hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ADIYAMAN BESNİ İLÇESİ İNCEARAPLAR KÖYÜ’NDEKİ MEZAR TAŞLARI
ADIYAMAN BESNİ İLÇESİ İNCEARAPLAR KÖYÜ’NDEKİ MEZAR TAŞLARI
Yazar: Arslan, Muahmmet; Uysal, Nacide
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Adıyaman, Besni, Balbal, Mezar Taşı, Taş Heykel

Ölümden sonraki yaşama inanan insanoğlu, öldükten sonra da unutulmamayı arzulamış ve bunun bir gereği olarak da varlığını ebedi kılmak istemiştir. Bu nedenledir ki insanoğlu, aynı zamanda inancıyla da bağdaştırmak suretiyle kendini gelecek nesillere aktarmanın yollarını aramıştır. Bu yollardan biri de, mezarını ve dünya hayatını mezarında sembolleştirmiştir. Bu sebeple Orta Asya’daki Şaman inancının bir devamı olarak İran ve Azerbaycan yoluyla Anadolu’ya yerleşen ve günümüzde dahi yaşatılmaya çalışılan “balbal” veya “taş heykel” olarak da adlandırabileceğimiz mezar taşları, Adıyaman ve civarında da karşımıza çıkmaktadır. Adıyaman’ın Besni ilçesine bağlı İncearaplar Köyü’ndeki tarihi mezarlık içerisinde, aynı geleneği devam ettiren mezar taşı uygulamaları görmekteyiz. Özellikle baş taşları, ölen kişinin cinsiyet ve ölmeden önceki hayatları hakkında bilgi vermeleri açısından önem taşımaktadırlar.

Ölümden sonraki yaşama inanan insanoğlu, öldükten sonra da unutulmamayı arzulamış ve bunun bir gereği olarak da varlığını ebedi kılmak istemiştir. Bu nedenledir ki insanoğlu, aynı zamanda inancıyla da bağdaştırmak suretiyle kendini gelecek nesillere aktarmanın yollarını aramıştır. Bu yollardan biri de, mezarını ve dünya hayatını mezarında sembolleştirmiştir. Bu sebeple Orta Asya’daki Şaman inancının bir devamı olarak İran ve Azerbaycan yoluyla Anadolu’ya yerleşen ve günümüzde dahi yaşatılmaya çalışılan “balbal” veya “taş heykel” olarak da adlandırabileceğimiz mezar taşları, Adıyaman ve civarında da karşımıza çıkmaktadır. Adıyaman’ın Besni ilçesine bağlı İncearaplar Köyü’ndeki tarihi mezarlık içerisinde, aynı geleneği devam ettiren mezar taşı uygulamaları görmekteyiz. Özellikle baş taşları, ölen kişinin cinsiyet ve ölmeden önceki hayatları hakkında bilgi vermeleri açısından önem taşımaktadırlar.
ÇAĞDAŞLAŞMA SÜRECİNDE SANAYİ-İ NEFİSE MEKTEBİ’NİN KURULUŞU VE ASKER RESSAMLARIN BU OKULDAKİ EĞİTİM FAALİYETLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
ÇAĞDAŞLAŞMA SÜRECİNDE SANAYİ-İ NEFİSE MEKTEBİ’NİN KURULUŞU VE ASKER RESSAMLARIN BU OKULDAKİ EĞİTİM FAALİYETLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
Yazar: Çetin, Yusuf; Avcı, Mehmet Ali
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Osmanlı sanatı, Batılılaşma dönemi, asker ressamlar

Orta Asya’dan başlayıp Avrupa’ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada etkilerini günümüze kadar sürdüren Türk sanatı çok zengin kültür katmanlarından oluşmaktadır. Kuşkusuz bu katmanların en önemlilerinden birisi de Osmanlı sanatıdır. Osmanlı sanatının çağdaşlaşma sürecinde Sanayi-i Nefise Mektebi’nin kuruluşu ve burada görev yapan asker ressamların eğitim faaliyetleri ile sanat eğitimine katkıları bu süreçte önemli bir yer tutmaktadır. Dönemin çağdaş kurumlarından olan ve Batılı resim teknikleri ile eğitim veren Mühendishaneler ve Harbiye’den mezun olan Ferik İbrahim Paşa (1815-1899), Ferik Tevfik Paşa (1815-1866), Halil Paşa (1857-1939), Sami Yetik (1878-1945), Ali Sami Boyar (1880-1967), Ahmet Ziya Akbulut (1869-1938), Hikmet Onat (1885-1977), Celal Esat Arseven (1875-1971) gibi ressamlar, ressam kimlikleri yanında eğitimci kimlikleri ile de ön plana çıkmışlardır. Osmanlı ülkesinde çağdaş sanatın kurucuları olarak da kabul edilen bu ressamlar, Sanayi-i Nefise Mektebi’ndeki eğitim faaliyetleri ile çağdaşlaşma sürecinde lokomotif rol üstlenmişlerdir

Orta Asya’dan başlayıp Avrupa’ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada etkilerini günümüze kadar sürdüren Türk sanatı çok zengin kültür katmanlarından oluşmaktadır. Kuşkusuz bu katmanların en önemlilerinden birisi de Osmanlı sanatıdır. Osmanlı sanatının çağdaşlaşma sürecinde Sanayi-i Nefise Mektebi’nin kuruluşu ve burada görev yapan asker ressamların eğitim faaliyetleri ile sanat eğitimine katkıları bu süreçte önemli bir yer tutmaktadır. Dönemin çağdaş kurumlarından olan ve Batılı resim teknikleri ile eğitim veren Mühendishaneler ve Harbiye’den mezun olan Ferik İbrahim Paşa (1815-1899), Ferik Tevfik Paşa (1815-1866), Halil Paşa (1857-1939), Sami Yetik (1878-1945), Ali Sami Boyar (1880-1967), Ahmet Ziya Akbulut (1869-1938), Hikmet Onat (1885-1977), Celal Esat Arseven (1875-1971) gibi ressamlar, ressam kimlikleri yanında eğitimci kimlikleri ile de ön plana çıkmışlardır. Osmanlı ülkesinde çağdaş sanatın kurucuları olarak da kabul edilen bu ressamlar, Sanayi-i Nefise Mektebi’ndeki eğitim faaliyetleri ile çağdaşlaşma sürecinde lokomotif rol üstlenmişlerdir
ERZURUM ÇİFTE GÖBEK (İKİ GÖBEK) HAMAMI’NIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
ERZURUM ÇİFTE GÖBEK (İKİ GÖBEK) HAMAMI’NIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
Yazar: Çınar, Sahure
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Erzurum, su, temizlik, hamam, Çifte Göbek Hamamı

Su mimarisinin önemli yapılarından biri hamamlardır. Türklerin temizliğe verdiği önem hamam mimarisinin ortaya çıkmasına ve gelişmesine sebep olmuştur. Hamamlar mimari kuruluşları, süsleme özellikleri ve işlevleriyle Türk mimarisinde ve sosyal yaşamında vazgeçilmez bir yere sahiptir. Her dönemde örneklerine rastlanan hamamların yapımları, Anadolu Selçuklu ve Beylikler döneminde de devam ettirilmiş, günümüze ulaşan çoğu hamam ise Osmanlı dönemine aittir. Tarihte çeşitli medeniyetlerin üzerinde hüküm sürdüğü Erzurum, hamam yapılarının varlığı ve bu kültürün yaşatılması bakımından önemlidir. Şehirde Osmanlı dönemi hamamlarının örnekleri sağlam olarak günümüze gelmiştir. Bu makalede, sıcaklık kısmı ile diğer örneklerden farklılık gösteren Çifte Göbek Hamamı tanıtılarak değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Su mimarisinin önemli yapılarından biri hamamlardır. Türklerin temizliğe verdiği önem hamam mimarisinin ortaya çıkmasına ve gelişmesine sebep olmuştur. Hamamlar mimari kuruluşları, süsleme özellikleri ve işlevleriyle Türk mimarisinde ve sosyal yaşamında vazgeçilmez bir yere sahiptir. Her dönemde örneklerine rastlanan hamamların yapımları, Anadolu Selçuklu ve Beylikler döneminde de devam ettirilmiş, günümüze ulaşan çoğu hamam ise Osmanlı dönemine aittir. Tarihte çeşitli medeniyetlerin üzerinde hüküm sürdüğü Erzurum, hamam yapılarının varlığı ve bu kültürün yaşatılması bakımından önemlidir. Şehirde Osmanlı dönemi hamamlarının örnekleri sağlam olarak günümüze gelmiştir. Bu makalede, sıcaklık kısmı ile diğer örneklerden farklılık gösteren Çifte Göbek Hamamı tanıtılarak değerlendirilmeye çalışılacaktır.
BİR MİNYATÜRDEN HAREKETLE ISFAHAN OKULU VE RIZA ABBASİ
BİR MİNYATÜRDEN HAREKETLE ISFAHAN OKULU VE RIZA ABBASİ
Yazar: Arbaş, Hamit
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Minyatür, Isfahan Okulu, Rıza Abbasi, Ağa Rıza, Rıza

Bu çalışmada Isfahan okulunun en önemli temsilcilerinden olan Rıza Abbasi’nin “Çizme Giymekte Olan Genç” konulu tek yapraklı minyatürü ele alınmaktadır. Rıza Abbasi’nin hayat evreleri ve eserlerinin özelliği adı geçen minyatürün anlaşılmasına ışık tutmaktadır. Eserin Rıza Abbasi’nin hayatının son dönemine ait oluşu, onun minyatür sanatına bakışını özetler niteliktedir. Bu minyatürde çizme giymekte olan bir genç ve ona yardım etmeye çalışan bir erkek konu edilmektedir. Eserin çevresi küçük bir ağaç, bulut motifi, içerisinde çiçek olan kartuşlar ve orijinal yazılarla süslenmiştir. Rıza Abbasi’nin minyatürleri dünyanın değişik bölgelerinde ve özellikle batıda yapılan müzayedelerde sergilenmekte ve satılmaktadır. Ayrıca sanatçının birçok eseri değişik müzelerde sergilenmektedir. Envanter defterinde, üzerinde çalıştığımız eserin geçmiş hareketleri için bilgi yer almamaktadır. Muhtemelen bu eser yukarıda işaret ettiğimiz müzayedelerden satın alınmış ve önemi sebebiyle iyi korunmuştur.

Bu çalışmada Isfahan okulunun en önemli temsilcilerinden olan Rıza Abbasi’nin “Çizme Giymekte Olan Genç” konulu tek yapraklı minyatürü ele alınmaktadır. Rıza Abbasi’nin hayat evreleri ve eserlerinin özelliği adı geçen minyatürün anlaşılmasına ışık tutmaktadır. Eserin Rıza Abbasi’nin hayatının son dönemine ait oluşu, onun minyatür sanatına bakışını özetler niteliktedir. Bu minyatürde çizme giymekte olan bir genç ve ona yardım etmeye çalışan bir erkek konu edilmektedir. Eserin çevresi küçük bir ağaç, bulut motifi, içerisinde çiçek olan kartuşlar ve orijinal yazılarla süslenmiştir. Rıza Abbasi’nin minyatürleri dünyanın değişik bölgelerinde ve özellikle batıda yapılan müzayedelerde sergilenmekte ve satılmaktadır. Ayrıca sanatçının birçok eseri değişik müzelerde sergilenmektedir. Envanter defterinde, üzerinde çalıştığımız eserin geçmiş hareketleri için bilgi yer almamaktadır. Muhtemelen bu eser yukarıda işaret ettiğimiz müzayedelerden satın alınmış ve önemi sebebiyle iyi korunmuştur.
PİYANO ÖĞRENME VE ÖĞRETME TEKNİKLERİ
PİYANO ÖĞRENME VE ÖĞRETME TEKNİKLERİ
Yazar: Gasımova, Tamilla
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: piyano eğitimi, piyano tekniği, gam alıştırmaları, etüd alıştırmaları

Her alanda olduğu gibi müzik eğitiminde de temel becerilerin kazandırılması öncelikli hedef olarak kabul edilir. Eğer bu eğitim piyano çalmak gibi bilişsel, duyuşsal, teknik ve fiziksel pek çok beceriyi birden gerektiriyorsa o zaman uygulamalı eğitimin önemi daha da artar. Piyano eğitimi üst düzeyde disiplin ve motivasyon gerektiren zor bir süreçtir. Bu süreçte eğitimin doğru hedef, program, materyal ve uygulamalarla gerçekleştirilmesi önemlidir. Bu çalışmada piyano eğitimi ile ilgili yöntem ve materyaller değerlendirilmiştir.

Her alanda olduğu gibi müzik eğitiminde de temel becerilerin kazandırılması öncelikli hedef olarak kabul edilir. Eğer bu eğitim piyano çalmak gibi bilişsel, duyuşsal, teknik ve fiziksel pek çok beceriyi birden gerektiriyorsa o zaman uygulamalı eğitimin önemi daha da artar. Piyano eğitimi üst düzeyde disiplin ve motivasyon gerektiren zor bir süreçtir. Bu süreçte eğitimin doğru hedef, program, materyal ve uygulamalarla gerçekleştirilmesi önemlidir. Bu çalışmada piyano eğitimi ile ilgili yöntem ve materyaller değerlendirilmiştir.
RÜŞDİYE MEKTEPLERİNDE TARİH DERSİ
RÜŞDİYE MEKTEPLERİNDE TARİH DERSİ
Yazar: Kaya Doğanay, Fatma
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Rüşdiye, tarih, Osmanlı Devleti, eğitim tarihi

Osmanlı Devleti’nde XVIII. ve XIX. yüzyılda ıslahat hareketleri bütün alanlara yayıldığı gibi kendini eğitim alanında da göstermiştir. Askeri alanda Hendesehâne, Mühendishâne-i Bahrî-i ve Berrî-i Hümâyûn açıldıktan sonra sıra rüşdiye mekteplerine gelmiştir. İlk rüşdiye mektebi olan Mekteb-i Maârif-i Adlî 1839 yılında açılmış ve bundan sonra rüşdiyeler ülke geneline yayılmıştır. Rüşdiye mekteplerinin eğitim öğretim hayatına katılmasıyla birlikte dersleri ve programları da çeşitli sebeplerle sık sık değiştirilecek konuların başında gelmiştir. Bu derslerin içinde olan tarih dersi de bu değişimlerden nasibini alacak ve rüşdiyeler ortadan kalkana kadar bu konu devam edecektir.

Osmanlı Devleti’nde XVIII. ve XIX. yüzyılda ıslahat hareketleri bütün alanlara yayıldığı gibi kendini eğitim alanında da göstermiştir. Askeri alanda Hendesehâne, Mühendishâne-i Bahrî-i ve Berrî-i Hümâyûn açıldıktan sonra sıra rüşdiye mekteplerine gelmiştir. İlk rüşdiye mektebi olan Mekteb-i Maârif-i Adlî 1839 yılında açılmış ve bundan sonra rüşdiyeler ülke geneline yayılmıştır. Rüşdiye mekteplerinin eğitim öğretim hayatına katılmasıyla birlikte dersleri ve programları da çeşitli sebeplerle sık sık değiştirilecek konuların başında gelmiştir. Bu derslerin içinde olan tarih dersi de bu değişimlerden nasibini alacak ve rüşdiyeler ortadan kalkana kadar bu konu devam edecektir.
GAMLAR ÜZERİNE ÇALIŞMALAR
GAMLAR ÜZERİNE ÇALIŞMALAR
Yazar: Memedaliyev, Rafael
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: arpej, gam, üçsesli, majör, minör, keman

Makalede keman tekniğinin geliştirilmesinde son derece önemli olan gam ve arpejlerin öğretimi ile ilgili yöntem ve usüller kaydedilmektedir. Gam ve arpejlerin pratik olarak gerçekleştirilmesi yolları gösterilmektedir. Dünyaca ünlü keman virtüözeleri ve araştırmacıların kavramlarını dikkate alan yazar, aynı zamanda uzun yılların pedagojik deneyimlerinden kaynaklanan kendi fikir ve önerilerinin de pratik ve teorik açıdan faydalı olabileceğine inanmaktadır

Makalede keman tekniğinin geliştirilmesinde son derece önemli olan gam ve arpejlerin öğretimi ile ilgili yöntem ve usüller kaydedilmektedir. Gam ve arpejlerin pratik olarak gerçekleştirilmesi yolları gösterilmektedir. Dünyaca ünlü keman virtüözeleri ve araştırmacıların kavramlarını dikkate alan yazar, aynı zamanda uzun yılların pedagojik deneyimlerinden kaynaklanan kendi fikir ve önerilerinin de pratik ve teorik açıdan faydalı olabileceğine inanmaktadır
BİR BİREYE PORTRE ÇİZİMİ YAPTIRILARAK KAZANDIRILABİLECEK BİLGİ VE BECERİLER
BİR BİREYE PORTRE ÇİZİMİ YAPTIRILARAK KAZANDIRILABİLECEK BİLGİ VE BECERİLER
Yazar: Salderay, Bülent
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Zihin Engellilik, Portre Çizimi, Beceri, Görsel Sanatlar Eğitimi, Özel Eğitim

Araştırmada, altı yaşında zihinsel anlamda özel gereksinimli bir bireye portre çizimi yaptırılarak kazandırılabilecek bilgi ve beceriler, bireyin başlangıç (öğretim öncesi) ve bitiş (öğretim sonrası) performans düzeyi gözlemlenerek değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, altı yaşında zihinsel anlamda özel gereksinimli bir birey olan B.Ç. oluşturmaktadır. Bu araştırmada, gözlem formu kullanılmıştır. Gözlem formu ile elde edilen bilgiler, B.Ç.’nin başlangıç ve bitiş performans düzeyi olarak ayrıştırılmış ve istatistiksel bilgileri yansıtan bir tablo oluşturulmuştur. Araştırmada; B.Ç. porte çizimi yaparak; portre çizimine yönelik omuz, büyük-küçük, alt-üst (aşağı-yukarı), içinde-dışında, sağ-sol (yan), ara-orta (arasında-ortasında) kavramlarını ve çizgisel yapıyı içeren gerekli bilgi ve becerileri edinmiştir. Bununla birlikte; B.Ç., porte çizimi yaparak, portre çizimine yönelik insan başı, insan yüzü, boyun kavramalarında; göstermeye dayalı bilgi ve becerileri edinmiş, sözel ifadeye dayalı bilgi ve becerileri ise edinememiştir; sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonunda, ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak çeşitli önerilere yer verilmiştir.

Araştırmada, altı yaşında zihinsel anlamda özel gereksinimli bir bireye portre çizimi yaptırılarak kazandırılabilecek bilgi ve beceriler, bireyin başlangıç (öğretim öncesi) ve bitiş (öğretim sonrası) performans düzeyi gözlemlenerek değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, altı yaşında zihinsel anlamda özel gereksinimli bir birey olan B.Ç. oluşturmaktadır. Bu araştırmada, gözlem formu kullanılmıştır. Gözlem formu ile elde edilen bilgiler, B.Ç.’nin başlangıç ve bitiş performans düzeyi olarak ayrıştırılmış ve istatistiksel bilgileri yansıtan bir tablo oluşturulmuştur. Araştırmada; B.Ç. porte çizimi yaparak; portre çizimine yönelik omuz, büyük-küçük, alt-üst (aşağı-yukarı), içinde-dışında, sağ-sol (yan), ara-orta (arasında-ortasında) kavramlarını ve çizgisel yapıyı içeren gerekli bilgi ve becerileri edinmiştir. Bununla birlikte; B.Ç., porte çizimi yaparak, portre çizimine yönelik insan başı, insan yüzü, boyun kavramalarında; göstermeye dayalı bilgi ve becerileri edinmiş, sözel ifadeye dayalı bilgi ve becerileri ise edinememiştir; sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonunda, ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak çeşitli önerilere yer verilmiştir.
FATMA SULTAN TÜRBESİ VE ONARIMINA İLİŞKİN ÖNERİLER
FATMA SULTAN TÜRBESİ VE ONARIMINA İLİŞKİN ÖNERİLER
Yazar: Uçar, Hatice
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Balıkesir, Halalca, Türbe, Zağnos Paşa, Fatma Sultan

Araştırma konusu yapı Balıkesir İli, Halalca Köyü‟nde yer alan bir türbedir. Türbede Zağnos Paşa‟nın eşi ile kızı Sitti Hatun‟un mezarlarının bulundukları söylenmektedir. Yapı tescilli olup harap durumdadır. Çalışmanın amacı; bu kültür mirasının gerekli bölümlerinin fotoğraflarının çekilmesi ve 1/50 ölçekli rölövelerinin çıkarılarak arşivlenmesi ile gelecek kuşaklara aktarılması için 1/50 ölçekli restorasyon projelerinin hazırlanması ve restorasyonu yönlendirecek ilke kararlarının doğru tespit edilebilmesidir Bu amaçla yazılı kaynaklardan ve yöredeki benzer mezar yapıları tespit edilmeye çalışılarak, bu yapıların mimari özelliklerini belirlemek ve bu özelliklerin ışığında restorasyonu doğru yönlendirecek verile re ulaşılmaya çalışılmıştır. Yapılan araştırmalarda türbenin Osmanlı‟nın ilk dönem mezar yapısı olduğu tespit edilmiştir.

Araştırma konusu yapı Balıkesir İli, Halalca Köyü‟nde yer alan bir türbedir. Türbede Zağnos Paşa‟nın eşi ile kızı Sitti Hatun‟un mezarlarının bulundukları söylenmektedir. Yapı tescilli olup harap durumdadır. Çalışmanın amacı; bu kültür mirasının gerekli bölümlerinin fotoğraflarının çekilmesi ve 1/50 ölçekli rölövelerinin çıkarılarak arşivlenmesi ile gelecek kuşaklara aktarılması için 1/50 ölçekli restorasyon projelerinin hazırlanması ve restorasyonu yönlendirecek ilke kararlarının doğru tespit edilebilmesidir Bu amaçla yazılı kaynaklardan ve yöredeki benzer mezar yapıları tespit edilmeye çalışılarak, bu yapıların mimari özelliklerini belirlemek ve bu özelliklerin ışığında restorasyonu doğru yönlendirecek verile re ulaşılmaya çalışılmıştır. Yapılan araştırmalarda türbenin Osmanlı‟nın ilk dönem mezar yapısı olduğu tespit edilmiştir.
URARTU ÖLÜ GÖMME GELENEKLERİ VE ÖLÜMLE İLGİLİ RİTÜELLER
URARTU ÖLÜ GÖMME GELENEKLERİ VE ÖLÜMLE İLGİLİ RİTÜELLER
Yazar: Yiğitpaşa, Davut
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Urartu, Ölü Gömme Geleneği, Ölü Yemeği, Ölü Armağanları, Gömü Merasimi

Urartular, diğer çağdaş kültürlerde olduğu gibi ölümden sonraki yaşama inanıyorlardı. İnsanlık tarihiyle birlikte görülmeye başlanan ölü gömme, ölümle ilgili ritüeller, mezarlara konulan yiyecek, içecek ve ölü hediyeleri ölümden sonraki hayata inandıklarının göstergeleridir. Urartu dönemi mezar ve gömülerin tipolojik sınıflandırılması, mezar buluntuları ve bu bilgiler doğrultusunda ölü gömme gelenekleri ve ölümle ilgili ritüelleri gibi başlıklar içermektedir. Ölü gömme adetlerini de yazılı verilerin olmayışından mezarlar ve mezarlarda bulunan eserlerin değerlendirilmesi ve çevre kültürlerle karşılaştırılmasıyla oluşturulmuştur. Bu konuda en çok adak eşyaları, miğfer, kemer ve mühürler üzerindeki betimlemeler sayesinde bilgi edinmekteyiz.

Urartular, diğer çağdaş kültürlerde olduğu gibi ölümden sonraki yaşama inanıyorlardı. İnsanlık tarihiyle birlikte görülmeye başlanan ölü gömme, ölümle ilgili ritüeller, mezarlara konulan yiyecek, içecek ve ölü hediyeleri ölümden sonraki hayata inandıklarının göstergeleridir. Urartu dönemi mezar ve gömülerin tipolojik sınıflandırılması, mezar buluntuları ve bu bilgiler doğrultusunda ölü gömme gelenekleri ve ölümle ilgili ritüelleri gibi başlıklar içermektedir. Ölü gömme adetlerini de yazılı verilerin olmayışından mezarlar ve mezarlarda bulunan eserlerin değerlendirilmesi ve çevre kültürlerle karşılaştırılmasıyla oluşturulmuştur. Bu konuda en çok adak eşyaları, miğfer, kemer ve mühürler üzerindeki betimlemeler sayesinde bilgi edinmekteyiz.
MİTOLOJİK VE FİGÜRATİF AÇIDAN BEYOĞLU ÇİÇEK PASAJI
MİTOLOJİK VE FİGÜRATİF AÇIDAN BEYOĞLU ÇİÇEK PASAJI
Yazar: Yiğitpaşa, N. Tuba
Dergi: Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 25, 2011
Anahtar kelimeler: Çiçek Pasajı, Beyoğlu/Pera, Figür, Karyatit, Kabartma

İstanbul’da ve hatta Türkiye’de benzerleri olmayan kat, sistem, malzeme ve mimari unsurları bakımından XIX. yüzyılın han ve pasajları, batılılaşma sürecinde Beyoğlu’nda yapılmış özel yapılardır. XIX. yüzyılda birçok mimari yapıda ve yenilik hareketinde yabancı mimarların etkisi olduğu gibi, Beyoğlu pasajlarında da aynı etki görülmektedir. Beyoğlu; Balyan’lar, Fossati kardeşler, Smith, Vallaury, d’Aranco, Barborini ve Mongeri gibi kimi yerli, kimi yabancı mimarlar tarafından XIX. yüzyılın birbirini izleyen Neoklasik, Eklektik ve Art Nouveau üslup tarzındaki yapılarla donatılmıştır. Durumun böyle olmasıyla birlikte resmi politikanın da bu yönde oluşmasının sonucu olarak, yeni bir kimlik ve biçim kazanan bölgede, bina cephelerini süsleyen pek çok ayrıntıda da doğal olarak batı etkili figürler kullanılmıştır. Bu figürler arasında karyatitler, antik kökenli kabartma şeklindeki büstler ve masklar, Neoklasik üslupta tekrar uygulama alanı bulmakla birlikte Antik Yunan mitolojisinin heykel sanatında tekrar değerlendirildiğini göstermektedir.

İstanbul’da ve hatta Türkiye’de benzerleri olmayan kat, sistem, malzeme ve mimari unsurları bakımından XIX. yüzyılın han ve pasajları, batılılaşma sürecinde Beyoğlu’nda yapılmış özel yapılardır. XIX. yüzyılda birçok mimari yapıda ve yenilik hareketinde yabancı mimarların etkisi olduğu gibi, Beyoğlu pasajlarında da aynı etki görülmektedir. Beyoğlu; Balyan’lar, Fossati kardeşler, Smith, Vallaury, d’Aranco, Barborini ve Mongeri gibi kimi yerli, kimi yabancı mimarlar tarafından XIX. yüzyılın birbirini izleyen Neoklasik, Eklektik ve Art Nouveau üslup tarzındaki yapılarla donatılmıştır. Durumun böyle olmasıyla birlikte resmi politikanın da bu yönde oluşmasının sonucu olarak, yeni bir kimlik ve biçim kazanan bölgede, bina cephelerini süsleyen pek çok ayrıntıda da doğal olarak batı etkili figürler kullanılmıştır. Bu figürler arasında karyatitler, antik kökenli kabartma şeklindeki büstler ve masklar, Neoklasik üslupta tekrar uygulama alanı bulmakla birlikte Antik Yunan mitolojisinin heykel sanatında tekrar değerlendirildiğini göstermektedir.