hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İSLAM KÜLTÜRÜNÜN MEHCER EDEBİYATI ÜZERİNDE ETKİSİ
İSLAM KÜLTÜRÜNÜN MEHCER EDEBİYATI ÜZERİNDE ETKİSİ
Yazar: Şimşek, Sultan
Dergi: Şarkiyat Mecmuası, Vol. 0 No. 19, 2012
Anahtar kelimeler: Mehcer Edebiyatçıları, İslam, Kurân’ı Kerîm, Hz. Muhammed

Mehcer edebiyatçıları İslam Dini’nin özüne saygı ve sevgi içerisinde yaklaşmışlardır. Kur’ân-ı Kerîm’e ve Hz. Muhammmed’e duydukları hayranlığı pek çok vesileyle ifade etmişlerdir. Ayrıca İslam Büyüklerinin ve mutasavvıflarının etkileri bazı Mehcer edebiyatçılarının eserlerinde bariz bir şekilde kendini göstermektedir. Mehcer edebiyatçıları İslam Dini’nin özü ile batıl inançları birbirinden ayırt etmişler, bu noktada Hristiyan topluluklarını tenkit ettikleri gibi Müslüman topluluklarını da tenkit etmişlerdir.

Mehcer edebiyatçıları İslam Dini’nin özüne saygı ve sevgi içerisinde yaklaşmışlardır. Kur’ân-ı Kerîm’e ve Hz. Muhammmed’e duydukları hayranlığı pek çok vesileyle ifade etmişlerdir. Ayrıca İslam Büyüklerinin ve mutasavvıflarının etkileri bazı Mehcer edebiyatçılarının eserlerinde bariz bir şekilde kendini göstermektedir. Mehcer edebiyatçıları İslam Dini’nin özü ile batıl inançları birbirinden ayırt etmişler, bu noktada Hristiyan topluluklarını tenkit ettikleri gibi Müslüman topluluklarını da tenkit etmişlerdir.
FARSÇA ŞİİRLERDE İSTANBUL VE MİRZÂDE-İ IŞKÎ'NİN İSTANBUL'U ANLATAN ŞİİRLERİ
FARSÇA ŞİİRLERDE İSTANBUL VE MİRZÂDE-İ IŞKÎ'NİN İSTANBUL'U ANLATAN ŞİİRLERİ
Yazar: Turgut, Kadir
Dergi: Şarkiyat Mecmuası, Vol. 0 No. 19, 2012
Anahtar kelimeler: İstanbul, şiir, Fars Edebiyatı, Mirzâde-i Işkî

Farsça şiir yazan birçok şair şiirlerinde İstanbul'dan bahsetmiştir. Ancak bunların çoğu İstanbul'u görüp tanımadan, İstanbul'u tanıtmak amacıyla değil, uzaklığı ya da yabancılığı anlatmak için İstanbul'dan söz etmiştir. Bildirimizde hayatından da bahsedilecek Mirzâde-i Işkî, İstanbul'da yaşamış ve İstanbul'u yakından tanıyarak İstanbul'u anlatan Farsça şiirler yazmıştır. Şair şiirlerinde hem İstanbul'un güzelliklerinden, hem de Türk ve İran milletinin kardeşliğinden bahsetmiştir.

Farsça şiir yazan birçok şair şiirlerinde İstanbul'dan bahsetmiştir. Ancak bunların çoğu İstanbul'u görüp tanımadan, İstanbul'u tanıtmak amacıyla değil, uzaklığı ya da yabancılığı anlatmak için İstanbul'dan söz etmiştir. Bildirimizde hayatından da bahsedilecek Mirzâde-i Işkî, İstanbul'da yaşamış ve İstanbul'u yakından tanıyarak İstanbul'u anlatan Farsça şiirler yazmıştır. Şair şiirlerinde hem İstanbul'un güzelliklerinden, hem de Türk ve İran milletinin kardeşliğinden bahsetmiştir.
ÇEVİRİNİN ARAPÇA ÜZERİNDE ETKİLERİ
ÇEVİRİNİN ARAPÇA ÜZERİNDE ETKİLERİ
Yazar: Usfã»r, Muhammed Hasen Muhammed; Tanrıverdi, Eyyüp
Dergi: Şarkiyat Mecmuası, Vol. 0 No. 19, 2012
Anahtar kelimeler: Çeviri, etki, sesler, yapılar, kelime kadrosu, türetme, ön ekler, son ekler

Bu makalede “çeviri”nin Arapça üzerinde meydana  getirdiği ve getirmeye devam ettiği etki ele alınmıştır. Bu etkinin iki  yönü vardır. Biri olumludur, diğeri olumsuzdur. Olumlu etki bilim,  teknoloji ve sanat alanlarında binlerce kelimenin arapçalaştırma  yoluyla, çok sayıda kelime ve ifadenin de çeviri yoluyla Arapçaya  katılarak bu dilin zenginleştirilmesidir. Ne var ki çeviri yapı, türetme  ve “naht” yoluyla yeni kelimelerin türetilmesi açısından da Arapçanın  tabiatını olumsuz etkilemeye başlamıştır. Bu olumsuz etki sadece  dilin doğru kullanımına itina göstermeyen ve doğru Arapça ifadenin  gereklerini önemsemeyen çevirmenlerin yaptığı çeviri ile sınırlı  kalmamaktadır, aksine çeviri olmamakla beraber önemli derecede  yabancı dil etkileri taşıyan telif yazılarda da görülmeye başlamıştır.  Bu da kötü çevirinin bir etkisidir.

Bu makalede “çeviri”nin Arapça üzerinde meydana  getirdiği ve getirmeye devam ettiği etki ele alınmıştır. Bu etkinin iki  yönü vardır. Biri olumludur, diğeri olumsuzdur. Olumlu etki bilim,  teknoloji ve sanat alanlarında binlerce kelimenin arapçalaştırma  yoluyla, çok sayıda kelime ve ifadenin de çeviri yoluyla Arapçaya  katılarak bu dilin zenginleştirilmesidir. Ne var ki çeviri yapı, türetme  ve “naht” yoluyla yeni kelimelerin türetilmesi açısından da Arapçanın  tabiatını olumsuz etkilemeye başlamıştır. Bu olumsuz etki sadece  dilin doğru kullanımına itina göstermeyen ve doğru Arapça ifadenin  gereklerini önemsemeyen çevirmenlerin yaptığı çeviri ile sınırlı  kalmamaktadır, aksine çeviri olmamakla beraber önemli derecede  yabancı dil etkileri taşıyan telif yazılarda da görülmeye başlamıştır.  Bu da kötü çevirinin bir etkisidir.
MÎHÂÎL NU'AYME'DE DİL ALGISI
MÎHÂÎL NU'AYME'DE DİL ALGISI
Yazar: Hamidov, Mahir
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 20, 2012
Anahtar kelimeler: Arapça, şiir dili, edebî dil, halk dili

Bu çalışmada, Mehcer edebiyatının öncülerinden sayılan Mîhâîl Nu‘ayme’nin dil konusundaki görüşleri incelenmiştir. Buna ek olarak, yazarın edebî dil ve halk dili konularına yaklaşımı değerlendirilerek edebî ürünlerinde halk dilinin hangi ölçüde yankı bulduğu araştırılmıştır. Konuyla ilgili araştırma yazarın el-Ğirbâl adlı kitabı ve dil konusuna dair yazmış olduğu farklı makaleleri temel alınarak yapılmıştır.

Bu çalışmada, Mehcer edebiyatının öncülerinden sayılan Mîhâîl Nu‘ayme’nin dil konusundaki görüşleri incelenmiştir. Buna ek olarak, yazarın edebî dil ve halk dili konularına yaklaşımı değerlendirilerek edebî ürünlerinde halk dilinin hangi ölçüde yankı bulduğu araştırılmıştır. Konuyla ilgili araştırma yazarın el-Ğirbâl adlı kitabı ve dil konusuna dair yazmış olduğu farklı makaleleri temel alınarak yapılmıştır.
ARAP EDEBİYATINDA TÜRKÇE YAZAN BİR ŞAİR: EMİR MENCEK PAŞA EL-YUSÛFÎ
ARAP EDEBİYATINDA TÜRKÇE YAZAN BİR ŞAİR: EMİR MENCEK PAŞA EL-YUSÛFÎ
Yazar: Kızıltunç, Recai
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 20, 2012
Anahtar kelimeler: Emir Mencek, Dimaşkî, Divan, Fuzûlî

Emir Mencek, 1007/1598'de Şam'da varlık içinde doğmuş, iyi bir eğitim almıştır. Küçük yaşlardan itibaren şiir yazmaya başlamıştır. Babasının ölümü, sanat hayatını olumsuz etkilemiştir. Anadolu'ya gelmiş; umduğunu bulamayınca tekrar Şam'a dönüp, hayatının sonuna kadar burada yaşamıştır. Arapça Divan ve Mecmuatü Mencek Paşa olmak üzere iki eseri vardır. Türkçe şiirleri yanında, Türkçe unsurların kullanıldığı Arapça şiirleri de vardır. Türkçe şiirlerinin sayısı bilinmemektedir. Günümüze kadar ancak "görünür" redifli şiiri ulaşabilmiştir. Beş beyitten oluşan bu şiir, Fuzüli'nin aynı redifli şiirine nazire olarak yazılmıştır.

Emir Mencek, 1007/1598'de Şam'da varlık içinde doğmuş, iyi bir eğitim almıştır. Küçük yaşlardan itibaren şiir yazmaya başlamıştır. Babasının ölümü, sanat hayatını olumsuz etkilemiştir. Anadolu'ya gelmiş; umduğunu bulamayınca tekrar Şam'a dönüp, hayatının sonuna kadar burada yaşamıştır. Arapça Divan ve Mecmuatü Mencek Paşa olmak üzere iki eseri vardır. Türkçe şiirleri yanında, Türkçe unsurların kullanıldığı Arapça şiirleri de vardır. Türkçe şiirlerinin sayısı bilinmemektedir. Günümüze kadar ancak "görünür" redifli şiiri ulaşabilmiştir. Beş beyitten oluşan bu şiir, Fuzüli'nin aynı redifli şiirine nazire olarak yazılmıştır.
İHYÂ'U 'ULÛMİ'D-DÎN ESERİNDE ZİKİR VE UZLET KAVRAMLARI
İHYÂ'U 'ULÛMİ'D-DÎN ESERİNDE ZİKİR VE UZLET KAVRAMLARI
Yazar: Ocaqlı, Qafar
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 20, 2012
Anahtar kelimeler: Zikir, uzlet, halvet, tasavvuf

İslam dini ve tasavvufu konusunda kendine has yorumları olan Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed el-Gazâlî “zikir”, “uzlet” ve “halvet” mevzularına diğer İslam bilginlerinden farklı yorumlar getirmektedir. Onun bu konudaki söylemleri tasavvufa karşı olmamakla beraber tasavvuf düşüncesi bağlamında yeni ve kendine özgüdür. Mesela, Gazâli’ye göre âlimin ilmi, aile reisinin ailesi için yaptıkları birer zikirdir. Dolayısıyla Gazâlî’ye göre âlim zamanının büyük bir kısmını zikirle değil, ilimle geçirmelidir. Hüccetü’l-İslâm lakaplı Gazâlî uzlet ve halvet konusunda da kendisinden önceki ve devrinin aydınlarından farklı düşünür. Gazâlî’ye kadar uzlet hayatı insanlardan uzak, “mağara hayatı” olarak düşü- nülürdü. Çağdaşları da bu düşünceye sahiplerdi. Gazâlî ise uzlet ve halveti toplumdan soyutlanarak yaşamak değil, insanlarla beraber yaşayarak onlara hizmet etmek olarak görür.

İslam dini ve tasavvufu konusunda kendine has yorumları olan Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed el-Gazâlî “zikir”, “uzlet” ve “halvet” mevzularına diğer İslam bilginlerinden farklı yorumlar getirmektedir. Onun bu konudaki söylemleri tasavvufa karşı olmamakla beraber tasavvuf düşüncesi bağlamında yeni ve kendine özgüdür. Mesela, Gazâli’ye göre âlimin ilmi, aile reisinin ailesi için yaptıkları birer zikirdir. Dolayısıyla Gazâlî’ye göre âlim zamanının büyük bir kısmını zikirle değil, ilimle geçirmelidir. Hüccetü’l-İslâm lakaplı Gazâlî uzlet ve halvet konusunda da kendisinden önceki ve devrinin aydınlarından farklı düşünür. Gazâlî’ye kadar uzlet hayatı insanlardan uzak, “mağara hayatı” olarak düşü- nülürdü. Çağdaşları da bu düşünceye sahiplerdi. Gazâlî ise uzlet ve halveti toplumdan soyutlanarak yaşamak değil, insanlarla beraber yaşayarak onlara hizmet etmek olarak görür.
İSLAM MEDENİYETİNDE TIP TARİHİNE DAİR YENİ BİR YORUM
İSLAM MEDENİYETİNDE TIP TARİHİNE DAİR YENİ BİR YORUM
Yazar: El-hamarine, Prof.dr.neşet; Tanrıverdi, Eyyüp
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 20, 2012
Anahtar kelimeler: Anahtar kavramlar: Doğu tıbbı, Yunan tıbbı, pratik tıp, teorik tıp, Doğu medeniyetleri, İslam medeniyeti

Bu makalede Avrupa bilim tarihi çevrelerinde İslam medeniyeti tıp tarihi hakkında hakim yaklaşımlar ve kabuller ele alınmıştır. Yazar öncelikle bazı Avrupalı yazarların tarafsız bilimsel yaklaşımlarına dikkat çekmiş, daha sonra Yunan teorik tıbbıyla iletişime geçmeden önce Doğu medeniyetlerinde tıp tarihini özetlemiştir. Pratik ve teorik olmak üzere iki hususiyeti haiz tıp ilminin Doğu’daki belirgin özelliği pratik cihetidir. Teorik kuram ise Yunan medeniyeti tarafından geliştirilmiştir. Bunun Doğu dünyasına aktarımı İskender ile gerçekleşmiş ve bu tarihten itibaren teorik tıp dahi bilhassa İslam medeniyetinin bilimsel inşa süreciyle büyük ilerleme kaydetmiş ve bu niteliğiyle modern Avrupa tıbbının esası olmuştur. Yazar Avrupa’da bilim tarihi ile ilgili enstitülerin tarihsel gerçekliğe bir türlü eğilme gereği duymadığına dikkat çekmektedir.

Bu makalede Avrupa bilim tarihi çevrelerinde İslam medeniyeti tıp tarihi hakkında hakim yaklaşımlar ve kabuller ele alınmıştır. Yazar öncelikle bazı Avrupalı yazarların tarafsız bilimsel yaklaşımlarına dikkat çekmiş, daha sonra Yunan teorik tıbbıyla iletişime geçmeden önce Doğu medeniyetlerinde tıp tarihini özetlemiştir. Pratik ve teorik olmak üzere iki hususiyeti haiz tıp ilminin Doğu’daki belirgin özelliği pratik cihetidir. Teorik kuram ise Yunan medeniyeti tarafından geliştirilmiştir. Bunun Doğu dünyasına aktarımı İskender ile gerçekleşmiş ve bu tarihten itibaren teorik tıp dahi bilhassa İslam medeniyetinin bilimsel inşa süreciyle büyük ilerleme kaydetmiş ve bu niteliğiyle modern Avrupa tıbbının esası olmuştur. Yazar Avrupa’da bilim tarihi ile ilgili enstitülerin tarihsel gerçekliğe bir türlü eğilme gereği duymadığına dikkat çekmektedir.
Bir Ortaçağ Haçlı Kalesi: Tibnîn (Toron) 1099-1187
A Medieval Crusader Castle: Tibnīn (Toron) 1099-1187
Yazar: Ünal, Elif
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 41, 2022
Anahtar kelimeler: Tibnīn,Toron,Castle,Crusader Castle,Humphrey I of Toron,Humphrey II of Toron ; Tibnîn,Toron,Kale,Haçlı Kalesi,I. Onfroi de Toron,II. Onfroi de Toron

Haçlı Seferleri, dünya tarihini derinden etkileyen ve iki asırlık bir sürece damgasını vuran Ortaçağ’ın en mühim hadiselerindendir. Papa II. Urbanus’un 27 Kasım 1095 tarihinde Clermont Konsili’nde yaptığı çağrı ile fiilen başlayan bu siyasî amaçlı askerî harekât Doğu’da Lâtin hâkimiyetinin kurulmasına imkân sağlamıştır. Nitekim Birinci Haçlı Seferi sırasında 1098 yılında önce Urfa ile Antakya’da devletler tesis eden Lâtinler, 15 Temmuz 1099’da Kudüs’ü zaptederek bir krallık kurmuş ve Filistin topraklarını işgale başlamışlardır. Bu süreçte Haçlıların eline geçen mevkilerden biri de Celîle bölgesinin kuzeyinde bulunan Tibnîn olmuş ve Haçlılar tarafından buraya Toron isimli bir kale inşa edilmiştir. Akabinde ise Tibnîn, asillerden Onfroi de Toron’a tevdi edilerek Kudüs Haçlı Krallığı’na bağlı bir lordluğa dönüştürülmüştür. Stratejik bakımdan oldukça mühim bir konumda yer alan Tibnîn ve burada inşa edilen kale, bölgedeki Haçlı istilalarında ve Müslümanlara karşı verilen mücadelelerde Franklara askerî, siyasî ve iktisadî bakımdan pek çok avantaj kazandırırken, Tibnîn hâkimleri de Lâtin Doğu tarihinin şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Bu çalışmada kaynakların verdiği bilgiler ışığında 1099-1187 yılları arasındaki süreçte Tibnîn ile Toron Kalesi’nin rolü kronolojik bir şekilde ele alınacak ve değerlendirilecektir.

The Crusades were one of the most important occurrences of the Middle Ages, deeply affecting world history and leaving its mark over a period of two centuries. This politically motivated military campaign began with the call of Pope Urban II at the Council of Clermont on November 27, 1095 and enabled the establishment of Latin rule in the East. As a matter of fact, the Latins, who’d established states in Edessa and Antioch first in 1098 during the First Crusade, founded a kingdom by capturing Jerusalem on July 15, 1099, after which they began invading the Palestinian territories. Toron (now Tibnīn/Tebnīn), located in Upper Galilee, was one of the areas the Crusaders captured in this process, and Crusaders built Castle Toron there. Afterward, Toron was entrusted to Humphrey I of Toron, one of the nobles in Galilee, who transformed it into a lordship of the Crusader Kingdom of Jerusalem. Toron was in a very important strategic position, and the castle built there gave the Franks many military, political, and economic advantages in the Crusader invasions and struggles against the Muslims in the region. The rulers of Tibnīn also played an important role in shaping the history of the Latin East. This study will discuss and chronologically evaluate the role of Toron and Toron Castle between 1099-1187 in the light of the information given by the sources.
MEVLÂNÂ'YA GÖRE VARLIK VE İNSAN HAYATI KAVRAMI II
MEVLÂNÂ'YA GÖRE VARLIK VE İNSAN HAYATI KAVRAMI II
Yazar: Mehr, Rahman Moshtagh; Turgut, Kadir
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 20, 2012
Anahtar kelimeler: Varlık, Hayat, Mevlânâ, İnsan, Allah

Varlık ve hayat kavramı, görenin ufkuyla doğrudan irtibatlıdır. Görme ufku geniş olanın varlık ve hayattan anladığı da o kadar geniş ve yüce olacaktır. Sıradan insanların anladığının aksine, Mevlânâ’ya göre varlık bu hissedilen dünyadan ibaret değildir. Bilakis gerçek varlık Mevlânâ’nın “adem” dediği ‘gayb alemi’ ve ‘mutlak varlık’tır. Gayb âlemi varlık ve hayatın, bütün güzellik ve manevi zevklerin kaynağıdır. İnsanın, dünya hayatından önce bir ruhani hayatı vardı. Dünya hayatında da bütün gayreti o ruhani hayata geri dönebilmek içindir. Hayat kavramı da varlık kavramına bağlı olarak genişlemektedir. Mevlânâ’ya göre insan hayatı, bu dünyadan önce gaybda baş- lamış, dünyadan sonra da aynı şekilde gaybda devam edecektir. Bu nedenle ölüm, hayatın son noktası değil, bilakis yeni bir doğuş ve yeni bir başlangıçtır. Kıyamet de insan hayatının devamının nasıl olacağını belirleyecektir. Allah, varlık ve hayattan tamamen ayrı olmayan gizli bir hakikattir ve görünen varlıklar onun varlığının bir yansıması ve iradesinin gereğidir. İnsan da denizden ayrı kalan bir damla gibi Allah’tan uzakta kendini yalnız ve garip hissetmekte, tekrar kendi ilahi aslına dönmeyi arzulamaktadır. Bu nedenle onun Allah’la irtibatı korku ve ümitle yapılan kullukla değil, sevgi ve ibadetledir.

Varlık ve hayat kavramı, görenin ufkuyla doğrudan irtibatlıdır. Görme ufku geniş olanın varlık ve hayattan anladığı da o kadar geniş ve yüce olacaktır. Sıradan insanların anladığının aksine, Mevlânâ’ya göre varlık bu hissedilen dünyadan ibaret değildir. Bilakis gerçek varlık Mevlânâ’nın “adem” dediği ‘gayb alemi’ ve ‘mutlak varlık’tır. Gayb âlemi varlık ve hayatın, bütün güzellik ve manevi zevklerin kaynağıdır. İnsanın, dünya hayatından önce bir ruhani hayatı vardı. Dünya hayatında da bütün gayreti o ruhani hayata geri dönebilmek içindir. Hayat kavramı da varlık kavramına bağlı olarak genişlemektedir. Mevlânâ’ya göre insan hayatı, bu dünyadan önce gaybda baş- lamış, dünyadan sonra da aynı şekilde gaybda devam edecektir. Bu nedenle ölüm, hayatın son noktası değil, bilakis yeni bir doğuş ve yeni bir başlangıçtır. Kıyamet de insan hayatının devamının nasıl olacağını belirleyecektir. Allah, varlık ve hayattan tamamen ayrı olmayan gizli bir hakikattir ve görünen varlıklar onun varlığının bir yansıması ve iradesinin gereğidir. İnsan da denizden ayrı kalan bir damla gibi Allah’tan uzakta kendini yalnız ve garip hissetmekte, tekrar kendi ilahi aslına dönmeyi arzulamaktadır. Bu nedenle onun Allah’la irtibatı korku ve ümitle yapılan kullukla değil, sevgi ve ibadetledir.
İslamî Fetihten Emevî Döneminin Sonuna Kadar Diyar-ı Mudar (Harran Bölgesi)'da Arap Edebiyatı Çevresi /Arabic Literary Environment in Diyar-ı Mudar (Harran) from The Islamic Conquest to The End of The Umayyad Period
İslamî Fetihten Emevî Döneminin Sonuna Kadar Diyar-ı Mudar (Harran Bölgesi)'da Arap Edebiyatı Çevresi /Arabic Literary Environment in Diyar-ı Mudar (Harran) from The Islamic Conquest to The End of The Umayyad Period
Yazar: Aslan, Ahmet
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 22, 2013
Anahtar kelimeler: Diyâr-ı Mudar, Harran, Arabic literature, Taglib, Qays, Mesopotamia. ; Diyâr-ı Mudar, Harran, Arap Edebiyatı, Kays, Tağlib

İslamî fetihten önce Diyar-ı Mudar (Harran) bölgesinde var olan Arap edebiyatı çevresi, İslamî fetihten sonra ve özellikle Emevîler zamanında daha da gelişmeye başlamıştı. İslamî fetihle beraber bölgeye göç eden Kaysî kabileleri ile bölgenin yerlisi olan Hıristiyan Tağlib kabileleri arasındaki savaşlar bu bölgede nekaiz edebiyatının ortaya çıkmasına vesile olmuştu. Bu çalışmada, Emevîler zamanında Diyar-ı Mudar bölgesinde gelişen Arap edebiyatı muhîti ve bölgenin en önemli şair ve edebiyatçıları hakkında bilgi verilmiştir.Anahtar Kelimeler: Diyar-ı Mudar, Harran, Arap Edebiyatı, Kays, TağlibAbstact:Arabic literary environment that existed in place of Diyar-ı Mudar (Harran) before Islamic conquest began to develop after Islamic conquest especially in the period of Umayyads. The wars between Qays tribes who migrated to the region with the Islamic conquest and local Christian Taglib tribes led to rise of the nakaiz literature. In this study, the information about devoloping Arabic literary environment in the period of the Umayyads in Diyar-ı Mudar (Harran) and the most important poets and writers of the region is given.Keywords: Diyar-ı Mudar, Harran, Arabic literature, Taglib, Qays, Mesopotamia.

Abstact: Arabic literary environment that existed in place of Diyâr-ı Mudar  (Harran) before Islamic conquest began to develop after Islamic conquest  especially in the period of Umayyads. The wars between Qays tribes who  migrated to the region with the Islamic conquest and local Christian Taglib  tribes led to rise of the nakaiz literature. In this study, the information about  devoloping Arabic literary environment in the period of the Umayyads in  Diyâr-ı Mudar (Harran) and the most important poets and writers of the  region is given
Arap Dilini Anlama Ekseninde Meçhul Fiillerin Yeri ve Değerlendirilmesi / The Place and Evaluation of Passive Verbs in Understanding Arabic
Arap Dilini Anlama Ekseninde Meçhul Fiillerin Yeri ve Değerlendirilmesi / The Place and Evaluation of Passive Verbs in Understanding Arabic
Yazar: Bolelli, Nusrettin
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 22, 2013
Anahtar kelimeler: Morphology, Syntax, Rhetoric, passive verbs, susject of passive verbs. ; Sarf, nahiv, belağat, mechûl fiiller, nâibi fâil.

Bu makalede sarf, nahiv ve belağat ilimleri açısından mechûl fiiller araştırılmış ve Arap dilini anlama ekseninde bu fiillerin etkisi belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca Kur'an-ı Kerîm'de geçen bazı mechûl fiillerden misaller verilmiş. Bu araştırmanın son kısmına sadece mechûl olarak kullanılan fiillerin bir listesi alfabetik olarak eklenmiştir.Anahtar Kelimeler : Sarf, nahiv, belağat, mechûl fiiller, naibi fail.Abstract: In this article, passive verbs in terms of morphology, syntax and rhetoric are examined and the effects of these verbs are determined to understand the Arabic language. Besides, passive verbs examples are given from al-Qoran. An alphabetic list of verbs that are used only as passive is added to the end of this research.Keywords: Morphology, Syntax, Rhetoric, passive verbs, susject of passive verbs.

In this article, passive verbs in terms of morphology, syntax and rhetoric are examined and the effects of these verbs are determined to understand the Arabic language. Besides, passive verbs examples are given from al-Qoran. An alphabetic list of verbs that are used only as passive is added to the end of this research.
Frankofoninin Modern Cezayir Edebiyatındaki Rolü / Role of Francophone in Contemporary Algerian Literature
Frankofoninin Modern Cezayir Edebiyatındaki Rolü / Role of Francophone in Contemporary Algerian Literature
Yazar: Can, Ahmet
Dergi: Şarkiyat Mecmuası No. 22, 2013
Anahtar kelimeler: Algerian, France, Colony, Bilingualism, Literature, Francophone. ; Cezayir, Fransa, Koloni, İki Dillilik, Edebiyat. Frankofoni.

Sömürgecilik tarihine göz atıldığında bir sistem olarak kolonyalizmin, siyaseti gereği, gerçekleştirmek için verdiği ilk uğraş, hükmettiği bölge in­sanının kültürünü, tarihini, dilini, dinini kısacası kimliğini silmek ve yerine kendine ait olanı yerleştirmektir. Bu makalede, öncelikli olarak Cezayir'in, yaklaşık yüz otuz yıl hakimiyeti altında yaşadığı Fransız sömürgecisinin kimliksizleştirme politikası neti­cesinde anadilini nasıl yitirme safhasına geldiği açıklanmaya, Fransa'nın Fransızcayı nasıl, ne şekilde ve ne amaçla kullandığı, bu dilin, Cezayir edebiyatındaki yeri ve mahiyetinin sınırları belirlenmeye çalışılmıştır.Anahtar kelimeler: Cezayir, Fransa, Koloni, İki Dillilik, Edebiyat. Fran­kofoni.Abstract: As far the history of colonialism is concerned, the primary aim of colonialism as a system is to erase the culture, history, language, religion, and in short, identity of the colonised people and replace them with its own. This study is intended to explain how Algeria almost lost its mother tongue under the disidentification policies of a 130-year French colonization period and how and why France used French in the related country, and determine the place and significance of this language in Algerian literature.Keywords: Algerian, France, Colony, Bilingualism, Literature, Francop­hone.

As far the history of colonialism is concerned, the primary aim of colonialism as a system is to erase the culture, history, language, religion, and in short, identity of the colonised people and replace them with its own. This study is intended to explain how Algeria almost lost its mother tongue under the disidentification policies of a 130-year French colonization period and how and why France used French in the related country, and determine the place and significance of this language in Algerian literature.