hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Fonksiyonel dispepside obestatin ve ghrelinin rolü
Role of obestatin and ghrelin in functional dyspepsia
Yazar: Çetin, Fatma; Aygün, Cem; Erman, Fazilet; Aydın, Süleyman; Poyrazoğlu, Orhan Kürşat; Bahçecioğlu, İbrahim Halil
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Functional dyspepsia, ghrelin, obestatin ; Fonksiyonel dispepsi, ghrelin, obestatin

Giriş ve Amaç: Fonksiyonel dispepsi organik, sistemik ve metabolik nedenlere bağlı olmadan epigastrik bölgede duyulan ağrı ve rahatsızlık hissidir. Bu çalışmada, serum ve tükürükteki ghrelin ve obestatinin fonksiyonel dispepsili hastalarda rolünün saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Roma III kriterlerine göre fonksiyonel dispepsi tanısı alan 30 hasta ile demografik özellikleri benzer olan 30 sağlıklı birey alındı. Aktif ghrelin, inaktif ghrelin, obestatin düzeyleri ölçüldü. Ayrıca serum lipid profili ölçülerek istatistiksel analizleri yapıldı. Bulgular: Fonksiyonel dispepsi hastaları ile kontrol grubu arasında demografik özellikler, lipid profili ve Helikobakter pilori enfeksiyonu açısından anlamlı fark saptanmadı. Fonksiyonel dispepsili hastaların serum aktif (açil), inaktif (desaçil) ve total ghrelin seviyeleri kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksek bulundu (sırasıyla p=0.004, p < 0.001 ve p < 0.001). Fonksiyonel dispepsi hastalarının tükürük inaktif (desaçil) ve total ghrelin düzeyleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (sırasıyla p < 0.001 ve p < 0.001). Ayrıca fonksiyonel dispepsi hastalarının serum obestatin düzeyleri kontrol grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p=0.043). Sonuç: Fonksiyonel dispepsili hastalarda serum ve tükürük ghrelin düzeyleri ile serum obestatin düzeyleri yükselmektedir. Ghrelin ve obestatin artışı gastrointestinal sistem fonksiyonları üzerine etki ederek fonksiyonel dispepsinin patogenezinde rol veya roller oynayabileceği düşünülebilir. Ayrıca serum ve tükürük değerleri ölçülen biyoaktif peptidler açısından birbirine parallellik gösterdiğinden tükürük ölçümünün invasif olmamasından dolayı serum ölçümüne alternatif olabileceğini de düşünmekteyiz.

Background and Aims: Functional dyspepsia is the sense of pain/discomfort in the upper abdominal region that is not due to any organic, systemic or metabolic cause. In this study, we aimed to evaluate the change in serum and salivary ghrelin and obestatin levels in functional dyspepsia. Materials and Methods: A study group of 30 functional dyspepsia patients diagnosed according to Rome III criteria and 30 healthy individuals were included. Active ghrelin, inactive ghrelin and obestatin levels were determined. Serum lipid profile was measured and analyzed statistically. Results: Functional dyspepsia patients and the control group had similar demographic characteristics, lipid profile and Helicobacter pylori infection rates. Serum active (acyl), inactive (desacyl) and total ghrelin levels of functional dyspepsia patients were significantly higher than those of the control group (p=0.004, p
Servikal özofagustaki heterotopik gastrik mukozanın endoskopik sıklığı; bir referans merkez çalışması
The endoscopic incidence of heterotopic gastric mucosa in the servical esophagus: A referral center study
Yazar: Kekilli, Murat; Sayılır, Abdurrahim; Yeşil, Yusuf; Beyazıt, Yavuz; Önal, İbrahim Koral; Kurt, Mevlüt; Taş, Adnan; İbiş, Mehmet; Akdoğan, Meral; Şaşmaz, Nurgül
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Heterotopic gastric mucosa, endoscopy, histological findings ; Heterotopik gastrik mukoza, endoskopi, histolojik bulgular

Giriş ve Amaç: Özofagiyal heterotopik gastrik mukoza çoğunlukla özofagusun üst bölgelerinde lokalizedir. Bu nedenle çoğu zaman tanı konamaz. Biz bu çalışmamızda heterotopik gastrik mukoza saptanan hastaların diğer endoskopik bulgularını retrospektif olarak değerlendirdik. Gereç ve Yöntem: Mart 2007- Kasım 2009 tarihleri arasında 14935 hastaya uygulanan 18522 üst gastrointestinal sistem endoskopisi retrospektif olarak incelendi. Endoskopik özellikler ve heterotopik gastric mukozanın histolojik inceleme sonuçları kaydedildi. Bulgular: Hastalardan 60 (%0,4) tanesinde heterotopik gastrik mukoza saptandı. Bu hastaların 12 (%20) tanesinde özofajit mevcut idi. LA grade B özofajit erkeklerde, LA Grade A özofajit ise kadınlarda istatistiksel olarak daha yüksek idi (p: 0.024). Histolojik olarak Barrett özofagusu sadece 1 hastada saptandı. Sonuç: Bu çalışmada heterotopik gastrik mukoza sıklığı önceki çalışmalara kıyasen düşük saptandı. Ayrıca heterotopik gastrik mukoza saptanan hastaların birçoğunda üst gastrointestinal sistem endoskopisinde gastroözofagiyal reflü bulguları mevcuttu.

Background and aims: Esophageal heterotopic gastric mucosa mostly presents in the upper part of the esophagus. It is commonly under-diagnosed because of its localization. In this study, we aimed to expose the association between heterotopic gastric mucosa and endoscopic features of the upper gastrointestinal tract. Materials and Methods: A total of 18522 upper endoscopic examinations conducted in 14935 patients between March 2007 and November 2009 were analyzed retrospectively. Endoscopic features and histological examinations of heterotopic gastric mucosa specimens were documented. Results: Heterotopic gastric mucosa was present in 60 (0.4%) of all patients. Twelve (20.0%) patients with heterotopic gastric mucosa had esophagitis. Los Angeles Grade B esophagitis was significantly high in males, while Los Angeles Grade A esophagitis was found to be significantly high in females (p: 0.024). Histologically proven Barrett&apos;s esophagus was detected in only 1 patient. Conclusions: In this study, incidence of heterotopic gastric mucosa was found to be low compared with previous reports. Further, endoscopic examination of the upper gastrointestinal tract showed that many patients with heterotopic gastric mucosa have endoscopic signs of gastroesophageal reflux.
Kolonik tip idiopatik kronik intestinal psödoobstrüksiyon: Kolonun Parkinson hastalığı mı?
Colonic-type idiopathic chronic intestinal pseudoobstruction: Is it the colonic equivalent of Parkinson&apos;s disease?
Yazar: Cengiz, Cem; Pampal, Kutluk; Boyacıoğlu, Sedat
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Idiopathic chronic intestinal pseudoobstruction, Parkinson&apos;s  disease ; İdiopatik kronik intestinal psödoobstrüksiyon, Parkinson hastalığı

Parkinson hastalığı ve kronik konstipasyon öyküsü olan 75 yaşında bayan hastada kalça kırığı için geçirdiği iki operasyon sonrası giderek artan karında şişkinlik ve ağrı başlamış. Bu süreçte yatağa bağımlı hale gelen hastanın oral alım bozukluğu nedeniyle beslenme durumu kötüleşmiş. Hasta abdominal distansiyon, karın ağrısı, malnütrisyon ve dehidratasyon ile servise yatırıldı. Öyküsü, klinik, radyolojik ve endoskopik bulguları eşliğinde kolonik tip kronik intestinal psödoobstrüksiyon tanısı aldı. Sıvı-elektrolit replasmanı, beslenme desteği ve prokinetik ajanlara rağmen durumunda iyileşme olmadı. İleri derecede distansiyon ve karın ağrısını gidermeye yönelik seri enema ve kolonik dekompresyon çabaları sonuçsuz kaldı. Profilaktik antibiyotik tedavisine rağmen muhtemel bakteriyel translokasyon ve mikroperforasyonlara bağlı olarak gelişen sepsis nedeniyle exitus oldu. Parkinson hastalığı kolonik tip kronik intestinal psödoobstrüksiyon için yatkınlık oluşturan bir durum olabilir.

A 75-year-old woman with a history of Parkinson&apos;s disease and chronic constipation developed progressive abdominal distention and pain following consecutive operations for hip fracture. She became bedridden and her nutritional status deteriorated with poor oral intake. She was admitted with abdominal distention, pain, malnutrition, and dehydration. Given her past history and clinical, radiological and endoscopic findings, she was diagnosed with colonic-type chronic intestinal pseudoobstruction. Despite fluid and electrolyte replacement, nutritional support and prokinetic medicines, her condition did not improve. Serial enemas and attempts at colonic decompression failed to relieve severe distention and pain sufficiently. Although prophylactic antibiotic treatment was given, she died of sepsis likely due to bacterial translocation and microperforations. Parkinson&apos;s disease may be a predisposing condition to colonictype chronic intestinal pseudoobstruction.
Kronik idiopatik intestinal psödo-obstrüksiyon
Chronic idiopathic intestinal pseudo-obstruction: Report of a case
Yazar: Özlem, Nuraydın; Gürer, Ahmet; Gömceli, İsmail; Arıkök, Ata Türker; Aydın, Raci
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic idiopathic intestinal pseudo-obstruction, visceral myopathy, inclusion bodies ; Kronik intestinal psödo-obstrüksiyon, visseral miyopati, inklüzyon cisimciği

Kronik idiopatik intestinal psödo-obstrüksiyona genellikle enterik sinir yada düz kasın hastalığı sebep olur ve rekürren intestinal obstrüksiyon ataklarına yol açar. Hastalığın klinik belirti ve bulguları ile ya da rutin labarotuar incelemeleri ile ayırıcı tanısının yapılması imkansızdır ve çoğunlukla hastaya kesin tanı konuluncaya kadar birkaç kere gereksiz laparatomi yapılmış olur. Kesin tanı için tam kat barsak biyopsisi gereklidir. Burada; PAS boyası ile dejenere olmuş myofibrillerde, sitoplazmada inklüzyon cisimlerinin mikroskopik olarak tanımlanması ile tanı konmuş ve kronik idiopatik intestinal obstrüksiyon tanısı almış bir hasta, literatür şığında sunulmaktadır. Bu hasta altıncı dekatta tanı alan birkaç hastadan biridir.

Chronic idiopathic intestinal pseudo-obstruction is usually caused by disease of the enteric nerves or smooth muscle and results in recurrent episodes of intestinal obstruction. It is impossible to identify by clinical appearance and routine laboratory study, and there are a few reports of mostly unnecessary laparotomy. A full-thickness intestinal biopsy is necessary for a certain diagnosis. Here, a patient diagnosed microscopically (In periodic acid-Schiff [PAS] staining, PAS is positive and inclusions (PASx1000) consist of degenerated myofibrils) with chronic idiopathic intestinal pseudo-obstruction is presented in light of the available literature. Diagnosis of chronic idiopathic intestinal pseudo-obstruction in this patient was delayed until the sixth decade.
Non-sirotik bir karaciğerde hepatosellüler karsinom rezeksiyonu sonrası ortaya çıkan nadir bir klinik görünüm: Kısa bir takip süresinde gelişen bilateral adrenal metastaz
A rare clinical appearance after resection of hepatocellular carcinoma in a noncirrhotic liver: Bilateral adrenal metastases in a short follow-up period
Yazar: Bostancı, E. Birol; Polat, Erdal; Gömceli, İsmail; Özer, İlter; Akoğlu, Musa
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Hepatocellular carcinoma, bilateral adrenal metastasis, noncirrhotic  liver ; Hepatosellüler karsinom, bilateral adrenal metastaz, non-sirotik karaciğer

Hepatosellüler karsinom, dünya genelinde yaygın bir malignitedir ve karaciğer sirozu hepatosellüler karsinom için en sık rastlanan risk faktörüdür. Olguların yaklaşık %10 ile %15'i non-sirotik karaciğerde gelişir. Hepatosellüler karsinom aynı zamanda, sık intrahepatik metastazlara neden olan agresif bir tümördür ve cerrahi sonrası nüks sıktır. Ekstrahepatik metastazlar ileri evre intrahepatik tümörü olan hastalarda görülür. Hepatosellüler karsinom'un adrenal metastazı klinik pratik içerisinde oldukça nadir görülür. Özellikle kısa dönem takiplerde bilateral adrenal metastazlar oldukça nadirdir.

Hepatocellular carcinoma is a common malignancy worldwide. The most frequent risk factor for hepatocellular carcinoma is liver cirrhosis; however, about 10% to 15% of cases occur in noncirrhotic livers. Hepatocellular carcinoma is also one of the most aggressive tumors, causing frequent intrahepatic metastasis, and recurrence after surgery is common. Extrahepatic metastases are seen in patients with advanced-stage intrahepatic tumors. Adrenal metastases from hepatocellular carcinoma are rarely seen in clinical practice. Bilateral adrenal metastases of hepatocellular carcinoma in a short follow-up period are very rare.
Perkütan endoskopik gastroenterostomi uygulama deneyimlerimiz: Endikasyon ve komplikasyonlar
Percutaneous endoscopic gastrostomy application experiences: Indications and complications
Yazar: Alper, Emrah; Baydar, Behlül; Arı, Fulya Özcan; Buyraç, Zafer; Kırcı, Adnan; Aslan, Fatih; Aksöz, Mehmet Kadir; Ünsal, Belkıs
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Gastrointestinal endoscopies, percutaneous, indication, complication ; Gastrointestinal endoskopiler, perkütan, endikasyon, komplikasyon

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada, perkütan endoskopik gastrostomi uygulamalarımızın endikasyonlarını ve komplikasyonlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2006- 2009 tarihleri arasında İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Gastroenteroloji Kliniği endoskopi laboratuvarında, perkütan endoskopik gastrostomi tüpü takılan 112 hastanın klinik verileri retrospektif olarak analiz edildi. Hastaların tamamı hastanemizde yatarak takip ve tedavi edilen hastalardı. Bulgular: Yüzoniki hastanın 15'i (%13,4) larenjektomi sonrası üst özefagus darlığına, 97'si (%86,6) primer ya da sekonder kalıcı nörolojik sorunlara bağlı nedenlerle enteral beslenme gereken hastalardı. Altmış'ı (%53,5) erkek, 52'si (%46,5) kadın hasta idi. Ortalama işlem süresi 13,2±2.5 dk idi. İşleme bağlı mortalite ve majör komplikasyon görülmedi. Beş (%4.4) hastada geçici yara yeri enfeksiyonu gelişti ve oral antibiyotik ile 7 günde geriledi. Sonuç: Perkütan endoskopik gastroenterostomi, kolay uygulanan, etkin, güvenli ve beslenme için kullanışlıdır; uzun dönem beslenme desteği sağlaması, düşük komplikasyon oranı ve sıfır mortaliteli endoskopik tekniği nedeni ile avantajlı olduğunu söyleyebiliriz.

Background and Aims: We aimed to evaluate the indications and complications of percutaneous endoscopic gastrostomy applications. Materials and Methods: We retrospectively analyzed the clinical data of 112 patients who received PEG from 2006 to 2009 in the İzmir Training and Research Hospital, Clinics of Gastroenterology endoscopy laboratory. All patients were followed and treated during hospitalization. Results: Totally 112 patients needed enteral feedings (15 (13.4%) for upper esophageal narrowness after laryngectomy, 97 (86.6%) for primary or secondary permanent neurologic problems). Sixty (53.5%) patients were male and 52 (46.5%) were female. Tubes were successfully placed in 112 patients (100%) in an average time of 13.2±2.5 min. No procedure-related major complications were observed. No post-procedure major complications were found and minor complications occurred in 5 patients (4.4%). These infections recovered with oral antibiotherapy in 7 days. Conclusions: PEGs are easy to handle, effective, safe, and convenient for nursing. From our experience, we can confirm the advantages of PEG as a long-term nutritional support showing a low incidence of complications; the endoscopic technique demonstrated zero mortality.
Bilgisayarlı tomografi’de “Mercedes İşareti”: İki olgu sunumu ve literatür derlemesi
“Mercedes-Benz” sign on CT examination: Two case reports and review of the literature
Yazar: Çiledağ, Nazan; Arda, Kemal; Gümüşdağ, Pelin Demir; Aktaş, Elif
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Mercedes-Benz,sign,gallstone ; Mercedes işareti,safra,kesesi taşı

Santralinde gaz içeren safra kesesi taşı in vitro olarak iyi bilinmektedir. "Mercedes işareti", ilk kez Meyer tarafından, safra kesesi taşındaki gazla dolu fissürlerin abdomen grafisinde üçlü ışın tarzındaki görüntüsüyle tarif edilmiştir. Literatürde sadece 16 olguda bildirilen ve son yıllarda literatürde oldukça sınırlı sayıda olguda bildirilen "Mercedes işareti"nin bilgisayarlı tomografik bulgularını literatür bilgilerini gözden geçirerek hatırlatmayı amaçladık.

Centrally gas-containing gallstone in vitro is a well-known entity. The typical triradiate arrangement of gas-filled fissures of the gallstones was first described by Meyers on abdominal radiography (1, 2). Sixteen cases of “Mercedes-Benz” sign have been reported in the literature; however, only a limited number of cases have been reported in recent literature. We report two cases of “Mercedes-Benz” sign of gallstones on abdominal computerized tomography examination, together with a review of the literature.
Bir kist tüm abdomeni doldurabilir mi?
Can a cyst replenish the whole abdomen?
Yazar: Nadir, İşılay; Özin, Yasemin Özderin; Dağlı, Ülkü; Atalay, Fuat
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Pancreas, mucinous cyst adenoma, laparotomy ; Pankreas, müsinöz kist adenom, laparatomi

Seksen iki yaşında kadın hasta, karın şişliği nedeniyle kliniğimize başvurdu. Abdominal BT ve USG'de yaygın asit tespit edildi. Sitolojik incelemede sonuç alınamaması üzerine laparatomi planlandı. Pankreastan köken alan dev kistik lezyon çıkarıldı. Patolojik inceleme sonucu Müsinöz kistadenom olarak rapor edildi. Bu çalışmada dev boyuta ulaşana kadar asemptomatik olan müsinöz kist adenom olgusu sunduk.

An 82-year-old woman presented with abdominal distention. Abdominal ultrasonography and computerized tomography revealed diffuse ascites. Cytological examination was not definitive. Exploratory laparotomy was performed and a giant cystic lesion, originating from the pancreas, was excised. Pathological diagnosis was reported as &quot;mucinous cyst adenoma&quot;. In this study, we present a case of mucinous cyst adenoma that was asymptomatic until the lesion became gigantic in size.
Özgün Görüntüler  Papillada polipoid karakterde karsinoid hücreli tümör
Polypoid carcinoid tumor of the duodenal papilla
Yazar: Soylu, Aliye
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2015

RReessiimm 44.. Kesitlerde yüzeyde düzenli yapıda incebarsak mukozası izlenmektedir. Submukozal alanda lo- kalize, iyi sınırlı, genellikle kalın trabekül yapıları ve arada adacık yapıları oluşturan neoplastik gelişim mevcuttur. Bu yapıları oluşturan elemanlar monoton, orta genişlikte stoplazmaları bulunan, oval-yuvarlak nukleuslu, ince kromatin dağılımına sahip nükleolleri seçilemeyen hücrelerdir. Çevre dokuda ve lenfovas- küler invazyon saptanmadı. Nekroz, pleomorfizm ve mitoz izlenmemiştir. NOT: Cerrahi sınır düzenli ya- pıda ve invazyon görülmedi

RReessiimm 44.. Kesitlerde yüzeyde düzenli yapıda incebarsak mukozası izlenmektedir. Submukozal alanda lo- kalize, iyi sınırlı, genellikle kalın trabekül yapıları ve arada adacık yapıları oluşturan neoplastik gelişim mevcuttur. Bu yapıları oluşturan elemanlar monoton, orta genişlikte stoplazmaları bulunan, oval-yuvarlak nukleuslu, ince kromatin dağılımına sahip nükleolleri seçilemeyen hücrelerdir. Çevre dokuda ve lenfovas- küler invazyon saptanmadı. Nekroz, pleomorfizm ve mitoz izlenmemiştir. NOT: Cerrahi sınır düzenli ya- pıda ve invazyon görülmedi
Perkütan biliyer girişim uygulanan hastalarda safra yollarındaki anatomik varyasyonlar
Anatomical variations of the biliary tree in patients undergoing percutaneous biliary intervention
Yazar: Küçükay, Fahrettin; Ökten, R. Sarper; Yurdakul, Mehmet; Özdemir, Ensar; Ölçer, Tülay; Cumhur, Turhan
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Biliary tree, anatomical variations, percutaneous transhepatic biliary intervention ; Safra yolları, anatomik varyasyon, perkütan transhepatik biliyer girişim

Giriş ve Amaç: Bu çalışmadaki amacımız terapötik- palyatif amaçlı perkütan biliyer girişim uygulanmış hastalarda safra yollarındaki anatomik varyasyonların sıklığını tespit etmekti. Gereç ve Yöntem: Mayıs 2006 ile Nisan 2008 dönemi arasında çeşitli nedenlerle terapötik ve palyatif amaçlı perkütan biliyer girişim uygulanmış 236 hasta gözden geçirildi. Hastaların kolanjiyogramları yazarlar tarafından görüş birliği oluşacak şekilde değerlendirildi. İntrahepatik safra yollarındaki varyasyonlar başlıca 7 tipe ayrıldı ve her varyasyon tipinin sıklığı hesaplandı. Bulgular: Çalışma kapsamındaki 236 hastanın 54 (yaklaşık %23)'ünde anatomik varyasyon tespit edildi. En sık görülen anatomik varyasyon %8,5 ile trifurkasyondu. Bunu takiben en sık görülen diğer iki varyasyon sağ posterior segmental duktusun; sol hepatik duktusa (%5,9) ve ortak hepatik duktusa açılması (%5,5) idi. Sonuç: Hiler dallanma düzeyinde en sık görülen varyasyonlar trifurkasyon ve sağ posterior segmental duktusun sol hepatik duktusa ve ortak hepatik duktusa açılımıdır. Cerrahi ve biliyer girişim uygulanacak hastalarda anatomik varyasyonların bilinmesi önemlidir.

Background and Aims: The aim of this study was to determine the anatomical variations of the biliary tree in patients undergoing percutaneous biliary intervention. Materials and Methods: Two hundred and thirty- six patients who underwent therapeutic and palliative percutaneous biliary intervention for various reasons between May 2006 and April 2008 were analyzed. Cholangiograms of the patients were evaluated by the authors and consensus was achieved. Anatomical variations of the biliary tree were classified into seven major types, and the frequency of each variation was calculated. Results: In 54 of the 236 patients (approximately 23%), anatomical variations were determined. The most frequently seen anatomical variation was trifurcation (8.5%), followed by the right posterior sectorial duct joining the left sectorial duct (5.9%) and the right posterior sectorial duct joining the common hepatic duct (5.5%). Conclusions: The most frequently seen variations in hilar bifurcation were trifurcation, right posterior sectorial duct joining left sectorial duct and right posterior sectorial duct joining common hepatic duct. Determining the anatomical variations in patients in whom surgery and biliary intervention are planned is important.
Dieulafoy Lezyonu: Üst gastrointestinal sistem kanamalarının nadir bir nedeni: Üç olgu sunumu
Dieulafoy&apos;s lesion: A rare cause of upper gastrointestinal bleeding (three case reports)
Yazar: Paksoy, Fatma; Bes, Cemal; Aniktar, Hatice; Karaca, Çetin; Borlu, Fatih
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Dieulafoy&apos;s lesion, gastrointestinal bleeding, endoscopy. ; ieulafoy lezyonu, gastrointestinal kanama, endoskopi

Dieulafoy lezyonu, nadir görülen, hayatı tehdit eden ve sıklıkla tekrarlayan kanamalara neden olan mide mukozasının yüzeyel vasküler lezyonudur. Geniş çaplı pulsatil bir arterin, submukozal bir defektten protrude olması sonrasında oluşan ciddi kanamalarla karakterizedir. Tanı ve tedavisinde endoskopi güvenilir ve etkili bir yöntemdir. Bu yazıda; ikisi akut, biri kronik gastrointestinal kanama ile başvuran, Dieulafoy lezyonu tanısı konulan ve endoskopik olarak (skleroterapi ve heater prob ile termokoagülasyon) tedavi edilen üç olgu sunularak, literatür gözden geçirilmiştir.

Dieulafoy&apos;s lesion, vascular abnormality of the gastric mucosa, is a rare but potentially life-threatening cause of recurrent and massive gastrointestinal bleeding. Dieulafoy&apos;s lesion is characterized by protrusion of a large pulsatile arterial vessel through a submucosal erosion, causing serious gastrointestinal bleeding. Endoscopy is a safe and effective method in the diagnosis and treatment. We review the literature and present three cases of Dieulafoy&apos;s lesion treated with endoscopic methods (sclerotherapy and heater probe thermocoagulation); two were admitted with acute and one with chronic gastrointestinal bleeding