hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN RUHSAL DURUMLARININ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN RUHSAL DURUMLARININ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Yazar: Yıldırım, Arzu; Hacıhasanoğlu, Rabia; Karakurt, Papatya
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Hemşirelik öğrencileri, ruh sağlığı, ruhsal sorunlar

Bu araştırma Erzincan Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu hemşirelik bölümü öğrencilerinin ruhsal durumlarını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini toplam 180 öğrenci oluşturmuştur, ancak 30 öğrenciye çeşitli nedenlerle ulaşılamadığından çalışma 150 öğrenciyle yapılmıştır. Araştırmanın verileri, öğrencilerin tanıtıcı özelliklerini içeren bilgi formu ve Derogatis ve arkadaşları tarafından geliştirilen, geçerlilik ve güvenirliği Dağ tarafından yapılan Ruhsal Belirti Tarama Ölçeği (SCL-90-R) kullanılarak 2-6 Mayıs 2005 tarihler arasında toplanmıştır. Verilerin analizinde, yüzdelik, t testi, Pearson korelasyon, Mann-Whitney U testi, Kruskall Wallis ve varyans analizi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda öğrencilerin Ruhsal Belirti Düzeyi (GSI) sınırda bulunmuştur. Öğrencilerin yaşı, kardeş sayısı, sorun paylaşma durumu ve kronik hastalığının olması ile SCL- 90-R arasındaki ilişki anlamlıdır.

Bu araştırma Erzincan Üniversitesi Sağlık Yüksekokulu hemşirelik bölümü öğrencilerinin ruhsal durumlarını ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini toplam 180 öğrenci oluşturmuştur, ancak 30 öğrenciye çeşitli nedenlerle ulaşılamadığından çalışma 150 öğrenciyle yapılmıştır. Araştırmanın verileri, öğrencilerin tanıtıcı özelliklerini içeren bilgi formu ve Derogatis ve arkadaşları tarafından geliştirilen, geçerlilik ve güvenirliği Dağ tarafından yapılan Ruhsal Belirti Tarama Ölçeği (SCL-90-R) kullanılarak 2-6 Mayıs 2005 tarihler arasında toplanmıştır. Verilerin analizinde, yüzdelik, t testi, Pearson korelasyon, Mann-Whitney U testi, Kruskall Wallis ve varyans analizi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda öğrencilerin Ruhsal Belirti Düzeyi (GSI) sınırda bulunmuştur. Öğrencilerin yaşı, kardeş sayısı, sorun paylaşma durumu ve kronik hastalığının olması ile SCL- 90-R arasındaki ilişki anlamlıdır.
DAHİLİ VE CERRAHİ KLİNİKLERDE YATAN HASTALARDA ANKSİYETE VE DEPRESYON
DAHİLİ VE CERRAHİ KLİNİKLERDE YATAN HASTALARDA ANKSİYETE VE DEPRESYON
Yazar: Bahar, Aynur; Taşdemir, H. Serap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Fiziksel hastalık, anksiyete, depresyon, hemşirelik

Araştırma hastaneye başvuran hastaların anksiyete ve depresyon düzeylerini belirlemek, sosyo-demografik ve hastalığa yönelik değişkenlerle depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla yapılmıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Görüşme Formu ve Zigmond ve Snaith tarafından geliştirilen Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HAD) kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplaması, Kruskal Wallis, t-testi ve ANOVA yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; HAD-Anksiyete ölçeği ile yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, mesleki durum, medeni durum, klinik, hastalık durumu, hastaneye yatış ve hastalık hakkında endişe arasında; HAD-Depresyon ölçeği ile yaş, medeni durum, eğitim durumu, klinik, hastalık durumu, şu anki yatışında gün sayısı ve hastalık hakkında endişe durumu arasında anlamlı ilişki belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.

Araştırma hastaneye başvuran hastaların anksiyete ve depresyon düzeylerini belirlemek, sosyo-demografik ve hastalığa yönelik değişkenlerle depresyon ve anksiyete arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla yapılmıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Görüşme Formu ve Zigmond ve Snaith tarafından geliştirilen Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HAD) kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplaması, Kruskal Wallis, t-testi ve ANOVA yöntemleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; HAD-Anksiyete ölçeği ile yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, mesleki durum, medeni durum, klinik, hastalık durumu, hastaneye yatış ve hastalık hakkında endişe arasında; HAD-Depresyon ölçeği ile yaş, medeni durum, eğitim durumu, klinik, hastalık durumu, şu anki yatışında gün sayısı ve hastalık hakkında endişe durumu arasında anlamlı ilişki belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda önerilerde bulunulmuştur.
LİSE ÖĞRENCİLERİNDE DEPRESYON DÜZEYİ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
LİSE ÖĞRENCİLERİNDE DEPRESYON DÜZEYİ VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ
Yazar: Türkleş, Serpil; Hacıhasanoğlu, Rabia; Çapar, Serap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Depresyon, lise öğrencileri, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği (ÇDÖ)

Bu araştırma lise öğrencilerinde depresyon düzeyi ve depresyonu etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte planlanmış ve yapılmıştır. Araştırmanın evrenini öğrenim gören toplam 3025 lise öğrencisi, örneklem grubunu ise basit rastgele örneklem yöntemiyle seçilen 633 (evrenin %21’i) öğrenci oluşturmuştur. Örneklem büyüklüğüne göre liselerden her sınıf düzeyinden alınacak öğrenci büyüklüğü belirlenmiş ve daha sonra sınıf listelerinden basit rastgele örnekleme ile denekler belirlenmiştir. Veriler, öğrencilerin sosyodemografik özelliklerini belirleyen anket formu ve Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği (ÇDÖ) uygulanarak Aralık 2005 tarihinde toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, t testi, Mann Whitney-U, Kruskal Wallis ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin 126’sında (%19.9) depresyon bulunmuştur ve depresyon puan ortalamalarının da 13.48±6.56 olduğu saptanmıştır. Depresyonla anlamlı derecede ilişkisi olan faktörler, öğrencilerin kendilerini yalnız hissetmeleri, kendilerine güvenememeleri, kendi cinsleri ve karşı cins ile arkadaşlık kurmada güçlük çekmeleri, duygularını ifade etmede güçlük çekmeleri, sigara, alkol kullanmaları ve kronik sağlık sorunlarının olması gibi problemlerdir (p < 0.01, p < 0.001).

Bu araştırma lise öğrencilerinde depresyon düzeyi ve depresyonu etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel nitelikte planlanmış ve yapılmıştır. Araştırmanın evrenini öğrenim gören toplam 3025 lise öğrencisi, örneklem grubunu ise basit rastgele örneklem yöntemiyle seçilen 633 (evrenin %21’i) öğrenci oluşturmuştur. Örneklem büyüklüğüne göre liselerden her sınıf düzeyinden alınacak öğrenci büyüklüğü belirlenmiş ve daha sonra sınıf listelerinden basit rastgele örnekleme ile denekler belirlenmiştir. Veriler, öğrencilerin sosyodemografik özelliklerini belirleyen anket formu ve Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği (ÇDÖ) uygulanarak Aralık 2005 tarihinde toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, t testi, Mann Whitney-U, Kruskal Wallis ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Öğrencilerin 126’sında (%19.9) depresyon bulunmuştur ve depresyon puan ortalamalarının da 13.48±6.56 olduğu saptanmıştır. Depresyonla anlamlı derecede ilişkisi olan faktörler, öğrencilerin kendilerini yalnız hissetmeleri, kendilerine güvenememeleri, kendi cinsleri ve karşı cins ile arkadaşlık kurmada güçlük çekmeleri, duygularını ifade etmede güçlük çekmeleri, sigara, alkol kullanmaları ve kronik sağlık sorunlarının olması gibi problemlerdir (p < 0.01, p < 0.001).
HEMŞİRELİK YÜKSEKOKULLARI İÇİN ÖRGÜT KÜLTÜRÜ ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ
HEMŞİRELİK YÜKSEKOKULLARI İÇİN ÖRGÜT KÜLTÜRÜ ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ
Yazar: Kantek, Filiz; Baykal, Ülkü
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Örgüt kültürü, örgüt kültürü ölçeği, ölçek geliştirme, geçerlik, güvenirlik

Bu araştırma hemşirelik yüksekokulları için örgüt kültürü ölçeğinin geliştirilmesi amacıyla metodolojik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki devlet üniversitelerinde hemşirelik eğitimi veren sekiz hemşirelik yüksekokulundaki öğretim elemanları oluşturmaktadır. Araştırmanın I.aşamasında örneklemi her okuldan iki-üç öğretim elemanı olmak üzere toplam 19 öğretim elemanı, II. aşamasında, örnekleme gidilmeyerek, izin alınabilen yedi hemşirelik yüksekokulunda görevli kurumsal deneyimi en az bir yıl olan öğretim elemanları araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen derinlemesine bireysel görüşme formu ve örgüt kültürü ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme ve elektronik posta yolu ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda, geliştirilen ölçeğin yönetim anlayışı, örgütsel bağlılık/ilişkiler ve öğrenci yönelimi olmak üzere üç boyuttan oluştuğu, geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu araştırma hemşirelik yüksekokulları için örgüt kültürü ölçeğinin geliştirilmesi amacıyla metodolojik olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki devlet üniversitelerinde hemşirelik eğitimi veren sekiz hemşirelik yüksekokulundaki öğretim elemanları oluşturmaktadır. Araştırmanın I.aşamasında örneklemi her okuldan iki-üç öğretim elemanı olmak üzere toplam 19 öğretim elemanı, II. aşamasında, örnekleme gidilmeyerek, izin alınabilen yedi hemşirelik yüksekokulunda görevli kurumsal deneyimi en az bir yıl olan öğretim elemanları araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler araştırmacı tarafından geliştirilen derinlemesine bireysel görüşme formu ve örgüt kültürü ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme ve elektronik posta yolu ile toplanmıştır. Araştırma sonucunda, geliştirilen ölçeğin yönetim anlayışı, örgütsel bağlılık/ilişkiler ve öğrenci yönelimi olmak üzere üç boyuttan oluştuğu, geçerli ve güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
PLANLI EĞİTİM VE DANIŞMANLIĞIN KADINLARIN AİLE PLANLAMASI HİZMETLERİNDEN MEMNUNİYET DÜZEYİNE ETKİSİ
PLANLI EĞİTİM VE DANIŞMANLIĞIN KADINLARIN AİLE PLANLAMASI HİZMETLERİNDEN MEMNUNİYET DÜZEYİNE ETKİSİ
Yazar: Erbil, Nilüfer; Pasinlioğlu, Türkan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Eğitim, danışmanlık, aile planlaması hizmetleri, memnuniyet

Bu çalışma, aile planlaması (AP) hizmetleri ile ilgili olarak kadınlara verilen planlı eğitim ve danışmanlığın AP hizmetlerinden memnuniyet düzeyine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. İki aşamalı olan araştırmanın birinci aşaması tanımlayıcı olarak, ikinci aşaması ise ön test-son test kontrol gruplu, yarı deneysel olarak yapılmıştır. Araştırma Ordu ili Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması (AÇSAP) Merkezinde gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamanın verileri; 1 Nisan-15 Haziran 2004 tarihleri arasında, ikinci aşamanın verileri 1 Temmuz 2004-15 Ocak 2005 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın her iki aşamasında da örneklem seçimi rastlantısal örnekleme yöntemiyle yapılmıştır. Birinci aşamadaki örneklem sayısı 356’ dır. İkinci aşamada ise 53 deney, 51 kontrol grubu olmak üzere toplam 104 kadınla çalışılmıştır. Veriler, demografik özellikleri içeren soru formu ve Aile Planlaması Hizmetlerinden Memnuniyet Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde aritmetik ortalama, standart sapma ve t testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grubundaki kadınların ön-test ve son-test APHMÖ puan ortalama değerleri karşılaştırıldığında; deney grubunda istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu (P < 0.001), kontrol grubunda ise farkın anlamsız olduğu belirlenmiştir (P > 0.05).

Bu çalışma, aile planlaması (AP) hizmetleri ile ilgili olarak kadınlara verilen planlı eğitim ve danışmanlığın AP hizmetlerinden memnuniyet düzeyine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. İki aşamalı olan araştırmanın birinci aşaması tanımlayıcı olarak, ikinci aşaması ise ön test-son test kontrol gruplu, yarı deneysel olarak yapılmıştır. Araştırma Ordu ili Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması (AÇSAP) Merkezinde gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamanın verileri; 1 Nisan-15 Haziran 2004 tarihleri arasında, ikinci aşamanın verileri 1 Temmuz 2004-15 Ocak 2005 tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırmanın her iki aşamasında da örneklem seçimi rastlantısal örnekleme yöntemiyle yapılmıştır. Birinci aşamadaki örneklem sayısı 356’ dır. İkinci aşamada ise 53 deney, 51 kontrol grubu olmak üzere toplam 104 kadınla çalışılmıştır. Veriler, demografik özellikleri içeren soru formu ve Aile Planlaması Hizmetlerinden Memnuniyet Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde aritmetik ortalama, standart sapma ve t testi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grubundaki kadınların ön-test ve son-test APHMÖ puan ortalama değerleri karşılaştırıldığında; deney grubunda istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu (P < 0.001), kontrol grubunda ise farkın anlamsız olduğu belirlenmiştir (P > 0.05).
HİPERBİLİRUBİNEMİ NEDENİYLE HASTANEYE YATIRILAN YENİDOĞANLARIN ANNELERİNİN KAYGI DÜZEYİ, ETKİLEYEN FAKTÖRLER VE BİLGİLENDİRMENİN KAYGIYI AZALTMADAKİ ROLÜ
HİPERBİLİRUBİNEMİ NEDENİYLE HASTANEYE YATIRILAN YENİDOĞANLARIN ANNELERİNİN KAYGI DÜZEYİ, ETKİLEYEN FAKTÖRLER VE BİLGİLENDİRMENİN KAYGIYI AZALTMADAKİ ROLÜ
Yazar: Çelebioğlu, Ayda; Polat, Sevinç
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Yenidoğan sarılığı, hastaneye yatma, anne, aile merkezli bakım

Bu çalışma hiperbilirubinemi nedeni ile hastaneye yatırılan yenidoğanların annelerinin kaygı düzeylerini, kaygı düzeylerini etkileyen faktörleri ve bilgilendirmenin kaygıyı azaltmadaki rolünü belirlemek amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri soru formu ve Spielberger’in Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ki-kare önemlilik testi, t testi , Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışmanın başında her iki gruptaki annelerin durumluk kaygı puan ortalamaları(öntest) ile sürekli kaygı puan ortalamaları arasındaki farkın önemli olduğu (p < 0.001) belirlenmiştir. Her iki gruptaki annelerin hastanede bulundukları sürede yenidoğana uygulanan girişimsel uygulamalardan (p < 0.01) ve refakatçilik durumlarına ilişkin bazı sorunlardan etkilendikleri saptanmıştır (p < 0.05). Çalışma sonucunda; bilgilendirmenin annelerin kaygı düzeyini azaltmada oldukça etkili olduğu saptanmıştır.

Bu çalışma hiperbilirubinemi nedeni ile hastaneye yatırılan yenidoğanların annelerinin kaygı düzeylerini, kaygı düzeylerini etkileyen faktörleri ve bilgilendirmenin kaygıyı azaltmadaki rolünü belirlemek amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri soru formu ve Spielberger’in Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, ki-kare önemlilik testi, t testi , Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Çalışmanın başında her iki gruptaki annelerin durumluk kaygı puan ortalamaları(öntest) ile sürekli kaygı puan ortalamaları arasındaki farkın önemli olduğu (p < 0.001) belirlenmiştir. Her iki gruptaki annelerin hastanede bulundukları sürede yenidoğana uygulanan girişimsel uygulamalardan (p < 0.01) ve refakatçilik durumlarına ilişkin bazı sorunlardan etkilendikleri saptanmıştır (p < 0.05). Çalışma sonucunda; bilgilendirmenin annelerin kaygı düzeyini azaltmada oldukça etkili olduğu saptanmıştır.
65 Yaş ve Üzeri Yaşlılarda Depresyon ve Etkileyen Faktörler
65 Yaş ve Üzeri Yaşlılarda Depresyon ve Etkileyen Faktörler
Yazar: Hacıhasanoğlu, Rabia; Türkleş, Serpil
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Depresyon, yaşlı bireyler, yaşlılıkta depresyon

Bu araştırma Erzincan ili merkezinde yaşayan 65 yaş ve üzeri yaşlılarda depresyon yaygınlığını ve etkiyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Erzincan İli 1, 2, ve 3 nolu sağlık ocağı bölgesinde yaşayan 65 yaş ve üzeri bireyler oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçilmemiş 2005 Şubat- Mayıs tarihleri arasında bu sağlık ocaklarına başvuran 65 yaş ve üzerindeki tüm bireyler ( n=571) araştırmaya alınmıştır. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından oluşturulan tanımlayıcı form ve Yaseve ve arkadaşları tarafından 1983 yılında geliştirilen Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Ölçeğin ülkemizdeki geçerlilik ve güvenirlik çalışması Ertan ve arkadaşları tarafından 1997 yılında yapılmıştır. Tanımlayıcı form ve GDÖ bireylerle yüzyüze görüşülerek uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler yüzdelik hesapları ve ki-kare testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda bireylerin %61.1’inde kesin depresyon olduğu belirlenmiştir. Bireylerin cinsiyetleri, medeni durumları, eğitim durumları, kronik hastalıklarının varlığı, yaşadıkları ortamdan memnuniyet durumları ile depresyon görülmesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (P < 0.001).

Bu araştırma Erzincan ili merkezinde yaşayan 65 yaş ve üzeri yaşlılarda depresyon yaygınlığını ve etkiyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Erzincan İli 1, 2, ve 3 nolu sağlık ocağı bölgesinde yaşayan 65 yaş ve üzeri bireyler oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçilmemiş 2005 Şubat- Mayıs tarihleri arasında bu sağlık ocaklarına başvuran 65 yaş ve üzerindeki tüm bireyler ( n=571) araştırmaya alınmıştır. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından oluşturulan tanımlayıcı form ve Yaseve ve arkadaşları tarafından 1983 yılında geliştirilen Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Ölçeğin ülkemizdeki geçerlilik ve güvenirlik çalışması Ertan ve arkadaşları tarafından 1997 yılında yapılmıştır. Tanımlayıcı form ve GDÖ bireylerle yüzyüze görüşülerek uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler yüzdelik hesapları ve ki-kare testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin değerlendirilmesi sonucunda bireylerin %61.1’inde kesin depresyon olduğu belirlenmiştir. Bireylerin cinsiyetleri, medeni durumları, eğitim durumları, kronik hastalıklarının varlığı, yaşadıkları ortamdan memnuniyet durumları ile depresyon görülmesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (P < 0.001).
DOĞUM SONRASI DEPRESYON TARAMA ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE’DE KESME NOKTALARININ HESAPLANMASI
DOĞUM SONRASI DEPRESYON TARAMA ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE’DE KESME NOKTALARININ HESAPLANMASI
Yazar: Karaçam, Zekiye; Öner, Hatice
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Doğum sonrası depresyon, Doğum Sonrası Depresyon Tarama Ölçeği, kesme noktası, tarama

Araştırmanın amacı, Doğum Sonrası Depresyon Tarama Ölçeği’nin Türkçe’de majör ve minör depresyon için kesme noktaları, duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif yordama gücünü belirlemektir. Araştırmaya olasılıksız örnekleme yöntemi ile 142 kadın alınmıştır. Araştırma verileri 01/04/2006 ve 22/09/2006 tarihleri arasında Aydın il merkezinde toplanmıştır. Araştırmanın verileri soru formu, Doğum Sonrası Depresyon Tarama Ölçeği (DDTÖ) ve Mental bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, dördüncü baskı (DSM-IV) ile yapılandırılmış klinik görüşme ile toplanmıştır. DDTÖ’nin doğum sonrası minör ya da majör depresyon için kesme noktasının 55 olduğu belirlenmiştir. Bu kesme noktasına göre, DDTÖ’nin minör ya da majör depresyonda olan bireyi belirlemedeki duyarlılığının %82, özgüllüğünün %85, pozitif yordama gücünün %63 ve negatif yordama gücünün %94 olduğu saptanmıştır. DDTÖ’nin doğum sonrası majör depresyon için kesme noktasının 65 olduğu görülmüştür. Bu kesme noktasına göre, DDTÖ’nin duyarlılığının %91, özgüllüğünün %89, pozitif yordama gücünün %42 ve negatif yordama gücünün %99 olduğu bulunmuştur. Bu araştırmanın sonuçlarına göre, DDTÖ’nin duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif yordama gücü ve ayırma fonksiyon analizi sonuçlarının memnuniyet verici düzeyde olduğu ve ülkemizde kullanılabileceği görülmüştür.

Araştırmanın amacı, Doğum Sonrası Depresyon Tarama Ölçeği’nin Türkçe’de majör ve minör depresyon için kesme noktaları, duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif yordama gücünü belirlemektir. Araştırmaya olasılıksız örnekleme yöntemi ile 142 kadın alınmıştır. Araştırma verileri 01/04/2006 ve 22/09/2006 tarihleri arasında Aydın il merkezinde toplanmıştır. Araştırmanın verileri soru formu, Doğum Sonrası Depresyon Tarama Ölçeği (DDTÖ) ve Mental bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, dördüncü baskı (DSM-IV) ile yapılandırılmış klinik görüşme ile toplanmıştır. DDTÖ’nin doğum sonrası minör ya da majör depresyon için kesme noktasının 55 olduğu belirlenmiştir. Bu kesme noktasına göre, DDTÖ’nin minör ya da majör depresyonda olan bireyi belirlemedeki duyarlılığının %82, özgüllüğünün %85, pozitif yordama gücünün %63 ve negatif yordama gücünün %94 olduğu saptanmıştır. DDTÖ’nin doğum sonrası majör depresyon için kesme noktasının 65 olduğu görülmüştür. Bu kesme noktasına göre, DDTÖ’nin duyarlılığının %91, özgüllüğünün %89, pozitif yordama gücünün %42 ve negatif yordama gücünün %99 olduğu bulunmuştur. Bu araştırmanın sonuçlarına göre, DDTÖ’nin duyarlılık, özgüllük, pozitif ve negatif yordama gücü ve ayırma fonksiyon analizi sonuçlarının memnuniyet verici düzeyde olduğu ve ülkemizde kullanılabileceği görülmüştür.
SAĞLIK YÜKSEKOKULU BİRİNCİ VE DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN BİREYSEL HİJYEN İLE İLGİLİ ALIŞKANLIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI
SAĞLIK YÜKSEKOKULU BİRİNCİ VE DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN BİREYSEL HİJYEN İLE İLGİLİ ALIŞKANLIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Yetkin, Ayşen; Yiğitbaş, Çağla
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 11 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Öğrenci, Sağlık Yüksekokulu, bireysel hijyen, eğitim

Tanımlayıcı ve karşılaştırmalı nitelikte olan bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Sağlık Yüksekokulu 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin bireysel hijyen ile ilgili davranışlarını karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Aynı zamanda hemşirelik, ebelik ve sağlık memurluğu bölümleri ve kız-erkek öğrenciler arasında karşılaştırma yapıldı. Çalışmanın örneklemini 169 gönüllü öğrenci (1. sınıf:96 kişi, 4. sınıf:73 kişi) oluşturdu. Veriler 32 sorudan oluşan bir anket formu ile, dersanede, 2002-2003 öğretim yılı güz döneminin ilk haftası içinde toplandı, ki-kare ve yüzdelik hesabı ile değerlendirildi. Banyo yapma, yüz yıkama sıklığı, sadece başını yıkama durumu ve sıklığı, kulak hijyeni, diş fırçalama süresi, külot seçiminde önemsediği hususlar ve külot değiştirme sıklığı, tuvalet temizliğini yapma şekli ve kullandığı materyal bakımından 4. sınıf öğrencilerin uygulamalarının 1. sınıf öğrencilerinden daha istendik bir şekilde olduğu ve SYO’nda aldıkları eğitimin önemli bir etkisinin olduğu belirlendi. Menstruasyon sırasında banyo yapan; 4. sınıf öğrencilerin oranı 1. sınıf öğrencilerin oranından daha yüksek (p=0.001), ebelik bölümü öğrencilerinin oranı da hemşirelik bölümü öğrencilerinden daha yüksek (p=0.000) bulundu. Öğrencilerin bireysel hijyenle ilgili davranışlarının değiştirilmesi için eğitime daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna varıldı.

Tanımlayıcı ve karşılaştırmalı nitelikte olan bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Sağlık Yüksekokulu 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin bireysel hijyen ile ilgili davranışlarını karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Aynı zamanda hemşirelik, ebelik ve sağlık memurluğu bölümleri ve kız-erkek öğrenciler arasında karşılaştırma yapıldı. Çalışmanın örneklemini 169 gönüllü öğrenci (1. sınıf:96 kişi, 4. sınıf:73 kişi) oluşturdu. Veriler 32 sorudan oluşan bir anket formu ile, dersanede, 2002-2003 öğretim yılı güz döneminin ilk haftası içinde toplandı, ki-kare ve yüzdelik hesabı ile değerlendirildi. Banyo yapma, yüz yıkama sıklığı, sadece başını yıkama durumu ve sıklığı, kulak hijyeni, diş fırçalama süresi, külot seçiminde önemsediği hususlar ve külot değiştirme sıklığı, tuvalet temizliğini yapma şekli ve kullandığı materyal bakımından 4. sınıf öğrencilerin uygulamalarının 1. sınıf öğrencilerinden daha istendik bir şekilde olduğu ve SYO’nda aldıkları eğitimin önemli bir etkisinin olduğu belirlendi. Menstruasyon sırasında banyo yapan; 4. sınıf öğrencilerin oranı 1. sınıf öğrencilerin oranından daha yüksek (p=0.001), ebelik bölümü öğrencilerinin oranı da hemşirelik bölümü öğrencilerinden daha yüksek (p=0.000) bulundu. Öğrencilerin bireysel hijyenle ilgili davranışlarının değiştirilmesi için eğitime daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna varıldı.