hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KESKİN-ÇELEBİDAĞI BÖLGESİNDEKİ GRENAFELSLER ZUHURATI HAKKINDA
GARNET STONE OCCURRENCES IN KESKİN-ÇELEBİDAĞ REGION
Yazar: Yılmaz, Sabit
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 54 No. 54, 1960
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GARNET STONE,OCCURRENCES IN,KESKİN-ÇELEBİDAĞ REGION ; KESKİN-ÇELEBİDAĞI BÖLGESİ,GRENAFELSLER,ZUHURATI HAKKINDA

Keskin kazasına bağlı Çelebidağı bölgesindeki volfram (şelit) zuhuratının etüdü esnasında, skarn (tactite) zonlarında grenafelslere raslanmıştır. Bu grenafelsler Çelebidağı granodioritbatolit ile sipolin mermerlerin kontaktlarında teşekkül etmişlerdir. Çelebi köyünün takriben l kmbatısında bulunan bu grenafehler, tipik kontakt-metamorf ve pirometasomatik sahrelerdir. Hacettepe mevkiinde teşekkül etmiş grenafelslerin jenezi, diğer kontakt-metamorf sahrelerin jenezi ilebir bütün arzetmektedir. Mineralojik bakımdan iki subfasies mevcuttur : a) grosularfels veb) andraditfels.Kıymetli tabii abrazif olarak telâkki edilen grena, sanayide muvaffakiyetle kullanılmaktadır,Grenada aranan vasıflardan biri sertlik derecesidir. Yapılan laboratuvar tecrübeleri ile gerek grosuların ve gerek andraditin sertlik derecesi, Mohs cetveline göre, 7 civarındadır. Grena konsantratının tonu, New York borsasına göre, 85 dolardır.

During the study of tungsten (scheelite) occurrences in Çelebidağ region ofKeskin, garnet stone was encountered inside the skarn (tactite) zones. They were formed at thecontact between granodiorite batholith and cipolin marbles. These garnet stones, found approximately one km west of Çelebiköy, are typical contaet-metamorphic and pyrometasomatic rocks. Thegenesis of garnet stones at Hacet Tepe forms a unit with other contact-metamorphic rocks. Mineralogically two subfacies are distinguished : a) grossularite stones, b) andradite stones.Garnet which is considered a valuable natural abrasive has been successfully used in the industry. One of the things required in garnets is hardness. Laboratory tests run for grossulariteand andradite have shown their hardness approximately to correspond to 7 on the Mohs scale.On the New York stock exchange market a ton of garnet concentrate sells for about $ 85.
EGE BÖLGESİ KARASAL SENOZOİK STRATİGRAFİSİ (BALIKESİR GÜNEYİ, SOMA - BERGAMA, AKHİSAR - MANİSA VE KISMEN TÎRE)
STRATIGRAPHIE CÉNOZOÏQUE CONTINENTALE DE LA RÉGION DE L'EGE (LE SUD DE BALIKESİR, SOMA-BERGAMA, AKHİSAR - MANİSA ET TİRE-EN PARTIE-)
Yazar: Ozansoy, Fikret
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 55 No. 55, 1960
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Stratigraphie,Cenozoique,Continentale ; EGE BÖLGESİ,KARASAL SENOZOİK,STRATİGRAFİSİ

Bölge (1/100 000 ölçekli pafta sayı ve isimlerine göre). 53/3, 53/4 Balıkesir; 69/2, 69/4 Bergama - Ayvalık; 70/3, 70/4 Akhisar; 87/1, 87/2 Manisa; 87/3 Tire (kısmen). Yukardaki paftalar bölgesinde yapılan araştırmalar Ege'de hâkim karasal serilerin stratigrafik veçhelerinin aydınlatılması ve çevre linyit seviyelerinin jeolojik yaşlarının tesbiti amacını gütmekte idi. Genel olarak, Balıkesir güneyi, Soma, Bergama, Manisa ve Akhisar çevreleri ile kısmen Tire bölgesinde yapılabilmiş olan ve daha ziyade istikşaf özelliğini «Tarihçe» bölümünde belirtileceği veçhile mecburen muhafaza eden araştırmalarımız Senozoik serilerinin bahis konusu istikşaf mahiyetine rağmen, süksesif tipik Memeli faunalarına atfen en az Burdigaliende n Holosen e kadar tamamen karasa l bir reji m altında teşekkül edebilmiş olduğunu göstermiştir .

Région (Cette étude a été effectuée sur base des titres et numéros figurant sur les planches au 1/100 000e des régions envisagées). —Nos. 53/3 et 53/4, région de Balıkesir; 69/2 et 69/4, région de Bergama - Ayvalık; 70/3 et 70/4, région d'Akhisar; 87/1 et 87/2, région de Manisa; 87/3, région de Tire (en partie). Les recherches effectuées dans les régions se rapportant aux planches ci-dessus avaien pour but l'éclaircissement de l'aspect stratigraphique des séries continentales dominantes de l'Ege ainsi que la fixation de l'âge géologique des couches de lignite de la circonscription
ÇAN VE BANDIRMA ARASINDAKİ NEOJEN HAKKINDA MÜTALÂALAR (ANADOLU KUZEYBATISI)
BEMERKUNGEN ÜBER DAS NEOGEN ZWISCHEN ÇAN UND BANDIRMA (NW - ANATOLIEN)
Yazar: Weddıng, Hartmann
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 55 No. 55, 1960
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; BEMERKUNGEN ÜBER DAS,NEOGEN ZWISCHEN,ÇAN UND BANDIRMA ; ÇAN VE BANDIRMA,NEOJEN HAKKINDA,MÜTALÂALAR

Rüsubi Pliosen, tetkik bölgesinde, umumiyetle ince klastik sedimanlar ile başlarken, Gönen'in batısındaki bölgede, bugünkü sahile muvazi olarak uzanan şerit dahilinde, pek kaba teressübat ile yer almaktadır. Bu keyfiyet Marmara denizinin bütün safahatı ile çökmesinin, daha henüz Pliosen zamanında başlamış olduğuna delâlet etmektedir. Bununla ilgili olarak tezahür eden Ren-Antiren vasıflı istikametlere malik elemanlar, bu pek çok yaşlı istikametin kterar canlanması olarak tefsir edilmektedir.

Waehrend das sedimentaere Pliozaen im Untersuchungsgebiet im allgemeinen mit feinklastischen Sedimenten beginnt, setzt es im Gebiet westlich Gönen in einem parallel zur heutigen Küste verlaufenden Streifen mit sehr groben Ablagerungen ein. Das bedeutet, dass die detaillierte Absenkung des Marmara-Meeres bereits in pliozaener Zeit begann. Die in diesem Zusammenhange auftretenden rheinisch - antirheinisch streichenden Elemente werden als Wiederaufleben dieser uralten Richtung gedeutet.
AMASRA KÖMÜR HAVZASININ YENİ SPOR FLORASI
NEW SPORE FLORA FROM THE AMASRA COAL BASIN
Yazar: Yahşıman, Kazım
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 55 No. 55, 1960
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; NEW SPORE,THE AMASRA COAL,the coal borings ; AMASRA KÖMÜR HAVZASI,YENİ SPOR FLORASI,R. Potonie ve G. Kremp

Etüd materyeli 1959-1960 senelerinde Amasra mıntakasında yapılmış olan taşkömür sondajlarından elde edilmiştir. Kullanılan pratik, kömür maserasyon usulü Dijkstra (1946) tarafından yayınlanmıştır. Bulduğumuz yeni Megaspor tipleri R. Potonie ve G. Kremp (1954) ve Bhardwaj'ın (1955) izah ettikleri spor genuslarına ithal edilmiştir. Amasra Kömür Havzası spor florasının tetkiki neticesinde 14 yeni spor spesiesi bulunmuştur; bunların ayrı ayrı izahları ve stratigrafikdağılışları aşağıda açıklanmıştır.

The material on which this investigation is made was collected from the coal borings carried out by the M. T. A. Institute in the Amasra district during the year 1959-1960. The practice of coal maceration, applied here, has already been published by S.J. Dijkstra (1946). These new Megaspore species are referred to spore genera as defined by R. Potonie and G. Kremp (1954) and by C. D. Bhardwaj (1955). As a result of the study of the flora in the Amasra Coal Basin, 14 new species of spores had been found and they are individually and stratigraphically described below.
AMASRA HAVZASINDA KÖMÜRLÜ KARBONİFER SEVİYELERİNİN PALİNOLOJİK TETKİKİ
THE PALYNOLOGICAL INVESTIGATION OF CARBONIFEROUS COAL MEASURES IN THE AMASRA BASIN
Yazar: Ergönül, Yaşar
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 55 No. 55, 1960
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; THE PALYNOLOGICAL,INVESTIGATION OF CARBONIFEROUS,COAL MEASURES ; AMASRA HAVZASI,KÖMÜRLÜ KARBONİFER,SEVİYELERİNİN PALİNOLOJİK

Modern kömür jeolojisi ve paleontolojisinde tecrit edilen fosil bitki sporlar konusundaki sistematik çalışmalar paleobotanik incelemelerde nispeten yeni bir faz teşkil eder. Bu travayda da paleofitojen teşekkülün muhtevası olan Megasporlar etüd edilmiştir. Tetkik edilen kömür numuneleri M. T. A. Enstitüsünün Amasra Karbonifer Havzasında 1959-1960 yıllarında yapmakta olduğu kömür sondajlarında geçilen prodüktif seviyelerden toplanılmıştır. Kömürlerin maserasyon işleminde Schultze ve Zetzsche metodları tatbik edilmiştir. Tasvir edilen yeni Megaspor türleri için morfografik incelemeler esas tutulmuştur ve bulunan spesiesler Potonie ve Kr. (1954) ve Bhardwaj (1955) tarafından izah edilen spor cinslerine bağlanmıştır. Bu palinolojik çalışma neticesinde bir yeni pollcn genusu ile 14 yeni Megaspor ve pollen spesiesi bulunarak tasvir edilmiş ve stratigrafik olarak kıymetlendiril mistir.

In the field of modern coal geology and paleontology systematic studies of isolated fossil spores constitute a relatively new phase of paleobotanical research. In this paper the content of the Megaspores in the paleophytogenetic material has been investigated. All the coal samples of this study were collected from the coal borings executed by the M. T. A. Institute in the Amasra district dining the year 1959-1960. For the maceration of the Amasra coal samples Schultze's and Zetzsche's methods were applied. Our new Megaspore species described here are based on morphological study. These species are referred to spore genera as defined by Potonie and Kremp (1954) and Bhardwaj (1955). As a result of this palynological study one new genus and 14 new species have been discovered, described and stratigraphically evaluated.
SİVAS-DİVRİĞİ ARASINDAKİ SAHANIN JEOLOJİSİ VE JİPSLİ SERİ HAKKINDA MÜŞAHEDELER
GEOLOGIE DES GEBIETES ZWISCHEN SİVAS UND DİVRİĞİ SOWIE BEMERKUNGEN ÜBER DIE GIPSSERIE
Yazar: Kurtman, Fikret
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 1961
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; GEOLOGIE DES GEBIETES,ZWISCHEN SİVAS UND DİVRİĞİ,SOWIE BEMERKUNGEN ÜBER DIE ; SİVAS-DİVRİĞİ,SAHANIN JEOLOJİSİ,JİPSLİ SERİ HAKKINDA MÜŞAHEDELER

Mevzuubahis edilen saha Sivas, Zara ve Divriği arasında kalan takriben 3000 km2 lik bir bölgeyi içine almaktadır. Bölgede Paleozoikten Kuaternere kadar muhtelif formasyonlar aflöre etmektedirler. Paleozoik, mermer, kuvarsit, mikaşist ve fillatlardan müteşekkil olup bölgenin kuzeybatısında görülmektedir. Mesozoik, yalnız Kretase kalker tabakaları ile temsil edilmiştir. Bunlar Tecer dağlarının batısında ve Divriği'nin kuzeyinde aflöre etmektedirler. Tersiyer, Paleosen konglomera tabakaları ile Kretase üzerinde diskordan olarak başlar. Lütesien kalkerleri, Eosen flişi, Oligosen ve Miosen jipsli serisi ile Pliosen tabakalarından müteşekkildir ve bölgenin büyük bir kısmında aflöre etmektedirler. Kuaterner tabakaları ile akarsu yataklarında teressüp etmiş olan eski ve yeni alüvyonlardır. Bölgede tezahür eden magmatik kayaçlar başta serpantin olmak üzere, diorit, melâfirmandelştayn, spilitmandelştayn, bazalt, dasit ve andezitlerdir. Bölge Paleozoik sonunda, Kretase sonunda, Eosen sonunda ve Miosen sonunda olmak üzere dört defa kıvrılma hareketlerine mâruz kalmıştır. Tabaka ve kıvrım istikametleri umumiyetle E-W dır.

Das in Frage kommende Gebiet umfasst zwischen Sivas, Zara und Divriği eine ca. 3000 km2 grosse Fläche, in der vom Paläozoikum bis Quartär verschiedene Formationen vorkommen.Das Paläozoikum setzt sich aus Marmor, Quarzit, Glimmerschiefer und Phylliten zusammen, die im NW des Gebietes anstehen. Das Mesozoikum wird ausschliesslich durch Kreidekalkschichten vertreten, die im W der Tecer Dağları und nördlich von Divriği ausstreichen. Das Tertiär beginnt mit paleozänen Konglomeratschichten, die diskordant auf Kreide liegen. Die Lutetschichten werden von eozänem Flysch und von oligozänen sowie miozänen Gipsfolgen wie auch von pliozänen Schichten gebildet. Diese Schichten streichen im grössten Teil des Gebietes aus. Die Quartärschichten dagegen bestehen aus Alluvionen, die früh bezw. spät in den Flusswasserbetten sedimentie t sind. Die im Gebiet ausstreichenden magmatischen Gesteine sind hauptsächlich Serpentine, Diorite, Melaphyrmandelstein, Spilitmandelstein, Basslte, Dazit und Andesite. Das Gebiet wurde vier Faltungen ausgesetzt und zwar am Ende des Paleozoikums, der Kreide, des Eozäns und des Miozäns. Die Schicht- und Faltrichtungen weisen im allgemeinen nach E-W hin.
SİVAS CİVARINDAKİ JİPS SERİSİNİN STRATİGRAFİK DURUMU
STRATIGRAPHIE DER GIPSABLAGERUNGEN IM BEREICHE VON SİVAS (ZENTRAL - ANATOLIEN)
Yazar: Kurtman, Fikret
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 1961
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; SİVAS CİVARI,JİPS SERİSİ,STRATİGRAFİK DURUMU

Sivas civarındaki jips teressübatı umumiyetle Oligosen yaşında kabul edilmekte idi. Bu yazıda Sivas yakınlarında sakin kalmış bir îki profilde yapılan müşahedelere dayanılarak jipslerin Miosen yaşında lagüner teşekküller olduğu belirtilmektedir. Çünkü burada jips tabakaları ile münavebeli olarak teressüp etmiş olan denizel kalker ve marn tabakalarından alınan numunelerde Miosen fosilleri tesbit edilmiştir.

Die Gipsablagerungen in der Gegend bei Sivas wurden bis heute als Oligozaen angenommen. Durch die Beobachtungen an den nicht gestörten Profilen in der Naehe bei Sivas werden die Gipsablagerungen in das Miozaen eingewiesen. Sie liegen mit marinen Kalk- und Mergelablagerungen in Wechsellagerung, in denen Fossilien miozaenen Alters festgestellt wurden.
UNDASYON NAZARİYESİ BAKIMINDAN ANADOLU OROJENİ
DAS ANATOLISCHE OROGEN VOM STANDPUNKT DER UNDATIONSTHEORIE
Yazar: Nebert, Karl
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 1961
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; DAS ANATOLISCHE,OROGEN VOM STANDPUNKT,DER UNDATIONSTHEORIE ; UNDASYON,NAZARİYESİ BAKIMI,ANADOLU OROJENİ

Son yirmi sene içinde yapılan, Anadolu orojenini geniş çapta bir tasnife tabi tutma denemelerinin hepsi, az çok tek taraflı bir analize dayanmıştır. Bu denemelerin bir kısmı, sahre muhtevasını, yani yapı materyelini ele almış ve bunun neticesi olarak, Anadolu'yu E-W istikametinde kat'eden sahre zonlarını tebarüz ettirmiştir. Jenetik ve yapı tarihi bakımından her hangi bir müşterek vasfı bulunmadığı için, bu meyanda mütaaddit yapı elemanlarının suni surette bir araya getirilmeleri vukua gelmiştir. Arni (1939) tarafından tesis olunan sentez, ba hususta Anadolu'nun geniş çapta tasnifi denemelerinin ilk ve en önemlisi olarak kabul edilebilir. Jeotektonik faraziyelere dayanarak, Alpler'in ve Balkanlar'm orojenezi (Kober) yönünden Arni, iki kuzey zonu ayırdetmiş (Pontidler ve Anatolidler) ve yine iki güney zonu (Toroslar ve İranidler) ele almıştır. Bu zonlar, Batı ve Orta Anadolu'da beşinci bir zonla (Kober'in ara dağlar silsilesi) ayrılmaktadır. Doğu Anadolu'da bu beşinci zon yoktur. Orada kuzey ve güney zonları bir nedbe (Narbe) boyunca temas halindedirler. Bu ana prensip, sonraları inkişaf ettirilmiş ve bu suretle zonların daha sarih bir şekilde tebarüz ettirilmeleri gayesi güdülmüş olduğu gibi, tasnifi daha fazla bölümlere ayırmak (Blumenthal, 1946, 1958) veyahut muayyen bazı metalojenetik ve magmatojen olayların Anadolu orojeni içinde mütalâası da denenmiştir (Wijkerslooth, 1942; Petrascheck, 1954/55; Egeran, 1946).

Alle Versuche einer Grossgliederung des anatolischen Orogens der letzten zwei Jahrzehnte legten ihrem Konzept eine mehr oder minder einseitige Analyse zugrunde. Ein Teil richtete das Hauptaugenmerk auf den Gesteinsinhalt, somit auf das Baumaterial. Auf diese Art konstruierte man Gesteinszonen, die Anatolien in E-W Richtung durchziehen. Hierbei kamen Bauelemente künstlich zusammen, da sie genetisch und baugeschichtlich nichts Gemeinsames aufweisen. In diese Gruppe wäre vor allem die Synthese von Arni (1939) als erster bedeutender Versuch einer Grossgliederung Anatoliens zu stellen. In Anlehnung an geotektonischie Konzepte über das Alpenorogen und den Balkan (Kober) unterscheidet Arni zwei Nordzonen (Pontiden und Anatoliden) und zwei Südzonen (Taurideaa und Iraniden), die in West- und Zentralanatolien von einer fünften Zone, jener der alten Massive (Kober's Zwischengebirge) getrennt sind. In Ostanatolien fehlt die fünfte Zone: Dort berühren sich Nord- und Südzonen entlang einer Narbe. Diese Grundkonzeption wuide in der Folge weiterentwickelt, sei es um die Zonen klarer herauszuarbeiten bzw. weiter unterzuteilen (Blumenthal, 1946, 1958), oder aber um gewisse metallogenetische bzw. magmatogene Prozesse in das anatollsche Orogen einzubauen (Wijkerslooth, 1942; Petraschcck, 1954/55; Egeran, 1946).
ANKARA BÖLGESi FAUNA TEAKUBU ETÜDÜNÜN ESASLI SONUÇLARI
RESULTATS ESSENTIELS DE L'ETUDE DE LA SUCCESSION FAUNIQUE DE LA REGION D'ANKARA (TURQUIE)
Yazar: Ozansoy, Fikret
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 2015
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; RESULTATS ESSENTIELS,DE L,FAUNIQUE DE LA REGION ; ANKARA BÖLGESi,FAUNA TEAKUBU,ETÜDÜNÜN ESASLI SONUÇLARI

Türkiye coğrafi mevkii bakımından imtiyazlı bir yer işgal eder ve Eski Dünya'nın başlıca kara kıtaları, Asya, Avrupa ve hattâ Afrika, arasında bir geçit yolu teşkil eder. Türkiye fosil Memeliler bakımından çok zengindir ve bunlar 9 değişik jeolojik seviyeye aittirler. Türkiye'de keşfedilen 31 Memeli yatağı Ankara NW sı hariç dağınık vaziyettedir. Asya ve Avrupa Türkiyesi'ndeki faunalar — ki büyük kısmı klâsik Ponsiene aittir. Miosenden Pleistosene kadar değişen bir yaş dağılışı gösterirler, yalnız Amasya civarındaki Çeltek'te Eosen faunası vardır. Hiç şüphesiz en önemli bölge Ankara NW sıdır. Burada şimdiye kadar yapılan araştırma ve kazılar, bize Memeli faunası ihtiva eden ve kesintisiz olarak devam eden seviyeler teakubunu bulmamız fırsatını verdi. Buradaki Memeli faunalarının bazı elemanları, önceden Eurasia ve hattâ Türkiye için biliniyordu, fakat diğer birçoğu yenidirler.

La Turquie occupe une position geographique privilegiee et constitue une sorte de carrefour entre les principales masses continentales de l'Ancien Monde : Asie, Europe et nieme Afrique. La Turquie est tres riche en Mammiferes fossiles qui appartiennent a 9 niveaux geologiques differents. Les 31 gisements de Mammiferes fossiles decouverts en Turquie sont sporadiques, a l'exception des gisements situes au NW d'Ankara. Les faunes de Turquie d'Asie et d'Europe—dont la majeure partie est representee par la faune du Pontien classique—s'etagent depuis le Miocene jusqu'au Pleistocene, sauf la faune eocene de Çeltek trouvee aux environs d'Amasya.
ORTA İSVEÇ (BERGSLAGEN) SVİONİTİK LEPTİT HATTINDAKİ SAHRELER ÜZERİNDE MAGNETİKLEŞME İSTİKAMETİNİN VE MAGNETİK VASIFLARIN ETÜDÜ
UNTERSUCHUNG MAGNETISCHER EIGENSCHAFTEN, INSBESONDERE DER MAGNETISIERUNGSRICHTUNG, AN GESTEINEN DES SVIONISCHEN LEPTITZUGES MITTELSCHWEDENS (BERGSLAGEN)
Yazar: Glıtsch, Rolf.e
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 1961
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; ORTA İSVEÇ,BERGSLAGEN,SVİONİTİK ; Berslagen,Gesteinen,Lepitzuges

Burada, kullanılan PUZIGHA teçhizatının yapılış ve çalışma tarzından bahsedilecektir. Bu teçhizatla elde edilen sıhhat derecesinin, tamamen kifayet eder mahiyette bulunduğu görülmüştür. Orta isveç'teki (Bergslagen) svionitik leptit hattının sahre numuneleri üzerinde yapılan etüdler ve bunların magnetizasyon istikametinin tâyini muayeneleri, bugünkü arz devresi sahasından takriben 30° nispetinde bir magnetizasyon istikameti verecek şekilde inhiraf göstermiştir. Remanant ve endüksiyonlu magnetizasyon arasındaki nispete istinaden, Svionium esnasında, burada tesbit olunan magnetizasyon istikametlerinden başka bir istikametin hâkim bulunmamış olduğu kabul edilebilir ki, bu sayede S. K. Runcorn tarafından bildirilen ve bugünkü arz devresinden inhiraf eden sahre magnetizasyon istikametine mütaallik etüd neticelerinin muhtelif zamanlara göre teyidi de mümkün olmuştur. Magnetizasyon vüsati, magnetizasyon portörü olarak belli olan magnetitin zuhur eden miktarına bağlıdır. Burada takriben % l ve takriben % 10 magnetit muhtevası gösteren iki karakteristik grupun ayırdedilmesine imkân hasıl olmuştur. Sahrelerin çok büyük olan eşitsizlikleri (Inhomogenitât), birçok defalar, ölçü neticelerinin sıhhatle tefsirlerine mâni olmuştur. Stora Kopparbergs Bergslags AB, Falu Kopparrverk müessesesinin yardımı sayesinde, daha evvelce Falu Kopparverk müessesesi için yapmış olduğum etüdleri, bu etüdlerime esas olarak alabildim.

Investigation of the magnetic properties, particularly of the direction of magnetization, of rocks of the Svionian leptite trend in Middle Sweden (Bergslagen). The design and technique of the used PUZICHA-apparatus is described. It is shown that the accuracy obtained can be considered entirely sufficient. The examination of rock specimens from the Svionian leptite trend in Middle Sweden as to their direction of magnetization showed that the direction of magnetization deviated by about 30° from the present earth's magnetic field. Due to the ratio of residual to induced magnetism it can be presumed that during Svionian time no other but the direction of magnetization as determined above must have existed. This confirms the results of observation published by S. K. Runcorn about the deviation of the direction of magnetization of rocks of different epochs from the earth's magnetic field. -The magnitute of magnetization depends on the percentage of magnetite which was recognized as the carrying agent of magnetization. It was possible to work out two characteristic groups, one having about 1 per cent and the other 10 per cent of magnetite. The great inhomogenity of the rock did not often allow a distinct evaluation of the results of measurements.
BAZI BATI ANADOLU TERSİYER MEMELİ FOSİLLERİ (DİNOTHERİUM, SERRIDENTINUS, DIPOIDES) HAKKINDA
SUR QUELQUES MAMMIFERES FOSSILES (DINOTHERIUM, SERRIDENTINUS, DIPOIDES) DU TERTIAIRE D'ANATOLIE OCCIDENTALE -TURQUIE
Yazar: Ozansoy, Fikret
Dergi: Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Vol. 56 No. 56, 1961
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; DİNOTHERİUM,SERRIDENTINUS,DIPOIDES ; MEMELİ,DİNOTHERİUM,SERRIDENTINUS,DIPOIDES

Küçük Asya'nın batısında ve Marmara denizi çevrelerinde senelerden beri bilinen Dinotherium genusu (Paraskevaidis, 1940; Calvert ve Neumayr, 1880; Pamir ve Sayar, 1933) birkaç espesle temsil edilmektedir. Sakız adası Sarmasien yataklan Dinotherium bavaricum ve Dinotherium naui vermiştir (Paraskevaidis, 1940). Çanakkale boğazının Asya kesimi (Erenköy yataklan) Sakız adası espeslerinden Dinotherium bavaricurn'u ihtiva etmektedir (Galvert ve Neumayr, 1880). Son olarak da Küçükçekmece (İstanbul) Pikermien jizmanı bu genusa ait bir espes vermiştir (Dinotherium sp.) (Pamir ve Sayar, 1933). Yukarda bahis konusu olan espesler Üst Senozoikin üst seviyelerini (Üst Miosen, Alt Pliosen) karakterize ederler. Bunların dışında, Serridentinus subtapiroideus ihtiva eden Tire fosilli jizmanı bize diğer bir Dinotherium vermiştir (Ozansoy, 1960 ve daha aşağılara bakınız).

Le genre Dinotherium, que l'on connait depuis des annees a l'Ouest de l'Asie Mineure (Paraskevaidis, 1940) et dans la region de la Mer de Marmara (Calvert et Neumayr, 1880; Pamir et Sayar 1933), a ete represente par quelques especes. Les couches du Sarmatien de l'ile de Chio ont fourni le Dinotherium bavaricum et D. naui (Paraskevaidis, 1940); et les couches du Miocene superieur de la cote asiatique des Dardanelles (couches d'Erenköy) contiennent egalement l'une des especes de l'ile de Chio, Dinotherium bavaricum (Calvert et Neumayr, 1880). Enfin, le gisement du Pikermien d'İstanbul (Küçükçekmece) a fourni egalement une espece de ce genre (Dinotherium sp.) (Pamir et Sayar, 1933). Toutes les especes, mentionnees ci-haut, caracterisent les niveaux superieurs du Cenozoique superieur (Miocene superieur et Pliocene inferieur —s. /.).