hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
AŞILI CEVİZ FİDANI ÜRETİMİNDE HOT-CALLUSING TEKNİĞİNİN KULLANILMASI ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
AŞILI CEVİZ FİDANI ÜRETİMİNDE HOT-CALLUSING TEKNİĞİNİN KULLANILMASI ÜZERİNDE ARAŞTIRMALAR
Yazar: Erdoğan, Veli
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ceviz, Aşı, Dilcikli Aşı, Sıcak Kallus, hot-callusing

Cevizlerde aşı ile çoğaltmada kallus oluşumu için yüksek sıcaklığa ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, aşı yerinin “hot-callusing” (sıcak kallus) tekniği ile lokal olarak ısıtılmasının aşı başarısı üzerine etkisi incelenmiştir. Bu amaçla, bazı ceviz çeşitleri ve seleksiyonları dilcikli aşı yöntemiyle aşılanmış, plastik torbalara dikilmiş ve seraya alınmıştır. Isıtma kabloları aşı yeri hizasında olacak şekilde yerleştirilmiştir. Aşı yerinin nemli ve sabit sıcaklıkta tutulabilmesi için kablolar ve aşı yeri, kalemin üst gö- zü açıkta kalacak şekilde, 5-7cm kalınlığında dikim ortamı ile örtülmüştür. Aşı yeri lokal olarak 25oC’de 33 gün süre ile ısıtılarak kallus oluşumu ve kaynaşma teşvik edilmiştir. Süre onunda elektrik akımı kesilmiş ve örtü toprağı kaldırılmıştır. Ortalama aşı tutma başarısı %86.8 olmuştur. Aşı tutuma başarısı birinci yılda %76.4 (Şebin ve Bilecik) ile %88.9 (Yalova–3) arasında değişerek ortalama %80.9 olurken, ikinci yılda %80.6 (Topak) ile %100 (Yalova–1) arasında değişmiş ve ortalama %92.4 olarak gerçekleşmiştir. ‘Sıcak kallus’ tekniğinin başarısı fidanlık koşullarında 2 yıl sü- reyle yapılan aşılama çalışmalarında da test edilmiş ve ortalama %78.5 aşı başarısı elde edilmiştir. Olumsuz iklim koşulları nedeniyle aşı başarısının düşük olduğu bölgelerde bu tekniğin uygulanması aşılı fidan üretimi için yararlı olacaktır.

Cevizlerde aşı ile çoğaltmada kallus oluşumu için yüksek sıcaklığa ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, aşı yerinin “hot-callusing” (sıcak kallus) tekniği ile lokal olarak ısıtılmasının aşı başarısı üzerine etkisi incelenmiştir. Bu amaçla, bazı ceviz çeşitleri ve seleksiyonları dilcikli aşı yöntemiyle aşılanmış, plastik torbalara dikilmiş ve seraya alınmıştır. Isıtma kabloları aşı yeri hizasında olacak şekilde yerleştirilmiştir. Aşı yerinin nemli ve sabit sıcaklıkta tutulabilmesi için kablolar ve aşı yeri, kalemin üst gö- zü açıkta kalacak şekilde, 5-7cm kalınlığında dikim ortamı ile örtülmüştür. Aşı yeri lokal olarak 25oC’de 33 gün süre ile ısıtılarak kallus oluşumu ve kaynaşma teşvik edilmiştir. Süre onunda elektrik akımı kesilmiş ve örtü toprağı kaldırılmıştır. Ortalama aşı tutma başarısı %86.8 olmuştur. Aşı tutuma başarısı birinci yılda %76.4 (Şebin ve Bilecik) ile %88.9 (Yalova–3) arasında değişerek ortalama %80.9 olurken, ikinci yılda %80.6 (Topak) ile %100 (Yalova–1) arasında değişmiş ve ortalama %92.4 olarak gerçekleşmiştir. ‘Sıcak kallus’ tekniğinin başarısı fidanlık koşullarında 2 yıl sü- reyle yapılan aşılama çalışmalarında da test edilmiş ve ortalama %78.5 aşı başarısı elde edilmiştir. Olumsuz iklim koşulları nedeniyle aşı başarısının düşük olduğu bölgelerde bu tekniğin uygulanması aşılı fidan üretimi için yararlı olacaktır.
ADANA EKOLOJİK KOŞULLARINDA CEVİZDE AŞI ZAMANLARININ VE AŞI YÖNTEMLERİNİN BELİRLENMESİ
ADANA EKOLOJİK KOŞULLARINDA CEVİZDE AŞI ZAMANLARININ VE AŞI YÖNTEMLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Bayazit, Safder; İmrak, Burhanettin; Küden, Ali
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ceviz, Aşı zamanı, Dilcikli aşı, Yama aşı, Yonga aşı

Bu çalışma, Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü Araştırma ve Uygulama Parsellerinde yürütülmüştür. Araştırmada “Yalova 1” ceviz çeşidine (Juglans regia L.) ait 1 yaşlı ceviz çöğürleri anaç ve “Amigo” ceviz çeşidine ait gözler ise çeşit olarak kullanılmıştır.  Araştırmada 1 Şubat 2004 tarihinde 1 yaşlı tüplü ceviz çöğürlerine dilcikli aşı yapılmış ve 15 Mart 2004 tarihine kadar 25°0C’de ısıtmalı odada bekletilmiştir. Ayrıca fidan üretim parselinde bulunan 1 yaşlı ceviz çöğürlerine de 1 Şubat 2004, 1 Mart 2004, 1 Nisan 2004, 1 Mayıs 2004, 1 Haziran 2004, 15 Haziran 2004 ve 1 Temmuz 2004 tarihlerinde Yongalı göz aşısı yapılmıştır. 3. aşı yöntemi olan Yama aşı Şubat ve Mart aylarında ceviz çö- ğürlerinin kabuk vermemeleri nedeniyle 1 Nisan 2004, 1 Mayıs 2004, 1 Haziran 2004, 15 Haziran 2004 ve 1 Temmuz 2004 tarihlerinde gerçekleştirilmiştir. Yapılan aşı zamanları ve yöntemlerinin tamamı için aşı tutma oranı (%), fidan elde etme oranı (%) ve ortalama fidan uzunluğu (cm) değerleri 1 Ekim 2004 tarihinde belirlenmiştir.

Bu çalışma, Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü Araştırma ve Uygulama Parsellerinde yürütülmüştür. Araştırmada “Yalova 1” ceviz çeşidine (Juglans regia L.) ait 1 yaşlı ceviz çöğürleri anaç ve “Amigo” ceviz çeşidine ait gözler ise çeşit olarak kullanılmıştır.  Araştırmada 1 Şubat 2004 tarihinde 1 yaşlı tüplü ceviz çöğürlerine dilcikli aşı yapılmış ve 15 Mart 2004 tarihine kadar 25°0C’de ısıtmalı odada bekletilmiştir. Ayrıca fidan üretim parselinde bulunan 1 yaşlı ceviz çöğürlerine de 1 Şubat 2004, 1 Mart 2004, 1 Nisan 2004, 1 Mayıs 2004, 1 Haziran 2004, 15 Haziran 2004 ve 1 Temmuz 2004 tarihlerinde Yongalı göz aşısı yapılmıştır. 3. aşı yöntemi olan Yama aşı Şubat ve Mart aylarında ceviz çö- ğürlerinin kabuk vermemeleri nedeniyle 1 Nisan 2004, 1 Mayıs 2004, 1 Haziran 2004, 15 Haziran 2004 ve 1 Temmuz 2004 tarihlerinde gerçekleştirilmiştir. Yapılan aşı zamanları ve yöntemlerinin tamamı için aşı tutma oranı (%), fidan elde etme oranı (%) ve ortalama fidan uzunluğu (cm) değerleri 1 Ekim 2004 tarihinde belirlenmiştir.
CEVİZ FİDANI YETİŞTİRİCİLİĞİNDE YENİ BİR İÇ MEKAN AŞI MODELİ OLARAK KÖK BOĞAZI AŞISININ UYGULANABİLİRLİĞİNİN İNCELENMESİ
CEVİZ FİDANI YETİŞTİRİCİLİĞİNDE YENİ BİR İÇ MEKAN AŞI MODELİ OLARAK KÖK BOĞAZI AŞISININ UYGULANABİLİRLİĞİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Akça, Yaşar; Yılmaz, Sebahattin; Bolsu, Ahu; Uysal, Fatma
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ceviz, Çoğaltma, İç Mekan, Kök Boğazı Aşısı

Bu araştırma 2004-2005 kış sezonunda cevizlerde kök boğazı aşısının uygulanabilirliğini araştırmak amacı ile yapılmıştır. Tokat’ta selekte edilmiş dört ceviz tipi kök boğazı aşısı ile kontrollü odada aşılanmış, aşı kaynaştırma ortamı olarak perlit ve kavak talaşı kullanılmıştır. Kaynaşma ortamının sıcaklığı 15-27°C arasında kademeli olarak artırılmıştır. Yapılan aşılarda aşı tutma oranları belirlenmiş ve istatistiki analize tabi tutulmuştur. Anaç kalınlığı, kalem kalınlığı, kalluslenme dereceleri, anaçta ve kalemde sürme ve aşı tutma durumları görsel olarak değerlendirilmiştir. Perlit ortamında ortalama %20, kavak talaşı ortamında ortalama %32,5 aşı tutma başarısı elde edilmiştir. Tipler ve ortamlar arasında aşı tutmadaki farklılıklar önemli bulunmuş- tur.

Bu araştırma 2004-2005 kış sezonunda cevizlerde kök boğazı aşısının uygulanabilirliğini araştırmak amacı ile yapılmıştır. Tokat’ta selekte edilmiş dört ceviz tipi kök boğazı aşısı ile kontrollü odada aşılanmış, aşı kaynaştırma ortamı olarak perlit ve kavak talaşı kullanılmıştır. Kaynaşma ortamının sıcaklığı 15-27°C arasında kademeli olarak artırılmıştır. Yapılan aşılarda aşı tutma oranları belirlenmiş ve istatistiki analize tabi tutulmuştur. Anaç kalınlığı, kalem kalınlığı, kalluslenme dereceleri, anaçta ve kalemde sürme ve aşı tutma durumları görsel olarak değerlendirilmiştir. Perlit ortamında ortalama %20, kavak talaşı ortamında ortalama %32,5 aşı tutma başarısı elde edilmiştir. Tipler ve ortamlar arasında aşı tutmadaki farklılıklar önemli bulunmuş- tur.
ŞEBİN VE KR–2 CEVİZ ÇEŞİTLERİNİN in vitro’DA HIZLI ÇOĞALTILMA TEKNİKLERİNİN BELİRLENMESİ
ŞEBİN VE KR–2 CEVİZ ÇEŞİTLERİNİN in vitro’DA HIZLI ÇOĞALTILMA TEKNİKLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Fidancı, Ayşe; Fidancı, Ayşe
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Juglans regia L., Mikro Üretim, Eksplant, Ortam

Şebin ve KR–2 ceviz çeşitleri in vitro’da üretilmeye çalışılmış ve kültür oluşturma, çoğaltma (kardeşlenme), köklendirme ve alıştırma safhalarını kapsayan çalışmalar yapılmıştır. Üç farklı eksplant kaynağından alınan materyal ile üç farklı eksplant tipi kullanılarak (meristem, sürgün ucu ve üzerinde bir göz bulunan nodal segment) üç farklı ortamda(MS, WPM, DKW) kültür oluşturulmuştur. Cevizin mikro üretiminde kültür oluşturma safhasında karşılaşılan en önemli problem bulaşma ve kararma olarak görülmüştür.

Şebin ve KR–2 ceviz çeşitleri in vitro’da üretilmeye çalışılmış ve kültür oluşturma, çoğaltma (kardeşlenme), köklendirme ve alıştırma safhalarını kapsayan çalışmalar yapılmıştır. Üç farklı eksplant kaynağından alınan materyal ile üç farklı eksplant tipi kullanılarak (meristem, sürgün ucu ve üzerinde bir göz bulunan nodal segment) üç farklı ortamda(MS, WPM, DKW) kültür oluşturulmuştur. Cevizin mikro üretiminde kültür oluşturma safhasında karşılaşılan en önemli problem bulaşma ve kararma olarak görülmüştür.
CEVİZDE (Juglans regia L.) FARKLI BUDAMA ŞİDDETLERİNİN VEGETATİF BÜYÜME VE SÜRGÜNLERİN KÖKLENMESİ ÜZERİNE ETKİSİ
CEVİZDE (Juglans regia L.) FARKLI BUDAMA ŞİDDETLERİNİN VEGETATİF BÜYÜME VE SÜRGÜNLERİN KÖKLENMESİ ÜZERİNE ETKİSİ
Yazar: Dalkılıç, Gonca Günver; Dalkılıç, Zeynel; Mestav, H. Osman
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ceviz, Budama Şiddeti, Vegetatif Büyüme

Sekiz yaşlı ‘Yalova-4’ ve ‘Bilecik’ ceviz çeşidi ağaçlarında, seçilen dallara 6 farklı şiddette kesim uygulanarak, budama şiddetinin dalların vegetatif büyümesi üzerine etkisi araştırılmıştır. Dallara uygulanan kesim şiddetleri şöyledir: 1) Hiç budanmamış (kontrol), 2) Uç alma (1-2cm), 3) Dalın 1/3’ünün kesilmesi, 4) Dalın 1/2'sinin kesilmesi, 5) Dalın 2/3’ünün kesilmesi, 6) Dalın 3-6cm’den kesilmesi. Üç yıl süreyle Ocak sonu Şubat başı arasında dallar üzerinde kesimler yapılmış, bir yıl sonra iki yaşlı dal uzunluğu, çapı ve göz sayısı, bu dallardan oluşan yeni sürgünlerin sayısı, uzunluğu, çapı ve içerdikleri göz sayısı belirlenmiş ve elde edilen veriler analiz edilerek değerlendirilmiştir. Genel olarak; uç alma, 1/3, 1/2 ve 2/3 budama uygulamaları sürgün sayısını artırmış, 1/2 ve 2/3 gibi kuvvetli budamalarda elde edilen toplam sürgün uzunluğu ve toplam göz sayısı en yüksek olmuştur. Budanmış dallar üzerindeki 1 yıllık sürgünlerden hazırlanan mini odun çeliklerinde hiçbir köklenme elde edilememiştir.

Sekiz yaşlı ‘Yalova-4’ ve ‘Bilecik’ ceviz çeşidi ağaçlarında, seçilen dallara 6 farklı şiddette kesim uygulanarak, budama şiddetinin dalların vegetatif büyümesi üzerine etkisi araştırılmıştır. Dallara uygulanan kesim şiddetleri şöyledir: 1) Hiç budanmamış (kontrol), 2) Uç alma (1-2cm), 3) Dalın 1/3’ünün kesilmesi, 4) Dalın 1/2'sinin kesilmesi, 5) Dalın 2/3’ünün kesilmesi, 6) Dalın 3-6cm’den kesilmesi. Üç yıl süreyle Ocak sonu Şubat başı arasında dallar üzerinde kesimler yapılmış, bir yıl sonra iki yaşlı dal uzunluğu, çapı ve göz sayısı, bu dallardan oluşan yeni sürgünlerin sayısı, uzunluğu, çapı ve içerdikleri göz sayısı belirlenmiş ve elde edilen veriler analiz edilerek değerlendirilmiştir. Genel olarak; uç alma, 1/3, 1/2 ve 2/3 budama uygulamaları sürgün sayısını artırmış, 1/2 ve 2/3 gibi kuvvetli budamalarda elde edilen toplam sürgün uzunluğu ve toplam göz sayısı en yüksek olmuştur. Budanmış dallar üzerindeki 1 yıllık sürgünlerden hazırlanan mini odun çeliklerinde hiçbir köklenme elde edilememiştir.
CEVİZ AĞAÇLARININ BUDANMASINDA FARKLI YAKLAŞIMLAR
CEVİZ AĞAÇLARININ BUDANMASINDA FARKLI YAKLAŞIMLAR
Yazar: Özkan, Yakup
Dergi: Bahçe, Vol. 34 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ceviz, Yaz Budaması, Verim, C/N Dengesi

Ceviz bahçelerinde budama ve terbiye şekilleri ile ilgili kültürel işlemler, diğer meyve türlerine göre en az bilinen ve uygulanan yıllık bakım işleri arasında yer alır. Cevizde fidan dikiminden verimden düşme dönemine kadar farklı evrelerde budama konusunu iyi kritik etmek gerekir. Fidan dikiminden itibaren ilk 3-4 yıldaki şekil verme döneminde, bilinen terbiye sistemlerinden birinin seçimiyle problem çözülebilir. Ancak verim döneminde bahçenin bulunduğu ekolojik koşulları da dikkate alarak, kış ve yaz dönemlerinde budamada farklı uygulamalar devreye girebilmelidir. Özellikle vegetatif gelişmenin kuvvetli olduğu bölgelerde, yıllık sürgünlerin büyümesini kontrol edici uygulamalar ağaçların vegetatif/generatif dengesini korumada faydalı olacaktır. Bir büyüme döneminde, 3-4 aylık bir gelişme peryodunda 4.5-5.0 m büyü- yebilen bir sürgün, ağaçta C/N dengesini bozabileceği gibi, gelecek yıllardaki verimi olumsuz etkileyebilir ve kış soğuklarından zararlanmaya neden olabilir. Ayrıca vegetatif gelişmenin zayıf olduğu bölgelerde ve ağaçlarda, kısmen kış sonrası budamaya ağırlık vererek, ağacın yeteri kadar sürgün gelişimi sağlanmalıdır. Tüm bu uygulamalarda çeşidin verimlilik durumu (tepe ve yan dallarda meyvelenme) mutlaka dikkate alınmalıdır.

Ceviz bahçelerinde budama ve terbiye şekilleri ile ilgili kültürel işlemler, diğer meyve türlerine göre en az bilinen ve uygulanan yıllık bakım işleri arasında yer alır. Cevizde fidan dikiminden verimden düşme dönemine kadar farklı evrelerde budama konusunu iyi kritik etmek gerekir. Fidan dikiminden itibaren ilk 3-4 yıldaki şekil verme döneminde, bilinen terbiye sistemlerinden birinin seçimiyle problem çözülebilir. Ancak verim döneminde bahçenin bulunduğu ekolojik koşulları da dikkate alarak, kış ve yaz dönemlerinde budamada farklı uygulamalar devreye girebilmelidir. Özellikle vegetatif gelişmenin kuvvetli olduğu bölgelerde, yıllık sürgünlerin büyümesini kontrol edici uygulamalar ağaçların vegetatif/generatif dengesini korumada faydalı olacaktır. Bir büyüme döneminde, 3-4 aylık bir gelişme peryodunda 4.5-5.0 m büyü- yebilen bir sürgün, ağaçta C/N dengesini bozabileceği gibi, gelecek yıllardaki verimi olumsuz etkileyebilir ve kış soğuklarından zararlanmaya neden olabilir. Ayrıca vegetatif gelişmenin zayıf olduğu bölgelerde ve ağaçlarda, kısmen kış sonrası budamaya ağırlık vererek, ağacın yeteri kadar sürgün gelişimi sağlanmalıdır. Tüm bu uygulamalarda çeşidin verimlilik durumu (tepe ve yan dallarda meyvelenme) mutlaka dikkate alınmalıdır.
TÜRKİYE’DE CEVİZ TARIMINI GELİŞTİRMEK İÇİN NELER YAPMALIYIZ?
TÜRKİYE’DE CEVİZ TARIMINI GELİŞTİRMEK İÇİN NELER YAPMALIYIZ?
Yazar: Göçmen, Münevver; Kaşka, Nurettin; Abak, Kazım
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014

Son yıllarda ülkelere göre ceviz üretiminde önemli artışlar olmamıştır. Bunun gibi üretimde de önemli artışlar yoktur. Türkiye’de aşırı ceviz çöğürü satımı fazla olduğu halde ağaç sayılarının değişmediği görülmektedir. Bunun nedeni dikilen çöğür ve fidanların tutmamasıdır. Dünyada ABD ve Şili gibi ülkelerde büyük bahçeler olduğu halde Türkiye’de büyük bahçeler son birkaç yılda kurulmaya başlamıştır. Dünya’da ceviz üretiminde Çin ve ABD dışında önemli değişikliklere rastlanmamaktadır. Ülkemizde ceviz üreten bölgelerle daha yakından ilgilenilmelidir. Apomiksis, Seleksiyon, Yabancı çeşitler, melezleme ıslahı, muhafaza gibi konulara gereken önem verilmelidir.

Son yıllarda ülkelere göre ceviz üretiminde önemli artışlar olmamıştır. Bunun gibi üretimde de önemli artışlar yoktur. Türkiye’de aşırı ceviz çöğürü satımı fazla olduğu halde ağaç sayılarının değişmediği görülmektedir. Bunun nedeni dikilen çöğür ve fidanların tutmamasıdır. Dünyada ABD ve Şili gibi ülkelerde büyük bahçeler olduğu halde Türkiye’de büyük bahçeler son birkaç yılda kurulmaya başlamıştır. Dünya’da ceviz üretiminde Çin ve ABD dışında önemli değişikliklere rastlanmamaktadır. Ülkemizde ceviz üreten bölgelerle daha yakından ilgilenilmelidir. Apomiksis, Seleksiyon, Yabancı çeşitler, melezleme ıslahı, muhafaza gibi konulara gereken önem verilmelidir.
BAZI MELEZ ÇİLEK TİPLERİNİN AMİK OVASINDA VERİM, ERKENCİLİK VE KALİTE DURUMLARININ BELİRLENMESİ
BAZI MELEZ ÇİLEK TİPLERİNİN AMİK OVASINDA VERİM, ERKENCİLİK VE KALİTE DURUMLARININ BELİRLENMESİ
Yazar: Özdemir, Emine; Gündüz, Kazım; Serçe, Sedat
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çilek, Fragaria × ananassa, Tip, Islah, Adaptasyon

Bu çalışmada Yalova’da melezleme ıslah sonucu geliştirilen yedi melez çilek tipi (92.1.1, 92.15.1, 92.18.5, 92.35.2, 92.71.2, 92.86.6, 92.100.9) ile bir standart çeşit (Sweet Charlie) kullanılmıştır. Deneme kış dikim yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. En yüksek verim 92.1.1 no’lu tipten (1. yıl 126.71 g/bitki, 2.yıl 418.30 g/bitki) alınmıştır. Erkencilik, meyve iriliği ve 1. kalite meyve oranı yönünden de 92.1.1 no’lu tip en iyi sonucu vermiştir. 92.15.1 no’lu tip en sert etli meyveleri verirken, 92.1.1 ve 92.35.2 no’lu tipler en yumuşak meyveleri vermiştir. En yüksek SÇKM Sweet Charlie çeşidi ile 92.100.9 no’lu tipte saptanmıştır. Meyve dış rengi bakımından 92.35.2 no’lu tip en açık, 92.1.1 no’lu tip en koyu renkli meyvelere sahip olmuştur.

Bu çalışmada Yalova’da melezleme ıslah sonucu geliştirilen yedi melez çilek tipi (92.1.1, 92.15.1, 92.18.5, 92.35.2, 92.71.2, 92.86.6, 92.100.9) ile bir standart çeşit (Sweet Charlie) kullanılmıştır. Deneme kış dikim yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. En yüksek verim 92.1.1 no’lu tipten (1. yıl 126.71 g/bitki, 2.yıl 418.30 g/bitki) alınmıştır. Erkencilik, meyve iriliği ve 1. kalite meyve oranı yönünden de 92.1.1 no’lu tip en iyi sonucu vermiştir. 92.15.1 no’lu tip en sert etli meyveleri verirken, 92.1.1 ve 92.35.2 no’lu tipler en yumuşak meyveleri vermiştir. En yüksek SÇKM Sweet Charlie çeşidi ile 92.100.9 no’lu tipte saptanmıştır. Meyve dış rengi bakımından 92.35.2 no’lu tip en açık, 92.1.1 no’lu tip en koyu renkli meyvelere sahip olmuştur.
GEMLİK ZEYTİN ÇEŞİDİNDE SIK DİKİMİN AĞAÇ GELİŞİMİ VE VERİMİ ÜZERİNE ETKİLERİ
GEMLİK ZEYTİN ÇEŞİDİNDE SIK DİKİMİN AĞAÇ GELİŞİMİ VE VERİMİ ÜZERİNE ETKİLERİ
Yazar: Kaleci, Nilüfer; Yalçınkaya, Erol
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Zeytin, Gemlik Çeşidi, Sık Dikim, Verim, Morfolojik Değişim

Bu çalışma Gemlik zeytin çeşidinde birim alana daha sık ağaç dikilerek birim alandan alınan verimi artırmak, hasat maliyetini düşürmek, budama ve ilaçlama gibi kültürel işlemleri kolaylaştırmak amacıyla yürütülmüştür. Bitkiler 1993 yılında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü deneme parseline sıra üzeri 6x6m, 3x6m ve 2x6m aralıklarla tesadüf blokları deneme desenine göre dikilmiştir. 1998 yılına kadar ağaçlarda çeşitli ağaçlara ait çeşitli morfolojik gözlem ve ölçüm ile verim değerleri alınmıştır. Çalışmanın sonunda gelişme ve verim değerleri dikkate alındığında sık dikime en uygun aralığın 3x6m olduğu saptanmıştır.

Bu çalışma Gemlik zeytin çeşidinde birim alana daha sık ağaç dikilerek birim alandan alınan verimi artırmak, hasat maliyetini düşürmek, budama ve ilaçlama gibi kültürel işlemleri kolaylaştırmak amacıyla yürütülmüştür. Bitkiler 1993 yılında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü deneme parseline sıra üzeri 6x6m, 3x6m ve 2x6m aralıklarla tesadüf blokları deneme desenine göre dikilmiştir. 1998 yılına kadar ağaçlarda çeşitli ağaçlara ait çeşitli morfolojik gözlem ve ölçüm ile verim değerleri alınmıştır. Çalışmanın sonunda gelişme ve verim değerleri dikkate alındığında sık dikime en uygun aralığın 3x6m olduğu saptanmıştır.
ÇANAKKALE KOŞULLARINDA YETİŞTİRİLEN BAZI ÇİLEK ÇEŞİTLERİNİN FENOLOJİK, POMOLOJİK VE VERİM ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
ÇANAKKALE KOŞULLARINDA YETİŞTİRİLEN BAZI ÇİLEK ÇEŞİTLERİNİN FENOLOJİK, POMOLOJİK VE VERİM ÖZELLİKLERİNİN BELİRLENMESİ
Yazar: Kaleci, Nilüfer; Günay, Serap
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çanakkale Yöresi, Çilek, Adaptasyon, Verim

Bu araştırma Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü deneme alanlarında, 2002-2003 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada Annapolis, Camarosa, Evita, Tudla, Elsanta, Elvira ve Delmarvel çilek çeşitleri kullanılmıştır.  Araştırmada, çilek çeşitlerin fenolojik gözlemleri ile pomolojik ölçümleri yapılmış ve verim değerleri alınmıştır. Ayrıca yapılan gözlem ve ölçümlerin sonucunda alınan verilerin değerlendirilmesinde ‘Tartılı- Derecelendirme’ yöntemi kullanılmıştır. Tudla ve Camarosa en verimli çeşit olarak bulunmuş, bunu Elvira izlemiştir. Meyve ağırlığı ve meyve eti sertliği bakımından en yüksek değeri Camarosa ve Tudla çeşitleri göstermiştir. En yüksek suda çözünebilir kuru madde miktarı Delmarvel, Tudla ve Evita çeşitlerinde olmuştur.

Bu araştırma Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü deneme alanlarında, 2002-2003 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada Annapolis, Camarosa, Evita, Tudla, Elsanta, Elvira ve Delmarvel çilek çeşitleri kullanılmıştır.  Araştırmada, çilek çeşitlerin fenolojik gözlemleri ile pomolojik ölçümleri yapılmış ve verim değerleri alınmıştır. Ayrıca yapılan gözlem ve ölçümlerin sonucunda alınan verilerin değerlendirilmesinde ‘Tartılı- Derecelendirme’ yöntemi kullanılmıştır. Tudla ve Camarosa en verimli çeşit olarak bulunmuş, bunu Elvira izlemiştir. Meyve ağırlığı ve meyve eti sertliği bakımından en yüksek değeri Camarosa ve Tudla çeşitleri göstermiştir. En yüksek suda çözünebilir kuru madde miktarı Delmarvel, Tudla ve Evita çeşitlerinde olmuştur.
BURSA VE YALOVA'DA BÖĞÜRTLEN (Rubus fruticocus) BAHÇELERİNDE SAPTANAN ZARARLI BÖCEK, AKAR FAUNASI ÜZERİNDE ÇALIŞMALAR
BURSA VE YALOVA'DA BÖĞÜRTLEN (Rubus fruticocus) BAHÇELERİNDE SAPTANAN ZARARLI BÖCEK, AKAR FAUNASI ÜZERİNDE ÇALIŞMALAR
Yazar: Çetin, Gürsel; Hantaş, Cemil; Erenoğlu, Burhan
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Böğürtlen, Zararlı Böcek, Akar, Fauna, Popülasyon Yoğunluğu

Çalışma, Bursa ve Yalova’da yetiştirilen böğürtlendeki böcek ve akar türlerini saptamak ve saptanan türlerden önemli bulunanların popülasyon yoğunluklarını, zarar oranlarını, doğa koşularında mücadeleye esas bazı biyolojik özelliklerini incelemek amacıyla 2001-2003 yıllarında yapılmıştır. Çalışma sonucunda 7 takıma bağlı 24 familyaya ait 36 böcek türü ile Acarina takımı Tetranychidae familyasına ait 2 akar türü saptanmıştır. Yaygınlık, yoğunluk ve zarar derecesi baz alınarak yapılan değerlendirmede bö- ceklerden, Antipa macropus İlleger, (Coleoptera: Chrysomellidae) ve Coraebus rubi L., (Coleoptera: Buprestidae) yaygın ve yoğun bulunan zararlılar, Aulacaspis rosae Bouche, (Homoptera: Diaspididae), Agrilus aurichalceus Redt., (Coleoptera: Buprestidae), Anthonomus rubi L., (Coleoptera: Curculonidae), Nezara viridula L., Dolycoris. baccarum L., (Heteroptera: Pentatomidae), Coreus marginatus L, (Heteroptera: Coreidae), Tropinota hirta Poda, (Coleoptera: Scarabeidae), Cercopis sanguinlenta Scop (Homoptera: Cercopidae) daha az bulunan zararlı ve diğer böcekler ise potansiyel zararlılar olarak belirlenmiştir. İki akar türü [(Tetranychus urticae Koch., T. viennesis Koch.), (Acarina: Tetranychidae)] saptanmıştır. Bu akarlar da daha az bulunan zararlı durumundadırlar.

Çalışma, Bursa ve Yalova’da yetiştirilen böğürtlendeki böcek ve akar türlerini saptamak ve saptanan türlerden önemli bulunanların popülasyon yoğunluklarını, zarar oranlarını, doğa koşularında mücadeleye esas bazı biyolojik özelliklerini incelemek amacıyla 2001-2003 yıllarında yapılmıştır. Çalışma sonucunda 7 takıma bağlı 24 familyaya ait 36 böcek türü ile Acarina takımı Tetranychidae familyasına ait 2 akar türü saptanmıştır. Yaygınlık, yoğunluk ve zarar derecesi baz alınarak yapılan değerlendirmede bö- ceklerden, Antipa macropus İlleger, (Coleoptera: Chrysomellidae) ve Coraebus rubi L., (Coleoptera: Buprestidae) yaygın ve yoğun bulunan zararlılar, Aulacaspis rosae Bouche, (Homoptera: Diaspididae), Agrilus aurichalceus Redt., (Coleoptera: Buprestidae), Anthonomus rubi L., (Coleoptera: Curculonidae), Nezara viridula L., Dolycoris. baccarum L., (Heteroptera: Pentatomidae), Coreus marginatus L, (Heteroptera: Coreidae), Tropinota hirta Poda, (Coleoptera: Scarabeidae), Cercopis sanguinlenta Scop (Homoptera: Cercopidae) daha az bulunan zararlı ve diğer böcekler ise potansiyel zararlılar olarak belirlenmiştir. İki akar türü [(Tetranychus urticae Koch., T. viennesis Koch.), (Acarina: Tetranychidae)] saptanmıştır. Bu akarlar da daha az bulunan zararlı durumundadırlar.