hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Ayçiçeği’nde Sclerotinia sclerotiorum ve Sclerotinia minor’ın Kültürel, Biyolojik ve Kimyasal Mücadelesi
Ayçiçeği’nde Sclerotinia sclerotiorum ve Sclerotinia minor’ın Kültürel, Biyolojik ve Kimyasal Mücadelesi
Yazar: Tozlu, Elif
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Biyolojik mücadele, kimyasal mücadele, kültürel mücadele, Sclerotinia minor ve Sclerotinia sclerotiorum

Bitki hastalıkları, bitkilerde önemli kayıplara neden olurlar. Sclerotinia türlerinin, beyaz çürüklük, gövde çürüklüğü veya tabla çürüklüğü olarak bilinen hastalığa neden olan bitki patojenleri oldukları bilinmektedir. Bu patojenler genel olarak ayçiçeği, fasulye ve soya fasulyesi gibi bitkilere zarar verirler. Ayrıca, bu hastalıkla bulaşık olan ayçiçeği bitkisinin tablaları sağlıklı bitkilerin tablalarından daha küçüktür, tohum ağırlıkları daha düşüktür ve patojen önemli verim kayıplarına neden olmaktadır. Sclerotinia sclerotiorum ve S. minor etmenlerinin oluşturduğu hastalıkları kontrol etmek için kültürel, biyolojik ve kimyasal mücadele yöntemlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu yayında ayçiçeğinde önemli kayıplara neden olan S. sclerotiorum ve S. minor’ın hastalık belirtilerinin tanımının yapılması ve bu etmenlere karşı etkili mücadele yöntemlerinin ortaya konması hedeflenmiştir.

Bitki hastalıkları, bitkilerde önemli kayıplara neden olurlar. Sclerotinia türlerinin, beyaz çürüklük, gövde çürüklüğü veya tabla çürüklüğü olarak bilinen hastalığa neden olan bitki patojenleri oldukları bilinmektedir. Bu patojenler genel olarak ayçiçeği, fasulye ve soya fasulyesi gibi bitkilere zarar verirler. Ayrıca, bu hastalıkla bulaşık olan ayçiçeği bitkisinin tablaları sağlıklı bitkilerin tablalarından daha küçüktür, tohum ağırlıkları daha düşüktür ve patojen önemli verim kayıplarına neden olmaktadır. Sclerotinia sclerotiorum ve S. minor etmenlerinin oluşturduğu hastalıkları kontrol etmek için kültürel, biyolojik ve kimyasal mücadele yöntemlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu yayında ayçiçeğinde önemli kayıplara neden olan S. sclerotiorum ve S. minor’ın hastalık belirtilerinin tanımının yapılması ve bu etmenlere karşı etkili mücadele yöntemlerinin ortaya konması hedeflenmiştir.
Morkaraman Kuzularının Vücut Ölçüleri ve Karkas Parça Ağırlıkları Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesinde Kanonik Korelasyon Analizinin Kullanılması
Morkaraman Kuzularının Vücut Ölçüleri ve Karkas Parça Ağırlıkları Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesinde Kanonik Korelasyon Analizinin Kullanılması
Yazar: Bilgin, Ömer Cevdet; Esenbuğa, Nurinisa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Kanonik korelasyon, vücut ölçüleri, karkas ağırlıkları, Morkaraman

Çok değişkenli istatistiksel yöntemlerden birisi olan kanonik korelasyon analizi her birisi birden fazla değişken içerebilen iki değişken grubu arasındaki ilişkiyi analiz etmeye yarar. Çalışmamızda Morkaraman erkek kuzularından alınan 10 adet vücut ölçüsü ve 11 adet karkas parça ağırlığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Kanonik ağırlıklar, kanonik yükler ve çapraz yükler incelenerek, kanonik varyetelerin anlamları orjinal değişkenler cinsinden yorumlanmaya çalışılmıştır. İlk kanonik varyete çifti arasındaki kanonik korelasyon 0.991 olarak belirlenmistir. Bu ilişkinin yüksek olması, söz konusu hayvanların vücut ölçümlerine bağlı olarak, karkas parça ağırlıklarını tahminlemedeki isabet derecesinin de yüksek olacağını göstermektedir.

Çok değişkenli istatistiksel yöntemlerden birisi olan kanonik korelasyon analizi her birisi birden fazla değişken içerebilen iki değişken grubu arasındaki ilişkiyi analiz etmeye yarar. Çalışmamızda Morkaraman erkek kuzularından alınan 10 adet vücut ölçüsü ve 11 adet karkas parça ağırlığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Kanonik ağırlıklar, kanonik yükler ve çapraz yükler incelenerek, kanonik varyetelerin anlamları orjinal değişkenler cinsinden yorumlanmaya çalışılmıştır. İlk kanonik varyete çifti arasındaki kanonik korelasyon 0.991 olarak belirlenmistir. Bu ilişkinin yüksek olması, söz konusu hayvanların vücut ölçümlerine bağlı olarak, karkas parça ağırlıklarını tahminlemedeki isabet derecesinin de yüksek olacağını göstermektedir.
Rust Fungi on Plants in Gardens and Parks of Astana and Karaganda Provinces, Kazakhstan
Rust Fungi on Plants in Gardens and Parks of Astana and Karaganda Provinces, Kazakhstan
Yazar: Spanbayev, Aidar; Tulegenova, Zhanar; Abiev, Sardarbek; Eken, Cafer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Pas fungusları, Uredinales, ağaç, çalı, Kazakistan

ABSTRACT: A survey conducted during 2008 to identify rust fungi on trees and shrubs in gardens and parks of Astana and Karaganda provinces, Kazakhstan. As a result of this study 6 species belonging to 5 genera have been determined. Those genera are Melampsora, Melampsoridium, Puccinia, Uromyces and Gymnosporangium.   Key words: Rust fungi, Uredinales, tree, shrub, Kazakhstan   Astana ve Karaganda (Kazakistan) İllerinde Park ve Bahçelerdeki Bitkilerde Saptanan Pas Fungusları   ÖZET: Kazakistan'ın Astana ve Karaganda illerinde park ve bahçelerdeki ağaç ve çalılar üzerindeki pas funguslarını saptamak için 2008 yılında sürveyler yapılmıştır. Çalışma sonucunda 5 pas cinsine ait 6 tür tespit edilmiştir. Pas cinsleri Melampsora, Melampsoridium, Puccinia, Uromyces ve Gymnosporangium olarak belirlenmiştir.   Anahtar Kelimeler: Pas fungusları, Uredinales, ağaç, çalı, Kazakistan

ABSTRACT: A survey conducted during 2008 to identify rust fungi on trees and shrubs in gardens and parks of Astana and Karaganda provinces, Kazakhstan. As a result of this study 6 species belonging to 5 genera have been determined. Those genera are Melampsora, Melampsoridium, Puccinia, Uromyces and Gymnosporangium.   Key words: Rust fungi, Uredinales, tree, shrub, Kazakhstan   Astana ve Karaganda (Kazakistan) İllerinde Park ve Bahçelerdeki Bitkilerde Saptanan Pas Fungusları   ÖZET: Kazakistan'ın Astana ve Karaganda illerinde park ve bahçelerdeki ağaç ve çalılar üzerindeki pas funguslarını saptamak için 2008 yılında sürveyler yapılmıştır. Çalışma sonucunda 5 pas cinsine ait 6 tür tespit edilmiştir. Pas cinsleri Melampsora, Melampsoridium, Puccinia, Uromyces ve Gymnosporangium olarak belirlenmiştir.   Anahtar Kelimeler: Pas fungusları, Uredinales, ağaç, çalı, Kazakistan
Erzurum Şartlarında Yetişen Bazı Baklagil Yem Bitkileri ve Karışımlarının Silaj Değerlerinin Belirlenmesi
Erzurum Şartlarında Yetişen Bazı Baklagil Yem Bitkileri ve Karışımlarının Silaj Değerlerinin Belirlenmesi
Yazar: Dumlu, Zeynep; Tan, Mustafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Baklagiller, silaj, kuru madde, pH, NDF

Erzurum gibi rakımı yüksek olan yerlerde silajlık amacıyla mısır ve benzeri sıcak mevsim yem bitkilerinin yetiştiriciliği risklidir. Bu nedenle silaj yapımı için değişik alternatifler üzerinde durulmalıdır. Bu çalışma Erzurum’da 2006 yılında 5 baklagil (yonca, korunga, çayır üçgülü, sarı taş yoncası ve alaca taç otu) ve 3 baklagil+buğdaygil karışımı (ak üçgül+buğdaygil, gazal boynuzu+buğdaygil ve melez üçgül+buğdaygil)’nın silajlık değerlerinin belirlenmesi için yürütülmüştür. Araştırma Şansa Bağlı Tam Bloklar deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak planlanmıştır. Her bir silaj katkısız ve katkılı (% 1 tuz+5 arpa kırması) olarak yapılmıştır. Silajlarda kuru madde oranı, pH, ham protein oranı ve NDF oranı incelenmiş ve fiziksel değerlendirme yapılmıştır. Araştırmada silajların pH değerleri 4,09 (korunga) ile 7,29 (alaca taç otu) arasında bulunmuştur. En yüksek silaj kuru madde oranları melez üçgül+buğdaygil (% 31,36) ve korunga (% 31,27)’da belirlenmiştir. Korunga silajı en yüksek ham protein oranına (% 14,97) sahip olurken, en yüksek NDF oranı (% 47,78) çayır üçgülü silajında belirlenmiştir. Fiziksel değerlendirmeye göre katkılı korunga silajı 14 puan ile iyi sınıfına giren tek silaj olmuştur. Genel olarak katkı uygulaması silaj kalitesini ve besleme değerini artırmıştır.

Erzurum gibi rakımı yüksek olan yerlerde silajlık amacıyla mısır ve benzeri sıcak mevsim yem bitkilerinin yetiştiriciliği risklidir. Bu nedenle silaj yapımı için değişik alternatifler üzerinde durulmalıdır. Bu çalışma Erzurum’da 2006 yılında 5 baklagil (yonca, korunga, çayır üçgülü, sarı taş yoncası ve alaca taç otu) ve 3 baklagil+buğdaygil karışımı (ak üçgül+buğdaygil, gazal boynuzu+buğdaygil ve melez üçgül+buğdaygil)’nın silajlık değerlerinin belirlenmesi için yürütülmüştür. Araştırma Şansa Bağlı Tam Bloklar deneme deseninde 3 tekrarlamalı olarak planlanmıştır. Her bir silaj katkısız ve katkılı (% 1 tuz+5 arpa kırması) olarak yapılmıştır. Silajlarda kuru madde oranı, pH, ham protein oranı ve NDF oranı incelenmiş ve fiziksel değerlendirme yapılmıştır. Araştırmada silajların pH değerleri 4,09 (korunga) ile 7,29 (alaca taç otu) arasında bulunmuştur. En yüksek silaj kuru madde oranları melez üçgül+buğdaygil (% 31,36) ve korunga (% 31,27)’da belirlenmiştir. Korunga silajı en yüksek ham protein oranına (% 14,97) sahip olurken, en yüksek NDF oranı (% 47,78) çayır üçgülü silajında belirlenmiştir. Fiziksel değerlendirmeye göre katkılı korunga silajı 14 puan ile iyi sınıfına giren tek silaj olmuştur. Genel olarak katkı uygulaması silaj kalitesini ve besleme değerini artırmıştır.
Erzurum’da Lahana Zararlısı Böceklerin Mücadelesinde Imidacloprid, Thiamethoxam ve Cyromazine ile Yapılan Tohum İlaçlama Uygulamaları
Erzurum’da Lahana Zararlısı Böceklerin Mücadelesinde Imidacloprid, Thiamethoxam ve Cyromazine ile Yapılan Tohum İlaçlama Uygulamaları
Yazar: Yıldırım, Erol; Çalmaşur, Önder; Kesdek, Memiş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Lahana Zararlıları, Imidacloprid, Thiamethoxam, Cyromazine, Kimyasal Mücadele, Tohum Ilaçlaması

Bu çalışma, 2003-2004 yıllarında Erzurum’da yürütülmüştür. Çalışmada, imidacloprid, thiamethoxam ve cyromazine etkili maddelerinin beş farklı dozu ve her doza fungusid (thiram) ilave edilerek lahana tohumları bu ilaçlar ile ilaçlanmıştır (kaplanmıştır). Her muamelenin ekimi üç tekerrürlü olarak şansa bağlı bloklar metodu uygulanarak yapılmıştır. Bu ilaçlanmış tohumlardan yetişen bitkilerin lahana afidi (Brevicoryne brassicae), lahana yaprak pireleri (Phyllotreta atra, P. nigripes), lahana güvesi (Plutella xylostella) ve büyük lahana kelebeği (Pieris brassicae)’ne karşı etkileri değerlendirilmiştir. Haftada bir kez olmak üzere her muameleden 30 bitki incelenmiştir. Üç etkili maddenin de afit bulaşıklılık oranını azalttığı ve 2003’de dokuz, 2004’de ise altı hafta süresince etkili oldukları saptanmıştır. Bunun yanısıra, lahana bitkilerinde yaprak pirelerinin zararının oldukça azaldığı ve 2004 yılında bitkilerin dikiminden altı hafta sonra zararın % 90 oranında düştüğü tespit edilmiştir.

Bu çalışma, 2003-2004 yıllarında Erzurum’da yürütülmüştür. Çalışmada, imidacloprid, thiamethoxam ve cyromazine etkili maddelerinin beş farklı dozu ve her doza fungusid (thiram) ilave edilerek lahana tohumları bu ilaçlar ile ilaçlanmıştır (kaplanmıştır). Her muamelenin ekimi üç tekerrürlü olarak şansa bağlı bloklar metodu uygulanarak yapılmıştır. Bu ilaçlanmış tohumlardan yetişen bitkilerin lahana afidi (Brevicoryne brassicae), lahana yaprak pireleri (Phyllotreta atra, P. nigripes), lahana güvesi (Plutella xylostella) ve büyük lahana kelebeği (Pieris brassicae)’ne karşı etkileri değerlendirilmiştir. Haftada bir kez olmak üzere her muameleden 30 bitki incelenmiştir. Üç etkili maddenin de afit bulaşıklılık oranını azalttığı ve 2003’de dokuz, 2004’de ise altı hafta süresince etkili oldukları saptanmıştır. Bunun yanısıra, lahana bitkilerinde yaprak pirelerinin zararının oldukça azaldığı ve 2004 yılında bitkilerin dikiminden altı hafta sonra zararın % 90 oranında düştüğü tespit edilmiştir.
Özel Besi Sığırcılığı İşletmelerinde Irk Tercihleri ve Besi Uygulamaları
Özel Besi Sığırcılığı İşletmelerinde Irk Tercihleri ve Besi Uygulamaları
Yazar: Han, Yavuz; Bakır, Galip
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Besi sığırcılığı, ırk tercihi, eğitim, deneyim, yaş

Ergani ilçesindeki besi sığırcılığı işletmelerinin besi uygulamaları, ırk tercihleri ve bunlara işletmecilerin eğitim ve deneyimlerinin etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. İşletmelerin çoğunluğu (%53.9) beside melez ırkları, okur yazar olmayanlar ise yerli ırkı (%48.5) tercih etmekte, eğitim seviyesi arttıkça yerli ırk tercihi azalırken melez ırk tercihi artmaktadır. İşletmelerin çoğunluğu (%60.5) beside "mera+kesif yem" programı uygularken bunu "kesif yem+kaba yem (ahırda)" (%21.6) ve her ikisi (%18) seçeneği izlemektedir. Sığırların besiye alınma yaşı genel olarak (%82) 10-18 ay olup, işletmelerin %57.5'i orta süreli (120-220 gün) besiyi tercih ederken, lise+ yetiştiriciler (%76.9) uzun süreli besiyi tercih etmektedir. İşletmelerin çoğunluğu (%71.9) hayvanları kesim ağırlığına ulaştığında, %21'i yeterli fiyat oluştuğunda besiyi sonlandırmakta ve %70.7'si ise hayvanlarını besi sonunda keserek değerlendirmektedir. İşletmecilerin %64.7'si besicilikten memnun olduğunu belirtmekte, eğitim düzeyi ile deneyimin artışına paralel olarak bu oranda artış olurken, yaşın artmasına paralel olarak memnuniyet oranında azalma görülmüştür. Besicilikten memnun olma nedeni olarak, işletmecilerin %81.5'i "yapacak başka işim yok" seçeneğini işaretlemişlerdir.

Ergani ilçesindeki besi sığırcılığı işletmelerinin besi uygulamaları, ırk tercihleri ve bunlara işletmecilerin eğitim ve deneyimlerinin etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gayeli olarak seçilen ilçe merkezi ve 24 köyde 167 işletmede anket çalışması yapılmıştır. İşletmelerin çoğunluğu (%53.9) beside melez ırkları, okur yazar olmayanlar ise yerli ırkı (%48.5) tercih etmekte, eğitim seviyesi arttıkça yerli ırk tercihi azalırken melez ırk tercihi artmaktadır. İşletmelerin çoğunluğu (%60.5) beside "mera+kesif yem" programı uygularken bunu "kesif yem+kaba yem (ahırda)" (%21.6) ve her ikisi (%18) seçeneği izlemektedir. Sığırların besiye alınma yaşı genel olarak (%82) 10-18 ay olup, işletmelerin %57.5'i orta süreli (120-220 gün) besiyi tercih ederken, lise+ yetiştiriciler (%76.9) uzun süreli besiyi tercih etmektedir. İşletmelerin çoğunluğu (%71.9) hayvanları kesim ağırlığına ulaştığında, %21'i yeterli fiyat oluştuğunda besiyi sonlandırmakta ve %70.7'si ise hayvanlarını besi sonunda keserek değerlendirmektedir. İşletmecilerin %64.7'si besicilikten memnun olduğunu belirtmekte, eğitim düzeyi ile deneyimin artışına paralel olarak bu oranda artış olurken, yaşın artmasına paralel olarak memnuniyet oranında azalma görülmüştür. Besicilikten memnun olma nedeni olarak, işletmecilerin %81.5'i "yapacak başka işim yok" seçeneğini işaretlemişlerdir.
Bayburt İli’nde Arpa, Buğday ve Mercimek Tohumluklarındaki Yabancı Ot Türlerinin Belirlenmesi
Bayburt İli’nde Arpa, Buğday ve Mercimek Tohumluklarındaki Yabancı Ot Türlerinin Belirlenmesi
Yazar: Kordali, Şaban; Zengin, Hüseyin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Bayburt bölgesi, Yabancı ot, Yoğunluk

Bayburt ilinde çiftçiler tarafından tohumluk olarak kullanılan Arpa, buğday ve mercimek tohumluklarındaki yabancı otların, yoğunluklarını ve yaygınlıklarını belirlemek için 1999-2000 yıllarında toplam 193 tohum örneği rastgele alındı. Sürvey sonucunda, arpada 15 familyaya ait 56 tür, buğdayda 18 familyaya mensup 65 tür ve mercimekte 14 familyaya ait 36 tür belirlendi. Bununla birlikte arpada Avena fatua L. (Yabani yulaf), Lolium multiflorum Lam. (İtalyan çimi) and Triticum sp türleri, buğdayda A. fatua L., Hordeum vulgare (Arpa) and L. multiflorum türleri, mercimekte Vicia spp. (yabani fiğ), Triticum sp. and Sinapis arvensis L. (Yabani hardal) türlerinin sayısal olarak en fazla karıştığı saptandı. Diğer taraftan en yaygın türler ise A. fatua, Agrostemma githago L. (karamuk), Boreava orientalis Jaub and Spach. (sarıot), Centaurea deprassa Bieb.(yatık gökbaş), Cephalaria sp., Cephalaria syriaca (L.) Schrad. (pelemir), Cichorium intybus L. (yabani hindiba) and Cirsium arvense (L.) Scop. (köygöçüren)’dir.

Bayburt ilinde çiftçiler tarafından tohumluk olarak kullanılan Arpa, buğday ve mercimek tohumluklarındaki yabancı otların, yoğunluklarını ve yaygınlıklarını belirlemek için 1999-2000 yıllarında toplam 193 tohum örneği rastgele alındı. Sürvey sonucunda, arpada 15 familyaya ait 56 tür, buğdayda 18 familyaya mensup 65 tür ve mercimekte 14 familyaya ait 36 tür belirlendi. Bununla birlikte arpada Avena fatua L. (Yabani yulaf), Lolium multiflorum Lam. (İtalyan çimi) and Triticum sp türleri, buğdayda A. fatua L., Hordeum vulgare (Arpa) and L. multiflorum türleri, mercimekte Vicia spp. (yabani fiğ), Triticum sp. and Sinapis arvensis L. (Yabani hardal) türlerinin sayısal olarak en fazla karıştığı saptandı. Diğer taraftan en yaygın türler ise A. fatua, Agrostemma githago L. (karamuk), Boreava orientalis Jaub and Spach. (sarıot), Centaurea deprassa Bieb.(yatık gökbaş), Cephalaria sp., Cephalaria syriaca (L.) Schrad. (pelemir), Cichorium intybus L. (yabani hindiba) and Cirsium arvense (L.) Scop. (köygöçüren)’dir.
Erzurum İlinin Mekanizasyon Özellikleri
Erzurum İlinin Mekanizasyon Özellikleri
Yazar: Altıkat, Sefa; Altıkat, Sefa; Çelik, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Tarımsal mekanizasyon, mekanizasyon düzeyi, Erzurum

Bu çalışmada, Erzurum ili ve ilçelerinin mekanizasyon özellikleri 2007 yılına ait traktör sayısı, traktör güç dağılımı ve işlenen alan değerlerinden yararlanılarak belirlenmiş ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Karşılaştırmalarda; ortalama traktör gücü (kW), birim alana düşen traktör gücü (kW/ha), 1000 ha işlenen alana düşen traktör sayısı (adet/1000 ha) ve bir traktöre düşen işlenen alan (ha/traktör) kriterleri esas alınmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, Erzurum ilinde işlenen birim alana düşen traktör gücü 1 kW/ha, 1000 ha alana düşen traktör sayısı 26.17 adet/1000 ha, bir traktöre düşen işlenen alan 38.22 ha/traktör ve ortalama traktör gücü 38.23 kW olarak bulunmuştur. İlçelerin mekanizasyon düzeyleri incelendiğinde ise, birim alana düşen traktör gücü ve 1000 ha alana düşen traktör sayısı değerlerine göre Aşkale ilçesi ilk sırada yer alırken, bunu Pasinler ilçesi ile Erzurum Merkez ilçe takip etmiştir. Bir traktöre düşen toplam işlenen alan ve ortalama traktör gücü değerleri incelendiğinde ise, Çat ilçesinin birinci sırada yer aldığı dikkati çekmektedir. Çat ilçesinde bulunan toplam 50 adet traktörün tamamı 38 kW gücünden daha büyük olduğundan, ilçenin ortalama traktör gücünün diğer ilçelere göre daha fazla olmasına neden olmuştur

Bu çalışmada, Erzurum ili ve ilçelerinin mekanizasyon özellikleri 2007 yılına ait traktör sayısı, traktör güç dağılımı ve işlenen alan değerlerinden yararlanılarak belirlenmiş ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Karşılaştırmalarda; ortalama traktör gücü (kW), birim alana düşen traktör gücü (kW/ha), 1000 ha işlenen alana düşen traktör sayısı (adet/1000 ha) ve bir traktöre düşen işlenen alan (ha/traktör) kriterleri esas alınmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, Erzurum ilinde işlenen birim alana düşen traktör gücü 1 kW/ha, 1000 ha alana düşen traktör sayısı 26.17 adet/1000 ha, bir traktöre düşen işlenen alan 38.22 ha/traktör ve ortalama traktör gücü 38.23 kW olarak bulunmuştur. İlçelerin mekanizasyon düzeyleri incelendiğinde ise, birim alana düşen traktör gücü ve 1000 ha alana düşen traktör sayısı değerlerine göre Aşkale ilçesi ilk sırada yer alırken, bunu Pasinler ilçesi ile Erzurum Merkez ilçe takip etmiştir. Bir traktöre düşen toplam işlenen alan ve ortalama traktör gücü değerleri incelendiğinde ise, Çat ilçesinin birinci sırada yer aldığı dikkati çekmektedir. Çat ilçesinde bulunan toplam 50 adet traktörün tamamı 38 kW gücünden daha büyük olduğundan, ilçenin ortalama traktör gücünün diğer ilçelere göre daha fazla olmasına neden olmuştur
Çimlenen Fasulye Tohumlarının Antioksidan Enzim Aktiviteleri, H2O2 İçeriği ve Lipid Peroksidasyonu Üzerine Memeli Cinsiyet Hormonlarının Etkileri
Çimlenen Fasulye Tohumlarının Antioksidan Enzim Aktiviteleri, H2O2 İçeriği ve Lipid Peroksidasyonu Üzerine Memeli Cinsiyet Hormonlarının Etkileri
Yazar: Erdal, Serkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Memeli cinsiyet hormonları, Çimlenme, Antioksidan enzimler, Stres parametreleri

Bu çalışmada, çimlenen fasulye tohumlarında süperoksit dismutaz, peroksidaz ve katalaz enzim aktiviteleri ile hidrojen peroksit (H2O2) içeriği ve lipid peroksidasyon seviyesi üzerine memeli cinsiyet hormonları olan progesteron, , β-östradiol ve androsteronun etkileri araştırıldı. Fasulye tohumları 10-4 ile 10-15 M konsantrasyon aralığında değişen hormon çözeltilerinde çimlendirildi. Uygulanan tüm konsantrasyonlarda süperoksit dismutaz, peroksidaz ve katalaz enzim aktiviteleri kendi kontrollerine oranla önemli derecede arttı. Maksimum enzim aktiviteleri her üç hormon içinde 10-9 M konsantrasyonda kaydedildi. Diğer yandan, hormon uygulanan tohumlarda antioksidan enzim aktivitelerindeki artışa bağlı olarak lipid peroksidayon seviyesi ve hidrojen peroksit içeriği önemli ölçüde azaldı.

Bu çalışmada, çimlenen fasulye tohumlarında süperoksit dismutaz, peroksidaz ve katalaz enzim aktiviteleri ile hidrojen peroksit (H2O2) içeriği ve lipid peroksidasyon seviyesi üzerine memeli cinsiyet hormonları olan progesteron, , β-östradiol ve androsteronun etkileri araştırıldı. Fasulye tohumları 10-4 ile 10-15 M konsantrasyon aralığında değişen hormon çözeltilerinde çimlendirildi. Uygulanan tüm konsantrasyonlarda süperoksit dismutaz, peroksidaz ve katalaz enzim aktiviteleri kendi kontrollerine oranla önemli derecede arttı. Maksimum enzim aktiviteleri her üç hormon içinde 10-9 M konsantrasyonda kaydedildi. Diğer yandan, hormon uygulanan tohumlarda antioksidan enzim aktivitelerindeki artışa bağlı olarak lipid peroksidayon seviyesi ve hidrojen peroksit içeriği önemli ölçüde azaldı.
Türkiye’de Pestisit Kullanımı ve Çevreye Olan Etkileri
Türkiye’de Pestisit Kullanımı ve Çevreye Olan Etkileri
Yazar: Altıkat, Aysun; Turan, Tuba; Ekmekyapar Torun, Fatma; Bingül, Züleyha
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Pestisit, çevre, pestisit tüketimi, kirlilik

Bu çalışmada bitki korumada kullanılan pestisitlerin insan ve çevre üzerine olan etkileri literatür ışığında gözden geçirilmiştir. Pestisitlerin bilinçsiz kullanıldığında, insanlarda ne gibi rahatsızlıklar oluşturduğu ve çevrede ne gibi olumsuz etkiler yarattığı belirtilerek, pestisitlerin bu etkilerine karşı gelişmiş ülkelerin aldığı önlemler ve yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir. Dünyadaki bu çalışmalara paralel olarak; Türkiye’deki ruhsatlı pestisitlerin araştırma sonuçları ışığı altında değerlendirmeye tabi tutulduğu, bazı pestisitlerin kullanımlarının yasaklandığı ve ruhsatlarının iptal edildiği ve bazılarının ise kısıtlandığı veya kontrollü kullanıldığı görülmüştür. Türkiye’de pestisit tüketiminin 1979 ve 2009 yılları arasında nasıl bir artış gösterdiği grafiklerle ortaya konmuş, elde edilen sonuçlar yeni entegre mücadele çerçevesinde değerlendirilmiştir.

Bu çalışmada bitki korumada kullanılan pestisitlerin insan ve çevre üzerine olan etkileri literatür ışığında gözden geçirilmiştir. Pestisitlerin bilinçsiz kullanıldığında, insanlarda ne gibi rahatsızlıklar oluşturduğu ve çevrede ne gibi olumsuz etkiler yarattığı belirtilerek, pestisitlerin bu etkilerine karşı gelişmiş ülkelerin aldığı önlemler ve yapılan çalışmalar değerlendirilmiştir. Dünyadaki bu çalışmalara paralel olarak; Türkiye’deki ruhsatlı pestisitlerin araştırma sonuçları ışığı altında değerlendirmeye tabi tutulduğu, bazı pestisitlerin kullanımlarının yasaklandığı ve ruhsatlarının iptal edildiği ve bazılarının ise kısıtlandığı veya kontrollü kullanıldığı görülmüştür. Türkiye’de pestisit tüketiminin 1979 ve 2009 yılları arasında nasıl bir artış gösterdiği grafiklerle ortaya konmuş, elde edilen sonuçlar yeni entegre mücadele çerçevesinde değerlendirilmiştir.