hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BİBERDE (Capsicum annuum L.) TOHUM AYIRMA VE KURUTMA YÖNTEMLERİNİN TOHUM KALİTESİ ÜZERİNE ETKİSİ
BİBERDE (Capsicum annuum L.) TOHUM AYIRMA VE KURUTMA YÖNTEMLERİNİN TOHUM KALİTESİ ÜZERİNE ETKİSİ
Yazar: Alan, Özlem; Eser, Benian
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Biber, Capsicum annuum L., tohum ayırma, kurutma, kalite, tohum verimi

Bu çalışma, acı sivri (Ilıca-256) ve kapya biber (Yalova yağlık-28) tohum üretiminde kuru tohum ayırma, yıkayarak tohum ayırma ile gölgede ve güneşte kurutma işlemleri ile ticari tohum üretiminde kullanılan makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemlerinin tohum kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Elle yıkayarak tohum ayırma ve gölgede kurutma işlemi çimlenme oranlarında artış sağlarken (acı sivri:%93.50; kapya:%97.25), kuru tohum ayırma ve güneşte kurutma çimlenme oranlarında azalmaya (acı sivri:%77, kapya:%84) neden olmuştur. Tohum kalitesi açısından en iyi tohum ayırma kurutma yöntemi olarak belirlenen yıkayarak tohum ayırma ve gölgede kurutma yönteminin ticari tohum üretiminde kullanılan makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemiyle kalite ve verim açısından mukayesesi yapılmıştır. Bu iki yöntem arasında, her iki çeşitte, tohum verimi açısından istatistiki açıdan önemli bir fark bulunmamasına karşın makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemi tohum canlılığı ve tohum gücünde önemli düşüşlere neden olmuştur

Bu çalışma, acı sivri (Ilıca-256) ve kapya biber (Yalova yağlık-28) tohum üretiminde kuru tohum ayırma, yıkayarak tohum ayırma ile gölgede ve güneşte kurutma işlemleri ile ticari tohum üretiminde kullanılan makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemlerinin tohum kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Elle yıkayarak tohum ayırma ve gölgede kurutma işlemi çimlenme oranlarında artış sağlarken (acı sivri:%93.50; kapya:%97.25), kuru tohum ayırma ve güneşte kurutma çimlenme oranlarında azalmaya (acı sivri:%77, kapya:%84) neden olmuştur. Tohum kalitesi açısından en iyi tohum ayırma kurutma yöntemi olarak belirlenen yıkayarak tohum ayırma ve gölgede kurutma yönteminin ticari tohum üretiminde kullanılan makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemiyle kalite ve verim açısından mukayesesi yapılmıştır. Bu iki yöntem arasında, her iki çeşitte, tohum verimi açısından istatistiki açıdan önemli bir fark bulunmamasına karşın makineli tohum ayırma ve güneşte kurutma yöntemi tohum canlılığı ve tohum gücünde önemli düşüşlere neden olmuştur
AYÇİÇEĞİNDE (Helianthus annuus L.) TANE VERİMİNİN OLUŞUMUNDA ROL OYNAYAN ÖNEMLİ VERİM ÖĞELERİNİN KATKI ORANLARININ BELİRLENMESİ
AYÇİÇEĞİNDE (Helianthus annuus L.) TANE VERİMİNİN OLUŞUMUNDA ROL OYNAYAN ÖNEMLİ VERİM ÖĞELERİNİN KATKI ORANLARININ BELİRLENMESİ
Yazar: Kaya, Yalçın; Evci, Göksel; Durak, Sezgin; Pekcan, Veli; Gücer, Tahir; Yılmaz, M. İbrahim
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Ayçiçeği, Helianthus annuus L., hibrit, tane verimi, verim öğeleri, regresyon analizi

Araştırma, Edirne koşullarında ayçiçeğinde önemli 8 verim öğesi ve yüksek ve düşük tane verimi arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla, 1999-2004 yılları arasında yapılmıştır. Çalışmada, kurak şartlarda kurulan 102 verim denemesinde kontrol olarak yer alan ve Türkiye de en fazla ekilen Sanbro ayçiçeği çeşidi kullanılmıştır. Yapılan korelasyon ve regresyon analizleri sonucunda, ayçiçeğinde verimin oluşmasında, incelenen verim öğelerinin düşük verimlerde yüksek verimlere nazaran daha belirleyici rol oynadığı, verime en fazla etkili verim öğesinin ise, tane doldurma periyodu olduğu belirlenmiştir. Kabuk ve yağ oranı, tane doldurmada ve bitki boyunda düşük ve yüksek verimde benzer trendler elde edilirken, diğer öğelerde birbirinin tersine eğilimler gözlemlenmiştir. Sonuç olarak; yüksek verim için ayçiçeği hibritlerinin, 140-160 cm arasında bitki boyuna, % 25 ten az kabuğa ve uzun tane doldurma dönemine sahip olması gerekir

Araştırma, Edirne koşullarında ayçiçeğinde önemli 8 verim öğesi ve yüksek ve düşük tane verimi arasındaki ilişkileri ortaya koymak amacıyla, 1999-2004 yılları arasında yapılmıştır. Çalışmada, kurak şartlarda kurulan 102 verim denemesinde kontrol olarak yer alan ve Türkiye de en fazla ekilen Sanbro ayçiçeği çeşidi kullanılmıştır. Yapılan korelasyon ve regresyon analizleri sonucunda, ayçiçeğinde verimin oluşmasında, incelenen verim öğelerinin düşük verimlerde yüksek verimlere nazaran daha belirleyici rol oynadığı, verime en fazla etkili verim öğesinin ise, tane doldurma periyodu olduğu belirlenmiştir. Kabuk ve yağ oranı, tane doldurmada ve bitki boyunda düşük ve yüksek verimde benzer trendler elde edilirken, diğer öğelerde birbirinin tersine eğilimler gözlemlenmiştir. Sonuç olarak; yüksek verim için ayçiçeği hibritlerinin, 140-160 cm arasında bitki boyuna, % 25 ten az kabuğa ve uzun tane doldurma dönemine sahip olması gerekir
ZERDALİ DİKENİ (Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L.) BİTKİSİNİN ÇİÇEKLERİNDEN ELDE EDİLEN RENKLER VE BU RENKLERİN YÜN HALI İPLİKLERİ ÜZERİNDEKİ IŞIK VE YIKAMA HASLIKLARI
ZERDALİ DİKENİ (Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L.) BİTKİSİNİN ÇİÇEKLERİNDEN ELDE EDİLEN RENKLER VE BU RENKLERİN YÜN HALI İPLİKLERİ ÜZERİNDEKİ IŞIK VE YIKAMA HASLIKLARI
Yazar: Aksoy, Aslı; Gönüz, Ahmet
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Zerdali dikeni, Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L., ışık haslığı, yıkama haslığı

Bu çalışmada, Çanakkale ve çevresinde doğal yayılışı bulunan zerdali dikeni Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L. alt türünün, yün halı iplikleri üzerinde oluşturduğu renkler ile ışık ve yıkama haslıkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yerli ve yabancı literatürde boya bitkisi olarak kullanımına rastlanmayan bitki, doğal boyamacılıkta ilk kez denenmiştir. Türkiye’de Peygamber çiçeği (Centaurea sp.) cinsinin 109’u (% 61,6) endemik olmak üzere toplam 177 türü vardır. Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L. taksonu, Türkiye’de bir çok değişik coğrafik alanda yayılış gösterebilen kozmopolit bir taksondur. Araştırmada materyal olarak zerdali dikeni çiçekleri, Çanakkale-Ayvacık yöresi koyunlarından alınan elde eğirilmiş ilmelik yün halı iplikleri ve iki farklı mordan kullanılmıştır. Yapılan boya denemelerinde elde edilen renklerin ışık haslıkları genellikle düşük (2-3, 3), yıkama haslıkları ise iyidir (4,4-5).

Bu çalışmada, Çanakkale ve çevresinde doğal yayılışı bulunan zerdali dikeni Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L. alt türünün, yün halı iplikleri üzerinde oluşturduğu renkler ile ışık ve yıkama haslıkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Yerli ve yabancı literatürde boya bitkisi olarak kullanımına rastlanmayan bitki, doğal boyamacılıkta ilk kez denenmiştir. Türkiye’de Peygamber çiçeği (Centaurea sp.) cinsinin 109’u (% 61,6) endemik olmak üzere toplam 177 türü vardır. Centaurea solstitialis ssp. solstitialis L. taksonu, Türkiye’de bir çok değişik coğrafik alanda yayılış gösterebilen kozmopolit bir taksondur. Araştırmada materyal olarak zerdali dikeni çiçekleri, Çanakkale-Ayvacık yöresi koyunlarından alınan elde eğirilmiş ilmelik yün halı iplikleri ve iki farklı mordan kullanılmıştır. Yapılan boya denemelerinde elde edilen renklerin ışık haslıkları genellikle düşük (2-3, 3), yıkama haslıkları ise iyidir (4,4-5).
PEYZAJ DÜZENLEME ÇALIŞMALARINDA ÇİT BİTKİSİ OLARAK KULLANILAN EKONOMİK ÖNEME SAHİP Euonymus japonica Thunb. cv. aureapictus ve Ligustrum vulgare L.’nin FARKLI ÜRETİM ZAMANLARININ ÇELİKLERİN KÖKLENME ORANLARINA ETKİLERİNİN SAPTANMASI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
PEYZAJ DÜZENLEME ÇALIŞMALARINDA ÇİT BİTKİSİ OLARAK KULLANILAN EKONOMİK ÖNEME SAHİP Euonymus japonica Thunb. cv. aureapictus ve Ligustrum vulgare L.’nin FARKLI ÜRETİM ZAMANLARININ ÇELİKLERİN KÖKLENME ORANLARINA ETKİLERİNİN SAPTANMASI ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Yazar: Gülgün, Bahriye; Yıldırım, Tanay; Güneş, Aslı; Türkyılmaz, Bahar; Güney, Aydın
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Çit bitkileri, Euonymus japonica Thunb. cv. aureapictus, Ligustrum vulgare L., farklı üretim zamanları, köklenme yüzdeleri

Araştırmada Ege ve Akdeniz bölgelerinde çit bitkisi olarak kullanılan ve önem taşıyan E. japonica Thunb. cv. aureapictus ve L. vulgare L.’nin köksüz çeliklerinin yüzdeleri araştırılarak en uygun köklenme zamanları belirlenmiş ve köklenmeyi teşvik edici kimyasal madde olarak %1 ve 2 lik Rhizopon AA kullanılmıştır. Euonymus japonica Thunb. cv. aureapictus’un ortalama köklenme yüzdelerinin 1. yıl %43.3-%100 oranında 2. yıl %46.6-%100 oranında değişmiştir. Fakat en uygun köklenme zamanlarının genellikle tüm yaprağını dökmeyen bitkilerde olduğu gibi yaz aylarına tesadüf etmesi bugüne kadar yapılan denemelerin paralelinde elde edilen bir sonuçtur. Ligustrum vulgare L.’nin 1. yılki köklenme yüzdeleri %56.3-%100 arasında, 2. yıl %53.3-%100 arasında değişme göstermiştir. Yine burada da bir önceki çit bitkisi gibi yüksek köklenme yüzdeleri, daha ziyade doğal ışık intensitesinin yüksek olduğu aylara tesadüf etmiştir

Araştırmada Ege ve Akdeniz bölgelerinde çit bitkisi olarak kullanılan ve önem taşıyan E. japonica Thunb. cv. aureapictus ve L. vulgare L.’nin köksüz çeliklerinin yüzdeleri araştırılarak en uygun köklenme zamanları belirlenmiş ve köklenmeyi teşvik edici kimyasal madde olarak %1 ve 2 lik Rhizopon AA kullanılmıştır. Euonymus japonica Thunb. cv. aureapictus’un ortalama köklenme yüzdelerinin 1. yıl %43.3-%100 oranında 2. yıl %46.6-%100 oranında değişmiştir. Fakat en uygun köklenme zamanlarının genellikle tüm yaprağını dökmeyen bitkilerde olduğu gibi yaz aylarına tesadüf etmesi bugüne kadar yapılan denemelerin paralelinde elde edilen bir sonuçtur. Ligustrum vulgare L.’nin 1. yılki köklenme yüzdeleri %56.3-%100 arasında, 2. yıl %53.3-%100 arasında değişme göstermiştir. Yine burada da bir önceki çit bitkisi gibi yüksek köklenme yüzdeleri, daha ziyade doğal ışık intensitesinin yüksek olduğu aylara tesadüf etmiştir
YAZLIK ARPA (Hordeum vulgare L.) ÇEŞİTLERİNİN EGE BÖLGESİNDE PERFORMANSLARININ BELİRLENMESİ
YAZLIK ARPA (Hordeum vulgare L.) ÇEŞİTLERİNİN EGE BÖLGESİNDE PERFORMANSLARININ BELİRLENMESİ
Yazar: Sarı, Nurgül; İmamoğlu, Aydın
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Arpa, Hordeum vulgare L., çeşit, stabilite

Sahil kuşağında geliştirilen yazlık arpa çeşitlerinin bölge bazında performanslarını değerlendirmek, geliştirilen çeşitlerin hangi bölge veya illerde ekilebileceğini belirlemek ve çeşit tavsiye listelerini oluşturmak amacı ile 2000-2004 yılları arasında Ege Bölgesinde performans denemeleri yürütülmüştür. Denemelerde Akhisar98, Bilgi91, Bornova92, Kaya, Sur93, Süleymanbey98, Şahin91, Şerifehanım98 ve Vamıkhoca98 çeşitleri yer almıştır. Varyans ve stabilite analizleri yapılarak bu çeşitlerin bölgedeki performansları belirlenmiştir. Bu çalışmaya göre Ege Bölgesinde; Bilgi91, Kaya, Şerifehanım98, Süleymanbey98 ve Vamıkhoca98 çeşitleri yüksek verimli, stabil ve genel adaptasyon kabiliyeti yüksek çeşitler olarak tavsiye edilebilir bulunmuştur

Sahil kuşağında geliştirilen yazlık arpa çeşitlerinin bölge bazında performanslarını değerlendirmek, geliştirilen çeşitlerin hangi bölge veya illerde ekilebileceğini belirlemek ve çeşit tavsiye listelerini oluşturmak amacı ile 2000-2004 yılları arasında Ege Bölgesinde performans denemeleri yürütülmüştür. Denemelerde Akhisar98, Bilgi91, Bornova92, Kaya, Sur93, Süleymanbey98, Şahin91, Şerifehanım98 ve Vamıkhoca98 çeşitleri yer almıştır. Varyans ve stabilite analizleri yapılarak bu çeşitlerin bölgedeki performansları belirlenmiştir. Bu çalışmaya göre Ege Bölgesinde; Bilgi91, Kaya, Şerifehanım98, Süleymanbey98 ve Vamıkhoca98 çeşitleri yüksek verimli, stabil ve genel adaptasyon kabiliyeti yüksek çeşitler olarak tavsiye edilebilir bulunmuştur
KILÇIKSIZ BROM (Bromus inermis L.)'DA KURU OT VERİMİ İLE BAZI VERİM KOMPONENTLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN KORELASYON VE PATH ANALİZİ
KILÇIKSIZ BROM (Bromus inermis L.)'DA KURU OT VERİMİ İLE BAZI VERİM KOMPONENTLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN KORELASYON VE PATH ANALİZİ
Yazar: Okkaoğlu, Hülya; Demiroğlu, Gülcan; Avcıoğlu, Rıza
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kılçıksız brom, Bromus inermis L., kuru ot verimi, korelasyon, path analizi

Bu çalışmada, Kılçıksız brom (Bromus inermis L.) da kuru ot verimi ile bazı verim komponentleri arasındaki ilişkiler korelasyon ve path analizi ile incelenmiştir. 2003 ve 2004 yıllarında üniform seçilmiş 10 bitkide ana sap uzunluğu, ana sap kalınlığı, bayrak yaprağı aya boyu ve eni, generatif kardeş sayısı ve kuru ot verimi özellikleri incelenmiş, özellikler arasındaki ilişkiler ile path katsayılarının içerdiği doğrudan ve dolaylı etkiler belirlenmiştir. Analiz sonuçları, bu buğdaygil yembitkisinde Ana Sap Uzunluğu, Bayrak Yaprak Aya Eni ve Generatif Kardeş Sayısı özelliklerinin, yüksek kuru ot verimi amaçlandığında, güvenilir seleksiyon ölçütü olabileceklerini göstermiştir

Bu çalışmada, Kılçıksız brom (Bromus inermis L.) da kuru ot verimi ile bazı verim komponentleri arasındaki ilişkiler korelasyon ve path analizi ile incelenmiştir. 2003 ve 2004 yıllarında üniform seçilmiş 10 bitkide ana sap uzunluğu, ana sap kalınlığı, bayrak yaprağı aya boyu ve eni, generatif kardeş sayısı ve kuru ot verimi özellikleri incelenmiş, özellikler arasındaki ilişkiler ile path katsayılarının içerdiği doğrudan ve dolaylı etkiler belirlenmiştir. Analiz sonuçları, bu buğdaygil yembitkisinde Ana Sap Uzunluğu, Bayrak Yaprak Aya Eni ve Generatif Kardeş Sayısı özelliklerinin, yüksek kuru ot verimi amaçlandığında, güvenilir seleksiyon ölçütü olabileceklerini göstermiştir
TÜRKİYE'DE PAMUKTAKİ Verticillium dahliae Kleb. İZOLATLARI İÇERİSİNDEKİ PATOTİP GRUPLARI
TÜRKİYE'DE PAMUKTAKİ Verticillium dahliae Kleb. İZOLATLARI İÇERİSİNDEKİ PATOTİP GRUPLARI
Yazar: Göre, Mehmet Erhan; Esen, Hale; Bars, Aysel; Gözcü, Doğan; Altın, Nedim; Erdoğan, Oktay
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Pamuk, Verticillium dahliae Kleb., patotipler

Türkiye’de Verticillium dahliae’da patotip çeşitliliğinin konu alındığı çalışmada, 2004 yılında 17 ilde pamuktan elde edilen 302 izolattan oluşan bir koleksiyon incelenmiştir. İki patotip bulunmuş ve bunlar uluslararası referans strainlerle döken ve dökmeyen olarak tanılanmıştır. Döken izolatların %93’ü Türkiye’nin Ege bölgesinden, dökmeyen izolatların %77’si ise Çukurova ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinden elde edilmiştir. Patotiplerin virulensliklerindeki farklılıklar patojenisite testleriyle ortaya konmuştur. Dökmeyen patotipe ait izolatların büyük bölümü pamukta daha önce dökmeyen patotip için belirtilen belirtilerle benzer olan ve zayıfla orta arasında değişen belirtilere neden olmuştur. Bunun aksine döken izolatların tümü yapraklarda şiddetli belirtilere, gelişmenin engellenmesine ve genellikle ölümlere yol açmıştır. Bu çalışmanın sonuçları ayrıca her iki patotipe ait Ege bölgesi izolatlarının diğer bölge izolatlarına göre daha virulent olduğunu ortaya koymuştur. Bu niteliği ile çalışma Türkiye’de aynı patotip grubu içerisinde virulenslikte bölgesel farklılıkların bulunduğunu ortaya koyan ilk kayıt olma özelliği taşımaktadır

Türkiye’de Verticillium dahliae’da patotip çeşitliliğinin konu alındığı çalışmada, 2004 yılında 17 ilde pamuktan elde edilen 302 izolattan oluşan bir koleksiyon incelenmiştir. İki patotip bulunmuş ve bunlar uluslararası referans strainlerle döken ve dökmeyen olarak tanılanmıştır. Döken izolatların %93’ü Türkiye’nin Ege bölgesinden, dökmeyen izolatların %77’si ise Çukurova ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinden elde edilmiştir. Patotiplerin virulensliklerindeki farklılıklar patojenisite testleriyle ortaya konmuştur. Dökmeyen patotipe ait izolatların büyük bölümü pamukta daha önce dökmeyen patotip için belirtilen belirtilerle benzer olan ve zayıfla orta arasında değişen belirtilere neden olmuştur. Bunun aksine döken izolatların tümü yapraklarda şiddetli belirtilere, gelişmenin engellenmesine ve genellikle ölümlere yol açmıştır. Bu çalışmanın sonuçları ayrıca her iki patotipe ait Ege bölgesi izolatlarının diğer bölge izolatlarına göre daha virulent olduğunu ortaya koymuştur. Bu niteliği ile çalışma Türkiye’de aynı patotip grubu içerisinde virulenslikte bölgesel farklılıkların bulunduğunu ortaya koyan ilk kayıt olma özelliği taşımaktadır
AZOTLU GÜBRELEMENİN SÜMBÜLTEBER (Polianthes tuberosa L.) ÇİÇEK VERİMİ, BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİ VE YAPRAK BESİN ELEMENT İÇERİĞİNE ETKİSİ
AZOTLU GÜBRELEMENİN SÜMBÜLTEBER (Polianthes tuberosa L.) ÇİÇEK VERİMİ, BAZI KALİTE ÖZELLİKLERİ VE YAPRAK BESİN ELEMENT İÇERİĞİNE ETKİSİ
Yazar: Alan, Özlem; Günen, Yasemin; Ceylan, Şafak; Günen, Evren
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Sümbülteber, Polianthes tuberosa, azotlu gübreleme

Bu çalışma, Ege Üniversitesi Ödemiş Meslek Yüksekokulu deneme tarlalarında, 2003 ve 2004 yıllarında, tarla ve örtü altında olmak üzere, iki farklı ortamda yürütülmüştür. Denemenin amacı, alternatif bir ürün olarak düşünülebilecek olan sümbülteberin çiçek verimi, bazı kalite özellikleri ve besin element içeriğine N uygulamalarının etkisini belirlemektir. Araştırmada, incelenen özellikler arasındaki etkileşimler de incelenmiştir. Tarla denemeleri ve örtü altı denemeleri üç tekerrürlü olarak, beş farklı azot dozu (0-10-20-30-40 kg/da) uygulanarak kurulmuştur. Örtü altında yapılan yetiştiriciliğin açıkta yetiştiriciliğe göre başak boyu, başak sayısı, başak başına çiçek sayısı ve çiçeklenme periyodu üzerine olumlu etkileri belirlenmiştir. Azotun önemli etkisinin bulunduğu çalışmada, en uygun çiçek özellikleri 20 kg/da N dozunda elde edilmiştir. Ayrıca başak başına çiçek sayısı ile çiçeklenme periyodu arasında pozitif ilişki, yaprakların P ve Cu içeriği arasında negatif ilişki saptanmıştır

Bu çalışma, Ege Üniversitesi Ödemiş Meslek Yüksekokulu deneme tarlalarında, 2003 ve 2004 yıllarında, tarla ve örtü altında olmak üzere, iki farklı ortamda yürütülmüştür. Denemenin amacı, alternatif bir ürün olarak düşünülebilecek olan sümbülteberin çiçek verimi, bazı kalite özellikleri ve besin element içeriğine N uygulamalarının etkisini belirlemektir. Araştırmada, incelenen özellikler arasındaki etkileşimler de incelenmiştir. Tarla denemeleri ve örtü altı denemeleri üç tekerrürlü olarak, beş farklı azot dozu (0-10-20-30-40 kg/da) uygulanarak kurulmuştur. Örtü altında yapılan yetiştiriciliğin açıkta yetiştiriciliğe göre başak boyu, başak sayısı, başak başına çiçek sayısı ve çiçeklenme periyodu üzerine olumlu etkileri belirlenmiştir. Azotun önemli etkisinin bulunduğu çalışmada, en uygun çiçek özellikleri 20 kg/da N dozunda elde edilmiştir. Ayrıca başak başına çiçek sayısı ile çiçeklenme periyodu arasında pozitif ilişki, yaprakların P ve Cu içeriği arasında negatif ilişki saptanmıştır
ŞEFTALİ AĞAÇLARINDA (CV. ‘SPRİNGTİME’, CV. ‘EARLY RED’) GÖRÜLEN BAZI FİZYOLOJİK BOZUKLUKLARA VE MEYVE KALİTESİNE SULAMA, GİBBERELLİN VE AZOT UYGULAMALARININ ETKİLERİ
EFFECTS OF IRRIGATION, GIBBERELLIC ACID AND NITROGEN ON SOME PHYSIOLOGICAL DISORDERS AND FRUIT QUALITY IN ‘SPRINGTIME’ AND ‘EARLY RED’ PEACH
Yazar: Engin, Hakan; Şen, Fatih; Mengü, Gülay Pamuk
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Peach,irrigation,GA3,nitrogen,physiological disorders,quality ; Şeftali, sulama, GA3, azot, fizyolojik bozukluklar, kalite

Bu çalışma, 2002-2004 yıllarında Bornova/İzmir koşullarında yetiştirilen ‘Springtime’ ve ‘Early red’ şeftali çeşitlerinin meyvelerinde görülen bazı fizyolojik bozukluklara (çift meyve, çekirdekyarılması, çekirdek parçalanması) ve meyve kalitesine sulama, gibberellin ve azot uygulamalarının etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Sulama konuları her 10 günde bir 60 cm’lik toprak profilinde tüketilen suyun % 100 (I100) ve % 20 (I20) sinin uygulanması şeklinde oluşturulmuştur. Su kısıtı uygulanmayan ağaçlara, hasat sonrası yaz aylarında iki kez gibberellik asit (100 ppm GA3) yalnız veya azot (920 ppm N) ile birlikte yapraktan uygulanmıştır. Su stresi uygulanan (I20) her iki şeftali çeşidinde de çift meyve oranı belirgin şekilde artarken, diğer uygulamalarda bu fizyolojik bozukluk azalmıştır. Meyve gelişme döneminde (I100) sulama konusunun, meyve ağırlığını kısmen arttırmakla birlikte, yarılmış ve parçalanmış çekirdeğe sahip meyve oranı da artırdığı tespit edilmiştir. Yapılan uygulamaların meyve kabuk rengine, sertliğine ve meyve suyu kalite özelliklerine belirgin bir etkisi olmamıştır.

This study was carried out on ‘Springtime’ and ‘Early red’ peach varieties between 2002 and 2004 in Bornova – İzmir. Effects of irrigation, gibberelic acid and nitrogen on some physiological disorders (double fruit, split pit, shattered pit) and fruit quality were studied. Irrigation treatments were tested as 100 % (I100) and 20 % (I20) replenishment of water depleted at 60 cm soil profile from the 100 % replenishment treatment at ten days intervals. Gibberellic acid (GA3) and nitrogen (N) were applied to trees during summer period at the doses of 100 ppm and 920 ppm respectively. The rate of double fruit was increased by water stress in each peach cultivar however, GA3 and N application decreased the percentage of this disorder. Irrigation (100%) during final swell phase of fruit development increased fruit weight, but accelerated the occurrence of split and shattered pit. In all treatments, there were no differences in firmness, total soluble solids content (TSS), titratable acidity (TA) and fruit color.