hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Eritema Diskromikum Perstans Tanılı İki Olguda Dapsona Yanıtın Değerlendirilmesi
An Evaluation of Dapsone Therapy in Two Patients with Erythema Dyschromicum Perstans
Yazar: Ergin, Şeniz; Erdoğan, Berna Şanlı; Evliyaoğlu, Deniz; Bir, Ferda
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Eritem, dapson

Eritema diskromikum perstans (EDP), yüz, boyun, gövde ve ekstremitelerin proksimalinde, simetrik yerleşimli, kül renginde maküller ile seyirli,  kronik bir pigmentasyon bozukluğudur. Erken dönemde, izlenen eritemli, deriden hafif kabarık aktif kenar bulunan gri-mavi maküller, geç dönemde  kenarları belirgin olmayan gri-mavi maküller halini alır. Etyolojisi açıklık kazanmamış hastalığın, çevresel toksinlere karşı gelişen bir reaksiyon ya da  pigmente alerjik kontakt dermatitin bir bulgusu olabileceği öne sürülmüştür. Kaşıntı, yanma, batma gibi belirgin yakınmalar oluşturmayan hastalık,  kozmetik sorunlara neden olabilir. Tedavide, güneşten korunma, kimyasal soyucu ajanlar, antibiyotikler, topikal ve sistemik steroidler, vitaminler  etkisiz bulunurken, dapson ile ümit verici sonuçlar bildirilmektedir. Kliniğimizde EDP tanılı 38 ve 53 yaşlarında iki kadın olgunun tedavisinde  kullanılan dapson etkisiz bulunmuştur. Dapsonun, EDP&apos;ın erken ve geç dönem belirtileri üzerine etkisinin değerlendirilmesi amacıyla plasebo  kontrollü çalışmalara gereksinim vardır. ©2007, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Erythema dyschromicum perstans (EDP) is a chronic, pigmentary disorder with symetrically distributed ashy macules on the face and neck, thrunk  and proximal extremities. Early gray-blue macules with active red borders later become as gray-blue macules with indefinite edges. The etiology of  EDP remains unclear, and it is proposed to be a reactive process to enviromental toxins or a manifestation of pigmentary allergic contact dermatitis.  Therapy regimens such as sun protection, peeling lotions, antibiotics, topical and systemic corticosteroids, and vitamins have been reported to be  ineffective whereas dapson therapy yielded hopefull results in various case reports. However, in our out-patient clinic, 38 and 53 years old, two  female patients with EDP were treated with dapsone without any beneficial clinical outcome. Placebo-controlled clinical trials are needed to reveal  out the effects of dapson on the early and late phases of EDP. ©2007, Firat University, Medical Faculty
Kronik Lenfositik Lösemide Nadir Bir Başvuru Şekli: Bilateral İşitme Kaybı
An Uncommon Presentation of Chronic Lymphocytic Leukemia: Bilateral Hearing Loss
Yazar: Erikci, Alev Akyol; Öztürk, Ahmet; Sayan, Ozkan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kronik lenfositik lösemi, işitme kaybı, hiperviskozite

Ani işitme kaybı hematolojik hastalıklarda nadiren bir başvuru belirtisi olabilir. Burada başvuru nedeni ani işitme kaybı olan Rai evre 2 (Binet evre A)  olan kronik lenfositik lösemi (KLL) vakasını sunmaktayız. Kırk sekiz yaşındaki erkek hasta bilateral işitme kaybı ile başvurdu. İşitme kaybının nedeni  araştırılırken KLL tespit edildi. Tedavi öncesine göre odiyogramlarında belirgin düzelme elde edildi. Ani işitme kaybı hiperlökositozun yol açtığı  lökostaz ile ilişkilendirildi. İşitsel düzelimin ışığında erken tanı ve tedavinin önemi vurgulandı. ©2007, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Sudden sensorineural hearing loss that presents as the initial sign of haematological disease is very rare. We report a case with typical Rai Stage 2  (Binet Stage A) CLL, who presented with sudden onset deafness as the initial manifestation. A 48-year-old male presented with sudden bilateral  sensorineural hearing loss. The patient was found to have chronic lymphocytic leukemia (CLL) during a work-up for his hearing loss. Early onset of  sudden deafness in a CLL patient may be due to the hyperviscosity syndrome. Audiograms were recorded showing positive findings on presentation  and recovery after therapy. The importance of early diagnosis and therapy is stressed in the light of this rapid clinical and audiological recovery  observed here. ©2007, Firat University, Medical Faculty
Kolesistitli Bir Olguda Yüksek Ca 19-9 Seviyesi
Elevated Ca 19-9 Levels in Patient With Cholecystitis
Yazar: Şahin, Mehmet; Cüre, Erkan; İşler, Mehmet; Barut, İbrahim
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 12 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: CA 19-9, kolesistit, benign hastalık

CA 19-9 bir tumör belirleyicisi olarak kullanılmasına rağmen akut kolanjit ve pankreatit gibi benign durumlarda da yüksek düzeyleri bildirilmiştir. Bu  vakada 59 yaşında safra taşına bağlı komplike olmuş bir kolesistit ile birlikte yükselmiş CA 19-9 düzeyine sahip bir hastamızı sunuyoruz. CA 19-9  düzeyi kolesistektomi sonrasında normale döndü. CA 19-9 düzeyi altın standart bir test olmamakla birlikte, pankreas ve safra kesesi malignitelerini  araştırmada yardımcı bir test olarak kabul edilmelidir. ©2007, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Although CA 19-9 is a tumour marker, high levels of CA 19-9 have also been reported in benign conditions such as acute cholangitis or pancreatitis.  We present here a 56-year-old woman with complicated cholecystitis due to gallstone and elevated serum CA19-9 levels. After cholecystectomy  procedure CA19-9 level returned to normal. The level of CA 19-9 should never be regarded as a gold standard but rather as a helpful indicator when  searching pancreatic and biliary malignancies. ©2007, Firat University, Medical Faculty
Piterjium Cerrahisinde Alt Temporal Konjonktival Greft Uygulaması
Inferior Temporal Conjunctival Autograft in Pterygium Surgery
Yazar: Öksüz, Hüseyin; Tamer, Cengaver
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Piterjium, konjonktival otogreft, nüks

Amaç: İnferior konjonktival otogreft yöntemi ile yapılan pterjium cerrahisinin etkinliğini araştırmak.  Gereç ve Yöntem: Primer piterjiumu olan 27 hastanın 28 gözüne topikal jel anestezisi veya subkonjonktival anestezi altında piterjium eksizyonu ve  alt temporalden alınan konjonktival otogreft transplantasyonu yapıldı. Hastalar postoperatif komplikasyon ve nüks açısından değerlendirildi.  Bulgular: 27 hastanın 12 tanesi kadın 15 tanesi erkekti. Hastaların yaş ortalaması 47.7±11.57 yıldı. Hastalar ortalama 16.4±6.82 ay takip edildiler.  Nüks %7.1 oranında görüldü. İki olguda donör sahada dellen oluştu (%7.1). Üç olguda donör sahada fibröz doku oluştu (%10.7). İki olguda %7.1  sembleferon gelişti.  Sonuç: Bu yöntemle yapılan piterjium operasyonlarında komplikasyon oranı yönteme göre yerine klasik otogreft yöntemine göre daha iyi değil,  ancak ilerde glokom operasyonu olma ihtimali bulunan hastalara uygulanabilir. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: To evaluate the results of pterygium excision surgery with inferior conjunctival autograft application.  Materials and Methods: Twenthy-eight pterygiums of 27 patients that were excissed with autografts from inferior temporal quadrant under topical anesthesia with lidocaine gelly or local subconjuctival injection anesthesia were enrolled to the study. The postoperatif complications and recurrence rates were evaluated  Results: Fifteen men and 12 women with a mean age of 47.7±11.57 were enrolled to the study. The mean follow-up period was 16.4±6.82 months.  Recurrence was observed in 7.1% of the cases. Dellen formation was observed in 2 (7.1%) of the cases. Over reacting fibroblastic activity and thick  fibrous tissue development was observed in 3 (10.7%) of the cases. Symblepharone formation was observed in 2 (7.1%) of the cases.  Conculation: Pterygium surgery with autograft application from the inferior temporal quadrant results with post-operative complications not lower than the previously documented methods. However for the patients who are probabale candidate for future glaucoma surgery this technique as it well protects the superior quadrants may be applied. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Aşil tendon yırtığının desteklenmiş tamiri
Augmented Repair of Achilles Tendon Ruptures
Yazar: Karakurt, Lokman; Belhan, Oktay; Yılmaz, Erhan; Varol, Tahir
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Asil Tendon Yırtığı, Desteklenmiş Tamir, Tendon Yapışıklığı

Amaç: Defektif Aşil tendon yırtığının desteklenmiş tamiri aktif kişilerde başarılı fonksiyonel sonuçlar vermektedir, fakat tendonun cilde yapışıklığı  gibi önemli bir minör komplikasyon karşımıza çıkmaktadır. Bu desteklenmiş tamir yöntemi ile tendonun cilde yapışıklığını önlemeyi amaçladık.  Gereç ve Yöntem: Ortalama yaşları 38 (29  56) olan 4 erkek hastada Aşil tendon yırtığı tanısı kondu. Yırtık süresi 1, 2, 35 ve 45 gündü. Defektif  akut ve kronik Aşil tendon yırtığı olan bu hastalarda yeni flep tekniğimizi uyguladık. Sekiz cm uzunluğunda ve 2 cm genişliğindeki gastrokinemius  aponevrotik flebi medialden 180 derece döndürülerek, pürtüksüz olan yüzeyi cilde bakacak şekilde tamir sahasının üzerine getirilip dikildi ve tamir  plantaris tendonu ile de desteklendi.  Bulgular: Ortalama takib süresi 42 ay (23  60) idi. Hastalarda tekrardan yırtık oluşmadı. Bir hastada gelişen cilt nekrozu, debridman ve sekonder  dikiş ile iyileşti. Hiçbir hastada tendonun cilde yapışıklığı yoktu. Dört hastada fonksiyonel olarak çok iyi sonuç alındı.  Sonuç: Aşil tondon yırtığında destekli tamir yapılacaksa, bu teknik başarı ile uygulanabilir ve tendonun cilde yapışıklığı da önlenmiş olur.©2006,  Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: Augmented repair techniques are used in defective Achilles tendon ruptures and provide excellent functional results in active individuals,  but it carries an incidence of wound complications like tendon adhesion to the skin. Tendon adhesion is an important minor complication. We present  an augmentation technique for Achilles tendon rupture that we believe prevents tendon adhesion to the skin.  Material and methods: Four male patients with a mean age of 38 (29 to 56) were diagnosed as having a ruptured Achilles tendon. Duration of  ruptures was 1, 2, 35 and 45 days. We used a new flap technique in these patients with defective acute and chronic Achilles tendon ruptures. A strip of  aponeurotic flap, 8 cm long and 2cm wide, was elevated proximally from the median raphe of gastrocnemius, and twisted 180 degrees on itself from  medial sides, so its smooth external surface lies next to the skin and covers the rupture site, and the plantaris tendon was incorporated in the repair  site.  Results: The mean follow-up period was 42 months (23 to 60). There were no reruptures. One had skin necrosis and healed satisfactorily with  debridement and secondary sutures. None of them had tendon adhesion to the skin. Satisfactory overall results and very good functioning was  achieved in four patients.  Conclusion: If augmented repair of Achilles tendon rupture is preferred, this technique can be used satisfactorily and tendon adhesion to the skin is  prevented.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Hipertansif Olgularda Nebivolol ve Telmisartan'ın Kan Basıncı,  Diyastolik Fonksiyonlar, Lipid ve Glukoz Metabolizması Üzerine Etkileri
Effects of Nebivolol and Telmisartan on Blood Pressure, Diastolic Functions, Lipid and Glucose Metabolism in Hypertensive Cases
Yazar: Daglı, Necati; Karaca, İlgın
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Nebivolol, Telmisartan, Hipertansiyon

Amaç: Nebivolol ve Telmisartan etkin kan basıncı kontrolü sağlar ve hedef organ hasarı üzerine olumlu etkileri vardır. Çalışmamızın amacı nebivolol  ve telmisartanın glükoz-lipid metabolizması üzerine ve hedef organ hasarından sorumlu tutulan diyastolik disfonksiyon ve sol ventrikül hipertrofisi  (SVH) üzerine olan etkilerini irdelemek idi.  Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaş ortalaması 50.1±9.9 olan esansiyel hipertansiyonlu 100 hasta alındı. Elli hastaya Nebivolol 5 mg/gün, diğer 50  hastaya ise Telmisratan 80mg/gün altı ay süre ile verildi.  Bulgular: Ortalama kan basıncı nebivolol grubunda 108.1±9.6 mmHg'dan 88.8±6.8 mmHg'a (p=0.001), telmisartan grubunda ise, 108.8±2.2  mmHg'dan 95.3±3.5 mmHg'a geriledi (p=0.001). İnsülin direncinde nebivolol grubunda 3.27±2.15'den 3.72±2.02'ye (p=0.13) telmisartan grubunda  ise 2.56±1.3'den 2.72±1.52'ye değişim tespit ettik (p>0.05). Ekokardiyografik olarak her iki grupta da sol ventrikül kitle indekslerinde azalma  (p

Objectives: Nebivolol and Telmisartan has been claimed to ensure effective control of the blood pressure and target organ. The aim of our study was  to investigate the effects of nebivolol and telmisartan on glucose-lipid metabolism, as well as diastolic dysfunction and left ventricle hypertrophy,  which are held responsible for target organ damage.  Materials and Methods: The study enrolled 100 patients whose mean age was 50.1 ± 9.9 and who had essential hypertension (50 patients were  administered 5 mg/day Nebivolol and 50 patients were administered 80 mg/day Telmisartan for six months).  Results: Mean blood pressure fell from 108.1±9.6 mmHg to 88.8±6.8 mmHg in the nebivolol group (p=0.001) and from 108.8±2.2 mmHg to  95.3±3.5 mmHg in the telmisartan group (p=0.001). Insulin resistance changed from 3.27±2.15 to 3.72±2.02 in the nebivolol group (p=0.13) and from  2.56±1.3 to 2.72±1.52 in the telmisartan group (p>0.05). Echocardiography showed a decrease in the left ventricle mass indices (p
İki Trunkuslu Pleksus Brachialis ve Çift Aksiller Ven: Uygulamada Önemi ve Klinik Anlamı
Brachial Plexus With Two Trunks and Double Axillary Veins: Applied Importance and Clinical Implications
Yazar: Prabhu, Latha V.; Kumar, Jwalaram; Sıngh, Gajendra
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Pleksus Brachialis, trunkus, anatomik varyasyonlar, aksiller ven, prenic sinir

Anatomi anabilim dalında, 30 yaşındaki erkek bir kadavrada rutin diseksiyon sırasında sağ tarafta önemli anatomik varyasyonların varlığı gözlendi.  Brachial plexus sadece iki trunkustan meydana gelmişti; üst trunkus C5, C6 ve C7 köklerinin birleşmesinden, alt trunkus ise C8 ve T1 köklerinin  birleşmesinden oluşmuştu. Brachial plexus&apos;un C5 kökü phrenic sinirden bir bağlantı dalı alıyordu. Aksiller bölgede çift aksiller ven olduğu gözlendi.  Bu tip bir olguda, Brachial plexus&apos;un yukarı kolunun lezyon veya yaralanması klasik ErbDuchenne palsy&apos;den tamamen farklı olarak tam fonksiyon  kaybı ve daha yaygın klinik bulgularla karakterize bir tabloyla ortaya çıkacaktır. Bu gibi anatomik varyasyonların bilinmesi aksiller bölgede  diseksiyon sırasında önemli yapıların hasarlanma riskinin en aza indirilmesine yardımcı olacaktır. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

During routine dissection in the Department of Anatomy following important anatomical variations on right side of a 30 years old male cadaver were  observed. Brachial plexus comprised of only two trunks, the upper one was formed by union of C5, C6, C7 roots while the lower trunk was formed by  union of C8, T1 roots.C5 root of brachial plexus was receiving a communicating branch from phrenic nerve. Double axillary veins were observed in  the axillary region. Lesion or injury to upper trunk of brachial plexus in aforesaid case will manifest as wider spectrum of clinical signs with diffuse  loss of function entirely different from the classic ErbDuchenne palsy. This background of anatomical variations can help to minimize damage to  important structures in the axilla during axillary dissection.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Hipertansif Olgularda Nebivolol Tedavisinin P Dispersiyonu Üzerine Etkisi
Effect of Nebivolol Treatment on P Dispersion in Hypertensive Cases
Yazar: Daglı, Necati; Karaca, İlgın
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: P Dispersiyonu, Nebivolol, Hipertensiyon

Amaç: Hipertansiyon atriyal fibrilasyon (AF) gelişimini artıran önemli kardiyovasküler risk faktörlerindendir. Hipertansif hastaların atriyal iletisinde, elektriksel heterojenite ve instabilite olduğu gösterilmiştir. P dispersiyonu atriyal fibrilasyonun sensitif ve spesifik non-invaziv belirteci olabileceği gösterilmiştir. Nebivolol&apos;ün P dispersiyonu üzerine etkisini inceleyen çalışma bildirilmemiştir. Çalışmamızın amacı nebivolol tedavisinin P dispersiyonu üzerine etkilerini irdelemek idi.  Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya esansiyel hipertansiyon saptanan 65 hasta (yaş ortalaması 50.6±9.8; 31 erkek; 34 kadın) alındı. Çalışmaya katılan tüm hastaların biyokimyasal parametreleri, ekokardiyografileri ve EKG&apos;de P dispersiyonu hesaplandı. Tüm olgulara nebivolol 5 mgr/gün başlandı. Altıncı ay sonunda biyokimyasal parametreler, EKO ve EKG tekrarlandı.  Bulgular: Olguların EKG&apos;lerinde belirlenen bazal ve tedavi sonrası P dispersiyonu 55.3±6&apos;dan 33.5±7&apos;e (p=0.000) gerilemiştir. Bu olumlu klinik düzelme sol ventrikül diyastolik fonksiyonundaki düzelme ve kan basıncındaki azalma ile kolere olup, sol atriyum çapı ile kolere değildi.  Sonuç: Altı aylık nebivolol tedavisi belirgin olarak P dispersiyonu azaltıp atriyal aritmilere zemin hazırlayan atriyal miyokardı homojen hale getirmiştir. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: Hypertension is a important cardiovascular risk factors that promotes the development of atrial fibrillation (AF). Electrical heterogeneity and instability have been shown in the atrial conduction of hypertensive patients. P dispersion have been shown to be sensitive and specific noninvasive markers of atrial fibrillation. No study has been reported on the effect of Nebivolol on P dispersion. The objective of the present study is to Nebivolol treatment on the effect of P dispersion in hypertension of patient.  Materials and Methods: The study included 65 patients (mean age 50.6±9.8; 31 males and 34 females) who were found to have essential hypertension. Biochemical parameters of all the patients in the study were analyzed, echocardiographies of all were taken and P dispersion was calculated in the ECG. All cases were put on 5 mg/day Nebivolol treatment. Biochemical parameter analyses, ECO and ECG were repeated in the 6th month.  Results: Six-month Nebivolol treatment markedly reduced P dispersion and homogenized atrial myocardium, which provides a basis for atrial arrhythmias. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Miyofasiyal Ağrı Sendromlu Hastaların Serum Lipit Düzeyleri
Serum Lipid Profile in Patients with Myofascial Pain Syndrome
Yazar: Kaya, Arzu; Kamanlı, Ayhan; Saitoğlu, Mahmut; İlhan, Nevin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Miyofasiyal ağrı sendromu, hiperlipidemi, kolesterol, lipit profili

Amaç: Bu çalışmada miyofasiyal ağrı sendromu olan (MAS) hastaların serum lipit profilinin incelenmesi ve sağlıklı kontroller ile karşılaştırılması amaçlandı.  Gereç ve Yöntem: Çalışmada MAS grubuna boyun, sırt ve omuz kaslarında karakteristik tetik noktaları ve referans bir zonda yansıyan ağrısı olan 38 MAS&apos;lu hasta (34 K, 4 E) ve kontrol grubuna ise yaşları eşitlenmiş 42 sağlıklı olgu (38 K, 4 E) alındı. Olguların çoğu sedanter yaşayan ev hanımı bayanlardan oluşmaktaydı.  Bulgular: Gruplar arasında cinsiyet, yaş, boy, ağırlık, vücut kitle indeksi, menopozal period ve sigara alışkanlığı açısından anlamlı bir fark yoktu. MAS&apos;lu hastalar kontroller ile karşılaştırıldığında serum total kolesterol, trigliserid, HDL, LDL ve VLDL seviyelerinde anlamlı bir fark bulunmadı.  Sonuç: Sonuç olarak önceki çalışmaların aksine MAS&apos;lu hastaların lipit seviyeleri ile kontroller arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Enflamatuar bir sürecin olmadığı MAS&apos;nun dislipoproteinemi ile ilişkisini aydınlatmaya yönelik daha fazla çalışmalara ihtiyaç vardır. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: In this study serum lipid profile of patients myofascial pain syndrome (MPS) were investigated and compared with healthy controls.  Materials and Methods: Thirty eight patients (34 female, 4 male) who had MPS with characteristic trigger points, especially on the periscapular, servical and shoulder regions were included in this study. Forty two (38 female, 4 male) age matched healthy subjects were assigned as a control group. All of the subjects were sedentary healthy housewives.  Results: No significant difference was observed in terms of sex, age, height, menopausal period, smoking or BMI among the groups. Total cholesterol, triglyceride, high-density lipoprotein cholesterol (HDL-c), low-density lipoprotein cholesterol (LDL-c) and very low-density lipoprotein cholesterol (VLDL-c) levels were not significantly different between the MPS and control groups.  Conclusion: In conclusion we didn&apos;t find an association between serum lipid levels and MPS to contrary prior studies. More extensive investigation of lipid and lipoprotein levels is required to determine whether high lipid levels are the cause or result of MPS. ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Acil Serviste Akut Miyokard Enfarktüsü Tanısı Almış Hastalarda Trombolitik Tedavi Uygulanmasını Etkileyen Faktörler
The Effecting Factors of Thrombolytic Therapy on Acut Myocardial Infarction Which Diagnosed In Emergency Department
Yazar: Eren, Şevki Hakan; Yılmaz, Kerim; Korkmaz, İlhan; Aktaş, Can; Oğuztürk, Hakan; Alagözlü, Hakan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 11 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Acil servis, miyokart enfarktüsü, trombolitik tedavi

Amaç: Miyokard enfarktüsünden sonraki sağ kalımı belirleyen başlıca faktörler koroner kan akımının hızlıca sağlanması ve komplikasyonların erken tedavisidir. Bu çalışmada, akut miyokard enfarktüsü (AMI) tanısı alan hastaların acil serviste trombolitik tedavi uygulamasını etkileyen faktörler incelendi.  Gereç ve Yöntem: Ocak 2002-Ocak 2003 tarihleri arasında Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi&#8217;nde AMI tanısı alan 168 hasta incelendi. Vakalar ile ilgili yaş, AMI tipleri, hastaneye başvuru zamanları ve trombolitik tedavi alan hastaların özelliklerine ait veriler toplandı. Bulgular: AMI tanısı alan bu hastaların 79&#8217;una (%47,02) trombolitik tedavi uygulanırken, 22 (%24.72) ST elevasyonu olmayan MI, 47 (%52.81) hastaneye geç başvuru, 15 (%16,85) tanı konulmadaki gecikme, 5 (%5,62) trombolitik tedavi kontrendikasyonu nedeniyle toplam 89 hastaya (%52.98) trombolitik tedavi uygulanamadı.  Sonuç: Hastanemiz acil servisinde AMI tanısı alan hastaların yaklaşık yarısına geç başvuru nedeniyle trombolitik tedavi verilememektedir. Bu tedavi oranının düşüklüğünde hastaların hastaneye geç başvurmalarına neden olan ulaşım sorunu rol oynamaktadır. Tanı konulamama ve kontrendikasyonlar trombolitik tedaviyi az oranda etkilemektedir.©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objectives: Myocardial reperfusion and early treatment of complications are the most effective factors for survey after AMI. In this study, we evaluated the effecting factors of thrombolytic theraphy in patients diagnosed with AMI at emergency department.  Materials and Methods: Between the dates of January 2002 and January 2003, 168 patients diagnosed with AMI at emergency department in the  Hospital of Medicine Faculty, Cumhuriyet University, Sivas, were included. Data about ages, types of AMI, attending time to the hospital after started chest pain, properties of thrombolytic theraphy were collected. Result: Seventy-nine patients with acute myocardial infarction were given thrombolytic theraphy. 89 (52.98%) patients weren&#8217;t given thrombolytic theraphy owing to some reasons. These reasons; 47 (52,81%) of these patients with delayed application to the hospital, 22 (24,72%) with non ST elevation myocardial infarction, 15 (16,85%) with delayed diagnosis at emergency department, 5 (5,62%) with thrombolytic theraphy contraindications.  Conclusion: nearly a half of AMI patients weren&#8217;t given thrombolytic theraphy due to delayed attendance. Transporting difficulties have a major role in delayed attendance. Delayed diagnosis and contraindications for antithrombotic treatment have a minor role in administration of antithrombotic treatment ©2006, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi