hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ALABAYIR TEPE GERSDORFİT VE ANABERJİT MİNERALLERİ HAKKINDA
GERSDORFFITE AND ANNABERGITE MINERALIZATION IN ALABAYIR TEPE
Yazar: Aral, Halil
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 77 No. 77, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ALABAYIR TEPE GERSDORFİT,ANABERJİT MİNERALLER,Göynük-Çukurören bölgesi ; GERSDORFFITE,ANNABERGITE,MINERALIZATION IN ALABAYIR

1968-1970 yılları arasında «Göynük-Çukurören bölgesinin jeoloji ve antimonyatakları» (Ref. 1) çalışılırken, silisifiye mermerler içinde o anda tayin edilemeyenbir sülfit ve yeşil renkli pulcuklar halinde bazı kristaller görülmüştür.Orta Doğu Teknik Üniversitesi ve M.T.A. Enstitüsü laboratuvarlannda yapılançalışmalar neticesinde bunların gersdorfit ve anaberjit oldukları tespit edilmiştir.Dünyada nadir bulunmaları bakımından Alabayır tepe gersdorfit ve anaberjitlerininönemi büyüktür. Profesör J. Bernard'a göre (O.D.T.Ü,), bu muntazamlıkta anaberjitkristali çok enderdir. M.T.A. Enstitüsü Tabiat Tarihi Müzesinde teşhir edilmesiiçin numuneden ilgililere verilmiştir.

During studies for a Master's thesis on, «Geology and Antimony Depositsof Göynük-Çukurören Region» (1) in 1968-1970, a sulphide and a green flakycrystal which could not be determined in the field were found in silicified marbles.Investigations carried out in the laboratories of Middle East Technical University(M.E.T.U.) and Mineral Research and Exploration Institute (M.T.A.) ledto the conclusion that these were gersdorffite and annabergite, respectively. Sincethese are relatively rare minerals, Alabayır Tepe mineralization seems to have aparticular importance from the mineralogical point of view. According to Prof. J.Bernard, Mineralogist, M.E.T.U, such a perfect crystal of annabergite is mostunusual. An annabergite-gersdorffite sample is presented to Natural History Museumof M.T.A. Institute.
TÜRKİYE MANGANEZ MADENCİLİĞİ EKONOMİSİ VE GELECEĞİ
DER MANGANERZBERGBAU IN DER TÜRKEI UND SEINE ZUKUNFT
Yazar: Uzkut, İsmet
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 77 No. 77, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; TÜRKİYE,MANGANEZ MADENCİLİĞİ,EKONOMİSİ VE GELECEĞİ ; DER MANGANERZBERGBAU,IN DER TÜRKEI,UND SEINE ZUKUNFT

Şimdiye kadar Türkiye'de bilinen manganez zuhurlarının sayısı 1966 yılında 378 i bulmaktaydı. Sistematik olarak araştırılmamış olan bu zuhurların coğrafî dağılımı Şekil l de gösterilmiştir. Halen mevcut bilgiler, birkaç kısa araştırma ile prospeksiyon yapan kişilerin ziyaret intibalarını kısa ve tablolar şeklinde veren «prospeksiyon raporları» ndan ibaret kalmıştır. Bu raporlardaki bilgilerin yetersizliğine rağmen, ayrıntılı bir inceleme, yurdumuzda halen bilinen bütün manganez yatak tiplerinin mevcut olduğunu ortaya çıkarmıştır. Gene bu araştırmadan, Anadolu'da en yaygın yatak tipinin, çoğunlukla bol silisli cevherler veren «şist-hornştayn formasyonu» tipinde olduğu anlaşılmıştır (A. Berger, 1968; H. Borchert, 1970).

Die Zahl der bisher bekannten Manganerzvorkommen in der Türkei belauftsich nach dem Stand von 1966 auf 378 Vorkommen, deren geographische Verteilungin Abb. 1 wiedergegeben wird. Die türkischen Manganerzvorkommen sindbisher nie systematisch untersucht worden. Die vorhandenen Angaben sind aufcinige Einzeluntersuchungen und zum überwiegenden Teil auf die im Archiv desM.T.A. - Instituts befindlichen und in den Jahren 1936-1953 entstandenen sog.«Prospektionsberichte» beschrankt, die meist nur Eindrücke der Prospektierenden imRahmen eines kurzen Besuches oft in tabellarischer Form zusammenfassen.
ANDIZLIK-ZIMPARALIK SAHASI (FETHİYE, GÜNEYBATI ANADOLU) ULTRAMAFİK KAYAÇLARININ PETROLOJİSİ YE BÖLGENİN GENEL JEOLOJİK KONUMU
PETROLOGY OF THE ULTRAMAFIC ROCKS AND BRIEF GEOLOGY OF THE ANDIZLIK - ZIMPARALIK AREA, FETHİYE, SOUTHWEST TURKEY
Yazar: Tandoğan, Engin
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ANDIZLIK,ZIMPARALIK,SAHASI ; PETROLOGY,ULTRAMAFIC,ROCKS

Andızlık-Zımparalık ultramafik kayaçları1 başlıca harzburgitten meydana gelmiş olup, yer yer dünit karakteri taşırlar. Piroksenit ve tremolit damarlan son safhada teşekkül etmiş oluşumlardır. Ultramafikler her dereceden serpantinleşme gösterirler. Serpantinleşme özellikle peridotitin tortul kayaçlarla olan sınırı boyunca ve kendi içindeki kırılma zonları boyunca ileri safhadadır. Harzburgitler başlıca olivin ve ortopiroksenlerden meydana gelmiş olup, çeşitli analizler olivin bileşiminin Fo88-Fo91 ve ortopiroksenlerin de En89-En99 arasında değiştiğini göstermiştir. Aynı şekilde ortopiroksenit damarlarındaki ortopiroksenlerin bileşiminin En85-91, klinopirokscnit damarındaki klinopiroksenlcrin bileşimi ise Ca41: Mg4 3: Fe,4 olarak hesaplanmıştır. Belli başlı serpantin minerali lizardit olmakla beraber krizotil de mevcuttur.

The ultramafic rocks1 of the Andızlık - Zımparalık area are mainly harzburgites with subordinate dunites. Pyroxenite and tremolite veins are late-stage features. The ultramafics show wide variation in degree of serpentinization which is invariably intense near the margins of the body, along fault zones and along internal tectonic contacts. Harzburgites mainly consist of olivine and orthopyroxene. Various techniques reveal the composition of olivines to vary from Fo88 to Fo91 and composition of orthopyroxenes from En89 to En99. On the other hand, orthopyroxenes of the orthopyroxenite veins vary in composition from En85 to En91. Composition of the clinopyroxene from the clinopyroxenite vein is estimated to be Ca43 : Mg43 : Fe14. Dominant serpentine mineral is lizardite with lesser amount of chrysotile.
ORTA TOROSLAR'DA, GEYİK DAĞI YÖRESİNDE KAYA BUZULLARI
ROCK GLACIERS IN GEYİK DAĞl AREA, CENTRAL TAURUS
Yazar: Arpat, Esen; Özgül, Necdet
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ROCK GLACIERS,GEYİK DAĞl,CENTRAL TAURUS ; ORTA TOROSLAR,GEYİK DAĞI,KAYA BUZULLARI

Orta Toroslar'da, Geyik dağı yöresinde çeşitli buzul oluşukları vardır. Şekillerini az çok korumuş buzul vadilerine, morenlere, kaya buzullarına ve günümüzde buz bulundurmayan çok sayıda buzyalağına 2050 metre yükseltinin üzerinde geniş bir alanda rastlanmaktadır. Bunlardan özellikle kaya buzulları çok gelişmiştir. Bölgede kaya buzullarının gelişiminde, yüksek yerleri oluşturan kireçtaşlarının kaya buzulu oluşumu için çok uygun bir malzeme kaynağı oluşunun önemli payı vardır. İki kaya buzulu devresi seçilebilmiştir. Bölgedeki kaya buzullarının hareketlerini durdurmuş oldukları çeşitli verilerden anlaşılmaktadır.

Various glacial features are widespread in Geyik Dağı area, Central Taurus. Moderately wellpreserved glacial troughs, moraines, rock glaciers and many empty cirques occur over a large area above 2050 meters altitude. Among them rock glaciers are particularly well developed. The mountains in the area consist of limestone. Limestone being a very suitable source rock for rock glaciers is mainly responsible for their widespread occurrence. Two different periods of rock glacier development have been identified. Several data show that rock glaciers in the region are no longer moving.
DOĞU ANADOLU FAYI İLE İLGİLİ BAZI GÖZLEMLER VE DÜŞÜNCELER
THE EAST ANATOLIAN FAULT SYSTEM; THOUGHTS ON ITS DEVELOPMENT
Yazar: Arpat, Esen; Şaroğlu, Fuat
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ANATOLIAN FAULT SYSTEM,strike-slip faults,Hazar Lake ; DOĞU ANADOLU,Karlıova ilçesi,Hazar gölü

Doğu Anadolu'da Karlıova ilçesi ile Hazar gölü arasında sol yanal atım özellikleri gösteren bir fay zonubulunmaktadır. Bu fay zonunun Güneydoğu Türkiye'deki düşük açılı ters fayı da meydana getirmiş olan sıkıştırma kuvvetlerininetkisiyle geliştiği anlaşılmaktadır. Fay Hazar gölü ile Genç arasında büyük bir zayıflık zonunu izlemektedir.Fayın Bingöl il merkezi ile Karlıova ilçesi arasındaki bölümü ise, muhtemelen bir levhanın tali kırılması ile gelişmiştir.Genç-Bingöl arasındaki bölge bu iki bölüm arasında kalmaktadır. Bu bölgede 1971 yılında meydana gelen depremdegelişmiş olan çatlakların doğrultuları ve atım özellikleri bölgenin kuzey-güney yönlü sıkıştırma kuvvetlerinin ektisi altmdaolduğu görüşünü destekler durumdadır.

A fault zone consisting of left-lateral strike-slip faults extends between Karlıova and HazarLake, in Eastern Turkey. This major fracture zone must have been caused by the same compressional forces that formedthe low-angle thrust faults belt in Southeastern Turkey. Between Hazar Lake and Genç the fault zone follows a primaryzone of weakness. The segment of the fault zone between Karlıova and Bingöl was probably formed by subordinate fracturingof a tectonic plate. Bingöl-Genç segment takes place between these two main segments. Strike and slip characteristicsof the fractures associated with 1971 earthquake agree with the view that the region is under north-south actingcompressional forces.
TÜRKİYE MADEN PROVENSLERİNİN OLUŞUMU
DIE ENTSTEHUNG DER KLEINASIATISCHEN ERZPROMNZEN
Yazar: Seyhan, İsmail
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; DIE ENTSTEHUNG,DER KLEINASIATISCHEN,ERZPROMNZEN ; TÜRKİYE,MADEN PROVENSLERİ,jüvenil-bazaltik

Bu yazıda maden yataklarının muayyen bölgelerde ve muayyen jeolojik devirlerde ortaya çıkmasınınsebepleri üzerinde durulmuştur. Türkiye maden provenslerinin oluşumu magmatik ve volkanik kayaçların belli bölgelerdetoplanması, jüvenil-bazaltik magmanın iyi kapanan tavan kayaçları nedeniyle yer yüzüne çıkamaması, palinjen-sial magmasınınintrüzyon kabiliyeti kazanması gibi olaylarla ilgili görülmüş, maden arama ve değerlendirme projelerinin hazırlanmasındave uygulanmasında bu ilişkinin bilinmesi gerektiği savunulmuştur

Im folgenden Aufsatz wurdcn die Gründe der Entstehung dcr Erzlagerstaettcnin bestimmten geologischen Zeiten und in bestimmten Regionen erortert. Die Entstehung der türkischen Erzprovinzenwurde auf das Auftreten der vulkanischen und magmatischen Gesteine in bestimmten, «ausgesuchten» Gebieten zurückgefiihrt.Die Verhinderung der Eruptionen der basaltischen Magmen durch die gut abdichtenden Dachgesteine sowicdas Intrusis werden der palingen-granitischen Magmen wurden als die weiteren Gründe der Provinzbildung betrachtet
DİVRİĞİ BÖLGESİNİN (DOĞU TÜRKİYE) BAZI RUDİSTLERİ
QUELQUES RUDISTES PROVENANT DE LA REGION DE DİVRİĞİ (TURQUIE ORIENTALE)
Yazar: Karacabey, Necdet
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; QUELQUES RUDISTES,PROVENANT DE LA REGION,DE DİVRİĞİ ; DİVRİĞİ BÖLGESİ,DOĞU TÜRKİYE,Sabinia rlanjica Pejovic

1970 yılında Enstitümüz jeologlarından Dr. Alpaslan Can, Sivas ilinin Divriği ilçesi civarı kalkerlerinden topladığı fosil koleksiyonunu tetkik edilmek üzere bize getirmişti. Numuneler sayıca fazla olmasına rağmen cins ve tür bakımından fakirdirler. Bunlardan ikisi hariç, hepsi aynı cins ve türe aittirler: Sabinia rlanjica Pejovic. Çok sayıda numune olması sebebiyle gerek üst, gerekse alt kavkıdan enine ve boyuna kesitler yapılabilmiş, özellikle yalancı kanal tabakası ince kesitte incelenebilmiştir. Tetkikimizden şu sonuç ortaya çıkmaktadır:1. Pejovic'in yeni türünün tarifinde eksik olan alt kavkı, dış ve iç vasıfları ile belirtilmiştir.2. S. rlanjica Pejovic'in bir alt türü bulunmuştur.3. Türkiye'de bugüne kadar bilinen tek Sabinia türü olan S. klinghardti Boehm'den başka ikinci bir Sabinia türü bulunduğu tespit edilmiştir. Fosillerin bulunduğu bölgenin kısa jeolojisi, Dr. Alpaslan Çan'ın verdiği nota göre özetlenmiştir. Gerek fosillerin incelenmesi fırsatını bana verdiğinden, gerekse bölgenin jeolojisi hakkında verdiği bilgi için kendisine teşekkür ederim.

En 1970, M. Alpaslan Can, geologue du M.T.A., nous consigna une collection de fossilesaf in d'en effectuer 1'etude. Ces organismes etaient ramasses dans les calcaires situes non loin de Divriği(Sivas). Nonobstant leur nombre assez considerable, les prelevements se sont averes pauvres en genreet en espece. Abstraction faite pour deux echantillons, la totalite des prelevements appartient a unseul genre et a une seule espece: Sabinia rtanjica Pejovic. Etant donne que nous disposions d'unlarge nombre d'echantillons, il a ete possible d'executer des sections transversales et longitudinalessoit dans la valve superieure, soil dans celle inferieure. Surtout la couche du pseudocanal a fait 1'objetd'une etude particuliere en plaque mince.
TOKTAMIŞ ZİNKENİT DAMARLARI İÇİNDE BULUNAN NABİT ALTIN ZUHURU
GEDIEGENES GOLD IN ZINCKENIT-ERZGAENGEN VON TOKTAMIŞ BEI ORDU, NORDOSTANATOLIEN
Yazar: Aslaner, Güner; Ottemann, Joachim
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 78 No. 78, 1971
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GEDIEGENES,GOLD IN ZINCKENIT,ERZGAENGEN VON TOKTAMIŞ ; TOKTAMIŞ ZİNKENİT,NABİT ALTIN ZUHURU,Pb Sb2S4

Araştırmanın materyalini teşkil eden numuneler 1969 senesinde G. Aslaner ve M. Aslaner tarafından Ordu ilinin, Ulubey ilçesine bağlı Toktamış1 köyündeki cevher damarlarından alınmıştır. Maden mikroskopik röntgenografik ve elektron mikrosonda incelemeleri ile bu damarların ana mineralinin Pb-Sb ce zengin kompleks sülfitler grupuna dahil olan zinkenit2 (Pb Sb2S4) mineraline çok benzeyen bir mineral olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca nadir olarak bulunan zinkenit minerali ile birlikte pirit, markazit, çinkoblend, galenit, kalkopirit, antimonit ve altın da tespit edilmiştir. Bilhassa mikrosonda için özel olarak hazırlanan parlatmalarda yüksek refleksiyon şiddetine sahip açık sarı renkli parçalar göze çarpmıştır.

Im Gebiet von Toktamış1 bei Ordu (Nordostanatolien) wurden Erzgaenge beobachtet, deren bleigraue Vererzung nach dem Augenschein mineralogisch nicht bestimmt warden konnte. Die Erzproben wurden von erstgenannter Verfasserin und M. Aslaner im Jahre 1969 aufgesammelt. Nach einleitenden erzmikroskopischen und rontgenographischen Untersuchungen musstedas Haupterzmineral der Gruppe der Bleispiessglanze und zwar den antimonreichen vom Typ des Zinckenits2 zugeordnet werden. Dieses an sich nicht haeufige Erzmineral wird begleitet von Pyrit,Markasit, Zinkblende, Bleiglanz, Kupferkies, Antimonit und überraschenderweise auch von elementarem Gold.
BİNGÖL DEPREM FAYI VE BUNUN KUZEY ANADOLU FAY ZONU İLE İLİŞKİSİ
THE BİNGÖL EARTHQUAKE FAULT AND ITS RELATION TO THE NORTH ANATOLIAN FAULT ZONE
Yazar: Seymen, İhsan; Aydın, Atilla
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 79 No. 79, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; THE BİNGÖL,EARTHQUAKE FAULT,THE NORTH ANATOLIAN ; BİNGÖL DEPREM FAYI,KUZEY ANADOLU FAY ZONU,Göynüksuyu vadisi

Makrosismik gözlemlere göre, 22 mayıs 1971 Bingöl depreminin dış merkezi, Göynüksuyu vadisinin Çapakçur ovasına açıldığı alana düşmektedir ve şiddeti VIII dir. Çeltiksuyu ve Sançiçek köyleri yakın batısından başlayan ve Göynük vadisi boyunca uzanan dar bir şerit üzerinde depremin jeolojik etkileri en iyi bir şekilde gözlenmiştir. Bu yazıda, Bingöl-Karlıova arasında Göynük vadisi boyunca, N 45 °E doğrultusunda uzanan sol yönlü, doğrultu atımlı bir fayın zonal gelişiminden söz edilmekte ve 22 mayıs 1971 Bingöl depremi ile bu fay zonu arasında bir neden-sonuç ilişkisi kurulmaktadır. Jeolojik gözlemlerle, fay zonu boyunca 15 km lik bir yatay atım tespit edilmiş ve bu depremde yatay yer değiştirme miktarı sol yönde 25 cm olarak ölçülebilmiştir. Depremin, Göynüksuyu vadisi boyunca uzanan bu sol yönlü yırtılma fayının güneybaü kesiminde tekrar harekete geçmesiyle oluştuğu saptanmış ve bu suretle, Karlıova-Göynük-Ağâçeli-Bingöl kırık hattının da en az Kuzey Anadolu fay zonu kadar tehlikeli bir aktif zon olabileceği sonucuna varılmıştır. Yazıda ayrıca, Bingöl fayının Kuzey Anadolu fay zonu ile olan ilişkisi de münakaşa edilmektedir.

According to the macroseismic observations, the epicenter of the Bingöl earthquake, which occurred on May 22, 1971, was found in the area where the Göynüksuyu valley reaches the Çapakçur plain and the intensity of the earthquake was VIII. The geological effects of the earthquake, in a narrow zone starting from Çeltiksuyu and Sarıçiçek villages and running along the Göynüksuyu valley, were perfectly examined. In this article, the zonal development of a left-lateral strike-slip fault, trending in the direction of N 45°E, along the Göynüksuyu valley, between Bingöl and Karlıova, is mentioned. It is put forward that the Bingöl earthquake of 22 May, 1971 is related to this fault zone. A horizontal displacement of about 15 km along the fault zone was geologically discovered. The horizontal displacement after this earthquake was also left-lateral, and measured as much as 25 cm with no vertical slip. The earthquake was due to the activity of the southern half of this sinistral wrench fault; thus it is believed that this break, going through Karlıova, Göynük, Ağaçeli and Bingöl, may be an active belt which is as dangerous as the North Anatolian fault zone. In addition, the relationship between the Bingöl fault and the North Anatolian fault zone is also discussed in the article.
DOĞU TOROSLAR'DA TUFANBEYLİ İLÇESİ (ADANA) DOLAYININ ALT PALEOZOİK STRATİGRAFİSİ VE FAUNASI
LOWER PALEOZOIC STRATIGRAPHY AND FAUNAS OF THE EASTERN TAURUS MOUNTAINS IN THE TUFANBEYLİ REGION, SOUTHERN TURKEY
Yazar: Özgül, Necdet; Metin, Sait; Dean, William T.
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 79 No. 79, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; LOWER,PALEOZOIC STRATIGRAPHY,FAUNAS OF THE EASTERN TAURUS ; DOĞU TOROSLAR,TUFANBEYLİ İLÇESİ,PALEOZOİK STRATİGRAFİSİ

Doğu Toroslar'da Tufanbeyli dolayında Alt Paleozoik yaşta oluşuklar yüzeye çıkmaktadır. Bölgeninen yaşlı birimi Emirgazi Formasyonudur. Klorit-serisit-kuvars şist ve metakuvarsitten oluşmuştur; Alt (?)-OrtaKambrien yaşta olduğu düşünülen Değirmentaş Kireçtaşının altındadır ve onunla uyumludur. Değirmentaş Kireçtaşı110 m görünür kalınlıktadır; alttan üste doğru beyazımsı - açık külrengi, kara - koyu külrengi kireçtaşı ve en üstte alacalırenkte yumrulu kireçtaşından oluşmuştur. Seydişehir bölgesindeki Alt (?)-Orta Kambrien yaşta Çaltepe Kireçtaşıylekaya türü ve stratigrafi özellikleri yönünden yakın benzerlik göstermesi nedeniyle aynı yaşta kabul edilmiştir. DeğirmentaşKireçtaşı üzerine Tremadosien ve Arenigien yaşta Armutludere Formasyonu uyumlu olarak gelir. Kuvarsit arakatkılışeyllerden oluşan bu formasyon alt seviyelere doğru klorit-serisit-kuvars şistlere dereceli geçiş gösterir. Silurienin tabançakıltaşı birimi uyumsuz olarak Armutludere Formasyonunu örter.

Lower Paleozoic formations crop out along the Eastern Taurus mountain range near Tufanbeyli. The oldest known unit in the area is the Emirgazi Formation composed primarily of chlorite-sericite-quartz schists and metaquartzites. These rocks underlie conformably the Değirmentaş Limestone which is believed to be of Lower (?)- Middle Cambrian age. The observable thickness of the Değirmentaş Limestone is 110m and it is formed of white to light-gray and black to dark-gray limestones, with nodular limestone of various colors at the top. These are similar in character to the Çaltepe Limestone, of Lower (?)-Middle Cambrian age in the Seydişehir region, and are assumed to be of similar age. The Armutludere Formation of Tremadoc and Arenig age overlies the Değirmentaş Limestone. It consists mainly of shales with chlorite-sericite-quartz schist towards the lower levels. Silurian basal conglomerate lies unconformably upon the Armutludere Formation.
KÖPRÜBAŞI CEVHER ZUHURU (KUZEYDOĞU ANADOLU)
THE KÖPRÜBAŞI ORE OCCURRENCE (NE TURKEY)
Yazar: Vujanovic, Vojislav
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 79 No. 79, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; KÖPRÜBAŞI,CEVHER,ZUHURU ; THE KÖPRÜBAŞI,OCCURRENCE,NE TURKEY

Zuhur, Tirebolu kaza merkezinin 4 km ENE sunda, Harşit nehrinin batı yakasındaki Harşityol kesimi üzerindedir. Bu zuhurun gözle görülen uzunluğu 100 m kadardır. Ocağın batısında birçokmostra ile birlikte iki tünel ve pek çok kuyu görülmektedir. Bir açık işletme olduğuna dair belirtilervardır. Bütün bu çalışmalar 300 m kadar çapında bir saha içinde yapılmıştır.

The occurrence is located about 4 km ENE from the center of the Tirebolu town, on theleft bank of the Harşit River, on the Harşit road cut. The visible length of this occurrence is about100 m. Several outcrops as well as two tunnels and a big number of shafts are visible at the westside of this mine. There is a number of indications which suggest the presence of a droppedopen pit, too. All of the described works have been carried out in an area of about 300 m in diameter.
SARIKAYA (KIRKA) BORAT YATAKLARINDA YENİ BİR STRONSİYUMBORAT MİNERALİ : TUNELİT
TUNELLITE, A NEW HYDROUS STRONTIUM BORATE FROM THE SARIKAYA BORATE DEPOSITS IN TURKEY
Yazar: Baysal, Orhan
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 79 No. 79, 1972
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; TUNELLITE,A NEW HYDROUS STRONTIUM,BORATE FROM THE SARIKAYA ; SARIKAYA,BORAT YATAKLARI,STRONSİYUMBORAT MİNERALİ

Eskişehir-Afyon-Kütahya üçgeninin ortasında yer alan Sarıkaya (Kırka) borat yataklarında bir sulu stronsiyum-borat minerali olan tunelit, SrB6O10 • 4H2O bulunmuştur. Bilhassa mineralizasyonu ve oluşumu ile Türkiye'deki diğer yataklardan farklılık gösteren Sarıkaya borat yataklarında, tunelitin yanısıra başta boraks olmak üzere uleksit, kurnakovit, kolemanit, inderit, inderborit, meyerhoferit ve inyoit gibi muhtelif Na-, Na-Ca-, Ca-, Mg-Ca-, Mg-borat minerallerine rastlanmıştır. Yataklardan toplanan numuneler mikroskopik, kimyasal ve X ışınları difraksiyon metotlarıyle araştırılmış, eldeedilen verilerin Kaliforniya'daki Kramer ve Death Valley bölgelerinde Erd et al. (1961) tarafından ilk olarak bulunup tanımlanan tunelite ait verilerle uyumluluk gösterdiği saptanmıştır. Sarıkaya borat yataklarında sekonder bir oluşuma sahip olan tunelit, yatakların genç sedimentlerle örtülüp gömülmesinden sonra, artan sıcaklık ve basınç nedeniyle kapiler suyun aktivitesinin düşmesi, aynı zamanda kimyasal bileşiminin Sr++ bakımından yer yer zenginleşmesi sonucu yüksek sulu primer boratlardan oluşmuştur.

Tunellite which is a hydrous strontium-borate mineral with the composition SrB6O10 . 4H2O was discovered in the borate deposits of Sarıkaya (Kırka), located in the center of Eskişehir-Afyon-Kütahya triangle. Sarıkaya borate deposits differ from the others in their mineralization and origin. There are also other Na-, Na-Ca-, Ca-, Mg-Ca- and Mg-borate minerals encountered beside tunellite, such as borax, ulexite, kurnakovite, colemanite, inderite, inderborite, meyerhofferite and inyoite. Microscopic, chemical and X-ray diffraction studies were made of the various samples collected from the deposits. The results are in accordance with those of Erd et al. (1961) who worked on the tunellite of Kramer and Death Valley. The tunellite of Sarıkaya has a secondary origin. Burial of deposits by young sediments caused a rise in the temperature and pressure. Therefore the activity of capillary water decreased. This factor along with enrichment of Sr++ in some places led to forming of tunellite from highly hydrous borates.