hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Uveal malign melanomanın karaciğer metastazı-Bir olgu sunumu
Liver metastasis of an uveal malign melanoma-A case report
Yazar: Baydar, Behlül; Özçay, Necdet; Akoğlu, Musa
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Uveal malignant melanoma, liver metastases, ocular  melanoma ; Uveal malign melanom, karaciğer metastazı, oküler  melanom

Melanoma, normal melanositlerin malign dönüşümünden ortaya çıkan  neoplastik bir bozukluktur. Melanositler, melanin pigmentini üreten  hücrelerdir. Fetal hayatın ilk trimesteri boyunca, öncü melanositler nöral  krestte ortaya çıkarlar. Fetüs geliştikçe, bu hücreler cilt, meningsler,  müköz membranlar, üst ösofagus ve gözlere göç ederler. Bu  yerleşimlerin her birinde, melanositler malign dönüşüm için potansiyel  teşkil ederler. Göz, santral sinir sistemi, gastrointestinal sistem ve safra  kesesi dahi, bu hastalığın primer yerleşim yeri olarak bildirilmiştir.  Melanoma, tüm deri kanserlerinin %4-5'ini oluşturur. Yüzde doksandan  fazlası deride bulunur, ancak melanomaların %4 kadarında primer odak  bulunamaz. Amerika'da en yaygın kanserler içinde melanoma sekizinci  sırada olmasına rağmen, melanoma hastalarının büyük çoğunluğu (%80)  25-65 yaş arasındaki üreme çağında bulunmaktadır. Melanoma tanısında  ortalama yaş 48'dir. Bu yazıda uveal melanoma bağlı karaciğer metastazı  gelişen bir olgu sunulmaktadır.

Melanoma is a neoplastic disorder produced by malignant transformation  of normal melanocytes, the cells that produce the pigment melanin.  During the first trimester of fetal life, precursor melanocytes arise in the  neural crest. As the fetus develops, these cells migrate to areas including  the skin, meninges, mucous membranes, upper esophagus, and eyes. In  each of these locations, melanocytes have demonstrated a potential for  malignant transformation. The eye, central nervous system, gastrointestinal  tract, and even the gallbladder have been reported as primary  sites of the disease. Melanoma represents 4% to 5% of all skin malignancies.  Over 90% are found on the skin; however, 4% of melanomas  are discovered as metastases without an identifiable primary site.  Although malignant melanoma is only the eighth most common cancer  diagnosis in the United States, the large majority (80%) of melanoma  patients present in the productive years from age 25 to 65. The mean age  for diagnosis of melanoma is 48.
Sigara içiminin kronik hepatit B ve C histopatolojisi üzerine  etkisi
The effect of smoking on the histopathologies of chronic hepatitis B and C
Yazar: Öksüz, Murat; Çolakoğlu, Salih; Doran, Figen; Işıksal, Fatih Yüksel; Koçak, Fatin; Abaylı, Bahri
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Chronic hepatitis B, chronic hepatitis C, cigarette smoking,  alcohol consumption, HAI score, fibrosis ; kronik hepatit B, kronik hepatit C, sigara, alkol,  fibrozis, HAI skoru

Giriş ve amaç: Yakın dönemlerde sigaranın muhtemel hepatotoksisitesi  epidemiyolojik ve deneysel olarak gösterilmiştir. Çalışmamızda kronik  hepatit B ve C'de sigara içimi ile fibrozisin muhtemel ilişkisini saptamaya  çalıştık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya tanıları biyopsi ile doğrulanan,  55 kronik hepatit B, 51 kronik hepatit C'li vaka dahil edildi. Hastalar  yaş, cinsiyet, sigara ve alkol kullanımı, biyopsilerinde HAI skoru ve fibrozis  açısından değerlendirildi. Bulgular: Kronik hepatit B'li 32 (%58)  vaka, C'li 22 (%43) vaka sigara içmekteydi. Sigara kullanan kronik hepatit  C'li hastalar içmeyenlere oranla daha yüksek oranda fibrozis  (0.042) ve HAI (0.013) skoruna sahiptiler. Aynı durum kronik hepatit  B'de saptanmadı (HAI skoru için p:0.456). Ancak fibrozis açısından anlamsı  zlık sınırda idi (p:0.084). Alkol kullanmayan hastalar ayrıca değerlendirildiğinde  aynı durum her iki grup içinde devam etmekteydi (HAI  skoru ve fibrozisde; kronik hepatit B için p>0.05, kronik hepatit C için  p:0.053 ve p:0.042 sırasıyla). Sonuç: Sigara içimi kronik hepatit C'de  karaciğer lezyonlarının ciddiyetini arttırsa da, aynı durum kronik hepatit  B'de saptanmamıştır.

Background and aims: The possible hepatotoxicity of cigarette smoke  has been recently discussed in epidemiological and experimental studies.  This study examined the possible relationship between smoking and  degree of liver fibrosis in patients with chronic hepatitis B and chronic  hepatitis C. Material and methods: The study was performed on a  group of 55 patients with chronic hepatitis B and of 51 patients with  chronic hepatitis C in whom the diagnosis had been confirmed by liver  biopsy. Patients were evaluated according to age, gender, number of cigarettes  smoked, alcohol consumption, scores of HAI and fibrosis on the  liver biopsy. Results: Thirty-two (58%) chronic hepatitis B and 22  (43%) chronic hepatitis C patients were smokers. In patients with chronic  hepatitis C, smokers had high HAI score (0.013) and fibrosis (0.042)  on liver biopsy compared with non-smokers. Such results were not found  in patients with chronic hepatitis B (for HAI score p: 0.456 and for fibrosis  p: 0.084). If patients with no history of alcohol consumption are taken  as a separate group, there were similar results in each group (in patients  with chronic hepatitis B, p value for both HAI score and fibrosis was  >0.05, and in patients with chronic hepatitis C, p value for HAI score and  fibrosis was 0.053 and 0.042, respectively). Conclusions: Smoking  increases the severity of hepatic lesions in patients with chronic hepatitis  C but in not in those with chronic hepatitis B.
Gastroenterit sonrası irritabl barsak sendromu sıklığı ve risk  faktörleri
Prevalence of irritable bowel syndrome after gastroenteritis and risk factors
Yazar: Çelebi, Selman; Demirdağ, Kutbettin; Özden, Mehmet; Yalnız, Mehmet; Bahçecioğlu, İ. Halil; Demir, Ali
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Postinfective irritable bowel syndrome, gastroenteritis,  irritable bowel syndrome ; Postinfektif irritabl barsak sendromu, gastroenterit,  irritabl barsak sendromu

Giriş ve amaç: Bakteriyel gastroenterit atağından sonra irritabl barsak  sendromu (İBS) riskinin arttığını gösteren çalışmalar mevcuttur. Son zamanlarda,  bu hastaların kolon mukozasında inflamatuvar değişiklikler  gösterilmiştir. Bu çalışmada, akut bakteriyel gastroenterit geçiren hastalarda  İBS semptomlarının gelişip gelişmediğini ve bunu etkileyen faktörlerin  incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Bir yıl içinde  bakteriyel gastroenterit nedeniyle yatarak tedavi gören 112 hastaya ait  kayıtlar, infeksiyondan ortalama 8 ay sonra retrospektif olarak incelendi.  Telefon görüşmesinde, enfeksiyon öncesi ve sonrasında, Roma 2 kriterlerine  göre İBS semptomları, İBS'nun alt grupları, Beck ölçeğine göre  anksiyete skorlarının bulunup bulunmadığı kaydedildi. Telefonla yeterli  bilgi alınabilen ve alarm semptomu olmayan 90 hasta çalışmaya alındı.  Bulgular: Hastaların 42'si erkek, 48'i kadın, yaş ortalamaları sırası ile  38,4±14 ve 37,9±16 yıldı. Gastroenteritten 8 ay sonra, erkeklerin  %14,2'sinde, kadınların %35,4'ünde İBS tespit edildi (p

Background and aims: A number of studies have shown an increased  risk of irritable bowel syndrome after bacterial gastroenteritis. Recently,  some inflammatory changes have been demonstrated in colon mucosa of  these patients. The aim of this study was to investigate whether irritable  bowel syndrome symptoms develop in patients after gastroenteritis and  the risk factors leading to this condition. Material and methods: The  medical records of 112 patients, hospitalized for acute bacterial gastroenteritis,  were evaluated eight months after the infection. Presence of  irritable bowel syndrome symptoms according to Rome II criteria clinical  subtypes and anxiety scores according to Beck's anxiety scale were  recorded before and after the infection via telephone interview. Ninety  patients with no from alarm symptoms, from whom adequate information  could be obtained by telephone, were included in the study. Results:  There were 42 males and 48 females, with mean ages of 38.4±14 and  37.9±16 years, respectively. Irritable bowel syndrome was found in  14.2% of the men and 35.4% of the women eight months after the gastroenteritis  episode. The postinfective irritable bowel syndrome (PI-IBS)  rate was significantly higher than the irritable bowel syndrome rate. PIIBS  was non-constipated type, more frequent in females and tending to  develop of a younger age (for each p
Tip 2 diabetes mellitus ve hepatosteatoz
Type 2 diabetes mellitus and hepatosteatosis
Yazar: Özkaya, Mesut; Demirbaş, Berrin; Çulha, Cavit; Altunkeser, Ayşegül; Çakal, Erman; Çiftçi, Aydın; Serter, Rüştü; Aral, Yalçın
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Diabetes mellitus type 2, hepatosteatosis, obesity ; Diabetes mellitus tip 2, hepatosteatoz, obezite

Giriş ve amaç: Diabetes mellitus, anormal karaciğer enzim yüksekliği,  hepatosteatoz ve nadiren siroza kadar gidebilen karaciğer hasarına neden  olabilmektedir. Bu çalışmada tip 2 diabetes mellitus ile hepatosteatoz  arasındaki ilişki araştırıldı. Gereç ve yöntem: 12'si erkek 68'i kadın 80  tip 2 diabetik hasta çalışmaya alındı. Beden kitle indeksi (BKİ), açlık ve  tokluk kan şekeri, HbA1c, total kolesterol, LDL, HDL kolesterol, trigliserid  ve yüzde yağ oranı ölçüldü. Hastalar diabetik mikrovasküler komplikasyonlar  açısından incelendiler. Hepatosteatoz varlığı ultrasonografi  ile değerlendirildi. Bulgular: 44 (% 52) hastada diabetik mikrovasküler  komplikayon tespit edildi. 80 tip 2 diabetik hastanın 75'inde hepatosteatoz  tespit edildi. 34 hastada 1. derecede, 25 hastada 2. derecede, 16 hastada  3. derecede hepatosteatoz saptandı. Tip 2 diabetik hastalarda hepatosteatoz  derecesi ile hastaların BKI'i arasında ilişki tespit edilmezken  diabet süresi ile hepatosteatoz derecesi arasında istatistiksel anlamlı pozitif  korelasyon gözlenmiştir (r=0.76, p

Background and aims: Diabetes can cause abnormal liver functions  which can present as elevated liver enzymes, hepatosteatosis and even  cirrhosis. The purpose of this study was to identify the significance and  clinical correlation of steatosis in patients with type 2 diabetes mellitus.  Material and methods: Eighty type 2 diabetic patients (12 men, 68  women) were included in this study. Body mass index (BMI), fasting  and postprandial blood glucose, HbA1c, total cholesterol, LDL and  HDL cholesterol, triglycerides and fat percentage were measured.  Diabetic microvascular complications were also evaluated. The presence  of steatosis in type 2 diabetic patients was evaluated by ultrasound.  Results: Forty-four (52% ) patients had diabetic microvascular complications.  Seventy-five of the diabetic patients had hepatosteatosis (34  with grade 1 hepatosteatosis, 25 with grade 2 hepatosteatosis, 16 with  grade 3 hepatosteatosis). There was no significant positive correlation  between hepatosteatosis grade but BMI and there was a significant correlation  between diabetes age and hepatosteatosis grade (r=0.76,  p
Assitli hastalarda perkütan hepatobiliyer girişimler sonrası  parankimal traktın histoakril ve gel-foam ile embolizasyonu
Tract embolization with histoacryl and gel-foam after percutaneous hepatobiliary interventions  in patients with ascites
Yazar: Aytekin, Cüneyt; Üstündağ, Yücel; Fırat, Ali; Boyvat, Fatih; Ağıldere, A. Muhteşem
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Ascites, complication, percutaneous interventions,  embolization ; Assit, komplikasyon, perkütan girişimler,  embolizasyon

Giriş ve amaç: Bu çalışmanın amacı; assit ve koagülopati problemi olan  hastalarda, hepatobiliyer girişimler sonrası trakt embolizasyonunda histoakril  ve gel foam'ın etkinliğini saptamaktı. Gereç ve yöntem: Beş hastada  6 trakt embolize edildi. Önce yırtılabilen kılıf içerisinden, absorbe  olabilen jelatin parçaları (gel-foam), kateterin safra yoluna girdiği düzeye  ilerletildi. Daha sonra %70'lik n-bütil siyanoakrilat trakt içerisine enjekte  edildi. İşlem sonrası assit sıvısından, safra varlığı ve hemoperitoneumun  değerlendirilmesi amacıyla ultrasonografi eşliğinde örnek alındı.  Bulgular: Tüm olgular işlemi kolaylıkla tolere etti ve işlem teknik olarak  başarı ile gerçekleştirildi. Embolizasyon sonrası elde olunan assit sı-  vısında safra veya kana ait bulgu saptanmadı. Sonuç: Assit ve koagülopati  varlığında, perkütan hepatobiliyer girişimler sonrası kateterin çekilmesinden  sonra ortaya çıkabilen kanama ve safra kaçağının önlenmesinde,  histoakril ve gel-foam ile trakt embolizasyonu etkili ve güvenli bir  yöntemdir.

Background and aims: To determine the efficacy of percutaneous tract  embolization with histoacryl and gel-foam in patients with ascites and  coagulopathy after hepatobiliary interventions. Material and methods:  Six tracts were embolized in five patients. Initially, a piece of absorbable  gelatine sponge (Gel-foam) was deposited at the entrance point of the  catheter in to the bile duct through a peel-away sheath and 70% N-butyl  cyanoacrylate (NBCA) was then injected into the tract. Ascites fluid  sampling was then performed under ultrasonographic guidance to evaluate  the presence of bile and/or hemoperitoneum. Results: All of the  patients tolerated the procedure well without complications and all procedures  were technically successful. Ascites fluid evaluation did not  reveal bile peritonitis or hemoperitoneum. Conclusions: It is concluded  that in the presence of ascites and coagulopathy, tract embolization with  histoacryl and gel-foam after percutaneous hepatobiliary intervention is  a safe and effective method in the prevention of bleeding or bile leakage  after removal of the catheter.
Trombotik trombositopenik purpura seyrinde akut akalkülöz  kolesistit: Olgu sunumu
Acute acalculous cholecystitis in the course of thrombotic thrombocytopenic purpura:  A case report
Yazar: Şahin, Fahri; Küçükzeybek, Yüksel; Saydam, Güray; Özütemiz, Ömer; Büyükkeçeci, Filiz
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Trombotik trombositopenik purpura, akalkülöz  kolesistit ; Thrombotic thrombocytopenic purpura, acalculous  cholecystitis

Akut akalkülöz kolesistit (AKK), safra kesesi taşı yokluğunda meydana  gelen safra kesesinin akut inflamasyonudur ve bütün akut kolesistit vakaları  nın %2-12'sini oluşturur. AKK ile ilişkili durumlarda safra kesesinde  staz ve iskemi meydana gelmekte ve lokal inflamatuvar bir yanıt  gelişmektedir. Mikroanjiopati ve AKK birlikteliğini bildiren yayınlar  mevcuttur. Bu yazımızda, trombotik trombositopenik purpura tanısıyla  izlenirken sağ üst kadran ağrısı, ateş, bulantı, kusma şikayetleri gelişen,  lökositoz, karaciğer fonksiyon testlerinde yükselme saptanan ve batın  ultrasonografisinde AKK ile uyumlu görünüm tespit edilen bir olgu sunulmaktadı  r. Laparoskopik kolesistektomi uygulanan ve postoperatif dönemde,  klinik ve laboratuvar olarak tam düzelme sağlanan olgunun  trombotik trombositopenik purpura kliniği de kayboldu. Hasta halen sorunsuz  olarak takibimiz altındadır.

Acute acalculous cholecystitis is an acute inflammation of the gallbladder  with no existence of any stone. It accoundts for 2-12% of all acute  cholecystitis. It is a local inflammatory response to ischemia or stasis  caused by many pathogenetic factors. Microangiopathy is a very rare  cause of acute acalculous cholecystitis and there are few case reports in  the literature. We here present a case with acute acalculous cholecystitis  in the course of thrombotic thrombocytopenic purpura with the complaints  of abdominal pain at right upper region, fever, nausea, vomitting,  slight increase in the liver function tests, and leukocytosis. Upper  abdominal ultrasonographic examination revealed the sonographic findings  of acute acalculous cholecystitis. We started the appropriate treatment  and laparoscopic cholecystectomy was applied. After operation,  both acute acalculous cholecystitis and thrombotic thrombocytopenic  purpura resolved. The patient is still well and under follow-up
İnce barsak fitobezoarları; ince barsak obstruksiyonlarında  nadir bir neden: Olgu sunumu
Small bowel phytobezoars; (a rare cause of small bowel obstructions): Case report
Yazar: Erenoğlu, Cengiz; Uluutku, A. Haldun; Gürbüz, Ahmet Kemal; Akın, Mehmet Levhi; Çelenk, Tuncay
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Mekanik ince barsak obstrüksiyonu, fitobezoar ; Mechanical small bowel obstruction, phytobezoar

Fitobezoarlar sıklıkla midede görülmelerine karşın, ince barsakta da  karşımıza çıkarak mekanik obstrüksiyon gibi ciddi komplikasyonlara  neden olabilirler. İnce barsak fitobezoarları genel olarak ince barsak  obstrüksiyonlarının çok küçük bir kısmından sorumludurlar. Büyük  çoğunlukla ülser nedeniyle mide ameliyatı geçirmiş hastalarda karşımıza  çıkarlar. Burada uzun zaman önce mide ameliyatı geçirmiş bir hastada  fitobezoarın neden olduğu ince barsak obstruksiyonu irdelenmektedir.

Although phytobezoars are encountered inside the stomach, occasionally  they can cause severe complications, such as intestinal obstructions,  as they are located in the small bowel. Phytobezoars are responsible for  bowel obstruction in a very small portion of obstructed patients. They  are frequently associated with past history of stomach surgery due to  peptic ulcer. Here we evaluate a patient who had a past history of gastric  surgery with small bowel obstruction caused by a phytobezoar.
KKTC'de kolorektal kanserli olguların retrospektif irdelenmesi
Retrospective analysis of colorectal cancers diagnosed at Turkish Republic of Northern Cyprus
Yazar: İzbul, Tarık; Müderriszade, Mehmet
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Colorectal cancer, epidemiology ; Kolon kanseri, epidemiyolojisi.

Giriş ve amaç: Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde kolorektal kanser  insidensini ve özelliklerini tesbit etmek. Gereç ve yöntem: Ocak 1996-  Aralık 2001 tarihleri arasında ülkemizde bulunan hastane kayıtları ve  patoloji raporları taranarak tesbit edilen 170 olgu incelemeye alındı.  Bulgular: Olgularımızın 93 (%54.7)'ü erkek, 77 (% 45.3)'si kadındı.  Erkeklerde yaş ortalaması 63.9 (28-87) kadınlarda ise 65.4 (27-98) yıl  olarak hesaplandı. Olguları doktora getiren semptomlar ve klinik bulgular  sıklık sırasına göre; 99 (% 58.2) olguda rektal kanama, 48 (% 28.2)  olguda ileus, 15 (% 8.8) olguda anemi, 4 (% 2.4) olguda ağrı, 3(% 1.8)  olguda kilo kaybı, 1(% 0.6) olguda ele kitle gelmesi olarak tesbit edildi.  Tanı araçları içerisinde en sık % 71.2'lik oranla endoskopik inceleme  kullanıldı. Hastaların % 25.3'ünde ise tanı acil operasyon esnasında  konuldu. Tümör lokalizasyonları; Rektum 83 (% 48.8), sigmoid kolon  26 (% 15.3), inen kolon 18(% 10.6), çekum 15 (% 8.8), çıkan kolon 10  (% 5.9), hepatik fleksura 9 (% 5.3), transvers kolon 7 (% 4.1), splenik  fleksura 2 (% 1.2) oranında tesbit edildi. Ülkemizde kolorektal kanser  görülme sıklığı % 0,0139 olarak hesaplandı.

Background and aim: To detect the incidence and specialities of colorectal  cancers in Turkish Republic of Northern Cyprus. Material and  Methods: One hundred and seventy patients who were detected through  the hospital and pathology reports found in our country during January  1996 and December 2001 were included into the study.Results:  Ninetythree (54.7 %) of our patients were male and 77 (45.3%) were  female. Average age was calculated to be 63.9 (28-87) years in males  and 65.4 (27-98) years in females. The symptoms and clinical findings  that made the patients to admit to a physician were as follows; 99  (58.2%) with rectal bleeding, 48 (28.2 %) with ileus, 15 (8.8 %) with  anemia, 4 (2.4 %) with pain, 3 (1.8 %) with weight loss, 1 (0.6 %) with  a palpable mass. Endoscopic evaluation was used in 71.2 % of patients  was the most frequently used method of diagnosis. In 25.3 % of patients,  diagnosis was made during emergent operation. Localization of tumour  was found to be as follows; rectum 83 (48.8 %), sigmoid colon 26 (15.3  %), descending colon 18 (10.6 %), ceacum 15 (8.8 %), ascending colon  10 (5.9 %), hepatic flexura 9 (5.3 %), transverse colon 7 (4.1 %), splenic  flexura 2 (1.2 %). The incidence of colorectal cancer in our country was  found to be 0.0139 %.
Portal hipertansiyonun intestinal bariyer üzerine etkisi  Effect of portal hypertension on intestinal barrier
Portal Hipertansiyonda İntestinal Bariyer
Yazar: İçöz, Gökhan; Tunçyürek, Pars; Dinç, Rafet; Zeytunlu, Murat; Kılıç, Murat; Özütemiz, Ömer; Korkut, Mustafa; Alkanat, Murat
Dergi: Akademik Gastroenteroloji Dergisi, Vol. 2 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Portal hypertension, nitric oxide, bacterial translocation. ; Portal hipertansiyon, nitrik oksit, bakteriyel  translokasyon.

Giriş ve amaç: Portal hipertansiyon splanknik dolaşımda belirgin  hemodinamik değişikliklere neden olmaktadır. Güçlü bir mediatör olan  nitrik oksit fonksiyonel mukozal bütünlüğün korunmasına katkıda  bulunmakla birlikte paradoks etki de gösterebilir. Çalışmamızın amacı  portal ven daraltılması ile oluşturulan portal hipertansiyon sonucunda  sindirim kanalında ortaya çıkan histopatolojik değişiklikleri incelemek;  portal hipertansiyon ve nitrik oksit doku konsantrasyonunun bakteriyel  translokasyon üzerine olan etkisini araştırmaktır. Gereç ve yöntem:  Çalışmada kullanılan 20 adet erkek Wistar sıçanı iki gruba ayrıldı.  Gruplardan birinin portal veni daraltıldı, diğer gruba sham operasyonu  uygulandı. 12 hafta sonra deneklerin portal basınç ölçümü yapıldı.  Nitrik oksit düzeyi ve histolojik inceleme için intestinal örnekler alındı.  Mezenterik lenf nodu, karaciğer ve dalak kültürleri yapıldı. Bulgular:  Portal ven daraltılan grupta venöz basınç (22.7±5.7 cmH2O) sham  grubuna (10.4±1.5 cmH2O) göre anlamlı düzeyde farklı idi (p0.05).  Sonuç: Portal ven daraltılmasına bağlı venöz basınç artışı sağlanmış,  ancak deney sürecinde portal hipertansiyona bağlı intestinal bariyer  etkilenmemiştir.

Background and aims: Portal hypertension leads to considerable  hemodynamic changes in the splanchnic circulation. Although nitric  oxide may enhance functional mucosal continuity as a potent mediator,  it may produce a paradoxical influence. The aim of the study was to  assess the histopathologic changes in the digestive tract and evaluate the  potential influence of portal hypertension on bacterial translocation  together with the role of nitric oxide. Materials and methods: Twenty  male Wistar rats used for the study were randomized into two groups.  Portal vein constriction was performed in the first group while the second  underwent Sham operation. Twelve weeks later portal venous pressures  were registered. Intestinal samples were taken for nitric oxide  levels and histological examinations. Liver, spleen, and mesenteric  lymph node complex were harvested for cultures. Results: Portal  venous pressures (22.7±5.7 cmH2O) were significantly higher in the  constriction group compared with the sham operation group (10.4±1.5  cmH2O) (p0.05). Conclusions: Increased portal venous pressure was  obtained with constriction. Intestinal barrier was not significantly  altered in our groups.