hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türkiye’de TR21 Bölgesinin (Trakya) Biyogaz Potansiyelinin Belirlenmesi
Determination of Biogas Potential of TR21 Region (Thrace) in Turkey
Yazar: Kaykıoğlu, Gül; Cantekin, Elif
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: Environmental Engineering ; Çevre Mühendisliği ; Biyogaz,Enerji,Biyobozunur Atık,Trakya Bölgesi,TR21 ; Biogas,Energy,Biodegradable Waste,Thrace Region,TR21

Hızlı nüfus artışına paralel olarak, oluşan atık miktarı da artmaktadır. Günümüzde atıkların bertarafı için kullanılan konvansiyonel yöntemler, bu atıkların çevreye zarar vermeyecek şekilde tekrar kullanımına ya da enerji elde edilmesine uygun olamamaktadır. Son yıllarda, çevrede olumsuz etkilere sebep olabilecek atıkların enerji değerleri dikkate alınmaya başlanmış ve enerji elde edilebilecek bertaraf yöntemlerine olan yönelim artış göstermiştir. Trakya Bölgesi, nüfusun yoğun olduğu, sanayi, tarım ve hayvancılık faaliyetlerinin iç içe yürütüldüğü, Türkiye için önemli bir coğrafik bölgede yer almakta olup, enerji potansiyeli yüksek katı atık üretimi de fazladır. Bu çalışmada, Trakya Bölgesindeki biyogaz potansiyeli, hayvansal atıklar, bitkisel atıklar, arıtma çamurları ve mutfak atıkları dikkate alınarak belirlenmiştir. Trakya Bölgesinin biyogaz potansiyeli belirlenirken yıl bazındaki Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verileri kullanılmıştır. Bu çalışmada, 2010, 2015 ve 2020 yıllarına ait toplam biyogaz potansiyelinin sırasıyla 281.452 m3/gün, 341.228 m3/gün ve 358.153 m3/gün olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, tükenmekte olan fosil yakıtların yerine, atıkların hem ekonomik hem de ekolojik olarak bertaraf edilmesiyle elde edilen biyogaz enerjisinin kullanılması hem Trakya Bölgesi hem de ülkemiz için önerilmektedir.

With the rapid population growth, the amount of waste generated is also increasing. Today, conventional methods used for waste disposal are not suitable for reusing these wastes in a way that will not harm the environment or obtain energy. In recent years, the energy values of wastes that may cause harmful effects on the environment have started to be taken into account and the tendency towards disposal methods that can generate energy are increasing. The Thrace Region is located in an important geographical region for Turkey, where the population is dense, industry, agriculture, and livestock activities are carried out together, and solid waste production with high energy potential is also high. In this study, the biogas potential in the Thrace Region was determined by considering animal wastes, vegetable wastes, sewage sludge, and kitchen wastes. While determining the biogas potential of the Thrace Region, the data of the Turkish Statistical Institute (TUIK) on a yearly basis were used. In this study, it was determined that the total biogas potential of 2010, 2015, and 2020 were 281.452 m3/day, 341.228 m3/day, and 358.153 m3/day, respectively. As a result, it was recommended for both the Thrace Region and our country to use biogas energy obtained by disposing of wastes both economically and ecologically, instead of depleting fossil fuels.
Müsilaj Oluşumu ve Ekolojisi
Mucilage Formation and Ecology
Yazar: Polat, Ece; Ünver, Hülya; Altınbaş, Mahmut
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Environmental Sciences ; Çevre Bilimleri ; Müsilaj,Çevre,Deniz Karı,Mikrobiyal Ekoloji,Fitoplankton ; Mucilage,Environment,Marine Snow,Microbial Ecology,Phytoplankton

Müsilaj oluşumu, çeşitli biyolojik ve hidrolojik etkileşimleri içeren çok karmaşık bir olgudur. Müsilaj oluşumuna elverişli koşullar oşinografik değişimlerle gözlenebilirken, ortamda bulunan bakteriyel ve fitoplanktona dayalı aktiviteler de müsilaj oluşumunda etkin rol oynar. 17. yüzyıldan beri farklı denizlerde ve ekosistemlerde gözlenmiş müsilajın, mikrobiyal yapısı ve şekli de farklıdır. Bu durumu, müsilaj oluşumunun çoğunlukla taksona özgü olması ve kalınlığının ile dokusunun ise çevresel faktörlerden etkilenmesi ile açıklamak mümkündür. Müsilaj araştırmalarında baskın tür olarak çoğunlukla fitoplankterler karşımıza çıkmaktadır. Özellikle, ortamdaki yüksek organik madde miktarı ve nutrient miktarları, fitoplankton oluşumu ve mikroçevre oluşumunu tetiklemektedir ve suyun sıcaklık, akışkanlık, türbidite gibi bazı özellikleri müsilaj üretimini artırıcı etki göstermektedir. Bu derlemede, öncelikle çözünmüş organik madde (ÇOM) ve mikrobiyal popülasyonun agregat oluşturarak nasıl müsilaja dönüştüğünden bahsedilmiştir. Sonrasında, mikrobiyal ekoloji incelemelerinde müsilajın yapısında karşılaşılmış canlı grupları anlatılmıştır. Müsilaj bölgelerinde gözlenen baskın türler, vaka bilgileri ile detaylı olarak anlatıldıktan sonra, müsilaj oluşumu sonucu yaşamı olumsuz etkilenen canlılardan bazı örnekler verilmiştir.

Mucilage formation is a very complex phenomenon involving various biological and hydrological interactions. Mucilage is formed as a result of bacterial and phytoplankton-based activities in the environment. Oceanic shifts can provide an environment favorable for mucilage development; however, other factors also play a role in forming mucilage. Mucilage's microbiological structure and morphology, which have been studied in many waters and habitats since the 17th century, are also distinct. This is due to the fact that mucilage development is largely taxon-specific, and mucilage thickness and texture vary depending on environmental conditions. In mucilage studies, phytoplankton is the main component. A high level of organic matter and nutrients in the environment stimulates the formation of phytoplankton and the microenvironment. Furthermore, various water properties, such as temperature, fluidity, and so on, have an increasing effect on mucilage production. The purpose of this review is to describe how aggregates and mucilage are produced by dissolved organic matter (DOM) and microbial populations. Then, living groups discovered in the structure of mucilage during microbial ecology researches are discussed. Several examples of living organisms negatively affected by the development of mucilage were discussed following a detailed description of the dominant species observed in mucilage regions and case information.
Yeşilırmak Havzasında Düşük Akarsu Akımlarının Analizi
Low Streamflow Analysis in Yeşilırmak Basin
Yazar: Özkan, Sümeyye; Partal, Turgay
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Hydrology (Other) ; Hidroloji (Diğer) ; Minimum Flow,Probability Distribution,Statistical Data Analysis,Trend Analysis,Yeşilırmak Basin ; Düşük Akım,İstatistiksel Veri Analizi,Olasılık Dağılımı,Trend Analizi,Yeşilırmak Havzası

Kuraklık genel olarak bir bölgedeki yağışların kaydedilmiş normal seviyelerin önemli derecede altına düşmesiyle toprak ve su kaynaklarını olumsuz etkilemesi şeklinde tanımlanmaktadır. Kuraklık analizi için genellikle günlük düşük akım indisleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada Yeşilırmak havzasında bulunan E14A002, E14A014, E14A018, D14A062 ve D14A106 nolu Kale, Sütlüce, Gömeleönü, Artova ve Alpudereköyü istasyonlarındaki akım gözlem istasyonlarına ait günlük verilerden oluşan 7 ve 30 günlük düşük akım verilerinden faydalanılmıştır. 31 yıllık veriler kullanılarak önce debi sürek grafikleri çıkartılmış ve bu grafikler üzerinden Q90, Q95 ve Q99 debileri okunarak düşük akımlar belirlenmiştir. Daha sonra 2, 5, 10, 25, 50 ve 100 yıllık tekerrür debileri 7 ve 30 günlük düşük akımlar için tahmin edilmiştir. Literatürde düşük akımlarda sıklıkla göz önüne alınan Normal, Lognormal ve Gumbel olasılık dağılımları kullanılmıştır. En uygun olasılık dağılımını belirlemek için Kolmogorov-Smirnov (K-S) testi yapılmıştır. Bütün dağılımlar %90 ve %95 istatistik anlam düzeyinde test edilmiştir. Son olarak da veriler Mann-Kendall ve Spearman’ın Rho trend analizine sokulmuş olup 7 günlük düşük akımlar için Sütlüce ve Artova istasyonlarında istatistiksel önemli azalan trend görülmüştür.

Drought is generally defined as precipitation that drops significantly below recorded normal levels, negatively affecting soil and water resources in a region. Daily low flow indices are usually used for drought analysis. In this study, 7 and 30-day flow data consisting of daily data of flow observation stations at Kale, Sütlüce, Gömeleönü, Artova and Alpudereköyü stations in Yeşilırmak basin, numbered E14A002, E14A014, E14A018, D14A062 and D14A106, were used. By using 31 years of data, flow rate continuous graphs were drawn first, and low flows were determined by reading Q90, Q95, and Q99 flow rates over these graphs. Then, recurrent flow rates of 2, 5, 10, 25, 50, and 100 years were estimated for 7-day and 30-day low flows. Normal, Lognormal, and Gumbel probability distributions, which are frequently examined in the literature at low flows, are used. The Kolmogorov-Smirnov test was performed to determine the optimal probability distribution. All distributions tested at the 90% and 95% statistical significance levels. Finally, the data were included in the Mann-Kendall and Spearman’s Rho trend analysis, and a significant decrease was observed at the Sütlüce and Artova stations for seven days of minimum flow.
Su Kaynakları Yönetiminin Geleceği, Su Güvenliği ve Ortaya Çıkan Sorunlar
The Future of Water Resources Management, Water Security and Emerging Problems
Yazar: Koç, Cengiz
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Civil Engineering (Other) ; İnşaat Mühendisliği (Diğer) ; Water Resources Management,Water Security,Climate Change,Water Structures and Climate Change,Irrigation ; Su Kaynakları Yönetimi,Su Güvenliği,İklim Değişikliği,Su Yapıları ve İklim Değişikliği,Sulama

Entegre Su Kaynakları Yönetimi (ESKY) gereksinimine ilişkin uluslararası anlaşmalar birçok ülkede önemli politik girişimlere ve çalışmalara neden olmuştur. ESKY, uluslararası kuruluşlar tarafından geniş çapta kabul görmektedir. ESKY, canlı ekosistemlerin sürdürülebilirliğinden ödün vermeksizin ekonomik ve sosyal refahı adil bir şekilde en üst düzeye çıkarmak için su, toprak ve ilgili diğer kaynakların koordineli gelişimini ve yönetimini destekleyen bir süreç olarak tanımlanmaktadır. Son yıllarda küresel su güvenliğinde artan krize ilişkin uluslararası kaygılar giderek artmaktadır. Burada güvenlik, içme, gıda üretimi, enerji, ekosistem vb. için yeterli miktar ve kalitede suyun temin edilmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışmada; su kaynakları yönetiminin geleceği, su güvenliği, ortaya çıkan zorluklar ve su kaynakları yönetimi ile bağlantısı, su güvenliği ve iklim değişikliği, su yönetimi bağlamında su güvenliği, politik kararlar ve su güvenliği, su güvenliği için finansman, altyapı ve mühendislik, sürdürülebilir su tasarruflu tarım için sulama konuları incelenmiş, değerlendirilmiş ve bazı sonuçlar çıkarılmıştır.

International agreements on the need for Integrated Water Resources Management (IWRM) have led to important political initiatives and studies in many countries. IWRM is widely accepted by international organizations. IWRM is defined as a process that supports the coordinated development and management of water, land and other related resources to maximize economic and social well-being fairly, without compromising the sustainability of living ecosystems. International concerns about the increasing crisis in global water security have been growing in recent years. Here, water security means providing water in sufficient quantity and quality for drinking, food production, energy, ecosystem, etc. In this study, the future of water resources management, water security, emerging challenges and their connection with water resources management, water security and climate change, water security in the context of water management, political decisions and water security, financing, infrastructure and engineering for water security, irrigation for sustainable water-efficient agriculture issues were examined, evaluated and some conclusions were drawn.
Kentsel Gelişme Alanlarında Deprem Riskinin Değerlendirilmesi
Assessment of Earthquake Risk in Urban Development Areas
Yazar: Gök, Seyran Büşra; Yavaş, Merve
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Natural Hazards ; Doğal Afetler ; Deprem,Afet,Kentsel Risk,Erzurum ; Earthquake,Disaster,Urban Risk,Erzurum

Bu çalışmanın amacı planlama ve jeoloji ilişkisinin göz önünde bulundurularak, makro ölçekli verilerin mikro ölçekli verilerle entegre edilmesi ve depreme karşı yerele özgü bir risk modelinin ortaya konmasıdır. Ayrıca deprem riskine yönelik planlama sisteminde eşgüdümsel bir bakış açısının geliştirilmesi hedeflenmiştir. Türkiye’de deprem riski yüksek kentlerden biri olan Erzurum’da, özellikle yeni gelişme alanlarında ve kentsel mekânın şekillenmesi sürecinde afetin ne kadar göz önünde bulundurulduğu araştırılmıştır. Çalışmanın yöntemini kentsel deprem risklerinin belirlenmesinde sıklıkla kullanılan çok ölçütlü karar verme yöntemine bağlı literatür çalışmaları oluşturmuştur. Özellikle Japonya tarafından kullanılan “Birleşik Risk Modeli” kriterleri temel alınarak, Erzurum’da gelişimi imar faaliyetleriyle devam eden Osmangazi Mahallesi için Bina Çökme Riski Derecelendirme Haritası oluşturulmuştur. Bu haritaya göre çalışma alanında toplam imar ada sayının %1.39’unun çok düşük riskli, %48.59’unun düşük riskli, %41.25’inin orta riskli, %6.29’unun yüksek riskli ve %2.09’unun çok yüksek riskli olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda Erzurum’da yeni gelişme alanlarındaki imar koşulları ve yapılaşma faaliyetlerinin deprem riskini artırdığı belirlenmiştir.

The aim of this study is to integrate macro-scale data with micro-scale data by considering the relationship between planning and geology, and to present a locally specific risk model against earthquakes. It is also aimed to develop a coordinated perspective in the planning system for earthquake risk. In Erzurum, one of the cities with high earthquake risk in Turkey, the extent to which the disaster is taken into account in the process of shaping the urban space, especially in new development areas, was investigated. The methodology of the study was based on literature studies related to the multi-criteria decision-making method, which is frequently used in the determination of urban earthquake risks. Based on the criteria of the "Combined Risk Model" used especially by Japan, a Building Collapse Risk Rating Map has been created for Osmangazi Neighborhood, whose development continues with development activities in Erzurum. According to this map, it was determined that 1.39% of the total number of zoning lots in the study area is very low risk, 48.59% is low risk, 41.25% is medium risk, 6.29% is high risk and 2.09% is very high risk. Accordingly, it has been determined that zoning conditions and construction activities in new development areas in Erzurum increase the earthquake risk.
Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Tabanlı AHS yöntemi ile Erzincan-Sivas Karayolu ve Çevresinin Heyelan Duyarlılık Analizi
Analysis of Landslides Susceptibility of the Erzincan-Sivas Road and Its Surrounding Region by the AHP Method based on Geographic Information Systems (GIS)
Yazar: Güneş, Betül; Kömüşcü, Ali Ümran
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Geographic Information Systems ; Coğrafi Bilgi Sistemleri ; Natural Hazards ; Doğal Afetler ; Landslides,Erzincan-Sivas Highway,Geographic Information Systems,Analytic Hierarchy Process (AHP) ; Heyelan,Erzincan-Sivas Karayolu,Coğrafi Bilgi Sistemleri,Analitik Hiyerarşi Süreci (AHS)

Heyelanlar Türkiye’de depremden sonra en fazla insan kayıplarına ve ekonomik zarara yol açan afetlerin başında gelmektedir.  Bu çalışmada sık sık heyelanlara maruz kalan Erzincan-Sivas karayolu ve çevresindeki alanda Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) tabanlı Analitik Hiyerarşi Süreci (AHS) yöntemi kullanılarak heyelana karşı duyarlı alanların belirlenmesi amaçlanmıştır. Sahanın heyelana duyarlılığının analizinde eğim, bakı, yükseklik, litoloji, fay hatlarına mesafe, akarsuya mesafe, anayola mesafe, yağış ve bitki yoğunluğu (NDVI)  gibi faktörler dikkate alınmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre Erzincan-Sivas Karayolu çevresindeki 6,39 ha alanın heyelana karşı çok yüksek duyarlılığa ve 120 ha alanın ise yüksek duyarlılığa sahip olduğu belirlenmiştir.  Çalışma Erzincan-Sivas karayolu ve yakın çevresinin yüksek duyarlılığa sahip olduğunu ortaya koyarken, karayolundan uzaklaştıkça duyarlılığın azaldığını göstermiştir. Çalışma sahasının heyelana olan dirençliliğini artırmak için erken uyarı sisteminin önemini vurgulayarak, duyarlılığı yüksek alanlarda belirlenen lokasyonlara uyarı-ikaz sistemi kurulmasını önermektedir.

Landslides cause the highest human loss and economic damages following the earthquakes in Türkiye. This study aimed to identify areas that are susceptible to landslides in the Erzincan-Sivas highway and its surrounding region which frequently suffer from landslides based on the Analytic Hierarchy Process (AHP) Method using Geographic Information System (GIS) approach. A number of factors including slope, aspect, elevation, lithology, proximity to fault lines, proximity to rivers, proximity to main roads, precipitation, and vegetation density based on NDVI were considered in assessing the susceptibility of the region to landslides. The findings of the analysis indicate that a nearly 6,39 ha area along the Erzincan-Sivas highway has an extremely high susceptibility to landslides while 120 ha has a high susceptibility to landslides. Furthermore, the susceptibility to landslides is highest along and in the vicinity of the Erzincan-Sivas highway and decreases as it becomes distant from the Erzincan-Sivas highway. The study emphasizes the importance of early warning systems to increase resilience against landslides and proposes setting up an early warning system at the landslide-prone locations in the area.
Depremde Hasar Gören Tarihi Yapıların Temsiliyetine Yönelik Bir Öneri: Pnömatik Sistem Kullanımı
Using Pneumatic Systems in the Representation of Historical Buildings Damaged in Earthquakes: The Case of Hatay
Yazar: İmamoğlu Yılmaz, Esra; Baş, Güray Yusuf; Yavru, Tayfur Emre; Yılmaz, Semih
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Earthquake Engineering ; Deprem Mühendisliği ; Pneumatic Systems,Habibi Neccar Mosque Latin Catholic Church ; Pnömatik Sistemler,Habibi Neccar Cami,Latin Katolik Kilisesi

2023 yılında Türkiye’de meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremler sonucunda birçok tarihi yapı yıkılmıştır. Bu yapılar şehrin ve şehirlinin kültürel hafızasını temsil ettiği için güçlendirilmesi, yenilenmesi ve onarımı önemli bir gerekliliktir. Ancak, tarihi yapıların yeniden inşa ya da onarım süreçleri, yeni bir yapı yapmaya kıyasla daha maliyetlidir, komplekstir ve uzun süreler alır. Güçlendirme, yenileme ve onarım süreçlerinde, bölgede yaşayanların kültürel hafızalarını taze tutmak amacıyla çeşitli uygulamalar yapılmaktadır. Bu uygulamalara yenilikçi bir öneri olarak, pnömatik sistem kullanımıyla depremde hasar görmüş tarihi yapıların temsiliyeti için model önerisi geliştirilmiştir ve geliştirilen model önerisi uygulama olanakları yönünden irdelenmiştir. Çalışma sonucunda pnömatik sistemin farklı yapı tipleri ve formlarına kısa sürede uygulanabildiği, sistem elemanlarının boyut ve yükseklik kısıtlamasının olmadığı, nakliye ve işçiliğin rasyonel olduğu, sistem malzemelerinin geri dönüşüme uygunluğu sayesinde karbon ayak izinin düşmesine katkı sağlayacağı anlaşılmıştır.

As a result of the earthquakes centered in Kahramanmaraş in 2023, many historical buildings were destroyed. Since these structures represent the cultural memory of the city and its inhabitants, the renewal, reinforcement and restoration of these structures are essential. However, reconstruction or restoration of historical buildings are more costly, complex and time-consuming than constructing new ones. In reinforcement, renovation and restoration processes, various practices are implemented to preserve the cultural memories of the local inhabitants. As an innovative proposal within these practices a model that employs pneumatic system technology to represent earthquake-damaged historical structures has been developed and examined for its practical application possibilities. The results of the study indicate that the pneumatic system can be rapidly applied to different types and forms of buildings, that there are no size or height restrictions on system components, that transportation and labor are efficient, and that the recyclability of system materials will contribute to reducing the carbon footprint.
Antalya İlinde Yüzey Sıcaklıklarındaki Değişimler ve Orman Yangınları ile İlişkisi
Changes in Surface Temperatures and Their Relationship with Forest Fires in Antalya Province
Yazar: Şenlik, Yasin Furkan; Yilmaz, Erkan
Dergi: Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, Vol. 11 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Natural Hazards ; Doğal Afetler ; Surface Temperature,Forest Fires,MODIS,Antalya ; Yüzey Sıcaklığı,Orman Yangınları,MODIS,Antalya

Bu çalışmada Antalya ilinin 2000-2022 yılları arasındaki ortalama yüzey sıcaklığı dağılışı ve eğilimleri incelenmiştir. Ayrıca 2003-2021 yılları arasında yüzey sıcaklıkları ile orman yangınları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı araştırılmıştır. Çalışmada en düşük yüzey sıcaklıkları yükseltinin etkisiyle Bey Dağları ve Geyik Dağlarında belirlenmiştir. En sıcak yerlerin ise Aksu Ovası, Antalya Tufa Platosu ve Kestel Polye Sistemi olduğu görülmüştür. Çalışma sahasında gündüz saatlerinde genellik yüzey sıcaklıklarında azalış eğilimi görülürken, geceleri ise artış eğiliminin olduğu görülmektedir. Yüzey sıcaklığı ile orman yangını ilişkisini incelemek için 11 yangın belirlenmiştir. Yangın çıkış noktalarına ait uzun yıllık yüzey sıcaklıklarına uygulanan regresyon analizi sonucunda günün en sıcak saatinde, hiçbir yangın çıkış noktasında anlamlı bir sıcaklık artışının olmadığı görülmüştür. Yangınlardan önceki son 10 günde ise yalnızca 1 yangında sıcaklık artış eğiliminin olduğu tespit edilmiştir. 23 yıllık periyotta Antalya’da toplam 5076 orman yangınının gerçekleştiği ve bunların %87’sinin insan kaynaklığı olduğu görülmüştür.  Sonuçta Antalya’da orman yangınları üzerinde ana faktörün insan olduğu, yüzey sıcaklıklarının ancak dolaylı olarak orman yangınlarını etkileyebileceği anlaşılmıştır.

In this study, the distribution and trends of the average surface temperature of Antalya province between 2000-2022 are analyzed. It was also investigated whether there is a significant relationship between surface temperatures and forest fires between 2003-2021. The lowest surface temperatures were found in Bey Mountains and Geyik Mountains due to the effect of elevation. The warmest places are Aksu Plain, Antalya Tufa Plateau and Kestel Polje System. In the study area, there is generally a decreasing trend in surface temperatures during daytime hours, while there is an increasing trend at night. 11 fires were selected for examination of the relationship between surface temperatures and wildfire. As a result of the regression analysis applied to the long years surface temperatures of the fire exit points, it was observed that there was no significant temperature increase at any fire exit point during the hottest hour of the day. In the last 10 days before the fires, only 1 fire was found to have a temperature increase trend. In the 23-year period, a total of 5076 forest fires occurred in Antalya, 87% of which were caused by human activity. As a result, it is understood that the main factor affecting forest fires in Antalya is anthropogenic and that surface temperatures can only indirectly affect forest fires.