SAVAŞ DÖNEMİNDE KÜLTÜRE SIĞINMAK: TONNERU NO MORI 1945’TE JAPON KIRSALININ KÜLTÜREL MOTİFLERİ
TAKING REFUGE IN CULTURE IN WARTIME: JAPANESE RURAL CULTURAL MOTIFS IN TONNERU NO MORI 1945
Yazar: Salğar, Habibe
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 12 No. 24, 2024
Anahtar kelimeler: Japanese Language, Literature and Culture ; Japon Dili, Edebiyatı ve Kültürü ; Eiko Kadono,Tonneru no mori 1945,war,Japanese rural cultural space,Vygotsky ; Eiko Kadono,Tonneru no Mori 1945,savaş,Japon kırsal kültürel alanı,Vygotsky

Japonya'da savaş zamanına ilişkin anlatılar çeşitlilik göstermektedir ve bunun en önemli nedeninin kişiden kişiye farklılık gösteren kolektif bir travma olduğu söylenebilir. Japon çocuk edebiyatında da savaş temasının olduğu bazı çocuk romanlarında kırsal kültürel yapıya dikkat çekildiği gözlemlenebilir. Savaş döneminde kırsal alanların, kültürel dokunun, geleneksel yapının önemini anlatan örnekleri Japon çocuk edebiyatında görmek mümkündür. Bu çalışmada, Eiko Kadono'nun Tonneru no Mori 1945 (2015) adlı romanındaki başkahramanın farklı bir sosyal çevreye uyum sağlama süreci Vygotsky'nin sosyokültürel teorisi bağlamında incelenmiştir. Tokyo'dan tahliye hikayesinin edebi bir uyarlaması olan romanda savaş koşulları ve savaştan kaçmak için sığındıkları kırsal kesimdeki Japon kültürel motifler açıkça görülebilmektedir. Kırsal alan, kent hayatından farklı olarak doğayla iç içe bir yaşam sunar ve bu yaşam başkahramanın biyofobik duygulara kapılmasına yol açar. Başkahraman İko'nun bu biyofobik duyguları, Tokyo'dan sonra yaşadığı kırsal bölgede okul ile ev arasındaki güzergâh üzerindeki ‘orman tüneli’ (tonneru no mori) adı verilen bir yol nedeniyle ortaya çıkar. Başkahramanın babası Seizō’nun Japon kültüründe doğa inancına içkin değerleri öğreterek bu duyguyu yenebilmesi için çocuğunun psikososyal gelişimine destek olduğu görülmektedir. Bu araştırma, Japonların kültürel yapıyı çocuklara öğretme biçimine bir örnek olarak edebiyatın işlevselliğine yer verirken, çocuklarda edebi metinler aracılığıyla kültür öğrenimine model oluşturulabileceğine işaret etmektedir.

Narratives of wartime in Japan are varied, and it can be argued that the most important reason for this is a collective trauma that differs from person to person. In Japanese children's literature, it can be observed that some children's novels with the theme of war draw attention to the rural cultural structure. The examples about the importance of rural areas, cultural texture and conventional structure that observed in wartime period can be seen in Japanese children’s literature. In this study, the protagonist's adaptation process to a different social environment in the novel Tonneru no Mori 1945 (2015) by Eiko Kadono, is analysed in the context of Vygotsky's sociocultural theory. The Japanese cultural motifs of the war conditions and the countryside in which they took refuge to get away from this are clearly visible in the novel which is a literary adaptation of the story of the evacuation from Tokyo. Unlike urban life, the rural area offers a life in touch with nature and this life causes the protagonist to have biophobic feelings. Protagonist Iko's biophobic feelings arise due to a road called ‘forest tunnel’(tonneru no mori) on the route between school and home in the rural area where she lives after Tokyo. It is seen that the protagonist's father Seizō supports the psychosocial development of his child to overcome this feeling by teaching the values of nature belief in Japanese culture. This study points to the functionality of literature as an example of the Japanese way of teaching cultural structure to children and indicates that children can be modelled for culture learning through literary texts.