hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Muhibbî Dîvânı’nda Değerli Taşlar
Muhibbî Dîvânı’nda Değerli Taşlar
Yazar: Yeşilbağ, Semih
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: Classical Turkish literature,precious stones,Muhibbi,Sultan Suleiman the Magnificent ; Klasik Türk edebiyâtı,değerli taşlar,Muhibbî,Kanûnî Sultân Süleymân

Eski çağlardan beri her dönemde renkleri, parlaklıkları ile insanoğlunun  dikkatini çeken değerli taşlar, zaman içerisinde  bazen eşya yapılırken bazen hastalıklara dermân aranırken bazen  de mekânlar ve insanlar süslenirken kullanılmıştır.  Güzellere ve güzelliklere kayıtsız kalmayan klasik Türk edebiyatı  da değerli taşlara kapılarını açmış, şâirler başlıcaları akîk,  dür, elmâs, kehribâr, lâciverd, la’l, mercân, yâkût, zümürrüd  vb. olan bu taşlardan gerçek anlamlı kullanımlarda tespih, mühür  gibi eşya veya yüzük, küpe, taç gibi takı ya da aksesuar  malzemesi olarak bahsetmiş; ama özellikle mecazî anlamlı kullanımlarda  sevgiliye ait güzellik unsurlarını dile getirirken ve  âşığın bazı âşıklık hallerini ifade ederken etkili anlatım sağlayabilmek  için yararlanmışlardır.  Bu çalışmada, Muhibbî Dîvânı üzerinden yola çıkılarak değerli  taşların oluşumları, nerelerden çıkarıldıkları, çeşitleri,  yararları, zararları, taşlar çerçevesinde oluşmuş bazı inanışlar  gibi farklı özellikler üzerinde durulmuş, Muhibbî Dîvânı’ndan  ilgili beyitlere yer verilerek hem taşlarla ilgili genel bilgiler verilmeye  hem de pâdişâh şâirler içerisinde 4100’den fazla şiirle  en çok şiire sahip olan Kanûnî Sultân Süleymân’ın divanında  bu taşları nasıl kullandığı gösterilmeye çalışılmıştır.

Since ancient times, in each period the precious stones  that attracted the attention of human beings with their colours  and brightness have been used in the course of time,  sometimes for the healing of diseases, and sometimes they  were used to decorate places and people. Classical Turkish  literature, which is usually mentioned beauties and pulchritude  has opened another its idea to those precious stones.  These stones are used to explain a real meaning purpose  such as cornelian, pearl, diamond, amber, azure, garnet,  coral stones, ruby emerald into rosary, stamp, or ring, earrings,  crown and kind of accessories but these stones  especially used when explaining beloved's beauty edges  and used to express a metaphorical description from those  who is being in the situation of loving.  In this study, according to the explanations presented  in Muhibbi's Divan about the formation of these precious  stones, their origins, types, benefits, harms and some beliefs  that are trusted from them has been mentioned. Based  on the explanation from Muhibbi's Divan, it described the  relationship between general information about these precious  stones and their relationship to the way they were  used based on Sultan Suleiman the Magnificent's Divan,  who also owns the most poems written with more  than 4100 poems.
Kütahya Belediyesi Mustafa Hakkı Yeşil Kütüphanesinde Bulunan El Yazmalarının Dökümü
Inventory of Manuscripts Found In Kutahya Municipality Mustafa Hakkı Yeşil Library
Yazar: Ersoy, Ersen
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 22 No. 22, 0
Anahtar kelimeler: Kütahya,Mustafa Hakkı Yeşil,el yazması,müellif hattı,nadir nüsha ; Kütahya,Mustafa Hakkı Yeşil,manuscripts,autographs,rare manuscripts

Türkiye, İslâmî el yazmalarına sahip olma bakımından ilk sıralarda  gelmektedir. El yazması eserlerin kültür, edebiyat ve dil  tarihi bakımından büyük bir değer taşıdıkları inkâr edilemez bir  gerçektir. Bu makalede ilk olarak el yazması eserlerin dil, kültür  ve tarih yazıcılığındaki önemine değinilmiştir. Daha sonra Germiyan  ve Osmanlı dönemlerinde önemli bir kültür merkezi olan  Kütahya şehrinin el yazması eserler bakımından önemine temas  edilmiştir. Bu şehirde yer alan, ihtiva ettiği yazma eserlerle büyük  bir kıymete sahip olan Vahîd Paşa Yazma Eserler  Kütüphanesi, Tavşanlı Zeytinoğlu İlçe Halk Kütüphanesi ve  Kütahya Belediyesi Mustafa Hakkı Yeşil Kütüphanesinden bahsedilmiştir.  Akabinde altmış yıl boyunca topladığı kıymetli  kitaplarını memleketi Kütahya’ya bağışlayan Mustafa Hakkı  Yeşil’in kısaca hayat hikâyesinden bahsedilmiştir. Bundan  sonra Mustafa Hakkı Yeşil’in kurduğu kütüphane hakkında teknik  bilgiler verilmiştir. Kütüphanedeki yazmaların dillere göre  tasnifi yapılmıştır. Müelliflerin kendi kalemlerinden çıkan eserler  ile yegâne ya da nadir olan nüshalar hakkında bilgi  verilmiştir. Son olarak mezkûr kütüphanede yer alan el yazması  eserlerin dökümü araştırmacıların ilgisine sunulmuştur.

Turkey one of the richest countries in terms of having  Islamic manuscripts. It is a well known fact that manuscripts  are very important sources in writing cultural,  literary and lingual history. In this article firstly we are  dealing with the importance of manuscripts in terms of lingual,  cultural researches and historyography. Then we are  mentioning the importance of Kütahya city in terms of having  manuscripts and we are talking about manuscript  libraries in the city. Later biography of Mustafa Hakkı Yeşil  who has collected manuscripts and rare books for 60  years and to the end of his life endowed his collection to  Kütahya in which he has born and raised is given. Moreover  technical information about his library is given. After  that manuscripts are classified in terms of languages. Autographs  and rare manuscripts are underlined. Finally  inventory of manuscripts found in the library is presented  to the interest of researchers.
Nakkaş Nigârî’nin Kaptan-ı Derya Sinan Paşa Gazavatnamesi
Nakkas Nigari’s Heroic Poem  Gazavatname  in Praise of Admiral Sinan Pasha
Yazar: Egüz, Esra
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: Nigari,Haydar Reis,Ottoman miniature painting,gazavatname,Sinan Pasha ; Nigâri,Haydar Reis,Osmanlı minyatür sanatı,gazavatname,Sinan Paşa

Nigârî ya da asıl adıyla Haydar Reis, XVI. yüzyılın en önemli minyatür sanatçılarındandır. Özellikle II. Selim’i ve Barbaros Hayreddin Paşa’yı resmettiği portrelerle tanınır. O, bu haliyle minyatür sanatını Batı tarzı portreciliğe yaklaştıran bir sanatçı olarak karşımıza çıkar. Nigârî, aynı zamanda Osmanlı donanmasında uzun süreler hizmet eden bir denizcidir. Donanmada reis olarak görev yaptığı sıralarda, pek çok deniz seferine iştirak etmiş ve bu seferlerde yararlıklar göstermiştir. O, aynı zamanda da şairdir. Şiirleri kimi zaman portrelerinde de karşımıza çıkar. Fakat onun elimizde olan en önemli edebî eseri, Sinan Paşa Gazavatnamesi’dir. Eser, Sinan Paşa’nın kaptan-ı derya olduğu dönemde yapılan bazı deniz seferlerini manzum olarak anlatmaktadır. Nigârî de bu seferler sırasında bizzat donanmadadır. Eser, yaşanılanları ilk ağızdan anlattığı için de önemlidir. Uzun süredir ilim âlemince varlığı bilinen bu eser üzerine maalesef hiçbir çalışma yapılmamıştır. Biz bu makalede öncelikle Nigârî’nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi verip, sonra onun edebî yönünü özellikle Sinan Paşa Gazavatnamesi’nden yola çıkarak aydınlatmaya çalışacağız.

Nigari, or Haydar Reis, was a significant painter of miniatures in the XVIth century, known primarily for his portraits of Sultan Selim II and Barbarossa which brought influences from Western-style portraiture to the Ottoman tradition of miniature painting. In addition, Nigari was a long-serving commander in the Ottoman navy, fighting in many sea battles and proving his usefulness as a military leader. Moreover, Nigari was a poet, and, while some of his shorter poetry can be seen beneath his paintings, his major literary work is the heroic poem in praise of Admiral Sinan Pasha, “Kaptan-ı Derya Sinan Paşa Gazavatnamesi”. In this book of poetry, Nigari tells of the naval battles that occurred under Admiral Sinan Pasha which he witnessed personally. Although this manuscript has long been known about, no study has been conducted on it specifically until now. In this paper, we will first outline Nigari’s life, style and major works before exploring his literary style through the heroic poem in praise of Admiral Sinan Pasha.
Klasik Türk Şiirinde “Mül”ün Bilinmeyen Kullanımları
Unknown Uses of "Mul" in Classical Turkish Poetry
Yazar: Eraslan, Saniye
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: mül,gül,bahar,meclis,çiçek,ilaç ; mul,rose,spring,parliament,flower,medicine

Klasik Türk şiirinde kullanılan kelime ve kavramların çoğu,  geniş anlam katmanlarına ve zengin çağrışımlara sahiptir.  Klasik şairler, şiirlerinde kullandıkları kelimelere, şiirde yer  verdikleri diğer kelimeler arasındaki insicamı da göz önünde  tutarak yeni anlamlar yüklemişlerdir. Bu durum; şiire anlam  derinliği ve zenginlik, şaire ise farklılık kazandırması açısından  gelenek içerisinde kaçınılmaz olmuştur. Bu makalede,  günümüzde yalnızca “şarap” anlamıyla bilinen “mül”ün,  “çiçek” ve “ilaç” anlamlarıyla da kullanılması ele alınmıştır.  Çalışmada öncelikle çeşitli sözlükler incelenerek “mül”  kelimesinin hangi anlam lar da yer aldığı tespit edilmiştir.  Daha sonra “mül” için verilen “şarap” anlamına değinilmiş,  sonrasında ise “-Burhân-ı Katı, Mo’în ve Steingass-” gibi  sözlüklerde “şarap” dışında verilen anlam detaylarından  hareketle “mül”ün sözü edilen diğer kullanımlarının yer aldığı  örnekler incelenmiştir. Böylece “mül”ün klasik şiir  metinlerinde tespit edilebilen bütün anlam katmanları sırasıyla  ele alınıp örnek beyitler üzerinden değerlendirilmeye  çalışılmıştır.

Most of the words and concepts used in classical  Turkish poetry have wide meaning layers and rich  connotations. Classical poets attributed new meanings to  the words they used in their poems, taking into account the  coherence among the other words they used in the poem.  This situation has become indispensable in the tradition in  terms of bringing depth and richness of meaning to poetry  and making a difference to poetry. In this article, the use of  the word “mul”, known only as “wine” today is discussed  with the meanings of “flower” and “medicine”. In the  study, firstly, dictionaries were examined and the meaning   s  of the word “mul” was determined. Later in the article,  the examples of the word “mul” given the meaning of  “wine” in the poems are discussed; afterwards, examples  of the other mentioned uses of the word “mul” were  examined, based on the details of meaning given other than  “wine” in dictionaries such as “-Burhân-ı Katı, Mo’în and  Steingass-”. Thus, all the layers of meaning that can be  detected in the classical poetry texts of “mul” are dealt  with in order and explained through sample couplets.
Hubbî’nin Kayıp Hurşîd u Cemşîd Mesnevisinin Minyatürlü Bir Nüshası
An Illustrated Copy of Hubbî’s Lost Mesnevi Named “Horshid u Camshid ”
Yazar: Kaçar, Mücahit; Özden, Sevda
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: Hubbî,Hurşîd u Cemşîd,Selmân-ı Sâvecî,minyatür,nüsha ; Hubbî,Horshid u Camshid,Selmân-ı Sâvecî,miniature,copy

Beşiktaşlı Şeyh Yahya Efendi’nin torunu olan Amasyalı Ayşe Hubbî Hatun, Divan şiirinin önemli kadın şairlerinden biri olup II. Selîm ve III. Murad’ın musâhibeliğini yapmış, yaşadığı zamanda bir hanım sultan gibi saygı görmüştür. Kendisinin başta Âşık Çelebi ve Kınalızâde Hasan Çelebi tezkirelerinde olmak üzere birçok biyografik kaynakta övgüyle bahsedilen Hurşîd u Cemşîd mesnevisinin şimdiye kadar herhangi bir nüshası elimizde mevcut değildi. Bu çalışmada, Ayşe Hubbî Hatun'un Hurşîd u Cemşîd mesnevisinin yakın zamanda tarafımızca tespit edilen minyatürlü bir nüshası tanıtılacaktır.  Hubbî’nin Hurşîd u Cemşîd’inin bu çalışmada tanıtılacak olan nüshası, Estonya’daki Tartu Üniversitesi Kütüphanesi’nde, Oriental Manuscripts-Otto Friedrich von Richter’s Collection bölümünde Mscr 105’de kayıtlı bulunmaktadır. Eser, Baltık-Alman oryantalist Otto Friedrich von Richter’in  1791-1816  mirasından bağış olarak kütüphaneye ulaştırılan yazmalar arasında yer almaktadır. Eserin 207 varaktan oluşan bu nüshasında 33 adet minyatüre yer verilmiştir. Çalışmamızda, Selmân-ı Sâvecî’nin Farsça Cemşîd u Hurşîd’inin tercümesi olan bu eserin Hubbî’ye ait olduğuna dair tespitlerimiz paylaşılarak eserin muhtevası hakkında bilgi verilecektir.

Ayşe Hubbî Hatun, the granddaughter of Beşiktaşlı Şeyh Yahya Efendi, is one of the important female poets of Divan poetry. She was the musâhib of Selim II and Murad III and was respected like a sultana in her time. We have not had a copy of her Horshid u Camshid mesnevi, which is praised in many biographical sources, especially in poet biography collections of Âşık Çelebi and Kınalızâde Hasan Çelebi. In this study, a copy of Ayşe Hubbî Hatun's mesnevi Horshid u Camshid with miniatures, which was recently discovered by us, will be introduced. The copy of Hubbî's Horshid u Camshid to be introduced in this study was recorded in the Oriental Manuscripts-Otto Friedrich von Richter's Collection in the Library of Tartu University, Estonia, with the number of Mscr 105. The work is among the manuscripts sent to the library as a donation from the legacy of Otto von Friedrich von Richter  1791-1816 . This copy of the work consists of 207 sheets and also includes 33 miniatures. In this study, we will share our determinations and give information about the content of this work, which is a translation of Selmân-ı Sâvecî's Persian Camshid u Horshid, belongs to Hubbî.
Kahire Millî Kütüphanesindeki 212 Numaralı Şiir Mecmuası
Poetry Mecmua in Number 212 in Cairo National Library
Yazar: Kılıç, Melike Hande
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: Mecmua,Cem Şairleri, gazel, matla, makta ; Mecmua, Cem poets, gazel, matla, makta

Şiir mecmuaları, edebiyat tarihimize pek çok yönden katkı sağlayabilen önemli kaynaklardır. Şairler veya şiir severler tarafından derlenen içinde farklı tür ve şekillerde manzumeler bulunan mecmualar, pek bilinmeyen şairlerin manzumelerini, meşhur şairlerin divanlarına girememiş şiirlerini barındırmaları ve yanında yayımlanmış şiirlerin farklı veya eksik kısımlarını da tespit etmede kaynaklık etmeleri gibi yönleriyle önem arz eder. Mecmualarda şiir ve benzeri metinler yanında -özellikle derkenarlarda- içtimaî hayat hakkında ya da din, tıp, musikî, astronomi gibi alanlara ait de bilgiler bulunmaktadır. Çalışmamızda, başta zikrettiğimiz sebeplerden ötürü edebi birikime katkı sağlayacağını düşündüğümüz bir şiir mecmuası ele alınmıştır. Mecmua Kahire  Mısır  Millî Kütüphanesi Türkçe Yazmalar Bölümü 212 numarada kayıtlıdır. 147 varaklık yazmanın sonunda müstensih veya mürettip olduğunu düşündüğümüz “?Ali es-seyyid” adı ve H 934/1527-1528 tarih kaydı vardır. Mecmua başındaki müstakil bir beyit ile sonda mürettibe ait olduğu düşünülen bir müfred dışında gazel derlemesi olarak tertip edilmiştir. Buna göre mecmua derleyenin şahsî zevkine göre düzenlenmiş gazel mecmuasıdır. Bu çalışmada söz konusu mecmuanın tanıtımı yapılmış, muhtevası Mecmuaların Sistematik Tasnifi projesi’ne  MESTAP 2 uygun olan bir tablo ile birlikte araştırmacıların istifadesine sunulmuştur.

Mecmuas serve as important sources contributing to our literature on various fronts. Opening the doors to the unforeseen, each mecmua has the potential of providing more than what is initially anticipated. Poetry mecmuas are among the mecmuas that can be often found on the shelves of libraries. They consist of poems of different types and forms collected by the poets themselves or poetry lovers. These poems might be the unknown works of famous poets or might belong to rather unknown poets. Moreover, they constitute quite valuable resources for the history of our literature by providing a comparison to detect different versions or missing pieces of a variety of poems. These new insights render a better assessment about the nature of these literary works. Aside from poems and similar texts, especially in their derkenar, mecmuas accommodate more information regarding the social life of the time or the subjects such as religion, medicine, music and astronomy. With this motivation, in this work we consider a poetry mecmua that, in our opinion, would significantly contribute to our literary collection. This mecmua, registered in The Egyptian National Library and Archives in Cario under number 212, includes “Ali es-seyyid” who is thought to be either the writer or the compiler. We also present a table following the guidelines of the Project of Systematical Categorization of Journals  Mecmuaların Sistematik Tasnifi Projesi MESTAP .
Hayâtî-zâde Şeref Halîl ve Rûhu’l-Edeb Adlı Arapça-Türkçe Manzum Sözlüğü
Hayâtî-zâde Şeref Halîl and His Arabic-Turkish Dictionary Rûhu'l-Edeb
Yazar: Kılıçarslan, Orhan
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: Sözlük, Manzum sözlük, Hayâtî-zâde Şeref Halîl, Rûhu’l-edeb ; Dictionary, verse dictionary, Hayâtî-zâde Şeref Halîl, Rûhu'l-edeb

Manzum sözlük yazma geleneği içinde yazılmış olan sözlüklerden biri de Elbistanlı Ahmed Hayâtî’nin oğlu olan ve Hayâti-zâde olarak da tanınan Seyyid Şeref Halîl Efendi’nin Rûhu’l-edeb isimli eseridir. Gelenek içinde çoğunlukla Farsça-Türkçe veya Arapça-Türkçe olarak yazılan sözlükler yanında iki dilden fazla dil ile yazılan örnekler ile de karşılaşılmaktadır. Şeref Halîl’in manzum sözlüğü, çoğunlukla Arapça terkiplerin bahislere göre sıralandığı bir sözlüktür. Sözlükte genel olarak Arapça deyimlerin karşılıkları verilmiştir. Bahisler öncelikle verilen bir kıta ile açılmış, akabinde yine aynı konu ile ilgili mesneviler sıralanmıştır. Konunun devam ettirildiği mesneviler her bölümde eşit sayıda olmamış, muhtevanın hacmine bağlı olarak mesnevi sayısı farklılık göstermiştir. Eser 58 bölüm ve 1252 beyitten oluşmaktadır. Türkçe deyimsel yapıların ve mesellerin Arapça karşılıkları veyahut Arapça bir ibarenin/terkibin hangi manaya geldiğinin açıklanması biçiminde bir usûl takip edilmiştir. Sözlük elif harfinden başlayarak şın harfine kadar yazılmış, son varaklarda eksik beyit/mısralar fazlalaşmıştır. Bu çalışmada Seyyid Şeref Halîl’in Rûhu’l-edeb isimli Arapça-Türkçe manzum sözlüğünün genel özellikleri hakkında bilgi verilmiş; eserin nüshası, tertip özellikleri ve -örnekler vasıtasıyla- muhtevasına ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.

One of the dictionaries written in the tradition of writing verse dictionary is the work of Seyyid Şeref Halîl Efendi, also known as Hayâti-zade who is the son of Ahmed Hayâtî from Elbistan, named Rûhu'l-edeb. In the tradition, there are examples written in more than two languages besides the dictionaries written mostly in Persian-Turkish or Arabic-Turkish. The verse dictionary of Şeref Halîl is a dictionary in which mostly Arabic compositions are sorted according to topics. The equivalents of Arabic idioms are given in the dictionary. The bets were first opened with a given quatrain, and then the mesnevis related to the same subject were listed. The mesnevis in which the subject was continued were not equal in every section, and the number of mesnevis varied depending on the volume of the content. The work consists of 58 chapters and 1252 couplets. The Arabic equivalents of Turkish idiomatic structures and issues, or a method of explaining the meaning of an Arabic phrase / composition, were followed. The dictionary was written from the letter of elif to the letter of shin and missing couplets / verses were increased in the last leaves. In this study, information was given about the general features of Seyyid Şeref Halîl's Arabic-Turkish verse dictionary named Rûhu’l-edeb, and copies of the work, its composition features and its content were analyzed.
“Cümleniz Sıhhat ile Sağ Olasız”: Sıhhatname Literatürüne Zeyl
“May You Be Bestowed with Good Health”: Zayl  Supplement  to the Sıhhatnama Literature
Yazar: Sinan Nizam, Betül
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 25 No. 25, 0
Anahtar kelimeler: Sıhhatname, ıyadetname, hastalık, sağlık, iyileşme ; Sıhhatnama, ıyadatnama, sickness, health, recovery

Başta padişah olmak üzere devlet görevlileri ve dostların hastalık ve iyileşme süreçlerinde kaleme alınan sıhhatnamelerin Osmanlı şiir yazma geleneğinde oldukça önemli bir yere sahip olduğu anlaşılmaktadır. Genellikle hasta ve/veya henüz iyileşmiş kişiye geçmiş olsun deme ve bu nedenle hediye iletme pratiğinin sonucu olarak üretilen bu metinlerle muhataba bağlılık duygusu bildirilip varsa ondan beklentiler dile getirilir. Şimdiye kadar yapılan çalışmalarda azımsanamayacak sayıda sıhhatname metni belirlenmiş, bu metinler üzerinden türün özellikleri hakkında birtakım tespitler yapılmıştır. Ancak eldeki örneklerin sayısı arttıkça türün kapsam ve özelliklerinin, yüzyıllara göre gelişim sürecinin ya da tür içindeki istisnaî durumların daha kuşatıcı şekilde ortaya konabileceği malumdur. Bundan hareketle bu makalede sıhhatnamelerle ilgili bugüne dek yapılan çalışmalarda yer almayan metinler tespit edilmiş ve bunlar daha önce tespit edilen sıhhatnameler ile aynı nedenlerle kaleme alınan mektuplar olan ıyadetnamelerle de mukayese edilerek bağlamlarıyla incelenmiştir. Bu şekilde sadece geçmiş olsun deme pratiği çerçevesinde oluşturulan edebî gelenek değil, Osmanlı dinî, sosyal, kültürel ve siyasî yaşamı hakkında da fikir edinilmiştir. Belirlenecek yeni metinlerle bu çerçevenin zenginleşmesi elbette mümkündür.

Written during the period of illness and recovery of statesmen, especially that of sultans and intimate friends, sıhhatnamas are understood to have an important place in Ottoman poetry tradition. These texts were generally produced to wish good health to the ill and/or recently recovered and to present them as a gift for this reason. Thus poets had a chance to indicate their loyalty and to utter their expectations from their patrons. In studies so far, a considerable number of sıhhatnamas have been ascertained and researchers have made detailed evaluations about sıhhatnama genre. It is a fact that the scope, the features, and the development of the genre throughout centuries as well as the exceptions within the genre itself can be explained in more extensive details as the number of available texts increases. Based on this, this article examines newly ascertained sıhhatnama texts in their contexts, with close comparison to previously determined sıhhatnamas, and also with ıyadetnamas, letters which were written with the same rationale. Thus we learn not only the literary tradition shaped around the practice of wishing good health, but also religious, social, cultural and political aspects of Ottoman life. It is certainly possible that this knowledge would be enriched with newly ascertained sıhhatnamas.