NİYÂZÎ-İ MISRÎ DÎVÂNI’NDA “MÜRŞİD” OLARAK “AŞK”
NİYÂZÎ-İ MISRÎ DÎVÂNI’NDA “MÜRŞİD” OLARAK “AŞK”
Yazar: Öztürk, Erdem Can
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Tasavvuf,Aşk,Mürşid,Niyâzî-i Mısrî

Tasavvuf edebiyatı, KlâsikTürk Edebiyatı’nın en zengin mecralarındandır. Mutasavvıf şairler,yazdıklarıyla İslâmiyeti anlatma, insanları irşad etme gayreti içindedirler.Bilhassa mürşidler tarafından tekke/tarikat/tasavvuf muhitinde kaleme alınanmanzumelerde bu durum daha açık görülür. Müridlerini irşad etmek isteyenmürşid, sadece vaaz ve derslerle değil, şiirle de bu faaliyetlerini sürdürmeyeçalışır.Tasavvufî eğitimin temeltaşlarından biri aşktır. Bu aşk, Allah ve Peygamber aşkıdır. Tasavvufî eğitimsisteminde, müridlerin gönlüne evvela bu aşk nakşedilip, ardından yine bu aşklakemâle varmayı hedefleyen bir irşad süreci başlar. Farzlar, sünnetler, helal veharamlar gibi ilmihâl eğitimi hususlarında pek etkili olmasa da; müridlere İlâhî aşkı nakş etmenin en etkili yolu şiirdir. Çünkü şiirinmuhatabı gönüldür; gönül ise aşkın mekânıdır. İşte bu sebeple olsa gerek,mürşidlerin çoğu aynı zamanda birer şairdir. Buradan anlaşıldığı itibarla aşk,tasavvuf eğitiminde temel taşlardan biri olmakla birlikte, bir nevî mürşidlikvazifesi de görmektedir. Mürid, yolun başında aşkı talim eder. Kendisinegösterilen nihâyî hedef de o aşkla fenâfillâha varmaktır.Bizim bu çalışmaylaamacımız, aşkın mürşidlik vazifesini ne şekilde üstlendiğini örnek bir eserüzerinden incelemektir. Niyâzî-i Mısrî, tasavvufî edebiyatımızın en etkili veen meşhur şairlerinden; kendi tarikat kolunu kurabilecek makama erişmişşeyhlerdendir. Bu sebeple aşkın mürşidlik yönünün inceleneceği bu çalışma içinörnek metin olarak Niyâzî-i Mısrî Dîvânıseçilmiştir.

Tasavvuf edebiyatı, KlâsikTürk Edebiyatı’nın en zengin mecralarındandır. Mutasavvıf şairler,yazdıklarıyla İslâmiyeti anlatma, insanları irşad etme gayreti içindedirler.Bilhassa mürşidler tarafından tekke/tarikat/tasavvuf muhitinde kaleme alınanmanzumelerde bu durum daha açık görülür. Müridlerini irşad etmek isteyenmürşid, sadece vaaz ve derslerle değil, şiirle de bu faaliyetlerini sürdürmeyeçalışır.Tasavvufî eğitimin temeltaşlarından biri aşktır. Bu aşk, Allah ve Peygamber aşkıdır. Tasavvufî eğitimsisteminde, müridlerin gönlüne evvela bu aşk nakşedilip, ardından yine bu aşklakemâle varmayı hedefleyen bir irşad süreci başlar. Farzlar, sünnetler, helal veharamlar gibi ilmihâl eğitimi hususlarında pek etkili olmasa da; müridlere İlâhî aşkı nakş etmenin en etkili yolu şiirdir. Çünkü şiirinmuhatabı gönüldür; gönül ise aşkın mekânıdır. İşte bu sebeple olsa gerek,mürşidlerin çoğu aynı zamanda birer şairdir. Buradan anlaşıldığı itibarla aşk,tasavvuf eğitiminde temel taşlardan biri olmakla birlikte, bir nevî mürşidlikvazifesi de görmektedir. Mürid, yolun başında aşkı talim eder. Kendisinegösterilen nihâyî hedef de o aşkla fenâfillâha varmaktır.Bizim bu çalışmaylaamacımız, aşkın mürşidlik vazifesini ne şekilde üstlendiğini örnek bir eserüzerinden incelemektir. Niyâzî-i Mısrî, tasavvufî edebiyatımızın en etkili veen meşhur şairlerinden; kendi tarikat kolunu kurabilecek makama erişmişşeyhlerdendir. Bu sebeple aşkın mürşidlik yönünün inceleneceği bu çalışma içinörnek metin olarak Niyâzî-i Mısrî Dîvânıseçilmiştir.