hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erzincan’da Meydana Gelen Depremler (XI-XV. Yüzyıllar)
The Earthquakes in Erzincan (XI-XV. Centuries)
Yazar: Aktaş, Yasemin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2019
Anahtar kelimeler: Erzincan,Deprem,Zelzele,Afet ; Erzincan, Earthquake, Disaster

Anadolu’da önemli bir konuma sahip olan Erzincan sosyal, kültürel ve ticari açıdan gelişmiş bir şehirdi. Bu gelişmişliğini Mengücek, Selçuklu ve İlhanlı hâkimiyetleri süresince devam ettiren şehir, yaşanan birtakım siyasi ve sosyal olaylardan olumsuz etkilenmiştir. Erzincan’ın Kuzeydoğu Anadolu Fay Hattı üzerinde bulunması, söz konusu olumsuzlukların yaşanmasında önemli bir etkendir. Bu fay hattı üzerinde meydana gelen depremler, bölgedeki en yıkıcı felaket olmuştur. Tarih boyunca şiddetli depremlere maruz kalan Erzincan’da önemli derecede yıkımlar meydana gelmiş ve binlerce kişi hayatını kaybetmiştir. Can kayıplarının artmasında şiddetli yer sarsıntılarının sebep olduğu sel ve heyelan gibi ikincil afetler de önemli bir yer tutmaktadır. Ortaçağ’da yaşanan depremler, belirli nedenlere bağlanarak açıklanmaya çalışılmıştır. Erzincan’da meydana gelen depremlerin sebebi de insanların kötü yaşayışından dolayı Allah’ın kendilerini cezalandırması ya da idarecilerin kötü yönetimi gibi bir takım olaylara bağlanarak izah edilmiştir. Bu çalışmada XI-XV. yüzyıllarda Erzincan’da yaşanan depremler ve depremlerin neticeleri ele alınmaktadır.

Having an important position in Anatolia, Erzincan was a social, cultural and commercially developed city. The city, which continued its development during the hegemonies of Mengücek, Seljuk and İlhanlı, was adversely affected by a number of political and social events. The fact that Erzincan is located on the Northeast Anatolian Fault Line is an important factor in experiencing these negative events. The earthquakes on this fault line have been the most devastating disaster in the region. In Erzincan, subjected to severe earthquakes during the history, significant destructions had occurred and thousands of people had lost their lives. Secondary disasters such as floods and landslides caused by severe ground shakes play an important role in the increase of casualties. Earthquakes in the Middle Ages have been tried to be explained due to certain reasons. The reason for the earthquakes in Erzincan is explained by being connected to a number of events such as God’s punishment for the bad lives of people or the mismanagement of the administrators. In this study, the earthquakes in Erzincan between XI-XV. centuries and their consequences are dealt with.
Erzurum Şehrinde Yabancı Nüfus (1835-1847)
The Populatıon of Non-Erzurum Residents (1835-1847)
Yazar: Taşkesenlioğlu, M. Yasin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2019
Anahtar kelimeler: Erzurum,Yabancı nüfus,19. yüzyıl,Sosyo-ekonomik hayat ; Erzurum, Non-Erzurum Residents, 19th century, Socio-economic life.

Erzurum’da 1835 ile 1847 yılları arasında icra edilen nüfus ve temettü sayımları esas alınarak hazırlanan bu çalışma, çeşitli amaçlarla şehir merkezinde bulunan Erzurumlu olmayanları konu edinmiştir. Erzurum, 1828-1829 Osmanlı-Rus Harbi’nden sonra sosyo-ekonomik açıdan oldukça zayıf bir görünüme sahipti. Yöre Ermenilerinin Ruslar tarafından Ahıska ve çevresine yerleştirilme girişimi, şehrin ticari hayatında gerilemeye, demografik yapısında ise karmaşık bir sürecin yaşanmasına neden olmuştu. Sultan II. Mahmud’un emri gereği 1831 yılında ülke genelinde yapılan nüfus sayımları Erzurum’da ilk kez 1835 yılında gerçekleşebilmişti. Tarihi ipek yolunun kavşak noktalarından birisi olan Erzurum’un demografik yapısında şehre diğer yörelerden gelip yerleşenler veya ticari ve sair amaçlarla şehirde bulunanlar önemli bir yer edinmektedir. Sayısal verilere dayalı olarak hazırlanan bu çalışma şehrin 19. yüzyılın ilk yarısındaki sosyo-ekonomik durumuna katkı sağlamayı ve diğer kazalardan Erzurum’a gelenlerin ticari ve sosyo-ekonomik potansiyelini incelemeyi amaç edinmiştir.

This study, which is prepared on the basis of population and dividend counts carried out in Erzurum between 1835 and 1847, focuses on non-Erzurum residents in the city center for various aims. After the Ottoman-Russian War of 1828-1829, Erzurum has a very weak socio-economic appearance. Attempts to place local Armenians by the Russians in Ahıska and its environment causes a decline in the commercial life of the city and a complex process in its demographic structure. According to Mahmud II’s order, the censuses made in the country in 1831 were realized in Erzurum in 1835 for the first time. In the demographic structure of Erzurum, which is one of the intersection points of the historical silk road, those who came to the city from other regions or settled in the city for trade and other purposes have an important place. This study, which is based on offical figures, aims to contribute to the socio-economic situation of the city in the first half of the 19th century and to examine the commercial and socio-economic potential of those who came from other districts to Erzurum.
Geleneksel Türk Evi Mimarisinde Diyarbakır Evlerinin Yeri Üzerine Bir Değerlendirme
An Evaluation on the Location of Diyarbakır Houses in Traditional Turkish House Architecture
Yazar: Yariş, Sahure
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2019
Anahtar kelimeler: Tent,House,Turkish House,Diyarbakir,Traditional Architecture ; Çadır,ev,Türk Evi,Diyarbakır,geleneksel mimari

Özİnsanoğlu var olduğu günden beri çeşitli dönemlerde barınma ihtiyacına cevap veren yapılar yapmıştır. Bu yapılar medeniyetlerin kültürel özelliklerini yansıtan maddi kültür varlıkları haline gelmiştir. İnsanların geçmişten gelen kültürel özelliklerinin en iyi yansıtıldığı maddi kültür varlıklarından biri, inşa ettikleri evleridir.Toplumların geleneksel yaşantılarının en önemli göstergesi, geleneksel evlerdir. Anadolu insanın geleneksel yaşantısını yansıtan Türk Evi, Türklerin Orta Asya’da göçebe hayatı yaşayan bir toplumken kullandığı çadırın iç mekân kurgusuna dönüştüğü güzel bir örnektir.İklim ve coğrafi şartlara göre bölgesel farklılıklar gösteren Türk Evi’nin en güzel örneklerinden biri Diyarbakır evleridir. Genellikle iki katlı düzenlemeleri, avlu ve avlu etrafında şekillenen servis mekânları, üst kat yaşam alanları ile geleneksel kültürün devamlılığının görüldüğü yapılardır.  Türk evi plan tipolojisine ve mekân kurgusuna uygun olarak biçimlenen, geleneksel yaşam biçimini yansıtan bu evlerin yaşatılması, korunması kültür sürekliliğinin sağlanması açısından önemlidir.Bu çalışmada, Diyarbakır’ın kentsel dokusunda yer alan geleneksel evlerin mekânsal yapısının Türk Evi mimarisindeki yeri üzerine bir değerlendirme çalışması yapılmıştır.

AbstractHuman beings have built structures that meet the need for shelter in various periods since their existence. These structures have become material cultural assets that reflect the cultural characteristics of civilizations. One of the material cultural assets in which the cultural characteristics of people from the past are best reflected is their houses. The most important indicator of the societal traditional lives is the traditional houses. Reflecting the traditional life of the Anatolian people, the Turkish House is a good example of the interior design of the tent used by Turks as a society living in nomadic life in Central Asia. One of the best examples of the Turkish House, which shows regional differences according to climate and geographical conditions, is Diyarbakır houses. Generally, the two-storey arrangements, courtyard and service spaces shaped around the courtyard, upper floor living spaces and structures where the continuity of traditional culture are seen.The Turkish house, which is shaped in accordance with the plan typology and spatial fiction, reflects the traditional life style and it is important to maintain and maintain the cultural continuity. In this study, it is tried to evaluate the spatial structure of traditional houses in the urban fabric of Diyarbakır in Turkish House architecture.
Dilde, Fikirde, İşde Birlik Aylık Dış Politika Dergisine Göre Türkiye’nin Dış Politika Kaynakları ve Dış Türkler Stratejisi
Turkey's Foreign Policy Resources and Strategy Towards Outer Turks Accordıng To Mounthly Turkish Foreign Policy Journal of Unıty in Language, Ideas, Study
Yazar: Çelik, Mustafa Edip
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2020
Anahtar kelimeler: Dış Türkler,Dilde, Fikirde, İşde Birlik Dergisi,Dış Politika ; Outer Turks, Journal of Unity in Languages, Ideas and Study, Foreign Policy

Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurulduktan sonra, uygulamaya başladığı Batı’ya yakın dış politikasını, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Soğuk Savaş sürecinde, Batı eksenli tek yönlü olarak devam ettirmiştir. 1960’lı yıllardan itibaren, ABD ve Sovyetler arasında yaşanan yumuşama döneminin yanı sıra, Kıbrıs sorununda Batılı müttefiklerinden beklediği desteği görememesinden dolayı, Türkiye, dış politikada yeni arayışlara girmiştir. Bu süreçte, Türkiye dışındaki Türklere yönelik politik açılımlar öneren Dilde, Fikirde, İşde Birlik Dergisi 1977 yılında Necip Hablemitoğlu tarafından yayınlanmaya başlanmıştır. Dergide yayınlanan makalelerle, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetlerine, dış Türklere olan sorumluluklarını hatırlatmanın yanında, bu toplulukların dış politika kaynağı olarak değerlendirilebileceği ileri sürülmüştür. Dergide yapılan yayınlarla, dış Türklerin sosyoekonomik durumları ve yaşamış oldukları ülkelerin onlara uygulamış olduğu baskı politikaları hakkında bilgi verilerek, siyasetçiler bu konularda uyarılmış ve bu topluluklara yönelik uygulanması gereken stratejiler hakkında öneriler sunulmuştur. Bu çalışma, 1977 yılında 12 sayı olarak yayınlanan Dilde, Fikirde, İşde Birlik Dergisi’nin, Türkiye’nin dış politika kaynakları ve dış Türklere yönelik stratejisini incelemeyi amaçlamaktadır.

After the establishment of the Republic of Turkey, the West began to implement its foreign policy axis, after the Second World War has continued Westward moving closer. Since the 1960s, alongside the softening between the United States and the Soviet Union, Turkey has led to new approaches in foreign policy because Western allies did not support Turkey in the Cyprus issue. In this process, Journal of Unity in Languages, Ideas and Study began to be published by Necip Hablemitoğlu in 1977, which suggests political openings for outer Turks, to Turkish foreign policy. In the articles published in the journal, beside to remind the Turkish Republic governments their responsibilities to the other Turkic has argued that these communities could be used as a foreign policy source. With the publications published in the journal, the politicians were warned about these issues and the suggestions about the strategies that should be applied to these communities were given by informing them about the socio-economic status of the outer Turks and the pressure policies against them in the countries they lived. This study aims to examine the foreign policy sources and the strategies towards the outer Turks of Turkey according to Journal of Unity in Languages, Ideas and Study, which was published as 12 issues in 1977.
Birinci Dünya Savaşı’nda Almanya’nın Doğu Kafkasya’yı Ayaklandırma Girişimleri ve Emir Aslan Han Hoyski
Germany’s Initiations of Causing A Revolt in Eastern Caucasia During The World War I and Emir Aslan Han Hoyski
Yazar: Kılıç, Selami
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2020
Anahtar kelimeler: Ottoman Empire, Germany, Erzurum, Emir Aslan, Eastern Caucasia ; Osmanlı Devleti,Almanya,Erzurum,Emir Aslan,Doğu Kafkasya

Osmanlı Devleti’nin Birinci Dünya Savaşı’na girişinden kısa bir süre sonra Almanya’nın da isteği doğrultusunda Sultan-Halife tarafından “cihat-ı ekber” ilan edildi. Bu, başta İngiltere olmak üzere İtilaf Devletlerini, sömürgelerinde vurma ve İslam dünyasını düşmanlarına karşı ayaklandırma planları yapan Almanya için tarihi bir fırsattı. Cihat fikrini bir politika ve propaganda malzemesi yapan Almanya, İslam fanatizmini özendirmek, Müslümanların hiddetini düşmanlarının üzerine salmak için birtakım projeler yapıyordu.Söz konusu plan ve propagandalar çerçevesinde başta Afganistan, Hindistan ve Mısır olmak üzere tüm İslam dünyasında eyleme geçildi. Planın bir parçası da Kafkasya’ydı ve Kafkasya’nın ayaklandırılması “şâyan-ı temenni” idi.Almanya Kafkas halklarını Rusya’ya karşı ayaklandırmak için her fırsatı değerlendiriyordu. Bu tarihi fırsatlardan biri de Azerbaycan’da kurulmuş olan Difâî teşkilatının üyesi olduğunu iddia eden “Genceli Emir Aslan Han Hoyski”ydi. 1914 yılı sonlarına doğru sınırı geçen Emir Aslan; Doğu Kafkasya’da ihtilal ateşini yakacağını söylüyor, büyük bir ayaklanmanın hazırlığı içinde olduğunu belirtiyordu. Bu plan doğrultusunda Osmanlı Devleti’ne ittifak teklif ediyor ve Almanya’nın Erzurum Konsolosu’na da birtakım vaatlerde bulunuyordu.

After a short period of time Ottoman Empire went to the World War I, ‘cihat-ı ekber’ has been declared by Sultan-Caliph with the demand of Germany as well. This situation was a great opportunity for Germany that was making plans of causing a revolt in the world of Islam against their enemies and striking at the allied powers especially England in their colonies. Germany which made the idea of Jihad become a tool of politics and propaganda was in the process of preparations for plans so as to encourage Islamic fanaticism and direct Muslims’ rage upon enemies. Within the context of the aforementioned plans and propagandas, all the Islamic world went into action including Afghanistan, India and Egypt. Caucasia was a part of the plan and causing a revolt in Caucasia was a ‘worthy desire’.In order to cause a revolt in Caucasian publics against Russia, Germany was making use of every opportunity. One of those historical opportunities was ‘Genceli Emir Aslan Han Hoyski’ who claimed to have been a member of the organization called Dîfai established in Azerbaijan. Emir Aslan who passed the border towards the end of 1914, said that he was going to start the revolution fire in the Eastern Caucasia and mentioned that he was in preparation for a great revolt. In accordance with this plan, he was offering an alliance for the Ottoman Empire and making some demands for the Consul of Germany in Erzurum.
Öğretmen Adaylarının Bilgi Okuryazarlığı Becerilerindeki Zorlanma Düzeylerinin İncelenmesi: Atatürk Üniversitesi Örneği
The Investigation of The Difficulty Levels in Information Literacy Skills of Teacher Candidates: Atatürk University Example
Yazar: Sevim, Oğuzhan; Kavak, Ali
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. - No. 68, 2020
Anahtar kelimeler: Öğretmen aday(lar)ı,bilgi okuryazarlığı becerileri,zorlanma düzeyi ; Teacher candidate (s), information literacy skills, proficiency levels.

Bu çalışma ile öğretmen adaylarının bilgi okuryazarlığı becerilerindeki zorlanma düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda öğretmen adaylarının bilme, erişim, değerlendirme, kullanma ve etik/yasal konular aşamalarındaki zorlanma düzeylerinin nasıl oluştuğuna dair sorulara cevap aranmıştır. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Bu doğrultuda ilgili literatürün taraması yapılarak araştırma kapsamında değerlendirilen bilgi, okuryazarlık ve çeşitleri, bilgi okuryazarlığı ve standartları ile ilgili konularda açıklamalarda bulunulmuştur. Veri toplama aracı olarak ise “Bilgi Okuryazarlığı Ölçeği” araştırma grubunda yer alan Atatürk Üniversitesi Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesinde öğrenim gören öğretmen adaylarına uygulanmıştır. Bilgi okuryazarlığı becerileri bir bütün olarak değerlendirildiğinde öğretmen adaylarının zorlanma düzeylerinin ortalama seviyede olduğu görülmüştür. Çıkan bu sonuç öğretmen adaylarının bilgi okuryazarlığı becerilerinin yüksek oranda gelişmediğini göstermiştir. Bu bağlamda öğretmen adaylarında bilgi okuryazarlığı becerilerinin gelişmesine yönelik daha üst seviyede eğitimlerin düzenlenmesi gerektiği düşünülmektedir.

In this study, it was aimed to determine the difficulty levels of pre-service teachers in terms of information literacy skills. For this purpose, questions were asked about how the level of learning in terms of the levels of learning, access, evaluation, use and ethical / legal issues. Descriptive survey model was used in this study. In this context, the related literature has been reviewed and explanations have been made about the information, literacy and types, information literacy and standards evaluated within the scope of the research. As a data collection tool, “The Information Literacy Scale” research group was applied to prospective teachers studying at Kâzım Karabekir Faculty of Education at Atatürk University. When the information literacy skills were evaluated as a whole, it was seen that the level of difficulty of the prospective teachers was at an average level. This result showed that the information literacy skills of the prospective teachers are not high. In this context, it is thought that teacher trainings should be organized at a higher level in order to improve information literacy skills.
Eski Anadolu Türkçesi İle Yazılmış Kısa Bir Hikâye: Hikâyet-i Öksüzce
A Short Story Written in Old Anatolian Turkish: Hikâyet-i Öksüzce
Yazar: Korkmaz Bulut, Türkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 70, 2019
Anahtar kelimeler: Old Anatolian Turkish, story, masnavi, Hz. Muhammad, orphan. ; Eski Anadolu Türkçesi,hikâye,mesnevi,Hz. Muhammed,öksüz

Eski edebiyatımızda hikâye kavramı daha çok bir sözü nakletme, anlatma anlamında genel bir kavram olarak kullanılırdı. Bu-gün hikâye, destan, masal, fabl, roman, efsane, menkıbe vb. dediğimiz anlatmaya dayalı türler eski edebiyatta daha çok “hikâye” adı altında adlandırılmıştır. Hikâye adı eski edebiyatımızda bir tür adı değildir, anlatmaya, nakletmeye, öykülemeye dayalı bütün eserlere verilen genel bir addır. Anlatılanın kısa veya uzun olması hiç önemli değildir, 15 beyitlik bir eser hikâye adıyla geçebileceği gibi 8.000 beyitlik bir esere de hikâye denmiştir. Hikâye konusu kapsamına giren eserler Eski Anadolu Türkçesi döneminde de çokça karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada ele alınan Hikâyet-i Öksüzce mesnevisi de Eski Anadolu Türkçesi dil özelliklerini taşıyan küçük bir mesnevidir. Hikâye-de Medine şehrinde bir bayram sabahı herkes birbiriyle bayramlaşırken, çocuklar oyun oynarken Peygamber’in orada kimsesiz bir çocuğu görmesi ve sonrasında aralarında geçen diyaloglar anlatılmaktadır. Hikâyede İslam kültürü açısından kimsesizlerin korunup kollanması ve onlara merhamet edilmesi mesajı verilmektedir. Hikâyenin bilinen tek nüshası Ankara Millî Kütüphane 06 Mil Yz A 752/4 numaralı yazmadadır. Çalışmada eser üzerine edebî inceleme ve dil incelemesi yapılarak eserin metni, çevirisi, dizini ve tıpkıbasımı verilecektir.

In our old literature, the concept of the story was used as a general concept in the meaning of narration and recitation of an important statement. Genres based on narration like story, epic, fairy tale, fable, novel, legend, saga etc. were referred to as “story” in old literature. The name "story" was not a genre name in our old literature, it was a general name given to all works based on narration, and recitation. It doesn't matter if the narrative is short or long, a fifteen verses narrative or an eighty-thousand verses narrative can be referred to as "story".Narratives that fall within the scope of the story are quite common in the period of Old Anatolian Turkish. Masnavi of Hikâyet-i Öksüzce discussed in this study is a short masnavi with the characteristics of Old Anatolian Turkish language. The story takes place in the city of Madina on a Bairam morning and tells how the Prophet once saw an orphan child among the crowd of people celebrating bairam and children playing with one another. The story continues with the dialogue between the Prophet and the orphan kid. The given message in the story is about protecting orphans and showing compassion to them in terms of Islamic culture. The only known copy of the story is in Ankara National Library 06 Mil Yz A 752/4. The study con-sists of literary and language studies and the text, translation, index, and facsimile.
Nedîm Divanında “Lale Devri”nin Çeşitli Yönleri ve Giyim Usullerine Sosyolojik Bir Yaklaşım
Nedîm Divanında “Lale Devri”nin Çeşitli Yönleri ve Giyim Usullerine Sosyolojik Bir Yaklaşım
Yazar: Sevimli, Erdem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 70, 2020
Anahtar kelimeler: Nedîm,giyim usulleri,sosyolojik Analiz,Lale Devri

XVIII. yüzyılın önemli edebi simalarından olan Nedîm, yazdığı şiirlerle yaşadığı Lale Devri’nin seyrini değiştirmiştir. Onun yazdığı şiirlerde Lâle Devri’nin sosyal yapısını bulmak mümkündür. Nedîm, bu sosyal yapıyı sadece yansıtmakla kalmamış, canlı tasvirlerle yaşamış ve yaşatmıştır. Bu yaşamı Nedîm, sadece tasvir etmekle kalmamış sevgili bağlamında devrin giyim usullerine de nakşetmiştir. Bu usullerin Lâle Devri’nin sosyal yapısı ve Nedîm’in hazcı mizacında biçimlendiği düşünüldüğünde, sosyolojik analizlerinin yapılması gerekmektedir. Çünkü bir toplumun kültürel dokusunu oluşturan giyim usulleri, sadece bir gereksinim değil, aynı zamanda bir yaşantı şekli ve var olma çabasıdır. Elbette siyasî otorite ve değer yargılarının yönlendirdiği bu var olma çabası, Nedîm’in kimliğinin şiirdeki sosyal yansıması olarak dikkat çekmektedir. Makalede Nedîm’i var eden bu sosyal yapı, otorite-sanatçı/şair ilişkisi ve ve mekân-şair ilişkisi başlıkları altında analiz edilmiştir. Ayrıca bunlara, Divanındaki örnek beyitler doğrultusunda giyim usullerinin sosyolojik analizleri de eklenmiştir.

XVIII. yüzyılın önemli edebi simalarından olan Nedîm, yazdığı şiirlerle yaşadığı Lale Devri’nin seyrini değiştirmiştir. Onun yazdığı şiirlerde Lâle Devri’nin sosyal yapısını bulmak mümkündür. Nedîm, bu sosyal yapıyı sadece yansıtmakla kalmamış, canlı tasvirlerle yaşamış ve yaşatmıştır. Bu yaşamı Nedîm, sadece tasvir etmekle kalmamış sevgili bağlamında devrin giyim usullerine de nakşetmiştir. Bu usullerin Lâle Devri’nin sosyal yapısı ve Nedîm’in hazcı mizacında biçimlendiği düşünüldüğünde, sosyolojik analizlerinin yapılması gerekmektedir. Çünkü bir toplumun kültürel dokusunu oluşturan giyim usulleri, sadece bir gereksinim değil, aynı zamanda bir yaşantı şekli ve var olma çabasıdır. Elbette siyasî otorite ve değer yargılarının yönlendirdiği bu var olma çabası, Nedîm’in kimliğinin şiirdeki sosyal yansıması olarak dikkat çekmektedir. Makalede Nedîm’i var eden bu sosyal yapı, otorite-sanatçı/şair ilişkisi ve ve mekân-şair ilişkisi başlıkları altında analiz edilmiştir. Ayrıca bunlara, Divanındaki örnek beyitler doğrultusunda giyim usullerinin sosyolojik analizleri de eklenmiştir.