hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Afyonkarahisar Hastanelerinin Etkinliklerinin Veri Zarflama Analizi ile Değerlendirilmesi
Evaluation of Efficiencies of Hospitals in Afyonkarahisar Using Data Envelopment Analysis
Yazar: Gülsevin, Gizem; Türkan, Ayça Hatice
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Veri Zarflama Analizi, Hastane, Etkinlik.

Bu çalışma Afyonkarahisar’daki Sağlık Bakanlığı’na bağlı hastanelerin etkinlik düzeylerinin veri zarflama analizi (VZA) yöntemi ile belirlenmesini amaçlamaktadır. VZA, parametrik olmayan bir etkinlik ölçüm yöntemi olup diğer etkinlik ölçüm yöntemlerine göre daha gerçekçi ve doğru sonuçlar ortaya çıkarır. Bu nedenle çalışmada analiz için VZA tekniği tercih edilmiştir. Çalışma, Afyonkarahisar İl Sağlık Müdürlüğünden sağlanan Afyonkarahisar’daki Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerin 2011 yılına ait verilerini içermektedir. Hastane yönetiminin girdiler üzerinde kontrol gücü vardır, ancak çıktılar üzerinde kontrol gücü oldukça zordur. Bu nedenle çalışmada girdileri minimize etmeyi amaçlayan, ölçeğe göre sabit getiri varsayımına dayanan girdi yönlü Charnes Cooper Rhodes (CCR) modeli kullanılmıştır. Kurulan model WinQSB ve EMS programlarından yararlanılarak çözülmüştür. Yapılan analiz sonucunda 8 hastane %100 etkinlik skoru ile etkin olarak bulunmuştur.

Bu çalışma Afyonkarahisar’daki Sağlık Bakanlığı’na bağlı hastanelerin etkinlik düzeylerinin veri zarflama analizi (VZA) yöntemi ile belirlenmesini amaçlamaktadır. VZA, parametrik olmayan bir etkinlik ölçüm yöntemi olup diğer etkinlik ölçüm yöntemlerine göre daha gerçekçi ve doğru sonuçlar ortaya çıkarır. Bu nedenle çalışmada analiz için VZA tekniği tercih edilmiştir. Çalışma, Afyonkarahisar İl Sağlık Müdürlüğünden sağlanan Afyonkarahisar’daki Sağlık Bakanlığına bağlı hastanelerin 2011 yılına ait verilerini içermektedir. Hastane yönetiminin girdiler üzerinde kontrol gücü vardır, ancak çıktılar üzerinde kontrol gücü oldukça zordur. Bu nedenle çalışmada girdileri minimize etmeyi amaçlayan, ölçeğe göre sabit getiri varsayımına dayanan girdi yönlü Charnes Cooper Rhodes (CCR) modeli kullanılmıştır. Kurulan model WinQSB ve EMS programlarından yararlanılarak çözülmüştür. Yapılan analiz sonucunda 8 hastane %100 etkinlik skoru ile etkin olarak bulunmuştur.
Ürün Bitkilerinden Yenilenebilir Enerji Kaynağı Biyokütle Enerjisi Potansiyelinin Belirlenmesi: Afyonkarahisar İli Örneği (2006-2010)  (025401) (1-11)
Determination Of Potential Of Biomass Energy From Crop Plants As Renewable Energy Source: The Case Of Afyonkarahisar Province (2006-2010)
Yazar: Topal, Murat; Topal, E. İşıl Arslan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Afyonkarahisar, Yenilenebilir enerji, Biyokütle, Isıl değer

Bu çalışmada, Afyonkarahisar ilinin 2006-2010 yılları arasındaki biyokütle enerji potansiyellerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla, baklagiller, endüstriyel bitkiler, tahıllar, yem bitkileri, yağlı tohumlar ve yumru bitkiler esas alınmış ve hesaplamalar yapılmıştır. Ortalama biyokütle enerji potansiyelleri Mw olarak hesaplanmıştır. Biyokütle enerji potansiyeli en fazla olan ilçeler Sandıklı, Emirdağ ve Bolvadin ilçeleriyken biyokütle enerji potansiyeli en az olan ilçeler Başmakçı, Hocalar, Bayat, Sultandağı, Kızılören ve Evciler’dir. Afyonkarahisar ilinde tüm ürünlerden elde edilebilecek biyokütle enerji potansiyeli değerlendirildiğinde, 2006 yılında 57.185 Mw, 2007 yılında 58.100 Mw, 2008 yılında 51.230 Mw, 2009 yılında 49.161 Mw ve 2010 yılında 53.329 Mw enerji elde edilebileceği tespit edilmiştir. Bu nedenle, Afyonkarahisar ilinin biyokütle enerji potansiyeli hem il hem de ülke için belirgin bir öneme sahiptir

Bu çalışmada, Afyonkarahisar ilinin 2006-2010 yılları arasındaki biyokütle enerji potansiyellerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla, baklagiller, endüstriyel bitkiler, tahıllar, yem bitkileri, yağlı tohumlar ve yumru bitkiler esas alınmış ve hesaplamalar yapılmıştır. Ortalama biyokütle enerji potansiyelleri Mw olarak hesaplanmıştır. Biyokütle enerji potansiyeli en fazla olan ilçeler Sandıklı, Emirdağ ve Bolvadin ilçeleriyken biyokütle enerji potansiyeli en az olan ilçeler Başmakçı, Hocalar, Bayat, Sultandağı, Kızılören ve Evciler’dir. Afyonkarahisar ilinde tüm ürünlerden elde edilebilecek biyokütle enerji potansiyeli değerlendirildiğinde, 2006 yılında 57.185 Mw, 2007 yılında 58.100 Mw, 2008 yılında 51.230 Mw, 2009 yılında 49.161 Mw ve 2010 yılında 53.329 Mw enerji elde edilebileceği tespit edilmiştir. Bu nedenle, Afyonkarahisar ilinin biyokütle enerji potansiyeli hem il hem de ülke için belirgin bir öneme sahiptir
Afyonkarahisar Hükümet Konağının DBYBHY 07'e göre Deprem Güvenliğinin İncelenmesi (025602) (13-21)
The Evaluation Seismic Safety of Afyonkarahisar Government Administration Building according to DBYBHY 07
Yazar: Ergün, Ali; Kürklü, Gökhan; Başaran, Veli
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Afyonkarahisar, Hükümet konağı, Deprem

Fonksiyonları ve deprem sonrası kullanımları önemli yapılardan birisi olan Hükümet Konaklarının olası bir deprem felaketinde hasarsız biçimde kullanılabilmesi gerekmektedir. Son 20 yıl içerisinde ülkemizde yaşanan depremlerde, bina önem katsayısı yüksek olan kamu binalarının hasar gördüğü ve bazılarının yıkıldığı görülmüştür. Bu tür binalar, en çok ihtiyaç duyulan zamanda hizmet dışı kalmıştır. Bu gerçek, Hükümet Konağı gibi yapılar başta olmak üzere, mevcut kamu binalarının deprem güvenliğinin belirlenmesini zorunlu kılmıştır. Bu çalışmada, Afyonkarahisar ilinin en önemli kamu binalarından olan, 1975 Deprem Yönetmeliğine göre tasarlanmış Afyonkarahisar Valiliğine ait Hükümet Konağının mevcut durumunun 2007 Deprem Yönetmeliği’ne (DBYBHY 07) göre, deprem güvenliğinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Değerlendirme kapsamında incelenen parametrelerin elde edilişi ve analiz işlem aşamaları detaylı olarak verilerek DBYBHY 07’nin bu tip binalar üzerinde uygulama biçimi gösterilmiştir. Deprem öncesi hazırlık çalışmalarının önemli parçasını oluşturan kamu binalarının risk gruplandırılması için değerlendirme yapacak tasarımcı mühendisler ile gerekli önlemlerin alınmasında sorumlu yetkililer, bu çalışmanın çerçevesine göre konuyu bilimsel biçimde irdeleme imkanına sahip olacaklardır

Fonksiyonları ve deprem sonrası kullanımları önemli yapılardan birisi olan Hükümet Konaklarının olası bir deprem felaketinde hasarsız biçimde kullanılabilmesi gerekmektedir. Son 20 yıl içerisinde ülkemizde yaşanan depremlerde, bina önem katsayısı yüksek olan kamu binalarının hasar gördüğü ve bazılarının yıkıldığı görülmüştür. Bu tür binalar, en çok ihtiyaç duyulan zamanda hizmet dışı kalmıştır. Bu gerçek, Hükümet Konağı gibi yapılar başta olmak üzere, mevcut kamu binalarının deprem güvenliğinin belirlenmesini zorunlu kılmıştır. Bu çalışmada, Afyonkarahisar ilinin en önemli kamu binalarından olan, 1975 Deprem Yönetmeliğine göre tasarlanmış Afyonkarahisar Valiliğine ait Hükümet Konağının mevcut durumunun 2007 Deprem Yönetmeliği’ne (DBYBHY 07) göre, deprem güvenliğinin değerlendirilmesi yapılmıştır. Değerlendirme kapsamında incelenen parametrelerin elde edilişi ve analiz işlem aşamaları detaylı olarak verilerek DBYBHY 07’nin bu tip binalar üzerinde uygulama biçimi gösterilmiştir. Deprem öncesi hazırlık çalışmalarının önemli parçasını oluşturan kamu binalarının risk gruplandırılması için değerlendirme yapacak tasarımcı mühendisler ile gerekli önlemlerin alınmasında sorumlu yetkililer, bu çalışmanın çerçevesine göre konuyu bilimsel biçimde irdeleme imkanına sahip olacaklardır
Afyonkarahisar ve Çevresinin Depremselliği (025801) (1-7)
Seismicity of Afyonkarahisar and the Surrounding Area
Yazar: Yıldız, Ahmet; Dumlupınar, İbrahim; Bağcı, Metin; Ulutürk, Yusuf; Başaran, Can; Erdoğan, Erhan
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Afyonkarahisar, Depremsellik, ASFS, Tektonizma

Bu çalışma, Afyonkarahisar ve çevresinin jeolojik özelliklerinin açıklanması, bölgenin neotektonik yapısının ve depremselliğinin ortaya konması amacıyla yapılmıştır. Anadolu levhasının batıya doğru hareket etmesinin sonucu olarak oluşan genişlemeli tektonik rejim Ege Bölgesinin karakteristik özelliğidir. Afyonkarahisar, güneybatı Türkiye’nin genişlemeli tektonik bölgesinde yer almakta olup, Akşehir-Simav Fay Sistemi (ASFS) bölgenin depremselliği yüksek kuşaklarından birisidir. Bu tektonik hat üzerinde değişik tarihlerde çok sayıda yıkıcı deprem meydana gelmiş olup, bu nedenle ASFS’nin güneydoğu ve kuzeybatı bölümleri sismik açıdan rahatlamıştır. Ancak, ASFS’nin Çobanlar ve Çukurören arasında kalan bölümden son 1876 yılında yıkıcı deprem meydana gelmiş olup, bu bölge 136 yıldır sismik boşluk özelliğindedir. ASFS’nin tektonik özellikleri nedeniyle bölgede 7 büyüklüğüne kadar deprem oluşma ihtimali vardır. Bu nedenle acil olarak, ASFS üzerinde değişik dönemlerde meydana gelen depremler, ASFS’nin bu bölümündeki fayların kayma hızı ve sismik hareketlerin anlık izlenmesine yönelik çalışmaların yapılması zorunludur

Bu çalışma, Afyonkarahisar ve çevresinin jeolojik özelliklerinin açıklanması, bölgenin neotektonik yapısının ve depremselliğinin ortaya konması amacıyla yapılmıştır. Anadolu levhasının batıya doğru hareket etmesinin sonucu olarak oluşan genişlemeli tektonik rejim Ege Bölgesinin karakteristik özelliğidir. Afyonkarahisar, güneybatı Türkiye’nin genişlemeli tektonik bölgesinde yer almakta olup, Akşehir-Simav Fay Sistemi (ASFS) bölgenin depremselliği yüksek kuşaklarından birisidir. Bu tektonik hat üzerinde değişik tarihlerde çok sayıda yıkıcı deprem meydana gelmiş olup, bu nedenle ASFS’nin güneydoğu ve kuzeybatı bölümleri sismik açıdan rahatlamıştır. Ancak, ASFS’nin Çobanlar ve Çukurören arasında kalan bölümden son 1876 yılında yıkıcı deprem meydana gelmiş olup, bu bölge 136 yıldır sismik boşluk özelliğindedir. ASFS’nin tektonik özellikleri nedeniyle bölgede 7 büyüklüğüne kadar deprem oluşma ihtimali vardır. Bu nedenle acil olarak, ASFS üzerinde değişik dönemlerde meydana gelen depremler, ASFS’nin bu bölümündeki fayların kayma hızı ve sismik hareketlerin anlık izlenmesine yönelik çalışmaların yapılması zorunludur
Afyonkarahisar Organize Sanayi Bölgesi Doğal Taş Atık Depolama Sahasındaki Mermer Atıklarının Özelliklerinin İncelenmesi
Investigation of the properties of the marble waste in the natural stone waste storage field of Afyonkarahisar Organized Industrial Zone
Yazar: Çelik, Mustafa Yavuz; Tur, Şükrü
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 12 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mermer, Mermer atıkları, Atıkların değerlendirilmesi, Afyonkarahisar

Afyonkarahisar Organize Sanayi Bölgesinde bulunan 40 adet mermer işleme tesisinden yıllık 60,000 ton katı, 120,000 ton sulu mermer artığı açığa çıkmaktadır. Bu atıkların 45,500 ton katı ve 97,500 ton sulu atık Afyon Çimento T.A.Ş. tarafından çimento üretiminde kullanılırken geri kalan kısmı Organize Sanayi Bölgesinde bulunan altyapısı tamamlanmamış yerlerde dolgu maddesi olarak kullanılmaktadır. Mermer atıklarının tane boyutlarının % 90’ı 200 µm, % 70’i 100 µm ve % 40’ı 20 µm altında olduğu tespit edilmiştir. Mermer atıkları CaO, MgO, SiO2, Al2O3, Fe2O3, Na2O, TiO2, P2O5 gibi bileşenleri içerirler. Mermer atıklarının kimyasal analizlerinde, en yüksek bileşeni oluşturan CaO oranı % 49,98 ile % 55,93 arasında değişmektedir. Mermer atıklarının % 90’ı 200 µm, % 70’i ise 100 µm altındadır. 20 µm altındaki mermer atıklarının oranı ise % 40’dır

Afyonkarahisar Organize Sanayi Bölgesinde bulunan 40 adet mermer işleme tesisinden yıllık 60,000 ton katı, 120,000 ton sulu mermer artığı açığa çıkmaktadır. Bu atıkların 45,500 ton katı ve 97,500 ton sulu atık Afyon Çimento T.A.Ş. tarafından çimento üretiminde kullanılırken geri kalan kısmı Organize Sanayi Bölgesinde bulunan altyapısı tamamlanmamış yerlerde dolgu maddesi olarak kullanılmaktadır. Mermer atıklarının tane boyutlarının % 90’ı 200 µm, % 70’i 100 µm ve % 40’ı 20 µm altında olduğu tespit edilmiştir. Mermer atıkları CaO, MgO, SiO2, Al2O3, Fe2O3, Na2O, TiO2, P2O5 gibi bileşenleri içerirler. Mermer atıklarının kimyasal analizlerinde, en yüksek bileşeni oluşturan CaO oranı % 49,98 ile % 55,93 arasında değişmektedir. Mermer atıklarının % 90’ı 200 µm, % 70’i ise 100 µm altındadır. 20 µm altındaki mermer atıklarının oranı ise % 40’dır
Fungal Lipazlar ve Endüstride Kullanım Alanları
Fungal Lipases and Use in Industrial Areas (Turkey)
Yazar: Gül, Ülküye Dudu
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Endüstri, Enzim, Mantar, Lipaz

Hücresel yapılar için önemli metabolik görevleri olan enzimler çeşitli amaçlarla kullanılmak üzere gündelik ve ekonomik hayata girmiştir. Endüstrinin hemen her alanında kullanılan lipazlar genellikle mikroorganizmalardan elde edilmektedir. Çünkü mikroorganizma kaynaklı enzimlerin bitkisel ve hayvansal enzimlere göre katalitik aktivitelerinin çok yüksek olması, istenmeyen yan ürün oluşturmamaları, daha stabil ve ucuz olmaları ve fazla miktarda elde edilebilmeleri gibi avantajları vardır. Fungus türleri pH, sıcaklık gibi faktörlere karşı dayanıklı oldukları ve fungal biyokütleden enzim ekstraksiyonu diğer mikrobiyal lipazlara göre daha ucuz olduğu için lipaz üretiminde tercih edilmektedir. Fungal lipazlar gıda, deterjan ve ilaç endüstrisinde geniş bir kullanım alanına sahiptir. Bu makalede endüstriyel alanda yaygın kullanım alanına sahip olan lipaz enzimleriyle ilgili literatür irdelenmiştir

Enzymes, which have important roles in cellular metabolism, were used as variety of purposes in daily and economical life. Lipases that are extensively used in industry are usually obtained from microorganisms. Hence, enzymes are produced by microorganisms have some advantages when compared with enzymes produced by plants or animals such as having higher catalytic activity, not forming undesirable by-products, being more stable and relatively cheap, and obtaining much quantity. Fungal species have more resistance to environmental conditions such as pH and temperature than other microbial species and the extraction of fungal enzymes are cheaper than other microbial enzyme extraction. Because of these advantages fungal biomasses are prepared for lipase production. Fungal lipases are extensively used in food, detergent and pharmaceutic industries. In this article relevant publications about fungal lipase that have mostly convenient enzymes in industrial areas were reviewed. © Afyon Kocatepe Üniversitesi
Düzağaç Akdeğirmen Barajının Bazı Fiziko-Kimyasal Özellikleri
Some Physico-Chemical Features Düzağaç Akdeğirmen Dam
Yazar: Arı, Süleyman; Kargıoğlu, Mustafa; Temel, Mehmet
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Akdeğirmen, Baraj, Fiziko-kimyasal, Parametreler, Su kalitesi

Düzağaç Akdeğirmen barajı Afyonkarahisar’da bulunan Afyonkarahisar’ın içme suyu ihtiyacını karşılayan bir barajdır. Akdeğirmen barajından Mart, Nisan, Eylül ve Aralık 2011 aylarında alınan su örneklerinde fiziko-kimyasal parametreleri mevsimsel olarak incelenmiş, su kalitesi, ve bazı organizmalar için yaşam koşulu yönünden değerlendirilmiştir. Analiz sonuçları, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği (SKKY), içme sularının kullanılma standartları ile (WHO, EC, EPA ve TS 266) karşılaştırılması yapılarak değerlendirilmiş, baraj suyunun 1.sınıf su kalitesine sahip olduğu değerlendirilmiştir. Ötrofikasyon ile ilgili değerleri sınırları aşmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca suyun kalitesi bazı organizmaların yetiştiriciliğine de elverişlidir

Düzağaç Akdeğirmen dam is situated in Afyonkarahisar and meets the need for drinkable water. The samples taken from the lake respectively on March, on June and on December months have been searched for the quality and some organisms and evaluated in terms of Physicochemical parameters. The regulation of the results of analysis of Water Pollution Control (SKKY) and the standards of the drinkable water (WHO, EC, EPA and TS 266) have been compared. The qualifications and the parameters have been indicated as owning the 1. class quality. It has further been indicated that the otrification degrees have not exceeded the limits. Moreover, the quality of the water is also convenient to grow for some other organisms.© Afyon Kocatepe Üniversitesi
Büyükyayla (Eskişehir) Florasına Katkılar
Contributions to the Flora of Büyükyayla (Eskişehir)
Yazar: Arı, Süleyman; Ocak, Atilla; Öztürk, Derviş
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Flora, Büyükyayla, Biyoçeşitlilik, Türkiye, (B3:Eskişehir)

Bu çalışmada araştırma alanı olarak seçilen Büyükyayla, Eskişehir ilinin güneybatısında yer almaktadır. Araştırma alanında 55 bitki familyasına ait, 170 cins ve 230 tür ve tür altı takson belirlenmiştir. Belirlenen taksonlar içinde en fazla orana % 11 ile Asteraceae familyası sahiptir. Bu familyayı, % 9,8 ile Fabaceae familyası ve % 9 ile Liliaceae familyası izlemektedir. Florayı oluşturan türlerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımlarına bakıldığında, Mediterranean elementlerinin % 6,96 İran-Turan elementlerinin % 4,78 Euro-Siberian elementlerinin % 5,2 lik bir orana sahip olduğu görülmektedir. Çalışma alanındaki endemik tür ve türaltı takson sayısı 16 olup endemizm oranı % 6,96’dır. Alan vejetasyonunun büyük bir kısmını orman, step, sub-alpin çayır ve nemli dere vejetasyonu oluşturmaktadır

In this study, the choosen research area of the floristic composition of Büyükyayla (B3:Eskisehir) is around the southwest side of the Eskişehir. In the research are 230 species and subspecies taxa which belong 55 genera and 170 genus were determined. The Asteraceae family has the highest rate of 11% in the determined taxon. After this familia there are Fabaceae family with the rate of 9,8% and Liliaceae family with the rate of 9%. When we check the distributions of the species, composed of flora according to phtogeographical areas; we see that Mediterrane Elements with the rate of 6,96% is the first, it is followed by İrano- Turanian Elements with the rate of 4,78% and Euro-Siberian Elements with the rate of 5,2%. The number of the endemic species and subspecies taxon are 16 and the rate of the endemism is 6,96. Area vegetation is composed of largely by forest, steppe, sub-alpin meadow and stream vejetations.© Afyon Kocatepe Üniversitesi
Pleurotus ostreatus Makrofungusu ile Derin Kültür Koşullarında Biyoprotein Üretiminin Optimizasyonu
Optimization of Bioprotein Production by Pleurotus ostreatus in Submerged Culture Conditions
Yazar: Özkan, Cem; Yamaç, Mustafa; Yıldız, Zeki
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Biyoprotein, Derin kültür, Pleurotus ostreatus, PlackettBurman

Bu çalışmada, Pleurotus ostreatus makrofungus izolatının misel gelişimi üzerine etki eden çevresel faktörler belirlenmiştir. Ayrıca izolatın biyoprotein üretimi için en uygun besinsel bileşenler PlackettBurman yöntemi ile seçilmiştir. Araştırma sonucunda 7 farklı inkübasyon sıcaklığı (15–45 °C), 9 farklı pH derecesi (4.0-8.0) ve 9 farklı inokülant miktarı (1-16 %) arasından en iyi misel gelişimi gözlenen sıcaklık 30 °C, pH 8 ve inokülant miktarı % 4 olarak belirlenmiştir Köpek yemi, laktoz, corn steep liquor, giberellik asit, CaCl2 ve KH2PO4 içerikli besiyerinin Pleurotus ostreatus izolatının biyoprotein üretimini önemli oranda arttırdığı belirlenmiştir

In this study, the effects of environmental factors on mycelium development of Pleurotus ostreatus was investigated. Besides, optimum nutritional factors for bioprotein production by the isolate were selected by Plackett-Burman design. Temperature of 30 °C, pH 8 and 4% inoculant size were selected among 7 incubation temperature (15-45 °C), 9 pH values (4.0-8.0), and 9 inoculant size (1-16%) for maximum mycelial growth of the isolate. In the case of Pleurotus ostreatus, dog food, lactose, corn steep liquor, gibberellic acid, CaCl2 and KH2POsignificantly influenced the bioprotein production. © Afyon Kocatepe Üniversitesi
2-Aminonikotinik Asit'in 131I ile Radyo işaretlenmesi ve Albino Wistar Sıçanlarda Biyodağılımının Yapılması
Radio Labeling of 2-Aminonicotinic Acid with 131I and Biodistribution on the Albino Wistar Rats
Yazar: Sarıkaya, Muhsin; Enginar, Hüseyin
Dergi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: 2-Aminonicotinic acid; Biodistribution ; 2-Aminonikotinik asit, Biyodağılım, 131I, Sıçan

Bu çalışmada, 2-aminonikotinik asit (2-ANA) radyoişaretleme verimi üzerine pH ve yükseltgen ajanın etkisi, in vitro kararlılığı ve radyoişaretli bileşiğin biyodağılımı çalışması yapılmıştır. Radyoişaretli bileşiğin kalite kontrol çalışmalarında Elektroforez ve Radyo İnce Tabaka Kromatografisi (RİTK) kullanılmıştır. Biyodağılım 9 adet erkek Albino wistar sıçanlar üzerinde ve üç gruba ayrılarak yapıldı. Radyoişaretli bileşik(131I-2-ANA) sıçanlara verildikten sonra 15, 60 ve 180 dakika sonra hayvanlar sakrifiye edilerek belirli organlar çıkarılarak bu organlardaki enjekte edilen dozun gram basına doz dağılımları ölçüldü. 131I-2-ANA bileşiğinin verimi % 86,41±3,11 olarak bulundu. Biyodağılım sunucunda 131I-2-ANA bileşiği yüksek oranda mide, böbrek, pankreas, akciğer, tiroid, incebağırsak ve yağda tutulum yaptığı görüldü. Bu çalışmanın sonucunda, 131I-2-ANA’nnn radyoişaretleme veriminin yüksek olduğu ve diagnostik çalışmalar için yeterli kararlılığa sahip olduğu bulunmuştur

Türk In this study, labeling of 2-aminonicotinic acid (2-ANA) with 131I, radiolabeling efficiency, the effect of pH and oxidizing agent on the labeling yield, in vitro stability and biodistribution of radiolabelling substance were made. Electrophoresis and Radio Thin Layer Chromatography (RTLC) methods were used in the quality control study of radiolabeled substance (131I-2-ANA). Biodistribution studies were done in nine male Albino Wistar rats which were categorized 3 groups. The rats were sacrificed at various time intervals (15, 60 and 180 min), their organs were removed, and percentage of injected dose per gram (% ID/g) was calculated. The labeling yield of 2-ANA was determined as % 86.41±3.11. Maximum uptake of 131I-2-ANA was seen in the stomach, kidneys, pancreas, liver, thyroid small intestine and fat. We concluded that the binding efficiency of 131I-2-ANA was high and it had sufficient stability for diagnostic studies.  © Afyon Kocatepe Üniversitesi 1.Giriş İnsanlardaki bulaşıcı veya bulaşıcı olamayan hastalıkların belirlenmesi (tümör, iltihap, vb) klinik uygulamalarda büyük bir sorun olarak devam etmektedir (Boerman et al., 2001; Rennen et al., 2001). incelemelerle ortaya çıkarılmaktadır (Cindas et al., 2001; De Bois et al., 1996). Sintigrafik çalışmalar ise genelde radyofarmasötiklerle yapılmaktadır. Bu tür yerlerin tanısı için kullanılan radyofarmasötiklerin