DOKTORA EĞİTİMİNDEKİ ÖĞRENCİLERİN KLASİK VE MODERN YÖNTEM İLE YAPTIKLARI KÖK KANAL TEDAVİLERİNİN KALİTESİNİN RADYOGRAFİK OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ
DOKTORA EĞİTİMİNDEKİ ÖĞRENCİLERİN KLASİK VE MODERN YÖNTEM İLE YAPTIKLARI KÖK KANAL TEDAVİLERİNİN KALİTESİNİN RADYOGRAFİK OLARAK DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Şirin, Dursun Ali
Dergi: Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, Vol. 31 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Dentistry ; Diş Hekimliği ; Endodonti doktora eğitim,kök kanal tedavisi kalitesi,radyografik değerlendirme,Ni-Ti döner eğeler,

Amaç: Bu çalışmanın amacı doktora öğrencilerinin klasik ve modern yöntemlere göre yaptıkları kök kanal tedavilerinin kalitesini radyografik başarı kriterlerine göre belirlemek ve kök kanal tedavisi kalitesinin arttırılmasına katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Endodonti Anabilim Dalı doktora öğrencileri tarafından, 228’ i klasik ( paslanmaz çelik el eğeleri ) ve 273’ü modern ( Ni-Ti döner aletler ) yöntemle yapılan toplam 501 dişin kök kanal tedavilerinin kalitesinin radyografik olarak değerlendirilmesiyle yapıldı. Değerlendirme, kök kanal dolgusunun homojenitesi ve kök kanal dolgusunun apikalde sonlandığı nokta ile radyografik apeks arasındaki mesafeye göre yapıldı. Değerlendirme de doldurulmuş kök kanalının kalitesine göre 0 ile 3 arası puanlama kriterleri içeren, Radyografik Kalite Puanlaması (RKP) sistemi kullanıldı. Buna göre 2’den az puanlar başarısız, 2 ve üzeri   puanlar başarılı kabul edildi. Bulgular: Klasik ve modern yöntemin kullanıldığı tüm diş gruplarında, RKP skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon yoktu (Spearman r: -0.03617, 95% güven aralığı: -0.1634 ile 0.09224, P=0.5700). Kök kanal tedavi yöntemleri, radyografik başarı skorları açısından incelendiğinde; alt-üst anterior ve alt premolar gruplarında fark yok iken, üst premolar, üst molar ve alt molar gruplarında klasik yönteme kıyasla modern yöntemde daha yüksek RKP skoru elde edildi (sırasıyla, üst premolar: 2.22±0.91 ve 2.71±0.52 P=0.0261, üst molar: 2.09±1.05 ve 2.61±0.65 P=0.0061, alt molar: 2.13±0.96 ve 2.68±0.63 P=0.0008).Sonuç: Döner aletlerle yapılan kök kanal tedavilerinin radyografik kalitesi, paslanmaz çelik el eğeleri ile yapılanlara göre daha başarılı bulunmuştur. Molar dişlerdeki tedavi başarısının artırılması için bu dişlere yönelik eğitimlere ağırlık verilmelidir.Anahtar kelimeler: Endodonti doktora eğitimi, kök kanal tedavisi kalitesi, radyografik değerlendirme, Ni-Ti döner eğeler, paslanmaz çelik eğelerRadiographic Evaluation of the Quality of Root Canal Treatments Performed by PhD Students with Classical and Modern MethodsSUMMARY Aim: The aim of this study is to determine the quality of root canal treatments performed by PhD students with classical and modern methods according to radiographic success criteria and to contribute to the improvement of root canal treatment quality. Material and Methods: This study was carried out by University of Health Sciences, Faculty of Hamidiye Dentistry, Department of Endodontics, with a total of 228 classical (stainless steel hand files) and 273 modern (Ni-Ti rotary instruments) method. The evaluation was based on the homogeneity of the root canal filling and the distance between the point where the root canal filling ends at the apical and the radiographic apex. RQS (Radiographic Quality Scoring) was used to evaluate the quality of root canal treatments, which included scoring criteria between 0 and 3 according to the quality of the filled channel. According to this, scores less than 2 were unsuccessful, scores 2 and above were considered successful.Results: There was no statistically significant correlation between (RQS) scores in all tooth groups using the classical and modern method (Spearman r: -0.03617, 95% confidence interval: -0.1634 to 0.09224, P = 0.5700). When root canal treatment methods are examined in terms of treatment success scores; In the upper premolar, upper molar and lower molar groups, higher RQS score was obtained in the modern method compared to the classical method (upper premolar: 2.22 ± 0.91 and 2.71 ± 0.52 P = 0.0261, upper molar: 2.09 ± 1.05 and 2.61 ± 0.65 P = 0.0061, lower molar: 2.13 ± 0.96 and 2.68 ± 0.63 P = 0.0008).Conclusions: The radiographic quality of root canal treatments made with rotary instruments has been found to be more successful than those made with stainless steel hand files. In order to increase the success of treatment in molars, training for these teeth should be increased.Key Words: PhD education of endodontics, quality of root canal treatment, radiographics evaluations, Ni-Ti rotary instruments, stainless steel hand files

Amaç: Bu çalışmanın amacı doktora öğrencilerinin klasik ve modern yöntemlere göre yaptıkları kök kanal tedavilerinin kalitesini radyografik başarı kriterlerine göre belirlemek ve kök kanal tedavisi kalitesinin arttırılmasına katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Endodonti Anabilim Dalı doktora öğrencileri tarafından, 228’ i klasik ( paslanmaz çelik el eğeleri ) ve 273’ü modern ( Ni-Ti döner aletler ) yöntemle yapılan toplam 501 dişin kök kanal tedavilerinin kalitesinin radyografik olarak değerlendirilmesiyle yapıldı. Değerlendirme, kök kanal dolgusunun homojenitesi ve kök kanal dolgusunun apikalde sonlandığı nokta ile radyografik apeks arasındaki mesafeye göre yapıldı. Değerlendirme de doldurulmuş kök kanalının kalitesine göre 0 ile 3 arası puanlama kriterleri içeren, Radyografik Kalite Puanlaması (RKP) sistemi kullanıldı. Buna göre 2’den az puanlar başarısız, 2 ve üzeri   puanlar başarılı kabul edildi. Bulgular: Klasik ve modern yöntemin kullanıldığı tüm diş gruplarında, RKP skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon yoktu (Spearman r: -0.03617, 95% güven aralığı: -0.1634 ile 0.09224, P=0.5700). Kök kanal tedavi yöntemleri, radyografik başarı skorları açısından incelendiğinde; alt-üst anterior ve alt premolar gruplarında fark yok iken, üst premolar, üst molar ve alt molar gruplarında klasik yönteme kıyasla modern yöntemde daha yüksek RKP skoru elde edildi (sırasıyla, üst premolar: 2.22±0.91 ve 2.71±0.52 P=0.0261, üst molar: 2.09±1.05 ve 2.61±0.65 P=0.0061, alt molar: 2.13±0.96 ve 2.68±0.63 P=0.0008).Sonuç: Döner aletlerle yapılan kök kanal tedavilerinin radyografik kalitesi, paslanmaz çelik el eğeleri ile yapılanlara göre daha başarılı bulunmuştur. Molar dişlerdeki tedavi başarısının artırılması için bu dişlere yönelik eğitimlere ağırlık verilmelidir.Anahtar kelimeler: Endodonti doktora eğitimi, kök kanal tedavisi kalitesi, radyografik değerlendirme, Ni-Ti döner eğeler, paslanmaz çelik eğelerRadiographic Evaluation of the Quality of Root Canal Treatments Performed by PhD Students with Classical and Modern MethodsSUMMARY Aim: The aim of this study is to determine the quality of root canal treatments performed by PhD students with classical and modern methods according to radiographic success criteria and to contribute to the improvement of root canal treatment quality. Material and Methods: This study was carried out by University of Health Sciences, Faculty of Hamidiye Dentistry, Department of Endodontics, with a total of 228 classical (stainless steel hand files) and 273 modern (Ni-Ti rotary instruments) method. The evaluation was based on the homogeneity of the root canal filling and the distance between the point where the root canal filling ends at the apical and the radiographic apex. RQS (Radiographic Quality Scoring) was used to evaluate the quality of root canal treatments, which included scoring criteria between 0 and 3 according to the quality of the filled channel. According to this, scores less than 2 were unsuccessful, scores 2 and above were considered successful.Results: There was no statistically significant correlation between (RQS) scores in all tooth groups using the classical and modern method (Spearman r: -0.03617, 95% confidence interval: -0.1634 to 0.09224, P = 0.5700). When root canal treatment methods are examined in terms of treatment success scores; In the upper premolar, upper molar and lower molar groups, higher RQS score was obtained in the modern method compared to the classical method (upper premolar: 2.22 ± 0.91 and 2.71 ± 0.52 P = 0.0261, upper molar: 2.09 ± 1.05 and 2.61 ± 0.65 P = 0.0061, lower molar: 2.13 ± 0.96 and 2.68 ± 0.63 P = 0.0008).Conclusions: The radiographic quality of root canal treatments made with rotary instruments has been found to be more successful than those made with stainless steel hand files. In order to increase the success of treatment in molars, training for these teeth should be increased.Key Words: PhD education of endodontics, quality of root canal treatment, radiographics evaluations, Ni-Ti rotary instruments, stainless steel hand files