hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kronik spontan ürtikerde omalizumab tedavisinin etkinliği ve güvenliği
Safety and efficacy of omalizumab treatment in chronic spontaneous urticaria
Yazar: Tat, Tuğba Songül
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 4, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Kronik spontan ürtiker,ürtikerde omalizumab tedavisi,ürtikerde anti-Ig E ; Chronic spontaneous urticaria,omalizumab treatment in urticaria

Amaç: Bu çalışmada antihistaminik tedavisine dirençli kronik spontan ürtikerli (KSÜ) hastalarda omalizumabın etkinliği ve güvenliğinin klinik ortamda araştırılması hedeflenmiştir.Gereç ve Yöntem: KSÜ nedeniyle takip edilen, 6 aydan daha uzun süreli antihistaminik tedavisine yanıt alınamayıp omalizumab tedavisi verilen 30 hastanın kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hiç ürtikeryal plağı ve kaşıntısı olmayanlar tam yanıtlı, tedavi başlangıcına göre hayat kalitesi artan ve semptomlarında belirgin iyileşme olanlar kısmi yanıtlı, semptomlarında hiç iyileşme olmayanlar yanıtsız olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 30 KSÜ li omalizumab ile tedavi edilen hasta (kadın/erkek: 23/7) alındı. OOrtalama omalizumab tedavi süresi 10.3±4.8 (min-maks:3-21) ay idi.  Omalizumab tedavisi sonrası 4 (13.3%) hastada tam yanıt, 26 (86.7%) hastada kısmı yanıt görülürken, yanıt alınamayan hasta olmadı. Omalizumab kullanımı sırasında hastalar ciddi yan etki yaşamadılar. Sadece bir (3.3%) hastada lokal eritem görüldü. Sonuç: Bu çalışmada antihistaminik tedavisine dirençli KSÜ de omalizumabın etkili ve güvenli bir tedavi olduğu gösterilmiştir.

Purpose: The aim of this study was to evaluate efficacy and safety of omalizumab therapy in patients with antihistamine resistant chronic spontaneous urticaria (CSU) presented in a clinical setting. Materials and Methods: The files of 30 CSU patients treated with omalizumab were examined. Omalizumab therapy was started to antihistamine-resistant CSU patients who treated with antihistamine therapy at least six months. The response to treatment was evaluated as follows; complete response defined as total absence of hives and itching, partial response as significant improvement in symptoms and quality of life, but still presenting hives and itching, and no response no improvement in both symptoms and quality of life.Results: In our cohort there were 30 CSU patients treated with omalizumab (women/men: 23/7). The mean (SD) duration of omalizumab treatment was 10.3 ± 4.8 (min-max:3-21) months. After omalizumab treatment, there were complete response in 4 (13.3%) patients, partly response in 26 (86.7%) patients and there were no patient with no response. Patients did not experience significantly important adverse reactions. Only one (3.3%) patient had local erythema. Conclusion: This study showed that omalizumab is a well-tolerated and effective therapy for patients with antihistamine-resistant chronic spontaneous urticaria.
Astımlı çocuklarda fiziksel egzersizin klinik ve fonksiyonel parametrelere etkisi
Effects of physical exercise on clinic and functional parameters in children with asthma
Yazar: Doğruel, Dilek; Altıntaş, Derya Ufuk; Yılmaz, Mustafa
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Astım,egzersiz,spor ; Asthma,exercise,sports,quality of life

Amaç: Çalışmamızın amacı astımlı çocuklarda, düzenli egzersizin astım semptomları, astım tedavi ihtiyacı skoru, yaşam kalitesi ve solunum fonksiyonları üzerindeki etkilerini araştırmaktır.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 17 farklı okuldan 73 (32 erkek, 41 kız) astımlı öğrenci seçildi. İki yüz otuz iki öğrenciye çalışmanın başlangıcında solunum fonksiyon testi yapılıp, yaşam kalite skoru, astım tedavi ihtiyacı ve semptom skoru tespit edildi. Ortalama yaş 12±2,3 (7-16 yaş) idi. Yetmiş üç öğrencinin 27’si yüzme, 26’sı sokak basketbolu,11’i atletizm, 9’u ise badminton grubunda çalışmışlardı. Bağımsız değişkenlerin karşılaştırılmasında Student’s t–test kullanıldı.Bulgular: Sokak basketbolu ve badminton grubundaki hastaların  semptom skorunda anlamlı azalma saptandı. Yüzme ve atletizm grubunda olan hastaların yaşam kalite skorlarında artış belirlendi. Yüzme, sokak basketbolu ve badminton grubundaki hastaların birinci saniye zorlu ekspirasyon volümü değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı yükselme saptandı. Sonuç: Solunum fonksiyonları ve yaşam kalitesi üzerindeki etkileri nedeni ile düzenli egzersiz, çocukluk çağı astım tedavisinin bir parçası olmalıdır.

Purpose: The aim of our study was to investigate the effect of regular exercise on asthma symptoms, score for asthma medication requirement, quality of life and pulmonary function tests in children with asthma.Materials and Methods: Seventy three children (32 males and 41 females) with asthma were participated from 17 different schools. At the beginning of the study, pulmonary function test was performed to the subjects along with the questionnaire of their life quality, current medication and symptom scores. Mean age of the participants was 12±2,3 years (7-16). Among these 73 students, 27 had practiced in the swimming group, 26 in the street basketball group, 11 in the athleticism group and 9 in the badminton group before participating in the study.  Student’s t–test was used to compare the independent variables.Results: Symptom scores were significantly decreased in patients who practiced in the street basketball group and badminton group. Quality of life was significantly increased in patients who practiced in the swimming group  and athleticism group. There was a significant increase in forced expiratory volume in 1 second at the end of the study when compared from baseline measurements in swimming, badminton and street basketball groups. Conclusion: We observed beneficial effects of exercise on quality of life and pulmonary function in children with asthma. Regular exercise should be encouraged as part of childhood asthma management.
Epilepsi ve anlıksal yetiyitimi olan hastalarda moleküler karyotiplemenin klinik yararı
Clinical utility of molecular karyotyping in patients with epilepsy and intellectual disabilities
Yazar: Bişgin, Atıl; Tuğ Bozdoğan, Sevcan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. Ek 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Moleküler karyotipleme,Epilepsi,Anlıksal Yetiyitim ; Molecular karyotyping,Epilepsy,Intellectual Disabilities

Amaç: Çalışmamızda epilepsi ve anlıksal yetiyitimlerinde ilk basamak tanı testi olarak moleküler karyotipleme yapmayı ve bu hastalıklar ile ilişkisini ortaya koymayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi Tıbbi Genetik Polikliniği'ne başvuran ve geniş bir klinik problem yelpazesi sergileyen 580 hastaya Affymetrix CytoScan platform aracılı moleküler karyotipleme yapıldı.Bulgular: Moleküler karyotipleme sonucunda anlıksal yetiyitimi olan hastaların %41’inde mikrodelesyon, %32’sinde duplikasyon ve %50’sinde hem delesyon hem de duplikasyon tespit edildi. Epilepsi hastalarının %16’sında mikrodelesyon, %34’ünde duplikasyon ve %50’sinde delesyon ve duplikasyon; anlıksal yetiyitiminin eşlik ettiği epileptik hastalarda %33.3 mikrodelesyon, %44.4 duplikasyon ve %22.2 hem delesyonlar hem de duplikasyon bulundu. Ayrıca, bu çalışmada bir epileptik hastada uniparental dizomi ve 2 hastada marker kromozom saptandı. Sonuç: Elde edilen sonuçlar, moleküler karyotipleme tekniğinin klinik rutinde uygulanmasının ve elde edilen verilerin tıbbi genetik uzmanı tarafından yorumlanmasının kromozom düzeyindeki anomalilerin veya sendromların tanınmasında faydalı olduğunu göstermektedir. Özellikle epilepsi ve anlıksal yetiyitimi olan hastaların tanısında ilk basamak tanı testi olarak moleküler karyotipleme tercih edilebilir.

Purpose: The aim of this study was to investigate molecular karyotyping of epilepsy and intellectual disabilites and to reveal its relationship with these diseases. Materials and Methods: A total of 580 patients with a wide range of clinical problems underwent molecular karyotyping by Affymetrix CytoScan platform included in the study that were presented to Medical Genetics Policlinics of Balcali Hospital and Clinics, Cukurova University Faculty of Medicine. Results: Molecular karyotyping identified 41% microdeletions, 32% duplications and 50% both deletions and duplications in mental retardation patients; 16% microdeletion, 34% duplications and 50% both deletions and duplications in epilepsy patients; and 33.3% microdeletions, 44.4% duplications and 22.2% both deletions and duplications in mental retardation with epilepsy group. In addition, one of epilepsy group with uniparental disomy and 2 marker chromosomes were detected in this study. Conclusion: Our results demonstrate that molecular karyotyping and clinical interpretation by a medical geneticist is efficient in diagnosing chromosomal diseases. Moreover, molecular karyotyping might be more effective as a first tier testing in epilepsy and psychomotor retardation patients.
Koroner arter bypass cerrahisi sonrası erken kardiyak komplikasyonların tanı ve tedavisinde ekokardiyografinin rolü
Role of echocardiography in the diagnosis and treatment of early cardiac complications after coronary artery by-pass surgery
Yazar: Ovalı, Cengiz; Şahin, Aykut
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Ekokardiyografi,Koroner arter cerrahisi ; Echocardiography,Coronary artery surgery

Amaç: Koroner arter hastalığı tüm dünyada ve ülkemizde ölümün en önemli sebebidir. Koroner arter by-pass cerrahisi uygulanan hastaların risk düzeyi arttıkça postoperatif komplikasyonlarda artmaktadır. Bu çalışmanın amacı; koroner arter by-pass cerrahisi uygulanan hastalarda postoperatif erken dönemde oluşan kardiyak komplikasyonların tanı ve tedavisinde ekokardiyografinin rolünü araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu amaçla Haziran 2016 – Haziran 2017 tarihleri arasında kliniğimizde koroner arter by-pass cerrahisi uygulanan 53 hasta postoperatif dönemde 1 (bir) hafta boyunca günlük ekokardiyografik değerlendirme ile takip edildi.Bulgular: Hastalarda en az drenaj 300 cc iken en fazla 1200 cc (ortalama 460 cc) oldu. Perikardiyal efüzyon 1.günde 28 hastada, 2.günde 6 hastada, 3. günde ise sadece 1 hastada tespit edildi. İki hastada postop 0. gün kalbin ön yüzünde ciddi bası oluşturan ve hemodinamiyi etkileyen perikardiyal tamponat vardı. Bu hastalar yeniden operasyona alınarak hemodinamisi stabil hale getirildi.Sonuç: Koroner bypass yapılan hastaların Yoğun Bakım ünitelerindeki takibinde Ekokardiografinin rutin olarak kullanılmasının hastanede kalış süresini, morbiditeyi ve mortaliteyi önemli ölçüde azaltabileceği kanaatindeyiz.

Purpose: Coronary artery disease is the leading cause of death all over the world and in our country. As the level of risk increases in the patients undergone Coronary artery bypass surgery, postoperative complications increases too. The aim of this study is to determine the role of echocardiography in the diagnosis and treatment of early postoperative complications in patients undergoing coronary artery bypass surgery. Materials and Methods: 53 patients undergone coronary artery bypass surgery between June 2016 and June 2017 were followed by daily echocardiographic evaluation during the postoperative period for one week.Results: The minimum drainage in patients was 300 cc and the maximum was 1200 cc (average 460 cc). Pericardial effusion was detected in 28 patients on day 1, 6 patients on day 2, and only 1 patient on day 3. Two patients had pericardial tamponade, which caused significant pressure on the anterior surface of the postop and day 0 and affected the hemodynamics. These patients were re-operated. Hemodynamics stabilized.Conclusion: We believe that the routine use of Echocardiography in the follow-up of intensive care units of patients with coronary bypass may significantly reduce the length of hospital stay, morbidity and mortality.
Hemiplejik omuzun EMG biofeedback kullanılarak yeniden eğitimi
Reeducation of hemiplegic shoulder by using EMG biofeedback
Yazar: Deniz, Volkan; Sarpel, Tunay; Gürsoy, Savaş
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; biofeedback,hemipleji,omuz,tonus,trapezius ; biofeedback,hemiplegia,shoulder,tone,trapezius

Amaç: Çalışmamızın amacı, EMG biofeedback’in hemiplejik omuzun yeniden eğitimi üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya toplam 30 hasta alındı. Hastaların tutulan tarafında yer alan üst trapezius kasına, omuz hareketleri sırasında, relaksasyon sağlamak amacıyla 10 seans EMG biofeedback  eğitimi verildi.  Hastaların, tedavi öncesi ve sonrasında; üst trapezius kasının myoelektrik aktivitesi ile tonusu, deltoideus kasının ise sadece tonusu ölçüldü. Omuzdaki fonksiyonel iyileşmeyi değerlendirmek için Manuel Fonksiyon Testi kullanıldı.Bulgular: Tedavi sonunda üst trapezius kasının tonusunda  ve myoelektrik aktivitesinde  azalma, deltoideus kasının tonusunda ise artma olduğu görüldü. MFT sonuçlarına göre, tedavi sonunda omuz fonksiyonelliğinde yüzdece anlamlı bir iyileşme olduğu tespit edildi. El fonksiyonlarında ise herhangi bir iyileşme olmadı.Sonuç: Çalışmamızda EMG biofeedback eğitiminin, hemiplejik hastalarda omuz fonksiyonlarının iyileştirilmesi üzerine etkili olduğu görüldü. Hemiplejik hastalarda, EMG biofeedback ile yapılan omuz egzersizlerinin kliniklerde kullanılmasıyla tedavide olumlu sonuçlar alınabileceği sonucuna varıldı.

Purpose: The aim of our study was to evaluate the effect of EMG biofeedback on hemiplegic shoulder reeducation.Materials and Methods: A total of 30 patients were included in the study. 10 sessions of EMG biofeedback training was given to the upper trapezius muscle on the affected side of the patients during shoulder movements to provide relaxation. Patients were evaluated before and after treatment; the myoelectric activity and tone of the upper trapezius muscle, and only the tone of the deltoideus muscle. Manual Function Test was used to assess functional recovery of the shoulder.Results: At the end of the treatment, it was seen that there was a decrease in the tone of the upper trapezius muscle  and myoelectric activity  and an increase in the tone of the deltoideus muscle. According to MFT results, there was a significant improvement in the percentage of shoulder function at the end of treatment.  There was no improvement in hand function. In our study, EMG biofeedback training was found to be effective in improving shoulder function in hemiplegic patients.Conclusion: Preliminary results in this study suggested that in hemiplegic patients, the use of EMG biofeedback with shoulder exercises in the clinic, resulted in favorable outcomes in the treatment.
Çocukluk çağı kanserlerinde vitamin B12 ve folik asit düzeyleri
Vitamin B12 and folic acid levels in childhood cancers
Yazar: Küpeli, Serhan; Özkan, Ayşe; Eker, Tuna; Sezgin, Gülay; Bayram, İbrahim
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 4, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Vitamin B12,folik asit,homosistein,çocukluk çağı kanserleri ; Vitamin B12,folic acid,homocysteine,childhood cancers

Amaç: Vitamin B12 ve folik asit DNA sentezi, tamiri ve ekspresyonunda önemli görevler alırlar. Bu çalışmada çocukluk çağı kanserleri ile vitamin B12 ve folik asit düzeyleri arasındaki ilişki araştırıldı.Gereç ve Yöntem: Kasım 2013 ve Aralık 2015 arasında yeni tanı alan solid tümörlü 125, lenfoproliferatif/miyeloproliferatif malign hastalığı olan 113 hasta ve 63 kontrol çalışmaya dahil edildi. Vitamin B12 ve folik asit düzeyleri tanısal çalışmaların bir parçası olarak tanı anında ölçüldü.Bulgular: Vitamin B12 ve folik asit düzeyleri malign hastalığı olan çocuklarda kontrol grubuna oranla anlamlı olarak düşük bulundu. Homosistein düzeyleri ise kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha yüksekti. Folik asit düzeyleri lenfoproliferatif/miyeloproliferatif malign hastalığı olanlarda solid tümör grubuna oranla daha düşüktü.Sonuç: Düşük vitamin B12 ve folik asit düzeyleri kanser tanısında destekleyici belirteçler olarak kullanılabilir. Bu ilişkinin gelecekte daha geniş serilerle ortaya konması gerekmektedir.

Purpose: Vitamin B12 and folic acid have some basic functions in the synthesis, repair and expression of DNA of which susceptibility to damage is a major concern in carcinogenesis. We have examined the relationship between childhood cancers and vitamin B12 and folic acid levels in the present study.Materials and Methods: Between November 2013 and December 2015 newly diagnosed 125 patients with solid tumors and 113 patients with lymphoproliferative/ myeloproliferative malignant diseases and 63 controls were enrolled into the study. Vitamin B12, folic acid and homocysteine levels were measured as a part of diagnostic evaluation at the time of diagnosis. Results: Vitamin B12 and folic acid levels were found to be significantly lower in children with malignant diseases compared to the control group. Homocysteine levels however were statistically higher than those of the control group. Folic acid levels were significantly lower in lymphoproliferative/myeloproliferative malignant diseases group compared to the solid tumor group.Conclusion: Lower vitamin B12 and folic acid levels can be used as supportive markers at the time of diagnosis of cancer. This relationship needs to be proved in future studies with larger series.
Çocukluk çağı kanserlerinde transfüzyon ile ilişkili aşırı demir yükü
Transfusion associated iron overload in childhood cancer survivors
Yazar: İlhan Yalaki, Aysu; Yağcı Küpeli, Begül; Küpeli, Serhan; Bayram, İbrahim; Dilek, Okan; Yılmaz, Cengiz
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 4, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Iron overload,childhood cancer,ferritin,T2*MRI ; Demir yükü,çocukluk çağı kanserleri,ferritin,T2*MRG

Amaç: Bu çalışmada kanser tedavisini tamamlamış çocuklarda demir yükünü ve olası hedef organ hasarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kanser tedavisinin tamamlanması üzerinden en az 6 ay geçmiş olan hastaların dosyaları tedavi süresi, tedavi kesildikten sonra geçen süre, nüks durumu, tedavi sırasında verilen eritrosit süspansiyonu sayısı, karaciğer fonksiyon testleri, ferritin düzeyi, T2*Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) bulguları yönünden retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Solid tümör ve hematolojik malignite tanılı 118 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların 44’ü (%37,2) kız, 74’ü (%62,8) erkek idi. Ortalama yaş 10,71±4,64 yıldı, Ferritin düzeyleri ile tedavi kesildikten sonra geçen süre arasında negatif yönde zayıf korelasyon saptandı. Tedavi süresince verilen eritrosit süspansiyonu sayısı ile ferritin düzeyleri arasında pozitif yönde zayıf korelasyon saptandı. Ferritin düzeyi nüks olan hastalarda (9/118) olmayanlara (109/118) göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek bulundu.Sonuç: Demir yükünün değerlendirilmesi amacıyla bakılan ferritin düzeyleri tedavi sırasında daha sık transfüzyon yapılan hastalarda daha yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte, T2*MRG ile karaciğerde anormal demir birikimi tespit edilmemiştir.

Purpose: We aimed to evaluate iron burden and possible target organ damage in childhood cancer survivorsMaterials and Methods: Files of patients treated for cancer and completed treatment at least 6 months ago were retrospectively evaluated for treatment duration, duration after cessation of treatment, relapse status, erythrocyte transfusion number given during treatment, liver function tests, ferritin levels, T*2 Magnetic resonance imaging (MRI) results. Results: 118 patients with solid tumors and hematological malignancies were included in the study. There were 44 (37.2%) female, 74 (62.8%) male patients with a mean age of 10.71 ± 4.64 years. There was a weak negative correlation between time after cessation of treatment and ferritin levels. A statistically significant weak positive correlation between ferritin levels and number of erythrocyte transfusions were. Ferritin levels were significantly higher in patients who had relapse (9/118) compared to patients with no relapse (109/118).Conclusion: Transfusion associated iron overload measured by ferritin level was higher patients who were more frequently transfused during treatment. However, abnormal iron accumulation in liver was not detected using qualitative analysis with T*2 MRI method.
Frontal kavernoma cerrahisi sonrası fizyoterapi ve rehabilitasyon sonuçları
Physiotherapy and rehabilitation outcomes after frontal cavernoma surgery
Yazar: Ünal, Ayşe; Kara, Güzin; Tıkaç, Gülsüm; Altuğ, Filiz
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. Ek 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Physiotherapy,frontal cavernoma,neurosurgery ; Fizyoterapi,frontal kavernom,nöroşirürji

Çalışmamız frontal kavernom cerrahisi sonrasında fizyoterapi ve rehabilitasyon programına alınan hastanın fonksiyonel sonuçlarını incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada sol frontal lobda kortikal yerleşimli kavernom sebebiyle cerrahi geçiren ve ardından fizyoterapi programına alınan 23 yaşındaki bir olgu sunulmuştur. Olgu cerrahi sonrasında beşincigünde ve üçüncü ayda değerlendirilmiştir. Bu süreçte el becerilerini arttırmaya yönelik olarak kavrama eğitimi, yürüme eğitimi, merdiven çıkma-inme ve denge egzersizlerini içeren fizyoterapi programı uygulanmış ve ev programı verilerek taburcu edilmiştir. Fizyoterapi programından sonra hasta önemli gelişme kaydetmiştir. Frontal kavernoma cerrahisi sonrası hastaya uygulanacak fizyoterapi ve rehabilitasyon programının hastanın fonksiyonel geri dönüşüne katkıda bulunacağı düşünülmektedir.

The aim of our study was to determine the functional results of the patient under the physiotherapy and rehabilitation program after frontal cavernoma surgery. A 23-year-old patient who was operated due to cortically placed cavernoma in left frontal lobe has been presented in this case report. The patient was evaluated at 5th day and three month after surgery. In this period, physiotherapy program including grabbing exercises in order to improve hand skills, walking exercises, climbing up-down stairs and balance exercises was applied and the patient was discharged from the hospital advice home exercises. After physiotherapy program, patient has significantly improved. Physiotherapy and rehabilitation program after frontal cavernoma surgery can be effective in functional recovery of the patients.
Sedasyon altında dental tedavi alan epidermolizis büllozalı hastada anestezi
Anesthesia in a patient with epidermolysis bullosa who received dental treatment under sedation
Yazar: Akpınar, Hatice; Fındık, Yavuz
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 43 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Epidermolysis bullosa,sedation,dental treatment ; Epidermolizis bülloza,sedasyon,dental tedavi

Epidermolizis bülloza deride ve/veya gastrointestinal sistemde büllerle karakterize herediter bir hastalıktır. Bu hastalığın sebebiyet verdiği fiziksel ve metabolik değişiklikler sonucunda anestezi pratiğinde çeşitli zorluklar ortaya çıkabilmektedir. Dental tedavi için sedasyon uygulanan pediatrik hastada intravenöz yola olan erişimdeki güçlük ve hastanın monitörizasyonunun güçlüğü söz konusu olmuştur. Tüm bu güçlüklere rağmen hastada başarılı ve komplikasyonsuz bir şekilde anestezi yönetimi gerçekleştirilmiştir.

Epidermolysis bullosa is a hereditary disease characterized by bullae in the skin and/or gastrointestinal tract. As a result of the physical and metabolic changes caused by this disease, various difficulties can arise in the practice of anesthesia. In the pediatric patient who was sedated for dental treatment, the difficulty in accessing the intravenous way and the difficulty of monitoring the patient. Despite all these difficulties, successful and uncomplicated management of the anesthesia was achieved in the patient.