hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
‚BAHÇE. ADLI KARAGÖZ OYUNUNDA SON DÖNEM OSMANLI SOSYAL HAYATINDAN YANSIMALAR
‚BAHÇE. ADLI KARAGÖZ OYUNUNDA SON DÖNEM OSMANLI SOSYAL HAYATINDAN YANSIMALAR
Yazar: Daştan, Nihalgül
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Geleneksel Türk Tiyatrosu, Karagöz, XVII. ve XIX. Yüzyıllar, Osmanlı İmparatorluğu, İstanbul, Sosyal Hayat.

Gölge oyununun Türklere nereden geldiği sorusu hala tartışılmakla beraber, bu oyunların XVII. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun başkenti olan İstanbul’da asıl kimliğini kazanmış olduğu herkesçe kabul edilen bir gerçektir. Türk seyirlik sanatları arasında mühim bir yere sahip olan karagöz oyunları, İstanbul’da gerek saray ve çevresinde gerekse halk arasında çeşitli mekânlarda ve çeşitli sebeplerle sıkça oynatılmıştır. Bununla beraber İstanbul’da farklı ortamlarda oynatılan karagöz oyunlarının içinde İstanbul’a ait pek çok manzaranın görünmesi de kaçınılmazdır. Oyunlarda, XVII. yüzyıl ile XX. yüzyıl başlarındaki İstanbul’un çeşitli görünüşlerini takip etmek mümkündür. Karagöz oyunları hakkında yapılmış olan birçok çalışmada, bu oyunların gerçek hayattan kesitler sunduğundan, adeta bir yaşanmışlık aksettirdiğinden, kendi hayatlarımızdan birer parça bulduğumuz için bu kadar sevdi- ğimizden bahsedilmiştir. Karagöz oyunları bize Osmanlı Devleti’nin küçük bir parçası olan ‘mahalle’ penceresinden koca İstanbul’u gösterir. Bu çalışmada da, daha önce yapılmış olan araştırmaların ışığında, Karagöz’ün ‚Bahçe‛ isimli oyununda yer alan Osmanlı toplumunun sosyal çevre, inanç, giyim, meslek ve eğlence hayatı unsurları incelenecektir.

Gölge oyununun Türklere nereden geldiği sorusu hala tartışılmakla beraber, bu oyunların XVII. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun başkenti olan İstanbul’da asıl kimliğini kazanmış olduğu herkesçe kabul edilen bir gerçektir. Türk seyirlik sanatları arasında mühim bir yere sahip olan karagöz oyunları, İstanbul’da gerek saray ve çevresinde gerekse halk arasında çeşitli mekânlarda ve çeşitli sebeplerle sıkça oynatılmıştır. Bununla beraber İstanbul’da farklı ortamlarda oynatılan karagöz oyunlarının içinde İstanbul’a ait pek çok manzaranın görünmesi de kaçınılmazdır. Oyunlarda, XVII. yüzyıl ile XX. yüzyıl başlarındaki İstanbul’un çeşitli görünüşlerini takip etmek mümkündür. Karagöz oyunları hakkında yapılmış olan birçok çalışmada, bu oyunların gerçek hayattan kesitler sunduğundan, adeta bir yaşanmışlık aksettirdiğinden, kendi hayatlarımızdan birer parça bulduğumuz için bu kadar sevdi- ğimizden bahsedilmiştir. Karagöz oyunları bize Osmanlı Devleti’nin küçük bir parçası olan ‘mahalle’ penceresinden koca İstanbul’u gösterir. Bu çalışmada da, daha önce yapılmış olan araştırmaların ışığında, Karagöz’ün ‚Bahçe‛ isimli oyununda yer alan Osmanlı toplumunun sosyal çevre, inanç, giyim, meslek ve eğlence hayatı unsurları incelenecektir.
DEDE KORKUT KİTABI’NDA MİZAH
DEDE KORKUT KİTABI’NDA MİZAH
Yazar: Güvenç, Ahmet Özgür
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Dede Korkut Kitabı, Mizah, Komik, Gülme, Oğuz.

Evrensel bir olgu olan mizah, güldürerek eğlendirmesi bakımından geniş halk kitlelerine ulaşabilme yetisine sahiptir. Bu özelliğe eğitsel yönünü de eklediğimiz zaman mizahın kullanım alanı bir hayli genişler. Edebiyat, bu kullanım alanlarından sadece birisidir ve bir- çok edebi tür, mizahtan yararlanmıştır. Diğer taraftan kültür, bir sanat dalı olarak içinden çıktığı toplumu yansıtan edebiyat sayesinde nesilden nesle aktarılmıştır. Kültürel bir ürün olan Dede Korkut Kitabı da sözlü ve yazılı edebiyat aracılığıyla günümüze kadar ulaşan nadir eserlerdendir ve Oğuzların IX-XI. yüzyıllardaki sosyo-kültürel yapısını yansıtması bakımından önemlidir. Bu sosyo-kültürel yapının bir parçası olan mizah, Dede Korkut Kitabı’nda yeri geldikçe kullanılmıştır. Çalış- mamızda günümüz mizah kuramlarından hareketle Dede Korkut Kitabı’ndaki mizahi unsurları inceleyip Oğuzların ulusal mizah anlayışını irdelemeye çalıştık.

Evrensel bir olgu olan mizah, güldürerek eğlendirmesi bakımından geniş halk kitlelerine ulaşabilme yetisine sahiptir. Bu özelliğe eğitsel yönünü de eklediğimiz zaman mizahın kullanım alanı bir hayli genişler. Edebiyat, bu kullanım alanlarından sadece birisidir ve bir- çok edebi tür, mizahtan yararlanmıştır. Diğer taraftan kültür, bir sanat dalı olarak içinden çıktığı toplumu yansıtan edebiyat sayesinde nesilden nesle aktarılmıştır. Kültürel bir ürün olan Dede Korkut Kitabı da sözlü ve yazılı edebiyat aracılığıyla günümüze kadar ulaşan nadir eserlerdendir ve Oğuzların IX-XI. yüzyıllardaki sosyo-kültürel yapısını yansıtması bakımından önemlidir. Bu sosyo-kültürel yapının bir parçası olan mizah, Dede Korkut Kitabı’nda yeri geldikçe kullanılmıştır. Çalış- mamızda günümüz mizah kuramlarından hareketle Dede Korkut Kitabı’ndaki mizahi unsurları inceleyip Oğuzların ulusal mizah anlayışını irdelemeye çalıştık.
KIRGIZ TÜRKLERİNDE ERKEK ÇOCUĞUN ÖNEMİ VE EDEBİ ESERLERE YANSIMASI
KIRGIZ TÜRKLERİNDE ERKEK ÇOCUĞUN ÖNEMİ VE EDEBİ ESERLERE YANSIMASI
Yazar: Dıykanbayeva, Mayramgül; Diykanbayeva, Mayramgül
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Kırgız Türkleri, erkek çocuk, doğum, aile, baba ocağı

Kırgız Türkleri, Orta Asya’da yaşayan Türk boylarından biridir ve Müslüman bir toplumdur. Türk dili ve tarihine ait kaynaklarda verilen bilgiler, Kırgız Türklerinin en eski Türk boylarından biri olduğunu göstermektedir. Kırgız Türkleri, çok eskiden beri soyun devamı için ‚aile küçük memlekettir‛ diyerek aile hayatına çok önem vermişler ve soyun devamı için ne gerekiyorsa yapmışlardır. Baba ocağının tütmesinde erkek çocuğun gerekli olduğunu vurgulamış ve ona kız çocuğuna göre daha fazla değer vermişlerdir. Çocuğu olmayan, özellikle erkek çocuğu olmayan aileler kutsal mezarları, pınarları ziyaret etmiş, Allah’tan medet ummuş, ölen ata-babaların ruhlarına Kuran - ı Kerimden süreler okumuş ve böylece arzularının gerçekle- şeceğine inanmışlardır. Kırgızlar arasındaki bu inançlar günümüzde de canlı bir şekilde sürdü- rülmektedir. Bu çalışmada Kırgız Türklerinin aile hayatından kısaca söz edilmiş, soyun devamında erkek çocuğun gerekliliğinin ve öneminin nedenleri anlatılmıştır. Ayrıca Türk boylarının kahramanlık destanlarından örnekler verilmiş ve atasözleri ile desteklenmiştir. Ayrıca bu çalışmada Kırgız Türkleri ile diğer Türk boylarının çocuk algısı ve erkek çocuklarına verilen önem açısından bazı ortak noktalara değinilmiştir.

Kırgız Türkleri, Orta Asya’da yaşayan Türk boylarından biridir ve Müslüman bir toplumdur. Türk dili ve tarihine ait kaynaklarda verilen bilgiler, Kırgız Türklerinin en eski Türk boylarından biri olduğunu göstermektedir. Kırgız Türkleri, çok eskiden beri soyun devamı için ‚aile küçük memlekettir‛ diyerek aile hayatına çok önem vermişler ve soyun devamı için ne gerekiyorsa yapmışlardır. Baba ocağının tütmesinde erkek çocuğun gerekli olduğunu vurgulamış ve ona kız çocuğuna göre daha fazla değer vermişlerdir. Çocuğu olmayan, özellikle erkek çocuğu olmayan aileler kutsal mezarları, pınarları ziyaret etmiş, Allah’tan medet ummuş, ölen ata-babaların ruhlarına Kuran - ı Kerimden süreler okumuş ve böylece arzularının gerçekle- şeceğine inanmışlardır. Kırgızlar arasındaki bu inançlar günümüzde de canlı bir şekilde sürdü- rülmektedir. Bu çalışmada Kırgız Türklerinin aile hayatından kısaca söz edilmiş, soyun devamında erkek çocuğun gerekliliğinin ve öneminin nedenleri anlatılmıştır. Ayrıca Türk boylarının kahramanlık destanlarından örnekler verilmiş ve atasözleri ile desteklenmiştir. Ayrıca bu çalışmada Kırgız Türkleri ile diğer Türk boylarının çocuk algısı ve erkek çocuklarına verilen önem açısından bazı ortak noktalara değinilmiştir.
1828-29 OSMANLI-RUS HARBİ’NDE ERZURUM EYALETİ’NDEN RUSYA’YA GÖÇÜRÜLEN ERMENİLERİN GERİ DÖNÜŞLERİNİ SAĞLAMA FAALİYETLERİ
1828-29 OSMANLI-RUS HARBİ’NDE ERZURUM EYALETİ’NDEN RUSYA’YA GÖÇÜRÜLEN ERMENİLERİN GERİ DÖNÜŞLERİNİ SAĞLAMA FAALİYETLERİ
Yazar: Özcan, Besim
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: 1828-29 Osmanlı-Rus Harbi, Rusya, Osmanlı Devleti, Erzurum, Ermeniler, Göç.

Birçok önemli gelişmelerin yaşandığı 1828-29 Osmanlı-Rus Harbi, özellikle Rumeli ve Doğu Anadolu’da yaşayan Ermeni halkı için de telafisi mümkün olmayan neticeler doğurmuştur. Harb sırasında Rusya’nın yanında yer alan bu gayrimüslimler, harb sonunda Ruslar tarafından zorla Rusya’ya göç ettirilip yeni yerlerine yerleştirilmişlerdir. Rusya bu suretle hem Türklerin Osmanlı ülkesine göçleri sebebiyle boş kalan arazileri kullanılır hale getirmeyi, hem de idaresi altında bulunacak bu Ermenileri Osmanlı hakkında beslediği emeller doğrultusunda kullanmayı hedeflemiştir. Ancak Osmanlı idaresinde sahip oldukları hak ve imtiyazları orada bulamayan bu insanlar geri dönüş için çeşitli çareler aramaya başlamışlardır. Erzurum örneğinin ele alındığı bu çalışmada, Erzurum ve çevresinden göçürülenlerin geriye dönüşlerini sağlama işi, Erzurum’da yaşayan dini liderlerce yürütülmüştür. Bunlar Osmanlı Hükümetine müracaatta bulunarak onların ülkelerine geri dönme isteklerini ifade edip kabulünü dilemişlerdir. Bu yolla sayıları tam belirlenemeyen birçok Osmanlı vatandaşı Ermeni, Erzurum’a, kendi evine dönme sevincini yaşamıştır. Bu durum Rusya ve Osmanlı idarelerinin halklarına sağladığı rahat ve huzurun değerlendirilmesi açısından da önemli bir örnek teşkil etmiştir.

Birçok önemli gelişmelerin yaşandığı 1828-29 Osmanlı-Rus Harbi, özellikle Rumeli ve Doğu Anadolu’da yaşayan Ermeni halkı için de telafisi mümkün olmayan neticeler doğurmuştur. Harb sırasında Rusya’nın yanında yer alan bu gayrimüslimler, harb sonunda Ruslar tarafından zorla Rusya’ya göç ettirilip yeni yerlerine yerleştirilmişlerdir. Rusya bu suretle hem Türklerin Osmanlı ülkesine göçleri sebebiyle boş kalan arazileri kullanılır hale getirmeyi, hem de idaresi altında bulunacak bu Ermenileri Osmanlı hakkında beslediği emeller doğrultusunda kullanmayı hedeflemiştir. Ancak Osmanlı idaresinde sahip oldukları hak ve imtiyazları orada bulamayan bu insanlar geri dönüş için çeşitli çareler aramaya başlamışlardır. Erzurum örneğinin ele alındığı bu çalışmada, Erzurum ve çevresinden göçürülenlerin geriye dönüşlerini sağlama işi, Erzurum’da yaşayan dini liderlerce yürütülmüştür. Bunlar Osmanlı Hükümetine müracaatta bulunarak onların ülkelerine geri dönme isteklerini ifade edip kabulünü dilemişlerdir. Bu yolla sayıları tam belirlenemeyen birçok Osmanlı vatandaşı Ermeni, Erzurum’a, kendi evine dönme sevincini yaşamıştır. Bu durum Rusya ve Osmanlı idarelerinin halklarına sağladığı rahat ve huzurun değerlendirilmesi açısından da önemli bir örnek teşkil etmiştir.
BÂBÜRNÂME’DE YER ALAN TÖRENLER
BÂBÜRNÂME’DE YER ALAN TÖRENLER
Yazar: Eğilmez, Savaş; Eğilmez, Savaş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Bâbürnâme, Bâbür, Nezir, Tuğ, Maveraünnehir.

Bir toplumun sosyo-kültürel hayatında önemli olan olayları ve günleri anmak veya kutlamak için yapılan toplantılar, devleti yöneten insanları karşılama sırasında, cenazelerde ve savaş başlamadan önce yapılan törenler; siyasi tarih kadar kültür ve sanat tarihi açısından da çok önemlidir. Bu törenler biçim ve nitelikleri bakımından da kendi çağlarının özellikle kültürel hayatına ışık tutmaktadırlar. Biz de bu çalışmada, Türk tarihinde önemli bir rol oynamış olan Zahireddin Muhammed Bâbür’un kendi hayatının tarihi olan Bâbürnâme adlı eserinde, açık ifadeler, canlı tasvirler ve akıcı üslup ile anlattığı törenler hakkında bilgi vermeye çalışacağız. Batı ilim ve fikir dünyasının hayranlıkla andığı Bâbürnâme bugün otobiyografi türü- nün dünya klasikleri arasında sayılmaktadır. Bu törenlerin XV. ve XVI.yüzyılın sosyokültürel hayatı hakkında aydınlatıcı ve renkli bilgiler vereceği muhakkaktır. Bu çalışmada Fergana, Kâbil ve Dehli bölgelerinde yaşanılan kültürel hayatın bir parçasının, bir hükümdarın gözüyle tasvirini incelemeye çalıştık.

Bir toplumun sosyo-kültürel hayatında önemli olan olayları ve günleri anmak veya kutlamak için yapılan toplantılar, devleti yöneten insanları karşılama sırasında, cenazelerde ve savaş başlamadan önce yapılan törenler; siyasi tarih kadar kültür ve sanat tarihi açısından da çok önemlidir. Bu törenler biçim ve nitelikleri bakımından da kendi çağlarının özellikle kültürel hayatına ışık tutmaktadırlar. Biz de bu çalışmada, Türk tarihinde önemli bir rol oynamış olan Zahireddin Muhammed Bâbür’un kendi hayatının tarihi olan Bâbürnâme adlı eserinde, açık ifadeler, canlı tasvirler ve akıcı üslup ile anlattığı törenler hakkında bilgi vermeye çalışacağız. Batı ilim ve fikir dünyasının hayranlıkla andığı Bâbürnâme bugün otobiyografi türü- nün dünya klasikleri arasında sayılmaktadır. Bu törenlerin XV. ve XVI.yüzyılın sosyokültürel hayatı hakkında aydınlatıcı ve renkli bilgiler vereceği muhakkaktır. Bu çalışmada Fergana, Kâbil ve Dehli bölgelerinde yaşanılan kültürel hayatın bir parçasının, bir hükümdarın gözüyle tasvirini incelemeye çalıştık.
HAKKÂRİLİ DEVLET ADAMI VE ÂLİMLER (ABBÂSÎLER DÖNEMİ) /
HAKKÂRİLİ DEVLET ADAMI VE ÂLİMLER (ABBÂSÎLER DÖNEMİ) /
Yazar: Gözütok, Şakir
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Hakkâri, ilim, âlimler.

İslâm dünyasında, sahip oldukları ilmî kurumlarla veya âlimlerle şöhret bulmuş pek çok yerleşim merkezi bulunmaktadır. Her ne kadar tarihte kendilerinden sıkça söz edilen şehirler kadar olmasa da, bulunduğu bölge itibariyle kendisinden beklenenden daha çok ilme hizmet vermiş ve âlim yetiştirmiş şehirlerden biri Hakkâri’dir. Burada söz konusu ettiğimiz âlimler Hakkârili olmakla beraber, bunların çoğu değişik şehirlerde ilim tahsil etmişlerdir. Bu çalışmamızda, Hakkârili kadın ve erkek âlimler ve onların ortaya koydukları ilmî eserler hakkında bilgi verilmeye çalışılacaktır.

İslâm dünyasında, sahip oldukları ilmî kurumlarla veya âlimlerle şöhret bulmuş pek çok yerleşim merkezi bulunmaktadır. Her ne kadar tarihte kendilerinden sıkça söz edilen şehirler kadar olmasa da, bulunduğu bölge itibariyle kendisinden beklenenden daha çok ilme hizmet vermiş ve âlim yetiştirmiş şehirlerden biri Hakkâri’dir. Burada söz konusu ettiğimiz âlimler Hakkârili olmakla beraber, bunların çoğu değişik şehirlerde ilim tahsil etmişlerdir. Bu çalışmamızda, Hakkârili kadın ve erkek âlimler ve onların ortaya koydukları ilmî eserler hakkında bilgi verilmeye çalışılacaktır.
DİLLERDE CİNSİYET ALMANCA VE TÜRKÇEDE CİNSİYET KAVRAMLARI
DİLLERDE CİNSİYET ALMANCA VE TÜRKÇEDE CİNSİYET KAVRAMLARI
Yazar: Öztürk Dağabakan, Fatma; Öztürk Dağabakan, Fatma
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Genus, Sexus, dilbilgisel cinsiyet, biyolojik cinsiyet, artikel, Türkçe, Almanca

Bu makalede, dünya dillerinin hemen hemen hepsini ilgilendiren cinsiyet konusuna değinildi. Çıkış noktası olarak cinsiyet kavramının dildeki iki türünden bahsedilerek, dilbilgisel cinsiyet ve biyolojik cinsiyet oluşumları ortaya kondu. Bu kavramlar arasındaki farklılıklar, benzeyen durumlar, uygun olan karşı- lıklar belli başlı örnekler ile okuyucuya sunulmaya çalışıldı. Aynı zamanda dilbilgisel cinsiyetin dildeki önemi, hangi dillerde hangi cinsiyetin ne şekilde yer aldığı konusu da çalışmada belirtilerek, Türkiye’de fazla araştırmanın bulunmadığı bir alan hakkında açıklamalar oluş- turuldu. Dilbilgisel cinsiyet bulunmayan bir dil olarak Türkçenin durumu cinsiyet konusu açısından ele alınarak dilbilgisel cinsiyet dili olan Almanca ile bir mukayese yapıldı ve her iki dil arasındaki benzerlikler, farklılıklar, karşılıklar tanımlanarak her iki dil arasında bir inceleme yapılmaya çalışıldı.

Bu makalede, dünya dillerinin hemen hemen hepsini ilgilendiren cinsiyet konusuna değinildi. Çıkış noktası olarak cinsiyet kavramının dildeki iki türünden bahsedilerek, dilbilgisel cinsiyet ve biyolojik cinsiyet oluşumları ortaya kondu. Bu kavramlar arasındaki farklılıklar, benzeyen durumlar, uygun olan karşı- lıklar belli başlı örnekler ile okuyucuya sunulmaya çalışıldı. Aynı zamanda dilbilgisel cinsiyetin dildeki önemi, hangi dillerde hangi cinsiyetin ne şekilde yer aldığı konusu da çalışmada belirtilerek, Türkiye’de fazla araştırmanın bulunmadığı bir alan hakkında açıklamalar oluş- turuldu. Dilbilgisel cinsiyet bulunmayan bir dil olarak Türkçenin durumu cinsiyet konusu açısından ele alınarak dilbilgisel cinsiyet dili olan Almanca ile bir mukayese yapıldı ve her iki dil arasındaki benzerlikler, farklılıklar, karşılıklar tanımlanarak her iki dil arasında bir inceleme yapılmaya çalışıldı.
RUSÇA VE TÜRKÇEDEKİ İLGİ VE BULUNMA HALLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELENMESİ
RUSÇA VE TÜRKÇEDEKİ İLGİ VE BULUNMA HALLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELENMESİ
Yazar: Taşbaşı Mutlu, Asiye; Taşbaşı Mutlu, Asiye
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Rus dili, Türk dili, İlgi hali, Bulunma hali, Karşılaştırmalı gramer

İkinci dil öğrenmede etkin yöntemlerden birisi de birinci dil ile ikinci dil arasında karşı- laştırmalı analiz yapmaktır. Bu sayede ikinci dil edinimi daha kolay hale gelecektir. Ancak istenilen başarının elde edilebilmesi için en önemli şart birinci dil eğitiminin eksiksiz ve başarılı bir şekilde tamamlanmış olmasıdır. Aksi takdirde birinci dil eğitiminde yetersiz olan bir bireyin ikinci dili tam olarak edinmesi mümkün değildir. Rusçada kelimeler arasında cins ayrımı bulunması, Türkçede böyle bir kural olmayı- şından dolayı Türk öğrenciler için karışıklığa neden olmaktadır. Rusçada kelimelere ilgi ve bulunma hallerine özgü takılar getirildiğinde kelimelerin sonları değişime uğramaktadır. İsmin bu iki halinde sadece isimler değil onları niteleyen sıfatlar ve onların yerine kullanılan zamirler de çekimlenmektedir. Fiiller ve edatlar bu hallere göre kategorize edilir. Bu çalışmada ismin ilgi ve bulunma hali Rusça ve Türkçede karşılaştırılmalı olarak incelenmiş, aralarındaki benzer ve farklı yönler tespit edilmiştir. Bu konuda iki dil arasındaki benzer yapılar dil öğrenimini kolaylaştırırken, farklı yapılar ise dil öğrenimini zorlaştırarak öğrenim sürecini uzatmaktadır.

İkinci dil öğrenmede etkin yöntemlerden birisi de birinci dil ile ikinci dil arasında karşı- laştırmalı analiz yapmaktır. Bu sayede ikinci dil edinimi daha kolay hale gelecektir. Ancak istenilen başarının elde edilebilmesi için en önemli şart birinci dil eğitiminin eksiksiz ve başarılı bir şekilde tamamlanmış olmasıdır. Aksi takdirde birinci dil eğitiminde yetersiz olan bir bireyin ikinci dili tam olarak edinmesi mümkün değildir. Rusçada kelimeler arasında cins ayrımı bulunması, Türkçede böyle bir kural olmayı- şından dolayı Türk öğrenciler için karışıklığa neden olmaktadır. Rusçada kelimelere ilgi ve bulunma hallerine özgü takılar getirildiğinde kelimelerin sonları değişime uğramaktadır. İsmin bu iki halinde sadece isimler değil onları niteleyen sıfatlar ve onların yerine kullanılan zamirler de çekimlenmektedir. Fiiller ve edatlar bu hallere göre kategorize edilir. Bu çalışmada ismin ilgi ve bulunma hali Rusça ve Türkçede karşılaştırılmalı olarak incelenmiş, aralarındaki benzer ve farklı yönler tespit edilmiştir. Bu konuda iki dil arasındaki benzer yapılar dil öğrenimini kolaylaştırırken, farklı yapılar ise dil öğrenimini zorlaştırarak öğrenim sürecini uzatmaktadır.
BİLGİ YÖNETİMİ VE ÖRGÜTSEL ÖĞRENME İLİŞKİSİ: KAVRAMSAL BİR YAKLAŞIM
BİLGİ YÖNETİMİ VE ÖRGÜTSEL ÖĞRENME İLİŞKİSİ: KAVRAMSAL BİR YAKLAŞIM
Yazar: Yılmaz, Malik; Yılmaz, Malik
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 46, 2012
Anahtar kelimeler: Örgütsel öğrenme, bilgi yönetimi, bilgi, öğrenme

1990’lı yıllara kadar yönetim bilimcilerin pek çoğu ne örgütsel öğrenme ne de bilgi yönetimi süreçlerini açıklamaya ve aralarındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik ilgi çekici çalışmalar ortaya koymamışlardır. 1990 yılında Beşinci Disiplin (The Fifth Discipline) adıyla yayınlanan kitabında Peter Senge, 1990’lı yılların başarılı örgütlerinin, örgütsel öğrenme olarak adlandırılan uygulamaya ve rekabet edebilecek en önemli yollardan birinin rakiplerden daha hızlı öğrenebilme yeteneğine sahip olmaya bağlı olduğunu belirterek öğrenen örgütlerin sistematiğini ortaya koymuş ardından konuya olan ilgi giderek artmıştır. Günümüzde örgütsel öğrenme ile bilgi yönetimi ilişkisi farklı bakış açılarıyla hala tartışılmaktadır. Bu çalış- mada kısaca örgütsel öğrenme ve bilgi yönetimi kavramları arasındaki ilişkinin belirlenmesi hedeflenmiş, bu doğrultuda ilgili literatür çerçevesinde değerlendirme yapılmış, bilgi yönetimi ile örgütsel öğrenmenin birbirlerini destekleyen uygulamalar olduğunu ortaya koymak amaçlanmıştır.

1990’lı yıllara kadar yönetim bilimcilerin pek çoğu ne örgütsel öğrenme ne de bilgi yönetimi süreçlerini açıklamaya ve aralarındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik ilgi çekici çalışmalar ortaya koymamışlardır. 1990 yılında Beşinci Disiplin (The Fifth Discipline) adıyla yayınlanan kitabında Peter Senge, 1990’lı yılların başarılı örgütlerinin, örgütsel öğrenme olarak adlandırılan uygulamaya ve rekabet edebilecek en önemli yollardan birinin rakiplerden daha hızlı öğrenebilme yeteneğine sahip olmaya bağlı olduğunu belirterek öğrenen örgütlerin sistematiğini ortaya koymuş ardından konuya olan ilgi giderek artmıştır. Günümüzde örgütsel öğrenme ile bilgi yönetimi ilişkisi farklı bakış açılarıyla hala tartışılmaktadır. Bu çalış- mada kısaca örgütsel öğrenme ve bilgi yönetimi kavramları arasındaki ilişkinin belirlenmesi hedeflenmiş, bu doğrultuda ilgili literatür çerçevesinde değerlendirme yapılmış, bilgi yönetimi ile örgütsel öğrenmenin birbirlerini destekleyen uygulamalar olduğunu ortaya koymak amaçlanmıştır.