hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Secnidazol Treatment to Improve Milk Yield in Sheep with Giardiasis
Secnidazol Treatment to Improve Milk Yield in Sheep with Giardiasis
Yazar: Alıç Ural, Deniz; Ayan, Adnan; Aysul, Nuran; Balıkcı, Canberk; Ural, Kerem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Giardiasis, Milk yield, Secnidazol, Sheep. ; Giardiasis, Koyun, Seknidazol, Süt verimi.

Giardia duodenalis ile doğal enfekte sütçü koyunlar üzerine yapılan bu multidisipliner çalışmada tek dozda seknidazol sağaltım etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Giardiasisli 30 sütçü koyun, 3 eşit gruba ayrılmıştır. Grup I ve Grup II’de tek doz seknidazol (sırasıyla 10 mg/kg, 30 mg/kg p.o.) sağaltımı uygulanmış ve Grup III kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Çalışma süresince kontrol grubu olan grup III’deki sütçü koyunlar Giardia yönünden pozitivitelerini sürdürmüşlerdir ve başlangıç değerleri (5600-274600) ile 10. gündeki (1300-241650) kist sayıları karşılaştırıldığında gruptaki bazı hayvanlarda istatistiksel önemi bulunmayan artış gözlenlenmiştir. Sıfırıncı ve 10. günlerindeki kist saçılımının en küçük kare ve standart hata değerlerine bakıldığında farklı doz seknidazol ile sağaltımı yapılan GI ve GII’deki hayvanların kist atılımında önemli derecede azalma (P

The purpose of this multidiciplinary (agricultural and veterinary fields) study was to assess the effect of single secnidazol treatment on milk production in dairy ewes naturally infected with Giardia duodenalis. Thirty dairy ewes with Giardiasis, were enrolled into 3 equal groups and Groups I and II were treated with secnidazole at a single dose rate of 10 mg/kg or 30 mg/kg, respectively, perorally and G III ewes were controls. Throughout the study ewes in G III remained positive for Giardiasis, with some of them showed an increase without statistical significance in cyst counts on day 10 (ranged 1300241650) compared to the initial values (ranged between 5600-274600). The least square means and standard error of means of cyst excretion on D0 and D10 revealed that there was a significant reduction (P
Erzurum Piyasasında Tüketime Sunulan Tavuk Döner’de Campylobacter spp. Varlığının Araştırılması
Erzurum Piyasasında Tüketime Sunulan Tavuk Döner’de Campylobacter spp. Varlığının Araştırılması
Yazar: Seyitoğlu, Şenay; Ceylan, Ziya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Campylobacter spp, Chicken döner. ; Campylobacter spp., Tavuk döner.

Bu çalışma, Erzurum ilinde satışa sunulan tavuk döneri örneklerinde termofilik Campylobacter türlerinin varlığının ve hijyenik standartlara uygunluğunun belirlenmesi amacıyla yapıldı. Erzurum’da bulunan değişik hazır yemek (fast food) restorantlarında satılan 40 adet tavuk döner örneği kullanıldı. Örnekler termofilik Campylobacter türlerinin varlığı ile pH, kuru madde, toplam aerobik mezofilik bakteri, Enterobacteriacea, ve koliform grubu bakteri sayıları yönünden analiz edildi. Tavuk döner örneklerinin hiçbirinde Campylobacter spp. varlığına rastlanmadı. Örneklerin, toplam aerobik mezofilik bakteri sayısının 3.36-4.61 log kob/g, Enterobacteriacea sayısının <1-3.09 log kob/g, koliform grubu bakteri sayısının <1-3.23 log kob/g, pH değerinin 6.01-6.49, kuru madde oranının ise % 40.95-% 65.30 arasında değiştiği belirlendi. Araştırma sonucuna göre; iyi pişirilmiş tavuk dönerlerin termofilik Campylobacter spp. yönünden risk taşımadığı, ancak Enterobacteriacea ve koliform grubu bakteri sayıları yönünden değerlendirildiğinde hazır yemek restoranlarında sanitasyon kurallarına yeteri kadar uyulmadığı söylenebilir.

The aim of this study was to investigate the existence of thermophilic Campylobacter species in the samples of chicken döner marketed in Erzurum and the appropriateness of hygienic standards. In the study, 40 pieces of chicken döner sold in fast food restaurants in Erzurum were used as material. The samples were analysed based on the existence of thermophilic Campylobacter species, pH, dry matter, total aerobic mesophilic bacteria and Enterobateriacea species. None of this chicken döner samples contained Campylobacter spp. In these samples, the numbers of total mesophilic bacteria, Enterobacteriacea and coliform bacteria were 3.36-4.61 log cfu/g,
İneklerde Luteolizis Mekanizması ve Vazoaktif Ajanları
İneklerde Luteolizis Mekanizması ve Vazoaktif Ajanları
Yazar: Kuru, Mushap; Oral, Hasan; Kulaksız, Recai
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Corpus luteum, Cow, Luteolysis, Vasoactive agent. ; İnek, Korpus luteum, Luteolizis, Vazoaktif ajan.

Korpus luteum (CL) ovulasyon sonrasında şekillenir ve gebeliğin devamlılığında rol oynar. Ayrıca geçici bir süre progesteron salgılayan endokrin etkinliği bulunan fonksiyonel bir yapıdır. Sığırlarda luteolizis temel olarak iki fazda meydana gelir. Bunlar fonksiyonel ve yapısal luteolizis olarak sınıflandırılır. Yapısal luteolizis, fonksiyonel luteolizisten CL’nin yapısal involüsyonu ile ayırt edilebilir. Luteolizis sırasında nitrik oksit, endotelin-I, angiotensin-II ve oksitosin gibi birçok vazoaktif ajan uyarılır. Son yıllarda renkli Doppler ultrasonografi kullanılması ile luteolizis başlangıcında luteal kan akımında artış olduğu tespit edilmiştir. Bu derlemenin amacı, Doppler ultrasonografi kullanılarak luteoliziste değişen mekanizmalar, vazoaktif ajanların bu süreçteki görevleri ve aralarındaki ilişkiler hakkında bilgi vermektir.

The corpus luteum (CL) forms after ovulation and plays an important role in the maintenance of pregnancy. Besides, it is a functional structure temporarily secreting progesterone and having endocrine activity. In cattle, the luteolysis generally occurs in two phases. These are classified as functional and structural luteolysis. Structural luteolysis is distinguished from the structural luteolysis with CL’s structural involution. During luteolysis, many vasoactive agents are stimulated such as nitric oxide, endothelin-I, angiotensin II, and oxytocin. In recent years, an increase has been found in the luteal blood flow at the beginning of the luteolysis, as determined by colour Doppler ultrasonography. The purpose of this review was to explain both various mechanisms about the vasoactive agents responsible in the luteolysis and their reciprocal interactions.
Ruminantlarda Sıcaklık Stresinin Metabolizma Üzerine Etkileri
Ruminantlarda Sıcaklık Stresinin Metabolizma Üzerine Etkileri
Yazar: Sucu, Ekin; Akbay, Kadir Cem; Filya, İsmail
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Dairy cow, Heat stress, Metabolism, Performance, Ruminant ; Metabolizma, Ruminant, Sıcaklık stresi, Süt ineği, Verim

Sıcaklık stresi hayvan refahını olumsuz yönde etkileyen, hayvansal üretimde verimliliği düşüren, sağlık sorunlarını artırarak ekonomik kayıplara yol açan bir olgudur. Sıcaklık stresi yaşayan hayvanları doğru tanımlamak, bu stresin süt verimi, büyüme ve üreme performansını düşürmesinin biyolojik mekanizmalarını kavramak, verimliliği sürdürebilmek, yaz aylarında gözlenen sıcağa bağlı verim düşüklüğünü en aza indirilebilmek için yenilikçi yaklaşımların geliştirilmesine olanak tanır. Sıcaklık stresinin biyolojik mekanizması, ruminantlarda kısmen yem tüketimindeki azalmaya bağlıdır. Aynı zamanda yüksek çevre sıcaklığına bağlı endokrin sistemdeki değişimler, geviş getirme ve besin maddeleri emilimindeki düşme, yaşama payı gereksinimlerinin artması sonucunda verim için gerekli olan besin maddelerinin ve enerjinin kullanımında farklılıklar görülür. Sıcaklık stresinde besin maddelerinin organizmada kullanımında termik bir ayrımın olduğu gözlenmiştir. Bütün bunlar sıcağa maruz kalan hayvanların vücutlarındaki ısı üretimini düşürmek için kullandıkları bir mekanizmadır. Bu makalede hayvanların sıcaklık stresine nasıl tepki verdikleri ve sıcaklık stresinin besin maddeleri metabolizması üzerine olan etkileri tartışılmıştır.

Heat stress is an important factor influencing animal welfare negatively, decreasing efficiency in dairy production, leading to economic loss by increasing health problems. Appropriate description of animals experiencing heat stress and comprehension of biological mechanism(s) of heat stress causing a decline in milk synthesis, growth and reproductive indices may contribute for development of new approaches in minimising low efficiency during stressful summer months and in sustaining efficiency. The biological mechanism of heat stress is partly explained by reduced feed intake. At the same time, heat stress alters endocrine status, causes reduction in rumination and in nutrient absorption, and increases maintenance requirements resulting changes in absorption of nutrients and utilisation of energy. It has been observed that there is thermal discrepancy between the utilisation of nutrients under heat stress conditions. Therefore, during heat stress all these aspects are presumably a mechanism to minimise metabolic heat production. In this paper, we discussed how animals respond to heat stress and how heat stress affects the metabolism and post-absorption of nutrients
Sığırlarda Suni Tohumlama Uygulamaları Yönünden Genomik Seleksiyonun Önemi
Sığırlarda Suni Tohumlama Uygulamaları Yönünden Genomik Seleksiyonun Önemi
Yazar: Inanç, Muhammed; Daşkın, Ali
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Artificial insemination, Bull selection, Genomic selection, Single nucleotide polymorphism ; Boğa seçimi, Genomik seleksiyon, Suni tohumlama, Tek nükleotit polimorfizmi

Ekonomik önemi olan verim özelliklerinin çok sayıda gen tarafından belirleniyor olması, hayvan ıslahını karmaşık bir bilim haline getirmektedir. Hayvan ıslahının temel taşlarından biri olan damızlık seçiminde, kullanılmakta olan yöntemlerde generasyon aralığının uzun olması nedeniyle genetik ilerleme hızı da yavaş olmaktadır. Bu nedenle, genomik seleksiyon damızlık seçimi, damızlık kontrolü ve ıslah çalışmalarına hız kazandırmaktadır. Bu seleksiyon yoluyla boğa seçimi sayesinde, boğalar daha buzağı iken aranan özellikler açısından DNA’da yapılacak incelemeler buzağının ileride uygun bir boğa olup olmayacağına karar verilmektedir. Çiftlik hayvanlarında genetik ilerlemenin artırılması ve hızlandırılması için DNA markırlarının kullanılması fikri uzun zamandır var olmasına rağmen, bu yöntem gelişen teknolojiler ile birlikte hayvan ıslahında kullanılmaya başlanmıştır. Bu teknoloji sayesinde, gen markırları kullanılmaya başlanmış ve hayvan türlerinin gen haritaları oluşturulmuştur. Gen markırlarının kullanılması ile yapılacak damızlık seçimi sonucu suni tohumlama (ST) uygulamaları açısından çok daha hızlı ilerlemeler kaydedilebilecektir. Örneğin; bu ilerlemelerden birisi, test boğalarından alınan spermalarının uzun süre saklanmasına bağlı sperma depolama maliyetinin ortadan kalkmasıdır. Bu ilerlemelerin bir tanesidir. Bu derlemede, damızlık boğa seçiminde genomik seleksiyon yöntemlerinin ST teknolojisine sağlayabileceği katkılar ele alınmıştır.

Economically important traits, determined by multiple genes, make the animal breeding a complex science. Because of the long generation intervals in the methods used for selection, as the main component of genetic improvement, the improvement rates are lower. Therefore, the genomic selection accelerates the selection procedures, breeding control and genetic improvement studies. By means of bull selection with genomic selection, it can be decided if the calf would be a suitable bull in future with DNA investigations of that calf for the required properties of a bull. Although the idea using DNA markers for improving and accelerating the genetic progress in farm animals had existed for a long time, this method has been used in animal breeding with improving technologies. By doing so, gene markers have started to be used; gene maps of animal species have been created. As a result of selection by using the genes markers for artificial insemination (AI) practices will be able to allow the progress to occur faster. For example, one of these advances is to minimise the extra costs due to prolonged storage of test bull semen. In this review, benefits of genomic selection methods on the selection of breeding bulls and AI technology are discussed
Histologic and Histometric Examination of Spleen in Geese (Anser anser)
Histologic and Histometric Examination of Spleen in Geese (Anser anser)
Yazar: Bingöl, Seyit; Yecan Gülmez, Nurhayat; Deprem, Turgay; Koral Taşcı, Serap; Aslan, Şahin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Goose, Histometry, Lymph follicle, Mast cell, Spleen ; Dalak, Histometri, Kaz, Lenf folikülü, Mastosit

The aim of this study was to examine the histometrical and histological structures of goose (Anser anser) spleen. Six healthy female geese were used as material. Tissue samples taken from the spleen were processed routinely, and were then stained with H&E, Crossman’s Triple stain and Toluidine blue stain. The spleen surrounded by capsules composed of connective tissue and parts of the capsules were observed increasingly thinning into the spleen as trabeculae. The red pulp area was distinguishable from the white pulp inside the organ; further, the lymph follicles appeared clearly within the white pulp. Histometric measurements revealed that the thickness of the capsules surrounding the organ ranged from 18 to 28 μm. The average thickness of the capsules was measured as 22 μm. The average number of lymph follicles was found to be 2.4 in 1.07 mm2. The average width and length of the lymph follicles were measured as 113 μm and 144 μm, respectively. The average diameter of the mast cells was found to be 6 μm. The average number of mast cells was found to be 1.4 in 1.07 mm2. Although the histological structures of the geese spleens seemed very similar to those of other animals in several respects, but some specific properties of geese spleens being more similar to that of mammalians were also observed.

The aim of this study was to examine the histometrical and histological structures of goose (Anser anser) spleen. Six healthy female geese were used as material. Tissue samples taken from the spleen were processed routinely, and were then stained with H&E, Crossman’s Triple stain and Toluidine blue stain. The spleen surrounded by capsules composed of connective tissue and parts of the capsules were observed increasingly thinning into the spleen as trabeculae. The red pulp area was distinguishable from the white pulp inside the organ; further, the lymph follicles appeared clearly within the white pulp. Histometric measurements revealed that the thickness of the capsules surrounding the organ ranged from 18 to 28 µm. The average thickness of the capsules was measured as 22 µm. The average number of lymph follicles was found to be 2.4 in 1.07 mm2. The average width and length of the lymph follicles were measured as 113 µm and 144 µm, respectively. The average diameter of the mast cells was found to be 6 µm. The average number of mast cells was found to be 1.4 in 1.07 mm2. Although the histological structures of the geese spleens seemed very similar to those of other animals in several respects, but some specific properties of geese spleens being more similar to that of mammalians were also observed
Farklı Kuru Madde Düzeyi Esasına Göre Hazırlanan Şeker Pancarı Posası Silajlarının, Silaj Kalitelerinin ve Rumen Yıkılabilirliklerinin Tespit Edilmesi
Farklı Kuru Madde Düzeyi Esasına Göre Hazırlanan Şeker Pancarı Posası Silajlarının, Silaj Kalitelerinin ve Rumen Yıkılabilirliklerinin Tespit Edilmesi
Yazar: Yörük, Mehmet; Aksu, Taylan; Gül, Mehmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Ruminal dry matter degradability, Silage quality, Sugar beet pulp silage ; Rumen kuru madde yıkılabilirliği, Silaj kalitesi, Şeker pancarı posası silajı

Bu çalışmada, buğday samanı, yonca samanı ve fiğ karıştırılarak kuru madde (KM) düzeyleri %20, %25 ve %30’a çıkarılan şeker pancarı posası silajlarının bazı silaj kalite kriterleri ve rumende KM yıkılabilirlikleri incelendi. Bu amaçla, karışımlar %2 melas içerecek şekilde 1 kg’lık cam kavanozlarda iki ay süre ile silolandı. İnkubasyon sonrasında silajlarda fiziksel ve kimyasal analizler yapıldı. Şeker pancarı posası silajlarının kalite sınıfları “iyi-pekiyi” olarak değerlendirildi. Silajların pH, laktik asit, asetik asit ve bütirik asit değerleri sırasıyla 3.94-4.48 aralığında, % 2.22-5.39, % 0.94-4.97 ve % 0.35- 1.24 olarak tespit edilmiştir.Silaj örneklerinin 4, 8, 16, 24, 48 ve 72 saatlik rumen KM yıkılabilirlikleri naylon kese yöntemi ile tespit edildi. %20-30 kuru madde içeren tüm silaj örneklerinde, 72. saat rumen KM yıkılımları %93.81-98.63 aralığında belirlendi.

In the present study, some silage quality parameters and rumen dry matter (DM) degradabilities of sugar beet pulp silages with increased DM levels to 20, 25, and 30% by mixing with wheat straw, alfalfa hay and vetch were investigated. For this purpose, the silage mixtures containing 2% molasses were kept in 1 kg of glass jars for two months. Physical and chemical analyses were performed in silage samples following the incubation. The quality classes of sugar beet pulp silage were considered as "good-perfect ". The pH, lactic acid, acetic acid and butyric acid values of silages were determined as being in the range of 3.94-4.48, 2.2-5.39 %, 0.94-4.97 %, and 0.35-1.24 %, respectively.DM degradabilities of silage samples at the 4, 8, 16, 24, 48 and 72 h in rumen were determined by using nylon bag technique. In all the silage samples having 20-30 % dry matter, the rumen DM degradabilities at the 72th h were determined as being in the range of 93.81-98.63 %
Ketoprofenin 6-Fosfoglukonat Dehidrogenaz Aktivitesi Üzerine In Vitro ve In Vivo Etkisinin Araştırılması
Ketoprofenin 6-Fosfoglukonat Dehidrogenaz Aktivitesi Üzerine In Vitro ve In Vivo Etkisinin Araştırılması
Yazar: Gür, Fatma; Beydemir, Şükrü; Gümüştekin, Kenan; Bakan, Nuri
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: 6-phosphogluconate dehydrogenase, Drug, Erythrocyte, Inhibition ; 6 fosfoglukonat dehidrogenaz, Eritrosit, İlaç, İnhibisyon

Bu çalışmada 6-fosfoglukonat dehidrogenaz (E.C.1.1.1.44;6PGD) enzimi insan eritrositlerinden saflaştırıldı. Saflaştırma işlemi hemolizatın hazırlanması, amonyum sülfat çöktürmesi ve 2’,5’-ADP Sepharose 4B afinite kromatografisi yöntemi ile gerçekleştirildi. Enzimin saflık derecesi SDS-PAGE elektroforez yöntemi ile belirlendi. Enzim üzerine ketoprofenin in vitro ve in vivo etkisi araştırıldı. Tüm saflaştırma işlemleri sonunda insan eritrosit 6PGD enzimi 742 kat saflaştırıldı. Eritrosit 6PGD enzimi %50 verimle, spesifik aktivite 0.46 U/mg olarak elde edildi. Enzim aktivitesi spektrofotometrik olarak 340 nm’de Beutler metoduna göre ölçüldü. Çalışmada kullanılan ketoprofen ilacının in vitro şartlarda enzim aktivitesini inhibe ettiği gözlendi. In vitro inhibe eden bu ilaca ait ΙC50 değeri düşük olarak belirlendi. Daha sonra ketoprofenin in vivo inhibisyon etkisini belirlemek amacıyla Yeni Zelanda albino türü tavşanlar ile çalışmalar yapıldı. İlacın 6PGD enzim aktivitesi üzerine in vivo etkisi incelendiğinde I. saatte (P<0.01) ve III. saatte (P<0.01) ketoprofen ilacının enzim aktivitesini istatistiksel olarak önemli derecede inhibe ettiği gözlendi.

In this study, 6-phosphogluconate dehydrogenase (E.C.1.1.1.44; 6PGD) was purified in human erythrocytes. This process was carried out by the preparation of hemolysate, precipitation by (NH4)2SO4 and 2',5'-ADP Sepharose 4B affinity chromatography . The degree of purity of the enzyme was determined with SDS-PAGE electrophoresis. The effect of ketoprofen on the enzyme was investigated in vitro and in vivo. Human erythrocyte 6PGD was purified in 742-fold at the end of all purification processes. The recovery of 6PGD was 50%, and its specific activity was 0.46U/mg in erythrocytes. Enzyme activity was spectrophotometrically measured using the Beutler method at 340 nm. Ketoprofen inhibited the enzyme activity in in vitro conditions. IC50 value of the drug inhibition in vitro was determined. For the drug having low IC50value (drug concentrations which produce 50% inhibition) (ketoprofen), in vivo studies were performed in New Zealand albino rabbits. In the evaluation of the in vivo effect of drug on 6PGD activity, it was observed that ketoprofen given at the first (P
Deneysel Olarak Diabet Oluşturulmuş Ratlarda Yara İyileşmesinde Sildenafil Sitratın Bazı Hematolojik Parametrelere ve Mineral Maddelere Etkisi
Deneysel Olarak Diabet Oluşturulmuş Ratlarda Yara İyileşmesinde Sildenafil Sitratın Bazı Hematolojik Parametrelere ve Mineral Maddelere Etkisi
Yazar: Comba, Bahat; Mis, Leyla; Comba, Arzu; Çınar, Ali; Taş, Abuzer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Diabet, Hematolojik parametreler, Mineral maddeler, Rat, Yara iyileşmesi

Bu çalışmada sildenafil sitratın yara iyileşmesinin erken dönemlerinde bazı hematolojik parametreler ve mineral maddeler üzerine olan etkisi araştırıldı. Bu amaçla her grupta 10’ar adet rat olacak şekilde üç grup (1. Grup: Kontrol, 2. Grup: Diabet ve 3. Grup: Diabet + Sildenafil Sitrat) oluşturuldu. Birinci ve ikinci gruba normal yara bakımı, üçüncü gruba ise normal yara bakımının yanında 0.7 mg/kg dozunda 3 gün süreyle günde bir kez olmak üzere intraperitonal (i.p.) sildenafil sitrat verildi. Uygulamalara başlamadan önce 1. 2. ve 3. günlerde kan alındı. Tam kanda eritrosit (RBC), hemoglobin (HG), hematokrit (HCT), değerlerine klasik yöntemlerle; serumda demir(Fe), mangan (Mn), bakır (Cu), çinko (Zn), kurşun (Pb), potasyum (K), kalsiyum (Ca) ve magnezyum (Mg) değerlerine ise spektrofotometrik metodla bakıldı. Sildenafil sitrat, diabetli yaralarda iyileşme sürecine olumlu etki eden mineralllerden Zn, Cu ve Mg değerlerini arttırdı. İlk dönemlerde iyileşme sürecine olumsuz etki eden Fe minerali değerlerini düşürdü. Sonuç olarak, bu şekilde yara iyileşmesinin ilk dönemi olan yangısel dönemi kısaltarak, iyileşme sürecine olumlu etki yaptığı kanaatine varıldı.

In this study, the effect of sildenafil citrate on some haematological parameters and mineral levels in the early stages of wound healing was investigated.Rats were randomly allocated into three treatment groups consisted of 10 rats in each. Groups were designed as control (group I), diabetic (group II) and diabetic plus sildenafil citrate (group III), respectively. Normal wound care was performed for control and group II. Sildenafil citrate was also administered with normal wound care for group III at 0.7 mg/kg dosage for 3 days via intraperitoneally (i.p.) once a day. Blood samples were collected before and at 1., 2., and., 3. days of after administration. Full blood erythrocyte (RBC), haemoglobin (HG), haematocrit (HCT) values were determined using standard methods; spectrophotometric methods were used for determination of the serum iron (Fe), manganese (Mn), copper (Cu), zinc (Zn), lead (Pb), potassium (K), calcium (Ca), and magnesium (Mg) levels. Sildenafil citrate increased the serum mineral levels (i.e. Zn, Cu and Mg), as having favourable impact on diabetic wound healing process. Likewise, it decreased the level of iron mineral, as having an adverse effect on the healing process. In conclusion, it was concluded that sildenafil citrate had a favourable effect on the healing process by shortening the inflammatory period, which is the first period of wound healing process