hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
TEFSİR İLMİNDE RİVAYET ALGISI
TEFSİR İLMİNDE RİVAYET ALGISI
Yazar: Karataş, Ali
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Tefsir,Rivayet,Tefsir Rivayetleri,İsnad,Öznellik

İslâm ilimlerinde, her ilmin rivayetlere bakışı aynı değildir. Hadis, rivayetlerinisnadlı olarak nakledilmesini önceler ve buradan hareketle sahih ve uydurmaolanını tespit etmek ister. Tefsir ise rivayetleri tahkik ve tenkit noktasında Hadiskadar titiz davranmaz. Bu sebeple müfessirler, birçok rivayeti tefsirlerinde zikrederler.Hadisciliği ön plan çıkan müfessirler de tefsir amaçlı zikrettikleri haberlerinsıhhati ve isnadlı zikredilmesi noktasında diğer haberlerdeki gibi daha dikkatlidavranmazlar. Bu, onların tefsir rivayetlerine karşı farklı bir bakış açısına sahipolduğunu göstermektedir. Tefsir rivayetleri, sadece merfu, mevkuf ve maktu haberlerdenoluşmaz; aksine, ayetlerin anlamını tespit etmeye yardımcı olan hertürlü bilgiyi aktaran nakillerden teşekkül etmektedir. Bu, tefsirde rivayetin bilinenmanada rivayetten farklı anlaşılması gerektiğini bizlere ifade etmektedir. Bunoktalar dikkate alınarak, bu makalede, genel olarak rivayetten ne anlaşıldığı verivayetin işlevi üzerinde durulacak. Temel sorun olarak da Tefsir’de rivayetin mahiyeti ve tefsir rivayetlerine bakış tartışılacaktır.

İslâm ilimlerinde, her ilmin rivayetlere bakışı aynı değildir. Hadis, rivayetlerinisnadlı olarak nakledilmesini önceler ve buradan hareketle sahih ve uydurmaolanını tespit etmek ister. Tefsir ise rivayetleri tahkik ve tenkit noktasında Hadiskadar titiz davranmaz. Bu sebeple müfessirler, birçok rivayeti tefsirlerinde zikrederler.Hadisciliği ön plan çıkan müfessirler de tefsir amaçlı zikrettikleri haberlerinsıhhati ve isnadlı zikredilmesi noktasında diğer haberlerdeki gibi daha dikkatlidavranmazlar. Bu, onların tefsir rivayetlerine karşı farklı bir bakış açısına sahipolduğunu göstermektedir. Tefsir rivayetleri, sadece merfu, mevkuf ve maktu haberlerdenoluşmaz; aksine, ayetlerin anlamını tespit etmeye yardımcı olan hertürlü bilgiyi aktaran nakillerden teşekkül etmektedir. Bu, tefsirde rivayetin bilinenmanada rivayetten farklı anlaşılması gerektiğini bizlere ifade etmektedir. Bunoktalar dikkate alınarak, bu makalede, genel olarak rivayetten ne anlaşıldığı verivayetin işlevi üzerinde durulacak. Temel sorun olarak da Tefsir’de rivayetin mahiyeti ve tefsir rivayetlerine bakış tartışılacaktır.
ŞİA’DA RİVAYET OLGUSUNU ŞEKİLLENDİREN TEMEL UNSURLAR
ŞİA’DA RİVAYET OLGUSUNU ŞEKİLLENDİREN TEMEL UNSURLAR
Yazar: Kuzudişli, Bekir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Şia,Hadis,Masum imam,Gaybet,İsnad

Şia’nın Ehl-i Sünnet’ten ve diğer muhalif gruplardan ayrı olmasını sağlayan birinciletken, üzerine mezheplerini bina ettikleri müstakil hadis ve tarih malzemesine/bilgisine sahip olmalarıdır. Şia’daki hadis rivayeti bir yandan, kendileriniEhl-i Sünnet’ten ayıran önemli unsurlardan biri olan imamet fikrini güçlü bir şekildevurgularken diğer yandan neredeyse tamamen masum imamlar yoluyla gelenrivayetler üzerine kurulmasıyla ön plana çıkar. Masum imam merkezli hadisrivayetinin bu özellikleri, ilk önce küçük gaybet daha sonra ise büyük gaybetletamamen sona ermiştir. Zira bir yandan hadisleri masumdan alma avantajı geçerliliğiniyitirirken diğer taraftan nakledilen hadislerin güvenirliliği meselesi ortayaçıkmıştır. Bu sebepten erken dönemde Şia nezdinde rakiplerine karşı önemlibir psikolojik üstünlük sağlayan bu durumun önce çocuk imamlar meselesiylesonrasında ise küçük ve büyük gaybetle Şia için aşılması gereken büyük bir sorunadönüştüğü gözlemlenmektedir.

Şia’nın Ehl-i Sünnet’ten ve diğer muhalif gruplardan ayrı olmasını sağlayan birinciletken, üzerine mezheplerini bina ettikleri müstakil hadis ve tarih malzemesine/bilgisine sahip olmalarıdır. Şia’daki hadis rivayeti bir yandan, kendileriniEhl-i Sünnet’ten ayıran önemli unsurlardan biri olan imamet fikrini güçlü bir şekildevurgularken diğer yandan neredeyse tamamen masum imamlar yoluyla gelenrivayetler üzerine kurulmasıyla ön plana çıkar. Masum imam merkezli hadisrivayetinin bu özellikleri, ilk önce küçük gaybet daha sonra ise büyük gaybetletamamen sona ermiştir. Zira bir yandan hadisleri masumdan alma avantajı geçerliliğiniyitirirken diğer taraftan nakledilen hadislerin güvenirliliği meselesi ortayaçıkmıştır. Bu sebepten erken dönemde Şia nezdinde rakiplerine karşı önemlibir psikolojik üstünlük sağlayan bu durumun önce çocuk imamlar meselesiylesonrasında ise küçük ve büyük gaybetle Şia için aşılması gereken büyük bir sorunadönüştüğü gözlemlenmektedir.
RİVAYETLERİN SÜBÛTUNU TESPİTTE ANLAMANIN ETKİSİ
RİVAYETLERİN SÜBÛTUNU TESPİTTE ANLAMANIN ETKİSİ
Yazar: Kesgin, Salih
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Hadis,Rivayet,Sıhhatin Tespiti,Metinler-Arası Okuma,Metin-İçi Okuma,Metin-Üstü/Dışı Okuma

Hadis ilminin iki temel amacından birisi olarak zikredebileceğimiz bir hadisinHz. Peygamber’e ait olup olmadığının tespiti farklı anlamaların ve ictihadiliğintezahür ettiği bir alandır. Çalışmamızda bu durum, müelliflerin metin karşısındakiduruşları dikkate alınarak tartışılmaya çalışılmıştır. Çalışmada anlayanınfarklı metinlere referansla rivayetin sıhhatine dair karara ulaşması “metinlerarasıokuma” olarak vasıflandırılırken, metnin kendi içyapısına bağlı olarak rivayetinsıhhatine ilişkin bir karar vermesi de “metin-içi okuma” olarak tavsif edilmiştir.Kişinin kendi zihin dünyasının rivayetin sıhhatinin tespitindeki etkisi ise“metin-üstü/dışı okuma” olarak sınıflandırılmıştır. Bu makale, bu üç temel yaklaşımbağlamında anlayanın rivayet karşısındaki tutumunun ve ona yaklaşım tarzınıntespit sürecindeki etkisini örneklerle tartışmayı; öznellik ve nesnellik bağlamındahadis rivayetlerinin sıhhatinin tespitinde anlayanın rolünü ele almayıamaçlamaktadır.

Hadis ilminin iki temel amacından birisi olarak zikredebileceğimiz bir hadisinHz. Peygamber’e ait olup olmadığının tespiti farklı anlamaların ve ictihadiliğintezahür ettiği bir alandır. Çalışmamızda bu durum, müelliflerin metin karşısındakiduruşları dikkate alınarak tartışılmaya çalışılmıştır. Çalışmada anlayanınfarklı metinlere referansla rivayetin sıhhatine dair karara ulaşması “metinlerarasıokuma” olarak vasıflandırılırken, metnin kendi içyapısına bağlı olarak rivayetinsıhhatine ilişkin bir karar vermesi de “metin-içi okuma” olarak tavsif edilmiştir.Kişinin kendi zihin dünyasının rivayetin sıhhatinin tespitindeki etkisi ise“metin-üstü/dışı okuma” olarak sınıflandırılmıştır. Bu makale, bu üç temel yaklaşımbağlamında anlayanın rivayet karşısındaki tutumunun ve ona yaklaşım tarzınıntespit sürecindeki etkisini örneklerle tartışmayı; öznellik ve nesnellik bağlamındahadis rivayetlerinin sıhhatinin tespitinde anlayanın rolünü ele almayıamaçlamaktadır.
SIHHAT VE DELÂLET AÇISINDAN RÂVİNİN RİVAYETİNE MUHALİF AMELİ
SIHHAT VE DELÂLET AÇISINDAN RÂVİNİN RİVAYETİNE MUHALİF AMELİ
Yazar: Özüdoğru, Bekir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Rivayet,Râvinin Ameli,Sıhhat,Delâlet,Hanefî

İslamî literatürde rivayet, önemini Hz. Peygamber ile olan bağından alır. Ancakrivayetin varlık sahnesinde kalabilmesi, Hz. Peygamber ile olan ilişkisi kadarrâviler tarafından nakledilmeye değer görülmesine bağlıdır. Bu nedenle rivayetlerinsıhhati genelde râviler üzerinden yapılır. Bu önemine binâen fıkıh usûlüeserlerinde râvinin rivayetine muhalif ameli üzerinde durulur ve şayet râvi rivayetinemuhalif amel etmişse delil olan rivayeti mi yoksa ameli mi olduğu tartışılır.Bu çalışma Hanefî kaynaklar özelinde genelde sahabî râvi üzerinde tartışılan“râvinin rivayetine muhalif ameli” konusunu farklı yönleriyle ele alacak ve rivayetinsıhhatini araştıran muhaddislere “râvinin muhalif ameli rivayeti hakkındane söyler?” sorusuna odaklanacaktır.

İslamî literatürde rivayet, önemini Hz. Peygamber ile olan bağından alır. Ancakrivayetin varlık sahnesinde kalabilmesi, Hz. Peygamber ile olan ilişkisi kadarrâviler tarafından nakledilmeye değer görülmesine bağlıdır. Bu nedenle rivayetlerinsıhhati genelde râviler üzerinden yapılır. Bu önemine binâen fıkıh usûlüeserlerinde râvinin rivayetine muhalif ameli üzerinde durulur ve şayet râvi rivayetinemuhalif amel etmişse delil olan rivayeti mi yoksa ameli mi olduğu tartışılır.Bu çalışma Hanefî kaynaklar özelinde genelde sahabî râvi üzerinde tartışılan“râvinin rivayetine muhalif ameli” konusunu farklı yönleriyle ele alacak ve rivayetinsıhhatini araştıran muhaddislere “râvinin muhalif ameli rivayeti hakkındane söyler?” sorusuna odaklanacaktır.
FAKİHLERE GÖRE RİVAYETİN KAPSAMI VE İSLAM HUKUKUNA ETKİLERİ
FAKİHLERE GÖRE RİVAYETİN KAPSAMI VE İSLAM HUKUKUNA ETKİLERİ
Yazar: Pekdemir, Şevket
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Rivayet,Fıkıh,Usul,Hukuk,Fakih

İslam hukukunda rivayet denildiğinde akla ilk gelen Hz. Peygamberin söz, fiil veuygulamaları olsa da kapsam olarak daha birçok farklı anlamda kullanılmıştır.Sahabe, tabiun ve tebeu’t-tabiun ile bazı yöneticilerin fetva ve uygulamaları darivayetin konusu içinde değerlendirilmiş özellikle müçtehit imamlarla birlikte rivayetfıkhi malzeme niteliğinde delil olarak kullanılmaya başlanmıştır.Rivayetsiz bir fıkıh tasavvur edilemez. Doğuşundan günümüze kadar geçen tarihisüreçte fıkhın her aşamasında rivayet belirleyici rol oynamıştır. Öncelikle Hz.Peygamberden nakledilen rivayetlerle fıkıh ve usul teşekkül etmiş, teşriî delillerve külli kaidelerin temelleri atılmıştır. Sahabe ve tabiundan nakledilen rivayetlerleİslam hukuku desteklenerek geliştirilmiş tebeu’t-tabiun döneminde ise rivayetlersistemleştirilerek aile hukuku, ticaret hukuku, ceza hukuku, borçlar hukukuve miras hukuku gibi fıkhın alt dalları oluşturulmuştur. Gerek sözlü gerekseyazılı rivayetle fıkıh sonraki nesillere aktarılarak İslam hukuk mirası korunmuştur.

İslam hukukunda rivayet denildiğinde akla ilk gelen Hz. Peygamberin söz, fiil veuygulamaları olsa da kapsam olarak daha birçok farklı anlamda kullanılmıştır.Sahabe, tabiun ve tebeu’t-tabiun ile bazı yöneticilerin fetva ve uygulamaları darivayetin konusu içinde değerlendirilmiş özellikle müçtehit imamlarla birlikte rivayetfıkhi malzeme niteliğinde delil olarak kullanılmaya başlanmıştır.Rivayetsiz bir fıkıh tasavvur edilemez. Doğuşundan günümüze kadar geçen tarihisüreçte fıkhın her aşamasında rivayet belirleyici rol oynamıştır. Öncelikle Hz.Peygamberden nakledilen rivayetlerle fıkıh ve usul teşekkül etmiş, teşriî delillerve külli kaidelerin temelleri atılmıştır. Sahabe ve tabiundan nakledilen rivayetlerleİslam hukuku desteklenerek geliştirilmiş tebeu’t-tabiun döneminde ise rivayetlersistemleştirilerek aile hukuku, ticaret hukuku, ceza hukuku, borçlar hukukuve miras hukuku gibi fıkhın alt dalları oluşturulmuştur. Gerek sözlü gerekseyazılı rivayetle fıkıh sonraki nesillere aktarılarak İslam hukuk mirası korunmuştur.
KELÂM İLMİNDE MÜTEVÂTİR HABERİN BİLGİ VE DELİL DEĞERİ
KELÂM İLMİNDE MÜTEVÂTİR HABERİN BİLGİ VE DELİL DEĞERİ
Yazar: Yılmaz, Mustafa Selim
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Haber,Haber-i Resûl,Haber-i Mütevâtir,Peygamberlik,İmam Mâturîdî

Mütevâtir haber, kelâm ilminde dinin temellerinin, özellikle de Hz. Muhammed’inpeygamberliğinin ispatlanmasında önemli işleve sahip bir kavram olarakkullanılmıştır. Bu kavramı, İmam Mâturîdî haber üst başlığı altında ele alarakbilgi teorisinin önemli bir parçası haline getirmiştir. Sonraki süreçte bu kavram,kelâm bilgi teorisinin vazgeçilmez bir başlığı olmuştur. İmam Mâturîdî’nin bubağlamda yaptığı en büyük açılım, mütevâtir haberi, haber-i resûlün ispatlanmasındaaslî bir araç olarak kullanmasıdır. Kendisinden sonra gelen Mâturîdî âlimlerde haberdeki doğruluk niteliğini ön plana çıkararak dinin temellerinin kesinve net bir bilgiye dayanması gerektiğini vurgulamaya çalışmışlardır. Bu makaledeyukarıda çerçevesi çizilen haber-i mütevâtir kavramının anlam serüvenininkelâm ilminde nasıl ele alındığının genel hatlarıyla ortaya konulması hedeflenmiştir.

Mütevâtir haber, kelâm ilminde dinin temellerinin, özellikle de Hz. Muhammed’inpeygamberliğinin ispatlanmasında önemli işleve sahip bir kavram olarakkullanılmıştır. Bu kavramı, İmam Mâturîdî haber üst başlığı altında ele alarakbilgi teorisinin önemli bir parçası haline getirmiştir. Sonraki süreçte bu kavram,kelâm bilgi teorisinin vazgeçilmez bir başlığı olmuştur. İmam Mâturîdî’nin bubağlamda yaptığı en büyük açılım, mütevâtir haberi, haber-i resûlün ispatlanmasındaaslî bir araç olarak kullanmasıdır. Kendisinden sonra gelen Mâturîdî âlimlerde haberdeki doğruluk niteliğini ön plana çıkararak dinin temellerinin kesinve net bir bilgiye dayanması gerektiğini vurgulamaya çalışmışlardır. Bu makaledeyukarıda çerçevesi çizilen haber-i mütevâtir kavramının anlam serüvenininkelâm ilminde nasıl ele alındığının genel hatlarıyla ortaya konulması hedeflenmiştir.
KELÂM İLMİNDE HABER-İ VÂHİDİN BİLGİ VE DELİL DEĞERİ
KELÂM İLMİNDE HABER-İ VÂHİDİN BİLGİ VE DELİL DEĞERİ
Yazar: Korkmazgöz, Rıza
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Haber-i Vâhid,Nazar,İtikat,Zan,Bilgi

İtikatta haber-i vâhidin bilgi ve delil değeri ilk dönemlerden itibaren tartışılan vegüncelliğini hala koruyan temel tartışma alanlarından birisidir. Bu çerçevede haber,bilgi değeri açısından mütevatir ve âhâd olarak ikiye taksim edilmiş; birincisitemel îtikâdî meselelerde kesin delil kabul edilirken, ikincisi aynı değerde görülmemiştir.Bununla birlikte bir teori-pratik uyuşmazlığı da söz konusudur. Diğerbir ifadeyle bir kısım âhâd haberlerin bazı itikadi meselelerde delil olarakkullanıldığı görülmektedir. Biz bu makalede, öncelikle, problemi tartışan taraflarıve iddialarını ele aldık; sonrasında, yeni bir perspektifle konunun tekrar tartışılmasınıteklif ettik. Bu bağlamda iç ve dış bir takım şart ve karinelerle desteklenmişhaber-i vâhidin nazari bilgi ifade edeceğini ve dolayısıyla itikadi konularınte’yid ve detaylandırılmasında delil olabileceğini ortaya koymaya çalıştık.

İtikatta haber-i vâhidin bilgi ve delil değeri ilk dönemlerden itibaren tartışılan vegüncelliğini hala koruyan temel tartışma alanlarından birisidir. Bu çerçevede haber,bilgi değeri açısından mütevatir ve âhâd olarak ikiye taksim edilmiş; birincisitemel îtikâdî meselelerde kesin delil kabul edilirken, ikincisi aynı değerde görülmemiştir.Bununla birlikte bir teori-pratik uyuşmazlığı da söz konusudur. Diğerbir ifadeyle bir kısım âhâd haberlerin bazı itikadi meselelerde delil olarakkullanıldığı görülmektedir. Biz bu makalede, öncelikle, problemi tartışan taraflarıve iddialarını ele aldık; sonrasında, yeni bir perspektifle konunun tekrar tartışılmasınıteklif ettik. Bu bağlamda iç ve dış bir takım şart ve karinelerle desteklenmişhaber-i vâhidin nazari bilgi ifade edeceğini ve dolayısıyla itikadi konularınte’yid ve detaylandırılmasında delil olabileceğini ortaya koymaya çalıştık.
GÜLÜN YARATILIŞI VE HZ. PEYGAMBER’LE İLİŞKİSİ ÖZELİNDE UYDURMA RİVAYET ALGISI
GÜLÜN YARATILIŞI VE HZ. PEYGAMBER’LE İLİŞKİSİ ÖZELİNDE UYDURMA RİVAYET ALGISI
Yazar: Çap, Sabri
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Hz. Peygamber’in kokusu,Uydurma hadis,Şîa,Gülün yaratılışı,Hz. Peygamber’in teri

Bazı uydurma rivayetlerde gülün veya kırmızı gülün Hz. Peygamber’in terindenyaratıldığı, Resûl-i Ekrem’in kokusunu koklamak isteyenlern gül koklamaları gerektiğive gül koklayınca Resûlullah’a salavât getirmeyenlerin ise onu üzmüş olacaklarıbildirilmiştir. Bu rivayetlerin bir kısmı Şiî kaynaklarda da yer almıştır.Sünnî ve Şiî kaynaklarda gül dışında diğer bazı çiçekler hakkında da müşterekveya benzer uydurma rivayetler mevcuttur. Bununla birlikte gülle irtibat kurulmaksızınResûlullah’ın teri ve kokusundan bahseden birçok sahih hadis bulunmaktadır.Diğer taraftan tasavvuf, edebiyat ve sanatta yaygın olarak Resûl-i Ekremgüle veya gül Hz. Peygamber’e benzetilmiş ve bu hususta çok sayıda eser kalemealınmıştır. Toplumda gül, Resûlullah’ın sembolü olarak görülmektedir. Bumakalede, Sünnî ve Şiî kaynaklardaki konuyla ilgili mevzû hadisler, bunları uydurankişiler ve bu rivayetlerin uydurulma sebepleri araştırılacaktır.

Bazı uydurma rivayetlerde gülün veya kırmızı gülün Hz. Peygamber’in terindenyaratıldığı, Resûl-i Ekrem’in kokusunu koklamak isteyenlern gül koklamaları gerektiğive gül koklayınca Resûlullah’a salavât getirmeyenlerin ise onu üzmüş olacaklarıbildirilmiştir. Bu rivayetlerin bir kısmı Şiî kaynaklarda da yer almıştır.Sünnî ve Şiî kaynaklarda gül dışında diğer bazı çiçekler hakkında da müşterekveya benzer uydurma rivayetler mevcuttur. Bununla birlikte gülle irtibat kurulmaksızınResûlullah’ın teri ve kokusundan bahseden birçok sahih hadis bulunmaktadır.Diğer taraftan tasavvuf, edebiyat ve sanatta yaygın olarak Resûl-i Ekremgüle veya gül Hz. Peygamber’e benzetilmiş ve bu hususta çok sayıda eser kalemealınmıştır. Toplumda gül, Resûlullah’ın sembolü olarak görülmektedir. Bumakalede, Sünnî ve Şiî kaynaklardaki konuyla ilgili mevzû hadisler, bunları uydurankişiler ve bu rivayetlerin uydurulma sebepleri araştırılacaktır.
ERİCH FROMM’DA TANRI TASAVVURU
GOD REPRESENTATION IN ERICH FROMM
Yazar: Çetin, Özer
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Psychology,E. Fromm,God's Representation,Authoritarian,Humanitarian,Conscience ; E. Fromm,Tanrı Tasavvuru,Otoriter,Hümaniter,Psikoloji,Vicdan

İnsanın tasavvuryetisi dinin daha iyi anlaşılmasına ve dinamik dini tecrübeler yaşamasınakatkıda bulunmaktadır. Tasavvur yetisinin bireyin dini hayatındaki önemliişlevlerinin başında Tanrıya dair tasavvurlar geliştirmesi bulunmaktadır. İnsanTanrıyı doğrudan tecrübe edemediği için kendine özel geliştirdiği tasavvurlararacılığıyla iç dünyasında Tanrıya dair tecrübeler yaşamaktadır. Tanrıtasavvurunun gelişiminde kişinin ailesiyle ilişkileri, cinsiyeti, dini vepsikolojik dinamikleri gibi çeşitli faktörler etkin rol oynamaktadır.Erich Fromm evrimci ve psikanalist biryaklaşımla Tanrı tasavvurunu incelemektedir. Eski Ahit’ten yola çıkarak Tanrıtasavvurunun üç aşamadan geçerek günümüze ulaştığını ve gelecekte insanınTanrıdan bağımsızlaşacağını ileri sürmektedir. Fromm Tanrı tasavvurunu otoriterve hümaniter olarak ikiye ayırmaktadır. Otoriter Tanrı tasavvurunun insanıdeğersizleştirdiğini ve vicdan gelişimini olumsuz etkilediğini, buna karşılıkotoriter Tanrı tasavvurunun insanı değerli kıldığını ve vicdan gelişimine katkısağladığını ileri sürmektedir.

The imaginationability of man has contributed to a better understanding of religion and to theliving of dynamic religious experiences. One of the most important functions ofimagination ability in the individual's religious life is the development of representation about God. Since the human can notdirectly experience the God, he experiences the God in his inner world throughhis special representation.In the development of God's representation, various factors play an active role, such asrelation to family, gender, religion, and psychological dynamics.Erich Fromm examinesGod's representation with an evolutionistand psychoanalytical approach. Bygoing out of the Old Testament,he suggests that God's representation reachedthis day by passing three stages and that human will become independent from God in thefuture time. E. Fromm divides God's representation into authoritarian and humanitarian. He claims thatauthoritarian God's representation has deprived human andnegatively affects the development of conscience, whereas the humanitarianGod’s representation has
Tanrı’nın Engeli mi Engelli Tanrı mı? Hıristiyan Geleneğinde Engellilik
Tanrı’nın Engeli mi Engelli Tanrı mı? Hıristiyan Geleneğinde Engellilik
Yazar: Baktemur, Zeynep
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Engellilik,Tanrı’nın,Hıristiyan

Engellilik, insan yaşamının ayrılmaz bir parçasıdır ve hem geçmişte hem de günümüzde, özellikle de XX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren dini, toplumsal, psikolojik ve felsefi olmak üzere bütün boyutlarıyla ele alınan bir mesele olmuştur. Engelliliğin varoluşsal olarak anlamlandırılması, engelli bireyler ve onların yakınlarının yaşadıkları zorluklara daha kolay katlanabilmelerine hizmet etmekte, bu ise engellilikle başa çıkmada önemli bir rol üstlenen dinler üzerine düşünme ve araştırmanın önemini artırmaktadır. Meselenin psikolojik, sosyal, tıbbi ve diğer boyutlarınınyanında dini boyutuyla ilgili de hem Batıda hem ülkemizde çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Tanıtımını yaptığımız Tanrı’nın Engeli mi, Engelli Tanrı mı? isimli bu kitap Türkiye’de genelde dinler özelde de Hıristiyanlık ve engellilik konusunda yapılan en kapsamlı çalışma olma iddiası taşımaktadır.

Engellilik, insan yaşamının ayrılmaz bir parçasıdır ve hem geçmişte hem de günümüzde, özellikle de XX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren dini, toplumsal, psikolojik ve felsefi olmak üzere bütün boyutlarıyla ele alınan bir mesele olmuştur. Engelliliğin varoluşsal olarak anlamlandırılması, engelli bireyler ve onların yakınlarının yaşadıkları zorluklara daha kolay katlanabilmelerine hizmet etmekte, bu ise engellilikle başa çıkmada önemli bir rol üstlenen dinler üzerine düşünme ve araştırmanın önemini artırmaktadır. Meselenin psikolojik, sosyal, tıbbi ve diğer boyutlarınınyanında dini boyutuyla ilgili de hem Batıda hem ülkemizde çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Tanıtımını yaptığımız Tanrı’nın Engeli mi, Engelli Tanrı mı? isimli bu kitap Türkiye’de genelde dinler özelde de Hıristiyanlık ve engellilik konusunda yapılan en kapsamlı çalışma olma iddiası taşımaktadır.
ALİ B. OSMAN EL-ÛŞÎ  VE MÜSNEDÜ ENES İSİMLİ ESERİ
ALI B. UTHMĀN AL-ŪSHĪ AND HIS WORK MUSNAD AL-ANAS
Yazar: Gökçe, Ferhat
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 18 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Ali b. Uthmān al-Ūshī,Anas b. Malik,Hadith,Musnad al-Anas,Niṣāb al-Akhbār,Fabricated Hadiths ; Ali b. Osman el-Ûşî,Enes b. Mâlik,Hadis,Müsnedü Enes,Nisâbü’l-    Ahbâr,Mevzû Hadisler

Hicrî VI. asır âlimlerinden Bed’ü’l-Emâlîisimli eseriyle meşhur olan Ali b. Osman el-Ûşî (ö. 575/1179) kelam ve fıkıhilimlerinin yanı sıra hadis ilminde de eser bırakmış döneminin önemliâlimlerinden birisidir. Ûşî’nin hadis ilmine dair günümüze ulaşan en önemlieseri Nisâbü’l-Ahbâr’ıdır. Onun hadise dair pek bilinmeyen ve şu anakadar neşredilmeyen diğer bir eseri ise aynı zamanda Nisâbü’l-Ahbâr’ınkaynaklarından Enes b. Mâlik’in Hz. Peygamber’den rivâyetlerinin yer aldığı MüsnedüEnes isimli eseridir. Müsnedü Enes, aslında hicrî III. asırdatedavülde olan ve Nüshatü Sem’ân olarak bilinen eserdir. Sem’ân Nüshası,hadis âlimleri tarafından uydurma olarak nitelendirilen bir nüshadır. Ûşî, bueserin rivâyet hakkını hocasından alarak ve eseri bölümlere ayırarak rivâyetetmiştir. Çalışmamızda Süleymaniye Kütüphanesi’nde yazma halinde bulunan bueserin Ûşî’ye aidiyeti, Nisâbü’l-Ahbâr ile mukayesesi, eserin kayıp yada yazmada yer verilmeyen hadislerinin tespiti, bölümleri, hadislerinin sayısıgibi çeşitli yönleri üzerinde durulmakta, eserin değerlendirilmesiyapılmaktadır.

Ali b. Uthmān al-Ūshī, famous for his famed workBadʾ al-Amālī,is one of the importantscholars of 6. century by Hijri calender. In addition to Kalam and Islamıc Law,he also wrote works in Hadith. His most important work in Hadith isNiṣābal-Akhbār known nowadays. His another work, unknown and unpublished is Musnadal-Anas.It is a source of Niṣāb al-Akhbār.It contains Enes b. Malik’s narratesby the prophet. Musnadal-Anas, is actually known as Nushatu Sem’an whichis in circulation in the 3rd century Hijri. This Nuskha (book of Sem’ân) isregarded as a fabricated Nuskha (narrates). In his work (Musnad al-Anas)al-Ūshī takes his narrate rights from his teacher and narrate the hadith bydividing them into chapters, he collects them in this work. This work inmanuscript form which being in the Süleymaniye Library. İn this article isfocused on various aspects such as belonging of al-Ūshī, the determination ofthe hadiths which are not included in the loss or writing in Niṣāb al-Akhbārandthe number of Hadiths, evaluation of Works it is made.