hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇEŞİTLİ YÖNLERİYLE ANATOMİ VE TATBİK SAHALARI
ANATOMY AND ITS APPLICATION AREAS IN VARIOUS ASPECTS
Yazar: Arıcı, Kaplan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 21 No. 3, 1968
Anahtar kelimeler: Anatomy ; Anatomi ; anatomy,application areas,education ; anatomi,tatbik sahası,eğitim

Takdim edilen çalışmada anatominin parçalayarak inceleme anlamına gelen lügat karşılığından itibaren, çeşitli yön ve bölümleri tanıtllmaktadır. Organ ve yapıları inceleyerek elde edilen bilgilerin kullanış yerleri daha ziyade tatbikî anatomi ve bunun dalları olarak da cerrahi, plâstik vs. gibi alt şubelerde göze çarpmaktadır. Topografik anatomi ise vücudu regio denilen bölgelere ayırarak, buralarda bulunan oluşumları tabakalar halinde incelemektedir.Bugünkü anatomi öğretim metodları ve anatomi anlayışı, eskilerden çok farklı olup, hekim adayına meslek hayatında kullanabileceği, organların yapı ve funksiyonları arasındaki bağıntıları ön plânda tutan bilgiler verilmeye çalışılmaktadır. Bu yoldan öğrencinin elde ettiği anatomik bilgileri canlı üzerine projekte etmesi ve hastasım bu yönden incelemesi mümkün olmaktadır.

In the presented study, various aspects and sections are introduced, starting from the dictionary equivalent of dissection, which means examining anatomy. The areas of use of the information obtained by examining organs and structures are mostly applied anatomy and its branches such as surgery, plastic surgery, etc. it stands out in sub-branches such as. Topog rafik anatomy, on the other hand, divides the body into regions called regio and examines the formations found here in layers.Today's anatomy teaching methods and understanding of anatomy are very different from the past, and an attempt is made to provide information to medical students that they can use in their professional lives, and that emphasizes the relationships between the structure and functions of organs. In this way, it is possible for the student to project the anatomical information he/she has obtained onto the living body and examine the patient from this perspective.
MİDE KANSERİNDE MİDE SUYU ELEKTROLİTLERİ
STOMACH FLUID ELECTROLYTES IN STOMACH CANCER
Yazar: Danışoğlu, Necip
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 21 No. 3, 1968
Anahtar kelimeler: Gastroenterology and Hepatology ; Gastroenteroloji ve Hepatoloji ; stomach cancer,stomach fluid,electrolytes ; mide kanser,mide öz suyu,elektrolitler

Bu çalışma mide kanserlerinde mide suyu elektrolitlerinde meydana gelen değişiklikleri belirlemek için yapıldı. On hastadan oluşan dört grup normal, duodenal ülser, mide ülseri ve kanser hastaları olarak ayrıldı ve histamin verilmeden önce ve sonra mide suları ölçüldü. in larm, Cl Na + ve K + ölmüştü. Sonuç olarak mide kanseri olan hastalarda histamin sonrası mide sıvısındaki K+ diğer gruplara göre artmamış ve Na/K oranı yüksek kalmıştır.

This study was conducted to determine the changes in gastric juice electrolytes in stomach cancers. Four groups of ten patients were divided into normal, ducnenal ulcer, stomach ulcer and cancer patients, and their gastric juice before and after histamine was measured. in the larm, Cl Na + and K + were dead. As a result, it was found that K + in gastric sti3nm did not increase after histamine in patients with stomach cancer compared to other groups, and the Na/K ratio remained high.
Türkiye'de Endemik Guvatrda Tiroid Bezin İodoaminoasit Muhteviyatı ve 1-131’in Bu İodoaminoasitler Arasındaki Dağılımı Üzerinde Araştırma
Research on the Iodoamino Acid Content of the Thyroid Gland and the Distribution of I-131 Among These Iodoamino Acids in Endemic Goiter in Türkiye
Yazar: Koloğlu, Selahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Iodine,goiter,metabolism ; İyod,guvatr,metabolizma

11 Endemik guvatr vakasında (6 normal 19 uptake'li, 5 yük- sek 1" uptake'li) tiroid bezinin aktif ve inaktif iodlu aminoasitleri, 6 enlemik guvatr vakasında (3 yüksek Ps uptake'li, 3 normal 781 uptake'li) 0“! in tiroid bezi iodluaminoasitleri arasındaki dağılımı, 12 endemik guvatr vakasında ise (6 normal 1“ uptake'li 6 yüksek TV“ uptake'li) serum iodoaminoasit muhteviyatı incelendi. Yüksek 1“! uptake gurubunda tiroid bezinin monoiodotirosin ve triiodotironin miktar ve aktivitesi normal 1191 uptake gurubununkinden yüksekti. Ayrıca, yüksek uptake gurubunda tesbit edilen MIT/DIT, MIT teki b“ İraksiyonu/DIT teki V31 fraksiyonu, T./T, ve T, deki 1'“ fraksiyonu/T, deki 131 fraksiyonu nisbetleri normal uptake gurubundakinden yüksek idi.Endemik guvatrda iyod metabolizmasında tesbit edilen bu degişiklikler, iyod yetersizliğinin iyod metabolizmasında husule getirdiği alterasyonlarla beraber dikkate alındığında, bunların insanda iyod yetersizliğine karşı faaliyete geçen en önemli adaptasyon mekanizmaları olduğu meydana çıkmaktadır. Normal V3' uptake gurubunda ise, süratlenmiş DIT sentezi ilekombine düşük T, sentezi mevcudiyeti meydana çıkarılmıştır. Böyle  bir bulgu, bu grup hastalarımızda aktif tiroidi hormonları biosentezinde bir yetersizlik olduğu ve bu yetersizliğin sebebinin de bir «Coupling» defekti olduğu kanaatını uyandırmaktadır.

We studied the iodoaminoacid content of thyroid, gland in İl patients with endemic goiter (6 patients with normal 24 hr. thyroidal '”I uptake and 5 patients with high 24 hr. thyroidal **I uptake), the distribution of 351 among the thyroidal iodoaminoacids in 6 patients (3 with normal 24 br. thyroidal “'I uptake, 3 with high 24 hr. thyroidal *I uptake) and the iodoamincacids content of serum in 12 patients (6 with normal 24 hr. thyroidal '9I uptake, 6 with high 24 hr. thyroidal "*'I uptake). Im the high uptake group the activity and the güantity of thyrojdal monoiodotyrosine and triiodothyronine were increas€d. In addition, MIT/DIT, '9T fraction in MIT/'9T fraction in DIT, T;/T, and 1511 fraction in T,/91 fraction in 'T, ratios of high uptake group were higher than those found in normal uptake group. These findings, combined with the other alterations of iodine metabolism due to iodine deficiency, seem to be the most important adaptation mechanism of human to iodine deficieney. We found out a reduced trilodothyronine synthesis coupled with an increased. DIT synthesis in the normal uptake group. So, it was concluded that in these patients there is an inefficient active thyroll hormone biosynthesis and most probabiy an intrathyroidal coupiing defect.
İYOD YETERSİZLİĞİ Ve TABİİ GUVATROJEN MADDELERİN TAVŞANLARIN TİROİD FONKSİYONLARI ÜZERİNDEKİ TESİRLERİ
THE EFFECTS OF IODINE DEFICIENCY AND NATURAL GOITROGENIC SUBSTANCES ON THYROID FUNCTIONS IN RABBITS
Yazar: Koloğlu, Selahaddin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 21 No. 3, 1968
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; IODINE,THYROID,RABBITS ; İYOT,TİROİD,TAVŞANLAR

6 grupta farklı diyetlere tabi tutulan tavşanlarda tiroid fonksiyonlarında gözlenen değişiklikler, spesifik örnekler vermiştir:Normal diyet, 250 gr. / kg. Sonuç olarak, günlük diyete eklenen kara lahana (Brassica oleracea acephala) tiroid fonksiyonunda herhangi bir değişikliğe yol açmadı.  Sadece kara lahana ile beslenen bir grubun diyetine iyot eklenmesi, iyot blokajında değişikliklere yol açtı. iyotsuz diyete tabi tutulan tavşanlarda iyot eksikliğine uyum mekanizmaları harekete geçmiş, hem tiroidin iyot yakalama hem de tiroid içi iyot döngüsü hızlanmıştır.Kg başına günlük. Diyet, kişi başına sadece 200-250 g lahana içeriyordu.  Kara lahana, tiroidin iyot pompasını bloke ediyordu. Bu miktar 100 g'ın altına düştüğünde tıkanıklık ortadan kalktı ve iyodür eksikliğiyle ilgili işlevsel değişiklikler ortaya çıktı.

ozmthe observed changes in thyroid function in rabbits subjected to different diets in 6 groups have given specific examples:Normal diet, 250 gr. / kg. As a result, black cabbage (Brassica oleracea acephala) added to the daily diet did not lead to any changes in thyroid function. The addition of iodine to the diet of a group fed only black cabbage led to changes in iodine blockade. In rabbits subjected to a non-iodine diet, the adaptation mechanisms to iodine deficiency were activated, both the iodine uptake by the thyroid and the intra-thyroidal iodine cycle accelerated.Per kg per day. The diet contained only 200-250 g of cabbage per person. Kale blocked the thyroid's iodine pump. When this amount fell below 100 g, the obstruction disappeared and functional changes related to iodine deficiency emerged.
Genel Cerrahîde Kan Gazları ve Asit-Baz Dengesi Bozuklukları
Blood Gases and Acid-Base Disturbances in General Surgery
Yazar: Doğru, Mecit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; asit-baz dengesi,kan gazı analizi,pH,pCO₂,pO₂,bikarbonat tamponu,metabolik asidoz,solunum yetmezliği,Astrup metodu,cerrahî komplikasyonlar ; acid-base balance,blood gas analysis,pH,pCO₂,pO₂,bicarbonate buffer,metabolic acidosis,respiratory insufficiency,Astrup method,surgical complications

Bu klinik araştırmada, genel cerrahî hastalarında tanı ve tedavi amaçlı yapılan 51 arter kan gazı ve asit-baz dengesi ölçümü analiz edilmiştir. pH, pCO₂, pO₂, standard bikarbonat (StB), tampon baz (BB) ve baz fazlalığı/eksikliği (BE) parametreleri Astrup metodu ile incelenmiştir. Kompanse ve dekompanse metabolik asidoz, gaz alkalozu ve hipoksi yaygın olarak gözlenmiştir. Özellikle 13 vakada ciddi solunum yetmezliği, 8 vakada ise derin dekompanse metabolik asidoz tespit edilmiştir. Seçilmiş olgularda NaHCO₃ ile yapılan tamponman tedavisi koma ve şokun düzeltilmesinde etkili olmuştur. Araştırma, cerrahî öncesi ve sonrası asit-baz izleminin önemini vurgulayarak metabolik bozuklukların postoperatif morbiditeye katkısını açıklamaktadır. Solunum fonksiyon testi ile birlikte kan gazı analizi ve klinik gözlem, cerrahî hazırlık ve sonrası yönetimde kritik bir araç olarak değerlendirilmiştir.

This clinical analysis discusses 51 arterial blood gas and acid-base assessments conducted in general surgery patients to evaluate diagnostic and therapeutic relevance. Parameters such as pH, pCO₂, pO₂, standard bicarbonate (StB), buffer base (BB), and base excess (BE) were measured using the Astrup method. Results revealed frequent occurrences of compensated and uncompensated metabolic acidosis, respiratory alkalosis, and hypoxia. Notably, 13 patients exhibited critical ventilatory insufficiency, while 8 showed deep uncompensated metabolic acidosis. Buffer therapy with NaHCO₃ was successful in coma and shock reversal in selected cases. The study emphasizes the importance of acid-base monitoring before and after surgery, highlighting how metabolic derangement can contribute to postoperative morbidity. Surgical preparation and postoperative management are enhanced by combining blood gas analysis with spirometry and clinical signs.
Tek (Üniloküler), Piyojen Karaciğer Abseleri — 41 Vak’alık Bir Serinin Etüdü
Solitary (Unilocular), Pyogenic Liver Abscesses — Study of 41 Cases
Yazar: Kayabalı / Kansu, İ. / E.
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; pyogenic liver abscess,solitary abscess,hepatic drainage,acute liver failure,diaphragm perforation,empirical antibiotic therapy ; piyojenik karaciğer absesi,üniloküler abses,karaciğer drenajı,akut karaciğer yetersizliği,diyafram perforasyonu,ampirik antibiyotik tedavisi

Bu klinik çalışma, 1956–1971 yılları arasında gözlenen 41 vakalık tek, piyojenik karaciğer absesi serisini kapsamaktadır. Abselerin %82’si sağ lobda yer almakta olup, büyük kısmı lobun kubbesine lokalizedir. Bazı vakalarda 5 litreyi aşan abses hacimleri tespit edilmiştir. Drenaj materyalinin %45’inde kültürler sterildir; bu durum literatürle uyumludur. Olguların çoğu ateş, sağ üst kadran ağrısı ve hepatomegali ile başvurmuştur; lökositoz ve hızlanmış sedimentasyon inflamasyon lehine bulgulardır. Diyafram rüptürü, plevral perforasyon, safra fistülü ve peritoneal yayılım dâhil olmak üzere 12 vakada ciddi komplikasyonlar görülmüştür. Akut karaciğer yetersizliği gelişen 7 vaka, tamamı mortal seyretmiştir. Tüm olgularda ön karın duvarı üzerinden cerrahi drenaj uygulanmıştır. Mortalite oranı %26,8’dir ve çoğunluğu hepatik yetmezliğe bağlıdır.

This clinical series includes 41 cases of solitary pyogenic liver abscess treated and reviewed between 1956–1971. The abscesses were located in the right hepatic lobe in 82% of patients and predominantly in the superior dome region. Abscess volumes ranged from less than 1 liter to over 5 liters in some cases. Cultures were sterile in 45% of aspirates, consistent with previous reports. Most patients presented with fever, right upper quadrant pain, and hepatomegaly; leukocytosis and accelerated sedimentation rates supported inflammatory diagnosis. Serious complications occurred in 12 patients, including diaphragmatic rupture, pleural perforation, biliary fistula, and peritoneal spread. Acute liver failure developed in 7 patients—all fatal. Surgical drainage was performed via anterior abdominal route in all cases. Mortality rate was 26.8%, mostly due to hepatic insufficiency.
Meme Hastalıklarında Dondurma Kesitinin (Frozen Section) Kullanılması, Tatbik Edilen Hematoksilen-Eozin ve Polikrom Boyaların Karşılaştırılması
Application of the Frozen Section Method in Breast Diseases – A Comparative Study of Hematoxylin-Eosin and Polychrom Staining Technique
Yazar: Bulay, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: Pathology ; Patoloji ; frozen section,breast diseases,hematoxylin-eosin ; dondurma kesiti,meme hastalıkları,hematoksilen-eozin

Bir buçuk yıllık bir süre içersinde Ahmet Andiçen Kanser Hastahanesinde çeşitli meme vak'aları ile ilgili dondurma kesiti neticeleri takdim edilmiştir. 30 vak'ada dondurma kesitlerinde hematoksilen - eozin ve metakrom B boyaları uygulanmıştır. İkincisinin birincisinden daha kısa zamanda netice verdiği tesbit edilmiştir. Dondurma kesiti metoduna, şartları iyi ameliyathane ve hastahanelerde güvenilebileceği düşünülmüştür.

Over a period of one and a half years, the results of cryosections on various breast cases at Ahmet Andiçen Cancer Hospital were presented. Hematoxylin-eosin and metachrome B stains were applied to cryosections in 30 cases. The latter method was found to provide results faster than the former. The cryosection method is considered reliable in operating rooms and hospitals with adequate conditions.
Amonorelerde Elektroensefalografik Değişiklikler
Electroencephalographic Changes in Cases of Amenorrhoea
Yazar: Şarman, Çoşkun
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; amenorrhoea,hypothalamic dysfunction,EEG tracings,cortical instability,psychogenic disorders,anovulation ; amonere,hipotalamik bozukluk,EEG trase analizi,kortikal instabilite,psikojenik etkenler,anovülasyon

Bu çalışmada, amonere teşhisi konmuş ve büyük ölçüde hipotalamik etyolojiye dayandırılan 40 vakada elektroensefalografik bulgular incelenmiştir. EEG tetkikleri 8 kanallı Medcraft cihazı kullanılarak, derin solunum ve ışık uyarısı eşliğinde yapılmıştır. %40 oranında anormal EEG aktivitesi saptanmış olup; bu durum temporal-paryetal bölgelerde teta dalgaları, yaygın keskin dalga formasyonları ve düzensiz paroksismal aktivite ile kendini göstermiştir. Klinik epilepsi öyküsü bulunmayan hastalarda, EEG bulgularının epilepsi ile karıştırılma riski vurgulanmaktadır. Olası nedenler arasında östrojen seviyesindeki düşüklük ve elektrolit değişimlerinin beyin biyolektrik faaliyetini etkilemesi yer almaktadır. Bu nedenle, EEG tetkiklerinde hastaların adet düzeni öyküsünün bilinmesi teşhis açısından kritik önemdedir.

This study explores EEG abnormalities observed in 40 patients diagnosed with psychogenic amenorrhoea, mostly referred from obstetrics clinics with suspected hypothalamic origins. EEG testing was performed using an 8-channel Medcraft Model D device, including deep breathing and photic stimulation protocols. Results revealed 40% abnormal EEG activity, characterized by temporal-parietal theta patterns, diffuse sharp wave forms, and disorganized paroxysmal spikes. No patient exhibited clinical epilepsy, though misdiagnosis risk remains due to EEG similarity. Proposed mechanisms include estrogen-level fluctuations and electrolyte imbalances affecting cerebral bioelectrical function. This paper highlights the importance of considering menstrual history during EEG evaluations to avoid erroneous epilepsy diagnoses.
Lenfosarkom Vak'alarında Serum Protein Elektroforezi Bulguları ve Prognoz
The Serum Protein Electrophoretic Findings and Prognosis in the Cases of Lymphosarcoma
Yazar: Sökmen, Cavit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 1, 1967
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; lymphosarcoma,serum protein electrophoresis,prognosis ; lenfosarkom,serum protein elektroforezi,prognoz

1. Serum proteinleri elektroforetik olarak incelenmiş olan yedi adet lenfosarkom vak'asında elektroforez bulguları ile vak'anın S1-nıfı (devresi), histolojik tipi ve prognozu arasındaki münasebetler araştırılmış ve şu sonuçlar elde edilmiştir. I. Prognoz tâyininde vak'anın dahil bulunduğu sınıf (devre) zayıf , histolojik tip nisbeten iyi bir kriterdir.2. Protein elektroforez bulguları ile prognoz arasında orijinal bir bulgu olarak tesbit edilmiş olan münasebet şöyle ifade olunmuştur; Albumin fraksiyonunda bâriz azalmaya karşılık gama - glob. fraksiyonunda mütenasip bir artış iyi prognoza delâlet ettiği halde bu iki fraksiyonun paralel olarak normal veya normal etrafından bulunuşu prognoz bakımından yol gösterici bir mâna taşımaz.3. Serum protein elektroforez bulguları ile sınıf (devre) arasında, zayıf, tip arasında nisbeten iyi, prognoz arasında oldukça iyi bir münasebet kurmak mümkündür. II. Vak'alardaki yaşa göre dağılış literatürdeki bilgilere uygun bulunduğu halde, cinse göre dağılışta, belki kadınların memleketimizde hastahaneye müracaat imkânlarının erkeklerinki kadar müsâit olmayışı yüzünden, erkekler tarafına pek fazla bir kayma müşahede edilmiştir.

1. In seven lymphosarcoma cases whose serum proteins were examined electrophoretically, the relationships between electrophoresis findings and the S1 class (stage), histological type, and prognosis were investigated, and the following results were obtained. I. In determining prognosis, the class (stage) of the case is a poor criterion, while the histological type is a relatively good criterion.2. The relationship between protein electrophoresis findings and prognosis, which was originally established, was expressed as follows: While a significant decrease in the albumin fraction and a corresponding increase in the gamma-globulin fraction indicates a good prognosis, the parallel normal or near-normal presence of these two fractions does not provide guidance in terms of prognosis. 3. It is possible to establish a good correlation between the serum protein electrophoresis findings and the class (stage), with a relatively good correlation between the type and the prognosis. II. While the age distribution of cases is consistent with the literature, a significant shift towards men was observed in the gender distribution, perhaps because women in our country do not have the same access to hospitals as men.
Duodenum Ülserli 46 Hastada Değiştirerek Uyguladığımız Harkins Ameliyatından Aldığımız Sonuçlar
Outcomes of Modified Harkins Procedure in 46 Cases with Duodenal Ulcer
Yazar: Bumin, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 24 No. 6, 1971
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; duodenal ulcer,selective vagotomy,hemigastrectomy,gastroduodenostomy,gastric secretion,surgical outcomes ; duodenum ülseri,seçici vagotomi,hemigastrektomi,gastroduodenostomi,mide salgısı,cerrahi sonuçlar

Bu çalışmada Prof. Dr. Orhan Bumin tarafından Ankara Üniversitesi I. Şirürji Kliniği’nde 46 hastaya uygulanan modifiye Harkins ameliyatının sonuçları değerlendirilmiştir. Tüm hastalara seçici gastrik vagotomi, hemigastrektomi ve gastroduodenostomi uygulanmıştır. Operasyon öncesi mide serbest asit ortalaması 35 mEq/L iken; sonrası ortalama 8.1 mEq/L’ye düşmüş, hastaların %42’sinde asit 0 mEq/L bulunmuştur. Ameliyat sonrası mortalite olmamıştır. Sadece bir hastada postoperatif peritonit bulguları görülmüş, konservatif yaklaşımla iyileştirilmiştir. Uzun dönem takiplerde ülser nüksü, anemi veya dumping sendromu izlenmemiş; ortalama 4.2 kg kilo alımı gözlenmiştir. Son 4 vakada, gastroduodenostomi için duodenum kesisi vasa recta’ya paralel gerçekleştirilmiş ve daha fizyolojik sonuçlar elde edilmiştir. Çalışma seçici vagotominin, antrum rezeksiyonu ile birlikte uygulanmasının nüks oranlarını minimize ettiğini ve postvagotomi komplikasyonlarını önlediğini tartışmaktadır.

This retrospective study assesses the results of 46 patients treated via a modified Harkins procedure—selective gastric vagotomy, hemigastrectomy, and gastroduodenostomy. Patients were diagnosed and operated exclusively by Prof. Bumin. The preoperative average free gastric acid was 35 mEq/L, and postoperative levels averaged 8.1 mEq/L, with 42% of cases recording 0 mEq/L. No operative mortality was reported. Only one patient showed postoperative peritonitis symptoms, managed conservatively. Follow-up revealed consistent symptom resolution, weight gain (average 4.2 kg), and absence of recurrent ulcer, anemia, or dumping syndrome. The procedure included anatomical refinements such as oblique duodenal incisions parallel to vasa recta in 4 cases to improve physiological outcomes. The discussion emphasizes the need for selective vagotomy combined with distal resection to avoid residual acid production and post-vagotomy complications.
Ankara Ve Civarında Yapılan 2193 Toxoplasmin Deri Testi Neticeleri Ve Enfeksiyonun Yayılmasında Rol Oynayan Faktörlerin Muhtelif Toplumlarda Araştırılması
The Results Of 2193 Toxoplasmin Skin Tests Conducted In Ankara And Its Vicinity And The Investigation Of Factors Playing A Role In The Spread Of The Infection In Various Communities
Yazar: Ekmen, Hayati
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 20 No. 2, 1967
Anahtar kelimeler: Clinical Microbiology ; Klinik Mikrobiyoloji ; Toxoplasmosis,Toxoplasmin skin test,Infection spread ; Toxoplasmosis,Toxoplasmin deri testi,Enfeksiyon yayılımı

Ankara Tıp Fakültesi öğrencilerinde, Abidin Paşa eğitim sağlık merkezine bağlı şahıslarda ve Ankara’ya muhtelif uzaklık ve yönde seçilen 7 köyde toxoplasmin deri testleri yapılmış ve enfeksiyonun insanlara geçişinde rol oynayan önemli faktörler, ayrı şartlardaki toplumlarda incelenmiştir.1- Tıp Fakültesi öğrencileri ve tıbbî personelde toxoplasmin testinin pozitiflik oranı %45,3’tür.2- Vasat ve vasatın altındaki sosyoekonomik seviyeyi temsil eden eğitim sağlık merkezine bağlı şahısların pozitiflik oranı %32,8’dir.3- 7 köyde toplam pozitiflik oranı %26,9’dur. Bu oran muhtelif köylerde %15,6 ile %52,3 arasında değişmiştir.4- Yaş ilerledikçe pozitiflik oranı artmıştır.5- Köylerde kadınlar toxoplasmine %7 nisbetinde daha fazla hassas bulunmuştur.6- Enfeksiyonun geçişinde; hayvanlarla direkt temas, ektoparazitler ve damlacık enfeksiyonunun rolleri elde edilen neticelerle belirmemiştir.7- Şehirdeki pozitiflik oranının yüksekliği et tüketiminin köylere nazaran fazla oluşuna bağlanmıştır.

2193 toxoplasmin skin tests have been performed in ankara and its 7 villags1 — In medical students and medical care persons in Ankara toxoplasmin sensitivity rate is 45,3 %2 — In the patients of autpatient medical center of Ankara Abidinpaşa sensitivity rate is 32,8 %3 — In villages the average rate is lower 26,9 o but it changes in different villages from 15,6 % to 52,3%4 — The reactors rate incriases by the ages. In Ankara there is no differance between sexes, but in villages females are more sensitive as 7 %5 — For the high sensitivity rate, no relation has been faund with the animal contact and ectoparasites, in villages but in Ankara lamb meat and beef comsumption seems to be responsible.