hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Üstel Dağılım!' Populasyonlardan Alınan Örneklerde Tek Yönlü Varyans Analizi Yöntemi ile Bazı Yaklaşım Testlerinin Güç Değeri Bakımından Karşılaştırılması
Üstel Dağılım!' Populasyonlardan Alınan Örneklerde Tek Yönlü Varyans Analizi Yöntemi ile Bazı Yaklaşım Testlerinin Güç Değeri Bakımından Karşılaştırılması
Yazar: Keskın, Sıddık
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: üstel dağlım,varyans analizi yöntemi. Yaklaşım testleri,simüiasyon,testin gücü

Bu simüiasyon çalışmasında; üstel (1.00) dağılımlı populasyondan alınmış örneklerde, varyanslar homojen olduğu ve olmadığı durumda, Varyans analizi yöntemi ve bazı yaklaşım testlerinin (Marascuilo, James'in ikinci -derece ve Alexander - Gövem testleri) ampirik olarak gerçekleşen güç değerleri bakımından karşılaştırması yapılmıştır. Çalışmada grup sayısı 4 ve 5 olarak belirlenmiş ve gruplardaki gözlem sayıları ise her grupta eşit ve farklı olmak üzere 3 ile 100 arasında alınmıştır. Gruplardaki varyanslar ise eşitten başlayarak 17 kata kadar artırılmıştır Grup ortalamaları arasındaki farklar (8) 0.5, 1.0, 1.5 ve 2 standart sapma olarak alınmış ve her bir kombinasyon için ele alınan testlerin güç değerleri, 100,000 simüiasyon denemesi sonunda elde edilmiştir. Sonuçta; varyanslar homojen olduğu durumda testlerin güç değerleri arasında belirgin bir farklılık olmadığı, ancak varyanslar heterojen olduğu durumda ise testlerin güç değerlerinin örnek genişliği, gruplardaki gözlem sayısının eşit olup olmaması ve grup ortalamaları arasındaki farka göre değiştiği görülmüştür.

Bu simüiasyon çalışmasında; üstel (1.00) dağılımlı populasyondan alınmış örneklerde, varyanslar homojen olduğu ve olmadığı durumda, Varyans analizi yöntemi ve bazı yaklaşım testlerinin (Marascuilo, James'in ikinci -derece ve Alexander - Gövem testleri) ampirik olarak gerçekleşen güç değerleri bakımından karşılaştırması yapılmıştır. Çalışmada grup sayısı 4 ve 5 olarak belirlenmiş ve gruplardaki gözlem sayıları ise her grupta eşit ve farklı olmak üzere 3 ile 100 arasında alınmıştır. Gruplardaki varyanslar ise eşitten başlayarak 17 kata kadar artırılmıştır Grup ortalamaları arasındaki farklar (8) 0.5, 1.0, 1.5 ve 2 standart sapma olarak alınmış ve her bir kombinasyon için ele alınan testlerin güç değerleri, 100,000 simüiasyon denemesi sonunda elde edilmiştir. Sonuçta; varyanslar homojen olduğu durumda testlerin güç değerleri arasında belirgin bir farklılık olmadığı, ancak varyanslar heterojen olduğu durumda ise testlerin güç değerlerinin örnek genişliği, gruplardaki gözlem sayısının eşit olup olmaması ve grup ortalamaları arasındaki farka göre değiştiği görülmüştür.
Bakteri Aşılaması ve Azot Dozlarının Bezelye (Pisum sativum L.)' de Verim ve Verim Öğelerine Etkileri
Bakteri Aşılaması ve Azot Dozlarının Bezelye (Pisum sativum L.)' de Verim ve Verim Öğelerine Etkileri
Yazar: Kaya, M. Demir
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: bezelye (Pisum sativum L),aşılama yöntemleri,azot dozları verim,verim öğeleri,interaksiyon

1998 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yürütülen bu araştırmada, bezelyede farklı bakteri aşılama yöntemleri (kontrol, tohuma aşılama ve toprağa aşılama) ve azot dozlarının (0, 2, 4 ve 6 kg N/da) verim ve verim öğelerine etkileri belirlenmiştir. Bu amaçla materyal olarak Karina bezelye çeşidi tohumları, Rhizobium leguminosarum bakterisi ve Amonyum Nitrat (%33 N) gübresi kullanılmıştır Araştırma sonuçlarına göre; ele alınan özelliklerde aşılama yöntemleri ve azot dozları önemli farklılıklar oluşturmuş, hasat indeksi yönünden belirlenen farklılık önemsiz bulunmuştur. Tohuma aşılama yapılan bitkilerde ana kök etrafında iri ve az, toprağa aşılama yapılan bitkilerde ise tüm köklerde daha küçük ve fazla nodul oluşumu gözlenmiştir. Araştırmada 6 kg N/da uygulaması daha yüksek değerler göstermesine karşın; nodul oluşumu, tane verimi ve çevre yönünden tohuma aşılama yapılmasının ve 2-4 kg N/da gübre uygulamasının daha iyi sonuçlar verdiği gözlenmiştir

1998 yılında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği'nde yürütülen bu araştırmada, bezelyede farklı bakteri aşılama yöntemleri (kontrol, tohuma aşılama ve toprağa aşılama) ve azot dozlarının (0, 2, 4 ve 6 kg N/da) verim ve verim öğelerine etkileri belirlenmiştir. Bu amaçla materyal olarak Karina bezelye çeşidi tohumları, Rhizobium leguminosarum bakterisi ve Amonyum Nitrat (%33 N) gübresi kullanılmıştır Araştırma sonuçlarına göre; ele alınan özelliklerde aşılama yöntemleri ve azot dozları önemli farklılıklar oluşturmuş, hasat indeksi yönünden belirlenen farklılık önemsiz bulunmuştur. Tohuma aşılama yapılan bitkilerde ana kök etrafında iri ve az, toprağa aşılama yapılan bitkilerde ise tüm köklerde daha küçük ve fazla nodul oluşumu gözlenmiştir. Araştırmada 6 kg N/da uygulaması daha yüksek değerler göstermesine karşın; nodul oluşumu, tane verimi ve çevre yönünden tohuma aşılama yapılmasının ve 2-4 kg N/da gübre uygulamasının daha iyi sonuçlar verdiği gözlenmiştir
Ile de France (IF) x Akkaraman (AK) (G 1 ) Dişi Toklularda İ lk Kı rkımda Vücut A ğı rl ığı ve Bazı Yapağı Fiziksel Özelliklerine ilişkin Fenotipik Parametreler
Ile de France (IF) x Akkaraman (AK) (G 1 ) Dişi Toklularda İ lk Kı rkımda Vücut A ğı rl ığı ve Bazı Yapağı Fiziksel Özelliklerine ilişkin Fenotipik Parametreler
Yazar: Dellal, Gürsel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: İle de France x Akkaraman (G,) dişi toktu,ilk kırkım vücut ağırlığı,yapağı fiziksel özellikleri,fenotipik parametreler

Özet: Bu araştırma İle de France (IF) x Akkaraman (AK) (Gf) dişi toktular üzerinde gerçekleştirilmiştir. Etkisi incelenen çevre faktörlerinden, doğum ağırlığının ilk kırkım ağırlığına, yapağı ağırlığının lif çapı, tek lif gerçek uzunluğu ve randımana, ilk kırkım ağırlığının yapağı ağırlığına, ana ağırlığının lüle uzunluğuna ve kırkım yaşının da medullalt lif çapına etkisi önemli bulunmuştur, ilk kırkım ağırlığı, yapağı ağırlığı, lif çapı, lüle uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu, mukavemet, elastikiyet, randıman, medullalı lif oranı (%) ve medullalı lif çapına ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 56.510.83 kg, 3.110,10 kg, 26.510.27 mikron, 7.110.20 cm, 4.811.23 cm, 7.810.49 gr, %24.5±0.97, 55.211.20, 0.410.006 ve 38.110.08 mikron olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, İF x AK (G,) dişi toklulara ait yapağıların kumaş ve halı sanayiinde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.

Özet: Bu araştırma İle de France (IF) x Akkaraman (AK) (Gf) dişi toktular üzerinde gerçekleştirilmiştir. Etkisi incelenen çevre faktörlerinden, doğum ağırlığının ilk kırkım ağırlığına, yapağı ağırlığının lif çapı, tek lif gerçek uzunluğu ve randımana, ilk kırkım ağırlığının yapağı ağırlığına, ana ağırlığının lüle uzunluğuna ve kırkım yaşının da medullalt lif çapına etkisi önemli bulunmuştur, ilk kırkım ağırlığı, yapağı ağırlığı, lif çapı, lüle uzunluğu, tek lif gerçek uzunluğu, mukavemet, elastikiyet, randıman, medullalı lif oranı (%) ve medullalı lif çapına ait en küçük kareler ortalamaları sırasıyla 56.510.83 kg, 3.110,10 kg, 26.510.27 mikron, 7.110.20 cm, 4.811.23 cm, 7.810.49 gr, %24.5±0.97, 55.211.20, 0.410.006 ve 38.110.08 mikron olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, İF x AK (G,) dişi toklulara ait yapağıların kumaş ve halı sanayiinde kullanılabilecekleri sonucuna varılmıştır.
Türkiye' de Orta Anadolu Bölgesinde Kavunlarda Verticillium Solgunluğu
Türkiye' de Orta Anadolu Bölgesinde Kavunlarda Verticillium Solgunluğu
Yazar: Erzurum, Kudret
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: kavun,Verticillium dahliae,solgunluk hastalığı

Ankara, Çankırı, Kırıkkale ve Konya illerinde solgunluk belirtisi gösteren kavun bitkilerinden elde edilen 40 adet Verticillium dahliae izolatından 7 adetinin patojenitesi test edilmiştir. Patojenite denemelerinde etmenin spor süspansiyonu hazırlanarak, bitkiler kök daldırma inokulasyon metodu ile inokule edilmiştir. Gelişen bitkilerde inokulasyondan 45 gün sonra hastalık değerlendirmesi yapılmıştır. Verticillium dahliae' nın farklı izolatlarınm kavunda % 35.5 ile % 66.7 arasında değişen oranlarda hastalık oluşturduğu saptanmıştır. Teste alınan izolatların çoğunluğu bitkilerde sararma ve solgunluk oluşturmuş, tamamen bitkilerin ölümü ise daha az oranda gerçekleşmiştir.

Ankara, Çankırı, Kırıkkale ve Konya illerinde solgunluk belirtisi gösteren kavun bitkilerinden elde edilen 40 adet Verticillium dahliae izolatından 7 adetinin patojenitesi test edilmiştir. Patojenite denemelerinde etmenin spor süspansiyonu hazırlanarak, bitkiler kök daldırma inokulasyon metodu ile inokule edilmiştir. Gelişen bitkilerde inokulasyondan 45 gün sonra hastalık değerlendirmesi yapılmıştır. Verticillium dahliae' nın farklı izolatlarınm kavunda % 35.5 ile % 66.7 arasında değişen oranlarda hastalık oluşturduğu saptanmıştır. Teste alınan izolatların çoğunluğu bitkilerde sararma ve solgunluk oluşturmuş, tamamen bitkilerin ölümü ise daha az oranda gerçekleşmiştir.
Standart Traktörlerde Kuyruk Mili Gücünün Tahmini İçin Karşılaştırmalı Bir Model Çalışması
Standart Traktörlerde Kuyruk Mili Gücünün Tahmini İçin Karşılaştırmalı Bir Model Çalışması
Yazar: Vatandaş, Mustafa
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: standart traktör,kuyruk mili gücü,model analizi

Bu çalışmada standart traktörlerde kuyruk mili gücünün dolaylı yöntemle tahmini için analitik bir model (M2) geliştirilmiştir. Geliştirilen bu modelin performansı, Sumner ve ark. (1986) tarafından kuyruk mili gücünün tahmini için önerilen modelle (M1) karşılaştırılmıştır. Model denklemleri, M1 için Kuyruk mili gücü = f [Saatlik yakıt tüketimi, (Saatlik yakıt tüketimi)2], M2 için ise Kuyruk mili gücü = f (Motor devir sayısı, Saatlik yakıt tüketimi) şeklindedir. Model geliştirmede ve analizde, Türkiye'de kullanılan 19 farklı standart traktörün OECD Standart Test Koduna göre yapılmış deney verileri esas alınmıştır. Bu amaçla matematiksel ve istatistiksel yöntemlerden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, M2 modelinin M1 modeline göre kuyruk mili gücünü tahmin etmede; deneysel verilere daha yakın sonuçlar verdiğini göstermiştir.

Bu çalışmada standart traktörlerde kuyruk mili gücünün dolaylı yöntemle tahmini için analitik bir model (M2) geliştirilmiştir. Geliştirilen bu modelin performansı, Sumner ve ark. (1986) tarafından kuyruk mili gücünün tahmini için önerilen modelle (M1) karşılaştırılmıştır. Model denklemleri, M1 için Kuyruk mili gücü = f [Saatlik yakıt tüketimi, (Saatlik yakıt tüketimi)2], M2 için ise Kuyruk mili gücü = f (Motor devir sayısı, Saatlik yakıt tüketimi) şeklindedir. Model geliştirmede ve analizde, Türkiye'de kullanılan 19 farklı standart traktörün OECD Standart Test Koduna göre yapılmış deney verileri esas alınmıştır. Bu amaçla matematiksel ve istatistiksel yöntemlerden yararlanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, M2 modelinin M1 modeline göre kuyruk mili gücünü tahmin etmede; deneysel verilere daha yakın sonuçlar verdiğini göstermiştir.
Pleurotus sajor-caju Mantar Yetiştiriciliğinde Bazı Bitkisel Sebze Artıklarının Kullanımı Üzerine Bir Araştırma
Pleurotus sajor-caju Mantar Yetiştiriciliğinde Bazı Bitkisel Sebze Artıklarının Kullanımı Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Ilbay, M. Ertuğrul
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: mantar,Pleurotus sajor-caju,bitkisel atık

Araştırma, sebze üretiminden sonra tarlada kalan ve kullanılmayan bitkisel atıkların Pleurotus sajor-caju mantarının yetiştiriciliğinde kullanılabilirliğini belirlemek üzere gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanılmasının yanında, samana ilave edilerek de hazırlanan yetiştirme ortamlarının Biyolojik Verim Oranlarının tespitine çalışılmıştır. Araştırmada en yüksek verim %42.73'lük BVO oranı ile atıkların samana 10:2 oranında katıldığı uygulamadan elde edilmiş, bitkisel atıkların kullanım dozuna paralel olarak veriminde düştüğü gözlenmiş; en düşük BVO %20.87 ile bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanıldığı uygulamada ortaya çıkmıştır Yapılan araştırmanın sonunda bitkisel atıkların P.sajor-caju yetiştiriciliğinde direk hammateryal olarak kullanılamamasına karşın, katkı maddesi olarak rahatlıkla değerlendirilebileceği ortaya konmuştur.

Araştırma, sebze üretiminden sonra tarlada kalan ve kullanılmayan bitkisel atıkların Pleurotus sajor-caju mantarının yetiştiriciliğinde kullanılabilirliğini belirlemek üzere gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanılmasının yanında, samana ilave edilerek de hazırlanan yetiştirme ortamlarının Biyolojik Verim Oranlarının tespitine çalışılmıştır. Araştırmada en yüksek verim %42.73'lük BVO oranı ile atıkların samana 10:2 oranında katıldığı uygulamadan elde edilmiş, bitkisel atıkların kullanım dozuna paralel olarak veriminde düştüğü gözlenmiş; en düşük BVO %20.87 ile bitkisel atıkların direk hammateryal olarak kullanıldığı uygulamada ortaya çıkmıştır Yapılan araştırmanın sonunda bitkisel atıkların P.sajor-caju yetiştiriciliğinde direk hammateryal olarak kullanılamamasına karşın, katkı maddesi olarak rahatlıkla değerlendirilebileceği ortaya konmuştur.
Kalecik Karası Şırasında Serbest ve Bağlı Aroma Maddeleri
Kalecik Karası Şırasında Serbest ve Bağlı Aroma Maddeleri
Yazar: Selli, Serkan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: Kalecik Karası,şıra,aroma maddeleri,ekstraksiyon

Bu çalışmada, 1998 ve 1999 yıllarında Kalecik Karası üzürrlünden elde edilen şıraların serbest ve bağlı aroma maddeleri belirlenmiştir. Şıradan, serbest aroma maddeleri diklorometanla (CH2CI2), bağlı aroma maddeleri ise Amberlit XAD-2 reçinesiyle ekstrakte edilmiştir. Aroma maddelerinin analizi gaz kromatografisinde gerçekleştirilmiş ve bu maddelerin tanısında gaz kromatografisi-kütle spektrometresi kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre, 1998 yılında şırada 4'ü altı karbonlu bileşik, 4'ü yüksek alkol, 1'i ester, 5'1 uçucu asit olmak üzere toplam 14 serbest ve 3'ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 7’si yüksek alkol, 2'st ester ve 5’1 uçucu asit olmak üzere toplam 19 bağlı aroma maddesi; 1999 yılında ise, 4’ü altı karbonlu bileşik, 1'i terpen bileşiği, 4’ü yüksek alkpl, 4'ü ester, 5'1 uçucu asit olmak üzere toplam 18 serbest ve 3’ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 6'sı yüksek alkol, 2'si ester ve 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 18 bağlı aroma maddesi belirlenmiştir.

Bu çalışmada, 1998 ve 1999 yıllarında Kalecik Karası üzürrlünden elde edilen şıraların serbest ve bağlı aroma maddeleri belirlenmiştir. Şıradan, serbest aroma maddeleri diklorometanla (CH2CI2), bağlı aroma maddeleri ise Amberlit XAD-2 reçinesiyle ekstrakte edilmiştir. Aroma maddelerinin analizi gaz kromatografisinde gerçekleştirilmiş ve bu maddelerin tanısında gaz kromatografisi-kütle spektrometresi kullanılmıştır. Yapılan analizlere göre, 1998 yılında şırada 4'ü altı karbonlu bileşik, 4'ü yüksek alkol, 1'i ester, 5'1 uçucu asit olmak üzere toplam 14 serbest ve 3'ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 7’si yüksek alkol, 2'st ester ve 5’1 uçucu asit olmak üzere toplam 19 bağlı aroma maddesi; 1999 yılında ise, 4’ü altı karbonlu bileşik, 1'i terpen bileşiği, 4’ü yüksek alkpl, 4'ü ester, 5'1 uçucu asit olmak üzere toplam 18 serbest ve 3’ü altı karbonlu bileşik, 2'si terpenol, 6'sı yüksek alkol, 2'si ester ve 5'i uçucu asit olmak üzere toplam 18 bağlı aroma maddesi belirlenmiştir.
Beytepe Göleti’ndeki Zooplanktonun Mevsimsel Kompozisyonu Üzerine Bir Araştırma
Beytepe Göleti’ndeki Zooplanktonun Mevsimsel Kompozisyonu Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Korkmaz, Sibel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: Beytepe Göleti,zooplankton kompozisyonu ve bolluğu,Rotifera,Cladocera,Copepoda

Bu çalışmada, Ankara-Beytepe Göleti’ndeki zooplanktonun mevsimsel kompozisyonu ve ortalama bollukları incelenmiştir. Zooplankton örnekleri Temmuz 1998-Mayıs 1999 periyodunda mevsimsel olarak alınmıştır. Bu örneklerde, Rotifera grubundan 5 cins (Ascomorpha, Polyarthra, Keratella, Lecane ve Testudinella), Cladocera grubundan 3 cins Bosmina, Daphnia ve Ceriodaphnia) ve Copepoda grubundan 1 cins (Cyclops) olmak üzere toplam 8 familya ve 9 cins taksonomik olarak teşhis edilmiştir. Beytepe Göleti’ndeki Rotifera, Cladocera ve Copepoda'nın ortalama bolluk değeri mevsimlere bağlı olarak sırasıyla, 4,2-17,6 adet/l, 5,2-40,8 adet/l ve 3,0-13,0 adet/l; zooplanktonun toplam bolluk değerinin ise 16,4-54,2 adet/l arasında değiştiği saptanmıştır. Beytepe Göleti’ndeki zooplankton bolluğunun sonbaharda en yüksek değere ulaştığı ve 3 grubun da her mevsim alman örneklerde temsil edildiği gözlenmiştir. En yüksek ortalama bolluk değeri, Rotifera grubundan Ascomorpha için 15,2±0,42 adet/l, Cladocera grubundan Ceriodaphnia için 26,2±6,83 adet/l ve Copepoda grubundan Cyclops için 9,2±2,03 adet/l olarak kaydedilmiştir.

Bu çalışmada, Ankara-Beytepe Göleti’ndeki zooplanktonun mevsimsel kompozisyonu ve ortalama bollukları incelenmiştir. Zooplankton örnekleri Temmuz 1998-Mayıs 1999 periyodunda mevsimsel olarak alınmıştır. Bu örneklerde, Rotifera grubundan 5 cins (Ascomorpha, Polyarthra, Keratella, Lecane ve Testudinella), Cladocera grubundan 3 cins Bosmina, Daphnia ve Ceriodaphnia) ve Copepoda grubundan 1 cins (Cyclops) olmak üzere toplam 8 familya ve 9 cins taksonomik olarak teşhis edilmiştir. Beytepe Göleti’ndeki Rotifera, Cladocera ve Copepoda'nın ortalama bolluk değeri mevsimlere bağlı olarak sırasıyla, 4,2-17,6 adet/l, 5,2-40,8 adet/l ve 3,0-13,0 adet/l; zooplanktonun toplam bolluk değerinin ise 16,4-54,2 adet/l arasında değiştiği saptanmıştır. Beytepe Göleti’ndeki zooplankton bolluğunun sonbaharda en yüksek değere ulaştığı ve 3 grubun da her mevsim alman örneklerde temsil edildiği gözlenmiştir. En yüksek ortalama bolluk değeri, Rotifera grubundan Ascomorpha için 15,2±0,42 adet/l, Cladocera grubundan Ceriodaphnia için 26,2±6,83 adet/l ve Copepoda grubundan Cyclops için 9,2±2,03 adet/l olarak kaydedilmiştir.
Koruma-Kullanım ilkeleri Çerçevesinde Beynam Muhafaza Ormanı 'n ın Rekreasyonel Taşıma Kapasitesinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma
Koruma-Kullanım ilkeleri Çerçevesinde Beynam Muhafaza Ormanı 'n ın Rekreasyonel Taşıma Kapasitesinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Gündüz, Sultan
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 08 No. 04, 2002
Anahtar kelimeler: Beynam,muhafaza ormanı,rekreasyon,taşıma kapasitesi

Bu araştırma, Ankara kenti yakın çevresinde yer alan kalıntı ormanı niteliğindeki Beynam Muhafaza Ormant'nda, alanın sürdürülebilir kullanımının sağlanması sürecinde önemli bir araç olan rekreasyonel taşıma kapasitesinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu çerçevede, öncelikle koruma kullanım ilkesi, rekreasyon olgusu ve taşıma kapasitesi kavramları ortaya konulmuştur. Araştırma alanında doğal özelliklerin, ulaşım olanaklarının, yasal mevzuat çerçevesinde mevcut durumun ve orman içi rekreasyon alanında yürütülen faaliyetlerin belirlenmesi, bununla birlikte geçmiş dönemde alan için hazırlanan plan ile bugünkü kullanmaların karşılaştırılması çalışmanın önemli aşamalarından birini oluşturmuştur. Yürütülen bu çalışmalar ışığında, "Yer Örtüsü İndeksi" yöntemi Beynam Muhafaza Ormanı özelinde değerlendirilmiş ve alanın rekreasyonel taşıma kapasitesi belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, mevcut kullanım uygulamalarının Beynam Muhafaza Ormam'nda sürdürülebilir kullanımı riske attığı gerçeği saptanarak alanın ekolojik açıdan varlığını koruyabilmesi ve iyileştirebilmesi amacıyla çeşitti çalışmaların başlatılması ve sürdürülmesi gerektiği saptanmıştır. Sonuç olarak, Beynam Muhafaza Ormanı’nın özellikle günübirlik kullanıma açık kesiminde alınması gereken önlemler ve öneriler ortaya konulmuştur.

Bu araştırma, Ankara kenti yakın çevresinde yer alan kalıntı ormanı niteliğindeki Beynam Muhafaza Ormant'nda, alanın sürdürülebilir kullanımının sağlanması sürecinde önemli bir araç olan rekreasyonel taşıma kapasitesinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu çerçevede, öncelikle koruma kullanım ilkesi, rekreasyon olgusu ve taşıma kapasitesi kavramları ortaya konulmuştur. Araştırma alanında doğal özelliklerin, ulaşım olanaklarının, yasal mevzuat çerçevesinde mevcut durumun ve orman içi rekreasyon alanında yürütülen faaliyetlerin belirlenmesi, bununla birlikte geçmiş dönemde alan için hazırlanan plan ile bugünkü kullanmaların karşılaştırılması çalışmanın önemli aşamalarından birini oluşturmuştur. Yürütülen bu çalışmalar ışığında, "Yer Örtüsü İndeksi" yöntemi Beynam Muhafaza Ormanı özelinde değerlendirilmiş ve alanın rekreasyonel taşıma kapasitesi belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, mevcut kullanım uygulamalarının Beynam Muhafaza Ormam'nda sürdürülebilir kullanımı riske attığı gerçeği saptanarak alanın ekolojik açıdan varlığını koruyabilmesi ve iyileştirebilmesi amacıyla çeşitti çalışmaların başlatılması ve sürdürülmesi gerektiği saptanmıştır. Sonuç olarak, Beynam Muhafaza Ormanı’nın özellikle günübirlik kullanıma açık kesiminde alınması gereken önlemler ve öneriler ortaya konulmuştur.
Mevsimsel ARIMA Modeli Kullanılarak Yeşilırmak Nehri Aylık Akım Serisinin Modellenmesi
Mevsimsel ARIMA Modeli Kullanılarak Yeşilırmak Nehri Aylık Akım Serisinin Modellenmesi
Yazar: Çevik, Osman
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 09 No. 03, 2003
Anahtar kelimeler: aylık akımlar,otokorelasyon katsayısı,ARIMA modeli

Bu çalışma. Yeşilırmak nehrinde ölçülen aylık akım serisinin modellenmesi amacıyla yapılmıştır. Aylık akım serisinin modellenmesinde 361 adet ARIMA(p,d,q)(P,D,Q) modeli kullanılmıştır Uygun modelin seçiminde, ARIMA(p,d,q)(P,D,Q) modellerinden hesaplanan kalıntıların bağımsız olup olmadıkları göz önüne alınmıştır Bu amaçla her model için Ljung-Box Q(r) istatistikleri ve bunların y’ dağılımı için Pr (Olasılık) değerlen saptanmıştır Aylık akım serisi için, Pr değeri %5'ten daha büyük olan modeller uygun kabul edilmiştir Bu çalışmada kullanılan 361 adet modelden yedisinin Pr değen %5'ten daha büyük olmuştur Bu modellerden ARIMA(1,0,0)(0,1,1) modelinin Pr değen (0.072) seçilen diğer modellerin Pr değerlerinden daha büyük olmuştur Bu nedenle Yeşilırmak nehn aylık akımlarının tahmininde ARIMA(1.0,0)(0.1.1) modelinin uygun olduğu saptanmıştır.

Bu çalışma. Yeşilırmak nehrinde ölçülen aylık akım serisinin modellenmesi amacıyla yapılmıştır. Aylık akım serisinin modellenmesinde 361 adet ARIMA(p,d,q)(P,D,Q) modeli kullanılmıştır Uygun modelin seçiminde, ARIMA(p,d,q)(P,D,Q) modellerinden hesaplanan kalıntıların bağımsız olup olmadıkları göz önüne alınmıştır Bu amaçla her model için Ljung-Box Q(r) istatistikleri ve bunların y’ dağılımı için Pr (Olasılık) değerlen saptanmıştır Aylık akım serisi için, Pr değeri %5'ten daha büyük olan modeller uygun kabul edilmiştir Bu çalışmada kullanılan 361 adet modelden yedisinin Pr değen %5'ten daha büyük olmuştur Bu modellerden ARIMA(1,0,0)(0,1,1) modelinin Pr değen (0.072) seçilen diğer modellerin Pr değerlerinden daha büyük olmuştur Bu nedenle Yeşilırmak nehn aylık akımlarının tahmininde ARIMA(1.0,0)(0.1.1) modelinin uygun olduğu saptanmıştır.