hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Genotiplerinin Çimlenmesi Üzerine NaCI Konsantrasyonlarının Etkileri
Bazı Çerezlik Ayçiçeği (Helianthus annuus L.) Genotiplerinin Çimlenmesi Üzerine NaCI Konsantrasyonlarının Etkileri
Yazar: Day, Sibel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2006
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Çerezlik ayçiçeği,NaCl,çimlenme,fide gelişim

: Bu çalışma 2007 yılında bazı çerezlik ayçiçeği çeşit ve genotiplerinin çimlenmesi üzerine NaCl konsantrasyonlarının etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Opal, Beyaz, Suriye Nevadası, Elazığ, Kıbrıs, 01M007, 01M008, 01M012 ve 01M013 ayçiçeği genotipleri ve 5, 10 ve 20 dS/m NaCl konsantrasyonları ile kontrol olarak distile su (0 dS/m) kullanılmıştır. Ekimden itibaren 10. günde çimlenme yüzdesi (%), ortalama çimlenme zamanı (gün), kök uzunluğu (cm), fide uzunluğu (cm), fide yaş ağırlığı (mg) ve fide kuru ağırlığı (mg) ölçümleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda, genotiplerin NaCl konsantrasyonlarına farklı tepkiler gösterdiği belirlenmiştir. Artan NaCl seviyeleri çimlenme yüzdesinin azalmasına, ortalama çimlenme zamanının uzamasına ve fide gelişiminin engellenmesine neden olmuştur. Beyaz genotipi tohumları, NaCl konsantrasyonlarından en az etkilenen genotip olmuştur. 10 dS/m NaCl çimlenme ve fide gelişimini engellemiştir. Çimlenmelerine rağmen beş genotipte fide gelişimi belirlenmediği için NaCl’nin fide gelişimini çimlenmeden daha fazla olumsuz şekilde etkilediği söylenebilir. Ayrıca tohumların kabuk oranının, tuz konsantrasyonlarına bakılmaksızın, su alımı ve çimlenmede önemli bir etken olduğu sonucuna varılmıştır. Kabuk oranıyla su alımı arasındaki olumlu ve önemli korelasyon (r=0.692**) bunun bir göstergesi olarak değerlendirilmiştir.

: Bu çalışma 2007 yılında bazı çerezlik ayçiçeği çeşit ve genotiplerinin çimlenmesi üzerine NaCl konsantrasyonlarının etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada materyal olarak Opal, Beyaz, Suriye Nevadası, Elazığ, Kıbrıs, 01M007, 01M008, 01M012 ve 01M013 ayçiçeği genotipleri ve 5, 10 ve 20 dS/m NaCl konsantrasyonları ile kontrol olarak distile su (0 dS/m) kullanılmıştır. Ekimden itibaren 10. günde çimlenme yüzdesi (%), ortalama çimlenme zamanı (gün), kök uzunluğu (cm), fide uzunluğu (cm), fide yaş ağırlığı (mg) ve fide kuru ağırlığı (mg) ölçümleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda, genotiplerin NaCl konsantrasyonlarına farklı tepkiler gösterdiği belirlenmiştir. Artan NaCl seviyeleri çimlenme yüzdesinin azalmasına, ortalama çimlenme zamanının uzamasına ve fide gelişiminin engellenmesine neden olmuştur. Beyaz genotipi tohumları, NaCl konsantrasyonlarından en az etkilenen genotip olmuştur. 10 dS/m NaCl çimlenme ve fide gelişimini engellemiştir. Çimlenmelerine rağmen beş genotipte fide gelişimi belirlenmediği için NaCl’nin fide gelişimini çimlenmeden daha fazla olumsuz şekilde etkilediği söylenebilir. Ayrıca tohumların kabuk oranının, tuz konsantrasyonlarına bakılmaksızın, su alımı ve çimlenmede önemli bir etken olduğu sonucuna varılmıştır. Kabuk oranıyla su alımı arasındaki olumlu ve önemli korelasyon (r=0.692**) bunun bir göstergesi olarak değerlendirilmiştir.
Farklı Soğan Kesme Yöntemlerinin Fritillaria persica L.’nın Bazı Özellikleri Üzerine Etkisi
Farklı Soğan Kesme Yöntemlerinin Fritillaria persica L.’nın Bazı Özellikleri Üzerine Etkisi
Yazar: Arslan, Neşet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Fritillaria persica L.,vegetatif çoğaltma,vejetatif

Fritillaria persica L. Türkiye’den üretimi yapılarak ihraç edilen türlerden birisi olup, vejetatif veya generatif yolla çoğaltılabilmektedir. Generatif çoğaltmada soğanların ihraç edilebilir boya gelmesi için 4-6 yıl gerekirken; vejetatif çoğaltmada ise çoğalma süresi daha kısa olmaktadır. Bu araştırma 2003-2005 yıllarında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Deneme Tarlasında yürütülmüştür. Denemede, bir bıçak yardımıyla, soğanın tamamı kesilmeksizin farklı kesme şekilleri ile hazırlanan, a) kontrol (kesilmemiş), b) alt kısmından ortasına kadar dikey olarak kesilmiş, c) üst kısmından orta kısmına kadar dikey kesilmiş, d) taban kısmı daire şeklinde derince çizilmiş ve e) alt taban kısmı oyularak çıkartılmış Fritillaria persica L. soğanları kullanılmıştır. Soğanlar 30x30 cm sıra arası ve sıra üzeri mesafe olacak şekilde 3 sıra halinde ve her sırada 7’şer soğan olacak şekilde tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak dikilmişlerdir.Denemede bitki boyu, çiçeklenme oranı, çiçek salkım uzunluğu, meyve bağlama oranı, meyve sayısı, bitki başına soğan sayısı ve soğan verimi gibi karakterler ölçülmüştür. Soğan kesme yöntemlerinin bitki başına soğan sayısına ve soğan verimine etkili olduğu bulunmuştur.

Fritillaria persica L. Türkiye’den üretimi yapılarak ihraç edilen türlerden birisi olup, vejetatif veya generatif yolla çoğaltılabilmektedir. Generatif çoğaltmada soğanların ihraç edilebilir boya gelmesi için 4-6 yıl gerekirken; vejetatif çoğaltmada ise çoğalma süresi daha kısa olmaktadır. Bu araştırma 2003-2005 yıllarında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü Deneme Tarlasında yürütülmüştür. Denemede, bir bıçak yardımıyla, soğanın tamamı kesilmeksizin farklı kesme şekilleri ile hazırlanan, a) kontrol (kesilmemiş), b) alt kısmından ortasına kadar dikey olarak kesilmiş, c) üst kısmından orta kısmına kadar dikey kesilmiş, d) taban kısmı daire şeklinde derince çizilmiş ve e) alt taban kısmı oyularak çıkartılmış Fritillaria persica L. soğanları kullanılmıştır. Soğanlar 30x30 cm sıra arası ve sıra üzeri mesafe olacak şekilde 3 sıra halinde ve her sırada 7’şer soğan olacak şekilde tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak dikilmişlerdir.Denemede bitki boyu, çiçeklenme oranı, çiçek salkım uzunluğu, meyve bağlama oranı, meyve sayısı, bitki başına soğan sayısı ve soğan verimi gibi karakterler ölçülmüştür. Soğan kesme yöntemlerinin bitki başına soğan sayısına ve soğan verimine etkili olduğu bulunmuştur.
Ankara Üniversitesi Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu'nda Tilapya (Oreochromis niloticus L.) Balıklarının Yetiştirme Olanaklarının İncelenmesi
Ankara Üniversitesi Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu'nda Tilapya (Oreochromis niloticus L.) Balıklarının Yetiştirme Olanaklarının İncelenmesi
Yazar: Seçer, Selçuk
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; stok yoğunluğu,günlük ağırlık kazancı,spesifik büyüme oranı,yem değerlendirme oranı

Bu araştırma Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma Ġstasyonu'nda yürütülmüştür. Tilapya (Oreochromis niloticus L.) balıkları 210 L’lik fiberglas tanklara m3’e 5, 10, 25 kg’lık stoklama oranlarıyla stoklanarak 112 günlük deneme süresince canlı ağırlığının % 2 oranında ticari alabalık yemi ile beslenmişlerdir. Araştırma sonunda, farklı stoklama yoğunluklarına göre gruplardaki (5, 10 ve 25 kg/m3) balıkların canlı ağırlıkları sırasıyla 15,963 g, 19,142 g ve 23,305 g; kondüsyon faktörleri sırasıyla 1,67, 1,68 ve 1,81 olarak bulunmuştur.Ağırlık kazançları artış ortalamaları sırasıyla 8,2, 9,4 ve 12,8; spesifik büyüme oranı değerleri ise sırasıyla 0,615, 0,604 ve 0,712 olarak saptanmış, gruplar arasında her iki değer açısından 0,05 seviyesinde farklılık görülmemiştir. En iyi yem değerlendirme katsayısı 1,830 değeri ile III. Grupta elde edilmiştir. Birbirlerine yakın değerler arz eden yem değerlendirme oranları bakımından gruplar arasındaki farklar istatistiki olarak önemsiz bulunmuştur (p>0,05). Proteinden yararlanma oranı, yem etkinlik değeri bakımından yem değerlendirme oranına benzer sonuçlar elde edilmiştir. En yüksek ölüm oranı III. Grupta % 15,112 en düşük ölüm oranı ise II. Grupta % 1,813 olarak hesaplanmıştır.

Bu araştırma Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma Ġstasyonu'nda yürütülmüştür. Tilapya (Oreochromis niloticus L.) balıkları 210 L’lik fiberglas tanklara m3’e 5, 10, 25 kg’lık stoklama oranlarıyla stoklanarak 112 günlük deneme süresince canlı ağırlığının % 2 oranında ticari alabalık yemi ile beslenmişlerdir. Araştırma sonunda, farklı stoklama yoğunluklarına göre gruplardaki (5, 10 ve 25 kg/m3) balıkların canlı ağırlıkları sırasıyla 15,963 g, 19,142 g ve 23,305 g; kondüsyon faktörleri sırasıyla 1,67, 1,68 ve 1,81 olarak bulunmuştur.Ağırlık kazançları artış ortalamaları sırasıyla 8,2, 9,4 ve 12,8; spesifik büyüme oranı değerleri ise sırasıyla 0,615, 0,604 ve 0,712 olarak saptanmış, gruplar arasında her iki değer açısından 0,05 seviyesinde farklılık görülmemiştir. En iyi yem değerlendirme katsayısı 1,830 değeri ile III. Grupta elde edilmiştir. Birbirlerine yakın değerler arz eden yem değerlendirme oranları bakımından gruplar arasındaki farklar istatistiki olarak önemsiz bulunmuştur (p>0,05). Proteinden yararlanma oranı, yem etkinlik değeri bakımından yem değerlendirme oranına benzer sonuçlar elde edilmiştir. En yüksek ölüm oranı III. Grupta % 15,112 en düşük ölüm oranı ise II. Grupta % 1,813 olarak hesaplanmıştır.
Bazı Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinde Fosforlu Gübrelemenin Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi
Bazı Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşitlerinde Fosforlu Gübrelemenin Verim ve Verim Öğeleri Üzerine Etkisi
Yazar: Tunçtürk, Murat
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Kolza,çeşit,fosfor,yağ oranı,verim

Bu araştırma, üç kolza çeşidinde (Westar, Marinca ve Liravell) farklı fosfor dozlarının (0, 30, 60 ve 90 kg /ha) verim ve verim unsurları üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2004 ve 2005 yıllarında Van ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Denemeler Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme tarlalarında tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak düzenlenmiştir. Araştırma sonucunda bitki boyu, kapsül sayısı, tohum verimi, protein oranı, yağ oranı ve yağ verimi bakımından fosfor dozları ve kolza çeşitleri arasında istatistiki açıdan önemli farklılıklar bulunmuştur. Genel olarak, fosfor dozu uygulamaları arttırıldıkça verim ve verim öğelerine ait değerler artmıştır. Ancak yağ oranı, tohum ve yağ verimine etkisi bakımından 60 kg/ha ile 90 kg/ha fosfor uygulamaları arasında istatistiki olarak fark bulunmamıştır. İki yıllık ortalamalara göre en yüksek kapsül sayısı (81.9 adet) ve yağ oranı (%39.5) 60 kg P/ha uygulamasından elde edilirken, en yüksek tohum (1458 kg/ha) ve yağ verimi (570 kg/ha) 90 kg P/ha uygulamasından elde edilmiştir. Ayrıca araştırmada en yüksek tohum (1419 kg/ha) ve yağ verimi (548 kg/ha) Marinca kolza çeşidinden elde edilmiştir.

Bu araştırma, üç kolza çeşidinde (Westar, Marinca ve Liravell) farklı fosfor dozlarının (0, 30, 60 ve 90 kg /ha) verim ve verim unsurları üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2004 ve 2005 yıllarında Van ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Denemeler Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme tarlalarında tesadüf bloklarında faktöriyel deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak düzenlenmiştir. Araştırma sonucunda bitki boyu, kapsül sayısı, tohum verimi, protein oranı, yağ oranı ve yağ verimi bakımından fosfor dozları ve kolza çeşitleri arasında istatistiki açıdan önemli farklılıklar bulunmuştur. Genel olarak, fosfor dozu uygulamaları arttırıldıkça verim ve verim öğelerine ait değerler artmıştır. Ancak yağ oranı, tohum ve yağ verimine etkisi bakımından 60 kg/ha ile 90 kg/ha fosfor uygulamaları arasında istatistiki olarak fark bulunmamıştır. İki yıllık ortalamalara göre en yüksek kapsül sayısı (81.9 adet) ve yağ oranı (%39.5) 60 kg P/ha uygulamasından elde edilirken, en yüksek tohum (1458 kg/ha) ve yağ verimi (570 kg/ha) 90 kg P/ha uygulamasından elde edilmiştir. Ayrıca araştırmada en yüksek tohum (1419 kg/ha) ve yağ verimi (548 kg/ha) Marinca kolza çeşidinden elde edilmiştir.
Farklı Sulama Yöntemlerinin Topraktaki Amonyum ve Nitrat Azotu Kapsamlarına Etkisi
Farklı Sulama Yöntemlerinin Topraktaki Amonyum ve Nitrat Azotu Kapsamlarına Etkisi
Yazar: Özçelık, Gürkan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Yağmurlama sulama,damla sulama,karık sulama,amonyum,nitrat,yıkanma

Bu çalıĢmayla, farklı sulama yöntemlerinin, topraktaki amonyum ve nitrat azotunun etkili kök bölgesindeki(0-80 cm) ııhareketine ve yıkanmasına etkisi araĢtırılmıĢtır. Deneme tesadüf parselleri tarla denemesi Ģeklinde kurulmuĢ olup, mısır bitkisi yetiĢtirilmiĢ ve ekimle birlikte amonyum nitrat gübresi tek seferde uygulanmıĢtır. Bitki geliĢim periyodu sürecinde etkili kök bölgesi derinliklerinden (20cm lik aralıklarda) alınan örneklerde amonyum ve nitrat azotları belirlenerek taĢınma , nitrifikasyon ve kayıplar araĢtırılmıĢtır. Damla, karık ve yağmurlama sulama yöntemlerinin kök bölgesindeki amonyum–nitrat hareketlerine etkisi birbirinden farklı bulunmamıĢtır. Farklı çıkmamasının nedeni her üç yöntemde de verilen su miktarlarının birbirine yakın değerlerde olması olabilir. Denememizde ilk sulamalarla azot kaybının fazla miktarda gerçekleĢtiği görülmüĢtür. Kaybın önlenmesi amacıyla azotlu gübrelemenin mümkün olduğunca parçalara ayrılarak ve bitki azot alımının en fazla olduğu dönemlerde yapılması önerilmiĢtir.

Bu çalıĢmayla, farklı sulama yöntemlerinin, topraktaki amonyum ve nitrat azotunun etkili kök bölgesindeki(0-80 cm) ııhareketine ve yıkanmasına etkisi araĢtırılmıĢtır. Deneme tesadüf parselleri tarla denemesi Ģeklinde kurulmuĢ olup, mısır bitkisi yetiĢtirilmiĢ ve ekimle birlikte amonyum nitrat gübresi tek seferde uygulanmıĢtır. Bitki geliĢim periyodu sürecinde etkili kök bölgesi derinliklerinden (20cm lik aralıklarda) alınan örneklerde amonyum ve nitrat azotları belirlenerek taĢınma , nitrifikasyon ve kayıplar araĢtırılmıĢtır. Damla, karık ve yağmurlama sulama yöntemlerinin kök bölgesindeki amonyum–nitrat hareketlerine etkisi birbirinden farklı bulunmamıĢtır. Farklı çıkmamasının nedeni her üç yöntemde de verilen su miktarlarının birbirine yakın değerlerde olması olabilir. Denememizde ilk sulamalarla azot kaybının fazla miktarda gerçekleĢtiği görülmüĢtür. Kaybın önlenmesi amacıyla azotlu gübrelemenin mümkün olduğunca parçalara ayrılarak ve bitki azot alımının en fazla olduğu dönemlerde yapılması önerilmiĢtir.
Ülkemiz Yem Bitkileri Tarımına Genel Bir Bakış
Ülkemiz Yem Bitkileri Tarımına Genel Bir Bakış
Yazar: Denizhan, Evsel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 03, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Yem bitkileri,yonca,üçgül,korunga,fiğ,burçak,silajlık mısır

Yem bitkileri yetiştiriciliği hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamada, önemli bir role sahiptir. Çayır ve meralarımız, aşırı ve erken otlatma, geç otlatma ve bakım işlerinin yapılamaması nedeni ile önemli ölçüde tahrip olmuştur. Bununla birlikte son zamanlarda entansif ve yarı entansif tarıma daha fazla uyum gösteren melez ve kültür hayvanlarımızın sayısında da yerli ırklara kıyasla önemli artışlar meydana gelmiştir.Dolayısı ile gittikçe entansif tarıma daha yatkın hale gelen mevcut hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamak için yem bitkileri ekim alanlarının ve verimlerinin arttırılması zorunluluk haline gelmiştir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 2000/467 sayılı bakanlar kurulu kararı ile yem bitkileri tarımının desteklenmesi sonucu, yem bitkileri üretim alanlarımızda önemli artışlar meydana gelmiştir. Fakat bu artışlar, mevcut hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamak için yeterli değildir. Sonuç olarak yem bitkileri üretim alanlarımızın ve verimliliklerinin artırılması için yapılan desteklemeler, arttırılarak ve çeşitlendirilerek devam etmelidir. Yem bitkilerinde tohumluk sorunu mutlaka çözülmelidir. Ayrıca çiftçilerimiz hayvan beslemede yem bitkilerinin önemive yem bitkileri yetiştiriciliği, hakkında bilgilendirilmelidir.

Yem bitkileri yetiştiriciliği hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamada, önemli bir role sahiptir. Çayır ve meralarımız, aşırı ve erken otlatma, geç otlatma ve bakım işlerinin yapılamaması nedeni ile önemli ölçüde tahrip olmuştur. Bununla birlikte son zamanlarda entansif ve yarı entansif tarıma daha fazla uyum gösteren melez ve kültür hayvanlarımızın sayısında da yerli ırklara kıyasla önemli artışlar meydana gelmiştir.Dolayısı ile gittikçe entansif tarıma daha yatkın hale gelen mevcut hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamak için yem bitkileri ekim alanlarının ve verimlerinin arttırılması zorunluluk haline gelmiştir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığının 2000/467 sayılı bakanlar kurulu kararı ile yem bitkileri tarımının desteklenmesi sonucu, yem bitkileri üretim alanlarımızda önemli artışlar meydana gelmiştir. Fakat bu artışlar, mevcut hayvan varlığımızın kaba yem ihtiyacını karşılamak için yeterli değildir. Sonuç olarak yem bitkileri üretim alanlarımızın ve verimliliklerinin artırılması için yapılan desteklemeler, arttırılarak ve çeşitlendirilerek devam etmelidir. Yem bitkilerinde tohumluk sorunu mutlaka çözülmelidir. Ayrıca çiftçilerimiz hayvan beslemede yem bitkilerinin önemive yem bitkileri yetiştiriciliği, hakkında bilgilendirilmelidir.
Van Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve  Verim Öğeleri Üzerine Bir Araştırma*
Van Ekolojik Koşullarında Bazı Ekmeklik Buğday (Triticum aestivum L.) Çeşitlerinin Verim ve  Verim Öğeleri Üzerine Bir Araştırma*
Yazar: Kaydan, Diğdem
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 04, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Buğday,tane verimi,verim öğeleri.

: Van ekolojik koĢullarında 2005-2006 ve 2006-2007 yetiĢtirme sezonunda yürütülen bu araĢtırmada, on altı ekmeklik buğday (Tir, Bezostaja, Gerek-79, Kutluk- 94, Kırgız- 95, Süzen -97, Aytin- 98, Harmankaya -99, Altay -2000, DağdaĢ -94, Lancer, Doğu- 88, Karasu- 90, Palandöken- 97, Nenehatun ve Alparslan) çeĢidinin tane verimi ve bazı verim öğeleri belirlenmiĢtir. Tane verimi ve verim öğeleri bakımından her iki yılda da çeĢitler arasında önemli farklılıklar tespit edilmiĢtir. Ġki yıllık ortalamaya göre çeĢitlerin baĢaklanma süresi 180.75 (Aytin98) -190.62 (Karasu-90) gün, tane dolum süresi 33.12 (Lancer)- 39.25 (Gerek-79 ve Alparslan) gün,metrekarede fertil baĢak sayısı 265.25 (Tir)- 412.25 (Doğu-88) adet, baĢak uzunluğu 5.72 (Aytin-98)- 7.27(Nenehatun) cm, bitki boyu 66.00 (Harmankaya)- 86.05 (Tir) cm, baĢakta tane sayısı 20.32 (Gerek-79)-27.47(Harmankaya) adet, baĢakta tane verimi 0.65 (Alparslan)-0.93 (Harmankaya) g, bin tane ağırlığı 29.26 (Aytin98)-37.45 (Tir) g ve tane verimi 167.07 (Tir)-238.36 (Doğu-88) kg/da arasında değiĢmiĢtir. Doğu-88, Nenehatunve Alparslan ekmeklik buğday çeĢitlerinin Van koĢulları için ümitvar oldukları sonucuna varılmıĢtır.

: Van ekolojik koĢullarında 2005-2006 ve 2006-2007 yetiĢtirme sezonunda yürütülen bu araĢtırmada, on altı ekmeklik buğday (Tir, Bezostaja, Gerek-79, Kutluk- 94, Kırgız- 95, Süzen -97, Aytin- 98, Harmankaya -99, Altay -2000, DağdaĢ -94, Lancer, Doğu- 88, Karasu- 90, Palandöken- 97, Nenehatun ve Alparslan) çeĢidinin tane verimi ve bazı verim öğeleri belirlenmiĢtir. Tane verimi ve verim öğeleri bakımından her iki yılda da çeĢitler arasında önemli farklılıklar tespit edilmiĢtir. Ġki yıllık ortalamaya göre çeĢitlerin baĢaklanma süresi 180.75 (Aytin98) -190.62 (Karasu-90) gün, tane dolum süresi 33.12 (Lancer)- 39.25 (Gerek-79 ve Alparslan) gün,metrekarede fertil baĢak sayısı 265.25 (Tir)- 412.25 (Doğu-88) adet, baĢak uzunluğu 5.72 (Aytin-98)- 7.27(Nenehatun) cm, bitki boyu 66.00 (Harmankaya)- 86.05 (Tir) cm, baĢakta tane sayısı 20.32 (Gerek-79)-27.47(Harmankaya) adet, baĢakta tane verimi 0.65 (Alparslan)-0.93 (Harmankaya) g, bin tane ağırlığı 29.26 (Aytin98)-37.45 (Tir) g ve tane verimi 167.07 (Tir)-238.36 (Doğu-88) kg/da arasında değiĢmiĢtir. Doğu-88, Nenehatunve Alparslan ekmeklik buğday çeĢitlerinin Van koĢulları için ümitvar oldukları sonucuna varılmıĢtır.
Bazı Haşhaş (Papaver somniferum L.) Melez Hatlarının Verim ve  Verim Öğelerinde Heterosis Üzerine Araştırmalar*
Bazı Haşhaş (Papaver somniferum L.) Melez Hatlarının Verim ve  Verim Öğelerinde Heterosis Üzerine Araştırmalar*
Yazar: Gümüşçü, Ahmet
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 04, 2008
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Haşhaş,Papaver somniferum,heterosis,heterobeltiosis,verim öğeleri.

Bu çalışmanın amacı, ülkemizin haşhaş tarımı yapılan alanlarında halen ekilmekte olan mevcut çeşitlerin yanında, üreticilerin de istekleri doğrultusunda, hem kapsül ve tohum verimi yüksek olan hem de morfin oranı ülke ortalamasından daha yüksek bir düzeyde olan bazı materyaller geliştirmek ve elde etmektir. İki yıl süreyle yürütülen çalışmaların ilk yılında seçilmiş olan yedi hat resiprok olarak melezlenmiş; elde edilen melezlerle birlikte anaç hatlar ikinci yıl verim denemesine alınmıştır. Melez ve anaç hatların verim öğeleri karşılaştırılmış ve aralarındaki heterosis ile heterobeltiosis değerleri incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre heterosis ve heterobeltiosis değerleri bakımından önemli bazı karakterlerde elde edilen değerler şöyle bulunmuştur: Bitki başına tohum verimi bakımından heterosis % -13.42 ile % 37.14; heterobeltiosis % -22.48 ile % 36.29; dekara kapsül verimi bakımından heterosis % -33.92 ile % 45.39, heterobeltiosis % –40.83 ile % 34.67; dekara tohum verimi bakımından heterosis % -32.05 ile % 45.89, heterobeltiosis % -38.34 ile % 43.22; morfin oranı bakımından heterosis % -24.21 ile % 44.62; heterobeltiosis % -32.44 ile % 32.68; dekara morfin verimi bakımından heterosis % -37.63 ile % 100.39; heterobeltiosis % -54.68 ile % 95.21 arasında değişim göstermiştir.

Bu çalışmanın amacı, ülkemizin haşhaş tarımı yapılan alanlarında halen ekilmekte olan mevcut çeşitlerin yanında, üreticilerin de istekleri doğrultusunda, hem kapsül ve tohum verimi yüksek olan hem de morfin oranı ülke ortalamasından daha yüksek bir düzeyde olan bazı materyaller geliştirmek ve elde etmektir. İki yıl süreyle yürütülen çalışmaların ilk yılında seçilmiş olan yedi hat resiprok olarak melezlenmiş; elde edilen melezlerle birlikte anaç hatlar ikinci yıl verim denemesine alınmıştır. Melez ve anaç hatların verim öğeleri karşılaştırılmış ve aralarındaki heterosis ile heterobeltiosis değerleri incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre heterosis ve heterobeltiosis değerleri bakımından önemli bazı karakterlerde elde edilen değerler şöyle bulunmuştur: Bitki başına tohum verimi bakımından heterosis % -13.42 ile % 37.14; heterobeltiosis % -22.48 ile % 36.29; dekara kapsül verimi bakımından heterosis % -33.92 ile % 45.39, heterobeltiosis % –40.83 ile % 34.67; dekara tohum verimi bakımından heterosis % -32.05 ile % 45.89, heterobeltiosis % -38.34 ile % 43.22; morfin oranı bakımından heterosis % -24.21 ile % 44.62; heterobeltiosis % -32.44 ile % 32.68; dekara morfin verimi bakımından heterosis % -37.63 ile % 100.39; heterobeltiosis % -54.68 ile % 95.21 arasında değişim göstermiştir.