hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ömer Faruk Araz. Yahudi Kaynaklarına Göre Hz. Musa
Moses According to Jewish Sources
Yazar: Ergün, Mahmut Zahit
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: History of Religion ; Dinler Tarihi ; Jewish Studies ; Yahudilik Araştırmaları ; Dinler Tarihi,Yahudilik,Peygamber,Musa ; History of Religions,Judaism,Prophet,Moses

Hz. Musa; Yahudilik, Hıristiyanlık ve İslam dini açısından her daim öncü ve örnek bir figür olarak bu dinlerin kutsal metinleri ve geleneksel anlatılarında öne çıkmış, hayatı bir referans kaynağı olmuştur. Bu sebeple bu dinî geleneklerin her birinde onun hayatına yönelik detaylar bir ilgi ve araştırma konusu olmuştur. Ülkemizde de Musa peygambere yönelik bu tür araştırmalar mevcuttur ve sayıları artmaktadır. Doç. Dr. Ömer Faruk Araz tarafından kaleme alınan Yahudi Kaynaklarına Göre Hz. Musa kitabı, Yahudi temel kaynaklarını esas alarak Hz. Musa’ya yönelik rivayetleri derleyen güncel bir çalışmadır. Bu çalışma Yahudilik, Peygamberler Tarihi, Kur’an/Tefsir araştırmaları gibi alanlara ilgi duyan araştırmacıların istifade edebileceği bir kaynak olarak öne çıkmaktadır.

Moses has always been a pioneering and model figure in Judaism, Christianity and Islam, and his life has been a source of reference in the sacred texts and traditional narratives of these religions. For this reason, the details of his life have been a subject of interest and research in each of these religious traditions. In our country, there are such studies on the Prophet Moses and these kind of researchs are increasing. Moses According to Jewish Sources, written by Omer Faruk Araz, is a recent work that compiles the narrations about Prophet Moses based on main Jewish sources. This study stands out as a resource that researchers interested in fields such as Judaism, History of Prophets, Qur'an/Tafsir studies can benefit from.
Noémie Verdon. The Books Sānk and Pātanğal: A Socio-cultural History of al-Bīrūnī’s Interpretations of Sāṅkhya and Yoga
Noémie Verdon. The Books Sānk and Pātanğal: A Socio-cultural History of al-Bīrūnī’s Interpretations of Sāṅkhya and Yoga
Yazar: İskenderoğlu, Muammer
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Comparative Religious Studies ; Karşılaştırmalı Dini Araştırmalar ; İslam,Hindoloji,Çeviri Bilim,Yoga,Biruni ; Islam,Translation Studies,Yoga,Biruni,Indology

İslam toplumlarında bilim ve düşüncenin gelişiminde ağırlıklı olarak Yunan, kısmen de Hint düşünce geleneklerinden yapılan çeviriler önemli rol oynamıştır. Bu çevirilerin büyük bölümü Müslüman olmayanlar tarafından yapılmıştır. Müslümanlar arasında birincil kaynaklardan hareketle ilgili geleneğin düşüncesine vakıf olup bunu Müslüman topluma ilmi bir bakış açısıyla aktaran ender şahsiyetlerden biri Bîrûnî’dir. Burada ele alacağım kitapta da Verdon, Bîrûnî’nin Sanskritçeden Arapçaya çevirdiği iki kitabı, çeviri bilim ve Hindoloji’ye katkıları açısından inceliyor.

Translations, mainly from Greek and partly from Indian traditions, have played an important role in the development of science and thought in Islamic societies. The majority of these translations were made by non-Muslims. Biruni is one of the rare figures among Muslims who was familiar with the thought of the Indian tradition who, on the bases of primary sources authored and translated Indian thought to Muslim society from a scientific perspective. In the book I will discuss here, Verdon examines two books that Biruni translated from Sanskrit into Arabic in terms of their contributions to translation studies and to Indology.
Üç Yalanla Hz. İbrahim'i (s.a.s.) Bir Araya Getiren Rivayetlerin Değerlendirilmesi
Evaluation of the Narrations that Bring Together the Prophet Abraham (Pbuh) with Three Lies
Yazar: Varlık, Sehal Deniz
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadis,Rivayet,İhtilaf,Hz. İbrahim,Kezib ; Hadith,Narration,Controversy,Abraham,Kedhib

Hz. Muhammed (s.a.s) ve tüm peygamberlerin rehberlik ettiği İslam ahlakı, doğru sözlü olmayı emreder, yalanı yasaklar. Öyleyken bazı rivayetlerdeki ifadeler, Hz. İbrahim es-Sıddîk'ın yalan söylediği şeklinde anlaşılmıştır. Çalışmamızda bu yanlış anlamaya kaynak gösterilen, Hz. İbrahim ve kezib kelimesinin bir arada geçtiği rivayetlerin tespit ve tahlili amaçlanmaktadır. İlgili rivayetlerin metinleri, iki guruba ayrılmaktadır. Ebû Hureyre'den (ra) nakledilien ilk guruptaki rivayetler, Hz. İbrahim'in üç sözünü kezib olarak nitelendirirler. Rivayet bazı kaynaklarda mevkuftur ve ulaştığımız kanaat, doğrusunun bu olduğudur. İkinci guruptakilerse kıyamet günü belli peygamberlerden şefaat istenmesi hakkındadır. Hz. Muhammed hariç, diğerleri gibi Hz. İbrahim de şefaat edemeyeceğini söyler. Rivayetin bazı tariklerinde bunun sebebi olarak üç kezibi veya hataları gösterilirken, çoğu tarikte herhangi bir sebep belirtilmemektedir. Bu durum, bazı râvilerin Hz. İbrahim'in şefaat edememe sebebini açıklamak için üç kezibi saydığını düşündürmektedir. Ayrıca tüm rivayetlerde kezebe fiili, yanlış anlaşılabilecek söz söyleme manasında kullanılmıştır. Türkçeye yalan söylemek şeklinde çevrilmesi hatalıdır. Araştırmada, ilgili rivayetlerin yalandan uzak durmayı vurguladığı sonucuna ulaşılmıştır.

Islamic morality, as taught by Prophet Muhammad (PBUH) and all prophets, mandates truthfulness and forbids lying. Since some narrations are presented as sources claiming that Prophet Abraham al-Siddiq lied, this study aims to identify and analyze those specific narrations in which his name appears alongside the term kedhib. These narrations fall into two groups. The first group, from Abu Hurairah (RA), labels three statements of Prophet Ibrahim as kedhib. Some sources classify it as mawquf, which we find accurate. The second group concerns intercession on Judgment Day, where all prophets except Muhammad state they cannot intercede. In some versions of the narration, the three kedhibs or mistakes are cited as the reason, while most do not specify any cause. This situation suggests that some narrators mentioned the three kedhibs to explain why Prophet Abraham could not intercede. Additionally, in all versions, the verb kadhaba is used in the sense of ambiguous speech rather than lying, making its translation as 'telling a lie' inaccurate. The study concludes that these narrations emphasize avoiding falsehood.
Yapay Zekâ Teknolojilerinin Fetva Hizmetlerine Potansiyel Katkıları: DİB Fetva Hizmetleri Özelinde Bir İnceleme
The Potential Contributions of Artificial Intelligence Technologies to Fatwa Services: A Study on the Presidency of Religious Affairs (DİB) Fatwa Services
Yazar: Çelik, Ahmet Faruk
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; İslam Hukuku,DİB,Fetva Veri Tabanı,Yapay Zekâ,Semantik Arama ; Islamic Law,DİB,Fatwa Database,Artificial Intelligence (AI),Semantic Search

Yapay zekâ teknolojileri, günümüzde hemen her alanda olduğu gibi dini hizmetlerde de büyük bir dönüşüm sağlama potansiyeline sahiptir. Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB), fetva hizmetlerini sunarken yapay zekâ teknolojilerinin sağladığı imkanlardan daha fazla faydalanarak bu hizmetleri daha etkili ve erişilebilir hale getirmeyi amaçlamaktadır. Bu makale, DİB’in fetva hizmetlerinin geliştirilmesi açısından yapay zekâ teknolojilerinin getirdiği fırsatlara ve potansiyellere dair bazı önerileri ele almaktadır. Makalede yapay zekânın fetva hazırlama ve sunumu süreçlerindeki rolü incelenmekte ve bu bağlamda semantik arama gibi teknolojilerin bu süreçlere entegre edilmesinin sağlayacağı faydalar üzerinde durulmaktadır. Çalışma, fetva hizmetlerinde yapay zekâ teknolojilerinin sağladığı fırsatları iki temel boyutta incelemektedir: Birincisi, mevcut fetva veri tabanının geliştirilmesine yönelik öneriler; ikincisi ise fetva hizmetlerinin dijitalleşmesinde yapay zekâ temelli yaklaşımlar. Makalede dijitalleşme ve fetva hizmetleri bağlamında özellikle yapay zekâ teknolojilerinin fetva hazırlama ve sunma süreçlerindeki faydaları ele alınmaktadır.

Artificial intelligence (AI) technologies have the potential to bring significant transformation to religious services, as they do in nearly every other field today. The Presidency of Religious Affairs (Diyanet İşleri Başkanlığı, DIB) aims to make its fatwa services more effective and accessible by leveraging the opportunities provided by AI technologies. This article addresses certain suggestions regarding the opportunities and potentials that AI technologies offer for the improvement of DIB’s fatwa services. It examines the role of AI in the processes of preparing and delivering fatwas, with a focus on the benefits of integrating technologies such as semantic search into these processes. The study explores the opportunities provided by AI technologies in fatwa services through two main dimensions: first, suggestions for improving the existing fatwa database, and second, AI-based approaches to the digitalization of fatwa services. In the context of digitalization and fatwa services, this article particularly discusses the advantages of AI technologies in the preparation and delivery of fatwas.
Belge ve Bağlam: XVII. Yüzyıl Osmanlısına Ait Bir Mahkeme Kararının Analizi
Document and Context: An Analysis of a 17th-Century Ottoman Court Verdict
Yazar: Kalaycı, Mehmet; Öztürk, Eyüp
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Political and Civilization History of Islam ; İslam Tarihi ve Medeniyeti ; History of Islam ; İslam Tarihi ; Islamic Studies (Other) ; İslam Araştırmaları (Diğer) ; Ottoman Cultural History,Islamic Law,Waqf,Ebussuʿūd Efendi,Āʾisha Khāṭūn ; Osmanlı Kültür Tarihi,Fıkıh,Vakıf,Ebüssuûd Efendi,Âişe Hatun

Bu yazıda, Ebüssuûd Efendi’nin İrşâdü’l-akli’s-selîm adlı tefsirinin bir nüshasının vakfedilme süreci ele alınmaktadır. Normalde tek cilt hâlinde istinsah edilmiş olan bu nüsha, XVII. yüzyılda Âişe Hatun isimli bir hayırsever tarafından dört cilde ayrılarak vakfedilmiş; her bir cildin ilk sayfasına mahkeme aracılığıyla kesinleştirilen vakfiye kaydı not düşülmüştür. Çalışmada, bu mahkeme kararında yer alan içerik incelenmekte, ayrıca vakfa konu olan nüshada bulunan diğer bazı kayıtlar da tahlil edilerek, vakıf sürecinin nasıl çok yönlü ve aşamalı bir biçimde işlediği gösterilmeye çalışılmaktadır. Bununla birlikte, hukuki nitelikteki tarihsel belgelerin, oluşturuldukları dönemin zihniyet ve tasavvur dünyası içinde değerlendirilmesinin ne denli önemli olduğu da bu örnek üzerinden vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarihsel belgelerin yalnızca belgelenmiş olayları değil, aynı zamanda dönemin toplumsal ve kültürel kodlarını da yansıttığının, bu sayede de tarihsel verilerin farklı açılardan nasıl yeniden yorumlanabileceğinin ortaya konulması hedeflemektedir.

This study examines the endowment process of a manuscript copy of Irshād al-ʿaql al-salīm, a tafsīr (Qurʾānic commentary) authored by Ebussuʿūd Efendi. Originally transcribed as a single-volume manuscript, the copy is divided into four volumes in the 17th century and endowed by a philanthropist named Āʾişa Khāṭūn. On the first page of each volume, a waqfiyya (endowment deed) record, finalized through the court, is inscribed. This article analyzes the content reflected in that waqfiyya record and examines other records found in the endowed manuscript, aiming to demonstrate the multifaceted and procedural nature of the endowment process in the Ottoman context. Furthermore, the study emphasizes the importance of evaluating legal-historical documents within the conceptual and intellectual framework of the period in which they were produced. In this context, it aims to show that historical documents reflect not only recorded events but also the social and cultural codes of their time and how historical data can be reinterpreted from multiple perspectives.
DKAB ve İHL Öğretmen Adaylarının Ahlak Okuryazarlığı ve Ahlâk Eğitimine Yönelik Yeterlik Düzeyi İlişkisi
The Relationship between Moral Literacy and Perceptions of Competence in Moral Education among Religious Culture and Ethics and Imam Hatip High School Teacher Candidates
Yazar: Yıldırım, Rabia
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Religious Education ; Din Eğitimi ; Religious Education,Moral Education,Theology Students,Teacher Competences ; Din Eğitimi,Ahlak Eğitimi,İlahiyat Öğrencileri,Öğretmen Yeterlilikleri

Bu araştırmanın amacı, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) ile İmam Hatip Lisesi (İHL) öğretmen adaylarının ahlak okuryazarlığı düzeyleri ile ahlak eğitimine yönelik yeterlik algıları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Nitelikli din eğitiminin sağlanabilmesi için öğretmen adaylarının yalnızca bilgiye değil, aynı zamanda güçlü bir ahlaki donanıma sahip olmaları gerekmektedir. Araştırma nicel yöntemlerden ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüş; 2024 bahar döneminde Kütahya Dumlupınar Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nde öğrenim gören 101 öğretmen adayı örneklem olarak seçilmiştir. Veriler, “Ahlak Okuryazarlığı Ölçeği” ve “Ahlak Eğitimi Yeterlik Algısı Ölçeği” ile toplanmıştır. SPSS 28.0 programı ile yapılan analizlerde betimsel istatistiklerin yanı sıra Pearson korelasyon ve regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Bulgular, ahlak okuryazarlığı ile ahlak eğitimi yeterlik algısı arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir (r = .617, p < .01). Regresyon analizi sonuçlarına göre, ahlak okuryazarlığı, ahlak eğitimine yönelik yeterlik algısındaki varyansın %38.1’ini açıklamaktadır. Araştırma sonuçları, öğretmen yetiştirme programlarında ahlaki farkındalık, karar verme becerileri ve değer eğitimi konularında uygulamalı ve bütüncül içeriklere yer verilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.

The aim of this study is to examine the relationship between the moral literacy levels of prospective Religious Culture and Ethics (RCE) and Imam Hatip High School (IHL) teachers and their perceptions of moral education competence. In order to ensure qualified religious education, prospective teachers need not only knowledge but also a strong moral capacity. The study was conducted using the quantitative correlational survey model. The sample consisted of 101 prospective teachers studying at Kütahya Dumlupınar University Faculty of Theology during the spring semester of 2024. Data were collected through the “Moral Literacy Scale” and the “Perceptions of Moral Education Competence Scale.” Analyses were performed using SPSS 28.0, including descriptive statistics, Pearson correlation, and regression analysis. Findings indicated a positive and moderately significant relationship between moral literacy and perceptions of moral education competence (r = .617, p < .01). According to the regression analysis, moral literacy explains 38.1% of the variance in perceptions of moral education competence. The results suggest that teacher education programs should incorporate applied and holistic content focusing on moral awareness, decision-making skills, and values education.
İbn Abdülberr’in İttisal Anlayışı Çerçevesinde Tartışmalı Rivayet Biçimleri ve Uygulama Problemleri
Controversial Types of Narrations and Implementation Problems within the Framework of Ibn ʿAbd al-Barr’s Understanding of Continuity
Yazar: Eryılmaz, Hasan
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadis,İttisâl,İbn Abdülberr,Semâ ve Likâ,Tedlîs,İrsâl ; Ḥadīth,Continuity,Ibn ʿAbd al-Barr,Samāʿ and Liqāʾ,Tadlīs,Irsāl

Bu çalışma, sahih hadis için temel bir kriter olan ittisâl şartının tarihsel gelişimini ve özellikle Endülüs hadis geleneği içinde bu şartın nasıl anlaşılıp uygulandığını ele almaktadır. Hadis rivayetinde râvi zincirinin kesintisiz olmasını ifade eden ittisâl ilkesi, hicrî ikinci asırdan itibaren hadislerin güvenilirliği açısından merkezi bir ölçüt hâline gelmiş; ancak bu ilkenin her dönemde ve bölgede aynı şekilde tanımlanıp uygulanmadığı görülmüştür. Çalışmanın odak noktası, Endülüs’ün önde gelen muhaddislerinden İbn Abdülberr’in rivayet anlayışı ve ittisâl şartına yaklaşımıdır. Onun semâ, likâ, muâsara gibi kavramlarla olan ilişkisi, irsâl ve tedlîs gibi tartışmalı konular çerçevesinde incelenmektedir. İbn Abdülberr’in ittisâli rivayet zincirinin bütünlüğünden öte râvilerin aralarındaki ilişki biçimlerinde araması onu klasik hadis usûlü içinde önemli bir konuma yerleştirmektedir. Çalışma, lafız çözümlemeleri ve klasik kaynaklara dayalı analizlerle, İbn Abdülberr’in ittisâl anlayışını sistemli biçimde ortaya koymakta ve alanda yapılan çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

This study examines the historical development of Continuity, a fundamental criterion for authentic ḥadīth, with a particular focus on its understanding and application within the Andalusian ḥadīth tradition. The principle of Continuity which refers to the uninterrupted chain of transmission, became a key standard for assessing ḥadīth reliability from the second Hijri century onward. However, its definition and practical implementation differed across regions and periods. The main focus is on the prominent Andalusian scholar Ibn ʿAbd al-Barr and his distinctive approach to Continuity. His views are analyzed in connection with concepts such as samāʿ, liqāʾ, and muʿāṣara, as well as contested areas like irsāl and tadlīs. Ibn ʿAbd al-Barr’s emphasis on both formal transmission and the nature of relationships between transmitters sets him apart within classical hadith methodology. Drawing on textual analysis and classical sources, this study aims to clarify his position and offer a valuable contribution to hadith scholarship.
Namazda Sütreyle İlgili Hükümler
Fiqh Provisions Regarding Sutra in Prayer
Yazar: Polat, Murat
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; İslâm Hukuku,İbadet,Namaz,Sütre,Saf,Kâbe ; Islamic Law,Worship,Prayer,Sutra,Ranks,Ka‘bah

İslâm’da namazın huşû ile eda edilmesi önemlidir. Bu sebeple İslâm, namaz esnasında huşûun sağlanması için birtakım tedbirler almıştır. Bu tedbirlerden birisi de namaz kılanın önüne sütre koymasıdır. Sütrenin meşruiyeti, önemi, mertebeleri, keyfiyeti, fıkhi hükümleri, namazda iken hizalanma şekli ve mesafesi, namaz kılanın önünden geçenin engellenmesi ve Kâbe’de sütreli veya sütresiz namaz kılma konuları araştırmanın metodunu oluşturmaktadır. Sütreyle ilgili fıkhi hükümlerin bilinmesi ve namaz ibadetinin huşû içerisinde ifa edebilmesine katkı sağlaması ise araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmanın neticesinde sütrenin namazın sıhhatine ve namaz kılanın huşû ve motivasyonuna önemli katkı sağladığı; hükmünün müstehap, terk edilmesinin mekruh olduğu; sütrenin duvar veya direk, yere sopa veya çubuğun dikilmesi ve yere çizgi çekilmesi gibi mertebelerinin bulunduğu; sütrenin boyunun bir zirâ, eninin en az mızrak kalındığında olduğu; sütrenin sağ ya da sol alın tarafına hizalandığı; sütrenin dâhilinden geçenin bazı işaret ve ikazlarla engellenebileceği; Kâbe’nin içinde ve üstünde sütresiz namaz kılınamayacağı, ancak etrafında sütresiz namazın ifa edilebileceği sonuçlarına ulaşılmıştır.

In Islam, it is important to pray with awe. For this reason, Islam has taken a number of measures to ensure awe during prayer. One of these measures is to place a sutra in front of the praying person. The legitimacy, importance, levels, quality, fiqh rulings, alignment and distance during prayer, preventing people from passing in front of those praying, and praying with or without a sutra at the Ka‘bah constitute the methodology of this research. The purpose of this study is to contribute to the performance of prayer with reverence by providing knowledge of the fiqh rulings related to sutra. As a result of the research, it was concluded that the sutra contributes significantly to the health of the prayer and the prayer leader's awe and motivation; that its provision is mustahab and its abandonment is makrūh; that the sutra has levels such as a wall or a pole, a stick or a stick planted on the ground and a line drawn on the ground; the length of the sutra should be one ḏḥirāʿ and its width should be at least the length of a spear; the sutra can be aligned on the right or left forehead; those who pass through the sutra can be prevented by some signs and warnings; prayer cannot be performed inside or above the Ka‘bah without a sutra, but prayer can be performed around it without a sutra.
Klasik Dönemde Bir Hadis Rivayeti Problemi: Yaşayan Râvilerden Hadis Rivayeti
A Ḥadīth Narration Problem in the Classical Period: Narrating Ḥadīths from Living Narrators
Yazar: Alkan, Ahmet
Dergi: Dergiabant, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Hadith ; Hadis ; Hadis,Râvi,Rivayetin Unutulması,Rivayetin inkârı,Amel-Rivayet İlişkisi ; Ḥadīth,Narrator,Forgetting the Narration,Denial of the Narration,Practice-Narration Relationship

Makalemizde, hayatta olan râvilerden hadis rivayet etmenin doğurabileceği ilmî ve metodolojik riskler üç başlık altında incelenmektedir: Râvinin hadisini inkâr etmesi, rivayetinden rücû etmesi ve hadisine aykırı amel veya fetva ortaya koyması. Hadis ilminin esasları çerçevesinde hayatta olan râvilerden hadis rivayetinin içerdiği riskleri ortaya koymak ve bu durumun ilmî gelenekte nasıl karşılandığını detaylıca incelemek çalışmamızın temel amacını oluşturmaktadır. Yöntem olarak klasik hadis kaynakları, cerh-ta‘dil edebiyatı ve muhaddislerin rivayetlere teorik/pratik yaklaşımları analiz edilmiştir. Bulgular, yaşayan râvilerden yapılan hadis rivayetinin; unutkanlık, kanaat değişimi, hatalı nakil veya çelişkili uygulamalar gibi sebeplerle hem hadisin hüccet değerini zayıflatabileceğini hem de öğrencinin ilmî itibarını olumsuz etkileyebileceğini göstermektedir. Râvinin kendi rivayetine aykırı fetva veya amel ortaya koyması, rivayet-amel ilişkisini yeniden değerlendirmeyi ve hadis-fıkıh bağına dair önemli tartışmaları gündeme getirmektedir. Güvenilirlik ve tutarlılığın sağlanması, öğrencinin töhmetten korunması ve ilmî tenkidin sağlıklı yürütülmesi için bir hocadan rivayetin, onun vefatından sonra gerçekleştirilmesinin ilim ehli nezdindeki önemi vurgulanmaktadır.

This study examines the scholarly and methodological risks that may arise from transmitting hadiths from living narrators, focusing on three main issues: a narrator’s denial of his own report, his withdrawal from it, and his issuing of a legal opinion or practicing in a manner contrary to it. The primary aim is to identify the risks inherent in receiving hadiths from living transmitters within the framework of hadith methodology and to explore how this issue has been treated in the scholarly tradition. The study analyzes classical hadith sources, works of jarh-ta‘dîl, and the theoretical and practical approaches of early hadith scholars. Findings indicate that transmitting hadiths from living narrators may weaken the evidentiary value of a report and harm the student’s scholarly credibility due to factors such as forgetfulness, shifts in opinion, faulty transmission, or contradictory practice. The importance of receiving hadiths after a teacher’s death is emphasized to ensure reliability, consistency, and protection from suspicion.