hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Zeytin Yaprağının (Olea europaea L.)Kuruma Kinetiğinin İncelenmesi
Drying Kinetics of Olive Leaves (Olea europaea L.) (Turkish with English Abstract)
Yazar: Erbay, Zafer; İçier, Filiz
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Olive leaves, oleuropein, drying, thin layer, mathematical modelling, non-linear regression ; Zeytin yaprağı, oleuropein, kurutma, ince tabaka, matematiksel modelleme, doğrusal olmayan regresyon

Zeytin yaprakları (Olea europaea L.), içeriğinde bol miktarda bulunan fenolik maddeler sayesinde son yıllarda önemi artan bir üründür. Zeytin yaprakları, gıda, ilaç, kozmetik gibi farklı sanayilerde kullanılabilen bir ürün olmasına ve ülkemizde bol bulunmasına karşın değerlendirilememekte ve konu ile ilgili araştırmalar ise sınırlı kalmaktadır. Zeytin yapraklarının işlenmesinde kritik işlem kurutmadır, ancak zeytin yapraklarının kuruma kinetiği bilinmemektedir. Bu çalışmada, zeytin yapraklarının kuruma davranışlarının deneysel olarak tanımlanması amacıyla yapraklar tepsili kurutucuda kurutulmuştur. İnce tabaka prensibine dayanan 11 ayrı yarı-teorik modelle, kurutmada elde edilen deneysel sonuçların uygunluğu doğrusal olmayan regresyon analizi uygulanarak karşılaştırılmış, modellerin katsayıları hesaplanmıştır. Daha sonra ise deneysel sonuçlarla en iyi uyum gösteren modelin katsayıları hava hızını değişken alacak şekilde doğrusal olmayan regresyon analizi uygulanarak yeniden düzenlenmiştir. Buna göre 50 oC sıcaklık ve 0,5-1,5 m/s hava hızı aralığında zeytin yaprağının kuruma davranışlarıyla, Modifiye Henderson ve Pabis modelinin r = 0,99960 ve χ2 = 6,81 x 10-5 değerlerinde iyi uyum gösterdiği tespit edilmiştir.

Recently, interest on olive leaves (Oleaeuropaea L.) has been increased because the leaves are a rich source of phenolic compounds. Although olive leaves can be used in food, medicine and drug industries, their use and research on this matter is limited. The critical process in olive leaf treatment is drying and the drying behaviors of olive leaves are not known. In this study, olive leaves were dried in a tray drier to determine the dying behaviors of olive leaves. Eleven of semi-theoretical thin layer drying curve models were used to model the drying behaviors of olive leaves and non-linear regression analysis were performed to obtain the model that gives the best fit to the experimental data. After calculating the coefficients of the models, the effect of air velocity to the coefficients of models were determined at 50 oC with non-linear regression analysis. The primary criterion for selecting the best equation to describe the drying curve equation is correlation coefficient (r). In addition to r, the reduced chi-square (χ2) was used to determine the best fit. According to regression analysis, the best model describing the thin layer drying characteristics of olive leaves at 50 oC and air velocity interval of 0.5 and 1.5 m/s was Modified Henderson and Pabis model with r = 0.99960 and χ2 = 6.81 x 10-5.
Cottage Peyniri Suyundan (CPS9 Sodyumhekzametafosfatla (SHMF) Çöktürme Yöntemiyle Protein Konsantresi (PK) Elde edilmesi
Acquisition of Protein Concenrate Through Coagulationof Cottage Cheese Whey by CPS9 Sodiumhexamethaphosphate (in Turkish)
Yazar: Aşan, Türker
Dergi: Gıda, Vol. 4 No. 3, 2015

Proteinli gıda üretiminin miktar ve kalite bakımından artırılmasına ilişkin çalışmalar son on yıl içinde yoğunluk kazanmıştır. Çünkü, dünya nüfusunun 2000 yılında 7 milyarı aşacağı sanılmakta, protein-kalori yetersizliğinin dünya çapında bir beslenme sorunu olduğu iyi bilinmektedir.  Ampirik analizler, peynir imali sonucu, yılda dünyada 34 milyon tonun üzerinde peynir suyu (PS) elde edildiğine işaret etmektedir. Peynir suyunun artık muamelesi görmesiyle, önemli boyutlara ulaşan miktarlarda yüksek kaliteli protein kaybedilmektedir. Günümüzde, çevre kirlenmesini önleme zorunluğu ısrarla vurgulandığında, yalnızca ortadan kaldırmak amacıyla PS nu işlemek pek pratik olmamaktadır. Bu nedenlerle, PS konusunda yapılan çalışmaların doğrultusu, PS nu değerlendirme yollarını bulmaya dönüktür. Araştırıcıların pek çoğu, PS ndaki proteinleri denatüre etmeden diğer unsurlardan ayıracak ekonomik bir yöntem geliştirerek peynir suyu protein konsantresi (PSPK) elde etmek ve bu konsantreyi insan tüketimine sunulan gıdaların bir parçası şekline dönüştürmek konusuna büyük ilgi duymaktadırlar.

Proteinli gıda üretiminin miktar ve kalite bakımından artırılmasına ilişkin çalışmalar son on yıl içinde yoğunluk kazanmıştır. Çünkü, dünya nüfusunun 2000 yılında 7 milyarı aşacağı sanılmakta, protein-kalori yetersizliğinin dünya çapında bir beslenme sorunu olduğu iyi bilinmektedir.  Ampirik analizler, peynir imali sonucu, yılda dünyada 34 milyon tonun üzerinde peynir suyu (PS) elde edildiğine işaret etmektedir. Peynir suyunun artık muamelesi görmesiyle, önemli boyutlara ulaşan miktarlarda yüksek kaliteli protein kaybedilmektedir. Günümüzde, çevre kirlenmesini önleme zorunluğu ısrarla vurgulandığında, yalnızca ortadan kaldırmak amacıyla PS nu işlemek pek pratik olmamaktadır. Bu nedenlerle, PS konusunda yapılan çalışmaların doğrultusu, PS nu değerlendirme yollarını bulmaya dönüktür. Araştırıcıların pek çoğu, PS ndaki proteinleri denatüre etmeden diğer unsurlardan ayıracak ekonomik bir yöntem geliştirerek peynir suyu protein konsantresi (PSPK) elde etmek ve bu konsantreyi insan tüketimine sunulan gıdaların bir parçası şekline dönüştürmek konusuna büyük ilgi duymaktadırlar.
GELİNCİK ÇİÇEĞİ ŞURUBUNUN ELEKTRİKSEL İLETKENLİK DEĞERLERİ VE REOLOJİK ÖZELLİKLERİNDEKİ DEĞİŞİMİN İNCELENMESİ
INVESTIGATION OF THE CHANGES IN ELECTRICAL CONDUCTIVITY VALUES AND RHEOLOGICAL PROPERTIES OF POPPY FLOWER SYRUP
Yazar: Çevik, Mutlu
Dergi: Gıda, Vol. 46 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Poppy flower,ohmic,electrical conductivity,rheology,model ; Gelincik çiçeği,ohmik,elektriksel iletkenlik,reoloji,model

Bu çalışmada, farklı voltaj gradyanlarında (30, 35 ve 40 V/cm) ohmik ısıtma uygulanan gelincik çiçeği şuruplarının ısıtma işlemi boyunca elektriksel iletkenlik değerlerindeki değişim incelenmiştir. Ek olarak, farklı sıcaklık değerlerinde örneklerin reolojik özelliklerindeki değişim belirlenmiş ve farklı reolojik modellere uygunlukları test edilmiştir. Örneklerin ısınma sürelerinin 280 ile 592 s aralığında değiştiği ve uygulanan voltaj gradyanının artmasına bağlı olarak azalma eğilimi gösterdiği tespit edilmiştir. Ölçüm alınan tüm sıcaklık değerlerinde ise örneklerin reolojik davranışını en iyi ifade eden modelin Üssel model olduğu tespit edilmiştir. Kıvam katsayısı (K) ve görünür viskozite (µgörünür) değerlerinin sıcaklık değerlerinin artmasına bağlı olarak azaldığı belirlenmiştir. Ölçüm alınan tüm işlem koşullarında örneklerin Newton-dışı dilatant (kaymayla kalınlaşan) akış davranış özelliği gösterdiği belirlenmiştir.

In this study, the changes of electrical conductivity values of poppy flower syrups applied ohmic heating at different voltage gradients (30, 35 ve 40 V/cm) were investigated during the heating process. In addition, the changes of the rheological properties of the samples at different temperature values were determined and their suitability to different rheological models were tested. It was determined that the heating times of the samples changed between 280 and 592 s and tended to decrease depending on the increase in the applied voltage gradient. It was detected that the best model describing the rheological behavior of samples at all temperature values was the Power-Law Model. It was determined that the consistency coefficient (K) and apparent viscosity (µapparent) values decreased as the temperature values increased. It was determined that the samples showed non-Newtonian dilatant (shear thickening) flow behavior under all measurement process conditions.
Tarhana Üretiminde Mısır Unu ve Peyniraltı Suyu Kullanımı
The Using Corn Flour and Whey in Tarhana Production (Turkish with English Abstract)
Yazar: Koca, A. Faik; Tarakçı, Zekai
Dergi: Gıda, Vol. 22 No. 4, 2015

Bu çalışmada mısır unu ve peyniraltı suyunun tarhana üretiminde kullanılmasıyla yeni tarhana çeşitlerinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Üretilen 12 farklı formülasyondaki tarhana örneklerinde kimyasal ve duyusal özellikler belirlenmiştir.  İstatistiksel önemde bulunan, araştırma sonuçlarına göre (p&lt;0.05 ve p&lt;0.01) mısır unu tarhanalarında protein, nişasta, azotsuz ekstrakt ve kalsiyum miktarları buğday unu tarhanalarından daha düşük, yağ, kül, selüloz, asitlik derecesi, fosfor, çinko, magnezyum ve demir miktarları ise daha yüksek bulunmuştur.  Formülasyonda yoğurt yerine artan oranlarda peyniraltı suyuna yer verilmesi, protein, yağ, nişasta, selüloz miktarlarını azaltırken, kül, azotsuz ekstrakt ve asitlik derecesinde artışa yol açmıştır.  Duyusal analiz sonuçlarına göre mısır, buğday+mısır ve peyniraltı suyu kullanımı ile buğday ve yoğurt ile üretilenler kadar kabul edilebilir tarhanaların üretilebileceği belirlenmiştir.

The aim of this study was to develop new tarhana kinds by using corn flour and whey.  12 tarhana samples with different formulation were produced and chemical and organoleptic characteristics of these samples were investigated.  According to statistically significant results (p&lt;0.05 and p&lt;0.01) the protein, starch, N-free extract and calcium content of corn tarhanas were found lower and the fat, ash, fiber, acidity, phosphorus, zinc, magnesium and iron contents were found higher than those of wheat tarhanas.  Using increasing ratios of whey instead of yoghurt caused a decrease in terms of protein, fat, starch, fiber and an increase in terms of ash, N-free extract and acidity.  According to results of organoleptic analysis, tarhana samples prepared with whey and corn, wheat+corn were admired as well as samples with wheat and yoghurt.
HPLC ve Gıdalardaki Uygulama Alanları
HPLC and Areas of Applications (Turkish with English Abstract)
Yazar: Keleş, Fevzi
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 5, 2015

Bir karışım veya çözeltide bulunan ayrı ayrı maddelerin durgun gözenekli bir ortamda, hareketli bir çözücünün etkisiyle farklı hızlarda hareket etmeleri sonucu birbirinden ayrılmaları işlemine kromatografi denir. Birçok çeşidi olmakla beraber, kromatografi, genelde hareketli fazın gaz veya katı durumda oluşuna göre gaz kromatografisi (GC) veya sıvı kromatografisi (LC) diye iki ana bölüme ayrılabilir. Yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) sıvı kromatografisi içinde yer almaktadır. Bu kromatografide örneği taşıyıcı sıvı, pnömatik veya mekanik pompalarla basınç altında kolondan geçirildiğinden, sıvı fazın kendi halinde kolondan geçişine göre çok daha yüksek hareketli faz hızı sağlanmakta ve ayrılma çabuk ve tam olmaktadır. Isıya duyarlı ve gaz haline getirilmeleri mümkün olmayan gıda bileşenlerinin analizinde HPLC’nin özel bir önemi vardır.

HPLC and its Recent Applications to Foods Chromatography is a separation technique; By means of this technique, compounds in the solution can be separated individually as a result of their different movement by influence of moving phase on the porous stationary phase. There are many kinds of chromatography, but chromatographic methods, generally, falls into two main groups, depending on the state of moving phase, when moving phase is gas or liquid, chromatography is called gas (GC), or liquid chromatography (LC), respectively. High performance liquid chromatography (HPLC) is included in LC. Since liquid carrying the sample is eluted through column under pressure obtained by pneumatic or mechanic pump device, a more precise and quicker separation is carried out than usual chromatography. It is obvious that HPLC has great advantage in the analysis of heat-sensitive constituents of foods, because it is not necessary to vaporize the sample.
Genetiği Değiştirilmiş Tohum Yağları ve Özellikleri
Genetically Modified Crop Oils and Their Properties (Turkish with English Abstract)
Yazar: Kuleaşan, Şükran; Tekin, Aziz; Özçelik, Sami
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Genetic modification, fatty acid, canola, rapeseed, corn, soybean ; Genetik modifikasyon, yağ asidi, kanola, kolza, mısır, soya

Günümüzde genetik mühendisliğinin tarımsal uygulamalardaki gelişimi sayesinde yağ bitkilerinde genetik modifikasyonlar yapılarak tohum yağının yağ asidi kompozisyonunu belirlemek olanaklı hale gelmiştir. Dünya'da bitkisel yağ üretiminin yaklaşık olarak 87 milyon ton olduğu bildirilmektedir. Bu üretimin ekonomik değeri ise 40 milyar Amerikan Doları'dır. Yağların insan beslenmesindeki öneminin yanı sıra bitkisel yağ asitleri, sabun, deterjan, gres, biyoyakıt, kozmetik ve boya sanayi için de hammadde niteliğindedir. Bu nedenle bitkisel yağlara olan ilgi son yıllarda giderek artmaktadır. Ayrıca bitkisel üretim fazlası yağın, petrole alternatif olarak kullanılabileceği de belirtilmektedir.

Nowadays, with the development of genetically engineering in agricultural applications, it is possible to determine the fatty acid composition of crop oils by genetic modifications. The production of vegetable oil throughout the world is about 87 million metric tons. The value of this production is 40 billion US Dollars. Besides their importance in human nutrition, fatty acids from vegetable oils are also used as raw material for soap, detergents, grease, bio-fuels, cosmetics and paint industries. Thus, there is a recent interest on vegetable oils. In addition, the excess amounts of vegetable oil production can be used as an alternative to petroleum.
Bakterisel Alfa-Amilaz Önemi, Özellikleri ve Üretim Teknolojisi
Importance, Specifications and Production Technologies of Bacterial Alfa-Amylase (in Turkish)
Yazar: Esener, A. Aydın
Dergi: Gıda, Vol. 4 No. 4, 2015

Enzimler biyolojik katalizörlerdir. Çeşitli mikroorganizmalar, çevrelerini yaşamları için elverişli bir hale getirebilme çabası ile bazı enzimleri bünyelerinde sentez edip hücre duvarından dışarıya salgılamaktadırlar. Alfa-amilaz da bu tür bir enzim olup, özellikle nişasta gibi doğal kaynaklı ham maddelerin parçalanmasında kullanılmaktadır. Endüstride geniş tüketim olanakları bulan bu enzimin, modern yöntemlerle üretilmesi, özellikle fermente olabilir tarım artığı maddelerin bol olduğu Türkiye gibi bir ülkede, ekonomik bakımdan caziptir. Bu yayın alfa-amilaz enziminin özellikleri, önemi ve modern üretim teknolojisinin bir özeti niteliğindedir.

Enzimler biyolojik katalizörlerdir. Çeşitli mikroorganizmalar, çevrelerini yaşamları için elverişli bir hale getirebilme çabası ile bazı enzimleri bünyelerinde sentez edip hücre duvarından dışarıya salgılamaktadırlar. Alfa-amilaz da bu tür bir enzim olup, özellikle nişasta gibi doğal kaynaklı ham maddelerin parçalanmasında kullanılmaktadır. Endüstride geniş tüketim olanakları bulan bu enzimin, modern yöntemlerle üretilmesi, özellikle fermente olabilir tarım artığı maddelerin bol olduğu Türkiye gibi bir ülkede, ekonomik bakımdan caziptir. Bu yayın alfa-amilaz enziminin özellikleri, önemi ve modern üretim teknolojisinin bir özeti niteliğindedir.
Biyoteknoloji ve Tarım
Biotechnology and Agriculture (in Turkish)
Yazar: Şahin, İsmet
Dergi: Gıda, Vol. 12 No. 5, 2015

Biyoteknolojinin sözlük anlamı canlı üretim bilimidir. Yani biyo-tekno. ve loji sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuş olan biyoteknoloji, değişik ürünlerin, canlı materyallerden yararlanılarak eldesi anlamında kullanılır. Ancak biyoteknoloji denince öncelikle mikroorganizmalar kullanılarak değişik ürünlerin sağlanışı akla gelirse de, sağlanan son gelişmeler mikroorganizmalardan veya gelişmiş canlılardan sağlanan parçacıklarla gerçekleştirilen üretimler de biyoteknolojinin kapsamına dahil edilmiştir. Bu nedenle, aslında çok eskilere giden uygulamaları olmasına rağmen, özellikle son çeyrek asır içinde bilimsel bir terim olarak kullanılmaya başlanmış olan biyoteknoloji tanımının yaygın kullanımına paralel olarak, kapsamında da önemli gelişmeler sağlanmıştır. Bunun en önemli nedeni, biyoteknolojinin biyoloji, genetik, fizik, biyokimya, ziraat mühendisliği, besin mühendisliği, mekanik, elektronik mühendisliği, hekimlik ve veteriner hekimliği gibi çok sayıda ve uygulamalı bilim dallarına dayanan disiplinler arası bir bilim kolu oluşudur.

Biyoteknolojinin sözlük anlamı canlı üretim bilimidir. Yani biyo-tekno. ve loji sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuş olan biyoteknoloji, değişik ürünlerin, canlı materyallerden yararlanılarak eldesi anlamında kullanılır. Ancak biyoteknoloji denince öncelikle mikroorganizmalar kullanılarak değişik ürünlerin sağlanışı akla gelirse de, sağlanan son gelişmeler mikroorganizmalardan veya gelişmiş canlılardan sağlanan parçacıklarla gerçekleştirilen üretimler de biyoteknolojinin kapsamına dahil edilmiştir. Bu nedenle, aslında çok eskilere giden uygulamaları olmasına rağmen, özellikle son çeyrek asır içinde bilimsel bir terim olarak kullanılmaya başlanmış olan biyoteknoloji tanımının yaygın kullanımına paralel olarak, kapsamında da önemli gelişmeler sağlanmıştır. Bunun en önemli nedeni, biyoteknolojinin biyoloji, genetik, fizik, biyokimya, ziraat mühendisliği, besin mühendisliği, mekanik, elektronik mühendisliği, hekimlik ve veteriner hekimliği gibi çok sayıda ve uygulamalı bilim dallarına dayanan disiplinler arası bir bilim kolu oluşudur.
Minolta ve Hunter Renk Ölçüm Aletleri ile Domates, Elma ve Muzun Renk Değerlerinin Karşılaştırılması
Comparision Between Hunterlab and Minolta Difference Meters of Evaluation Skin Colour of Tomatoes, Apples and Bananas (Turkish with English Abstract)
Yazar: Batu, Ali; Thompson, A. Keith; Ghafir, Saleh A.m.; Abdel-rahman, Nadia A.
Dergi: Gıda, Vol. 22 No. 4, 2015

Bu araştırmada, meyve ve sebzelerin renk ve renk farklılıklarının daha duyarlı belirlenebilmesi amacı ile; domates, muz ve elma meyvelerinin kabuk renk değerleri Minolta ve Hunter renk ölçüm aletleri ile ölçülerek karşılaştırılmaları yapılmıştır.  Kabuk rengine göre yeşil olum, renk kırım ve dönüm, pembe açık kırmızı ve kırmızı olgun gruplarında hasat edilen domatesler ile yine kabuk renklerine göre yeşilden kırmızıya doğru değişen Granny Simth, Golden Delicious, Gala ve Red Delicious çeşidi elmalar ve ayrıca yeşil olum, yeşil/sarı ve solgun sarı renklerinden muz meyveleri araştırmada kullanılmıştır.  Yeşil olum ve renk kırılma (yeşil renk ağırlık) dönemindeki domatesler ile koyu ve açık yeşil renklerde olan elma çeşitlerinin kırmızı renk değerini belirten Minolta a*/b* ile Hunter a/b değerleri arasında bir farklılık bulunmadığı ve meyvelerin kırmızı renginin artışına paralel olarak bu iki aletin renk değerleri arasındaki fark da artmıştır. Muz renginde ikinci (yeşil) olgunlaşma aşamasından altıncı (sarı) olgunlaşma aşamasına kadar sarı renk değerlerini ifade eden Minolta b* değeri ile Hunter b değerleri birbirlerine paralel olarak arttığı ve altıncı olgunluk aşamasından sonra birbirlerine paralel bir şekilde azalmaya başladığı belirlenmiştir.

In this study, in order to measure more accurately the colour and colour difference values of fruit and vegetables, the Minolta and Hunter colour values of tomatoes, bananas and apples were compared.  Tomato fruits were harvested at six different ripening stages based on skin colour such as, mature green, breaker, turning, pink, light red and red. Banana fruits at second (green), fifth (green/yellow), sixth (yellow) and seventh (pale yellow) stages of ripening were obtained from market. Granny Smith (green), Golden Delicious (light green), Gala (pink/light red) and Red Delicious (Red) varieties of applies also obtained from market.  There were no differences between Minolta a*/b* and Hunter a/b and Hunter a/b values of mature green and breaker stage of tomatoes and either Granny Smith or Golden Delicious varieties of apples. The difference between Minolta a*/b* and Hunter a/b values increased with increasing redness of tomatoes and applies. Minolta b* and Hunter b values of bananas increased parallely to each other from the second to the sixth maturation stages. After the sixth stage they started to decrease parallely again.
Nutrigenomik Teknolojileri
Nutrigenomic Technologies (Turkish with English Abstract)
Yazar: Gündoğdu, Arzu Kart; Karahan, Aynur Gül
Dergi: Gıda, Vol. 33 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Nutrigenomics, genomic, proteomic, metabolomic, bioinformatic ; Nutrigenomik, genomik, proteomik, metabolomik, biyoinformatik

Nutrigenomik (Genetik beslenme) bilimi beslenme ve insan genomu arasındaki ilişkileri ele almaktadır. Ayrıca, nutrigenomik teknolojileri (genomik, proteomik, transkriptomik ve biyoinformatik) ile bu ilişkilerin temelinde yatan mekanizmaların anlaşılması yönünde çalışmalar yapmaktadır. Bu teknolojiler sayesinde, kişisel diyet reçeteleri hazırlanarak, ileride daha sağlıklı bir yaşam tarzı geliştirmek ve kronik hastalık risklerini azaltmak mümkün olabilecektir. Bu derlemede nutigenomik teknolojileri ve bu teknolojiler ile insan beslenmesi arasındaki ilişki hakkında bilgi verilmesi amaçlanmıştır.

Nutrigenomics is the study of the interactions between nutrition and human genome. In addition, nutrigenomic technologies (genomics, proteomics, transcriptomics, and bioinformatics) seek to understand the mechanisms underlying these interactions. By means of these technologies, it can lead to future individualized dietary recommendations to promote a healthier lifestyle and reduce the risks of chronic disease. In this review, it was aimed to give information about nutrigenomic technologies and the relationship between these technologies and human nutrition.
Meyve Sularında Olası Tağşişler ve Kanıtlama Olanakları
Possible Adulterations and Chances of Proving in Fruit Juices (in Turkish)
Yazar: Ekşi, Aziz
Dergi: Gıda, Vol. 4 No. 4, 2015

Yiyecek ve içeceklerin mevzuatta yer alan belirlemelere aykırı olarak işlenmesi ve pazarlanması ile tüketicinin sağlık, beslenme ve ekonomi açısından aldanmasına yol açması, genel olarak tağşiş olarak tanımlanmaktadır. İzin verilmeyen katkıların bir yiyecek veya içecek içerisinde bulunması, izin verilen katkıların belirlenen miktardan fazla eklenmesi ve başka bir yiyecek veya içeceğin karıştırılması gibi olaylar, tağşiş kavramı içerisinde yer almaktadır.  Meyve suları, en yaygın olarak tağşiş edilen yiyecek ve içeceklerin başında gelmektedir. Üretimin, giderek artan tüketimi karşılayacak düzeye henüz ulaşamamış olması ve hammadde fiyatlarının yüksekliği, meyve sularının tağşiş edilmesine yol açan ana etkenler olarak görülmektedir. Etkin bir gıda kontrolunun yapılamaması, olayın önüne geçilmesini güçleştirmektedir.

Yiyecek ve içeceklerin mevzuatta yer alan belirlemelere aykırı olarak işlenmesi ve pazarlanması ile tüketicinin sağlık, beslenme ve ekonomi açısından aldanmasına yol açması, genel olarak tağşiş olarak tanımlanmaktadır. İzin verilmeyen katkıların bir yiyecek veya içecek içerisinde bulunması, izin verilen katkıların belirlenen miktardan fazla eklenmesi ve başka bir yiyecek veya içeceğin karıştırılması gibi olaylar, tağşiş kavramı içerisinde yer almaktadır.  Meyve suları, en yaygın olarak tağşiş edilen yiyecek ve içeceklerin başında gelmektedir. Üretimin, giderek artan tüketimi karşılayacak düzeye henüz ulaşamamış olması ve hammadde fiyatlarının yüksekliği, meyve sularının tağşiş edilmesine yol açan ana etkenler olarak görülmektedir. Etkin bir gıda kontrolunun yapılamaması, olayın önüne geçilmesini güçleştirmektedir.