Askerî Tarikatların Kudüs Krallığı’ndaki Hac Rotalarında Savunma Faaliyetleri (1137-1187)
Defensive Activities of the Military Orders on the Pilgrimage Routes in the Kingdom of Jerusalem (1137-1187)
Yazar: Çalışır, Abdurrahman Onur
Dergi: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 23 No. 3, 2025
Anahtar kelimeler: Archaeology of Europe, The Mediterranean and The Levant ; Avrupa, Akdeniz ve Levant Arkeolojisi ; Medieval Age Archeology ; Ortaçağ Arkeolojisi ; Crusades,the Kingdom of Jerusalem,Pilgrimage,Templar knights,Hospitaller knights ; Haçlı Seferleri,Kudüs Krallığı,Hac,Tapınak Şövalyeleri,Hospitalier Şövalyeleri

Birinci Haçlı Seferi’nin sonucunda kurulan Kudüs Krallığı, ilk yıllarından itibaren çevresindeki devletlerle mücadelelere girmiştir. Mücadelelerin neticesinde krallıkta bulunan hac yollarında ciddi bir güvenlik sorunu baş göstermiştir. Krallık hem bölgesel rakiplerini bastırmak hem de insan ile gelir kaynağı olarak gördüğü yolları korumak için yayılma politikası takip etmiştir. Ayrıca yollardaki güvenlik sorunu krallık içerisinde askerî tarikatların kurulmasına neden olmuştur. 1130’lardan itibaren krallık ile askerî tarikatlar iş birliği içerisinde hem krallığın bölgesel rakiplerini pasivize etme hem de hacıları koruma faaliyetleriyle meşgul olmuştur. Literatürümüzde askerî tarikatlar üzerine yapılan akademik çalışmalarda tarikatların kuruluş amaçları doğrultusunda yürüttükleri faaliyetler göz ardı edilmiştir. Bu boşluğu doldurmak amacıyla makalede Tapınak ile Hospitalier tarikatlarının krallıktaki hac rotalarındaki savunma faaliyetleri birincil kaynaklara dayanılarak incelenmiştir. Ayrıca tarikatların savunma faaliyetlerinin boyutları ile başarısı değerlendirilmiştir. Çalışmanın kronolojik alt sınırı, ilk kez bir askerî tarikata kale verilen 1137 senesidir. Kronolojik üst sınır ise krallığın topraklarının çoğuyla birlikte hac noktalarının çoğunu kaybettiği 1187 yılıdır. Araştırma sonucunda, askerî tarikatların kuruluş amaçları doğrultusunda başarılı oldukları sonucuna ulaşılmıştır.

The Kingdom of Jerusalem, which was established as a result of the First Crusade, has been engaged in struggles with the states around it since its first years. As a result of the struggles, a serious security problem arose on the pilgrimage routes in the kingdom. The kingdom pursued a policy of expansion both to suppress the regional rivals and to protect the routes that it saw as a source of people and income. In addition, the security problem on the roads led to the establishment of the military orders within the kingdom. From the 1130s onwards, the kingdom and the military orders cooperated in both the pacification of the kingdom’s regional rivals and the protection of pilgrims. In our literature, academic studies on military orders have ignored the activities carried out by the orders in line with their founding purposes. To fill the gap, this article examines the defence activities of the Templar and Hospitaller orders on pilgrimage routes in the kingdom until 1187, based on primary sources. Also, the extent and success of the orders’ defence activities is evaluated. The chronological lower limit of the study is 1137, when a castle was first given to a military order. The upper limit is 1187, when the kingdom lost most of its lands and most of its pilgrimage locations. As a result of the research, it is concluded that military orders were successful in line with their founding objectives.