hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Etkili İletişimde Ana Dilinin Önemi Üzerine Felsefi Bir Çözümleme
A Philosophical Analysis on The Importance of Mother Tongue in Effective Communication
Yazar: Can, Mücella
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2021
Anahtar kelimeler: Regional Studies ; Bölgesel Çalışmalar ; İletişim,Etkili İletişim,Dil,Ana Dili,Felsefe ; Communication,Effective Communication,Language,Mother Tongue,Philosophy

Bu makalede, etkili iletişimde ana dilinin önemini felsefi açıdan çözümlemeye çalıştık. İletişim, insanoğlunun faaliyetlerini tanımlamak için temel kriterlerden biridir. İnsani iletişimin başlıca aracı olarak dilin doğası ve işlevi, insan bilimlerinde, özellikle felsefede önemli bir konuma sahiptir. Ancak iletişim başından beri sorunludur. Çünkü iletişimin nasıl bir süreç olduğunu tanımlamak oldukça zordur. Özel olarak etkili bir iletişimde ana dilinin önemini ortaya koyabilmek çok daha zor bir iştir. Başka bir zorluk da bu sorunu felsefi olarak incelemektir. Felsefe dili nasıl inceler? Dilin doğası ve işlevi arasında nasıl bir ilişki vardır? Ana dilinin etkili bir iletişim açısından önemi nedir? Bu çalışmanın cevaplamaya çalıştığı temel soru budur. Bu nedenle, araştırmanın odağında felsefe, felsefenin soruları, dil, dilin neliği ve ana dilinin etkili iletişimdeki rolü bulunmaktadır.

In this article, we tried to analyze the importance of mother tongue in effective communication philosophically. Communication is one of the basic criteria for defining human activities. The nature and function of language as a major means of human communication have an important place in human sciences, particularly in philosophy. However, communication has been problematic from the beginning. Because it is difficult to define what communication is like. It is much more difficult to demonstrate the importance of mother tongue in a particularly effective communication. Another challenge is to examine this problem philosophically. How does philosophy study language? What is the relationship between the nature and function of language? What is the importance of the mother tongue in terms of effective communication? This is the basic question that the present study seeks to answer. Therefore, the focus of the research is philosophy, questions of philosophy, language, the nature of the language and the role of mother tongue in effective communication.
Arkeoloji ve Kültürel Miras Turizmi Açısından Avanos: Topraktepe Örneği
Avanos, in Terms of Archaeology and Cultural Heritage Tourism: Topraktepe Example
Yazar: Güngördü, Fevzi Volkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2022
Anahtar kelimeler: Regional Studies ; Bölgesel Çalışmalar ; Archaeology ; Arkeoloji ; Archaeology,Avanos,Cappadocia,Cultural Heritage Tourism ; Arkeoloji,Avanos,Kapadokya,Kültürel Miras Turizmi

Volkanik Kapadokya Bölgesi’nin tarihöncesi kültürleri üzerine yapılan araştırmalar bölgenin batı bölümünü oluşturan Niğde ve Aksaray illeri kapsamında gerçekleştirilen arkeolojik yüzey araştırmaları ve kazı çalışmalarına dayanmaktadır. Bölgenin merkez bölümünü oluşturan Nevşehir ili ve çevresinin tarihöncesi dönemlerdeki kültürel özellikleri üzerine eldeki veriler ise sınırlı sayıdaki arkeolojik araştırmalar sonucunda oluşturulmuştur ve Nevşehir’in tümünü kapsayan bütüncül bir bakış açısı sergilemezler. Kapadokya arkeolojisi açısından tarihöncesi dönemler üzerine eldeki verilerin yetersizliğinin çözümü amacıyla “Nevşehir İli Neolitik Çağ Yüzey Araştırmaları Projesi” (NENESU) 2019 yılında bölgede araştırmalarına başlamıştır. 2020 yılı araştırmaları esnasında Avanos ilçe merkezinin sadece 2 km. uzağında Topraktepe olarak adlandırılan bir yamaçlarında tarihöncesi dönem buluntuların tespit edilmesi üzerine alanda 2020-2021 yıllarında arkeolojik yüzey araştırmaları gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler ışığında Topraktepe günümüzden 7000 yıl öncesine “Orta Kalkolitik” döneme tarihlendirilen bir buluntu yeridir. Bu makale Topraktepe yerleşiminin, Avanos ilinin doğal ve kültürel miras turizmi ve arkeolojisi kapsamındaki yerini değerlendirmektedir.

Investigations on the prehistoric cultures of Volcanic Cappadocia Region are based on the archaeological surveys and excavations which were conducted in the western part of the region that consists of Aksaray and Niğde cities. The central part of the Volcanic Cappadocia Region which comprises today’s Nevşehir city and its periphery contributes little information on the prehistoric cultures of the region without a holistic perspective. Due to the existence of that problematic “Nevşehir Neolithic Survey” (NENESU) project was constituted in 2019. During 2020 survey season, a slope site which called as “Topraktepe” was found only 2 km. far from Avanos district of Nevşehir. Investigations on 2020 and 2021 seasons on Topraktepe reveal that this slope site is dated to the Middle Chalcolithic period which is 7.000 years old before present. Because of the archeological findings and also the central location, Topraktepe is a crucial site not only for archaeology but also the natural and cultural heritage of Cappadocia region. This study aims to evaluate the position of Topraktepe in terms of archaeology and natural and cultural heritage tourism.
Cankurbanlılardan (Canikurbanîler) Emir Argun Aka ve Emir Nevruz’un Siyasi Faaliyetleri
The Political Activities of Amir Argun Aka and Amir Nawruz from Cankurbans (Canikurbanids)
Yazar: Alıç, Samet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2022
Anahtar kelimeler: Argun Aka,İlhanlılar,İran,Horasan,Nevruz ; Argun Aka,Ilkhanate,Iran,Khorasan,Nawruz

Bu çalışmada, Cankurbanlı ailesine mensup Emir Argun Aka ve onun oğlu Emir Nevruz’un Moğol ve İlhanlı hâkimiyeti dönemindeki İran ve Horasan’ın siyasi tarihinde bıraktıkları iz incelenmeye çalışılmıştır. Cankurbanlı ailesi, XIII. yüzyıldan itibaren Timur istilasına kadar, İran’ın siyasi, iktisadi, askeri ve sosyo-kültürel hayatında önemli bir yer teşkil etmiştir. Cankurbanlı ailesinin bilinen ilk ismi olan Taycu, Moğol devlet kademelerinde görev almıştır. Onun oğlu Emir Argun Aka da Moğollar tarafından kendisine verilen görevleri başarıyla ifa etmiştir. Görevlerindeki başarıları üzerine H 641 (M 1243)’de Moğolların Seyhun’un batısında kalan topraklarının valisi olarak tayin edilmiştir. Emir Argun Aka, bu atamadan sonra Radkan merkez olmak üzere geniş bir coğrafyada yarı bağımsız bir idare tesis etmiştir. İlhanlı Devleti’nin tesisinin ardından İlhanlılara bağlı bir emir haline gelmiştir. Argun Aka’nın vefatından sonra Cankurbanlı ailesinde oğlu Nevruz ön plana çıkmış ve İlhanlı devlet kademelerinde babasının yerini alabilmek için Gazan Han’a karşı isyan etmiştir. Gazan Han’ın kendisini affetmesi ile onun en iyi emirlerinden birisi olmayı başarmıştır. Daha önce babasına ait bölgelerin idareciliği de ona tahsis edilmiştir. İlhanlı Devleti’ndeki nüfuzu fevkalade yükselen Nevruz, devlet kademelerindeki kıskançlık nedeniyle 23 Şevval 696 (14 Ağustos 1297)’da katledilmiştir.

In this study, the importance of Emir Argun Aka from Cankurbans and his son Emir Nawruz in the political history of Iran and Khorasan during the Mongol and Ilkhanid rule has been tried to be examined. The Cankurbans family had an important place in Iran’s political, economic, military and socio-cultural life from the 13th century to the Timurid invasion. Taycu, the first known name of the Cankurbans family, served in the Mongolian state ranks. His son Emir Argun Aka also successfully performed the tasks given to him by the Mongols. Due to his success in his tasks, he was appointed as the governor of the Mongols’ lands west of Seyhun in H 641 (M 1243). After this appointment, Emir Argun Aka established a semi-independent administration in a wide geography, with Radkan being the center. After Argun Aka’s death, his son Nawruz came to forefront in the Cankurbans family and he rebelled against Gazan Khan in order to take his father’s place in the Ilkhanid State agencies. With the forgiveness of Gazan Khan, he succeeded to become one of the best orders of Gazan Khan. The administration of the regions that previously belonged to his father was also assigned to him. Nawruz, whose influence increased in the Ilkhanid State, was murdered on 23 Shawwal 696 (14 August 1297) due to the jealousy of other bureaucrats.
XVI. Yüzyılın Ortalarında Saray (Saraybosna) Şehrinde Sosyo-Ekonomik Yapı ve Hukuk
Socio-Economic Structure and Law in the City of Serai (Sarajevo) in the Mid-XVI Century
Yazar: Çakır, İbrahim Etem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2021
Anahtar kelimeler: Economy,Kadi Registry,Law,Sarajevo,Serai,Society ; Ekonomi,Şer,Hukuk,Saraybosna,Saray,Toplum

Saraybosna; Slav dillerinde, Boşnakça’da ve Batı literatüründe Sarajevo, Osmanlı Türkçesi’nde Saray ovası, Saray kasabası, Saray, Saray Bosna veya Bosna Sarayı (Bosnasaray) adlarıyla geçer. Osmanlılar ilk olarak II. Murad döneminde bugünkü şehrin yakınındaki Hodidjed kasabasını ele geçirdiler. Hodidjed ve çevresi, Saray Ovası ile beraber bu dönemde Osmanlı idaresi altına girdi. XVI. yüzyılda Gazi Hüsrev Bey tarafından burada inşa edilen külliye ve kurulan vakıflarla Saraybosna bir Türk-İslam şehri haline geldi. Saray, bu dönemde Bosna livâsının merkezi durumundaydı. XVI. yüzyılın ortalarında askeri nedenlerden dolayı sancağın merkezi Banyaluka’ya (Banja Luka) taşındı.Bu incelemede XVI. yüzyılın ortalarında Saray şehrinin sosyal ve ekonomik durumu, müslim-gayrimüslim ilişkileri ve hukuk uygulamaları hakkında bilgilere yer verilmiştir. Ana kaynak olarak, Gazi Hüsrev Bey Kütüphanesi’nde muhafaza edilen 1556-1558 tarihli kadı sicili kullanılmıştır. Bu defter, Saray kazâsının günümüze ulaşan en eski tarihli şer‘iyye sicilleri arasında yer almaktadır.

Saraybosna (Sarajevo) is expressed as Sarajevo in Slavic languages, Bosnian, and Western literature; Serai plain, Serai township, Serai, Saray Bosna, or Bosna Serai (Bosnasaray) in Ottoman Turkish. Ottomans first occupied the town Hodidjed close to today’s city during the sovereignty of Murad II. Hodidjed and its surrounding with Serai Plain were taken under command of Ottoman Empire during this period. Sarajevo became a Turkish and Islamic city with Islamic-Ottoman social complexes constructed and foundations established here by Gazi Hüsrev-Beg in the XVI century. Serai was the centre of Bosnian brigade in this time. Centre of the sanjak was moved to Banja Luka in the mid-XVI century due to military reasons.This study involved information regarding social and economic status of the city Serai, muslim and non-muslim relations, and practices of law in mid-XVI century. Particularly kadi registry of 1556-1558 kept in the Library of Gazi Hüsrev-Beg were used as main source. This book is among the oldest extant seriyye (court) records of the township Serai.
Tüccarzade İbrahim Hilmi’nin Osmanlı Askerî Literatürüne Katkısı
The Contribution of Tüccarzade İbrahim Hilmi to The Ottoman Military Literature
Yazar: Mete, Ali Serdar
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2020
Anahtar kelimeler: Cultural Studies (Other) ; Kültürel çalışmalar (Diğer) ; Askerî Eğitim,Askerî Literatür,Osmanlı Modernleşmesi,Tüccarzade İbrahim Hilmi ; Military Education,Military Literature,Ottoman Modernization,Tüccarzade İbrahim Hilmi

Osmanlı ordusunda uygulanan ıslahatlar II. Mahmud döneminden itibaren yeni bir askerî literatürün doğuşunu sağladı. Yazılı metinlerin temini, Türkçeye çevrilmesi ve çoğaltılması ihtiyacı da askerî ıslahatlara paralel olarak arttı. Subayların öncülük ettiği askerî yayınlar Osmanlı askerî literatürünün ortaya çıkmasını sağladı. Alman Islah Heyeti’nin göreve başladığı II. Abdülhamid döneminde askerî yayınlarda da yeni uygulanacak Prusya Sistemi sebebiyle bir artış ve çeşitlenme görüldü. Bu dönemde yayınevini açarak askerî yayıncılığın öncülerinden olan Tüccarzade İbrahim Hilmi aynı zamanda ilk Türk yayıncılardandı. Tüccarzade’nin yayınevi Kitabhâne-i İslâm ve Askerî’nin askerlikle ilgili yayınları, modernizasyon çalışmalarının seyrinin de yazılı birer rehberiydi ve zamanla çeşitlenerek sayıları arttı. İbrahim Hilmi, birçok asker-yazarın eserlerini yayınlayarak Osmanlı askerî literatürünün gelişmesinde önemli bir yer edindi. Bu çalışmada yayıncının 1896-1923 yılları arasındaki askerî yayınları, askerî modernizasyon çalışmaları çerçevesinde incelenmiştir.

The reforms implemented in the Ottoman army provided the rise of a new military literature from the time of Mahmud II. Like many other needs of reforms, the need for the supplying written texts, their translation into Turkish and their reproduction has increased in parallel with military reforms. The military publications led by the officers provided the emergence of the Ottoman military literature. During the period of Abdulhamid II, when the German Military Mission commenced, an increase and diversification was observed in military broadcasts due to the Prussian System to be implemented. Tüccarzade İbrahim Hilmi, one of the pioneers of military publishing by opening his publishing house during this period, was also one of the first Turkish publishers. The publishing house of Tüccarzade, Kitabhâne-i Islam and Askerî’s military-related publications were also written guides of the course of modernization studies, and their number increased by diversifying over time. İbrahim Hilmi took an important place in the development of the Ottoman military literature by publishing the works of many soldier-writers. In this study, the military publications of the publisher between 1896-1923 were examined within the framework of military modernization.
Rethondes Mütarekesi
The Armistice of the Rethondes
Yazar: Öncü, Ali Servet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 74, 2022
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Allied Powers,Armistice,Germany,Rethondes ; İtilaf Devletleri,Mütareke,Almanya,Rethondes

Birinci Dünya Savaşı, İngiltere, Fransa ve Rusya’dan oluşan İtilaf Devletleri ve Almanya ve Avusturya-Macaristan’dan oluşan İttifak Devletleri arasında başlamış ve savaşı 1918 yılı sonbaharında İtilaf Devletleri kazanmıştı. Savaş kapasitesi ve ekonomisi oldukça geniş ve güçlü olan Almanya, Birinci Dünya Savaşı boyunca müttefiklerini önemli ölçüde desteklemiş ve ihtiyaçlarını karşılamıştı. Fakat 1918’e gelindiğinde Almanya’nın savaşa devam edecek gücü kalmamıştı. Cephelerde alınan yenilgiler, baş gösteren siyasi ve ekonomik kriz Almanya’nın savaşa devam etmesine imkân bırakmamıştı. İmparator II. Wilhelm ülkeyi terk etmiş, cumhuriyet ilan edilmiş akabinde de bir süredir devam eden görüşmeler sonucu İtilaf Devletleriyle Almanya arasında 11 Kasım 1918 tarihinde kuzey Fransa’da Compiegne Ormanı'ndaki Rethondes Tren İstasyonu’nda mütareke imzalanmıştı. Mütareke beş bölüm, otuz dört madde ve iki ekten oluşmuş ve sonraki aylarda imzalanan üç ayrı protokolle uzatılmıştır. Almanya ile imzalanan mütareke anlaşması, bu devletin kayıtsız şartsız teslim alınması amaçlanarak hazırlandığından, son derece ağır hükümlerden oluşmuştur. Mütareke adeta Paris Barış Konferansı’nda imzalanan Versailles Antlaşması için bir altyapı oluşturmuş, müttefikler Almanya ile ilgili stratejilerini bunun üzerine bina etmişlerdir.

The First World War started between the Entente States consisting of England, France and Russia, and the Allied Powers consisting of Germany, Austria-Hungary, and the Allies had won the war in the autumn of 1918. Germany, with its war capacity and economy quite large and strong, supported its allies significantly and met their needs during the First World War, but by 1918 Germany did not have the strength to continue the war. The defeats at the fronts and the emerging political and economic crisis did not allow Germany to continue the war. Emperor Wilhelm II left the country, a republic was declared, and then, as a result of negotiations that had been going on for a while, an armistice was signed between the Allies and Germany on 11 November 1918 in the Compiegne Forest near Rethondes in northern France. The armistice consisted of five chapters, thirty-four articles and two annexes and was extended with three separate protocols signed in the following months. Since the armistice agreement signed with Germany was prepared for the unconditional surrender of this state, it consisted of extremely harsh provisions. The armistice almost formed the basis for the Treaty of Versailles signed at the Paris Peace Conference, and the Allies built their strategies regarding Germany on this.
İZZEDDİN ÇALIŞLAR’IN BÜYÜK ROMAN: SON CARİYE, İLK SULTANİÇE’SİNDE TARİHSEL ÜSTKURMACA UNSURLARI
A CRITIQUE OF HISTORIOGRAPHIC METAFICTION IN İZZEDDİN ÇALIŞLAR’S BÜYÜK ROMAN: SON CARİYE, İLK SULTANİÇE
Yazar: Öğünç, Ömer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi No. 58, 2017
Anahtar kelimeler: Historiographic metafiction,historical fact,İzzeddinÇalışlar,Büyük Roman: Son Cariye,İlk Sultaniçe ; Tarihsel üstkurmaca,tarihî gerçek,İzzeddinÇalışlar,Büyük Roman: Son Cariye,İlk Sultaniçe

Tarihsel üstkurmaca ilk kez Linda Hutcheon tarafından A Poetics of Postmodernism adlı eserinde tanımlanmıştır. Postmodern bir açıdan bakıldığında, tarihsel üstkurmaca eserleri kendi yazım sürecini açığa çıkaran ve tarihî olayları yansıttığını iddia eden eserlerdir. Tarihsel üstkurmaca Batı edebiyatında 1980’lerden başlayarak bir teknik olarak sıkça kullanılmıştır.Bu anlatım biçiminde gerçek ve kurgu arasındaki ayrım sorgulanıp reddedilirken, tekil boyuttaki tarihsel bilgi ve gerçek gibi kavramlar yazarlar tarafından tartışmaya açılmıştır. Aslında, yazma sürecinin önem kazanmasıyla, tarihsel üstkurmaca tarihçi ile yazar arasındaki farkı da ortadan kaldırmıştır. Hayden White’ın tarih yazımı konusundaki teorik tartışmaları da tarihsel üstkurmacanın yeni bir anlatım türü olarak gelişmesine katkıda bulunmuştur. Bu teknik Türk yazarlar tarafından benimsenirken, tarihsel üstkurmaca örneği sayılabilecek bazı eserler de yazılmıştır. Bu makale, İzzeddin Çalışlar’ın Büyük Roman: Son Cariye, İlk Sultaniçe (2011) eserinde tarihsel üstkurmaca özelliklerini ve Türk tarihinin tarihsel üstkurmacada kullanımını incelemeyi amaçlamaktadır.

Historiographic metafiction is a term originally coined by Linda Hutcheon in A Poetics of Postmodernism. In a postmodernist approach, works of historiographic metafiction are self-reflexive works that pretend to reflect historical events. Historiographic metafiction was widely used as a technique in Western literature beginning from the 1980s. As the distinction between fact and fiction was questioned and challenged in this type of narrative, historical knowledge and reality as singular concepts were downplayed by writers. In fact, historiographic metafiction diminished the distinction between a historian and a writer due to the writing process itself. Hayden White’s theoretical discussions about history writing also contributed to the development of historiographic metafiction as a new type of narrative. While the technique was adopted by Turkish writers, there are a few works that can be considered as examples of historiographic metafiction. So, the aim of this study is to analyse the elements of historiographic metafiction in İzzeddin Çalışlar’s Büyük Roman: Son Cariye, İlk Sultaniçe (2011) and the use of Turkish history in historiographic metafiction.
LETÂYİFÜ'L-KUDSİYYE'YE DAİR Yazarı, Sunulduğu Kişi ve TelifT arihi Hakkında Düşünceler
LETÂYİFÜ'L-KUDSİYYE'YE DAİR Yazarı, Sunulduğu Kişi ve TelifT arihi Hakkında Düşünceler
Yazar: Çetin, Abdülbaki
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 20, 2010

Letayifii'l-Kudsiyye, Eski Anadolu TUrkçesi dönemine ait mensur eserlerden biridir. Konusu siyerdir. Bugüne kadar, yazarı, kime sunuldu~ ve telif tarihi bilinmeyen Letayifil'l-Kudsiyye, bu makalede ilk kez bu yönleriyle ele alınacaktır.Anahtar kelimeler: Eski Anadolu Türkçesi, Letıiyifii'lKudsiyye.Ahmet Abdülcebbarogıu, Umur Paşa, Aydınoğulları. ABSTRACTLatayif al-Kudsiyya is a prose manuscript, which is belonging to Old Anatolian Turkish. İ15 subject is the life of prophet Moharnmad. 115 auther, writing date and who it has presented hasn't been knowing up to date. in this study Latayif al-Kudsiyya is investigating by those means.Keywords: Old Anatolian Turkish, Latayif al-Kudsiyya, Ahmet Abd al-Cabbaroglu, Umur Pacha, Aydınogulları

Letayifii'l-Kudsiyye, Eski Anadolu TUrkçesi dönemine ait mensur eserlerden biridir. Konusu siyerdir. Bugüne kadar, yazarı, kime sunuldu~ ve telif tarihi bilinmeyen Letayifil'l-Kudsiyye, bu makalede ilk kez bu yönleriyle ele alınacaktır.Anahtar kelimeler: Eski Anadolu Türkçesi, Letıiyifii'lKudsiyye.Ahmet Abdülcebbarogıu, Umur Paşa, Aydınoğulları. ABSTRACTLatayif al-Kudsiyya is a prose manuscript, which is belonging to Old Anatolian Turkish. İ15 subject is the life of prophet Moharnmad. 115 auther, writing date and who it has presented hasn't been knowing up to date. in this study Latayif al-Kudsiyya is investigating by those means.Keywords: Old Anatolian Turkish, Latayif al-Kudsiyya, Ahmet Abd al-Cabbaroglu, Umur Pacha, Aydınogulları
TÜRK DOSTU BHOPAL EMİRİ SIDDIK HASAN HAN'IN ARAP DİLİNDEKİ YERİ
TÜRK DOSTU BHOPAL EMİRİ SIDDIK HASAN HAN'IN ARAP DİLİNDEKİ YERİ
Yazar: Eren, Cüneyt; Jassim, Latih Suud
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 20, 2010

Bu çalışma Mecıdi Nişanı almış Türk dostu Hind Bhopal Emiri Sıddık Hasan Han'ın kısa bir hayat hikayesi, Arap Dili ve Edebiyatındaki yeri ve kendinden sonrakilere etkisini konu edinmektedir, ABSTRACTIn this study, Bhopal Emeer and commentator on the Qur'an Sıddık Hasan Khan's historical life and his situation in the Arabic Language and Literature and his influence for afier him has been discussed.

Bu çalışma Mecıdi Nişanı almış Türk dostu Hind Bhopal Emiri Sıddık Hasan Han'ın kısa bir hayat hikayesi, Arap Dili ve Edebiyatındaki yeri ve kendinden sonrakilere etkisini konu edinmektedir, ABSTRACTIn this study, Bhopal Emeer and commentator on the Qur'an Sıddık Hasan Khan's historical life and his situation in the Arabic Language and Literature and his influence for afier him has been discussed.
"TÜRK DİLLERİNDEAKRABALIK ADLARI"*" İSİMLİ KİTAP ÜZERİNE
"TÜRK DİLLERİNDEAKRABALIK ADLARI"*" İSİMLİ KİTAP ÜZERİNE
Yazar: Tülücü, Süleyman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 20, 2010

En tanınmış dil ailelerinden biri olan Türk dili, akrabalıkadları itibarıyla dünyanın en zengin dillerinden biridir. Özellikle,çeşitli Türk dilleri ve Anadolu a~ızlarında akrabalık adları için pekçok söz kullanılmaktadır.Yong-Söng Li, bu sistematik eserinde dede, nine, baba, anne,amca, dayı, hala, teyze, erkek kardeş, kız kardeş, kuzen, oğul, kız,yeğen, koca, karı vs. gibi, bu tür adların bir listesini vermektedir.  ABSTRACTTurkish language, whieh belongs to one of the most wellknownlanguage farnilies, is one ofthe most prolifie languages of the world in respeet of names offamily relationships. A great number of words are used to narne "relatives" in various dia!eets ofTurkish and in Anatolian dialeets in partieular.Yong-Söng Li, in his systematica! work gives a list of such narnes as dede, nine, baba, anne, amca, dayı, hala, teyze, erkek kardeş, kız kardeş, kuzen, oğul, /az, yeğen, koca, karı, ete.

En tanınmış dil ailelerinden biri olan Türk dili, akrabalıkadları itibarıyla dünyanın en zengin dillerinden biridir. Özellikle,çeşitli Türk dilleri ve Anadolu a~ızlarında akrabalık adları için pekçok söz kullanılmaktadır.Yong-Söng Li, bu sistematik eserinde dede, nine, baba, anne,amca, dayı, hala, teyze, erkek kardeş, kız kardeş, kuzen, oğul, kız,yeğen, koca, karı vs. gibi, bu tür adların bir listesini vermektedir.  ABSTRACTTurkish language, whieh belongs to one of the most wellknownlanguage farnilies, is one ofthe most prolifie languages of the world in respeet of names offamily relationships. A great number of words are used to narne "relatives" in various dia!eets ofTurkish and in Anatolian dialeets in partieular.Yong-Söng Li, in his systematica! work gives a list of such narnes as dede, nine, baba, anne, amca, dayı, hala, teyze, erkek kardeş, kız kardeş, kuzen, oğul, /az, yeğen, koca, karı, ete.