Küresel Sistemin Yeni Eğilimleri: Küreselleşmeden-Dönüş (Deglobalization) ve Yeniden-Küreselleşme (Reglobalization)
New Tendencies of the Global System: Deglobalization and Reglobalization
Yazar: Yalçınkaya, Timuçin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Regional Development and Globalisation in International Economics ; Uluslararası İktisatta Bölgesel Gelişme ve Küreselleşme ; Globalization,Deglobalization,Reglobalization ; Küreselleşme,Küreselleşmeden-Dönüş,Yeniden-Küreselleşme

Bireyler, firmalar, örgütler ve devletler olumlu ya da olumsuz yanlarıyla küreselleşme sürecini deneyimlemektedirler: Küreselleştiren teknolojileri kullanmakta; küresel üretim ağına bir noktadan katılmakta; küresel tüketim kültürüne sahip olmakta; küresel politikaların etkisine açık olmakta; küresel bağlantılar kurmakta; küreselleştiğimiz bilincini taşımaktadırlar. Fakat günümüzde sosyoekonomik, sosyokültürel ve sosyopolitik krizler ve çatışmalardan küreselleşmenin sorumlu olduğuna ilişkin savlar ileri sürülmekte ve alternatif olarak küreselleşmeden-dönüş (deglobalization) ve/veya yeniden-küreselleşme (reglobalization) kavramları/süreçleri önerilmektedir. Küreselleşmeden-dönüş ve yeniden-küreselleşme; 2008 yılında baş gösteren küresel ekonomik kriz, Covid 19 pandemisi ve Trump yönetiminin küresel piyasaları etkileyen ekonomi politikaları bu yeni süreçlerin ortaya çıkışında dönüm noktaları olmuştur. Bu bağlamda bu çalışmada; yeni küresel süreçleri açıklayan küreselleşmeden-dönüş ve yeniden-küreselleşme kavramlarını açıklamak ve sınırlı Türkçe literatüre katkı sunmak amaçlanmaktadır. Çalışmada; bu kavramlara ilişkin felsefi değerlendirmenin yapıldığı nitel bir yöntem izlenmektedir. Sonuç olarak; bu yeni küresel süreçlerin normatif bir yapılanma gereğini vurgulamasından dolayı, özellikle gelişmekte olan ya da az gelişmiş ülkelerin etkin ulusal politikalarından kopmadan küresel ilişkiler kurması önerilmektedir.

Individuals, corporations, organizations and states experience the process of globalization, with its positive or negative aspects. They utilize technologies that enable globalization, joining the global production network and adopting a global consumer culture. Global politics also influence them, leading to global connections and a global consciousness. It is claimed, however, that globalization is blamed for the socioeconomic, sociocultural and sociopolitical crises and clashes today. And the concepts and processes of deglobalization and/or reglobalization are proposed alternatively. Deglobalization and reglobalization are new phenomena within that some dynamics mould the global system, such as global economic crisis which erupted in 2008, Covid-19 pandemic and its economic and political impacts, Trump administrations’ economic policies, and so on. Therefore, it is challenging to discuss an extensive literature on deglobalization and reglobalization within this limited timeframe. Even the Turkish literature on these concepts is more limited. In this context, this study aims to explain the concepts of deglobalization and reglobalization that describe new global processes and to contribute to the literature in Turkish. The study employs a qualitative methodology to provide a philosophical assessment of these concepts. As a result of this study, because these new global processes emphasize the need for a normative structure, it is recommended that developing or underdeveloped countries, in particular, establish global relations without breaking away from their effective national policies.