hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇOKKÜLTÜRLÜLÜKTEN RİCAT MI?
Retreat from Multiculturalism?
Yazar: Duman, Betül
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Multiculturalism, social cohesion, immigration, national identity, parallel lives/ghettoisation ; Çokkültürlülük, sosyal kaynaşma, immigration, milli kimlik, yaşam/gettolaşma

11 Eylül hem akademik hem de siyasal alanda çokkültürlülük karşıtı söylem için milat oldu. Birçok batı ülkesinde 1970'li yıllarda çeşitliliği yönetmenin bir aracı olarak ortaya çıkan çokkültürlülük, ülkelerin milli kimlik ve devletleşme tecrübesine bağlı olarak uygulandı. 11 Eylül sonrası sosyo-politik ikliminde, birçok ülke göçmenlerin ve özellikle Müslümanların yeni gerçekleri ile yüzleşmektedirler. Paralel yaşamlar ve gettolaşma, Müslümanların ayrışması, kamu desteğinin azalması, kimlik kaybı gibi sosyal kaynaşma meseleleri bu gerçeklerin seçici okumasını oluşturdu.   Sonuçta çokkültürlükten ricat ve asimilasyona yeniden dönmek çağrıları yapılmaya başlandı. Bu makale çokkültürlülüğe yöneltilen bu türden eleştirileri, İngiltere ve Avustralya örnekleri bağlamında ve göçmenlik meselesi ile sınırlı olarak tartışmaktadır.

September 11 was a turning point for the discourse against multiculturalism both in intellectual and political field. Multiculturalism has developed as a tool of managing diversity of 1970's in many western societies and adopted in different ways depending on the country's experience on national identity and state formation. Under post- September 11 socio-politic climate, many countries have faced with the new realities of immigration and of particularly Muslims. Social cohesion issues such as parallel lives and ghettoisation, segregation of Muslims, decreasing public support, loss of national identity are the selective read of those realities. As a result, calls for retreat from multiculturalism and return to assimilation has developed. This article has discussed the critiques of multiculturalism with special reference to England and Autralia cases and confined itself with immigration issue.
Çokkültürlülükten Ricat Mı?
Çokkültürlülükten Ricat Mı?
Yazar: Duman, Betül
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Çokkültürlülük, sosyal kaynaşma, immigration, milli kimlik, yaşam/gettolaşma

11 Eylül hem akademik hem de siyasal alanda çokkültürlülük karşıtı söylem için milat oldu. Birçok batı ülkesinde 1970'li yıllarda çeşitliliği yönetmenin bir aracı olarak ortaya çıkan çokkültürlülük, ülkelerin milli kimlik ve devletleşme tecrübesine bağlı olarak uygulandı. 11 Eylül sonrası sosyo-politik ikliminde, birçok ülke göçmenlerin ve özellikle Müslümanların yeni gerçekleri ile yüzleşmektedirler. Paralel yaşamlar ve gettolaşma, Müslümanların ayrışması, kamu desteğinin azalması, kimlik kaybı gibi sosyal kaynaşma meseleleri bu gerçeklerin seçici okumasını oluşturdu.   Sonuçta çokkültürlükten ricat ve asimilasyona yeniden dönmek çağrıları yapılmaya başlandı. Bu makale çokkültürlülüğe yöneltilen bu türden eleştirileri, İngiltere ve Avustralya örnekleri bağlamında ve göçmenlik meselesi ile sınırlı olarak tartışmaktadır.

11 Eylül hem akademik hem de siyasal alanda çokkültürlülük karşıtı söylem için milat oldu. Birçok batı ülkesinde 1970'li yıllarda çeşitliliği yönetmenin bir aracı olarak ortaya çıkan çokkültürlülük, ülkelerin milli kimlik ve devletleşme tecrübesine bağlı olarak uygulandı. 11 Eylül sonrası sosyo-politik ikliminde, birçok ülke göçmenlerin ve özellikle Müslümanların yeni gerçekleri ile yüzleşmektedirler. Paralel yaşamlar ve gettolaşma, Müslümanların ayrışması, kamu desteğinin azalması, kimlik kaybı gibi sosyal kaynaşma meseleleri bu gerçeklerin seçici okumasını oluşturdu.   Sonuçta çokkültürlükten ricat ve asimilasyona yeniden dönmek çağrıları yapılmaya başlandı. Bu makale çokkültürlülüğe yöneltilen bu türden eleştirileri, İngiltere ve Avustralya örnekleri bağlamında ve göçmenlik meselesi ile sınırlı olarak tartışmaktadır.
ÜNİVERSİTE TARİHİNDE ELLİLİ YILLAR VE 27 MAYIS İHTİLALİNİN ETKİLERİ
50's in the University History and the Impacts of 27th May Military Coup
Yazar: Göney, Süha
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 23, 2011
Anahtar kelimeler: Government, Politics,University, Faculty Members, Military Coup ; İktidar, Siyaset, Üniversite, Kadro, İhtilal

Üniversite'nin tarihi gelişiminde 1946 yılında yürürlüğe giren 4936 sayılı kanun ve 1946 ile 1960 seneleri arasında üniversitelerde cereyan eden hareketler çok önemlidir. Siyasetin üniversite üzerinden karşılıklı çekişmesi, iktidar ile üniversitenin “Üniversite Muhtariyeti” hususundaki değerlendirme ve yorumlama farklılıkları, ters düşmeleri, gerginlik yaratıyordu. Bu ruh haliyle Türkiye ellili yılları geride bırakıp, altmışlı yıllara girerken, üniversitelerde talebeler hareketlenmeğe başlıyordu. Çok basit olaylar; büyütülüyor, çarpıtılıyor ve içinden çıkılmaz hal almasına zemin hazırlanarak, çeşitli devlet müesseseleri karşı karşıya getiriliyordu. Öğretim üyelerinin 1950'lerde siyasî partilere üye olmaları ve faaliyetlerde bulunmaları, üniversite öğretim camiasından çıkarılmalarını gerektirecek bir davranış sayılırken; 1960 yılında kabul edilen 114 sayılı kanununla; talebeleri, arkadaşları ve hocaları tarafından Milli Birlik Komitesinin bazı üyelerine jurnallanan; toplumda ve üniversitede saygın ve yetkin 147 öğretim elemanının, bir daha Üniversite'de görev almamak üzere vazifelerinden affedilmesi öngörülüyordu. Hemen ifade etmek gerekir ki, daha 1947'lerde başlayan üniversite muhtariyeti meseleleri, değil 1950'li yıllarda, bugün bile çözülebilmiş değildir.

The year of 1946 in the history of the University and the Law no. 4936 which came into force and the movements between 1946 and 1960 were very important. Political debates over the university, contradictory assesments and comments about the &ldquo;Autonomy of the University&rdquo; were creating tension. As Turkey was leaving behind 50's and reaching to 60's with this temper, the university students were starting to activate. Simple incidents were being exaggerated, strained and complicated; many governmental bodies were being exposed to each other. Faculty members' memberships and activities for the political parties in 50's, were counted as the reasons to be dismissed from the academic world; with the enacment of Law no. 114 in 1960's; being informed against to National Unity Committe members by their students, colleagues and teachers; 147 esteemed faculty members have been dismissed without having any right of appeal to return the university. It should be stated that university autonomy is not the only problem of 1947's, 1950's, even today it has not been solved yet.
KAPIYA GELENİ GERİ ÇEVİRMEME: İSTANBUL ESNAFININ DİLENCİLİK OLGUSUNA BAKIŞ AÇISI
NEVER TURN ANYBODY BACK FROM YOUR GATE: OPINIONS OF ISTANBUL TRADESMEN ABOUT BEGGING PHENOMENA
Yazar: Coşkun, İsmail; Erkilet, Alev
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Qualitative research, in-dept interview, focus group meeting, social problems, begging, tradesman. ; Nitel araştırma, derinlemesine mülakat, odak grup toplantısı, toplumsal problemler, dilencilik, esnaf

Bu makale, İstanbul esnafının dilencilik olgusuna bakış açısını, 2009 yaz aylarında gerçekleştirilmiş olan bir saha araştırmasının bulguları çerçevesinde ele almaktadır. Kamu kurumları tarafından bir toplumsal problem olarak deklare edilen dilenciliğe İstanbul halkının bakış açısını ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmada, nitel araştırma teknikleri kullanılmıştır. 55 derinlemesine mülakat, bir de odak grup toplantısı yapılmıştır. Derinlemesine mülakatlar esnaf, çeşitli mesleklerden İstanbullular ve din adamları ile gerçekleştirilmiştir. Zabıta görevlileri ile de bir odak grup toplantısı yapılmıştır. Makalede İstanbul halkının dilenci ile en fazla muhatap olan kesimini oluşturan esnafın, dilencilik olgusuna ve dilencilere yaklaşımını irdelemeyi amaçlayan sorulara verdiği cevaplar analiz edilmektedir. Esnaf dilenciliği nasıl tanımlamakta, İstanbul'da hangi dilencilik türleri ve grupları ile karşılaşmakta, dilenciye neden para vermekte, dilencileri bir tehdit, dilenciliği de bir toplumsal problem olarak algılamakta mı? türünden sorulara alınan cevaplar, esnafın geleneksel bir toplumsal kategori olarak geçmişten getirdiği inanç-değer ve işlevlere hala sahip çıkmakta olduğunu göstermiştir.

This article handles the point of view of Istanbul's tradesmen to the begging phenomena under the frame of a field study realized in 2009 summer. Qualitative research techniques are used in this research which aims to put forth the point of view of Istanbulites to the begging phenomena which is declared as a social problem by the public institutions. 55 in-dept interviews and 1 focus group meeting are realized. Tradesman, members of different professions and religious functionaries are questioned in the interviews. An the focus group meeting is realized with the members of the municipal police forces (Zabıta) of İstanbul. In this article, we are analyzing the answers given by tradesmen -one of the main targets of the beggar mobility- to the questions about their approach to begging phenomena and beggars themselves. What are the descriptions of tradesmen about begging phenomena?, Which kind of begging strategies do they confront with? Which kind of beggar groups do they meet? Why do they give money to beggars? Do they percieve beggars as a threat for themselves and for their families? Do they perceive begging as a social problem? The answers taken for these questions, showed that tradesmen, as a traditional social category, still attend to their historical beliefs-values and functions.
DİLENCİLİK YOKSULLUK İLİŞKİSİ
THE RELATION OF BEGGARY AND POWERTY
Yazar: Parin, Suvat
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Beggary, poverty, perception of poverty, beggars in Istanbul. ; Dilencilik, yoksulluk, yoksulluk algısı, İstanbul'da dilenciler

Dilencilik nedir? Dilencilik olarak ifade bulan davranış biçimi, yoksulluğun geniş coğrafyasında asli bir unsur mudur yoksa yoksulluğun toplumca pozitif çağrışımlara sahip veçhesini kullanan yoksulluk dışı bir kategori midir? Temsil ettiği yoksulluk biçimini söz ve davranış kalıplarıyla toplumun algı sahasına taşıyarak pozisyonunu meşrulaştırmaya çalışan dilenci/dilencilik, yoksulluk alanında hayatiyet bulan bir dublörlük biçimi midir? Sosyo-ekonomik açıdan monolitik bir gövdeden mi oluşmaktadır? Dilenciliğin toplumsal, ekonomik ve dinsel zeminle ilişkisi nasıl formüle edilebilir? Bu çalışmanın amacı, yoksulluk algımız içine yerleşen toplumsal, dinsel ve vicdani etkenlerle desteklenerek varlığını sürdüren dilenciliğin yukarıda belirtilen sorular ışığında yoksulluk sınırları/halleri içindeki konumunu ya da kimliğini İstanbul örneğinde elde ettiğimiz veriler ışığında sorgulamaktır. Dilenciliğin yoksulluk dünyasından devşirdiği söz ve pratiklerle iç içe geçmiş pozisyonunu, yoksulluk evreninin barındırdığı donelerle karşılaştırarak vuzuha kavuşturmayı hedefleyen bu çalışma söz konusu hattaki belirsizliğe açıklık getirmeyi amaçlamaktadır.

What is beggary? Is the act of beggary an essential component of the vast field of poverty or is it a category out of poverty that abuses the positive feelings of society towards poverty? Is the beggar/beggary that tries to justify its position by carrying the form of poverty it represents through expression and behavior forms to the perception of the society a sort of stunt that is vital in the field of poverty? From a socio-economic perspective is beggary composed of a monolithic body? How can the relationship of beggary with the social, economic, religious, and political ground be formulated? The aim of this dissertation is to question the position or the identity of beggary &ndash; which continues to exist supported by the religious, ethical, and moral factors embedded in our perception of poverty &ndash; in the limits/conditions of poverty in the context of the questions raised above witt the results gathered through a survey conducted in Istanbul. Through a comparison of data on the universe of poverty with the position of beggary - interlocked with the expressions and practices gathered from the world of poverty - this study aimes to shed light on the uncertainty in the topic.
Bulgaristan'da Sosyoloji Çalışmaları: Projeden* Topluma
SOCIOLOGY STUDIES IN BULGARIA: FROM A PROJECT TO THE SOCIETY
Yazar: Hacıoglu, Sevim; Hacıoğlu, Sevim
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Sociology in Bulgaria, local sociologies, socialist sociology. ; Bulgaristan'sa sosyoloji, yerel sosyolojiler, sosyalist sosyoloji

Sınırdaşımız olmasının yanı sıra 45 yıllık sosyalist düzen tecrübesini yaşayan Bulgaristan'daki sosyoloji çalışmaları ilginç bir araştırma konusudur. II. Dünya Savaşından önce sosyoloji çalışmalarının kurumsal hale gelmediği ülkede ilk toplumbilim kürsüsü 1976'da açılmıştır. 1960'ların sonundan 1990'lara değin Bulgaristan'da sosyolojiye yeni bir toplumun - gelişmiş “sosyalist” toplumunun inşası projesinin bir aracı görevi yüklenmiştir. Bulgar toplumbiliminde son 20 yılda gelinen noktada, bir önceki dönemin değerlendirmesi ve bir bakıma telafisi yapılmaktadır. 1990'lardan günümüze Bulgar sosyolojisinin gündemini, totaliter düzenden demokrasiye geçiş sürecinin sosyal, ekonomik, siyasî sorunları gibi, bireylerin gündelik hayatını meşgul eden meseleler oluşturmuştur.

As Turkey's neighbour and as having passed trough 45 years socialist rule the sociological works in Bulgaria are interesting to research. Before the World War II Bulgarian sociological works remained only personal achievements of philosophers, economists and other scientists. Bulgarian sociology became institutional in 1976, when the Sofia University Sociology Department was established. Since 1960's end to the 1990's in Bulgaria sociology has been seen as the intermediate of the project, &ldquo;building a developed socialist society&rdquo;. After 1990 Bulgarian sociology began to evaluate and in some ways compensate most of the work, done before the new period. Till present the sociological researches are concentrated on the social, economic, political problems as the every day life individual dilemmas which were the totalitarian-democratic system transition's consequences.
DİYASPORADAKİ KİMLİK ALGILAMALARINA GÖÇ TİPİNİN ETKİSİ: ALMANYA VE İNGİLTERE TÜRK TOPLUMLARININ KARŞILAŞTIRMASI
COMPARISON OF CULTURAL IDENTITY PERCEPTION OF  TURKEY ORIGINATEDS IN GERMANY AND ENGLAND
Yazar: Adıgüzel, Yusuf
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Turkish immigrants, cultural identity, immigrant's NGO ; Türk göçmenler, Kültürel kimlik, Göçmen STK'lar

1961'de Almanya ile yapılan işgücü anlaşması ile başlayan Türkiye'den Avrupa'ya göç süreci, sonraki yıllarda gerek yasal yollardan, gerekse yasa dışı yollardan günümüze kadar devam etmiştir. Türkiye kökenliler Almanya'da ülke nüfusunun yüzde 3,2'sini (2 milyon 640 bin) oluştururken, İngiltere'dekiler ise en iyimser rakamlara göre nüfusun ancak binde 5'ini (tahmini 300 bin) oluşturmaktadır. Temel olarak Almanya'ya göç, yasal, kitlesel ve gönüllülük esasına dayalı iken, İngiltere'ye göç, yasadışı, bireysel ve zorunlu göç özelliklerini taşımaktadır. Yapılan alan araştırmaları, göç tipolojilerinin Almanya ve İngiltere'deki Türk toplumlarının kültürel kimlik algılamalarını etkiyen önemli bir faktör olduğunu ortaya koymaktadır. Türkiye kaynaklı dış göçün, oluş tarihi, süresi, zorunlu veya gönüllü olması, yoğunluğu, hukuki boyutu gibi tipolojik faktörleri, iki farklı diyasporada oluşan Türk toplumlarının da daha farklı yapılanmasına yol açmıştır.

Immigration process from Turkey to Germany, which has started with the labor agreement between Turkey and Germany in 1961, has continued not only legal but also illegal ways till nowadays. Turkey originated people constitute the 3.2 % of the total population of the country in Germany and only 05 % of the total population of the country with the most optimistic numbers in England. While the Germany migration is legal, mass and based on volunteerism, the England migration is illegal, individualistic and has the forced emigration character. Field surveys show that migration typologies are the most effective factor which effects the cultural identity perception for Turkish community in Germany and England. Typological factors of Turkey originated migration such as period, being forced or voluntary, intensity, legality, caused more discrete structuring in Turkish community in Germany and England.
TANZİMAT DÖNEMİNDE YURTDIŞINA ÖĞRENCİ GÖNDERME OLGUSU VE OSMANLI MODERNLEŞMESİNE ETKİLERİ
THE SENDING STUDENTS ABROAD IN THE PERIOD OF TANZIMAT AND THE EFFECTS ON OTTOMAN MODERNIZATION
Yazar: Erdoğan Coşkun, Aynur
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Ottoman modernization, Tanzimat, westernization of educational system, education abroad, staff of modernization ; Osmanlı modernleşmesi, Tanzimat, eğitim sisteminde batılılaşma, yurtdışında eğitim, modernleşmenin kadrosu

The position in the history of Turkish modernization and the effect of the case for the sending of students abroad is analyzed. Modernization became government policy activity as an institutional level in the Tanzimat period. The sending of students to Europe also started and that is discussed in the context of the Ottoman educational system reforms and developments. The main source of the study is the Ottoman archive documents. By the scanning of the documents, 165 documents that reflect the general view of the phenomenon of sending students abroad were selected. The European cities that the students were sent to the subjects of their education, and their costs of materials are analyzed. However the election way of students, their social profile, the method's their management and discipline, and their employing areas and the efficiency of this policy was assessed. The conclusion furnishes the case for the sending of students abroad as an important dynamic in the history of Ottoman modernization. The Ottoman government purposed to transfer western science and techniques and they reproduced with this policy at an enormous expense.

The position in the history of Turkish modernization and the effect of the case for the sending of students abroad is analyzed. Modernization became government policy activity as an institutional level in the Tanzimat period. The sending of students to Europe also started and that is discussed in the context of the Ottoman educational system reforms and developments. The main source of the study is the Ottoman archive documents. By the scanning of the documents, 165 documents that reflect the general view of the phenomenon of sending students abroad were selected. The European cities that the students were sent to the subjects of their education, and their costs of materials are analyzed. However the election way of students, their social profile, the method's their management and discipline, and their employing areas and the efficiency of this policy was assessed. The conclusion furnishes the case for the sending of students abroad as an important dynamic in the history of Ottoman modernization. The Ottoman government purposed to transfer western science and techniques and they reproduced with this policy at an enormous expense.
İZCİLİĞİN TÜRKİYE'YE GELİŞİ VE GÜNÜMÜZDEKİ GÖRÜNÜMÜ
THE DEVELOPMENT OF SCOUTING IN TURKEY
Yazar: Bayrak, Turan
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 20, 2011
Anahtar kelimeler: Scouting, youth, paramilitary, Powell, WOSM ; İzcilik, gençlik, paramiliter, Powell, WOSM

Beginning from the 19. century in the West, it can be seen that, a leading role has been given to the youth organizations in application of the projects regarding society. The youth will gain importance as an intermediary category in both, nation-state-building processes and in the modern ideology's adventure of outgrowing which occured later. Many paramilitary youth organizations that have come true synchronous. Scouting from the United Kingdom among them managed to survive peculiarly after World Wars and it has reached a different position as a uniformed movement. Scouting was intruduced to our country in a period of the Empire's struggle to survive and in discussions of modernization problems. It wins recognition in society on the ground of existing equilibrium. It will be studied on scouting that is organized through WOSM and WAGGS in almost all the fields of the world new structures come into being after 1945. Beginning from the founder Baden Powell's life story and his doctrins, including the current structure of scouting in our country we would like to make a contribition to discuss comprehensively a series of topic in the framework of sociology. 

Beginning from the 19. century in the West, it can be seen that, a leading role has been given to the youth organizations in application of the projects regarding society. The youth will gain importance as an intermediary category in both, nation-state-building processes and in the modern ideology's adventure of outgrowing which occured later. Many paramilitary youth organizations that have come true synchronous. Scouting from the United Kingdom among them managed to survive peculiarly after World Wars and it has reached a different position as a uniformed movement. Scouting was intruduced to our country in a period of the Empire's struggle to survive and in discussions of modernization problems. It wins recognition in society on the ground of existing equilibrium. It will be studied on scouting that is organized through WOSM and WAGGS in almost all the fields of the world new structures come into being after 1945. Beginning from the founder Baden Powell's life story and his doctrins, including the current structure of scouting in our country we would like to make a contribition to discuss comprehensively a series of topic in the framework of sociology.
TOPLUMBİLİMSEL YÖNTEM AÇISINDAN DURKHEİM VE WEBER
Durkheim's and Weber's Contributions to Sociological Method
Yazar: San, Coşkun
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Social Fact, Social Action, Objectivism, Causality, Pure (ideal) Types. ; Toplumsal olgu, toplumsal eylem, nesnellik, nedensellik, saf (ideal) tip

Bu makalenin amacı, Durkheim ile Weber'in toplumbilimsel yönteme yaptıkları görece özgün katkıları irdeleyerek karşılaştırmaya, başka bir deyişle, her iki bilim insanının kalıplaştırılmış söylemlerinden uzaklaşarak, yöntembilimin özüne yönelen görüşlerini ön plana çıkarmaya çalışmaktır. Söz konusu amaç doğrultusunda önce her iki sosyologun toplumbilim yaklaşımlarının ana hatlarına değinilmiş, Durkheim'ın toplumbilimsel yöntem kuralları Weber ile; Weber'in yöntemleri de Durkheim ile iç içe geçecek biçimde karşılaştırılmıştır.

The purpose of this article is to feature Durkheim and Weber's views that tend towards the essence of methodology by straying from the clich&eacute;d discourses of these two scientists, in other words to compare by examining thoroughly the relatively original contributions of Durkheim and Weber to sociological method. For this purpose the main lines of the sociological approaches of these two sociologists were addressed firstly and then  the main rules of sociological methods of Durkheim were compared with Weber's method and the method of Weber were evaluated in a way were nested.