hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Barınak Koşulları ve Köpek Refahı
Barınak Koşulları ve Köpek Refahı
Yazar: Coban, Ömer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Animal Welfare, Dog, Husbandry. ; Barındırma, Hayvan refahı, Köpek.

Köpekler; sosyal, aktif ve araştırmacı hayvanlardır. Bu hayvanların sınırlandırılmış alanlarda tutulması aktivitelerinde azalmaya neden olmaktadır. Ayrıca,  köpeklerin temel gereksinimleri dikkate alınmadan yapılan barınak koşulları onlar için stres kaynağı olabilir. Birkaç gün süre için bile olsa stresli duruma maruz kalmak, farklı stres yanıtlarının oluşmasına neden olmaktadır. Bu yanıtların oluşturduğu zararlar kısa süreli strese göre uzun dönemlerde daha fazladır. Fiziksel aktiviteye bağlı olarak artan sağlık ve refah seviyesi, fiziksel ve mental parametreleri olumlu bir şekilde etkilemektedir. İnsan tarafından yeterli ilgi görmeyen köpeğin hastalıklara yakalanma riski artmaktadır. Ayrıca,  oluşan kaygı ve davranış bozuklukları köpek refahını ve sağlığını ciddi bir şekilde bozmaktadır. Son yıllarda köpeklerin  barındırılma koşularının hayvan refahı üzerine etkisini konu alan birçok araştırma yapılmıştır. Bu çalışmada, konu ile ilgili literatür bildirişlerinde yer alan bulgu ve sonuçlar derlenmiştir.

Dogs are social, active and exploratoric animals. Keeping them in restricted area leads to limitations in their activities. In addition, conditions of shelters for dogs without taking care of basic requirements can be a source of stress. Stressful situations that endure, say for several days, may induce different stress responses, and will be more detrimental to a dog’s state of welfare, than when such situations are relatively short lasting. The physical activity favourably affects the physiological and mental parameters that result in greater welfare level and an improved physical fitness. The lack of human care seriously impairs the health and well-being of dog, making it susceptible to disease, as well as behovioural problems and anxiety disorders. Concern over the well-being of dogs has prompted much research in recent years. This paper reviews the findings and results of the studies available in the scientific literature on this matter.
Hasta Ziyaretleri için Hastaneye Gelen Kişilerin Ziyaret Öncesi ve Sonrası El Floralarının Karşılaştırılması
Hasta Ziyaretleri için Hastaneye Gelen Kişilerin Ziyaret Öncesi ve Sonrası El Floralarının Karşılaştırılması
Yazar: Hancı, Hayrunisa; Ayyıldız, Ahmet; Çelebi, Demet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: El florası, Hasta ziyareti, Hastane enfeksiyonu, Hijyen

Çalışmamızda, eller vasıtasıyla dış ortamdan hastaneye, hastaneden dış ortama mikroorganizma taşınıp taşınmadığı araştırıldı. Bu amaçla, hasta ziyareti öncesinde ve sonrasında ziyaretçilerin ellerinden kültür örnekleri alınarak sonuçlar karşılaştırıldı. Aynı zamanda, ziyaretçilerden el yıkama alışkanlıkları ile ilgili bilgiler alındı. Kadınların %9.2’si, erkeklerin %7.7’si düzenli olarak el yıkamayı ihmal ettikleri yanıtını verdi. Hasta ziyareti öncesinde 126 kişinin, ziyaret sonrasında ise 130 kişinin ellerinden normal flora bakterilerine ek olarak, Escherichia vulneris, Enterobacter spp, Klebsiella pneumoniae, Citrobacter freundii, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp, MSSA, Candida spp., Escherichia coli, MRKNS ve Enterococcus spp. gibi patojen mikroorganizmalar izole edildi. Bu mikroorganizmaların çoğu hasta ziyareti öncesinde ve sonrasında aynı sayıda ziyaretçiden izole edilirken, Escherichia coli, Enterococcus spp. ve MRKNS ziyaret öncesinde ve sonrasında farklı sayıda ziyaretçiden izole edildi. İzole edilen mikroorganizmalar hastane enfeksiyonlarında sıkça rastlanan etkenlerden olduğu için, hasta ziyaretinin bir takım kurallarla kontrollü biçimde yapılmasının gerekliliği sonucuna varıldı.

Çalışmamızda, eller vasıtasıyla dış ortamdan hastaneye, hastaneden dış ortama mikroorganizma taşınıp taşınmadığı araştırıldı. Bu amaçla, hasta ziyareti öncesinde ve sonrasında ziyaretçilerin ellerinden kültür örnekleri alınarak sonuçlar karşılaştırıldı. Aynı zamanda, ziyaretçilerden el yıkama alışkanlıkları ile ilgili bilgiler alındı. Kadınların %9.2’si, erkeklerin %7.7’si düzenli olarak el yıkamayı ihmal ettikleri yanıtını verdi. Hasta ziyareti öncesinde 126 kişinin, ziyaret sonrasında ise 130 kişinin ellerinden normal flora bakterilerine ek olarak, Escherichia vulneris, Enterobacter spp, Klebsiella pneumoniae, Citrobacter freundii, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter spp, MSSA, Candida spp., Escherichia coli, MRKNS ve Enterococcus spp. gibi patojen mikroorganizmalar izole edildi. Bu mikroorganizmaların çoğu hasta ziyareti öncesinde ve sonrasında aynı sayıda ziyaretçiden izole edilirken, Escherichia coli, Enterococcus spp. ve MRKNS ziyaret öncesinde ve sonrasında farklı sayıda ziyaretçiden izole edildi. İzole edilen mikroorganizmalar hastane enfeksiyonlarında sıkça rastlanan etkenlerden olduğu için, hasta ziyaretinin bir takım kurallarla kontrollü biçimde yapılmasının gerekliliği sonucuna varıldı.
Kaya Kekliği (Alectoris graeca) Plexus Lumbalis’i Üzerinde Makro-anatomik Araştırmalar
Kaya Kekliği (Alectoris graeca) Plexus Lumbalis’i Üzerinde Makro-anatomik Araştırmalar
Yazar: Can, Mehmet; Özdemir, Derviş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Anatomi, Kaya kekliği, Nervus femoralis, Nervus obturatorius, Plexus lumbalis

Bu çalışma, Kaya kekliğinde plexus lumbalis’in araştırılması amacıyla yapıldı. Araştırmada materyal olarak 40 adet Kaya kekliği kullanıldı. Hayvanlar anesteziye alındıktan sonra vücut boşluğu açığa çıkarıldı. Materyallerin kanlarının boşaltılmasını takiben formaldehit ile tespit edildi. Plexus lumbosacralis’i oluşturan sinirler diseke edildi. Plexus lumbalis’ten; n. ilioinguinalis, n. cutaneus femoris, n. femoralis, n. coxalis cranialis, n. saphenus ve n. obturatorius’un orijin aldığı saptandı. Plexus sacralis’in ilk kolu olan n. furcalis’in plexus lumbalis’in son kolu ile bağlantılı olduğu görüldü. Plexus lumbalis’in üç adet synsacral spinal sinirin ventral dalı tarafından meydana geldiği saptandı. Sonuç olarak, plexus lumbalis’i şekillendiren spinal sinirlerin ramus ventralis’lerinin sayısı, kalınlığı, seyirleri; plexus’un oluşumu ve dallara ayrılmasında türler arasında farklılıkların olduğu belirlendi.

Bu çalışma, Kaya kekliğinde plexus lumbalis’in araştırılması amacıyla yapıldı. Araştırmada materyal olarak 40 adet Kaya kekliği kullanıldı. Hayvanlar anesteziye alındıktan sonra vücut boşluğu açığa çıkarıldı. Materyallerin kanlarının boşaltılmasını takiben formaldehit ile tespit edildi. Plexus lumbosacralis’i oluşturan sinirler diseke edildi. Plexus lumbalis’ten; n. ilioinguinalis, n. cutaneus femoris, n. femoralis, n. coxalis cranialis, n. saphenus ve n. obturatorius’un orijin aldığı saptandı. Plexus sacralis’in ilk kolu olan n. furcalis’in plexus lumbalis’in son kolu ile bağlantılı olduğu görüldü. Plexus lumbalis’in üç adet synsacral spinal sinirin ventral dalı tarafından meydana geldiği saptandı. Sonuç olarak, plexus lumbalis’i şekillendiren spinal sinirlerin ramus ventralis’lerinin sayısı, kalınlığı, seyirleri; plexus’un oluşumu ve dallara ayrılmasında türler arasında farklılıkların olduğu belirlendi.
Sığır Ayak Hastalıklarında Antibiyotiklerin Kullanımı
Sığır Ayak Hastalıklarında Antibiyotiklerin Kullanımı
Yazar: Yurdakul, İbrahim; Özdemir, Seyfi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Sığır, Ayak hastalıkları, Antibiyotik kullanımı

Ayak hastalıkları, Veteriner hekimlik alanında en sık rastlanılan hastalık grubunu oluşturur. Tüm sığır hastalıklarının %15-25’ini ayak hastalıkları kapsamaktadır. Sığır ayak hastalıklarının etiyolojisinde; bacak yapısı bozuklukları, kontüzyon, beslenme, çevre ve kalıtsal faktörler, bakteriyel, viral ve paraziter nedenler olmak üzere birçok faktör rol oynamaktadır. Ayak hastalıklarının sığırcılık işletmelerinde büyük ekonomik kayıplara neden olduğu ve ciddi sağlık problemleri yarattığı bilinmektedir. Sığırlarda ayak hastalıklarının birçoğunda medikal sağaltıma gerek duyulur. Ayak hastalıklarının medikal sağaltımları; lokal, parenteral ve her iki uygulamanın kombinasyonu şeklinde yapılır. Bu derlemede, ayak hastalıklarında kullanılan antibiyotiklerin etki mekanizması, antibiyotiklerle yapılan sağaltımda göz önünde bulundurulması gereken temel kurallar, antibakteriyel tedavinin başarısızlığında muhtemel nedenler, gebelikte antibiyotik kullanımı ve ayak hastalıklarında kullanılan antibiyotiklerin uygulama şekilleri hakkında özlü bilgiler verilmiştir.

Ayak hastalıkları, Veteriner hekimlik alanında en sık rastlanılan hastalık grubunu oluşturur. Tüm sığır hastalıklarının %15-25’ini ayak hastalıkları kapsamaktadır. Sığır ayak hastalıklarının etiyolojisinde; bacak yapısı bozuklukları, kontüzyon, beslenme, çevre ve kalıtsal faktörler, bakteriyel, viral ve paraziter nedenler olmak üzere birçok faktör rol oynamaktadır. Ayak hastalıklarının sığırcılık işletmelerinde büyük ekonomik kayıplara neden olduğu ve ciddi sağlık problemleri yarattığı bilinmektedir. Sığırlarda ayak hastalıklarının birçoğunda medikal sağaltıma gerek duyulur. Ayak hastalıklarının medikal sağaltımları; lokal, parenteral ve her iki uygulamanın kombinasyonu şeklinde yapılır. Bu derlemede, ayak hastalıklarında kullanılan antibiyotiklerin etki mekanizması, antibiyotiklerle yapılan sağaltımda göz önünde bulundurulması gereken temel kurallar, antibakteriyel tedavinin başarısızlığında muhtemel nedenler, gebelikte antibiyotik kullanımı ve ayak hastalıklarında kullanılan antibiyotiklerin uygulama şekilleri hakkında özlü bilgiler verilmiştir.
Metabolik Sendromun Tedavisi
Metabolik Sendromun Tedavisi
Yazar: Dik, Burak
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2012
Anahtar kelimeler: Diabetes  mellitus,  Metabolik  sendrom,  Obezite,  Tedavi.

Bugünlerde, metabolik sendrom bütün dünyada büyük bir sağlık problem oluşturmaktadır. Metabolik sendrom, yüksek kan basıncı,obezite, insülinrezistansıve diabetes mellitusile karakterizedir. Metabolik sendromlu hastalar yaşam şekillerini değiştirmelidir. Metabolik sendromlu hastaların tedavisinde fiziksel aktivite, diyetteki değişiklikler ve kilo kaybıgereklidir. Bu hastalar, yaşam şekli değişikliği ile tedaviyi başaramazsa, bazı ilaçlar kullanmalıdırlar. İlk olarak, insülin rezistansının tedavi edilmesi gerekir.İnsülin rezistansınınvediabetesmellitusun tedavisinde metformin, tiazolidinedionlar veya glitazonlar kullanılmalıdır. İkinci olarak, dislipidemi ve obezitenin statin ve fibratlarla tedavi edilmesi gerekir. Kardiyovasküler hastalıklar, hipertansiyon ve polikistik over sendromu gibi metabolik sendromun birleşenlerinin tedavisi genellikle insülin rezistansının, obezitenin ve dislipideminin tedavisi ile ilişkilidir. Çünkü, insülin rezistansı metaboliksendromun temel sebebini oluşturmaktadır. Metabolik sendrom erken tedaviedilmelidir, çünkü geciken tedavileryetersiz kalmakta ve çok pahalı olmaktadır. Bu derlemenin amacı, metabolik sendrom, korunması ve tedavisini güncel bilgiler ışığındayansıtmaktır.

Nowadays,  metabolic  syndrome  is  becoming  a  big  public  health  problem  in  the  world.  It  is  characteristic  with  high  blood   pressure,   obesity,   insulin   resistance   and   diabetes   mellitus.   Patients   with   metabolic   syndrome   should   change   their  lifestyle.   Physical   activities,   changing   diet   and   weight   loss   are   essential   in   the   treatment.   When   patients   with   metabolic  syndrome  do  not  achieve  their  treatment,  they  should  use  some  drugs.  Firstly,  treatment  of  insulin  resistance  is  essential.  Metformin,   thiazolidinedions   or   glitazons   should   be   used   in   the   treatment   of   insulin   resistance   and   diabetes   mellitus.  Secondly,  dyslipidemia  and  obesity  should  be  treated  with  statin  and  fibrat.  Metabolic  syndrome’s  other  components  like  cardiovascular  disease,  hypertension  and  polycystic  ovary  syndrome’s  treatment  is  generally  linked  with  the  treatment  of  insulin   resistance,   obesity   and   dyslipidemia   since   the   insulin   resistance   is   the   main   factor   in   the   metabolic   syndrome.  Metabolic  syndrome  should  be  early  treated,  because  later  treatments  are  inadequate  and  very  expensive.  The  aim  of  this  review  is  to  reflect  the  metabolic  syndrome,  its  prevention  and  treatment  in  the  light  of  current  knowledge  available.  Key  words:  Diabetes  Mellitus,  Metabolic  syndrome,  Obesity,  Treatment.
Kedi Gingivitis Sağaltımında Amoksisilin - Klavulanik Asit Ve Sulfadimetilprimidin - Trimetoprim Ajanlarının Klinik Etkilerinin Karşılaştırılması
Kedi Gingivitis Sağaltımında Amoksisilin - Klavulanik Asit Ve Sulfadimetilprimidin - Trimetoprim Ajanlarının Klinik Etkilerinin Karşılaştırılması
Yazar: Taşkaya, Şemsettin; Demirkan, İbrahim; Cevik Demirkan, Aysun; Korkmaz, Musa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 3, 2012
Anahtar kelimeler: Amoksisilin, Gingivitis, Kedi, Sülfadimetilpirimidin, Trimetoprim

Bu çalışmada kedilerde teşhis edilen ginigivitis olgularının amoksisilin ve trimetoprim ile karşılaştırmalı olarak tedavi edilme seçenekleri araştırıldı. Bu amaçla, kliniğe ağız problemi şikayeti ile getirilen toplam 22 adet kedi yaş, cinsiyet ve ırk farkı gözetilmeksizin iki gruba ayrıldı. Gruplardaki bireylerin hastalıklarının şiddeti yapılan klinik muayene bulgularına göre gingival indekse paralel bir şekilde belirlendi. Birinci gruptaki hastalara amoksisilin-klavulanik asit (amoksisilin 7 mg + klavulanik asit 1.75 mg, deri altı, kg/canlı ağırlık) ihtiva eden preparatlar uygulandı. Aynı şekilde, ikinci gruptaki hastalara rimetoprim-sulfanamid (trimethoprim 4 mg + sülfadimetilpirimidin 20 mg, deri altı, kg/canlı ağırlık) ihtiva eden preparatlar uygulandı. Yapılan değerlendirme sonucunda, hastalığın iyileşme süresi açısından, iki ilaç grubu arasında istatistiksel olarak önemli sayılabilecek bir farklılık gözlenmedi. Bu sonucun, küçük hayvan kliniği yapan veteriner hekimler için değerli bir veri olduğu düşünülmektedir.

In  this  study,  comparative  treatment  approaches  were  evaluated  between  the  two  clinically  gingivitis  diagnosed  cat  groups  by  using  amoxicillin  and  trimethoprim  drugs.  To  begin  with,  a  number  of  22  cats  were  divided  into  two  groups,  regardless  of  age,  gender  and  breed.  Severity  of  the  disease  in  each  individual  in  both  groups   was   determined   by   clinical   examination   using   gingival   index.   The   first   group   received   amoxicillin   and  clavulonic  acid  (amoxicillin  7  mg  +  clavunolic  acid  1.75  mg,  subcutaneous,  kg/body  weight)  while  the  second  group  was  administered  trimethoprim  and  sulfadimethyl  (trimethoprim  4  mg  +  sulfadimethylpyrimidine  20  mg,  subcutaneous,  kg/body  weight).  The  results  demonstrated  that  there  was  no  marked  difference  between  the  groups   in   terms   of   the   treatment   process.   It   was   thought   that   this   finding   might   be   a   valuable   data   for  practitioners  in  small  animal  practice.  Key  words:  Amoxycillin,  Cat,  Gingivitis,  Sulfadimethylpirimidine,  Trimethoprim.
Yetişkin Kök Hücrelerin Dünü ve Bugünü
Yetişkin Kök Hücrelerin Dünü ve Bugünü
Yazar: Şimşek, Özkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Klinik Uygulama, Kök hücre, Yetişkin

Kök hücreler kendini yenileme, sınırsız bölünme ve birçok hücre tipi veya dokuya farklılaşabilme kapasitesine sahip hücrelerdir. Bu hücreler henüz bölünme aşamasında olan embriyolardan, bebeklerde kordon kanından ve yetişkinlerde kemik iliğinden sağlanabilmektedir. Kök hücrelerin ilk tanımlanmasından bu yana yaklaşık 50 yıl geçmesine rağmen bu hücreler üzerinde sürdürülen çalışmalar son zamanlarda hız kazanmıştır. Kök hücreler üzerinde yapılan çalışmalar, bu hücrelerin fizyolojisi, morfolojisi, gelişimi, çoğalması ve başkalaşımı konusunda önemli bilgiler edinmemizi sağlamıştır. Kan hücrelerine kökenlik eden hemapoetik kök hücrelerinin farklı embriyonik kökenli (ektoderm ve endoderm) hücrelere kaynaklık edebileceğinin ortaya çıkmasıyla, yetişkin kök hücrelere yönelik araştırmalar büyük hız kazanmıştır. Bu derlemede iki ana kök hücre grubundan biri olan yetişkin kök hücreler ve özelliklerinden bahsedilerek uygulama alanları hakkında özlü bilgi verilmesi amaçlanmıştır.

Kök hücreler kendini yenileme, sınırsız bölünme ve birçok hücre tipi veya dokuya farklılaşabilme kapasitesine sahip hücrelerdir. Bu hücreler henüz bölünme aşamasında olan embriyolardan, bebeklerde kordon kanından ve yetişkinlerde kemik iliğinden sağlanabilmektedir. Kök hücrelerin ilk tanımlanmasından bu yana yaklaşık 50 yıl geçmesine rağmen bu hücreler üzerinde sürdürülen çalışmalar son zamanlarda hız kazanmıştır. Kök hücreler üzerinde yapılan çalışmalar, bu hücrelerin fizyolojisi, morfolojisi, gelişimi, çoğalması ve başkalaşımı konusunda önemli bilgiler edinmemizi sağlamıştır. Kan hücrelerine kökenlik eden hemapoetik kök hücrelerinin farklı embriyonik kökenli (ektoderm ve endoderm) hücrelere kaynaklık edebileceğinin ortaya çıkmasıyla, yetişkin kök hücrelere yönelik araştırmalar büyük hız kazanmıştır. Bu derlemede iki ana kök hücre grubundan biri olan yetişkin kök hücreler ve özelliklerinden bahsedilerek uygulama alanları hakkında özlü bilgi verilmesi amaçlanmıştır.
Ruminantlarda Verim Performansı Üzerine Etkili Yem Katkı Maddeleri
Ruminantlarda Verim Performansı Üzerine Etkili Yem Katkı Maddeleri
Yazar: Karayağız, İsa; Bülbül, Tuba
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Feed additive, Productive performance, Ruminant. ; Ruminant, Verim performansı, Yem katkı maddesi.

Yem katkı maddesi olarak antibiyotik, hormon ve hormon benzeri maddelerin kullanımının yasaklanmasından sonra birçok araştırmacı çalışmalarında, bu maddelere alternatif olabilecek yem katkı maddeleri üzerine yoğunlaşmıştır. Bu amaçla son yıllarda sindirim sistemini düzenleyici, metabolizmayı değiştirici, fizyolojik dengeleri koruyucu ve diğer özellikte etkilere sahip yem katkı maddelerinin ruminantlarda kullanımı ön plana çıkmaktadır. Sindirim sistemini düzenleyici katkı maddeleri sindirim kanalında mikrobiyel gelişimi sağlamakta, patojen mikroorganizmaların zararlı hale geçmesini ve üremesini önlemekte, yemlerin sindirilme derecelerini artırmaktadır. Metabolizmayı değiştirici katkı maddeleri ise metabolizmayı direk ya da dolaylı olarak etkilerken, fizyolojik dengeleri koruyucu katkı maddeleri rumen fermentasyonunda meydana gelebilecek olumsuzlukları önlemektedir. Bu derlemede bu katkı maddelerinin ruminantlarda sağlık, verim performansı üzerinde oluşturduğu etkiler üzerinde durulmaktadır.

In the last decade, many researchers have focused on feed additives as an alternative to antibiotics, hormones and hormon-like supplements, since the usage of those feed additives have been banned in animal feeding. Recently, the usage of feed additives as a digestive system regulatory agent, metabolism modifier and physiological balance protective come into prominence in ruminants. Feed additives regulating digestive system support the microbiologic development and prevent the colonization of pathological microorganisms or increase the digestion degree of feeds. Metabolism- altering feed additives affect the metabolism directly or indirectly, while the physiological protective feed additives prevent the deleterious effects in rumen fermentation. In this study, the effect of feed additives on health and yield performance was reviewed.
Küçük Aile İşletmelerinde Yetiştirilen İneklerde Subklinik Mastitis İnsidensi ve Tanı Yöntemlerinin Karşılaştırılması
Küçük Aile İşletmelerinde Yetiştirilen İneklerde Subklinik Mastitis İnsidensi ve Tanı Yöntemlerinin Karşılaştırılması
Yazar: Özdemir, Seyfi; Kaymaz, Mustafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: CMT,  EC,  Incidence  of  Subclinical  Mastitis,  SCC. ; CMT,  EC,  SCC,  Subklinik  Mastitis  İnsidensi.

The  aim  of  this  study  was  to  determine  the  incidence  of  subclinical  mastitis  in  family-­‐size  herds  that  were  kept  and  fed  traditionally,  and  to  compare  the  diagnosis  methods  used.  Totally,  118  milk  samples  were  collected  from  31  healthy  cows   from   Koyulhisar   (Sivas)   district   were   used   as   the   material   in   this   study.   California   Mastitis   Test   and   electrical  conductivity   as   determined   by   Milk   Checker   were   applied   to   the   samples.   The   samples   were   transported   to   Ankara  University,  Faculty  of  Veterinary  Medicine,  Department  of  Obstetrics  and  Gynaecology,  Laboratory  of  Mastitis  for  Somatic  Cell  Count  (SCC)  test.  The  incidence  of  Subclinical  Mastitis  was  determined  as  60.17%.  To  this  incidence,  the  effect  of  age  was   found   significant   (P0.05),  but  logSCC  increased  with  advancing  age  and  this  increase  was   found   statistically   (P

The  aim  of  this  study  was  to  determine  the  incidence  of  subclinical  mastitis  in  family-­‐size  herds  that  were  kept  and  fed  traditionally,  and  to  compare  the  diagnosis  methods  used.  Totally,  118  milk  samples  were  collected  from  31  healthy  cows   from   Koyulhisar   (Sivas)   district   were   used   as   the   material   in   this   study.   California   Mastitis   Test   and   electrical  conductivity   as   determined   by   Milk   Checker   were   applied   to   the   samples.   The   samples   were   transported   to   Ankara  University,  Faculty  of  Veterinary  Medicine,  Department  of  Obstetrics  and  Gynaecology,  Laboratory  of  Mastitis  for  Somatic  Cell  Count  (SCC)  test.  The  incidence  of  Subclinical  Mastitis  was  determined  as  60.17%.  To  this  incidence,  the  effect  of  age  was   found   significant   (P0.05),  but  logSCC  increased  with  advancing  age  and  this  increase  was   found   statistically   (P
Araştırma Laboratuvarlarında Biyogüvenlik, Zoonotik Hastalıklar ve Tıbbi Atıkların Bertarafı
Araştırma Laboratuvarlarında Biyogüvenlik, Zoonotik Hastalıklar ve Tıbbi Atıkların Bertarafı
Yazar: Gül, Yusuf; İssi, Mustafa; Gül Baykalır, Burcu
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Biyogüvenlik,  Laboratuvar,  Tıbbi  Atık,  Zoonoz.

Laboratuvarlarda yapılan deney ve çalışmalarda karşılaşılabilecek biyolojik tehlikelere karşı önlem alınması, yani biyogüvenliğin sağlanması gereklidir. Bu nedenle araştırmacılar ve öğrenciler ile tüm personelin laboratuvar biyogüvenliği konusunda yeterli bilgiye sahip olması önem arz eder. Ülkemizde son yıllarda bilimsel çalışmalarda laboratuvar hayvanlarının kullanılmasının yaygınlaşması ve hayvan türlerinin sayısındaki artış, ayrıca tavşan, kobay, fare, gerbil ve hamster gibi küçük hayvanların evlerde pet olarak beslenmeye başlanması konuyu daha da önemli kılmaktadır. Bu derlemede; laboratuvarda meydana gelebilecek tehlikeler, zoonoz hastalıklar ve tıbbi atıkların bertarafı konularında bilgiler verilmeye çalışılmıştır.

There   is   a   necessity   to   take   precautions   against   the   potential   biological   threats   during   the   experiments   and  studies  in  laboratories,  and  hence  biosafety  should  be  provided.  For  this  reason,  researchers,  students  and  all  the  personnel  including   the   maintenance   and   cleaning   staffshould   have   enough   knowledge   about   the   safety   of   the   laboratory.   In   our  country,  the  spread  of  the  use  of  laboratory  animals  in  academic  studies  in  recent  years  and  the  initiation  of  feeding  the  increasing  number  of  animal  species  as  well  as  small  animals;  such  as  rabbit,  guinea  pig,  rat,  gerbil  and  hamster  as  a  pet  at  home   makes   it   even   more   important   topic.   In   this   review,   we   tried   to   provide  actual   informations   on   dangers   that   may  occur  in  laboratory,  zoonotic  diseases  and  eradication  of  medical  wasteges.  Key  words:  Biosafety,  Laboratories,  Medical  waste,  Zoonose.