hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Die Stellung der Mundart Langar im Chorasantürkischen
The place of Langar Dialect in Khorasan Turkic
Yazar: Tulu, Sultan
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Langar dialect, Khorasan Turkic, Turkic languages in Iran, linguistical classification ; Langar Ağzı, Horasan Türkçesi

1968-1976 yılları arasında Göttingen’den yapılan araştırma gezileri sonucunda İran’daki dil incelemeleri üzerine daha önce tespit edilen eski verilerin birçok yanlış bilgi içerdiği anlaşılmış ve yeni bilgilere ulaşılmıştır. Yapılan bu araştırma gezilerinin en önemli sonucu, Horasan’da konuşulan Türkçenin daha önce bilinmeyen ağızlarının keşfedilmesi olmuştur. Örneğin, önceden Kuzey Horasanda konuşulan ağızlar Türkologlarca Türkmence olarak adlandırılmıştı, fakat bunun Horasan Türkçesinden başka bir ağız olmadığı tespit edilmiştir.Kuzey Horasan’da konuşulan, İranca unsurlarla karışmış olan Türk Lehçeleri Türkmence değil, Horasan Türkçesi veya Doğu Oğuzcanın lehçeleridir. Bu dilin tarihî bir Horasan Türkçesinin varlığına işaret ettiği bizi düşündürmektedir.Horasan Türkçesinin ağızları şimdiye dek şimdiki zaman ekleri, bildirme ekleri ve istek kipi özellikleri esasında incelenerek sınıflandırılmış ve bunların ağız özellikleri belirlenmiştir. Bu özellikler esasında altı lehçe ayırt edilmiştir. 1. Kuzeybatı= Bocnurd vb. 2. Kuzey = Quçan vb. 3.Kuzeydoğu =Gucgi vb. 4.Güney = Soltanabad vb. 5. Güneydoğu =Xarw-e Olya vb. 6. LangarBu çalışmada biz Langar ağzının Horasan Türkçesinin sınıflandırılmasında yerini belirlemeğe çalıştık.Langar ağzı Doğu Türkçesinin etkisini oldukça fazla hissettirmekte, aynı zamanda Oğuzca özellikleri de taşımaktadır. Langar ağzı, bu yönü ile Horasan’da konuşulan tarihî bir Horasan Türkçesinin uzantısı olmalıdır

Through the conclusion of research excursions from Göttingen in 1968-1976, it turned out that the former knowledge about linguistical studies had involved so many mistakes and it was accessed new knowledge. The most significant outcome of the excursion was the discovery of unknown dialects of the Turkic language spoken in Khorasan. For instance, the dialects spoken in Northern Khorasan used to be identified as “Turkman” by some Turkologists, but through the excursion it was recognized that it was nothing else but Khorasan Turkic. The Turkic dialects spoken in Northern Khorasan which are mixed with Iranian elements are not Turkman, but Khorasan Turkic or the dialects of Eastern Oghuz. This fact makes us think over the existence of an Old Khorasan Turkic. Khorasan Turkic dialects, so far, have been classified by an analysis based on the present continious tense, copulas and subjunction. By the classification, six languages have been distinguished: 1) Northwest = Bocnurd etc., 2) North = Quçan etc., 3) Northeast = Gucgi etc., 4) South = Soltanabad etc., 5) Southeast = Xarw-e Olya etc., and 6) Langar. In this paper, we strive to define the place of Langar dialect in the classification of Khorasan Turkic. The Langar dialect indicates the influence of Eastern Turkic, i.e. Uzbek, so much and contains Oghuz characteristics. In this way, Langar dialect must be a remnant of Old Khorasan Turkic
Türkçedeki İkilemeli Deyimlerin Fonolojik Hiyerarşisi
A Phonological Hierarchy in Turkish Reduplicative Words
Yazar: Suganuma, Kentaro
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Phonological hierarchy, reduplicative words ; Fonolojik hiyerarşi, ikilemeli deyimler

Bu çalışmanın amacı, Türkçede ikilemeli deyimler oluşturan iki kelimenin sıralamasına karar veren ‘fonolojik hiyerarşi’ olup olmadığını ve varsa nasıl bir hiyerarşi olduğunu açıklamaktır. Bu çalışmada öncelikle fonolojik hiyerarşinin ne olduğu açıklanacak. Daha sonra ikilemeli deyimleri oluşturan iki kelimenin ilk seslerine odaklanarak nasıl bir hiyerarşinin olduğu tartışılacak. Bu çalışmanın sonucunda, Türkçedeki fonolojik hiyerarşinin doğru sıra biçiminde olmayıp, üçgen piramit biçiminde olabileceği görüşü ileri sürülecektir

The purpose of this paper is to answer the following two questions focusing on the first segments of two words which constitute reduplicative words;i. Whether there is a phonological hierarchy that decides the order of words in Turkish reduplicative words? ii. If it exists, what kind of structure does it have? As a conclusion, it will be indicated that there is a high possibility that the phonological hierarchy in Turkish is shaped like a triangular pyramid
Zamir n’sinin Kaynağı Hakkında
On the Origin of the Pronominal n
Yazar: Sultanzade, Vügar
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Turkish, pronominal n, personal pronoms, third ; Türkçe, zamir n’si, şahıs zamirleri

Bazı zamirlere, üçüncü şahıs iyelik ekine ve aitlik ekine hâl ekleri ilave edildiğinde, aralarında bir n sesi ortaya çıkar. Zamir n’si olarak adlandırılan bu unsur, Türkiye Türkçesi dahil Türk dillerinin büyük çoğunluğunda vardır. Makalede bu unsurun kaynağıyla ilgili Türkolojide ortaya atılan varsayımlar eleştirel bakışla değerlendirilmiş ve konuya ilişkin yeni bir görüş ileri sürülmüştür. Bu görüşe göre, zamir n’sinin ortaya çıkma sebebi, ondan önce gelen ünlülerin eskiden genizsi özelliğe sahip olmasıdır. Hâl ekleri bu tür ünlüyle biten dil birimlerinin üzerine ilave edildiğinde, nazallıktan dolayı aralarında sanki bir n sesi varmış gibi algılanmış ve bu, zamanla dilde sabitlenmiştir

So called pronominal n appears before case suffixes when they are added to some pronoms, to the third person possessive suffixes and to the suffix -ki. Pronominal n exists in the most of the Turkic languages, including Turkish. The paper critically reviews the Turcological literature on the origin of this element and proposes a new approach to the topic. According to this view, the reason of why a pronominal n appears is the historical nasal feature of the preceding vowels. When the case suffixes were added to such vowels, a /n/ was being perceived between them because of nasality and was fixed as pronominal n in the course of time
Çok İşlevlilik Açısından Türkçe Edatların Söz Dizimsel ve Anlam Bilimsel Yapısı
Syntactic and Semantic Structure of Turkish Postposition in terms of Their Multifunction
Yazar: Doğan, Nuh
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Valency, postposition, postpositional phrase, syntactic and semantic structure ; İstem, edat, edat öbeği, söz dizimsel ve anlam bilimsel yapı

Bu çalışmada, Türkçe edatların söz dizimsel ve anlam bilimsel yapısıyla çok işlevliliği arasındaki ilişki betimlenecektir. Edat öbeklerinin söz dizimsel ve anlam bilimsel yapısını edatların istemi inşa eder. Son çekim edatları, edat grubunun yöneticisi konumundadır. Kullanıma çıkabilmeleri ve anlam kazanabilmeleri için söz diziminde belirli formal ve anlam bilimsel sözlük birimlerle görünmek zorundadırlar. Edatların işlevlerine ya da anlamlarına bağlı olarak istem potansiyelinin değiştiği ve farklı söz dizimsel ve anlam bilimsel yapıları kurduğu görülür. Edatların işlevleri göründükleri söz dizimsel ve anlam bilimsel yapıdan hareketle kolaylıkla belirlenebilir ve edatlar istemine göre sınıflandırılabilir. Edatların işlevlerine göre oluşturdukları söz dizimsel ve anlam bilimsel yapıların bilinmesi Türk dili araştırmaları yanı sıra sözlükçülük açısından da oldukça önemlidir. Bu bilgiler, sözlüğe edatların işlevlerine göre kaydedilebilir

In the study, the relation betwen syntactic and semantic structure of Turkish postpositiıon and their multifunction has been researched. The valency of postpositions constructs the syntactic and semantic structure of postpositional phrases. The postpositions are the governing items of postpositional phrases. They have to appear with specific formal and seamntic lexical items for their use and meaningfulness. It has been asserted that the valency potantial of postpositions can changes and the postpositions can construct different syntactic and semantic structures according to their function and meanings. The functions of postpositions can easily be determined considering syntactic and semantic structure that postpositions appear and they can be categorized according to their valency. To know the syntactic and semantic structures that the pospositions constructs according to their functions is also very important in the terms of lexicography as well as Turkish studies. This knowledges can be registered to dictionary according to function of postpositions
Kur’an’da Geçen zevc ve imrae Kelimeleri Üzerine
On The Words zevc and imrae in the Koran
Yazar: Sökmen, İsmail
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Koran, Koran translations, historical Turkish dialects, source language, target language ; Kur’an, Kur’an tercümeleri, tarihî Türk lehçeleri, kaynak dil, hedef dil, zevc, imrae

Mecazi söyleyişleriyle, deyimsel ifadeleriyle Arap dilinin bütün inceliklerini taşıyan kendine has yapısıyla Kur’an, mütercimlerin hem kaynak dile hem de hedef dile hâkimiyetlerini zorunlu kılan bir özelliğe sahiptir. Özellikle eş anlamlı ve yakın anlamlı kelimeler arasında nüans farkı bildirmede Kur’an dili önemli incelikler göstermektedir. Günümüz tercümeleri üzerinde sürdürülen tartışma ve incelemelerinin Türk dilinin tarihî dönemlerinde yapılmış olan tercümeler üzerinde de yapılması hem bugünkü sorunların temeline inmeyi sağlayacak hem de Türklerin İslâm algısına şekil vermiş olan bu tercümelerin kelime tercihlerinin, taşıdıkları anlam unsurları ve kavram alanları sorgulanmak suretiyle Kur’an dilinin gösterdiği inceliklere ne kadar uyduklarını belirlemeyi mümkün kılacaktır. Bu çalışmanın amacı, öncelikle zevc ve imrae kelimeleri arasındaki farkı tartışmak, daha sonra ortaya çıkacak sonuçlar üzerinden seçilmiş bazı tarihî satır altı tercümelerde bu kelimelere verilen karşılıkları incelemektir

Koran features translators have a brilliant knowledge of both source language and target language by its specific structure have subtleties of Arabic, with metaphoric and idiomatic expressions. Especially, Koran has important features by its nuances of synonyms and homoionyms. Making discussions and examinations on the Koran translations made in the historical periods of Turkish language, as it has been make on modern ones, will make possible both getting to the root of the problems and determining whether to catch that nuances by examining conceptual fields and semantic axises of the words chosen by historical translations formed İslamic perception of the Turks. Aim of this paper is to discuss the difference between zevc and imrae, primarily; and then, due to results, make an examination on the words given by chosen historical inter-linear translations
Avustralya’da Türkçenin 10. Sınıf Düzeyinde Durumu ve Öğretimi
State And Teaching of Turkish at Year 10 Level in Australia
Yazar: Parlak, Hatice
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: teaching mother tongue, teaching Turkish, Turkish in Australia, Turkish curriculum ; Ana dil eğitimi, Türkçenin öğretimi

Dil, bireyin kimlik oluşumunu sağlayan en önemli araçtır. Bireyin dil edinimi, dilin günlük hayatta, her alanda etkin bir şekilde kullanılmasına bağlı olarak doğal bir süreç içerisinde gerçekleşir. Yurt dışında yaşayan göçmen Türk çocukları, ana dillerini öğrenmek ve etkin bir şekilde kullanmak için ana vatandaki çocuklardan daha çok çaba göstermek zorundadır. Göçmen çocuklar –evde aileleri ile etkin bir şekilde ana dillerini kullansalar bile- baskın toplum diliyle eğitim almaya başladıklarında, bu çocukların iki dil arasındaki yetenekleri ve yeterlilikleri değişmeye başlayacaktır. Bünyesindeki etnik grupların çeşitliliği ile gurur duyan Avustralya; etnik grupların dillerini, kültürlerini öğrenmeleri ve devam ettirmeleri için okullarında haftanın belirli saatlerinde, Çok Kültürlü Eğitim politikası uygulayarak onlara ana dillerini öğrenme fırsatı sunmaktadır. Ancak bu ülkede yaşayan iki dilli Türk öğrenciler, bazı seviyelerde, Avustralya müfredatına ve dil ölçütlerine göre hazırlanmış kaynaklardan yoksundur. Şüphesiz ki derslerde kullanılan kaynakların içerikleri ve hazırlanma şekilleri, öğrencilerin dil eğitiminde oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu makalede, Avustralya’nın Melbourne şehrinde 10. sınıf düzeyinde Türkçe eğitim alan öğrencilere, Türkçe seviyelerini, yeterliliklerini, Türkçeye yaklaşım tarzları ve ilgilerini belirlemek amacı ile uygulanan anketin sonuçları değerlendirilecek, bu seviyede Türkçeyi ana dil konuşurlarına öğretmek üzere hazırlanacak kitabın içeriğinde neler olması gerektiği ile ilgili bilgiler verilecek ve Avustralya müfredatına uygun olarak öneriler sunulmaya çalışılacaktır

Language is the most important tool that forms individual identity. Acquisition of mother tongue takes place in a natural process depending on the use of the language in every sphere of life. Students of Turkish background living abroad as migrant children have to struggle more in order to learn Turkish language and use it effectively. Despite using their mother language in their household, when children start school and start being educated with the language of the community, the skills and the competence in their mother language will begin to change. The Australian government which is proud of its ethnic diversity offers weekly language classes at schools to ethnic communities by implementing Multicultural Policy on Education in order to conserve and retain their heritage language and culture. However, bilingual students who are living in Australia are devoid of resources that were prepared according to Australian Curriculum and language standards. There is no doubt that contents and preparation style of books has a very big importance on student’s language acquisition. In this article, the result of a questionnaire that was given to Year 10 Turkish students who study in Melbour
Çoklu Olumsuzluk Kavramı ve Türkçedeki Çoklu Olumsuzluğa Yûnus Emre Dîvânı Örneğinde Bir Bakış
The Concept of Multiple Negation and a Glance at Multiple Negation in Turkish in the Case of Yûnus Emre Divânı
Yazar: Çürük, M. Selcen
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Negation, multiple negation, negative concord, double negation, emphatic negation, Oghuz Turkish, Yunus Emre, divan ; Olumsuzluk, çoklu olumsuzluk, olumsuzluk uyumu, çift olumsuzluk, pekiştirmeli olumsuzluk, Oğuz Türkçesi, Yûnus Emre, dîvân

Biçim-söz dizimsel yapıda yer alan çok sayıda (en az iki) olumsuzluk unsuru, kimi zaman uyum içerisinde olup yine bir olumsuz anlamı karşılarken kimi zaman da birbirini iptal ederek olumlu bir anlam ortaya koyabilir. Bu çalışmada çoklu olumsuzluk kavramı üzerinde durulmuş, bu kavramın Türkçedeki görünümleri 13. yüzyıl Oğuz Türkçesini kendine has üslubuyla yansıtan Yûnus Emre’nin şiirlerinden elde edilen tanıklarla ortaya konmaya çalışılmıştır. Yûnus Emre, insan gönlüne hitap eden şiirleri ve bu şiirler aracılığıyla telkin ettiği fikirleriyle yalnızca döneminde değil, yüzyıllar sonra da teveccüh görmüş müstesna şahsiyetlerden biridir. Şiirlerinin, hitap ettiği kitlenin zihninde yer ederek yüzyıllar boyunca zevkle okunup söylenmesinde hiç şüphesiz onun muhataplarına vermek istediği mesajın mahiyeti kadar bu mesajı dile getiriş biçimi, söyleyiş incelikleriyle dolu akıcı, kıvrak üslubu doğrudan ilgilidir. Olumlu ve/veya olumsuz ifadeyi güçlü/etkili kılan dil kullanımlarından biri olan çoklu olumsuzluk da bu yalın ama sanatkârâne üslupta kendine yer bulmuştur

Many (at least two) negation constituent present in the morpho-syntactic structure sometimes can be in harmony thus corresponding to another negative meaning but sometimes may cancel themselves to produce a positive meaning. In this study, multiple negation concept has been studied and the examples of this concept in Turkish have been tried to be put forth via evidences acquired from the poems of Yûnus Emre in his special style of 13th century Oğuz Turkish. Yûnus Emre is an individual who has not only received kindness during his own period of life with his poems that appeal to human heart and the ideas that he put forth via these poems, but also has received wide acclaim even centuries later. The fact that his poems have been read and recited for centuries is undoubtedly related with the essence of the messages that he wishes to convey as well as the fluent and flowing style with which he conveys these messages. Multiple negation is one of the uses of language that make positive and/or negative expressions strong/effective and it has found place for itself within this plain but artistic style
Eski Türkçeden Eski Oğuz Türkçesine “Tégme~Degme” Sözcüğünün Anlamları ve Kullanımları
Meanings and Usages of “Tégme~Degme” Word from Old Turkish to Old Oghuz Turkish
Yazar: Hünerli, Bülent
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: semantic, semantic changes, Old Oghuz Turkish ; anlam, anlam değişmeleri, Eski Oğuz

Her sözcüğün çeşitli boyutlarıyla tarih içinde geçirdiği süreçler başkadır. Tarihin bir döneminde sıklıkla kullanılan bir sözcüğün zamanla kullanımdan düştüğü görülebilir. Bunun aksine de tarihin bir döneminde kullanılan bir sözcüğün farklı coğrafyalarda farklı anlamlarda yaşadığı tespit edilebilir. Türkçe sözcüklerde de benzer durumlara sıklıkla rastlanır. Türkçede buna örnek olabilecek sözcüklerden biri de degme sözcüğüdür. Degme sözcüğü Eski Uygur Türkçesinden itibaren çeşitli anlam değişmelerine maruz kalmış ve zamanla çok anlamlı bir yapıya bürünmüştür. Bu çok anlamlı sözcük çeşitli anlamlarıyla Türkçenin tarihî yazı dillerinde kullanılmıştır. Bununla beraber sözcük, çeşitli kullanımlarıyla pek çok kaynakta değinilmeyen zamir, sıfat ve zarf-fiil oluşumlarına örnek teşkil etmiştir

Every word with its various dimensions has experienced a different process in time. For instance, a word which was often used in earlier times may not be used that much in the later times. However, it can be found out that a word which was in use in the past may survive in another geography with different meanings. Similar situations are prevailed in Turkish. The word degme is one of them. Degme has had some meaning changes since Ancient Uyghur Turkish and assumed a polysemous structure. It is used in Turkish ancient written language with several meanings. Moreover, it has set examples for some pronouns, adjectives, and converbs
Beyaz Rusya Milli Bilimler Akademisi Merkez Kütüphanesi Arşivinden P98 Numaralı El Yazma (Tecvit) (Tarih ve Tür Belirleme Meselesi)
Beyaz Rusya Milli Bilimler Akademisi Merkez Kütüphanesi Arşivinden P98 Numaralı El Yazma (Tecvit) (Tarih ve Tür Belirleme Meselesi)
Yazar: Tarelka, Mihail
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015
Anahtar kelimeler: Belarusian Tatars, manuscripts, tajwid ; Belarus-Tatar Türkleri, yazma eser, tecvit

Bu makalede Beyaz Rusya Milli Bilimler Akademisi Merkez Kütüphanesi Arşivi’nde bulunan P98 numaralı (tecvit) ve P436 numaralı (tecvit terminolojisi ders kitabı) el yazmaları üzerinde durulmuştur. Р98 numara altında iki el yazma vardır. Sayfaların aynı ölçüde olmasına rağmen bu el yazmaları hiç bir zaman tek bir el yazma değildir. İkinci el yazmanın numarasının Р98 olmadığı ve numarasının P436 olduğu ilk kez bu yazıda açıklanmıştır. P98 numaralı el yazmadaki bazı özellikler, bu el yazmanın XVIII. yy.’ın 70-80’li yıllarına ait bir eser olduğunu göstermektedir. Ancak yazma eserin filigranı yazılış tarihini tespit etmemize pek yardımcı olmamıştır. Bu makalede, ayrıca XIX. yy. ortasında kopyalanan P98 ve P436 numaralı el yazmaların türü ve imlası üzerinde de durulmuştur

The article is devoted to the manuscripts P98 (Tajwid) and P436 (Handbook for the tajwid terminology) from the Central Library of the National Scientific Academy of Belarus that were united under one code (P98) in the past. The manuscripts were already described in several catalogues under the common code P98 but the second manuscript (P436) was only mentioned in them and therefore it is described here for the first time. The article proves that dating the manuscript P98 to the 70-80 years of the XVIII. century according to the watermarks (in the proceeding works) is extremely unconvincing. This work argues on the base of the orthography that the manuscripts P98 and P436 were copied in the middle of the XIX. century
Kıpçak Dillerindeki Ön Ses D- Üzerine Düşünceler
Remarks on Initial D- in Kipchak Languages
Yazar: Schütz, E.
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015

1 PhTF I, 378. 2 a.g.e., 350. 3 a.g.e., 413. 4 a.g.e., 426. 5 Grammatika baškirskogo jazyka, 1943, 30. 6 PhTF I, 396. 7 Qaraqalpaq Grammar, 1947, 33-36; CAJ I, 114, 120, IV, 99. 8 PhTF I, 451. 9 The Turkic Languages and Peoples (Ural-Alt. Bibl. XV), 86. Şimdilik bu merak uyandırıcı teori hakkında daha fazla  detay vermek istemiyorum

Edmund Schütz, “Remarks on Initial D- in Kipchak Languages”, Acta Orientalia Scientiarum Hungaricae, Tomus XXV,  1972, 369-381. ** Arş. Gör., Gazi Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü. musasalan@yahoo.com
Ercilasun, Ahmet B.; Akkoyunlu Ziyat (2014), Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’tTürk Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, CXİX+534 (537-995) Dizin ISBN: 978-975-16-2837-4
Ercilasun, Ahmet B.; Akkoyunlu Ziyat (2014), Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’tTürk Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, CXİX+534 (537-995) Dizin ISBN: 978-975-16-2837-4
Yazar: Kirişçioğlu, Fatih
Dergi: Dil Araştırmaları, Vol. 15 No. 15, 2015

DLT’nin Yapısı/DLT’nin Ayrıntılı Yapı İncelemesi) başlığı gelmektedir. Bir  önceki açıklamalar yapıyı tam olarak kavramaya yeterli olmadığı için yazarlar  eserdeki en küçük alt başlığı dahi içine alan ayrıntılı bir içindekiler tablosu  çıkartıp Giriş bölümünün sonuna koymuşlardır. Aslı sekiz bölüm olan eseri  büyükçe on beş kitaba (Giriş, Hemzeli İsimler, Hemzeli Fiiller, Sâlim İsimler,  …) ayırmışlardır. “Maddelerin Veriliş Tarzı” kısmı da bizim için önemlidir.  Uzmanı bilir ama Kâşgarlı’nın maddeleri satır başında vermediğini, maddelerin  satır içinde verildiğini ve ortasında nokta bulunan yuvarlakla ayrıldığını, yeni  maddelerin üstüne kırmızı bir çizgi çizildiğini ayrıca fiillerde yuvarlaktan sonra

DLT’nin Yapısı/DLT’nin Ayrıntılı Yapı İncelemesi) başlığı gelmektedir. Bir  önceki açıklamalar yapıyı tam olarak kavramaya yeterli olmadığı için yazarlar  eserdeki en küçük alt başlığı dahi içine alan ayrıntılı bir içindekiler tablosu  çıkartıp Giriş bölümünün sonuna koymuşlardır. Aslı sekiz bölüm olan eseri  büyükçe on beş kitaba (Giriş, Hemzeli İsimler, Hemzeli Fiiller, Sâlim İsimler,  …) ayırmışlardır. “Maddelerin Veriliş Tarzı” kısmı da bizim için önemlidir.  Uzmanı bilir ama Kâşgarlı’nın maddeleri satır başında vermediğini, maddelerin  satır içinde verildiğini ve ortasında nokta bulunan yuvarlakla ayrıldığını, yeni  maddelerin üstüne kırmızı bir çizgi çizildiğini ayrıca fiillerde yuvarlaktan sonra