hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Pediatrik Hodgkin lenfoma: Yeni yapılanmakta olan bir onkoloji merkezinde epidemiyolojik özellikler ve erken tedavi sonuçları
Pediatric Hodgkin lymphoma: epidemiologic characteristics and early treatment results in a new oncology center
Yazar: Aksu, Görkem; Fayda, Merdan; Çorapçıoğlu, Funda; Başar, Eviç; İnan, Nagihan; Erçin, Cengiz
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Hodgkin Disease,Lymphoma,Prognosis,Retrospective Studies,Survival Rate,Child ; Çocuk, Hodgkin hastalığı/ilaç tedavisi/patoloji/radyoterapi, prognoz, geriye dönük çalışma, sağkalım oranı

AMAÇ Pediatrik Hodgkin lenfoma tanılı hastaların karakteristikleri ve tedavi yanıtlarının incelenmesi.  GEREÇ VE YÖNTEM 2003-2006 yılları arasında Kocaeli Üniversitesi Pediatrik Onkoloji Grubu tarafından tedavi edilen Hodgkin lenfoma tanılı 18 yaş altı hastalar (9 erkek, 4 kız; ort. yaş 9.2±3.5; dağılım 4-15) geriye dönük olarak değerlendirildi.  BULGULAR En sık saptanan histopatolojik alt tip (%54) mikst selüler Hodgkin lenfoma idi. Olguların %69'u erken evre hastalıkla (evre I, II) başvurmuşlardı. On iki olguya ABVD, bir hastaya ise OEPA/COPP rejimi uygulandı. Hastaların %83'ünde 2. kürden sonra tam yanıt elde edildi. Olguların 11'ine kemoterapi sonrası tutulu alan radyoterapisi, 2 olguya ise “bulky” bölgeye radyoterapi uygulandı. Radyoterapi dozları evreye ve kemoterapi cevabına göre değişmekle birlikte ortanca 2000 (1500-3000) cGy'di. Dört yıllık genel ve olaysız sağkalım oranları %87.5 olarak saptandı.  SONUÇ Merkezimizde uygulanan evre ve KT yanıtına dayalı kombine tedavi modelimizin erken sonuçları, diğer merkezlerin sonuçlarıyla benzer oranda başarılıdır.

OBJECTIVES To evaluate patient characteristics and treatment results of pediatric patients with Hodgkin lymphoma. METHODS Hodgkin lymphoma patients (9 males, 4 females; mean age 9.2±3.5; range 4 to 15 years) at pediatric age group (
Küçük hücreli dışı akciğer kanseri ile ilişkili paraneoplastik romatolojik sendrom: Olgu sunumu ve paraneoplastik romatolojik sendromlara bir bakış
Paraneoplastic rheumatologic syndromes associated with non-small cell lung cancer: case report and review of paraneoplastic rheumatologic syndromes
Yazar: Uzunoğlu, Sernaz; Karagöl, Hakan; Çiçin, İrfan; Saynak, Mert
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Paraneoplastic Syndromes,Rheumatic Diseases,Middle Aged,Male,Neoplasms, Glandular and Epithelial,Radiation Oncology,Carcinoma, Non-Small-Cell Lung ; Paraneoplastik romatolojik sendromlar/tanı/fizyopatoloji/tedavi, malignite

Paraneoplastik romatolojik sendromlar, genellikle altta yatan malign hastalığın tanısından önce ya da onunla eş zamanlı olarak saptanır. Nadiren tanıdan yıllar sonra da karşımıza çıkabilmektedirler. Bu yazıda, yassı epitel hücreli akciğer kanseri tanısı konulduktan 8 ay sonra paraneoplastik romatolojik sendrom bulguları gelişen olgu ve bu olgu ile malign hastalıklara bağlı romatolojik sendromların genel bir değerlendirmesi yapıldı.

Paraneoplastic rheumatic syndromes are usually detected before or at the time of diagnosis of the underlying malign disease, occasionally is manifested years later. In this case report, we present a case of paraneoplastic rheumatic syndrome symptoms were developed eight months after the diagnosis of squamous cell lung cancer and also a review of the rheumatic syndromes related with malign diseases.
Akciğer kanserine bağlı hipertrofik osteoartropati: Olgu sunumu
Hypertrophic osteoarthropathy associated with lung cancer: a case report
Yazar: Özen, Alaattin; Saynak, Mert; Koçak, Zafer; Argın, Gülden Bayır; Üregen, Burcu; Alas, Ruşen Coşar; Uzal, Cem; Çiçin, İrfan
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Lung Neoplasms,Osteoarthropathy, Primary Hypertrophic,Osteoarthropathy, Secondary Hypertrophic,Middle Aged,Male,Tomography, X-Ray Computed,Carcinoma, Non-Small-Cell Lung ; Akciğer kanseri, hipertrofik osteoartropati, periostal yeni kemik oluşumu

Malign hastalıklar çeşitli paraneoplastik romatolojik sendromlara yol açabilir. Bu sendromlardan biri olan hipertrofik osteoartropati (HPO) çoğunlukla toraks içi malignitelere ve en sık olarak da akciğer kanserine bağlı olarak ortaya çıkar. Hipertrofik osteoartropati çomak parmak ve periostal yeni kemik oluşumu ile kendini gösterir. En önemli klinik bulgusu bilateral bacak ağrısıdır. Hastalığın patogenezi henüz aydınlanmamıştır. Kemik sintigrafisi tanı için duyarlı bir yöntemdir. Bu yazıda, ileri evre küçük hücreli dışı akciğer kanseri tanılı 49 yaşındaki bir erkek hastanın hipertrofik pulmoner oseoartropati bulguları bildirilmiş ve bu konudaki literatür bilgisi özetlenmiştir.

Malignant neoplasms are sometimes associated with a variety of paraneoplastic rheumatic syndromes. Hypertrophic osteoarthropathy is one of these syndromes and the vast majority of cases are associated with intra thoracic neoplasms mainly broncogenic cancer. Hypertrophic osteoarthropathy (HOA) is characterized by clubbed fingers and periosteal new bone formation. Etio logically, it can be divided into primary and secondary HOA. The major clinical manifestation was severe bilateral leg pain. The pathogenesis of the disease remains unclear. Bone scintigraphy is a sensitive method to detect HOA. In this case, a 49-yea r-old man who had hypertrophic pulmonary osteoarthropathy associated with advanced stage non-small cell lung carcinoma is presented and a review of the literature is performed.
Radyoterapiye bağlı “bystander” etki: Oluşum mekanizmaları ve potansiyel klinik yansımalar
Radiation induced bystander effect: mechanisms and potential clinical reflections
Yazar: Topkan, Erkan; Yavuz, Melek Nur; Yavuz, Ali Aydın
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Bystander Effect,Cell Communication,Linear Energy Transfer,Radiation Effects ; Bystander etki/radyasyon etkisi, hücreler arası iletişim/radyasyon etkisi, lineer enerji transferi

Günümüzde, genel radyobiyoloji anlayışına bir yenilik olarak, radyasyona maruz kalmamış komşu veya uzak hücre gruplarında da radyasyona maruz kalmış olanlara benzer biyolojik etkilerin görüldüğüne dair giderek artan miktarda kanıt oluşmaya başlamıştır. Bystander etki olarak adlandırılan bu etkiler deneysel olarak geniş bir hücre grubunda çekirdek ve sitoplazma radyasyon maruziyeti sonrasında görülebilmektedir. Bystander e tki sonucunda sağlam hücre gruplarında da bazı önemli genetik değişiklikler söz konusu olduğundan bu etkilerin karsinogenez açısından önemi de cevap bekleyen sorulardandır. Bystander etki oluşum mekanizmaları tam olarak bilinmese de hücre zarında bulunan gap junction'lar ve lipid boşlukların yanı sıra radyasyona maruz kalmış hücreler tarafından salınan parakrin ve endokrin faktörlerin rolü üzerinde durulmaktadır. Bu yazıda radyobiyolojinin yeni bir alanı olan bystander etkinin temel oluşum mekanizmalarından potansiyel klinik uygulamalarına kadar olan yeni literatür bilgilerinin özetlenmesi amaçlandı.

A long held dogma in radiation biology has been that the effects of ionizing radiation arise only in the directly irradiated cells, and it was presumed that no effect would be expected in cells whose nuclei are spared from ionizing radiation. However, in the past twenty years, it has been suggested that irradiated cells are capable of production and secretion of signals to the neighboring unirradiated cells resulting in damage to these cells. This new challenging phenomenon is termed “the bystander effect”. Bystander effect can be reported in both cytoplasmic and nuclear irradiation in various cell types. Although the exact mechanisms of bystander effect production is not clearly defined yet, intercellular communication via gap junctions and lipid rafts, and secreted paracrine and endocrine soluble factors are potential suggested mechanisms. By this review article it has been aimed to summarize these mechanisms and the clinical reflections of bystander effect.
Melanomun tanı, evreleme ve takibinde FDG-PET'in değeri
FDG-PET in diagnosis, staging and follow-up of malignant melanoma
Yazar: Mudun, Ayşe
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Melanoma,Diagnosis,Neoplasm Staging,Positron-Emission Tomography,Fluorodeoxyglucose F18 ; Floro-deoksi-glukoz F18/tanısal kullanım, melanom/tanı, neoplazi evreleme, PET

Bu yazıda, son yıllarda onkolojide çeşitli tümörlerin tanı ve takibinde sıkça kullanılan Flor18-Deoksi-Glukoz Pozitron Emisyon Tomografinin (FDG-PET) melanomda kullanımı anlatıldı. Melanomun erken tanısında, hastalığın evrelenmesinde, sentinel lenf düğümünün araştırılmasında, lokal nüks ve intransit metastazlarda, uzak metastazların gösterilmesinde ve nüks durumunda yeniden evrelemede PET ile yapılmış çalışmalar ve sonuçları değerlendirildi. Tedaviye yanıt ölçümünde PET'in yeri, ayrıca yeni radyofarmasötiklerin melanomda kullanılabilirliği ve PET probla ilgili gelişmeler aktarıldı.

In this review article, the use of recent technology Flour18deoxyglucose Positron Emission Tomography (FDG-PET) in melanoma has been discussed. Studies in the medical literature regarding the use of FDG PET in early melanoma, staging of melanoma, sentinel lymph node detection, local recurrence and in transit metastasis, distant metastasis and restaging were reviewed and evaluated. Treatment evaluation with PET, recent developements in new PET radiopharmaceuticals and use of PET probe in melanoma has been quoted.
Çok primerli ve tek primerli kanser olguları: İzmir kanser kayıt merkezi verilerinden hastane tabanlı bir inceleme
Evaluation of multiple primary tumors and single tumors charecteristics: A study from hospital-based cancer registry in İzmir
Yazar: Kılçıksız, Sevil Çağıran; Kaynak, Canan; Eşki, Erkan; Yersal, Özlem; Ünlü, İsmet; Çallı, Aylin; Sarı, Ayşegül; Baloğlu, Ali; Nalbantoğlu, Gülten; Yiğitbaş, Hacer
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Neoplasms, Unknown Primary,İzmir,Database,Registries,Chi-Square Distribution,Records as Topic ; Tümör, çoklu primer, tekli primer, kanser kayıt

AMAÇ Çalışmamızda İzmir Kanser İzlem Denetleme Merkezi'nin (KİDEM) İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ndeki (İAEAH) veri tabanınında ilk kez çoklu tümörler incelendi, tekli tümörlerle karşılaştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Ekim-1993 ve Ekim-2005 arası 20.895 tümör İAEAH'de KİDEM'de kaydedildi. Çok primerli tümör 605'ti (297 hasta). Yalnızca çift primer tümörlü (ÇPT) hastalar incelendi. İstatistiksel analizlerde Chi-square test, Independent Samples t-test kullanıldı. Analizler %95'lik güven aralığında yapıldı; p < 0.05 değeri istatistiksel anlamlı kabul edildi. BULGULAR Senkron ÇPT %53.2; metakron ÇPT %43.1 idi. ÇPT’lerde kadın oranı tek primer tümörlü (TPT) olgulardan yüksekti (p < 0.008). Yaş ortalaması TPT’lerde 55.81±15.4; ÇPT’lerde 61.49±13.32 idi (p < 0.001). Ürogenital (%30.9) ve deri tümörleri (%17.1) ÇPT’de anlamlı olarak daha yüksekti. İki grupta en sık adenokarsinom gözlendi. ÇPT’lerde iki tümör arası süre (metakronlarda) 44.4±30.82 (38.99-49.77) aydı. SONUÇ ÇPT’lerde ürogenital ve cilt tümörlerinin sıklığı “alan kanserleşmesi”, ortak klonal köken, tarama-izlem, uzayan sağkalım konusunda ipuçları taşımaktadır. Uluslararası kayıt sistemini kullanan değişik toplumlarda insidans, ayrıca nedensel çalışmaların artışıyla aydınlatılma ihtiyacındadır.

OBJECTIVES To evaluate patients with multiple primary tumors (MPTs) from the data of Izmir Cancer Registry (ICR) in Izmir Atatürk Research and Training Hospital (IAEAH) and to compare them with single tumor (ST). METHODS 572 multiple primary tumors ( MPTs) (286 patients) out of 2 0.895 tumors recorded during the period of 1993-2005 by office of ICR located in IAEAH were analyzed. Double tumors (DTs) were analyzed. Chi-square test and Independent Samples t-test were performed by SPSS 10.0.  RESULTS Of patients with MPTs 53.2% had synchronous whereas 43.1% had metachronous. The mean age were 55.81±15.4 years for ST group; 61.49±13.32 for DT group (p
Evre IV küçük hücreli dışı akciğer kanserinde serum vasküler endotelyal büyüme faktörü ve Bcl-2 düzeyleri ve aralarındaki ilişki
The levels of serum vascular endothelial growth factor and Bcl-2 and association between them in stage IV non-small cell lung cancer
Yazar: Yazar, Esra Ertan; Soydinç, Hilal Oğuz; Yazar, Aziz; Özgül, Akif; Taş, Faruk; Yasasever, Vildan; Çamlıca, Hakan; Yılmaz, Veysel
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Carcinoma, Non-Small-Cell Lung,Vascular Endothelial Growth Factor A,Proto-Oncogene Proteins c-bcl-2,Neoplasm Staging ; Küçük hücreli dışı akciğer kanseri, vasküler endotelyal büyüme faktörü, Bcl-2.

AMAÇ Tümörlerin çoğunda vasküler endotelyal büyüme faktör (VEBF) angiogenik etkisini Bcl-2 onkoproteinini artırarak göstermektedir. Bu çalışmadaki amacımız evre III ve evre IV hücreli dışı akc iğer kans eri'nde (KHDAK) VEBF ve Bcl-2 düzeylerini ve aralarındaki olası ilişkiyi araştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM Çalışmaya 28 evre III ve 24 evre IV KHDAK'li hasta ile kontrol grubuna sağlıklı 25 kişi alındı. ELISA yöntemi ile serum VEBF ve Bcl-2 düzeyleri çalışıldı.  BULGULAR VEBF (pg/ml) düzeyi evre IV (116.7±151.7) ile evre III (116.2±140.6) hastalarda kontrollere (34.5±6.3) göre oldukça yüksek bulundu (p < 0.0001). Evre IV ile evre III arasında VEBF açısından bir farklılık saptanmadı. Üç grupta ölçülen Bcl-2 düzeyi farklı değildi (p=0.15). Grupların hiçbirinde VEBF ile Bcl-2 arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı (p=0.109). SONUÇ Evre IV KHDAK’li hastalarda VEBF düzeyi evre III hastalardan daha yüksek değildi. Evre IV KHDAK’li hastalarda VEBF ile Bcl-2 arasında olası ilişkiyi ortaya çıkarmak için daha fazla angiogenik, antiapoptotik sitokin ve daha fazla hasta ile yapılan çalışmalara ihtiyaç olduğu düşüncesindeyiz.

OBJECTIVES In most of the tumors, vascular endothelial growth fact o r (VEGF) shows its ang io g enic effects by increasing the level of the Bcl-2 onc o protein. The aim of this study was to inv e st ig ate the serum levels of VEGF and Bcl-2 and the possible association betw een them in stage III and stage IV non-small cell lung cancer (NSCLC). METHODS Twenty eight patients in stage III, 24 patients in stage IV and 25 healthy subjects were enrolled in the study. Serum Bcl-2 and VEGF levels were analyzed by ELISA.  RESULTS The VEGF (pg/ml) level in stage IV (11 6.7± 151.7) and stage III ( 11 6.2 ± 1 4 0.6) patients was higher than healthy subjects ( 34.5 ± 6.3) (p
Primeri bilinmeyen tek beyin metastazı: Yalnız beyin nüksü
Primary unknown solitary brain metastasis: Brain recurrence alone
Yazar: Angın, Gülden Bayır; Saynak, Mert; Koçak, Zafer; Özen, Alaattin; Alas, Ruşen Coşar; Çaloğlu, Vuslat Yürüt; Tokatlı, Füsun; Çaloğlu, Murat; Uzal, Cem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Middle Aged,Male,Magnetic Resonance Imaging,Neoplasm Metastasis,Brain Neoplasms,Tomography,Carcinoma, Squamous Cell ; Soliter beyin metastazı, cerrahi, radyocerrahi, primeri bilinmeyen tümör, tüm beyin ışınlaması

Elli üç yaşında erkek olgu baş ağrısı, sol kolda güçsüzlük yakınmalarıyla başvurdu. Kranyal tomografi ve manyetik rezonans (MR) incelemede sağ parietal bölgede lezyon belirlendi ve eksize edildi. Histopatolojik inceleme sonucu lezyonun skuamöz hücreli karsinom metastazı olduğu belirlendi. Olguya 30 Gy / 10 fr tüm beyin ışınlaması yapıldı ve ardından lezyon bölgesine 10 Gy / 5 fr ek doz uygulandı. Sol kolda güçsüzlük şikayeti ile 24 ay sonra tekrar servisimize başvuran olgunun MR tetkikinde sol parietal lob yerleşimli yeni lezyon belirlendi. İkinci seri 25 Gy / 10 fr parsiyel beyin radyoterapisi uygulanan olgunun nörolojik şikayetlerinde kısmi palyasyon sağlandı. Bu olgu ışığında tek beyin metastazlı hastalardaki tedavi seçenekleri tartışıldı ve literatür özetlendi.

A 53-year-old male patient presented with complaints of headache and paresis in left arm. Cranial computerized tomography and magnetic resonance imaging (MRI) demonstrated a mass in the right parietal region. The solitary tumor was removed by craniotomy. Histological examination showed that it was a squamous cell carcinoma metastasis. The patient subsequently underwent whole brain radiotherapy for a total dose of 30 Gy in 10 fractions and conventional external-beam boost irradiation of 10 Gy in 5 fractions to the tumor margins. He remained disease free until 23 months later. He returned to our clinic with left arm paresis after 24 months. In the left parietal lobe a new lesion was determined on his MRI scan. Partial brain reirradiation at a dose of 25 Gy in 10 fractions was performed. There was a partial regression of symptoms after radiotherapy. In the light of this patient, we reviewed the literature and discussed the treatment strategies of patients with solitary brainmetastasis.
Yumuşak doku sarkomlarının tedavisinde radyoterapinin rolü
The role of postoperative radiotherapy in treatment of soft tissue sarcomas
Yazar: Aksu, Görkem; Ağır, Hakan
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Sarcoma,Positron-Emission Tomography,Epidemiology,Etiology,Risk Factors,Diagnosis,Neoplasm Staging,Therapy,Radiotherapy ; Yumuşak doku sarkomları/tedavi/radyoterapi/cerrahi, pozitron emisyon tomografisi

Yumuşak doku sarkomları, yetişkin malignitelerinin %1'ini oluşturmaktadır ve yaklaşık %50'si ekstremite yerleşimli olup, takiben viseral ve retroperitoneal bölgelerde yerleşmektedirler. Çeşitli histolojik alt tipleri vardır ve primer tedavi; uygun cerrahi sınırlar oluşturacak şekilde uygulanan cerrahi rezeksiyondur. Ekstremite yerleşimli tümörlerin çoğunda organ koruyucu cerrahi yaklaşımlar mümkün olmaktadır. Lokal nüks oranları anatomik lokalizasyonlara göre değişkenlik göstermekte ve tümör gradı, boyut ve anatomik lokalizasyon açısından yüksek riskli hastalarda lokal kontrol oranları, ameliyat sonrası adjuvan radyoterapi ile belirgin şekilde artış göstermektedir. Bu yazıda literatürdeki son gelişmelerin ışığı altında, yumuşak doku sarkomlarda radyoterapinin rolü incelendi.

Soft-tissue sarcomas account for approximately 1% of adult malignancies and they occur in up to 50% of cases in the extremities, followed by visceral/retroperitoneal regions. Different histological subtypes exist and primary therapy is predicated on surgical resection with an adequate margin of normal tissue. İn most of the extremity tumors, limb-sparing surgery is possible. Local recurrence rates vary depending on the anatomic site and for high-risk patients, identified by tumor grade, size and site, local control is clearly improved with postoperative adjuvant radiation. In this review, the role of radiotherapy in the treatment of soft tissue sarcomas are analyzed regarding the recent literature.
Klinik onkoloji araştırmalarının bilimsel kalitesinin yargılanmasında kullanılacak ölçüt listesinin tasarlanması
Identification of the criteria list for evaluation of the scientific quality of clinical oncology research
Yazar: Köksalan, Hilal; Şenocak, Mustafa
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Radiation Oncology,Questionnaires,Biomedical Research,Medical Oncology,Random Allocation,Research Report,Evaluation Studies as Topic,Methods ; Klinik araştırma, onkoloji, ölçekleme, rassallık, yöntembilim.

AMAÇ Randomize kontrollü klinik araştırmaların kalite değerlendirmesi için genel kabul görmüş ve birçok uluslararası dergide kullanımı zorunlu hale getirilmiş ölçek ve skalalar bulunmaktadır. Bu çalışmada, söz konusu ölçek ve skalalardan eleyerek ortaya çıkardığımız yöntembilimsel maddelerin anketlerle irdelenmesi ve sonuçta onkolojiye özgü yeni bir ölçüt listesinin tasarlanması hedeflendi. GEREÇ VE YÖNTEM İlk olarak çalışmada onkoloji alt branşları da dikkate alınarak, Jadad, Delphi, PEDro, CONSORT gibi ölçek ve skalaların tüm maddelerinin dökümü yapıldı, hedefe yönelik olarak “Yayın” ve “Tasarım” adı altında iki ayrı anket formu oluşturuldu. Anket formları onkoloji alanında çalışan araştırmacı hekimlerce dolduruldu.  BULGULAR Onkoloji alt alan uzmanlıklarının (cerrahi, radyoterapi, kemoterapi) gerek “Tasarım” gerekse “Yayın” anketindeki ölçütlere farklı yaklaştıkları, sonuçta onkoloji adına tek bir ölçüt listesi oluşturmanın mümkün olmadığı gözlendi.  SONUÇ Her bir alt alan uzmanlığı için çalışma yaklaşımlarına göre farklı modüler gruplar içeren ölçekler oluşturulabilir. Bu modüller ilgili alanın özellik ve koşullarına uygun olarak birleştirilerek daha gerçekçi ve verimli olunabilir.

OBJECTIVES Checklists and scales are the obligatory terms in international journals for quality control of randomized controlled clinical trials. The aim of this study was to determine the acceptability, applicability and importance of methodological criteria selected from generally accepted scales. METHODS In this study, all selected methodological items of well-known checklists and scales (Jadad, Delphi, PEDro and CONSORT) were documented considering oncology subfields, and two different questionnaire forms “Methodology” and “Publication” were established. Questionnaires were completed by the physicians working as researchers in surgical, radiation and medical oncology.  RESULTS Our findings revealed that research in the different subfields of oncology ( surgical, radiation and medical oncology) approaches difference from one other therefore it is not possible to determine oncology spesific scale.  CONCLUSION It is obvious that there seems to be a great difficulty in establishing only one scale due to the various applications. Therefore, instead of general scaling, setting an interrogation scaling that is specific to a basic field may be more realistic and efficient.
İleri ve lokal ileri evre küçük hücreli dışı akciğer kanserinde gemsitabin ve karboplatin kombinasyonu
Gemcitabine and carboplatin combination in patients with advanced and locally advanced stage non-small cell lung cancer
Yazar: Öztürk, Nevzat; Erbaycu, Ahmet Emin; Gülpek, Mehmet; Tuksavul, Fevziye; Uslu, Özgür; Güçlü, Salih Zeki
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Gemcitabine,Carboplatin,Carcinoma, Non-Small-Cell Lung,Survival,Drug Toxicity ; Gemsitabin, karboplatin, küçük hücreli dışı akciğer kanseri, toksisite, yaşam süresi.

AMAÇ İleri ve lokal ileri evre küçük hücreli dışı akciğer kanserinde (KHDAK) gems it abin (G) ve karb o pl atin (Ca) komb inasyonunun ant itümör etk i nliği, toks is it esi ve yaşam sür esi sonuçl arı değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM Histopatolojik olarak KHDAK teşhis edilen, ECOG 0-2 performansında olan daha önce kemoterapi uygulanmamış 41 hasta (40 erkek, 1 kadın; ort. yaş 59; dağılım 43-72) çalışmaya alındı.  BULGULAR Tam yanıt (CR) %2,43 ve kısmi yanıt (PR) %34,1 oranında oldu. Evre IIIB'de CR %4,2, PR %41,7, evre IV'de CR %0 ve PR %23,5; evre IIIB'de ortalama yaşam süresi 14 ay ve bir yıllık sağkalım %54,2 iken, evre IV'de 10 ay ve %29,4 bulundu. Genel olarak, ortalama yaşam süresi 11 ay ve bir yıllık sağkalım %43 oldu. Yüz altmış beş kür GCa tedavisi sonrası en sık (%21,2) görülen ilaç toksisitesi grade-1 anemi oldu. En sık (%7,87) hematolojik olmayan toksisite bulantı ve kusma idi.  SONUÇ Gemsitabin ve karboplatin, ileri ve lokal ileri evre KHDAK'de iyi tolere edilen, ılımlı toksisitesi ile etkin bir alternatif kombinasyondur.

OBJECTIVES The aim was to evaluate the efficacy, toxicity and survival results of gemcitabine and carboplatin (GCa) combination in patients with advanced and locally advanced non-small cell lung cancer (NSCLC). METHODS Forty-one patients (40 males, 1 female; mean age 59; range 43 to 72 years) diagnosed histopathologically, with good performance and without previous chemotherapy were included in the study.  RESULTS Complete response (CR) was observed in 2.4% and partial response (PR) in 34.1%. CR and PR were found in 4.2% and 41.7% in stage IIIB, and in 0% and 23.5% in stage IV. The mean survival and one-year survival rates were 14 months and 54.2% in stage IIIB, and 10 months and 29.4% in stage IV. In general, the mean survival and one-year survival rates were 11 months and 43%. GCa most frequently caused grade-1 anemia (21.2%) in 165 chemotherapy cycles.  CONCLUSION GCa in advanced and locally advanced NSCLC is a well-tolerated, effective alternative with its moderate toxicity