OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARINDA BAĞLANMA VE BENLİK ALGISI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARINDA BAĞLANMA VE BENLİK ALGISI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
Yazar: Evirgen Geniş, Neslihan; Gözün Kahraman, Özlem
Dergi: Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Bağlanma,benlik algısı,okul öncesi dönem,PURDUE,TOBAH

Erken çocuklukyıllarında gelişen bağlanma ilişkisinin niteliği çocuğun kişilik gelişiminibüyük ölçüde etkilemektedir. Literatürde de güvenli bağlanma ilişkisininçocuğun benlik gelişimini olumlu yönde etkileyeceği belirtilmektedir. Bunedenle erken yıllardaki ebeveyn-çocuk ilişkisinin niteliği oldukça önemtaşımaktadır. Bu araştırmanın amacı da okul öncesi eğitime devameden 60-72 aylık çocuklarda bağlanma ve benlik algısı arasındaki ilişkiyibelirlemektir. Araştırma ilişkisel tarama biçimindetasarlanmış olup, çalışma grubunu2016-2017 eğitim-öğretim yılında Karabük il merkezine bağlı anaokulları veilkokulların anasınıflarına devam eden, uygun örnekleme yöntemiyle seçilen60-72 aylık 140 çocuk oluşturmaktadır. Çocuklardan 64’ükız, 76’sı da erkektir. Bu araştırmada verileri toplamak amacıyla“Tamamlanmamış Oyuncak Bebek Ailesi Hikâyeleri Ölçeği (TOBAH) ve Purdue OkulÖncesi Çocukları İçin Benlik Kavramı Ölçeği (POBKÖ)” kullanılmıştır. Buölçekler çocuklara birebir uygulanmıştır. Araştırmanınsonucunda, çocukların bağlanma düzeyleri ve benlik algıları arasında r=0,182olan pozitif yönlü çok zayıf bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çocuklarınsosyal benlik algıları ile bağlanma düzeyleri arasında r=0,223 olan pozitifyönlü çok zayıf düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Aynızamanda bağlanma durum dağılımları incelendiğinde kaçınma bağlanması gözlenençocukların %55,7 ile en büyük grup olduğu gözlenmiştir. Bunun yanındaçocukların %40,7’sinde güvenli bağlanma ve %3,6’sında da negatif bağlanma gözlenmiştir.

Erken çocuklukyıllarında gelişen bağlanma ilişkisinin niteliği çocuğun kişilik gelişiminibüyük ölçüde etkilemektedir. Literatürde de güvenli bağlanma ilişkisininçocuğun benlik gelişimini olumlu yönde etkileyeceği belirtilmektedir. Bunedenle erken yıllardaki ebeveyn-çocuk ilişkisinin niteliği oldukça önemtaşımaktadır. Bu araştırmanın amacı da okul öncesi eğitime devameden 60-72 aylık çocuklarda bağlanma ve benlik algısı arasındaki ilişkiyibelirlemektir. Araştırma ilişkisel tarama biçimindetasarlanmış olup, çalışma grubunu2016-2017 eğitim-öğretim yılında Karabük il merkezine bağlı anaokulları veilkokulların anasınıflarına devam eden, uygun örnekleme yöntemiyle seçilen60-72 aylık 140 çocuk oluşturmaktadır. Çocuklardan 64’ükız, 76’sı da erkektir. Bu araştırmada verileri toplamak amacıyla“Tamamlanmamış Oyuncak Bebek Ailesi Hikâyeleri Ölçeği (TOBAH) ve Purdue OkulÖncesi Çocukları İçin Benlik Kavramı Ölçeği (POBKÖ)” kullanılmıştır. Buölçekler çocuklara birebir uygulanmıştır. Araştırmanınsonucunda, çocukların bağlanma düzeyleri ve benlik algıları arasında r=0,182olan pozitif yönlü çok zayıf bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çocuklarınsosyal benlik algıları ile bağlanma düzeyleri arasında r=0,223 olan pozitifyönlü çok zayıf düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Aynızamanda bağlanma durum dağılımları incelendiğinde kaçınma bağlanması gözlenençocukların %55,7 ile en büyük grup olduğu gözlenmiştir. Bunun yanındaçocukların %40,7’sinde güvenli bağlanma ve %3,6’sında da negatif bağlanma gözlenmiştir.