hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
FATİH DÖNEMİ TIP ÇALIŞMALARI VE MÜHTEDİ (İSLAMA DÖNMÜŞ) HEKİM YAKUP PAŞA
MEDICAL STUDIES IN THE PERIOD OF FATIH AND CONVERTED (CONVERTED TO ISLAM) DOCTOR YAKUP PASHA
Yazar: Say, Yağmur
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 44 No. 1, 1991
Anahtar kelimeler: Social Epidemiology ; Sosyal Epidemiyoloji ; Medicine in the period of Fatih Sultan Mehmed,Yakup Pasha,History of medicine ; Fatih Sultan Mehmed dönemi tıb,Yakup Paşa,Tıp tarihi

Fatih Sultan Mehmed dönemi Tıp Tarihi ile ilgili çalışmaların Sınırlılığını ve konumuzu teşkil eden Yakup Paşa'nın karakteri, Osmanlı ülkesinde yaptıkları ile ona isnat edilen suçlamaların asılsızlığını ortaya koyabilmek için böyle bir araştırmanın yapılması gereklidir. Osmanlı ülkesini her zaman meşgul etmiş bir MUSEVİ DÖNMESİ olanYakup Paşa hakkında doğruluğu kanıtlanamayan, sadece varsayımlara dayanan birçok tez ileri sürülmüştür, Genel olarak bu tezler; kimine göre bir dâhi, âli, kimine göre şarlatan, Fatih'in karar mekanizmasında danıştığı gizli bir yardımcı, önemli bir istihbarat görevlisi veya Fatihi zehirleyen bir katil vb. olduğudur. Bu araştırmamızda ayrıca Yakup'un İslama geçip geçmediğini, ona tanınan vergi muafiyetleriyle İslama geçtiği veya geçmediğini savunan tezlerin tartışmasını, Hekimbaşı olup olmadığını da tartışacağız. Edebiyatla, Hat sanatıyla, Matematik ve Fizik ile ilgilenen Yakup'un çeşitli hastalıkların tanısı ve tedavisindeki yöntemleri basit görünmekle birlikte kaynak gösterilerek ve günün şartlarında değerlendirilecektir. Genel olarak, bu araştırmamızda Yakup Paşa'nın Fatih Sultan Mehmed dönemi ve dolayısıyla Tıp Tarihi içindeki ehemmiyetini ortaya koyarak eldeki verilere göre onun bir biyogrefisinden ziyade Tıp alanında yaptıkları veya yapmak istedikleri ile döneminin siyasal, toplumsal ve dini bir portresini çizmeyi amaçlıyoruz. Bu bilgiler ışığında Yakup Paşa, bir İslâm tabibi olarak Tıp Tarihimizdeki yerini almalı, ayrıca onun tıbbi edebi, siyasi kişiliği de dönemin koşullarında değerlendirilmelidir,

This research aims at presenting an overview of the development of the medicine science in the age of Fatih Sultan Mehmed, as well as proving the falsity of the accusations atributed to a physician like Yakup Pasha. There are a lot of claims, depend on certain assumpton whose truth have not proved yet, on Yakup Pasha who wasa Jewish adoptive. In general these claims vary from «he was a genius», «
CAPD Tedavisinde Protein Kayıpları
CAPD TEDAVİSİNDE PROTEİN KAYIPLARI
Yazar: Tutkak, Hüseyin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Nefroloji ; Nefroloji ; CAPD,böbrek yetmezlikli,diyaliz ; CAPD,böbrek yetmezlikli,diyaliz

CAPD uygulanan son dönem böbrek yetmezlikli 49 hastanın serum ve diyalizatlarında total protein, albumin, C3 kompleman, IgM, IgG, IgA düzeyleri saptandı. Hastaların 15 inde peritonit bulgularımevcutken 25 inde peritonit yoktu. Peritonitsiz hastaların serum total proteini 5.34 * 0.14 gwWdl, serum albumini 2.78 * 0.3 gr/dl olarak tesbit edildi. Peritonitl ihastaların serum total proteini 5.29 - 0.22 gr/dl, serum albumini 2.63 0.25 gr/ di idi. Her iki gruptaki değerler kontrol grubunun ayni değerleri ile (total protein 7.37 £ 0.21 gr/dl ,albumin 4.32 -- 9.36 gr/dl) karşılaştırıldığı zaman anlamlı derecede düşük olduğu tesbit edildi (p< 0.001). Peritonitli grupta serum IgA düzeyleri (313 * 24,76 mg/dl), konirol grubuna göre (194.26 * 24.76 mg/dl), anlamlı derecede yüksekti(p<0.001).Peritonitli hastaların diyalizatlarından kaybedilen total protein (16.8 £ 1.0 gr/gün) ve albuminin (7.18 * 1.0 gr/gün) peritonitsiz gruba (total protein 12.3 0.79 gr/gün, albumin 43 * 04 gr/gün) yüksek olduğu saptandı (p<0.00). Peritonitli hastalarda diyalizatla kaybedilen IgG (773 * 115.3 mg/gün) ve İgA düzeylerinin (18729 * 466 mg/gün), peritonitsiz hastalara göre (IgA 462 * 55.32 mg/gün, IgA 92.87 * 17.54 mg/gün) yüksek olduğu gözlendi (p< 0.01),

CAPD uygulanan son dönem böbrek yetmezlikli 49 hastanın serum ve diyalizatlarında total protein, albumin, C3 kompleman, IgM, IgG, IgA düzeyleri saptandı. Hastaların 15 inde peritonit bulgularımevcutken 25 inde peritonit yoktu. Peritonitsiz hastaların serum total proteini 5.34 * 0.14 gwWdl, serum albumini 2.78 * 0.3 gr/dl olarak tesbit edildi. Peritonitl ihastaların serum total proteini 5.29 - 0.22 gr/dl, serum albumini 2.63 0.25 gr/ di idi. Her iki gruptaki değerler kontrol grubunun ayni değerleri ile (total protein 7.37 £ 0.21 gr/dl ,albumin 4.32 -- 9.36 gr/dl) karşılaştırıldığı zaman anlamlı derecede düşük olduğu tesbit edildi (p< 0.001). Peritonitli grupta serum IgA düzeyleri (313 * 24,76 mg/dl), konirol grubuna göre (194.26 * 24.76 mg/dl), anlamlı derecede yüksekti(p<0.001).Peritonitli hastaların diyalizatlarından kaybedilen total protein (16.8 £ 1.0 gr/gün) ve albuminin (7.18 * 1.0 gr/gün) peritonitsiz gruba (total protein 12.3 0.79 gr/gün, albumin 43 * 04 gr/gün) yüksek olduğu saptandı (p<0.00). Peritonitli hastalarda diyalizatla kaybedilen IgG (773 * 115.3 mg/gün) ve İgA düzeylerinin (18729 * 466 mg/gün), peritonitsiz hastalara göre (IgA 462 * 55.32 mg/gün, IgA 92.87 * 17.54 mg/gün) yüksek olduğu gözlendi (p< 0.01),
Akut Lösemilerde Immünfenotiplendirme
AKUT LOSEMILERDE IMMUNFENOTIPLENDIRME
Yazar: Akan, Hamdi
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Oncology and Carcinogenesis (Other) ; Onkoloji ve Karsinogenez (Diğer) ; cute Leukemia,immunfenoiiplendirme,Konvansiyonel ; akut lo6semi,immunfenoiiplendirme,Konvansiyonel

Bu calismamizda bilim dalimizda izlenen 35 akut lo6semi olgusun immunfenotiplendirme ile lésemi sınıflandırmasi sunulmuştur. Olgularimiz immunfenoiiplendirme sonucunda 13’ ALL, 17’si ANLL ve 5 siniflandinlamayan Akut Lésemi olarak degerlendirilmistir. ALL olgularinin 7’si Non-T’ ALL, 4’ T-ALL, 1 prolenfositik lésemi ve 1’i de Natural Killer lésemi olarak degerlendirilmistir. ANLL olgularinda ise Ozellikle monositer komponenti ayirdetmede immunfenotiplendirmenin belirgin yarar: oldugu izlenmistir. Konvansiyonel yontemlerle siniflandirma yapilamayan Akut Lésemi olgularinda immunfenotiplendirme ile ayırım yapılabilmiştir.

35 Acute Leukemia cases followed in our Department were classified by Immunophenotyping. The cases were classified as 13 ALL, 17 ANLL and 5 undifferentiated Acute Leukemia. Further classification revealed that ALL cases could be subdivided as 7 Non-T ALL, 4 T-ALL, 1 prolymphocytic leukemia and one Natural Killer leukemia. Immu- nophenotyping was clearly helpful in determining the monocytic component in ANLL. In Acute Leukemia cases where conventional methods failed to reveal any leukemia typing, immunophenotyping has been found to be successful.
Diyabetik Otonom Nöropatide Ozofagus Klirens Sintigrafisi
DIABETIK OTONOM NOROPATIDE OZOFAGUS  KLIRENS SINTIGRAFISI
Yazar: Aslan, Mehmet Sait
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Nuclear Medicine ; Nükleer Tıp ; diyabet,nöropati,özafagus ; diyabet,nöropati,özofagus

Bu calismada, asemptomatik tip II diabetes mellituslu 9 hastada ve 7 normal olguda, ézofagus klirens sintigrafisi yapilarak é6zofageal disfonksiyon aragtirilmistir. 500 ¢Ci 48 MBq) Tc-99 m-phytate 5 cc. stit icerisinde hastaya igirilmis ve tek bir yutkunmayi takiben 1 sn. aralar ile 1 dakikahk ézofagus gortintuleri disk Uzcrine kaydedilmistir. Daha sonra oral kavite ve 6zofagus ilgi alanlarindan gizdirilen zaman aktivite efrilerinden T 1/2 degerleri elde edilmistir. Oral kavite T 1/2 degerleri normal olgularda 1.02 + 0.16 sn., diabetik grupta4.67 + 1.5 sn. (p<0.05); ézofagus T 1/2 degerleri ise normal olgularda 4.85 +£0.17 sn., diabetik grupta 4.52 + 0.95 sn. (p<0.05) olarak bulunmustur. Bu sonuclara gore, ézofagus klirens sintigrafisinin, diabetik otonom néropatiye bagli asemptomatik dézofageal disfonksiyonun g6sterilmesinde 6nemli bir tani yOntemi olabilecegzi digintilmiustur.

In this study, 9 asymptomatic type II diabetic patients and 7 normal volunteers were studied with esophageal clearence scintigraphy, in order to demonstrate the presence of esophageal dysfunction secondary to gastrointestinal autonomic neuropathy in the diabetic group. After a single swallow of a mixture of 5 cc. milk with 500 pCi (18 MBq) Tc-99m-phytate, esophageal count informations were recorded on a disk for further processing. Oral cavity T 1/2 was 1.02 + 0.16 sec. and 4.67 + 1.51 sec. (p<0.05) and esophageal T 1/2 was 1.85 + 0.17 sec. and 4.52 — 0.95sec. (p<0.05) in the control group and diabetic group respectively. These results indicate that, esophageal clearence scintigraphy may be an important non-invasive diagnostic tool in the evaluation of asymptomatic diabetic patients with esophageal autonomic neuropathy.
Organik ve Psikojen Empotansın MMPI Alt Testleri ile Değerlendirilmesi
Assesment Of Organic And Psychogenic Impotence BY Using MMPI Subscales
Yazar: Atakurt, Yıldır
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; Cinsel işlev bozuklukları,MMPT,empotans ; Sexual dysfunctions,D and Si subtests of MMPT,impotence

Cinsel işlev bozukluklarından biri olan empotans da klinik alanda kullanılan ölçeklerden MMPT'ın D ve Si alt testleri ile Finneyin EMP skalasının ayırd edebilme gücü araştırılmıştır. Bu amaçla organik empotans, depresyon ve normal gruba uygulanan MMP! testi sonuçlarına göre değerlendirmeye alınan elt testlerin organik empotansı ayırdetme yüzdesinin düşük olduğu buna karşın normal grubu her üç alt testinde iyi ayırd edebildiği tespit edilmiştir,

The aim of this study is to differentiate organic and psychogenic impotency by using some MMPI çlinical scales. Two control groups were normal subjects and depressive groups with no sexual function complaints. MMPI was given for all the groups and oniy D,Si and. Finney's EMP scales were evaluated. According, to these scales control groups were accuretely predicted but there ise no significant difference were found between organic and psychogenic impotent men.
Geophagia'da Splenomegali Etiopatogenezinin Araştırılması
GEOPHAGİA'DA SPLENOMEGALİ ETİOPATOGENEZİNİN ARAŞTIRILMASI")
Yazar: Uysal, Leyla Zümrüt
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Clinical Oncology ; Klinik Onkoloji ; Geophagia,organomegali,hepatosplenomegali ; Geophagia,organomegali,hepatosplenomegali

Geophagia, Türkiye'de 1942 yılından beri bilinen ve araştırılan bir konudur. Geophagia sendromunda görülen semptomlar heterojendir; örneğin bazı hastalarda hepatosplenomegali ve ağır derecede gelişme geriliği mevcutken, diğerlerinde organomegali yoktur ve gelişme geriliği çok belirgin değildir. Yaptığımız çalışmalara göre, bu durumun geophagis süresi ile ilişkisi gösterilememiştir. Ayrıca bazı hastalarda geophagianın sona ermesine karşın semptomlar bütün ağırlığı ile devam etmektedir. Bu nedenle geophagiada araştırılması gereken bazı karanlık noktalar mevcuttur, Hepatosplenomegalinin nedeni de hâlâ tam olarak bilinmemektedir. Bu konuyu incelemek amacı ile retrospektif ve prospektif bir çalışma planladık. Hepatosplenomegali gösteren 20 geophagialı hastada, yaş, cins, geophagia süresi, anemi derecesi, demir tolerans te5-ti, çinko tolerans testi, bazı vakalarda ince barsak biopsileri Cışık ve elektron mikroskopta incelenmek üzere) eritrosit yaşama süresi, demir tedavisi ve daha sonra çinko tedavisine yanıtlar incelendi. Sendromu oluşturan semptom ve fizik bulgulardan bazılarının ve belki de en önemlilerinin kronik çinko eksikliğine bağlı olabileceği sonucuna varıldı.

Geophagia, Türkiye'de 1942 yılından beri bilinen ve araştırılan bir konudur. Geophagia sendromunda görülen semptomlar heterojendir; örneğin bazı hastalarda hepatosplenomegali ve ağır derecede gelişme geriliği mevcutken, diğerlerinde organomegali yoktur ve gelişme geriliği çok belirgin değildir. Yaptığımız çalışmalara göre, bu durumun geophagis süresi ile ilişkisi gösterilememiştir. Ayrıca bazı hastalarda geophagianın sona ermesine karşın semptomlar bütün ağırlığı ile devam etmektedir. Bu nedenle geophagiada araştırılması gereken bazı karanlık noktalar mevcuttur, Hepatosplenomegalinin nedeni de hâlâ tam olarak bilinmemektedir. Bu konuyu incelemek amacı ile retrospektif ve prospektif bir çalışma planladık. Hepatosplenomegali gösteren 20 geophagialı hastada, yaş, cins, geophagia süresi, anemi derecesi, demir tolerans te5-ti, çinko tolerans testi, bazı vakalarda ince barsak biopsileri Cışık ve elektron mikroskopta incelenmek üzere) eritrosit yaşama süresi, demir tedavisi ve daha sonra çinko tedavisine yanıtlar incelendi. Sendromu oluşturan semptom ve fizik bulgulardan bazılarının ve belki de en önemlilerinin kronik çinko eksikliğine bağlı olabileceği sonucuna varıldı.
Denizli'de Anormal Hemoglobin VE Hemoglobin A Yüksekliği ile Karakterize Beta Thalassemia Taşıyıcılığı Araştırması
Screening of Abnormal Hemoglobins and High Hb A, 8-Thalassemia in the Province of Denizli
Yazar: Uysal, Zümrüt
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Immunogenetics ; İmmünogenetik ; Hb A,Hb S - beta thalassemia,Hb D taşıyıcılığı ; Hb A,Hb S - beta thalassemia,Hb D carriage

Denizli bölgesinde 1006 sağlıklı bireeyde yapılan araştırmada 37 bireyde (X& 3.67) Hb A, yüksek beta thalassemia taşıyıcılığı, iki bireyde Hb S taşıyıcılığı (X 0.19) bulunmuştur. İndeks vakaların aile incelemeleri 22 kişide yapılmış ve Hb A; yüksek beta thalassemia taşıyıcılığı 14 bireyde; Hb S taşıyıcılığı 2 bireyde; Hb S - beta thalassemia kombinasyonu bir bireyde ve Hb D taşıyıcılığı 4 bireyde saptanmıştır.

Screening of high type Hb A, 8-Thalassemia in this province revealed 37 traits (3.67 ©) among 1006 healthy individuals. Two cases of Hb S and two cases of H bD was also observed. Family screening of these patients revegled a total 14 high Hb A; type 8-Thalassemia carriers; 4 cases with Hb DA; 2 cases with Hb S and another patientwith a combination of Hb 5 and 8-Thalassemia among 22 individuals.
Polimyozit - Dermatomyozit ile Malignite İlişkisi (15 Olgunun Retrospektif Değerlendirilmesi)
POLİMYOZİT - DERMATOMYOZİT İLE MALİGNİTE İLİŞKİSİ (15 Olgunun Retrospektif Değerlendirilmesi)
Yazar: Ateş, Kenan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Polimyozit-dermatomyozit,PM-DM,malignite ; Polimyozit-dermatomyozit,akciğer kanserinin,PM-DM

Polimyozit-dermatomyozit (PM-DM) ile malignite arasında bir ilişkinin varlığı günümüzde kesin olarak kabul edilmiş olmakla bera-“ber, bu ilişkiniri nedeni henüz kesin olarak yanıtlanamamıştır. Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İmmünoloji Kliniğinde - 1985-1989'yılları arasında PM-DM tanısı alan 15 olgunun retrospektif olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu 15 olgu içinde, DM'li bir kadın hastada over adenokanseri, PM'li bir erkek hastada yassı hücreli akciğer kanserinin geliştiği gözlenmiştir. Bu olguların özellikleri ile birlikte, literatür bilgilerinin ışığı altında PM-DM ile malignite arasındaki ilişkinin tartışması yapılmıştır.

Polimyozit-dermatomyozit (PM-DM) ile malignite arasında bir ilişkinin varlığı günümüzde kesin olarak kabul edilmiş olmakla bera-“ber, bu ilişkiniri nedeni henüz kesin olarak yanıtlanamamıştır. Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İmmünoloji Kliniğinde - 1985-1989'yılları arasında PM-DM tanısı alan 15 olgunun retrospektif olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Bu 15 olgu içinde, DM'li bir kadın hastada over adenokanseri, PM'li bir erkek hastada yassı hücreli akciğer kanserinin geliştiği gözlenmiştir. Bu olguların özellikleri ile birlikte, literatür bilgilerinin ışığı altında PM-DM ile malignite arasındaki ilişkinin tartışması yapılmıştır.
CAPD Uygulanan Peritonitli ve Peritonitsiz  Hastalarda Serum £8; Mikroglobulin Değerleri
CAPD UYGULANAN PERITONITLi VE PERITONITSIZ  HASTALARDA SERUM £8; MiIKROGLOBULIN DUZEYLERI
Yazar: Şentürk, Saniye
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Nefroloji ; Nefroloji ; 6. mikroglobulin,peritonit,CAPD ; 6. mikroglobulin,peritonit,CAPD

CAPD tedavisi uygulanan son dénem bébrek yetmezlikli 40 hastada serum ve diyalizat 6. mikroglobulin dtizeyleri tayin edildi. Kontrol grubu olarak 15 géniillticde serum 6.2- dizeyleri saptanarak hasta erubun degerleri ile karsilastirildi. Hastalarin 15 inde peritonit bulgulari mevcut iken, 25 inde peritonit bulgularn yoktu.Peritonitli CAPD olgularimin ortalama §: mikroglobulin duzeyleri (30.14 + 3.16), normal grubun ortalama degerleri ile (3.48 + 1,39) karsilastiruldigi zaman peritonitli olgularda anlamh bir yukseklik saptandi (p< 0.001). 241 1.86) Peritonitsiz CAPD li hastalarin serum ortalama 62.- duzeylerei (30.13 + normal olgulara gdére yine anlamh derecede yitiksekti (p< 0.001). Peritonitli ve peritonitsiz CAPD li hastalarm serum 8: mikroglo- bulin dtizeyleri arasinda herhangi bir iliski gézlenmedi. CAPD uygulanan peritonitli hastalarin diyalizatlarindan kaybedilen gtinluk 6:- mikroglobulin degerleri (66.07 + 7.97 mg/giin), peritonitsiz 6; mikroglobulin degerlerine (32.06 + 3.56 mg/gtin) gére anlamlı derecede yüksek saptandi (p< 0.001).

Diyalizate 6:-microglobulin levels were determined on 40 patients, with end-stage renal failure who underwent CAPD regularly. Fifteen health volunteers were chosen as control group. 15 of the patients had symptoms due to paritonitis. Mean serum /2-microglobulin levels of the patients with peritonitis who underwent CAPD was (30.14 + 3.16 mg/l). This was (3.48 + 1.39 mg/l) for the control group. The value for peritonitis group was found to be significantly higher (p<0.001). Some significant increase was also noted between the control group and patients without peritonitis who underwent CAPD. (2-microglobulin levels was (30.13 + 1.86 mg/l) (p<0.001), in these patients.
Metallothioneinler
METALLOTHIONEINLER
Yazar: Uysal, Zümrüt
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Haematology ; Hematoloji ; Metallothionein,cinko,metabolism ; Metallothionein,cinko,metabolism

Metallothionein, organizmada esansiel ve nonesansiyel metalleri baghyarak metal depolayici ve toksik metalleri detoksifiye edici protein bi islevi yapar. Dokularda kismen farkh ézellikler géstermekle beraber karacigerde cinko ile yapum artan, ginkoyu depolayan ve gerektizinde cinko iceren enzimlere cinko saglayan metal proteinidir. Ayrica cesitli metaller, hormonlar ve wediatorlerle de sentezi artabilmektedir. Bugiin icin Wilson hastahginda, gevre kirletici cadmium gimetallerin toksisitesinden korunmada yasamin ilk yilindaki bes- lenme ve btiyiimede 6nemi oldugu bildirilmektedir.

Mellothionein, can bind both essantial and nonessantial metals and thus play an important role as a metal storage protein and also the detoxification of toxic metals. Its major role is in regulation of trace metal metabolism, especially zinc, acting in the storage of these man. ions in the liver. Defects in the MT gene expression have been suggested to be the cause for several disorders of trace metal metabolism in man.
Toplumumuzda Üriner Sistem Taş Hastalığında  Hiperparatroidizm İnsidansı (104 Olguda)
TOPLUMUMUZDA URINER SISTEM TAS HASTALIGINDA  HIPERPARATROIDIZM INSIDANSI (104 OLGUDA)
Yazar: Adsan, Öztuğ
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; üriner,taş,hiperparatriodizm ; üriner,taş,hiperparatriodizm

Tas hastalginin etyolojisinde hiperkalsemi ve hiperkalsiurinin, dénemli bir yer tuttugu bilinmektedir. Hiperparatiroidizm de hiperkalsemi ve hiperkalsitirinin belirgin nedenleri arasindadir. Bu calismada klinikte yatan 104 tiriner sistem tas hastasinda hiperparatiroidi insidansi arastinidi. Tim hastalarda iki kez olmak tizere serum kalsiyum ve fosfor tayinleri yapuld.. Hiperkalsemi tespit edilen 21 olguda (% 20.1), serum parathormon degerleri arashirud. Bu hastalarm 4’Unde (% 3.8) serum parathormon degerleri yuksek bulundu. Parathormon seviyesi yoksek olan hastalarm birinde paratiroid hiperplazisi, birinde ise paratiroid adenomu ultrasonografik ve sintigrafik clarak tesbit edildi. Bu calismamuzda elde edilen sonuca gére; iiriner sistem tag hastahgi olan hastalarda serum kalsiyum ve fosfor diizeyleri kriter almarck, peratireid patolojilerinin etyolojik neden olarak arastirilmasi tedavi ve takipte bize 1gik tutabilecektir.

Hypercalcemia and hypercalciuria are the most important etiologic factors in urolithiasis. Hyperparathyroidsm as a cause of hypercalcemia and hypercalciuria are also important as etiologic factors. In this study, we have evaluated the incidence of primary hyperparathyroidsm in 104 patients with urinary stone diseased twice for each patient. Hypercalcemia has been found in 21 (20.1 %) patients and in 4 of these patients (8.8 %) serum parathormon concentrations have been evaluated. Parathyroid hyperplasia and parathyroidadenoma have been demostrated scintigraphycaly and ultrasoundgraphycaly in two of these patients. Serum calcium and phosfor concentrations must be measured in urinary stone disease and parathyroid pathologies must also be searched as etiologic factors.
Ösofagus Kanserli Hastaların Dil Pasında ve Boğaz Çalkantı Suyunda Nitrozamin Araştırılması
INVESTIGATION OF NITROSAMINE IN TONGUE PASTE AND THROAT SURGE WATER OF PATIENTS WITH ESOPHAGEAL CANCER
Yazar: Koç, Kadir
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 43 No. 4, 1990
Anahtar kelimeler: Chest Diseases ; Göğüs Hastalıkları ; Özofagus kanseri,dil pası,boğaz çalkantı suyu,Nitrozamin ; Esophageal cancer,tongue rust,throat swill,Nitrosamine

Bu çalışmamızda ösofagus kanseri tanısı almış 57 hastamızın dil pasından ve boğaz çalkantı suyundan alınan numunelerde nitrozaminmiktarları, daha sonra 29 kontrol grubunun, dil pasında ve boğaz çalkantı suyunda nitrozamin miktarlarını araştırdık.Hastaların dil pasında ve boğaz çalkantı suyunda nitrozamin miktarlarıile kontrol gurubunun nitrozamin miktarları karşılaştırıldığın Ösotagus Kanserli Hastaların Dil Pasında ve Boğaz 893 de, hasta ile kontrol gurupları arasında anlamlı farklılık tespit ettik

We studied the amounts of nitrosamines in the tongue fur and pharingeal lavage samples of 57 patients with oesophagus Ca and 29 patients as a control group.In ihe examination of the pharingeal lavage samples, a statistically significant difference (P< 0.01 Student test) is observed between ihe amounts of the nitrosamines in the patients with esophagus Ca and the control group.