hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN DERİ KANSERİNE İLİŞKİN SAĞLIK İNANÇLARI VE BİLGİ DÜZEYLERİ
HEALTH BELIEFS AND KNOWLEDGE LEVELS OF HEALTH SCIENCES FACULTY STUDENTS ABOUT SKIN CANCER
Yazar: Ünlü, İdil Esin; Yüzbaşıoğlu, Ümit; Kılıç, Hasan
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. Özel Sayı, 2025
Anahtar kelimeler: Deri kanseri,Sağlık Bilgisi,Sağlık Öğrencileri,Sağlık İnanç Modeli ; Skin Neoplasms,Health Knowledge,Health Students,Health Belief Model

Giriş: Sağlık Bilimleri Fakültesi (SBF) öğrencilerinin deri kanserine ilişkin bilgi düzeyleri erken tanı için önemlidir.Amaç: Bu çalışmanın amacı SBF öğrencilerinin deri kanserine ilişkin sağlık inançları ve bilgi düzeylerinin incelenmesi ve öğrenim görülen bölümlere göre kıyaslanmasıdır.Yöntem: Çalışmamıza yaş ortalaması (21.26±2.99) yıl olan Toros Üniversitesi SBF Fizyoterapi ve Rehabilitasyon (n:111), Beslenme ve Diyetetik (n:67), Hemşirelik (n:122) bölümlerinde öğrenim gören toplam 300 üniversite öğrencisi dahil edildi. Deri kanserine ilişkin sağlık inançları Deri Kanserinde Sağlık İnanç Modeli Ölçeği, deri kanserine ilişkin bilgi düzeyleri Deri Kanseri ve Güneş Bilgi Ölçeği (DKGBÖ) ile değerlendirildi.Bulgular: Gruplar arasında Deri Kanserinde Sağlık İnanç Modeli Ölçeği alt boyutu olan algılanan engellilik düzeyi (p:0,049), DKGBÖ toplam puanı (p:0,007) ve alt boyutu olan deri kanseri önleme (p:0,001) arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Fizyoterapi ve Rehabilitasyon öğrencilerinin deri kanseri önleme alt boyutu puanlarının Hemşirelik (p

Background: The level of knowledge about skin cancer among students of the Faculty of Health Sciences is important for early diagnosis.Aim: This study aimed to examine the health beliefs and knowledge levels of the students of the Faculty of Health Sciences (FHS) about skin cancer and to compare them according to the departments of study.Method: A total of 300 university students from the departments of Physiotherapy and Rehabilitation (n:111), Nutrition and Dietetics (n:67), and Nursing (n:122) at Toros University FHS, with a mean age of (21.26 ± 2.99) years, were included in the study. Health beliefs regarding skin cancer were assessed with the Health Belief Model Scale in Skin Cancer, and knowledge levels were assessed with the Skin Cancer and Sun Knowledge Scale (SCSS).Results: There was a statistically significant difference between the groups in the perceived disability level (p:0.049), total score (p:0.007) and the sub-dimension of skin cancer prevention (p:0.001) of the Health Belief Model Scale in Skin Cancer. It was found that the skin cancer prevention sub-dimension scores of Physiotherapy and Rehabilitation students were higher than those of Nursing (p
YETİŞKİNLERDE SOSYAL JET LAG, GECE YEME DAVRANIŞI VE OBEZİTE ARASINDAKİ İLİŞKİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
EVALUATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN SOCIAL JET LAG, NIGHT EATING BEHAVIOR, AND OBESITY İN ADULTS
Yazar: Çakıcı, Cansu; Köksal, Eda
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Public Health Nutrition ; Halk Sağlığı Beslenmesi ; Eating Behaviours ; Yeme Davranışları ; Night eating syndrome,social jet lag,eating behavior,obesity ; Gece yeme sendromu,sosyal jet lag,yeme davranışı,obezite

Giriş:Günümüzde hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerin önemli bir halk sağlığı sorunu olan obezite yalnızca enerji dengesizliği ile ilişkili değildir. Son yıllarda yapılan araştırmalar obezitenin aynı zamanda yaşam tarzı ve biyolojik ritim ile de yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Amaç: Bu çalışma, bireylerde sosyal jet lag (SJL) ve gece yeme davranışı gibi yaşam tarzı ve beslenme davranışlarının obezite ile olan ilişkisini incelemek amacıyla planlanmıştır. Yöntem:Kesitsel tasarımla yürütülen bu çalışmaya Bursa’da bir güzellik merkezine başvuran 19–65 yaş arası 115 (89 kadın, 26 erkek) birey dahil edilmiştir. Veriler çevrimiçi anket aracılığıyla beyana dayalı olarak toplanmıştır. Anket formunda katılımcıların demografik özellikleri ve antropometrik ölçümleri değerlendirilmiştir. Hafta içi ve hafta sonuna ait orta uyku saatleri temel alınarak SJL durumu, beslenme davranışları Üç Faktörlü Yeme Anketi (TFEQ-18) ve gece yeme sendromunun varlığı ise Gece Yeme Anketi (GYA) ile değerlendirilmiştir. GYA ve TFEQ ölçeklerinin iç tutarlılığı sırasıyla 0,77 ve 0,70 olarak bulunmuştur. Çalışma verileri SPSS 27.1 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular:Erkeklerde SJL süresi, gece yeme anketi puanları ve obezite sıklığı kadınlara göre anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur (p

Background:Obesity, a major public health concern in both developed and developing countries, is not solely associated with energy imbalance. Recent research indicates that obesity is also closely linked to lifestyle factors and biological rhythms. Aim:This study was designed to examine the relationship between obesity and lifestyle-and nutrition-related behaviors, specifically social jet lag (SJL) and night eating behavior, in adults. Method:This cross-sectional study included 115 individuals (89 women, 26 men), aged 19–65 years, who presented to a beauty center in Bursa. Data were collected through a self-reported online questionnaire. The questionnaire assessed participants’ demographic characteristics and anthropometric measurements. SJL status was determined based on mid-sleep times on weekdays and weekends, eating behavior was evaluated using the Three-Factor Eating Questionnaire (TFEQ-18), and night eating syndrome was assessed using the Night Eating Questionnaire (NEQ). The internal consistency coefficients for NEQ and TFEQ were 0.77 and 0.70, respectively. Data analysis was performed using SPSS version 27.1. Results:Men demonstrated significantly higher SJL duration, NEQ scores, and obesity prevalence compared to women (p
EKLEM HİPERMOBİLİTESİ OLAN ÇOCUKLARDA MOTOR PERFORMANSIN İNCELENMESİ: ÖN ÇALIŞMA
AN INVESTIGATION OF MOTOR PERFORMANCE IN CHILDREN WITH JOINT HYPERMOBILITY: A PRELIMINARY STUDY
Yazar: Uzun Akkaya, Kamile; Burak, Mustafa; Yildiz, Ayşe; Yıldız, Ramazan; Keleş, Müşerrefe Nur; Elbasan, Bülent
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; joint hypermobility,motor performance,child ; eklem hipermobilitesi,motor performans,çocuk

Amaç: Eklem hipermobilitesi olan çocuklarda motor gecikmeler, zayıf denge ve koordinasyon, sakarlık, sık düşme, duyusal bozukluklar gibi problemler gözlenebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, eklem hipermobilitesi olan çocukların motor performanslarını değerlendirmek ve eklem hipermobilitesi olmayan çocuklarla karşılaştırmaktır. Metod: Çalışmaya 4-18 yaş aralığında eklem hipermobilitesi olan ve olmayan çocuklar dahil edildi. Çocukların eklem hipermobilitesi Beighton Skorlaması ile belirlendikten sonra motor performansları Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlik Testi-İkinci Basım (BOT-2) uzun formu ile değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya 15 eklem hipermobilitesi olan, 20 eklem hipermobilitesi olmayan toplam 35 çocuk (20 kız, 15 erkek) dâhil edildi. Çocukların yaş ortalaması 12.8 ± 4.47 yıldı. BOT-2’nin ince motor kontrol, el koordinasyonu, vücut koordinasyonu, kuvvet ve çeviklik alt testleri ile toplam motor yeterlilik değerleri her iki grupta da benzerdi (p>0.05).Sonuç: Yapılan bu ön çalışma ile eklem hipermobilitesi olan ve olmayan çocukların motor performanslarının benzer olduğu belirlendi. . Çalışmanın devamında daha fazla sayıda çocuğun değerlendirme sonuçlarının analiz edilmesine ihtiyaç vardır.

Purpose: Children with joint hypermobility may experience problems such as motor delays, poor balance and coordination, clumsiness, frequent falls, and sensory disorders. The aim of this study was to evaluate the motor performance of children with joint hypermobility and compare it with that of children without hypermobility.Methods: Children aged between 4 and 18 years, with and without joint hypermobility, were included in the study. Joint hypermobility was assessed using the Beighton Scoring System. Motor performance was evaluated using the long form of the Bruininks-Oseretsky Test of Motor Proficiency, Second Edition.Results: A total of 35 children (20 girls and 15 boys) participated in the study, including 15 with joint hypermobility and 20 without. The mean age of the participants was 12.8 ± 4.47 years. Subtests of the BOT-2, including fine motor control, manual coordination, body coordination, strength, and agility, as well as total motor proficiency scores, were found to be similar between the two groups (p>0.05).Conclusion: This preliminary study found that motor performance in children with and without joint hypermobility was comparable. Further studies involving a larger sample size are needed to support these findings.
PREMATÜRE DOĞUM ÖYKÜSÜ OLAN VE OLMAYAN OKUL ÖNCESİ ÇOCUKLARIN ÜST EKSTREMİTE FONKSİYONELLİK DÜZEYİ VE GÜNLÜK YAŞAM AKTİVİTELERİ BECERİLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
COMPARISON OF UPPER EXTREMITY FUNCTIONALITY LEVELS AND DAILY LIVıNG SKILLS BETWEEN PRESCHOOL CHILDREN WITH AND WITHOUT A HISTORY OF PREMATURE BIRTH
Yazar: Yozbatıran, Fatma Ece; Sönmez, Ayşe; Bezgin, Sabiha; Demirgüç, Arzu
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; Günlük yaşam aktiviteleri,okul öncesi çocuklar,prematüre* ; Daily living activity,premature,preschool children*

Amaç: Bu çalışmanın amacı, prematüre doğum öyküsü olan ve olmayan okul öncesi dönemdeki çocukların üst ekstremite fonksiyonellik düzeyi ve günlük yaşam aktiviteleri becerilerinin karşılaştırılmasıdır.Metod: Çalışmaya prematüre doğum öyküsü olan ve olmayan, okul öncesinde eğitime devam eden 4-6 yaş aralığındaki çocuklar dâhil edilirken, tanılanmış nörolojik ve ortopedik problemi olan çocuklar çalışma dışında bırakıldı. Çalışmaya katılan çocukların şu anki ve doğum zamanına ait demografik ve klinik bilgileri kaydedildi. Çocukların üst ekstremiteye ilişkin fonksiyonellikleri Jebson El Fonksiyon Testi; günlük yaşam aktivitelerindeki becerileri Çocuk El Beceri Anketi ve Çocukların El Becerileri Değerlendirmesi ile değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya yaş ortalaması 5.08±0.78 yıl olan, prematüre doğum öyküsüne sahip 50 çocuk ve yaş ortalaması 5.04±0.78 yıl olan, prematüre doğum öyküsü olmayan 50 çocuk dâhil edildi. Jebsen-Taylor El Fonksiyon Testi sonucunda, prematüre doğum öyküsü olan çocukların dominant ve dominant olmayan elleriyle kart çevirme süreleri, prematüre doğum öyküsü olmayan çocuklara kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksekti (p

Purpose: The aim of this study is to compare the upper extremity functionality level and daily living activity skills of preschool children with and without a history of premature birth.Methods: Children aged 4-6 years who were enrolled in preschool education, both with and without a history of preterm birth, were included in study, while children with diagnosed neurological and orthopedic problems were excluded. The current and birth-related demographic and clinical information of the children participating in the study was recorded. The children's upper extremity functionality was assessed using the Jebson Hand Function Test; their skills in activities of daily living were assessed using the Children's Hand Skills Questionnaire and the Assessment.Results: The study included 50 children with a history of preterm birth and an average age of 5.08±0.78 years and 50 children without a history of preterm birth and an average age of 5.04±0.78 years. The Jebsen-Taylor Hand Function Test revealed that card-turning times for both the dominant and non-dominant hands were significantly higher in children with a history of preterm birth compared to children without a history of preterm birth (p
SPASTİK SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARDA EKSENTRİK EGZERSİZ EĞİTİMİNİN KAS TONUSU, SPASTİSİTE ŞİDDETİ VE EKLEM HAREKET AÇIKLIĞINA ETKİSİ
THE EFFECTS OF ECCENTRIC EXERCISE TRAINING ON MUSCLE TONE, SPASTICITY SEVERITY, AND RANGE OF MOTION IN CHILDREN WITH SPASTIC CEREBRAL PALSY
Yazar: Aydın, Hakan; Bek, Nilgün
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; Serebral palsi,eksentrik egzersiz,kas tonusu,spastisite,eklem hareket açıklığı ; Cerebral palsy,eccentric exercise,muscle tone,spasticity,range of motion

Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, spastik Serebral Palsi (SP) tanısı almış çocuklarda alt ekstremite kaslarına yönelik uygulanan Nörogelişimsel Terapi (NGT) ile kombine eksentrik egzersiz (EE) eğitiminin, yalnızca NGT uygulanan kontrol grubuna kıyasla kas tonusu, spastisite şiddeti ve eklem hareket açıklığı (EHA) üzerindeki etkilerini araştırmaktır.Metod: Çalışma, randomize kontrollü ve tek kör olarak tasarlanmıştır. Spastik SP tanısı almış, 6-18 yaş aralığındaki 42 çocuk (GMFCS I-III), NGT + EE (Deneysel Grubu, n=21) ve yalnızca NGT (Kontrol Grubu, n=21) olmak üzere iki gruba tabakalı randomizasyon yöntemiyle ayrılmıştır. Her iki gruba da NGT uygulanırken, deneysel gruba ek olarak 8 hafta boyunca, haftada 2 gün alt ekstremite kaslarına (kalça adduktör, plantar fleksör, diz ekstansör ve diz fleksörler kaslarına) yönelik bilateral EE eğitimi verilmiştir. Tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmelerde kas tonusu Modifiye Ashworth Skalası (MAS), spastisite şiddeti Modifiye Tardieu Skalası (MTS) ve EHA dijital elektrogonyometre ile ölçülmüştür. Verilerin analizi bağımsız ve eşleştirilmiş T testi kullanılarak yapılmış, anlamlılık düzeyi p

Purpose: The primary objective of this study was to investigate the effects of eccentric exercise (EE) training combined with Neurodevelopmental Therapy (NDT) on muscle tone, spasticity severity, and range of motion (ROM) in the lower extremity muscles of children with spastic Cerebral Palsy (CP), compared to a control group receiving NDT alone.Methods: The study was designed as a randomized controlled, single-blind trial. Forty-two children (GMFCS I-III) aged 6-18 years with spastic CP were allocated into two groups using stratified randomization: NDT + EE (Experimental Group, n=21) and NDT only (Control Group, n=21). While both groups received NDT, the experimental group additionally received bilateral EE training targeting lower extremity muscles (hip adductors, plantar flexors, knee extensors, and knee flexors) twice a week, 8 week. Pre and post-treatment assessments measured muscle tone using the Modified Ashworth Scale (MAS), spasticity severity using the Modified Tardieu Scale (MTS), and ROM using a digital electrogoniometer. Data analysis was performed using independent and paired T-tests, with a significance level set at p
PREMATÜRE BEBEKLERDE KLİNİK BULGULAR VE ANNE STRESİ ARASINDAKİ İLİŞKİ
THE RELATIONSHIP BETWEEN CLINICAL FINDINGS AND MATERNAL STRESS IN PREMATURE INFANTS
Yazar: Tanriverdi, Muberra; Yıldırım, Kardelen
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; bakım veren,bebek,anneler,prematüre,stres ; caregiver,infant,mothers,preterm,stress

Amaç: Prematüre doğum, hem bebeklerin sağlığını hem de ebeveynlerin psikososyal durumunu etkileyen önemli bir risk faktörüdür. Bu çalışmanın amacı prematüre bebeklerin klinik özellikleri ile annelerinin ebeveyn stres düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya 124 prematüre bebek ve anneleri dahil edilmiştir. Bebeklere ait veriler (yaş, gebelik haftası, doğum ağırlığı, yenidoğan yoğun bakımda kalış süresi, boy, kilo, baş çevresi, cinsiyet, doğum şekli) kaydedilmiş; annelerin stres düzeyleri Parental Stress Scale (PSS)-Ebeveyn Stres Ölçeği ile değerlendirilmiştir. PSS, 18 maddeden oluşan ve 18–90 arası toplam puan elde edilen, yüksek puanın yüksek ebeveyn stresini gösterdiği bir ölçektir. Veri analizi tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testi ve Pearson korelasyon analizi ile yapılmıştır.Bulgular: Bebeklerin ortalama doğum haftası 31.3±3.4, doğum ağırlığı 1706±723 g ve yoğun bakım süresi 38.4±33.3 gün olarak bulunmuştur. Annelerin ortalama PSS puanı 37.2±9.6’dır. Cinsiyet grupları karşılaştırıldığında, erkek bebeklerin gebelik haftasının kız bebeklere göre anlamlı derecede daha yüksek olduğu (p=0.020) ve doğum ağırlıklarının kız bebeklere kıyasla belirgin şekilde fazla olduğu saptandı (p

Purpose: Preterm birth is a major risk factor affecting both infant health and the psychosocial well-being of parents. This study aimed to examine the relationship between the clinical characteristics of preterm infants and the parental stress levels of their mothers.Methods: A total of 124 preterm infants and their mothers were included. Infant data (age, gestational age, birth weight, length of stay in the neonatal intensive care unit, body length, weight, head circumference, sex, and mode of delivery) were recorded. Maternal stress levels were assessed using the Parental Stress Scale (PSS), an 18-item measure with scores ranging from 18 to 90, where higher scores reflect higher parental stress. Analyses included descriptive statistics, independent samples t-test, and Pearson correlation.Results: The mean gestational age of the infants was 31.3±3.4 weeks, mean birth weight 1706±723 g, and mean length of stay in the neonatal intensive care unit 38.4±33.3 days. The mean Parental Stress Scale score was 37.2±9.6. Male infants had significantly higher gestational age (p=0.020) and birth weight (p
SAĞ DOMİNANT YA DA SOL DOMİNANT EL TERCİHİNE SAHİP OLMAK DUYUSAL İŞLEMLEME BECERİSİNDE FARK OLUŞTURUR MU?
DOES HAVING A RIGHT-HANDED OR LEFT-HANDED PREFERENCE MAKE A DIFFERENCE IN SENSORY PROCESSING SKILLS?
Yazar: Bulut, Hatice Ceren; Elbasan, Bülent
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; lateralizasyon,duyusal işlemleme,tipik gelişim ; lateralisation,sensory processing,typical development

Amaç: İnsanlarda en belirgin olan ve en çok çalışılan işlevsel lateralize olmuş özellik el tercihidir ve çok açık bir biçimde hemisferik asimetriyi işaret etmektedir. Bu asimetri duygusal, davranışsal, hafıza, uyku gibi ilgili araştırmalar ile işlevsel olarak gözlemlenmiştir. Bu çalışmanın amacı, hemisferik asimetrinin en güçlü göstergelerinden biri olan el tercihinin 7-12 yaş tipik gelişim gösteren çocuklarda duyusal işleme becerilerinin farklılıklarını ortaya koymaktır.Yöntem: Çalışmaya 7-12 yaş aralığında tipik gelişim gösteren herhangi bir tanısı olmayan 35 sağ elini tercih eden 35 sol elini tercih eden 70 çocuk dahil edildi. Çocukların el tercihi Edinburg El Tercihi Anketi ile değerlendirildi. Duyusal işlemleme becerilerini değerlendirmek için Duyusal İşlemleme Ölçeği - Sensory Processing Measure (SPM) ev formu kullanıldı.Bulgular: Sağ eli tercih eden ve sol elini tercih eden grupların yaş ortalaması sırasıyla 9.37±1.83 ve 8.65±1.10. Sağ elini tercih edenlerin 17’si erkek (%48.6) 18’i (%51.4) kız, sol elini tercih edenlerin 15’i erkek (42.9) 20’si kız (%57.1). Duyusal işlemleme test sonuçları iki grup için anlamlı farklılık saptandı (p

Purpose: The most prominent and most studied functionally lateralized trait in humans is hand preference, which clearly indicates hemispheric asymmetry. This asymmetry has been functionally observed in related studies on emotional, behavioral, memory, and sleep aspects. The aim of this study is to reveal differences in sensory processing skills in children aged 7-12 years with typical development, based on hand preference, one of the strongest indicators of hemispheric asymmetry.Methods: The study included 70 children aged 7-12 years with typical development and no diagnosis, comprising 35 right-handed and 35 left-handed children. The children's hand preference was assessed using the Edinburgh Handedness Questionnaire. The Sensory Processing Measure (SPM) home form was used to assess sensory processing skills.Results: The mean ages of the right-handed and left-handed groups were 9.37±1.83 and 8.65±1.10, respectively. Of those who preferred their right hand, 17 were boys (48.6%) and 18 were girls (51.4%); of those who preferred their left hand, 15 were boys (42.9%) and 20 were girls (57.1%). Sensory processing test results showed significant differences between the two groups (p
DİL BECERİLERİ İLE DUYUSAL BECERİLER ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ: PRELİMİNER BULGULAR
EXAMINING THE RELATIONSHIP BETWEEN LANGUAGE SKILLS AND SENSORY SKILLS: PRELIMINARY FINDINGS
Yazar: Bacık Tırank, Şadiye; Çavdar, Rumeysa Gülkız
Dergi: Gazi Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. Özel sayı: II: Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi (ICER 2025), 2025
Anahtar kelimeler: Physiotherapy ; Fizyoterapi ; dil ve konuşma terapisi,ergoterapi,çocuk ; speech language therapy,occupational therapy,child

Amaç: Bu çalışmanın amacı, çocuklarda dil becerileri ile duyusal becerilerin birbiri üzerine olan etkisini incelemektir. Bu amaçla çalışmamızda Ayres Duyu Bütünlemede Değerlendirme (EASI) testinden elde edilen duyusal işlemleme puanları ile Türkçe Okul Çağı Dil Gelişim Testi (TODİL) dil testinin alt alanlarına dair puanlar arasındaki ilişkiyi incelenmiştir. Yöntem: Çalışmaya 14 çocuk (9E, 6K) dahil edilmiştir. Katılımcılara EASI’nin duyusal algı, postural/okuler/bilateral motor entegrasyon ve praksi alt testleri ile TODİL’in resim sözcük dağarcığı, ilişkili sözcük dağarcığı, sözcük betimleme, cümle anlama, cümle tekrar etme, biçimbirim tamamlama alt testleri uygulanmıştır. Elde edilen veriler Pearson korelasyon analizleriyle incelenmiştir. Bulgular: SPSS programı kullanılarak yapılan korelasyon analizinde TODİL testine ait alt puanları ile EASI’nin bazı alt testleri arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Sözcük bilgisi becerisini belirten resim sözcük dağarcığı alt testi ile Praksi: Sözel Komut Takibi, Taktil Algı: Desenler alt testleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulunmuştur (r= 0.622; r= 0.673 ; p

Purpose: The aim of this study is to examine the mutual effects of language skills and sensory skills in children. For this purpose, we investigated the relationship between sensory processing scores obtained from the Evaluation in Ayres Sensory Integration (EASI) and the subtest scores of the Turkish School-Age Language Development Test (TODİL).Methods: Fourteen children (9 boys, 6 girls) participated in the study. Participants were assessed with the EASI subtests of sensory perception, postural/ocular/bilateral motor integration, and praxis, as well as the TODİL subtests of picture vocabulary, relational vocabulary, word description, sentence comprehension, sentence repetition, and morpheme completion. Data were analyzed using Pearson correlation analyses.Results: Correlation analyses conducted with the SPSS program revealed significant associations between certain TODİL subtest scores and specific EASI subtests. The picture vocabulary subtest, which reflects lexical knowledge, showed significant correlations with Praxis: Following Directions and Tactile Perception: Designs (r=0.622; r=0.673, p