hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İlkokul Öğrencilerinde Ağırlık Yönetiminde Oyun Destekli Beslenme Eğitimi Programının Etkinliği
The Effectiveness of Game Supported Nutrition Education Program in Weight Management in Primary School Students
Yazar: Ongan, Dilek; Uyanık, Gülçin; Ağartıoğlu Kundakçı, Gamze; Yılmaz, Medine; Buharalıoğlu, Cüneyt; Aslan, Canan Burcu
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Childhood obesity,obesity management,health education,schools,health ; Çocukluk çağı obezitesi,obezite yönetimi,sağlık eğitimi,okullar,sağlık,Childhood obesity,obesity management,health education,schools,health

Amaç: Bu ön test-son test tek gruplu yarı deneysel araştırma, İzmir’de bir ilköğretim okulunda eğitim gören 7-9 yaşlarındaki, Beden Kütle İndeksi (BKİ; kg/m2) ≥85. persentil olan çocuklara yönelik planlanan oyun destekli beslenme eğitimi programının etkinliğinin incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Gereç-Yöntem: Araştırma BKİ ≥85. persentil olan, beslenme eğitimine katılmaya gönüllü ve ailesi izin veren, zihinsel engeli bulunmayan öğrencilerle (n=26) gerçekleştirilmiştir. Toplam sekiz hafta boyunca, haftanın iki günü (Çarşamba-Perşembe) okul sonrası 12.50-13.30 saatleri arasında beslenme eğitimi programı uygulanmıştır. Eğitimler her teorik eğitim haftası sonrasında oyunlarla pekiştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak “Beslenme Davranışlarını Belirleme Formu”, “Beslenme Bilgi Düzeyi Belirleme Formu”, “Özetkililik-Yeterlik Ölçeği-Çocuk Formu”, “3 günlük Bireysel Besin Tüketim Kaydı Formu” ve “Antropometrik Ölçüm İzlem Formu” kullanılmıştır. Veriler SPSS 25.0 paket programında analiz edilmiş, p

Objective: This single-group quasi-experimental research was carried out to examine the effectiveness of a game-supported nutrition education program planned for children aged 7-9 years with Body Mass Index (BMI; kg/m2) ≥85th percentile attending a primary school in Izmir. Material and Method: This study was conducted with students (n=26) without intellectual disabilities, with BMI ≥85th percentile, who volunteered to participate in nutrition education, and whose families gave permission. A nutrition education program was applied after school, at 12.50- 13.30 o’clock, two days a week (Wednesday-Thursday) for eight weeks. The training was reinforced with games after each theoretical training week. The Nutrition Behaviours Determination Form, Nutrition Knowledge Level Determination Form, Self-Efficacy-Efficacy Scale-Child Form, 3-day Individual Food Consumption Record Form, and Anthropometric Measurement Follow-up Form were used as data collection tools. Data were analyzed with SPSS 25.0 package program, and p
Ebe ve Hemşirelerin Empati Becerileri ile Kültürlerarası İletişimleri Arasındaki İlişki
The Relationship between Empathy Skills and Intercultural Communication of Midwives and Nurses
Yazar: Erçek Karcı, Aynur; Şen, Selma
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Empati,kültürlerarası etkililik,ebe,hemşire ; Empathy,intercultural effectiveness,midwife,nurse

Amaç: Ebe ve hemşirelerin empati becerileri ve kültürlerarası iletişimleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma örneklemi araştırma kriterlerine uygun olan 426 ebe ve hemşireden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, Tanıtıcı Bilgi Formu, Empatik Eğilim Ölçeği ve Kültürlerarası Etkililik Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya yaşları 21-55 arasında değişen, %74,6’sı lisans düzeyinde olan 426 ebe/hemşire katılmıştır. Araştırmaya katılan ebe/hemşirelerin %57’sinin çoğunlukla hastaları anlama konusunda kendilerini yeterli buldukları, %73,2’sinin ise hasta yakını ile olumsuz iletişim deneyimi olduğu saptanmıştır. Ebe/hemşirelerin ölçeklerden aldıkları puan ortalamasının; Empatik Eğilim Ölçeği 71,00±8,01, Kültürlerarası Etkililik Ölçeği 64,59±8,84 olduğu belirlenmiştir. Kültürlerarası Etkililik Ölçeği ile Empatik Eğilim Ölçeği arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç: Ebe/hemşirelerin etkin kültürlerarası iletişim kurma ve empati becerisine sahip oldukları saptanmıştır. Empati becerisi ile kültürlerarası iletişim kurma becerisi arasında pozitif yönde, düşük düzeyde ve anlamlı bir ilişki olduğu, empati becerileri arttıkça bakımda kültürlerarası duyarlılıklarının da arttığı sonucuna varılmıştır.

Objective: It was conducted to determine the relationship between the empathy skills and intercultural communication of midwives and nurses. Material and Method: The research sample consists of 426 midwives and nurses who meet the research criteria. The data for the study were collected using three forms. These are the the Introductory Information Form, the Empathic Tendency Scale and the Intercultural Effectiveness Scale. Results: 426 midwives/nurses aged 21-55, 74.6% of whom were at the undergraduate level, participated in the study. It was determined that 57% of the midwives/nurses participating in the study mostly found themselves sufficient in understanding the patients, and 73.2% had negative communication with the patient's relatives. It was determined that the total mean score of the Intercultural Effectiveness scale of the midwives/nurses participating in the study was 64.59±8.84, and the total mean score of the Empathic Tendency scale was 71.00±8.01. A significant relationship was found between the Empathic Tendency Scale and the Intercultural Effectiveness Scale. Conclusion: It has been determined that the midwives/nurses have the ability to communicate effectively and empathize. It was concluded that there is a positive, low and significant relationship between the ability to empathize and the ability to communicate.
Kardiyovasküler Sağlığı İyileştirmeye Yönelik Diyet Yaklaşımları
Dietary Approaches to Improving Cardiovascular Health
Yazar: Dedeler, Emine; Ayhan, Zeynep; Toyman, Eşmen; Kaner, Gülşah
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Cardiovascular diseases,feeding patterns,suggestions,public health ; Kardiyovasküler hastalıklar,beslenme örüntüsü,öneriler,halksağlığı.

Kardiyovasküler hastalıklar; ülkemizde ve dünyada halk sağlığını tehdit eden bulaşıcı olmayan hastalıklar arasındadır. Kardiyovasküler hastalıkların gelişiminde tütün kullanımı ve fiziksel inaktivite yanında sağlıksız beslenme alışkanlıkları da önemli bir yer almaktadır. Kötü diyet kalitesi artmış kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkilidir. Bu derlemede; diyet örüntüleri kanıta dayalı ele alınarak; kardiyometabolik sağlığı iyileştirmeye yönelik sekiz öneri geliştirilmiştir. Bu öneriler arasında; enerji alımının ayarlanması, sağlıklı vücut ağırlığının korunması, yeterli miktarda ve çeşitte sebze ve meyvelerin tüketilmesi, tam tahıllı besinlerin, sağlıklı protein kaynaklarının ve sağlıklı bitkisel yağların tercih edilmesi, işlenmiş besin, eklenmiş şeker ve tuz tüketiminin azaltılması yer almaktadır. Geliştirilen bu önerilere uyumun artırılmasının kardiyovasküler hastalık riskinin azaltılmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Cardiovascular diseases are among the noncommunicable diseases that threaten public health in Turkey and worldwide. Poor dietary patterns are a major contributor to the evolution of cardiovascular illnesses, along with tobacco use and physical inactivity. An increased risk of cardiovascular disease is linked to a poor diet. Eight recommendations for improving cardiometabolic health have been provided in this review by considering evidence-based dietary patterns. These recommendations to promote cardiometabolic health include the following: adjust energy intake and maintain a healthy body weight, eat plenty and a variety of fruits and vegetables, choose whole grain foods, healthy sources of protein, and use healthy liquid plant oils, minimize the intake of processed foods, added sugars, and salt. It is believed that increased adherence to these suggestions can contribute to lowering the risk of cardiovascular disease.
Migren Yönetiminde Güncel Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Yaklaşımlarının Etkileri
Effects of Current Physiotherapy and Rehabilitation Approaches in Migraine Management
Yazar: Düşgün, Elif Sena; Toprak Çelenay, Şeyda
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Migraine disorders,headache,functional status,quality of life,physicaltherapy modalities ; Migren hastalıkları,baş ağrısı,fonksiyonel durum,yaşam kalitesi,fizik tedavi modaliteleri.

Migren, sıklıkla orta ve şiddetli baş ağrısı atakları ile karakterize, tek taraflı ve/veya zonklayıcı, rutin fiziksel aktivite ile tetiklenebilen, bulantı, kusma, fotofobi, fonofobi ve ozmofobinin eşlik edebildiği bir baş ağrısıdır. Toplumda yaygın olarak görülen migren, ciddi fonksiyon kaybına ve yaşam kalitesinin olumsuz etkilenmesine yol açmaktadır. Migren patofizyolojisinin karmaşıklığı, migrene kas iskelet sistemi ve/veya sensorimotor bozuklukların da eşlik edebilmesi nedeniyle klinisyenler tarafından kabul edilen ve uygulanan standart bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır. Migren yönetiminde egzersiz, akıl ve beden birlikteliği yaklaşımları, manuel tedavi ve elektroterapi gibi çeşitli güncel fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımları kullanılabilmektedir. Migrende farmakolojik tedavi sık kullanılmakla birlikte; ekonomik yükü, yan etkileri ve kontraendike olduğu durumlar göz önünde bulundurulduğunda ucuz, kolay ve yan etkileri daha az olan çeşitli fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımlarının da ağrı, fonksiyon ve yaşam kalitesi üzerine etkinliğinin belirlenmesi önemli bir gerekliliktir. Böylece bu derleme, migren yönetiminde kullanılan güncel fizyoterapi ve rehabilitasyon yaklaşımlarının ağrı, fonksiyon ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini özetlemeyi amaçladı.

Migraine is a headache, which is often characterized by unilateral and/or pulsating, moderate to severe headache attacks, which can be triggered by routine physical activity, accompanied by nausea, vomiting, photophobia, phonophobia, and osmophobia. Migraine, which is common in society, causes serious loss of function and adversely affects the quality of life. Due to the complexity of migraine pathophysiology and the accompanying musculoskeletal and/or sensorimotor disorders, there is no standard treatment method accepted and applied by clinicians. Various current physiotherapy and rehabilitation approaches such as exercise, mind, and body unity approaches, manual therapy, and electrotherapy can be used in migraine management. Although pharmacological treatment is frequently used in migraine. Considering the economic burden, side effects, and contraindications, it is an important requirement to determine the effectiveness of various physiotherapy and rehabilitation approaches, which are inexpensive, easy, and have fewer side effects, on pain, function, and quality of life. Thus, this review aimed to summarize the effects of current physiotherapy and rehabilitation approaches used in migraine management on pain, function, and quality of life.
Parkinson Hastalığı'nda Myotonometri Yönteminin Rijidite Değerlendirmesinde Kullanımı
Utililization of Myotonometry for Assessment of Rigidity in Parkinson’s Disease
Yazar: Üğüt, Birön Onur; Genç, Arzu
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Parkinson hastalığı,myotonometri,rijidite değerlendirmesi ; Parkinson’s disease,myotonometry,rigidity assessment

Parkinson hastalığı (PH) nigrostriatal dopaminerjik yolaktaki bozulmadan kaynaklı, Alzheimer Hastalığından sonra en sık görülen ikinci nörodejeneratif hastalıktır. Rijidite, bir ekstremitenin ya da aksiyal vücut parçasının pasif harekete karşı hızdan ve hareketin yönünden bağımsız olarak gösterdiği artmış direnç olarak tanımlanmaktadır. Rijidite, PH’nin tanı koydurucu, temel ve en sık görülen semptomlarından biridir ve rijidite değerlendirilmesi PH’de motor semptomları takip etme, hastalığın seyrini izleme ve tedavilerin etkinliğini değerlendirme, ilaç dozunu belirleme gibi önemli konularda kullanılabilmektedir. Rijidite değerlendirilmesinde kullanılan objektif ve kantitatif yöntemler bu nedenle büyük önem taşımaktadır. Myotonometri; kasın mekanik özelliklerinin belirlenmesinde kullanılan noninvaziv, kolay uygulanabilir, ucuz, geçerli ve güvenilir bir yöntemdir. Myotonometri aynı zamanda kasın sağlıklı olma durumu dışında tonusta değişikliklere yol açan rijidite ya da spastisite gibi durumlarında kasın mekanik özeliklerinin kantitatif olarak değerlendirilmesinde dolayısıyla kasın hastalık durumunun sayısal olarak ifade edilmesinde de kullanılmaktadır. Bu derlemenin amacı rijiditenin değerlendirilmesinde kullanılan yöntemleri genel olarak açıklamak ve bu yöntemler arasında myotonometrinin yerini belirlemektir.

Parkinson's disease (PD) is the second most common neurodegenerative disease, following Alzheimer's, caused by the impairment in the nigrostriatal dopaminergic pathway. Rigidity is defined as increased resistance to passive movement in a limb or axial body part, independent of speed and direction. Rigidity is a key and prevalent symptom of PD, and its assessment is crucial for diagnosing PD, monitoring motor symptoms, evaluating disease progression, assessing treatment efficacy, and determining medication dosages. Thus, objective and quantitative methods for evaluating rigidity, like Myotonometry, are of significant importance. Myotonometry is a non-invasive, easily applicable, inexpensive, valid, and reliable method used to determine the mechanical properties of muscles. It can be utilized to quantitatively assess muscle mechanical properties, such as rigidity or spasticity, which cause changes in muscle tone, besides determining the healthy state of the muscle. The purpose of this review is to provide a general overview of the methods used for rigidity assessment and to determine the role of myotonometry among these methods.
Doğal Afetlerde Anne Sütü ile Beslemenin Sürdürülmesi
Preservation of Breast Milk During Natural Disasters
Yazar: Manav, Gülay; Karayağız Muslu, Gonca
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Disasters,breast milk,infant nutrition,pediatric nursing ; Afetler,Anne sütü,Bebek beslenmesi,Pediatri hemşireliği

Bebeğin anne sütü ile beslenmesi sağlığının sürdürülmesi için büyük öneme sahiptir. Bebeklerin doğal afetlerin etkilerine karşı en savunmasız oldukları ve acil durum planlarında annelerin ve çocukların benzersiz ihtiyaçlarının göz önüne alınması gerektiği kabul edilmektedir. Bu çalışmada, kapsamlı bir literatür taraması yapılarak Dünya Sağlık Örgütü/ Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu Bebek ve Küçük Çocuk Beslenmesi Küresel Stratejisi ve Acil Durumlarda Bebek Beslenmesi Grubunun öneri doğrultusunda afetlerde anne sütü ile beslenmenin sürdürülmesi incelenmiştir. Ayrıca Amerikan Pediatri Akademisinin afet ve acil durumlarda bebek beslenmesine yönelik triyaj planı ve afetlerde anne sütü saklanması ve emzirme konusunda annenin toplum tarafından desteklenmesi için gerekli hemşirelik girişimleri de açıklanmaktadır. Sonuç olarak; hemşire ve ebeler afet ve acil durumda emzirmenin yararları ve afete hazırlık konusunda anneleri desteklemeli, mahremiyetin sağlanması, anne-bebek etkileşimi, annelerin emzirme öz yeterliğinin artırılması, formül mamaların kontrollü dağıtımı, emzirme için ayrılmış özel alanların sağlanması konularında aktif rol almalıdır. Afet durumunda acil eylem planlarına emzirmenin sürdürülmesine yönelik alınabilecek önlemler dahil edilmelidir.

Feeding the infant with breast milk has great nutritional properties for optimizing its health. It is recognized that babies are the most critical to the consequences of natural disasters and that the unique wishes of mothers and babies should be taken into account in emergency plans. In this study, the continuation of breastfeeding in disasters was examined in line with the recommendations of the World Health Organization / United Nations International Children's Emergency Found Baby and Young Child Nutrition Global Strategy and the Infant Nutrition Group in Emergencies. In addition, the triage plan of the American Academy of Pediatrics for infant feeding in disasters and emergencies, and the nursing interventions necessary for the community to support the mother in breast milk storage and breastfeeding in disasters are also explained. In conclusion; In an emergency, mothers should be supported on the benefits of breastfeeding and disaster preparedness, they should take an active role in ensuring privacy, mother-infant interaction, components of breastfeeding self-efficacy of mothers, controlled distribution of formula foods, provision of special areas reserved for breastfeeding. In case of disaster, measures that can be taken to continue breastfeeding should be included in emergency action plans.
Afetlerde Çevre Sağlığı
Environmental Health in Disasters
Yazar: Dereli, Feyza; Yıldırım, Belgin
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Disaster,environmental health,risk,management,health personnel. ; Afet,çevre sağlığı,risk,yönetim,sağlık personeli

İklim değişikliği, artan nüfus ve bozulan ekolojik denge, dünya genelinde afet sayılarının artmasına ve çevre sağlığının bozulmasına neden olmaktadır. Afetler, dün ve bugün olduğu gibi yarın da olacaktır. Afet yönetimde etkili bir çevre sağlığı için afetin öncesinde riskler belirlenmeli, hazır olunmalı, afet sırası ve sonrasında çevre sağlığı hizmetleri eksiksiz ve koordineli uygulanmalıdır. Afet sonrası oluşabilecek sağlıklı su ve besin temini, hijyen şartları, atıkların toplanması, bulaşıcı hastalıkların kontrolü, toplanma alanları, barınma gibi çevre sağlığı sorunları afetlerin zararını daha da artırmaktadır. Afet kaynaklı çevre sağlığı sorunlarının çözümünde; toplum katılımlı, yerel ve ulusal yönetim koordineli bir yaklaşımla, halk sağlığı bakış açısıyla ve çevre sağlığı profesyonelleri rehberliğinde çalışmalar yapılmalıdır

Climate change, increasing population and deteriorating ecological balance cause an increase in the number of disasters and deterioration of environmental health throughout the world. Disasters will happen tomorrow similarly to yesterday and today. For effective environmental health in disaster management, risks should be determined before the disaster, prepared, and environmental health services should be applied in a complete and coordinated manner during and after the disaster. Environmental health problems such as healthy water and food supply, hygiene conditions, waste collection, control of infectious diseases, assembly areas, and shelter that may occur after disasters increase the damage of disasters even more. Studies should be carried out with community participation, a local and national management coordinated approach, from a public health perspective, and under the guidance of environmental health professionals for the solution of environmental health problems caused by disasters.
Hemşirelik Öğrencilerinin Afete Müdahalede Öz Yeterliliklerinin Belirlenmesi
Determination of Nursing Students' Self-Efficacy in Disaster Response
Yazar: Uysal Toraman, Aynur; Konal, Ebru
Dergi: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Disaster,disaster nursing,self-efficacy ; Afet,afet hemşireliği,öz yeterlilik

Amaç: Çalışma, hemşirelik öğrencilerinin afete müdahalede öz yeterliliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ilişkisel tipteki araştırma İzmir ilinde bulunan bir hemşirelik fakültesi ve bir sağlık bilimleri fakültesi hemşirelik bölümü ile Manisa ilinde bulunan bir sağlık bilimleri fakültesi hemşirelik bölümünde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini bu okullarda öğrenim gören dördüncü sınıf öğrencileri oluşturmuş, çalışma 548 öğrenci ile tamamlanmıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Tanıtıcı Bilgi Formu ve Afete Müdahalede Öz Yeterlilik Ölçeği aracılığıyla Google Forms linki oluşturularak çevrimiçi toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler, Mann Whitney U Testi kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 21.86 ± 1.05 (min:20 max:40) olup %70.6’sı kadındır. Katılımcıların %37.2’si Hemşirelik Fakültesinde öğrenim görmektedir ve %54.4’ü lisans ders programında afet/olağanüstü durumlarda hemşirelik ile ilgili bir eğitim almıştır. Öğrencilerin Afete Müdahalede Özyeterlilik Ölçeği puan ortancası 65.0’dır. Afet hemşireliği ile ilgili eğitim alan öğrencilerin ölçek puan ortancası istatistiksel olarak anlamlı ve yüksek bulunmuştur (p

Objective: The study was conducted to determine the self-efficacy of nursing students in disaster response. Material and Method: The descriptive relational research was carried out in a nursing faculty and a health sciences faculty nursing department in Izmir and a health sciences faculty nursing department in Manisa. The sample of the study consisted of fourth grade students studying in these schools, and the study was completed with 548 students. The data were collected online by creating a Google Forms link through the Introductory Information Form and the Disaster Response Self-Efficacy Scale. For data analysis, the descriptive statistics, the Mann Whitney U Test were used. Results: The average age of the students is 21.86 ± 1.05 (min: 20 max: 40) and 70.6% of them are women. 37.2% of the participants are studying at Faculty of Nursing and 54.4% of them study at the disaster/ extraordinary undergraduate curriculum. received training in nursing. The median score of the students on the Disaster Response Self-Efficacy Scale is 65.0. The median score of the students who received training on disaster nursing was found to be statistically significant and high (p