hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Müstakilleşme Sürecinde Sebeb-i Vürûd Bilgilerinin Bazı Hadis İlimlerinde Kullanımı
Müstakilleşme Sürecinde Sebeb-i Vürûd Bilgilerinin Bazı Hadis İlimlerinde Kullanımı
Yazar: Demir, Serkan
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Esbâb-ı vürûd,hadis usûlü,muhtelifü’l-hadîs,nâsihu’l-hadîs

Hadislerin söylendiği ya da yapıldığı ortam hakkındaki bilgileri tesbit etmeyi amaçlayanesbâbü vürûdi’l-hadîsin, hadis ilimleri arasında müstakil bir başlık olarak incelenmesi geç bir döneme tekabül etmektedir. Bu durumun temel nedenlerinden birisi esbâbü vürûdi’l-hadîs bilgilerininhicrî IX. asra kadar muhtelifü’l-hadîs, nâsihu’l-hadîs ve garîbü’l hadis gibi farklı ilmî disiplinler içerisinde kullanılmasıdır. Bu makalede söz konusu durum bazı örnekler üzerinden ortaya konulmayaçalışılacaktır. 

Hadislerin söylendiği ya da yapıldığı ortam hakkındaki bilgileri tesbit etmeyi amaçlayanesbâbü vürûdi’l-hadîsin, hadis ilimleri arasında müstakil bir başlık olarak incelenmesi geç bir döneme tekabül etmektedir. Bu durumun temel nedenlerinden birisi esbâbü vürûdi’l-hadîs bilgilerininhicrî IX. asra kadar muhtelifü’l-hadîs, nâsihu’l-hadîs ve garîbü’l hadis gibi farklı ilmî disiplinler içerisinde kullanılmasıdır. Bu makalede söz konusu durum bazı örnekler üzerinden ortaya konulmayaçalışılacaktır.
Maâriften Eğitime: Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Eğitim Düşüncesinde Dönüşüm
Maâriften Eğitime: Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Eğitim Düşüncesinde Dönüşüm
Yazar: Sayın, Gülşen
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Maârif,Eğitim,Mustafa GÜNDÜZ

Prof. Dr. Mustafa Gündüz’ün kaleminden çıkan Maâriften Eğitime başlıklı kitap, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanındaki değişim vedönüşümleri çok yönlü bir şekilde, eğitim alanında çalışan araştırmacılaraaktarmaktadır. Türk Eğitim Tarihi ve Eğitim Sosyolojisi alanlarına önemlieserler kazandıran yazar, bu eserinde Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanında yaşanan gelişmeleri kronolojik sırasıyla ele almış ve olaylar arasındaki bağlantıları göstererek yalın bir anlatım tercih etmiştir. Kitabın anakonusunu Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanında yaşanan değişimler ve bu değişimlerin dayandığı felsefi temeller oluşturmaktadır. Akademik bir çalışma özelliği taşıyan eserin yalın anlatımı kitabı anlaşılır ve akıcıkılmıştır. Bu anlamda kitabın sadece akademik alanda çalışan araştırmacılaradeğil, Türk eğitim tarihinin hangi evrelerden geçtiğini merak eden kitlelerede hitap ettiğini söylemek mümkündür.

Prof. Dr. Mustafa Gündüz’ün kaleminden çıkan Maâriften Eğitime başlıklı kitap, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanındaki değişim vedönüşümleri çok yönlü bir şekilde, eğitim alanında çalışan araştırmacılaraaktarmaktadır. Türk Eğitim Tarihi ve Eğitim Sosyolojisi alanlarına önemlieserler kazandıran yazar, bu eserinde Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanında yaşanan gelişmeleri kronolojik sırasıyla ele almış ve olaylar arasındaki bağlantıları göstererek yalın bir anlatım tercih etmiştir. Kitabın anakonusunu Tanzimat’tan Cumhuriyet’e kadar eğitim alanında yaşanan değişimler ve bu değişimlerin dayandığı felsefi temeller oluşturmaktadır. Akademik bir çalışma özelliği taşıyan eserin yalın anlatımı kitabı anlaşılır ve akıcıkılmıştır. Bu anlamda kitabın sadece akademik alanda çalışan araştırmacılaradeğil, Türk eğitim tarihinin hangi evrelerden geçtiğini merak eden kitlelerede hitap ettiğini söylemek mümkündür.
Gazali ve İbn-i Rüşd’e Göre Yaratma
Gazali ve İbn-i Rüşd’e Göre Yaratma
Yazar: Turan, Mustafa
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Gazali,İbn-i Rüşd,Platon,Sokrates

Felsefenin öznel yanına geldiğimizde ise coğrafi, dönemsel ve geçmişyaşantıların insan prizmasından geçerek yansımasıdır. Bu duruma eleştiricilik adı verilmiştir. Eleştiri geçmiş filozofların düşüncelerinin olduğu gibi aktarılması anlamına gelmemektedir. Filozofların düşüncelerinin kişiye, çağa,dinsel ve zihinsel tavır alış şekline göre revize edilmesidir. Aristoteles, Platon’un öğrencisi olmasına rağmen düşünceleri farklıdır. Aynı şekilde Platon,Sokrates’in tedrisinden geçmesine rağmen eleştiriyi kullanarak düşünceyigeliştirmiştir. Aristoteles bu durumu "Eflatun bize yakın arkadaştır, fakat hakikat daha da yakın arkadaştır." şeklinde açıklamıştır.

Felsefenin öznel yanına geldiğimizde ise coğrafi, dönemsel ve geçmişyaşantıların insan prizmasından geçerek yansımasıdır. Bu duruma eleştiricilik adı verilmiştir. Eleştiri geçmiş filozofların düşüncelerinin olduğu gibi aktarılması anlamına gelmemektedir. Filozofların düşüncelerinin kişiye, çağa,dinsel ve zihinsel tavır alış şekline göre revize edilmesidir. Aristoteles, Platon’un öğrencisi olmasına rağmen düşünceleri farklıdır. Aynı şekilde Platon,Sokrates’in tedrisinden geçmesine rağmen eleştiriyi kullanarak düşünceyigeliştirmiştir. Aristoteles bu durumu "Eflatun bize yakın arkadaştır, fakat hakikat daha da yakın arkadaştır." şeklinde açıklamıştır.
Ehl-i Beyt Mensuplarının Dönemin İktidarları ile Olan İlişkileri
Ehl-i Beyt Mensuplarının Dönemin İktidarları ile Olan İlişkileri
Yazar: Doğrusözlü, Zekeriya
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Ehl-i Beyt,İmâmiyye Şiası,Abbasi Oğulları,Ümmeyye Oğulları

Hz. Peygamber'in vefatından sonra Hz. Ali'nin nasla tayin edilerek imam olduğunu savunan İmamiyye Şiası, imametin Ehl-i Beyt kanalı ile tevarüs ettiğine ve bu yolla on iki imamın Allah tara-fından seçildiğine inanmıştır. Ancak tarihte bu vak'a inanıldığı gibi gerçekleşmemiştir. Hz. Ali,sıra-sıyla Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman’dan sonra halife olmuş, oğlu Hz. Hasan da altı aylık hali-feliğinden sonra sulh yoluya halifeliği Muaviye'ye tevdi etmiştir. Sonrasında da Ehl-i Beyt'ten kimse halife olmamıştır. İmamiye Şia'sı bu durumu, dönemin iktidarlarının Ehl-i Beyt'in imametini gasp et-tiği iddiasıyla açıklamış ve bu dönemde Ehl-i Beyt mensuplarını her türlü baskıya ve zulme maruz kaldığı dahası söz konusu bütün imamların öldürüldüğünü savuna gelmiştir. Makalemizde mezkûr iddiaların tarihi vak'aya uygunluğu dönemin tarihi süreci içerisinde tartışmaya açılmış ve iddia edil-diği gibi Ehl-i Beyt imamlarının devamlı baskı görmediği, dönemin iktidarların ile olan ilişkilerinin inişli çıkışlı bir seyir izlediği savunulmuştur.

Hz. Peygamber'in vefatından sonra Hz. Ali'nin nasla tayin edilerek imam olduğunu savunan İmamiyye Şiası, imametin Ehl-i Beyt kanalı ile tevarüs ettiğine ve bu yolla on iki imamın Allah tara-fından seçildiğine inanmıştır. Ancak tarihte bu vak'a inanıldığı gibi gerçekleşmemiştir. Hz. Ali,sıra-sıyla Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer ve Hz. Osman’dan sonra halife olmuş, oğlu Hz. Hasan da altı aylık hali-feliğinden sonra sulh yoluya halifeliği Muaviye'ye tevdi etmiştir. Sonrasında da Ehl-i Beyt'ten kimse halife olmamıştır. İmamiye Şia'sı bu durumu, dönemin iktidarlarının Ehl-i Beyt'in imametini gasp et-tiği iddiasıyla açıklamış ve bu dönemde Ehl-i Beyt mensuplarını her türlü baskıya ve zulme maruz kaldığı dahası söz konusu bütün imamların öldürüldüğünü savuna gelmiştir. Makalemizde mezkûr iddiaların tarihi vak'aya uygunluğu dönemin tarihi süreci içerisinde tartışmaya açılmış ve iddia edil-diği gibi Ehl-i Beyt imamlarının devamlı baskı görmediği, dönemin iktidarların ile olan ilişkilerinin inişli çıkışlı bir seyir izlediği savunulmuştur.
Kentleşme Sürecinde Alevi-Bektaşiliğin Yapısal Kurumlarının Değişimi ve Tarihsel Arka Planı
Kentleşme Sürecinde Alevi-Bektaşiliğin Yapısal Kurumlarının Değişimi ve Tarihsel Arka Planı
Yazar: Sinanoğlu, Ahmet Faruk
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Kentleşme,Alevi-Bektaşi,değişim

Özet: Yaşadığımız çağın hızlı toplumsal değişimlerin yaşandığı bir zaman dilimi olması, Türk kültürve düşüncesinin önemli bir unsuru olan Alevi-Bektaşiliğin bazı toplumsal kurumlarının sosyolojikyönden ele alınıp incelenmesini gerektirmektedir. Bilinebileceği gibi, toplumsal unsurlardan üzerindeen fazla spekülasyon yapılan kurumlardan birisi dindir ve dini gruplardır. Bu nedenledir kiTürk toplumunun iki gelenekli dini grubundan birini oluşturan Alevi-Bektaşiliğin bilimsel bir yaklaşımlatanımlanması, anlaşılması ve kurumsal yapısındaki değişmelerin açıklanması önem arz etmektedir.

Özet: Yaşadığımız çağın hızlı toplumsal değişimlerin yaşandığı bir zaman dilimi olması, Türk kültürve düşüncesinin önemli bir unsuru olan Alevi-Bektaşiliğin bazı toplumsal kurumlarının sosyolojikyönden ele alınıp incelenmesini gerektirmektedir. Bilinebileceği gibi, toplumsal unsurlardan üzerindeen fazla spekülasyon yapılan kurumlardan birisi dindir ve dini gruplardır. Bu nedenledir kiTürk toplumunun iki gelenekli dini grubundan birini oluşturan Alevi-Bektaşiliğin bilimsel bir yaklaşımlatanımlanması, anlaşılması ve kurumsal yapısındaki değişmelerin açıklanması önem arz etmektedir.
Mu‘tezile’de Dinin Gayesel Yorumu
Mu‘tezile’de Dinin Gayesel Yorumu
Yazar: Arslan, Hulusi
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Mu‘tezile,Din,Gâye,Fayda,İyilik

Kur’an-ı Kerim’de, ilahi filler çoğu zaman, insanın iyiliğini amaçlayan gâyesel açıklamalarlatemellendirilir. Söz gelimi Allah göklerde ve yerde olan her şeyi insan için yaratmıştır. Kur’an’dakibu temaya önem atfeden kelam ekolleri Mu’tezile ve Mâturîdîliktir. Kendisi iyi olduğu gibi kullarınında iyiliğini amaçlayan bir Allah tasavvuru, zaman ve süreç içerisinde otorite ve güç merkezli birAllah tasavvuruna doğru dönüşmüştür ve bu durum ciddi sorunlara yol açmaktadır. Bu tasavvurunahlak, adalet ve hikmet temelinde yeniden tesis edilmesi gerekir. Bu çalışmada Mu’tezile kelam ekolününbu konudaki düşünceleri incelenmekte ve konu gâyesel yorum bağlamında tahlil edilmektedir.

Kur’an-ı Kerim’de, ilahi filler çoğu zaman, insanın iyiliğini amaçlayan gâyesel açıklamalarlatemellendirilir. Söz gelimi Allah göklerde ve yerde olan her şeyi insan için yaratmıştır. Kur’an’dakibu temaya önem atfeden kelam ekolleri Mu’tezile ve Mâturîdîliktir. Kendisi iyi olduğu gibi kullarınında iyiliğini amaçlayan bir Allah tasavvuru, zaman ve süreç içerisinde otorite ve güç merkezli birAllah tasavvuruna doğru dönüşmüştür ve bu durum ciddi sorunlara yol açmaktadır. Bu tasavvurunahlak, adalet ve hikmet temelinde yeniden tesis edilmesi gerekir. Bu çalışmada Mu’tezile kelam ekolününbu konudaki düşünceleri incelenmekte ve konu gâyesel yorum bağlamında tahlil edilmektedir.
Konyalı Mehmed Vehbi Efendi ve Sahîh-i Buhârî  Tercümesi Üzerine Muhtasar Bir Değerlendirme
Konyalı Mehmed Vehbi Efendi ve Sahîh-i Buhârî  Tercümesi Üzerine Muhtasar Bir Değerlendirme
Yazar: Tuğlu, Nuri
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Mehmed Vehbi,Hadis,Buhârî Şerhi,Cumhuriyet dönemi hadis,Şerh

Osmanlı ve Cumhuriyet devrini birlikte yaşamış âlimlerden biri de Konyalı Mehmed VehbiEfendi’dir. Bu çalışmada onun Sahîh-i Buhârî Tecrîd-i Sarîh Muhtasarı adlı tercüme ve şerhi incelemeyealınmıştır. Görebildiğimiz kadarıyla bu eser üzerine yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır.Çalışma, müellifin usulünü ve hadisçiliğini bütün yönleriyle ele almayı hedeflememekte; bilakisCumhuriyet sonrası dini kaynaklar arasında yer alan bu eseri genel hatları ile tanıtmaktır. Bir başkamaksadımız, tarihi bir şahsiyet olması yanında bir âlim olan Mehmed Vehbi efendiye bir vefa borcunuödemektir.

Osmanlı ve Cumhuriyet devrini birlikte yaşamış âlimlerden biri de Konyalı Mehmed VehbiEfendi’dir. Bu çalışmada onun Sahîh-i Buhârî Tecrîd-i Sarîh Muhtasarı adlı tercüme ve şerhi incelemeyealınmıştır. Görebildiğimiz kadarıyla bu eser üzerine yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır.Çalışma, müellifin usulünü ve hadisçiliğini bütün yönleriyle ele almayı hedeflememekte; bilakisCumhuriyet sonrası dini kaynaklar arasında yer alan bu eseri genel hatları ile tanıtmaktır. Bir başkamaksadımız, tarihi bir şahsiyet olması yanında bir âlim olan Mehmed Vehbi efendiye bir vefa borcunuödemektir.
İbn Fûrek’in “Müşkilü'l-Hadîs ve Beyânuh” adlı  eserinde Müteşâbih ve Te’vili
İbn Fûrek’in “Müşkilü'l-Hadîs ve Beyânuh” adlı  eserinde Müteşâbih ve Te’vili
Yazar: Türkmen, Sabri
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: İbn Fûrek,Muşkilu'l-Hadîs ve Beyânuh,müteşâbih,te’vil

İslam ilim tarihi boyunca ulemayı meşgul eden konulardan biri de Kur’an ve Sünnette müteşabihproblemi olmuştur. Hakkında pek çok eser telif edilen ve tartışmalara konu olan bu meselede,Mutezile ve Eş‘âri düşünce sistemi içinde ‘te’vil’ yaklaşımının kullanılması kabul görürken, bir grupselefi ve onların takipçileri tarafından bu yaklaşım reddedilmiştir.Bu çalışmada, Ebu Bekr İbn Fûrek’in “Muşkilu'l-Hadîs ve Beyânuh” adlı eseri ‘te’vil’ yaklaşımınınbir örneği olarak tahlil edilmektedir. Ebu Bekr İbn Fûrek bu eserinde, ayet ve hadislerin anlaşılmasındaEş‘ârilerin çizgisine uygun olarak te’vil yolunu benimsemektedir. Te’vili bir yöntem olarakkullanan Müellif, mezhebin kelamdaki ilkeleriyle çelişmesi durumunda nasları, Arap diline ve aklauygun bir şekilde te’vil etmeyi tercih etmiştir.İbn Fûrek’in hareket noktası, Arap dilindeki mecaz üslubudur. Müellif, bu eserinde Kur’ân ve Hadisindilinin Arapça olması nedeniyle her iki kaynakta geçen haberî sıfatları mecaz olarak değerlendirmişve te’vil etmiştir.

İslam ilim tarihi boyunca ulemayı meşgul eden konulardan biri de Kur’an ve Sünnette müteşabihproblemi olmuştur. Hakkında pek çok eser telif edilen ve tartışmalara konu olan bu meselede,Mutezile ve Eş‘âri düşünce sistemi içinde ‘te’vil’ yaklaşımının kullanılması kabul görürken, bir grupselefi ve onların takipçileri tarafından bu yaklaşım reddedilmiştir.Bu çalışmada, Ebu Bekr İbn Fûrek’in “Muşkilu'l-Hadîs ve Beyânuh” adlı eseri ‘te’vil’ yaklaşımınınbir örneği olarak tahlil edilmektedir. Ebu Bekr İbn Fûrek bu eserinde, ayet ve hadislerin anlaşılmasındaEş‘ârilerin çizgisine uygun olarak te’vil yolunu benimsemektedir. Te’vili bir yöntem olarakkullanan Müellif, mezhebin kelamdaki ilkeleriyle çelişmesi durumunda nasları, Arap diline ve aklauygun bir şekilde te’vil etmeyi tercih etmiştir.İbn Fûrek’in hareket noktası, Arap dilindeki mecaz üslubudur. Müellif, bu eserinde Kur’ân ve Hadisindilinin Arapça olması nedeniyle her iki kaynakta geçen haberî sıfatları mecaz olarak değerlendirmişve te’vil etmiştir.
İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Profili, Akademik Eğilimleri ve Aldıkları Eğitime İlişkin Memnuniyet Algıları (İnönü Üniversitesi Örneği)
İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Profili, Akademik Eğilimleri ve Aldıkları Eğitime İlişkin Memnuniyet Algıları (İnönü Üniversitesi Örneği)
Yazar: Uçar, Recep Uçar
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: İlahiyat Fakültesi,Yüksek Din Öğretimi,Din Eğitimi,Öğrenci Profili

 İslam eğitim tarihi boyunca genelde din eğitimi-öğretimi, özelde de yüksek din öğretimi ekseriyaideolojik-politik düzlemde ele alınmış, kurumların nasıl olması gerektiği üzerine kafa yorulmuş,ancak nesnel vakıalar üzerine çok az çalışma yapılmıştır. Bu çalışma günümüz yüksek din öğretimikurumu olan ilahiyat fakültelerinin öğrencilerini çeşitli yönleriyle tanıma amacına yöneliktir.Özellikle öğrencilerin sosyo-ekonomik yapıları, akademik eğilimleri kuruma dair beklentileri tanınmayaçalışılmış, bunun için öğrencilere bir anket uygulanmış, elde edilen veriler daha önce farklızamanlarda ve farklı ilahiyat fakültelerinde yapılan çalışmaların verileri karşılaştırılarak yorumlanmıştır.Buna göre ilahiyat fakültesi öğrencileri Anadolu insanının tipik özelliklerini yansıtmakta,orta-alt ekonomik gelire sahip, eğitim düzeyi düşük ailelerden gelmektedirler. Öğrencilerin çoğuilahiyat fakültesine isteyerek gelmişlerdir, çoğunluğu öğretmenlik mesleğini yapmayı düşünmektedir,yine çoğunluğu lisansüstü eğitimi alanı olarak temel islam bilimleri alanında uzmanlaşmayı hedeflemektedir.

 İslam eğitim tarihi boyunca genelde din eğitimi-öğretimi, özelde de yüksek din öğretimi ekseriyaideolojik-politik düzlemde ele alınmış, kurumların nasıl olması gerektiği üzerine kafa yorulmuş,ancak nesnel vakıalar üzerine çok az çalışma yapılmıştır. Bu çalışma günümüz yüksek din öğretimikurumu olan ilahiyat fakültelerinin öğrencilerini çeşitli yönleriyle tanıma amacına yöneliktir.Özellikle öğrencilerin sosyo-ekonomik yapıları, akademik eğilimleri kuruma dair beklentileri tanınmayaçalışılmış, bunun için öğrencilere bir anket uygulanmış, elde edilen veriler daha önce farklızamanlarda ve farklı ilahiyat fakültelerinde yapılan çalışmaların verileri karşılaştırılarak yorumlanmıştır.Buna göre ilahiyat fakültesi öğrencileri Anadolu insanının tipik özelliklerini yansıtmakta,orta-alt ekonomik gelire sahip, eğitim düzeyi düşük ailelerden gelmektedirler. Öğrencilerin çoğuilahiyat fakültesine isteyerek gelmişlerdir, çoğunluğu öğretmenlik mesleğini yapmayı düşünmektedir,yine çoğunluğu lisansüstü eğitimi alanı olarak temel islam bilimleri alanında uzmanlaşmayı hedeflemektedir.
Tasavvufî Kurumların Fonksiyonları Ve Türk Mûsıkîsine Katkıları
Tasavvufî Kurumların Fonksiyonları Ve Türk Mûsıkîsine Katkıları
Yazar: Demirtaş, Yavuz; Kamiloğlu, Ramazan
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Tasavvuf,Tekke,Tarikat,Mutasavvıf,Osmanlı Devleti,İstanbul,Türk Mûsikîsi

 * Tasavvufî kurumların başında gelen tekke ve tarikatlar, tarih boyunca sosyo-kültürel çeşitlili-ğin korunabilmesine katkıda bulunmuş, hoşgörü ve kardeşlik gibi evrensel değerlerin yaşatılma-sında çok önemli fonksiyonlar icra etmişlerdir. Bu icraatlar yoğun bir şekilde Osmanlı Devleti’nde gerçekleşmiş, başkent İstanbul’da bulunan farklı tarikatlara ait çok sayıda tekke yapmış oldukları içtimaî, iktisadî, siyasî, askerî, eğitimsel ve kültürel faaliyetlerle devlet ve millet kaynaşmasını sağ-layarak asırlarca sürecek Osmanlı hükümranlığının temellerini çok sağlam bir zemine oturtmuşlar-dır. Hiç şüphesiz tekke ve tarikatların toplumsal hayatın sürekliliğini sağlamada yapmış oldukları bu önemli katkılar, güzel sanatların başında gelen mûsikî için de geçerli olmuş, Türk Mûsikîsi (özel-likle de Türk Din Mûsikîsi), bu kurumlarda yetişen çok değerli mûsikîşinasların katkısıyla dünyanın en zengin mûsikîleri arasında ilk sıralarda yerini almıştır.

 * Tasavvufî kurumların başında gelen tekke ve tarikatlar, tarih boyunca sosyo-kültürel çeşitlili-ğin korunabilmesine katkıda bulunmuş, hoşgörü ve kardeşlik gibi evrensel değerlerin yaşatılma-sında çok önemli fonksiyonlar icra etmişlerdir. Bu icraatlar yoğun bir şekilde Osmanlı Devleti’nde gerçekleşmiş, başkent İstanbul’da bulunan farklı tarikatlara ait çok sayıda tekke yapmış oldukları içtimaî, iktisadî, siyasî, askerî, eğitimsel ve kültürel faaliyetlerle devlet ve millet kaynaşmasını sağ-layarak asırlarca sürecek Osmanlı hükümranlığının temellerini çok sağlam bir zemine oturtmuşlar-dır. Hiç şüphesiz tekke ve tarikatların toplumsal hayatın sürekliliğini sağlamada yapmış oldukları bu önemli katkılar, güzel sanatların başında gelen mûsikî için de geçerli olmuş, Türk Mûsikîsi (özel-likle de Türk Din Mûsikîsi), bu kurumlarda yetişen çok değerli mûsikîşinasların katkısıyla dünyanın en zengin mûsikîleri arasında ilk sıralarda yerini almıştır.
Ehl-i Sünnet ile İmâmiyye Şîası Arasında İhtilâf Edilen Bazı Konuların Tahlili (Muhammed Cevâd Muğniyye’nin et-Tefsîru’l-Kâşif Örneği)
Ehl-i Sünnet ile İmâmiyye Şîası Arasında İhtilâf Edilen Bazı Konuların Tahlili (Muhammed Cevâd Muğniyye’nin et-Tefsîru’l-Kâşif Örneği)
Yazar: Karadağ, Ahmet
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Ehl-i Sünnet,Şîa,İhtilâf,İmâmet,Tahrîf,Takiyye,Ehl-i Beyt,Sahabe

Bu çalışmada Ehl-i Sünnet ile Şîa arasında dikkat çeken bazı farklar, Muhammed Cevâd Muğ-niyye’nin (ö. 1400/1976) et-Tefsîru’l-Kâşif’ adlı tefsiri bağlamında ele alınmıştır. Bu itibarla irdele-necek ihtilâflı konunun ilk önce her iki mezhepteki çerçevesi belirlenmiş, ardından da tefsirlerde bu konunun ele alınışına yer verilmiştir. Bütün bunlardan sonra da Muğniyye’nin, tefsiri bağlamında bu konuya nasıl bir yaklaşım.

Bu çalışmada Ehl-i Sünnet ile Şîa arasında dikkat çeken bazı farklar, Muhammed Cevâd Muğ-niyye’nin (ö. 1400/1976) et-Tefsîru’l-Kâşif’ adlı tefsiri bağlamında ele alınmıştır. Bu itibarla irdele-necek ihtilâflı konunun ilk önce her iki mezhepteki çerçevesi belirlenmiş, ardından da tefsirlerde bu konunun ele alınışına yer verilmiştir. Bütün bunlardan sonra da Muğniyye’nin, tefsiri bağlamında bu konuya nasıl bir yaklaşım.
Türkiye’de Laiklik Tartışmaları Çerçevesinde Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Derslerinin Zorunlu Hale Gelişi Ve Din Eğitimi Uygulamalarına Yansıması
Türkiye’de Laiklik Tartışmaları Çerçevesinde Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Derslerinin Zorunlu Hale Gelişi Ve Din Eğitimi Uygulamalarına Yansıması
Yazar: Uçar, Recep; Sayın, Gülşen
Dergi: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Din eğitimi,Laiklik,Zorunlu Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi

 Bu araştırmada 1982-1995 yılları arasında Türkiye’de laikliğin dönüşümü bağlamında Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin zorunlu dersler arasına alınışı ve ilk ve ortaöğretim kurumlarında din eğitimi uygulamalarına yansıması konu edinilmiştir. Türkiye’de din eğitimi uygulamaları laiklik anlayışına paralel olarak değişiklik göstermiştir. Bu anlamda 1982 yılında Din Kültürü ve Ahlak Bil-gisi derslerinin zorunlu hale getirilmesi ve bu dönemde din eğitimi uygulamaları Türkiye’de laiklik anlayışının dönüşümü bağlamında ilişkisel olarak ele alınmaya çalışılmıştır.1982-1995 yılları arasında laiklik anlayışının dışlayıcı laiklik anlayışından pasif laiklik anlayışına ev-rildiği ulaşılan bir sonuç olmuş ve bu bağlamda din eğitimi uygulamalarında da değişimin olduğu görülmüştür. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin zorunlu hale getirilişini de bu kapsamda değer-lendirmek mümkündür.

 Bu araştırmada 1982-1995 yılları arasında Türkiye’de laikliğin dönüşümü bağlamında Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin zorunlu dersler arasına alınışı ve ilk ve ortaöğretim kurumlarında din eğitimi uygulamalarına yansıması konu edinilmiştir. Türkiye’de din eğitimi uygulamaları laiklik anlayışına paralel olarak değişiklik göstermiştir. Bu anlamda 1982 yılında Din Kültürü ve Ahlak Bil-gisi derslerinin zorunlu hale getirilmesi ve bu dönemde din eğitimi uygulamaları Türkiye’de laiklik anlayışının dönüşümü bağlamında ilişkisel olarak ele alınmaya çalışılmıştır.1982-1995 yılları arasında laiklik anlayışının dışlayıcı laiklik anlayışından pasif laiklik anlayışına ev-rildiği ulaşılan bir sonuç olmuş ve bu bağlamda din eğitimi uygulamalarında da değişimin olduğu görülmüştür. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinin zorunlu hale getirilişini de bu kapsamda değer-lendirmek mümkündür.