hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
UAEA'nın TRS 398 no'lu protokolünde kullanılan demet kalite düzeltme faktörü ve suda soğurulan doz kalibrasyon faktörünün deneysel ve teorik olarak bulunan değerlerinin karşılaştırılması
Comparison of theoretical and experimental values of TRS 398 absorbed dose to water calibration factors and beam quality dependence factors
Yazar: Acar, Hilal
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Calibration,BEAM protocol,Comparative Study,Models, Theoretical ; Demet kalite düzeltme faktörü, sudaki absorbe doz kalibrasyon faktörü, TRS 398.

AMAÇ İkincil standart dozimetri laboratuvarından (SSDL) alınan ve 398 no'lu protokolden hesaplanan kalibrasyon faktörünün karşılaştırılması yapıldı, ayrıca 6 MV foton ve 12 MeV elektron enerjileri için TRS 398 no'lu protokoldeki tablolardan bulunan teorik kQQ0 ile deneysel olarak bulunan kQQ0 karşılaştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Ölçümler LINAC'ta SSD=100 cm'de ve 10x10 cm alan ve referans derinlikte yapıldı. Beş silindir ve üç paralel plak iyon odası kullanıldı. Ölçülen sonuçlarla protokolden elde edilenler karşılaştırıldı.  BULGULAR Kalibrasyon değerlerinin sekiz iyon odası için karşılaştırılmasında teorik ve deneysel değerler arasındaki en büyük fark %2,8 ile Marcus'un idi. Teorik ve deneysel kQQ0'ın karşılaştırılmasında 6 MV için PTW 30001 (a) (-%0,816) ve NE 2571 (-%0,1107) iyon odalarının teorik değerleri daha büyük, diğer iyon odalarınınki ise daha küçük bulundu; 12 MeV için ise NACP iyon odasının teorik değeri (-%0,4678) daha büyük bulundu.  SONUÇ TRS 398 no'lu protokol ile absorbe doz hesaplaması için gerekli olan sudaki soğurulan doz kalibrasyon faktörünün, SSDL tarafından gönderilen deneysel değerinin kullanılması gereklidir.

OBJECTIVES In this study, experimentally and theoretically determined absorbed dose to water calibration factors were compared. We used 6 MV photon and 12 MeV electron energies to compare experimentally and theoretically determined beam quality dependence factors. METHODS Measurements were made at SSD=100 cm distance (L IN A C), 10x10 cm standard field size and reference depth. Five different cylindrical and three parallel plate chambers were used.  RESULTS For absorbed dose to water calibration factor, the max difference between theoretical and experimental values was 2.8% for Marcus chamber. Beam quality dependence factors for 6 MV theoretical values of PTW 30001 (a) (-0.816%), NE 2571 (-0.1107%) were greater than their experimental values. For 12 MeV, the difference was 1.2371% for PTW 30001 (a), 1.6774% for PTW 30001 (b), 0.8758% for NE 2571, 0.8363% for NE 2581, 0.6071% for PTW 30002, and 0.6245% for Marcus ion chamber.  CONCLUSION As the protocol suggests, obtaining absorbed dose to water calibration factor directly from SSDL produces more accurate res
Adrenal insufficiency caused by bilateral adrenal macrometastases: A rare case with metastatic colon cancer
Metastatik kolon kanserli bir olguda adrenal yetmezlik
Yazar: Çiçin, İrfan; Uzunoğlu, Sernaz; Karagöl, Hakan; Usta, Ufuk; Temizöz, Osman; Ermantaş, Nilay
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Male,Adult,Adrenal Insufficiency,Colonic Neoplasms,Neoplasm Metastasis,Adenocarcinoma,Biopsy ; Kolon kanseri, sürrenal metastaz, sürrenal yetmezliği

Kilo kaybı, halsizliği, hipotansiyonu, hiponatremi ve hipoglisemi şikayetleri olan 42 yaşında erkek hasta hastanemize sevkedildi. Karın ve pelvis bilgisayarlı tomografisinde karaciğerde çok sayıda solit kitle, sigmoid kolon duvarında kalınlaşma ve sağda 7x5x3 cm, solda 6x4,5x3,5 cm boyutlarında olmak üzere iki taraflı sürrenal kitleler gözlendi. Kolonoskopik muayenede sigmoid kolondan kaynaklanan tümöral kitle görüldü. Biyopsi yapıldı ve adenokarsinom tanısı kondu. Hastada iki taraflı adrenal makrometastazlara bağlı primer sürrenal yetmezliği düşünüldü. Sürrenal yetmezlik tanısı serum ACTH ve kortizol değerleri ve ACTH uyarı testi ile doğrulandı. Kanser hastalarında sürrenal yetmezlik iyi tanımlanmıştır, fakat sürrenal metastaz sıklığı ile karşılaştırıldığında sürrenal yetmezliği nadir görülmektedir. Bu yazıda, kolon kanserinde nadir görülen iki taraşı sürrenal makrometastazı olan ve buna bağlı sürrenal yetmezliği gelişen bir olgu sunuldu.

A 42-year-old male with symptoms of weight loss, fatigue, hyponatremia, hypoglycemia, hypotension and fever was referred to our hospital. A computed tomographic scan of the abdomen and pelvis showed multiple solid masses in the liver, thickened wall of sigmoid colon and bilateral solid adrenal masses, 7x5x3 cm on the right side and 6x4.5x3.5 cm on the left side. A colonoscopic examination showed tumoral mass originating from the sigmoid colon. A biopsy was performed and adenocarcinoma was diagnosed. The patient was suspected of having primary adrenal insufficiency due to bilateral adrenal macrometastases. The diagnosis of adrenal insufficiency was confirmed by levels of ACTH serum, cortisol and ACTH stimulation test. Adrenal metastases are well-recognized, but compared with the prevalence of adrenal metastases, adrenocortical insufficiency in patients with cancer seems to be rare. We report the case of a patient with both bilateral surrenal macrometastases, which is rare in colorectal cancer, and subsequent adrenal insufficiency.
Painful gynecomastia in a patient with malignant thymoma
Malign timomalı bir hastada ağrılı jinekomasti
Yazar: Doğu, Gamze Gököz; Tanrıverdi, Fatih; Dikilitaş, Mustafa; Özkan, Metin; Ünlühizarcı, Kürşat; Er, Özlem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Gynecomastia,Male,Thymoma,Tamoxifen,Treatment Outcome ; Ağrılı jinekomasti, malign timoma, tamoksifen.

Jinekomasti, erkek memesinde anormal volüm artışı ile kendini gösterir. Bu patolojik değişiklik tek veya çift taraflı olabilir ve genellikle artmış östrojen/androjen oranıyla ilişkilidir. Jinekomasti pubertal çağda ve yaşlılarda daha yaygındır. Kemoterapi ile gonadal ve hormonal fonksiyonlar hasara uğrayarak jinekomasti gelişebilir. Bu yazıda, iki taraflı akut ağrılı jinekomastili malign timoma tanısı olan 36 yaşındaki bir erkek hasta bildirildi, bu konudaki literatür bilgisi özetlendi. Hastaya tamoksifen günde 20 mg olarak başlandı. Yirmi gün sonra tamoksifenle jinekomastide tamamen gerileme gözlendi. Literatür araştırması yaptığımızda malign timomada jinekomasti bildirimine rastlamadık.

Gynecomastia is an abnormal increase in the volume of the male breast. This pathological change may occur unilaterally or bilaterally and is generally considered to be due to an increased estrogen/androgen ratio. Gynecomastia is more common in pubertal ages and in older men. Chemotherapy may injure gonadal and hormonal functions and are associated with development of gynecomastia. In this case, a 36-year-old man who had bilateral acute painful gynecomastia associated with malignant thymoma is presented together with a review of the literature. Tamoxifen 20 mg daily was started. Twenty days later, tamoxifen resulted in complete regression of gynecomastia. After an extensive literature search, we found that gynecomastia had not been previously documented in malignant thymoma.
Pediatrik onkoloji hastalarında yaşam kalitesi kavramı
Quality of life concept in pediatric oncology patients
Yazar: Taş, Fatma; Yılmaz, Hatice Bal
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Quality of Life,Child,Neoplasms ; Çocuk, kanser, yaşam kalitesi.

Günümüzde sağlık bilimlerinde yaşam kalitesinin arttırılmasına yönelik çalışmalar, hastaların tedavi sırasında ve sonrası nda yaşam kalitelerini arttırarak, tıbbi girişimlerin etkililiği ve yan etkilerinin değerlendirilmesinde, sağlık politikalarına yön verebilmek amacıyla sürdürülmektedir. Hastalık sürecinde, hasta çocuğun biyolojik etkilenimlerinin yanı sıra psikososyal etkilenimlerinin de belirlenmesi ve buna yönelik girişimlerin planlanması ve uygulanmasının çocuk ve ailenin yaşam kalitesini artırarak tedaviye olumlu katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Today, medical researches on the quality of life are conducted in order to assess the efficiency of medical initiatives and their side effects in order to improve the quality of life of patients before and after the treatment processes, and thus they target reorienting health policies. It is considered that determining the psychosocial susceptibilities of the patients as well as their biological susceptibilities, and planning and c o nducting the needed initiatives accordingly will be positively instrumental for the progress of the treatment by improving the quality of life of both children and their families.
Gama prob ve gama kameranın lezyon tespit etkinliklerinin lenf düğümleri modeli ile araştırılması
The investigation of lesion detection performances of gamma probe and gamma camera using a lymph nodes model
Yazar: Demir, Bayram; Okutan, Murat; Halaç, Metin; Demir, Mustafa
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Molecular Probe Techniques,Gamma Cameras,Radionuclide Imaging,Lymph Nodes,Radioisotopes ; Gama prob, gama kamera, sentinel lenf düğümü, Tc-99m

AMAÇ Farklı boyutlardaki lenf düğümlerini taklit eden bir model kullanılarak, bu taklit lenf düğümlerinin yerinin ve derinliğinin belirlenmesinde gama kamera ve gama probun etkinliği araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM Lenf düğümlerini taklit etmek üzere çapları 0.1, 0.2, 0.4 ve 0.8 cm olan dört silindirik lezyon fantoma monte edildi. Görüntüler ve sayımlar, fantom su içinde iken farklı derinliklerde gama kamera ve gama prob ile alındı.  BULGULAR Gama kamera ile 0.1 ml hacimli lenf düğümünün en fazla 4 cm derinlikte tespit edilebileceği belirlendi. Aynı boyuttaki taklit lenf düğümünün gama prob değerlendirmesinde ise 7 cm derinliğe kadar varlığının tespit edilebildiği görüldü.  SONUÇ Lenf düğümlerinin yerinin belirlenmesinde, gama probun gama kameraya göre daha etkin olduğu görüldü. Gama kamera ile en küçük boyuttaki (0.1 ml) lenf düğümünün 4 cm derinlikteki yeri tespit edilebilirken, gama prob ile aynı lenf düğümünün 7 cm derinlikteki varlığı tespit edilebilmektedir.

OBJECTIVES The purpose of this study is to investigate lesion detection performances of gamma probe and gamma camera. METHODS Four cylindrical lesions with 0.1, 0.2, 0.4, and 0.8 cm diameter were placed in a phantom to simulate lymph nodes. The images of phantom placed within water were taken with gamma camera and counts of lesion were taken from mimicking lymph nodes using a gamma probe.  RESULTS It was determined that lymph node with 0.1 ml volume can be only detected up to 4 cm depth with gamma camera. But, this lesion can be detected up to 7 cm depth when gamma probe is used.  CONCLUSION Gamma probe is more effective compared to gamma camera with respect to their lesion detection capacities. The smallest lymph node that gamma camera could identify clearly had a 0.1 cm diameter at 4 cm depth whereas gamma probe could identify the same size up to 7 cm depth.
Orbital liposarkom: Olgu sunumu
Orbital liposarcoma: A case report
Yazar: Karaçetin, Didem; Maral, Özlem; Ökten, Begüm; Kabukçuoğlu, Fevziye; İncekara, Oktay
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Liposarcoma,Male,Middle Aged,Orbital Neoplasms ; Orbital mezenkimal tümör, radyoterapi

Liposarkom, en sık görülen yumuşak doku sarkomlarından olmasına karşın, baş-boyun bölgesinde, özellikle de orbital kavitede oldukça nadirdir. Bu yazıda, literatürdeki nadir olgulardan biri olan, orbital liposarkom sunuldu. Kırk üç yaşında erkek hastada 2003 yılından itibaren görme bozukluğu şikayeti vardı. Göz polikliniğine müracatı sonucu çekilen orbita bilgisayarlı tomografide sağ medial rektus kası düzeyinde 3x3.9x3.5 cm boyutlarında heterojen kontras tutan kitle saptandı. Yapılan biyopside malign mezenkimal tümör (liposarkom) tanısı gelen hastaya sağ göz enükleasyon ameliyatı yapıldı. Sağ orbital bölgeye 25 fraksiyonda 50 Gy radyoterapi Co 60 ile uygulandı. Hastanın son kontrolünde nüks veya metastaz saptanmadı.

Although liposarcoma is the most common soft tissue sarcomas, head and neck sarcomas especially orbital liposarcoma is very rare. So we decided to evaluate a patient with orbital lyposarcoma who treated and followed-up in our clinic as a case report. A 43-year-old male patient had visual loss since 2003. Heterogen solid mass about 3x3.9x3.5 cm was in right medial rectus in orbital computed tomography. The mass was excised completely. External radiotherapy with Co 60 teletherapy was given 50 Gy/ 25 fraction. In his clinical control after the operation, no recurrence and metasthasis was detected.
Ekrin porokarsinom: Olgu sunumu ve literatür derlemesi
Eccrine porocarcinoma: A case report and literature review
Yazar: Saynak, Mert; Koçak, Zafer; Altaner, Şemsi; Özen, Alaattin; Alas, Ruşen Çoşar; Çaloğlu, Vuslat Yürüt; Üregen, Burcu; Uzunoğlu, Sernaz; Çaloğlu, Murat; Uzal, Cem
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Eccrine Porocarcinoma,Neoplasms, Glandular and Epithelial,Sweat Gland Neoplasms,Aged,Female ; Ekrin porokarsinom, ter bezi tümörleri

Ekrin porokarsinom, ekrin ter bezlerinden kaynaklanan nadir bir tümördür. Alt ekstremiteler en sık görüldüğü bölgedir. Cerrahi eksizyon en iyi tedavi seçeneği gibi görünmektedir. Cerrahi sınırların temiz olması lokal nüksleri önlemek açısından önemlidir. Lenf nodu tutulumu varsa bölgesel lenf nodu diseksiyonu yapılmalıdır. Biz, gövde cildinden kaynaklanan ekrin porokarsinom tanılı 69 yaşında bir kadın olgunun klinik ve patolojik özelliklerini sunuyoruz.

Eccrine porocarcinoma is a rare malignant sweat gland tumor. The lower extremity represents the most common tumor site for this entity. Surgical excision seems to be the best treatment choice. The surgical margins should be free of tumor, otherwise a local recurrence is most likely. Regional lymph node dissection should be performed if there is evidence of lymphadenopathy. Here, we present clinical and pathological findings of a 69 years old woman diagnosed with eccrine porocarcinoma arising from the skin of the trunk.
Kanserli geriatrik hastalarda komorbidite ve klinik değerlendirme
Comorbidity and clinical assessment in geriatric patients with cancer
Yazar: Tuna, Savaş
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Comorbidity,Aged,Geriatric Assessment,Neoplasms ; Geriatrik onkoloji, kapsamlı geriatrik değerlendirme, komorbidite

Koruyucu ve tedavi edici tıptaki gelişmeler ile beslenme ve hayat şartlarındaki iyileştirmeler sonucu genel nüfus içindeki yaşlı insan sayısı hızla artmaktadır. Tüm kanser vakalarının %50'si 65 yaş üzerinde görülür ve 65 yaş üzerinde ölüm nedenleri arasında kanser ikinci sıradadır. Yaşlanma kişisel bir fenomendir ve takvim yaşıyla paralellik göstermeyebilir. Yaşlılarda kanser ve komorbidite insidansının da yüksek olduğu bilinmektedir. Yetmiş yaş üzerindeki kanser hastalarının yarıdan fazlasında en az üç komorbidite vardır. Geriatrik nüfusta kanser tedavisi planlanırken öncelikle bireysel fonksiyonel kapasite iyi değerlendirilmelidir. Yaşlılar, erişkinlerin sadece yaşça büyükleri olmayıp, daha farklı fizyolojik özelliklere ve farmakolojik yanıt biçimine sahiptirler. Kapsamlı geriatrik değerlendirme ile elde edilen bilgiler sayesinde yaşam beklentisi öngörüleri ve kemoterapi komplikasyonları için yüksek riskli hastalar saptanabilir. Bu da standart ya da palyatif tedavi kararına olanak sağlar.

The developments in preventive and curative medicine, improvement of life conditions and nutrition have rapidly increased the number of elderly people in the general population. Approximately half of all cancer events occur in people 65 years and older. Cancer is the most second cause of all death in this patient population. Aging is a personal phenomenon and physiology may not necessarily be parallel to the chronological age. Elderly people are known to have a higher incidency of both cancer and comorbidity. Cancer patients age 70 and older have the least 3 comorbidities. Decision-making for cancer treatment in geriatric population must first evaluate personal functional capacity. Elderly people are not only older adults; they have unique physiologic features and pharmacological response patterns. Life expectancy and chemotherapy complication risks may be determined by comprehensive geriatric assessment and results of this assessment provide better judgment in the choice of standard or palliative treatment.
Tıp tarihinde kanser ve lösemi
Cancer and leukemia in the history of medicine
Yazar: Atıcı, Elif
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 22 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: History of Medicine,Neoplasms,Leukemia,Etiology,Therapy ; Kanser, lösemi, tıp tarihi

Bu yazıda, Auguste Comte'un “Bir bilim ancak tarihi bilinirse tanınabilir” sözüne dayanarak, insanın yüzyıllardır kanseri yenmek için verdiği uğraş ve bu uğraş içerisinde löseminin tanımlanması ve tedavisi ile ilgili tarihi gelişim üzerinde durulmaktadır. Löseminin tarihi gelişimine yer verilmesinin bir diğer nedeni ise, şifa olasılığı artmış olmakla birlikte yüzde yüz başarının her zaman sağlanamadığı bir hastalığın, hasta-hekim ilişkisine etkilerini daha iyi anlayabilmemize yardımcı olabileceği düşüncesidir.

In this paper, human's endeavor to overcome cancer for centuries and historical development regarding definition and treatment of leukemia in this endeavor are emphasized according to Auguste Comte's expression, “A science can be known only if its history is known”. Another reason to mention the historical development of leukemia is a thought that it can be facilitated to understand better disease's effects on patient-physician relationship, in which cannot be provided success always in the treatment along with increasing the probability of cure.
Lokal ileri evre skuamöz hücreli baş ve boyun kanserinde sisplatinle eş zamanlı kemoradyoterapi: Yan etki ve uygulanabilirlik analizi
Cisplatin-based concomitant chemoradiotherapy in locally advanced squamous cell carcinoma of head and neck: Toxicity and feasibility analysis
Yazar: Atasoy, Beste Melek; Dane, Faysal; Sarı, Murat; Akgün, Züleyha; Yumuk, Perran Fulden; Turhal, Nazım Serdar; Abacıoğlu, Ufuk; Şengöz, Meriç
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Carcinoma, Squamous Cell,Head and Neck Neoplasms,Radiotherapy,Chemotherapy, Adjuvant,Combined Modality Therapy,Adverse effects,Cisplatin,Feasibility Studies ; Baş ve boyun kanseri, eş zamanl›, kemoradyoterapi, sisplatin, skuamöz hücreli kanser, yan etki

OBJECTIVES In this study, we assessed the side effects and the factors related to patients, disease and, treatment that might change the decision for concurrent chemoradiotherapy (CRT) in locally advanced head and neck cancer. METHODS A total of 65 patients (49 primary; 16 postoperative) who received curative radiotherapy (median 70 Gy) with conventional fractionation schedule were enrolled into the study. Concomitant cisplatin were administered either 60-80 mg/m2 every 3 weeks (n=57) or 40 mg/m2 weekly (n=8).  RESULTS Concurrent chemotherapy was completed in 46.1% patients. Premature chemotherapy termination was done due to grade 3 adverse event (41.6%), patients' refusal (19.4%) or physician decision (33.3%). Initial Karnofsky Performance Status (KPS) significantly predicted concurrent chemotherapy completeness (KPS &#8805;90, 63.8% vs KPS

OBJECTIVES In this study, we assessed the side effects and the factors related to patients, disease and, treatment that might change the decision for concurrent chemoradiotherapy (CRT) in locally advanced head and neck cancer. METHODS A total of 65 patients (49 primary; 16 postoperative) who received curative radiotherapy (median 70 Gy) with conventional fractionation schedule were enrolled into the study. Concomitant cisplatin were administered either 60-80 mg/m2 every 3 weeks (n=57) or 40 mg/m2 weekly (n=8).  RESULTS Concurrent chemotherapy was completed in 46.1% patients. Premature chemotherapy termination was done due to grade 3 adverse event (41.6%), patients' refusal (19.4%) or physician decision (33.3%). Initial Karnofsky Performance Status (KPS) significantly predicted concurrent chemotherapy completeness (KPS &#8805;90, 63.8% vs KPS
Yüksek gradlı glial tümörlerde radyoterapi sonuçları ve prognostik faktörler: Metropolitan Hastanesi deneyimi
Radiotherapeutic management of high grade glial tumors and prognostic factors: Metropolitan Hospital experience
Yazar: Alço, Gül; İğdem, Şefik; Turkan, Sedat; Okkan, Said
Dergi: Türk Onkoloji Dergisi, Vol. 23 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Prognosis,Glioma,Retrospective Studies,Survival,Astrocytoma,Radiotherapy ; Prognostik faktörler, radyoterapi, sağkalım, yüksek gradlı glial tümör.

AMAÇ Yüksek gradlı glial tümörlerde radyoterapi sonuçlarını ve prognostik faktörleri değerlendirmek amacıyla Metropolitan Hastanesi'nde tedavi edilen olgular geriye dönük olarak analiz edildi. GEREÇ VE YÖNTEM Eylül 1998 ile Ocak 2007 tarihleri arasında yüksek gradlı gliom tanısıyla tedavi edilen toplam 138 olgu (63 kadın, 75 erkek) geriye dönük olarak incelendi. Olguların 51'ine total rezeksiyon, 47'sine subtotal rezeksiyon, 40'ına biyopsi sonrası radyoterapi uygulandı, 55 olguya eşzamanlı ve/veya adjuvan kemoterapi verildi.  BULGULAR Genel sağkalım medyan 13 ay, progresyonsuz sağkalım medyan 6 ay, 1 ve 2 yıllık sağkalım oranları %55 ve %24'tür. Progresyon ve sağkalıma etkili faktörler tek değişkenli analizde sırasıyla yaş (p=0,0021, p=0,0021), histoloji (p=0,0079, p=0,00001), rezeksiyon genişliği (p=0,04, p=0,01), Karnofsky Performans Skoru (KPS) (p=0,00001, p=0,00001) ve “Recursive Partitioning Analysis” (RPA) sınıfıdır (p=0,00001, p=0,000001). Çok değişkenli analizde genel sağkalım için KPS (p=0,03322), progresyonsuz sağkalım için RPA sınıfı (p=0,0033) anlamlı prognostik faktörlerdir.  SONUÇ Serimizde KPS ve RPA sınıflandırması progresyon ve sağkalıma etki eden en önemli prognostik faktörler olarak bulunmuştur.

OBJECTIVES Patients diagnosed with high grade glial tumors and treated in Metropolitan Hospital, were analysed retrospectively to evaluate radiotherapy results and the prognostic factors. METHODS One hundred and thirty-eight patients (63 females, 75 males) diagnosed with high grade glial tumors were analysed retrospectively to evaluate radiotherapy results and the prognostic factors. Radiotherapy was given after complete resection on 51 patients and after partial resection on 47 patients. The remaining 40 patients were irradiated after biopsy. Fifty-five patients received concomittant and/or adjuvant chemotherapy.  RESULTS Median overall survival and progression free survival were 13 and 6 months. One and 2-year survival rates were %55 and %24 respectively. Univariate analysis showed that age (p=0.0021, p=0.0021), histology (p=0.0079, p=0.00001), resection type (p=0.04, p=0.01), Karnofsky Performance Status (KPS) (p=0.00001, p=0.00001) and Recursive Partitioning Analysis (RPA) (p=0.00001, p=0.000001) classification were the significant prognostic factors for the progression-free and overall survival. In multivariate analysis, KPS (p=0.03322), and RPA (p=0.0033) classification were the independent significant prognostic factors for overall and progression free survival respectively.  CONCLUSION In our series KPS and RPA classification were the most significant prognostic factors for the progression and survival.