hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kolorektal malign poliplerde erken invaziv kanser
Early invasive cancer in colorectal polyps
Yazar: Ellidokuz, Ender; Akpınar, Hale; Tankurt, Ethem; Şimşek, İlkay; Füzün, Mehmet; Küpelioğlu, Ali; Gönen, Ömür
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Polyp, colon, rectum, early colorectal cancer. ; Polip, kolon, rektum, erken kolorektal kanser.

Giriş ve Amaç: Kolorektal poliplerde gelişen erken invaziv kolorektal  kanserlerin tedavisi tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı, kliniğimizde  saptanan ve tedavi edilen erken kolorektal kanserli olguların tedavi  stratejilerini ve uzun süreli sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve  Yöntem: Bir yıl içinde Mart 1996-1997 tarihleri arasında hastanemizde  rektosigmoidoskopi ve kolonoskopi ile saptanan polipler retrospektif  olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastaların yaşları 40-68 (ortalama  35.5 yıl) arasında değişmekteydi. Malign polip saptanan 8 olgunun  5'inde erken invaziv kolorektal kanser saptandı. Cerrahi sınırda kanser  saptanan bir olguda total kolektomi gerekliydi. Beş yıllık izlemde rekürrens  gözlenmedi. Sonuç: Erken invaziv kolorektal kanser saptanan  hastaların tedavisinde cerrahi sınırlar temizse polipektomi yeterli gibi  görünmektedi

Background and aims: Treatment for invasive adenocarcinoma in  colorectal polyps (malignant polyps) is controversial. The aim of this  study was to evaluate our institutional treatment strategy for malignant  polyps. Materials and methods: We reviewed the specimen slides and  clinical records of eight patients who had malignant colorectal polyps  removed by endoscopic polypectomy between 1996-1997. Results: The  patient's ages ranged from 40 to 68 years (mean 53.5 yrs). Five of eight  patients with malign polyps had early invasive colorectal carcinoma.  Only one colectomy was needed because of surgical margin involvement.  During the five year follow-up, no recurrence was recorded.  Conclusion: Treatment of early invasive colorectal cancer with  polypectomy seems to be adequate when resection margins are normal.
Helikobakter pylori eradikasyonu sırasında klaritromisine bağlı  gelişen uzun QT sendromu
Clarithromycin induced long QT syndrome during helicobacter pylori
Yazar: Şahan, Cem; Aksakal, Emre; Yazıcı, Mustafa
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Helicobacter pylori, clarithromycin, long QT ; Helikobakter pylori, klaritromisin, uzun QT

Uzun QT sendromu farklı nedenlere bağlı olarak gelişir. Torsade  de pointes ile birlikte veya onsuz uzun QT intervaline neden olan  non-antiaritmik ilaçların sayısı devamlı artmaktadır. Klaritromisin  makrolid grubu bir antibiyotiktir. Helikobakter pylori (HP) eradikasyonunda  yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu makalede HP eradikasyonu  sırasında verilen klaritromisine bağlı gelişen uzun QT sendromu  olgusu sunuldu.

Long QT syndrome develops for a number of reasons.The number of  non-antiarrhythmic drugs reported to induce QT interval prolongation  with or without torsade de pointes continues to increase. Clarithromycin  is a macrolide antibiotic being increasingly used for Helicobacter pylori  eradication. In this article, we describe a patient who developed long QT  prolongation syndrome after receiving clarithromycin for Helicobacter  pylori eradication.
Kriptik miller tüberküloz
Cryptic miliary tuberculosis
Yazar: Sandıkçı, Macit; Abaylı, Bahri; Gümürdülü, Derya; Yaraş, Serkan; Işıksal, Fatih Y.; Öksüz, Murat; Koçak, Fatih; Ergin, Melek
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Miliary tuberculosis ; Milier tüberkiloz

51 yaşında, erkek hasta, yaygın lenfadenopatiler, ateş, kilo kaybı, gece  terlemesi yakınması ile kliniğimize kabul edildi.Yapılan incelemede  hasta, kriptik milier tuberküloz olarak kabül edildi ve tedavisine  başlanıldı. Kriptik Milier Tüberkülozda; hafif şiddetli klinik bulgular,  uzun süreli hastalık ile birlikte, zayıflamış histolojik yanıt vardır. Klinik  olarak etyolojisi bilinmeyen, ateş, negatif tüberkülün testi ve normal  P-A akciğer grafisi ile kendini gösterir.

51 years old, male patient, applied to our clinic with common LAPs,  fever, losing weight and night sweating complains. The patient diagnosed  as miliary cryptic tuberculosis with clinical and labaratory investigations.  There are mild clinical findigs, decreased histologicslly  response with long lasting disease in cryptic milier tuberculosis and  clinically, there are fever with unknown etioloy, negative tuberculin test  and normal lung graphy.
Psikiyatrik hastalar ve irritabl barsak sendromu
Psychiatric patients and irritable bowel syndrome
Yazar: Kayaçetin, Ertuğrul; Uğuz, Faruk
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Irritable bowel syndrome, psychiatric disorders. ; İrritabl barsak sendromu, psikiyatrik bozukluklar.

Giriş ve amaç: Bu çalışmanın amacı, psikiyatri polikliniğine müracaat  eden ardışık 88 hastada irritabl barsak sendromu sıklığını araştırmak ve  kontrol grubu ile karşılaştırmaktır. Gereç ve yöntem: Psikiyatrik hastalarda  tanısal değerlendirme DSM-IV kriterlerine göre yapıldı. İrritabl  barsak sendromu tanısı ise hem hasta hem de kontrol grubunda (106  kişi) ROMA-2 kriterlerine göre konuldu. Bulgular: Psikiyatrik hastalarda  44/88 hastada (%50) irritabl barsak sendromu saptanırken, kontrol  grubunda 27/106 kişide (%25,5) bulundu(p

Background and aims: The aim of the study was to investigate the incidence  of irritable bowel syndrome in 88 patients sequentially admitted  to the psychiatry clinic and to compare them with a control group.  Materials and methods: DSM-IV criteria was used for the psychiatric  evaluation. ROMA-2 criteria was used for the diagnosis of irritable  bowel syndrome in both groups. Results: Irritable bowel syndrome was  diagnosed in 44 out of 88 psychiatric patients (50%) and in 27 out of 106  for control group subjects (25.5%) (p
Duodenal ülser ve ülser benzeri dispepsinin ayırıcı tanısında  semptomlar
Differential diagnosis of duodenal ulcer and ulcer like dyspepsia by symptomatic evaluation
Yazar: Karıncaoğlu, Melih; Aladağ, Murat; Sertkaya, Ayşe; Kantarçeken, Bülent; Sarı, Ramazan; Yıldırım, Bülent; Hilmioğlu, Fatih
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Duodenal ulcer, dyspepsia, endoscopy, differential diagnosis. ; Duodenal ülser, dispepsi, endoskopi, ayırıcı  tanı.

Giriş ve amaç: Duodenal ülserde epigastrik yanıcı ağrı tanı için tipik  olmasına rağmen ülser benzeri dispepside de aynı semptom vardır. Her  iki hastalığın semptomlarını karşılaştırabilmek için endoskopik  sonuçlara göre olgular iki gruba ayrılarak semptomlar karşılaştırıldı.  Gereç ve yöntem: Olgular demografik, beslenme, semptomlar ve sigara  kullanımı gibi özelliklerine göre değerlendirildiler. Üst gastrointestinal  sistem incelemesi sonrasında ülser ve ülser benzeri dispepsi olguları iki  gruba ayrılarak daha önceki sorgulamalar değerlendirildi. Bulgular:  Duodenal ülser 440 olgudan 86'da (%19) mevcuttu. Gruplar arasında  semptomlarda (ağrı karakteri, yeri, şiddeti, yayılması, bulantı, kusma,  erken doyma, yeme sonrası şişkinlik, pirozis vb.) anlamlı farklılık izlenmedi.  Gruplarda sadece cinsiyet, meslek ve sigara kullanımı ile ilgili  farklar bulundu. Sonuç: Ülser benzeri semptomlar ülser ve ülser benzeri  dispepsi ayırıcı tanısında yeterli değildir, kesin tanı için endoskopik  inceleme yapılmalıdır.

Background and aims: Although duodenal ulcer is easy to diagnose,  being characterized by burning epigastric pain, ulcer like dyspepsia also  has similar symptoms. In this study, the clinical symptoms of duodenal  ulcer and ulcer like dyspepsia were evaluated for differential diagnosis.  Materials and methods: Patients were evaluated according to parameters  such as demographic features, nutritional status, symptoms and  smoking. Upper gastrointestinal endoscopic examination was performed  on all patients and then they were divided into duodenal ulcer  and ulcer like dyspepsia groups. Results: Duodenal ulcer was present in  86(19%) of the 440 patients There were no significant differences  between the two groups according to the parameters of (pain character,  location, severity and radiation, nausea and vomiting, early satiety and  postprandial bloating, and pyrosis). However, the parameters of gender  occupation and smoking were different between groups. Conclusion:  Ulcer like symptoms are not helpful in the differentiation of duodenal  ulcer and ulcer like dyspepsia and endoscopic evaluation is necessary for  a definitive diagnosis.
Helikobakter pilori (+) kronik aktif gastritli hastalarda değişik  iki tedavi protokolünün etkinliği
The efficacy of two treatment regimens in patients with Helicobacter pylori (+) chronic  active gastritis
Yazar: Ergün, Yılmaz; Abaylı, Bahri
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: H. pilori, treatment. ; H. pilori, tedavi.

Giriş ve amaç: Peptik ülserli hastaların büyük bir kısmında, H.  pilori'nin etyolojik bir faktör olduğu kaçınılmazdır. Mutlak tedavi  endikasyonu vardır. Eradikasyon için çeşitli tedavi protokolleri bulunmaktadı  r. Gereç ve yöntem: Çalışmamıza, I. grupda, Lansoprazol  2x30mg + Klaritromisin 2x500 mg +Amoksisilin 2x1000mg tedavisini  14 gün alan, 241 hasta, II. grupda, Bismuth sitrate 4x300mg +  Tetrasiklin 4x500 mg + Metranidazol 2x500mg tedavisini 8 gün alan, 54  hasta dahil edildi. Bulgular: I. grupda H. pilori eradikasyon oranı  %59,3, II. grupda %51,8 olarak bulundu. Her iki grupta, H. pilori  eradikasyonu açısından, cinsiyet arası fark istatistiki olarak anlamlı  bulunmadı. Sonuç: Bu sonuçlara dayanarak bölgemizde H. pilori  eradikasyon oranının, her iki protokoldede literatürdeki kadar etkin  olmadığı, endoskopik iyiyleşmede, II. protokolün daha etkin olduğu  görülmektedir.

Background and aims: Helicobacter pylori is an etiologic factor in a  large proportion of peptic ulcus patients and treatment of the infection is  essential. Various treatment modalities have been suggested. Materials  and methods: Two hundred and ninety five patients with peptic ulcus  were divided into two treatment groups. Group I comprised 241 patients  who were given Lansoprazole 30 mg bid + clarithromycin 500 mg bid +  amoxicillin 1000 mg bid while Group II included 54 patients who  received Bismuth sitrate 300 mg bid + tetracycline 500 mg bid +  metranidazole 500 mg bid. Results: The Helicobacter pylori eradication  rate was found to be 59.3% in group I, and 51.8% in group II. There was  no significant difference in the gender of those in whom Helicobacter  pylori eradication was achieved. Conclusions: Our results suggest that  these treatment modalities are not effective in the eradication of  Helicobacter pylori as described in the li-terature. The bismuth + tetracycline  + metranidazole protocol appears to more efficient in producing  endoscopic improvement.
Sirozlu hastalarda Q-T aralığındaki değişiklikler
Q-T interval prolongation in cirrhotic patients
Yazar: Oruç, Nevin; Türk, Tufan; Yönetçi, Nadir; Yılmaz, Mustafa; Kaptanoğlu, Bünyamin
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Cirrhosis, electrocardiography, Q-T interval. ; Siroz, elektrokardiyografi, Q-T aralığı.

Giriş ve amaç: Karaciğer sirozlu olgularda aritmiler, ani kardiyak  ölümler sık görülmektedir. Uzamış Q-T aralığı karaciğer sirozlu olgularda  kardiyak ritim problemlerinden sorumlu olabilir. Biz bu çalışmada  karaciğer sirozlu olgularda Q-T mesafesini, bunun karaciğer hastalığının  nedeni ve şiddeti ile ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem:  Çalışmaya bilinen kalp hastalığı olmayan 65 karaciğer sirozlu olgu (yaş  40-72) ve kontrol grubu olarak 45 sağlıklı olgu (yaş 45-60) alındı.  Olguların karaciğer fonksiyon testleri, serum elektrolit, üre, kreatinin  ölçümleri yapıldı. Karaciğer sirozunun derecesi Child-Pugh kriterlerine  göre belirlendi. Tüm olguların EKG kayıtlarından Bazet formulüne göre  düzeltilmiş Q-T (Q-Tc) mesafesi hesaplandı. Bulgular: Sirozlu olgularda  Q-T aralığı kontrol grubundan anlamlı oranda daha uzun saptandı  (437± 2,9 ms ve 365±2,8 ms p

Background and aims: A prolonged Q-T interval is a risk factor for cardiac  arrhythmias and sudden cardiac arrest. In this study, Q-T interval  changes in cirrhotic patients at different stages and with different etiologic  factors was evaluated. Possible causes of Q-T wave abnormality in  cirrhotic patients were also evaluated. Materials and methods: Sixty  five cirrhotic patients (40-72 years old) and 45 healthy volunteer subjects  (45-60 years old) were included in the study. Liver function tests in addition  to complete blood count, serum electrolytes, creatinine, prothrombin  time and thyroid functions were also measured. Ascites was evaluated by  ultrasound examination, encephalopathy history was recorded for each  patient and stages of cirrhotic patients were graded according to Child-  Pugh's criteria. The Q-T interval was calculated according to the Bazet  formula. Results: The Q-T interval was longer in cirrhotic patients  (437±2.9 ms versus 365±2.8 ms p
Kronik karaciğer hastalığında QT intervalindeki değişiklikler
QT İnterval dispersion in patients with chronic liver diseases
Yazar: Kayaçetin, Ertuğrul; Bük, Salih; Aygül, Nazif
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Cirrhosis, QT dispersion. ; Siroz, QT dispersiyonu.

Giriş ve amaç: Sirozda QT aralığının uzaması rastlanılan bir bulgu  olup, kötü prognozu gösterir. Bu çalışmada karaciğer sirozu ile  hastalığın etyolojisi ve evreleri ile QT dispersiyonu arasında ilişki  bulunup, bulunmadığını araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem:  Çalışmaya siroz tanısı konan 45 hasta alındı. Elektrokardiyografide her  hastanın QT dispersiyonu hesaplandı. Elde edilen sonuçlar benzer yaş ve  cinste 20 sağlıklı bireyin sonuçları ile karşılaştırıldı. Bulgular:  Hastalarda ortalama QT değeri 47.5±13.5 ms iken kontrol gurubunda  31.0±9.1 ms bulundu, aradaki fark anlamlı idi (p

Background and aim: QT prolongation is encountered quite frequently  in cirrhosis patients and is an indicator of poor prognosis. The aim of this  study was to evaluate the relationship between chronic liver disease (etiology  and Child-Pugh score) and QT pattern. Materials and methods:  Fourty five patients with cirrhosis were included in the study. The QT  pattern was calculated on ECG for each patient and control subject. The  control group consisted of 20 age and sex matched healthy subjects. The  results were compared by student's t test. Results: Mean QT was  47.5±13.5 ms for patients and 31.0±9.1 ms for controls, thus there was a  signifi-cant difference between the groups (p
Assidik sıvı hücre sayımında otomatik yöntem yeterince  güvenilir bir seçenek midir?
Is automatic method sufficiently reliable for ascitic fluid cell count?
Yazar: Dursun, Mehmet; Yılmaz, Şerif; Canoruç, Fikri; Canoruç, Naime; Batun, Sabri
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Ascites, cell count, diagnosis. ; Assit, hücre sayımı, tanı.

Amaç: Assit sıvısı hücre sayımı assit sıvı analizinde rutin kullanılan bir  yöntemdir. Çalışmamızda assit sıvısı hücre sayımında kullanılan iki  yöntemi (Hemogram cihazı kullanılarak sayımın yapıldığı otomatik  yöntem ve Thoma lamı kullanılarak yapılan standart manuel hemositometri  yöntemi) karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem:  Kliniğimize assit nedeniyle yatırılan hastalar çalışmaya dahil edildi. Her  hastadan assit sıvısı alındı ve bu assit sıvısından hem otomatik hem de  Thoma lam yöntemiyle hücre sayımı yapıldı. Bulgular: Yaşları 19-63  arasında değişen 20'si erkek, 6'si kadın toplam 26 hastanın 44 assit  örneği incelendi. 23'ünde otomatik ölçümle, 14'ünde de Thoma lam  yöntemiyle beyaz küre eşik değeri olan 500 hücre /mm3 düzeyi aşılmış  bulundu. Buna göre otomatik ölçümle eşik değerin aşıldığı 9 hastada  Thoma lam yönteminde sonuç normal sınırlarda bulundu. Bu 9 hastanın  hiçbirinde assit sıvısı kültüründe üreme saptanmadı. Sonuç: Otomatik  ölçümlerde "overdiagnosis" olabileceğini düşünmekteyiz. Daha geniş  hasta gruplarıyla çalışmanın doğrulanması gerekmektedir.

Background and aims: Ascitic fluid cell count is used routinely in  analysis of ascitic fluid. In this study, two methods used in ascitic fluid  cell count were compared (automatic method in which a hemogram  device is used and standard manual hemocytometer count method in  which a Thoma lam is used). Materials and methods: Twenty-six  patients (20 men, six women, age range: 19-63 years) admitted to our  clinic with ascites were included in the study and ascites fluid obtained  from each patient, following which cell counts were performed by both  methods. Results: A total of 44 ascitic fluid samples were examined.  The upper limit of normal total White Blood Cell (WBC) count (>500  cell/mm3) was exceeded in 23 samples analyzed by the automatic  method and 14 samples by the Thoma lam method. Nine out of 23  patients in whom cut-off levels were exceeded by automatic method had  normal results with the Thoma lam method. There was no culture-positive  result in any of these nine patients. Conclusions: Overdiagnosis  may be obtained by use of the automatic method in evaluating ascitis  fluid cell counts and the results of this study indicate that further investigation  of this subject should be undertaken.
Multipl sklerozlu hastalarda HBsAg ve anti HCV prevalansı
The prevalence of HBsAg and anti HCV in patients with Multipl sclerosis
Yazar: Yenice, Necati; Mutlu, Fazlı; Durgut, Celale; Arıcan, Nurten; Aksoy, Nevzat; Avcul, Alaattin; Ağaoğlu, Jale
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Multipl sclerosis, HBsAg, anti HBsAg, anti HCV. ; Multipl skleroz, HBsAg, anti HBsAg, anti HCV.

Giriş ve amaç: Multipl skleroz daha çok genç adultlarda, MSS beyaz  cevherde inflamasyon, demiyelinizasyon ve glial sklerozla karekterize  kronik bir hastalıktır. Genetik yatkınlık, otoimmun mekanizmalar ve  viral infeksiyonlar demiyelinizasyonda rol oynayabilirler. Hepatit B  virusu ve özellikle Hepatit C virusunun Haşimato tiroiditi, Tip II ve Tip  III kriyoglobulinemi, membranoproliferatif glomerülonefrit, Sjögren  sendromu, diabetes mellitus, idiyopatik pulmoner fibrozis, poliarteritis  nodaza v.b otoimmun hastalıklarla birlikteliği bilinmektedir. Gereç ve  yönetm: Biz Ağustos 2000 - Eylül 2001 tarihleri arasında hastanemizde  Multipl skleroz tanısı ile takip edilen 84 hastada anti Hepatit C virusu  anti HBsAg ve HBsAg seropozitifliğine baktık. Ölçümlerde üçüncü jenerasyon  ELİSA kiti kullanıldı. Bulgular: Bizim çalışmamızda Multipl  skleroz'li hastalarda anti Hepatit C virusu, anti HBsAg ve HBsAg pozitifliği  kontrol grubu ve de Türkiyedeki genel popülasyona göre daha  düşük saptandı ancak istatistiksel olarak fark yoktu (P>0.05). Sonuç:  Bizim sonuçlarımız Multipl skleroz patogenezinde Hepatit C virusu  veya Hepatit B virusu'nin rolünü desteklememektedir.

Background and aims: Multiple sclerosis is a chronic disease that most  commonly affects young adults and is characterized pathologically by  multiple areas of central nervous system white matter inflammation,  demyelination and glial sclerosis. The cause of multiple sclerosis is  unknown. Genetic susceptibility, autoimmune mechanisms and viral  infections may play a pathogenic role in demyelination. Hepatitis B  virus and especially Hepatitis C virus has been associated with immunological  disorders such as Hashimoto's thyroiditis, type II and type III  cryoglobulinaemia, membranoproliferative glomerulonephritis,  Sjögren's syndrome, diabetes mellitus, idiopathic pulmonary fibrosis  and polyarteritis nodosa. Materials and methods: Sera from 84 consecutive  patients with a confirmed diagnosis of multiple sclerosis seen at  our hospital between August 2000 and September 2001 was tested for  anti Hepatitis C virus, anti HBsAg and HBsAg, using third generation  enzyme linked immunosorbent assays. Results: The prevalance of anti  hepatitis C virus anti HBsAg and HBsAg was no higher patients with  multiple sclerosis than in controls or in the general population in Turkey.  Conclusions: The findings of the present study do not support a role for  hepatitis C virus or hepatitis B infection in the pathogenesis of multiple  sclerosis.
Tekrarlayan halotane anestezisi sonrasında gelişen karaciğer  sirozu tablosu
Development of cirrhosis due to recurrement anesthesia with halothane
Yazar: Yıldız, Mehmet; Aydın, Yusuf; Ilıman, Nevzat; Ateş, Yasemin; Ceran, Funda; Şaşak, Gülşah
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Cirrhosis, halothane. ; Siroz, halotan.

Karaciğer sirozu değişik nedenlerle oluşan fibrozis, nodül oluşumu,  karaciğerde hücre inflamasyonu ve nekrozu ile karakterize ilerleyici bir  hastalıktır. Günümüzde bir çok neden sirotik proçesten sorumlu tutulmuştur.  Bu nedenler sıklıkla enfeksiyoz (hepatit B, hepatit C), alkol,  metabolik, genetik, kolestatik, immünolojik nedenler, ilaca bağlı ortaya  çıkan kronik karaciğer hasarı ve kriptojenik siroz olarak  sınıflandırılabilir. Bu olgumuzda tekraylayan anestetik maddeye  (halotan) maruz kalınması sonucu ortaya çıkan bir siroz olgusu sunulacaktır.

Cirrhosis is characterized by fibrosis and nodule formation in the liver.  It is a progressive disease that may have many causes, including infection,  (hepatitis B and C), alcohol, metabolic, genetic, cholestatic, and  immunologic factors. Cryptogenic cirrhosis we report an unusual case of  cirrhosis due to an anesthetic agent (halothane).
Karaciğer biyopsisi primer biliyer sirozda gerekli, AMA (-)  primer biliyer sirozda zorunludur
Liver biopsy: Necessary in primary biliary cirrhosis, mandatory in AMA(-) primary biliary  cirrhosis
Yazar: Karaoğlu, Ali Önder; Yükselen, Vahit; Yaşa, Mehmet Hadi
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Primary biliary cirrhosis, antimitochondrial antibody, liver  biopsy. ; Primer bilier siroz, antimitokondrial antikor,  karaciğer biyopsisi

Primer biliyer siroz halen etiyolojisi tam olarak bilinmeyen, intrahepatik  biliyer sistemde kolestaz ile birlikte hasara yol açan, fibrozis ve siroza  kadar ilerleyebilen kronik bir hastalıktır. Hastalar genellikle 50-55  yaşlarında kadın olup kaşıntı, halsizlik şikayetleriyle başvururlar.  Hastalığın tanısında kolestaz markerları, transaminazlarda hafif yükselme,  antimitokondriyal antikor (özellikle M2) pozitifliği ve karaciğer  biyopsisi önemlidir. Antimitokondriyal antikor-M2 %95 oranında pozitif  iken, %5 olguda negatif olabilmektedir. Bu durumda karaciğer biyopsisinin  yapılmasının zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Biz de burada  antimitokodriyal antikor negatif saptanan, karaciğer fonksiyon testleri  hafif bozulmuş olan ve karaciğer biyopsisinin sonucunda tanı konulabilen  bir primer biliyer siroz olgusu nedeniyle karaciğer biyopsisinin  zorunluluğunu vurgulamak istedik.

Primary biliary cirrhosis is a condition in which cholestasis in the intrahepatic  biliary system leads to destruction, fibrosis and finally cirrhosis.  The etiology is as yet unknown. Patients with this disease are usually  women, aged between 50 and 55 years and suffering from itching and  fatigue. Slightly elevated markers of cholestasis and transaminases,  antimitochondrial antibody positivity (especially to M2) and liver biopsy  are essential for the diagnosis. Antimitochondrial antibody-M2 is  positive in 95% of patients with primary biliary cirrhosis and negative in  only 5%. Liver biopsy is mandatory for the diagnosis of patients negative  for antimitochondrial antibody-M2. We decribe the case of a female  patient with slightly elevated liver function tests and negative antimitochondrial  antibody M2, who was diagnosed as primary biliary cirrhosis  on the basis of liver biopsy results, which emphasises the importance of  this test in diagnosis