hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Öğretmenlerin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri Hakkındaki Yeterlik Algıları ve Karşılaştıkları Sorunlar
Öğretmenlerin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri Hakkındaki Yeterlik Algıları ve Karşılaştıkları Sorunlar
Yazar: Gelbal, Selahattin; Kelecioğlu, Hülya
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: Ölçme araçları, bireysel gelişim dosyaları, öğretmen yeterlilikleri, İlköğretim Programı, ölçme ve değerlendirme

Bu araştırmada yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına göre eğitim yapılan sınıflarda öğretmenlerin kullandıkları ölçme ve değerlendirme yöntemlerine yönelik görüşleri betimlenmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda hazırlanan anket, Ankara merkezinde bulunan ilköğretim okullarının 1-6. sınıflarında görev yapan 242 sınıf ve branş öğretmenlerine uygulanmıştır. Öğretmenlerin öğrenci başarısının belirlenmesinde, kendilerini daha yeterli olarak gördükleri, geleneksel ölçme yöntemlerini tercih ettikleri görülmüştür. Ölçme araçlarını kullanmada karşılaştıkları sorunların başında sınıfların kalabalık oluşu ve zaman yetersizliği gelmektedir. Öğretmenlerin büyük bir bölümünün yeni karşılaştıkları değerlendirme yaklaşımlarının olumlu ve olumsuz yanlarına ilişkin görüşlerinin, programda belirtilen özelliklerle paralellik gösterdiği ortaya çıkmıştır. Diğer sonuçlarda dikkate alındığında, öğretmenlerin ölçme tekniklerinin kullanımı ve hazırlanması konusunda eğitime ihtiyaçları olduğu anlaşılmaktadır

Bu araştırmada yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına göre eğitim yapılan sınıflarda öğretmenlerin kullandıkları ölçme ve değerlendirme yöntemlerine yönelik görüşleri betimlenmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda hazırlanan anket, Ankara merkezinde bulunan ilköğretim okullarının 1-6. sınıflarında görev yapan 242 sınıf ve branş öğretmenlerine uygulanmıştır. Öğretmenlerin öğrenci başarısının belirlenmesinde, kendilerini daha yeterli olarak gördükleri, geleneksel ölçme yöntemlerini tercih ettikleri görülmüştür. Ölçme araçlarını kullanmada karşılaştıkları sorunların başında sınıfların kalabalık oluşu ve zaman yetersizliği gelmektedir. Öğretmenlerin büyük bir bölümünün yeni karşılaştıkları değerlendirme yaklaşımlarının olumlu ve olumsuz yanlarına ilişkin görüşlerinin, programda belirtilen özelliklerle paralellik gösterdiği ortaya çıkmıştır. Diğer sonuçlarda dikkate alındığında, öğretmenlerin ölçme tekniklerinin kullanımı ve hazırlanması konusunda eğitime ihtiyaçları olduğu anlaşılmaktadır
İşitsel/Sözel Yaklaşımla Eğitim Gören İşitme Engelli Öğrencilerin Yazılı Anlatım Becerilerinin Değerlendirilmesi
İşitsel/Sözel Yaklaşımla Eğitim Gören İşitme Engelli Öğrencilerin Yazılı Anlatım Becerilerinin Değerlendirilmesi
Yazar: Girgin, Ümit; Karasu, H Pelin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: işitme engelli çocuklar, işitsel/sözel yaklaşım, yazılı anlatımı değerlendirme

Bu araştırmada; İşitme Engelli Çocuklar Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi’nde (İÇEM) işitsel/sözel yaklaşımla eğitim gören ilköğretim 4., 5., 6., 7. ve 8. sınıf 40 işitme engelli öğrencinin yazılı anlatım beceri düzeyi ile bu beceri düzeyi üzerinde etkisi olabileceği düşünülen öğrenci özelliklerinden işitme cihazı kullanımı süresi ve takvim yaşı incelenmiştir. Araştırmada betimsel model ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bulgular, öğrencilerin yazılı anlatım özelliklerinin tamamında orta düzeyde başarıya ulaştıklarını göstermektedir. Yazılı anlatım beceri puanı üzerindeki değişimin %35’i işitme cihazı kullanımı süresi, %40’ı ise takvim yaşı ile açıklanabilir

Bu araştırmada; İşitme Engelli Çocuklar Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi’nde (İÇEM) işitsel/sözel yaklaşımla eğitim gören ilköğretim 4., 5., 6., 7. ve 8. sınıf 40 işitme engelli öğrencinin yazılı anlatım beceri düzeyi ile bu beceri düzeyi üzerinde etkisi olabileceği düşünülen öğrenci özelliklerinden işitme cihazı kullanımı süresi ve takvim yaşı incelenmiştir. Araştırmada betimsel model ve ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Bulgular, öğrencilerin yazılı anlatım özelliklerinin tamamında orta düzeyde başarıya ulaştıklarını göstermektedir. Yazılı anlatım beceri puanı üzerindeki değişimin %35’i işitme cihazı kullanımı süresi, %40’ı ise takvim yaşı ile açıklanabilir
İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Öğrenilmiş Güçlülük ve Otomatik Düşünce Biçimi Arasındakı İlişki
İlköğretim 5. Sınıf Öğrencilerinin Öğrenilmiş Güçlülük ve Otomatik Düşünce Biçimi Arasındakı İlişki
Yazar: Güloğlu, Berna; Gül, Aydin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: öğrenilmiş güçlülük, otomatik düşünce, öz denetim, ilköğretim okulu öğrencileri

Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ile otomatik düşünce biçimleri arasında bir ilişki olup olmadığı, varsa bunun cinsiyete bağlı olarak değişip değişmediğini incelemektir. Bu amaçla, Çocuklar İçin Öz Denetim Ölçeği (Ç-ÖDÖ) ve Çocuklar İçin Bilişsel Üçlü Envanteri (Ç-BÜE) Ankara’daki iki ilköğretim okulunun 5. sınıfında okuyan 232 öğrenciye uygulanmıştır. Veriler, Ç-BÜE puanlarına uygulanan 2 (öğrenilmiş güçlülük düzeyi) X 2 (cinsiyet) faktörlü, çoklu varyans analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular, yüksek öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip öğrencilerin gerek “kendine, geleceğine ve dünyaya olumsuz bakış açısına sahip olmak” gerekse “kendine, geleceğine ve dünyaya karşı olumlu bakış açısına sahip olmak” alt testlerinde ve testin toplamında yüksek puan aldıklarına işaret etmiştir. Ancak, veriler hem testin toplamında hem de iki alt testte kız ve erkek öğrenciler arasında bir fark olmadığını göstermiştir. Bu bulgular, yüksek öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip çocukların kendilerine geleceğe ve dünyaya ilişkin bakış açılarının düşük öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip çocuklara oranla daha olumlu olduğunu göstermektedir

Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin öğrenilmiş güçlülük düzeyleri ile otomatik düşünce biçimleri arasında bir ilişki olup olmadığı, varsa bunun cinsiyete bağlı olarak değişip değişmediğini incelemektir. Bu amaçla, Çocuklar İçin Öz Denetim Ölçeği (Ç-ÖDÖ) ve Çocuklar İçin Bilişsel Üçlü Envanteri (Ç-BÜE) Ankara’daki iki ilköğretim okulunun 5. sınıfında okuyan 232 öğrenciye uygulanmıştır. Veriler, Ç-BÜE puanlarına uygulanan 2 (öğrenilmiş güçlülük düzeyi) X 2 (cinsiyet) faktörlü, çoklu varyans analizi ile çözümlenmiştir. Bulgular, yüksek öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip öğrencilerin gerek “kendine, geleceğine ve dünyaya olumsuz bakış açısına sahip olmak” gerekse “kendine, geleceğine ve dünyaya karşı olumlu bakış açısına sahip olmak” alt testlerinde ve testin toplamında yüksek puan aldıklarına işaret etmiştir. Ancak, veriler hem testin toplamında hem de iki alt testte kız ve erkek öğrenciler arasında bir fark olmadığını göstermiştir. Bu bulgular, yüksek öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip çocukların kendilerine geleceğe ve dünyaya ilişkin bakış açılarının düşük öğrenilmiş güçlülük düzeyine sahip çocuklara oranla daha olumlu olduğunu göstermektedir
İlköğretim Müfredatındaki  Hayat Bilgisi Derslerinin, Öğrencileri Fen Öğrenmeye  Hazırlamadaki Etkileri
İlköğretim Müfredatındaki  Hayat Bilgisi Derslerinin, Öğrencileri Fen Öğrenmeye  Hazırlamadaki Etkileri
Yazar: Güneş, Tohit; Demir, Sibel
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: Fen öğretimi, Hayat bilgisi dersi, Fen öğretim yöntemleri, Fen kafalılık

Bu çalışmada, ilköğretim programında okutulmakta olan hayat bilgisi derslerinin öğrencileri fen öğrenimine hazırlamadaki etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla örneklem içerisindeki öğretmen ve öğrencilere anket uygulanmıştır. Araştırma örneklemini, Samsun merkez okullarından rasgele seçilen okullardaki 430 3.sınıf, 488 4.sınıf, 489 5.sınıf ve 443 8.sınıf öğrencileri ile 166 sınıf öğretmeni ve 68 fen bilgisi öğretmeni oluşturmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 11.5 paket programında değerlendirilmiştir. Aritmetik ortalama kullanılarak veriler değerlendirilmiş ve örneklemler arası ilişkiler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilere göre hayat bilgisi derslerinin öğrencileri fen öğrenmeye hazırlamada son derece etkili fakat yetersiz olduğu saptanmıştır. Hayat bilgisi derslerinde öğrenilen fen konularındaki bilgilerin doğru veya yanlış olması daha sonraki yıllarda etkili olmakta ve hayat bilgisi derslerindeki yanlış algılamaların fen ile ilgili kavramların anlaşılmasını da zorlaştırdığı veya aynı yanlışlığın devam ettiği gözlenmiştir

Bu çalışmada, ilköğretim programında okutulmakta olan hayat bilgisi derslerinin öğrencileri fen öğrenimine hazırlamadaki etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla örneklem içerisindeki öğretmen ve öğrencilere anket uygulanmıştır. Araştırma örneklemini, Samsun merkez okullarından rasgele seçilen okullardaki 430 3.sınıf, 488 4.sınıf, 489 5.sınıf ve 443 8.sınıf öğrencileri ile 166 sınıf öğretmeni ve 68 fen bilgisi öğretmeni oluşturmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 11.5 paket programında değerlendirilmiştir. Aritmetik ortalama kullanılarak veriler değerlendirilmiş ve örneklemler arası ilişkiler karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilere göre hayat bilgisi derslerinin öğrencileri fen öğrenmeye hazırlamada son derece etkili fakat yetersiz olduğu saptanmıştır. Hayat bilgisi derslerinde öğrenilen fen konularındaki bilgilerin doğru veya yanlış olması daha sonraki yıllarda etkili olmakta ve hayat bilgisi derslerindeki yanlış algılamaların fen ile ilgili kavramların anlaşılmasını da zorlaştırdığı veya aynı yanlışlığın devam ettiği gözlenmiştir
Okulöncesi Eğitime Babaların  Katılım Düzeyi ile İlişkili Değişkenlerin İncelenmesi
Okulöncesi Eğitime Babaların  Katılım Düzeyi ile İlişkili Değişkenlerin İncelenmesi
Yazar: Gürşimşek, İşik; Kefı, Sara; Girgin, Günseli
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: aile katılımı, baba katılımı, okulöncesi eğitim

Son yıllarda babalık kimliği ve babaların çocuk yetiştirme konusunda rol modeli olarak önemlerine ilişkin çalışma bulguları, babaların eğitim sürecine katılımını etkileyen etmenlere ilgiyi arttırmıştır. Araştırmalar, babaların çocuklarının gelişimi ve eğitimine katılımlarının çocuğun çeşitli açılardan gelişimini olumlu biçimde etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı; çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden bir grup babanın, eğitime katılım düzeyleri ile ilişkili olduğu düşünülen çeşitli değişkenleri belirlemektir. Çalışmanın bir diğer amacı ise; baba katılımının desteklendiği ve desteklenmediği kurumlarda çocukları eğitim gören babaların eğitime katılım düzeyleri arasında farklılık olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklem grubunu İzmir ili Foça, Aliağa ve Karşıyaka ilçelerinde araştırmacılarca seçilmiş 6 okulöncesi eğitim kurumunda çocuğu eğitim görmekte olan 161 baba oluşturmaktadır. Katılımın desteklendiği/desteklenmediği okullardaki babalara Aile Katılım Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanarak veriler toplanmıştır. Elde edilen bulgular katılımın desteklendiği okullardaki babaların katılım düzey ve beklentilerinde anlamlı farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır

Son yıllarda babalık kimliği ve babaların çocuk yetiştirme konusunda rol modeli olarak önemlerine ilişkin çalışma bulguları, babaların eğitim sürecine katılımını etkileyen etmenlere ilgiyi arttırmıştır. Araştırmalar, babaların çocuklarının gelişimi ve eğitimine katılımlarının çocuğun çeşitli açılardan gelişimini olumlu biçimde etkilediğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı; çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden bir grup babanın, eğitime katılım düzeyleri ile ilişkili olduğu düşünülen çeşitli değişkenleri belirlemektir. Çalışmanın bir diğer amacı ise; baba katılımının desteklendiği ve desteklenmediği kurumlarda çocukları eğitim gören babaların eğitime katılım düzeyleri arasında farklılık olup olmadığını incelemektir. Araştırmanın örneklem grubunu İzmir ili Foça, Aliağa ve Karşıyaka ilçelerinde araştırmacılarca seçilmiş 6 okulöncesi eğitim kurumunda çocuğu eğitim görmekte olan 161 baba oluşturmaktadır. Katılımın desteklendiği/desteklenmediği okullardaki babalara Aile Katılım Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu uygulanarak veriler toplanmıştır. Elde edilen bulgular katılımın desteklendiği okullardaki babaların katılım düzey ve beklentilerinde anlamlı farklılıklar olduğunu ortaya koymaktadır
KONUŞAN BAŞLIKLAR Yabancı Dil Olarak Fransızca Ders Kitapları
KONUŞAN BAŞLIKLAR Yabancı Dil Olarak Fransızca Ders Kitapları
Yazar: Korkut, Ece
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: Fransızca dil öğretim kitapları, kitap başlıkları, iletişimsel yaklaşım

Herhangi bir yapıtın başlığı o yapıt hakkında doğrudan ya da dolaylı olarak bilgi verir. Bu makalede, yabancı dil olarak Fransızca öğrenenler için yazılmış 115 ders kitabının başlıkları çeşitli açılardan incelenmiştir. Söz konusu ders kitapları 1920-2007 arasında Fransa’da yayınlanmış kitaplardır. Kitap başlıklarının dağılımları üç ana başlık altında ele alınmıştır : hedef kitleye göre, dilbilgisel ve sözcelem ölçütüne göre, içeriğe göre. Başlıkları incelenen Fransızca ders kitaplarının 24’ü dışında kalan büyük bir kısmı 1980 sonrasında, “iletişimsel yaklaşım”la yazılmıştır. Kitapların büyük çoğunluğu “genç-yetişkin” kitlesine yöneliktir. İletişimsel yaklaşımla birlikte kitap başlıkları bir ya da birkaç sözcüğe indirgenmiştir. Başlıklarda en çok kullanılan dilbilgisel sınıf isim sınıfıdır. Son 20 yılda iletişim veya sözcelem durumuna yönelik başlıklar sıkça kullanılmıştır. Yine bu dönemde kişilerarası iletişime göndermede bulunan başlık sayısı çoğalmıştır

Herhangi bir yapıtın başlığı o yapıt hakkında doğrudan ya da dolaylı olarak bilgi verir. Bu makalede, yabancı dil olarak Fransızca öğrenenler için yazılmış 115 ders kitabının başlıkları çeşitli açılardan incelenmiştir. Söz konusu ders kitapları 1920-2007 arasında Fransa’da yayınlanmış kitaplardır. Kitap başlıklarının dağılımları üç ana başlık altında ele alınmıştır : hedef kitleye göre, dilbilgisel ve sözcelem ölçütüne göre, içeriğe göre. Başlıkları incelenen Fransızca ders kitaplarının 24’ü dışında kalan büyük bir kısmı 1980 sonrasında, “iletişimsel yaklaşım”la yazılmıştır. Kitapların büyük çoğunluğu “genç-yetişkin” kitlesine yöneliktir. İletişimsel yaklaşımla birlikte kitap başlıkları bir ya da birkaç sözcüğe indirgenmiştir. Başlıklarda en çok kullanılan dilbilgisel sınıf isim sınıfıdır. Son 20 yılda iletişim veya sözcelem durumuna yönelik başlıklar sıkça kullanılmıştır. Yine bu dönemde kişilerarası iletişime göndermede bulunan başlık sayısı çoğalmıştır
Bilgisayar Kursunun Bilgisayara Yönelik Başarı,  Tutum ve Öz-Yeterlik  İnançları Üzerine  Etkisi
Bilgisayar Kursunun Bilgisayara Yönelik Başarı,  Tutum ve Öz-Yeterlik  İnançları Üzerine  Etkisi
Yazar: Köseoğlu, PINAR; Yılmaz, MİRAÇ; Gerçek, CEM; Soran, HALUK
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: bilgisayar öz-yeterlik inancı, biyoloji öğretmen adayı, bilgisayar tutumları

Bu çalışmanın amacı; 2004-2005 öğretim yılında Hacettepe Üniversitesi Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalı öğrencileri arasından seçilen 22 öğrenciye bilgisayar kursu verilerek bilgisayar başarıları, öz-yeterlik inançları ve tutumlarında oluşan değişmeyi incelemektir. Bu amaçla deneysel bir çalışma düzenlenmiştir. Deneysel çalışmada tek grup ön-test son-test modeli uygulanmıştır. Çalışma öncesinde, .78 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayar başarı testi, .71 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayara yönelik öz-yeterlik ölçeği ve güvenirlik katsayısı .90 olan tutum ölçeği ön test olarak uygulanmıştır. 10 haftalık bilgisayar eğitimi verilerek aynı ölçme araçları tekrar son test olarak uygulanmıştır. Kurs öncesi ve sonrası testler arasında fark olup olmadığı Wilcoxon testi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, bilgisayar kursunun verimli geçtiği ve düzenlenen bilgisayar kursunun öğrencilerin ve bilgisayar öz-yeterliklerini geliştirmede önemli bir etkisinin olduğu fakat olumlu tutum geliştirmede önemli bir etkisinin olmadığı görülmüştür

Bu çalışmanın amacı; 2004-2005 öğretim yılında Hacettepe Üniversitesi Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalı öğrencileri arasından seçilen 22 öğrenciye bilgisayar kursu verilerek bilgisayar başarıları, öz-yeterlik inançları ve tutumlarında oluşan değişmeyi incelemektir. Bu amaçla deneysel bir çalışma düzenlenmiştir. Deneysel çalışmada tek grup ön-test son-test modeli uygulanmıştır. Çalışma öncesinde, .78 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayar başarı testi, .71 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayara yönelik öz-yeterlik ölçeği ve güvenirlik katsayısı .90 olan tutum ölçeği ön test olarak uygulanmıştır. 10 haftalık bilgisayar eğitimi verilerek aynı ölçme araçları tekrar son test olarak uygulanmıştır. Kurs öncesi ve sonrası testler arasında fark olup olmadığı Wilcoxon testi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, bilgisayar kursunun verimli geçtiği ve düzenlenen bilgisayar kursunun öğrencilerin ve bilgisayar öz-yeterliklerini geliştirmede önemli bir etkisinin olduğu fakat olumlu tutum geliştirmede önemli bir etkisinin olmadığı görülmüştür
ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ÇEVREYE YÖNELİK BİLGİ VE TUTUMLARINA “ÇEVRE VE İNSAN” DERSİ İLE GÖNÜLLÜ ÇEVRE KURULUŞLARININ ETKİSİ
THE EFFECT OF THE COURSE “MAN AND ENVIRONMENT” AND VOLUNTARY ENVIRONMENTAL ORGANISATIONS ON SECONDARY SCHOOL STUDENTS’ KNOWLEDGE AND ATTITUDE TOWARDS ENVIRONMENT
Yazar: Uzun, NAİM; Sağlam, NECDET
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: environmental education,environment-oriented attitude,environmental knowledge,man andenvironment,voluntary environment organizations ; çevre eğitimi, çevreye yönelik tutum, çevre bilgisi, çevre ve insan, gönüllü çevre kuruluşları

Bu çalışmada, ortaöğretim programında seçmeli olarak verilen “Çevre ve İnsan” dersi ile Gönüllü Çevre Kuruluşlarının öğrencilerin çevreye yönelik bilgi ve tutumlarına etkisi araştırılmıştır. Geliştirilen “Çevresel Tutum Ölçeği” ve “Çevre Bilgisi Testi” 2004-2005 eğitim-öğretim yılında, Ankara İli Çankaya İlçesindeki çeşitli ortaöğretim kurumlarında öğrenim gören 1013 öğrenciye uygulanmış ve elde edilen veriler çok değişkenli varyans analizi (MANOVA) ile değerlendirilmiştir. MANOVA sonuçlarına göre, “Çevre ve İnsan” dersini alan ve almayan öğrencilerin çevreye yönelik bilgi ve tutum ortalamaları arasında, dersi alan öğrencilerin lehine anlamlı bir farkın olduğu tespit edilirken; gönüllü çevre kuruluşlarında aktif olarak çalışma durumlarına göre yapılan değerlendirmede, öğrencilerin çevresel tutum ve çevre bilgisi ortalamaları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır

In this study, it is aimed to determine the effect of the course “Man and Environment” provided as an elective course in the secondary school curriculum, as well as the Voluntary Environment Organisations, to the students in terms of providing environment-oriented knowledge and attitude. The developed “Environmental Attitude Scale” and “Environment Knowledge Test” are applied in education period 2004-2005 to 1013 students, having education in Ankara, district Cankaya. Obtained data is evaluated by Multivariate Analysis of Variance (MANOVA). According to MANOVA results, there is a significant difference in favor of students that have attended the “Man and Environment” course, in terms of environmentoriented knowledge and attitude average of the students. On the other hand, with the evaluation considering active participation in the voluntary environment organisations, no significant difference is found between the students in terms of envorinment-oriented attitude and knowledge average.
Interkulturelles Vorbereitungstraining Für Türkische Erasmus-Austauschstudenten
Interkulturelles Vorbereitungstraining Für Türkische Erasmus-Austauschstudenten
Yazar: Ünver, ŞERİFE
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 33 No. 33, 2014
Anahtar kelimeler: Kültürler arası öğrenme, ERASMUS Değişim Programı, Kültürler arası hazırlık eğitimi

ERASMUS değişim programı ile yurtdışına giden üniversite öğrencilerinin kültürler arasılık bağlamında sıkıntı yaşadıkları ve bu yönde eğitime gereksinim duydukları bilinmektedir. Bu çalışma çerçevesinde kültürler arası iletişimin önemini kavramak, kültürün değer yargıları ile davranış biçimlerine etkisi yönünde duyarlılık geliştirmek ve kültürel farklılıklara anlayış kazandırmak amacıyla bir eğitim programı modeli geliştirilmiştir. Grosch ve Leenen’nin (1998) geliştirdikleri kültürler arası öğrenme süreci modelinde olduğu gibi, bu modelde de yabancı kültürden değil, öğrenci ve öğrencinin ait olduğu kültürden yola çıkılmıştır. Bu model, bilgilendirici ve uygulamalı olmak üzere iki farklı modül şeklinde oluşturulmuştur. Belli bir kültürün hedef alınmadığı bilgilendirici modülde sunum ve filmlerin kullanımıyla kültürel olaylar ele alınmakta; uygulamalı yürütülen modülde ise, öğrencilerin kültürler arası yeterlilik açısından özdeğerlendirme çalışmalarına ve ağırlıklı olarak simülasyonlara yer verilmektedir. Bu çalışma çerçevesinde geliştirilen modelin uygulanmasıyla, kültürler arasılık sıkıntısı yaşayan ERASMUS değişim öğrencilerinin bu yöndeki gereksinimlerinin karşılanacağı ve ülkeler arası akademik hareketliliğin kültürler arası hareketlilik yönünde genişletilmesi ve geliştirilmesi yönünde katkı sağlanacağı düşünülmektedir

ERASMUS değişim programı ile yurtdışına giden üniversite öğrencilerinin kültürler arasılık bağlamında sıkıntı yaşadıkları ve bu yönde eğitime gereksinim duydukları bilinmektedir. Bu çalışma çerçevesinde kültürler arası iletişimin önemini kavramak, kültürün değer yargıları ile davranış biçimlerine etkisi yönünde duyarlılık geliştirmek ve kültürel farklılıklara anlayış kazandırmak amacıyla bir eğitim programı modeli geliştirilmiştir. Grosch ve Leenen’nin (1998) geliştirdikleri kültürler arası öğrenme süreci modelinde olduğu gibi, bu modelde de yabancı kültürden değil, öğrenci ve öğrencinin ait olduğu kültürden yola çıkılmıştır. Bu model, bilgilendirici ve uygulamalı olmak üzere iki farklı modül şeklinde oluşturulmuştur. Belli bir kültürün hedef alınmadığı bilgilendirici modülde sunum ve filmlerin kullanımıyla kültürel olaylar ele alınmakta; uygulamalı yürütülen modülde ise, öğrencilerin kültürler arası yeterlilik açısından özdeğerlendirme çalışmalarına ve ağırlıklı olarak simülasyonlara yer verilmektedir. Bu çalışma çerçevesinde geliştirilen modelin uygulanmasıyla, kültürler arasılık sıkıntısı yaşayan ERASMUS değişim öğrencilerinin bu yöndeki gereksinimlerinin karşılanacağı ve ülkeler arası akademik hareketliliğin kültürler arası hareketlilik yönünde genişletilmesi ve geliştirilmesi yönünde katkı sağlanacağı düşünülmektedir