hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Johannes Brahms 51 Piyano Egzersizi
Johannes Brahms 51 Piano Exercises
Yazar: Sünder Şentürk, Rüya
Dergi: Konservatoryum, Vol. 6 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Technique,Etudes,Brahms ; Technique,Etudes,Brahms

İnsan yapısının anatomik özelliği farklı olduğundan piyanistlerin fiziksel yapıları teknik çalışmalar süregeldiğinde değişik zorluklar öne çıkarmaktadır. Bu sorunlar parmak ve kas esnekliği zayıflığından kaynaklanmış olup çalışmayla zaman içinde üstesinden gelinebileceğini düşünen Brahms; kol, bilek ve parmak kuvvetini artıracak değişik hareketler içeren ve refleks kazandıran egzersizler yazmıştır. Daima iyi bir piyanist olmayı hedefleyen Brahms,besteciliği ve piyanistliğinin yanı sıra Viyana ve Hamburg’da müzik yönetmenlikleri ve öğrencilere ders vermekle geçen yaşamının ancak kısıtlı bir zamanını piyano çalışmaya ayırabilmiştir. Tekniğini ilerletmek adına emprovize olarak değişik egzersizler yaratmıştır. Bu çalışmaları öğrencilere de uygulatıp zamanla faydalı olduklarını gördüğü halde yayınlatmayı düşünmemiştir. Yakın dostları Schumann ve değerli piyanist eşi Clara’nın ısrarı üzerine egzersizleri düzenlemeye karar vermiş ve 1893’de Edition Peters’e yayınlatmıştır. Opus numarası vermediği metot, uzun konser etüdleri olmayıp daha kısa, adı egzersiz olan fakat içerdikleri modülasyonlardan ötürü melodik, deşifresi çok kolay olmayan, sadece zamanı ekonomik kullandıran çalışmalardan oluşur. Bu kapsamlı egzersizler piyano yapıtlarında karşılaşılan zorlukları giderebilecek nitelikte yazıldıklarından pek çok piyaniste yol gösterici olmayı amaçlamıştır.

The human anatomic structure shows great variety from person to person. Most pianists face the same difficulties in technical studies. Problems usually stem from the lack of flexibility or weakness of fingers and muscles. Brahms believed he had to write exercises to overcome these problems. He himself always aspired to become a perfect pianist. He was a teacher and a musical director in Vienna and Hamburg, therefore he had little time to practice the piano. He created different improvised exercises to improve his technique. His students were required to practice these exercises. Brahms realized that they were beneficial, yet he never thought of publishing them. With the insistence of his close friend, pianist Clara Schumann, he decided to publish his studies by Edition Peters in 1893, without an opus number. These methodical short exercises, which also helped the pianist to save time in practicing, were perhaps hard to sight-read but included charming modulations. These comprehensive exercises were written to overcome the difficulties in piano pieces and aimed to help many pianists.
Tiyatroda Ekspresyonizm ve Bir Oyun Örneği: Machinal (Mekanik)
Expressionism in the Theatre and an Example of a Play: Machinal
Yazar: Yetkinoğlu, Özgür
Dergi: Konservatoryum, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Ekspresyonizm,Sophie Treadwell,Machinal ; Expressionism,Sophie Treadwell,Machinal

Bu makalede ekspresyonist sanatın, sanatçının nesne karşısında içsel tutumlarını dışavurumu ve bunun tiyatro sanatında parçalı yazım tekniği, çeşitli ses efektlerinin sahnelemede önem arz etmesi ve toplumsal düzendeki çatlaklara karşı çıkış bağlamında Sophie Treadwell’in Machinal adlı oyunu incelenmiştir. Oyunun anlatım tekniği açısından gerçeklik yapısını bozması, Treadwell’in vurgulamaya çalıştığı düşünceleri açığa çıkardığı düşünülmüş ve bu sebeple özellikle bu gerçeklikten kopuş anlarının görünür kıldığı faraziyeler, içselleştirilmiş ve sorgulanmamış halde kabul edilmesine karşı yeni bir bakış açısı oluşturmanın yolları aranmıştır. Metinde, kadın algısının tekdüze ve ikincil oluşunun altının çizildiği anlaşılmıştır. Bu bilgi de yazarın, oyununu feminist perspektiften yola çıkarak alışagelmiş kadın faraziyelerinin gerçekliğini sorgulamak ve belki yıkmak üzere kurguladığı fikrini doğurmuştur. Ayrıca yazar, kadın odaklı bir hikâye anlatırken, kadın ve siyahi, rahip ve erkek eşleştirmeleri yaparak toplumdaki baskın ve öteki karakterleri ortaya koymuştur. Aslında başlı başına sistem eleştirisi olan oyun, sanayileşmenin getirdiği mekanikleşmeyi, insan ruhuna ve davranışlarına da yansıtmış, bu yansıtışı sahne üzerinde aktörlerin kesik hareket ve parçalı bütünlüksüz ve iletişimsiz konuşmalarıyla göstermek istemiştir.

In this article, Sophie Treadwell’s play Machinal is examined in the context of expressionist art as it expresses the artist’s inner attitude towards the object. The play is also examined in the light of its fragmented writing technique, and importance is given to various sound effects in the staging which seem to reflect cracks in the social order. The play’s disruption of the structure of reality in terms of the narrative technique is considered to reveal the thoughts that Treadwell tried to emphasize, and therefore the ways of creating a new perspective against the acceptance of the postulates made visible by the moments of detachment from this reality are sought. It is understood in the text that the perception of women is uniform and secondary. This also gives rise to the idea that the writer, based on a feminist perspective, was constructed to question and perhaps demolish the reality of conventional female hypotheses. In addition, while the playwright tells a woman-oriented story, she also reveals the dominant characters in society by making pairs of women and African Americans, priests and men. In fact, the play, which is a system criticism in itself, reflects the mechanization brought by industrialization to human spirit and behavior and attempts to show this reflection on the stage by means of the actors’ interrupted movements as well as their fragmented and distorted speeches.
Meisner ve Adler’in Oyuncunun Sahne Üzerindeki Gerçeklik Algısına Yaklaşımlarının Değerlendirmesi
Comperative Evaluation of Approaches of Meisner and Adler in the Context of Actor’s Perception of Reality on Stage
Yazar: Dilekli, Burçak
Dergi: Konservatoryum, Vol. 7 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Meisner,Adler,Gerçeklik ; Meisner,Adler,Reality

Bu makalede, Sanford Meisner ve Stella Adler’in oyunculuk yaklaşımlarının oyuncunun sahne üzerindeki gerçeklik algısı bağlamında karşılaştırarak değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Grup Tiyatrosunun kurucuları arasında yer alan ve Stanislavski’nin birinci dönem çalışmaları üzerine kurulu bir oyunculuk anlayışı belirlemiş olan bu ikili, Adler’in Paris’te Stanislavski ile yaptığı çalışmalardan öğrendiklerini grup üyeleriyle paylaşması sonucu coşku belleğini bırakıp verili koşullara yönelmişlerdir. Grup Tiyatrosu içindeki tartışmalarda Strasberg’e karşı olarak Adler’in yanında yer alan Meisner, sonraki dönemde geliştirdiği oyunculuk metodunda Adler gibi coşku belleğine yer vermemiştir. Ancak ilerleyen süreçte, başlangıçta Stanislavski’nin oyunculuk anlayışından yolan çıkan bu iki isim, oyuncunun sahne üzerindeki gerçekliği bağlamında birbirinden ayrılmıştır. Kendi metotları üzerine yazdıkları birincil kaynaklardan yola çıkılarak bu makalede Adler ve Meisner’in oyunculuk yaklaşımlarının hangi açılardan birbirinden ayrıldığı kendi metotlarında kullandıkları temel kavramlar ele alınarak incelenmiş ve birbiriyle karşılaştırma yoluna gidilmiştir. Bunun sonucunda, Meisner ve Adler’in oyuncunun sahne üzerindeki gerçeklik algısına yaklaşımlarının birbirinden oldukça farklı olduğuna ulaşılmış ve bu farklıklar açıklanmıştır.

This article aims to evaluate the Sanford Meisner and Stella Adler’s acting methods comparatively by underlying their approach on the understanding of actors’ reality on stage. This duo, who was among the founders of the Group Theater and determined a sense of acting based on Stanislavski’s first term work, left working with affective memory and turned to the given circumstances after Adler shared what she learned from Stanislavski in Paris. The discussions inside the group ended up with the departure of Strasberg from the group, and Meisner also joined Adler and was against affective memory. However, these two names, who initially started off from Stanislavski’s acting approach, were separated from the context of the actor’s reality on the stage. Based on the primary sources they wrote on their own methods, in this article, the aspects of the acting approaches of Adler and Meisner are analyzed by examining the basic concepts they use in their own methods and comparing them with each other. As a result of this, Meisner and Adler’s approach to the actors’ perception of reality on the stage is quite different from each other and will try to be explained within the frame of this paper.
Türk Çağdaş Çoksesli Müziği’nde Anadolu Halk Müziğinin İzleri: Cengiz Tanç’ın Senfonik Yapıtları Üzerine Bir İnceleme
Traces of Anatolian Folk Music in Turkish Contemporary Polyphonic Music: The Symphonic Works of Cengiz Tanç
Yazar: Akman, Fatih
Dergi: Konservatoryum, Vol. 8 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Cengiz Tanç,Anatolian Folk Music,Turkish Contemporary Polyphonic Music ; Cengiz Tanç,Anadolu Halk Müziği,Türk Çağdaş Çoksesli Müziği

Bu  çalışmada,  Türk  Çağdaş  Çoksesli  Müziği  bestecilerinden  Cengiz  Tanç’ın  senfonik yapıtları incelenmiştir. Tanç, birçok platformda Türk Çağdaş Çoksesli Müziği’nin oluşum sürecinde Anadolu Halk Müziği’nin önemine değinmiştir. O   halde,   bestecinin   çağdaş   yapıtlarında   Anadolu   Halk   Müziği’ne   ilişkin   herhangi  bir  öğe  bulunmakta  mıdır?  Bu  çalışmada  işte  bu  sorunun  yanıtı  aranmaktadır.  Bu  bağlamda,  bestecinin  yapıtlarındaki  Anadolu  Halk  Müziği  öğelerine ışık tutması amacıyla, öncelikle Anadolu Halk Müziği üzerine çalışma yapan iki etnomüzikolog olan Béla Bartók ve János Sipos’un çalışmalarından yola  çıkılarak,  Cengiz  Tanç’ın  yapıtlarında  yer  aldığı  varsayılan  Anadolu  Halk  Müziği  öğeleri  incelenmiştir.  Çalışma,  Cengiz  Tanç’ın  Türk  Çağdaş  Çoksesli  Müziği  repertuvarına  kazandırdığı  Çağrışımlar  (2.  Senfonik  Bölüm,  1973),  Sentez  I  (3.  Senfonik  Bölüm,  1975)  ve  Yankılar  (4.  Senfonik  Bölüm,  1978)  isimli  orkestra  yapıtlarıyla  sınırlandırılmıştır.  Çalışmada  incelenen  yapıtlar,  Rudolph  Réti  tarafından  geliştirilen  tematik  analiz  yöntemiyle  çözümlenmiş  ve  kuramsal  çerçeveye  dayalı  olarak  yorumlanmıştır.  Yapılan  incelemeler  sonucunda    bestecinin    yapıtlarında,    Anadolu    Halk    Müziği’nde    sıklıkla    kullanılan  melismatik  yapılar,  inici  motif  yapısı,  modal  ses  dizilimleri  gibi  çeşitli öğelerin yer aldığı tespit edilmiştir.

This study examines the symphonic works of contemporary music composer Cengiz   Tanç.   Tanç   emphasizes   the   importance   of   Anatolian   Folk   Music   in   the   formation   of   Turkish   Contemporary   Polyphonic   Music   in   many   platforms.  This  study  undertook  to  find  out  whether  there  is  any  element  of  Anatolian  Folk  Music  in  the  composer’s  contemporary  works.  In  this  regard,  in  order  to  shed  light  on  elements  of  Anatolian  Folk  Music  in  his  work,  researchers  first  examined  the  works  of  Béla  Bartók  and  János  Sipos,  two  important  ethnomusicologs  who  studied  Anatolian  Folk  Music.  The  study’s scope included only Tanç’s compositions Evocations (2nd Symphonic Movement,1973), Synthesis  I  (3rd  Symphonic  Movement,  1975),  and  Echos(4th  Symphonic  Movement,  1978).  The  works  examined  in  the  study  were  analyzed  using  the  thematic  analysis  method  developed by Rudolph Réti and interpreted based on that theoretical framework. These examinations determined that the composer’s works contained various elements such as melismatic structures, descending motif structure, and modal sound sequences, which are frequently used in Anatolian Folk Music.
Berkun Oya’nın Bayrak Oyunu ve Masum Dizisinin Uyarlama Açısından İncelenmesi
Berkun Oya’nın Bayrak Oyunu ve Masum Dizisinin Uyarlama Açısından İncelenmesi
Yazar: Karaca, Gül Sevgi
Dergi: Konservatoryum, Vol. 8 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Applied Theatre ; Uygulamalı Tiyatro ; Adaptation,theatre,internet series ; Uyarlama,tiyatro,internet dizisi

Tiyatro  oyunları  sıklıkla  sinema  veya  televizyona  uyarlanmaktadır.  Berkun  Oya’nın  Bayrak  oyunundan  2017  yılında,  uyarladığı  Masum  dizisi,  Türkiye’nin  ilk profesyonel internet dizisi olarak kabul edilmektedir. Dünyada yavaş yavaş televizyon   yayıncılığının   yerini   alan   internet   televizyonculuğunun,   Türkiye   için  ilk  adımı  olan  Masum’un  gerek  niteliği  gerekse  başarısıyla  iyi  bir  öncül  olduğunu  söylemek  mümkündür.  Çalışmada,  tiyatro  oyunu  ve  internet  dizisi  olarak  yazarı  tarafından  iki  kez  kurgulanmış  olan  Bayrak/Masum  üzerinden  uyarlama  özellikleri,  değişen  dramatik  araçlar  aracılığıyla  değerlendirilecektir.  Dramaturjik  analiz  yönteminin  tercih  edildiği  çalışmada  iki  yapıt  arasındaki  benzerlikler ve farklılıklar değerlendirilerek, iki farklı dramatik sanat formunun kullandığı   yaklaşımlar   belirlenecektir.   Diziye   uyarlama   sırasında,   eklenen   karakterler ve bu karakterlerin eklenme sebepleri ile kullanılan yeni mekânların dramatik  yapıya  katkıları  saptanmıştır.  Karşılıklı  uyarlama  çalışmaları  sırasında  hem zaman ve uzam olanakları, hem hedef kitle, hem söylem, hem de dramatik yapıda  farklar  oluşmaktadır.  Sözü  edilen  bu  farkları  Bayrak  oyunu  ve  Masum  dizisi  ekseninde  tespit  etmek  uyarlama  ile  ilgili  saptama  yapabilmenin  de  yolunu açacaktır.

Theater plays are often adapted for cinema or television. The method mostly used in adaptations from theater to cinema or television is extension. In 2017 Berkun Oya adapted his theatre play from Bayrak to internet series which name is Masum, the series are considered as the first professional internet series in Turkey. Slowly replacing the internet television broadcasting of the world, Masum quality should be possible to say that Turkey is the first step to a good premise with its success. In the study, the adaptation features of the Bayrak/Masum, which was fictionalized twice by the author as a theater play and an internet series, will be evaluated through changing dramatic tools. In the study in which the dramaturgical analysis method is preferred, the similarities and differences between the two works will be evaluated and the approaches used by two different dramatic art forms will be determined. During the adaptation to the series, the added characters and the reasons for adding these characters and the contributions of the new spaces used to the dramatic structure were determined. During mutual adaptations, differences occur in both time and space possibilities, target audience, discourse and dramatic structure. Identifying the aforementioned differences in the axis of the Bayrak and Masum will also give a chance for determining the adaptation.
Tchaikovsky’nin Manfred ve 4. Senfonilerinin Viyolonsel Partisindeki Hızlı Pasajlara Yönelik Teknik Öneriler
Passages That Require Agility in the Cello Parts of Tchaikovsky’s Manfred and Symphony No. 4
Yazar: Ersoy, Ayşem
Dergi: Konservatoryum, Vol. 8 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Performance,Cello,Tchaikovsky ; İcra,Viyolonsel,Tchaikovsky

Bu çalışmada, Tchaikovsky’nin Manfred ve 4. Senfonileri’nin viyolonsel partisinin icrası  sırasında  hızlı  pasajlarda  sol  el  anatomisi  gereğince  yaşanan  ajilite  ve  artikülasyon  problemlerini  gidermeye  yönelik  çözüm  önerileri  ve  egzersizler  sunulmaktadır.   Bunun   öncesinde   ise   çalgı   eğitimindeki   bilişsel   yöntemler   tartışılmaktadır. Bu bilişsel yöntemler, istenmeden bilinçsizce gelişmiş olumsuz düşünce sistemlerini değiştirmeye yönelik yeniden yapılandırmayı amaçlayan çalışmalardır.  Bunun  için,  zihinsel  imgeleme  kullanılarak  belirli  bir  tecrübeyi  bilinçli bir şekilde zihinde canlandırma çalışması yapılır. Bu bağlamda, imgeleme ve davranış yöntemlerinin performansta ne kadar önemli olduğu konu edilmiş ve daha sonra müzisyenler tarafından uygulanan çeşitli fiziksel terapi teknikleri incelenmiştir.   Bunlar   arasında   en   bilinenlerinden   olan   Alexander   tekniği   ve  Feldenkrais  metoduyla  ilgili  bir  literatür  taraması  yapılmıştır.  Ardından  performans öncesinde zihinsel ve fiziksel hazırlık için yoga ve meditasyon gibi yöntemlere,  özellikle  de  bu  çalışmaya  konu  olan  sol  el  anatomisi  hakkında  bilgiler  derlenmiştir.  Bu  çalışmaya  konu  olan  Manfred  ve  4.  Senfonileri’ndeki  viyolonsel partisinin hızlı pasajları için duateleri ve pozisyon geçişlerini doğru kullanabilmeye  yönelik  egzersiz  örnekleri  performans  uygulaması  açısından  sunulmuştur.

This paper presents suggestions and exercises to solve the problems related to agility and articulation due to the anatomy of the left hand while performing the cello parts of Tchaikovsky’s Manfred Symphony and Symphony No. 4. The cognitive  methods  in  instrument  training  are  explored  in  this  study.  These  cognitive  methods  are  studies  aimed  at  restructuring  the  unintentionally  developed  negative  thought  systems.  A  certain  experience  is  consciously  visualized  in  the  brain  using  mental  imagery.  In  this  context,  the  importance  of  imagery  and  behavioral  methods  in  performance  is  presented.  This  study  examined various physical therapy techniques applied by musicians, including the Alexander technique and the Feldenkrais method— two of the most well-known  methods.  The  discussion  also  focuses  on  methods  such  as  yoga  and  meditation that are used for mental and physical preparation in addition to left-hand anatomy, left-hand pattern, articulation, and  agility.  Finally,  the  paper  provides  exercise  examples  on  the  correct  use  of  fingering  and  position  transitions  for  the  fast  passages of the cello parts in Manfred and Symphony No. 4 in performance practices
Tecâribü’s-Selef’e Göre Irak Selçukluları ve Abbâsî Hilâfeti Arasındaki İlişkiler
Relations Between Irāḳ Seljuk State and ʿAbbāsīd Khalīfate According to Tajaribu’s-Salaf
Yazar: Kaya Tan, Pınar
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 40, 2022
Anahtar kelimeler: Hindū-shāh as-Sahibî,Tajaribu’s-Salaf,Irāḳ Seljuks,ʿAbbāsīds,Baghdād. ; Hindûşâh es-Sâhibî,Tecâribü’s-selef,Irak Selçukluları,Abbâsîler,Bağdat

XIV. yüzyılın tarihçi, edebiyatçı ve âlimlerinden Hindûşâh es-Sâhibî en-Nahcıvânî (ö. 730/1329-1330), Lûr-ı Büzürg atabeglerinden Nusretüddin Ahmed b. Yûsufşah’ın (695-733/1296-1333) hizmetinde bulunduğu devirde tarihe dâir Tecâribü’s-selef der Tevârîh-i Hulefâʾ ve Vüzerâ-yı Îşân adlı Farsça tarihî eserini 724 (1324) yılından sonra te’lif etmiştir. Abbâsî Halifeleri ve onların yanında görev yapmış vezirler hakkında bilgiler içeren eserde şüphesiz Abbâsî Hilâfeti ile yakın temaslarda bulunan komşu hânedanlar hakkında ayrıntılı mâlûmat bulunmaktadır. Bu hususta kaleme alınan devletlerden biri de Irak Selçuklu Devleti’dir (511-590/1118-1194). Bilhassa halifelik merkezi olan Bağdat’a yakın konumda bulunması sebebiyle iki devlet arasında yaşanan ilişkiler ve kimi zaman vukū bulan güçlü mücâdeleler eserde sıklıkla ele alınmıştır. Bu çalışmada Hindûşâh es-Sâhibî’nin verdiği bilgiler ışığında Irak Selçukluları ile Abbâsî Hilâfeti arasındaki münâsebetler tetkik edilecek ve yazar tarafından aktarılan mâlûmat çağdaş kaynakların rivâyetleriyle de mukāyese edilerek değerlendirilecektir.

Hindū-shāh as-Sahibî an-Nakhčiwānī (d. 730/1329–1330), one of the 14th century historians, men of letters and scholars, wrote his Persian historical book Tajaribu’s-Salaf der Tawarikhi’l-Khulafa wa’l-Wuzara after 724 (1324), when he was in the service of Nuṣratu’d-Dīn Aḥmad b. Yūsufshah (695–733/1296–1333), one of the Atabakan of Luristan, The work, which contains information about the ʿAbbāsīd Khalīfas and the viziers who served with them, undoubtedly contains detailed information about the neighboring dynasties that had close contact with the ʿAbbāsīd Khalīfate. In this respect one of the states written down in the work is the Irāḳ Seljuk State (511–590/1118–1194). Especially due to its close location to Baghdād, the center of the khalīfate, the relations between the two states and the power struggles that sometimes occurred are frequently discussed in the work. In this study, the relations between the Irāḳ Seljuk State and the ʿAbbāsīd Khalīfate will be examined in the light of the information given by Hindū-shāh as-Sahibî and the information conveyed by the author will be evaluated by comparing it with the narrations of contemporary sources.
Tasavvufî Düşüncede Akıl ve Attâr’ın Rubâîlerinde Akıl Mefhumu
The Mind in Sufi Thought and Its Conceptualization in Ferîdüddîn Attâr’s Rubai Poems
Yazar: Koç, Serpil
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 41, 2022
Anahtar kelimeler: Creative Arts and Writing ; Sanat ve Edebiyat ; The mind,Ferîdüddîn Attâr,Mukhtār-Nāma,rubai ; Akıl,Ferîdüddîn Attâr,Muhtârnâme,Rubâî

Konusu bakımından genel olarak felsefî ve tasavvufî düşünceleri özlü bir şekilde anlatan rubâî nazım şekli, mutasavvıf şairler arasında da rağbet görmüş bir nazım şeklidir. Fars edebiyatında başta divanları olmak üzere diğer manzum eserlerinde rubâî nazım şeklinde şiirler söylemiş mutasavvıf şairler olduğu gibi bu nazım şeklinde müstakil bir mecmua oluşturacak kadar rubâî söylemiş şairlere de rastlamak mümkündür. Bu bağlamda İranlı meşhur şair ve mutasavvıf Ferîdüddîn Attâr (ö. 618/1221)’ın kendisine aidiyeti kesinlik kazanmış sekiz eserinden biri olan ve ihtiva ettiği konu çeşitliğine göre elli babdan müteşekkil Muhtârnâme adlı rubâî mecmuası, bir örnek teşkil etmektedir.Rubâî nazım şekli üzerinden felsefî ve tasavvufî düşüncelerin şiirsel söylem içerisinde değerlendirilmesinin hedeflendiği bu çalışmada; Ferîdüddîn Attâr’ın tasavvufî düşüncesinin felsefî yönünü ortaya koyması bakımından Muhtârnâme’sinden seçilmiş örnek rubâîlerden istifadeyle, akıl mefhumu ve müstakilen Attâr’da akıl ele alınmıştır.

Quatrain/rubai poetry generally illustrates philosophical and mystical thoughts in a concise way and has been a popular form of poetry among the mystic Sufi poets. Poets in the Persian literature can be found to have written rubai poems in their works, especially those known as diwans. Poets are also found to have written enough quatrain poetry to form a separate book consisting of poems solely in the form of rubai. Within this framework, the rubai poetry book Mukhtār-Nāma, one of the eight works confirmed to have belonged to the famous Iranian poet and Sufi Ferîduddîn Attâr (d. 618/1221) and composed of 50 chapters (called “sections”) in terms of the variety of subjects it contains, is an example.This study aims to evaluate philosophical and mystical thoughts in a linguistic and intellectual context with respect to the rubai poetic discourse and to analyze the concept of mind and the concept of partial mind, which Attâr independently discussed, through the sample of rubai poems selected from the Mukhtār-Nāma with the aim of the understanding the philosophical aspect of Ferîduddîn Attâr’s mystical thought.
TÂCİZÂDE SA'DÎ ÇELEBİ VE SEMÂ'İ MÜENNES KASİDESİ
TÂCİZÂDE SA'DÎ ÇELEBİ VE SEMÂ'İ MÜENNES KASİDESİ
Yazar: İshakoğlu, Ömer
Dergi: Şarkiyat Mecmuası, Vol. 0 No. 12, 2010
Anahtar kelimeler: Tâcizâde Sa'dî Çelebi, Semâ'î Müennes, Kaside, Arap Dili

Bu makalede, 922/1516 yılında vefat eden Osmanlı âlimi Tâcizâde Sa'dî Çelebi'nin, hayatı, eserleri ve yazmış olduğu "Semâ'î Müennes Kasidesi" ele alınmıştır. Müenneslik alameti taşımadığı halde müennes kabul edilen isimleri işlediği 90 beyitlik bu kasidesi, lâm kafiyeli olup "basit" bahriyle yazılmıştır. Tür olarak az işlenen bir konuda, hem de manzum olarak yazılmış olan bu eser, semâ'î müennes kelimelerin kolayca ezberlenerek bilinmesini sağlamak amacıyla kaleme alınmıştır.

Bu makalede, 922/1516 yılında vefat eden Osmanlı âlimi Tâcizâde Sa'dî Çelebi'nin, hayatı, eserleri ve yazmış olduğu "Semâ'î Müennes Kasidesi" ele alınmıştır. Müenneslik alameti taşımadığı halde müennes kabul edilen isimleri işlediği 90 beyitlik bu kasidesi, lâm kafiyeli olup "basit" bahriyle yazılmıştır. Tür olarak az işlenen bir konuda, hem de manzum olarak yazılmış olan bu eser, semâ'î müennes kelimelerin kolayca ezberlenerek bilinmesini sağlamak amacıyla kaleme alınmıştır.