hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Fontan Operasyonu Sonrası Şilotoraks Gelişen Olguda Oktreotidin Etkinliği,
Fontan Operasyonu Sonrası Şilotoraks Gelişen Olguda Oktreotidin Etkinliği,
Yazar: Demirpençe, S.; Tunca, S.; Güven, B.; Alayunt, E.a.; Tavlı, V.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Child, Fontan operation, chylothorax, octreotide ; Çocuk, Fontan operasyonu, şilotoraks, oktreotid

Postoperatif şilotoraks, sıklıkla doğumsal kalp hastalıklarının cerrahisi sonrası görülür. Şilotoraks, özellikle tek ventrikül fizyolojisi olan çocuklarda uzamış hastane yatışı, morbidite ve mortalitenin önemli nedenlerinden biridir. Ductus thoracicus ve aksesuvar lenf kanallarının hasarlanması dışında, sistemik venöz basıncın torasik duktus basıncını aştığı Fontan operasyonu şilotoraksa neden olabilir. Diyet modifikasyonlu konservatif tedavi ile oktreotid postoperatif şilotoraksın standart tedavi yöntemi olarak kabul edilmiştir. Biz bu yazıda Fontan girişimi sonrası gelişen ve oktreotid ile başarılı şekilde tedavi edilen bir şilotoraks olgusunu sunduk. Sonuç; özellikle kavapulmoner anastomoz sonrası plevral effüzyon gelişen çocuklarda şilotoraks akla gelmelidir ve cerrahi girişim gereksinimini azaltmak için konservatif tedaviye ek olarak oktreotid eklenmelidir

Postoperative chylothorax commonly occurs following surgical repair of congenital heart disease. Chylothorax is one of the main reasons of lengthened hospitalization, morbidity and mortality amongst particularly children with single ventricle physiology. Apart from laceration of ductus thoracicus and accessory lymphatics, Fontan procedure in which systemic venous pressure exceeds thoracic ductus pressure may lead to chylothorax. Conservative therapy with diet modification and octreotide has been accepted as standard therapy of postoperative chylothorax. Here, we report a case of chylothorax arising secondary to Fontan procedure, and treated curatively with octreotide. Conclusion; chylothorax must be considered, especially in children with pleural effusion occurring after cavapulmonary anastamosis, and the octreotide should be added to conservative therapy to reduce the necessity for surgical management of chylothorax
Kanserde Psikososyal Sorunlar Ve Psikososyal Onkolojinin Önemi,
Kanserde Psikososyal Sorunlar Ve Psikososyal Onkolojinin Önemi,
Yazar: Ülger, E.; Alacacıoğlu, A.; Gülseren, A. Ş.; Zencir, G.; Demir, L.; Tarhan, M. O.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Cancer, psychosocial reactions, psychosocial oncology ; Kanser, psikososyal tepkiler, psikososyal onkoloji

Kanser, insan yaşamını ciddi anlamda etkileyen ve yaşam kalitesini azaltan çok boyutlu ve karmaşık bir hastalıktır. Kanser hastalarının tıbbi tedaviden en iyi yarar elde etmelerinde ve hastalık sürecinde yaşanan fiziksel, psikososyal ve ekonomik sorunların azaltılmasında psikososyal destek önemli bir rol oynar. Bu makalede kanser hastalarında görülen psikososyal sorunların neler olduğu, psikososyal onkoloji, önemi ve hangi yöntemleri kullandığı ele alınmaktadır

Cancer is a multi-dimensional and complex disease that affect human life seriously and decrease the quality of life. For cancer patients, in getting the best benefit from medical treatment and reducing the physical, psychosocial and economic problems that lived during the disease, psychosocial support plays an important role. In this review, the psychosocial problems that lived by cancer patients, psychosocial oncology, it’s importance and the methods which are used in psychososcial oncology are focused
Kimler Endokopi Yaptırmalı?,
Kimler Endokopi Yaptırmalı?,
Yazar: Anuk, T.; Kahramanca, Ş.; Bilgin, B. Ç.; Küçük, B.; Güzel, H.; Gökce, İ. E.; Köksal, N.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Endoscopy, gastric cancer ; Endoskopi, mide kanseri

Amaç: Mide Kanserleri (MK), tüm dünyada sık görülen Gastrointestinal Sistem (GİS) malignitelerindendir. Erken evre MK saptamanın yolu riskli hasta gruplarında mutlaka üst GİS endoskopisi yapmaktır. Çalışmamızda üst GİS endoskopisi ile MK saptanan hastalardaki risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Yöntemler: Genel Cerrahi Polikliniklerine, epigastrik bölgede ağrı, şişkinlik, bulantı, kusma ve retrosternal bölgede yanma yakınmaları ile başvuran ve üst GİS endoskopisi uygulanan hastaların dosya kayıtları taranarak MK saptanan hastalardaki; yaş, cinsiyet, Alkalen Reflü Gastriti (ARG), Helicobacter Pylori (HP) ve Hiatal Herni (HH) varlığının mide kanseri üzerine etkisi araştırıldı. Bulgular: Çalışmadaki 3198 hastadaki ortalama yaş 50  olup kadın / erkek oranı 1,36 idi. Hastaların 378’inde ARG, 455’inde HH, 1505’inde HP pozitifliği ve 183’ünde MK saptandı. MK en sık proksimal 1/3’lük kısımda (n: 79) belirlendi. Üst GİS endoskopisi sonucunda MK saptanan hastalardaki yaş ortalaması, kadın / erkek hasta oranı, ARG ve HP, Peptik Ülser (PÜ) saptanan gruptan istatistiksel olarak daha yüksek iken (p

Objective: Gastric Cancer (GC) is one of Gastrointestinal System(GIS) malignancies over the world. The method of determining GC in early stage is the necessity of doing upper GIS endoscopy in risky range of patients. We aimed at revealing risk factors in patients for whom GC had been determined via upper GIS endoscopy. Methods: We scanned the file records of patients who admitted the general surgery policlinics, had epigastric pain, nausea, vomiting and heartburn retrosternal region and to whom upper GIS endoscopy was performed, the effect of age, gender, Alkaline Reflux Gastritis (ARG), Helicobacter Pylori (HP) and Hiatal Hernia (HH) existence which patients with GC have on gastric cancer was examined. Results: The median value for the ages of 3198 patients was 50 , and the rate of female/male was 1.36. ARG in 378 patients, HH in 455 of them, HP positivity in 1505 patients and GC in 183 patients were determined. GC was mostly determined in proximal 1/3 section (n: 79). While the average age of the patients with GC, male patients’ rate, ARG, and rates of HP positivity were statistically higher than ones with PU as a result of upper GIS endoscopy (p
Ampulla Vater Adenomunda Endoskopik Tedavi: "Snare" Ampullektomi
Ampulla Vater Adenomunda Endoskopik Tedavi: "Snare" Ampullektomi,
Yazar: Dolay, K.; Alış, H.; Tihan, D.; Hepgül, G.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: ERCP, periampullary tumors, ampulla of vater, adenoma, endoscopic ampullectomy ; ERCP, periampuller tümörler, ampulla vater, adenom, endoskopik ampullektomi

Papiller bölgenin tümörleri majör papilla, ampulla Vater veya periampuller duodenum kaynaklı olabilen oldukça heterojen bir gruptur. Bu bölge tümörlerinin malignite potansiyeli olması nedeniyle rezeksiyonları zorunludur. Endoskopik rezeksiyon, transduodenal lokal eksizyon ve pankreatikooduodenektomi tedavi seçenekleri arasındadır. Yazıda, kliniğimize tıkanma sarılığı bulgularıyla başvuran ve endoskopik biyopsi sonucu villöz adenom olarak gelen bir hastanın, endoskopik papillektomi ile tedavisini ve sonuçlarını tartıştık.

Papillary region’s tumors are a heterogeneous group that can be derived from major papilla, the ampulla of Vater or periampullary duodenum. Because of their malignant potential, resection of these lesions is mandatory. Endoscopic resection, transduodenal local excision and pancreaticoduodenectomy are the treatment options. In the case, we emphasize the result of an endoscopic approach to a patient with symptoms of obstructive jaundice due to villous ampullary adenoma, treated with endoscopic snare papillectomy
D vitamini düzeyi ile paraoksonaz 1 enzim aktivitesi arasındaki ilişki
RELATIONSHIP BETWEEN VITAMIN D LEVEL AND PARAOXONASE 1 ENZYME ACTIVITY
Yazar: Dokuzlar, Özge; Calan, Mehmet; Şişman, Ali; Kocaer, Sinem; Bayraktar, Fırat
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; D vitamini eksikliği,HDL kolesterol,lipid metabolizması,Paraoksonaz-1 ; Vitamin D deficiency,HDL Cholesterol,lipid metabolism,Paraoxonase-1

Amaç: D vitamini eksikliği lipid metabolizması üzerine olumsuz etkioluşturmakta ve kardiyovasküler riski artırmaktadır. Paraoksonaz-1 (PON1)enzim aktivitesi, yüksek dansiteli lipoprotein (HDL) aktivitesini belirleyenfaktörlerden birisidir. Bu araştırmada, D vitamin düzeyi ile PON1 aktivitesiarasında ilişkili olup olmadığının incelenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 18-50 yaş arası, benzer demografik özellikleresahip 200 sağlıklı birey alındı. Araştırmaya dahil edilen bireyler serum 25(OH)Dvitamini düzeyine göre D vitamini düzeyi normal (>30 ng/dL), D vitamineksikliği olan (20-30 ng/dL), D vitamin yetmezliği olan (10-20 ng/dL) ve derin Dvitamin yetmezliği olan (<10 ng/dL) bireyler olarak 4 gruba ayrıldı. Bu dört gruparasında PON1 enzim aktivitesi düzeyi karşılaştırıldı. Plazma PON1 enzimaktivitesi ELISA yöntemi ile ölçüldü.Bulgular: Araştırmamıza dahil olan bireylerin 132’si kadın ve 68’i erkek idi.PON1 enzim aktivitesi 4 grup arasında istatistiksel anlamlı bir fark oluşturmadı.Ayrıca PON1 enzim aktivitesi ile diğer parametreler arasında da herhangi birilişki saptanmadı.Sonuç: D vitamini düzeyi ile PON1 enzim aktivitesi arasında bir ilişkisaptanmadı.

Objective: Vitamin D deficiency has a negative effect on lipid metabolism andincreases cardiovascular risk. Paraoxonase-1 (PON1) enzyme activity is one ofthe determinants of high-density lipoprotein (HDL) activity. The aim of thisstudy was to investigate whether vitamin D level and PON1 activity are related.Material and Method: 200 healthy individuals between 18-50 years of age withsimilar demographic characteristics were included. Individuals included in thestudy were divided into four groups as vitamin D levels: sufficient (>30 ng/dL),mild-moderate deficiency (20-30 ng/dL), deficiency (10-20 ng/dL) and severedeficiency (<10 ng/dL). PON1 enzyme activity of these four groups wascompared. Plasma PON1 enzyme activity was measured by ELISA.Results: Of the individuals included to this study, 132 were female and 68 weremale. PON1 enzyme activity did not show any statistically significant differencebetween these 4 groups. There was not any relationship between PON1 enzymeactivity and other parameters.Conclusion: There was no relationship between vitamin D levels and PON1enzyme activity.
Retrosternal guatrda sternotomi ihtiyaci
STERNOTOMY REQUIREMENT IN RETROSTERNAL GOITER
Yazar: Gülşen, Taygun; Demir, Mustafa; Kurt, Yavuz; Balta, Ahmet
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; retrosternal goiter,sternotomy,thyroidectomy ; retrosternal guatr,sternotomi,tiroidektomi

Retrosternal guatr servikal tiroit dokusunun mediastene uzanmasından veya mediasten içinde izole embriyolojik tiroit dokusu bulunmasından kaynaklanan bir durumdur. Büyük boyutlara ulaştığında çeşitli bası semptomlarına yol açabilir. Kliniğimizde 2005 ve 2019 yılları arasında 267 hastaya multinoduler guatr nedeniyle total tiroidektomi yapılmış olup bunların 6 tanesinde retrosternal guatr mevcuttu. Bu 6 hastanın üçünde Collar insizyon yeterli oldu. Diğer üç hastanın ikisinde Collar insizyona ek olarak parsiyel sternotomi yapıldı. Bir hastada ise collar insizyona ek olarak parsiyel sternotomi, anterior torakotomi ve boyundan j kesi yapıldı. Bu üç hastayı yazımızda sunmayı amaçladık.

Retrosternal goiter is a condition caused by cervical thyroid tissue reaching out to mediastinum or isolated embryological thyroid tissue in mediastinum. It can cause various compression symptoms when it reaches large dimensions. Between 2005 and 2019, 267 patients underwent total thyroidectomy for multinodular goiter. Six of them had retrosternal goiter. Collar incision was sufficient in three of these 6 patients. In two of the other three patients, partial sternotomy was performed in addition to collar incision. In one patient, in addition to the collar incision, partial sternotomy, anterior thoracotomy, and “J” neck incision were performed. We aimed to present these three patients in our article.
Kök Hücreler
STEM CELLS
Yazar: Ören, Hale
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; stem cell,embryonic stem cell,induced pluripotent stem cell,mesenchymal stem cell,hematopoietic stem cell,cancer stem cell ; kök hücre,embriyonik kök hücre,indüklenmiş pluripotent kök hücre,mezenkimal kök hücre,hematopoietik kök hücre,kanser kök hücresi

Kök hücreler kendini yenileyebilen ve spesifik hücre tiplerine dönüşebilen farklılaşmamış hücrelerdir. Kök hücreler vücutta bulundukları yere göre başlıca embriyonik kök hücreler ve erişkin kök hücreler olarak iki ana sınıfa ayrılır. Farklılaşma ve gelişme potansiyellerine göre ise kök hücreler totipotent, pluripotent, multipotent, oligopotent veya unipotent olabilirler. Çeşitli hastalıklarda tedavi amacıyla kullanılabilme ve rejeneratif tıptaki potansiyelleri nedeniyle embriyonik kök hücreler, indüklenmiş pluripotent kök hücreler, mezenkimal kök hücreler, hematopoietik kök hücreler ve kanser kök hücreleri ile farklı bilim alanlarında yapılmış çalışmalar vardır. Bu yazıda kök hücre tanımı, genel özellikleri ve klinikteki kullanımları üzerinde durulacaktır.

A stem cell is an undifferentiated cell that can self-renew itself and can commit to a specific cell type. Depending on their residency, stem cells are classified into two main categories as embryonic stem cells and adult stem cells. According to their differentiation and developmental potential, stem cells may be classified as totipotent, pluripotent, multipotent, and unipotent. The therapeutic potential in disease states and in regenerative medicine of embryonic stem cells, induced pluripotent stem cells, mesenchymal stem cells, hematopoietic stem cells, and cancer stem cells have been studied in different scientific areas. In this review, the definition, common characteristics, and clinical use of different stem cells will be discussed.
Etanersept tedavisi altında gelişen paradoksal pulmoner sarkoidoz: Olgu sunumu ve literatürün gözden geçirilmesi
PARADOXICAL PULMONARY SARCOIDOSIS UNDER ETANERCEPT TREATMENT: A CASE REPORT AND REVIEW OF THE LITERATURE
Yazar: Uslu, Sadettin; Gulle, Semih; Gezer, Naciye; Ozkal, Sermin; Önen, Fatoş
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; psöriatik artrit,etanersept,TNFi,anti-IL17A,sekükinumab,paradoksal sarkoidoz ; psoriatic arthritis,etanercept,TNFi,anti-IL17A,secukinumab,paradoxical sarcoidosis

Tümör nekroz faktörü inhibitörü (TNFi) tedavileri günümüzde birçok romatizmal hastalıkta en önemli tedavi basamaklarından birini oluşturmaktadır. Bununla birlikte, bu ajanların kullanımının birçok paradoksal otoimmün hastalığın gelişimi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu vaka sunumunda etanersept tedavisi altında paradoksal sarkoidoz gelişen hastayı güncel literatür eşliğinde tartışmayı amaçladık. Psöriatik artrit (PsA) tanısı ile 3 yıldır etanercept (50 mg/hafta subkutan) kullanan 40 yaşındaki erkek hastanın akciğer görüntülemesinde mediastinal lenfadenopati ve her iki akciğer alanında santral yerleşimli nodüller saptandı. Lenf bezi biopsi sonucu non kazeifiye granülomatöz inflamasyon saptandı. Asemptomatik paradoksal sarkoidoz olarak kabul edilen hastanın etanersept tedavisi sonlandırıldı. Hastanın 6. ay takibinde PsA klinik aktivite skorlarında artış saptandı. Bu nedenle hastaya İnterlökin 17A inhibitörü (anti-IL17A) olan sekükinumab tedavisi başlandı. Hastanın birinci yıl takibinde mediastinal lenf nodlarında tama yakın regresyon izlendi. TNFi tedavisi sırasında paradoksal sarkoidoz gelişen hastalarda mevcut TNFi tedavisinin kesilmesinin ve sekükinumab (anti-IL-17A) veya diğer TNFi tedavilere geçilmesinin uygun olacağını düşünmekteyiz.

Tumor necrosis factor inhibitor (TNFi) therapies are currently one of the most important treatment options in rheumatic diseases. However, the use of these agents has been shown to be associated with the development of paradoxical autoimmune reactions. In this case report, we aimed to discuss the patient who developed paradoxical sarcoidosis under etanercept treatment in the light of current literature. Mediastinal lymphadenopathy and central located nodules in both lungs were detected in the 40-year-old male patient who had been using  etanercept (50 mg/week subcutaneously) for 3 years with the diagnosis of psoriatic arthritis (PsA). Lymph node biopsy revealed non-caseified granulomatous inflammation. The patient was diagnosed as asymptomatic paradoxical sarcoidosis and etanercept treatment was stopped. PsA clinical activity scores of patient were increased during the 6th month follow-up. Therefore, secukinumab, interleukin 17A inhibitör (anti-IL17A), was started. Nearly complete regression of mediastinal lymph nodes was observed in the first year follow-up of the patient. We think that the discontinuation of TNFi treatment and secukinumab (anti-IL17A) or other TNFi agents can be used safely in patients who develop paradoxical sarcoidosis during TNFi treatments.
Antivenomlar ve uygulama ilkeleri
ANTIVENOMS AND PRINCIPLES OF APPLICATION
Yazar: Gümüştekin, Mukaddes; Sarıçoban, Barış; Gürkan, Muharrem
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; akrep sokmaları,örümcek ısırmaları,antivenom,yılan ısırmaları ; antivenom,snake bites,scorpion stings,spider bites

Zehirli hayvanlarla temas ve ısırılma nedeni ile zehirlenme ve ölüm özellikle gelişmekte olan ülkelerde bir halk sağlığı sorunudur. Dünya genelinde 1,8-2,7 milyon yılan ısırması ve 81 bin ile 137 bin arasında ölüm bildirilmiştir. Yine benzer oranlarda akrep sokması vakası bildirilmiş olup, bildirilen vakalarda ölüm oranı yılan ısırmalarına kıyasla belirgin olarak düşüktür. Antivenomlar, zehirli hayvanların venomuna karşı üretilen antikor preparatlarıdır. On dokuzuncu yüzyıldan bu yana üretilmeye başlanan antivenomların etkililiği konusunda tartışmalı bulguların olması, anaflaksi gibi alerjik reaksiyonlara neden olabilmeleri ve yapılan çalışmaların randomize kontrollü çalışmalar olmaması nedeniyle elde edilen verilerin tüm zehirlenmelere ekstrapole edilemeyeceğini düşündürmektedir. Türkiye’de yılan ısırmalarına ve akrep sokmalarına karşı üretilen antivenomlar bulunmaktadır. Ancak örümcek antivenomu bulunmamaktadır. Ayrıca, zehirlenmeler ve tedavileri ile ilgili eğitim eksikliği nedeniyle, gerekmeyen olgularda da antivenom kullanıldığı görülmektedir. Bu nedenle, ısırma ve sokmaların yönetiminde antivenom kullanımı ile ilgili bilgilerin güncellenmesi önemlidir. Bu makalede ülkemizde sık görülen yılan, akrep ve örümcek sokmalarına karşı antivenom uygulama ilkelerinden bahsedilecektir.

Venomous animals bites, stings, and poisoning are major public health problem in the developing countries. At least 1.8-2.7 million snake bite cases are reported annually around the world and between 81,000 and 137,000 deaths have been reported. Scorpion sting was reported in similar proportions as snake bites, and the mortality rate in the reported cases was significantly lower than in snake bites. Antivenoms are antibody preparations produced against venom of venomous animals. The antivenoms have been produced since the nineteenth century. However, it is suggested that the data obtained cannot be extrapolated to all poisonings due to controversial findings about the efficacy of antivenoms, allergic reactions of antivenoms use such as anaphylaxis and the lack of randomized controlled trials on antivenoms. There are antivenoms produced against snake bites and scorpion stings in Turkey, but no antivenoms against spider bites. It is observed that antivenoms are used inappropriately due to lack of education related to poisonings and their treatment. Thus, it is important to update the information about the use of antivenoms in the management of bites  and stings. In this review, antivenom practice principles in animal bites and stings in Turkey will be discussed in general.
Midede kitle etkisi yaratan Hodgkin lenfoma relapsı: Olgu sunumu
HODGKIN LYMPHOMA RELAPSE CREATING MASS EFFECT ON STOMACH: CASE REPORT
Yazar: Özdoğan, Nur; Arslan, Melike; Ataş, Erman; Balamtekin, Necati
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Hodkgin lenfoma,mide,çocuk ; stomach,child,hodkgin lymphoma

Lenfomalar, lenfoid doku ve organlardan köken alan hematolojik malign hastalıklardır. Lenforetiküler hücreler özellikle lenf bezlerinde bulunur, bu nedenle çoğu kez lenf bezlerinin tümöral büyümesi önde gelen klinik semptomu oluşturur. Tüm lenfomaların yaklaşık %60’ını Hodgkin dışı, %40’ını Hodgkin lenfoma oluşturmaktadır. Hodgkin lenfoma klinik olarak boyun, koltuk altı veya kasıkta şişmiş ağrısız lenf nodları, nedeni belirsiz kilo kaybı, ateş, halsizlik, yorgunluk, gece terlemeleri, kaşıntı, öksürük, solunum zorluğu veya göğüs ağrısı ile ortaya çıkar. Hodgkin lenfomada gastrointestinal sistemin organlarının tutulumu son derece nadirdir, ancak gastrointestinal sistem tutulumu olursa genellikle tek bir bölge etkilenir ve hastanın prognozu kötüdür. Bu makalede relapsında, çok nadir görülen mide tutulumuyla kendini gösteren Hodgkin lenfomalı bir çocuk olgu sunulmuş ve literatür bilgileri eşliğinde tartışılmıştır.

Lymphomas are hematological malignant diseases originating from lymphoid tissues and organs. Lymphoreticular cells are found especially in the lymph nodes, so often the tumoral enlargement of the lymph nodes is the leading clinical symptom. Approximately 60% of all lymphomas are non-Hodgkin and 40% are Hodgkin lymphoma. Hodgkin lymphoma is clinically manifested by painless lymph nodes swollen in the neck, armpit, or groin, with unexplained weight loss, fever, weakness, fatigue, night sweats, itching, cough, difficulty breathing, or chest pain. Involvement of gastrointestinal tract organs is extremely rare in Hodgkin lymphoma, but if gastrointestinal system involvement occurs, generally, one site is affected and the patient's prognosis is poor. In this article, a child with Hodgkin lymphoma presenting in relapse with very rare gastric involvement is presented and discussed in the light of the literature.
Overin Matür Kistik Teratomundan Gelişen Ganglionörom: Bir Olgu Sunumu
GANGLIONEUROMA ARISING FROM A MATURE CYSTIC TERATOMA OF THE OVARY: CASE REPORT
Yazar: Mızrak, Ali; Karatay, Hüseyin; Toper, Muhammed; Akgün, Hülya
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; ganglionörom,matür teratom,over ; ganglioneuroma,mature teratoma,over

Teratomlar, over neoplazmların yaklaşık %20’ sini oluşturmaktadır ve bunların büyük bir kısmı dermoid kist olarak da bilinen matür kistik teratomdur. Matür kistik teratomlardan benign ve malign pek çok farklı tümörün gelişebileceği iyi bilinmektedir. Teratomlarda nöroektodermal ve nöral krest diferansiyasyonu sıklıkla görülebilmekle birlikte, nöral krest kökenli tümör izlenmesi oldukça nadirdir. Bu olgu sunumunda, otuz altı yaşındaki gebe bir hastada sezeryan sırasında eksize edilen over kaynaklı matür kistik teratomda, patolojik incelemede görülen ganglionöroma olgusu mevcut literatür bilgileri ışığında tartışılmıştır.

Teratomas make up about 20% of ovarian neoplasms, and a large part of them are mature cystic teratomas, also known as dermoid cysts. It is well known that many different benign and malignant tumors may develop from mature cystic teratomas. Although, neuroectodermal and neural crest differentiation can often be seen in teratomas, neural crest-derived tumors are extremely rare. In this case report, the case of ganglioneroma seen in the pathological examination of an ovarian mature cystic teratoma in a thirty-six-year-old pregnant patient was discussed in the light of the available literature.