hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Aden’in İşgali ve  İşgalden Sonra Osmanlı Devleti’nin Kızıldeniz’de Aldığı  Tedbirler
Aden’in İşgali ve  İşgalden Sonra Osmanlı Devleti’nin Kızıldeniz’de Aldığı  Tedbirler
Yazar: Akalın, Durmuş
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti, İngiltere, Aden, Kızıldeniz, Babü’l Mendeb

XIX. yüzyılda Osmanlı Devleti hem içerideki siyasi, sosyal ve askeri zorluklarla hem de dışarıdan Osmanlı topraklarına yönelen tehditler ve nüfuz rekabetiyle uğraşmak durumunda kalmıştır. Bu dönemde devletin birçok yeri gibi güney toprakları da sorunların görüldüğü yerlerdendir. Osmanlı Devleti, gerilemeye rağmen Arap Yarımadası ve Kızıldeniz üzerinde her ne kadar otoritesini muhafaza etmek için gayret göstermişse de bu kimi zaman mümkün olamamıştır. Hindistan’a yerleşen İngilizler, zamanla Hint Okyanusu ve Aden Körfezi’nde bir nüfuz sahası kurmuşlardır. Bu nüfuz sahası bir süre sonra Osmanlı topraklarına doğru ilerlemiştir. Bugünkü Somali ve Kızıldeniz’in Afrika girişindeki sahiller ile Yemen’in Kızıldeniz’deki sahillerinde İngiliz güçleri ile rekabetin yaşandığı ilk yerler olmuştur. Osmanlı Devleti tüm zorluklarına rağmen İngilizlere ve diğer Avrupa güçlerine karşı siyasi ve diplomatik bir karşı duruş sergilemeye çalışmıştır. Bu araştırma ile Aden’in İngilizler tarafından işgali ve sonrasında, Kızıldeniz sahillerindeki Osmanlı otoritesinin gerileme süreci, Kızıldeniz sahillerinin nasıl önem kazandığı ve Avrupalı güçlerin nüfuz alanları kurma girişimlerine karşı Osmanlı Devleti’nin askeri ve siyasi mücadelesi ele alınmıştır

The Occupation of Aden and Some Measures taken by the Ottoman Empire in the Red Sea after Its Occupation The 19th century was one of the toughest eras for the Ottoman State, when the state not only faced political, social and military difficulties internally but also dealt with external threats toward Ottoman lands and a demographic rivalry. In this era, like most places in the empire, the southern lands were among the places where problems emerged. Though in decline, the Ottoman State tried to preserve the Arabian Peninsula and the Red Sea; however, this effort often did not bear fruit. The English who had settled in India over the course of time established an influence area over the Indian Ocean and the Aden Gulf. After a while this influence area extended toward Ottoman lands. Modern day Somalia and the shores of the Red Sea in the entrance of Africa and Yemen formed areas where the rivalry first occurred with the English in the south. Against all odds, the Ottoman State tried to maintain a political and diplomatic stance against the English, French and other European powers. This study treats the decline of Ottoman authority on the shores of the Red Sea following the British occupation of Aden. It also aims to determine how the shores of the Red Sea gained importance and to demonstrate the Ottoman State’s struggle, in military and political terms, against the European powers’ efforts to establish influence areas
Cumhuriyet  Öncesi Dönemde İzmir Hastanelerinin Mekânsal Gelişimi
Cumhuriyet  Öncesi Dönemde İzmir Hastanelerinin Mekânsal Gelişimi
Yazar: Altun, Didem Akyol
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Izmir, hospital buildings, architecture, spatial developments ; İzmir, Hastane yapıları, Mimarlık, Mekânsal Gelişim

İzmir kenti, 17. yüzyıldan 19. yüzyılın sonlarına uzanan bir süreçte azınlıklar tarafından inşa edilmiş birçok büyük ölçekli hastane yapısının yanı sıra Cumhuriyet döneminin modernist sağlık yapılarını ve 1980 sonrası dönemin farklı mimari diller taşıyan örneklerini barındırmaktadır. Kentteki sağlık kurumlarını topluca ve detaylı olarak ortaya koyan bir kaynak olmadığı gibi; yapısal, mekânsal ve mimari nitelikleriyle irdeleyen bir çalışma da bulunmamaktadır.Bu yazı kapsamında Cumhuriyet dönemi öncesinde kentte inşa edilen hastane yapıları incelenmiş, dönüştürülen yapılar kapsam dışında tutularak hastane olarak inşa edilen binalar esas alınmıştır. Yapılan detaylı literatür taraması çerçevesinde, İzmir'de sağlık kavramı ve mekansal yansımalarını ortaya koymak; günümüze ulaşan ya da yok olan hastane yapılarını belgelemek ve kentteki hastane yapılarının mekansal gelişimlerini irdelemek hedeflenmiştir. Cumhuriyet öncesi dönem hastaneleri genellikle azınlıklara ait olduğundan, yabancı mimarların Batılı tasarım ve uygulama alışkanlıklarını yansıtmaktadırlar. Bununla birlikte Batılılaşma dönemi Osmanlı İmparatorluğu’nda, kamu yapıları mimarisinde yaygın olarak kullanılan neo klasik üslubun ağırlığı İzmir’deki azınlık hastanelerinde de görülmektedir

Spatial Developments of Izmir Hospitals before Republic The city of Izmir constitute many big scale hospital buildings, which constructed between 17th century and 19th century by minorities; and modernist health facilities of Republic period and also productions that has different architectural styles of the period of after 1980. There is not any comprehensive study about health facilities of the city and also about the spatial and architectural characteristics of them. In this paper, the hospital buildings of the period of before Republic are researched but predicated buildings that constructed really as a hospital on except transformed buildings. In consideration of the detailed literature review, it is aimed to introduce the notion of health in Izmir and its spatial reflections in Izmir, to document extant or absent hospitals and to criticize the spatial development of hospitals in the city. The hospitals were generally belonged to minorities and reflected the Western architectural trends of foreigner architects in the period of pre-Republic. However, neo-classic style, which was widespread in public buildings of Ottoman architecture, was seen in hospitals of Izmir
Sâsânî Kültür ve  Medeniyetinin İslâm Kültür ve Medeniyetine Etkileri
Sâsânî Kültür ve  Medeniyetinin İslâm Kültür ve Medeniyetine Etkileri
Yazar: Altungök, Ahmet
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Sassanid, Abbasids, Islamic World, Iran, Culture and Civilization

Ortaçağ denilince akıllara sürekli olarak karanlık bir çağ gelir. Çünkü akla ilk olarak gelen şey Avrupa’nın, skolâstik felsefenin etkisiyle; bilim, sanat ve felsefeden uzaklaşmış olmasının getirdiği sosyal bunalımlar ve toplumsal geri kalmışlıklardır. Oysa Ortaçağın İslam dünyası boyutu parlak bir medeniyete sahiptir. Antik Yunan, Roma ve Sâsânî Medeniyetlerine ait kültür ve medeniyet öğelerini alarak güçlü bir medeniyet ortaya koyan İslam Dünyası, özellikle Abbasiler döneminde büyük bir aydınlanma yaşamıştır. Biz bu makale çalışmamızda Sâsânî kültür ve medeniyetinin İslam Dünyası üzerindeki etkilerini çalışmayı gerekli gördük. İslam dünyasının parlak bir medeniyete sahip olmasının büyük etkenlerinden bir tanesi de Sâsânî kültür ve medeniyetinin İslam dünyasına olan katkılarıdır. İslam dininin bilim, sanat, felsefe gibi medeni unsurlara açık ve yenilikçi bir yaklaşıma sahip olması bu aydınlanmayı beraberinde getirmiştir. Bilginin, İslam dini açısından elde edilmesi gereken yitik bir nesne olarak görülmesi ve onun elde edilmesi yolundaki hedefleri, Müslümanların fethetmiş oldukları coğrafyalarda karşılaşmış oldukları faydalı medeni unsurları almalarına vesile olmuştur

The Impacts of the Sassanid Culture and Civilization to the Islamic Culture and Civilization When we are talking about the medieval ages, usually a dark era comes to mind. This is because the first thing that comes to mind is the social crisis and the social backwardness in Europe as the result of having remained distant to the sciences, art and philosophy under the influence of the scholastic philosophy. Whereas the dimension of the Medieval Islamic World had a brilliant civilization. The Ancient Greek, having taken the cultural and the civilization elements of the Roman and the Sassanid civilizations, has experienced a great enlightenment during the period of the Islamic World which revealed a strong civilization, especially in the period of the Abbasids. We, in our study of this article, have founded it necessary to study the impacts of the Sassanid culture and civilization on the Islamic world. And one of the major factors that the Islamic world has a bright civilization is the contribution of the Sassanid culture and civilization to the Islamic world. The Islamic religion, having an open and innovative approach to the civilized elements as science, art, and philosophy, has brought along the enlightenment as well. Seeing the knowledge as a lost object that needs to be obtained in terms of the religion of Islam and the objectives towards achieving it, have been a conduce towards getting the useful civilized elements that the Muslims met on the region they have conquered
Osmanlı-Rus Hududunda  Bir Kale: XVIII. Yüzyılda Hotin
Osmanlı-Rus Hududunda  Bir Kale: XVIII. Yüzyılda Hotin
Yazar: Bıyık, Ömer
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Hotin Kalesi, Osmanlı Devleti, Rusya, Lipka Tatarları, Bartınlı İbrahim Hamdi

Günümüzde Ukrayna topraklarının batı bölgesinde Chernovits şehrine bağlı bir kasaba olan Hotin, XVIII. yüzyıl boyunca Osmanlı Devleti ile Rusya arasında süren askerî mücadelelerde oynadığı rol ile dikkat çekmiştir. 1713’ten sonra yapılan idarî düzenleme ile yönetimi doğrudan Osmanlı Devleti’ne geçen ve sancak statüsü verilen Hotin, bu yüzyılda üç kez Rus işgaline maruz kalmıştır. 1713’ten 1806’ya kadar geçen dönemde Hotin’de Türk-İslam kurumları tesis edilmeye çalışılmış ancak bölgenin savaş alanına dönmesi yüzünden yaşanan tahribat ve yıkımın etkisi ile söz konusu tasarı tam anlamı ile gerçekleşememiştir. Çalışmamızda Osmanlı-Rus askerî mücadeleleri çerçevesinde Hotin Kalesi’nin durumu ele alınmış, İstanbul Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde yer alan Hotin Tapu Tahrir Defterleri’nden elde edilen verilerden ve XVIII. yüzyılın ünlü coğrafyacılarından olup, Hotin’de resmi görevlerde bulunan, Bartınlı İbrahim Hamdi’nin “Atlas” adlı eserinde anlattığı çok değerli bilgilerden istifade edilmiştir

A Fortress on the Border Ottoman-Russia: Khotyn in the 18th Century Khotyn, now a town situated in the city of Chernovits, on western Ukraine, stood out with its role in the military struggle between the Ottoman State and Russia Empire throughout the 18th century. Khotyn Fortress, built on the right bank of Dniester River in the Middle Age, was seen by Russia as the key of conquering the Balkans. From the Ottoman military point of view, this border fortress meant an outpost for the defense of eastern European territories. With administrative arrangements after 1713, it started to be directly governed by the Ottoman State as a sancak and it experienced Russian invasion three times in that century. The years between 1713 and 1806, Ottomans tried to establish Turkish-Islamic institutions but that project was not completed due to the destruction of the wars. In this article, the situation of the Khotyn Fortress is examined in the frame of Ottoman-Russian military struggles in the 18th century. The data get from the Khotyn Surveys of Ottoman catalogued in The Prime Ministry Ottoman Archive in Istanbul and the very valuable information from Atlas, written by Bartınlı İbrahim Hamdi, who had official duties in Khotyn and regarded as one of the most important geographers of 18th century, have been useful for this study. In brief, the political and socio-economic status of Khotyn in 18th century has been examined in this article
Karaçay Türklerinin  Kafkasya’dan Anadolu’ya Göçleri
Karaçay Türklerinin  Kafkasya’dan Anadolu’ya Göçleri
Yazar: Karataş, Ömer
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Caucasus, Ottoman Empire, forced migration, Karachays, settlement ; Kafkasya, Osmanlı Devleti, zorunlu göç, Karaçaylar, iskân

Kafkas halklarının Rus işgaline karşı yaklaşık bir asır devam eden yıpratıcı vatan savunması ve özgürlük mücadelesi 1859’da Şeyh Şamil’in Rusya’ya teslimiyle son bulmuştu. 1859’da Şeyh Şamil’in Rusya’ya teslimi, 21 Mayıs 1864’te son Çerkes direnişinin, Kbaade mevkisinde, son bulmasıyla Rusya Kafkasya’nın işgalini tamamlamıştır. Rusya Kafkasya’daki halkları uyguladığı siyasetten dolayı zorunlu ve kitlesel göçe mecbur etmiştir. 19. yüzyılın ikinci yarısıyla 20. yüzyılın ilk çeyreği arasında Kafkasya’dan Anadolu’ya zorunlu göçler olmuştur. Zorunlu göçün baş aktörü Kafkas halklarının vatanlarını işgal eden Rus Devletidir. Rus işgali sonucunda vatanlarını zorunlu olarak terk eden Kafkas toplulukları işgal öncesi “feodal” bir düzen içinde yaşamlarını idame etmekteydi. Vatanları işgale uğrayan Çerkesler, Dağıstanlılar, Çeçenler, Kumuklar, Karaçaylılar gibi Kafkas halkları Osmanlı Devletine sığınmışlardır. Bu çalışmamızda Karaçaylıların Osmanlı Devleti’ne göçünü ve Osman coğrafyasındaki yerleşimini ele alacağız

Migration of the Karachay Turks from the Caucasus to Anatolia The peoples of the Caucasus against Russian occupation of nearly a century of struggle for the freedom of the homeland continued harsh Shamil in 1859 to delivery in Russia of the last. Russia completed the occupation of the Caucasus with the end of the last of Circassian resistance in Kbaa region, on May 21, 1864 and Sheikh Shamil’s delivery to Russia in 1859. Russia compelled the people of the Caucaus to mandatory and mass migration because of the applied Russian politics. There happened forced migrations from the Caucasus to Anatolia in the second half of the 19th Century and at the beginning of the 20th Century. The initiating actor of the migrations was the Russian state, which had occupied lands of the Caucasian peoples. Caucasus communities who left their homeland as a result of the Russian invasion, used to live in “feudal” layout system in pre-invasion period. In feudal system which administrated Caucaus communities had a social stratification. Circassians, Daghestanians, Chechens, Kumuks, Karachays etc., whose homelands had been occupied, took refuge to the Ottoman state. This study deals with the Karachay Turks' migration to and settlement in the Ottoman lands
Balkan  Savaşları’nda Osmanlı Propagandası: Neşr-i Vesaik  Cemiyeti
Balkan  Savaşları’nda Osmanlı Propagandası: Neşr-i Vesaik  Cemiyeti
Yazar: Kerimoğlu, Hasan Taner
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Balkan Wars, Ottoman War Propaganda, Association for Publishing Documents ; Balkan Savaşları, Osmanlı Savaş Propagandası, Neşr-i Vesaik Cemiyeti

Balkan uluslarının Osmanlı Devleti’nden ayrılarak bağımsızlıklarını kazanmaları çok sancılı oldu. Balkan ulusları arasındaki mücadele, propaganda savaşlarına da yol açtı. Osmanlılar, Balkan Savaşları’na kadar savaş propagandasının önemini fark edemediler. Ancak savaşta alınan yenilgi Osmanlıları, propaganda yapmaya yöneltti. Böylece Balkan Savaşları sırasında savaş propagandası yapabilmek için Neşr-i Vesaik Cemiyeti’ni kurdular. Cemiyetin kurucuları büyük oranda gazetecilerden oluşuyordu. Cemiyet, savaş boyunca hem ülke içine hem de ülke dışına yönelik propaganda çalışmaları yürüttü. İngiliz hükümetinin desteğini alabilmek için İngiliz kamuoyunu etkilemeyi amaçlayan çalışmalara ağırlık verildi. Ülke içinde ise “Kırmızı Siyah Kitap” adıyla bir kitap yayınlandı. Böylece savaşlar boyunca yaşananların unutulmaması amaçlandı. Cemiyet, savaşların bitiminden sonra faaliyetlerine son verdi. Bu makalede, adı geçen cemiyetin hem ülke içine, hem de ülke dışına yönelik faaliyetleri anlatılmaktadır

Ottoman Propaganda in the Balkan Wars: The Association for Publishing Documents It was very painful that the Balkan states gained independence from the Ottoman Empire. The struggle among the Balkan states led the propaganda wars. It was not until the Balkan Wars that the Ottomans realized the importance of the propaganda wars. After their defeat in the war, the Ottomans started to make propaganda. Thus, the Ottomans established the Association for Publishing Documents in order to make war propaganda during the Balkan Wars. Most of the founders of the association were journalists. During the wars, the members of the association made propaganda not only in the Ottoman Empire but also in the other countries. They focused on the activities which aim to influence the English public in order to take the British Government’s support. Within the borders of the empire, they published a book named The Red Black Book. In this way, they intended to make people remember those days. After the wars ended, the association put an end to their operations. In this article, the above-mentioned association’s activities in both the Ottoman Empire and the other countries are evaluated
Kuyucu Murat  Paşa’nin Celali Seferi Finansmanı
Kuyucu Murat  Paşa’nin Celali Seferi Finansmanı
Yazar: Polat, Süleyman
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Jelali revolts, Kuyucu Murat Pasha, Jelali Campaign, Campaign finance, Ottoman Empire ; Celali İsyanları, Kuyucu Murat Paşa, Celali Seferi, Sefer Finansmanı

Celali isyanları XVI. yüzyılın sonu XVII. yüzyılın başında özellikle Osmanlı Anadolu’sunda ve doğu vilayetlerinde ciddi yıkımlara yol açmış, yaşanan dış siyasi hadiselere paralel Osmanlı Devleti’ni ciddi sorunlara sürüklemiş, dönemine damga vurmuş önemli bir hadiseydi. Nitekim bu hadisenin sebepleri, gelişim süreci, Osmanlı Devleti’nin bu isyanları bastırma teşebbüsü ve sonuçları hakkında dönemin kaynakları ve modern araştırmalar dâhilinde pek çok bilgi ve kaynak mevcuttur. Bu çalışmaların hemen hepsinde Celali fetretinin hüküm sürdüğü Osmanlı coğrafyasında meydana getirdiği yıkımdan bahsetmekte fakat bu yıkımın meydana geldiği coğrafyada, Murat Paşa’nın isyanı bastırmak için düzenlediği seferin finansmanını nasıl sağladığından bahsedilmemektedir. Bu çalışmanın ana hedeflerden biri, Osmanlı Devleti’nin bir iç isyanı bastırmak adına düzenlediği -yani bir iç sefer organizasyonu olan- Celali seferi esnasında ordunun finansmanın nasıl sağlandığını ve Celali isyanı sırasında yıkılmış, tahrip edilmiş Anadolu/sefer coğrafyasında seferin organizasyonu için gerekli finans kaynaklarından ne ölçüde faydalanıldığı tespit etmektir. Bu sorulara cevap aranırken seferin gelir giderini gösteren ordu hazinesinin kayıtları temel alınan en önemli kaynak olacaktır

The Finance of Kuyucu Murat Pasha’s Jelali Campaign
19. Yüzyılda  Bir Büyük Felâket: 3 Nisan 1881 Sakız ve Çeşme Depremi
19. Yüzyılda  Bir Büyük Felâket: 3 Nisan 1881 Sakız ve Çeşme Depremi
Yazar: Satılmış, Selahattin
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Çeşme, Sakız Depremi, Doğal Afet, İzmir

3 Nisan 1881 Sakız ve Çeşme depremi, binlerce insanın hayatını kaybetmesine, onlarca köyün ve mahallenin harap olmasına, on binlerce afetzedenin evsiz kalmasına neden olmuştur. Bu deprem Sakız Adası'nın tarihinde yaşadığı en büyük afet olduğu gibi 19. yüzyılda Osmanlı coğrafyasında meydana gelen ikinci büyük depremdir. Deprem sonrasında afetzedelerin iaşe ve iskânı, sağlık hizmetleri, yardım kampanyaları, ihtiyaç maddelerinin tedariki ve dağıtımının organizasyonu önemli meseleler olarak karşımıza çıkmakta olup, afet yönetimiyle ilgili bu konular başka bir makalenin konusunu teşkil etmektedir. Arşiv belgeleri, konsolos raporları ve dönemin ulusal basınından faydalanılarak hazırlanan bu makalede ise Sakız depreminin yol açtığı kayıplar, hasarlar ve deprem sonrasında yaşanan bazı gelişmeler ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır

A Big Disaster in the 19th Century: 3 April 1881 The Chios and Tchesme Earthquake The Chios Earthquake 3 April 1881 caused the death of thousands of people, devastation of tens of villages and districts, tens of thousands of victims to be homeless. The earthquake is the biggest disaster Chios has ever faced in its history as well as it is the second biggest earthquake that took place on the Ottoman lands in the 19th century. The victual and housing, health care, aid campaigns, supply of the basic needs and the organization for distribution of all these has occurred as major issues however all these constitute the topic for another article since they are the subjects of disaster management. In this article which is composed by using the archive documents, consul reports and the national press of the related time, the matters such as the loss and damage that the Chios Earthquake caused and some incidents that took place after the earthquake are dealt with thoroughly
Licese Maden Ocağı  ve Asia Minor Mining Company&#42892;nin Licese'deki  Faaliyetleri
Licese Maden Ocağı  ve Asia Minor Mining Company&#42892;nin Licese'deki  Faaliyetleri
Yazar: Saylan, Kemal
Dergi: Tarih İncelemeleri Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti, Madencilik, Licese Madeni, Karahisar-ı Şarkî

Osmanlı Devleti, hâkim olduğu topraklardaki madenlerin işletilmesine ve yönetilmesine, kurulduğu dönemden itibaren önem vermiştir. Fethettiği yerlerdeki deneyimlerden de yararlanan devlet, madencilik sektörünü XV. ve XVI. yüzyıllarda Avrupa ile rekabet edebilecek bir seviyeye taşımıştır. Ancak XVIII. yüzyıldan itibaren gelişmelere ayak uyduramayan sektör gerilemeye başlayınca sektörü canlandırmak için bazı adımlar atılmıştır. Böylece Müslüman ve Gayrimüslim birçok müteşebbis Karahisar-ı Şarkî sancağına bağlı Licese maden ocağının işletmesine talip olmuş ancak istikrarlı bir yönetim sergilenememiştir. Bu dönemde Anadolu’nun birçok yerinde olduğu gibi Licese madenine de Avrupalı şirketler talip olmuşlardır. Bu şirketlerden en önemlisi İngiliz Asia Minor Mining Company adlı şirkettir. Asia Minor Company Licese maden ocağını satın aldıktan sonra yöre ekonomisi canlanmıştır. Şirketin faaliyetleri yöredeki çalışma kalıplarını değiştirmiş, ancak bazı siyasi sıkıntılar ve güvenlik sorunlarını da beraberinde getirmiştir

The Licese Mine and Activities of Asia Minor Mining Company in the Licese The Ottoman Empire, gave importance managing and running mines in its own territories from its foundation period. The Empire which took advantage of experience of the conquered regions improved mining industry to the competitive level with Europe in the 15th and 16th centuries. But the Empire was not able to keep pace with developments since 18th century and fell behind with the industry. It consequently took some steps to stimulate the sector. So that, many native’s businessmen of Muslim and non-Muslim aspired that to mines in Licese, but they could not manage a stable. In this period, European companies applied for the Licese mine in the sanjak of Karahisar-i Sarki, as well as the other mines in Anatolia. The most important of these companies is British Asia Minor Mining Company. After Asia Minor Mining Company had purchased the mine in Licese, economy of region revived. Activities of company have changed patterns of work in the region. The inhabitants who previously engaged in farming began to receive a sallary as provision of effort. However, the activities of company in the region caused to security and political problems. In this work, we deal with the status the mines in Licese and the economic, social and political effects of the mining activities of Asia Minor Mining Company in the region