hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Toksik Multinodüler Guatrlı Olgularda Homosistein Düzeyi ve Lipid Peroksidasyonu
Homocysteine Levels and Lipid Peroxidation in Cases With Toxic Multinudular Goitre
Yazar: Çıkım, Gürkan; Ozan, Gonca; Gülcü, Funda; Baykan, Davut; Gürsu, M.ferit
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Amaç: Toksik multinodüler guatr (TMG) oldukça sık görülen endokrin bir patolojidir. Tiroid hormonlarındaki artış mitokondrial serbest radikal oluşumu artırmaktadır. Oksidatif stres birçok hastalığın oluşum ve gelişiminden sorumlu tutulmaktadır. Son yıllarda homosistein de prooksidan bir madde olarak gösterilmektedir. Bu çalışmanın amacı ilk tanıda, preoperatif ve cerrahi tedavi sonrası serum malondialdehit (MDA), homosistein ve tiroid hormon düzeylerini karşılaştırmak ayrıca tanıda bu parametrelerin önemini araştırmaktır.  Gereç ve Yöntem: Çalışma toksik multinodüler guatr tanısı almış 24 kadın hastada yapıldı ve hastalar ilk tanı alan (TMG), medikal tedavi sonrası (preoperatif; TMG-Pr) ve operasyon sonrası (postoperatif, TMG-Po) olmak üzere 3 gruba ayrıldılar. Hastaların tiroid hormonları İMMULITE 2000 marka hormon oto analizöründe, homosistein düzeyleri ELX-800 cihazında; MDA düzeyleri ise Satoh&apos;dan alınan manuel spektrofotometrik yönteme göre belirlenmiştir.  Bulgular: TMG, TMG-Pr ve TMG-Po&apos;da homosistein düzeyleri sırası ile 8.1±1.9; 10.1±1.8 ve 10.5±2.6 µmol/L, olarak tespit edilmiştir. TMG&apos;li hastalarda, MDA düzeyleri artmış (1.9±0.4 nmol/ml), TMG-Pr (1.0±0.8 nmol/ml) ve TMG-Po&apos;da (1.1±0.7 nmol/ml) ise azalma olduğu tespit edilmiştir. Her iki parametre preoperatif ve postoperatif gruplarda tedavi öncesine göre olarak anlamlı şekilde değişmektedir (p

Objective: Toxic multinodular goitre (TMG) is known to be a frequent endocrine pathology. Increased thyroid hormones cause excess oxygen consumption; therefore, free radical generation increases. Consequently, oxidative stress, which has been implicated in several disorders, develops. Recently, homocysteine also was shown as a prooxidant. The aim of the present study was to compare first diagnosis, pre-operative and postoperative levels of MDA, homocysteine and thyroid hormones and to investigate the benefits of these parameters in diagnosis.  Material and Method: Present study was carried out on 24 female patients diagnosed with toxic multinodular goitre; and they were divided into three groups as first diagnosis (TMG), medical treated (pre-operative; TMG-Pr) and post-operative (TMG-Po). Thyroid hormones of patients were determined with IMMULITE 2000 hormone auto-analyzer; homocysteine levels were determined by using Elx-800 system and MDA levels were determined with the manual spectrophotometric method of Satoh.  Results: Homocysteine levels of TMG, TMG-Pr and TMG-Po were determined as 8.1±1.9; 10.1±1.8 and 10.5±2.6 µmol/L, respectively. The levels of MDA were determined; there was an increase in TMG group (1.9±0.4 nmol/ml) and a decrease in TMG-Pr (1.0±0.8 nmol/ml) and TMG-Po (1.1±0.7 nmol/ml) groups. These two parameters were changed significantly in both TMG-Pr and TMG-Po groups, compared with TMG group (p
Behçet Hastalarında Trombotik ve Aterosklerotik Risk Faktörü Açısından Plazma Lipoprotein (a) Seviyeleri
Plasma Levels of Lipoprotein (a) in Behcet&apos;s Disease as a Risk Factor of Thrombotic and Atherosclerotic
Yazar: Coşkun, Başak; Saral, Yunus; Gödekmerdan, Ahmet; Ataseven, Arzu; Coşkun, Naci
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Amaç: Trombotik ve aterosklerotik komplikasyonlara eğilim ve hastalık aktivitesini değerlendirmek amacıyla Behçet hastaları ve kontrol grubundaki olgularda lipoprotein (a) (Lp(a)) plazma düzeyleri araştırıldı.  Gereç ve Yöntemler: Çalışma grubu 40 Behçet hastasından ( 25 aktif, 15 inaktif ), kontrol grubu 30 sağlıklı kişiden oluşturuldu. Bir hastada aktif, üç hastada geçirilmiş trombotik komplikasyon mevcuttu.  Bulgular: Behçet hastalarında plazma Lp(a) ve diğer akut faz reaktanlarının düzeyleri, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Aynı parametreler aktif BH olan grupta inaktif BH olan gruba göre de yüksek bulunmuştur. Trombotik komplikasyon olan ve olmayan hastalarda, ölçülen parametreler arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır.  Sonuç: Aktif ve inaktif BH grupları arasında plazma Lp(a) seviyesi farkının anlamlılığı nedeniyle Lp(a)&apos;nın yüksek düzeyinin hastalık aktivitesi için bir risk faktörü olabileceğini düşünmekteyiz. Lp(a) koroner arter hastalığı için bilinen bir risk faktörü olması ile de BH&apos; larında aterosklerotik zemini oluşturmak açısından suçlanabilmektedir. Lp(a)&apos;nın trombogenik rolünün gösterilmesi için daha geniş hasta gruplarında yapılan çalışmalara ihtiyaç olduğu düşüncesindeyiz. © 2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objective: Plasma levels of lipoprotein (a) (Lp(a)) were investigated in patients with Behcet&apos;s disease and controls in order to asses its role in thrombotic and atherosclerotic complications of this disease and of disease activity.  Material and Methods: The study included 40 patients with Behcet&apos;s disease, 30 healty volunteers. One of the patient had active and three of them had a history of thrombotic complications.  Results: Plasma Lp(a) and other acute phase reactant levels were significantly higher in the study group than in the controls. There was no difference between the groups with and without thrombotic complications for any of these measurements.  Conclusions: Plasma Lp(a) levels were significantly higher in the active patients than inactive patients, it might be a risk factor of disease activity in Behcet&apos;s disease. Lp(a) is an important risk factor for development of coronary artery disease. However, further studies are needed to show the thrombogenic role of Lp(a). © 2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi.
Artralji Yakınmalı Multiple Sklerosis Hastalarında Serum Human Parvovirus B19 Seropozitifliği
Human Parvovirus B19 Seroposıtivity in Multiple Sclerosis Patients With Arthralgia
Yazar: Berilgen, M.said; Bulut, Serpil; Akbulut, Handan; Kansız, Fatma; Kamanlı, Ayhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Amaç: Çalışmamızda yaygın artralji şikayeti olan multiple skleroz (MS) hastalarında serum Human Parvovirus B 19 ( HPV) seropositifliğini araştırmayı amaçladık.  Gereç ve Yöntem: Hasta grubu relapsing-remitting multiple skleroz (RR-MS) tanısı alan ve herhangi bir koruyucu tedavi almayan ve Extended Disability Status Score (EDSS) 3 den az olan 23 kişiden oluşturuldu. Bu hastaların tümünde artralji şikayeti mevcuttu ve artralji yapabilecek sistemik ve lokal bir hastalık saptanmamıştı. Kontrol grubu yaş ve cinsiyet uyumlu 21 kişiden oluşturuldu. Hasta ve kontrol grubunun serumlarında anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri ölçüldü.  Bulgular ve Sonuç: Hasta ve kontrol grubu serumlarında anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri arasında istatistiksel olarak bir anlamlılık saptanmadı. Yaygın artralji şikayeti olan RR-MS hasta grubunda serum anti-HPV IgG ve IgM seviyeleri kontrol grubuna göre daha yüksek düzeylerde bulunmasına karşın istatistiksel olarak bir anlamlılık saptanmadı. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: The aim of this study is to investigate human parvovirus B19 (HPV B19) seropositivity in the multiple sclerosis (MS) patients with widespread arthralgia complaint.  Material & methods: The study group consisted of 23 patients with relapsing-remitting MS (RR-MS), not receiving interferon treatment for prophylactic purpose, having an Extended Disability Status Score (EDSS) less than 3 and having no local or systemically diseases which may lead to arthralgia. The control group consisted of 21 cases matched according to age and sex. The levels of anti-HPV IgG and IgM were examined in sera of patients and control groups.  Results: The levels of anti-HPV IgG and IgM in sera were not differing significantly between the patients with MS versus control group.  Conclusion: Although anti-HPV B19 IgG and IgM antibody levels were higher in MS patients, this difference between MS and control groups was not statistically significant. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Sturge Weber Sendromu ve Dirençli Epilepsi Nedeniyle Hemipleji Olmuş Bir Vakanın Rehabilitasyon Sonuçları
Rehabilitation Results of a Hemiparatic Subject with Sturge- Weber Syndrome and Intractable Epilepsy
Yazar: Köse, Nezire; Karakaya, Mehmet Gürhan; Otman, Saadet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Bu çalışmada Sturge Weber ve dirençli epilepsi nedeni ile hemisferektomi yapılan spastik hemiparetik bir olgunun, rehabilitasyon sonuçları sunulmaktadır. Sturge Weber sendromu, tıbbi olarak kontrolü zor olan epilepsi nöbetleri ve ilerleyici serebral fonksiyon bozukluğu ile karakterize tek taraflı kortikal serebral angiomdur. Sturge Weber Sendromu, dirençli epilepsi ve sağ spastik hemiparezi tanısı ile 2,5 yıldır takip edilen 3 yaşındaki bir kız olgu, epilepsi nöbetlerinin artması nedeniyle epilepsi cerrahisi için nöroşirurji departmanına yatırılmıştır. Çalışma sonunda; hemisferektomi sonrası nöbetleri tamamen kaybolan olgunun, rehabilitasyon programı sonrasında fonksiyonel durumunda ve yaşam kalitesinde önemli bir iyileşme görülmüştür. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

This study presents the results of a rehabilitation program in a spastic hemiparetic subject who had undergone hemispherectomy because of Sturge- Weber syndrome and intractable epilepsy. Sturge-Weber syndrome includes unilateral cerebral cortical angiomatosis, which often leads to progressive cerebral dysfunction and epileptic seizures that are medically difficult to control. A three-year-old girl who was followed-up for 2.5 years after a diagnosis of Sturge-Weber syndrome, intractable epilepsy and right spastic hemiparesis was hospitalized at the Department of Neurosurgery for epilepsy surgery since the frequency of her seizures had increased. The functional status and quality of life of our subject, whose seizures disappeared after hemispherectomy, improved after the rehabilitation program. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Postoperatif Gelişen Bronkoplevral Fistül
Postoperative Bronchopleural Fistula
Yazar: Murat, Ayşe; Balcı, Akın Eraslan; Ersoy, Ferda; Çetinkaya, Şeblem
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Bronkoplevral fistül (BPF), torasik cerrahi sonrası gelişebilecek en kötü komplikasyondur. Bildirilen sıklığı, % 0,8-15&apos;dir. Mortalite oranı ise % 30- 70&apos;dir. BPF, çoğunlukla sağ pnömonektomiden sonra görülür. Preoperatif kontrol edilemeyen plevropulmoner enfeksiyon, travma ve preoperatif radyoterapi uygulanması predispozan faktörlerdir. BPF&apos;deki BT bulguları plevral alandaki hava-sıvı koleksiyonunu içerir ve hava yolundan veya akciğer parankiminden plevral alana olan fistül traktını veya ilişkiyi gösterir. Sağ akciğerindeki kitle nedeniyle, sağ bilobektomi ve tamamlayıcı pnömonektomi uygulanan 65 yaşındaki erkek hastada, ikinci operasyondan 6 ay sonra, pürülan balgam çıkarma ve öksürük şikayetleri başlamış. Klinik olarak BPF tanısı konulan hastanın klinik ve radyolojik bulgularını sunuyoruz. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Bronchopleural fistula (BPF) remains the most dreaded complication following thoracic surgery. Its prevalence is reported to range between 0.8% and 15%. Mortality rates for BPF range from 30% to 70%. BPF commonly occurs after right pneumonectomy. Predisposing factors are preoperative uncontrolled pleuropulmonary infection, trauma, and preoperative radiation therapy. CT findings in BPF include air and fluid collections in the pleural space and demonstration of a communication or tract from an airway or the lung parenchyma to the pleural space. A 65 year-old male patient was admitted to our hospital with purulent sputum production and cough. In his history, right bilobectomy and complementary pneumonectomy was performed due to right lung mass. 6 months after the latter surgical operation, his complaints occurred. We present clinical and radiological findings of the patient which diagnosed as BPF, clinically. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Lupus Vulgaris Komplikasyonu: Skuamöz Hücreli Karsinom
A Complication of Lupus Vulgaris: Squamous Cell Carcinoma
Yazar: Akpolat, Nusret; Dağlı, A. Ferda; Okur, İhsan; Özercan, İbrahim H.; Bulut, Yasemin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Skuamöz hücreli karsinom (SHK) etyopatogenezinde en sık güneş ışığı suçlanmakla beraber, nadiren de olsa kronik dermatitler, yanık skarı, noniyonize radyasyon, HPV enfeksiyonu ve immün yetmezlikler gibi durumlara bağlı da gelişebilmektedir. Lupus vulgaris zemininde SHK gelişimi oldukça nadirdir (%0,5-1). Karsinom gelişme riski ile hastalık süresi doğru orantılı olup ortalama 27-28 yıldır.  Olgumuz 78 yaşında erkek hasta, 30 yıldır nazolabial sulkus üzerinde mevcut olan ve son birkaç yıldır büyümeye başlayan yara şikayeti ile başvurdu. Alınan biyopsi örneğinde lupus vulgaris zemininde gelişen SHK saptandı. Olgunun ender görülmesi nedeniyle literatür bilgileri ışığında tartışıldı. &#169;2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

The most important etiological factor of squamous cell carcinoma (SCC) is sun exposure. But also form in areas subjected to chronic inflammation, burn scars, nonionizing radiation, HPV infection and immune deficient. SCC arising from lupus vulgaris (LV) is rare (0.5-1%). The interval from the onset of LV to the occurrence of carcinoma is about 27-28 years.  A 78 year old man presented with an extensive ulcer on the right nasolabial sulcus about 30 year period was applied to the hospital. Biopsy from this lesion is diagnosed SCC arising from LV. We aim that the case, rarely seen, was discussed under light of literature. &#169;2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Beta-ketotiyolaz Eksikliği: Vaka Sunumu
Beta-ketothiolase Deficiency: Case Report
Yazar: Şahin, Yasin; Aydın, Derya
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Mitokondriyal asetoasetil koenzim A tiyolaz, izolösin katabolizmasında ve keton cisimciği metabolizmasında rol alan bir enzimdir. Eksikliği &apos;&apos;Betaketo tiyolaz eksikliği&quot; diye adlandırılır. Klinik olarak bilinç kaybının eşlik ettiği ketoasidotik epizodlarla karakterizedir. Bu yazıda sunulan 14 aylık erkek hasta, ilk ketoasidotik atağı sırasında tanı almıştır. Vaka nadir görülmesi ve ketoasidotik atakların ayırıcı tanısında akılda bulundurulması gerektiği için sunulmuştur. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Mitochondrial acetoacetyl-CoA thiolase, is an enzyme in isoleusin catabolism and ketone body metabolism. The name &apos;&apos;beta-ketothiolase deficiency&apos;&apos; is usually used for the defect of this enzyme. This disorder is clinically characterized by ketoasidotic episodes, sometimes accompanied by unconsiousness. In this article, a 14 months-old infant, diagnosed in the first ketoasidotic episode, was reported because of rarity of the disease and we should consider it in the differential diagnosis of ketoasidotic episodes. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Soliter Koroid Pleksus Lipomu: BT ve MRG Bulguları
Solitary Choroid Plexus Lipoma: CT and MRI Findings
Yazar: Yıldırım, Hanefi; Murat, Ayşe; Akbaş, Gökhan; Oğur, Erkin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Santral sinir sisteminin lipomları son derece nadirdir ve bütün intrakraniyal tümörlerin %0.1&apos;den daha azını oluştururlar. Koroid pleksus lipomu oldukça nadirdir ve çoğunlukla perikallozal lipomlara eşlik ederler. İntrakraniyal lipomlar genellikle asemptomatiktirler. US, BT ve MRG intrakraniyal lipomların tanısı için tercih edilen modalitelerdir. MRG lipomun orjinini, çevre dokularla olan ilişkisini ve lezyonun anatomik lokalizasyonunu göstermede US ve BT&apos;den daha üstündür. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Central nervous system lipomas are extremely rare and constitutes less than 0.1% of all intracranial tumors. Choroid plexus lipoma is a rare pathology too and usually accompanies to pericallosal lipomas. Intracranial lipomas are usually asymptomatic. US, CT and MRI are preferred modalities for diagnosis of intracranial lipomas, MRI is superiorer than US and CT about demonstration of relationship with surrounding tissues, origin of lipoma and showing accurate anatomic localization of lesion. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Böbrek İskemi-Reperfüzyon Hasarında Antioksidan Olarak Prostoglandin E1 (PGE1) Kullanımının İncelenmesi: Deneysel Çalışma
An Investigation on the Effects of Prostoglandin E1 as Antioxidant in Experimental Renal Ischemia Reperfusion Injury
Yazar: Ozan, Enver; Koyutürk, Leyla; Sapmaz, Tansel
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014

Amaç: Bu çalışmada, ratlarda deneysel olarak oluşturulan sol böbrek iskemi-reperfüzyon hasarında, antioksidan olarak intramüsküler PGE1 kullanımının ışık mikroskopik ve biyokimyasal etkilerini araştırmaktır.  Gereç ve Yöntem: 28 adet erişkin, Wistar albino cinsi dişi rat, estrus fazında, rastgele dört gruba ayrıldı. Grup 1 kontrol, Grup 2, sol renal arter 60 dakika klemplenerek iskemi, oluşturuldu. Grup 3, bir saat iskemi-bir saat reperfüzyon uygulandı. Grup 4 bir saat iskemi uygulanıp bir saatlik reperfüzyondan 15 dakika önce 20mcg/kg/IM PGE1 verilen grup. Tüm ratlardan alınan sol böbrek doku örnekleri ışık mikroskopik inceleme için %10&apos;luk formaldehit solüsyonuna konuldu. Işık mikroskopik inceleme glomerül yapısında ve tübüler yapıdaki bozuklukların varlığı açısından histolojik olarak değerlendirildi.  Bulgular: Işık mikroskobik incelemede sol böbrekte iskemi yapılan grupta, kontrol grubuna göre anlamlı olarak hasar tesbit edildi. En şiddetli hasar ise, iskemi-reperfüzyon grubunda tesbit edildi. PGE1 kullandığımız grupta hasar, iskemi-reperfüzyon grubundan daha az idi.  Sonuç: Sol böbrekte iskemi oluşturmak dokuda hasarlanmaya yol açmakta, iskemi-reperfüzyonda ise bu hasarlanma daha da artmaktadır. PGE1 kullanımı bu hasarlanmaları anlamlı olarak azaltmaktadır. Bu nedenle böbrekte iskemi-reperfüzyon hasarında PGE1 kullanılabilir. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objective: In this study, we investigated the effects of intramusculer use of PGE1 in experimental left renal ischemia-reperfüsion injury in rats histologically and biochemically.  Materials and Methods: 28 adult female Wistar rats with regular estrous cycles were randomly divided into 4 groups. Group 1 was the control group. Group 2 , ischemia was produced for 60 minutes. Group 3 , 60 minutes , ischemia was produced and than 60 minutes reperfused. Group 4; ischemia and reperfusion was produced for 60 minutes. Before fifteen minutes of reperfusion 20 mcg/kg/IM PGE1 was performed. For light microscopic investigation, renal samples put into %10 formaldehyde solutions. Glomerular and tubular injury was histologically determined with light microscopy.  Results: Light microscopic investigations showed that the renal damage in the ischemia group was more than the control group. But the most extensive damage occured at ischemia- reperfusion group. In PGE1 group the damage was less than ischemia-reperfüsion group.  Conclusion: In our study, the histological and biochemical analyses revealed that PGE1 was an effective antioxidan in experimental renal ischemiareperfüsion injury in rats to reduce the damage. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
AgNOR Yöntemi ile Insan Epidermisinden Yaş Tespiti
Age Estimation from Human Skins by Using AgNOR
Yazar: Isır, Aysun Baransel; Bakır, Kemal; Uçak, Ramazan; Dülger, Hikmet Ergin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014

Amaç: Özellikle kimlik tespiti yapılamamış postmortem örneklerden, yaş tespiti yapılması adli tıp için henüz netlik ve pratik uygulamada kolaylık gösterememiş, oldukça önemli bir problem olmaya devam etmektedir. Bu amaçla normal hücrelerin proliferatif aktivitesine göre degerlendirilen kantitatif metodlar denenmektedir. Biz de çalışmamızda AgNOR boyama yöntemi ile insan epidermisinden alınan küçük doku örnekleri ile özellikle kimligi belirlenememiş postmortem olgularda yaş tespitinin yapılabilirligini göstermeyi amaçladık.  Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada mitotik aktivite, nükleolar organize edici bölgelerin gümüşle boyanması esasına dayalı AgNOR yöntemiyle incelendi ve ortalama proliferatif indeks elde edildi. Bu indekse baglı AgNOR dagılımları skoru yaş gruplarına göre ilişkilendirildi.  Bulgular: Çalışmaya geçmişinde herhangi bir tümoral hastalık hikayesi olmadıgı ögrenilen postmortem örneklerin toplandıgı, yeni dogan (0-12 ay), infant (1-5 yaş), erişkin (25-35 yaş), 50 yaş ve üzeri olmak üzere 23 Erkek (E), 15 Kadın (K) toplam 38 olgudan 4 yaş grubu oluşturuldu. Yaş gruplarına göre AgNOR dagılım skorları arasında fark saptandı ve istatistiksel olarak anlamlı korelasyon bulundu (p

Objective: The age estimation of postmortem diagnosis is a considerable problem in forensic issues. For age estimation, numerical methods that are evaluated according to proliferative activity of normal cells are tested. AgNOR was exceptionally applied for estimation of chronological ages of unidentified individuals in this study. Use of this method for forensic purposes is presented as an alternative method to determine the age of an individual. Some difficulties seen in the other methods used in routines tried to overcome.  Method: In this study, mitotic activity was examined by AgNOR method that was based on silver-staining of nucleolus organizer regions (NORs), and avarage proliferative index was obtained. These index datas were related eachother according to age groups.  Results: The study was conducted on 38 postmortem samples (23 males and 15 females) without any tumoral pathology in their past. Samples were divided into four age groups; which were newborns (0-12 months), infants (ages of 1-5), adults (ages of 25-35), and olds (ages of 50 and above). When a brief investigation was performed with AgNOR staining, age-related changes were certainly determined and were found a statistically significant correlation (p
Eagle Sendromu
Eagle Syndrome
Yazar: Gök, Üzeyir; Yıldız, Mücahit
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014

Elonge stiloid proçes kraniofasiyal ve servikofasiyal bölgedeki çok sayıdaki ağrı nedenlerinden biridir. Elonge stiloid proçesin toplumdaki insidan %4 olarak belirtilmiş ve bunlarında %4 ünün semptomatik olduğu rapor edilmiştir. Stilohyoid kompleksin mineralizasyonu ve kalsifikasyonu genel populasyonda %2-4 oranında görülmektedir. Eagle sendromu kadınlarda erkeklere göre daha fazla görülür ve 20-40 yaşları arasında görülme insidansını artar. Tedavisinde ekstenal veya intraoral yaklaşım ile uzun stiloid proçesler kısaltılır. Kliniğimizde intraoral yaklaşım ile opere ettiğimiz 5 vaka literatüre bilgisi ışığında sunulmuştur. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Elongated styloid process is one the cause of cranofacial and cervicofacial pain. The incidence of Elongated styloid process in people has been reported to be 4% and 4% of those presenting wiht clinical semtoms. The mineralization and calcification of styloid complex is seen in 2-4% of general puplic. Eagle syndrome is seen more in women than men between 20 and 40 years of age. Five cases of elongated stiloid proces admidted to our clinic were operated and presented in view of the current literature. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi