hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
TBMM’DE MUHALİF BİR MİLLETVEKİLİ: MEHMET FUAT KÖPRÜLÜ VE İKTİDARA YÖNELİK MÜTALAALARI (1945-1947)
A DISSIDENT PARLIAMENTARIAN IN TURKISH GRAND NATIONAL ASSEMBLY MEHMET FUAT KÖPRÜLÜ AND HIS OPINIONS TOWARDS THE GOVERNMENT (1945-1947)
Yazar: Gök, Hacı Veli
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2022
Anahtar kelimeler: Adnan Menderes,Republican People's Party,Democratic Party,İsmet İnönü,Mehmet Fuat Köprülü ; Adnan Menderes,Cumhuriyet Halk Partisi,Demokrat Parti,İsmet İnönü,Mehmet Fuat Köprülü

7 Ocak 1946’da Celal Bayar, Adnan Menderes, Mehmet Fuat Köprülü ve Refik Koraltan öncülüğünde kurulan Demokrat Parti, Türk siyasi yaşamı içerisinde çok önemli bir yere sahiptir. Demokrat Parti’nin kurucuları arasında yer alan Mehmet Fuat Köprülü, 1935’te girmiş olduğu siyaset arenasında, uzun süre göz önünde olmayan bir siyasi karakter olarak bilinmektedir.  Ancak Köprülü, Türkiye Cumhuriyeti’nin üçüncü muhalefet partisi olan Demokrat Parti’nin kuruluş süreci ve sonrasında önde gelen siyasi bir kişilik olarak karşımıza çıkmaktadır. Öyle ki, 1945-1947 döneminde Köprülü’nün siyasi faaliyetlerine bakıldığında, ilmi kişiliği gibi siyasi kariyerinin de, oldukça parlak olduğu değerlendirmesine varılabilir. Bu bağlamda, muhalefet yıllarında iktidar partisinin adeta hedefinde olan Köprülü, muhalefetin dozajını öylesine sertleştirmiştir ki hakkında milletvekilliği dokunulmazlığının kaldırılması dahi düşünülmüştür. Demokrat Parti’nin muhalefet yıllarının bir bölümünün ele alındığı bu çalışmada, Köprülü’nün bu süreçteki siyasi faaliyetleri incelenmiştir. Köprülü’nün siyasi yaşamı ile ilgili birçok çalışma olmasına rağmen onun, özellikle Demokrat Parti’nin kurulmasından hemen önce ve sonraki süreci kapsayan muhalefet yılları ile ilgili müstakil bir çalışma vücuda getirilmemiştir. Çalışma ile bu spesifik alandaki boşluğun doldurulması hedeflenmiştir.

Democratic Party, founded under the guidance of Celal Bayar, Adnan Menderes, Mehmet Fuat Köprülü and Refik Koraltan in 7 January 1946, has an important place in Turkish political life. One of the founder of Democratic Party, Mehmet Fuat Köprülü, is known as a political character who is not within sight long time in political arena. However, Köprülü shows himself as a leading political figure of Democratic Party, the Turkey’s third opposition party, during and after its establishment process. In fact, when it is looked at Köprülü’s political activities in 1945-1947, it can be concluded that his political career is quite successful like his scientific personality. In this sense, being  a target of the ruling party during his opposition party years,Köprülü  hardened his opposition  such a level that it was thought to  remove  his parliamentary immunity. In this study, handling a part of Democratic Party’s opposition years, Köprülü’s political activities in this process are investigated. Although there are so many studies about the political life of Köprülü, there is not one about his opposition years including the period just before and after the foundation of Democratic Party. It is aimed to fill a void in this specific area with this study.
KALEMİ KILIÇ EYLEMEK: BULGAR MİLLİ KURTULUŞ HAREKETİNİN İDEOLOĞU GEORGİ RAKOVSKİ (1821-1867)
ACTING THE PEN AS A SWORD: GEORGI RAKOVSKI (1821-1867), IDEOLOGIST OF THE BULGARIAN NATIONAL LIBERATION MOVEMENT
Yazar: Mevsim, Hüseyin
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2022
Anahtar kelimeler: Bulgarian periodicals,Bulgarians,Georgi Rakovski,independent church struggle,nationalism in the Balkans. ; Balkanlarda milliyetçilik,bağımsız kilise mücadelesi,Bulgarca süreli yayıncılık,Bulgarlar,Georgi Rakovski.

XIX. yüzyılın ortasına doğru, Osmanlı unsuru Bulgarlar arasında kültürel ve manevi süreçlerin büyük ölçüde tamamlandığı ve siyasi bağımsızlık fikrinin pratiğe dönüştürülmesi aşamasına geçildiği görülüyor. Bunun yanı sıra, Fener Rum Patrikliğinden ayrılıp bağımsız Bulgar kilisesinin kurulması için yürütülen yoğun mücadele de sürdürülüyor. Bazı Bulgar çevreler siyasi bağımsızlığın ıslahatlarla, zamana yayımlı evrimleşmeyle elde edilmesi gerektiğini düşünürken, bir an önce silâha sarılma yoluyla hayata geçirilmesini savunanlar da çıkıyor. Üstün gelen ikinci anlayışın ideolojik temelleri, toplumsal faaliyetlerini İstanbul, Avusturya-Macaristan, Sırbistan Emareti ve Romanya’da sürdüren Georgi Rakovski (1821-1867) tarafından atılıyor ve geliştiriliyor. Bu çalışmada, Bulgar milli mitolojisinin insanüstü öğelerle bezediği Georgi Rakovski’nin çalkantılı hayatı, ideolojisi, en önemli edebi eseri kabul edilen “Gorski Patnik” başlıklı manzum şiiri ve Novi Sad, Belgrad ve Bükreş’te yayımladığı kısa ömürlü, ama Bulgar toplumu üzerinde etkili toplamda dört gazetesi konu edilmektedir.

Towards the middle of the XIX. century, it is seen that the cultural and spiritual processes among the Bulgarians, who were Ottoman elements, were completed to a large extent and the idea of political independence was put into practice. In addition, the intense struggle to leave the Fener Greek Patriarchate and establish an independent Bulgarian church continues. While some Bulgarian circles think that political independence should be achieved through reforms and evolution over time, there are also those who advocate that it should be realized by taking up arms as soon as possible. The ideological foundations of the second prevailing understanding are laid and developed by Georgi Rakovski (1821-1867), who continues his social activities in Istanbul, Austria-Hungary, Serbian Emirate and Romania. In this study, the turbulent life and ideology of Georgi Rakovski, whose Bulgarian national mythology is adorned with superhuman elements, as well as his verse poem titled “Gorski patnik”, which is considered his most important literary work, and his four newspapers short-lived but influential on Bulgarian society, which are published in Novi Sad, Belgrade and Bucharest, will be discussed.
ATA'NIN MİHMANI: İRAN ŞAHI RIZA PEHLEVİ'NİN TÜRKİYE ZİYARETİ'NDEKİ TEŞRİFAT VE ZİYARETE DAİR MÜHİM NOTLAR
Atatürk’s Guest: The Protocol During the Shah of Iran Reza Pahlavi’s Visit to Turkey and Important Notes Regarding His Visit
Yazar: Azap, Eralp Yaşar
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2022
Anahtar kelimeler: Atatürk,İran,Rıza Şah Pehlevî,Türkiye,Ziyaret ; Atatürk,Iran,Reza Pahlavi,Turkey,Visit

İki lider, geçmişte hayli problemli olan ilişkileri düzeltmek adına en başından itibaren ciddi çalışmalara girişti. Türkiye Cumhuriyeti ve İran, aralarında en büyük problem olarak temayüz eden sınır sorunlarının çözümü için, yıllarca mücadele etti. 1932 yılına kadar Türkiye Cumhuriyeti ve İran Devleti gel gitlerle dolu ilişkilerinde yeni bir sayfa açarak, sınır sorunlarını nihayete erdirecek antlaşmaya imza attılar. Bu antlaşmanın yaratmış olduğu olumlu rüzgârı devam ettirmek isteyen iki devletin lideri, 1934 yılının Haziran ayında Türkiye’de bir araya geldi. Atatürk’ün davetiyle gerçekleşen İran Şahı Rıza Pehlevî’nin Türkiye ziyaretinin siyasi ve sosyal birçok anlamı bulunmaktaydı. Daha önce üzerinde durulan hususlardan ayrı olarak bu çalışma, İran Şahı Rıza Pehlevî’ye Türkiye’de uygulanan resmî protokolü ele almak için hazırlandı. Protokole ait hususlar ele alınmadan evvel, ilişkilerin geçmişi ve ziyaretin gerçekleşme sebeplerine değinildi. Ayrıca bu çalışma, ziyarete dair yine daha önce üzerinde çok fazla durulmayan veya hiç ele alınmayan önemli bazı detayları, uygulanan protokolün kaleme alındığı bazı kısımlardaki gibi, yayımlanmamış belgeler üzerinden ortaya koymaya çalıştı. Tüm bu belgeler, Cumhurbaşkanlığı Arşivi’ndeki Atatürk dönemini içeren tasnifli dosyalardan temin edildi.

From the very beginning, the two leaders began to make strenuous efforts in order to repair the highly problematic past relations. Republic of Turkey and Iran struggled for years for the resolution of the border problems that came to the fore as their greatest problem. Until 1932, Republic of Turkey and Iran opened a new page in their turbulent relationship and finally signed the treaty that would put an end to their border problems. The two leaders wanted to sustain this positive atmosphere created by the treaty and came together in Turkey in June 1934. Shah of Iran Reza Pahlavi’s visit to Turkey, which took place upon Atatürk’s invitation, had many political and social meanings. As different from the other subjects that have been addressed previously, this study has been prepared to address the official protocol that was implemented for Shah of Iran Reza Pahlavi in Turkey. Before addressing the issues pertaining to the protocol, the nature of the past relations and the reasons as to why this visit took place are mentioned. In addition, this study attempts to illustrate certain details that have previously not been addressed adequately or have never been addressed at all such as the sections where the implemented protocol was written down, through unpublished documents. All these documents have been obtained from the classified files regarding Atatürk period in the Presidential Archive.
SOL-KEMALİZMİN TASFİYESİ: 12 EYLÜL’ÜN ATATÜRKÇÜLÜĞÜ VE KÖKENLERİ
LIQUIDATION OF LEFT-KEMALISM: 12 SEPTEMBER'S ATATURKISM AND ITS ORIGINS
Yazar: Yılmaz, Onur Alp
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2022
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; Atatürkçülük,Aydınlar Ocağı,12 Eylül,Sol-Kemalizm,Türk-İslam Sentezi ; Atatürkism,Intellectuals' Club,Left-Kemalism,September 12,Turkish-Islamic Synthesis

Türkiye siyasetinde Atatürk son derece ikna edici bir meşruiyet yaratma kaynağı olduğu için hemen her siyasi hareket kendisine Atatürk üzerinden meşruiyet sağlama arayışındadır. Uzun yıllar Türkiye’de meşruiyet merkezi Atatürk üzerinden şekillendiğinden, Atatürk’ün sözleri, devrimleri, ilkeleri ve pratiklerini çağın gereğine göre yorumlama iddiasıyla sağdan da soldan da çeşitli hareketler ortaya çıkmıştır. Ayrıca, Türkiye’de demokrasiye anti-demokratik yollarla müdahale niteliği taşıyan askeri darbelerin de meşruiyet araçları “Atatürkçülüğü koruma” söylemi olmuştur. Ancak bu meşruiyetle birlikte her darbe yönetimi zihnindeki devlet tasavvurunu kendi Atatürkçülük yorumuyla ortaya koymuştur. Öyle ki, Atatürk’ün kurduğu kurumları kapatan ve sol-Kemalistleri bu yolla kurumlardan bertaraf eden 12 Eylül Cuntası da tüm bunları Atatürkçülük üzerinden meşrulaştırmış ve daha edilgen bir toplum yaratarak, bu toplumu tartışılmaz bir üst ideoloji olarak kurgulamaya çalıştığı ve yoğun şekilde sembollerle desteklenen Atatürkçülük etrafında kenetlemeye çalışmıştır. Dolayısıyla bu makale, hem 12 Eylül yönetiminin sol-Kemalistleri nasıl ve neden tasfiye ettiğini, bu tasfiye sürecindeki müttefiklerinin kimler olduğunu ve tüm bunların nasıl bir sonuca yol açtığını tartışmaktadır. Ayrıca bu makale, sol-Kemalizm ile 12 Eylül Atatürkçülüğü arasında da bir ayrıma gitmektedir.

Since Atatürk is a very convincing source of legitimacy in Turkish politics, almost every political movement seeks to provide legitimacy through Atatürk. Since the center of legitimacy in Turkey has been shaped by Atatürk for many years, various movements from the right and the left have emerged with the claim of interpreting Atatürk's words, revolutions, principles and practices according to the necessities of the age. In addition, the legitimacy tools of the military coups, which have the characteristics of intervening in democracy in Turkey with anti-democratic methods, have been the discourse of "protecting Atatürkism". However, with this legitimacy, each coup administration revealed the state imagination in its mind with its own interpretation of Atatürkism. So much so, that the 12 September Junta, which closed the institutions established by Atatürk and eliminated the left-Kemalists from these institutions in this way, legitimized all these through their Atatürkism understanding and created a more passive society around Atatürkism, which was heavily supported by symbols. Therefore, this article discusses both how and why the September 12 administration eleminated the left-Kemalists, who were their allies in this elemination process, and what kind of result all of these led to. In addition, this article makes a distinction between left-Kemalism and 12 September Atatürkism.
VAKAYİ VE TERAKKİYÂT-I HAVAİYYE’DEN HAVA KUVVETLERİ DERGİSİ’NE YÜZ YILLIK SEYİR (1917-2022)
A TRAVEL WHICH LASTS A CENTURY FROM VAKAYİ VE TERAKKİYÂT-I HAVAİYYE TO AIR FORCES JOURNAL (1917-2022)
Yazar: Avcı, Müşerref
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2021
Anahtar kelimeler: Military Magazine,Military Magazine,ottoman Period,Periodical,Republican Period,Turkish Airforce ; Askeri Dergi,Cumhuriyet Dönemi,Hava Kuvvetleri Komutanlığı,Osmanlı Dönemi,Süreli Yayın

Süreli yayınlar, askerî tarihin en önemli yazılı kaynaklarından biridir. Köklü bir geçmişe sahip olan Türk Silahlı Kuvvetlerinin muhtelif birlik ve kurumlarınca tarihî süreçte pek çok gazete ve dergi yayımlanmıştır. Askerî yayıncılık faaliyetlerinin en önemli temsilcilerinden biri de bugün Hava Kuvvetleri Komutanlığı tarafından “Hava Kuvvetleri Dergisi” adıyla çıkarılan süreli yayındır. Bahse konu derginin nüvesini 1917 yılında yayımlanmaya başlamış olan “Vakayi ve Terakkiyât-ı Havaiyye” adlı risale oluşturmaktadır. Tarihi süreçte Askeri Hava Mecmuası, Askeri Hava Dergisi, Hava Dergisi, Hava Mecmuası ve Hava Kuvvetleri Dergisi isimlerini alan derginin benzer içerikle I. Dünya Savaşı, Kurtuluş Savaşı (Millî Mücadele Dönemi) ve II. Dünya Savaşı gibi üç büyük savaş sırasında bazı kesintiler yaşanmış olmasına rağmen çıkarılmaya devam etmesi son derece kıymetlidir. Yine bu dergi, Geç Osmanlı Dönemi ile Cumhuriyet Dönemi arasında bir köprü olarak değerlendirilebilir.Bu makalede; Türk havacılığının gelişiminde ve kurum kültürünün oluşumunda etkili olan Hava Kuvvetleri Dergisi’nin tarihçesi ve içeriği hakkında bilgi verilerek, Türk havacılık tarihi ve yayımcılık alanındaki çalışmalara katkı sağlanması amaçlanmaktadır.

The periodicals are one of the most important written sources of military history. Many newspapers and magazines have been published in the process of history by various units and institutions of the Turkish Armed Forces, which has a deep-rooted history. One of the most important representatives of the military publishing activities today is the periodical published by the Air Force Command under the name of “Air Force Magazine”. The core of the aforementioned journal is “Vakayi ve Terakkiyât-ı Havaiyye”, which started to be published in 1917. In the historical process, the named of magazine as Military Air Periodical, Military Air Magazine, Air Magazine, Air Periodical and Air Force Magazine, it is remarkable to be published with similar content in the World War I, The War of Independence (National Struggle Period) and the World War II in spite of some interruptions. Again this magazine can be considered as a bridge between the Late Ottoman Period and the Republican Period. In this article; it is aimed to contribute to the studies in the field of Turkish aviation history and content by providing information about the history and publishing of the Air Force Magazine, which contributes to influential in the development of Turkish Aviation and the formation of culture of institution.
RIZA PEHLEVİ DÖNEMİNDE İRAN’DA MODERNLEŞME HAREKETİ VE BU HAREKETTE TÜRK DEVRİMİNİN İZLERİ
THE MODERNIZATION MOVEMENT IN IRAN IN THE PERIOD OF SHAH RIZA AND THE PRINTS OF TURKISH REVOLUTION ON THIS MOVEMENT
Yazar: Türkislamoğlu, Elif
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 71, 2022
Anahtar kelimeler: Atatürk,Rıza Pehlevi,Devrim,İran,Türkiye ; Atatürk,Iran,Revolution,Riza Pehlevi

Türkiye ve İran’ın 20. yüzyılın ilk yarısındaki modernleşme ve ulus devlet kurma çabaları birbirine yakın bir görünüm arz etmektedir. Şah Rıza Pehlevi’nin yönetimindeki İran, Atatürk yönetimindeki Türkiye Cumhuriyeti’ni bu çabada önemli bir model olarak benimsemiş ve takip etmeye çalışmıştır. Ancak İran’dan farklı olarak yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin arkasında bir yüzyıldan fazla süredir devam eden bir modernleşme birikimi söz konusudur. İki ülke arasındaki bu fark sadece modernleşme hareketinin hızını ve kalıcılığını değil, ulus devletin inşası süreçlerini ve sonuçlarını da etkilemiştir. Bu makalede 20. yüzyılın başlarında İran’ı modern bir ulus devlet yapma çabasındaki Rıza Pehlevi yönetiminde söz konusu çaba kapsamında atılan adımlar ile bunlar üzerinde Türkiye’de Atatürk’ün liderliğindeki devrimlerin izlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu doğrultuda öncelikle ilk İran ve Türkiye’nin modernleşme geçmişleri ele alınmıştır. Ardından İran’da 1920-40 yılları arasında gerçekleştirilmeye çalışılan ulus-devlet kurma süreci ile bu süreçte Türkiye’deki ulus devlet kurma süreci arasındaki benzerlikler yahut farklılıklar üzerinde durulmuştur. Son olarak Atatürk’ü örnek alan Rıza Şah’ın başardıklarının yahut başaramadıklarının bir değerlendirmesi yapılmaya çalışılmıştır.

Turkey’s and Iran’s endavours for modernization and building a nation state display a similar outlook to each other. Iran, under the rule of Shah Rıza Pehlevi, adopted Republic of Turkey, under the rule of Atatürk, as a significant model in this endavour and tried to follow it. However, in this period Turkey, different from Iran, had an accumulataion of modernization past, more than one hundred years. This difference between the two countries not only affected the speed and sustainability of the modernization movement, but also affected the processes and results of building nation state. In this article it is aimed to put forward the steps taken by Rıza Pehlevi to make Iran a modern nation state in the early years of the 20th century, and the prints of the revolutions realized in Turkey the leadership of Atatürk on those steps. Within this context, Iran’s and Turkey’s modernization pasts are examined at first. Then it’s tried to analyze the process of building a nation state in Iran from 1920 to 1940 and  the similiraties and differences of this process from Turkey’s. And lastly it dealt with what Shah Rıza, who took Atatürk as a role model, could and couldn’t do in his country.
MONTRÖ BOĞAZLAR SÖZLEŞMESİNE GİDEN YOLDA REBUS SIC STANTIBUS (Koşullardaki Köklü Değişimler) İLKESİ
REBUS SIC STANTIBUS (Fundamental Changes in Conditions) PRINCIPLE ON THE ROAD TO THE MONTREAUX CONVENTION
Yazar: Güneş, Burak; Bolat, Mahmut
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 71, 2022
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; Montrö,rebus sic stantibus,Lozan Boğazlar Sözleşmesi ; Lausanne Convention on Straits,rebus sic stantibus,press,Montreux Convention on Straits,Lausanne Convention on Straits, rebus sic stantibus, press, Montreux Convention on Straits

Bu çalışmada, Türkiye tarafından, Montrö Boğazlar Sözleşmesi ile tesis edilen yeni düzenin, uluslararası antlaşmalar hukukunun önemli ilkelerinden olan rebus sic stantibus ilkesi uyarınca temellendirildiği savlanmaktadır. İlgili ilkeye göre bir antlaşmanın akdedildiği zamandaki koşullar köklü değişimlere uğramışsa, antlaşmanın da tatbik edilmesinin imkansızlaştığı vurgulanmaktadır. Bu da sistem içerisinde akdedilen antlaşmaların hükümlerinin son bulmasının geleneksel bir yolunu sunmaktadır. Türkiye de Lozan Boğazlar Mukavelesi ile tesis edilen düzenin köklü değişikliklere uğradığını, bu yüzden de yeni bir mukavele ile Boğazların statüsünün belirlenmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Bu açıdan değerlendirildiğinde, bu çalışmada, Türkiye’nin gerek uluslararası hukuka gerekse diplomasi kurumunun varlığına riayet ettiği ve Boğazlar rejiminin değiştirilmesi hususunda iyi niyetle hareket ettiği savlanmaktadır. Bu savı desteklemek ve rebus sic stantibus ilkesinin izlerini sürmek için, metodolojik açıdan, dönemin gazeteleri taranmıştır. Buna ilaveten telif ve tetkik eserlerden ve devlet arşivlerinden de yararlanılmıştır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi metodu kullanılmıştır.

This study argues that the new order established by Turkey with the Montreux Convention is based on the principle of rebus sic stantibus, which is one of the essential principles of international treaty law. According to the relevant principle, it is emphasized that if the conditions at the time of conclusion of a treaty have undergone radical changes, the application of the treaty becomes impossible. This presents a traditional way of ending the provisions of treaties concluded within the system. Turkiye argued that the order established by the Lausanne Treaty on Straits underwent radical changes, and therefore the status of the Straits should be determined with a new agreement. From this point of view, in this study, it is argued that Turkiye complies with international law and diplomacy and acts in good faith to change the Straits regime. To support this argument and trace the principle of rebus sic stantibus, methodologically, the newspapers of the period were scanned. In addition to this, doctrinal research was used, and state archives benefitted. In this study, the document analysis method, one of the qualitative research methods, was utilized.
MÜMTAZ SOYSAL: MÜLKİYELİ BİR AYDININ BAKIŞ AÇISIYLA TÜRK SİYASAL YAŞAMININ GÜNCESİ
Mümtaz Soysal: A Diary of Turkish Political Life from the Point of View of a Political Scientist Intellectual
Yazar: Özkandaş, Yaşar
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 71, 2022
Anahtar kelimeler: Anayasa,Devletçilik,Kemalizm,Siyasal Sistem,Parlamento ; Constitution,Statism,Kemalizm,Political System,Parliament

Anayasa hukuk profesörü ve eski Dışişleri bakanı olan Mümtaz Soysal, Türk siyasal düşüncesinin en üretken isimlerinden ve yakın tarihin en önemli tanıklarından biri olmuştur.  27 Mayıs 1960 tarihinde gerçekleşen darbe sonra yeni anayasanın hazırlanması için kurulan Temsilciler Meclisi’ndeki “Anayasa Komisyonu’na” CHP temsilcisi olarak katılarak 1961 Anayasası’nın hazırlanmasında önemli bir rol oynamıştır. Bunun yanı sıra Türk anayasa siste-mini açıklamaya dönük temel metinlerin de imza sahibi olmuştur. Akademisyen yönünün yanı sıra başta Yön dergisi olmak üzere çeşitli gazete ve dergilerde kaleme aldığı metinler onu bir aydın olarak da öne çıkarmıştır. Gerçek anla-mıyla demokrasinin var olabilmesi için üretime dayalı, kamucu ve emekten yana planlı kalkınma savunusunu 1960’lı yıllarda kaleme aldığı yazıların merkezine yerleştirmiştir.  Söz konusu iktisadi yaklaşımı Kemalizm’in bir gereği olarak kabul etmiştir. 1970’lı yıllardan 1980’lı yıllara uzanan tarihsel kesit içinde ise rejimin geleceğini temel tartışma konusu olarak öne çıkarmıştır. Demokrasi sorunu üzerine düşünmüştür. Türkiye’deki siyasal sistemin daha demok-ratik bir zeminde ilerleyebilmesi için siyasal partilerin daha sorumlu bir tavır takınmaları gerektiğini vurgulamıştır.

Mümtaz Soysal, a constitutional law professor and former Foreign Minister, has been one of the most productive figures in Turkish political thought and one of the most important witnesses of recent history. He participated in the “Constitutional Commission” in the House of Representatives, which was established to draft the new constitution after the military coup made on May 27, 1960, as a representative of the CHP, and played an important role in the drafting of the Constitution of 1961. In addition, he also prepared basic texts aimed at explaining the Turkish constitutional system. In addition to his academic identity, his articles published in various newspapers and magazines, especially Yön magazine, also made him stand out as an intellectual. He placed his argument for planned development, based on production, the public sector, and labor in order for democracy to exist in the literal sense, at the center of his articles written in the 1960s. He considered this economic approach to be a necessity of Kemalism. In the historical section extending from the 1970s to the 1980s, he brought the future of the regime forward as the main topic of discussion. He has also thought about the problem of democracy and emphasized that in order for the political system in Turkey to move forward on a more democratic basis, political parties should take a more responsible attitude.