hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkileri
Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkileri
Yazar: Dündar, Muammer; Yücel, Celal; Ünlü, Mustafa; Oluk, Aylin
Dergi: Derim, Vol. 37 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Tatlı sorgum,su düzeyleri,verim

Araştırma, Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada M8-E tatlı sorgum çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü deneme alanında 2017 yılında 2. ürün koşullarında (Haziran-Ekim), tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, bitki gelişim dönemleri boyunca farklı sulama suyu düzeyleri (I1, I2, I3, I4) uygulanmıştır. Araştırmada, deneme konularına 479.6 mm ile 227.8 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. Hasat, salkımdaki tanelerin süt-hamur olum arası dönemde yapılmıştır. Biyokütle veriminin saptanmasının yanı sıra hasat edilen bitkiler ile silaj yapılmış olup silaj kalite özellikleri de saptanmıştır. Araştırma sonucunda biyomas (hasıl) veriminin sulama düzeylerine göre 13300 ile 8733 kg arasında değiştiği ve en yüksek verimin I1 ve en düşük verimin ise I4 sulama düzeylerinde saptanmıştır. Ayrıca su düzeylerinin yapılan silajların kalite özelliklerinde nötral deterjan lif (NDF), ham protein (HP) oranı, ham kül (HK), kuru madde tüketimi (KMT) ve nispi yem değeri (NYD) üzerine istatistiki olarak önemli etkide bulunduğu saptanmıştır.

Araştırma, Çukurova koşullarında farklı su düzeylerinin tatlı sorgumun biyokütle verimine ve yem kalitesine etkilerini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada M8-E tatlı sorgum çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Araştırma, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Yapılar ve Sulama Bölümü deneme alanında 2017 yılında 2. ürün koşullarında (Haziran-Ekim), tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada, bitki gelişim dönemleri boyunca farklı sulama suyu düzeyleri (I1, I2, I3, I4) uygulanmıştır. Araştırmada, deneme konularına 479.6 mm ile 227.8 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. Hasat, salkımdaki tanelerin süt-hamur olum arası dönemde yapılmıştır. Biyokütle veriminin saptanmasının yanı sıra hasat edilen bitkiler ile silaj yapılmış olup silaj kalite özellikleri de saptanmıştır. Araştırma sonucunda biyomas (hasıl) veriminin sulama düzeylerine göre 13300 ile 8733 kg arasında değiştiği ve en yüksek verimin I1 ve en düşük verimin ise I4 sulama düzeylerinde saptanmıştır. Ayrıca su düzeylerinin yapılan silajların kalite özelliklerinde nötral deterjan lif (NDF), ham protein (HP) oranı, ham kül (HK), kuru madde tüketimi (KMT) ve nispi yem değeri (NYD) üzerine istatistiki olarak önemli etkide bulunduğu saptanmıştır.
Elazığ ve Malatya illerinde, Akdeniz meyvesineği’nin bazı biyo-ekolojik özellikleri ve zarar durumu üzerine çalışmalar
Elazığ ve Malatya illerinde, Akdeniz meyvesineği’nin bazı biyo-ekolojik özellikleri ve zarar durumu üzerine çalışmalar
Yazar: Buğday, Mehmet; Keçeci, Mehmet
Dergi: Derim, Vol. 37 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Ceratitis capitata,Elma,Armut,Zarar,Kışlama

Akdeniz meyvesineği, Ceratitis capitata (Wiedemann) (Diptera: Tephritidae)  birçok meyve türünün ana zararlısı konumundadır. Bu çalışma ile 2017- 2018 yıllarında Elazığ ve Malatya illerinde Akdeniz meyvesineği’nin ergin popülasyon değişimleri, zarar oranı ile kışı geçirme durumu araştırılmıştır. Malatya ili Battalgazi ilçesinde, tuzaklarda ilk ergin bireyler 2017 yılında Ağustos ayı sonunda, 2018 yılında ise haziran sonunda görülmüştür. Tuzaklarda yakalanan en fazla ergin sayısı ise 2017 ve 2018 yıllarında sırasıyla 17 Kasım (365adet tuzak-1) ve 31 Ağustos (804 adet tuzak-1) tarihlerinde belirlenmiştir. Elazığ ili merkez ilçesinde 2018 yılında Akdeniz meyvesineği ilk kez 28 Haziranda görülmüş ve 2 Ağustos tarihinde 250 adet tuzak-1 ile en yüksek yoğunluğa ulaşmıştır. Baskil ilçesinde ise zararlı ilk olarak 5 Temmuz tarihinde görülürken, tuzakta yakalanan en yüksek ergin sayısı 486 adet tuzak-1 (13 Eylül) olmuştur. Akdeniz meyvesineği’nin, 2017 yılında armut ve şeftali meyvelerinde, 2018 yılında ise armut, elma, ayva, nar, şeftali, hünnap ve trabzon hurması meyvelerinde varlığı tespit edilmiştir. Akdeniz meyvesineği’nin örnekleme yapılan meyve türlerinde %0.0 - %53.3 oranında zarar verdiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte yürütülen çalışmalarda Elazığ ve Malatya illerinde arazi şartlarında zararlının kışı geçiremediği tespit edilmiştir.

Akdeniz meyvesineği, Ceratitis capitata (Wiedemann) (Diptera: Tephritidae)  birçok meyve türünün ana zararlısı konumundadır. Bu çalışma ile 2017- 2018 yıllarında Elazığ ve Malatya illerinde Akdeniz meyvesineği’nin ergin popülasyon değişimleri, zarar oranı ile kışı geçirme durumu araştırılmıştır. Malatya ili Battalgazi ilçesinde, tuzaklarda ilk ergin bireyler 2017 yılında Ağustos ayı sonunda, 2018 yılında ise haziran sonunda görülmüştür. Tuzaklarda yakalanan en fazla ergin sayısı ise 2017 ve 2018 yıllarında sırasıyla 17 Kasım (365adet tuzak-1) ve 31 Ağustos (804 adet tuzak-1) tarihlerinde belirlenmiştir. Elazığ ili merkez ilçesinde 2018 yılında Akdeniz meyvesineği ilk kez 28 Haziranda görülmüş ve 2 Ağustos tarihinde 250 adet tuzak-1 ile en yüksek yoğunluğa ulaşmıştır. Baskil ilçesinde ise zararlı ilk olarak 5 Temmuz tarihinde görülürken, tuzakta yakalanan en yüksek ergin sayısı 486 adet tuzak-1 (13 Eylül) olmuştur. Akdeniz meyvesineği’nin, 2017 yılında armut ve şeftali meyvelerinde, 2018 yılında ise armut, elma, ayva, nar, şeftali, hünnap ve trabzon hurması meyvelerinde varlığı tespit edilmiştir. Akdeniz meyvesineği’nin örnekleme yapılan meyve türlerinde %0.0 - %53.3 oranında zarar verdiği tespit edilmiştir. Bununla birlikte yürütülen çalışmalarda Elazığ ve Malatya illerinde arazi şartlarında zararlının kışı geçiremediği tespit edilmiştir.
CO2 emisyon değerlerinin tarım üzerindeki etkileri: Türkiye örneği
Impacts of CO2 emissions on agriculture: Empirical evidence from Turkey
Yazar: Pakdemirli, Bekir
Dergi: Derim, Vol. 37 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Tarımsal üretim,CO2 emisyonları,İklim değişikliği,VAR analizi,ARDL ; Agricultural output,CO2 emissions,Climate change,VAR analysis,ARDL

İklim değişikliğinin tarım üzerindeki etkileri konusunda dünya çapında devam eden tartışmalar bulunmaktadır. Tüm sektörlerin iklim değişikliğinden etkilendiği bilinmektedir ve tarım sektörü de bir istisna değildir. Bu çalışma, 1961-2018 döneminde iklim değişikliğinin Türkiye'de tarım üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Değişkenlerin birim köklerini belirlemek için Augmented Dickey-Fuller (ADF) ve Phillips-Perron (PP) testleri dahil olmak üzere farklı testler kullanılmıştır. Buna ek olarak, değişkenler arasındaki bağlantıyı analiz etmek için Autoregressive Distributed Lag (ARDL) sınır testi yaklaşımı ve Vektör Otoregresif (VAR) analizi uygulanmıştır. Değişkenler I (1) 'de durağandır. Çalışmanın sonuçları, CO2 emisyon değerlerinin tarım üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ortaya koymaktadır. Türkiye'nin nüfusu arttıkça, gıda yeterliliği ve güvenliği önümüzdeki on yıl içinde daha önemli konular olarak ortaya çıkacaktır.

There are ongoing debates around the world regarding the effects of climate change on agriculture. All sectors are known to be affected by climate change, and the agriculture sector is no exception. The present study investigates the effects of climate change on agriculture in Turkey in the 1961–2018 period. In order to determine the unit roots of variables, different tests are applied, including Augmented Dickey-Fuller (ADF) and Phillips-Perron (PP) tests. Additionally, an Autoregressive Distributed Lag (ARDL) bounds testing approach to cointegration and Vector Autoregressive (VAR) analysis are applied to evaluate the link between the variables. The variables are stationary at I (1). Results of the study reveal that CO2 emissions have a significant impact on agriculture. As Turkey’s population increases, food sufficiency and security will emerge as more important issues over the next decade.
Küllemeye dayanıklılıkta kavun genotipleri arasında genetik varyasyon
Küllemeye dayanıklılıkta kavun genotipleri arasında genetik varyasyon
Yazar: Ünlü, Abdullah
Dergi: Derim, Vol. 37 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Podosphaera xanthii,ırk,inokülasyon,patojen

Podosphaera xanthii'nin neden olduğu külleme hastalığı kavunda önemli ekonomik verim kayıplarına yol açmaktadır. Hastalık Türkiye dışında Asya, Avrupa ve Amerika’da kavun yetiştirilen tüm alanlarda etkili olmaktadır. Biyolojik ve kimyasal metotlarla mücadele ile kontrol altına alınmaya çalışılsa da tam bir başarı elde edilememektedir. Bu nedenle genetik olarak dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi önemlidir. Hastalık etmeninin bilinen ve en yaygın olan üç ırkı (ırk 1, 2 ve 5) vardır. Bu çalışmada Podosphaera xanthii'nin Türkiye’de en yaygın olan 5 nolu ırkına karşı 140 adet kavun genotipi test edilerek dayanıklılıkta genotipik varyasyon araştırılmıştır. Hastalık testlemesi, klasik olarak, iklim kontrollü kompartmanda, bitkiler fide döneminde iken gerçekleştirilmiş, hastalık belirtileri inokülasyonun 5., 10. ve 15. gününde 1-4 skalasına göre değerlendirilmiştir. Deneme iki tekerrürlü olarak kurulmuş ve her tekerrürde 6 bitki test edilmiştir. Test sonuçlarına göre genotipler arasında küllemeye dayanıklılık bakımından önemli varyasyonlar tespit edilmiştir.

Podosphaera xanthii'nin neden olduğu külleme hastalığı kavunda önemli ekonomik verim kayıplarına yol açmaktadır. Hastalık Türkiye dışında Asya, Avrupa ve Amerika’da kavun yetiştirilen tüm alanlarda etkili olmaktadır. Biyolojik ve kimyasal metotlarla mücadele ile kontrol altına alınmaya çalışılsa da tam bir başarı elde edilememektedir. Bu nedenle genetik olarak dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi önemlidir. Hastalık etmeninin bilinen ve en yaygın olan üç ırkı (ırk 1, 2 ve 5) vardır. Bu çalışmada Podosphaera xanthii'nin Türkiye’de en yaygın olan 5 nolu ırkına karşı 140 adet kavun genotipi test edilerek dayanıklılıkta genotipik varyasyon araştırılmıştır. Hastalık testlemesi, klasik olarak, iklim kontrollü kompartmanda, bitkiler fide döneminde iken gerçekleştirilmiş, hastalık belirtileri inokülasyonun 5., 10. ve 15. gününde 1-4 skalasına göre değerlendirilmiştir. Deneme iki tekerrürlü olarak kurulmuş ve her tekerrürde 6 bitki test edilmiştir. Test sonuçlarına göre genotipler arasında küllemeye dayanıklılık bakımından önemli varyasyonlar tespit edilmiştir.
VERİYE DAYALI YÖNTEMLER YARDIMI İLE KİMYASAL TANKERDE YAKIT TÜKETİMİ TAHMİNİ
FUEL CONSUMPTION PREDICTION IN CHEMICAL TANKER WITH DATA-DRIVEN METHODS
Yazar: Uyanık, Tayfun
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, Vol. 14 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Maritime Engineering (Other) ; Deniz Mühendisliği (Diğer) ; Kimyasal tanker,enerji verimliliği,yakıt tüketimi tahmini,veriye dayalı yöntemler. ; Chemical tanker,energy efficiency,fuel consumption estimation,data-driven methods.

Ticari gemilerde yakıt tüketimi denizcilik işletmelerinde en önemli gider kalemini oluşturmaktadır. Aynı zamanda enerji verimliliği ile de yakından alakalı olan bu konu denizcilik sektörü açısından son derece önem arz etmektedir. Uluslararası Denizcilik Örgütü kuralları gereği denizcilik sektöründe emisyon azaltma konusunun gündemdeki yerini koruduğu da göz önünde bulundurulduğunda gemilerde yakıt tüketimi ve ortaya çıkan emisyonlar denizcilik otoriteleri tarafından ciddi olarak takip edilmektedir. Bu çalışmada bir kimyasal tanker gemisinin yakıt tüketimi gerçek sefer verilerinden hareketle veriye dayalı yöntemler yardımıyla modellenip tahmin edilmiştir. Öncelikle gemiden alınan sefer verileri işlenip algoritmaların üzerinde çalışabileceği hale getirilmiştir. Algoritmalar veri seti üzerinde çalıştırılmış ve yakıt tüketimi tahmin başarımları incelenmiştir. İlk aşamada bazı algoritmaların başarısı yetersiz bulunmuştur. Tahmin başarımları yetersiz bulunan algoritmaların parametreleri ayarlanarak tahmin işlemi tekrar edilmiştir. Son olarak hata metrikleri kullanılarak algoritmaların yaptığı tahminler karşılaştırılmıştır. Sonuçlar incelendiğinde Çok Katmanlı Derin Sinir Ağı yönteminin kimyasal tanker yakıt tüketimi tahmini problemi kapsamında ele alınan diğer yöntemlerden daha başarılı olduğu tespit edilmiştir.

Fuel consumption in commercial ships constitutes the most important expense item in maritime enterprises. This issue, which is also closely related to energy efficiency, is extremely important for the maritime industry. Considering that the issue of emission reduction remains on the agenda in the maritime sector as per the International Maritime Organization rules, fuel consumption and the emissions on ships are followed seriously by the maritime authorities.In this study, the fuel consumption of a chemical tanker ship was modeled and estimated with the help of data-driven methods based on real voyage data. First of all, the voyage data taken from the ship was processed and made into a way that algorithms can work on. Algorithms were run on the data and fuel consumption prediction performances were examined. The success of some models established in the first stage was found to be inadequate. The estimation process was repeated by tuning the algorithm parameters with unsatisfactory estimation performance. Finally, the predictions were compared using error metrics. When the results are examined, it has been determined that the Multi-Layer Deep Neural Network method is more successful than the other methods discussed for the chemical tanker fuel consumption estimation problem.
TÜRKİYE’NİN DENİZEL ÇEVRE KİRLİLİĞİNE MÜDAHALE SAHALARI
TÜRKİYE’NİN DENİZEL ÇEVRE KİRLİLİĞİNE MÜDAHALE SAHALARI
Yazar: Aşan, Cihat
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Maritime Engineering (Other) ; Deniz Mühendisliği (Diğer) ; Denizel Çevre,Deniz Kirliliği,Müdahale,Çevre Yönetimi,Yetki Alanları.

Dünya’da denizel çevrenin petrol ve türevleri ile diğer zararlı maddeler sebebiyle kirlenmesi ekolojik dengenin çok uzun süre bozulmasına sebep olabilmektedir. Bu sebeple kirliliğe en kısa sürede müdahale etmek ve ülkelerinbuna yönelik teknik ve idari organizasyon ile yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi hayati önem arz etmektedir. Devletlerin açık denizde meydana gelen deniz kirliliklerine müdahale etme yetkilerine yönelik bir dizi uluslararası sözleşme yürürlüğe girmiş olmakla birlikte bu konuda sınırları belirleyen ve en net uygulamaları içeren mevzuat 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesidir. Bu sözleşme, karasularının ötesinde meydana gelen denizel çevre kirliliklerine devletlerin Münhasır Ekonomik Bölge sınırları içerisinde müdahale etme ve belirli kısıtlar dahilinde yargılama yetkisi tanımaktadır. Türkiye, çevre denizlerinde gemi kazaları kaynaklı oluşabilecek deniz kirliliğine karşı etkin müdahale kapsamında 2011 yılında Ulusal Acil Müdahale Planı yayımlamış ve kirliliğe müdahale sahalarının sınırlarını belirlemiştir. Bu çalışmada; bahse konu yetki alanlarının belirlenmesine yönelik uluslararası sözleşmeler incelenmiş, Türkiye’nin deniz kirliliğine müdahale sahaları ile bu yetki alanlarıkarşılaştırılmış ve farklılıklara karşı uluslararası deniz hukuku tabanında önerilerde bulunulmuştur.

Dünya’da denizel çevrenin petrol ve türevleri ile diğer zararlı maddeler sebebiyle kirlenmesi ekolojik dengenin çok uzun süre bozulmasına sebep olabilmektedir. Bu sebeple kirliliğe en kısa sürede müdahale etmek ve ülkelerinbuna yönelik teknik ve idari organizasyon ile yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi hayati önem arz etmektedir. Devletlerin açık denizde meydana gelen deniz kirliliklerine müdahale etme yetkilerine yönelik bir dizi uluslararası sözleşme yürürlüğe girmiş olmakla birlikte bu konuda sınırları belirleyen ve en net uygulamaları içeren mevzuat 1982 Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesidir. Bu sözleşme, karasularının ötesinde meydana gelen denizel çevre kirliliklerine devletlerin Münhasır Ekonomik Bölge sınırları içerisinde müdahale etme ve belirli kısıtlar dahilinde yargılama yetkisi tanımaktadır. Türkiye, çevre denizlerinde gemi kazaları kaynaklı oluşabilecek deniz kirliliğine karşı etkin müdahale kapsamında 2011 yılında Ulusal Acil Müdahale Planı yayımlamış ve kirliliğe müdahale sahalarının sınırlarını belirlemiştir. Bu çalışmada; bahse konu yetki alanlarının belirlenmesine yönelik uluslararası sözleşmeler incelenmiş, Türkiye’nin deniz kirliliğine müdahale sahaları ile bu yetki alanlarıkarşılaştırılmış ve farklılıklara karşı uluslararası deniz hukuku tabanında önerilerde bulunulmuştur.
İŞ YERİNDE YALNIZLIĞIN İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİ: GEMİ ADAMLARI ÜZERİNE BİR UYGULAMA
THE EFFECT OF LONELINESS IN THE WORKPLACE ON THE INTENTION TO LEAVE: AN APPLICATION ON SEAFARERS
Yazar: Demir, Murat; Gürkan, Nurdan
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Maritime Engineering (Other) ; Deniz Mühendisliği (Diğer) ; İşten Ayrılma Niyeti,Gemi Adamları,Duygusal Yoksunluk,Sosyal Arkadaşlık,İş Yeri Yalnızlığı ; Workplace Loneliness,Intention to Leave,Seamen,Emotional Deprivation,Social Companionship

İş yeri yalnızlığı, iş yerinde erişilmeye çalışılan ile var olan ilişkiler arasındaki olumsuz farklılık sonucunda oluşan yoksunluk hissini ifade etmektedir. Birey, iş ortamında yaşayabileceği uzaklaşma ve dışlanma sonucu yakın ve güvenli ilişki eksikliğini hissederek iş yeri yalnızlığı duygusuna kapılabilir. Bu yalnızlık duygusu, çalışanların örgüte olan bağlılığını zayıflatarak bireyde işten ayrılma niyetini oluşturabilir. Buradan hareketle, çalışmanın amacı iş yerinde yalnızlığın duygusal yoksunluk ve sosyal arkadaşlık alt boyutlarında işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisini tespit etmektir. Belirlenen amaç için uluslararası deniz yolu taşımacılığında faaliyet gösteren 418 Türk gemi adamından anket yoluyla veri toplanmıştır. Çalışmanın hipotezleri, çoklu doğrusal regresyon analizi ile test edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, duygusal yoksunluğun işten ayrılma niyetini etkilediği, sosyal arkadaşlık boyutunun işten ayrılma niyeti üzerinde etkisinin olmadığı tespit edilmiştir.

Workplace loneliness refers to the feeling of deprivation that occurs as a result of the negative difference between the relationships that are tried to be reached and the existing relationships. The individual may feel the loneliness of the workplace by feeling the lack of a close and secure relationship as a result of the distancing and exclusion he/she may experience in the work environment. This feeling of loneliness can create the intention of leaving the job in the individual by weakening employees' commitment to the organization. From this point of view, the aim of the study is to determine the effect of workplace loneliness on the intention to quit in the emotional deprivation and social companionship sub-dimensions. For the specified purpose, data were collected from 418 Turkish seafarers operating in international sea transport through a questionnaire. The hypotheses of the study were tested by multiple linear regression analysis. As a result of the study, it was determined that emotional deprivation affects the intention to quit, and the social companionship dimension does not have an effect on the intention to quit.
PARİS MOU KAPSAMINDA DENETLENEN GEMİLERİN BETİMSEL ANALİZİ
DESCRIPTIVE ANALYSIS OF SHIP INSPECTED UNDER PARIS MOU
Yazar: Arslan, Ömer
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Denizcilik Fakültesi Dergisi, 2022
Anahtar kelimeler: Maritime Engineering (Other) ; Deniz Mühendisliği (Diğer) ; Emniyet,Liman Devleti Kontrolü,Paris MoU,Denetim,Betimsel İstatistik ; Safety,Port State Control,Paris MoU,Inspection,Descriptive Statistics

Dünya ticaretine yön veren taşıma modlarından biri olan denizyolu taşımacılığı emniyet, güvenlik ve çevre kavramlarının ön planda olduğu bir taşıma modelidir. Denizcilik sektöründeki ulusal ve uluslararası birçok kurum ilgili kavramları amaçları arasına almıştır. Bu amaçlara uygun kural ve denetimlerle de denizcilik sektörüne yön vermektedirler. Bu denetimlerden biri olan Paris MoU kapsamında gerçekleştirilen denetimler her yıl rapor olarak sunulmaktadır. Bu çalışmada ilgili raporların 2015-2021 yılları arasındaki verileri ve 2017-2021 yılları arasındaki THETIS veri tabanındaki veriler kullanılarak betimsel istatistik yöntemi ile analizler gerçekleştirilmiştir. Paris MoU kapsamında gerçekleştirilen denetimlerde belirtilen yıllar arasında Panama bayraklı gemiler en çok denetime tabi tutulan gemiler olmuştur. Bu yıllarda denetime tabi tutulan gemi tiplerinde en çok denetim geçirenler “general cargo/multipurpose” olurken “bulk carrier” ikinci sırada yer almıştır. Denetimlerde gemilerdeki eksikliklerden en sık karşılaşılanı ana kod olarak “fire safety” olurken alt başlıklardan en çok karşılaşılanı “ISM” (International Safety Management) alt kodu olmuştur.

One of the transportation modes that shape world trade is maritime transportation. In this transport model, the concepts of safety, security and environment are in the foreground. Many national and international institutions in the maritime sector have included relevant concepts. They also direct the maritime sector with the rules and inspections in accordance with these purposes. One of these inspections, the inspections carried out within the scope of Paris Mou are presented as a report every year. In this study, analyzes were performed with descriptive statistics method by using the data of the related reports between 2015-2021 and the data in the THETIS database between 2017-2021. Among the years mentioned in the inspections carried out within the scope of Paris MU, Panama flag ships were the most inspected ships. In these years, the most inspected in the type of ship types were “general cargo/multipurpose”, while “bulk carrier” ranked second. In the inspections, the most common one of the deficiencies in the ships was “fire safety” as the main code, while the most encountered from the subtitles was the “ISM” sub -code.