hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Edirne Müftüsü Kureyşîzâde Mehmed Fevzî Efendi’nin Revâyihu’l-Fevâyih fî Senâyihi’l-Medâyih Adlı Şiir Mecmuası
QURAYSHIZADE MEHMED FEVZI EFENDI "MUFTI OF EDIRNE" AND POETRY COLLECTION NAMED REVÂYIHU’L-FEVÂYIH FÎ SENÂYIHI’L-MEDÂYIH
Yazar: Coşgun, Gökhan; Yıldırım, Metin
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Qurayshizade,Mehmed Fevzi,Naat,Poetry Collection ; kureyşizade,Mehmed Fevzi,Naat,Şiir Mecmuası

Kureyşîzâde Mehmed Fevzî Efendi, 19. yüzyıl Osmanlı ulemasının dikkate değer bir örneğidir.  İlmiye sınıfından olması hasebiyle devletin çeşitli kademelerinde müftü, müderris, kadı, naip, vaiz gibi hizmetlerde bulunmuş, İmparatorluk coğrafyasının Edirne’den Bursa ve Balıkesir’e; Kayseri’den Ankara, Antalya ve Bitlis’e; Bosna’dan Halep, Kudüs ve Medine gibi önemli merkezlerine kadar dört bir köşesinde uhdesine verilen görevleri hakkıyla ifa etmiştir. Belki bunlardan daha önemlisi ortaya koyduğu büyük bir yekun tutan eserlerinin, hem kendi zamanında rağbet görmesi hem de günümüz araştırmacılarının ve okurlarının ilgisine mazhar olmasıdır. O, İslam kültürünün temelini oluşturan üç dili çok iyi derecede bilen ve bu dillerde hemen her konuda eserler telif eden klasik bir Osmanlı münevveridir. “Edirne Müftüsü” olarak tanınan Kureyşîzâde Mehmed Fevzî Efendi hakkında bugüne kadar değerli araştırmalar yapılmış; kitaplar ve makaleler yayımlanmış, bildiriler sunulmuştur. Ancak onun eserlerinin sayısına oranla bu çalışmaların artması gerekmektedir. Bu sebeple Kureyşîzâde’nin, hakkında bugüne kadar herhangi bir çalışma yapılmamış eserlerinden biri olan Revâhiyu’l-fevâyih fî senâyihi’l-medâyih adlı çoğunlukla dinî içerikli şiirlerden oluşan manzum eseri çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Bu makalede; mezkûr eserin tanıtılıp incelenmesi, Türk İslam edebiyatı içerisindeki yerinin tespit edilmesi ve çeviriyazılı metninin ortaya konması amaçlanmaktadır.

Qurayshizade Mehmed Fevzî Efendi, who is a remarkable example among 19th-century Ottoman scholars, has served in various titles such as a professor, judge, vice president, preacher, and mufti. He fulfilled his duties in all areas from Edirne, Bursa, Balıkesir, Kayseri, Ankara, Antalya, Bitlis, and also from Bosnia to important centers such as Aleppo, Jerusalem, and Medina. His works, on the other hand, maybe more important as they are both in demand in the 19th-century and among today's researchers and readers. He is a classical Ottoman scholar who knows and writes in the three languages that form the basis of Islamic culture very well. Valuable research has been done on Qurayshizade Mehmed Fevzî Efendi, also known as "Müfti of Edirne"; books and articles have been published and papers have been presented to the community. However, the number of these studies should increase compared to the number of his works. In this respect, one of the works of the Qurayshizade that have not been studied until today, Revâhiyu'l-fevâyih fî senâyihi'l-medâyih, is the subject of our study. This article aims to introduce and analyze the mentioned work, to determine its place in Turkish-Islamic literature, and to reveal its translated text.
İslam’dan Önceki Araplarda Kişilere Ad Verme
Naming People in Pre-Islamic Arabs
Yazar: Dündar, Ahmet İhsan
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Adbilim (Onomasiology),Kişi adları bilimi (Antroponim),Ad verme,Ad verme geleneği,Araplarda ad verme ; Onomasiology,Anthroponym,Naming,Naming tradition,Naming in Arabs

Herhangi bir dilin kökeni, o dilde var olan kelimelerin hangi etkiler altında ve nasıl ortaya çıktığı öteden beri araştırmacıların ilgisini çekmiştir. Merak uyandıran ve çeşitli yorumlar getirilen bu konu tabiatıyla özel adları da kapsamaktadır. Ad verme olgusu, insanoğlunun kendi tarihi kadar eskilere uzanmaktadır. Bu kapsamında çeşitli varlıklara özel adlar verirken çok sayıda ilham kaynağından yararlanmıştır. Kişilere ad vermede dayanılan ilham kaynakları, takip edilen yöntemler topluma, toplumu oluşturan daha küçük birimlere, inançlara, etnik yapılara vs. göre değişiklik göstermektedir.Çalışmamızda Arapların kişilere ad verme konusunda ne tür ilham kaynaklarından istifade ettiklerini incelemeye çalıştık. Arapların yaklaşık on beş asırlık bir süreyi kapsayan tarihleri ve yayılmış oldukları geniş coğrafya göz önünde bulundurulduğunda kişi adları konusunun boyutları tahayyül edilebilir. Bu nedenle İslam öncesi Araplar özelinde konuyu incelemeye gayret ettik. Dilbilim de dâhil olmak üzere çeşitli bilim dallarınca incelenmesi mümkün olan Arap kişi adları etraflıca ele alınmayı bekleyen bir alan olarak görülmektedir.

The origin of any language, under what effects and how the words existing in that language emerged have attracted the attention of researchers for a long time. This topic, which arouses curiosity and various interpretations, naturally also includes special names. The phenomenon of naming goes back to the history of mankind itself. In this context, it has benefited from numerous sources of inspiration while giving specific names to various entities. The sources of inspiration and methods followed in naming people are based on the society, the smaller units that make up the society, beliefs, ethnic structures, etc. varies according to.In our study, we tried to examine what kinds of inspiration the Arabs took advantage of in naming people. Considering the history of Arabs covering a period of nearly fifteen centuries and the wide geography they have spread to, the dimensions of the subject of personal names can be imagined. For this reason, we tried to examine the subject in pre-Islamic Arabs. Arab personal names, which can be studied by various disciplines, including linguistics, are seen as a field that awaits detailed consideration.
20. Asırdan Günümüze Usûlî İmâmiyye-Nusayriyye İlişkisi
THE RELATİONSHİP BETWEEN THE USŪLIYYA AND THE NUSAYRIYYA SİNCE THE BEGİNNİNG OF THE 14TH/20TH CENTURY
Yazar: Sonay, Ahmet
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: History of Muslim Sects,Imāmiyya,Usūliyya,Nusayriyya,ʿAlawism ; İslam Mezhepleri Tarihi,İmâmiyye,Usûliyye,Nusayriyye,Alevîlik

Usûliyye ile Nusayriyye, on iki imamcı İmâmiyye Şîası’nın iki ayrı koludur. Bu iki kol arasındaki ilişkinin 4./10. asrın sonlarından 14./20. asrın ikinci çeyreğine uzanan yaklaşık bin yıllık zaman diliminde neredeyse tamamen koptuğu gözlenmektedir. İlişkinin kopma noktasına varması, Nusayriyye’nin iç ve dış dinamiklere bağlı olarak dinî, kültürel ve siyasî alanlarda yaşadığı trajik gerilemeyle yakından alakalıdır. Nusayriyye, yaşadığı gerilemenin sonucu olarak diğer dinî gruplarla iletişim kurabilme yeteneğini yitirmiş ve tamamen içine kapanmıştır. 14./20. Asrın ikinci çeyreğinde dinamiklerin olumlu yönde değişmeye başlamasıyla birlikte Nusayriyye ile Usûliyye arasında yeniden iletişim kurulmuş ve yakın bir ilişkinin temelleri atılmıştır. Söz konusu ilişkinin şekillenmesinde dinî, sosyolojik ve siyasî faktörler etkili olmuştur. Bu makalede Usûliyye-Nusayriyye ilişkisinin 14./20. asırdan günümüze kadarki seyri konu edilmiş, böylelikle konunun aydınlatılmasına mütevazı bir katkı yapmak amaçlanmıştır. Makalede deskriptif yöntemin yanı sıra anlayıcı-yorumlayıcı yöntem de uygulanmıştır. Elden geldiğince konunun özneleri olan Usûliyye ve Nusayriyye âlimlerinin eserleri kullanılmakla birlikte tamamlayıcı bilgiler içeren diğer eserlere bazen müracaat bazen de işaret edilmiştir.

The Usūliyya and the Nusayriyya are two separate branches of the twelver Shiʿīsm. These two branches continued to exist in complete detachment from one another for about a thousand years, from the end of the 4th/10th century until the second quarter of the 14th/20th century. The rupture in the 4th/10th century happened at a time when the Nusayriyya experienced a decline in religious, cultural and political arenas due to various internal and external factors. As a result, the Nusayriyya lost the ability to communicate with other religious groups and became an isolated branch of Shiʿīsm. When the group’s interactions with others increased in the second quarter of the 14th/20th century, the connection between the Nusayriyya and the Usūliyya was re-established and laid the foundations of a closer relationship. This article discusses the course of the Usūliyya-Nusayriyya relationship from the 14th/20th century to the present day and aims to make a modest contribution to the topic. The descriptive method of the social sciences as well as the interpretative method was employed in this study. In addition to the works of Usūlī and Nusayrī scholars, which are the primary sources for this examination, other works containing supplementary information were also referenced.
Hadis ve Kelam İlimleri Açısından Müşrik Çocuklarının Ahiretteki Durumları II -Cehennem ve Tevakkuf Görüşleri Özelinde-
Situation of Children of Polytheists in Hereafter in terms of Kalam and Hadith 2 - The Views that They Are in Hell and that No Verdict-
Yazar: Genç, Hafzullah; Aydın, Osman
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Hadith,Kalam,Children of polytheists,Hell,Tavakkuf ; Hadis,Kelam,Müşrik çocukları,Cehennem,Tevakkuf

Gayr-i müslim çocukların ahiretteki durumları noktasında sahih rivayetler arasındaki tenakuzlar sebebiyle İslam literatüründe çok farklı görüşler ortaya çıkmıştır. Buna karşın onların, cennette ya da cehennemde olacaklarını söyleyen eğilimler ile tevakkuf yaklaşımı etrafında bir kümelenme olduğu da söylenebilir. Bu bağlamda çalışmada konuya dair malumatın fazlalığı sebebiyle cehennem ve tevakkuf görüşü üzerinden bir sınırlandırmada bulunulmuştur. Konunun daha çok çelişik gözüken hadisler sebebiyle karışık bir hal alması ve kelami fırkalarda da bunun yansımalarının çok net bir biçimde görülmesi sebebiyle de Hadis-Kelam ilimleri üzerinden mesele tetkike açılmıştır. Makalede ilk olarak konuya ilişkin rivayetler belli bir sistematik içerisinde verildikten sonra hadis ulemasının görüşleri ve bunların değerlendirilmesi yapılmış akabinde ise kelâmî fırkaların yaklaşımları ortaya konularak tenkidi bir bakışla yorumlanmaya çalışılmıştır. Konuya dair tüm metinler müştereken düşünüldüğünde cehennem görüşünün hem müdafisinin çok olmadığı hem de temellendirmelerinin zayıf kaldığı tespit edilmiş, tevakkuf yaklaşımının ise kendi iç dinamikleri itibarıyla tutarlı gibi gözükse de bütüncül bir duruş sergileyemediği ve meseleyi ucu açık bıraktığı sonucuna varılmıştır.

Regarding the situation of polytheist children in the hereafter, very different opinions have emerged in the Islamic literature due to the contradictions among sound narrations. On the other hand, the children in question; It can also be said that there is a cluster around the tendencies that say they are in heaven or hell and those who adopt the tawaqquf approach. In this context, a limitation has been made on the views of hell and tawaquf due to the abundance of information on the subject. The issue has been studied through the sciences of Hadith-Kalam, as the subject is mostly confused due to the hadiths that seem contradictory and the reflections of this are clearly seen in the Kalam sects. First in the article; After the narrations on the subject were given systematically, the views of the hadith scholars and their evaluation were made. Subsequently, the approaches of Kalam sects were put forward and the criticism was interpreted with a view. When all the hadiths on the subject are considered jointly; It has been observed that there are few advocates of the hell view and that their foundations are weak. It has been concluded that even though the tawakkuf approach seems consistent in terms of its internal dynamics, it cannot take a holistic stance and leaves the issue open.
İslâm Borçlar Hukukunda Fiilî Mübadele Yoluyla Akit Kurma: Teâtî (Muâtât) Akdi
Taati: Making a Contrat by Hand to Hand Exchange in Islamic Law of Obligations
Yazar: Dilek, Uğur Bekir
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: İslam hukuku,borçlar hukuku,akit,irade beyanı,örtülü irade beyanı,teâtî,muâtât. ; Islamic law,law of obligations,contract,declaration of intent,implicit declaration of intent,taati (hand to hand sale),muatat

Teâtî veya muâtât, akdin taraflarının sözlü irade beyanında bulunmaksızın mal ve bedeli karşılıklı rızaya delalet eden fiil yoluyla mübadele etmeleridir. İslâm hukukçuları teâtî yoluyla akit kurmanın câiz olup olmadığı, bu akdin kapsamı, bu yolla akdin kuruluşu sırasında taraflardan birisinin mal veya bedeli kabzetmesi halinde akdin kurulmuş olup olmayacağı hususlarında ihtilaf etmişlerdir. İhtilaflarının esasını, fiilin irade beyanı yerine geçip geçmeyeceği hususu ile yaşadıkları bölgenin örfü oluşturmaktadır. Fiilin zaruret ve ihtiyaç dışında sözlü irade beyanı yerine geçmesini kabul etmeyenler, teâtî yoluyla akit kurulmasına hiçbir şekilde cevaz vermemişlerdir. Akitlerin sözlü irade beyanıyla kurulmasını esas kabul etmekle birlikte, örf meydana gelmesi halinde fiilin de sözlü irade beyanı yerini tutacağını söyleyenler, zamanlarındaki örfü dikkate alarak teâtînin değeri düşük mallar hakkında geçerli olduğunu ileri sürmüşlerdir. Akitlerin kuruluşunda esas olanın tarafların rızası olduğunu söyleyerek akit hürriyetinin sınırlarını geniş tutanlar ise, hukukun aradığı şartlara aykırı olmamak şartıyla değeri ne olursa olsun teâtînin her türlü mal hakkında geçerli olduğunu belirtmişlerdir. Bu çalışmada üçüncü görüşe uygun olarak teâtînin tarafların karşılıklı rızası bulunduğu sürece her türlü malda söz konusu olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Taati or muatat (hand to hand sale) is the contract for exchanging price and product by way of action which indicates the will of both sides without any verbal agreement. Muslim jurists have disagreed on whether contracts through taati are permissible, the scope of such contracts, and whether there is a contract in cases where one of the sides holds on to the money or the product. The basis of disagreement is whether actions can replace the expressive will and the custom of the region they jurists in. Those who do not accept that action can replace verbal expression, with the exception of necessity and need, do not permit contracts by way of teati under any circumstances. Those who believe that contracts are essentially formed by verbal expression however, action can replace verbal expression, consider the custom of their time in allowing taati with regard to cheap products. Those who believe that the basis of contracts is the will of both sides, thus putting no limit on freedom of contracting, express that no matter how valuable the products, still a contract by taati is possible. In this study, it is concluded that teati is possible in all kinds of property as long as there is mutual will.
Arapça Öğretiminde Ömer Çam Anadolu İmam-Hatip Lisesi Modeli
Ömer Çam Anadolu İmam Hatip High School As a Model in Arabic Teaching
Yazar: Tülü, Ali
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Arapça Öğretimi,Yabancı Dil Öğretimi,Ömer Çam Anadolu İmam-Hatip Lisesi ; Arabic Teaching,Foreign Language Teaching,Omer Cam Imam-Hatip High School

Yabancı dil bilmek günümüz dünyasında oldukça önemlidir. Bu yüzden milletler gelecek nesillerine, her eğitim seviyesinde yabancı dil öğretmek için program, materyal ve müfredat hazırlar. Ülkemizde de eğitim-öğretimin hemen her seviyesinde yabancı dil öğretim programları hazırlanmıştır. Ülkemizde bir müfredat içinde öğretilen yabancı dillerden biri de Arapçadır. Arapça öğretimi hem resmi hem de gayri resmi kurum ve kuruluşlarca hemen her seviyede yapılmaktadır. Arapça öğretiminin yapıldığı resmi kurumlardan biri de yabancı dil hazırlık sınıfları da bulunan proje imam-hatip liseleridir.  Bu makalede yabancı dil hazırlık sınıfı bulunan proje imam-hatip liselerinden Ömer Çam Anadolu İmam-Hatip Lisesindeki Arapça öğretim programının teorik altyapısı, bu programda uygulanan yabancı dil öğretme yöntemleri, bir bütün olarak Arapça ders programı, bu programın materyalleri ve bu programa yardımcı aktiviteler incelenmiştir. Bu incelemeden sonra mezkûr Arapça öğretim programını bitiren veya programın son sınıfında olan öğrencilere yapılan anket çalışmasının verileri, bu veriler ışığında yaptığımız analizler ve bu analizler neticesinde vardığımız sonuçlar ortaya koyulmuştur.

Speaking a foreign language is highly crucial in today’s world. That is why, the nations prepare programs, learning materials and syllabuses in order to teach foreign languages for their young generations in all degree of education. There are foreign language curriculums prepared for almost every level of education in our country as well. In Turkey, one of the languages being taught according to a curriculum is Arabic. Both official and non-official institutes teach this language in all levels. One of the official establishments teaching Arabic in Turkey is imam-hatip high school which has also foreign language prep classes.In this article theorical background of Arabic teaching curriculum in Omer Cam Anatolian Imam-Hatip Highschool will be examined together with Arabic teaching methods used in this curriculum, its syllabus as whole, materials of this program and the supporting activities for Arabic learning. After this examination data of the survey conducted to students who finished this program or are in the final degree of it will set forth with our analyzes over the data and the results we concluded from them.
Kur’ân Tilâveti ve Kıraati Bağlamında Eyyûbîler’in Memlükler ve Endülüs’e Etkisi
THE EFFECT OF AYYUBIDS ON MAMLUKS AND ANDALUSIA IN THE CONTEXT OF QURAN RECITATION
Yazar: Gökdemir, Ahmet
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Quran,recitation,Ayyubids,Mamluks,Andalusia ; Kur'ân,tilâvet,kıraat,Eyyûbîler,Memlükler,Endülüs

Makalede Eyyûbîler’in Kur’ân tilâveti ve kıraati hususunda Memlükler’le Endülüs’e etkisine değinilmiştir. Bu bağlamda ilk olarak Eyyûbîler’de Kur’ân tilâveti ve kıraatine dair birikim ortaya konulmuştur. Bu bilgiler ışığında öncelikle Eyyûbîler’in Kur’ân tilâveti ve kıraati bağlamında Memlükler’e etkisi ele alınmış, sonrasında Endülüs’teki kıraat birikimine tesiri incelenmiştir.Araştırmanın amacı öncelikle Eyyûbîler’deki Kur’ân tilâveti ile kıraatine dair birikimi açığa çıkarmaktır. Çalışmanın diğer gayeleri ise elde edilen veriler ışığında Eyyûbiler’in Memlükler ve Endülüs üzerindeki tesirini ortaya koymaktır. Makalede amaçlanan bir diğer husus ise o dönemde Kur’ân tilâveti ve kıraatine verilen öneme dikkat çekmektir. Araştırmalar sonucunda bahsi geçen dönemde Eyyûbîler’de Kur’ân tilâveti ve kıraatinin son derece önemsendiği bu alana dair eğitimin tıp ilmine yönelik tesis edilen medreselerde bile ihmal edilmediği; hükümdarlar, vezirler ve toplumun önde gelenlerinin bu ilme son derece ehemmiyet verip vakfiyelerinde mezkûr alana dair istihdâmı önemsediği sonucuna varılmıştır. İncelemede varılan bir diğer netice Eyyûbîler’deki söz konusu birikimin Memlükler ve Endülüs üzerinde etkisi olduğu sonucudur.

In the article, the influence of the Ayyubids on the Mamluks and Andalusia on the recitation of the Quran is mentioned. In this context, firstly, the experience of the recitation of the Quran in the Ayyubids was revealed. In the light of this information, firstly, the effect of Ayyubids on the Mamluks in the context of the recitation of the Quran was discussed. Then its effect on the accumulation of recitation in Andalusia was examined.The aim of the research is to reveal the knowledge of the Quran recitation in the Ayyubids. Other purposes of the study are to reveal the influence of Ayyubids on Mamluks and Andalusia in the light of the data obtained. Another point aimed in the article is to mention the importance given to the recitation of the Quran in that period. As a result of the research, it was stated that Ayyubids highly regarded Quran recitation in the relevant period, the education in this field has not been neglected even in the madrasahs established for the science of medicine, the rulers, viziers, and prominent people of the society gave great importance to this field and paid attention to the employment-related to this field in their foundation. Another result of the study is that the accumulation in Ayyubids has an effect on Mamluks and Andalusia.
Fıkıh Tarihi Açısından Osmanlı Son Dönem Hâkimlerinden Mihail Îd el-Bustânî’ Merci‘u’t-Tullâb Adlı Eseri
Fıkıh Tarihi Açısından Osmanlı Son Dönem Hâkimlerinden Mihail Îd el-Bustânî’ Merci‘u’t-Tullâb Adlı Eseri
Yazar: Yılmaz, Fethullah
Dergi: İhya Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Beirut,judgement,Majallah,transactions,law of obligations ; borçlar hukuku,Mecelle,muâmelât,Beyrut,kazâ

İlimde esas olan birikim üzerine kurulu olmaktır. Şer’i ilimler açsından da bu önemli ve gereklidir. Ancak yaşadığımız zaman ile Osmanlı son dönemi arasında ciddi bir kopukluk görülmektedir. Bu dönemde yazılan eserlerin ve tartışılan meselelerin boyutlarının henüz tam olarak tespit edildiğini söylemek zor görünmektedir. Bu durum mevcut ülke sınırlarımız için olduğu kadar, Osmanlı hakimiyetinde bulunmuş yerler için de söz konusudur. Osmanlı’da fıkhın nasıl uygulandığı, yönettiği coğrafya üzerinden tespiti önemli bir husustur. Bu açıdan Osmanlı son dönem Lübnan’ında hâkimlik yapmış Mihâîl el-Bustânî’nin Merci‘u’t-Tullâb adlı eseri  dikkate değer tespitler içermektedir. Makalede iki ana husus üzerinde durulacaktır. Birincisi, müellifin hayatı, fıkıh, fıkıh öğrenimi, tatbikatı ve Mecelle’ye ilişkin yaptığı değerlendirmelerdir. Yazar, fıkıh ilmini öğrenmek ve öğretmek için yıllarca çalışmış, ayrıca bir hâkim olarak onu tatbik etmiştir. Dolayısıyla alanın sıkıntılarını yakından görmüştür. İkincisi ise eserde muamelat konularının tasnifi biçimidir. Bu tasnif; Batı kaynaklı borçlar hukukunun genel hükümler ve özel hükümler ayrımına benzemektedir. Fakat yazarın, bu tasnifi, ithal etmek yerine fıkıh ilminin konularını dikkate alarak yaptığı görülmektedir.

The main thing in science is to be based on accumulation. This is important and necessary in terms of Shari'a sciences. However, there is a serious disconnection between the time we live in and the last period of the Ottoman Empire. It seems difficult to say that the dimensions of the works written in this period and the issues discussed have not been fully determined yet. This is true for our current country borders, as well as for places under Ottoman rule. It is an important issue to determine how fiqh was applied in the Ottoman Empire and the geography it governed. In this respect, the work named Marjee al-Tullab by Mehael al-Bustani, who was a judge in the late Ottoman Lebanon, contains remarkable determinations. The article will focus on two main issues. The first is the author's life and his evaluations on fiqh, fiqh education, fiqh practice and Majallah. The author worked for years to learn and teach the science of fiqh, and also applied it as a judge. Therefore, he saw the problems of the field closely. The second is the way of classifying the treatment subjects in the work. This classification; It is similar to the distinction between general provisions and special provisions of the Western law of obligations. However, it is seen that the author made this classification by considering the subjects of the science of fiqh instead of importing them.