hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ATATÜRK'ÜN ÇİFTLİK VE ARAZİLERİNİ DEVLET HAZİNESİNE BAĞIŞLAMASI
ATATÜRK'ÜN ÇİFTLİK VE ARAZİLERİNİ DEVLET HAZİNESİNE BAĞIŞLAMASI
Yazar: Çakmak, Zafer
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Atatürk, Çiftlik, Arazi, Tarım ve Hayvancılık, Bağış

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında, ülke nüfusunun en önemli geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktaydı. Ancak tarım ve hayvancılık alanında uygulanan yöntemler çağın oldukça gerisinde kalmıştı. Atatürk bu geri kalını~lığı ortadan kaldırmak amacıyla cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren tanın ve hayvancılığa büyük önem vermiştir. Bu yüzden tarım ve hayvancılık alanındaki modern yöntemleri Türk köylüsüne göstermek için ülkenin pek çok yerinde araziler satın alarak çiftlikler kurmuştur. Bu çiftlikler, zamanla tarım ve hayvancılık alanında çok önemli gelişmeler göstermiştir. Atatürk kurduğu bu çiftlikleri, kuruluş amacına ulaştığını düşünerek, 937 yılında hazineye bağışlamaya karar vermiştir. Trabzon'a yaptığı ziyaret sırasında, bütün çiftlik ve arazilerini hazineye bağışladığını açıklamıştır. Atatürk'ün çiftlik ve arazilerini hazineye bağışlaması halk, meclis ve hükümet tarafından takdirle karşılanmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluş yıllarında, ülke nüfusunun en önemli geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktaydı. Ancak tarım ve hayvancılık alanında uygulanan yöntemler çağın oldukça gerisinde kalmıştı. Atatürk bu geri kalını~lığı ortadan kaldırmak amacıyla cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren tanın ve hayvancılığa büyük önem vermiştir. Bu yüzden tarım ve hayvancılık alanındaki modern yöntemleri Türk köylüsüne göstermek için ülkenin pek çok yerinde araziler satın alarak çiftlikler kurmuştur. Bu çiftlikler, zamanla tarım ve hayvancılık alanında çok önemli gelişmeler göstermiştir. Atatürk kurduğu bu çiftlikleri, kuruluş amacına ulaştığını düşünerek, 937 yılında hazineye bağışlamaya karar vermiştir. Trabzon'a yaptığı ziyaret sırasında, bütün çiftlik ve arazilerini hazineye bağışladığını açıklamıştır. Atatürk'ün çiftlik ve arazilerini hazineye bağışlaması halk, meclis ve hükümet tarafından takdirle karşılanmıştır.
CA'BER KALESİ VE TÜRK MEZARI
CA'BER KALESİ VE TÜRK MEZARI
Yazar: Özkan, Asaf
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 5 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: Ca'ber Kalesi, Türk Mezarı, Süleyman Şah, Ankara İtilafnamesi, Lozan Antlaşması

Bugün Suriye sınırlan içerisinde bulunan Ca'ber Kalesi ve Türk Mezarı sınırlarımız dışında egemenlik hakkına sahip olduğumuz tek toprak parçasıdır. İçinde yatan kişinin kim olduğuna dair muhtelif bilgiler olmasına rağmen Türk Mezarı; hem Osmanlı hem de Türkiye Cumhuriyeti döneminde Osmanlı Beyliği'nin kurucusu Osman Bey'in atası Süleyman Şah'a ait olarak düşünülmüştür. Bu nedenle Milli Mücadele döneminde Fransa ile yapılan Ankara i'tilafnamesi'nde Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti Kuzey Suriye topraklarını kaybetmesine rağmen Anlaşmanın 9. Maddesi gereğince bu bölgede küçük bir arazi parçasındaki egemenliğini Fransızlara kabul ettirmiştir. Bundan sonra da günümüze kadar Türk Devleti bu toprak parçasından ilgisini eksik etmemiş ve anlaşmalardan doğan haklarını korurken yükümlülüklerini de yerine getirmiştir.

Bugün Suriye sınırlan içerisinde bulunan Ca'ber Kalesi ve Türk Mezarı sınırlarımız dışında egemenlik hakkına sahip olduğumuz tek toprak parçasıdır. İçinde yatan kişinin kim olduğuna dair muhtelif bilgiler olmasına rağmen Türk Mezarı; hem Osmanlı hem de Türkiye Cumhuriyeti döneminde Osmanlı Beyliği'nin kurucusu Osman Bey'in atası Süleyman Şah'a ait olarak düşünülmüştür. Bu nedenle Milli Mücadele döneminde Fransa ile yapılan Ankara i'tilafnamesi'nde Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümeti Kuzey Suriye topraklarını kaybetmesine rağmen Anlaşmanın 9. Maddesi gereğince bu bölgede küçük bir arazi parçasındaki egemenliğini Fransızlara kabul ettirmiştir. Bundan sonra da günümüze kadar Türk Devleti bu toprak parçasından ilgisini eksik etmemiş ve anlaşmalardan doğan haklarını korurken yükümlülüklerini de yerine getirmiştir.
DEVLETLERARASI HUKUKUN MEYDANA GELMESİNDE OSMANLI DEVLETİ’NİN ROLÜ
DEVLETLERARASI HUKUKUN MEYDANA GELMESİNDE OSMANLI DEVLETİ’NİN ROLÜ
Yazar: Saray, Mehmet
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Uluslar arası Hukuk, Osmanlı Devleti, III. Mustafa

Hukuk, bireysel, toplumsal ve uluslararası ilişkilerde önemli bir yer tutmaktadır. Günümüzde olduğu gibi tarihsel açıdan da devletlerarası ilişkilerin düzenlenmesinde hukukun önemi yadsınamazdı. Hukuk, devletlerarası ilişkilerde yapılan antlaşmalarla, devletler ve milletler arasında pek çok ikili veya ikiden fazla katılımla gerçekleşmektedir. Osmanlı Devleti, komşu devletlerle olan ilişkilerinde hukukun savunucusu olmuştur. Osmanlı Devleti komşularıyla olan ilişkilerde hiçbir zaman hukuku reddeden ya da yapılan antlaşmaya uymayan bir tavır sergilememiştir. Osmanlı Devleti’nin devletlerarası hukukun ortaya çıkmasında ve dış devletlerle olan ilişkilerinde hukuku ve saygıyı önemsediğine dair iki örnek verilebilir. Birincisi: Osmanlı Padişahı III. Mustafa’nın; Milli Afganistan Devleti’nin kurucusu olan Ahmed Şah Dürrani’nin, Afganistan’a ait olan Horasan’a İranlıların saldırması karşısında, Osmanlı Padişahı’ndan yardım istemesidir. Ancak III. Mustafa, daha önce İran ile yapılan antlaşmaya sadık kalınacağını ifade ederek Şah’ın yardım talebini reddetmiştir. İkincisi ise; 1774 tarihli Küçük Kaynarca Antlaşmasına göre, Kırım müstakil bir hanlık statüsü kazandı. Ancak Rusya, antlaşma hükümlerini hiçe sayarak Kırım'ı ilhak etti. Bunun üzerine Osmanlı Devleti, devletlerarası hukuku çiğneyerek Kırım'ı ilhak eden Rusya'ya karşı, haklarını korumak için Buhara Emiri'ne yapılması gerekenlerle ilgili bir mektup göndermiştir.

Hukuk, bireysel, toplumsal ve uluslararası ilişkilerde önemli bir yer tutmaktadır. Günümüzde olduğu gibi tarihsel açıdan da devletlerarası ilişkilerin düzenlenmesinde hukukun önemi yadsınamazdı. Hukuk, devletlerarası ilişkilerde yapılan antlaşmalarla, devletler ve milletler arasında pek çok ikili veya ikiden fazla katılımla gerçekleşmektedir. Osmanlı Devleti, komşu devletlerle olan ilişkilerinde hukukun savunucusu olmuştur. Osmanlı Devleti komşularıyla olan ilişkilerde hiçbir zaman hukuku reddeden ya da yapılan antlaşmaya uymayan bir tavır sergilememiştir. Osmanlı Devleti’nin devletlerarası hukukun ortaya çıkmasında ve dış devletlerle olan ilişkilerinde hukuku ve saygıyı önemsediğine dair iki örnek verilebilir. Birincisi: Osmanlı Padişahı III. Mustafa’nın; Milli Afganistan Devleti’nin kurucusu olan Ahmed Şah Dürrani’nin, Afganistan’a ait olan Horasan’a İranlıların saldırması karşısında, Osmanlı Padişahı’ndan yardım istemesidir. Ancak III. Mustafa, daha önce İran ile yapılan antlaşmaya sadık kalınacağını ifade ederek Şah’ın yardım talebini reddetmiştir. İkincisi ise; 1774 tarihli Küçük Kaynarca Antlaşmasına göre, Kırım müstakil bir hanlık statüsü kazandı. Ancak Rusya, antlaşma hükümlerini hiçe sayarak Kırım'ı ilhak etti. Bunun üzerine Osmanlı Devleti, devletlerarası hukuku çiğneyerek Kırım'ı ilhak eden Rusya'ya karşı, haklarını korumak için Buhara Emiri'ne yapılması gerekenlerle ilgili bir mektup göndermiştir.
AZERBAYCAN: KIZILORDU’NUN AZERBAYCAN’I İŞGALİ VE TÜRKİYE’NİN TEPKİSİ (Ocak 1990)
AZERBAYCAN: KIZILORDU’NUN AZERBAYCAN’I İŞGALİ VE TÜRKİYE’NİN TEPKİSİ (Ocak 1990)
Yazar: Şimşir, Bilâl N.
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Türkiye, Azerbaycan, Sovyet Rusya, Kızıl Ordu, Türk Basını

Sovyetler Birliği’nin son döneminde Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’ne ait olan Dağlık Karabağ’da hak iddia etmesi etnik çatışmalara yol açtı. Gorbachev’in glasnost ve perestroyka politikaları ile birlikte Azerbaycan’a bağlı olan Dağlık Karabağ Özerk Vilayeti Ermenistan’la birleşmeyi resmen talep etti. Azerbaycan’da hem Moskova yönetimine, hem de Azerbaycan yönetimine karşı protesto gösterileri arttı. Olayların daha da trajik boyut kazanmasını neden gösteren Moskova yönetimi, başta Bakü olmak üzere Azerbaycan’ın birçok bölgesinde olağanüstü hal uygulamasını başlattı. 19 Ocak 1990 tarihinde olağanüstü hal ilan edilirken, aynı saatlerde Kızıl Ordu birlikleri havadan, karadan ve denizden Azerbaycan’a çıkartma yaptı. Bu çıkartmanın amacı daha çok Azerbaycan’daki bağımsızlık yanlılarını ezmek olmuştu. Türkiye Cumhuriyeti ise Azerbaycan’daki gelişmeleri Sovyet Rusya’nın iç meselesi olarak değerlendirirken; Sovyet Rusya ve Batı Devletleri ile diplomatik işbirliği içerisinde olmuştur. Türk basını ise Azerbaycan halkının yanında yer almış ve Azerbaycan’ın bağımsızlığı yönünde yayınlar yapmıştır.

Sovyetler Birliği’nin son döneminde Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nin Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’ne ait olan Dağlık Karabağ’da hak iddia etmesi etnik çatışmalara yol açtı. Gorbachev’in glasnost ve perestroyka politikaları ile birlikte Azerbaycan’a bağlı olan Dağlık Karabağ Özerk Vilayeti Ermenistan’la birleşmeyi resmen talep etti. Azerbaycan’da hem Moskova yönetimine, hem de Azerbaycan yönetimine karşı protesto gösterileri arttı. Olayların daha da trajik boyut kazanmasını neden gösteren Moskova yönetimi, başta Bakü olmak üzere Azerbaycan’ın birçok bölgesinde olağanüstü hal uygulamasını başlattı. 19 Ocak 1990 tarihinde olağanüstü hal ilan edilirken, aynı saatlerde Kızıl Ordu birlikleri havadan, karadan ve denizden Azerbaycan’a çıkartma yaptı. Bu çıkartmanın amacı daha çok Azerbaycan’daki bağımsızlık yanlılarını ezmek olmuştu. Türkiye Cumhuriyeti ise Azerbaycan’daki gelişmeleri Sovyet Rusya’nın iç meselesi olarak değerlendirirken; Sovyet Rusya ve Batı Devletleri ile diplomatik işbirliği içerisinde olmuştur. Türk basını ise Azerbaycan halkının yanında yer almış ve Azerbaycan’ın bağımsızlığı yönünde yayınlar yapmıştır.
NURİ (KİLLİGİL) PAŞA’NIN TRABLUSGARP SAVAŞI HATIRALARI
NURİ (KİLLİGİL) PAŞA’NIN TRABLUSGARP SAVAŞI HATIRALARI
Yazar: Sürmeli, Serpil
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Nuri (Killigil) Paşa, Halil (Kut) Paşa, Trablusgarp Savaşı, Homs Merkez Cephesi, Margab Karargâhı.

Trablusgarp Savaşı’na dair yukarıdaki hatıralar, Enver Paşa’nın kardeşi Nuri (Killigil) Paşa’ya aittir. Albay C.C.S. kısaltmasıyla ad ve soyadının ilk harflerini kullanmayı tercih eden bir subay tarafından bizzat Nuri Paşa’nın kendisinden dinlenmek kaydıyla toplanıp, 1941’de yayına hazırlanmıştır. Nuri Paşa’nın genç bir teğmen olarak katıldığı, Trablusgarp Savaşı’na ait hatıralar iki öykü üzerine kuruludur. Biri İstanbul-Paris-Marsilya-Tunus üzerinden Trablusgarp’a uzanan uzun ve zorlu bir yolculuk öyküsü, diğeri amcası Halil (Kut) Paşa’nın kumandası altında bulunan Homs Merkez Cephesi Margab Karargâhı’nda geçen günlük yaşam öyküsüdür. Nuri Paşa 3,5 aylık bir süreyi kapsayan bu hatıralarında, Tunus’ta yaşadıklarını, yolculuğu sırasında geçtiği şehir ve kasabaları, yerli mücahit ve kabileleri, yeni tipte insanları, farklı adetleri, çöl ortasında canlı ve eğlenceli hadiseleri, ateş hattını ve askeri yoklukları anlatmaktadır.

Trablusgarp Savaşı’na dair yukarıdaki hatıralar, Enver Paşa’nın kardeşi Nuri (Killigil) Paşa’ya aittir. Albay C.C.S. kısaltmasıyla ad ve soyadının ilk harflerini kullanmayı tercih eden bir subay tarafından bizzat Nuri Paşa’nın kendisinden dinlenmek kaydıyla toplanıp, 1941’de yayına hazırlanmıştır. Nuri Paşa’nın genç bir teğmen olarak katıldığı, Trablusgarp Savaşı’na ait hatıralar iki öykü üzerine kuruludur. Biri İstanbul-Paris-Marsilya-Tunus üzerinden Trablusgarp’a uzanan uzun ve zorlu bir yolculuk öyküsü, diğeri amcası Halil (Kut) Paşa’nın kumandası altında bulunan Homs Merkez Cephesi Margab Karargâhı’nda geçen günlük yaşam öyküsüdür. Nuri Paşa 3,5 aylık bir süreyi kapsayan bu hatıralarında, Tunus’ta yaşadıklarını, yolculuğu sırasında geçtiği şehir ve kasabaları, yerli mücahit ve kabileleri, yeni tipte insanları, farklı adetleri, çöl ortasında canlı ve eğlenceli hadiseleri, ateş hattını ve askeri yoklukları anlatmaktadır.
GÜRBÜZ ÇOCUK YARIŞMALARI
GÜRBÜZ ÇOCUK YARIŞMALARI
Yazar: Sarıkaya, Makbule
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Gürbüz Türk Çocuğu, Himaye-i Etfal Cemiyeti, Çocuk Davası, Nüfus Arttırma

Türkiye Cumhuriyeti, ideal kuşağın yetiştirilmesi ve nüfusun arttırılması amacıyla, halkın bilinç düzeyini yükseltecek ve aileleri çok çocuklu olmaya teşvik edecek etkinlikler düzenlemiştir. Bu etkinliklerden biri de dönemin Çocuk Esirgeme Kurumu’nun (Türkiye Himaye-i Etfal Cemiyeti) desteği ile gerçekleştirilen Gürbüz Çocuk Müsabakalarıdır. 1920’li ve 1930’lu yıllarda Türk toplumuna çocuk konusunda önemli mesajlar veren ve her kesimden ailelere açık olan yarışma, topluma gürbüz ve sağlıklı çocuk örnekleri sunmuştur. Bu yarışmaya katılıp Gürbüz Türk Çocuğu dergisinde yayınlanan gürbüz çocuk örnekleri, Türkiye’nin nüfus sorununu çözmek; ekonomik, sıhhi, kültürel ve sosyal yetersizliklerden dolayı bebek ve çocuk ölümleriyle mücadelede toplumsal bilinci oluşturmaya katkıda bulunmuştur. Toplumun ihtiyaçlarına göre hayata geçirilen bu eğlenceli yarışmanın katkısı uzun yıllar devam etmiştir

Türkiye Cumhuriyeti, ideal kuşağın yetiştirilmesi ve nüfusun arttırılması amacıyla, halkın bilinç düzeyini yükseltecek ve aileleri çok çocuklu olmaya teşvik edecek etkinlikler düzenlemiştir. Bu etkinliklerden biri de dönemin Çocuk Esirgeme Kurumu’nun (Türkiye Himaye-i Etfal Cemiyeti) desteği ile gerçekleştirilen Gürbüz Çocuk Müsabakalarıdır. 1920’li ve 1930’lu yıllarda Türk toplumuna çocuk konusunda önemli mesajlar veren ve her kesimden ailelere açık olan yarışma, topluma gürbüz ve sağlıklı çocuk örnekleri sunmuştur. Bu yarışmaya katılıp Gürbüz Türk Çocuğu dergisinde yayınlanan gürbüz çocuk örnekleri, Türkiye’nin nüfus sorununu çözmek; ekonomik, sıhhi, kültürel ve sosyal yetersizliklerden dolayı bebek ve çocuk ölümleriyle mücadelede toplumsal bilinci oluşturmaya katkıda bulunmuştur. Toplumun ihtiyaçlarına göre hayata geçirilen bu eğlenceli yarışmanın katkısı uzun yıllar devam etmiştir
PONTUSÇU FAALİYETLER VE CANİK’TE NÜFUS DURUMU
PONTUSÇU FAALİYETLER VE CANİK’TE NÜFUS DURUMU
Yazar: Yazıcı, Nuri
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Osmanlı İmparatorluğu,Pontus, Canik, Millî Mücadele, Samsun

I. Dünya Savaşı’ndan sonra Türkiye’nin bütünlüğüne yönelen tehditlerden biri de Pontosçu faaliyetlerdi.. Bu tehditler, doğrudan Canik Sancağı’na yöneliyordu. XX. yüzyılın sonları, XXI. yüzyılın başlarından itibaren yeniden ortaya çıkan “Pontos” iddiaları, yine bu bölgeyi hedef almaktadır. Bu iddialar, doğru olmayan nüfus istatistiklerine dayandırılmaktadır.. Bu çalışmada, Millî Mücadele yıllarında Canik Sancağı’ndaki nüfus durumu incelenmiştir: Osmanlı nüfus sayımlarına, sâlnâmelere ve o dönem yayımlarına dayanılmıştır.. Ayrıca, Rum iddiaları da tartışılmıştır. Böylece, Canik Sancağı’nın (Samsun) sosyal ve kültürel nüfus yapısı ortaya konmuştur.

I. Dünya Savaşı’ndan sonra Türkiye’nin bütünlüğüne yönelen tehditlerden biri de Pontosçu faaliyetlerdi.. Bu tehditler, doğrudan Canik Sancağı’na yöneliyordu. XX. yüzyılın sonları, XXI. yüzyılın başlarından itibaren yeniden ortaya çıkan “Pontos” iddiaları, yine bu bölgeyi hedef almaktadır. Bu iddialar, doğru olmayan nüfus istatistiklerine dayandırılmaktadır.. Bu çalışmada, Millî Mücadele yıllarında Canik Sancağı’ndaki nüfus durumu incelenmiştir: Osmanlı nüfus sayımlarına, sâlnâmelere ve o dönem yayımlarına dayanılmıştır.. Ayrıca, Rum iddiaları da tartışılmıştır. Böylece, Canik Sancağı’nın (Samsun) sosyal ve kültürel nüfus yapısı ortaya konmuştur.
CUMHURİYET’İN İLK YILLARINDA MERSİN HİLÂL-İ AHMER CEMİYETİ
CUMHURİYET’İN İLK YILLARINDA MERSİN HİLÂL-İ AHMER CEMİYETİ
Yazar: Pınar, Mehmet
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Mübadele, Yardım, Hilâl-i Ahmer, Liman, Cemiyet

Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti, Milli Mücadele döneminde işgaller karşısında özellikle halkın ve Kuvay-ı Milliye’nin yiyecek, giyecek, sağlık malzemesi ve para yardımı noktasında ön plana çıkmıştı. Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte Hilâl-i Ahmer'in görev ve sorumluluğu artmıştı. Lozan Konferansı'nda, Türkiye ile Yunanistan arasında kabul edilen nüfus değişimi önemli sayıda insanın göçünü kapsamıştı. Bu göç esnasında her iki ülke, mübadillerin en az zararla ve kayıpla göçü uygulamaya çalışmıştı. Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti, Yunanistan'dan gelen mübadillerin limanlara gelişleri, yerleşecekleri yerlere sevkleri ve yaşam koşullarının iyileştirilmesi sürecinde büyük bir rol oynadığı görülmüştü. Bu makalede mübadillere iskelelerde ve kamplarda yapılan yardımlarla ilgili faaliyetlere ışık tutmak amaçlanmıştı.

Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti, Milli Mücadele döneminde işgaller karşısında özellikle halkın ve Kuvay-ı Milliye’nin yiyecek, giyecek, sağlık malzemesi ve para yardımı noktasında ön plana çıkmıştı. Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte Hilâl-i Ahmer'in görev ve sorumluluğu artmıştı. Lozan Konferansı'nda, Türkiye ile Yunanistan arasında kabul edilen nüfus değişimi önemli sayıda insanın göçünü kapsamıştı. Bu göç esnasında her iki ülke, mübadillerin en az zararla ve kayıpla göçü uygulamaya çalışmıştı. Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti, Yunanistan'dan gelen mübadillerin limanlara gelişleri, yerleşecekleri yerlere sevkleri ve yaşam koşullarının iyileştirilmesi sürecinde büyük bir rol oynadığı görülmüştü. Bu makalede mübadillere iskelelerde ve kamplarda yapılan yardımlarla ilgili faaliyetlere ışık tutmak amaçlanmıştı.
İNÖNÜ DÖNEMİ TÜRK DIŞ POLİTİKASI
İNÖNÜ DÖNEMİ TÜRK DIŞ POLİTİKASI
Yazar: İlyas, Ahmet; Turan, Orhan
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: İnönü, Türkiye, İngiltere, Sovyet Rusya, Almanya

İkinci Dünya Savaşı boyunca Türk dış politikasının genel eğilimi savaşa girmeme üzerine kurulmuştur. Türkiye’nin bu politikası savaşın gidişatına göre değişiklikler göstermiştir. Savaş boyunca tarafsızlık politikası izleyen Türkiye, bu politikayı uygularken kimi zaman İngiltere ve Fransa’ya yakın olmasına karşın Almanya’ya karşı da net bir tavır almaktan kaçınmıştır. Bu yüzden dış politika yapıcıları Türkiye’nin bu tavrını “aktif tarafsızlık” olarak nitelendirmektedirler. İngiltere, Fransa ve Rusya Türkiye’yi savaşa girmeye ikna etmek için birçok görüşmeler ve konferanslar yapmalarına rağmen; her defasında Türkiye savaş dışı kalmayı başarmıştır. Ancak savaşın sonunun belli olmasından sonra Türkiye kazanan tarafta yer almak için savaşa girmiştir. Savaş sonrasında ise Türkiye, Sovyet Rusya’dan gelebilecek tehlikeyi bertaraf etmek için Batı kartını kullanarak ABD ve İngiltere taraflı bir politika izlemiştir.

İkinci Dünya Savaşı boyunca Türk dış politikasının genel eğilimi savaşa girmeme üzerine kurulmuştur. Türkiye’nin bu politikası savaşın gidişatına göre değişiklikler göstermiştir. Savaş boyunca tarafsızlık politikası izleyen Türkiye, bu politikayı uygularken kimi zaman İngiltere ve Fransa’ya yakın olmasına karşın Almanya’ya karşı da net bir tavır almaktan kaçınmıştır. Bu yüzden dış politika yapıcıları Türkiye’nin bu tavrını “aktif tarafsızlık” olarak nitelendirmektedirler. İngiltere, Fransa ve Rusya Türkiye’yi savaşa girmeye ikna etmek için birçok görüşmeler ve konferanslar yapmalarına rağmen; her defasında Türkiye savaş dışı kalmayı başarmıştır. Ancak savaşın sonunun belli olmasından sonra Türkiye kazanan tarafta yer almak için savaşa girmiştir. Savaş sonrasında ise Türkiye, Sovyet Rusya’dan gelebilecek tehlikeyi bertaraf etmek için Batı kartını kullanarak ABD ve İngiltere taraflı bir politika izlemiştir.
ÖDEMİŞ İLKKURŞUN (HACI İLYAS-BURHANİYE) KÖYÜ’NDE 1320 (M.1904) YILI NÜFUS SAYIMI
ÖDEMİŞ İLKKURŞUN (HACI İLYAS-BURHANİYE) KÖYÜ’NDE 1320 (M.1904) YILI NÜFUS SAYIMI
Yazar: Çetin, Necat
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Nüfus sayımı, İlkkurşun, Çerkez, Nüfus kaydı

Adige / Şapsığ boyundan olan Çerkezlerin iskan edildiği bir köy olan İlkkurşun Köyü, Çerkezlerin 1864 yılı Kafkas sürgününden sonra Küçük Menderes havzasında kurdukları köylerdendir. Çerkezler Kafkasya’dan sonra önce Rumeli'ye, daha sonra Fethiye’ye yerleştirilmiş, en son Ödemiş yakınlarındaki bugün köyün bulunduğu yere iskan edilmiştir. Köyde son Osmanlı nüfus sayımı 1320(M.1904) yılında yapılmıştır. Sayımda toplam 46 nüfus hanesi ve 142 kişinin kaydı vardır. Yunan işgaline karşı ilk cephe burada kurulmuştur.

Adige / Şapsığ boyundan olan Çerkezlerin iskan edildiği bir köy olan İlkkurşun Köyü, Çerkezlerin 1864 yılı Kafkas sürgününden sonra Küçük Menderes havzasında kurdukları köylerdendir. Çerkezler Kafkasya’dan sonra önce Rumeli'ye, daha sonra Fethiye’ye yerleştirilmiş, en son Ödemiş yakınlarındaki bugün köyün bulunduğu yere iskan edilmiştir. Köyde son Osmanlı nüfus sayımı 1320(M.1904) yılında yapılmıştır. Sayımda toplam 46 nüfus hanesi ve 142 kişinin kaydı vardır. Yunan işgaline karşı ilk cephe burada kurulmuştur.
TÜRK YURDU’NDA BALKANLAR VE BALKAN SAVAŞLARI İLE İLGİLİ HABERLER
TÜRK YURDU’NDA BALKANLAR VE BALKAN SAVAŞLARI İLE İLGİLİ HABERLER
Yazar: Derinsu Dayı, Esin
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2012

Osmanlı Devleti’nin son yıllarında yayınlanmaya başlayan Türk Yurdu dergisi, Türk Yurdu Cemiyeti’nin yayın organıdır. Türk Yurdu, Türk tarihinde önemli bir yeri olan Balkan Savaşları’nın olduğu bir dönemde; Balkanlardaki siyasi, dini, sosyal, kültürel ve ekonomik durumlar hakkındaki yazıların yanı sıra Balkan Savaşlarının seyri hakkında da yazılar çıkmıştır. Osmanlı Devleti’nin güç ve toprak kaybettiği bir dönemde, Türkler ve Türk Dünyası için siyasi, sosyal, kültürel ve ekonomik anlamda bilgiler vermesi derginin önemini artırmaktadır.

Osmanlı Devleti’nin son yıllarında yayınlanmaya başlayan Türk Yurdu dergisi, Türk Yurdu Cemiyeti’nin yayın organıdır. Türk Yurdu, Türk tarihinde önemli bir yeri olan Balkan Savaşları’nın olduğu bir dönemde; Balkanlardaki siyasi, dini, sosyal, kültürel ve ekonomik durumlar hakkındaki yazıların yanı sıra Balkan Savaşlarının seyri hakkında da yazılar çıkmıştır. Osmanlı Devleti’nin güç ve toprak kaybettiği bir dönemde, Türkler ve Türk Dünyası için siyasi, sosyal, kültürel ve ekonomik anlamda bilgiler vermesi derginin önemini artırmaktadır.
DOĞU’DA UNUTULMUŞ BIR KÜLTÜR OCAĞI: VAN HALKEVİ
DOĞU’DA UNUTULMUŞ BIR KÜLTÜR OCAĞI: VAN HALKEVİ
Yazar: Pınar, Mehmet
Dergi: Atatürk Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Halkevi,Van,Cumhuriyet, Muradiye,rejim ; Community Centre, Van, Republic, Muradiye, regime

Halkevleri, Türk Ocaklarının kapatılmasıyla Türk siyasi ve kültür hayatına damgasını vuran önemli bir kuruluştu. Doğu’da meydana gelen isyanlar, rejimin bu bölgede toplum tarafından tam olarak anlaşılmadığını ortaya koymuştu. Van Halkevi, Merkez-çevre arasındaki bu kopukluğu ortadan kaldırmak, yerel siyasi çekişmelerden halkı uzaklaştırmak için bölgede kültürel ve sosyal bir teşkilatlanma başlatmıştı. Van Halkevinin şubeleriyle yaptığı çalışmalar bölgede rejimin yerleşmesinin önünü açmıştır.

Rebellions in East Anatolia have clearly indicated that Republic thesis has not been understood by community. A need for a new organization which will provide coordination between the central government and its surroundings. Establishing a Community Centre in Van in which there was no Party branch has been regarded as a significant attempt in terms of connection between the central government and public as events taken place in Eastern Anatolia could deepen the communication gap between the Party bodies and the community.His work paved the way for the settlement of the regime in the region of Van community center's branches.