhan; Ayhan, Ömer; Serin, Erhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Amaç: Bu çalışma; kronik osteomyelit olgularındaki tedavi yaklaşımlarımızı, karşılaştığımız zorlukları, klinik ve radyolojik sonuçlarımızı içermektedir.   Gereç ve Yöntem: Kasım 1991-Ocak 1999 tarihleri arasında 33 olgu tedavi edildi. İzlemi yapılabilen 23 uzun kemik osteomyelit hastasındaki kronik osteomyelit oranı %87 (20 hasta) idi. Ortalama yaş 15 (3-47) ve ortalama izlem süresi 42.5 ay (7-120) olan 15 kronik osteomyelit olgusu çalışmaya dahil edildi. Onbeş olgunun 8'i tibia, 4'ü femur, 2'si fibula ve 1'i ulna yerleşimliydi. Hastaların 10'u erkek, 5'i bayandı. İki olguya sadece antibiyoterapi ve 13 olguya ise antibioterapi + cerrahi uygulandı. Cerrahi uygulanan 13 olgunun 8'ine Fenestrasyon (F) + Sekestrektomi (S) + Küretaj (K) + Yıkama (Y), 2'sine F+S+K+Y+ Myoplasty, 1'ine F+S+K+Y+ Antibiyotik zinciri, Tine fibula parsiyel eksizyonu ve 1'ine de sadece apse drenajı yapıldı.  Bulgular: Lauschke ve ark.'nın klinik ve radyolojik kriterlerine göre değerlendirildiğinde; 7 (%47) olguda iyi, 2 (%13) olguda orta, 6 (%40) olguda ise kötü sonuç elde edildi.   Sonuç: Kronik osteomyelit oranımız literatüre göre yüksek bulundu. Hekime başvuruda gecikme, sevk zorlukları, sosyal güvence eksikliği ve maddi sorunların bunda etkili olduğu kanısına vardık. Sonuç olarak, kronik osteomyelit halen bölgemizde önemli bir sorun olmaya devam etmektedir.

Aim:This study consists of our treatment approach in chronic osteomyelitis, treatment difficulties, clinical and radiological results.   Material and Methods: Thirty-three cases were managed between November 1991 and January 1999. Chronic osteomyelitis were found as 87 percent (20 cases) of the 23 patients with long bone osteomyelitis. In this study, 15 cases of chronic osteomyelitis were evaluated. Ten cases were men and 5 cases were women. There were 8 tibial, 4 femoral, 2 fibular and 1 ulnar osteomyelitis. The mean age was 15 years (3-47 years) and the mean follow-up period was 42.5 months, (7-120 months). We used only antibioterapy in 2 cases and antibioterapy + surgery in 13 cases. Eight Fenestration (F) + Secestrectomy (S) + Curetaj (C) + Washing (W), two F+S + C + W + Myoplasty, one F+S+C+W + Antibiotic chain, one parsiel fibular resection and one drenaj were created.   Results: When the results were evaluated according to the clinical and radiological criterion of Lauschke et al and 7 (47 percent) good, 2 (13 percent) satisfactory, 6 (40 percent) bad results were found.   Conclusion: Because of the late hospitalization, sending difficulties, lack of insurance and monetary difficulties, our percentage of chronic osteomyelitis was high in comparison to the literature. So that, chronic osteomyelitis was still being important problem in our region.
NADİR GÖRÜLEN BİR KONJENİTAL ANOMALİ: PRESTERNAL BRONKOJENİK KİST
A VERY RARELY SEEN CONGENITAL ANOMALY: PRESTERNAL BRONCHOGENIC CYST
Yazar: Özel, Ş. Kerem; Tuğtepe, Halil
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Bronkojenik kistler embriyolojik hayatta trakeal divertikülün veya ön foregut'un bölünmesi sırasında oluşmaktadır. Genelde toraks içinde görülmekle beraber çok nadir olarak presternal bölgede de bulunabilir. Burada, operasyon sonrasında patolojik inceleme ile tanısı konulmuş bir presternal bronkojenik kist olgumuzu sunmak istiyoruz. Bu lezyonun özelliği trakeobronşiyal ağaca ait yapıların mikroskopik incelemede görülmesidir. Ancak kronik enfeksiyon durumunda bu yapıların hepsinin görülmesi mümkün olmayabilir. Klinik olarak aynı bölgede yer alan kitlelerle ayırıcı tanısı güç olmakla beraber esas tanısı ancak histoloji ile konulabilmektedir. Ayırıcı tamda özellikle teratomu, brankial kleft anomalilerini ve dermoid kistleri vurgulamak gerekmektedir. Kanama ve enfeksiyon nedeniyle kesin tedavisi cerrahidir. Ayrıca bazı yayınlarda, intratorasik yerleşimli bronkojenik kişilerdeki malign dejenerasyona ait bilgiler mevcuttur. Bronkojenik kistler, özellikle presternal bölgede yerleşmiş olan kitlelerde ayırıcı tanıda akla gelmesi gereken patolojilerden bir tanesidir. Bu antitenin iyi bilinmesi, eksik tedavi yaklaşımlarının önüne geçilmesi bakımından önem taşımaktadır.

Bronchogenic cysts are formed during the budding of the tracheal diverticula and ventral foregut in the embryological period. These cysts are seen generally in the thoracic cavity and very rarely in the presternal region. In this report we want to present a case of presternal bronchogenic cyst whose diagnosis was made during pathological examination after the surgery. During microscopical examination histological elements of the tracheobronchial tree can be seen. On the other hand in case of chronic infection this histological significance can be obscure. The clinical diagnosis can be difficult and the exact diagnosis can only be made with pathological examination. In the differential diagnosis, teratomas, branchial cleft anomalies and dermoid cysts are important. The definitive treatment can only be surgical excision due to bleeding and infection. There is recent information about malign degeneration of the bronchogenic cysts located in the thoracic cavity. Bronchogenic cysts should be considered during surgical consultation of presternal masses. The awareness of this entity will avoid inefficient therapeutical approach to the patient.
LOKAL ANESTEZİ İLE YAPILAN İNGUİNAL HERNİ TAMİR SONUÇLARI
RESULTS OF INGUINAL HERNIA REPAIRS PERFORMED UNDER LOCAL ANESTHSEIA
Yazar: Çebi, Kibar; Ocak, İsmail Hakkı
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Amaç: Bu çalışmada, lokal anestezi ile tamir edilen kasık fıtığı olgularında operasyon süresi, hastanede kalma süresi, postoperatiferatif komplikasyonlar, anal- jezik gereksinimi, ameliyat sonrası işe başlama süresi ve günlük aktiviteyi kazanım süresi yönünden irdelenmesi amaçlanmıştır.  Gereç ve Yöntem: Hastanemizde Ocak 1998- Ocak 2001 tarihleri arasında kasık fıtığı tanısı ile tedavi olan olgular içerisinde kardiyovasküler ve respiratuar sorardan olan hastalar ile bilinen hiçbir genel anestezi sorunu olmayıp gönüllü olarak lokal anesteziyi kabul eden hastalar çalışma kapsamına alındı.  Bulgular: Lokal anaestezi ile inguinal herni tamirinde ameliyat süresi 35-65 dakika, yatış süresi 1-3 gün, işe başlama süresi 10-15 gün, günlük aktiviteyi kazanım süresi 1-3 gün, ağrı süresi 1-5 gün olarak saptandı. Hastaların hiç birinde lokal ve sistemik komplikasyon gelişmedi.  Sonuç: Lokal komplikasyonların olmayışı yanında sistemik komplikasyonların da olmayışı lokal anestezinin bir üstünlüğü olarak değerlendirilebilir. Tüm parametreler literatürle uyumlu olmakla birlikte hastanede kalma süresi bizim serimizde daha uzun olarak tespit edilmiştir.

Aim: The aim of this study was to investigate the results of inguinal hernia repairs performed under local anesthesia with respect to operation duration, hospitalization period, postoperative complications, need for analgesics, and duration for recovery to normal life style.  Material and Methods: Patients admitted to our hospital between January 1998 to January 2001 with diagnose of inguinal hernia were involved in this study. Of these patients whose with cardiovasculary and respiratory problems and those patients without any obvious risk for general anesthesia but voluntered for undergoing inguinal hernia repair under local anesthesia were involved in this study.  Results: It was determined that the average operation period was 35-65 minute, hospitalization period 1-3 days, average period of return to work was 10-15 days, and recapture of daily activity 1-3 days, analgesia period, 1-5 days when the inguinal hernia repair operations were performed under local anaesthesia. No systemic or local complications were observed.  Conclusion: Lack of systemic or local complications presents advantage of local anesthesia use for inguinal hernia repair. All parameters were in parallel with the literature but average hospitalization period was higher in our study.
SÜT ÇOCUĞUNDA GÖRÜLEN BİR TAİLGUT KİSTİ OLGUSU
A CASE OF TAILGUT CYST IN INFANCY
Yazar: Özel, Ş. Kerem; Tuğtepe, Halil
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Tailgut kistleri retrorektal mesafede yerleşen ve embriyolojik tailgut'tan köken alan konjenital lezyonlardır. Genelde erişkin döneminde bulgu vermekle beraber nadiren dışardan gözlenebilen makroskopik lezyon varsa yenidoğan veya süt çocuğu döneminde de saptanabilirler. Biz de burada sadece huzursuzluk şikayeti ile başvuran ve detaylı fizik muayene ile, özellikle rektal muayene yardımıyla, tanısı konulmuş 36 günlük kız tailgut kist olgumuzu sunmak istiyoruz. Tanının konulmasında yapılan dikkatli patolojik incelemenin önemi bulunmaktadır. Tailgut kistleri mikroskopide özellikle bronş veya barsak epiteli ile döşeli duvarı ve yine duvarında dağınık düz kas demetlerinin bulunmasıyla öne çıkar. Bu özellikleri ayırıcı tanıda diğer patolojilerden tailgut kistlerini farklı kılar. Tedavisi enfeksiyon ve malign dejenerasyon ihtimalleri nedeniyle cerrahidir. Çocukluk çağında oldukça nadir görülmesi nedeniyle konu tanısal açıdan önem taşır.

Tailgut cysts are congenital lesions located in retrorectal area and originate from embryological tailgut. The diagnosis is made generally in adulthood but when there is macroscopic lesion that can be observed with inspection, it can be detected in newborn or early childhood period. Herein we want to present a case of 36 days old baby girl who admitted to the hospital with only general discomfort and continuous crying. Her diagnosis was made with meticulous physical examination especially after rectal digital examination. Detailed pathological examination also has an important role in the diagnosis. Tailgut cysts have cyst walls lined with bronchial or intestinal epithelium and dispersed smooth muscle fiber can be seen in their wall. These significant findings make differential diagnosis of tailgut cysts easier. The definitive treatment is surgical excision due to the risk of infection and malignant degeneration. This lesion has diagnostic importance as it can rarely be seen in childhood period.
PEPTİK ÜLSERLİ BİR HASTADA AKUT NEKROTİZAN GASTRİT OLGUSU
AN ACUTE NECROTISING GASTRITIS CASE IN A PATIENT WITH PEPTIC ULCER DISEASE
Yazar: Çebi, Kibar; Ocak, İsmail Hakkı
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2014

Nadir rastlanması ve fetal seyir göstermesi nedeniyle kliniğimizde tedavi ettiğimiz bir akut nekrotizan gastrit olgusunu sunarak mevcut literatür altında tartışmak istedik. Peptik ülser öyküsü olan 32 yaşındaki erkek hasta karın ağrısı, şiddetli bulantı ve kusma şikayetleri ile kliniğimize baş vurdu ve akut batın (mide perforasyonu) tanısıyla yatırıldı. Batın açıldığında midede yaygın nekrotik görünüm olduğu, lümende yaygın kanamanın bulunduğu ve sağlam mukozanın kalmadığı tespit edildi. Gastrektomi materyali alınarak yapılan patolojik incelemede akut nekrotizan gastrit bulguları elde edildi. Subtotal gastrektomi ile cerrahi tedavi uygulanan bu olgu mevcut literatür ile tartışılarak sunuldu.

Because acute necrotizing gastritis a rare and fetal clinical entity we aim to present a case of acute necrotising gastritis treated in our clinic. A 32 year old male patient was admitted to our clinic with abdominal pain, severe nausea and vomiting. The stomach findings resembled diffuse mucosal necrosis and hemorrhage with no living tissue remaining. Pathological examination of gastrectomy sample resembled acute necrotising gastritis findings. Subtotal gastrectomy was performed and this case was revealed under the lights of available literature.
PRİMER LAKRİMAL DRENAJ AMELİYATININ BAŞARISIZ OLDUĞU OLGULARDA İKİNCİ GİRİŞİMDE MİTOMİSİN-C KULLANIMI İLE BİKANALİKÜLER SİLİKON TÜP ENTÜBASYONUNUN KARŞILAŞTIRILMASI
Comparison of Intraoperative Mitomycin C Application and Bicanalicular Silicone Tube Intubation to Patients of Unsuccessful Primary Dacryocystorhinostomy Operation
Yazar: Demir, Tamer; Turgut, Burak
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2014

Amaç: Primer lakrimal drenaj ameliyatının başarısız olduğu olgularda revizyon dakriosistorinostomi ile mitomisin- C uygulaması ve bikanaliküler silikon tüp ile yapılan kanalikülorinostomi sonuçları araştırıldı.  Gereç ve yöntem:  1999-2000 tarihleri arasında kliniğimizde nüks dakriosistitli en az 4 ay takip edilen 25 hasta çalışma kapsamına alındı. Anastomoz oluşturmak için yeterli kese ve kanalikül dokularının bulunduğu 14 olguya revizyon dakriosistorinostomi ile birlikte mitomisin-C uygulanırken, anastomoz işlemine uygun olmayan 11 olguya anastomoz yapılmaksızın kanalikülonazal entübasyon yapıldı.  Bulgular:  Mitomisin-C uygulanan olgularda başarı oranı %92.86 iken, bikanaliküler silikon tüp entübasyonu yapılanlarda bu oran %90.91 olarak tespit edildi (p>0.05).  Sonuç: Primer lakrimal drenaj ameliyatının başarısız olduğu olgularda revizyon dakriosistorinostomi ile birlikte mitomisin-C uygulanması ve bikanaliküler silikon tüp entübasyonunun kolay uygulanabilir ve başarıyı artırıcı bir faktör olduğu sonucuna varıldı.

Objective:  This study was performed in order to evaluate the results of application of mitomycin-C with revision dacryocystorhinostomy and application of bicanalicular silicone tube intubation with canaliculorhinostomy in patients of unsuccessful primary dacryocystorhinostomy operation .  Material and method:  In this study, we reviewed a consecutive series of 25 recurrent dacryocystitis cases  between 1999-2000. The follow up period was 4-20 months ( mean 9.6 months) . Fourteen patients having adequate canaliculi and lacrimal sac tissue for anastomosis were applied mitomycin-C with revision dacryocystorhinostomy. Eleven patients having inadequate canaliculi and lacrimal sac tissue for anastomosis were undergone bicanalicular silicone tube intubation without performing anastomosis.  Results:  The success rate of these procedures is found to be 92.86 % for mitomycin-C cases and 90.91% for patients underwent bicanalicular silicone tube intubation.   Conclusion:  Mitomycin-C application with bicanalicular silicone tube intubation in revision dacryocystorhinostomy operation is found to be an easy method and increases the succes rate in patients gone unsuccessful primary dacryocystorhinostomy operation.
OVARİYEKTOMİZE SIÇANDAN İZOLE EDİLMİŞ MİYOMETRİYUMDA PROSTAGLANDİNLE İNDÜKLELEN KONTRAKSİYONLAR ÜZERİNE DANTROLENİN  ETKİLERİ
The Effects of Dantrolene on Prostaglandin-Induced Contraction of Myometrium isolated From Ovariectomised Rat
Yazar: Konar, Vahit
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2014

Amaç:  Dantrolen riyanodine duyarlı hücre içi kalsiyum depolarından kalsiyum salıverilmesini bloklar. Bu çalışmanın amacı dantrolenin prostaglandin F2&#945; ile uyarılan miyometriyum kontraksiyonları üzerine in vitro etkilerini incelemektir.  Gereç ve yöntem:  Miyometriyal şeritler yetişkin, gebe olmayan ovariyektomize edilmiş Wistar sıçanlarından dekapitasyondan sonra alınarak içerisinde pH&apos;sı 7.4 olan 370C&apos;de Krebs solüsyonu bulunan ve %95 oksijen-%5 karbondioksit karışımı ile sürekli gazlandırılan organ banyosunda asılarak izometrik kontraksiyonlar kayıt edildi.  Bulgular:  Dantrolen uygulaması doz bağımlı ve geri dönüşümlü olarak prostaglandin F2&#945; (PGF2&#945;, 1µ M) ile indüklenen kontraksiyonları inhibe etti.   Sonuç:  Sonuç olarak, riyanodin duyarlı kalsiyum depolarından kalsiyum salıverilmesi sıçan izole miyometriyumunda PGF2&#945; ile uyarılan kasılmalarda rol oynayan önemli bir mekanizma olduğu sanılmaktadır.

Objective:  Dantrolen inhibits calcium-induced calcium release from ryanodine sensitive intracellular stores. The aim of this study was to investigate the effects of dantrolene on prostaglandin F2&#945; stimulated myometrial contractions in vitro.   Material and method:  Myometrial strips were removed from adult non-pregnant Wistar rats following decapitation and suspended in an organ bath containing Krebs&apos; solution at 37°C and pH 7.4, constantly gassed with 95% oxygen-5% carbon dioxide mixture and isometric contractions were recorded.  Results:  Dantrolene dose dependently and reversibly inhibited contractions induced by PGF2&#945; (1mM) induced contractions.   Conclusion:  In conclusion, calcium-induced calcium release from ryanodine sensitive intracellular stores is thought to play important roles in PGF2&#945;  stimulated contractions of isolated rat myometriyum.