hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sıçanlarda Oksitosinle İndüklenmiş Miyometriyum Kasılmaları Üzerine Melatonin Hormonunun Etkisi
Effects of Melatonin Hormone on Oxytocin-Induced Myometrium Contractions in Rats
Yazar: Pekmez, Hıdır; Kuş, İlter; Ögetürk, Murat; Kutlu, Selim; Zararsız, İsmail; Sarsılmaz, Mustafa
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2014

Amaç: Bu çalışma, oksitosin ile indüklenen izole miyometriyum kasılmaları üzerine melatonin hormonunun etkilerinin araştırılması amacıyla yapıldı.Gereç ve yöntem: Vajinal simir ile düzenli siklus gösterdiği tespit edilen 200-250 gram ağırlığındaki gebe olmayan 25 adet yetişkin Wistar cinsi dişi sıçanlar kullanıldı. Östrus evresindeki sıçanlar dekapite edildikten sonra, uterus çıkarılıp içerisinde Krebs solusyonu bulunan petri kutusuna alındı. 1X0.2X0.1 cm. boyutlarında miyometriyum kesitleri hazırlandıktan sonra, içerisinde %95 oksijen ve %5 karbondioksitle sürekli gazlandırılan PH 7,4 ve 37oC&apos;de Krebs solüsyonu bulunan organ banyosuna alındı. Miyometriyal kesitler 1 gramlık istirahat gerimi altında asılarak kontraksiyonlar kayıt edildi. Miyometriyum kesitlerinde 30 dakika ile 2 saat arasında spontan kasılmalar gözlendi. Bu kasılmalar bittikten sonra miyometriyum aktivitesi oksitosin uygulanarak anlamlı bir şekilde artırıldı. Daha sonra melatoninin farklı dozları (1mM, 3mM, 5mM) uygulandı. Bulgular:Oksitosin  ile indüklenmiş miyometriyum kontraksiyonları kontrol olarak kabul edildi. 1mM dozundaki melatonin hormonunun bu kontraksiyonları kısmen azalttığı, 3mM melatonin uygulamasının da orta derecede bir inhibitör etki gösterdiği belirlendi. 5mM dozda uygulanan melatoninin ise oksitosinle indüklenmiş miyometriyum kontraksiyonlarını tamamen inhibe ettiği görüldü.Sonuç: Melatonin hormonunun  miyometriyum kontraksiyonları üzerinde inhibitör bir etkiye sahip olduğu tespit edildi.

Objective: The aim of this study was to investigate the effects of melatonin, a hormone, on oxytocin-induced contractility of isolated myometrium. Materials and method: Myometrial strips were removed from a total of 25 non-pregnant Wistar female rats (weighing 200-250 g), which were confirmed to have regular sexual cycle by vaginal smear technique. Animals in oestrus cycle were sacrificed by decapitation and isolated uterus placed in a petri dish containing the Krebs solution. About 1X0.2X0.1 cm myometrium strips were isolated and placed in an organ bath containing Krebs solution at 37 degrees C and pH 7.4, constantly bubbled with 95% oxygen - 5% carbon dioxide. Isometric contractions were recorded under 1 gram of resting tension. After a 30-120 minutes equilibration period myometrial strips were stimulated with oxytocin and the effects of different doses of melatonin (1mM, 3mM, 5mM) were applied. Results: Oxytocin-induced contractions of myometrium were accepted as control. 1mM dose of melatonin hormone reduced these contractions particularly, whereas administration of 3mM melatonin showed a moderate inhibitor effect. However, administration of 5mM dose of melatonin was seen to completely inhibit the oxytocin-induced myometrial contractions.Conclusion: It was determined that melatonin had an inhibitory effect on the contractions of myometrium.
Perikardiyal Efüzyonun Subksifoid Yaklaşım ile Tedavisi
Subxiphoid Approach for Treatment of Pericardial Effusion
Yazar: Burma, Oktay; Köksal, Hakan; Özsin, K. Kaan; Rahman, Ali
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2014

Amaç: Ocak 1996 ile Haziran 2002 tarihleri arasında subksifoid perikardiyotomi tekniği ile tedavi edilen 42 perikardiyal efüzyonlu hasta retrospektif incelendi. Yöntem: Hastaların 19&apos;u bayan, 23&apos;ü erkek olup yaşları 11 ay ile 82 yaş arasındaydı. Prosedür 38 hastada (% 90.0) lokal anestezi ve sedasyon altında gerçekleştirildi. Operasyona lokal anestezi ile başlanılan 4 hastada lokal anesteziyi tolere edememeleri nedeniyle genel anesteziye geçildi. Bulgular:Üremi 11 vaka ile (% 26.2) en sık perikardiyal efüzyon nedeniydi. Hastaların 13&apos;ü, kardiyak tamponad tanısı ile acil operasyona alındı. Ortalama toplam drenaj üremik hastalarda 980 ml, maligniteli hastalarda 1040 ml idi. Postoperatif 2 hasta kaybedildi. Hastaların 32&apos;si 3 ile 20 ay, ortalama 9±3.8 ay takip edildi. Rekürren efüzyon nedeniyle 4 hastada (% 9.5) yeniden subksifoid perikardiyotomi girişimi gerekti. Sonuç: Subksifoid perikardiyotomi, hızlı uygulanabilmesi, genel anestezi gerektirmemesi, yeterli drenaj ve biyopsi imkanı sağlaması, kabül edilebilir morbidite ve mortalite oranları nedeniyle perikardiyal efüzyon ve kardiyak tamponad tedavisinde ilk tercih edilmesi gereken yöntemdir.

Objective: Forty-two patients with pericardial effusion admitted to our clinic between January 1996 - June 2002 were treated through subxiphoid pericardiotomy.          Methods: 23 of patients were male and 19 were female and their ages were between 11 months to 82 years. The procedure was carried out with local anesthesia and sedation in 38 (90 %) patients and under general anesthesia in 4 patients. These 4 patients were not tolerated local anesthesia. Results: Uremia was most common cause of pericardial effusion. 13 patients with cardiac tamponade were underwent emergency operation. Average drainage volume was 980 ml in patients with uremia, 1040 ml in patients with malignant disease. Two patients were died postoperatively. Thirty-two patients (76.2 %) were followed up to 3 to 20 months, with a mean follow up period of 9±3.8 months. Recurrent pericardial effusion requiring repeated surgical intervention was observed in 4 patients (9.5 %). Conclusion: Subxiphoid drainage is the procedure of choice for patients with pericardial tamponade. Because, it can be performed quickly under local anesthesia, offers sufficient drainage, biopsy for histopathologic examination, associated with minimal mortality and morbidity and prevents recurrent tamponade.
Erkek İnfertilitesi Medikal Tedavisinde Pseudoephedrine&apos;in Etkisi
The Effect of Pseudoephedrine In the Medical Treatment of Male Infertility
Yazar: Orhan, İrfan; Onur, Rahmi; Semerciöz, Atilla; Yüzgeç, Veysel; Erdinç, Ali
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2014

Amaç: Erkek infertilitesinin medikal tedavisinde, sempatomimetik bir drog olan pseudoephedrine&apos;nin etkinliğini araştırmak.Gereç ve yöntem: Polikliniğimize infertilite nedeniyle başvuran ve yapılan fertilite değerlendirmelerinde herhangi bir infertilite patolojisi saptanmayan 52 subfertil hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların 34&apos; üne sempatomimetik ajan olarak bir ay süre ile 180 mg. pseudoephedrin uygulandı. Geriye kalan 18 hasta ise herhangi bir tedavi uygulanmadan yardımcı üreme teknikleri için bekletilen hastalar idi. Hastalar tedavi öncesi ve sonrası ejakülat volümü, total motil sperm sayısı, ve gebelik açısından değerlendirildi.Bulgular: Tedavi öncesi ve tedavi sonrası testis volümleri, hormon parametreleri, total motil sperm sayısı ve gebelik oranları arasında herhangi bir farklılık saptanmayan her iki gruptaki hastalardan, pseudoephedrin uygulanan gruptakilerde ejakülat volümünde anlamlı olarak artış olduğu belirlendi (p

Objective: To investigate the activity of a sympathomimetic drug pseudoephedrine in the medical treatment of male infertility. Materials and Method: Fifty- two sub-fertile patients whom were referred to our clinic due to infertility and with out any determined infertility pathologies in fertility assessments were retrospectively investigated. As a sympathomimetic agent 180 mg pseudoephedrine was administered to 34 patients for a period of one month.  No other drugs were administered to the remaining 18 patients; these patients were the group waiting for assistive reproduction techniques. Patients were assessed according to pre- and post-therapeutic ejaculate volume, total motile sperm number and pregnancy. Results: A significant increase was determined in the ejaculate volume in the group of patients whom were treated with pseudoephedrine while no significant differences were found among patients included in both of the both groups regarding the pre- and post-therapeutic testis volumes, hormone parameters, total motile sperm number, and ratio of pregnancies (p
Çocukta Travmatik Serebral Enfarkt: Olgu Sunumu
Traumatic Cerebral Infarction in Children: Case Report
Yazar: Durukan, Polat; Kavalcı, Cemil; Yıldız, Mustafa
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2014

Post travmatik serebral enfarkt, kafa travmasının bir komplikasyonu olarak görülmektedir. Serebral vazospazm, kitle etkisine bağlı direkt vasküler kompresyon, vasküler yaralanma, embolizasyon ve sistemik hipoperfüzyon gibi birçok durum çocuklarda serebral enfarkt oluşumundan sorumlu tutulmaktadır. Buna rağmen çocuklardaki iskemik enfarktların yarısında altta yatan sebepler açıklanamamaktadır. Bu çocukların etkin tedavilerinin yapılması ve serebral enfarktın sebebinin belirlenmesi için geniş bir değerlendirme yapılması gerekmektedir. Amacımız çocuklarda nadir görülen serebral enfarktın nedenleri arasındaki travmanın akıldan çıkarılmaması gerektiğini hatırlatmak ve literatür bilgisini gözden geçirmektir.

Post traumatic cerebral infarction is seen as a complication of head trauma. In children many conditions like cerebral vasospasm, direct vascular compression due to mass effect, vascular injury, embolization and systemic hypoperfusion are thought to be responsible for cerebral infarction. But in half of the ischemic infarction cases in children, the reason was unexplained. An extensive evaluation is necessary for effective treatment of these children and to show the cause of the infarction. We aimed to remind trauma that is one of the cause of cerebral infarction which is rarely seen in children and to review the literature.
Doğuştan Yarık El ve Ayak: Literatürün Gözden Geçirilmesi ve İki Olgu Sunumu
Congenital Cleft Hand and Foot: Review of the Literature and Report of Two Cases
Yazar: Okur, M. İhsan; Yıldırım, A. Mustafa; Köse, Rüştü
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 1, 2014

Yarık el ve ayak deformiteleri bulunan olgularda el ve ayak fonksiyonları genellikle iyidir. Ailesinde yarık el ve ayak bulunan durumlarda sıklıkla otozomal dominant geçiş mevcuttur. Yarık el ve ayak olgularının tedavisinde hem fonksiyonel düzeltme hem de eğer mümkünse estetik durumun da iyileştirilmesi gereklidir. Özellikle ayak yarıklarında cerrahi tedavinin erken yapılması parmak deformitelerini önleyebilir. Basitçe yarığın cildinin çıkarılması ve dokuların bir araya getirilerek dikilmesi her zaman en iyi sonucu vermez. Cerrahi tedavi yönteminin olgunun özelliklerine göre seçilmesi gerekir. Bazen de en iyi sonuç hiç ameliyat yapılmaması ile alınır. Biz burada doğuştan yarık el ve ayak deformitesi olan iki olguyu sunuyoruz. Her iki olguda da bilateral el ve ayak yarığı vardı. Olgular muayene edilip değerlendirildi ancak bir cerrahi girişim uygulanmadı.

Hand and foot functions of the cases with cleft hand and foot deformity are usually good. Autosomal dominant inheritance is frequently seen in case the existence of cleft hand and foot history in family. It is necessary in the therapy of the patient with cleft hand and foot both functional improvement and enhancement of the aesthetical condition, if possible. Early surgical therapy, especially in cleft foot, can prevent toe and finger deformities. Simply excision of the cleft skin and suturing of the tissues together do not give always best result. Surgical method should be chosen according to the condition of the case. Sometimes the best solution is achieved when surgery is not performed. We herein presented two cases that had congenital cleft hand and foot deformity. The both cases had bilateral cleft hand and foot. Cases were examined and evaluated but any surgical process was not performed.
İdrar Yolu Enfeksiyonu Tanısında Sediment Mikroskopisi ve İdrar Striplerinin Kullanımı: Tanısal Değerleri ve İdrar Kültürü ile Karşılaştırılması
Use of Dipstick Test and Sediment Microscopy For Detection of Urinary Tract Infection: Diagnostic Value and Comparison With Urine Culture
Yazar: Parlaktaş, Bekir Süha; Bulut, Yunus; Özuğurlu, Aziz Fikret
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014

Amaç: İdrar yolu enfeksiyonu (İYE) tanısı için altın standart olan idrar kültürü yapılamayan durumlarda miyarlı idrar stripleri ile bakılan lökosit esteraz (LE), nitrit redüktaz (N), idrar sediment mikroskopisi kullanımı ve tanısal değerleri tartışmalıdır.  Gereç ve yöntem: Bu çalışmada üriner yakınmaları nedeniyle üroloji polikliniğine başvuran 848 hastadan alınan idrar örneklerinin, sediment mikroskopisi, LE ve N tetkikleri sonuçları ile idrar kültürü sonuçlarını karşılaştırdık. İYE için indirekt belirteç olan bu parametrelerin ayrı ayrı ve çeşitli kombinasyonları halinde sensitivite, spesifisite, pozitif prediktif ve negatif prediktif değerleri hesaplandı. Bu değerleri idrar kültürü sonuçları ile karşılaştırıldı. İstatistiksel değerlendirmede ki-kare testi kullanıldı.  Bulgular: 145 (%17.1) hastanın idrar örneklerinde bakteri ürediği ve bunların çoğunluğunun (%74.%) E.Coli olduğu tesbit edildi. İdrar kültürü sonuçları ile sediment mikroskopisi, LE, N testleri sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p

Aim: This study aims to test the diagnostic value of reagent-strip and sediment microscopy of urine compared to uroculture and evaluate their use singly or in combination to identify urinary tract infections in suspected cases.   Materials and method: 848 patients who admitted to urology department outpatient clinic were included into the study. Urine specimens of all patients were subjected to urine dipstick test, sediment microscopy and culture test. The sensitivity, specificity, and positive (PPV) and negative predictive values (NPV) were determined for each test or combination of tests with respect to urine culture. Performance of urinalysis tests was evaluated by calculation of sensitivity, specificity, PPV and NPV. Statistical analysis was performed by using the chi-square test.   Results: Culture was positive in urine specimens of 145 (17.1 %) patients. E.coli (74.5%) was the most frequently isolated microorganism and 8.28 % gram positive cocci, as well. There were statistically significant differences between uroculture and LE, N, sediment microscopy of urine results (p
Kreşe Giden Okul Öncesi Yaş Grubundaki Çocuklarda Bağırsak Parazitlerinin Görülme Sıklığı
The Incidences of Intestinal Parasites in Preschool Children in Nursery Centres
Yazar: Kuk, Salih; Kılıç, Mehmet; Taşkın, Erdal; Kaplan, Mustafa
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014

Amaç: Bu araştırma kreşe giden okul öncesi yaş grubundaki çocuklarda bağırsak parazitleri sıklığının araştırılması amacıyla yapıldı.   Gereç ve yöntem: İlimizdeki 5 kreşte bulunan 1-7 yaş arasındaki toplam 95 çocuk çalışmaya alındı. Her öğrenciden dışkı ve anal bant örnekleri alınarak bekletilmeksizin nativ, lügol ve şüpheli durumlarda trikromla boyanarak ile incelendi.   Bulgular: Erkeklerin 3'ünde (%6.3), kızların ise 5'inde (%10.6) olmak üzere çocuklardan alınan 95 dışkı örneğinin 8'inde (%8.4) parazit saptandı. Dışkı örneklerinin beşinde Blastocystis hominis, üçünde ise Giardia intestinalis bulundu. Selofan bant yöntemi ile alınan örneklerde parazit görülmedi. Çocuklarda sorgulanan yakınmalar içinde en sık görülenler sırası ile sinirlilik, zayıflık ve karın ağrısı olup bu yakınmalar ve kişisel alışkanlıkları ile bağırsak parazitlerinin görülme sıklığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı.   Sonuç: Her ne kadar ülkemiz koşullarına göre yüksek bir oran olmasa da, kreşe devam eden çocuklarda %8.4 oranında bağırsak paraziti saptanması, parazit hastalıklarıyla savaşta alınan mesafenin yeterli olmadığını göstermektedir. Temel sağlık bilgileri ve kişisel temizlik alışkanlıklarının kazanılmasında, aile ve okulun yanı sıra okul öncesi bakım ve eğitim hizmetleri veren kreş gibi kurumlarının oldukça önemli olduğu kanısındayız.

Aim: The purpose of this study was to examine the incidence of intestinal parasites in preschool children in nursery.   Materials and method: Total of 95 children (47 male and 48 female) aged between 1-7 yr in 5 nursery centres in Elazığ city were participated.   Results: During the present study, intestinal parasites were found in 3 male (6.3%) and 5 female (10.6%) children's stool samples, i.e. total of 8 (8.4%) children. The species of the parasites were Blastocystis hominis in 5 samples and Giardia intestinalis in 3 samples. The parasites did not observe in cellophane tape method. Anxiety, thinness and abdominal pain are the main reasons for complaining among the children. However, there was no statistically correlation between these complaining and incidence of intestinal parasites (p>0.05).   Conclusion: The incidence of 8.4% of parasites, observed in our study groups, show that the struggle against the intestinal parasites is not in satisfactory level. Thus, we believe that, in addition family and primary school, nursery centre which gives preschool education has great importance for increasing general health knowledge and gaining personal hygiene habit.
Erektil Disfonksiyonda Bulbokavernöz Refleks (Bcr)'in Değerlendirilmesi
Evaluation of Bulbocaverneus Reflex (Bcr) in The Erectile Dysfunction
Yazar: Ardıçoğlu, Arslan; Yoldaş, Tahir; Yüzgeç, Veysel; Tuygun, Uğur
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014

Amaç: Erektil disfonksiyon (ED)'lu olgularda nörojenik impotansın ayırıcı tanısında, bulbo kavernözal refleks latans (BCR-L)'ın etyolojideki etkinliğini belirlemek.   Gereç ve yöntem: Mart 2002 ile Kasım 2002 tarihleri arasında androloji polikliniğimize ED şikayetiyle başvuran 25 ile 61 yıl (ortalama 42,6 ± 11,5) 32 erkek hasta çalışmaya alındı. Metabolik bozukluğu olan, pelvik travma ve cerrahi geçiren hastalar çalışma dışı bırakıldı. Olgular kan biyokimyası, rutin idrar tetkiki, papaverin enjeksion testi, penil renkli dopler ultrasonografi ve BCR latans testi ile değerlendirildiler.   Bulgular: 32 hastanın 12'sinde (%37,5) psikojenik impotans, 3'ünde (%9,4) arteryal yetmezlik, 2'sinde (%6,25) venöz kaçak, birinde (%3,1) hormonal defisit (testesteron) ve 3 hasta da (%9,4) BCR latans uzamış olarak tespit edildi (40 ms ve üzerinde). 11 hastada (%34,4) etyolojik değerlendirmeler sonucunda hiçbir neden belirlenemedi. Bu hastaların takipleri psikiatri kliniği ile birlikte sürdürülmektedir.   Sonuç : BCR latans değerlendirilmesi etyolojisi araştırılan ED'li olgularda nörolojik impotansın ayırıcı tanısında yardımcı bir test olarak kullanılabilir.

Aim: The purpose of this study is to determine the etiology of neurojenic impotence and bulbocavernosus reflex latency (BCR- L) in the erectil dysfunction.   Materials and method: For this study 32 male patient were participated ,who attended andrology clinic, aged between 25- 61 in the between March 2002 and November 2002 patients. All the participant were in good health and any patient that had metobolic disorder, pelvic trauma and operation were excluded from study. All the cases were evaluated in the base of blood biochemistry rutin urine test, papaverin injection, penil colorful doppler USG and BCR latans.   Results: 12 (37,5%) patients with psicojenic impotance, 3 (9,4%) patients arterial failure, 2 (6,25%) patients with venous leak,1 (3,1%) patient with hormonal deficiency (testestore) and 3 (9,4%) patients with patients long latency were out of 32 patients. Based on their etiologic evaluation, no particular reason was present in the 11 (34.4%) patients out 32. These patients were fallowed by both psychiatric and andrology clinic.   Conclusion: Evaluation of BCR latency might be useful in the neurogenic impotence in the ED cases.
Gebelik Süresince ve Emzirme Evrelerinde Alkol Uygulanan Sıçan Yavrularının Beyinciklerindeki Purkinje Hücrelerinin Yapısal İncelenmesi
Structural Investigation of Cerebellar Purkinje Cells of Rat Pups Whoose Mothers Were Exposed To Alcohol During Pregnancy and Lactation
Yazar: Köksal, Mete; Ilgaz, Celal; Erdoğan, Deniz; Özoğul, Candan; Tong, Ebru K.; Kalender, Hakan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 8 No. 4, 2014

Amaç: Bu çalışmada alkolün fetal beyincik Purkinje hücreleri üzerine olan etkisinin yarı ince kesitte yapı düzeyinde incelenmesi amaçlandı.   Gereç ve yöntem: Ergin Sprague-Dawley cinsi 12 dişi sıçan kullanıldı. Kontrol ve deney grupları oluşturuldu. Denekler gebe bırakıldı. Deney grubundaki sıçanlara % 6'lık alkol içeren sıvı diyet uygulandı. Doğumdan sonraki 6.,8. ve 10. günlerde yavruların beyincikleri alındı. Doku örneklerine rutin Elektron Mikroskobik takip yöntemleri uygulandı ve yarı ince kesitler incelendi.  Bulgular: Deney ve kontrol grupları yapısal düzeyde karşılaştırıldığında, deney grubundaki gelişimin kontrol grubundan daha geri olduğu saptandı.   Sonuç: %6'lık alkol içeren sıvı diyetin Purkinje hücrelerine toksik etkide bulunduğu ve bu hücrelerde yapısal düzeyde değişimlere yol açtığı belirlendi.

Aim: In this study, it was intended to investigate the effects of alcohol on structures of fetal cerebellar Purkinje cells in semi thin sections.   Materials and method: 12 adult female rats of Sprague-Dawley species were utilized. Control and experiment groups were formed. Rats were made pregnant. Rats in experiment group were administered liquid diet containing 6% alcohol. Cerebellums of infant rats were taken on 6th, 8th and 10th days after birth. Tissue samples were taken to routine electron microscopic procedure and then semi thin sections were examined.   Results: When control and experiment groups were compared, it was determined that development in the experiment group was lesser than the control group.   Conclusion: was determined that liquid diet containing 6% alcohol had toxic effects on Purkinje cells and caused structural alterations in these cells.