hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türklerin Alman Toplumuna Entegrasyonu: Türkler Paralel Toplumlar mı Oluşturacak, Doğru Bir Entegrasyon mu Gerçekleştirecek?
The Integration Of The Turks Into German Socıety: Turks On Their Way To Parallel Societies or To True Integration?
Yazar: Orendt, Moritz
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Turks, integration, Turkish integration, Germany ; Türkler, entegrasyon, Türklerin entegrasyonu, Almanya

Bir ulus-devlet olarak kurulan Almanya, farklı etnik grupların yönetimi konusunda hazırlıklı bir ülke değildir. Almanya’daki Alman olmayan unsurlar arasında en büyük grup Türklerdir. Medyanın etkisi altında kalan pek çok Alman, Türklerin Alman toplumunda karşılıklı faydaların bir arada var olabileceği tam bir uyum gerçekleştirebileceğine şüpheyle bakmaktadır. Bu çalışma Almanya’daki Türklerin entegrasyonunu incelemektedir. İlk bölümde, Almanya’da yaşayan Türklerin bu ülkeye nasıl geldiklerini anlamak için, yapılan göçün tarihi ele alınacaktır. İkinci adımda, Almanya’daki Türklerin yaşam şartları ve neden kalmayı tercih ettikleri analiz edilecektir. Üçüncü bölümde entegrasyon kavramı üzerinde durulacak ve entegrasyonun nasıl objektif bir şekilde ölçülebileceği sorgulanacak ve bu kavram üzerinden Türklerin Almanya’daki entegrasyonu değerlendirilecektir. Son olarak da Türklerin hâlihazırda kötü durumda olan entegrasyonunun geliştirilmesi için bazı öneriler sunulacaktır.

Created as a nation-state in the beginning, Germany is not very prepared to deal with an increasing amount of people with different ethnic background. The largest group of non-German people is the Turkish one. Influenced by the media, many people doubt the possibility of true Turkish integration into the German society coexistence for mutual advantage in Germany. The subject of this essay is the examination of Turkish integration in Germany. First, the history of Turkish migration to Germany will be scrutinized in order to understand how the people, who live there now, initially came to Germany. Second, Turkish life in Germany will be examined and what moved them to stay. Third, we will look at the concept of integration and how it could be measured as objective as possible. Forth, the integration of the Turks in Germany will be evaluated referring to the concept from the section before. Finally, some proposals will be introduced in order to improve the Turkish integration which is actually in a bad shape.
YENİ KIBRIS STRATEJİSİ “TANINMA”
Yeni Kıbrıs Stratejisi "Tanınma"
Yazar: Sandıklı, Atilla; Sandıklı, Atilla
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Keyword: Cyprus, Greek Administration of Southern Cyprus GASC, Turkish Republic of Northern Cyprus (the TRNC), negotiation process, recognition. ; Kıbrıs, KKTC, GKRY, müzakere süreci, tanınma.

Türk dış politikasında, AB üyeliğinden, güvenliğe, uluslararası hukuktaki sorumluluğa kadar pek çok konunun hallindeki en büyük kilit nokta, Kıbrıs sorunudur. Kıbrıs sorununa çözüm arama çabaları zaman zaman kesintiye uğramış ve yeniden canlandırılmaya çalışılmıştır. Türkiye’nin uzlaşmacı tavrı karşısında GKRY’nin çözümü zorlaştıran ayak direyici tavrı Annan Planı’nı oylamasında kanıtlanmıştır. Bu makalede, Kıbrıs sorununda çözümü zor bu duruma nasıl gelindiği tarihi bir perspektifle anlatılacaktır. Ayrıca, çözüm yolları rasyonel bir projeksiyonla ve tanımaya ilişkin yeni bir strateji ortaya konularak değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Cyprus issue is the most important point managing many problems in Turkish foreign policy, such as European Union membership, security andresponsibilities which are arising from international law. Theefforts to find solution to Cyprus issue have been intermitted and tried to renovate. In spite of Turkey’s constructive approach on this issue, Greek Administration of Southern Cyprus (the GASC)’s disaccord manners were proved by the referendum of Annan Plan. In this article, how we arrived today in this complex Cyprus problem will be explained through a historical perspective. Also, there will be an attempt to analyze solutions to this question by a rational projection, in fact; in new strategy “recognition” will be asserted as a way to solve this problem.
TÜRKİYE-AZERBAYCAN İLİŞKİLERİNDE SON DÖNEM
Türkiye-Azerbaycan İlişkilerinde Son Dönem
Yazar: Reha yılmaz, Yrd. Doç. Dr.; Yılmaz, Reha
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Turkey, Azerbaijan, strategic partnership, foreign policy ; Türkiye, Azerbaycan, stratejik ortaklık, dış politika

Türkiye-Azerbaycan ilişkilerinde zaman zaman gerginlikler yaşansa da genellikle dostluk ve kardeşlik içinde olunmuştur. Özellikle Sovyetlerin yıkılmasından sonraki dönemde iki devlet daha da yaklaşmış stratejik ortaklık düzeyine ulaşmıştır. Bu durum sosyal, ekonomik ve siyasi alanda etkisini göstermiş ve iki ülke ortak hareket ederek bölge siyasetine yön vermiştir. Hatta bu durum ihmale varan aşırı güvene sebep olmuştur. Bu güven devletlerin birbirini ihmal ederek yeterince tanımamasına sebep olmuştur. Bu sonuç Türkiye- Ermenistan yakınlaşmasında kendisini açık olarak göstermiştir. Türkiye ve Ermenistan arasında imzalanan protokoller Azerbaycan Türkiye ilişkilerinin gerilmesine, hatta ilişkileri kopma noktasına getirmiştir. Problem, sonrasında ilişkileri iyileştirmek için her iki ülke yetkilileri büyük çaba sarf etse de taraflarda onarılmaz izler bırakmıştır. Bu sonuç iki ülke ilişkilerinin aslında tekrar ele alınması ve yeni temeller üzerine oturtulmasının gerekliliğini göstermiştir.

Although some tensions occurred in Turkey-Azerbaijan relations now and again, it usually based on friendship and brotherhood. Particularly, after the collapse of the Soviet Union, these two countries became closer and relations have reached to the level of strategic partnership. This situation has showed its influence in social, economic, and political sphere and the two countries acting together directed themselves to regional policy. Even, this situation has caused overconfidence. This confidence caused countries not to be sufficiently recognized by neglecting each other. This result was quite clearly showed itself in Turkey-Armenia rapprochement. The Protocol signed between Turkey and Armenia strained Azerbaijan-Turkey relations and even it brought the bilateral relations to the point of rupture. Although after the problem both countries officials made great efforts to improve the relations, it left irreparable traces on both parties. This result demonstrated the necessity of the two countries’ relations to be discussed and created on a new basis.
HAZAR HAVZASI’NDA ENERJİ DİPLOMASİSİ
Hazar Havzası'nda Enerji Diplomasisi
Yazar: Turan, Aslıhan P.
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Caspian, energy, security, pipelines, struggle of influence ; Hazar, enerji, güvenlik, enerji nakil hatları, nüfuz mücadelesi

Enerji devletlerin dış politikalarında belirleyici faktörlerden biridir. Orta Doğu’nun istikrarsız yapısı, devletleri, enerji ihtiyacını karşılamak üzere zengin petrol ve doğalgaz kaynaklarına sahip olan Hazar Havzası’na yönlendirmiştir. Devletlerin ekonomik büyümelerinde ve refah seviyesini arttırmalarında önemi bir rol oynayan enerjinin güvenliğinin sağlanmasında ve nakil hatlarının inşasında devletlerarasında nüfuz mücadeleleri yaşanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Hazar Havzası’nın jeopolitiğini ve enerji güvenliğini, nüfuz mücadeleleri ışığında incelemek ve enerji kaynaklarının devletlerin siyasal ve ekonomik kalkınmalarındaki etkisini araştırmaktır.

Energy is a determinant factor of foreign policy. Instabilities in the Middle East have oriented states to the Caspian Basin, rich on petrol and natural gas resources, to provide their energy needs. Playing an important role for economic growth and prosperity, security of energy and construction of pipelines, are emerging international struggle for influence. The aim of this article is to analyze the geopolitics of Caspian Basin and the energy security with struggles of influence and to discover how the energy effects political and economic development.
YENİ GÜVENLİK TEHDİTLERİ, AVRUPA BİRLİĞİ’NİN GELECEĞİNE İLİŞKİN SONUÇLARI VE TÜRKİYE FAKTÖRÜ
Yeni Güvenlik Tehditleri, Avrupa Birliği'nin Geleceğine İlişkin Sonuçları ve Türkiye Faktörü
Yazar: Akçadağ, Emine; Akçadağ, Emine
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: European Union, Terrorism, Weapons of mass destruction, Organized crimes, Regional conflicts ; Avrupa Birliği, terörizm, kitle imha silahları, organize suçlar, bölgesel çatışmalar

Soğuk Savaş sonrası dönemde ortaya çıkan yeni güvenlik tehditleri, Avrupa Birliği’ni yeni mücadele yolları ve yeni güvenlik politikaları üretmeye itmiştir. Ancak, bu süreçte üye ülkelerin kendi aralarındaki anlaşmazlık ve bölünmeler, Birliğin ortak savunma ve güvenlik politikası temelli bir entegrasyona henüz hazır olmadığını, hatta bu durumunun ileride AB’nin bütünlüğüne zarar vermesinin de olası olduğunu göstermiştir. Ayrıca bu yeni tehditler Türkiye’nin AB güvenliği için önemini yeniden göz önüne sermiştir.

The emergence of new security threats after the end of Cold War has pushed the European Union to adopt new instruments and politics to struggle against these threats. But, during this period, the disagreements and the divergences between Member States have showed that the European Union is not yet ready for an integration based on the common security and defense policy and this situation can damage the integrity of the EU in the future. In addition, these new security threats have displayed the importance of Turkey again for the security of the EU.
TÜRKİYE-İSRAİL İLİŞKİLERİNDE YENİ DÖNEM
Türkiye-İsrail İlişkilerinde Yeni Dönem
Yazar: Kaya, Erdem
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Turkey, Israel, Turkish-Israeli relations, Gaza War. ; Türkiye, İsrail, Türkiye-İsrail İlişkileri, Gazze Savaşı.

Gazze Savaşı’nın ardından Türkiye-İsrail ilişkileriyle ilgili yapılan tartışmalar iki ülke arasında yaşanan gerginliği açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Türkiye, İsrail’in şiddet siyasetini geçmişte sürekli protesto etmiştir. Bu nedenle Ankara’nın Dökme Kurşun Harekâtı’na verdiği tepki ikili ilişkilerin doğal bir yönü olarak değerlendirilmelidir. Ankara’nın 2000’li yılların başından itibaren uygulamaya çalıştığı yeni dış politika vizyonuyla bölgede denge siyasetine dönmesi ve bu süre zarfında bölgede cereyan eden siyasi gelişmeler (Irak Savaşı gibi) gerginliğin yapısal arka planını ortaya koymaktadır. İkili ilişkiler, Türkiye’nin bölgede etkinleşen varlığı ile yeni bir döneme girmektedir. Yeni dönemde Türkiye-İsrail ilişkilerinin daha düşük seviyede seyredeceği zannedilmektedir.

The recent tension between Turkey and Israel cannot be explained by just paying attention to the post-Gaza War debates. Ankara’s denunciation of Israeli state violence for the resolution of its conflicts has been a common feature of bilateral relations and thus it should be seen natural for Turkey to be critical of the Operation Cast Lead. Turkey’s new foreign policy vision that has been in effect since the early 2000s and the political developments in the Middle East in the last decade expose the structural causes of the tension. Bilateral relations are entering into a new period with greater influence of Turkey in regional affairs. In this new period, it is estimated that the relations between Ankara and Tel-Aviv will continue to exist at a lower level.
Hegemonyadan İmparatorluğa Bush Yönetiminin Fiyaskosu ve Obama Restorasyonu
The Bush Administration Fiasco From Hegemony to Empire and the Obama Restoration
Yazar: Ekşi, Muharrem
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Hegemony, Empire, Bush, Obama, Neo-Cons, Globalization, Unipolar, US Foreign Policy ; Hegemonya, İmparatorluk, Bush, Obama, Neo-Kon, Küreselleşme, Tek Kutupluluk, Amerikan Dış Politikası

Bush yönetiminin imparatorluk projesini uygulamaya başlamasıyla ABD, hegemonyadan imparatorluğa doğru bir dönüşüm içerisine girmiştir. Ancak, Bush yönetiminin imparatorluk projesinin başarısızlığa uğramasıyla birlikte ABD, artık ne imparatorluktu ne de bu ülkenin hegemonyaya geri dönüşü söz konusuydu. Bu noktadan itibaren ABD, artık Bush dönemindeki gibi dünyaya “ya bizimlesiniz ya da bize karşı” şeklinde dikte etme lüksünü de kaybetmiştir. Bush yönetimi döneminde ABD, değişen dünyada avantajlı konumunu kullanarak imparatorluk projesini uygulamaya ve dünyayı kendi çıkarlarına göre şekillendirmeye çalışmıştı, fakat bu politikalar başarısızlıkla sonuçlanmakla kalmamış, pek çok alanda da ABD’nin üstünlüğünü kaybetmesine ve dünyadaki prestijinin de ciddi derecede zarar görmesine yol açmıştır. İşte bütün bunlardan sonra iktidara gelen Obama ile ABD’nin Bush yönetiminin enkazını temizlemeye ve yeni bir restorasyon/revizyon politikasına yöneldiği ifade edilebilir. Bu da Bush döneminde iyice bozulan ilişkiler nedeniyle Obama yönetiminin ilk olarak İslam dünyasıyla ilişkilerini düzeltmeye yönelik politika izleyeceği/diği anlaşılmaktadır.

As the Bush administration started to implement the empire project, the US transformed from hegemony to an empire. However, since the project failed, the US, which could not be an empire either, passed into a revision period, as there is no way going back to hegemony. From that point on, the US lost its luxury to dictate “be either on our side or against us” like it did during Bush’s term. During the Bush administration the US tried to use its advantageous status in the changing world with its empire project and strived to shape the said change in favor of its own interests. However, it could not succeed and, on the contrary, ended up weakening its present effectiveness and lost its superiority in many fields. Subsequently the Obama administration will mostly clean up the mess left by the Bush administration and will go for a revision. To start with, the Obama administration has to be on good terms with the Islamic World because of the badly distorted relations during Bush’s term.
2003 Irak Krizi Sonrasında ABD-Türkiye İlişkileri
The USA-Turkey Relationship After the 2003 Iraq Crisis
Yazar: Gün, Mustafa
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: the US-Turkey relations, Turkish foreign policy, US foreign policy, 2003 Iraq crisis, NATO, EU, war on terrorism, economic relations. ; ABD- Türkiye ilişkileri, Türk dış politikası, Amerikan dış politikası, 2003 Irak Krizi, NATO, terörizmle mücadele, ekonomik ilişkiler.

Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri 1947’de ilan edilen Truman Doktrini’nden bu yana stratejik ortaklardır. Bu stratejik ortaklık, 11 Eylül sonrası Amerika’nın Orta Doğu politikaları ve Türkiye’nin 2002’de AKP ile değişen yeni siyasi atmosferi neticesinde zarar görmüştür. Özellikle, 2003 Irak Krizi ikili ilişkilerin zayıflamasında bir dönüm noktası olmuştur. İlişkilerdeki bu bozulmaya rağmen, iki ülkenin güvenlik, dış politika ve ekonomik endişelerinden dolayı, Türkiye ve ABD bu problemi halletmek zorundaydılar; ikili ilişkilerdeki süreç de beklendiği gibi iyileşme yönünde ilerledi. Bu makalede, ikili ilişkilerdeki yeni dönemi anlayabilmek için, Türk-Amerikan ilişkileri, 2003 Irak krizi, Türkiye’nin yeni dış politika yaklaşımı, NATO, terörizmle mücadele, Avrupa Birliği ve ekonomik ilgiler perspektiflerinde incelenecektir.

Turkey and the USA have been strategic allies since declaration of Truman Doctrine in 1947. This strategic partnership got worse due to the USA‘s politics towards Middle East after 9-11 tragedy and Turkey’s new changing domestic political situation through AKP in 2002. Specifically, 2003 Iraq crisis was milestone to decline the relationship between Turkey and the USA. In spite of deterioration of relationship, Turkey and the USA had to overcome this problem due to security, foreign, and economic concerns of both countries, and the process have advanced as expected. In this article, the US-Turkey relationship will be examined in the contexts of recent Iraq crisis, Turkey’s new approach to foreign policy, NATO, war on terrorism, European Union, and economic concerns in order to comprehend the new era of Turkey-US strategic partnership.
Türkiye’nin Olgunlaşan Dış Politikası: Amerika’dan Bir Bakış
Turkey's Maturing Foreign Policy: A View From the USA
Yazar: Sims, Jessica
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 2 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: US Foreign Policy, Turkish Foreign Policy, Diplomacy, US-Turkish Relations ; Amerikan Dış Politikası, Türk Dış Politikası, Diplomasi, ABD-Türkiye İlişkileri

2009 yılı hem Washington’ın hem de Ankara’nın iç ve dış politikalarında önemli değişikliklerin yaşandığı bir dönem oldu. Bu makale, Amerikalı ve Türk liderlerin ülkelerinin iç siyasi gelişmelerine olan etkisinden hareket ederek iki ülkenin dış politikalarını incelemektedir. Makalede, Washington ve Ankara’nın dış politikalarında ikili ilişkileri ve iki ülke halklarını etkileyen en önemli mevzular ele alınmaktadır. Siyasi liderlerin açıklamalarının yanında ilgili akademisyenlerin ve gazetecilerin görüşleri dikkate alınarak, ABD ve Türkiye’nin dış politika hedeflerinin birleştiği ve ayrıldığı belirli konular üzerinde durulmaktadır.

In 2009, both the US and Turkey witnessed significant changes to both their domestic and foreign policies. After an examination of how key figures’ ideas have impacted the trajectory of the US and Turkey’s domestic policies, the article looks beyond the domestic context at how each country is pursuing its foreign policy. Within each country’s foreign policy schemes the most important emerging issues affecting both nations and the US-Turkey relationship are discussed. Considering leaders’ statements and influential academics’ and journalists’ views, the article looks at whether US and Turkish policies converge or diverge on individual issues.
ORTA ASYA’DA ARAYIŞ , “SOSYAL GEN” VE YENİ MODELLER
Orta Asya’da Arayış , “Sosyal Gen” Ve Yeni Modeller
Yazar: ,; Günay, Bekir
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 1 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Pursuit in Central Asia, changing, state, religion, ideology, social genes. ; Orta Asya’da arayış, değişim, devlet, din, ideoloji, sosyal genler.

Yüzyıl değişimlerinde, eski sistemlerin çöküşlerinde veya var olan yapıların değişimlere ayak uyduramamalarında, toplumlar yeni arayışlara yönelirler. Arayışlar bazen iç, bazen de dış etkenlerle şekillenir. Arayışları şekillendiren temel parametreler sosyal genlerdir. Sosyal genleri oluşturanlar ise tarih, din, dil ve coğrafyadır. Bu makalede, arayışların şekillenmesinde genlerin etkileri incelenecektir. 1989 sonrası Orta Asya’daki değişimle birlikte başlayan ve 11 Eylül’le ivme kazanan arayışların yansımaları tahlil edilecektir. Bu yansımalar, sosyal genler, dış ve iç etkenlerin çarpan etkileri bölgede aranmaya çalışılacaktır. 20. y.y. başında bölgede benzer çöküşler yaşandı. Bu çöküntülere bölge nasıl refleksler gösterdi, değişim ve arayışlar toplumları hangi taraflara götürdü, bu yüzyılda da bölge toplumları benzer yönlere mi yönelecekler, bu arayışta ideolojilerin, dinlerin, sosyal genlerin etkileri ne kadar olacak gibi sorulara bu makalede cevap aranacaktır.

Societies head towards new pursuits when change of centuries, collapse of aged systems, or not keeping up to alteration of existing structures. Pursuits are formed by internal and external factors. The fundamental parameters shaping pursuits are social genes; and social genes are formed by religion, language, and geography. In this article, effects of genes on shaping pursuits will be examined; also, reflections of the pursuits which began with change in Central Asia after 1989 and gained acceleration with September 11th will be analyzed. Those reflections, social genes, and multiplier effects of internal and external factors will attempt to seek in Central Asia. The region witnessed similar collapse at the beginning of the 20th century. This article tries to answer how the region reacted to this collapse, to which side changing and pursuits took societies, whether societies of the region will tend to similar way, and to what extend effects of ideologies, religions, and social genes will be in this century.
Avrupa Birliği'nin Enerji Politikası ve Türkiye'ye Etkileri
Avrupa Birliği'nin Enerji Politikası ve Türkiye'ye Etkileri
Yazar: Yorkan, Arzu
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 1 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: European Union, energy, energy politics of EU, energy politics of Turkey. ; Avrupa Birliği, enerji, AB enerji politikaları, Türkiye enerji politikaları

Yazar bu çalışmasında ilk olarak Avrupa Birliği’nin geçmişten günümüze enerji politikasının tarihsel sürecinden bahsetmiş ve sonrasında ise Birliğin birincil enerji tüketiminde kullandığı kaynakları tek tek ele alarak mevcut üretim, tüketim ve ithalat durumlarını incelemiştir. Üçüncü bölümde Birliğin enerji politikasının temel prensiplerinin neler olduğuna derinlemesine değinen yazar makalesinin son bölümünde de bu hedeflerin reform süreci içinde olan Türk enerji sektörünü nasıl etkilediğini ele almıştır.

In this article, first of all, the historical background of energy policy of European Union is mentioned. Secondly, the current situation about the productions, consumptions and imports of the Union’s energy sources – oil, natural gas, coal, nuclear energy, renewables – are analyzed. Later, the author states the main goals of European Union energy policy, which constitute completion of the internal energy market, guaranteeing supply security of energy sources, and protecting the environment. Finally, she examines the impacts of energy policy of the Union on Turkish energy sector whose reform process is currently continuing.
GELECEĞİN SÜPER GÜCÜ ÇİN
Geleceğin Süper Gücü Çin
Yazar: Sandıklı, Atilla
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 1 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: China, economic growth, political economy, Chinese foreign policy. ; Çin, ekonomik gelişme, politik ekonomi, Çin dış politikası

Soğuk Savaş’ın sona ermesinden sonra küreselleşme dünya ekonomisinde ve siyasetinde yeni bir vizyonun oluşmasına ve yeni yapıların ortaya çıkmasına neden oldu. Bu değişimi zamanında sezen ve önlemlerini alan Çin; sahip olduğu tarihi, kültürel ve sosyo-ekonomik potansiyelini harekete geçirdi ve yükselişe başladı. Bu makalede, Çin ekonomisi tarihsel perspektifte mercek altına alınacak. Özellikle Soğuk Savaş sonrası dönem detaylı irdelenecek. Ayrıca, ekonomik büyümeye paralel olarak Çin dış politikasındaki yükselen hareketlilik izah edilmeye çalışılacak.

After the end of Cold War, globalization caused a new vision and new forms emerge in the world economy and politics. China, being aware of this transformation on time and taking precautions, evoked its historical, cultural and socio-economic potentials and began to rise. In this article, Chinese economy will be investigated in historical perspective. Specifically, the era after Cold War will be deeply examined. In addition, Chinese changing foreign policy will be tried to explain in accordance to economic growth.
RUSYA’NIN GÜNEY OSETYA POLİTİKASI, NEO-SELF DETERMİNASYON VE UCM’NİN ROLÜ
Rusya'nın Güney Osetya Politikası, Neo-Self Determinasyon ve UCM’nin Rolü
Yazar: Çakmak, Cenap
Dergi: Bilge Strateji, Vol. 1 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: South Ossetia, ICC, Russia, war crimes, genocide ; Güney Osetya, UCM, Rusya, savaş suçları, soykırım

Bu çalışma, Rusya’nın Güney Kafkasya ile ilgili hedeflerini sağlama çerçevesinde bir uluslar arası hukuk kurumu olan UCM’yi nasıl kullanmak istediğini incelemektedir. Bu çerçevede self-determinasyon ile ilgili mevcut uluslararası hukuk kurallarını temel alarak Güney Osetya’nın Gürcistan’dan ayrılmasının mümkün olmadığı açıklanmakta ve ancak Kosova örneği takip edilerek bağımsızlık ya da ilhakın gerçekleştirilebileceği gösterilmektedir.

This study examines how Russia has relied on the adjudication of the International Criminal Court (ICC) in an attempt to achieve its goals. To this end, it explains that it is impossible to secure recognition of unilateral independence of South Ossetia by making reference to the principle of self-determination and other mainstream international legal standards; however, the study recalls that independence or annexation of the breakaway region South Ossetia is possible if the pattern set forth in independence of Kosovo is followed in this particular case as well.