hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Askeri Baytarları Terakki ve Teavün Cemiyet-i Umumisi ve 1908 nizamnamesi
The Turkish Society for Progress and Cooperation among Military Veterinarians, Statute of 1908
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Veteriner hekimlik, Askeri Baytar Mektebi, Meslek dernekleri, Veterinerlik dernekleri, Türkiye. ; Veterinary Medicine,Military Veterinary School,Professional Societies,Veterinary periodicals,Turkey

İkinci Meşrutiyet’in 1908 yılında ilan edilmesi, Osmanlı İmparatorluğu’nda çok sayıda mesleki derneğin kuruluşunun önünü açmıştır. Bu tip dernekleri kuran ilk meslek grupları arasında veteriner hekimler yer alır: Altı aydan kısa bir süre içinde üç veterinerlik derneği kurulmuştur. Bu derneklerden birisi Askeri Baytarları Terakki ve Teavün Cemiyet-i Umumisi olup, İstanbul’daki Askeri Baytar Mektebi’nin öğretim üyeleri tarafından kurulmuştur. 1908 tarihli nizamnamesi, derneğin yapısını ve görevlerini belirlemektedir. Dernek kısa süreli bir askeri veterinerlik dergisi (Ceride-i Baytari-i Askeri) de yayımlamıştır.

The Young Turk revolution of 1908 paved the way for the founding ofprofessional and political societies thoughout the Ottoman Empire.Veterinarians were among the first to establish organizations; three Veterinarysocieties were formed in less than six months. One of these societies, the Society for Progress and Cooperation amongMilitary Veterinarians (Askeri Baytarları Terakki ve Teavün Cemiyet-iUmumisi) was under the steering of the educational staff of the MilitaryVeterinary School in Istanbul. The Statute of 1908 details the structure andvarious functions of the Society, which also published a short-lived periodicalentitled Ceride-i Baytari-i Askeri (Journal of Military Veterinary Medicine).
İstanbul’da zehirler ve zehirlenme vakaları (1846-1917)
Poisons and intoxication cases in Istanbul (1846-1917)
Yazar: Kocacık, Eyüp; Mat, Afife
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: stanbul,Gazette Médicale d’Orient,Osmanlı İmparatorluğu,zehir,zehirlenmeler ; Istanbul,Gazette Médicale d’Orient,Ottoman Empire,poison,poisoning

Bu çalışmada, Başbakanlık Osmanlı Arşivi’nde ve İstanbul’dayayımlanan Gazette Médicale d’Orient adlı tıp dergisinde yer alan bilgiler ilearaştırma konumuzda daha önce yapılmış yayınlardan faydalanarak 1846-1917yılları arasında İstanbul’da kimyasal ya da bitkisel maddelere bağlı olan görülenzehirlenmeler incelenmiştir. Zehirlenme vakalarının büyük çoğunluğununbilgisizlikten veya dikkatsizlikten kaynaklandığı görülmektedir. Bu dönemde ensık rastlanan zehirler; cıva, aksülümen, sıçanotu, bakır arsenit, arsenikbileşikleri, bakır asetat, baldıran otu, atropin, belladonna, kroton yağı, santonin,striknindir. Bütün zehirlenmelere karşı Cemiyet-i Tıbbiye-i Şâhâne, Mekteb-iTıbbiye-i Şâhâne ve İstanbul Şehremaneti uyarıcı görev yapmışlar, yayınlar ilehalkı bilgilendirmeye çalışmışlardır.

In this study, chemical and herbal toxic substances and intoxication casesrecorded in documents kept in the Ottoman Archives of the Turkish PrimeMinistry, and the articles published in Gazette Médicale d’Orient in Istanbulbetween 1846 and 1917 are reviewed. The vast majority of the poisoning caseswere due to the lack of knowledge or carelessness. The well-known poisons ofthe period were; mercury, corrosive sublimate (mercury bichloride), ratsbane,arsenic, copper arsenite, copper acetate, hemlock, atropine, belladonna, crotonoil, santonin and strychnine. The Imperial Society of Medicine, ImperialMedical Faculty and the Municipality of Istanbul were the principal authoritiesdealing with these cases and informed the citizens about various types ofpoisoning through publications.
Osmanlı’da ziraati modernleştirme sürecinde Halkalı Ziraat Mektebi (1892-1928): Kuruluşu ve idari yapısı
Halkalı School of Agriculture (1892-1928) within the Ottoman modernisation reforms: Foundation and organisation
Yazar: Çeşme, Volkan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Halkalı School of Agriculture,Ottoman Empire,modernisation,education,agriculture,agricultural schools,Turkey ; Halkalı Ziraat Mektebi, Osmanlı İmparatorluğu, modernleşme, eğitim, ziraat, ziraat okulları, Türkiye

Osmanlı Devleti, modern ziraat yöntemlerini yaygınlaştırmak amacıyla, 1848 yılından başlayarak değişik tarihlerde ziraat okulları açmak için teşebbüslerde bulunmuş ve kısa ömürlü bazı okullar açılmıştır. Âli (yüksek) düzeyde ziraat eğitimi veren ilk kurum ancak 1892 yılında İstanbul civarında açılabilmiştir. Halkalı Ziraat Mektebi adını taşıyan bu okul, bir dönem Baytar Mektebi ve Orman Mektebi ile birlikte eğitim vermiştir. 1893 yılından Orman Mektebi’nin Halkalı’dan taşınma tarihi olan 1910 yılına kadar, ormancılar da bu okuldan yetişmişlerdir. 1910 yılından, okulun kapatılma tarihi olan 1928 yılına kadar ise okulda sadece ziraat eğitimi verilmiştir. 1928 yılında kapatıldığında, okulun öğrencileri İstanbul’daki Yüksek Orman Mektebi’ne nakledilmişlerdir. Bu çalışmada, Osmanlı Türkiyesi’nde modern ziraat eğitimini başlatma teşebbüsleri, Halkalı Ziraat Mektebi’nin kuruluş süreci, nizamnameleri ve idari yapısı ele alınmıştır.

Initiatives to create a school aiming to disseminate modern agriculturalmethods in the Ottoman Empire were first taken in 1848. A school giving highlevel (âlî) education on agriculture opened in 1892 in Halkalı, nearby Istanbul.Because this school (Halkalı Ziraat Mektebi) was unified with the Veterinaryand Forestry schools, foresters were trained in the Halkalı School of Agriculturefrom 1893 to 1910 when the Forestry School left Halkalı. The school trainedagriculturalist alone from 1910 to 1928 when the school was definitely closed.The students were then transported to the Forestry School (Yüksek OrmanMektebi) in Istanbul. The present study aims to examine the initiatives taken tomodernise agricultural training in 19th century Ottoman Turkey in by focusingon the Halkalı School of Agriculture, its creation, regulations andadministration.
Bir hattatın dönüşümü: Alfabe Devrimi’nin Halim Efendi’nin çalışmaları üzerinden incelenmesi
A calligrapher’s conversion: Turkish alphabet reform in the works of Halim Efendi
Yazar: Taşçıoğlu, Melike; Acar, Şinasi
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Turkish Alphabet Reform,Ottoman calligraphy,hat,Calligrapher Halim Efendi,Turkish graphic design history,Ottoman logo and business card design ; Harf devrimi, Hat sanatı, Hattat Halim Efendi, Türk grafik tasarım tarihi, Osmanlı’da logo ve kartvizit tasarımı

Türkiye'de 1 Kasım 1928 tarihinde Osmanlı alfabesi yerine Türkçe'ye uyarlanmış Latin alfabesinin kullanılmaya başlanması, okuma yazma açısından hayatî önem taşıyan çok cesur bir devrimdi. Ancak, ilk yılları tasarım adına hızlı ve cesur, sabırlı ve kolay uyum sağlayabilen hattatlara ihtiyaç gösteren bir dönemdir. Bu cesur hattatlardan biri olan, eski yazıyı "yenerek" yaptığı çalışmalarıyla herkeste hayranlık uyandıran Hattat Halim Efendi'nin, bu devrimle birlikte karşısına çıkan yeni alfabeyle mücadelesini, yaptığı işten vazgeçme ile uyumlanmaya çalışma arasında gidip gelişini, ortaya koyduğu pek çok eskiz, taslak, baskı kalıbı, kartvizit, logo ve tabela tasarımı üzerinden izleyerek inceleyen bu araştırma, hattatın sanatı, tasarımı ve yaşamı kadar, ulusun dönüşümünü de konu alarak, Türk grafik tasarım tarihinde bu değişimin önemini vurgulamaktadır.

The Latinizing of the Turkish alphabet, on 1st November 1928 to replacethe Ottoman alphabet, was a bold and significant reform in terms of literacy.The first years of the reform revealed the need for fast, courageous, patient andable calligraphers. One of these calligraphers was Hattat Halim Efendi who hadmastered the Arabic script and created many remarkable pieces of works.Following the reform, Halim Efendi fall on hard times due to the decrease indemand of calligraphic works in Arabic characters. Would he quit his job orpursue his occupation by using Latin characters in his works. This paper aims tounderstand Halil Efendi’s conversion by examining his many sketches, printingplates, business card, logo and signboard designs. This paper will also analysethe effects of the adoption of modern Turkish alphabet in design history ofTurkey.
Türkçe okuma yazma öğrenmek açısından Arap ve Latin alfabelerinin karşılaştırılması
The comparison of Arabic and Latin alphabet in the context of literacy
Yazar: Acar, Şinasi
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Yazı, alfabe, Arap alfabesi, Latin alfabesi, okuma yazma, Harf Devrimi

Türkler İslamiyet öncesinde Uygur alfabesini kullanıyorlardı. İslamiyeti kabul etmeleriyle birlikte kullandıkları alfabeyi zamanla terk etmişler ve dillerini Arap yazısı çerçevesine sokmak zorunda kalmışlardır. Arap yazı sistemi Arapça’ya uygun, fakat Türk dilinin özelliklerine pek fazla uymayan bir sistemdir. Arapça’da sözcüklerin aslı yalnız sessiz harflerden oluşur. Ayrıca üç tane uzun sesli vardır. Sessiz harflerin arasında kısa sesli harfler bulunmaz. Oysa Türkçe’de heceler birbiriyle bitişirler ve sözcüğün asıl anlamı yalnız bir hecede bulunur. Ona bitişen heceler, asıl hecenin anlamını açıklamaya ve tamamlamaya yarar. Arap alfabesinde kısa sesli harfler kullanılmadığı için, kişi daha önce duymadığı ve yazılışını görmediği bir sözcüğü doğru olarak okuyamaz. Ayrıca, Türkçe’deki sekiz tane “ünlü”yü Arap alfabesi karşılaşmamaktadır. Arap alfabesinde Arapça’daki kimi seslerin nüanslarını gösteren farklı harfler kullanılması, Türkler için okuma yazma öğrenmeyi güçleştiren bir başka etken olmuştur. Osmanlı aydınları arasında alfabe tartışmaları 1839’daki Tanzimat hareketiyle başlamış, imlâdaki karışıklığın giderilmesi için yapılacak düzenlemeler konusunda çeşitli görüşler ortaya atılmıştır. 1908’de ilân edilen II. Meşrutiyet sonrasında Latin alfabesine geçmenin gereğini savunanların sayısında hızlı bir artış görülmüştür. Ancak bu geçiş yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan sonra, 1928 yılında gerçekleşebilmiştir.

Turks were using Uyghur alphabet before they embraced Islam, afterwhich they gave up this alphabet, and had to express their language with Arabicscript. Arabic writing system that is suitable for the Arabic language is ratherinconvenient for certain features of Turkish. In Arabic language, the root of aword is formed only by consonants. Besides, there are three long vowels. Thereare no short vowels between consonants. In fact, in Turkish – an agglutinativelanguage – syllables join with each other. Since, short vowels are not used inthe Arabic alphabet; it can be difficult to read a word correctly without hearingit. Also the eight vowels of the Turkish language do not have their equivalentsin the Arabic alphabet. In the latter, the usage of some different letters whichrepresent certain nuance in Arabic language makes it hard for Turkish people tolearn reading and writing.Ottoman intellectuals started to discuss the use of Arabic alphabet from1839 on, and all agreed on the need to eliminate the confusion in spelling. In thesecond constitutional period after 1908, those in favour of adopting the Latinalphabet increased. However, this transition was realized in 1928, after thefoundation of the Republic of Turkey in 1923.
Türkiye'deki eczacılık tarihi müzeleri
Museums of the history of pharmacy in Turkey
Yazar: Mat, Afife; Tekiner, Halil
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 15 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Collections,history of pharmacy,museology,museums ; Eczacılık tarihi,koleksiyon,müze,müzecilik

Türkiye’nin ilk eczacılık tarihi müzesi Prof. Dr. Turhan Baytop (1920-2002) tarafından İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi’nde 1960 yılındakurulmuştur. Baytop’un kişisel koleksiyonuyla kurulmuş olan bu müze zamanlagelişmiş ve bazı ünlü eczanelerin ve Topkapı Sarayı Enderun Eczanesi’ninmalzemesi ile bugünkü zengin durumuna ulaşmıştır. 2013 yılı sonu itibariyleTürkiye’deki eczacılık tarihi müzelerinin toplam sayısı 15 olup bu müzelermakalede beş kategori altında incelenmiştir: Üniversite bünyesinde açılanmüzeler, ilâç firmaları tarafından açılan müzeler, Kültür ve Turizm Bakanlığımüzeleri, vakıf müzeleri ve şahıs müzeleri.

The first museum of the history of pharmacy in Turkey was founded in1960 by Prof. Dr. Turhan Baytop (1920-2002) in the Faculty of Pharmacy ofIstanbul University. Baytop’s private collection constituted the core of thismuseum which, in the course of time, was enriched with different itemsobtained from old drugstores, as well as the Enderun Pharmacy of the TopkapıPalace (Istanbul). This initiative was followed up by the foundation of similarmuseums in other faculties of pharmacy, pharmaceutical companies andindividuals, amounting to 15 by the end of 2013. The present paper aims to introduce these museums under the following five categories: History ofpharmacy museums located at universities, those opened by drug companies,the Ministry of Culture and Tourism, foundations, and the private museums ofhistory of pharmacy.
Son başmuvakkit Ahmed Ziya Bey’in Güneş saatleri tasarımıyla ilgili bir yazısı
A text on sundial design written by the last Ottoman chief-timekeeper Ahmed Ziya Bey
Yazar: Acar, Şinasi; Bir, Atilla; Kaçar, Mustafa
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ahmed Ziya Akbulut,astronomical instruments,cosmography,gnomonic,Islamic astronomy,history of astronomy,sundials,timekeeping. ; Ahmed Ziya Akbulut, astronomi aletleri, astronomi tarihi, gnomonik, Güneş saati, ilm-i mikat, İslam astronomisi, kozmografya, muvakkit, vakit tayini.

İslam’da namaz saatleri Güneş’in yerel konumuna göre tanımlanır. İslam toplumları bu ihtiyaçlarını en kolay şekilde yerine getirebilmek için genellikle Güneş saatlerinden yararlanmışlardır. İslam gökbilimcileri ve muvakkitleri, güneş saati bilimini (gnomonik) yüzyıllar boyu incelemişler ve bu konuda eserler yazmışlardır. Bu geleneğin son temsilcilerinden biri, son Osmanlı başmuvakkiti Ahmed Ziya [Akbulut]’dur. Ahmed Ziya Bey’in askeri lise öğrencileri için hazırladığı Kozmografya (Istanbul, 1898) adlı ders kitabının sonunda, güneş saatlerinin yapımı hakkında bir ek bulunmaktadır.. Bu ekte geleneksel yaklaşımın dışına çıkılarak, tasarlanabilecek yatay ve düşey Güneş saatlerinin, basit bir izdüşüm yöntemiyle üniversal ekvatoral güneş saatinden nasıl kolayca türetilebileceği gösterilmiştir.

In Islam the prayer times are defined, according to the local position ofthe Sun. Therefore, sundials are generally used to designate the prayer times inMuslim communities. Islamic astronomers and timekeepers authored manytreatises related to the theory and application of gnomonic. A representative ofthis tradition is the last Ottoman chief-timekeeper Ahmed Ziya [Akbulut]. Hecompiled a textbook on cosmography in 1898 for the military academy Mektebi Harbiye, Istanbul. The book includes an appendix accounting for the design ofthe sundials. In this appendix, leaving aside the traditional methods, heexplained how horizontal and vertical sundials were practically designed byprojecting a universal equatorial sundial.
Osmanlı devlet dairelerinde mesai kavramı ve uygulaması (18.-20.Yüzyıllar)
The concept of working hours and its implementation in Ottoman government offices (18th – 20th centuries)
Yazar: Yüksel, Ahmet
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti, Memurlar, Mesai saatleri, Tatil, Disiplinsizlik, Ceza ; Ottoman Empire,Civil servants,Working hours,Holidays,Incompliance,Punishment

Osmanlılarda mesai konusunun müstakil surette işlendiği bir çalışmanın olmayışının literatürde önemli ve doldurulması gereken bir boşluk oluşturduğu düşüncesinden hareketle girişilen bu araştırma, arşiv vesikaları ışığında şu sorulara cevaplar üretme amacındadır: Osmanlılarda mesai hangi gün ve saatlerdedir? Öğle tatili veya ek mesai uygulaması var mıdır? Mesai saatlerinde mevsimlere göre bir düzenleme yapma ihtiyacı hissedilmiş midir? Memurların bir günlük mesaisi ortalama kaç saattir? Memurlar o saate riayet etmiş midir? Bu soruya olumsuz cevap verilmesine neden olan memurlar için merkezî idare ne tür tedbirler almış veya hangi yaptırımlarda bulunmuştur? Son ve tarihin ulaşmak istediği amaca uygun olarak, mesai saatlerine özgü esas ve uygulamalardan Osmanlılar varislerine bir miras bırakmış mıdır ve bu soruya olumlu cevap verilecekse Türkiye’de Cumhuriyeti kuranlar o mirastan ne kadar pay almıştır?

Osmanlılarda mesai konusunun müstakil surette işlendiği bir çalışmanın olmayışının literatürde önemli ve doldurulması gereken bir boşluk oluşturduğu düşüncesinden hareketle girişilen bu araştırma, arşiv vesikaları ışığında şu sorulara cevaplar üretme amacındadır: Osmanlılarda mesai hangi gün ve saatlerdedir? Öğle tatili veya ek mesai uygulaması var mıdır? Mesai saatlerinde mevsimlere göre bir düzenleme yapma ihtiyacı hissedilmiş midir? Memurların bir günlük mesaisi ortalama kaç saattir? Memurlar o saate riayet etmiş midir? Bu soruya olumsuz cevap verilmesine neden olan memurlar için merkezî idare ne tür tedbirler almış veya hangi yaptırımlarda bulunmuştur? Son ve tarihin ulaşmak istediği amaca uygun olarak, mesai saatlerine özgü esas ve uygulamalardan Osmanlılar varislerine bir miras bırakmış mıdır ve bu soruya olumlu cevap verilecekse Türkiye’de Cumhuriyeti kuranlar o mirastan ne kadar pay almıştır?
HALKALI ZİRAAT MEKTEBİ: EĞİTİMİ, EĞİTİMCİ KADROSU, ÖRNEK ÇİFTLİĞİ VE YAYINLARI
Halkalı School of Agriculture: It’s teaching staff, training program, demonstration farm and publications
Yazar: Çeşme, Volkan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Demonstration farms,Halkalı School of Agriculture,modernisation,Ottoman Empire,agricultural training,Turkey ; Halkalı Ziraat Mektebi, modernleşme, Osmanlı İmparatorluğu, örnek çiftlik, ziraat eğitimi, Türkiye.

Halkalı Ziraat Mektebi’nin eğitimci kadrosu teorik ve pratik eğitim veren hocalar, bu hocalara derslerde yardımcı olan muavinler ve okulun çeşitli işlerini görmenin yanı sıra öğrencilere ziraatle ilgili diğer işleri öğreten görevlilerden oluşmaktadır. Dersler de, bu kadronun verdiği teorik ve pratik eğitime paralel şekilde iki yönlü olmuştur. Uygulama derslerinin yapıldığı okul çiftliği dâhilinde yeni ziraat yöntemleri denenmiştir. Yeni ziraat yöntemlerinden ve okulda bulunan meteorolojik gözlemevinden elde edilen verilerin bir kısmı 1917-1918 yılları arasında çıkarılan Halkalı Ziraat Mekteb-i Âlisi Mecmuası’nda yayımlanmıştır. Halkalı Ziraat Mektebi’nin eğitimci kadrosu, ders vermenin yanı sıra yazdığı kitaplar ile eğitime katkıda bulunmuş, okulun yayın organı kısa süre yaşamış olsa da, okuldaki çalışmaları çevreye tanıtan bir görev üstlenmiştir.

Halkalı Ziraat Mektebi’nin eğitimci kadrosu teorik ve pratik eğitim veren hocalar, bu hocalara derslerde yardımcı olan muavinler ve okulun çeşitli işlerini görmenin yanı sıra öğrencilere ziraatle ilgili diğer işleri öğreten görevlilerden oluşmaktadır. Dersler de, bu kadronun verdiği teorik ve pratik eğitime paralel şekilde iki yönlü olmuştur. Uygulama derslerinin yapıldığı okul çiftliği dâhilinde yeni ziraat yöntemleri denenmiştir. Yeni ziraat yöntemlerinden ve okulda bulunan meteorolojik gözlemevinden elde edilen verilerin bir kısmı 1917-1918 yılları arasında çıkarılan Halkalı Ziraat Mekteb-i Âlisi Mecmuası’nda yayımlanmıştır. Halkalı Ziraat Mektebi’nin eğitimci kadrosu, ders vermenin yanı sıra yazdığı kitaplar ile eğitime katkıda bulunmuş, okulun yayın organı kısa süre yaşamış olsa da, okuldaki çalışmaları çevreye tanıtan bir görev üstlenmiştir.
21 Ağustos 1914’te Trabzon’da (gözlenemeyen) tam Güneş tutulması
The total solar eclipse of August 21st, 1914: A report on the missed observation in Trabzon
Yazar: Etker, Şeref
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Güneş tutulması, 1914, Trabzon, Türkiye. ; Solar eclipse,1914,Trabzon,Turkey

Trabzon, 21 Ağustos 1914 tarihinde Karadeniz kıyılarından başlayarak Bitlis’e kadar uzanan bir yörünge üzerinde gerçekleşecek tam Güneş tutulmasını gözlemlemek için, uygun bir konumdadır. Gözlem yapmak için, yerli ve yabancı ekipler kente gelmeye hazırlanmış, ancak Birinci Dünya Savaşı’nın başlangıcı ve meteorolojik elverişli olmayacağı öngörüsü, çalışmalara engel oluşturmuştur. Trabzon’da bir din görevlisi olan Dr. Lyndon S. Crawford, tam Güneş tutulmasını bir kaç saniye izleyebilmiş ve bir mektupla İstanbul’da yayımlanan The Orient dergisine rapor etmiştir.

Trabzon, a major port on the Black Sea coast of Turkey, was the one thesites where the total solar eclipse of August 21st, 1914 could be observed. Anumber of astronomical teams had planned to arrive at this location for, but boththe outbreak of hostilities leading to World War I, and the forecast of poorvisibility led to alteration of plans. One witness of the total eclipse in Trebizondis the Rev. Dr. Lyndon S. Crawford. His brief report decribes the few secondswhen the total eclipse was experienced. Photographic documentation was notpossible at this instance.
2014 yılında bilim, teknoloji ve eczacılık tarihi konularında Türkiye’de veya Türkiye bağlantılı olarak düzenlenen bazı etkinlikler
Scientific meetings organised in Turkey on the history of science, technology and pharmacy in 2014
Yazar: Günergun, Feza
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: History of science,history of pharmacy,maritime history,symposia,Turkey ; Bilim tarihi, eczacılık tarihi, denizcilik tarihi, sempozyum, Türkiye

Bu derlemede, 2014 yılı içinde Türkiye’de veya Türkiye bağlantılı olarak düzenlenen bazı bilimsel etkinliklerin programları verilmiştir. Tanıtılan bilimsel etkinlikler şunlardır: “Osmanlı Denizleri: Akdeniz’den Hint Okyanusu’na” başlıklı konferans dizisi (Istanbul); XI. Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı (Kayseri); II. Uluslararası Avrasya Denizcilik Tarihi Kongresi (St. Petersburg); Ölümünün 450. Yılında Matrakçı Nasuh, Matematikçi, Tarihçi Sanatçı Sempozyumu (Ankara); Sahn-ı Semân’dan Darülfünûn’a Osmanlı’da İlim ve Fikir Dünyası – I (İstanbul); Turhan Baytop Anma Töreni (Kayseri); İstanbul Sıfır Meridyeni Çalıştayı: Tarih Boyunca Koordinat Sistemleri ve Haritacılık (İstanbul).

This review article aims to record the papers presented at the followingactivities organised in Turkey in 2014: Conference series “Ottoman Seas: Fromthe Mediterranean to the Indian Ocean” (Istanbul); XIth Meeting on the Historyof Turkish Pharmacy (Kayseri); Symposium commemorating the 450thanniversary of Matrakçı Nasuh’s death (Ankara); From Sahn-ı Semân toDarülfünun: Science and thinking in the Ottoman World – I (Istanbul);Ceremony commemorating Turhan Baytop (Kayseri); The Zero MeridianWorkshop: Coordinate Systems and Cartography throughout the Ages(İstanbul). Papers on Ottoman maritime history presented at the 2ndInternational Congress on Eurasian Maritime Congress (St. Petersburg) are alsoincluded in this review.