hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü'nün iki yıllık çekim alanları
Attraction area of İstanbul University Oncology Institute in two years
Yazar: Çamlıca, Hakan; Dişçi, Rian; Topuz, Erkan
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 21 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Neoplasms,Epidemiology,Neoplasms by Site,Age Distribution,İstanbul ; Neoplazmlar,Epidemiyoloji,Neoplazilerin yerleşimleri,Yaş dağılımı,İstanbul

AMAÇ İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsüne Türkiye'nin tüm illerinden ve İstanbul'un ilçelerinden başvuran yeni kanser tanısı konmuş hastaların dağılımı ve başvuru nedenleri araştırıldı.  GEREÇ VE YÖNTEM 2001 ve 2002 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsüne başvuran 6253 hasta (3183 erkek [%50.9], 3070 kadın [%49.1]) yaş, cinsiyet, organ tutulumu (kadın: meme= %34.7; gastrointestinal= %14.3; genital sistem= %13.8; lenfoid sistem= %5.8; solunum sistemi= %5.6; erkek: solunum sistemi= %29.8; gastrointestinal sistem= %18.4; genital sistem= %10.2; lenfoid sistem= %6.4; oral kavite= %5.0), sigara kullanımı (erkek: %43.3; kadın: %17.6), eğitim durumu ve sosyal güvenceleri açısından değerlendirildi. Sıklık tabloları SPSS 7.5 (SPSS Inc., Chicago, USA) istatistik paket programı ile hesaplandı.  BULGULAR Hastaların %79.9'u İstanbul'da ikamet ederken, %20'si diğer 78 ilden başvurmuştur. Hastaların %0.1'i ise yurtdışında ikamet etmekte olanlardır. İstanbul dışından başvuran hastaların kat ettikleri ortanca mesafe 325 km (111-2200 km) hesaplanırken, İstanbul ilçelerinden başvuran hastalar için bu mesafe 11 km (1-68 km) bulunmuştur. En yüksek başvuru Marmara bölgesini takiben Karadeniz bölgesindendir.  SONUÇ İstanbul'un uzak ilçeleri dahil, Türkiye'nin 78 ilinden ve yurtdışından hasta başvuru sayısının yüksek olması İ.Ü. Onkoloji Enstitüsünün kendi sahasında lider merkezlerden biri olduğunu göstermektedir.

OBJECTIVES The present study was conducted to make a profile of the recently diagnosed cancer patients in İstanbul University Oncology Institute.  METHODS We investigated 6253 patients (3183 males [50.9%], 3070 females [49.1%]) who applied to the institute in the years 2001 to 2002. Frequency tables were calculated with SPSS 7.5 (SPSS Inc., Chicago, USA). For females the most frequent five cancer types were breast (34.7%), gastrointestinal tract (14.3%), genital system (13.8%), lymphoid system (5.8%) and respiratory (5.6%) cancers. For males the order was respiratory system (29.8%), gastrointestinal system (18.4%), genital system (10.2%), lymphoid system (6.4%) and oral cavity (5.0%) cancers. Current smokers were 43.3% for males and 17.6% for females.  RESULTS 79.9% of all patients were resident in İstanbul, 20.0% in other cities in Turkey and 0.1% in other countries. There were no patients from 5 cities of total 81 cities from Turkey. The median distance travelled to our institute was 325 km (111 km-2200 km) for patients outside İstanbul and 11 km (1 km-68 km) for patients with residence in İstanbul. The highest access to our institute after the Marmara region was the Blacksea region.  CONCLUSION İstanbul University Oncology Institute is one of the leader centers in its field regarding to the high access of the patients.
Böbrek hücreli karsinomda mediastinal lenf nodu metastazı: Olgu sunumu ve literatür derlemesi
Renal cell carcinoma metastases in the mediastinum lymph node: case report and literature review
Yazar: Denizli, Bengü; Çaloğlu, Murat; Saynak, Mert; Çaloğlu, Vuslet Yürüt; Angın, Gülden Bayır; İbiş, Kamuran; Alas, Ruşen Coşar; Karagöl, Hakan; Uzal, Cem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 21 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Carcinoma, Renal Cell,Lymph Nodes,Neoplasm Metastasis,Aged,Male,Tomography, X-Ray Computed ; Böbrek hücreli karsinom, mediastinal lenf nodları, uzak yayılım, ürogenital kanser/patoloj

Böbrek hücreli karsinom böbreğin en sık görülen malign tümörüdür ve yetişkinlerdeki böbrek tümörlerinin %90-95'ini oluşturur. Tanı sırasında hastaların %30'unda uzak organ yayılımı vardır. Tanı anında uzak yayılım olması kötü prognozun güçlü bir göstergesidir. Yayılım lenf yoluyla ya da kan yoluyla olabilir. Akciğerler, kemikler, karaciğer, lenf nodları ve mediasten en sık yayılım görülen bölgelerdir. Akciğer parankim lezyonları böbrek hücreli tümörlerde sık görülmesine rağmen parankim tutulumu olmaksızın mediastinal lenf nodlarına yayılım nadirdir.  Bu yazıda böbrek hücreli karsinom tanılı 71 yaşındaki erkek hasta sunuldu. Radikal nefrektomi ve ameliyat sonrası radyoterapi uygulanan hastanının toraks tomografisinde mediastinal lenfadenopati belirlendi. Olgumuz güncel literatür ışığında tartışıldı.

Renal cell carcinoma (RCC) is the most common malignant lesion of the kidney, accounting for 90-95% of all renal cancers in adult. Approximately, 30% of patients present with metastatic disease at diagnosis, and one-third of the remainder will develop metastasis during follow-up. Presence of distant metastases at diagnosis is a strong independent predictor of poor survival in patients with RCC. RCC metastasizes by haematogeneous and lymphogeneous ways. Pulmonary metastases are common in patients with renal cell carcinoma and usually consist of multiple nodules of varying sizes that develop in both lung fields. In contrast, metastases to the supradiaphragmatic nodes but no pulmonary paranchymal metatases are rare. A 71-year-old male with renal cell carcinoma whom radical nefrectomy and postoperative radiotherapy was performed. After the treatment, computed tomography of the thorax showed the conglomerate lymph node enlargement in subcarinal region. Histology of this lesion was revealed renal cell carcinoma after the broncoscopic biopsy. The present case is discussed in light of the recent literature.
Larinks kanserli cilt metastazlı bir olgu sunumu
Cutaneous metastasis of epidermoid carcinoma of the larynx: A case report
Yazar: İbiş, Kamuran; İbiş, Cem; Çaloğlu, Vuslet Yürüt; Altaner, Şemsi; Çaloğlu, Murat; Karagöl, Hakan; Alas, Ruşen Coşar; Saynak, Mert; Uzal, Cem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 21 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Laryngeal Neoplasms,Middle Aged,Male,Carcinoma, Squamous Cell,Skin Neoplasms,Neoplasm Metastasis ; Karsinom, skuamöz hücreli/patoloji/ikincil, larengeal kanser/patoloji, cilt kanseri/patoloji

Epidermoid larinks karsinomunda uzak metastaz yaklaşık %6.5%7.2 oranında görülmektedir. Sıklıkla akciğer, karaciğer ve kemiğe yayılım saptanmakla birlikte cilt metastazı oldukça nadir görülür. Bir yıl önce lokal ileri evre larinks kanseri tanısı ile kliniğimizde küratif radyokemoterapi yapıldıktan sonra takibe alınan 56 yaşındaki erkek hasta, Mayıs 2006 tarihinde genel durum bozukluğu nedeniyle başvurdu. Fizik muayenesinde, sağ üst kol medialinde 0.5 cm ve sternum sağ yanında 1x1 cm çapında, mobil, düzgün sınırlı iki adet subkutan nodül ve diabetik ayak saptandı. Göğüs duvarındaki lezyon eksizyonel biyopsi ile çıkarıldı ve mikroskopik olarak primer tümör ile uyumlu cilt metastazı olduğu görüldü. Hastanın cilt metastazı dışında lokal veya uzak tutuluma rastlanmadı. Rutin kan ve biyokimya tetkileri sonucunda, anemi, hiperkalsemi, hiperglisemi ve hipernatremi bulundu. Semptomatik tedaviye rağmen genel durumu kötüleşmeye devam eden hasta hastaneye yatırılışının 3. gününde kaybedildi. Cilt metastazı, uzak metastatik yayılımın, lokal bölgesel yinelemenin veya daha önce bulgu vermemiş larinks tümörünün ilk işareti olabilmektedir. Genellikle kötü prognoz göstergesi olduğu bilinmektedir.

The frequency of distant metastasis of epidermoid carcinoma of the larynx is between 6.5-7.2%. The common sites of metastasis are lung, liver and bone. Cutaneous metastasis is very rare.a 56-year-old male with locally advanced larynx carcinoma who received curative radiochemotheraphy a year ago was presented to our department with subcutaneous nodular lesions, and fatigue. Physical examination revealed 0.5 cm sized, and 1x1cm sized subcutaneous nodular lesions in the right arm, and in the parasternal area, respectively. Histopathologic examination confirmed the skin metastasis of epidermoid carcinoma of the larynx. The patient has profound anemia, hypercalcemia, hypernatremia, and hyperglicemia with complicated diabetic foot. Although the symptomatic treatment began immediately, the patient died on the third day of hospitalisation. Cutaneous metastasis may be the first sign of local failure, of distant metastasis, or even of the undetected laryngeal carcinoma with poor prognosis.
İleri evre malign melanomda meme parankim metastazı: Olgu sunumu
Breast parenchyme metastasis in advanced stage malign melanoma: a case report
Yazar: Aksu, Görkem; İnan, Nagihan; Utkan, Zafer
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Skin Neoplasms,Breast Neoplasms,Neoplasm Metastasis,Aged,Female,Melanoma,Neoplasm Staging ; Malign melanom, meme metastaz›, cilt tümörü

Primer meme tümörleri, en sık karşılaşılan tümörler grubuna dahil olmasına rağmen, meme parankimine metastaz oldukça nadir görülür. Primer meme karsinomu dışındaki malign tümörlerde meme metastazı sıklığı literatürde %1 ile %5 arasında değişmektedir. Özellikle memedeki lezyonun hastalığın ilk bulgusu olduğu durumlarda, klinisyen ve patolog, primer tümör veya metastaz ayrımını yapmakta çok dikkatli olmalıdır. Metastatik meme lezyonları multipl olabilecekleri gibi daha az sıklıkla soliter de olabilirler ve bu durum da özellikle radyolojik ve klinik olarak tanı koymayı güçleştirebilir. Bu yazıda, ileri evre malign melanom tanısı ile tedavi görmekte olan 76 yaşındaki bir kadın hastanın sağ memesinde saptanan soliter melanom metastazı bildirilmiş ve konuyla ilgili literatürdeki bulguların derlemesi yapılmıştır.

Although primary breast carcinoma is one of the most common malignancies worldwide, metastases to the breast are relatively uncommon. The incidence of metastasis to the breast from malignant neoplasms other than primary breast carcinoma varies from %1-5. Both the clinicians and pathologists must be very careful in distinguishing metastasis from primary tumor especially in cases when the breast lesion is the first manifestation of the disease. Furthermore, metastatic lesions can also be solitary instead of being multiple which can also cause difficulty in clinical and radiological diagnosis. In this case, a 76-year old woman with a solitary breast metastasis of melanoma is reported and a review of the literature is performed.
Postmastektomi radyoterapi uygulanan meme kanserli olgularda gelişen yorgunluğun derecesi, serum sitokin ve leptin düzeyleri ile ilişkisi: Prospektif değerlendirme
The fatigue rate and association with serum cytokine and leptin levels in breast cancer patients undergoing postmastectomy radiotherapy: a prospective evaluation
Yazar: Ünsal, Diclehan; Aksu, Atınç; Bağrıaçık, Ümit; Akmansu, Müge
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Prospective Studies,Mastectomy,Breast Neoplasms,Radiotherapy,Cytokines,Fatigue,Leptin,Psychological Tests,Test Anxiety Scale ; Meme kanseri/radyoterapi, sitokin, yorgunluk/etyoloji, leptin, radyoterapi.

AMAÇ Postmastektomi radyoterapi (RT) sırasında gelişen yorgunluğun derecesi ve yorgunluğun serum sitokinleri ve leptin düzeyleri ile ilişkisi araştırıldı.  GEREÇ VE YÖNTEM Evre II-III meme kanseri tanısıyla RT programına alınan 38 olgu; RT başı, sonu ve RT sonrası ikinci ayda yaşam kalitesi, Kanser Yorgunluk Skalası ve Görsel Analog Skalası, Hastane Anksiyete ve Depresyon Skalası ile değerlendirildi; serum inflamatuvar sitokin ve leptin düzeyleri ölçüldü. Serum belirteç düzeylerinin yorgunlukla ilişkisi araştırıldı.  BULGULAR Yorgunluk derecesi RT sırasında arttı ve RT sonrası ikinci ayda tedavi başı değerlere düştü. Serum sitokin düzeyleri RT'yle anlamlı değişmedi, yorgunlukla bağlantılı bulunmadı. Leptin düzeyi yüksek olanlarda daha fazla oranda yorgunluk saptandı. RT başındaki serum leptin düzeyleri ile RT sonu yorgunluk düzeyleri arasında bağlantı saptandı (p=0.01).  SONUÇ Meme kanserli olgularda RT sırasında yorgunlukta artma olduğu, gelişen yorgunluğun yüksek serum leptin düzeyleri ile bağlantılı olduğu ve RT sonrası ikinci ayda tedavi öncesi değerlere düştüğü bulunmuştur.

OBJECTIVES To investigate the fatigue rate during postmastectomy radiotherapy (RT) and the correlation between fatigue and serum cytokines and leptin levels.  METHODS Thirty-eight, stage II-III breast cancer patients undergoing RT were evaluated with quality of life, Cancer Fatigue Scale, Visual Analogue Scale, Hospital Anxiety and Depression Scale, and the serum inflammatory cytokine and leptin levels were measured. The association of serum marker levels with fatigue was analyzed.  RESULTS The fatigue rate increased during RT and decreased to pretreatment levels at 2 months following RT. Serum cytokine levels were not significantly changed with RT and was not found to be correlated with fatigue. Fatigue rate was found to be increased in cases with high leptin levels. A correlation was determined between preRT serum leptin levels and postRT fatigue rates (p=0.01).  CONCLUSION It is found that fatigue increases during RT; fatigue is correlated with high serum leptin levels and decreases to pretreatment levels at 2 months following RT.
Orion (4 MV) lineer hızlandırıcı cihazın magnetron değişimlerinden sonraki dozimetri parametrelerinin ölçümü ve karşılaştırılması
The measurement and comparison of dosimetry parameters of Orion (4 MV) lineer accelerators after magnetron changes
Yazar: Karaçam, Songül Ç.; Koca, Ayşe; Günhan, Basri; Demir, Bayram; Koca, Sedat
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Equipment Safety,Particle Accelerators,Quality Assurance, Health Care,Radiation Oncology,Equipment and Supplies,Radiometry ; Cihaz güvenli¤i, magnetron, parçacık hızlandırıcı/standartlar, kalite güvencesi, radyasyon onkolojisi/alet kullanma/standartlar

AMAÇ Bölümümüzde bulunan GE marka Orion 5 model lineer akseleratör cihazı 1998 yılında kuruldu. Kurulumdan itibaren günümüze kadar cihazda oluşan farklı teknik sorunlar nedeniyle magnetron değişimleri gerçekleştirildi; ancak orijinal kurulumdan herhangi bir sapma, ışın parametrelerinde spesifik değişikliklere neden olabilir. Bu yüzden değişimi gerçekleştirilen beş magnetron için tüm magnetron değişimlerinden sonra ışın parametreleri ölçüldü ve değerlendirildi.  GEREÇ VE YÖNTEM Kalite indeksi (TPR20/10), derin doz (%DD), açık alan doz profili, doz verimi, wedge faktörü ölçümleri yapıldı. Ölçüm verileri standart değerlerle ve kullanılan referansla karşılaştırıldı.  BULGULAR Ayarlanan TPR20/10 değerlerinin BJR Supplement 25 verileriyle en çok %0.6; %DD, doz verimi, doz profil ve wedge filtre geçirgenliklerinin en çok %2.0 içerisinde değiştiği belirlendi.  SONUÇ Tüm magnetron değişimlerinden sonra yapılan ölçüm sonuçlarının tamamen aynı olmadığı ancak sonuçların kabul edilebilir limitler içerisinde olduğu görüldü.

OBJECTIVES Orion 5 (GE) model linear accelerator at our department was installed in 1998. Magnetrons have been replaced because of different technical problems up to now since installation. But any deviation from the original setting could have caused specific changes in the beam parameters. Therefore, we measured and evaluated the beam parameters for the possible changes in the values following magnetron replacements.  METHODS The measurements were performed for quality index (TPR20/10), percentage depth dose (PDD), beam profiles for open fields, output, wedge out-put factors. The measurement data were compared with the standard values and the ones used.  RESULTS Adjusted TPR20/10 values were found to be changing within at most 0.6% with BJR Sup. 25 data and PDD, out-put, dose profiles and wedge filter transmissions were found to be changing within at most 2% with BJR Supplement 25 data.  CONCLUSION The results of the measurements performed following all magnetron replacements were found to be not exactly the same but within acceptable limits.
Orbital rabdomyosarkomlarda tedavi sonuçları: Üç olgu sunumu
The treatment results of orbital rhabdomyosarcoma: three case reports
Yazar: Korcum, Aylin Fidan; Aksu, M. Gamze; Hazar, Volkan; Şen, Cenk A.; Tunçel, Nina
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Radiotherapy,Rhabdomyosarcoma,Orbital Neoplasms,Child,Child, Preschool,Male,Female,Chemotherapy,Treatment Outcome ; Orbita, rabdomyosarkom

Rabdomyosarkomlar (RMS) çocukluk çağında en sık görülen yumuşak doku sarkomlarıdır. Rabdomyosarkomların %9- 10'u orbital yerleşimlidir. Çocukluk çağı orbital RMS'lerinde multidisipliner tedavi yaklaşımlarıyla sağkalım oranları %85- 90'lara yükselmiştir. Bu yazıda orbital rabdomyosarkom tanısıyla kliniğimizde eksternal radyoterapi (RT) uygulanan iki erkek, bir kız hastanın erken tedavi sonuçları değerlendirildi. İki hastaya indüksiyon kemoterapisi (KT) sonrası, bir hastaya ise biyopsi sonrası KT ile eşzamanlı olarak eksternal RT uygulandı. Hastalara 1.6-1.8 Gy/gün fraksiyon dozuyla toplam 41.4-50.4 Gy eksternal RT verildi. RT'den sonra kısa zamanda hastalarda semptomatik ve radyolojik yanıt elde edildi. Eksternal RT lokal hastalık kontrolünün kalıcı sağlanması ve hızlı semptomatik cevap açısından kritik öneme sahiptir. Çocukluk çağı orbital RMS'lerde yaşam kalitesini bozmadan tedavi başarısının sağlanmasında gelişmiş bilgisayarlı planlama sistemleri, üç boyutlu konformal RT, yoğunluk ayarlı radyoterapi (IMRT) ve proton tedavileri kullanılmaktadır.

Rhabdomyosarcoma (RMS) is the most common malignant soft-tissue tumor in childhood. The orbit is the primary site in 9-10% of these tumors. In childhood orbital RMS, the 5-year overall survival rates have increased to the rates of 85- 90% with the use of multidisciplinary approach. In this study, the early results of two males and one female patients treated with ERT in our clinic were evaluated. While two patients received external radiotherapy after induction chemotherapy, the other one received concomittantly. ERT was given to all patients in a fraction size of 1.6-1.8 Gy per day to a total dose of 41.4-50.4 Gy. After ERT, in a short period of time, symptomatic and radiologic response were achieved in all patients. External radiotherapy plays a critical role in maintaining a sustainable long term local control and rapid symptomatic relief. To maintain the succesful results without degrading the quality of life in childhood orbital RMS; modern computerized planning systems, 3-D conformal radiotherapy, intensity modulated radiotherapy and proton therapy are being used.
Küçük hücreli akciğer kanserine yaklaşım
Approach to small cell lung cancer
Yazar: Altınbaş, Mustafa; Dikilitaş, Mustafa; Özkan, Metin; Doğu, Gamze Gököz; Er, Özlem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Carcinoma, Small Cell,Lung Neoplasms,Chemotherapy,Smoking ; Küçük hücreli akci¤er kanseri, kemoterapi.

Küçük hücreli akciğer kanseri (KHAK) biyolojik davranışı, tedavi şekli ve prognozu açısından küçük hücreli dışı akciğer kanserlerinden ayrılır. Tanı anında çoğunlukla yaygın hastalık evresinde olması, uzak organ metastazı ve bölgesel lenf bezi tutulumu bulunması nedeniyle sistemik bir hastalık kabul edilir. Hastalığın genetik ve moleküler özelliklerini anlamaya yönelik çalışmalar sonuçlandığında tedavi yaklaşımlarımız değişebilecektir. Yeni ve daha etkin tedavi arayışlarına karşın sınırlı hastalık evresinde 15 yıldır kemoterapi standartı değişmemiştir. Yaygın hastalıkta yeni tedavi arayışları ise sürmektedir. Akciğer kanseri için sigara ile mücadele hala en etkili yöntemdir.

Small cell lung cancer (SCLC) is distinguished by non-small cell lung cancer (NSCLC) by its' biological behaviour, management and prognosis. As the disease is commonly in extended form and distant metastasis and regional lymph node involvement are present at the time of diagnosis SCLC is assumed as a systemic disease. Studies concerning with understanding the molecular and genetic characteristics of the disease may change the treatment modalities. Despite the efforts to develope new and effective treatment options, standart management of limited disease remained unchanged during the last fifteen years. On the other hand there are ongoing studies for the treatment of extended disease. However, prevention of cigarette smoking is still the best practice.
Radyasyona bağlı oluşan karaciğer ve böbrek toksitesini önlemede amifostinin rolü
Prevention of radiation-induced liver and kiney toxicity: a role for amifostine
Yazar: Kaldır, Mine Uğuzalp; Çaloğlu, Vuslat Yürüt; Alas, Ruşen Coşar; Çermik, Tevfik Fikret; Altaner, Şemsi; Eskiocak, Sevgi; Saynak, Mert; Tokatlı, Füsun; İbiş, Kamuran; Çaloğlu, Murat; Koçak, Zafer; Uzal, Cem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Amifostine,Radiation Effects,Radiotherapy,Adverse effects,Toxicity,Radionuclide Imaging,Histopathology,Rats, Wistar,Models, Animal,Liver,Kidney,Radiation Oncology ; Amifostin, böbrek/radyasyon etkisi, karaciğer/radyasyon etkisi, radyoterapi/yan etki, risk faktörleri, toksisite

AMAÇ Amifostinin karaciğer ve böbrek dokusu üzerine olan radyoprotektif etkisini sintigrafik ve histopatolojik yöntemlerle değerlendirmek.  GEREÇ VE YÖNTEM Dişi Wistar Albino cinsi sıçanlar 3 gruba randomize edildi: kontrol grubu, sadece radyoterapi (RT) grubu ve amifostine+RT grubu (n=10, her grup). Karaciğer ve böbreği kapsayan tek alandan 600 cGy RT uygulandı. Amifostine ise RT'de 30 dakida önce 400 mg/kg intraperitoneal olarak verildi. Sıçanlar 6 ay takip edildi. Sintigrafik değerlendirme RT öncesi ve deneyi sonlandırmadan önce yapıldı. Postmortem dönemde ise dokular histopatolojik olarak değerlendirildi.  BULGULAR Amifostinin karaciğer ve böbrek üzerine radyoprotektif etkisi sintigrafik olarak kanıtlanmıştır. Bununla birlikte, radyasyona bağlı histopatolojik değişiklikleri her iki dokuda da azaltmıştır.  SONUÇ Sonuçlarımızın klinik çalışmalarla değerlendirilmesi uygun olacaktır.

OBJECTIVES To investigate the protective effect of amifostine against radiation induced liver and kidney injury of rats, using scintigraphic and histopathologic parameters.  METHODS Female Wistar Albino rats were randomly allocated to 3 groups: control, radiotherapy alone (RT), and amifostine+RT (n=10). Single-dose of 600 cGy X-ray was performed with a single field compromised liver and right kidney. Amifostine was administered intraperitoneally at a dose of 400 mg/kg, 30 minutes before irradiation. Scintigraphic evaluation was performed before irradiation and the end of the study at 6 nd month. Histopathologic examinations were performed post mortem.  RESULTS A clear protective effect of amifostine against radiation-induced late damage in liver and kidney was found with scintigraphic evaluation. In addition, amifostine reduced the decrease of histopathologic changes for both of the tissues.  CONCLUSION The results showed that amifostine significantly reduced radiation-induced liver and kidney toxicity and therefore warrant additional study in a clinically relevant fractionated model.