Prof. Dr. Orhan Bilgin Hoca
Prof. Dr. Orhan Bilgin Hoca
Yazar: Yavuz, Kemal
Dergi: Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, Vol. 11 No. 11, 2015

olmak isteyenler başka üniversitelere müracaat etmek mecburiyetinde  idi. Pek çok meslektaşımız ayrıldı ve başka üniversitelerde vazife aldı.  Prof. Dr. Kaya Bilgegil, İslamî İlimler Fakültesi’nin İlahiyat Fakültesi  adını aldığını da gördü. “Ben bu fakülteyi altı bölümlü, her bölümü bir  fakülte olabilir düşüncesi ile İslami İlimler Üniversitesi olarak düşünü- yordum. Vah vah, yazık” diye üzüntülerini dile getirirdi. Nihayet o da  1983 yılına girerken İstanbul’a, Mimar Sinan Üniversitesi’ne nakletti.  Aynı yılın Nisan’ında ben de doçent oldum. Herkes gidiyordu. 1983  yılının Eylül ayında hocam Prof. Dr. Muharrem Ergin’i ziyaret etmiştim.  Bana “seninle çalışmak istiyorum, buraya gelir misin?” diye teklifte bu- lununca kabul ettim. Nihayet 29 Ağustos 1986 tarihinde İstanbul Üni- versitesi Edebiyat Fakültesi’ne geçtim. Marmara Üniversitesi Fen- Edebiyat Fakültesi de yeni kuruluyordu. Bölümde Prof. Dr. Âmil Çele- bioğlu, Prof. Dr. Mehmet Akalın gibi hocalarım vardı. Rahmetli Rektör  Prof. Dr. Hakkı Dursun Yıldız orayı en iyi şekilde kurmak istiyordu.  1985 yılından sonra Mustafa Çetin Varlık ve Orhan Bilgin Hocalar da  aynı üniversitenin Fen-Edebiyat Fakültesi içinde yer aldılar. Hepimiz  Erzurum’dan gelmiştik. Belki Erzurum’dan gelmiş olmanın verdiği bir  yakınlık bizleri daha da birbirimize bağladı. Orhan Bilgin Hoca ile olan  samimiyet fikir alışverişi bundan sonra arttıkça arttı. İlgilerimiz sıklaştı.  Hepimiz kademe kademe yükseliyorduk. Ben 1989 yılında Profesör ol- muştum. Marmara Üniversitesi ile münasebetim oldukça fazla idi. Ra- porumu yazanlardan biri de Prof. Dr. Âmil Çelebioğlu idi. Ara sıra Or- han Bilgin Hoca’ya takılır, “hocam senin raporunu ne zaman yazacağız”  derdim. Bu şakalar gerçek oldu. Nihayet Orhan Bilgin Hoca’nın profe- sörlük raporunu da yazdım. Âmil Çelebioğlu hocamın vefatından sonra  münasebetlerimiz daha da ilerledi. İkimiz de Eski Türk Edebiyatı ala- nında çalışıyorduk. Bilgisi ile bizleri aydınlatmaya devam ettiği gibi  Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanı olarak unutulmaz hizmetlerde  bulundu ve pek çok kıymetli meslektaşımızın yetişmesini de sağladı.  Bilgisi, hoş sohbeti, güler yüzü, şakaları, takılmaları, ciddiyeti ve cömert

olmak isteyenler başka üniversitelere müracaat etmek mecburiyetinde  idi. Pek çok meslektaşımız ayrıldı ve başka üniversitelerde vazife aldı.  Prof. Dr. Kaya Bilgegil, İslamî İlimler Fakültesi’nin İlahiyat Fakültesi  adını aldığını da gördü. “Ben bu fakülteyi altı bölümlü, her bölümü bir  fakülte olabilir düşüncesi ile İslami İlimler Üniversitesi olarak düşünü- yordum. Vah vah, yazık” diye üzüntülerini dile getirirdi. Nihayet o da  1983 yılına girerken İstanbul’a, Mimar Sinan Üniversitesi’ne nakletti.  Aynı yılın Nisan’ında ben de doçent oldum. Herkes gidiyordu. 1983  yılının Eylül ayında hocam Prof. Dr. Muharrem Ergin’i ziyaret etmiştim.  Bana “seninle çalışmak istiyorum, buraya gelir misin?” diye teklifte bu- lununca kabul ettim. Nihayet 29 Ağustos 1986 tarihinde İstanbul Üni- versitesi Edebiyat Fakültesi’ne geçtim. Marmara Üniversitesi Fen- Edebiyat Fakültesi de yeni kuruluyordu. Bölümde Prof. Dr. Âmil Çele- bioğlu, Prof. Dr. Mehmet Akalın gibi hocalarım vardı. Rahmetli Rektör  Prof. Dr. Hakkı Dursun Yıldız orayı en iyi şekilde kurmak istiyordu.  1985 yılından sonra Mustafa Çetin Varlık ve Orhan Bilgin Hocalar da  aynı üniversitenin Fen-Edebiyat Fakültesi içinde yer aldılar. Hepimiz  Erzurum’dan gelmiştik. Belki Erzurum’dan gelmiş olmanın verdiği bir  yakınlık bizleri daha da birbirimize bağladı. Orhan Bilgin Hoca ile olan  samimiyet fikir alışverişi bundan sonra arttıkça arttı. İlgilerimiz sıklaştı.  Hepimiz kademe kademe yükseliyorduk. Ben 1989 yılında Profesör ol- muştum. Marmara Üniversitesi ile münasebetim oldukça fazla idi. Ra- porumu yazanlardan biri de Prof. Dr. Âmil Çelebioğlu idi. Ara sıra Or- han Bilgin Hoca’ya takılır, “hocam senin raporunu ne zaman yazacağız”  derdim. Bu şakalar gerçek oldu. Nihayet Orhan Bilgin Hoca’nın profe- sörlük raporunu da yazdım. Âmil Çelebioğlu hocamın vefatından sonra  münasebetlerimiz daha da ilerledi. İkimiz de Eski Türk Edebiyatı ala- nında çalışıyorduk. Bilgisi ile bizleri aydınlatmaya devam ettiği gibi  Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Başkanı olarak unutulmaz hizmetlerde  bulundu ve pek çok kıymetli meslektaşımızın yetişmesini de sağladı.  Bilgisi, hoş sohbeti, güler yüzü, şakaları, takılmaları, ciddiyeti ve cömert