hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
COVID-19 Pandemisi. Klinik, Tanı, Tedavi ve Korunma
COVID-19 Pandemisi. Klinik, Tanı, Tedavi ve Korunma
Yazar: Şenyiğit, Abdurrahman
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Coronavirus disease 2019 (COVID-19),klinik,tanı,tedavi,korunma.

Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2)’nin sebep olduğu Coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic Aralık 2019’da Çinin Wuhan kentinde ilk defa bildirilmiş ve daha sonra tüm Dünyaya yayılmıştır. Salgın 11 Mart 2020’de pandemi olarak bildirilmiştir.  Hastalık infekte kişilerden veya asemtomatik taşıyıcılardan respiratuar damlacıklar yoluyla bulaşır. Hastalığın en iyi bilinen klinik semptomları ve laboratuar bulguları ateş, normal veya azalmış lökosit miktarları, kuru öksürük, pnömoni, diyare ve dispnedir, ancak esas ölüm sebebi sitokin fırtınasınca tetiklenen akut respiratuar distress sendromudur. COVID-19 hastalarında tipik BT bulguları akciğerlerin periferlerinde yerleşik ve multifokal bilateral yama tarzında buzlu camlar ve konsolidasyonlardır. SARS-CoV-2 RNA tespiti için RT-PCR testi COVID-19 tanısında yaygın olarak kullanılmaktadır. Efektif bir tedavinin olmaması vaka sayılarında yükseliş ile birlikte hastane yatış oranlarında artış ve palyatif tedavilerin kullanılmasına yol açmıştır. Bu derlemede COVID-19’u önleme metotları, tanı ve tedavi algoritmaları, klinik ve laboratuar bulguları ve patogenezi kısaca özetlenmiştir.

Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2)’nin sebep olduğu Coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic Aralık 2019’da Çinin Wuhan kentinde ilk defa bildirilmiş ve daha sonra tüm Dünyaya yayılmıştır. Salgın 11 Mart 2020’de pandemi olarak bildirilmiştir.  Hastalık infekte kişilerden veya asemtomatik taşıyıcılardan respiratuar damlacıklar yoluyla bulaşır. Hastalığın en iyi bilinen klinik semptomları ve laboratuar bulguları ateş, normal veya azalmış lökosit miktarları, kuru öksürük, pnömoni, diyare ve dispnedir, ancak esas ölüm sebebi sitokin fırtınasınca tetiklenen akut respiratuar distress sendromudur. COVID-19 hastalarında tipik BT bulguları akciğerlerin periferlerinde yerleşik ve multifokal bilateral yama tarzında buzlu camlar ve konsolidasyonlardır. SARS-CoV-2 RNA tespiti için RT-PCR testi COVID-19 tanısında yaygın olarak kullanılmaktadır. Efektif bir tedavinin olmaması vaka sayılarında yükseliş ile birlikte hastane yatış oranlarında artış ve palyatif tedavilerin kullanılmasına yol açmıştır. Bu derlemede COVID-19’u önleme metotları, tanı ve tedavi algoritmaları, klinik ve laboratuar bulguları ve patogenezi kısaca özetlenmiştir.
COVID-19 Tedavisinde Terapötikler
COVID-19 Tedavisinde Terapötikler
Yazar: Kırbaş, Gökhan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Koronavirüs hastalığı 2019 (COVID-19),tedavi,terapötikler.

COVID-19 pandemisi üzerinden nerede ise iki yıl geçmiş olmasına rağmen hala etkili bir tedavi geliştirilememiştir. Uygulanan tedavilerin çoğu daha önceki viral hastalık pandemilerinden elde edilen verilere dayanmaktadır. Covid-19 tedavisi için denenen veya geliştirilen antiviral ve immünsistem düzenleyici tedavilerin uygun kombinasyonlarının denenmesi, daha etkin ilaçların keşfi gibi gelişmeler yol gösterici olacaktır.

COVID-19 pandemisi üzerinden nerede ise iki yıl geçmiş olmasına rağmen hala etkili bir tedavi geliştirilememiştir. Uygulanan tedavilerin çoğu daha önceki viral hastalık pandemilerinden elde edilen verilere dayanmaktadır. Covid-19 tedavisi için denenen veya geliştirilen antiviral ve immünsistem düzenleyici tedavilerin uygun kombinasyonlarının denenmesi, daha etkin ilaçların keşfi gibi gelişmeler yol gösterici olacaktır.
COVİD-19 Kritik Hasta: Analjezi ve Sedasyon
COVİD-19 Kritik Hasta: Analjezi ve Sedasyon
Yazar: Ölmez Kavak, Gönül
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Covid-19,analjezi,sedasyon,kritik hasta.

Yoğun bakım ünitesine kabul edilen kritik covid-19 hastaları sıklıkla analjezi ve sedasyona ihtiyaç duymaktadırlar. Hastalığın kendi fizyopatolojik özelliklerinden ve hastalığın şiddetinden, sağlık hizmeti verenlere bulaşmasına yönelik kaygılardan kaynaklanan artmış sedasyon ve analjezi ihtiyacı vardır. Covid-19 kritik bakım hastalarında sedasyon uygulamasının yönetiminde, bireyselleştirilmiş hasta sedasyon ve analjezi yönetimi, çeşitli ajanların yan etki profilleri, hastaya ait özellikler ve ilaçların ulaşılabilirliği göz önünde bulundurulmalıdır. Hasta güvenliğinin artırılması ve yoğun bakım sonuçlarının iyileştirilmesi temel amaçtır.

Yoğun bakım ünitesine kabul edilen kritik covid-19 hastaları sıklıkla analjezi ve sedasyona ihtiyaç duymaktadırlar. Hastalığın kendi fizyopatolojik özelliklerinden ve hastalığın şiddetinden, sağlık hizmeti verenlere bulaşmasına yönelik kaygılardan kaynaklanan artmış sedasyon ve analjezi ihtiyacı vardır. Covid-19 kritik bakım hastalarında sedasyon uygulamasının yönetiminde, bireyselleştirilmiş hasta sedasyon ve analjezi yönetimi, çeşitli ajanların yan etki profilleri, hastaya ait özellikler ve ilaçların ulaşılabilirliği göz önünde bulundurulmalıdır. Hasta güvenliğinin artırılması ve yoğun bakım sonuçlarının iyileştirilmesi temel amaçtır.
Tubal Reanastomoz Sonrası Gebelik Sonuçları: Yeni Bir Teknik
Tubal Reanastomoz Sonrası Gebelik Sonuçları: Yeni Bir Teknik
Yazar: Yener, Adnan; Giray, Burak
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; gebelik;,tubal reanastomoz,tubal sterilizasyon

Amaç: Tubal sterilizasyon sonrası bazı hastalar pişmanlık duyabilir. Bu gibi durumlarda cerrahi yöntemlerle tubal reanastomoz işlemi gerçekleştirilebilir. Çalışmanın amacı tubal reanastomozda yeni bir tekniği tanımlamak ve bu teknik sonrası gebelik sonuçlarını yayınlamaktır.Yöntemler: Çalışmamıza daha önceden tüp ligasyonu yapılan ve yeni bir yöntemle tubal reanastomoz uygulanan 28 hasta dahil edilmiştir.Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 35,25±4,08 idi. Tubal ligasyondan reanastomoza kadar geçen süre 12 ila 76 ay arasında değişmekte olup, ortalama 41,5±26,3 ay idi. Tubal reanastomoz sonrası gebelik oranı, canlı doğum oranı ve abortus oranı sırasıyla %42,9, %32,1 ve %10,7 idi. Hiçbir hastada ektopik gebelik gelişmedi. Hastaların 8’i (%28,6) ilk 1 yıl içerisinde gebe kaldı. Gebelik oluşmayan tüm hastalara 12 ay sonunda çekilen histerosalpingografide tubal geçişin olduğu izlendi.Sonuç: Tubal sterilizasyon sonrası gebeliğe engel başka bir problemi olmayan özellikle genç yaştaki kadınlar için tubal reanastomoz işlemi etkin bir yöntemdir.

Amaç: Tubal sterilizasyon sonrası bazı hastalar pişmanlık duyabilir. Bu gibi durumlarda cerrahi yöntemlerle tubal reanastomoz işlemi gerçekleştirilebilir. Çalışmanın amacı tubal reanastomozda yeni bir tekniği tanımlamak ve bu teknik sonrası gebelik sonuçlarını yayınlamaktır.Yöntemler: Çalışmamıza daha önceden tüp ligasyonu yapılan ve yeni bir yöntemle tubal reanastomoz uygulanan 28 hasta dahil edilmiştir.Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 35,25±4,08 idi. Tubal ligasyondan reanastomoza kadar geçen süre 12 ila 76 ay arasında değişmekte olup, ortalama 41,5±26,3 ay idi. Tubal reanastomoz sonrası gebelik oranı, canlı doğum oranı ve abortus oranı sırasıyla %42,9, %32,1 ve %10,7 idi. Hiçbir hastada ektopik gebelik gelişmedi. Hastaların 8’i (%28,6) ilk 1 yıl içerisinde gebe kaldı. Gebelik oluşmayan tüm hastalara 12 ay sonunda çekilen histerosalpingografide tubal geçişin olduğu izlendi.Sonuç: Tubal sterilizasyon sonrası gebeliğe engel başka bir problemi olmayan özellikle genç yaştaki kadınlar için tubal reanastomoz işlemi etkin bir yöntemdir.
Asemptomatik Diabetes Mellituslu Hastalarda Diabetes Mellitus Süresi İle Koroner Flow Reserve (Cfr) Arasındaki İlişki
Asemptomatik Diabetes Mellituslu Hastalarda Diabetes Mellitus Süresi İle Koroner Flow Reserve (Cfr) Arasındaki İlişki
Yazar: Sarıkaya, Remzi; Kümet, Ömer; Engin, Berat; Şit, Ömer; Panç, Cafer; Erdoğan, Onur; Oflaz, Hüseyin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Koroner akım rezervi,diyabetes mellitus,koroner arter hastalığı

Amaç: Çalışmamızda, asemptomatik diyabetik hastalarda diyabet süresinin artması ile gelişen koroner arter hasarının, non-invaziv, tekrarlanabilir ve basit bir yöntem olan koroner akım rezervi (CFR) ölçüm sonuçlarıyla kıyaslanması amaçlanmıştır.Yöntemler: Çalışmaya bilinen koroner arter hastalığı öyküsü olmayan, bağımsız hekimler tarafından çeşitli endikasyonlarla koroner anjiyografi yapılması planlanmış 83 diyabetik ve 31 diyabetik olmayan, ardışık 114 hasta alındı. Tüm hastalarda koroner anjiyografi öncesi transtorasik ekokardiyografi (TTE) ile koroner akım rezervleri hesaplandı.Bulgular: Diyabetik hastalarda koroner akım rezervi (CFR) değerlerinin diyabetik olmayanlara göre anlamlı ölçüde düşük olduğu görüldü (1.74 + 0.33 / 2.41 + 0.40, p

Amaç: Çalışmamızda, asemptomatik diyabetik hastalarda diyabet süresinin artması ile gelişen koroner arter hasarının, non-invaziv, tekrarlanabilir ve basit bir yöntem olan koroner akım rezervi (CFR) ölçüm sonuçlarıyla kıyaslanması amaçlanmıştır.Yöntemler: Çalışmaya bilinen koroner arter hastalığı öyküsü olmayan, bağımsız hekimler tarafından çeşitli endikasyonlarla koroner anjiyografi yapılması planlanmış 83 diyabetik ve 31 diyabetik olmayan, ardışık 114 hasta alındı. Tüm hastalarda koroner anjiyografi öncesi transtorasik ekokardiyografi (TTE) ile koroner akım rezervleri hesaplandı.Bulgular: Diyabetik hastalarda koroner akım rezervi (CFR) değerlerinin diyabetik olmayanlara göre anlamlı ölçüde düşük olduğu görüldü (1.74 + 0.33 / 2.41 + 0.40, p
Hipoksikİskemikensefalopatide N-terminal pro Brain Natriüretikpeptid ve Troponin I düzeylerinin önemi
Hipoksikİskemikensefalopatide N-terminal pro Brain Natriüretikpeptid ve Troponin I düzeylerinin önemi
Yazar: Deger, İbrahim; Ertuğrul, Sabahattin; Tanrıverdi Yılmaz, Sibel; Türe, Mehmet
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 48 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Hipoksik iskemik ensefalopati,Troponin I,NTproBNP

ile sonuçlanabilen klinik bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, hipoksik iskemik ensefalopatide kardiyak biyomarkerlerden N-Terminal pro Brain Natriüretik Peptid (NTproBNP) ve Troponin I’nın rolünü değerlendirmektir.Yöntemler: Bu çalışmada, Ocak 2019 ve Mayıs 2021 tarihleri arasında Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde HİE tanısı ile takip ve tedavileri yapılmış olan hastaların Troponin I ve NTproBNP düzeyleri geriye dönük olarak incelendi.Bulgular: Bu çalışma %44,5 (45)’i kız ve %55.5(56)’sı erkek olmak üzere 101 olgudan oluştu. Normal spontan vajinal yol ile doğum oranı %57,8 (63) iken Sezaryenle doğum oranı %42,2 (46) idi. Olgularda HİE evre 1 oranı %31.7 (32), HİE evre2 oranı %31,7 (32) ve HİE evre 3 oranı%36,6 (37) olarak bulundu. Ortalama doğum ağırlığı 3139.95±499.02 g, ortalama gestasyon haftası 38.39±1.69 hafta bulundu. NTproBNP; ortalama 10099.49±12023.03 pg/mL ve Troponin I; 122.575±188.5287 ng/L bulundu. Hipoksik iskemik ensefalopatinin şiddetinin artması ile Troponin I arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunurken, NTproBNP ile HİE’nin şiddeti arasında herhangi bir farklılık bulunmadı.Sonuç: Yenidoğan HİE’li bebeklerde NTproBNP ve Troponin I düzeylerinde artış vardır. Ayrıca, Troponin I düzeyleri ile yenidoğan hipoksik iskemik ensefalopati şiddeti arasında anlamlı ilişki olduğu bulundu.

ile sonuçlanabilen klinik bir durumdur. Bu çalışmanın amacı, hipoksik iskemik ensefalopatide kardiyak biyomarkerlerden N-Terminal pro Brain Natriüretik Peptid (NTproBNP) ve Troponin I’nın rolünü değerlendirmektir.Yöntemler: Bu çalışmada, Ocak 2019 ve Mayıs 2021 tarihleri arasında Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde HİE tanısı ile takip ve tedavileri yapılmış olan hastaların Troponin I ve NTproBNP düzeyleri geriye dönük olarak incelendi.Bulgular: Bu çalışma %44,5 (45)’i kız ve %55.5(56)’sı erkek olmak üzere 101 olgudan oluştu. Normal spontan vajinal yol ile doğum oranı %57,8 (63) iken Sezaryenle doğum oranı %42,2 (46) idi. Olgularda HİE evre 1 oranı %31.7 (32), HİE evre2 oranı %31,7 (32) ve HİE evre 3 oranı%36,6 (37) olarak bulundu. Ortalama doğum ağırlığı 3139.95±499.02 g, ortalama gestasyon haftası 38.39±1.69 hafta bulundu. NTproBNP; ortalama 10099.49±12023.03 pg/mL ve Troponin I; 122.575±188.5287 ng/L bulundu. Hipoksik iskemik ensefalopatinin şiddetinin artması ile Troponin I arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunurken, NTproBNP ile HİE’nin şiddeti arasında herhangi bir farklılık bulunmadı.Sonuç: Yenidoğan HİE’li bebeklerde NTproBNP ve Troponin I düzeylerinde artış vardır. Ayrıca, Troponin I düzeyleri ile yenidoğan hipoksik iskemik ensefalopati şiddeti arasında anlamlı ilişki olduğu bulundu.
İkinci Trimester Muayenesinde Tanı Alan İzole Aberran Sağ Subklavian Arter (ARSA): Nasıl Yaklaşalım?
İkinci Trimester Muayenesinde Tanı Alan İzole Aberran Sağ Subklavian Arter (ARSA): Nasıl Yaklaşalım?
Yazar: Aygün, Elif Ganime; Sarı, Umut; Pata, Özlem; Kutlu Dilek, Talat Umut
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 49 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; ARSA,aberran sağ subklavian arter,prenatal ultrason,ikinci trimester,anöploidi

Amaç: İzole ARSA olgularının gebelik takipleri ve postnatalprognozlarını tartışmayı amaçladık.Yöntemler: Hastanenin bilgisayar maternal-fetal tıp veri tabanı gözden geçirildi. 1859 tekil düşük riskli gebelikten toplam 11 ARSA vakası tespit edildi. Bu olguların tarama testleri, gebelik takipleri, doğum şekilleri ve postnatal muayeneleri gözden geçirildi.Sonuç: İzole ARSA'lı olguların medyan anne yaşı 32 idi. Ultrasonografi haftası medyan 21 hafta olup 11 olguda ek sonografik bulgu izlenmedi. Hastaların hiçbiri invaziv işlem kabul etmedi, 7 olguda cf-DNA (cellfree DNA) testi düşük riskli idi. Tüm olguların gebelik seyirleri komplikasyonsuz olup term doğumla sonuçlandı, neonatal muayenede patolojik bulgu ile karşılaşılmadı.Tartışma: İzole ARSA varlığında perinatal sonuçlar iyi olmakla beraber, 2. trimester muayenesinde saptanan ARSA sadece eşlik eden anöploidiler için bir soft marker değil ayrıca beraber olabildiği konotrunkal anomaliler ve 22q11.2 mikrodelesyonu bir uyarı işareti olarak dikkate alınarak hasta yönetiminde göz önünde bulundurulmalıdır. İnvaziv işlemden kaçınmak isteyen, timus, merkezi sinir sistemi ve konotrunkal anatominin optimal değerlendirildiği gebelere kesin tanı yöntemi olmamakla beraber 22q11.2 mikrodelesyonunu da kapsayan bir panel ile maternal kanda hücre dışı DNA testi önerilebilir.

Amaç: İzole ARSA olgularının gebelik takipleri ve postnatalprognozlarını tartışmayı amaçladık.Yöntemler: Hastanenin bilgisayar maternal-fetal tıp veri tabanı gözden geçirildi. 1859 tekil düşük riskli gebelikten toplam 11 ARSA vakası tespit edildi. Bu olguların tarama testleri, gebelik takipleri, doğum şekilleri ve postnatal muayeneleri gözden geçirildi.Sonuç: İzole ARSA'lı olguların medyan anne yaşı 32 idi. Ultrasonografi haftası medyan 21 hafta olup 11 olguda ek sonografik bulgu izlenmedi. Hastaların hiçbiri invaziv işlem kabul etmedi, 7 olguda cf-DNA (cellfree DNA) testi düşük riskli idi. Tüm olguların gebelik seyirleri komplikasyonsuz olup term doğumla sonuçlandı, neonatal muayenede patolojik bulgu ile karşılaşılmadı.Tartışma: İzole ARSA varlığında perinatal sonuçlar iyi olmakla beraber, 2. trimester muayenesinde saptanan ARSA sadece eşlik eden anöploidiler için bir soft marker değil ayrıca beraber olabildiği konotrunkal anomaliler ve 22q11.2 mikrodelesyonu bir uyarı işareti olarak dikkate alınarak hasta yönetiminde göz önünde bulundurulmalıdır. İnvaziv işlemden kaçınmak isteyen, timus, merkezi sinir sistemi ve konotrunkal anatominin optimal değerlendirildiği gebelere kesin tanı yöntemi olmamakla beraber 22q11.2 mikrodelesyonunu da kapsayan bir panel ile maternal kanda hücre dışı DNA testi önerilebilir.
Pankreas Kanseri Tanılı Hastalarımızda Prognostik Faktörlerin İncelenmesi
Pankreas Kanseri Tanılı Hastalarımızda Prognostik Faktörlerin İncelenmesi
Yazar: Yolaçan, Ramazan; Yiğit, Ercan; Karabulut, Ümit; Üzel, Ali; Uçmak, Feyzullah; Kaya, Muhsin
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 49 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Pankreas kanseri,Tümör markırları,Prognostik faktörler

Amaç: Pankreas kanseri oldukça kötü prognozlu bir hastalık olup, insidansı giderek artmaktadır. Bu hastalıkta birden fazla prognostik belirteç bulunmaktadır. Bu çalışmadaki amaç kliniğimizde pankreas kanseri tanısı alan hastaların yaşam süresini etkileyen prognostik faktörleri saptamaktı.Yöntemler: Kliniğimize Ocak 2011-Haziran 2020 tarihleri arasında başvuran ve pankreas kanseri tanısı konulan 127 hastanın demografik ve klinik özellikleri, laboratuvar sonuçları, kontrastlı abdomen tomografisi bulguları ve tedavilere cevapları retrospektif olarak değerlendirildi.Bulgular: Hastaların 85’i (%67) erkek 42’si (%33) kadın olup, yaş ortalaması 62,6±12,5 (27-90) yıl, ortalama sağ kalma süresi 11,6±1,3 ay; 1 yıllık ortalama sağ kalım oranı %31 ve 5 yıllık ortalama sağ kalım oranı %0,9 idi. Pankreas kanseri prognozu ile cinsiyet, tümör çapı, tümör lokalizasyonu, DM varlığı, patolojik LAP varlığı, vasküler invazyon, kemoterapi alınması, serum CA 19-9 ve CA125 seviyesi arasında anlamlı ilişki saptanmazken, ileri yaş (p=0.01), karaciğer metastazı (P=0.016) ve yüksek serum CEA düzeyinin (p=0.013) kötü prognostik faktör ve cerrahi rezeksiyon yapılmasının (p=0.039) iyi prognostik faktör olduğu saptandı.Sonuç: Pankreas kanseri tedavisi sırasında hastalığın prognozunu etkileyen faktörlerin göz önünde bulundurulması faydalı olabilir.

Amaç: Pankreas kanseri oldukça kötü prognozlu bir hastalık olup, insidansı giderek artmaktadır. Bu hastalıkta birden fazla prognostik belirteç bulunmaktadır. Bu çalışmadaki amaç kliniğimizde pankreas kanseri tanısı alan hastaların yaşam süresini etkileyen prognostik faktörleri saptamaktı.Yöntemler: Kliniğimize Ocak 2011-Haziran 2020 tarihleri arasında başvuran ve pankreas kanseri tanısı konulan 127 hastanın demografik ve klinik özellikleri, laboratuvar sonuçları, kontrastlı abdomen tomografisi bulguları ve tedavilere cevapları retrospektif olarak değerlendirildi.Bulgular: Hastaların 85’i (%67) erkek 42’si (%33) kadın olup, yaş ortalaması 62,6±12,5 (27-90) yıl, ortalama sağ kalma süresi 11,6±1,3 ay; 1 yıllık ortalama sağ kalım oranı %31 ve 5 yıllık ortalama sağ kalım oranı %0,9 idi. Pankreas kanseri prognozu ile cinsiyet, tümör çapı, tümör lokalizasyonu, DM varlığı, patolojik LAP varlığı, vasküler invazyon, kemoterapi alınması, serum CA 19-9 ve CA125 seviyesi arasında anlamlı ilişki saptanmazken, ileri yaş (p=0.01), karaciğer metastazı (P=0.016) ve yüksek serum CEA düzeyinin (p=0.013) kötü prognostik faktör ve cerrahi rezeksiyon yapılmasının (p=0.039) iyi prognostik faktör olduğu saptandı.Sonuç: Pankreas kanseri tedavisi sırasında hastalığın prognozunu etkileyen faktörlerin göz önünde bulundurulması faydalı olabilir.
MPV, RDW, LAKTAT, NA ve Albumin Düzeyleriyle Yoğun Bakım Hasta Mortalitesi Arasındaki İlişki
MPV, RDW, LAKTAT, NA ve Albumin Düzeyleriyle Yoğun Bakım Hasta Mortalitesi Arasındaki İlişki
Yazar: Aydın, Ahmet; Kaçmaz, Osman; Öterkuş, Mesut; Miniksar, Ökkeş Hakan
Dergi: Dicle Tıp Dergisi, Vol. 49 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; RDW,Albumin,Lactat,Yoğun Bakım,Sodyum,Mortalite

Giriş ve Amaç: Yoğun bakım hasta mortalitesine yaş, yatış süresi, mekanik ventilasyon ihtiyacı ve süresi, eşlik eden yandaş hastalıklar, enfeksiyon ve laboratuvar parametreleri gibi birçok parametrenin etkisi vardır. Çalışmamızda bu parametrelerden hangilerinin yoğun bakım hasta mortalitesi üzerine etkisi olduğunu araştırmayı amaçladık.Yöntemler: Retrospektif planlanan çalışmamıza hastanemiz yoğun bakım servisinde Ocak 2018-Aralık 2019 tarihleri arasında yatan 18 yaş üstü 295 hasta dahil edildi. Taburcu ve ex olan hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Gruplar arasında, parametrelerin mortalite ile arasındaki ilişkisi karşılaştırıldı.Bulgular: %53,6’sı (n:158) erkek olan hastaları yaş ortalaması ise 76 yıl olarak bulundu. Nörolojik hastalıkların varlığı, ileri yaş ve yüksek Apache II skoru mortalite oranında anlamlı artışa sebep olmaktadır. Entübe olarak kabul edilen hastalarda mortlite daha yüksekti. Yüksek laktat , yüksek RDW seviyesi ve düşük albumin düzeyi, artmış mortalite ile ilişkili bulundu. Sodyum ve MPV değerinin ise mortalite ile anlamlı bir ilişkisinin olmadığı saptandı. 15 günden az yatışı olan hastalarda ise mortalite oranı daha düşük bulundu.Sonuç: RDW, Albumin ve laktat değerlerinin yoğun bakımda yatan hastaların prognozu etkilediği görüldü. Bu değerlerin takibinin; erken dönemde tedavinin başlanabilmesi açısından fayda sağlayacaktır.

Giriş ve Amaç: Yoğun bakım hasta mortalitesine yaş, yatış süresi, mekanik ventilasyon ihtiyacı ve süresi, eşlik eden yandaş hastalıklar, enfeksiyon ve laboratuvar parametreleri gibi birçok parametrenin etkisi vardır. Çalışmamızda bu parametrelerden hangilerinin yoğun bakım hasta mortalitesi üzerine etkisi olduğunu araştırmayı amaçladık.Yöntemler: Retrospektif planlanan çalışmamıza hastanemiz yoğun bakım servisinde Ocak 2018-Aralık 2019 tarihleri arasında yatan 18 yaş üstü 295 hasta dahil edildi. Taburcu ve ex olan hastalar olarak iki gruba ayrıldı. Gruplar arasında, parametrelerin mortalite ile arasındaki ilişkisi karşılaştırıldı.Bulgular: %53,6’sı (n:158) erkek olan hastaları yaş ortalaması ise 76 yıl olarak bulundu. Nörolojik hastalıkların varlığı, ileri yaş ve yüksek Apache II skoru mortalite oranında anlamlı artışa sebep olmaktadır. Entübe olarak kabul edilen hastalarda mortlite daha yüksekti. Yüksek laktat , yüksek RDW seviyesi ve düşük albumin düzeyi, artmış mortalite ile ilişkili bulundu. Sodyum ve MPV değerinin ise mortalite ile anlamlı bir ilişkisinin olmadığı saptandı. 15 günden az yatışı olan hastalarda ise mortalite oranı daha düşük bulundu.Sonuç: RDW, Albumin ve laktat değerlerinin yoğun bakımda yatan hastaların prognozu etkilediği görüldü. Bu değerlerin takibinin; erken dönemde tedavinin başlanabilmesi açısından fayda sağlayacaktır.