hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇÖREK OTU YAĞI İLE ZENGİNLEŞTİRİLMİŞ JELATİN BAZLI AMBALAJ FİLMİ ÜRETİMİ VE TAVUK ETİ MUHAFAZASINDA KULLANIMI
BLACK SEED OIL-ENRICHED PACKAGING FILM MADE FROM GELATIN AND ITS APPLICATION IN THE PRESERVATION OF CHICKEN MEAT
Yazar: Erge, Aydın
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Meat Technology ; Et Teknolojisi ; Food Packaging, Preservation and Processing ; Gıda Ambalajlama, Saklama ve İşleme ; Biopolymer,active packaging,black cumin oil,gelatin,environmentally friendly packaging film ; Biyopolimer,aktif ambalajlama,çörek otu yağı,jelatin,doğa dostu ambalaj filmi

Son yıllarda dünyada çevresel endişeler nedeniyle petrol türevi ambalaj materyalleri yerine doğal ve yenilenebilir polimer alternatifler üzerine birçok araştırma yapılmaktadır. Bu çalışmada doğal bir polimer olan sığır jelatinine farklı oranlarda (%0-3) çörek otu yağı eklenerek aktif, yenilebilir ve biyobozunur bir ambalaj materyali üretimi amaçlanmıştır. Jelatinin yapısını güçlendirmek amacıyla kafeik asit ve rutin kullanılarak çapraz bağ işlemi uygulanmıştır. Karakterizasyon analizleri yapıldıktan sonra filmler, tavuk göğüs eti muhafazasında kullanılmış, ağırlık kaybı ve lipid oksidasyon özelikleri bakımından test edilmiştir. Sonuçta çörek otu yağı kullanımının film parlaklığını azalttığı, opaklığı ise yükselttiği belirlenmiştir. En düşük suda çözünürlük (%30.75) ve en yüksek gerilme direnci (7.57 MPa) değerlerinin %1 çörek otu yağı içeren örnekte olduğu tespit edilmiştir. Tavuk eti muhafazasında çörek otu yağı kullanımının ağırlık kaybını azalttığı, diğer taraftan lipit oksidasyonunu ise geciktirdiği görülmüştür. Sonuç olarak bu çalışma jelatin ve çörek otu yağı kombinasyonundan doğa dostu ve aktif bir ambalaj filmi üretim potansiyeli olduğunu göstermiştir.

In recent years, there has been a significant amount of research conducted on natural and renewable polymer alternatives to petroleum-derived packaging materials in response to environmental concerns. The objective of this investigation was to produce a biodegradable, edible, and active packaging material by incorporating black seed oil into bovine gelatin, a natural polymer, at varying concentrations (0–3%). In order to improve the structure of gelatin, cross-linking process was performed using caffeic acid and rutin. Following the characterization analyses of the films obtained in this study, the film’s ability to preserve chicken meat freshness was evaluated by testing weight loss and lipid oxidation values. The results showed that the use of black seed oil reduced the film lightness and increased the opacity. It was determined that the lowest water solubility (30.75%) and highest tensile strength (7.57 MPa) values were in the sample with 1% black seed oil. It has been observed that the use of black seed oil in chicken meat preservation reduced weight loss and, on the other hand, delayed lipid oxidation. This work has therefore demonstrated that the combination of gelatin and black seed oil has the potential to produce an active and environmentally friendly packaging film.
OPTIMIZATION OF VEGETABLE AND FRUIT BASED OATMEAL BAR PRODUCTION WITH RESPONSE SURFACE METHODOLOGY AND MODELLING OF DRYING PROCESS
GD24109-OPTIMIZATION OF VEGETABLE AND FRUIT BASED OATMEAL BAR PRODUCTION WITH SURFACE RESPONSE METHODOLOGY AND MODELLING OF DRYING PROCESS
Yazar: Acoğlu Çelik, Büşra; Durgut Malçok, Senanur; Yolcı Ömeroğlu, Perihan; Tamer, Canan Ece
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Drying Technologies ; Kurutma Teknolojileri ; Sağlıklı atıştırmalık,fonksiyonel gıda,yanıt yüzey yöntemi (RSM),ince tabaka kurutma modelleme,tekstür,duyusal profil,temel bileşen analizi (PCA) ; Healthy snack; functional food,response surface methodology (RSM); thin layer drying modelling,texture,sensory profile; Principal Component Analysis (PCA)

This study formulated vegetable (celery, cauliflower, brussel sprout) and fruit (apple, orange, date) oat bars, optimized production conditions using the response surface methodology (RSM), and identified the most suitable drying model. Nuts, cinnamon, and chestnut flour were incorporated to enhance texture and flavor. The Box-Behnken design evaluated drying temperature (65-95 °C), final moisture content (25-35%), and bar thickness (0.5-1 cm) concerning drying time, hardness, and sensory acceptability. The optimal conditions were determined as 95 °C drying temperature, 33.96% moisture content, and 1.06 cm thickness. Effective diffusivity values ranged from 3.04 × 10⁻¹⁰ to 7.00 × 10⁻¹⁰ m²/s, with Page and Modified Page models identified as the best fit. This study presents a functional and healthy snack alternative, particularly for individuals with difficulty consuming vegetables.

The aim of this study is to formulize the recipe of optimize the production of vegetable (celery, cauliflower and Brussel sprout) and fruit (apple, orange and date) based oat bar by surface response methodology and to determine the most suitable mathematical model for the drying process. Nuts (hazelnut and walnut), cinnamon and chestnut flour were also used in the formulation of the bars to improve their texture and taste. Drying air temperature (65-95 °C), moisture content of the final product (25-35%) and bar thickness (0.5-1 mm) were determined as the main variables for the Box-Behnken experimental design. The effects of those variables on drying time, hardness and overall sensory acceptability of the bars were evaluated. Based on the evaluation of the responses, 95 °C, 33.96% and 1.06 cm were obtained as optimum drying temperature, moisture content and bar thickness of the final product, respectively.  It was determined that the effective diffusivity values of the bars varied between 3.04 × 10⁻¹⁰ and 7.00 × 10⁻¹⁰ m²/s. The most suitable models to represent the drying behavior of the bars were determined as Page and Modified Page. As a result of this study, an alternative functional bar production method and formulation that is suitable for consumption as a healthy snack and has high sensory acceptance especially for consumers having difficulty in consuming vegetables has been successfully optimized.
FARKLI ANTİOKSİDAN KAYNAKLARININ GLUTENSİZ KRAKERİN BAZI FİZİKSEL, FONKSİYONEL VE DUYUSAL ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
EFFECT OF DIFFERENT ANTIOXIDANT SOURCES ON SOME PHYSICAL, FUNCTIONAL AND SENSORY PROPERTIES OF GLUTEN-FREE CRACKERS
Yazar: Arslan Bayrakcı, Hilal
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Grain Technology ; Hububat Teknolojisi ; antioksidan aktivite,glutensiz kraker,fenolik madde,çörek otu,nar çekirdeği,yeşil çay ve keten tohumu ; Antioxidant activity,gluten-free-cracker,phenolic substance,black cumin,pomegranate seed,green tea and flaxseed

Bu çalışmada, glutensiz krakerlerin fonksiyonel özelliklerini geliştirmek amacıyla çörek otu, nar çekirdeği, yeşil çay ve keten tohumu gibi antioksidan kaynakları kullanılmıştır. Kontrol krakerler, 40:40:20 oranında pirinç, mısır ve nohut unundan üretilmiştir. Diğer krakerlerde bu karışım, %2, 4 ve 6 oranlarında farklı antioksidan kaynakları ile değiştirilmiştir. Fiziksel (renk, çap, kalınlık, yayılma oranı), fonksiyonel (antioksidan aktivite, serbest, bağlı ve toplam fenolik madde miktarı) ve duyusal özellikler belirlenmiştir. Yeşil çay ikameli krakerler, tüm analiz yöntemlerinde (DPPH, FRAP, CUPRAC) en yüksek antioksidan aktivite değerini göstermiştir. %4 ve 6 oranında antioksidan kaynağı kullanımı, krakerlerin antioksidan aktivite miktarlarını artırmıştır. Tüm antioksidan kaynakları krakerlerin fenolik madde miktarları ve antioksidan aktivite değerlerinin artmasını sağlarken, yeşil çay fonksiyonel özelliklerin geliştirilmesinde en etkili antioksidan kaynağı olarak belirlenmiştir.

In this study, antioxidant sources such as black cumin, pomegranate seed, green tea, and flaxseed were used to enhance the functional properties of gluten-free crackers. The control crackers were produced from a mixture of rice flour, corn flour, and chickpea flour in a ratio of 40:40:20. In other cracker samples, this mixture was replaced with different antioxidant sources at levels of 2%, 4%, and 6%. Physical (color, diameter, thickness, and spread ratio), functional (antioxidant activity, free, bound, and total phenolic content), and sensory properties were determined. The green tea-substituted cracker samples exhibited the highest antioxidant activity values across all analytical methods (DPPH, FRAP, and CUPRAC). The use of antioxidants at 4% and 6% levels significantly increased the antioxidant activity of the crackers. While all antioxidant sources contributed to the increase in phenolic content and antioxidant activity values, green tea was identified as the most effective antioxidant source for enhancing functional properties.
ULTRASES İLE MODİFİYE EDİLEN AQUAFABA PROTEİN KONSANTRATININ VEGAN MAYONEZ ÜRETİMİNDE KULLANIMI
UTILIZATION OF ULTRASOUND-MODIFIED AQUAFABA PROTEIN CONCENTRATE IN VEGAN MAYONNAISE PRODUCTION
Yazar: Esendemir, Yaren Didem; Yıldız, Semanur; Sıçramaz, Hatice
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Food Sustainability ; Gıda Sürdürülebilirliği ; Food Technology ; Gıda Teknolojileri ; ultrasound,aquafaba,plant protein,emulsifier,quality properties,storage ; ultrases,aquafaba,bitkisel protein,emülgatör,kalite özellikleri,depolama

Bu çalışma, aquafaba proteinlerinin ultrases (US) teknolojisiyle fonksiyonel özelliklerinin geliştirilerek vegan mayonez üretiminde emülgatör olarak kullanımını incelemektedir. Doğal formdaki aquafaba protein konsantratına (AQ) %80 genlikte 5, 15 ve 25 dakika US uygulanmış ve en yüksek emülsiyon stabilitesi (%9.28) 5 dakikalık sonikasyonla elde edilmiştir (AQUS-5).  FTIR ve SEM analizleri, yapısal ve fiziksel değişiklikleri ortaya koymuştur. %70 yağ ve %10 emülgatör (AQ/AQUS-5 ve nohut unu) içeren formülasyonla M-AQ (doğal aquafaba içerikli) ve M-AQUS-5 (modifiye aquafaba içerikli) mayonezler üretilmiş olup kontrol grubu mayonezinde (M) %80 yağ ve %10 yumurta sarısı kullanılmıştır. Depolamanın başlangıcında M mayonezinin sertlik (91 g) ve emülsiyon stabilitesi (5.19%) değerleri M-AQ (78.3 g ve 3.87%) ve M-AQUS-5 (74.5 g ve 4.44%) örneklerinden daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Depolama sonunda ise, emülsiyon stabilitesi açısından M-AQ (6.31%) ve M-AQUS-5 (5.53%) örnekleri M mayonezine (3.70%) göre daha istikrarlı bulunmuştur.  Bu çalışmada, modifiye aquafaba proteinlerinin yağ oranı azaltılmış vegan gıda ürünü geliştirme potansiyeli ortaya konulmuştur.

This study investigates the use of aquafaba proteins as emulsifiers in vegan mayonnaise production by improving their functional properties by ultrasound (US) technology. The natural form of aquafaba protein concentrate (AQ) was sonicated at 80% amplitude for 5, 15, and 25 minutes, with the highest emulsion stability (9.28%) achieved after 5 minutes (AQUS-5). FTIR and SEM analyses revealed structural and physical changes. Mayonnaise formulations containing 70% oil and 10% emulsifier (AQ/AQUS-5 and chickpea flour) were prepared, while the control (M) used 80% oil and 10% egg yolk. Initially, M mayonnaise exhibited higher hardness (91 g) and emulsion stability (5.19%) than M-AQ (78.3 g and 3.87%) and M-AQUS-5 (74.5 g and 4.44%). However, at the end of storage, M-AQ (6.31%) and M-AQUS-5 (5.53%) showed greater emulsion stability than M (3.70%). This study highlights the potential of modified aquafaba proteins in developing reduced-fat vegan food products.
CHLORELLA VULGARİS İLAVESİNİN EKMEK KALİTE KRİTERLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
THE EFFECT OF CHLORELLA VULGARIS ADDITION ON BREAD QUALITY CRITERIA
Yazar: Demircioğlu, Fatma; Dündar, Ayşe Neslihan; Şahin, Oya Irmak; Sarıcaoğlu, Furkan Türker
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Grain Technology ; Hububat Teknolojisi ; microalgae,corn bread,quality criteria ; mikroalg,mısır ekmeği,kalite kriterleri

Mikroalgler, protein, yağ asitleri, mineral, vitamin, fenolik ve antioksidan gibi besinsel bileşenleri sayesinde düşük besin değerine sahip glütensiz ekmek gibi yeni ve fonksiyonel ürünlerin geliştirilmesinde bir besin kaynağı olarak kullanılabilmektedir. Bu çalışmada, mısır ununa %1, 3, 6 ve 10 oranlarında Chlorella vulgaris ilave edilerek üretilen mısır ekmeklerinin (CME) fizikokimyasal, fonksiyonel ve duyusal özellikleri incelenmiştir. Chlorella ilavesi, protein, kül, yağ, su tutma kapasitesi ve antioksidan değerlerinde artışa, nem, hacim ve duyusal parametrelerde ise azalmaya neden olmuştur. Duyusal değerlendirmede kontrol ekmeği en yüksek puanları alırken, Chlorella’nın kendine has rengi, kokusu ve tadı tüketici kabul edilebilirliğini düşürmüştür. Besinsel olarak en zengin örnek olan CME-10, yüksek mineral ve protein içeriği ile toplam fenolik madde (ekstrakte edilebilir, hidrolize edilebilir) ve antioksidan kapasite (ABTS, CUPRAC ve DPPH) açısından kontrol örneğinden istatistiksel olarak önemli düzeyde yüksek belirlenmiştir.

The utilisation of microalgae as a food source in the development of new and functional products, such as gluten-free bread with low nutritional value, is a subject of considerable interest. This is due to the nutritional components of microalgae, which include protein, fatty acids, minerals, vitamins, phenolics and antioxidants. The present study investigates the physicochemical, functional and sensory properties of corn bread (CME) produced by adding Chlorella vulgaris to corn flour at 1, 3, 6 and 10% ratios. The findings revealed that Chlorella addition led to an enhancement in protein, ash, fat, water holding capacity, and antioxidant values, accompanied by a reduction in moisture, volume, and sensory parameters. In the sensory evaluation, the control bread received the highest scores, while the specific colour, odour and taste of Chlorella decreased consumer acceptability. CME-10, the most nutritionally rich sample, was statistically significantly higher than the control sample in terms of total phenolics (extractable, hydrolyzable) and antioxidant capacity (ABTS, CUPRAC and DPPH) with high mineral and protein content.
PANCAR KABUĞUNUN NANOSELÜLOZ İLE GÜÇLENDİRİLMİŞ BİYOKOMPOZİT FİLM ÜRETİMİ İÇİN DEĞERLENDİRİLMESİ
VALORIZATION OF BEETROOT SKIN FOR THE PRODUCTION OF NANOCELLULOSE REINFORCED BIOCOMPOSITE FILMS
Yazar: Üngür, Rukiye Nur; Gürbüz, Gülşah; Kırtıl, Emrah
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Food Packaging, Preservation and Processing ; Gıda Ambalajlama, Saklama ve İşleme ; Yenilebilir Ambalaj,Pancar Kabuğu,Kristalin Nanoselüloz,Biyobozunur Malzemeler,Sürdürülebilirlik ; Edible Packaging,Beetroot Skin,Crystalline Nanocellulose,Biodegradable Materials,Sustainability

Petrol bazlı ambalajların yaygın kullanımı çevre kirliliğine önemli ölçüde katkıda bulunmakta olup, sürdürülebilir alternatifleri zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma, bol miktarda tarımsal yan ürün olan pancar kabuğunu değerlendirerek, mekanik ve bariyer özelliklerini artırmak amacıyla kristalin nanoselüloz (CNC) ile güçlendirilmiş biyokompozit filmlerine dahil etmeyi hedeflemiştir. Filmler, pancar kabuğu, jelatin ve gliserolün karıştırılmasıyla üretilmiş, ardından %3 ve %6 CNC eklenmiştir. Filmler dökülmüş, kurutulmuş ve kalınlık, opaklık, renk, suda çözünürlük, çekme mukavemeti, kopma uzaması ve su buharı geçirgenliği açısından analiz edilmiştir. İstatistiksel analiz, formülasyonlar arasında anlamlı farklar belirlemiştir. %6 CNC eklenmesi, kalınlığı 0.12 mm'den 0.26 mm'ye çıkarmış, opaklığı %40 artırmış, çözünürlüğü %60'tan %40'ın altına düşürmüş, çekme mukavemetini 10 MPa'dan 15.6 MPa'ya yükseltmiş ve su buharı geçirgenliğini %70'in üzerinde azaltarak 0.46 ng·m⁻¹·s⁻¹·Pa⁻¹ seviyesine indirmiştir. Sonuç olarak, CNC takviyesi, pancar kabuğuna dayalı biyokompozit filmlerin mekanik ve bariyer özelliklerini başarıyla geliştirmiş olup, uygulanabilir sürdürülebilir bir ambalaj çözümü sunmaktadır.

The extensive use of petroleum-based packaging significantly contributes to environmental pollution, necessitating sustainable alternatives. This study aimed to valorize beetroot skin, an abundant agricultural by-product, by incorporating it into biocomposite films reinforced with crystalline nanocellulose (CNC) to enhance mechanical and barrier properties. Films were produced by blending beetroot skin with gelatin and glycerol, followed by the addition of 3% and 6% CNC. The films were cast, dried, and analyzed for thickness, opacity, color, water solubility, tensile strength, elongation at break, and water vapor permeability. Statistical analysis identified significant differences among formulations. Incorporating 6% CNC increased thickness from 0.12 mm to 0.26 mm, enhanced opacity by 40%, decreased solubility from 60% to below 40%, improved tensile strength from 10 MPa to 15.6 MPa, and reduced water vapor permeability by over 70% to 0.46 ng·m⁻¹·s⁻¹·Pa⁻¹. In conclusion, CNC reinforcement successfully improves beetroot skin-based films, potentially offering a viable sustainable biocomposite film solution in packaging applications.
SORBUS AUCUPARIA VE SORBUS KUSNETZOVII'DEN ELDE EDİLEN ETANOL EKSTRAKTLARININ ANTİOKSİDAN KAPASİTESİ, FENOLİK BİLEŞİK İÇERİĞİ VE MİNERAL KOMPOZİSYONU
ANTIOXIDANT CAPACITY, PHENOLIC COMPOUND CONTENT, AND MINERAL COMPOSITION OF ETHANOL EXTRACTS FROM SORBUS AUCUPARIA AND SORBUS KUSNETZOVII
Yazar: Çinar Topçu, Kübra; Anlar, Pınar; Çakır, Özlem; Sefalı, Abdurrahman
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Fruit-Vegetables Technology ; Meyve-Sebze Teknolojisi ; Sorbus aucuparia L.,Sorbus kusnetzovii Zinserl.,antioksidan,fenolik,ICP-MS ; Sorbus aucuparia L.,Sorbus kusnetzovii Zinserl.,antioxidant,phenolic,ICP-MS

Rosaceae familyasına ait Sorbus aucuparia L. ve Sorbus kusnetzovii Zinserl. meyvelerinin etanol ekstraktları, ultrasonik destekli ekstraksiyon yöntemi kullanılarak elde edildi. S. aucuparia ve S. kusnetzovii'nin toplam fenolik içerikleri sırasıyla 8.44±0.66 mg GAE/g ve 8.65±2.18 mg GAE/g iken, toplam flavonoid içerikleri sırasıyla 2.30±0.01 mg QE/g ve 2.67±0.13 mg QE/g idi. Meyvelerin DPPH değerleri 9.59±0.00 mg TE/g ve 9.28±0.05 mg TE/g, FRAP değerleri 9.51±0.42 mg TE/g ve 13.38±0.52 mg TE/g ve CUPRAC değerleri 13.43±0.01 mg TE/g ve 23.21±0.74 mg TE/g olarak ölçüldü. Ayrıca, her iki Sorbus türünün de zengin mineral içeriğine sahip olduğu bulundu. Bu nedenle, S. aucuparia ve S. kusnetzovii meyvelerinin güçlü antioksidanlar, bol miktarda fenolik bileşik ve değerli mineraller içerdiği sonucuna varılabilir. Ayrıca, fonksiyonel gıda olarak önemli potansiyele sahiptirler ve daha ileri klinik araştırmalar için güçlü adaylardır.

Ethanol extracts of Sorbus aucuparia L. and Sorbus kusnetzovii Zinserl. fruits, belonging to the Rosaceae family, were obtained using an ultrasonic-assisted extraction method. The total phenolic contents of S. aucuparia and S. kusnetzovii were 8.44±0.66 mg GAE/g and 8.65±2.18 mg GAE/g, respectively, while their total flavonoid contents were 2.30±0.01 mg QE/g and 2.67±0.13 mg QE/g, respectively. The fruits’ DPPH values were measured as 9.59±0.00 mg TE/g and 9.28±0.05 mg TE/g, FRAP values as 9.51±0.42 mg TE/g and 13.38±0.52 mg TE/g, and CUPRAC values as 13.43±0.01 mg TE/g and 23.21±0.74 mg TE/g. Furthermore, both Sorbus species were found to have a rich mineral content. Therefore, it can be concluded that S. aucuparia and S. kusnetzovii fruits contain potent antioxidants, abundant phenolic compounds, and valuable minerals. Furthermore, they have significant potential as functional foods and are strong candidates for further clinical research.
MİKRODALGA DESTEKLİ EKSTRAKSİYON VE IN VITRO SİNDİRİMİN AYÇİÇEK POSASI EKSTRAKTININ FENOLİK İÇERİK VE ANTİOKSİDAN AKTİVİTESİNE ETKİSİ
THE EFFECT OF MICROWAVE-ASSISTED EXTRACTION AND IN VITRO DIGESTION ON THE PHENOLIC CONTENT AND ANTIOXIDANT ACTIVITY OF SUNFLOWER MEAL EXTRACT
Yazar: Cerit, İnci
Dergi: Gıda, Vol. 50 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Food Sustainability ; Gıda Sürdürülebilirliği ; Ayçiçeği posası,İn vitro sindirim,Mikrodalga,Ekstraksiyon ; Sunflower meal,In vitro digestion,Microwave,Extraction

Ayçiçek yağı üretimi sonucu atık ürün olarak açığa çıkan ayçiçeği posası, biyoaktif bileşenler açısından zengin bir hammaddedir.  Çalışmanın amacı, mikrodalga destekli ekstraksiyon yönteminin ayçiçeği posasından elde edilen ekstraktların toplam fenolik madde (TFM) içeriği ve antioksidan aktivitesi [2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH) ve ferrik indirgeme antioksidan gücü (FRAP)] üzerindeki etkisini incelemektir. Ayrıca, in vitro sindirim süreci sonrasında antioksidan aktivitedeki değişimler belirlenmiştir. En yüksek aktivite, 1:20 katı:çözücü oranı ve 120 saniyelik mikrodalga uygulamasıyla elde edilmiş (TFM: 2500.44 mg GAE/100g; DPPH: 2318.49 mg Trolox/100g; FRAP: 3989.26 mg Trolox/100g) ve fenolik bileşiklerin varlığı ultraviyole-görünür spektroskopisi (UV-VIS) ve Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FT-IR) ile doğrulanmıştır. Simüle edilmiş sindirim sürecinin ardından DPPH değerlerinde bir azalma gözlemlenirken TFM ve FRAP değerlerinin mide aşamasında azaldığı, bağırsak aşamasında ise artış gösterdiği belirlenmiştir. Bu çalışma ile, mikrodalga destekli ekstraksiyon, ayçiçeği posasından fenolik bileşiklerin etkin şekilde elde edilmesini sağlamış ayrıca in vitro sindirim sonrası antioksidan aktivitenin bileşik dinamiklerine bağlı olarak değişim gösterdiğini ortaya koymuştur.

The sunflower meal, a by-product of sunflower oil production, is a raw material rich in bioactive compounds. This study investigates the effect of microwave-assisted extraction on the total phenolic (TPC) content and antioxidant activity [2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) and ferric reducing antioxidant power (FRAP)] of extracts from sunflower meal. Changes in antioxidant activity during the in vitro digestion process were also examined. The highest activity was obtained using a 1:20 solid-to-solvent ratio and 120 seconds of microwave application (TPC: 2500.44 mg GAE/100g; DPPH: 2318.49 mg Trolox/100g; FRAP: 3989.26 mg Trolox/100g). Phenolic compounds were confirmed by Ultraviolet-visible (UV-VIS) spectroscopy and Fourier transform infrared (FT-IR) analysis. After simulated digestion, DPPH values decreased, while TPC and FRAP values decreased during the gastric phase but increased during the intestinal phase. This study demonstrates the efficiency of microwave-assisted extraction in recovering phenolic compounds from sunflower meal and highlights antioxidant activity changes during in vitro digestion.