hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
1908-1920 Yılları Arasında Osmanlı Meclis-i Mebusanında Millet Tanımı Tartışmaları
Debates on the Definition of Nation in the Ottoman Chamber of Deputies between 1908 and 1920
Yazar: Sarısaman, Sadık; Zorbacı, Yusuf Cihat
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 45, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Language,Nation,Deputy,Ottoman,Turkish ; Dil,Millet,Milletvekili,Osmanlı,Türk

Millet tanımı konusunda filozoflar, sosyologlar ve tarihçiler kendi anlayışları çerçevesinde görüşlerini ortaya koymuşlardır. Kimileri milleti meydana getiren ana unsurun soy olduğunu iddia etmiştir. Kimileri ise bunun tersi olarak ortak kültür oluşturma ve birlikte yaşama isteğinin millet haline gelmede belirleyici olduğunu savunmuşlardır. Osmanlı Devleti’nin son döneminde anayasal açıdan vatandaş Osmanlı olarak adlandırılsa da mecliste millet tanımı üzerine tartışmalar yaşanmıştır. Milletvekillerinin bir kısmı aidiyet duyduğu etnik kökeni ve dili korumak ve varlığını kabul ettirmek gayesiyle mecliste açıklamalarda bulunmuştur. Bir kısmı ise bu açıklamalar dolayısıyla oluşan millet, milliyet meselesine dair tartışmaların ayrışmaya neden olacağını öne sürmüştür. Gayrimüslim milletvekillerinin kendi aralarında Osmanlılığa bağlılık hususunda da tartıştıkları görülmektedir. Zaman zaman birbirlerini yeterince Osmanlı olmamakla veya Türkçeyi bilmemekle suçlamışlardır. Balkanların kaybedilmesinin ardından bir kısım Türk milletvekillerinin kendi etnik kimliklerine ve kültürlerine öncesine nazaran daha çok sahip çıktıkları ve ön plana çıkardıkları anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı Osmanlı meclisindeki millet tanımı tartışmalarını objektif ve bilimsel bir şekilde ortaya koymak ve değerlendirmektir.

Philosophers, sociologists and historians have expressed their views on the definition of “nation” within the framework of their own understandings. Some have claimed that the main element constituting a nation is ancestry. Others, however, argued that the desire to create a common culture and live together is  also decisive in becoming a nation. In the last period of the Ottoman Empire, although citizens were constitutionally called Ottomans, there were debates in the parliament regarding the definition of nation. Some deputies made statements in order to protect their ethnic origin and language and to have their existence recognized. Some argued that these debates on nation and nationality could lead to separation. It is observed that non-Muslim deputies also debated among themselves about loyalty to Ottomanism, occasionally accusing each other of not being Ottoman enough or not knowing Turkish. After the loss of the Balkans, some Turkish deputies embraced their ethnic identity and culture more fervently and brought these issues to the forefront. The aim of this study is to objectively and scientifically reveal and evaluate the discussions on the definition of “nation” in the Ottoman Parliament.
Millî Mücadele Döneminde Mustafa Kemal Paşa-Enver Paşa Çatışmasının Fransız Kamuoyundaki Algılanış Biçimi
The Perception of Mustafa Kemal Pasha-Enver Pasha Conflict in the French Public Opinion during the National Struggle Period
Yazar: Kırışman, Mustafa
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 44, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; The Ankara Government,Mustafa Kemal Pasha,Enver Pasha,France,Press,Public Opinion ; Ankara Hükümeti,Mustafa Kemal Paşa,Enver Paşa,Fransa,Basın,Kamuoyu

Enver Paşa, Birinci Dünya Savaşı yıllarında Osmanlı Devleti’nde Erkan-ı Harbiye Reisliği, Harbiye Nazırlığı ve Başkumandan Vekilliği görevlerini aynı anda üstlenerek ülkenin kaderinde söz sahibi olmuş önemli bir şahsiyetti. Osmanlı Devleti’nin savaş bitiminde yenilen tarafta yer alması üzerine Enver Paşa ve beraberindekiler 1 Kasım 1918 tarihinde ülkeyi terk etmişlerdi. 19 Mayıs 1919’da Samsun’a ayak basan Mustafa Kemal Paşa Anadolu’da kongreler dönemini başlatmış; bu sürecin sonunda Millî Mücadele Hareketi vücut bulmuştu. 1920- 1921 yılları hem Millî Mücadele’nin kritik safhalarının yaşandığı, hem Fransa’nın Antep ve çevresinde işgalci konumunda olduğu, hem de Enver Paşa’nın yeni bir mücadele arayışına girdiği döneme denk gelmiştir. Enver Paşa’nın yurtdışındaki faaliyetleri ve Anadolu’ya geçmeye yönelik düşüncesi, Mustafa Kemal Paşa ile arasında gerilime yol açmıştır. Fransızlar ise Mustafa Kemal Paşa ile Enver Paşa arasındaki ilişkinin ne düzeyde olduğunu, ortak hareket edip etmediklerini anlamaya çalışmışlardır. Zira Fransa, Antep ve çevresinde işgalci konumda olan bir ülke olarak Türkiye üzerinde yeni bir siyasa geliştirme ihtiyacına girecektir. Bu çalışma, Fransız kamuoyunun Mustafa Kemal Paşa ile Enver Paşa arasındaki ilişkiyi nasıl kavradığını ortaya koymaya çalışmaktadır.

Enver Pasha was a critical figure who had a say in the fate of the country by simultaneously assuming the duties of the Chief of Military Affairs, Minister of War and Deputy Commander-in-Chief in the Ottoman Empire during the First World War. As the Ottoman Empire was on the defeated side at the end of the war, Enver Pasha and his entourage left the country on November 1, 1918. Mustafa Kemal Pasha, who set foot in Samsun on May 19, 1919, initiated the period of congresses in Anatolia and The National Struggle Movement emerged at the end of this process. The years 1920-1921 coincided with the period when the critical phases of the National Struggle occurred, France was the occupier in Antep and its surroundings, and Enver Pasha was in search of a new struggle. Enver Pasha’s activities abroad and his idea of moving to Anatolia caused tension between him and Mustafa Kemal Pasha. The French, on the one hand, tried to understand the level of the relationship between Mustafa Kemal Pasha and Enver Pasha and whether they acted together or not. France, as an occupying country in Antep and its surroundings, needed to develop a new policy on Türkiye. This study tries to reveal how the French public understood the relationship between Mustafa Kemal Pasha and Enver Pasha.
Avrupalı Büyük Devletlerin Basın Organlarına Göre 1908 Jön Türk İhtilali ve Meşruti Yönetime Yeniden Geçilmesi
The Young Turk Revolution of 1908 and the Restoration of Constitutional Rule According to the Press Organs of the Great European Powers
Yazar: Sivri, Pir Murat
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 45, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Second Constitutional Monarchy,Ottoman Empire,Britain,USA,Russia,France,Germany,Press ; II. Meşrutiyet,Osmanlı Devleti,İngiltere,ABD,Rusya,Fransa,Almanya,Basın

II. Meşrutiyet’in ilanı Batı kamuoyunda merakla takip edildi. Gerek Batılı devlet adamları gerekse basın bu olay üzerinde ciddiyetle durdu. Devlet adamları her ne kadar siyasi nezaket gereği Meşrutiyet’in ilanından dolayı Osmanlı makamlarını tebrik etseler de bu gelişmenin kendi ülkeleri için yol açacakları vaziyeti uzun uzadıya analiz etmekten geri durmadılar. İngiltere ve Fransa gibi ülkeler için Meşrutiyet’in ilanı olumlu bir gelişme olarak kabul edilirken, Rusya ve Almanya açıkça Meşrutiyet’in ilanından duydukları endişeyi dile getirdiler. Yine Yunanistan ve Bulgaristan gibi küçük Balkan ülkeleri de Makedonya’daki çıkarlarına zarar vereceğini düşünerek Meşrutiyet’i şüpheyle karşıladılar. Buna karşılık Batı basını ise büyük ölçüde Meşrutiyet’in Doğu’da yeni bir gelişme evresine sahne olacağı düşüncesiyle bu hareketi destekler bir tutum sergiledi. Bu çalışmada başta basın materyalleri olmak üzere arşiv belgeleri ve telif eserler ışığında II. Meşrutiyet’in Batı kamuoyunda nasıl karşılandığı sorusuna cevap aranmaya çalışılmıştır.

The declaration of the Constitutional Monarchy was followed with great interest by Western public opinion. Both Western statesmen and the press dwelt on this event seriously. Although statesmen congratulated the Ottoman authorities on the proclamation of the Constitutional Monarchy as a matter of political courtesy, they did not refrain from analyzing at length what this development meant for their own countries. For countries like Britain and France, the proclamation of the Constitutional Monarchy was a positive development, while Russia and  Germany openly expressed their concerns. Small Balkan countries such as Greece and Bulgaria were also skeptical of the Constitutional Monarchy, believing that it would harm their interests in Macedonia. The Western press, on the other hand, largely supported the Constitutional Monarchy, believing that it would pave the way for a new phase of development in the East. This study seeks to answer the question of how the Constitutional Monarchy was received by Western public opinion in the light of archival documents, especially press materials and copyrighted works.
Hiyerarşi ve Sarayın Temsili Bağlamında Sultan Mehmed Reşad’ın Kadınefendilerinin Haremdeki Konumları
The Status of Sultan Mehmed Reşad’s Kadınefendis in the Harem: Hierarchy and Palace Representation
Yazar: Uçan, Lale
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 46, 2024
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Sultan Mehmed Reşad,Kadınefendi,Harem,Dolmabahçe Sarayı,Temsil ; Sultan Mehmed Reşad,kadınefendi,harem,Dolmabahçe Palace,Representation

19. yüzyılla birlikte oluşan yeni toplumsal anlayış, büyük kentlerde aile yapısını kuşatırken köklü dönüşümler ifadesi bu ortamı izah eder. II. Meşrutiyet perspektifinden Sultan Mehmed Reşad’ın sarayına bakıldığında unutulmaması gereken önemli bir nokta; valide sultanın olmadığı bir haremden bahsedildiğidir. Buradan hareketle, haremde hiyerarşi bağlamında kadınefendilerin kökenleri ve saraya gelişleri tartışılacaktır. Kadınefendilerin sarayı temsil vazifeleri çözümlenirken, aslında bu köklü müessesenin son şeklini görmeye çalışacağız. Saray dışında, sosyal yaşam içerisinde kadınefendilerin statüsü de ele alınacaktır. Haremde ve saray dışında mekân ziyaretlerinin bize neler söylediğine kapı aralayacağız. Onların haremdeki gündelik yaşantılarının uzantısında sosyal hayata katılma pratikleri, çalışmaya dâhil edilecektir. Sultan Mehmed Reşad’ın eşleri, Osmanlı toplumundaki kadının statüsü ve bu statünün değişen dinamikleri bağlamında değerlendirilecektir.

The 19th century marked significant social transformations, particularly in the structure of family life in major cities, reflecting the broader currents of change. When examining Sultan Mehmed Reşad’s palace during the Second Constitutional Era, a key point to consider is the absence of a vâlide sultan (queen mother) in the harem. This study explores the origins of the kadınefendis (consorts) and their integration into palace life within the hierarchical structure of the harem. By analyzing the kadınefendis’ roles in representing the palace, this research seeks to provide insight into the final form of this long-established institution. The study also examines the status of the kadınefendis in social life beyond the palace walls, drawing attention to the significance of their visits to various locations both within and outside the harem. These activities will be analyzed as extensions of their daily lives, highlighting their participation in the broader social fabric. Furthermore, the study situates Sultan Mehmed Reşad’s consorts within the context of women’s status in Ottoman society, exploring how their roles reflect the evolving dynamics of gender and social hierarchy during this transformative period.
Mason Kaynaklarına Göre Cumhuriyet Döneminde Türkiye Masonlarının Yaşadığı Fesih ve Bölünme Hadiseleri
According to Masonic Sources, the Events of Dissolution and Division Experienced by the Masons of Türkiye During the Republican Period
Yazar: Öcal, Enver Emre
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 46, 2024
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Turkish Freemasonry,Freemasonry,History of the Republic of Türkiye,Democrat Party Period,Justice Party Period ; Türkiye Masonluğu,Masonluk,Türkiye Cumhuriyeti Tarihi,Demokrat Parti Dönemi,Adalet Partisi Dönemi

Osmanlı’da masonluk 18. yüzyıldan itibaren yayılmıştır. Uzun süre yabancı obediyanslara tabi olarak devam eden bu yapı 1908 İhtilali’nden sonra değişime uğramış ve ilk defa bir Osmanlı Maşrık-ı Azamı ve Yüksek Şurası kurulmuştur. Cumhuriyet devrine kadar varlığını bu şekilde sürdüren masonluk, bu dönemde “Uykuya Yatırılma” ve “Büyük Bölünme” gibi mühim hadiseler yaşamıştır. Makalenin amacı Osmanlı’dan Cumhuriyet’e masonluğun tarihsel boyutunu irdelemek, sonrasındaysa Cumhuriyet’te yaşadıkları hadiseleri detaylıca ele almaktır. Makalede TBMM tutanakları ve arşiv vesikaları gibi birincil kaynakların yanı sıra Türkiye’de ve dünyada yayımlanmış olan masonik eserler kaynak olarak kullanılmıştır. Bu suretle daha önce akademik yayınlarda ele alınmamış bakir bir konu olarak 1965 yılı sonrasında Türkiye masonluğunda yaşananlar, Türkiye masonlarının uluslararası tanınma pratiği bağlamında ele alınmış ve bütüncül biçimde ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Freemasonry began to spread within the Ottoman Empire in the 18th century, initially operating under the authority of foreign obediences. This structure underwent a significant transformation following the 1908 Revolution, which led to the establishment of the Ottoman Mashriq-ı Azam and Supreme Council for the first time. Freemasonry continued in this form until the Republican era, during which it faced pivotal events such as the “Put to Sleep” and the “Great Schism.”This article aims to trace the historical development of Freemasonry from the Ottoman Empire to the Republic of Türkiye and to provide a detailed analysis of the significant events that occurred during the Republican period. Using primary sources such as the minutes of the Grand National Assembly of Türkiye, archival documents, and Masonic publications from both Türkiye and abroad, the study focuses on the developments within Turkish Freemasonry after 1965. By examining this underexplored topic within the context of the international recognition practices of Turkish Freemasons, the article seeks to provide a comprehensive understanding of the challenges and transformations experienced by Freemasonry in Türkiye.
Mustafa Kemal Paşa’nın Batı Anadolu’da Eskişehir, İzmit, Bilecik ve Bursa Seyahatlerine (Ocak 1923) Dair İzlenimler ve Bazı Tespitler
Observations and Insights on Mustafa Kemal Pasha’s Western Anatolian Travels to Eskişehir, İzmit, Bilecik, and Bursa (January 1923)
Yazar: Okumuş, Ali
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 46, 2024
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Mustafa Kemal Atatürk,Western Anatolian Tour,Eskişehir,Bilecik,İzmit ; Mustafa Kemal Atatürk,Batı Anadolu Seyahati,Eskişehir,Bilecik,İzmit

Mustafa Kemal Paşa’nın Eskişehir, Bilecik, İzmit ve Bursa’yı kapsayan ve İzmir’de noktalanan, Batı Anadolu seyahati, halk ile doğrudan temas kurduğu, böylece kamuoyu yoklaması yapabildiği ilk geniş çaplı yurt gezisiydi. Bu seyahatinde Mustafa Kemal Paşa, Millî Mücadele’den sonra ordunun durumunu teftiş etmeyi ve halkın sorunlarını bizzat kendilerinden dinleyip, sorularına doğrudan cevap vermeyi amaçlıyordu. Bu araştırma, 14 Ocak-17 Şubat 1923 tarihleri arasında gerçekleşen ve bir aydan biraz daha uzun süren seyahatin Paşa’nın İzmir’e vardığı 25 Ocak 1923 tarihine kadarki kısmını kapsamaktadır. Bu süre zarfında Mustafa Kemal Paşa, gittiği her yerde resmî erkânın yanı sıra kalabalık halk kitleleri tarafından törenlerle karşılandı. İstasyonlarda, sinema salonlarında halk ile görüştü, onları dinledi ve kendisine ülke gündemiyle ilgili sorulan sorulara uzun uzun açıklamalar yaparak cevaplar verdi. Bu seyahat esnasında Mustafa Kemal Paşa’nın gündeminde Lozan Konferansı’ndaki tartışmalar, Hilafet meselesi, Halk Fırkası gibi konular bulunmaktaydı. Bu çalışmada, Mustafa Kemal Paşa’nın Batı Anadolu seyahati adım adım takip edilecek ve seyahat süresince konuşma ve nutukları incelenerek Cumhuriyet’e giden süreç değerlendirilecektir.

Mustafa Kemal Pasha's journey through Western Anatolia, encompassing Eskişehir, Bilecik, İzmit, and Bursa, and concluding in İzmir, marked his first extensive domestic tour and served as an opportunity for direct engagement with the public, effectively functioning as a public opinion survey. During this  journey, Mustafa Kemal Pasha sought to assess the state of the military following the National Struggle and to address the concerns of the people directly, providing immediate and detailed responses to their inquiries. This research covers the part of the trip that took place between January 14 and February 17, 1923, and lasted a little more than a month, until the Pasha's arrival in Izmir on January 25, 1923. During this time Mustafa Kemal Pasha featured official ceremonies and large crowds welcoming him at each stop. He met with the public at train stations and cinema halls, listened to their grievances, and delivered explanations regarding the nation’s critical issues. Key topics on his agenda included the Lausanne Conference, the Caliphate, and the establishment of the People’s Party. This study traces Mustafa Kemal Pasha’s journey through Western Anatolia step by step, analysing his speeches and addresses to evaluate the process that ultimately led to the proclamation of the Republic.
Anadolu’da Art Nouveau Mimari Üslubuna Örnek Bir Yapı: Trabzon Atatürk Köşkü
An Example Building Of The Art Nouveau Architectural Style In Anatolia: Trabzon Atatürk Mansion
Yazar: Sağlam, Temel
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 48, 2024
Anahtar kelimeler: Late Modern Urban History ; Yakınçağ Kent Tarihi ; Trabzon,Ataturk's Mansion,Urban architecture,Art nouveau,Summer resort ; Trabzon,Atatürk Köşkü,Kent mimarisi,Art nouveau,Sayfiye evi

Anadolu’da başkent üslubu mimari örgüyü nispeten temsil eden şehirlerden biri olan Trabzon, bir yandan çok uluslu bir kültür katmanı oluştururken diğer yandan farklı sanat stilleri ile inşa edilmiş yapı sanatı numunelerini barındırmaktadır. Kentin güneybatısında, şehre yakın ancak yayla iklimi hususiyeti gösteren Soğuksu mevkiinde sayfiye olarak art nouveau üslubu ile yapılmış Atatürk Köşkü bu yapılardan birisidir. 1894 “Osmanlı Sergisi Projesi” sonrasında II. Abdulhamit tarafından baş mimarlığa getirilmiş olan D’Aranco’nun proje müellifi olduğunu düşündüğümüz yapının mimarlığını Alexander Kakulidis yapmıştır. Atatürk Köşkü, Trabzon’da büyük boyutlu farklı yapıların da sahibi olan iş insanı Konstantin Kabayanidis tarafından 1906-1910 yılları arasında yaptırılmıştır. Art nouveaunun malzeme kullanımındaki çeşitlilik ve tekniğinin de sergilendiği Atatürk Köşkü, zeminle birlikte üç katlı olarak inşa edilmiştir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 1924, 1930 ve 1937 yıllarındaki Trabzon ziyaretlerinde bu köşke uğraması ve vasiyetlerinden birisini burada konakladığı sırada yazması yapının bilinirliğini ve değerini artırmıştır. Bu araştırmada, Anadolu’nun Doğu Karadeniz Bölgesindeki Trabzon şehrinde, uluslararası coğrafyada yaygın bir kullanım alanı bulan art nouveau üslubu ile inşa edilen ve eyalet üslubu tanımlamasına aykırı bir örnek yapı incelenmiştir. Ayrıca Atatürk Köşkü tanıtımı ile başkent üslubu yapılaşma örnekleminin ender olduğu Anadolu’da, tarihi arka planının da yönlendirmesi ile gelişen Trabzon kent mimarisine ayrı bir bakış açısı getirilmektedir.

Trabzon is one of the cities that relatively represents the capital style architectural pattern in Anatolia. While the city creates a multinational cultural layer, it also hosts examples of building art built with different art styles. The Atatürk Mansion, built in the southwest of the city, in Soğuksu, which is close to the city but has a plateau climate, is one of these buildings. The mansion was built as a summer house, adhering to the principles of the art nouveau art style. The project architect of the mansion must be D’Aranco, who was appointed as the chief architect by Abdulhamid II after the “Ottoman Exhibition Project” in 1894. The executive architect is Alexander Kakulidis, a native of Trabzon. Atatürk Mansion was built by Levantine Konstantin Kabayanidis and his family between 1906 and 1910. Gazi Mustafa Kemal Atatürk visited the Mansion and stayed here during his visits to Trabzon in 1924, 1930 and 1937. In this study, Trabzon Atatürk Mansion, which reflects the architectural structure features of the capital city, was examined. In addition to its artistic features, the mansion also has historical value.
Türkiye’de Ara Rejimler ve İşinsanları
Interim Regimes and Businesspeople in Türkiye
Yazar: Alkan, Haluk
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 46, 2024
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Military Coup,Interim Regime,Business People’s Organizations,Turkish Politics,Interest Representation ; Askeri Darbe,Ara Rejim,İşinsanları Örgütleri,Türkiye Siyaseti,Çıkar Temsili

Askeri rejimler ile işinsanları ve ekonomi politikaları arasındaki ilişki literatürde farklı açılardan ele alınmıştır. Bu çalışmalar ağırlıklı olarak darbeler ile ekonomik büyüme ve istikrar arasındaki uzun ve orta dönemdeki ilişkileri inceleyen araştırmalardır. Türkiye, darbe dönemlerinin kısa süreli olması ile diğer birçok ülke örneğinden ayrılmaktadır. Bununla birlikte ara rejimlerin Türkiye’de ekonomi politikaları ve işinsanlarını temsil eden temel aktörler üzerinde kalıcı etkileri olmuştur. Makale Türkiye’de ara rejim dönemlerinin işinsanlarının temsil yapısı ve davranış eğilimleri üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda öncelikle ilgili literatür taranarak analiz parametreleri belirlenmekte, ikinci olarak 1961-1965; 1971-1973 ve 1980-1983 dönemleri temelinde Türkiye’de ara rejimler ve işinsanları arasındaki ilişkiler incelenmektedir. Çalışmada daha sonra askeri rejim dönemlerinde geliştirilen politikaların, yasal düzenlemelerin ve yeni kurumların sektörel düzeyde işinsanı örgütleri üzerindeki uzun dönemli etkileri analiz edilmektedir. Makalenin sonuç bölümünde ulaşılan bulgular tartışılmaktadır.

The relationship between military regimes, businesspeople, and economic policies has been analyzed from various perspectives in the literature. These studies have primarily examined the relationship between coups and economic growth and stability over the long and medium terms. Türkiye stands out from many other countries due to the relatively short duration of its coup periods. Nevertheless, interim regimes have left lasting effects on the economic policies and key actors representing businesspeople in Türkiye. This article seeks to identify the effects of interim regime periods on the representational structure and behavioral tendencies of businesspeople in Türkiye. To achieve this, the article first reviews the relevant literature and establishes the parameters of the analysis. It then analyzes the relationships between interim regimes and businesspeople in Türkiye during the periods of 1961-1965, 1971-1973, and 1980-1983. The study then delves into the long-term effects of policies, legal regulations, and new institutions developed during the military regime periods on business organizations at the sectoral level. The concluding section of the paper discusses the findings.