hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kitle Kaynak Yönteminin İstihbarat Üretimindeki Yeri: Ushahidi Platformu Örneği
The Place of Crowdsourcing Method in Intelligence Production: Example of Ushahidi Platform
Yazar: Atar, Mert Can
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 17 No. 38, 2020
Anahtar kelimeler: Kitle Kaynak,İstihbarat,Ushahidi,Kitlelerin Bilgeliği,Analiz ; Crowdsourcing,Intelligence,Ushahidi,Wisdom of Crowds,Analysis

Bu çalışmanın ana amacı kitle kaynak yönteminin istihbarat üretimine getirdiği yeni bakış açıları ve uygulama alanlarının tespit edilmesidir. Bunun için nitel araştırma yöntemi kullanılmış, kitle kaynağın kavramsal altyapısının ve uygulama alanlarının istihbarat üretimine ve organizasyonel yapısına yeni perspektifler getirip getirmediği sorusu üzerinde durulmuştur.  Çalışma bu minvalde iki bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde kitle kaynak kavramı irdelenmiştir. Bunun için çalışmanın teorik çerçevesini de oluşturan kitlelerin bilgeliği fikri, kitlenin teknoloji ile etkileşimi ve yeni sosyal sınıflar haline gelen Pro-Amatların ve üreketicilerin ortaya çıkışı işlenmiştir. İkinci bölümünde ise bir haber üretim platformu olan Ushahidi tanımlanmış, 2010’daki Haiti depremi sonrası kullanımı ve ürettiği istihbaratın mahiyeti incelenmiştir.

The main purpose of this study is to determine the new perspectives and application areas brought by the crowdsourcing method to intelligence production. For this, the qualitative research method was used and the question of whether the conceptual infrastructure and application areas of crowdsourcing brought new perspectives to intelligence production and organizational structure was emphasized. The work is divided into two parts in this way. In the first part, the concept of crowdsourcing is examined. For this, the idea of the wisdom of the crowds, which also constitutes the theoretical framework of the study, the interaction of the crowd with technology, and the emergence of Pro-Ams and prosumers, which have become new social classes, are discussed. In the second part, Ushahidi, a news production platform, was defined and its use after the Haiti earthquake in 2010 and the nature of the intelligence it produced was examined.
Savunma Harcamaları  ve Ekonomik Özgürlükler İlişkisi
The Relationship  between Defense Expenditures and Economic Freedoms
Yazar: Erdem, Mehmet Samet; Sezgin, Selami
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 17 No. 38, 2020
Anahtar kelimeler: Savunma Harcamaları,Ekonomik Özgürlükler,Ekonomik Özgürlük Endeksi,Ekonomik Büyüme,Panel Veri Analizi ; Defense Expenditures,Economic Freedom,Economic Freedom Index,Economic Growth,Panel Data Analysis

Çalışmada savunma harcamaları ile ekonomik özgürlükler arasındaki ilişki Fraser Enstitüsü’nün ekonomik özgürlükler endeksinde yer alan 110 ülkenin 2000-2014 yılları arasındaki verileri kullanılarak panel veri analizi yöntemiyle incelenmiştir. Analiz sonuçlarından elde edilen bulgular, genel ekonomik özgürlük endeksi ve endeksin ana bileşenlerini oluşturan devletin faaliyet alanının genişliği, hukuki yapı ve mülkiyet hakları, güçlü paraya erişim ve kredi, işgücü ve iş dünyası konusunda yasal düzenlemelerin savunma harcamaları üzerinde anlamlı ve negatif yönlü ilişkisinin olduğunu gösterirken, uluslararası ticaret serbestisi ana bileşeninin savunma harcamaları ile ilişkisine rastlanamamıştır.

This paper aimed to examine the relationship between defense expenditures and economic freedom for 110 countries from the Fraser Institute’s Economic Freedoms Index, for the period of 2000-2014 by using panel data analysis. The results of the empirical analysis indicate that there is a significant and negative relationship between defense expenditures and an overall index of economic freedom, size of government, legal systems and property rights, sound money and regulation of credit, labor, and business; but there is no significant relationship for freedom to trade internationally main-component of the index.
Stratejik İş Birliği ve Askerî Danışmanlık Kapsamında Osmanlı Donanmasında  Amiral Limpus Misyonu (1912-1914)
The Admiral Limpus Mission to the Ottoman Navy  within the Context of Strategic Cooperation  and Naval Consultancy (1912-1914)
Yazar: Dal, Dilara
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 17 No. 38, 2021
Anahtar kelimeler: Admiral Arthur Limpus,Ottoman Empire,Britain,Ministry of Navy,Navy ; Amiral Arthur Limpus,Osmanlı İmparatorluğu,İngiltere,Bahriye Nezareti,Donanma

Bu çalışmada II. Meşrutiyet’in ilan edilmesiyle birlikte donanmanın reorganizasyonu için Osmanlı Hükümeti hizmetine alınan son İngiliz danışman olan Amiral Arthur Henry Limpus’un hizmet dönemi ele alınmıştır. İngiliz Bahriye Nazırı Winston Churchill tarafından bu görev için bizzat seçilen Amiral Limpus’un göreve alınış süreci, selefleri Amiral Gamble ve Amiral Williams’la yaptığı görüşmeler dikkate alınarak incelenmiş ve İngiliz subayların Osmanlı bahriyesinde yetki alanı hususunda yaşadıkları problemler değerlendirilmiştir.  Amiral Limpus’un Bahriye Nezareti’ne arz ettiği raporlar analiz edilerek, Osmanlı bahriye politikasını Avusturya donanmasına denk ve Yunanistan donanmasından daha güçlü bir filo oluşturmak olarak belirlediği saptanmıştır. Amiral, bu amaçla satın alınan dretnotların İngiltere’deki inşa sürecini yakından takip etmiş, Osmanlı bahriye teşkilat yapısının yeniden düzenlenmesini sağlamış ve subay ve askerlerin eğitimi için çeşitli alanlarda kurslar organize etmiştir. Bu süreçler İngiliz Ulusal Denizcilik Müzesi Arşivi’nde muhafaza edilen ve ilk kez bu çalışmada kullanılan Amiral Limpus’un kendisine ait evrakı ve Başbakanlık Osmanlı Arşivi belgeleri temel kaynak alınarak analiz edilmiştir.

This study examines the period of the service of Arthur Limpus, the last British Admiral who entered the service of the Ottoman Government on 25 May 1912 for the reorganization of the Ottoman navy. The assignment process of Admiral Limpus, who was personally selected by the First Lord of the Admiralty Winston Churchill for this duty, was analyzed by scrutinizing the correspondence he exchanged with his predecessors Admiral Gamble and Admiral Williams, and the problems that the British officers encountered concerning their scope of authority in the Ottoman navy were evaluated. By analyzing the reports submitted by Admiral Limpus to the Ottoman Ministry of Navy, it was understood that the Ottoman naval policy was determined as creating a fleet equal to the Austrian navy and stronger than the Greek navy. For this purpose, the Admiral closely followed the dreadnoughts, which were under construction in Britain, ensured the reorganization of the structure of the Ministry of Navy, and organized courses in various fields for the training of officers and soldiers. These processes have been analyzed based on Admiral Limpus’ private documents, which are kept in the Caird Archive of the British National Maritime Museum and used for the first time in this study, and the documents of the Prime Ministerial Ottoman Archive.
The Impacts of the 9/11 Attack on USA Foreign Policy Leaded by George W. Bush
11 Eylül Saldırısının George W. Bush Yönetimindeki ABD Dış Politikasına Etkisi
Yazar: Aksoy, Metin
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2015
Anahtar kelimeler: 11 Eylül, Bush Yönetimi, Dış Politika, Hegemonya, Strateji. ; 11 Eylül, Bush Yönetimi, Dış Politika, Hegemonya, Strateji.

Amerikan dış politika anlayışıyla ilgili geçmişte ve günümüzde önemli tartışmalar yaşanmaktadır. Bu tartışmalar yürütülen dış politika anlayışının küresel düzeyde demokrasinin ve özgürlüklerin genişlemesi ideali ile mi yürütüldüğü; yoksa bu değerleri kendi hegemonyal çıkarları için mi kullandığı yargısında toplanmaktadır. Özellikle 11 Eylül Saldırısının ardından George W. Bush'un uygulamaya koyduğu dış politika stratejileri bu bağlamda bir dönüm noktasını ve paradigma değişimini işaret etmektedir. Bu çalışmada önce ABD'nin geleneksel dış politika yönelimi üzerinde durulacaktır. Daha sonra Bush Yönetimi öncesi ve sonrası ile 11 Eylül Saldırısı dikkate alınarak ABD dış politikasındaki değişimler üzerinde durulacaktır.

Amerikan dış politika anlayışıyla ilgili geçmişte ve günümüzde önemli tartışmalar yaşanmaktadır. Bu tartışmalar yürütülen dış politika anlayışının küresel düzeyde demokrasinin ve özgürlüklerin genişlemesi ideali ile mi yürütüldüğü; yoksa bu değerleri kendi hegemonyal çıkarları için mi kullandığı yargısında toplanmaktadır. Özellikle 11 Eylül Saldırısının ardından George W. Bush'un uygulamaya koyduğu dış politika stratejileri bu bağlamda bir dönüm noktasını ve paradigma değişimini işaret etmektedir. Bu çalışmada önce ABD'nin geleneksel dış politika yönelimi üzerinde durulacaktır. Daha sonra Bush Yönetimi öncesi ve sonrası ile 11 Eylül Saldırısı dikkate alınarak ABD dış politikasındaki değişimler üzerinde durulacaktır.
Relations With “Global Partners” in the Framework of NATO's New Partnership Policy
NATO'nun Yeni Ortaklık Politikası Çerçevesinde “Küresel Ortaklar” ile İlişkileri
Yazar: Bağbaşlıoğlu, Arif
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2015
Anahtar kelimeler: NATO, NATO’nun Ortaklık Politikası

Bu makalenin amacı, NATO’nun küresel ortaklar ile geliştirdiği ilişkileri ve İttifak’ın yeni ortaklık politikasının söz konusu ilişkileri nasıl etkileyeceğini tüm yönleriyle tartışmaktır. Makale ABD dış politikasındaki değişimlerin NATO’nun ortaklık politikasına yönelik yansımalarını ele almaktadır ve NATO’nun yeni ortaklık politikasının dünyanın çeşitli bölgelerinde ve özellikle İttifak’ın kısa vadede genişleme imkânının olmadığı Asya Pasifik Bölgesi’nde yeni küresel ortaklar yaratacağı iddiasındadır. ABD’nin stratejik önceliklerini Asya Pasifik Bölgesi’ne kaydırması, NATO’nun bu bölgeden küresel ortaklar bulmasını sağlayacaktır. Makalede bu süreç Transatlantik ilişkilerin bir ayrışmadan ziyade bir değişim süreci içerisinde olduğunun kanıtı olarak değerlendirilmektedir

The aim of this article is to discuss all aspects of NATO’s approach to global partners, as well as how the Alliance’s new partnership policy can affect relations with these countries. This article examines the implications of the change in US foreign policy for NATO and it asserts that the impact of the financial crisis on defence budgets of NATO member states and the shifting American strategic focus to the Asia Pacific region will also force NATO to focus on finding new global partners from this region where there is no possibility for Alliance expansion in the short to medium term. Clearly, in an age of austerity, and with its new partnership policy, NATO aims to focus more on developing its relations with global partners
Asker&icirc; Güç Çarpanı Olarak Yahudi Yerleşim Yerleri
The Jewish Settlements as Military Force Multiplier
Yazar: Balpınar, Zafer
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2015
Anahtar kelimeler: İsrail, Yahudi Yerleşim Yerleri, Güvenlik, Güvenlik Politikası, Asker&icirc; Güç Çarpanı. ; İsrail, Yahudi Yerleşim Yerleri, Güvenlik, Güvenlik Politikası, Asker&icirc; Güç Çarpanı.

Bu çalışma Yahudi yerleşim yerlerinin İsrail'in güvenlik beklentisinde asker&icirc; güç çarpanı olarak konumunu ve önemini belirlemeyi amaçlamaktadır. Yerleşimcilik politikasını yüklenen görev bakımından ele alan, güvenlik politikasındaki yerini vurgulayan ve devletin kuruluşundan bu yana devam eden asker&icirc; rolünün altını çizen bu çalışma, tarihsel akışı, geleceğe yönelik tutarlı bir projeksiyon yapılabilmesi için doğrulama parkuru olarak kullanmaktadır. Süreç incelemesi ve analiz aşamalarında yerleşimlerin İsrail için din&icirc;/tarih&icirc; önemi ve bu yönde atfedilen değeri, sübjektiflikten uzak kalmak ve tutarlı bir çerçevede değerlendirme yapabilmek maksadıyla ele alınmamıştır. Yerleşim yerlerinden stratejik/taktik anlamda beklenenler ve güvenlik anlayışına ilişkin barındırdıkları potansiyel çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Yahudi yerleşim yerleri hem nasıl kullanıldıkları, hem de nasıl bir kullanılma kapasitesi barındırdıkları bakımından analiz edilmektedir.

Bu çalışma Yahudi yerleşim yerlerinin İsrail'in güvenlik beklentisinde asker&icirc; güç çarpanı olarak konumunu ve önemini belirlemeyi amaçlamaktadır. Yerleşimcilik politikasını yüklenen görev bakımından ele alan, güvenlik politikasındaki yerini vurgulayan ve devletin kuruluşundan bu yana devam eden asker&icirc; rolünün altını çizen bu çalışma, tarihsel akışı, geleceğe yönelik tutarlı bir projeksiyon yapılabilmesi için doğrulama parkuru olarak kullanmaktadır. Süreç incelemesi ve analiz aşamalarında yerleşimlerin İsrail için din&icirc;/tarih&icirc; önemi ve bu yönde atfedilen değeri, sübjektiflikten uzak kalmak ve tutarlı bir çerçevede değerlendirme yapabilmek maksadıyla ele alınmamıştır. Yerleşim yerlerinden stratejik/taktik anlamda beklenenler ve güvenlik anlayışına ilişkin barındırdıkları potansiyel çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Yahudi yerleşim yerleri hem nasıl kullanıldıkları, hem de nasıl bir kullanılma kapasitesi barındırdıkları bakımından analiz edilmektedir.
İkinci Dünya Savaşı'nda Almanya'nın İki Cepheli Savaş Sorunu
Germany's Two-Front War Question during the Second World War
Yazar: Çınar, Burak
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2015
Anahtar kelimeler: İkinci Dünya Savaşı, İki Cepheli Savaş, Almanya, Saatin Aksi Yönü İstila Politikası, İkinci Cephe. ; İkinci Dünya Savaşı, İki Cepheli Savaş, Almanya, Saatin Aksi Yönü İstila Politikası, İkinci Cephe.

Uluslararası siyasette barışta ve savaşta önemli bir yer tutan iki cepheli savaş h&acirc;li, özellikle Alman büyük stratejisi ve dış politikası ile özdeşleşmiştir. Bu araştırmada İkinci Dünya Savaşı'nda Almanya'nın iki cepheli savaş ile ilişkisi siyasi ve asker&icirc; açılardan ele alınmaktadır. Almanya'nın istila politikasında izlediği strateji, savaşın tırmandırılmasıyla gelişen asli ve tali cephelere yönelik Alman tedbirleri, savaşın kırılma noktasında iki cepheliliğin yeri ve savaşın ilerleyen döneminde cephe sayısının artması karşılıklı stratejiler doğrultusunda incelenmektedir. Araştırma Alman liderlerin müttefiklerine bağlı olan ve pek önemsemediği diğer strateji seçeneklerini de içermektedir.

Uluslararası siyasette barışta ve savaşta önemli bir yer tutan iki cepheli savaş h&acirc;li, özellikle Alman büyük stratejisi ve dış politikası ile özdeşleşmiştir. Bu araştırmada İkinci Dünya Savaşı'nda Almanya'nın iki cepheli savaş ile ilişkisi siyasi ve asker&icirc; açılardan ele alınmaktadır. Almanya'nın istila politikasında izlediği strateji, savaşın tırmandırılmasıyla gelişen asli ve tali cephelere yönelik Alman tedbirleri, savaşın kırılma noktasında iki cepheliliğin yeri ve savaşın ilerleyen döneminde cephe sayısının artması karşılıklı stratejiler doğrultusunda incelenmektedir. Araştırma Alman liderlerin müttefiklerine bağlı olan ve pek önemsemediği diğer strateji seçeneklerini de içermektedir.
İran Nükleer Programının Türk Dış Politikasına Etkisi
Effect of Nuclear Program of Iran on Turkish Foreign Policy
Yazar: Sarı, Hasan Ürküt, Gökhan
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 20, 2015
Anahtar kelimeler: İran Nükleer Programı, Eksen Kayması, Füze Kalkanı Projesi, Komşularla Sıfır Sorun Doktrini, Tehdit Algısı. ; İran Nükleer Programı, Eksen Kayması, Füze Kalkanı Projesi, Komşularla Sıfır Sorun Doktrini, Tehdit Algısı.

Son yıllarda Türkiye'nin Orta Doğu'da daha aktif bir rol üstlenmesine bağlı olarak Türk Dış Politikasının âOrta Doğululaştığıâ ve bunun Batı'dan uzaklaşması anlamına geldiği argümanı uluslararası ilişkiler üzerine yazılan literatürde giderek kabul görmeye başlamıştır. Ekonomik karşılıklı bağımlılık, yoğun bir diplomasi trafiği ve güvenlik sorunlarının ortaklaşa çözülmesiyle tehditleri fırsatlara çevirmeyi planlayan bir vizyonla Türkiye, İran nükleer krizine aktif bir şekilde müdahil olmuştur. Türk karar alıcıları, Batılı güçlerin yaptırımlara yönelik eğilimine rağmen, İran yönetiminin nükleer politikalarına karşı daha yumuşak bir üslubu benimsemiştir. Bu çalışmada, bu gerçeklerden hareketle, 2010 yılı NATO Lizbon Zirvesinde kabul edilen Füze Kalkanı Projesi'ne (FKP) kadar olan sürede Türkiye'nin İran nükleer programına ilişkin yürüttüğü politikalarla ilgili anlamlı açıklamalar getirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin İran nükleer programından kaynaklanan tehdit algılamaları çeşitli boyutlarıyla incelenmiştir. Bu çalışmada, sonuç olarak, İran'ın nükleer programının bölgesel ve küresel yarattığı etki ile Türkiye'nin bu soruna yaklaşımı geçmişten çıkarılan dersler çerçevesinde geleceğe yönelik değerlendirmelerle ele alınmaya çalışılmıştır.

Son yıllarda Türkiye'nin Orta Doğu'da daha aktif bir rol üstlenmesine bağlı olarak Türk Dış Politikasının âOrta Doğululaştığıâ ve bunun Batı'dan uzaklaşması anlamına geldiği argümanı uluslararası ilişkiler üzerine yazılan literatürde giderek kabul görmeye başlamıştır. Ekonomik karşılıklı bağımlılık, yoğun bir diplomasi trafiği ve güvenlik sorunlarının ortaklaşa çözülmesiyle tehditleri fırsatlara çevirmeyi planlayan bir vizyonla Türkiye, İran nükleer krizine aktif bir şekilde müdahil olmuştur. Türk karar alıcıları, Batılı güçlerin yaptırımlara yönelik eğilimine rağmen, İran yönetiminin nükleer politikalarına karşı daha yumuşak bir üslubu benimsemiştir. Bu çalışmada, bu gerçeklerden hareketle, 2010 yılı NATO Lizbon Zirvesinde kabul edilen Füze Kalkanı Projesi'ne (FKP) kadar olan sürede Türkiye'nin İran nükleer programına ilişkin yürüttüğü politikalarla ilgili anlamlı açıklamalar getirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca Türkiye'nin İran nükleer programından kaynaklanan tehdit algılamaları çeşitli boyutlarıyla incelenmiştir. Bu çalışmada, sonuç olarak, İran'ın nükleer programının bölgesel ve küresel yarattığı etki ile Türkiye'nin bu soruna yaklaşımı geçmişten çıkarılan dersler çerçevesinde geleceğe yönelik değerlendirmelerle ele alınmaya çalışılmıştır.
Arap Baharı Sonrası Körfez Entegrasyonu: Derinleşme mi Dağılma mı?
Gulf Integration in Post-Arab Spring: Deepening or Decaying?
Yazar: Albayrakoğlu, Esra Pakin
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 19, 2015
Anahtar kelimeler: Körfez İşbirliği Konseyi, Arap Baharı, İnşacılık, Bölgesel Entegrasyon, Güvenlik Topluluğu. ; Körfez İşbirliği Konseyi, Arap Baharı, İnşacılık, Bölgesel Entegrasyon, Güvenlik Topluluğu.

Uluslararası İlişkiler literatüründe Üçüncü Dünya'daki bölgesel entegrasyona yönelik teorik açıklamalar görece nadirdir. Bu bağlamda, Körfez İşbirliği Konseyi'nin (KİK) kökenleri ve gelişimi, rasyonalist ve eleştirel teorilerden ilgi toplamayı başarmışsa da, hala az çalışılmış konulardır. Bu makale, İnşacılık teorisi çerçevesinde KİK'in tam teşekküllü bir &quot;güvenlik topluluğu&quot;na dönüşüp dönüşmediğini ortaya koymayı amaçlayan bir vaka analizidir. Çalışma özellikle 2010 yılı sonunda başlayan Arap isyanları çerçevesinde Körfez güvenlik topluluğunun gevşek bir topluluktan daha sıkı bir birliğe evrilip evrilmediğini sorgulamaktadır. Bulgular, Birinci ve İkinci Körfez savaşlarında olduğu gibi, &quot;Arap Baharı&quot; olarak adlandırılan isyanların da Körfez bölgesi entegrasyonunda derinleşmeye yol açmadığını ortaya koymaktadır. Süreç, grup dayanışmasında yarattığı kısa süreli bir sıçramanın ardından KİK'in dağılmasına yol açmasa da, üyeler arasındaki mevcut açmazlara yenilerini eklemiştir.

Uluslararası İlişkiler literatüründe Üçüncü Dünya'daki bölgesel entegrasyona yönelik teorik açıklamalar görece nadirdir. Bu bağlamda, Körfez İşbirliği Konseyi'nin (KİK) kökenleri ve gelişimi, rasyonalist ve eleştirel teorilerden ilgi toplamayı başarmışsa da, hala az çalışılmış konulardır. Bu makale, İnşacılık teorisi çerçevesinde KİK'in tam teşekküllü bir &quot;güvenlik topluluğu&quot;na dönüşüp dönüşmediğini ortaya koymayı amaçlayan bir vaka analizidir. Çalışma özellikle 2010 yılı sonunda başlayan Arap isyanları çerçevesinde Körfez güvenlik topluluğunun gevşek bir topluluktan daha sıkı bir birliğe evrilip evrilmediğini sorgulamaktadır. Bulgular, Birinci ve İkinci Körfez savaşlarında olduğu gibi, &quot;Arap Baharı&quot; olarak adlandırılan isyanların da Körfez bölgesi entegrasyonunda derinleşmeye yol açmadığını ortaya koymaktadır. Süreç, grup dayanışmasında yarattığı kısa süreli bir sıçramanın ardından KİK'in dağılmasına yol açmasa da, üyeler arasındaki mevcut açmazlara yenilerini eklemiştir.
Afrika'da Barış ve Güvenliğin İnşasında Kıtasal Yaklaşım: Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi
Continental Approach to Peace and Security Building in Africa: African Peace and Security Architecture
Yazar: Arslan, Soner Karagül Ve İbrahim
Dergi: Güvenlik Stratejileri Dergisi, Vol. 10 No. 19, 2015
Anahtar kelimeler: Afrika Birliği, Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi, Ani Müdahale Gücü, Barış ve Güvenlik Konseyi. ; Afrika Birliği, Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi, Ani Müdahale Gücü, Barış ve Güvenlik Konseyi.

Yüzölçümü ve nüfus yoğunluğu bakımından dünyanın ikinci büyük kıtası olan Afrika, barış ve güvenlik açısından en istikrarsız bölgedir. Gerek sömürge geçmişi, gerekse konjonktür, kıtada barış ve güvenliğin tesis edilmesini güçleştirmektedir. Afrika'daki istikrarsızlıklar, ülkelerin ekonomik ve politik zayıflıkları; etnik çatışmaları tırmandıracak sosyo-politik ortamın mevcudiyeti; bazı kıt kaynakların ürettiği çatışma ortamı ve küresel rekabete konu doğal kaynaklar gibi pek çok nedenden kaynaklanmaktadır. Afrika'daki barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik girişimler sınırlı ve yetersizdir. Afrika Birliği Örgütü'nün 1963'ten itibaren bu yöndeki çabaları Afrika'daki çatışmaları önleyememiştir. 2002 yılında dönüşüm geçiren ve Afrika Birliği adını alan örgüt, Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi ile kıtada barış ve güvenliğin sağlanmasına yönelik çabalarını sürdürmektedir. Bu çalışmada, değişen dünyada güvenliğe yönelik mevcut tehditler doğrultusunda kıtasal ve küresel güvenliği ilgilendiren Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi, Afrika'nın entegrasyon sürecindeki üçüncü kurumsallaşma olan Afrika Birliği bağlamında incelenmektedir.

Yüzölçümü ve nüfus yoğunluğu bakımından dünyanın ikinci büyük kıtası olan Afrika, barış ve güvenlik açısından en istikrarsız bölgedir. Gerek sömürge geçmişi, gerekse konjonktür, kıtada barış ve güvenliğin tesis edilmesini güçleştirmektedir. Afrika'daki istikrarsızlıklar, ülkelerin ekonomik ve politik zayıflıkları; etnik çatışmaları tırmandıracak sosyo-politik ortamın mevcudiyeti; bazı kıt kaynakların ürettiği çatışma ortamı ve küresel rekabete konu doğal kaynaklar gibi pek çok nedenden kaynaklanmaktadır. Afrika'daki barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik girişimler sınırlı ve yetersizdir. Afrika Birliği Örgütü'nün 1963'ten itibaren bu yöndeki çabaları Afrika'daki çatışmaları önleyememiştir. 2002 yılında dönüşüm geçiren ve Afrika Birliği adını alan örgüt, Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi ile kıtada barış ve güvenliğin sağlanmasına yönelik çabalarını sürdürmektedir. Bu çalışmada, değişen dünyada güvenliğe yönelik mevcut tehditler doğrultusunda kıtasal ve küresel güvenliği ilgilendiren Afrika Barış ve Güvenlik Mimarisi, Afrika'nın entegrasyon sürecindeki üçüncü kurumsallaşma olan Afrika Birliği bağlamında incelenmektedir.