hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Emrî Divanı’nda Deyimler
The Idioms In Emri’s Divan
Yazar: Kaya, Hasan
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 6 No. 6, 2015
Anahtar kelimeler: Classical Turkish literature, 16th century, The Divan of Emri, idioms. ; Klasik Türk edebiyatı, XVI. yüzyıl, Emrî Divanı, deyimler.

Klasik Türk edebiyatı şairlerinin divanları deyimlerin  çokça yer aldığı önemli eserlerdir. XVI. yüzyıl şairi Emrî  (ö. 1575)’nin Divanı da deyim zenginliği bakımından  dikkat çekicidir. Bu makalede Emrî Divanı’nda 541 farklı  deyimin toplam 1031 defa kullanıldığı tespit edilmiştir. Bu  deyimlerin Divan’da geçtiği yerler belirtilmiş, deyimlerin  bazılarına örnekler verilmiştir. Şairin kullandığı deyimlerde  görülen özellikler ile deyimlerin anlamları ortaya  konmuştur.

The divans of classical Turkish literature poets are  important works in which idioms can be seen very often.  The Divan of the poet of 16th century Emri who dead in  1575 is noteworthy in terms of abundance. In this article,  it was found that 541 different idioms had been used 1031  times in the aggregate. The place of idioms in Divan was  brought out, examples were given for some idioms. The  features of idioms that the poet used and the meanings of  had been introduced.
Bir Kürek Kemiği Falı Metni: RİSÂLE-İ 'İLM-İ KETF
A Treatise on Scapulimancy: RİSÂLE-İ 'İLM-İ KETF
Yazar: Kultural, Zuhal; Koç, Aylin
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 6 No. 6, 2015
Anahtar kelimeler: fortune-telling, scapulimancy, the treatise. ; fal, 'ilm-i ketf, risale.

İnsanoğlu tarih boyunca gerek kendisiyle gerekse çevresiyle  ilgili bilinmezleri anlayıp keşfetmeye, geleceği hakkında  bilgi sahibi olmaya ve böylece kaderine hükmetmeye  çalışmıştır. Bunda, bilinmeyene ve esrarengize karşı duyulan  merak ve tecessüsün de önemli bir payı vardır. İnsanlar  geleceği öğrenme arzusuyla fal ve kehanet adı altında çeşitli  yöntemlere başvurmuşlardır.  Gelecekten, bilinmeyenden haber verme ve gizli kişilik  özelliklerini ortaya çıkarma sanatı olan falın çeşitli türleri  vardır: yıldız falı, el falı, kuş falı, kâğıt falı, iç organlar falı,  kum falı, zar falı, kitap falı, ateş falı, su falı, çay falı, kahve  falı, bakla falı, kürek kemiği falı gibi.  ^İlm-i ketf, kürek kemiği falıdır. Kemiğin üzerindeki  çizgiler, lekeler, benekler ve renkler incelenerek, muhtelif  konular yorumlanır ve gelecek izah edilmeye çalışılır.  Kürek kemiği falı pek çok millete ait bir fal bakma yöntemi  olarak Türk kültüründe de geniş bir alana yayılmıştır. Bu  çalışmada, kürek kemiği falı hakkında genel bilgi verilmiş,  Bosna-Hersek Gazi Hüsrev-Begova Kütüphanesi (Sarayevo)’  nde Türkçe Elyazmaları bölümünde 1250 numarada  kayıtlı eserin 55b-59a varakları arasında yer alan “Risâle-i  ^İlm-i Ketf” başlıklı kürek kemiği falı metni çevriyazıya  aktarılmış, metnin günümüz Türkçesiyle çevirisi yapılmış  ve sözlüğü hazırlanmıştır. Çalışmanın sonunda eserin  tıpkıbasımı yer almaktadır.

Throught history, human beings have always been  interested in trying to predict their future. Many methods  for predicting the future were developed such as fortunetelling  or divination.  Fortune-telling is the forecasting of future events or  the explaining of a person’s character by methods. The  scope of fortune-telling is in principle identical with the  practice of divination. The art of foretelling is also practiced  by many different cultures and civilizations over  time. Each culture has made its own contributions to the  art of forecasting the future. There are different divination  or fortune-telling methods: hydromancy (divination using  water), cartomancy (telling fortunes using playing  cards), pyromancy (divination using fire), haruspication  (divination by inspecting animal entrails), chiromancy  (divination by means of palmistry), scapulimancy (divination  by examining burnt shoulder blade bone) etc.  Scapulimancy or Scapulomancy is an ancient form of  divination that is done to interpret various future affairs  by examining the cracks, marks, and colours found on an  animal’s shoulder blade bone. This form of divination is a  fortune-telling which was practised internationally was  common in Turkish culture as well. This study focuses on  the treatise on scapulimancy titled as “Risale-i ^İlm-i  Ketf”. This treatise is in the Bosna-Hersek Gazi Hüsrev-  Begova Library (Sarayevo), the Catalogue of Turkish  Manuscripts, the number 1250, (55b-59a).
Mu’allim Nâcî’nin Aruza Dair Eseri: ARÛZ NÜMÛNESİ
Muallim Nâci’s Work on Prosody: ARUZ NUMUNESİ
Yazar: Zülfe, Ömer
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 6 No. 6, 2015
Anahtar kelimeler: Muallim Naci, Ottoman Poetry, Meter, Aruz. ; Muallim Nâcî, Osmanlı Şiiri, Vezin, Aruz.

Aruz Nümûnesi, Muallim Nâcî’nin aruza dair eseridir.  Müellif, aruz hakkında bir kitap hazırlamak istemiş  ve bunun için notlar tutmuş, ancak tamamlamaya fırsat  bulamamıştır. Müsvedde hâlindeki notları ölümünden  sonra Aruz Nümunesi/Takti adıyla basılmıştır. Genellikle  beyitlerin taktii üzerinde üzerinde duran Muallim  Nâcî, gerekli gördüğü yerlerde açıklamalar yapmıştır.  Bu makalede, kısa bir değerlendirmenin ardından eserin  metin yayınına yer verilmiştir.

Aruz Nümûnesi, is a work of Muallim Naci on the aruz  meter. The author wanted to prepare a book on aruz meter  and kept notes for it, but he had not been able to complate it.  Notes in the form of draft were published after his death  under the name of Aruz Nümunesi/Takti. Muallim Naci,  mentioning the spelling of aruz usually, have made explanation  where necessary. In this article, after a brief assesment  we gived the full text of Aruz Nümunesi.
Edebî Dilimizin Gelişmesinde Fuzulî Merhalesi
Edebî Dilimizin Gelişmesinde Fuzulî Merhalesi
Yazar: Çatalkaya, Günay
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 6 No. 6, 2015

sıtlı olarak kullanılmıştır. Bu dil için zarûrî unsur sayılan terimlerin kay- nağı hâlâ Arapça ve kısmen Farsçaydı, Azerbaycan Türkçesinden hiçbir  kelime, terim olarak ilmî eserlerde kullanılmıyordu. Bu yüzyılda yaşa- mış bütün Azerbaycan âlimleri hem dînî, hem dünyevî ilimlere ait yaz- dıkları eserleri özellikle Arap dilinde, bazen de Fars dilinde yazmışlar- dır. Ancak halk için yazılmış eserlerde Azerî Türkçesi kullanılmış, dili- mizden yüzlerce terim oluşturularak bunlar asırlarca sözlü dilde yaşa- mış, çağdaş ilmî terimlerimiz için de kaynak olmuştur

sıtlı olarak kullanılmıştır. Bu dil için zarûrî unsur sayılan terimlerin kay- nağı hâlâ Arapça ve kısmen Farsçaydı, Azerbaycan Türkçesinden hiçbir  kelime, terim olarak ilmî eserlerde kullanılmıyordu. Bu yüzyılda yaşa- mış bütün Azerbaycan âlimleri hem dînî, hem dünyevî ilimlere ait yaz- dıkları eserleri özellikle Arap dilinde, bazen de Fars dilinde yazmışlar- dır. Ancak halk için yazılmış eserlerde Azerî Türkçesi kullanılmış, dili- mizden yüzlerce terim oluşturularak bunlar asırlarca sözlü dilde yaşa- mış, çağdaş ilmî terimlerimiz için de kaynak olmuştur
Nâbi’nin Şiir ve Diğer Edebî Konular Hakkındaki Görüşleri
Nâbî’s views on poetry and other literary genres
Yazar: Ceyhan, Adem
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Nabi, Hayri-name, poem, poet, art, poetica, Arabic, Persian, Turkish. ; Nâbî- Hayrî-nâme, şiir, hikemî şiir, poetika, Arapça, Farsça, Türkçe.

Bilindiği gibi, divan şairlerinden pek az bir kısmı şiir  sanatı ve diğer edebî tür yahut konularla ilgili düşüncelerini  divanlarının önsözünde anlatır. Divan sahibi şairlerin  çoğu ise manzumelerinde değişik vesilelerle şiir sanatı,  kendilerinin bu sanattaki kabiliyeti ve diğer şairler  hakkındaki fikirlerini dile getirirler. Sanatkârların şiir ve  diğer edebiyat meselelerine ait görüşlerini sadece divanlarının  önsözünde yahut içindeki manzumelerde değil,  mensur eserlerinde ve mesnevîlerinde de anlattıklarına  rastlanabilmektedir.  Bu makalede ünlü divan şairlerinden Nâbî’nin şiir ve  diğer edebî konular hakkındaki görüşleri esas itibarıyle  Hayrî-nâme’nin, vezinli sözün güzelliğinden bahseden  bölümüne dayanılarak tesbit ve izah edilmektedir. Nâbî,  nazım, nesir, Arap, Fars ve Türk dilleri ile bu ulusların  edebiyatları hakkındaki düşüncelerini, Hayrî-nâme’den  başka, Türkçe Dîvânında ve diğer eserlerinde de zaman  zaman ifade eder. Bu yazıda onun Hayriyye’nin anılan  bölümünde toplu hâlde ve diğer eserlerinde dağınık şekilde  bulunan edebî görüşlerinin birlikte ele alınıp incelenmesi  ve poetikasının ortaya konulması hedeflenmektedir.

It is known that a few poets in classic literature expressed  his/her own opinions on poetry and other literary  genres. Majority of the divan, the book of classical poets,  owners gave some information about the art of poem, their  own talents in their art and ideas about other poets. The  opinions of classical men of letter and artists considered  poems and literary issues can be coincided within poets’  proses and in their mathnawis (mesnevi) alongside with  their divans’ preface or in proses taking places in their  divans.  In this study the opinions of well-known poet Nabi’s  poetry and other literary matters are determined and  explained by relying on Hayri-name’s one chapter where  the beauty of metrical word is expressed. Nabi in his  Hayri-name expresses his ideas about verse and prose,  Arabic, Persian and Turkish languages and literatures in  his Turkish Divan and other works from time to time.  Here the opinions of Nabi about art, poem, poet, and  talent taking place are examined and his poetica is  introduced.
Mustafa Fennî’nin (öl.1745) Lugazlarının Özellikleri ve Divan’ında Olmayan Yedi Lugazının Tenkitli Metni
Features of Mustafa Fennî’s ‘Lugazs’ and Critical Text of Seven ‘Lugaz’s Nonexistent in His Divan
Yazar: Demirkazık, H. İbrahim
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Divan poetry, Mustafa Fennî, lugaz, puzzle. ; Divan şiiri, Mustafa Fennî, lugaz, bilmece.

Konusu esmâ-i hüsnâ, esmâ-i nebî ve insan isminden  başka her şey olabilen ve genellikle manzum olan lugaz,  klasik Türk şiirinde herhangi bir şeyin özellikleri anlatılarak  onun isminin bulunması amaçlanan bilmecedir.  Hazırlanan bu yazıda 18. yüzyıl şairlerinden Mustafa  Fennî’nin lugazları ele alınmış, bunların şekil ve ifade  özellikleri üzerinde durulmuştur. Fennî’nin kaleme aldığı  lugazlara konu ettiği unsurlar ve bu unsurların benzetildiği  ögeler tespit edilerek lugazların dikkat çekici yönleri  ortaya konmaya çalışılmıştır. Bunun yanında şairin,  lugazların içine yerleştirdiği ipuçları, kendi lugazları ile  ilgili görüş ve yaklaşımları da örnek beyitlerden yola  çıkılarak ele alınmıştır. Ayrıca Fennî’nin lugaz mecmualarında  olan ve divanında yer almayan yedi lugazının  tenkitli metni yayınlanmıştır.

“Lugaz” is a classic literary term that its object can be  everything other than a name of person and is generally  written in verse. It is a kind of puzzle that aims to find its  name after describing the features of an object in the  classical Turkish poetry. In this writing, the “lugaz” of  Mustafa Fennî, one of the 18th century poets, is discussed  by underlining its forms and expression points. By  analyzing the components that are the topic of “lugaz”  and the subjects that resemble these components, the  noteworthy aspects of “lugaz” are put forward. Beside the  poet’s keywords in “lugaz”, his opinion and approaches  about his own “lugaz” are also pointed out with the  sample verses. Though the Fennî’s critical text of his  seven “lugaz” is available on the lugaz mecmuas it does  not exist in his divan.
Umdetü’l-ahbâr’da Şair Biyografileri
The Biographies of Poet in the Umdet-al-Ahbâr
Yazar: Ersoy, Ersen; Öztürk, Uğur
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Umdet-al-Ahbâr, Abdülgaffar b. Hasan, Crimea, classical Ottoman poetry, biography. ; Umdetü’l-Ahbâr, Abdülgaffar b. Hasan, Kırım, Klasik Osmanlı şiiri, biyografi.

Bu makalede klâsik Osmanlı şairleri ve birkaç Kırım  şairinin hayatı, edebî kişiğini ve şiirlerini ihtiva eden  Umdetü’l-Ahbar isimli eser incelemeye alınmıştır. Eser her  ne kadar 18. yüzyılda yazılmış bir tarih eseri olsa da II.  Mehmed devrine kadar Osmanlı şairleri hakkında bilgiler  içermektedir. Bu şairler Yıldırım Bâyezid dönemi şairleri:  Süleyman Çelebi, Niyazì; Süleymân Şâh dönemi şairleri:  Ahmedî, Monla Hamza, Ahmed Dâ&apos;î; I.(Çelebi) Mehmed  dönemi şairleri: Ezherî, Cemîlî, Zihnî, Şeyhî, Kemâl-i  Halvetî; II. Murâd dönemi şairleri: Hâkî, ‘Atâyî, Fahhârî,  Seyyid Nesîmî, Şâh Handân, Kemâl, Hümâmî, Şìrâzî,  Şemsî, Monlâ Hasan, Sâfî, Za&apos;îfî, Nedîmî, ‘Ârif ‘Alî’dir.  Daha sonraki bölümlerde kısmî olarak Kırım şairlerinden  ve Osmanlı sahası şairi Sâbit’ten bahsetmektedir.

In this article; a book named Umdetü’l-Ahbar, that  includes poems and biographies of classical Ottoman  poets and several Crimean poets, is examined. This work  is dated about 18. Century but it spans classical period  and earlier times through the II. Mehmet era. The poets  mentioned are as follows. In Yıldırım Bâyezid era:  Süleyman Çelebi, Niyazì. In Süleymân Şâh era: Agmedì,  Monla Hamza, Agmed-i Da’ì. In I.(Çelebi) Mehmed era:  Ezherì, Cemìlì, Zihnì, Şeyhì, Kemal-i Halvetì. In II.  Murâd era: Hakì, ‘Ašayì, Fahharì, Seyyid Nesìmì, Şah  Handan, Kemal, Hümamì, Şìrazì, Şemsì, Monla Gasan,  Safì, Za’ìfì, Nedìmì, ‘Arif ‘Alì. Finally some Crimean  poets and Sabit, who is thought to be in Ottoman field of  study, are partially mentioned.
Yeni Lisan’dan Bugüne Değişen Dilde Millilik Algısı
Nationalist perception within changing language from Yeni Lisan to present
Yazar: Harmancı, M. Esat
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: National literature, nationalism of language, language and literature of the classical period. ; Milli edebiyat, millilik, dil, klasik dönem dili ve edebiyatı.

Milli Edebiyat ve Yeni Lisan Hareketi’nin açmış  olduğu çığırda özellikle dil üzerinde milli bir siyaset  benimsendi. Dönemi için söz konusu edilen bu duyarlılıklar  sonraki yıllarda da etkisini sürdürdü ve Cumhuriyetle  birlikte resmi dil politikası olarak icra edildi.  Mevcut durumun iyileştirilmesi ihtiyacından doğan bu  hareket zamanla politik bir yaklaşıma da dönüştü.  Dönemi için söz konusu edilen bu ihtiyaç ilerleyen  zamanlarda geçmişe yönelik bir kıstas olarak da kullanıldı  ve “Osmanlıca”’nın klasik eserler verdiği dönemlerdeki  metinler bu politik yaklaşım süzgecinden  geçirilerek kültür havzası üzerinde eski-yeni ve iyi-kötü  gibi değerlendirmeler yapıldı. Makale ile, bu bakış  açısının dönemsel olduğu ortaya çıkarılmaya çalışılacak  ve dünden bugüne değişen dinamiklerle kültür alanına  bakıldığında, klasik dönem dilinin ve eserlerinin nasıl  algılanması gerektiğine yönelik bilgiler verilecektir.

Especially on the tongue a national policy adopted in the  era the National Literature and New Language Movement  has opened. The impact of these sensitivities, their periods  were valid, continued in subsequent years and they were  executed.as the official language policy of the Republic. This  movement, born in the need to improve the current situation,  turned into a political approach over time. For a later  time the need valid for the period was used as a yardstick for  the past and Classical works from the periods of Ottoman  texts through the filter of this approach to political culture  on the basin as the old-new and good-bad evaluations were  performed. By the article, this perspective is periodically  uncover from yesterday to today to work and looking to the  changing dynamics of culture, the language of the classical  period, and how the perception of the works should be given  for the information.
Azmizâde Hâletî Divanı’nda Âdet ve Gelenekler
Customs and Traditions in Azmizade Haleti’s Divan
Yazar: Kaya, Hasan
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 5 No. 5, 2015
Anahtar kelimeler: Divan edebiyatı, 17. yüzyıl şairi Azmizâde Hâletî, âdet, gelenek. ; Divan literature, 17th Century Poet Azmizâde Hâletî, custom, tradition.

Divan edebiyatı bir kısmı bugün de yaşayan âdet ve  geleneklerin yer aldığı zengin bir kültür mirasıdır.  Divan edebiyatı şairleri yaşadıkları toplumun kültürünü  şiirlerinde işlerken örf, âdet ve geleneklerine dair  birçok uygulamaya da temas ederler. Bu makalede 17.  yüzyıl şairlerinden Azmizâde Hâletî (1570-1631)’nin  Divanı’nda yer alan âdet ve gelenekler ile bunların  kullanılış biçimleri üzerinde durulmuş, belirtilen âdet ve  gelenekler konularına göre tasnif edilmiş, böylece hem  şairin edebî yönüne hem de içinde bulunduğu kültürün  neresinde durduğuna vurgu yapılmış, birçok çalışmayla  ortaya konduğu gibi divan şiirinin isnat edilenin aksine  somut olduğu, divan şairinin de halktan ve onun  kültüründen uzak olmadığı gözler önüne serilmeye  çalışılmıştır.

Literature of divan including customs and traditions of  which some parts were still alive is a precious cultural  heritage.The poets of divan literature deals with a lot of  practice concerning habits, customs and traditions while  studying the culture of the society they lived in. In this  article it was dwelt on customs and traditions which take  place in divan of Azmizade Haleti who is one of the poets of  17th century and the way of use, these customs and traditions  were classsified by subject, thus it was emphasized on  both literary point of poet and how the poet internalized his  culture. It was tried to put forth that contrary to references  divan poem was concrete like introduced in many studies  and also the poet of divan wasn’t irrelevant society and its  culture.
Bâbur Divanında Öncelemeler ve Öncelemelerde Paralelizm
Foregrounding and Parallelism in Babur’s Divan
Yazar: Aslan, Üzeyir
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Bâbur, önceleme, paralelizm, stilistik inceleme. ; Zahir al-din Muhammad Babur, faregrounding, parallelism, stilistic studying.

Herhangi bir cümle öğesine belli bir amaçla ilk sırayı  vermeye devrikleme/önceleme denir. Edebî metinlerde  öncelemeler, manayı kuvvetlendirir, duygu yoğunluğu  sağlar. Şair ve yazarlar öncelemeyi kendi özgün sanat  anlayış ve üslupları gereği tercih ederler. Klasik Türk  şiirinde çoğu divanda önceleme örnekleri ile karşılaşılabilir.  Çağatay edebiyatının önemli şairlerinden olan Bâbur  (1483-1530)&apos;un divanı da bu metinlerdendir. Bâbur  divanında stilistik bir özellik olarak dikkati çeken öncelemeler:  Men, sen, ol, biz ve bu zamirleri; kim, kaysı, kaysı  bir, neçe, kanı soru sözcükleri; eger, gehî, hem, ne, yene bir  bağlamları; ayş, dehr, feryâd, gül, hoş ol, hüsn ehli, ışk,  kadd, göñül, köz, köz yaşı, kuyaş, neçe, tarahhum, yaglıg  ve yaz faslı sözcükleri; cinaslı, anlamdaş, yakın ve karşıt  anlamlı, kökteş sözcükler; klasik şiirde sevgili tipine ait  unsurları ifade eden kelimeler ve boldı köñlüm, bolgay mu,  gâfil olma, ne bilgey-sen eylemleridir.

In this article foregrounded and parallel arranged words  in poems of Zahir al-din Muhammad Babur (d. 1530) who  is a famous Cagatay sultan and poet are studied. This is  characteristic of a Babur’s style of poems, also it was  tradition before İslamic Turkish poetry, so it has gone on  Babur’s poems.
İbnülemin’in Divan Neşirleri
Publishing Diwans By Ibnülemin
Yazar: Karavelioğlu, Murat A.
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Ibnülemin, critical edition, biography, Seyhülislam Yahya, Arif Hikmet, Leskofcalı Galip. ; İbnülemin, tenkitli metin neşri, Şeyhülislam Yahya, Ârif Hikmet, Leskofçalı Galip.

Türk Edebiyatı araştırmalarının önemli çalışma alanlarından  birisi de tarihî metinlerin yayımlanmasına yöneliktir.  Tenkitli metin neşirleri; şerh, tahlil ve inceleme gibi  çalışmaların sağlıklı yapılabilmesi ve doğru sonuçların elde  edilebilmesi için kuşkusuz çok gereklidir. Bu makalede  Türk Edebiyatı tarihinde biyografi yazıcılığı ile öne çıkan,  bunların her birine çok kıymetli mukaddimeler yazarak  yayımlarının gerçekleştirilmesinde en önemli rolü üstlenen  İbnülemin Mahmut Kemal İnal’ın divan neşirleri üzerinde  değerlendirmelerde bulunulmuştur. Söz konusu neşirler,  dönemin matbuat hayatında yer etmiş olan Âsâr-ı Müfîde  Kütüphanesi tarafından basılan Şeyhülislam Yahya,  Hersekli Ârif Hikmet ve Leskofçalı Galip divanları olup  bizde ilk ilmî divan neşirlerindendir. Ayrıca makalede  yapılan bu yayımların, sonraki metin neşri çalışmalarına  sağladığı katkılar değerlendirilmiştir.

One of the most important studies of Turkish  researchers is about publishing historical texts. As it is  known critical editions are very necessary for interpreting  and analyzing of texts. Thus, in this study, it is focused  on diwans that were published by Ibnülemin Mahmud  Kemal Inal who also looms large with his biographies in  the history of Turkish literature. These publishings are  diwans of Seyhülislam Yahya, Hersekli Arif Hikmet and  Leskofcalı Galip that published by Library of Asar-ı  Müfide and also these diwans are first in critical diwan  publishings. In this study it is also mentioned how these  diwans has contributed to publish texts later.
Meşâirü'ş-Şuâra'da Sultan Cem'le İlgili Yanlış Bilgiler
Incorrect Knowledges are About Sultan Djem in Meşa‘irü’ş-Şu‘ara
Yazar: Meriç, Münevver Okur
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Sultan Djem, Âşık Çelebi, Meşair üş-Şuara, Bursalı Belig. ; Sultan Cem, Âşık Çelebi, Meşairüş-şuara, Bursalı Beliğ.

Şuarâ tezkireleri şair ve yazarların hayat hikâyelerini  onların eserlerinden örnekler vererek tanıtan biyografik  eserlerdir. Tezkirecilerin, tanıttıkları şair veya yazarların  bütün eserlerini teker teker inceleme imkânları olmadığından  verdikleri bilgiler, ilmi araştırma için sınırlı ve eksik  olmaktadır. Âşık Çelebi’nin Meşa^irü ^ş-şu^ara adlı tezkiresinde  Sultan Cem hakkındaki bazı bilgilerin doğru olmaması  bu duruma bir örnektir. Bu çalışmada müellifin Cem  hakkında yanıldığı hususlar üzerinde durulmuştur.

In this article some incorrect knowledges are discussed  about Sultan Djem (d. 1495) who is one of sons of Fatih  Sultan Mehmed in Tezkere of Âşık Çelebi Meşa‘ir üşŞu‘  ara.
Mesnevilerde Değişme ve Dönüşme Ritüellerinin Nitelikleri
Characteristic of Transition and Transformation Rituals in Metnewis
Yazar: Orhanoğlu, Hayrettin
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2015
Anahtar kelimeler: Transition, transformation, love, abstractness, concreteness. ; Değişme, dönüşme, aşk, soyutluk, somutluk.

Bir metin her şeyden önce o metni ortaya koyan değerlerin  ortaya çıkmasıyla anlaşılabilir. Gerçeklik algıları  da bu değerlerin başında gelir. Ancak her kültürde hatta  her metinde farklı tezahürlerde karşımıza çıkması gerçeklik  algılarının ve bunların yol açtığı değişme ve dönüşmelerin  ele alınmasını zorunlu hale getirmektedir.  Bu sebeple biz, bu çalışmamızda üç ana metnin yani  Hamdî’nin Yûsuf u Züleyhâ, Fuzulî’nin Leylâ ve Mecnûn  ile Şeyh Gâlib’in Hüsn ü Aşk’ındaki sembolik değişme ve  dönüşmeleri ele almak istedik.  Amacımız bu metinlerin özelinde ama arka planda ise  Divan şiirinin önemli unsurlarından mesnevilerdeki  gerçeklik algılarını değişme ve dönüşme ritüelleri üzerinden  sorgulamaktır.  Şiirin felsefeyle olan ilişkisi, göz ardı edilemez. Asıl  metinlerin etrafında yararlandığımız kimi felsefî hikâyeleri  ise tür ve coğrafya farklılığı olmasına rağmen değişme ve  dönüşme ritüellerindeki benzerlikleri sebebiyle konu  edindik.

A text can be understood with the emergence of values  which reflect the text. Reality perceptions are the most  important of these values. However, since it is revealed in  every culture even in every text in different way, it is  necessary to address the perceptions of reality and transition  and transformation of those perceptions.  For this reason, in this study, we wanted to adress  symbolic change and transformation into the three main  text, Yusuf and Zuleyha by Hamdi, Layla and Majnun by  Fuzuli and Hüsn ü Aşk by Sheikh Galip  Our goal is to investigate the the perceptions of reality  into Mesnevis which are important elements of Divan  poetry through the change and transformation rituals.  The relationship between philosophy and poem can not  be ignored. We used some philosophical stories although  the difference in geography and type, because of the  similarities of change and transformation rituals.