hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Hanefî Usûlündeki Sebeb ve İllet Kavramları Bağlamında Haksız Fiil Sorumluluğunda İlliyet Bağı Unsuru
The Element Relation of Causality in Tort Liability in The Context of “Sabab”, “Illat” and “Condition” Concepts in the Ḥanafī Method
Yazar: Ateş, Üveys
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 25 No. 25, 2024
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; Uṣūl al-fiqh,Relation of Causality,Ḥanafī Method,Sabab,Illat,Condition,Torts,Tort Liability ; Fıkıh Usûlü,İlliyet Bağı,Hanefî Usûlü,Sebep,İllet,Şart,Haksız Fiil,Haksız Fiil Sorumluluğu

Hukuka aykırı bir şekilde gerçekleştirilen, başkasına maddi veya manevi zarar verici nitelikteki eylemlere hukuk dilinde haksız fiil adı verilmektedir. Haksız fiilin failinin bu fiili neticesinde oluşan zararı tazmin yükümlülüğünün veya zarara terettüp eden cezaya muhatap olma durumunun söz konusu olabilmesi, haksız fiil ile zarar arasında uygun bir illiyet bağının bulunması şartına bağlıdır. Bu itibarla illiyet bağı terimi, hem borçlar hukukunu hem de ceza hukukunu ilgilendiren önemli bir kavramdır. Kavram İslâm hukukunda bu isimle geçmese de fıkıh usûlü eserlerinde ele alınan “sebep”, “illet” ve “şart” terimleri bu kavramla doğrudan ilişkilidir. Özellikle Hanefî fıkıh usûlü kaynaklarında bu üç terim daha ayrıntılı ve sistematik bir biçimde ele alınmaktadır. Bu çalışmada Hanefî usûlü esas alınarak sebep, illet ve şart terimlerinin kavramsal çerçevesi ve kısımları üzerinde durulup bu terimlerin modern hukuktaki illiyet bağı kavramıyla ilişkisi ortaya konulmuş, buradan hareketle haksız fiil sonucu oluşan zararın gerek hukuki gerekse cezai sorumluluğunu faile yüklemede illiyet bağı unsurunun önemi ve etkisi, Hanefîlerin sebep, illet ve şart nazariyeleri bağlamında incelenmiştir.

Actions that are carried out illegally and cause material or moral harm to others are called torts in legal language. The possibility of the perpetrator of the tortious act being obliged to compensate for the damage incurred as a result of this act or being liable to a penalty corresponding to the damage, is conditional on the existence of a causal link between the tortious act and the damage. In this respect, the term causal link is an important concept that concerns both the law of obligations and criminal law. Although the concept is not mentioned with this name in Islamic law, the terms “sabab” and “illat” and “condition” discussed in Islamic legal methodology sources are directly related to this concept. Especially in Ḥanafī Islamic legal methodology sources, these three terms are discussed in more detail and systematically. In this study, based on the Ḥanafī method, the conceptual framework and sections of the terms “sabab” and “illat” and “condition” are emphasized, and the relationship of these terms with the concept relation of causality in modern law is revealed. Based on this, the importance and effect of the element relation of causality in attributing both legal and criminal responsibility of the damage resulting from tort to the perpetrator and examined in the context of “sabab” ve “illat” and “condition” theories the Ḥanafīs’.
Ortaöğretim Öğrencilerinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersine Yönelik Tutumları ile Manevi İyi Oluş Düzeyleri Arasındaki İlişki
The Relationship Between the Attitudes of Secondary School Students Towards Religious Culture and Moral Knowledge Course and Their Spiritual Well-Being Levels
Yazar: Yiğit, Yasin; Akış, Tahir
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 27, 2025
Anahtar kelimeler: Religious Education ; Din Eğitimi ; Religious Education,High School,Religious Culture and Ethics,Attitude,Spiritual Well-being ; Din Eğitimi,Ortaöğretim,Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi,Tutum,Manevi İyi Oluş

Din eğitiminin bireyin manevi eğilimleri üzerinde belirleyici yönde etkide bulunabilme potansiyeli vardır. Bundan ötürü Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerine yönelik tutum ile manevi iyi oluş durumu arasında önemli bir ilişkinin bulunduğu ifade edilebilir. Bu iki değişken arasındaki ilişkinin sistemli bir şekilde araştırılarak ortaya konulması, bilimsel anlamda önemli bir gereklilik olarak değerlendirilebilir. Bu araştırma, ortaöğretim öğrencilerinin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersine yönelik tutumları ile manevi iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma, nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeline dayalı olarak yürütülmüştür. Araştırma kapsamında elde edilen veriler; “Kişisel Bilgi Formu”, “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersi Tutum Ölçeği” ve “Manevi İyi Oluş Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın katılımcıları, 2023-2024 eğitim öğretim yılında Iğdır ilinde öğrenim gören 11. ve 12. sınıf düzeyindeki, tesadüfi örneklem yöntemiyle belirlenen 723 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma kapsamında öğrencilerden elde edilen veriler SPSS-26 programı ile analiz edilmiş ve anlamlılık düzeyi p

Religious education has the potential to have a decisive effect on the individual’s spiritual tendencies. Therefore, it can be stated that there is an important relationship between the attitude towards Religious Culture and Ethics courses and spiritual well-being. Investigating and systematically identifying the relationship between these two variables is considered a significant scientific necessity. This study aims to examine the relationship between high school students’ attitudes towards the Religious Culture and Ethics course and their levels of spiritual well-being. The study was conducted based on the survey model, one of the quantitative research methods. The data collected within the scope of the research were obtained through the "Personal Information Form," "Religious Culture and Ethics Course Attitude Scale," and the "Spiritual Well-being Scale." The participants of the study consisted of 723 students from the 11th and 12th grades, selected using a random sampling method, from schools in Iğdır province during the 2023-2024 academic year. The data obtained from the students were analyzed using SPSS-26 software, with a significance level set at p
Mizah, Kutsala Saygı, Dinî İnanç Özgürlüğü ve Hoşgörü Kültürü Bağlamında Charlie Hebdo Örneği
Mizah, Kutsala Saygı, Dinî İnanç Özgürlüğü ve Hoşgörü Kültürü Bağlamında Charlie Hebdo Örneği
Yazar: Nargül, Veysel; Balcı, Bahar
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 9 No. 9, 2016
Anahtar kelimeler: Charlie Hebdo,Humor,Respect for the Sacred,Freedom of Religion,Tolerance,Islam ; Charlie Hebdo,Mizah,Kutsala Saygı,Dinî İnanç Özgürlüğü,Hoşgörü,İslam

Basın,yayın ve tüm iletişim araçları aracılığıyla bilgiyi kamuoyu ile paylaşma ve kamuoyunudoğru bilgiyle buluşturma en temel haklardan biridir. Basılı ve görsel medyaaraçları, söz konusu haklarını kullanırken bilgiyi doğru, objektif, kaynağınadayandırarak, toplum-birey haklarını koruyan, rencide etmeyen ve hakaretsınırlarını zorlamayan, özetle kişi hak ve özgürlüklerine saygılı ve bağlıkalan bir ilke üzerinden mesleğini gerçekleştirmelidir. Bu makalede, “Mizah,Kutsala Saygı, Dini İnanç Özgürlüğü ve Hoşgörü Kültürü Bağlamında Charlie HebdoÖrneği” üzerinde durulacaktır. Mizah, dini ve sosyolojik anlamda hakaret veonur kırıcı bir içeriğe sahip olmamalıdır. Hangi din mensubu olursa olsun,kutsallarına saygısızlık kabul edilemez. Kişinin herhangi bir dini seçme veyaşama özgürlüğü en temel insan hakkıdır. Sosyal bir varlık olan insan, sosyalbarışı tesis etmek için bir arada yaşarken ötekine hoşgörü ile yaklaşmakzorundadır. Son tahlilde bu makalede, Charlie Hebdo dergisinin Müslümanlarınkutsallarına saygısızlık içeren ve bu konuda sınır tanımaz kışkırtıcı yayınlarısonucunda, dergiye yapılan saldırı, dini, sosyal ve iletişim ilkeleri dikkatealınarak değerlendirilmeye çalışılacaktır.

It is one of the fundamental rights is to share information with the public through press, publishing and the other commination tools. When using such rights, the press and electronic media must be accurate, objective, based on genuine resources, protecting communal and individual rights, without offending or insulting personal dignity, in short respecting rights and freedomof people. In this article, Humor in the Context of Respecting to the Sacred, Freedom of Religion and Culture of Tolerance: The Charlie Hebdo Case will be examined. Humor should not have a degrading content that insults religious and social values. Disrespectful and insulting humors that assault sacred issues of a religion are unacceptable. In this regard one should not discriminate different religious traditions. Peoples freedom to choose any religion and lifestyle is the most basic human right. Humanity as a social being must approach others with tolerance in order to establish the social peace. In the final analysis, the article examines religious, legal and social perspectives regarding the attacks on Charlie Hebdo magazine as a result of its insulting, disrespectful and provocative publications against Muslims sacred.
Medine Sözleşmesi Örnekliğinde Hadis ve Siyer Rivayetleri ile İlgili Metodolojik Bir Değerlendirme
Medine Sözleşmesi Örnekliğinde Hadis ve Siyer Rivayetleri ile İlgili Metodolojik Bir Değerlendirme
Yazar: Ataş, Haci
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Hadis,siyer,metot,rivayet,isnad

Hadis rivayetlerinin baş tarafındabir sened zinciri vardır ve bu hadis rivayetlerinde vazgeçilmez bir unsurdur.Aynı şekilde siyer rivayetlerinin ekserisinde de sened zinciri yer alır.  Ancak isnad uygulaması siyer haberleri içinvazgeçilmez bir unsur değildir. Bu noktada metodolojik açıdan hadis ve siyerilimleri birbirinden ayrılır. Hadis usulcüleri siyermüelliflerini birçok nedenle eleştirirler. Bu eleştirilerin en önemli sebeplerindenbiri onların her haber için ayrı bir isnad kullanmamalarıdır. Bu nedenlehadisçiler, onların rivayetlerine karşı mesafeli yaklaşırlar. Dahası,hadisçilerin bir kısmı bu gerekçeyi öne sürerek siyercilerden rivayet nakliyapılamayacağını ifade ederler. Ancak biz, hadisçilerin siyer ilmi ile hadisilmi arasındaki farkları göz önüne almadan değerlendirme yaptıklarıgörüşündeyiz. Bu iki ilim dalı arasında benzerlikler kadar farklılıkların da olduğubir hakikattir. Dolayısıyla bu ilim dallarının kendi dinamikleri içerisinde değerlendirilmesigerektiği görüşündeyiz. Bu çalışmamız neticesinde hadisve siyer rivayetlerinin aynı mantık ve yöntemle ele alındığında objektifliktenuzak değerlendirmelere neden olabileceğini gördük.  Bu iddiamızı desteklemek amacıyla MedineSözleşmesi’ni örnek rivayet olarak belirledik.

Hadis rivayetlerinin baş tarafındabir sened zinciri vardır ve bu hadis rivayetlerinde vazgeçilmez bir unsurdur.Aynı şekilde siyer rivayetlerinin ekserisinde de sened zinciri yer alır.  Ancak isnad uygulaması siyer haberleri içinvazgeçilmez bir unsur değildir. Bu noktada metodolojik açıdan hadis ve siyerilimleri birbirinden ayrılır. Hadis usulcüleri siyermüelliflerini birçok nedenle eleştirirler. Bu eleştirilerin en önemli sebeplerindenbiri onların her haber için ayrı bir isnad kullanmamalarıdır. Bu nedenlehadisçiler, onların rivayetlerine karşı mesafeli yaklaşırlar. Dahası,hadisçilerin bir kısmı bu gerekçeyi öne sürerek siyercilerden rivayet nakliyapılamayacağını ifade ederler. Ancak biz, hadisçilerin siyer ilmi ile hadisilmi arasındaki farkları göz önüne almadan değerlendirme yaptıklarıgörüşündeyiz. Bu iki ilim dalı arasında benzerlikler kadar farklılıkların da olduğubir hakikattir. Dolayısıyla bu ilim dallarının kendi dinamikleri içerisinde değerlendirilmesigerektiği görüşündeyiz. Bu çalışmamız neticesinde hadisve siyer rivayetlerinin aynı mantık ve yöntemle ele alındığında objektifliktenuzak değerlendirmelere neden olabileceğini gördük.  Bu iddiamızı desteklemek amacıyla MedineSözleşmesi’ni örnek rivayet olarak belirledik.
İbn Bâcce'de Nübüvvet
İbn Bâcce'de Nübüvvet
Yazar: Tamtürk, Bayram
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: İslam Felsefesi,İbn Bâcce,Nübüvvet

İbnü’s-Sâiğ ve İbn Bâcce olarak da bilinen, Ebû Bekir Muhammed İbn Yahya (ö. 533/1138), Batı’da iyi tanınan, İbn Tufeyl (ö. 581/1185) ve İbn Rüşd (ö. 595/1198) gibi filozofların öncüsüdür. Müslüman İspanyol filozoflar genelde; Fârâbî (ö. 339/950), İbn Sînâ (ö. 428/1037), Platon ve Aristoteles düşüncesine dair yorumlar üzerine çalışan diğer Doğu düşünürlerinden daha fazla Aristocu kabul edilirler. Eserlerinden açıkça anlaşıldığı üzere, İskender Afrodisî’yi de İbn Bâcce ve İbn Rüşd iyi bilmektedir. Bununla birlikte, Müslüman filozoflar kendi kimliklerini muhafaza etmekte ve dinin ve aklın ifade edilmesi arasındaki uyum ve ahengi kurmakta yetenekli olmuşlardır.

İbnü’s-Sâiğ ve İbn Bâcce olarak da bilinen, Ebû Bekir Muhammed İbn Yahya (ö. 533/1138), Batı’da iyi tanınan, İbn Tufeyl (ö. 581/1185) ve İbn Rüşd (ö. 595/1198) gibi filozofların öncüsüdür. Müslüman İspanyol filozoflar genelde; Fârâbî (ö. 339/950), İbn Sînâ (ö. 428/1037), Platon ve Aristoteles düşüncesine dair yorumlar üzerine çalışan diğer Doğu düşünürlerinden daha fazla Aristocu kabul edilirler. Eserlerinden açıkça anlaşıldığı üzere, İskender Afrodisî’yi de İbn Bâcce ve İbn Rüşd iyi bilmektedir. Bununla birlikte, Müslüman filozoflar kendi kimliklerini muhafaza etmekte ve dinin ve aklın ifade edilmesi arasındaki uyum ve ahengi kurmakta yetenekli olmuşlardır.
Hıristiyan Mezheplerinde Vahiy Anlayışı
Hıristiyan Mezheplerinde Vahiy Anlayışı
Yazar: Karahan, Harun Dündar
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Katolik,Ortodoks,Protestan,Vahiy,Kutsal Kitap

Hıristiyanlık, her ne kadar farklı gruplara ayrılmış olsa da ana akım Hıristiyanlık; Katoliklik,Ortodoksluk ve Protestanlık olmak üzere üç mezhebe ayrılmıştır. Hıristiyanlığıdeğerlendirirken mezheplerin dini algılama ve yorumlamalarına da dikkat etmekzorundayız. Bu bağlamda vahiy anlayışı da Hıristiyanlıkta en önemli doktrinlerdenbirisidir. Zira vahiy; kutsal kitap, inanç, ibadet ve dünyaya ait bakış açılarını da şekillendirentemel konuların başında gelmektedir. Bu makalede Katolik, Ortodoks veProtestan mezheplerindeki vahiy anlayışı ele alınmaya çalışılacaktır. AraştırmamızdaHıristiyan mezhepleri arasında vahiy anlayışı konusunda birtakım farklılıkların olduğudikkat çekmektedir. Özellikle İslam dünyasında Hıristiyanlık tek parçalı bir yapı gibialgılanmaktadır. Bu çalışmamızda vahiy bağlamında Hıristiyan mezhepleri arasındakiinanca dair birtakım farklılıklara dikkat çekilecektir. Böylelikle çalışmanın Hıristiyanlığındoğru anlaşılmasına da katkı sağlayacağı umulmaktadır.

Hıristiyanlık, her ne kadar farklı gruplara ayrılmış olsa da ana akım Hıristiyanlık; Katoliklik,Ortodoksluk ve Protestanlık olmak üzere üç mezhebe ayrılmıştır. Hıristiyanlığıdeğerlendirirken mezheplerin dini algılama ve yorumlamalarına da dikkat etmekzorundayız. Bu bağlamda vahiy anlayışı da Hıristiyanlıkta en önemli doktrinlerdenbirisidir. Zira vahiy; kutsal kitap, inanç, ibadet ve dünyaya ait bakış açılarını da şekillendirentemel konuların başında gelmektedir. Bu makalede Katolik, Ortodoks veProtestan mezheplerindeki vahiy anlayışı ele alınmaya çalışılacaktır. AraştırmamızdaHıristiyan mezhepleri arasında vahiy anlayışı konusunda birtakım farklılıkların olduğudikkat çekmektedir. Özellikle İslam dünyasında Hıristiyanlık tek parçalı bir yapı gibialgılanmaktadır. Bu çalışmamızda vahiy bağlamında Hıristiyan mezhepleri arasındakiinanca dair birtakım farklılıklara dikkat çekilecektir. Böylelikle çalışmanın Hıristiyanlığındoğru anlaşılmasına da katkı sağlayacağı umulmaktadır.
İslâm Ekonomisi ve Kavâid-i Fıkhıyye ile İlişkisi
İslâm Ekonomisi ve Kavâid-i Fıkhıyye ile İlişkisi
Yazar: Eser, Ercan
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: İslâm,iktisat,el-kâvaidi’l-fıkhiyye,şerîat,ahlak

İslâm ekonomisi, İslâmî bilgi topluluğunun bir parçası olarak,çağdaş İslâm dünyasındaki çeşitli yüksek öğrenim kurumlarında tanınan vegeçerlilik kazanan yeni bir sosyal bilim disiplini olarak ortaya çıkmıştır. İslâmîbilginin farklı kaynakları, evrimini ve gelişimini şekillendirmeye önemlikatkıda bulunmuştur. Bununla birlikte, “İslâmî hukuk kurallarının”, mevcutekonomik düşüncede bağlamlaştırma konusunda pek fazla dikkat çekmediğigörülüyor. İçerik analizi yaklaşımını kullanarak, bu makale, beş normatif kuralave bazı türlerine vurgu yaparak, kavâid-i fıkhıyyenin İslâm ekonomisinianlamaya uygun olduğunu incelemektedir. Amaç, bunların İslâmî ekonomik hayatlaolan ilgisini, zaman ve mekan içerisindeki bağlamsallaştırmalarınıdeğerlendirmektir. İslâm’ın ikinci derecede öğrenimaraştırmalarında bir disiplin olarak kavâid-i fıkhiyye'nin İslâmîiktisat anlayışına önemli ölçüde katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kurallarbazı ekonomik teorileri İslâm ahlakına göre anlamaya yardımcı olurlar. Bunedenle, Müslüman sosyal bilimcilerin, özellikle de Müslüman iktisatçıların, bufıkıh dalına büyük bir ilgi ve bağlılıkla sarılmaları ve onu takip etmeleri halindeiktisat teorilerinin İslâm açısından daha iyi değerlendirilmesine imkanverecektir.

İslâm ekonomisi, İslâmî bilgi topluluğunun bir parçası olarak,çağdaş İslâm dünyasındaki çeşitli yüksek öğrenim kurumlarında tanınan vegeçerlilik kazanan yeni bir sosyal bilim disiplini olarak ortaya çıkmıştır. İslâmîbilginin farklı kaynakları, evrimini ve gelişimini şekillendirmeye önemlikatkıda bulunmuştur. Bununla birlikte, “İslâmî hukuk kurallarının”, mevcutekonomik düşüncede bağlamlaştırma konusunda pek fazla dikkat çekmediğigörülüyor. İçerik analizi yaklaşımını kullanarak, bu makale, beş normatif kuralave bazı türlerine vurgu yaparak, kavâid-i fıkhıyyenin İslâm ekonomisinianlamaya uygun olduğunu incelemektedir. Amaç, bunların İslâmî ekonomik hayatlaolan ilgisini, zaman ve mekan içerisindeki bağlamsallaştırmalarınıdeğerlendirmektir. İslâm’ın ikinci derecede öğrenimaraştırmalarında bir disiplin olarak kavâid-i fıkhiyye'nin İslâmîiktisat anlayışına önemli ölçüde katkıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu kurallarbazı ekonomik teorileri İslâm ahlakına göre anlamaya yardımcı olurlar. Bunedenle, Müslüman sosyal bilimcilerin, özellikle de Müslüman iktisatçıların, bufıkıh dalına büyük bir ilgi ve bağlılıkla sarılmaları ve onu takip etmeleri halindeiktisat teorilerinin İslâm açısından daha iyi değerlendirilmesine imkanverecektir.
Şartların Değişmesiyle Kur'an Ahkâmının Güncellenmesi: Hz. Ömer Örneği
Şartların Değişmesiyle Kur'an Ahkâmının Güncellenmesi: Hz. Ömer Örneği
Yazar: Erdal, Muhammet Ali
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Tefsir,Hz. Ömer,Yorum,zaman,güncelleme,içtihad,hüküm

Hz. Ömer İslam tarihinde müstesna bir yeri bulunan, İslamî ilimlerde ve başta Kur’an/tefsir yorumlarında temayüz etmiş en önemli kişiliklerdendir. İslam’ı kabul ettikten sonra Hz. Peygamber’in ashabı arasında eşsiz bir konuma sahip olmuştur. Hz. Peygamber’in vefatı öncesi ve sonrasındaki yaşantısıyla, Kur’an ve Sünnetteki hükümlere bağlılığıyla ve hilafet dönemindeki hassas ve dengeli yönetim anlayışıyla büyüklüğünü ispat etmiştir. Bütün bunların yanısıra Hz. Ömer, Kur’an’ın nüzul sürecindeki olgu ve olaylaravukufiyeti ve her planda dillendirmekten çekinmediği özgün fikir ve içtihatlarıyla, fıkhi derinliği olduğunu da göstermiştir.Bu makalede değişen zaman ve şartlara göre Hz. Ömer’in Kur’an’ın bazı hükümlerini uygulamaması ya da ayetlerde belirtilenden farklı şekilde uygulaması gibi içtihat ve yorumlarıyla ilgili rivayetlere yer verilmiştir. Söz konusu içtihatlarla ilgili rivayetlerden Hz. Ömer’in Kur’an’daki herhangi bir ayetin hükmünü iptal etmediği, sadece askıya aldığı sonucuna varılmıştır.

Hz. Ömer İslam tarihinde müstesna bir yeri bulunan, İslamî ilimlerde ve başta Kur’an/tefsir yorumlarında temayüz etmiş en önemli kişiliklerdendir. İslam’ı kabul ettikten sonra Hz. Peygamber’in ashabı arasında eşsiz bir konuma sahip olmuştur. Hz. Peygamber’in vefatı öncesi ve sonrasındaki yaşantısıyla, Kur’an ve Sünnetteki hükümlere bağlılığıyla ve hilafet dönemindeki hassas ve dengeli yönetim anlayışıyla büyüklüğünü ispat etmiştir. Bütün bunların yanısıra Hz. Ömer, Kur’an’ın nüzul sürecindeki olgu ve olaylaravukufiyeti ve her planda dillendirmekten çekinmediği özgün fikir ve içtihatlarıyla, fıkhi derinliği olduğunu da göstermiştir.Bu makalede değişen zaman ve şartlara göre Hz. Ömer’in Kur’an’ın bazı hükümlerini uygulamaması ya da ayetlerde belirtilenden farklı şekilde uygulaması gibi içtihat ve yorumlarıyla ilgili rivayetlere yer verilmiştir. Söz konusu içtihatlarla ilgili rivayetlerden Hz. Ömer’in Kur’an’daki herhangi bir ayetin hükmünü iptal etmediği, sadece askıya aldığı sonucuna varılmıştır.
Beşer Kelimesinin Tahlili ve Kur'an'daki Bağlamı
Beşer Kelimesinin Tahlili ve Kur'an'daki Bağlamı
Yazar: Binol, Ali
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Tefsir,Kur’an,insan,melek,toprak,yaratılış,beşer

İlahikitapların tamamında olduğu gibi Kur’an’ın da muhatabı insanoğludur. Kur’an, muhatabına kimi zaman “Ey İnsan!”, kimi zaman çoğul formuyla “Ey İnsanlar!” diyehitap eder. Bununyanında o, muhatabının beşer olduğunu bildirir. Beşerin yaratılış maddesinden bahseder. Varoluş serüvenini gündemegetirir. Sonunun ne olacağına vurgu yapar. Amaç, biyolojik anlamda bilgilendirme değildir. İnsanın beşeri özelliklerini, diğer varlıklar arasındakiyerini ve yaratıcı karşısındaki durumunu yine Kur’an perspektifinden ele almak,onun gücünün ve imkânlarının bilinebilmesi açısından hayati önemtaşımaktadır. İnsanın güven, huzur ve mutluluk içinde yaşayabilmesi için özelliklerinin iyi bilinmesinin gereği ortadadır. Buamaçla biz, insanı anlamada anahtar kelime diyebileceğimiz “beşer”kelimesinin etimolojik ve semantik tahlilini yapmayı uygun gördük. Başlangıçta beşerkelimesinin kökenini araştırdık. İnsanın hangi yönünü ifade ettiğini anlamayaçalıştık. Türevlerini ele aldık. Kur'an'daki bağlamlarını inceledik. Beşer ve insan ilişkisini ortaya çıkarmaya çalıştık. Başta klasik sözlükler olmak üzere ilk dönem kaynaklara müracaat ettik.

İlahikitapların tamamında olduğu gibi Kur’an’ın da muhatabı insanoğludur. Kur’an, muhatabına kimi zaman “Ey İnsan!”, kimi zaman çoğul formuyla “Ey İnsanlar!” diyehitap eder. Bununyanında o, muhatabının beşer olduğunu bildirir. Beşerin yaratılış maddesinden bahseder. Varoluş serüvenini gündemegetirir. Sonunun ne olacağına vurgu yapar. Amaç, biyolojik anlamda bilgilendirme değildir. İnsanın beşeri özelliklerini, diğer varlıklar arasındakiyerini ve yaratıcı karşısındaki durumunu yine Kur’an perspektifinden ele almak,onun gücünün ve imkânlarının bilinebilmesi açısından hayati önemtaşımaktadır. İnsanın güven, huzur ve mutluluk içinde yaşayabilmesi için özelliklerinin iyi bilinmesinin gereği ortadadır. Buamaçla biz, insanı anlamada anahtar kelime diyebileceğimiz “beşer”kelimesinin etimolojik ve semantik tahlilini yapmayı uygun gördük. Başlangıçta beşerkelimesinin kökenini araştırdık. İnsanın hangi yönünü ifade ettiğini anlamayaçalıştık. Türevlerini ele aldık. Kur'an'daki bağlamlarını inceledik. Beşer ve insan ilişkisini ortaya çıkarmaya çalıştık. Başta klasik sözlükler olmak üzere ilk dönem kaynaklara müracaat ettik.