hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
LİPOPROTEİN (A) DÜZEYLERİ İLE PARAOKSONAZ (PON 1) AKTİVİTELERİNİN KOMPLİKASYONLU VE  KOMPLİKASYONSUZ TİP 2 DİYABETİK (NIDDM)  HASTALARDA ARAŞTIRILMASI
Investigation  of Serum Lipoprotein(a) and  Paraoxonase Activitiy Levels in Non-Insulin Dependent Diabetes Mellitus (type 2) Patients with and without Diabetic Complications
Yazar: Gürsu, M. Ferit; Özdin, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Bu çalışmamızın amacı, komplikasyonlu ve komplikasyonsuz insüline bağımlı olmayan diabetes mellituslu  (NIDDM) hastalarda, serum lipoprotein(a) (Lp(a)) düzeylerinin ateroskleroz gelişimini engelleyen paraoksonaz (PON 1) aktivitesi üzerine etkilerini araştırmak amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntem: Diyabetes mellituslu (DM) hastalar komplikasyonsuz (n=17) ve komplikasyonlu (n=16) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır, kontrol grubu tamamı erkek olan 20 kişiden oluşmaktadır. Her üç grupta da hem Lp(a) düzeyleri  hem de PON konsantrasyonu ve aktiviteleri belirlenmiştir.  Bulgular: Serum Lp(a) düzeyleri komplikasyonlu NIDDM&apos;li grupta anlamlı olarak yüksek bulunurken PON1 aktiviteleri komplikasyonlu NIDDM&apos;li grupta istatistiksel olarak anlamlı düşme göstermiştir (p0.05). DM&apos;lilerde Lp(a)&apos;nın serum konsantrasyonları ile PON aktivitesi arasında yüksek bir korelasyon mevcut olmaması  diyabetik aterojeniteden Lp(a)&apos;nın daha sorumlu olduğu fikrini ortaya çıkarmaktadır.   Sonuç: Komplikasyonlu diyabetik olgularda serum Lp(a)&apos;nın düzeyinin artması ve PON1 aktivitesinin azalması, diyabetin iyi regüle edilip komplikasyonlarının önlenmesini gerektirmektedir. Organofosfatlara karşı primer defanstan sorumlu olan PON&apos;daki glikolizasyonun artması diyabetiklerde pestisitler gibi organik fosfor zehirlenmelerine hassasiyetin artmasını daha güçlü bir ihtimal haline getirmektedir.

Objective: The aim of present study  was to investigate  the effects of lipoprotein(a) levels on the activity of paraoxonase which prevents development of atherosclerosis in type 2 NIDDM patients with and  without complications.   Materials and Methods: The patients were divided into two groups, with and without complications. The groups consisted of from patients without complications (n=17) 16 patients with complications and control group was consisted of 20 male subjects. Lp(a) levels and PON 1 concentrations and activity were determined in all three groups.  Results: Serum Lp(a) levels were significantly higher and PON 1 activity was significantly lower (p
ANSTABİL ANJİNALI HASTALARDA PLAZMA HOMOSİSTEİN VE LİPOPROTEİN (a) DÜZEYLERİNİN DEĞİŞİMİ
The Changes of Plasma Homocysteine and Lipoprotein (a) Levels in Patients With Unstable Angina
Yazar: Şahin, Şemsettin; İlhan, Necip; Seçkin, Dilara; İlkay, Erdoğan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Bu çalışmanın amacı anstabil anjinalı hastalarda plazma Lipoprotein (a) ve Homosistein düzeylerinin değişimini incelemektir.   Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Fırat Tıp Merkezi Kardiyoloji Kliniğinde Anstabil anjina (UA) ön tanısı almış hastalar üzerinde yapılmıştır. Çalışmada 31 hasta değerlendirmeye alınmış olup, bu hastalardan ilk göğüs ağrısının başlamasını takiben alınan kan örneklerinde, homosistein ve lipoprotein (a) düzeyleri tayin edilerek kontrol grubuna göre karşılaştırılmıştır.   Bulgular: Sonuçlar incelendiğinde, Homosistein (UA: 36,72 ± 13,60 K: 12,63 ± 3,65 &micro;mol/L) ve Lp(a) düzeyleri (UA: 44,81±20,24; K: 19,53 ± 7,88 mg/dL) anstabil anjinalı hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p

Aim: The aim of this study was to investigate the change of plasma Lipoprotein (a) and homocysteine levels in patients with unstable angina.   Material Method: This study was done on patients who pre-diagnosed as unstable angina pectoris (UA) in Firat Medical Center, Clinic of Cardiology. Thirty one patients were included in this study and following first beginning of angina the blood samples were taken for homocysteine and lipoprotein (a) levels and these parameters were compared with control group.   Results: As a conclusion the homocysteine (UA: 36,72 ± 13,60 K: 12,63 ± 3,65 &micro;mol/L) and Lp (a) (UA: 44,81±20,24, K: 19,53 ± 7,88 mg/dL) levels were found statistically significant higher than control group (p
SİGARA İÇENLERDE SERUM PARAOKSONAZ (PON 1) AKTİVİTELERİ İLE MALONDİALDEHİT DÜZEYLERİNİN ARAŞTIRILMASI
The Investigation of Levels of Paraoxonase (PON 1) and Malondialdehyde in Smokers
Yazar: Gürsu, M. Ferit; Özdin, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Bu çalışmada kronik sigara içen kişilerde, sigara içiminin lipit peroksidasyonunun son ürünlerinden biri olan malondialdehit (MDA) düzeyleri ile ateroskleroz gelişimini önleyen paraoksonaz (PON 1) aktivite düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmak amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntem: Çalışma ortalama 45±5 yaşlarındaki kronik sigara içici 22 ile hiç sigara içmemiş 27 erkek bireyden oluşan kontrol grubu olmak üzere toplam 49 kişide yapılmıştır. Serum PON aktivitesi ölçümünde paraoxon substrat olarak kullanılmıştır.   Bulgular: Sigara içenlerde PON aktivite ve konsantrasyonu istatistiksel olarak anlamlı düşme gösterirken (P

Aim: Present study was aimed to examine relationship between the levels of MDA, end of products of lipid peroxidation, and paraoxonase (PON 1) which prevents development of atherosclerosis activity levels in smokers.  Materials and Methods: Sera from total of 49 male subjects aged between 45±5 years (22 chronic smokers, 27 controls) were used in the study.To determine serum paraoxonase activity, paraoxon was used as substrate.  Findings: PON activity and concentrations were found to be statistically lowered (p
MASTOİD HAVA HÜCRELERİNİN  BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİ YÖNTEMİYLE MORFOMETRİK İNCELENMESİ
Morphometric Examination Of Mastoid Air Cells By Using Ct Method
Yazar: Kavaklı, Ahmet; Karakaş, Sacide; Uzun, Ahmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Cellulae mastoideae şekil ve büyüklük açısından birçok farklılıklar gösterebilir. Bilgisayarlı Tomografi&apos;nin (BT) tanıda kullanılmasından sonra bu konuda çalışmalar yapılmış olmasına karşın, yapılan çalışmalarda genellikle yaş grupları oluşturulmamış ve cellulae mastoideae hacimleri (CMH) geniş şekilde araştırılmamıştır. Bu nedenle BT kullanarak elde ettiğimiz verilerden yaş ve cinsiyete göre gelişme seyirlerini, sağ-sol taraf arasındaki ilişkileri ve mastoid havalanma ile ilgili oranları tespit etmeyi bu çalışmamızda amaçladık.   Gereç ve Yöntem: BT tetkiki için Radyoloji Anabilim Dalına  başvuran, herhangi bir patolojisi (geçirilmiş enfeksiyon, ameliyat veya travma) olmayan toplam 91 olgu (47 erkek, 44 kadın) seçildi. Her olguya os temporale aksiyel BT tetkiki yapıldı. Elde edilen her kesitte CMH ayrı ayrı hesaplandı ve istatistiksel analizleri yapıldı.   Bulgular ve Sonuç: Yapılan analizler sonucunda CMH yaşla birlikte düzenli olarak arttığı, bunun yanında kadınların erkeklerden daha düşük hacim ortalamalarına sahip olduğu görüldü. Elde edilen hacim ortalamaları kaynaklarla karşılaştırıldığında verilerin birbirlerine yakın oldukları görüldü. Olgular incelendiğinde pnömatize mastoidin %97.80 ve apnömatik mastoidin %2.19 oranında olduğu tespit edildi.

Aim: A lot of variations may be noticed in shape and size in mastoid air cells. CT in diagnosis, although many studies were done, by using in these studies age groups were not usually established and the volumes of mastoid air cells were not compared in detail. Therefore in this study, it was planned the classification of  mastoid pneumatization, the relationship between right and left sides and the comparison of development progresses according to the age and sex with the results of the CT scans.   Material and Method: Of all patients applied to radiology department, 91 cases without any mastoid air cells pathology (like inflammation, operation or trauma) were selected for evaluation. Axial CT scans obtained from temporal bones of all cases. In all scans, the volumes of each area mastoid air cell were calculated and analysed statistically.   Results and Conclusion: At the results, it was noticed that the volumes of mastoid air cells increased with the age and women had lower mean volume. When we correlated right-left and ipsilateral structures mastoid air cells, it was determined that there was a positive correlation between them. The mean volumes were near to the results on the literature. The percentage of pneumatic mastoid was 97.80 %, apneumatic mastoid was 2.19 %.
OBEZLERDE KALP ATIM REZERVİNİN EGZERSİZ PERFORMANSI ÜZERİNE ETKİLERİ
Effects Of Heart Rate Reserve On Exercıse Performance In Obese Subjects
Yazar: Özçelik, Oğuz; Çolak, Ramis; Doğukan, Ayhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Obezlerde egzersiz sırasında kardiyak sistem ile iş gücü arasındaki ilişkiyi inceleyerek kalp atım rezervinin egzersiz performansındaki azalma üzerine etkilerini araştırmaktır.   Gereç ve Yöntemler: Toplam 25 obez kadın (Vücut Kitle İndeksi, VKİ = 38.2±5.2 kg/m2) şiddeti düzenli olarak artan yüke karşı yapılan egzersiz testine katıldılar (15 W/dk). Anaerobik eşik (aerobik-anaerobik kapasitelerin ayırımı) noninvazif olarak solunum-metabolizma ilişkisi kullanılarak hesaplandı. Kalp atımları polar kalp saati ile ölçüldü.   Bulgular: Maksimal iş üretim kapasitesi,  anaerobik eşik değeri ve her bir kilogram vücut ağırlığı için iş üretim kapasitesi 93.6±17 W, 61.8±9 W ve 1.013±0.24W/kg olarak bulundular. Obezlerin kalp rezervleri 79.4±19 atım olup bunun %60&apos;ını (133.4±17 atım/dk) testin ısınma döneminde ve %78&apos;ini (147.8±16 atım/dk) aerobik egzersiz bölgesinde kullandılar. VKİ ile kalp atım rezervi arasında negatif lineer korelasyon (R= -0.458, P= 0.02) ve kalp atım rezervi ile iş üretim kapasiteleri arasında ise pozitif lineer korelasyon (R= 0.569, P= 0.002) tespit edildi.   Sonuç: Obezlerde kalp atım rezervlerinin etkin kullanılmaması sonucunda iş üretim kapasiteleri azalmakta ve sonucunda kilo almayı kolaylaştırmaktadır. Bu nedenle, kalp rezervinin etkin kullanılmasını sağlayabilecek olan uygun bir egzersiz programının obezite tedavisinde her zaman düşünülmesi gerektiğini göstermektedir.

Aim: To determine the effects of heart rate reserve on reduced exercise performance in obese subjects.   Material and Methods: Total of 25 obese female (Body Mass Index, BMI = 38.2±5.2 kg/m2) were participated  a progressively increasing work rate (15 W/min) exercise test. Anaerobic threshold (aerobic-anaerobic metabolic transition) was estimated non-invasively using ventilation-metabolic relationship. Heart rate was monitored using polar heart watch.   Results: Maximal work rate, anaerobic threshold and work production for each kilogram body weight were  found to be 93.6±17 W, 61.8±9 W and 1.013±0.24 W/kg, respectively. Heart rate reserve in obese subjects was 79.4±19  beat and 60% of heart rate reserve (133.4±17 beat/min) used in warm-up period and  78 %  (147.8±16 beat/min) in aerobic exercise region. There were a negative linear correlation between BMI and heart rate reserve (R= -0.458, P= 0.02) and a positive  linear correlation between heart rate reserve and work production capacity (R= 0.569, P= 0.002).   Conclusion: Ineffective utilisation of heart rate reserve reduced work production capacity which results weight gain. Thus, it should be consider an exercise training programme in obesity treatment which provides an effective utilisation of heart rate reserve.
PARANASAL SİNUS&apos;LARIN BİLGİSAYARLI TOMOGRAFİ YÖNTEMİYLE MORFOMETRİK İNCELENMESİ
Morphometric Examination of Paranasal Sinuses By Using CT Method
Yazar: Kavaklı, Ahmet; Karakaş, Sacide
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Sinus Paranasales şekil ve büyüklük açısından birçok farklılıklar gösterebilir. Bilgisayarlı tomografi (BT)'nin tanıda kullanılmasından sonra bu konuda çalışmalar yapılmış olmasına karşın, yapılan çalışmalarda genellikle yaş grupları oluşturulmamış ve sinus paranasales hacimleri birbirleri ile geniş şekilde karşılaştırılmamışlar. Bu nedenle BT kullanarak elde ettiğimiz verilerden, yaş - cinsiyete göre gelişme seyirlerini, sağ-sol taraf arasındaki ilişkileri araştırmayı planladık.   Gereç ve Yöntem: BT tetkiki için Radyoloji Anabilim Dalına başvuran, herhangi bir patolojisi (geçirilmiş enfeksiyon, ameliyat veya travma) olmayan toplam 91 olgu (47 erkek, 44 kadın) seçildi. Her olguya sinus paranasales aksiyel BT tetkiki yapıldı. Elde edilen her kesitte ilgili bölgelerin (sinus maxillaris, sinus frontalis ve sinüs sphenoidalis) hacimleri ayrı ayrı hesaplandı ve istatistiksel analiz yapıldı.   Bulgular ve Sonuç: Yapılan analizler sonucunda sinus paranasales hacimlerinin yaşla birlikte düzenli olarak arttığı, bunun yanında kadınların erkeklerden daha düşük hacım ortalamalarına sahip olduğu görüldü. Sağ-sol ve aynı taraftaki sinüs paranasales hacim ortalamaları yönünden baktığımızda pozitif yönde bir ilişki olduğu tespit edildi. Elde edilen hacim ortalamaları kaynaklarla karşılaştırıldığında verilerin birbirlerine yakın oldukları görüldü.

Aim: A lot of variations may be noticed in shape and size in both paranasale sinuses. CT in diagnosis, although many studies were done, by using in these studies age groups were not usually established and the volumes of paranasale sinuses were not compared in detail. Therefore in this study, it was planned the, the relationship between right and left sides and the comparison of development progresses according to the age and sex with the results of the CT scans.   Material and Method: Of all patients applied to radiology department, 91 cases without any paranasale sinuses pathology (like inflammation, operation or trauma) were selected for evaluation. Axial CT scans obtained from paranasale sinuses of all cases. In all scans the volumes of each area (maxillary sinus, frontal sinus, sphenoid sinus) were calculated and analysed statistically.   Results and Conclusion: At the results, it was noticed that the volumes of paranasale sinuses increased with the age and women had lower mean volume. When we correlated right-left and ipsilateral structures (paranasale sinuses), it was determined that there was a positive correlation between them. The mean volumes were similar to the results on the literature.
KRONİK VE AKTİF OLMAYAN LEPRAMATÖZ LEPRALI HASTALARDA OTONOMİK VE ELEKTROKARDİYOGRAFİK İNCELEMENİN PERİFERİK SİNİR İLETİ ÇALIŞMALARI İLE KARŞILAŞTIRILMASI
Autonomic and Electrocardiographic Examination in Patients with Chronic and Inactive Lepromatous Leprosy and Compared Peripherie Nerve Conduction Studies
Yazar: Ulvi, Hızır; Yiğiter, Remzi; Yoldaş, Tahir; Dolu, Yücel; Müngen, Bülent
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Amaç: Bu çalışmanın amacı kronik ve aktif olmayan lepramatöz lepralı hastalarda otonomik ve elektrokardiyografik incelemenin periferik sinir ileti çalışmaları ile karşılaştırılmasıdır.   Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza yaş ortalaması 38±17 olan 17'si erkek. 20'si kadın toplam 37 lepralı olgu ile yaş ortalaması 49±13 olan 24'ü erkek. 35'i kadın toplam 59 sağlıklı gönüllü alındı. Her iki gruptaki her olguda 50 mm/sn hızında 2 mV amplitüdünde standart 12 derivasyon elektrokardiyografi (EKG) çekimleri ve periferik sinirlerde standart ileti çalışması yapıldı. QT ve JT intervali ölçüldü.   Bulgular: Bazet formülünden hıza göre düzeltilmiş QT (QTc) ve JT (JTc) intervalleri hesaplandı. Lepramatöz lepralı hastaların ortalama QT. JT, QTc, JTc, RR intervalı, QT. JT, QTc, JTc dispersiyon (d) değerleri (sırasıyla: 344±37 ms, 283±34 ms, 12±0.61 ms, 10±0.82 ıns. 760±140 ms, 80±33 ms. 66±29 ms, 3±1.4 ms ve 2.5±1.3 ms) kontrol grubundan (benzer olarak sırasıyla 372±27 ms, 296±29 ms, 13±0.83 ms, 10±0.73 ms, 811±125 ms, 30±11 ms, 28±12 ms, 1±0.37 ms ve 0.97±0.36 ms) anlamlı derecede uzamıştı (p

Aim: The aim of this study was to investigate and compare the autonomic and electrocardiographical examination in patients with chronic and inactive lepromatous leprosy with peripheric nerve conduction studies.   Material and Method: In our study, we included 37 lepromatous leprosy patients (mean age: 38±17 years;17 males and 20 females) and 59 normal subjects (mean age: 49±13; 24 males and 35 females) as control group. 12 leads ECG were recorded at a speed of 50 mm/s and nerve conduction parameters were studied in all the subject. QT and JT intervals were measured.   Results: Using Bazett formula, these inlevals were corrected for heart rate. Mean QT interval, JT interval. QTc interval, JTc interval, RR interval, QT dispersion (d), JT-d, QTc-d and JTc-d (344±37 ms, 283±34 ms. 12±0.61 ms, 10±0.82 ms, 760±140 ms, 80±33 ms, 66±29 ms, 3±1.4 ms and 2.5±1.3 ms; respectively) in lepromatous leprosy patients were significantly longer than that of the normal subjects (372±27 ms, 296±29 ms. 13±0.83 ms, 10±0.73 ms, 811 ± 125 ms, 30±11 ms. 28±12 ms, 1±0.37 ms and 0.97±0.36 ms; respectively) (p
AKUT VİRAL HEPATİT A VE B: DÖRT YILLIK RETROSPEKTİF ÇALIŞMA
Acute Viral Hepatitis A and B: A Four Year Retrospective Analysis
Yazar: Elaldı, Nazif; Türkoğlu, Nurcan; Erandaç, Memnune; Dökmetaş, İlyas; Bakır, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Giriş: Akut viral hepatit (AVH)'ler, birçok viral ajanın etken olduğu, karaciğerde inflamasyon ve nekrozla karakterize bir infeksiyon hastalık ve başta Akut Viral Hepatit B (AVHB) olmak üzere tüm dünyada önemli morbidite ve mortalite nedenidir.   Gereç ve Yöntem: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, Tıp Fakültesi Hastanesi, infeksiyon Hastalıkları ve Klinik Bakteriyoloji Bilim Dalı'nda Ocak 1996 ile Aralık 1999 arasında Akut Viral Hepatit A (AVHA) ve AVHB tanılarıyla takip edilen hastalar geriye yönelik olarak incelendi.   Bulgular: Kliniğimize dört yıllık takip süresi içinde 41 (%35) kadın. 75 (%65) erkek toplam 116 hasta AVH nedeniyle yatırılarak takip edildi. Hastaların 43 (%37)'ü AVHA, 73 (%63)'ü ise AVHB idi. AVHA'li hastalanıl yaş ortalaması 19 (yıl), AVHB'li hastaların yaş ortalaması ise 32 (yıl) idi (p< 0.05). AVHB'li hastalar AVHA'lı hastalara göre kliniğimizde daha fazla süreyle yatırılarak takip edildiler (9'a karşı 12 gün. p< 0.05).   Sonuç: Çalışmamız, AVHA'nın, AVHB'ye göre genç yaştaki hastalarda görüldüğünü ve AVHB'li hastaların AVHA'li hastalara göre klinikte daha fazla süreyle yatırılarak takip edildiğini göstermektedir.

Background: Acute viral hepatitis (AVH), caused by a number of viral agents and characterised by hepatic inflammation and injury, is an infectious disease. AVHs, mainly acute viral hepatitis B (AVHB) cause important morbidity and mortality around the world.   Material and Method: Hospitalised patients with acute viral hepatitis A (AVHA) and AVHB at the Department of Clinical Bacteriology and Infectious Diseases. Cumhuriyet University Hospital, Sivas, between January 1996 and December 1999 were analysed retrospectively.   Results: During the four-year study period, 41 (35%) female and 75 (65%) male totally 116 patients were diagnosed as AVH and hospitalised at our clinic. Forty-three (37%) of them were AVHA and 73 (63%) AVHB. Mean age was 19 (yr) for AVHA cases and 32 (vr) for AVHB (p< 0.05). The patients with AVHB had a longer hospitalisation period than the patients with AVHA (9 r.v 12 days, p< 0.05).   Conclusion: Our study shows that, AVHA has seen in young patients more than AVHB, and the patients with AVHB have a longer hospitalisation period at the clinic than the patients with AVHA.
İNTRAVENÖZ İMMÜNGLOBULİN TEDAVİSİ İLE HIZLI İYİLEŞME  GÖSTEREN BİR MİLLER FİSHER SENDROMU OLGUSU
A Case Of  Miller-Fisher Syndrome  Displaying A Fast  Improvement Following Intravenous  Immunglobuin Therapy
Yazar: Yoldaş, Tahir; Yiğiter, Remzi; Bulut, Serpil; Ulvi, Hızır; Müngen, Bülent
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2014

Akut başlayan oftalmopleji, arefleksi ve ataksi ile karakterize olan Miller-Fisher sendromu, Guillain-Barre sendromunun benign ve az görülen bir formdur.   Çift görme ve dengesizlik şikayeti ile başvuran 28 yaşındaki erkek hastanın muayenesinde bilateral total oftalmopleji, fasial dipleji, gövde ataksisi ve arefleksi saptandı. Rutin kan tetikleri, kranial BT ve MRI normal olup, BOS muayenesinde albüminositolojik dissosiasyon, EMG de duysal nöropatiye uyan bulgular saptandı. Miller-Fisher sendromu tanısı alan hastaya 400 mg/kg/gün intravenöz  immünglobulin (İVİG) 5 gün süreyle verildi. Tedavinin 3. günü klinik bulgularda düzelme başladı. 7. gün tüm klinik belirtiler kaybolmuştu. 14 gün sonraki EMG tetkiki tamamen normal bulundu.   İVİG tedavisi bu tür olgularda klasik tedavi yöntemlerine göre çok daha etkili ve vazgeçilmez görünmektedir.

Miller-Fisher Syndrome is a rare and  benign  form of Guillain-Barre Syndrome and characterized by the acute onset of ophthalmoplegia, areflexia and ataxia.   In our case, 28 year old male patient applied to our clinics with the complaints of double vision and gait imbalance. During the medical examination, bilateral total ophthalmoplegia, facial diplegia, truncal ataxia and areflexia were noticed. The results of the routine analyses of  blood parameters, cranial computed tomography (CT) and magnetic resonance imaging (MRI) were normal. In the examination of cerebrospinal fluid, albuminocytologik dissociation was determined. Electromyography (EMG) results indicated the presence of sensorial neuropathy.  The case was diagnosed as Miller-Fisher Syndrome and administered with intravenous immunglobuin (IVIG) at the dose of 400 mg/kg/day, for five days. On the third day of treatment, clinical symptoms stated to be ameliorated and on the 7 th day of the treatment, all the clinical symptom disappeared. EMG results obtained on 14 th  day of treatment indicated a complete healing of the case.The results of this case indicate that IVIG treatment, compared to classical aproaches, seems a more effective and indespensable treatment option.