“Türk Milliyetçiliği Kültürel Akıl, İçtihat ve Siyaset” Üzerine
Turkish Nationalism: On Cultural Reasoning, Interpretation and Politics
Yazar: Özarslan, Bahadır
Dergi: 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, Vol. 1 No. 1, 2015

mesi durumunda o dilin sıradanlaşacağını ve işlevini kaybedeceğini belirten MA- CİT, “... Dil; bir kimliğin ve aidiyetin ortak unsuru olmasına karşın, her zaman  bir dünya-dil sistemi olma özelliğini taşımaz. Çağa ait deyimlerin ötesine geçe- rek insan etkinliğine konu olan her alanda başka bir dili bünyesine taşıyan ve  kullandığı dili o kültürün ruhuyla anlamlandıran bir dil geçerliliğini yitirir. Sa- dece iletişim işlevini yerine getiren bir dil; kalıcı ve etkili bir geleneğin, yani bir  dünya görüşünün taşıyıcısı olamaz. Fakat iletişim işlevinin ötesinde bir dünya  tasavvurunu ve yaşantı biçimini bünyesinde taşıyan dil; her kırılma döneminde  yeniden inşa edilebilir. Türk milleti bu görevi her tarihî kırılma döneminde yerine  getirmiştir. Belirtilen bağlamda milliyetçilik dili, dünya-dil sistemi hâline getirme  mefkûresidir.”3 ifadeleriyle dilin önemine ve Türk Milliyetçiliği açısından dünya  inşa etme noktasındaki misyonuna işaret etmektedir. Türk Milliyetçilerinin dil ve  ülkü birliğini savunduğunu; Türkçe merkezli bir Türk Dünyası kurma ülküsünü  savunanların, Türk Milleti’nin iç sesine kulak vererek onların varoluş iradelerine  riayet etmeye dayalı millî bir görev üstlendiğini vurgulamıştır. Bu sebeple fikrî ve  siyasî bir hareket olarak bağımsızlık konusunda Türk Milliyetçilerinin hassasiye- tine dikkat çekerek bu hassasiyetin Mete Han’dan Atatürk’e kadar uzanan ortak  bir söylem ve iman meselesi olduğunu ileri sürmektedir. Ayrıca, Türk tarihinin ve  kültürünün yorumuna dayalı Türk Milliyetçiliği’nin devletin değil, milletin ideo- lojisi olduğunun; bütün meselelerin merkezine milleti koyduğunun; geleceğe dö- nük bir uyanışın hamisi olmayı, her türlü iktidara ve çıkara tercih ettiğinin altını  çizmektedir4.  1 Bkz. Nadim MACİT, Türk Milliyetçiliği: Kültürel Akıl, İçtihat ve Siyaset, Berikan Yayınevi

mesi durumunda o dilin sıradanlaşacağını ve işlevini kaybedeceğini belirten MA- CİT, “... Dil; bir kimliğin ve aidiyetin ortak unsuru olmasına karşın, her zaman  bir dünya-dil sistemi olma özelliğini taşımaz. Çağa ait deyimlerin ötesine geçe- rek insan etkinliğine konu olan her alanda başka bir dili bünyesine taşıyan ve  kullandığı dili o kültürün ruhuyla anlamlandıran bir dil geçerliliğini yitirir. Sa- dece iletişim işlevini yerine getiren bir dil; kalıcı ve etkili bir geleneğin, yani bir  dünya görüşünün taşıyıcısı olamaz. Fakat iletişim işlevinin ötesinde bir dünya  tasavvurunu ve yaşantı biçimini bünyesinde taşıyan dil; her kırılma döneminde  yeniden inşa edilebilir. Türk milleti bu görevi her tarihî kırılma döneminde yerine  getirmiştir. Belirtilen bağlamda milliyetçilik dili, dünya-dil sistemi hâline getirme  mefkûresidir.”3 ifadeleriyle dilin önemine ve Türk Milliyetçiliği açısından dünya  inşa etme noktasındaki misyonuna işaret etmektedir. Türk Milliyetçilerinin dil ve  ülkü birliğini savunduğunu; Türkçe merkezli bir Türk Dünyası kurma ülküsünü  savunanların, Türk Milleti’nin iç sesine kulak vererek onların varoluş iradelerine  riayet etmeye dayalı millî bir görev üstlendiğini vurgulamıştır. Bu sebeple fikrî ve  siyasî bir hareket olarak bağımsızlık konusunda Türk Milliyetçilerinin hassasiye- tine dikkat çekerek bu hassasiyetin Mete Han’dan Atatürk’e kadar uzanan ortak  bir söylem ve iman meselesi olduğunu ileri sürmektedir. Ayrıca, Türk tarihinin ve  kültürünün yorumuna dayalı Türk Milliyetçiliği’nin devletin değil, milletin ideo- lojisi olduğunun; bütün meselelerin merkezine milleti koyduğunun; geleceğe dö- nük bir uyanışın hamisi olmayı, her türlü iktidara ve çıkara tercih ettiğinin altını  çizmektedir4.  1 Bkz. Nadim MACİT, Türk Milliyetçiliği: Kültürel Akıl, İçtihat ve Siyaset, Berikan Yayınevi