hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Klasik İslam Modernizminin Karakter Yapısı
Klasik İslam Modernizminin Karakter Yapısı
Yazar: Erdem, Talha
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Modernizm,eklektisizm,akılcılık,bilimsellik,İslam Modernizmi

İslam dünyası, tarihinde, ilki Eski Yunan felsefesinin İslam dünyasına girişi, ikincisi ise Moğol İstilası olarak gerçekleşen iki büyük tehditle karşılaştı. Bu iki tehdit Müslümanlar ﻿siyasi, ictimaî, kültürel ve ekonomik bakımdan güçlü oldukları için çabuk aşıldı. Hatta birinci tehdit bağlamında kurulan fikri temastan daha güçlü bir İslam düşüncesi ortaya çıktı. İkinci tehdit ise Müslümanların mağlup olduğu müstevlilere bir müddet sonra hâkim olmasıyla sonuçlandı. Üçüncü büyük tehdit 19. asrın başlarında siyasi, askerî, ekonomik ve kültürel alanlarda gelişen Hıristiyan Batı’nın İslam dünyasını bu alanlarda istila etmesi idi. Bu dönemde her sahada güçsüz görünen Müslümanlar, bu tehdit karşısında İslam dini ile kuvvet kazandıklarını fark ederek dini, savunmalarının merkezine aldılar. Batılı sömürgeci güce karşı direnç gösterenler Batı’da aynı sürecinortaya çıkardığı modernist aydınlar oldu. Bu makalede kendinden önce ortaya çıkan ihyacı akımların “Kur’an ve Sünnete dönme”, bidat ve hurafelerle mücadelesine ek olarak Hıristiyan-Batı olgusuna da dikkat etmek mecburiyeti duyan klasik İslam modernizminin karakter yapısı ele alınıp incelenecektir.

İslam dünyası, tarihinde, ilki Eski Yunan felsefesinin İslam dünyasına girişi, ikincisi ise Moğol İstilası olarak gerçekleşen iki büyük tehditle karşılaştı. Bu iki tehdit Müslümanlar ﻿siyasi, ictimaî, kültürel ve ekonomik bakımdan güçlü oldukları için çabuk aşıldı. Hatta birinci tehdit bağlamında kurulan fikri temastan daha güçlü bir İslam düşüncesi ortaya çıktı. İkinci tehdit ise Müslümanların mağlup olduğu müstevlilere bir müddet sonra hâkim olmasıyla sonuçlandı. Üçüncü büyük tehdit 19. asrın başlarında siyasi, askerî, ekonomik ve kültürel alanlarda gelişen Hıristiyan Batı’nın İslam dünyasını bu alanlarda istila etmesi idi. Bu dönemde her sahada güçsüz görünen Müslümanlar, bu tehdit karşısında İslam dini ile kuvvet kazandıklarını fark ederek dini, savunmalarının merkezine aldılar. Batılı sömürgeci güce karşı direnç gösterenler Batı’da aynı sürecinortaya çıkardığı modernist aydınlar oldu. Bu makalede kendinden önce ortaya çıkan ihyacı akımların “Kur’an ve Sünnete dönme”, bidat ve hurafelerle mücadelesine ek olarak Hıristiyan-Batı olgusuna da dikkat etmek mecburiyeti duyan klasik İslam modernizminin karakter yapısı ele alınıp incelenecektir.
Dünyanın Değerine Dair Ayetler Üzerine Bir İnceleme
Dünyanın Değerine Dair Ayetler Üzerine Bir İnceleme
Yazar: Altuntaş, Mehmet
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Kur’an,dünya,değer,kâfir,amel,eğlence

Allah kâinatıve onun bir parçası olan dünyayı oyun için yaratmadığını Enbiyâ 16-17 ve Dühân38. ayetlerde açıkça ifade etmiştir. Allah isimlerinin, sıfatlarının tecelliettiği yeryüzünü ahirete hazırlık yapmak için yaratmıştır. Kur’an’a göre hayat,yeryüzünde başlayıp ahireti de içine alarak sonsuza kadar devam edecektir.Kâinattaki muhteşem varlıkları seyretmek, bu âlemi yaratanın birliğini ve kudretinitanımanın en doğru yoludur.  Yeryüzündekikötülükler, insanın işlediği fiillerinden meydana gelmektedir. Bunun için yeryüzünüveya dünyadaki nimetlerini kötülemek doğru değildir. Ancak bazı Müslümanlar hatalarındandolayı kendileri yerine dünyayı kötüledikleri için dinî, siyasî, sosyal,ekonomik açıdan sıkıntılar çekmektedirler. Müslümanların bu sıkıntılardankurtulmaları için dünyayı ve dünya nimetlerini sevmeleri ve bunlara hak ettiği değerivermeleri gerekmektedir.

Allah kâinatıve onun bir parçası olan dünyayı oyun için yaratmadığını Enbiyâ 16-17 ve Dühân38. ayetlerde açıkça ifade etmiştir. Allah isimlerinin, sıfatlarının tecelliettiği yeryüzünü ahirete hazırlık yapmak için yaratmıştır. Kur’an’a göre hayat,yeryüzünde başlayıp ahireti de içine alarak sonsuza kadar devam edecektir.Kâinattaki muhteşem varlıkları seyretmek, bu âlemi yaratanın birliğini ve kudretinitanımanın en doğru yoludur.  Yeryüzündekikötülükler, insanın işlediği fiillerinden meydana gelmektedir. Bunun için yeryüzünüveya dünyadaki nimetlerini kötülemek doğru değildir. Ancak bazı Müslümanlar hatalarındandolayı kendileri yerine dünyayı kötüledikleri için dinî, siyasî, sosyal,ekonomik açıdan sıkıntılar çekmektedirler. Müslümanların bu sıkıntılardankurtulmaları için dünyayı ve dünya nimetlerini sevmeleri ve bunlara hak ettiği değerivermeleri gerekmektedir.
Müşriklerin Hz. Peygamber’e Karşı Takınmış Oldukları Tavırlar -Ebû Süfyân Örneği-
Müşriklerin Hz. Peygamber’e Karşı Takınmış Oldukları Tavırlar -Ebû Süfyân Örneği-
Yazar: Pırlanta, İsmail
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Mekke müşrikleri,Ebû Süfyân,Hz. Peygamber

Hz. Peygamber 23 yıllık risâlet görevindebirçok zorluk ve engellemelerle karşılaşmıştır. Bu bağlamda onu en fazla meşguledenler şüphesiz Mekkeli müşrikler olmuştur. Onlar başlangıçta çok da önemvermedikleri bu yeni oluşumun giderek güçlendiğini ve alışageldikleri inanç veyaşantı şeklini tehdit ettiğini gördükleri zaman Hz. Peygamber ve Müslümanlaraen ağır işkence ve zulümler yapmaktan geri durmamışlardır. Önceleri alayetmeyle başlayan bu şiddetli muhalefet, giderek iftira ve sözlü sataşmaya,ardından fiilî müdahale ve işkenceye, daha sonra ambargoya ve nihayetinde desilahlı mücadeleye dönüşmüştür. Müşriklerin birçok sebebe matuf olarakgeliştirdikleri bu aşırı muhalefet hareketlerinde önemli Müşrik liderlerindenbirisi olan Ebû Süfyân’ın ortaya koymuş olduğu tavır genelde diğerleriyle benzerkarakterler arz etse de özelde birtakım farklı hususiyetler göstermektedir.İşte biz bu çalışmamızda Ebû Süfyân’ın risâlet görevinde Hz. Peygamber’e karşısergilemiş olduğu tutum ve davranışları ve bunların altında yatan nedenleriortaya koymayı çalışacağız.

Hz. Peygamber 23 yıllık risâlet görevindebirçok zorluk ve engellemelerle karşılaşmıştır. Bu bağlamda onu en fazla meşguledenler şüphesiz Mekkeli müşrikler olmuştur. Onlar başlangıçta çok da önemvermedikleri bu yeni oluşumun giderek güçlendiğini ve alışageldikleri inanç veyaşantı şeklini tehdit ettiğini gördükleri zaman Hz. Peygamber ve Müslümanlaraen ağır işkence ve zulümler yapmaktan geri durmamışlardır. Önceleri alayetmeyle başlayan bu şiddetli muhalefet, giderek iftira ve sözlü sataşmaya,ardından fiilî müdahale ve işkenceye, daha sonra ambargoya ve nihayetinde desilahlı mücadeleye dönüşmüştür. Müşriklerin birçok sebebe matuf olarakgeliştirdikleri bu aşırı muhalefet hareketlerinde önemli Müşrik liderlerindenbirisi olan Ebû Süfyân’ın ortaya koymuş olduğu tavır genelde diğerleriyle benzerkarakterler arz etse de özelde birtakım farklı hususiyetler göstermektedir.İşte biz bu çalışmamızda Ebû Süfyân’ın risâlet görevinde Hz. Peygamber’e karşısergilemiş olduğu tutum ve davranışları ve bunların altında yatan nedenleriortaya koymayı çalışacağız.
Vecd Metafiziği: Ebû Nasr Serrâc Et-Tusî Örneği
Vecd Metafiziği: Ebû Nasr Serrâc Et-Tusî Örneği
Yazar: Görkaş, İrfan
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: İslam Felsefesi,Vecd metafiziği,Serrâc,tevâcüd,vücud,vâcid

Makalede vecdmetafiziği ele alınmaktadır. Örnek olarak Ebû Nasr Serrâc et-Tusî’nin Kitabu’l-Luma’sıesas alınmaktadır. Vecd metafiziği ‘vecd’ temelli ontolojiyi (ilm-i vücud)ifade etmektedir. Vecd, mevcud-varlık kavramının bir türevidir veisim-mastardır. Vecd metafiziği, mahiyet, iki uç (arke ve sınır), özne, yöntem,kaynak, tamlık, fiil ve infial meselelerini içine almaktadır. Vecdmetafiziğinin kavramlarını, vecd, tevâcüd, vücud, vâcid, mütevâcid, sâkinvâcid, müteharrik vâcid gibi kavramları oluşturmaktadır. Ebû Nasr Serrâcet-Tusî (ö.988) vecd metafiziğini Kitabu’l-Lüma’da, Kitabu’l-vecdadını verdiği bölümde ele almaktadır. Serrâc’ın ontolojisinin kaynağını Ebû Saîd Ahmed b. Muhammed b. Ziyâd el-Basrî (ö.952) ve Kitabu’l-vecdadlı eseri oluşturmaktadır.

Makalede vecdmetafiziği ele alınmaktadır. Örnek olarak Ebû Nasr Serrâc et-Tusî’nin Kitabu’l-Luma’sıesas alınmaktadır. Vecd metafiziği ‘vecd’ temelli ontolojiyi (ilm-i vücud)ifade etmektedir. Vecd, mevcud-varlık kavramının bir türevidir veisim-mastardır. Vecd metafiziği, mahiyet, iki uç (arke ve sınır), özne, yöntem,kaynak, tamlık, fiil ve infial meselelerini içine almaktadır. Vecdmetafiziğinin kavramlarını, vecd, tevâcüd, vücud, vâcid, mütevâcid, sâkinvâcid, müteharrik vâcid gibi kavramları oluşturmaktadır. Ebû Nasr Serrâcet-Tusî (ö.988) vecd metafiziğini Kitabu’l-Lüma’da, Kitabu’l-vecdadını verdiği bölümde ele almaktadır. Serrâc’ın ontolojisinin kaynağını Ebû Saîd Ahmed b. Muhammed b. Ziyâd el-Basrî (ö.952) ve Kitabu’l-vecdadlı eseri oluşturmaktadır.
Mukâtil B. Süleyman’ın Tefsirinde İsrailiyyat Ve Huruf-U Mukattaa
Mukâtil B. Süleyman’ın Tefsirinde İsrailiyyat Ve Huruf-U Mukattaa
Yazar: Altuntaş, Mehmet
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Tefsir,Teşbîh,Mukâtil b. Süleyman,İsrailiyyat,Huruf-u Mukattaa

Kur’an, bazen bir konuhakkında anlatılan kıssadan, bazen ayetlerin tedrici olarak indirilmesi ve bazende bir sebep olmaksızın ilahî iradenin ayetlerde vücut bulmasıyla meydanagelmiştir. Hz. Peygamber ve sahabiler anlayamayanlar için sınırlı sayıdakiayetleri tefsir etmişlerdir. Ancak vahiy döneminden zaman ve mekânsal olarakuzaklaşılıp İslam’a girenlerin sayısının artmasıyla nuzûl ortamına şahitolmayan Müslümanlar için Kur’an’ın tamamının tefsir edilmesi zorunluluk halinegelmiştir. Tefsir alanında pek çok İslamî ilme göre yazılı olarak erken dönemdeçalışma yapan âlimlerden biri de Mukâtil bin Süleyman’dır. Başta çağdaşlarıolmak üzere âlimlerin bir kısmı onu şiddetle ve acımasızca eleştirmiş bir kısmıda övmüştür. Ancak mukâtil hakkında yapılan eleştirilerin büyük bir kısmıeserlerine atıf yapılmadan yapılmıştır. Bu durum onun yanlış tanınmasına veanlaşılmasına neden olmuştur. Bu bağlamda makalemizde Mukâtil’e yönelik eleştirileri,tefsirinde naklettiği İsrailî rivayetleri ve huruf-u mukataa konusundaki görüşlerinideğerlendireceğiz.

Kur’an, bazen bir konuhakkında anlatılan kıssadan, bazen ayetlerin tedrici olarak indirilmesi ve bazende bir sebep olmaksızın ilahî iradenin ayetlerde vücut bulmasıyla meydanagelmiştir. Hz. Peygamber ve sahabiler anlayamayanlar için sınırlı sayıdakiayetleri tefsir etmişlerdir. Ancak vahiy döneminden zaman ve mekânsal olarakuzaklaşılıp İslam’a girenlerin sayısının artmasıyla nuzûl ortamına şahitolmayan Müslümanlar için Kur’an’ın tamamının tefsir edilmesi zorunluluk halinegelmiştir. Tefsir alanında pek çok İslamî ilme göre yazılı olarak erken dönemdeçalışma yapan âlimlerden biri de Mukâtil bin Süleyman’dır. Başta çağdaşlarıolmak üzere âlimlerin bir kısmı onu şiddetle ve acımasızca eleştirmiş bir kısmıda övmüştür. Ancak mukâtil hakkında yapılan eleştirilerin büyük bir kısmıeserlerine atıf yapılmadan yapılmıştır. Bu durum onun yanlış tanınmasına veanlaşılmasına neden olmuştur. Bu bağlamda makalemizde Mukâtil’e yönelik eleştirileri,tefsirinde naklettiği İsrailî rivayetleri ve huruf-u mukataa konusundaki görüşlerinideğerlendireceğiz.
Kur’an’da Allah Ve İnsan’ın Sonsuzluğu Üzerine Bir İnceleme
Kur’an’da Allah Ve İnsan’ın Sonsuzluğu Üzerine Bir İnceleme
Yazar: Tözluyurt, Mehmet
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Kelam,Allah,insan,bekâ,ahiret,sonsuzluk,ölüm

Allah, Kur’an’da kendisinin zamansal bir varlık olmadığını “bekâ”, “âhir” ve “hayyün lâ yemût” kavramlarıyla ifade etmiş; insanın ise zamansal bir varlık olarak sonsuzluğunu belirtmek için “ebed ve huld” kelimelerini kullanmıştır. Allah’ın başlangıcının olmadığı anlamına gelen “kadîm” kavramı üzerinde yürütülen tartışmalar, âlemin de kadîmliği konusunda filozof ve kelâm bilginleri arasında yeni görüşler çıkmasına neden olmuştur. Bu tartışmalarda Allah’ın sonunun olmaması, çok fazla gündeme gelmemiştir. Bâkıllânî ve Beyhakî ile birlikte Allah’ın bâkî olduğu, kelâmî eserlerde zikredilmeyebaşlanmıştır. Bu kavram âlimler tarafından özellikle insanın akıbeti, arazların durumu gibi konularla ilişkili olarak ele alınmıştır. Ayrıca Allah’ın dışında “bekâ” özelliğine sahip başka varlıkların olup olmadığı tartışılmıştır. Çalışmada Kur’an’da Allah ve insanın sonsuzluğunu ifade eden kavramlar hakkındaki kelam bilginlerinin görüşlerine değinilerek, Allah ve insanın sonsuzluğunun yapısal nitelikleri noktasında çözümlemeci analizlere yer verilmiştir.

Allah, Kur’an’da kendisinin zamansal bir varlık olmadığını “bekâ”, “âhir” ve “hayyün lâ yemût” kavramlarıyla ifade etmiş; insanın ise zamansal bir varlık olarak sonsuzluğunu belirtmek için “ebed ve huld” kelimelerini kullanmıştır. Allah’ın başlangıcının olmadığı anlamına gelen “kadîm” kavramı üzerinde yürütülen tartışmalar, âlemin de kadîmliği konusunda filozof ve kelâm bilginleri arasında yeni görüşler çıkmasına neden olmuştur. Bu tartışmalarda Allah’ın sonunun olmaması, çok fazla gündeme gelmemiştir. Bâkıllânî ve Beyhakî ile birlikte Allah’ın bâkî olduğu, kelâmî eserlerde zikredilmeyebaşlanmıştır. Bu kavram âlimler tarafından özellikle insanın akıbeti, arazların durumu gibi konularla ilişkili olarak ele alınmıştır. Ayrıca Allah’ın dışında “bekâ” özelliğine sahip başka varlıkların olup olmadığı tartışılmıştır. Çalışmada Kur’an’da Allah ve insanın sonsuzluğunu ifade eden kavramlar hakkındaki kelam bilginlerinin görüşlerine değinilerek, Allah ve insanın sonsuzluğunun yapısal nitelikleri noktasında çözümlemeci analizlere yer verilmiştir.
Kitab-ı Mukaddes ve Kur'an'a Göre Şeytan
DEVIL ACCORDING TO THE BIBLE AND THE QUR’AN
Yazar: Işık, Harun
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Kalam,Narration,Torah,Bible,Quran,Satan ; Kelam,sem’iyyat,Tevrat,İncil,Kur’an,Şeytan

Şeytan, ilm-i Kelam geleneğinde sem’iyyat başlığı altında analizedilmektedir. Kitab-ı Mukaddes ve Kur’an’da başkaldırının, isyanın, yoldançıkmışlığın, kötülüğün, fesadın, kısacası bütün olumsuzlukların ilişkilendirildiğimüşahhas bir varlık olarak yer almaktadır. Eski Ahit’te şeytan Tanrı tarafından insanlarıimtihan etmenin bir aracı olarak yaratılan, suçlayıcı, iftiracı ve düşman gibirolleri bulunan bir varlıktır. Daha sonraları ise kozmik bir güç olarakTanrı’nın rakibi olmuştur. Yeni Ahit’te Tanrı’ya isyan edip huzurdankovuluncaya kadar ki süreçte iyi bir melek olarak tasvir edilmiştir. İsyanınınardından huzurdan kovulmasıyla birlikte kötü karakterli şeytan meleğedönüşmüştür. Kur’an’a gelince, melekler ile aynı konumda olan İblis’in Tanrı’yaisyanı neticesinde huzurdan kovulması ve şeytan vasfını kazanması söz konusudur.Ancak o, ateşten yaratılan bir cindir ve yaratılış bakımından meleklerdenfarklı bir kategoride yer almaktadır. Şeytan, üç dinde de insanın huzur vemutluluğuna engel olmaya çalışan varlık olarak merkezî bir konuma sahiptir. Buyüzdendir ki Tevrat ve İncil pasajları ile Kuran’daki pek çok ayette şeytandan,yapısal özelliklerinden ve ontolojik nedeninden bahsedilmekte, hem ondan hem deonun yolundan gidenlerden uzak durulması istenilmektedir.

Devil has been analyzed under the title of Semiiyyat in thetradition of the Ilmu’l-Kalam. In the Bible and the Qur'an, he plays a part asa concrete entity associated with rebellion, insurrection, perversity, evil,mischief, in short, all the negativities. In the Old Testament, the devilis a being created by God as an instrument of testing people, with roles suchas accusing, libelous and enemy. Afterwards, however, he has become God'scompetitor as a cosmic force. In the New Testament, he was portrayed as agood angel until the process of getting kicked out of subsequent to rebelagainst God.  With the dismissal in thesequel of his rebellion, he tuned into the evil character angel. As for theQuran, Iblis, who is in the same position as the angels, is to be dismissedonthe back of his rebellion against God and to gain the devil's character. However,he is a demon created from the fire and in a different category from the angelsin terms of creation. In three religion, devil has a central position asbeing trying to prevent the peace and happiness of man. Therefore, in thepassages of the Torah and the Bible and many verses in the Qur’an have beenmentioned  about devil, his structuralfeatures and ontological cause, and  itis desired to keep away from him and those who go out of his way.
İlahiyat ve İslami İlimler Fakültelerinde Musiki Eğitimi
İlahiyat ve İslami İlimler Fakültelerinde Musiki Eğitimi
Yazar: Yüner, Hüseyin
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 13 No. 13, 2018
Anahtar kelimeler: Musiki,Nazariyat,Eğitim,İlahiyat,Müfredat

Eğitim, bireyde toplumca istenendavranışları gerçekleştirme sürecidir. Sanat eğitimi ise aynı doğrultuda bireyekendi yaşantısı yoluyla amaçlı olarak, belirli sanatsal davranışlar kazandırmasürecini kapsamaktadır. Müzik, insanoğlunun asgari ortak genel kültürün en temelunsurlarından birisidir. Müzik, sanat üst başlığının içeriği en geniş ve etkisien fazla olan faaliyet alanıdır.  Meslekimüzik eğitimi, yükseköğretim seviyesinde konservatuvarlarda, güzel sanatlar, müzik ve eğitim fakülteleri müzik öğretmenliği bölümlerinde verilmektedir.İlahiyat fakültelerinde ise müzikle ilgili derslerin bulunması, mezunların ifaedecekleri meslekleri göz önüne alındığında oldukça önemlidir. Öğrencilerinhedeflenen düzeyde müzik bilgisine ulaşabilmesi için yükseköğretim kurumlarınınmesleki müzik eğitimi veren bölümlerinde eğitim alan öğrenciler kadar bir bilgive deneyime sahip olması gerekmektedir. Mevcut şartlarda bunu gerçekleştirmekmümkün değildir. Bu çalışmada asgari imkanlar dahilinde uygulamayakoyulabilecek çözüm önerileri sunulmuştur. İki, üç ve dördüüncü sınıflarda genel müzikve dini musiki ile alakalı ikişer seçmeli dersin programa eklenmesiyle temelmüzik becerilerinin kazandırılması ve mesleki müzik icralarının yapılabilirliğimümkün olacaktır.

Eğitim, bireyde toplumca istenendavranışları gerçekleştirme sürecidir. Sanat eğitimi ise aynı doğrultuda bireyekendi yaşantısı yoluyla amaçlı olarak, belirli sanatsal davranışlar kazandırmasürecini kapsamaktadır. Müzik, insanoğlunun asgari ortak genel kültürün en temelunsurlarından birisidir. Müzik, sanat üst başlığının içeriği en geniş ve etkisien fazla olan faaliyet alanıdır.  Meslekimüzik eğitimi, yükseköğretim seviyesinde konservatuvarlarda, güzel sanatlar, müzik ve eğitim fakülteleri müzik öğretmenliği bölümlerinde verilmektedir.İlahiyat fakültelerinde ise müzikle ilgili derslerin bulunması, mezunların ifaedecekleri meslekleri göz önüne alındığında oldukça önemlidir. Öğrencilerinhedeflenen düzeyde müzik bilgisine ulaşabilmesi için yükseköğretim kurumlarınınmesleki müzik eğitimi veren bölümlerinde eğitim alan öğrenciler kadar bir bilgive deneyime sahip olması gerekmektedir. Mevcut şartlarda bunu gerçekleştirmekmümkün değildir. Bu çalışmada asgari imkanlar dahilinde uygulamayakoyulabilecek çözüm önerileri sunulmuştur. İki, üç ve dördüüncü sınıflarda genel müzikve dini musiki ile alakalı ikişer seçmeli dersin programa eklenmesiyle temelmüzik becerilerinin kazandırılması ve mesleki müzik icralarının yapılabilirliğimümkün olacaktır.
Şerhu’l-Akâid ve Kelâmî Değeri Üzerine Bir Deneme
An Essay On Sharh Al-Aqaid and Its The Theologıcal Value
Yazar: Çağlayan, Harun
Dergi: Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Vol. 14 No. 14, 2018
Anahtar kelimeler: Sharh,Kalām,Teftāzānī,Sharh al-Aqāid,Aqāid an- Nasafī ; Teftâzânî,Şerhu’l-Akâid,Kelâm,şerh,Akâidu’n-Nesefî.

Şerhu’l-Akâid, Kelâm ilmi için önemli bir eserdir. Eser, asırlarcamedrese ders müfredatında kelâm ders kitabı olarak okutulmuştur. Bunun sebebi,kendisinden önceki kelâmî konuları kısa ve anlaşılır bir metotla özetlemesidir.Şerhu’l-Akâid’in teolojik bir içeriğe sahip olması, onun kelâmî olarakfarklı açılardan değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Çalışmada Şerhu’l-Akâidadlı eser; metot, içerik ve literatür açısından incelenerek kelâmî değeriüzerine bazı tespitlerde bulunulmuştur. Böylece eser ve eserin Müslüman düşünceaçısından ne anlam ifade ettiğine ilişkin çözümlemeci bir yargıya ulaşılmayaçalışılmıştır.Şerhu’l-Akâid, Sa’duddîn Mes’ûd b. Fahreddîn et-Teftâzânîtarafından Ömer en-Nesefî’nin kelâm metni olan Akâidu’n-Nesefî üzerineyazılmış şerhlerin en meşhurudur. Eserin bu ünü, onun kelâm alanındaki klasikeserlerden biri olmasına neden olmuştur. Şerhu’l-Akâid’in, konuları işlerkenkullandığı metotta iki temel unsur bulunmaktadır. Bunlardan ilki, eserin klasikkelâm sorunlarına göre sade ve kısa bir şekilde hazırlanmış olmasıdır. İkincisiise hem rakip mezheplerin görüşlerini mukayeseli olarak vermesi hem de bugörüşlerin kısmen felsefesini yapmasıdır. Bu yönüyle Şerhu’l-Akâid’i,kelâm eseri olmasının yanı sıra bir kelâm felsefesi girişimi olarak da görmekmümkündür.

"Sharh al-Aqāid" is one of the important works of the sharh tradition in the Muslim education system in terms of the science of the Kalām. As a course book, Sharh al-Aqāid has been taught in the curriculum of madrasa for many centuries. The reason of Sharh al-Aqāid for being preferred as a course book is to summarize the previous theological literature in a simple and understandable way. The fact that Sharh al-Aqāid has a theological content, it needs to be evaluated from different angles. In the study, It has made some determinations on the theological value of Sharh al-Aqāid, as method, content and literature. Thus, an attempt was made to reach an analytical judgment on the work and what mean in terms of Muslim thought.Sharh al-Aqāid edited by Teftāzānī is the most famous of the sharhes on “Aqāid an-Nasafī” is Omer an-Nasafī’s theology text. This reputation of the work has caused it to be one of the classical works in the field of kalām. There are two basic elements in the method of Sharh al-Aqāid used when describing the theological issues. The first of these is that it is prepared in a simple and short way according to the classical kalām problems. The second one is to give competing views of the rival sects in a comparative way and also partly to make their philosophy. In this respect, it is possible to see Sharh al-Aqāid as a kalām philosophy effort as well as being a work of kalām.