Hirschsprung hastalığındaki kantitatif morfolojik değişiklerin immunohistokimya eşliğinde dijital morfometrik ölçümü
DIGITAL MORPHOMETRIC MEASUREMENT OF QUANTITATIVE MORPHOLOGICAL CHANGES WITH IMMUNOHISTOCHEMISTRY IN HIRSCHSPRUNG DISEASE
Yazar: Ekmekçi, Sümeyye; Olguner, Mustafa; Özer, Erdener
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 32 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; dijital patoloji,Hirschsprung hastalığı,immunohistokimya,morfometri ; digital pathology,Hirschsprung disease,immunohistochemistry,morphometry

Amaç: Hirschsprung hastalığı 5000 doğumdabir görülme sıklığıyla önemli bir çocukluk dönemi hastalığıdır. Morfolojik tanıaltın standart olup cerrahi tedaviyi önemli derecede etkilemektedir. Buçalışmanın amacı; morfolojik değişikliklerin dijital morfometrik olarak kantifiyeedilmesi ve patolojik incelemenin tanısal katkısının geliştirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu prospektifçalışmaya; hastanemizde klinik olarak Hirschsprung tanısı alan 7 olgu dahiledildi. Olgularda immunohistokimya eşliğinde submukozal alanda ve muskularispropriadaki sinir pleksuslarının ortalama maksimum çapı ve sayısı, transizyonelzonda eozinofil lökositlerin sayısı ve damar değişikliklerinin varlığımorfometrik olarak incelenmiştir.Bulgular: PGP 9.5 immunohistokimyasalboyaması ile submukozal pleksus başına düşen ortalama ganglion sayısı 1.1 ile12.9 arasında değişiyordu. Ganglionik zondaki submukozal ve myenterikpleksuslarda ortalama ganglion hücre çapı hipoganglionik kısımdakipleksuslardaki ortalama ganglion hücre çapından daha büyüktür (p=0.002,p=0.002). Ganglion sayısı da ganglionik zonda hipoganglionik zona göre dahafazladır (p=0.003, p=0.002). H&E boyalı kesitlerde submukozal pleksusortalama çapı sırasıyla ganglionik, geçiş ve aganglionik zonlar içinistatistiksel olarak anlamlı şekilde 32.8µ, 58.9µ ve 84.0µ (p<0.001);myenterik pleksus için ise 42.2µ, 77.4µ ve 96.1µ’ dur (p<0.001). Geçişzonundaki myenterik pleksuslarda eosinofilik infiltrat 6 olguda (%85.7)saptandı. C-kit immunohistokimyasal boyamasında muskularis propriadaki Cajalhücre dansitesi her üç zonda anlamlı farklılık göstermedi. Kalretininimmunohistokimyasal boyamasında, lamina propriada ve submukozada kolinerjiksinir fibrillerinin aganglionik zonda anlamlı olarak ortadan kalktığı gözlendi(p<0,001). Sonuç: Hirschsprung hastalığının histolojik tanısındamorfometrik kantifikasyon ve kalretinin immunohistokimyası yararlıyöntemlerdir. Özellikle submukozal alanda ganglion hücresi sayısı ve pleksusçapının değerlendirilmesi önemlidir

Objective: Hirschsprung disease is an important childhood disease with an  incidence of one per 5000 births. Morphological diagnosis is the gold  standard and plays a crucial role on the prognosis of surgical treatment. The  purpose of this study is to quantitate the morphological changes using  digital morphometry and improve the histological diagnostic impact for this  disease.  Material and Method:  This retrospective study enrolled  seven cases of resection material due to the diagnosis of Hirschsprung  disease. The mean maximum diameter and number of nerve plexuses in the  submucosal area and muscularis propria, the number of eosinophil  leukocytes and the presence of vascular changes in the transition zone were  evaluated morphometrically using immunohistochemistry.  Results: PGP 9.5 immunostaining showed that the mean ganglion cell number per  submucosal plexus ranged between 1.1 and 12.9. The mean ganglion cell  diameter in the submucosal and myenteric plexus in ganglionic is greater than  the mean ganglion cell diameter in the hypoganglionic plexus (p=0.002,  p=0.002). The number of ganglion is also higher in the ganglionic zone than  in the hypoganglionic zone (p=0.003, p=0.002). H&E stained sections  revealed that the mean submucosal plexus diameter in the ganglionic, transition  and aganglionic zones was 32.8µ, 58.9µ and 84.0µ, respectively(p<0.001);  whereas for the myenterik plexus 42.2µ,77.4µ and 96.1µ  respectively(p<0.001). Eosinophilic infiltrate in the myenterik plexus of  the transition zone was found in six cases (85.7%). Cajal cell density  evaluated with c-kit immunohistochemistry in the muscularis propria was not  significantly different in any of three zones. Calretinin immunohistochemical  staining showed that cholinergic nerve fibrils both in the lamina propria and  submucosa of the aganglionic zone were significantly absent (p<0.001).  Conclusion: Morphometric quantification and calretinin  immunohistochemistry is a useful method in the diagnosis of Hirschsprung  disease. Especially evaluation of the submucosal ganglion cell number and  plexus diameter appears to be valuable.