hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ANITKABİR YARIŞMASI BAĞLAMINDA PAUL BONATZ’A DAİR BİR OKUMA
A READING ON PAUL BONATZ WITHIN THE CONTEXT OF ANITKABİR COMPETITION
Yazar: Can Bilge, Nevin Asli
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Anıtkabir,milli,milliyetçilik,Paul Bonatz ; Anıtkabir,national,nationalism,Paul Bonatz

Anıtkabir Yarışması Bağlamında Paul Bonatz’a Dair Bir Okuma adlı bu makale, Anıtkabir yarışmasında jüri üyesi, hatta jüri başkanı olarak yer alan Paul Bonatz’ın, dönemin genel tandansı olan Milli Mimari üslubu ekseninde nasıl konumlandığını ele almaktadır. Anıtkabir yapısının geniş temsili içeriğini anlayabilmek, alt metinlerini okuyabilmek ve şifrelerini çözebilmek için çalışmada önce Milli Mimari üslubunun kendisi tüm aktörleri, bağlamları ve söylemleri ile tartışılmaktadır. Bu noktada kilitleri açacak anahtar olarak Kemalist milliyetçilik ilkesi ön plana çıkartılmakta ve yapı sökümüne uğratılmaktadır. Paul Bonatz’ın söz konusu yarışmadaki rolünü kavrayabilmek, yine mimarın genel anlayış ve eğilimlerini değerlendirmeden mümkün değildir. Dolayısıyla bu çalışma, milliyetçilik kavramı ile başlayarak Milli Mimarlık üslubunu, yarışmanın söylemini, kazanan projeyi ve Paul Bonatz’ın kendisini tek tek analiz etmeye ve bir bütün içinde konumlandırmaya çalışmaktadır. Başka bir deyişle Paul Bonatz, söylemi elinde tutan bir iktidar figürü olarak anlaşılmaya çalışılmakta ve bu şekilde soyutlanarak kavramsallaştırılmaktadır.

This paper discusses the position of Paul Bonatz, who was a jury member- in fact the jury president of the Anıtkabir competition- according to the National Architecture movement which was the main tendency of the time. Firstly, it aims to investigate the National Architecture movement with its important actors, contexts and discourses in order to understand the Anıtkabir building’s large representative index, to be able to read its subtexts and to decipher its codes. It features the nationalism doctrine of Kemalizm as the main key to all issues and tries to deconstruct it. It’s impossible to comprehend Bonatz’s role in the competition, without interpreting his general understanding and tendencies. Consequently, this paper analyzes and positions the Notion of nationalism, the National Architecture movement, the discourse of the competition, the winning Project and Paul Bonatz himself.
SANAT ALANINDA ANDY WARHOL HADİSESİ
ANDY WARHOL INCIDENT IN THE ART SCENE
Yazar: Gürdal, NUR
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Andy Warhol,Pop –Art,fabrika,tüketim kültürü ; Andy Warhol,Pop-Art,factory,consumer culture

Andy Warhol, sanat alanına girdiği andan itibaren hem en çok konuşulan, en çok tartışılan isimlerden biri hem de hakkında ki bunca söyleme karşın çizgisini değiştirmemiş, iddialı açıklamalarından geri adım atmamış bir isim olma özelliğiyle sanat algımızın kırılma noktasında duruyor. Kimilerine göre “sanat’ ın sonu” kimilerine göre “yeni sanat’ ın başlangıcı” olarak nitelendiriliyor. Çoğu söyleminde derdinin sanat olmadığını beyan etmesine karşın, sanat alanında böylesine yankı uyandırması artık hiçbir şeyin aynı olmayacağının göstergesiydi.Bu çalışmada, Sanatta kırılma noktaları genel hatlar üzerinde ele alınmakta ve Andy Warhol’ un sanat alanına girişinden itibaren sanata karşı duruşu, “fabrika” sı, işleri ve tüm bu süreç içerisinde genel sanat algısının ne yönde değiştiği ele alınmaktadır.

Andy Warhol brakes our perception about the art because despite the fact that he was one of the most talked-about and most controversial names since his very first entrance to the art scene, he neither changed his attitudes, nor stepped backed from his assertive statements. For some, he was “the end of the art”, for others he was “the beginning of the new art”. Although he claimed that his intend was not making art, his impact on the art world indicated that nothing will have ever been the same again.In this essay, the milestones of the art history are described in general and Andy Warhol’s point of view about the art, his “factory”, his works and how the common perception of the art has changed after his appearance in the art scene are discussed.
TÜRKİYE TİYATROSUNA YÖNETİMSEL BİR BAKIŞ: TİYATRO SEYİRCİSİNİN ROLÜ
A MANAGERIAL VIEW ON TURKISH THEATER: THE ROLE OF THEATER AUDIENCE
Yazar: Çobanoğlu, Emine; Cavdar, Nilşah
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: tiyatro,seyirci,sanat pazarlaması ; theater,audience,arts marketing

Tiyatro yöneticileri ve sahipleri, tiyatroları aracılığıyla ürettikleri eserler ile Türk tiyatrosunun bir parçasıdır. Onların düşünceleri ve olaylara bakış açıları sanatlarını şekillendirir ve böylelikle ülke tiyatrosuna da şekil verir. Mevcut çalışmanın amacı, sınırlı bilimsel kaynağa erişilebilen Türk tiyatro sektörü üzerine bir analiz gerçekleştirmek ve sektörde önemli tüm diğer etkenler gibi tiyatro seyircisinin de yerini tespit etmektir. Bu amaca ulaşmak için, seçilen dört tiyatro temsilcisi ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Sektörü tanımak üzere yola çıkılan araştırmada, tiyatro sahibi ve yöneticileriyle gerçekleştirilen görüşmeler ışığında; genel hatlarıyla Türkiye tiyatro sektörü, tiyatro sektöründeki trendler, değişen lokasyonlar, üretim süreci, “iyi oyun” algısı, seyirci analizleri, iletişim sistemleri, seyirciye yönelik stratejiler, seyirciyle ilişki kurma çalışmaları, kurumsal GZFT analizleri, tiyatroların finansal durumları gibi sektörü yansıtan önemli başlıklar açığa çıkarılmış ve tüm bu başlıklar içerisinde yer yer tiyatroların “tiyatro seyircisi” algısı keşfedilmiştir. 

Theater managers and owners are parts of the Turkish theater with works they produce through the theaters. Their thoughts and perspectives shape their art and thus shape the country's theatrical approach. The aim of this study is to carry out an analysis on the Turkish theater sector which is accessible to limited scientific sources and to explore the place of theater audiences in the sector and all other important factors related with the subject. In order to achieve this aim, in-depth interviews were conducted with selected four theater representatives. In the light of the interviews with the theater owners and managers, which is a tool to recognize the sector in this study, important topics representing the sector were discovered, such as theater sector in Turkey, trends in the sector, changing locations, the production process, the “good play” perception, audience analyses, communication systems, audience strategies, strategies for building relationship, theaters’own SWOT analyses, and financial efforts of theaters.
DİJİTAL YENİDEN ÜRETİM ÇAĞINDA SANAT ESERİ: “AURA” KAVRAMININ DİJİTAL SANAT BAĞLAMINDA YENİDEN DEĞERLENDİRİLMESİ
ART IN THE AGE OF DIGITAL REPRODUCTION: RECONSIDERING THE CONCEPT OF “AURA” IN DIGITAL ARTS
Yazar: Arslan, Canan
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: aura,Walter Benjamin,digital arts ; aura,Walter Benjamin,dijital sanat

Walter Benjamin’in birçok kuramsal çalışmaya esin kaynağı olan “Tekniğin Olanaklarıyla Yeniden Üretilebildiği Çağda Sanat Eseri” (1936) isimli makalesinden günümüze, sanat eserinin “aura”sı ya da  “hale”si tartışma konusu olmayı sürdürmektedir. Benjamin, sanat eserinin sahip olduğu “hale’yi” o sanat eserinin zaman ve uzam içindeki buradalığı, eserin meydana getirilmiş bulunduğu yerdeki biricik varlığı olarak tanımlar ve sanat eserinin halesinin biriciklik, gelenek, tarihe tanıklık, yaklaşılmazlık gibi etmenlerin birleşiminden doğduğunu iddia eder. Benjamin, teknik yeniden üretim çağında sanat eserinin sınırsız sayıda yeniden üretilmesi sonucu halesinin yitip gittiğini belirtir.Dijital sanat çeşitleri Walter Benjamin’in “hale” tanımı açısından ele alındığında birçoğunun Benjamin’in kıstaslarına uymadığını, ancak halenin tümüyle yitirilmediğini, aksine farklı medya biçemlerinde yeniden biçimlendirildiğini gözlemleriz.  Bu çalışmanın amacı, Benjamin’in “hale” kavramının dijital sanata nasıl yansıdığını tartışmaktır. Çalışmada özellikle sanal gerçeklik, artırılmış gerçeklik, tele-mevcudiyet gibi dijital sanat çeşitlerinden örnekler verilerek dijital yeniden üretimin, Benjamin’in iddia ettiği gibi “hale”yi tümüyle yok etmediği ancak yeniden biçimlendirerek “sanal hale’ye dönüştürdüğü savı tartışılacaktır. 

Since Walter Benjamin wrote his renowned essay “The Work of Art In The Age Of Mechanical Reproduction” in 1936, the aura of an artwork has always beean an issue of debate. Benjamin describes “aura” as an “art work’s unique existence at the place is happens to be” and claims that the aura of an artwork is born out of the combination of factors suck as uniqueness, tradition, distance and authenticity. Benjamin announces the “death of aura” as a consequence of new Technologies which enable artworks  to be reproduced mechanically. Considering Benjamin’s aura in digital arts, it can be observed that a majority of digital art forms do not match with Benjamin’s aura criterias. However, aura has not definetively decayed in the age of digital reproduction; it has transformed into a new form as a result of the advancements in media technologies. This paper aims to discuss how Benjamin’s aura finds its reflections in digital art. The paper proposes that digital reproduction has not exterminated the Aura of artworks but transformed it into a new form, which can be named as “digital aura”.
POP SONRASI POP; NEO POP
POST-POP POP; NEO POP
Yazar: Cançat, Aysun
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Pop Sanat,Neo Pop Sanatı ; Pop Art,Neo Pop Art

Pop sanatçıları eserlerini; o gününün insanının her gün tükettiği yiyecekleri, sıradan nesneleri, insanlara yönelik düz, dolayımsız bir yaklaşımla oluşturmuşlardı. Nesnelerin boyut ve sergilendikleri ortamlar bakımından farklı bir bağlamda sunulması; bu nesnelerin, onları tüketen ve diğer yandan da izleyicisi olan kitlenin dikkatini çekse de moda olanın sürekli tekrarı, zamanla ilginçliğin kaybolmasına, ruhsal ve psikolojik derinlikten uzak bir hal almasına neden olmuştu. Oysa, Neo Pop akımında sunumlar, bu türden fiziki bir etkilemenin ötesinde; anlamların ve örtük ifadelerin çözümlenmesini bekler. Sanatçıların konu edindiği nesneler, kişiler, olaylar ve kavramlarla ilişkisi eleştireldir. Burada vurgu daha politik, provokatif, sosyal ilişkilerden kopmayan, kavramsal ve bu konulara farkındalık getiren bir boyuttadır.

Pop artists used to produce their work; everyday food consumed by the people of that time and ordinary objects with a straight and direct approach toward people. Even though the presentation of the objects in a different context in terms of their dimensions and environments where they were displayed attracted the attention of the mass that was consuming and following the objects to them; the constant repetition of those in vogue had caused the interestingness to disappear and get estranged from spiritual and psychological depth in the course of time. On the other hand, presentations in the Neo Pop movement expect the resolution of meanings and implicit statements beyond such a physical influence. The objects used by artists as a theme have a critical relationship with individuals, events and concepts. The emphasis here is rather political, provocative, attached to social relations, conceptual and it raises an awareness of these subjects.
TÜRK HALK TİYATROSU'NUN SİNEMAYA ETKİLERİ
INFLUENCES OF TRADITIONAL TURKISH THEATRE ON CINEMA
Yazar: Ünal, Murat
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Türk Güldürü Sineması,Geleneksel Türk Tiyatrosu,Karagöz,Ortaoyunu,kültürel temsiller ; Turkish Comedy Cinema,Traditional Turkish Theatre,Karagoz (shadow theatre),Ortaoyunu,(light comedy),cultural representations

Çağdaş sanat, geçmişin yaratıcı çalışmalarının üzerinde yükselir. Bazı dönemlerde geleneksel olana tepki gösterse de bir yanıyla bu mirastan beslenir. Türk sanatı özellikle mimari, edebiyat, müzik ve tiyatro konularında zengin bir kültürel ve sanatsal geçmişe sahiptir. Yüz yaşına giren Türk Sineması, bu sanatsal mirastan kimi zaman bilinçli olarak kimi zamansa bilmeden yararlanmıştır. En fazla yararlanılan kaynaklar; Karagöz, meddah, ortaoyunu gibi Türk halk tiyatrosu ile sözlü anlatılar ve yazılı mizah edebiyatının kimi örnekleri olmuştur.Türk halk tiyatrosuyla ve sözlü edebiyatla sinemanın ilişkisi, olay örgülerinin perdeye transfer edilmesi ve yüzyıllar içinde kendisini ispatlamış garantili güldürme tekniklerinin ödünç alınması biçiminde başlamıştır. Zira Karagöz, Ortaoyunu, Meddah ve diğer sanatlar, yüzlerce yıl boyunca toplumun seyir zevkine yönelik ihtiyacı gidermişlerdir.Bu seyirlik oyunların tümü sözün gücüne ve hareket komiğine dayalıdır. Bu gelenek sinemamızı da etkilemiştir. Türk halk tiyatrosunda eleştiri sanıldığının aksine vardır anca bilinçli bir muhalefet kurumu biçimine tam olarak dönüşemez. Bu gelenekten beslenen güldürü sinemasında da benzer eğilimler ve nitelikler göze çarpar. Bu filmlerde eleştiri geleneğinin kurumsallaşmadığı bir topluma özgü; kimseyi kırmadan kendisi de kırılmadan eleştiri yapmanın yolları keşfedilmeye çalışılmıştır.

Contemporary art rises on the creative works of the past. Contemporary Turkish art posseses a rich cultural and artistic history, especially in the fields of architecture, literature, music and the theatre. Turkish cinema has benefited from this heritage sometimes purposefully and at other times without even realising it. The sources that have most benefited from traditional spectacle art are mediums such as; Karagöz, Meddah, Ortaoyunu as well as examples of narrated stories such as Keloğlan and various examples of written humour literature. The relationship between cinema and traditional spectacle arts and oral literature starts with the transferring of the situation patterns on to the white screen and the borrowing of tried and tested comedy techniques performed over hundreds of years. Traditional Turkish Theatre successfully satisfied the publics taste of spectacle through the years.Traditional Turkish Theatre heavily depends on the strength of wording. This tradition affected Turkish cinema as well. Contrary to the supposition, criticism does exist in the Turkish spectacle. However, it never evolves into the conscious opposition establishment as in the western perspective. Similar tendencies and attributes can be observed in cinema comedy that feeds from this tradition. These films try to explore ways of criticism without upsetting anyone, specific to a society with no established criticism tradition.
SEZAİ KARAKOÇ’UN PİYESLERİNDE NECİP FAZIL KISAKÜREK ETKİSİ
THE EFFECT OF NECİP FAZIL KISAKÜREK ON SEZAİ KARAKOÇ’S PIECES
Yazar: Şen, CAN
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Sezai Karakoç,Necip Fazıl Kısakürek,Türk tiyatro tarihi,piyes,etkilenme ; Sezai Karakoç,Necip Fazıl Kısakürek,history of Turkish theater,piece,response

Türk edebiyatında daha çok şair ve düşünür kimliğiyle tanınan Sezai Karakoç şiirlerinin ve düşünce yazılarının yanı sıra hikâye ve piyesler de yazmıştır. Hem şair ve düşünür kimliğinin ön planda olması hem de hikâye ve piyeslerinin diğer eserlerine göre sayıca azlığı Karakoç’un edebî eserleri üzerine yapılan çalışmaların şiirleri üzerine yoğunlaşmasına sebep olmuştur. Bu makalemizde Sezai Karakoç’un yayımladığı beş piyesi inceleyerek onun tiyatro yazarlığı yönü üzerine yapılan çalışmalara katkı sağlamayı amaçlamaktayız.Sezai Karakoç, makalemizde üzerinde duracağımız bu beş piyesini kaleme alırken taklit etme amacı gütmemiş olsa da özel bir hayranlık ve sevgi hissettiği Necip Fazıl Kısakürek’in piyeslerinden etkilenmiştir. Bunda Kısakürek ve Karakoç’un muhafazakâr dünya görüşünü benimsemeleri ile sanata bakış açılarındaki benzerlikler de etkili olmuştur. Karakoç’un piyesleri ile Kısakürek’in piyeslerini bu bağlamda mukayese ederek Karakoç’un piyeslerini yazarken hangi noktalarda Necip Fazıl’dan etkilendiğini somut olarak göstermeye çalışacağız.

Sezai Karakoç, who is mostly known as a poet and a thinker in the Turkish literature, wrote stories and pieces in addition to poems and think pieces. Since his identity as a poet and a thinker is at forefront and the number of stories and pieces he wrote is less than other works by him, studies on Karakoç’s literal writings so far have been concentrated mostly on his poems. This article aims to contribute to studies on Sezai Karakoç as a playwright by examining five plays published by him.In the five plays which this article examines, although Sezai Karakoç did not have any inclination to imitate, he is affected by Necip Fazıl Kısakürek’s works to whom he had a special admiration and respect. In this point, having the same conservative world views and similarities in their regards to the art were effective. While comparing the works of Necip Fazıl and Sezai Karakoç, in the light of concrete examples, this study explores in which points Karakoç was influenced by Necip Fazıl.
21.YÜZYIL ÇAĞDAŞ SANAT ÖNERMESİ OLARAK PETER GREENAWAY’İN  LAST SUPPER DİJİTAL VİDEO ENSTALASYONU
PETER GREENAWAY'S LAST SUPPER DIGITAL VİDEO INSTALLATİON AS A 21ST CENTURY CONTEMPORARY ART PROPOSAL
Yazar: Avcı Tuğal, Sibel
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Peter Greenaway,Last Supper,dijital video sanatı,video enstalasyon,simülasyon,post dijital dönem,performans sanatı,dijital sanat ; Peter Greenaway,Last Supper,digital video art,video installation,contemporary art,performance art,dijital art

20.yüzyılda ilk örnekleri görülen dijital teknoloji ve dijital görüntü uygulamaları 21.yüzyılla birlikte post-dijital döneme evrilmiştir. Hızla gelişen dijital görüntüleme teknolojisi ve buna bağlı gelişen dijital video ve dijital görüntü işleme teknolojileri farklı ve yeni anlam katmanları yaratmak üzere sanat alanında kullanılmaktadır. Simülasyonlarla çevrili bir yaşam alanı sunan 21. yüzyılda sanat yeniden varlığını sorgulamaktadır. İngiliz sinema yönetmeni, ressam Peter Greenaway sanatın, özellikle sinema sanatının yenilenmesi ve farklı açılımlar yapabilmesi için 8000 yıllık geçmişi olan resim sanatına yeniden bakılması gerektiğini düşünmektedir.  Bu amaçla 2006 yılında, Batı Resim Sanatı’nda başyapıt olarak kabul edilen eserler üzerinde yeni bir görsel bir dil oluşturmak, farklı anlam katmanları yaratmak amacı ile “Nine Classic Paintings Revisited” projesine başlamıştır. Bu proje kapsamında yer alan başyapıtlardan biri Leonardo da Vinci’ye ait “Last Supper” freskidir. Greenaway’in bakışı ile “Last Supper” dijital video enstelasyonu makalede incelenmek üzere seçilmiştir.

Digital technology and digital image applications, which were first seen in the 20th century, evolved into a post-digital turn with the 21st century. Rapidly developing digital imaging technology and its related digital video and digital image processing technologies are used in the field of art to create different and new layers of meaning. In the 21st century, which presents a living space surrounded by simulations, art is questioning its re-existence. The British cinema director, Peter Greenaway, thinks that art, especially the art of cinema, needs to be reconsidered for its 8000 year old art of painting, so that it can be renovated and made different expansions. For this purpose in 2006, he started the project "Nine Classic Paintings Revisited" with the aim of creating a new visual language on the works considered as masterpieces in Western Painting Art and creating layers of different meaning. Last Supper with a view of Greenaway is one of the project.  The digital video installation artwork on the "Last Supper" fresco of Leonardo da Vinci was selected for review.
MİNİMALİST SANAT AKIMININ MODA ÜZERİNDEKİ ETKİSİNE GENEL BİR BAKIŞ
AN OVERVIEW OF THE MINIMALIST ART MOVEMENT IN FASHION IMPACT
Yazar: Kumaş Şenol, Nurdan
Dergi: Art-Sanat No. 9, 2018
Anahtar kelimeler: Minimalizm,sanat,moda,moda tasarımı ; Minimalism,art,fashion,fashion design

En yeni sanat akımlarından olan Minimalizm 1960 ların sonunda Amerika'da başlamış, kısmen Avrupa'da da yansımasını bulmuştur. Temel özellikleri, izleyici ile yapıt arasında çarpışma yaratacak kadar yoğun bir etki sağlaması ve sanatı en uç sınırlarına kadar zorlamasıdır. Minimal sanat izleyiciye önemli sorumluluklar yükleyen bir akımdır. Diğer adı da yalın sanat olan minimalizm bu kadar yeni bir akım olmasına karşı birçok sanat disiplinini etkilemeyi başarmıştır. Mimariden başlayan bu etkilenmeden heykel, resim, müzik ve moda da nasiplerini almıştır. Moda ve sanatın birçok bağlantısı vardır. Modern moda olgusunun ortaya çıktığı 19. yüzyılın ikinci yarısında günümüze bu bağlantılar birçok çalışmanın konusu olmuştur. Moda tasarımcıları kimi zaman kendilerini diğer zanaatla uğraşan kişilerden ve terzilerden ayırarak kendilerini sanatçı olarak sunmuşlar; zanaatla ilgili olan tecimsel bir dünya yerine yüksek sanat dünyasına ait olduklarını iddia etmişler; kimi zaman da modern sanat akımlarının içinde yer alıp bu akımların ilke ve dinamiklerine bağlı kalarak giyim ürünleri üretmişlerdir. Bu çalışmada da minimalist sanattan etkilenen moda tasarımcılarını ve tasarımlarına genel bir bakış ve örneklerle konu edilelenecektir.

The latest art trends 1960 they believe started in America so early ¬ Minimalism, partly reflection in Europe. Its main features are to provide an intense impact on the collision between the audience and the artifact, and force the art to the extreme boundaries. Minimal Art is a current that installs important responsibilities to the viewer. In other words, minimalism, which is a lean art, has managed to impress many artistic disciplines against such a new stream. The sculpture, painting, music and fashion, which began from the architecture, has also been received. There are many links to fashion and art. The 19th of the Modern fashion phenomenon emerged. In the second half of the century, these links have been the subject of many studies. Fashion designers sometimes distinguish themselves from other people who are dealing with the other zanahop and tailor themselves as artists; They claimed that they belonged to the high art world instead of a tectorial world that was related to the zanahop; They have also been involved in modern art streams and produced clothing products, adhering to the principles and dynamics of these currents. In this study, the fashion designers and designs affected by minimalist art will be subject to an overview and examples.