hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Pulmoner Arter Patolojisi ve Hipertansyonu
Pulmonary Artery Pathology and Hypertension
Yazar: İstanbullu, Asım
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 3 No. 3, 1949
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Pulmonary artery hypertension,Cor pulmonale,Cardiac catheterization ; Pulmoner arter hipertansiyonu,Cor pulmonale,Kardiyak kateterizasyon

Bu makale, 1948 yılında National Heart Hospital (Londra)’da Dr. Asım İstanbullu tarafından verilen konferansın kapsamlı bir metnidir ve pulmoner arter patolojisi ile hipertansiyonunun tanı, sınıflandırma ve tedavi yaklaşımlarını ele almaktadır. Pulmoner arter hipertansiyonuna dair erken dönem bilgiler, tanı zorlukları ve kardiyak kateterizasyon, angiokardiografi, fonokardiografi, intrakardiak EKG gibi yeni tanı teknikleri tartışılmıştır. Dr. Bedford, John Parkinson ve diğer otörlerin sınıflandırmaları ışığında konjenital kalp anomalileri, hiperdinamik dolaşım durumları (hipertireoz, anemi, AV fistül, beri-beri) ve pulmoner hipertansiyon nedenleri detaylandırılmıştır. Cor pulmonale’nin akut ve kronik formları, EKG bulguları (P pulmonale, sağ ventrikül preponderansı), arter oksijen düzeyi ölçümleri ve dolaşım dinamikleri üzerinden ayırıcı tanı kriterleri verilmiştir. Ayrıca tedavide oksijen desteği, bronşiyal spazm giderilmesi, antikoagülan kullanımı ve cerrahi seçenekler (ör. Blalock ameliyatı, trikuspit yetmezliği oluşturma) tartışılmıştır. Makale, dönemin tanı yöntemleri ile pulmoner vasküler hastalıkların patofizyolojisini ilişkilendiren önemli bir derleme niteliğindedir.

This article, based on a 1948 lecture delivered by Dr. Asım İstanbullu at the National Heart Hospital (London), provides a comprehensive review of pulmonary artery pathology and hypertension, including diagnosis, classification, and treatment strategies. Early knowledge gaps and diagnostic challenges are discussed alongside the advent of cardiac catheterization, angiocardiography, phonocardiography, and intracardiac ECG. Classifications by Dr. Bedford, John Parkinson, and others are presented, covering congenital heart anomalies, hyperdynamic circulatory states (hyperthyroidism, anemia, AV fistula, beri-beri), and causes of pulmonary hypertension. Acute and chronic cor pulmonale are detailed with diagnostic emphasis on ECG findings (P pulmonale, right ventricular preponderance), arterial oxygen saturation, and circulatory dynamics. Therapeutic approaches include oxygen therapy, bronchial spasm relief, anticoagulation, and surgical options (e.g., Blalock operation, creation of tricuspid insufficiency). The paper serves as a significant period review linking contemporary diagnostic techniques with the pathophysiology of pulmonary vascular diseases.
Miller - Abott tübü ve ileüsler
Miller-Abott tube and ileus
Yazar: Tanman, Mehmet Ali
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 3 No. 3, 1949
Anahtar kelimeler: Radiology and Organ Imaging ; Radyoloji ve Organ Görüntüleme ; Miller–Abbott tube,Ileus management,Intestinal decompression ; Miller–Abbott tüpü,İleus tedavisi,Bağırsak dekompresyonu

Bu çalışma, Miller–Abbott çift lümenli tüpün ileüs olgularında tanı ve tedavi amaçlı kullanımını kapsamlı biçimde incelemektedir. 1934’te ince bağırsak fizyolojisi araştırmaları sırasında geliştirilen bu tüp, 1938’de ilk kez Abbott ve Johnston tarafından tedavi amacıyla uygulanmıştır. Tüp, balonlu dar bir lümen ile çok delikli geniş lümenden oluşur; bağırsak gaz ve sıvısının aspirasyonu, baryum enjeksiyonu ve ilaç uygulaması yapılabilir. Mekanik obstrüksiyonlarda proksimal basıncı azaltarak normal peristaltizmin dönüşünü kolaylaştırır, ameliyat öncesi hazırlık ve sonrası komplikasyonların önlenmesinde önemli rol oynar. Literatürde tüp kullanımının mortaliteyi anlamlı oranda düşürdüğü bildirilmiştir. Ancak bağırsak gangreni, strangülasyon ve kalın bağırsak tıkanmaları kontrendikasyon olarak belirtilmiştir. Uygulama tekniği; nazal yoldan yerleştirme, mide ve duodenum geçişinin radyoskopi ile takibi, aspirasyon, lavaj ve gerektiğinde baryum ile lokalizasyon tespitini içerir. Radyoloji, tüp ilerleyişinin izlenmesi, obstrüksiyon seviyesinin belirlenmesi ve bağırsak boşalmasının değerlendirilmesinde temel rol oynar. Komplikasyonlar genellikle hafif olup boğaz ağrısı, kulak ağrısı gibi geçici yakınmalardır.

This article provides a detailed review of the use of the Miller–Abbott double-lumen tube in the diagnosis and treatment of ileus. Developed in 1934 during small bowel physiology studies, the tube was first applied therapeutically by Abbott and Johnston in 1938. It consists of a narrow lumen ending in an inflatable balloon and a wider lumen with multiple openings, allowing aspiration of intestinal gas and fluid, administration of barium, and delivery of medications. In mechanical obstruction, it reduces proximal intraluminal pressure, facilitates the return of normal peristalsis, and aids in preoperative preparation while preventing postoperative complications. Literature reports indicate a marked reduction in mortality with its use. Contraindications include suspected bowel gangrene, strangulation, and large bowel obstruction. The application technique involves nasal insertion, radiological monitoring of gastric and duodenal passage, aspiration, lavage, and barium injection for localization when necessary. Radiology plays a key role in tracking tube progression, identifying the obstruction site, and assessing intestinal decompression. Complications are generally mild, such as transient sore throat or earache.
Muhiti Sinir Felçlerinde Malüliyet Derecesinin Takdiri
Evaluation of Disability Degree in Peripheral Nerve Paralysis
Yazar: Özen, Cahid
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: Forensic Medicine ; Adli Tıp ; Peripheral nerve paralysis,disability evaluation,nerve trauma,occupational injury,nerve transection,regeneration,forensic medicine ; Muhiti sinir felci,malüliyet,periferik sinir,travma,iş kazası,sinir kesisi,regeneration,adli tıp

Bu makale, muhiti sinir felçlerinin travma, cinai yaralanma ve iş kazaları sonrası ortaya çıkışını, klinik seyirlerini ve malüliyet derecelerinin nasıl takdir edilmesi gerektiğini ele almaktadır. Sinir kesisi, contusion, compression gibi durumların anatomik ve fizyolojik etkileri detaylandırılmış; ameliyatlı ve ameliyatsız iyileşme süreleri tablolarla sunulmuştur. Ayrıca iş gücü kaybı, mesleki yeti azalması ve tazminat hesaplamaları için uluslararası standartlara dayalı malüliyet cetvelleri verilmiştir. Makale, adli tıp ve sosyal güvenlik açısından sinir felçlerinin değerlendirilmesinde rehber niteliğindedir.

This article examines peripheral nerve paralysis resulting from trauma, criminal injury, and occupational accidents, focusing on clinical progression and the evaluation of disability degree. It details the anatomical and physiological consequences of nerve transection, contusion, and compression, presenting recovery timelines for surgical and non-surgical cases. Disability charts based on international standards are provided to assess loss of work capacity and compensation. The article serves as a guide for forensic medicine and social security in evaluating nerve-related disabilities.
İzmir’de (Narlıdere’de) Gördüğüm İki Q Humması Vak’ası
Two Cases of Q Fever Observed in İzmir (Narlıdere)
Yazar: Sökmen, Cavit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Q fever,C-Fever,Rickettsia burneti,Narlıdere,pneumonia,serological test,complement fixation ; Q humması,C-Fever,Rickettsia burneti,Narlıdere,pnömoni,serolojik test,kompleman fiksasyon

Bu makale, İzmir Narlıdere’de 1948 yılında görülen iki Q humması vakasını klinik, radyolojik ve serolojik bulgularla birlikte sunmaktadır. Her iki hastada yüksek ateş, titreme, baş ağrısı, öksürük ve kanlı balgam gibi semptomlar gözlenmiş; akciğer radyografilerinde buzlu cam görünümünde kesafetler saptanmıştır. İlk vakada kompleman fiksasyon testi başlangıçta negatif, 17. günde pozitif çıkmıştır. İkinci vakada testler negatif olmasına rağmen klinik ve radyolojik bulgular tanıyı desteklemiştir. Makale, hastalığın epidemiyolojik yayılımı, bulaş yolları ve tanı kriterleri üzerine bilgi vermektedir.

This article presents two cases of Q fever observed in Narlıdere, İzmir in 1948, supported by clinical, radiological, and serological findings. Both patients exhibited high fever, chills, headache, cough, and bloody sputum. Chest X-rays revealed ground-glass opacities. In the first case, complement fixation test was initially negative but turned positive on day 17. In the second case, despite negative serology, clinical and radiological features confirmed the diagnosis. The article discusses the epidemiological spread, transmission routes, and diagnostic criteria of Q fever.
Lekeli Hummanın Laboratuvar Enfeksiyonlarında Weil-Felix Reaksiyonu Değişikliği
Alteration of Weil-Felix Reaction in Laboratory Infections of Epidemic Typhus
Yazar: Onul, Behiç
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Epidemic typhus,Rickettsia prowazekii,Weil-Felix reaction,laboratory infection,typhus vaccine,agglutination,Proteus X19 ; Lekeli humma,Rickettsia prowazekii,Weil-Felix reaksiyonu,laboratuvar enfeksiyonu,tifüs aşısı,aglutinasyon,proteus X19

Bu makale, laboratuvar ortamında Rickettsia prowazekii ile enfekte olan kişilerde lekeli humma hastalığının klinik seyri ve Weil-Felix reaksiyonundaki değişiklikleri incelemektedir. Yazarlar, kendi geçirdikleri enfeksiyonlar ve meslektaşlarının deneyimleri üzerinden, klasik semptomların değiştiğini ve serolojik testlerin (özellikle Weil-Felix) güvenilirliğinin azaldığını göstermektedir. Aşılanmış bireylerde hastalık daha hafif seyretmekte, ancak aglutinasyon titreleri düşük kalmakta veya hiç oluşmamaktadır. Makale, tifüs aşısının koruyuculuğu, laboratuvar enfeksiyonlarının bağışıklık sistemine etkisi ve proteus X19 ile Rickettsia arasındaki antijenik benzerlikleri detaylı şekilde tartışmaktadır.

This article investigates the clinical course of epidemic typhus and the alterations in the Weil-Felix reaction among individuals infected with Rickettsia prowazekii in laboratory settings. Based on personal and colleague experiences, the authors demonstrate that classical symptoms may change and serological tests—particularly the Weil-Felix reaction—become less reliable. Vaccinated individuals tend to experience milder illness, yet agglutination titers remain low or absent. The paper discusses the protective role of typhus vaccination, the immunological impact of laboratory-acquired infections, and the antigenic similarities between Proteus X19 and Rickettsia.
Elektrik Kazasıyla Meydana Gelen Üç Nörolojik Vak’a
Three Neurological Cases Resulting from Electrical Injury
Yazar: Gürün, Sami
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: Neurology and Neuromuscular Diseases ; Nöroloji ve Nöromüsküler Hastalıklar ; Electrical injury,neurological disorder,multiple sclerosis,ulnar paralysis,oculo-pupillary syndrome,electric shock,autonomic nervous system ; Elektrik kazası,nörolojik bozukluk,multipl skleroz,ulnaris paralizisi,oculo-pupillaire sendrom,elektrik şoku,vejetatif sinir sistemi

Bu makale, elektrik kazalarının sinir sistemi üzerindeki etkilerini üç farklı klinik vaka üzerinden incelemektedir. İlk vakada multipl skleroz benzeri semptomlar, ikinci vakada ulnaris paralizisi ve üçüncü vakada oculo-pupillaire sendrom ile birlikte servikal sempatik sinir düzensizliği gözlenmiştir. Elektrik akımının şiddeti, temas noktası ve organizmanın fizyolojik durumu gibi faktörlerin nörolojik tabloyu belirlemede etkili olduğu vurgulanmıştır. Ayrıca elektrik şokunun adli tıptaki önemi ve klinik semptomların uzun vadeli sonuçları tartışılmıştır.

This article examines the neurological effects of electrical injuries through three distinct clinical cases. The first case presented symptoms resembling multiple sclerosis, the second involved ulnar paralysis, and the third showed oculo-pupillary syndrome with cervical sympathetic nerve dysfunction. Factors such as current intensity, point of contact, and physiological condition of the individual were found to influence the neurological outcome. The paper also discusses the forensic significance of electrical injuries and the long-term implications of clinical symptoms.
Sanatoryumlardan Taburcu Edilecek Hastaların Yeniden Çalışabilmeleri Hususunda Klinik Fonksiyonel Araştırmalar (O. Zorini’ye Göre)
Clinical and Functional Investigations on the Work Capacity of Patients Discharged from Sanatoriums (According to O. Zorini)
Yazar: Akçalı, Arif
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: Rehabilitation ; Rehabilitasyon ; Tuberculosis,sanatorium,discharge,functional examination,sedimentation,respiratory function,work trial ; Verem,sanatoryum,taburcu,fonksiyonel muayene,sedimentasyon,teneffüs fonksiyonu,çalıştırma provası

Bu makale, sanatoryumlardan taburcu edilecek verem hastalarının yeniden çalışabilirlik durumlarını değerlendirmek amacıyla yapılan klinik ve fonksiyonel muayeneleri ele almaktadır. O. Zorini’nin İtalya’daki Forlanini Enstitüsü’nde uyguladığı yöntemler temel alınarak, sedimentasyon testleri ve teneffüs fonksiyonu ölçümleriyle hastaların şifa dereceleri belirlenmektedir. Ayrıca hastalar taburcu edilmeden önce sanatoryum içinde kendi mesleklerine uygun işlerde çalıştırılarak organizmanın fiziksel dayanıklılığı test edilmektedir. Bu yöntemlerin, hastalığın nüksetme oranını azalttığı ve sosyal uyumu artırdığı gösterilmiştir.

This article examines the clinical and functional evaluations used to assess the work capacity of tuberculosis patients prior to discharge from sanatoriums. Based on methods developed by O. Zorini at the Forlanini Institute in Italy, sedimentation tests and respiratory function assessments are used to determine recovery levels. Additionally, patients undergo work trials within the sanatorium to test physical endurance in relation to their professions. These approaches have been shown to reduce relapse rates and improve social reintegration.
Terleme Bozuklukları
Sweating Disorders
Yazar: Doğulu, Selahaddin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 15 No. 1-2, 1956
Anahtar kelimeler: Neurology and Neuromuscular Diseases ; Nöroloji ve Nöromüsküler Hastalıklar ; Sweating disorders,Hyperhidrosis,Ephidrosis,Trigeminal nerve,Autonomic nervous system ; Terleme bozuklukları,Hiperhidroz,Trigeminal sinir,Kafa travması

Bu çalışma, terleme bozukluklarının anatomik, fizyolojik ve klinik yönlerini ele almakta ve özellikle bir vaka üzerinden santral sinir sistemi kaynaklı unilateral hiperhidrozis bulgularını incelemektedir. Ter bezleri anatomik olarak eccrine ve apocrine tipte sınıflandırılmış; otonom sinir sistemi ile ilişkileri, sempatik liflerin fonksiyonel olarak parasempatik özellik göstermesi ve terlemenin nörohormonal kontrol mekanizmaları detaylı olarak açıklanmıştır. Terleme bozuklukları fonksiyonel (hiperhidroz, ephidroz, bromhidroz, chromhidroz, hematidroz, anhidroz) ve organik olarak iki ana grupta incelenmiştir. Sunulan olgu, geçirilmiş kafa travması sonrası sol trigeminal alanı kapsayan hiperhidroz, hipoestezi, vestibüler hipoeksitabilite, termoregülasyon ve vazomotor bozukluk bulguları göstermektedir. Pilokarpin, atropin ve asetilkolin testleri ile terleme yanıtı objektif olarak değerlendirilmiş; bulgular, pons düzeyinde trigeminal duyu çekirdekleri ile yüksek intrasebral vejetatif merkezleri etkileyen irritatif bir lezyona işaret etmektedir.

This paper discusses the anatomical, physiological, and clinical aspects of sweating disorders, focusing on a case of central nervous system–related unilateral hyperhidrosis. Sweat glands are anatomically classified into eccrine and apocrine types, with their autonomic innervation explained—highlighting the functional parasympathetic properties of sympathetic fibers and the neurohormonal control mechanisms of sweating. Sweating disorders are categorized into functional (hyperhidrosis, ephidrosis, bromhidrosis, chromhidrosis, hematidrosis, anhidrosis) and organic types. The presented case involves a patient with post–head trauma left-sided trigeminal distribution hyperhidrosis, hypoesthesia, vestibular hypoexcitability, thermoregulatory, and vasomotor disturbances. Pilocarpine, atropine, and acetylcholine tests objectively evaluated sweating response. Findings suggest an irritative lesion at the pontine level affecting trigeminal sensory nuclei and high intracerebral autonomic centers.
Malign Neoplastik Hastalıkların Diyagnozunda Serumun Redüksiyon Aktivitesinin Değeri ve Redoks Boya Testleri
The Diagnostic Value of Serum Reduction Activity and Redox Dye Tests in Malignant Neoplastic Diseases
Yazar: Titiz, İrfan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Reduction activity,methylene blue,brilliant cresyl blue,malignant neoplasm,serum test,redox dye,sulfhydryl groups ; Redüksiyon aktivitesi,metilen mavisi,brilliant cresyl blue,malign neoplazma,serum testi,redoks boya,sulfhydryl grupları

Bu çalışma, malign neoplastik hastalıkların tanısında serumun redüksiyon aktivitesinin ölçülmesinin değerini araştırmaktadır. Metilen mavisi ve brilliant cresyl blue gibi redoks boyalar kullanılarak yapılan testlerde, malign hastalıklarda redüksiyon zamanının belirgin şekilde uzadığı gözlenmiştir. Normal ve non-neoplastik vakalarla karşılaştırmalı olarak yapılan analizlerde, hipoproteinemi ve hiperlipemi gibi durumların da redüksiyon süresini etkileyebileceği belirtilmiştir. Ayrıca serumdaki sulfhydryl gruplarının azalması, redüksiyon kapasitesinin düşmesine neden olabilmektedir. Bu testlerin erken tanı için yeterince spesifik olmadığı, ancak yardımcı tanı aracı olarak faydalı olabileceği sonucuna varılmıştır.

This study investigates the diagnostic value of measuring serum reduction activity in malignant neoplastic diseases. Using redox dyes such as methylene blue and brilliant cresyl blue, the tests revealed a significant prolongation of reduction time in malignant cases. Comparative analysis with normal and non-neoplastic subjects indicated that conditions like hypoproteinemia and hyperlipidemia may also influence reduction time. A decrease in serum sulfhydryl groups was found to reduce reduction capacity. Although these tests are not sufficiently specific for early diagnosis, they may serve as useful adjuncts in clinical evaluation.
Tüberküloza Karşı Aşı Meselesi
The Question of Vaccination Against Tuberculosis
Yazar: Akçalı, Arif
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Tuberculosis,BCG vaccine,tuberculin reaction,immunization,infection immunity,pediatric congress,prophylaxis ; Tüberküloz,BCG aşısı,tüberkülin reaksiyonu,aşılama,enfeksiyon immünitesi,pediatri kongresi,profilaksi

Bu makale, tüberküloza karşı geliştirilen aşıların tarihçesini, bilimsel dayanaklarını ve uluslararası uygulama örneklerini ele almaktadır. Robert Koch’un deneylerinden başlayarak Maragliano, Petragnani, Salvioli ve nihayet Calmette–Guérin’in BCG aşısına uzanan süreç detaylandırılmıştır. İtalya, Fransa, İskandinav ülkeleri, Polonya ve Çekoslovakya gibi ülkelerde yapılan kitle aşılamaları, kongre kararları ve istatistiksel sonuçlar üzerinden değerlendirilmiştir. Aşı teknikleri (deri altı, ağızdan, entradermik), yaş grupları, komplikasyonlar ve bağışıklık süresi gibi konular bilimsel gözlemlerle desteklenmiştir. Makale, tüberkülozla mücadelede aşının rolünü hem klinik hem de sosyal açıdan tartışmaktadır.

This article explores the history, scientific foundations, and international applications of vaccines developed against tuberculosis. Beginning with Robert Koch’s experiments and continuing through the work of Maragliano, Petragnani, Salvioli, and ultimately Calmette–Guérin’s BCG vaccine, the development process is detailed. Mass vaccination efforts in countries such as Italy, France, Scandinavia, Poland, and Czechoslovakia are analyzed through congress decisions and statistical outcomes. Vaccination techniques (subcutaneous, oral, intradermal), age groups, complications, and immunity duration are discussed with scientific observations. The article evaluates the role of vaccination in tuberculosis control from both clinical and social perspectives.
Ponto-Cerebellar Köşe Urları ve Servisimizde Görülen Vak’aların Bazı Hususiyetleri
Tumors of the Ponto-Cerebellar Angle and Specific Features of Cases Observed in Our Clinic
Yazar: Mutlu, Nusret
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 4 No. 1-2, 1950
Anahtar kelimeler: Neurology and Neuromuscular Diseases ; Nöroloji ve Nöromüsküler Hastalıklar ; Ponto-cerebellar angle,acoustic neurinoma,cranial nerves,cerebellar syndrome,intracranial hypertension,histopathology,neurosurgery ; Ponto-cerebellar köşe,akustik neurinoma,kafa çiftleri,serebellar sendrom,intrakranial hipertansiyon,histopatoloji,nöroşirürji

Bu makale, Ankara’da 1930’dan itibaren takip edilen 10.000 nöropsikiyatri vakası arasından seçilen 142 beyin uru olgusundan ponto-cerebellar köşede lokalize olmuş 13 vakayı incelemektedir. Vakalar arasında klasik semptomların dışında seyreden atipik belirtiler gözlenmiş, bu durum literatürle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. En sık rastlanan tümör tipi akustik sinir neurinoması olup, diğer kafa çiftlerine ait ur tipleri ve histogenetik ayrımlar da ele alınmıştır. Klinik bulgular arasında işitme kaybı, vertigo, nistagmus, fasial felç, trigeminal parestezi, serebellar sendromlar ve intrakranial hipertansiyon yer almaktadır. Histopatolojik incelemelerde Antoni A ve B tipleri ile nadir C tipi yapılar tanımlanmıştır. Makale, ponto-cerebellar köşe urlarının tanı, semptomatoloji ve cerrahi yaklaşım açısından önemini vurgulamaktadır.

This article reviews 13 cases of tumors localized in the ponto-cerebellar angle, selected from 142 brain tumor cases among 10,000 neuropsychiatric patients observed in Ankara since 1930. Several atypical presentations deviating from classical symptoms were noted and compared with existing literature. The most common tumor type was acoustic nerve neurinoma, with other cranial nerve tumors and histogenetic classifications also discussed. Clinical findings included hearing loss, vertigo, nystagmus, facial paralysis, trigeminal paresthesia, cerebellar syndromes, and intracranial hypertension. Histopathological analysis identified Antoni A and B types, with rare C-type structures. The study highlights the diagnostic and surgical significance of ponto-cerebellar angle tumors.