hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Samsun İlinde Kaba Yem Üretimini Sınırlayan Problemlerin Belirlenmesi
Determining of the Problems Limiting Roughage Production in Samsun
Yazar: Yulafçı, Ahmet; Pul, Mustafa
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Samsun, forage, meadow, pasture, stockbreeding ; Samsun, kaba yem, çayır, mera, hayvancılık

Bu çalışma Samsun İlinde kaba yem üretimini sınırlayan problemleri belirlemek amacıyla 1996 yılında yürütülmüştür. Bu çalışmada Samsun İli iklim özellikleri dikkate alınarak iki farklı bölüme ayrılmış ve bilgiler bu iki  bölümdeki 88 işletmeden anket yoluyla elde edilmiştir. Araştırma alanında yem bitkilerine ayrılan alan % 3 civarındadır. Hayvansal ürün fiyatlarının düşük olması, arazi ve alet-makine yetersizliği, sulanan alanların yetersizliği, finansman sorunları, tohumluk teminindeki güçlükler, eğitim ve bilgi noksanlıkları yem bitkisi üretimini olumsuz yönde etkilemektedir. Meralarla ilgili  olarak; mera alanı ve bitki örtüsünün yetersizliği, su kaynağı olmaması, bakımsızlık ve drenaj gibi bazı problemler mevcuttur.

This survey was conducted to determine problems limiting roughage production in Samsun, in 1996. In this study, Samsun province was divided two different zones according to climate conditions and data was collected from 88 farms by way of questionnaire. The area assigned for fodder crops is 3 % in research area. Low animal product prices, insufficient field and mechanization, not enough irrigated area, financial problems, difficulties connected with seed getting, education and information deficiency effects negatively fodder crops production. There are several problems, such as inadequate field and flora, not enough water sources, neglect, drainage about pasture.
Toprak Taksonomisine Göre Toprak İklim Rejimleri ve Türkiye Toprakları İçin Örnekler
Soil Climate Regimes According to Soil Taxonomy and Presentation of Turkey Soils
Yazar: Başayiğit, Levent; Dinç, Ural
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Toprak sıcaklık rejimi, toprak nem rejimi, toprak taksonomisi ; Soil temperature regime, soil moisture regime, soil taxonomy.

Bu çalışmada, toprakların 7. tahmin sistemine göre sınıflandırılmasında anahtar görevi yapan toprak iklim rejimlerinin incelenmesi ve bu bilgilerin sınıflandırma sistemi içerisinde kullanımı yer almaktadır. Bu amaçla, iklim rejimlerinin toprak sınıflandırma sisteminin hangi aşamalarında yer aldığı ve kullanım durumu incelenmiş ve Türkiye’de bulunan farklı toprak sıcaklık ve nem rejimleri için örnekler verilmiştir. Çalışma sonunda toprak iklim rejimlerinin kullanımı tartışılmıştır.

In this study, there is an investigation of soil climate regime that plays a role in 7. approach of soil taxonomy and using for this taxonomy. For this purpose, the different soil moisture and temperature regimes of Turkey was obtained and investigated in which steps of use in taxonomy. End of study, a conclusion for soils of Turkey was presented.
Deterjan Lif Sistemi
Detergent Fiber System
Yazar: Yavuz, Musa
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ham fiber, deterjan fiber sistemi, NDF, ADF ; Crude fiber, detergan fiber system, NDF, ADF

Bu makalede yemde lifin (hemiselüloz, selüloz ve lignin) tespitinin geviş getiren hayvanlar (ruminantlar) açısından önemi açıklanmıştır. Yemde ham selülozun tesbiti için kullanılan ve en eski metod olan  Ham selüloz (HS) metodu uzun yıllardan beri kullanılmakta olan bir metod olmasına rağmen  sadece ham selülozu tesbit ettiği için eksik bir metoddur. Daha sonraki labaratuvar çalışmalarında  HS’nin yerini, Van Soest tarafından geliştirilen deterjan lif sistemi almıştır. Bu makalede, nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) ve asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF) özellikleri ve bu analizler yapılırken sonucun değişmemesi için dikkat edilmesi gerekli hususlar özetlenmiştir.

In this paper, importance of feed fiber (hemicellulose, cellulose and lignin) determining for the ruminants were explained. Crude fiber (CF) was the oldest procedure to determine feed fiber, however there were a number of problems with this procedure. Detergent fiber sytem were developed by Van Soest and replaced the CF procedure for feed fiber analyses. In this system, neutral detergent fiber (NDF) and acid detergent fiber (ADF) analyses were used to differentiate feed fiber compenents. Some prequations shold be taken to get better results for ADF and NDF procedures. These prequations were summarized in this paper.
Bazı Ruminant Yemlerinin Nispi Yem Değeri ve İn vitro Sindirim Değerlerinin Belirlenmesi
Determination of Some Ruminant Feeds’ Relative Feed Value and In vitro Digestion Values
Yazar: Yavuz, Musa
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Feed quality, relative feed value, in vitro ; Yem kalitesi, nispi yem değeri, in vitro

Bu araştırmanın amacı; hayvancılıkta kullanılan yonca, kamışsı yumak, buğday samanı ve soya fasulyesi kabuğu gibi yem kaynaklarının nispi yem değeri (NYD) ve in vitro sindirim değerinin belirlenmesidir. Yemler, in vitro metodunda 24, 48, ve 72 saat inkübe edilmişlerdir. Bu araştırma sonuçlarına göre, nispi yem değeri yoncada 118 ile birinci, soya fasulyesi kabuğu 80.3 ile ikinci, kamişsı yumak 67.7 ile üçüncü ve buğday samanı da 48.6 ile son sırada yer almıştır. Yem bitkileri arasında 24, 48 ve 72 saatlik inkübasyonlar sonucuna göre yapılan çoklu Duncan testi baz alınarak bu sıralama yapılınca yonca bitkisi birinci ve kamışsı yumak ikinci sırada yer almıştır. Soya fasulyesi kabuğu ile buğday samanının in vitro değerleri birbirine oldukça yakın ve son sırada yer almışlardır. Soya fasulyesi kabuğunun sanayi yan ürünü olmasından dolayı kimyasal değerleriyle biyolojik değerleri arasında farklılıklar görülmüştür. Nispi yem değeri metodu, normal yemlerde sadece kimyasal değerler kullanılarak kısa bir zamanda hesaplanmasından dolayı pratiktir. Bu yöntem ile kaba yemlerde bir standart oluşturmak mümkündür.

The objective of this research was to determine alfalfa, tall fescue, wheat straw and soybean hulls relative feed values (RFV) and in vitro digestion values. Feeds were incubated at 24, 48 and 72 h in vitro methods. According to RFV calculation, feeds could be ordered based on high quality to low quality first alfalfa (118), second soybean hulls (80.31), third tall fescue (67.75) and the last wheat straw (48.61). Feeds in vitro 24, 48 and 72 h incubation results were compared with Duncan multiple tests.  Based on this result, the quality order should be first alfalfa, second tall fescue, and third soybean hulls and wheat straw. Since soybean hulls were industrial by products, there were differences between chemical and biological values. Relative feed value could be estimated very short time with the chemical values of feeds. Relative feed value could be used to standardize feedstuff.
Tokat Şartlarında Yaz Periyodunda Aşılı Ceviz Fidanı Yetiştiriciliği İçin En Uygun Aşı Yöntemi ve Aşılama Zamanın Belirlenmesi
Research on Determination of Best Grafting Method and Best Graftage Time for Raising Grafted Young Walnut Trees During Summer Period in Tokat City Center
Yazar: Celep, Can
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Walnut, graftage method, frost damage, protection methods ; Ceviz, aşılama yöntemi, soğuk zararı, koruma yöntemleri

Bu çalışmada Tokat il merkezinde yaz aylarında aşılı ceviz fidanı yetiştiriciliği için en uygun aşı yöntemi ve aşılama zamanını tespit etmek amaçlanmıştır. Çalışma Tokat Meyvecilik Üretme istasyonu Müdürlüğü bahçesinde yapılmıştır. Ceviz tohumları  2002 Kasım ayında araziye ekilmiştir. 2003 yılı vegetasyon periyodunda aşılanacak duruma gelen çöğürlere Temmuz- Eylül Ayları arasında Yama göz, Yarma, T göz ve İngiliz dilcikli aşı yöntemleriyle aşılama yapılmıştır. Aşı yöntemi olarak en iyi sonucu % 72,08 ile yama göz aşısı vermiştir. Yama göz aşısının yanında T Göz aşı % 64,87 başarı göstermiştir. Kalemlerin tam olgunlaşmamış olması ve sürme göstermesi nedeniyle yarma aşı % 48,50 ve İngiliz dilcikli % 39,87 oranında tutma göstermiştir. Tokat merkez için durgun aşı zamanı olarak 20-30 Temmuz ve 1-10 Ağustos dönemi tespit edilmiştir. Aşılamadan  bir hafta önce yapılan sulamanın çöğürlerin aşılanmasını kolaylaştırdığı görülmüştür. Ortalama hava sıcaklığının Temmuz’da 20,6 ºC, Ağustos ayında 21,9 ºC olması aşıların tutma oranıyla direkt ilgili bulunmuştur. Aşılı fidanları soğuktan korumada uygulanan yöntemlerden en iyi sonucu izocam’la koruma yöntemi (% 63,75) vermiştir. En yüksek yaşama oranını Yama göz aşı yöntemi (% 84,75) vermiştir. En düşük aşı yaşama oranı Yarma aşı da (% 33.5) tespit edilmiştir.

In this study, the purpose was the to determine best graft method and best graft time for grafted young walnut trees during summer period in Tokat city center. Walnut seeds were planted to field in november, 2002. At the vegetation period of year 2003, young walnuts trees, ready to graftage between july and september were grafted. Using Patch budding, Cleft grafting, T budding and Whip grafting methods. The best grafttage method was obtained by using Patch budding (%72,08). Beside Patch budding, T budding  was also found succesful (%64,87). Because of unmature of shoots and budding, the success of Cleft  graftting was (%48,50) and Whip grafting was %39,87. It s found that, the best time for late summer grafts was between June 20 and 30, and between August 1 and 10. It is concluded that, irrigation, one week before the graftage, made graftage easear. Avarege temperature 20,6 ºC in July and 21,9 ºC in August affected the ratio of bud-take direckly. The best result of proteching grafted young walnut trees from cold was obtained using izocam procetion method (%63,78). Highest survival ratio was found using Patch budding method (%84,78). Lowest survival ratio was cacluded for , Cleft  graftting (% 33,5).
Açıkta ve Isıtmasız Örtüaltı Koşullarında Muir ve Tudla Yediveren Çilek Çeşitlerinin Erken ve Geç Turfanda Dönemindeki Verimleri
Early and Late Season Yields of Two Everbearing Strawberry Cultivars, Muir and Tudla, in Normal Ecology and in Non-heated Greenhouse Conditions
Yazar: Çekiç, Çetin; Güneş, Yemliha Edizer Mehmet
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Strawberry, everbearing, greenhouse ; Çilek, yediveren, sera

Araştırma, 2004 yılında Muir ve Tudla yediveren çilek çeşitleriyle yürütülmüştür. Isıtmasız sera şartları erken ve geç turfanda ürün yetiştirmek açısından değerlendirilmiştir. Çalışmada çilek çeşitlerinin ortalama meyve ağırlığı, bitki başına verim,  pH değerleri, toplam suda çözünebilir kurumadde miktarı (TSKM) ve toplam (TA) asitlik değerleri belirlenmiştir.  Her iki çeşitte de, bitki başına verim bakımından ısıtmasız sera ve sera içi tünel ortamları arasında önemli bir fark görülmezken her iki ortamın verim değerleri açıkta yetiştiriciliğe oranla çok yüksek olmuştur. Yediveren çeşitler Tokat ekolojik şartlarında açıkta çift ürünlük gösterirken, sera içindeki verim uygun sıcaklık ve güneş ışığı sağlandığı müddetçe kesintisiz olmuştur.

The experiment was carried out with two everbearing strawberry cultivars (Muir and Tudla) in 2004. Non-heated greenhouse conditions were evaluated for early and late season yields. In the experiment, average fruit weight, total yield per plant, pH, total soluble solid and total acidity contents were recorded. Although there was no statistical difference for their total yield of greenhouse and high tunnel inside greenhouse, the yield of both greenhouse conditions was significantly higher from the yield of plants grown in normal ecology for both cultivars. While the everbearing cultivars show two yield character in normal ecology, they give yield continuously in the greenhouse conditions in the Tokat ecology.
Samsun İli Fındık Bahçelerinde Bulunan Zararlı ve Yararlı Akarların Populasyon Dalgalanmalarının Belirlenmesi
Determination of Population Fluctuations of Harmful and Beneficial Mites  in Hazelnut Orchards of Samsun Province
Yazar: Akyazı, Faruk; Ecevit, Osman
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Hazelnut, mite species, population fluctuations ; Fındık,  akar türleri, populasyon dalgalanması

Bu araştırma 2001-2002 yıllarında fındık bahçelerinde bulunan zararlı ve faydalı akar türlerinin popülasyon dalgalanmalarını belirlemek amacıyla Samsun’un Ondokuzmayıs ilçesinin Karagüney köyünde yürütülmüştür. Araştırmada, çalışma süresince ilaçlama yapılmamış iki bahçede görülen zararlı ve faydalı akar türlerinin popülasyon dalgalanmaları belirlenmiştir. Bu amaçla vejetasyon dönemi boyunca yedi günlük aralıklarla yaprak örnekleri alınmıştır. Her  iki bahçeden toplam 10 ocakta ve her bir ocaktan 100 yaprak olacak şekilde örnekleme yapılmıştır. Çalışma sonuçları zararlı ve faydalı akar türlerinin popülasyon yoğunluğunun genellikle nisan ayından itibaren artmaya başladığı, temmuz-ağustos aylarında en yüksek seviyelere ulaştığı ve ekim ayından itibaren ise düştüğünü göstermiştir. Araştırmada, zararlı akar türlerinin ilaçsız bu iki fındık bahçesinde yüksek yoğunluklar oluşturamadıkları ve predatör türlerin zararlı akar popülasyonunu kontrol altında tutabildikleri belirlenmiştir.

This study was conducted to the determinate of harmful and beneficial mite species in hazelnut orchards during 2001-2002 at Karagüney village in the 19 Mayıs district, Samsun, Turkey. Seasonal fluctuations of harmful and beneficial mite species were determined in two hazelnut orchards where pesticides were not applied during the study. Leaf samples were collected weekly for monitoring populations of these harmful and beneficial mite species during the vegetative period. Sampling was made by collecting 100 leaves from each ocak and totaly 10 ocak from both orchards. Results revealed that the populations of harmful and beneficial mite species generally started to increase from april and reached their highest level in July-August. Population levels started to decline in October. Population densities of harmful mites did not reach high levels in both hazelnut orchards. Predatory mites could have suppressed the harmful mites.
Patates Çeşitlerinin Rhizoctonia solani Kühn’nin Neden Olduğu Siyah Kabukluluk Hastalığına Karşı Reaksiyonlarının Belirlenmesi
Evaluation of Potato Cultivars for Resistance to Black Scurf Caused by Rhizoctonia solani Kühn
Yazar: Yanar, Yusuf; Çeşmeli, Güngör Yilmaz Şinasi Coşkun İbrahim
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Black scurf, Potato, Rhizoctonia solani ; Siyah kabukluluk, Patates, Rhizoctonia solani

Rhizoctonia solani Kühn (AG-3), patateste gövde kanseri ve siyah kabukluluk olarak adlandırılan hastalığa neden olan önemli bir fungal patojendir. Patojen Tokat İlinde patates üretimini olumsuz yönde etkilemektedir. Çalışma, patateste siyah kabukluluk olarak adlandırılan hastalığa neden olan R. solani’ye karşı 12’si yerel, 16’sı tescilli olmak üzere toplam 28 adet patates çeşidinin reaksiyonlarını belirlemek amacıyla 2003- 2004 yıllarında Tokat-Kazova koşullarında yürütülmüştür. Çalışma sonuçlarına göre,  Jaerla, Moreno ve Batum patates çeşitlerinde siyah kabukluluk oranı sırasıyla %37.9, 30.3 ve 29.7 ile diğer çeşitlere göre önemli düzeyde yüksek bulunurken Aybasti Beyazı, Agria, Trabzon Yaylabaşı ve Gürgentepe Sarısı çeşitlerinde sırasıyla %0.2, 1, 1.4 ve 1.5 olarak belirlenmiştir. Çalışmada kullanılan diğer çeşitlerde ise hastalık oranı % 2.4 ile %16 arasında değişmektedir. Bu çalışmada elde edilen bulgular doğrultusunda özellikle hastalığa dayanıklılık gösteren çeşitlerin hastalığın sorun olduğu yerlerde üretilmesi ve yapılacak ıslah çalışmalarında R. solani’ye karşı dayanıklılık için gen kaynağı olarak kullanılmaları önerilebilir.

Rhizoctonia solani Kühn the causal agent of stem canker and black scurf diseases is an important pathogen of potato. This study was conducted to determine the reaction of 28 local and commercial potato cultivars against black scurf disease caused by Rhizoctonia solani Kühn under field conditions during 2003-2004. Based on the results; cultivars Jaerla, Moreno and Batum had significantly higher black scurf rate (37.9, 30.3 and 29.7 %, respectively) compared to the other cultivars tested, while black scurf rate of the cultivars Aybastı Beyazı, Agria, Trabzon Yaylabaşı, and Gürgentepe Sarısı were 0.2, 1.0, 1.4, and 1.5% respectively. Blac scurf rates of the other cultivars were between 2.4 % and 16 %. Results of this study may help build genetic resources to be used for breeding programs to obtain cultivars resistant to black scurf.
Fonksiyonel Bir Gıda Olarak Keten Tohumu
Flaxseed As A Functional Food
Yazar: İşleroğlu, Hilal; Yıldırım, Zeliha Yildirim Metin
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Functional foods, flaxseed, ?-linolenic acid, phytochemicals ; Fonksiyonel gıdalar, keten tohumu, ?-linolenik asit, fitokimyasallar

Son yıllarda tüketiciler gıdaları sadece temel beslenme aracı olarak değil, aynı zamanda sağlık üzerinde faydalı etkileri bulunan maddeler olarak da görmeye başlamışlardır. Bu açıdan incelendiğinde keten tohumu sağlığa yararlı bileşikler içeren önemli bir bitkisel kaynaktır. ?-linolenik asit ve iyi kaliteli protein açısından zengin olan keten tohumu flavonoid, lignan ve fenolik asitler gibi fitokimyasalların da doğal kaynağıdır. Keten tohumu genellikle “fonksiyonel gıda”, “biyoaktif gıda” ve/veya “endokrin aktif gıda” olarak gruplandırılır. Bu makalede keten tohumunun yapısında bulunan biyolojik olarak aktif bileşikler ile bunların sağlık için yararları üzerinde durulmuştur.

In recent years, consumers have begun to look at food not only for basic nutrition, but also for health benefits. In this regard, flaxseed is an important plant source containing beneficial compounds for health besides being rich in ?-linolenic acid and good quality protein, flaxseed has potential as a natural source of phytochemicals such as flavonoids, lignans and phenolic acids.  Flaxseed is often grouped into one of several categories: “functional food”, “bioactive food” and/or “endocrine active food”. In this article, bioactive components of flaxseed and their health benefits were discussed.
Tokat İlinde Gökkuşağı Alabalık İşletmelerinin Ekonomik Analizi
Economic Analysis of Rainbow Trout Farms in Tokat Province
Yazar: Adıgüzel, Faruk; Akay, Metin
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Tokat Province, Rainbow Trout Farms, Structural Properties, Economic Structure ; Tokat İli, Gökkuşağı Alabalık İşletmeleri, Yapısal Özellikler, Ekonomik Yapı

Bu çalışma, Tokat İlinde Gökkuşağı Alabalığı üretimi yapan işletmeleri kapsamaktadır. Çalışmanın amacı, Gökkuşağı Alabalık işletmelerinin sosyo-ekonomik özelliklerini, yıllık faaliyet sonuçlarını ve sorunlarını tespit etmektir. Ayrıca, sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur. Araştırmada kullanılan veriler tam sayım yöntemi kullanılarak 19 işletmeden anket yöntemi ile elde edilmiştir. İşletmelerin %47,37’si dağ eteği, %31,58’i açık arazi ve %21,05’i vadi arasında alabalık üretimi yapmaktadırlar. İşletmelerde işletme başına düşen aktif sermaye 62 164 684 200 TL olup, aktif sermaye içerisinde en büyük payı %40,91’lik pay ile bina ve havuz sermayesi oluşturmaktadır. İşletme masrafları 26 036 379 780 TL ve üretim masrafları                   27 338 198 770 TL olarak hesaplanmıştır. İşletme masrafları içerisinde en büyük payı %27,98’lik pay ile yem giderleri almaktadır. İşletmelerde rantabilite %13,03 olarak tespit edilmiştir.

This study includes the farms producing rainbow trout in Tokat. The aims of the study were to determine the socioeconomic characteristics, annual operation results and the problems of the rainbow trout farms. In addition, solution recommendations were put forward to problems. The data used in this study were obtained from 19 farms by using whole counting method via survey. The percentage of the farms on the skirts of a mountain is 47.37%, the percentage of the farms in an open land is 31.58% and the percentage of those in a valley is 21.05%. Active capital is TL 62 164 684 200 for each farms. The building and pool capitals constitute the biggest proportion of the active capital by 40.91%. Managerial expenses and production costs were calculated as TL 26 036 379 780 and TL 27 338 198 770, respectively. Fodder expenses with 27.98% contitutes the biggest portion of the management expenses. The rantability was determined as 13.03%.
Orta Karadeniz Bölgesinde Üreticilerinin Ayçiçeği Yetiştiriciliğine Bakışları
Viewpoint of  Producers to Sunflower Farming in Mid-Blacksea Region
Yazar: Bal, H. Sibel Gülse; Karkacıer, Osman
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 2005 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Sunflower, farmers’ tendency, Karadenizbirlik ; Ayçiçeği, çiftçi eğilimleri, Karadenizbirlik

Türkiye’de üretilen yağlı tohumlu bitkiler içerisinde ayçiçeği pamukla birlikte yağ sektörünün en önemli hammaddesidir. Karadenizbirlik’in faaliyet gösterdiği illerde 1994-2000 yılları arasında ayçiçeği ekim alanları %50,00, ayçiçeği üretimi ise % 33,61 azalmıştır. Bu azalma bölge ve Türkiye açısından önemlidir. Çünkü, araştırma bölgesindeki bu durum Türkiye’deki tablonun bir yansımasıdır. Bu çalışmada ayçiçeğindeki bu üretim azalışı dikkate alınarak Orta Karadeniz Bölgesi’ndeki ayçiçeği üreticilerinin bu ürünün yetiştiriciliği ile ilgili düşünceleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın ana materyalini Orta Karadeniz Bölgesi’nde Karadeniz Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’nin (KARADENİZBİRLİK) çalışma sahasında yer alan 4 ilde, ayçiçeği yetiştiren çiftçiler arasından tesadüfi örnekleme metodu ile seçilmiş 107 çiftçiden elde edilen birincil veriler oluşturmuştur.Araştırma sonucunda, incelenen işletmelerde ayçiçeği yetiştiriciliğinin üreticiye kâr bırakmadığı, üreticilerin uygulanan politikalardan ve fiyattan memnun olmadığı ve ayçiçeği tarımından soğuduğu belirlenmiştir. Çiftçilerin ayçiçeği tarımı ile ilgili düşüncelerine dayanarak, ayçiçeği buğday fiyat paritesinin 2’nin üzerinde tutulmasının, prim sistemine devam edilmesinin ve yağlı tohumlar ithalatının takvime bağlanmasının inceleme alanında ayçiçeği üretimini artırabileceği saptanmıştır.

Sunflower seed is most important raw material with cotton for oil industry of Turkey. In the Karadenizbirlik operating area, during 1994-2000 period, sunflower acreage decreased by 50, 00 %, while production decreased by 33, 61 %. This reduce is most important both this region and Turkey. Because, this figure also reflect a nationwide trend in Turkey. In this study, we considered reduce in sunflower seed produce and we evaluated reflection of sunflower producer deal with sunflower seed in Middle Blacksea Region. The bulk of the data was gathered from randomly selected 107 farmers who cultivate sunflower in four different provinces constituted the operating area of the Union of Black Sea Oilseed Agricultural Cooperatives. Research results showed that sunflower farming was not profitable in the research area and farmers were unsatisfied about policy measures and the sunflowers price. Based on the farmers’ point of view, it was fixed that adjusting parity of price between sunflower and wheat at the level of more than two, continuing premium system as a policy instruments and arrangement of timing in oilseeds import would increase the sunflower production in the research area.