hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kopolimerlerin Tuz Stresi Altındaki Mısır Bitkilerine Etkisinin Biyokimyasal Olarak İncelenmesi
Biochemical Investigation of Effects of Copolymers on Corn Plants Under Salt Stress
Yazar: Torğut, Gülben; Beker Akbulut, Gülçin
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Biodegradable copolymer,salt stress,corn,MDA,chlorophyll ; Biyobozunur kopolimer,tuz stresi,mısır,MDA,klorofil

Bu araştırmada, biyobozunur özellik gösteren ve 4 farklı oranda sentezlenen poli(etilen oksit)-ko-(ε-kaprolakton) [poli(EO-ko-ε-CL)] kopolimerinin tarımda tuz stresine karşı cevabını incelemek için mısır (Zea mays L. cv. “72 May 99”) bitkilerine uygulama yapılmıştır. Mısıra, kopolimerler, 200 mM tuz (NaCl) çözeltisi ve hem kopolimerler hem de tuz çözeltisi birlikte uygulanarak kontrol gruplarıyla karşılaştırılmıştır. Kopolimerlerin ve tuzluluğun bitki gelişimine etkisini değerlendirmek için lipid peroksidasyonu, pigment ve toplam karbonhidrat içeriği gibi bazı biyokimyasal analizler yapılmıştır. Kopolimerlerin, klorofil içeriğinin yanı sıra lipid peroksidasyon içeriğinin bir ürünü olan malondialdehit (MDA) ve toplam karbonhidrat içeriği üzerinde de olumlu bir etkisi olduğu saptanmıştır. Ayrıca mısır bitkisinde bu kopolimerlerden poli (EO-ko-ε-CL1:4)’ün, tuzluluğun zararlı etkilerinin önlenmesinde diğer kopolimerlerden daha etkili olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak, incelenen tüm parametrelerin tuz stresinden olumsuz etkilendiği görülürken, kopolimer uygulamasının tuz stresine cevapta olumlu etki oluşturduğu saptanmıştır.

In this study, in order to investigate possible applications in agriculture of biodegradable poly (ethylene oxide) -co- (ε-caprolactone) [poly (EO-co-ε-CL)] copolymer synthesized in 4 different ratios, growth analysis was performed in corn plants. Copolymers, 200 mM salt (NaCl) solution and both copolymers and salt solution were applied to the corn together and compared with the control groups. To evaluate the effect of copolymers and salinity on plant growth, some biochemical analyzes such as lipid peroxidation, pigment and total carbohydrate content were performed. It was determined that copolymers had a positive effect on malondialdehyde (MDA) a product of lipid peroxidation and total carbohydrate content as well as chlorophyll content. Furthermore, poly (EO-co-ε-CL1:4) of these copolymers was more effective than other copolymers in preventing the harmful effects of salinity on the growth of corn plants. As a result, it was observed that all parameters examined were negatively affected by salt stress, while copolymer application had a positive effect.
Riesz Uzaylarında Otomorfizma ve Biotomorfizmaların 𝒇-Cebir Yapıları ve Diğer Bazı Cebir Türleri İle İlişkisi
The f-algebra Structure of Orthomorphisms and Bi-orthomorphisms on Riesz Space and Relation with Some Other Algebra
Yazar: Gökcan, İbrahim
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Mathematical Sciences ; Matematik ; Biotomorfizma,𝑓-cebiri,𝑑-cebiri,hemen hemen 𝑓-cebiri,yarıasal 𝑓-cebiri ; Biorthomorphisms,𝑓-algebra,𝑑-algebra,almost 𝑓−algebra,semiprime 𝑓−algebra

𝑓-Cebiri , 𝑑-Cebiri, hemen hemen 𝑓-Cebiri ve yarıasal 𝑓-Cebiri yapıları tanıtıldı ve aralarındaki ilişkiler Aliprantis ve Burkinshaw (2006) tarafından çalışıldı. Zaanen, Huijsmans, Boulabiar, Buskes ve Triki gibi matematikçiler tarafından Riesz uzayları üzerinde homomorfizma, izomorfizma, otomorfizma ve biotomorfizma kavramları tanımlandı. Riesz Uzaylarında Biotomorfizmalar üzerinde 𝑓-Cebiri Buskes, Page ve Yilmaz (2010) ve Boulabiar ve Brahmi (2016) tarafından çalışıldı. Boulabiar ve Brahmi (2016) tarafından biotomorfizma uzayının cebirsel yapısı incelenerek e∈𝑋+, ∀𝑥1,𝑥2∈𝑋 ve 𝑓1,𝑓2∈𝑂𝑟𝑡ℎ(𝑋,𝑋) için(𝑓1∗e𝑓2)(𝑥1,𝑥2)=𝑓1(𝑥1,𝑓2(𝑒,𝑥2))şeklinde tanımlanan çarpım yardımıyla bu uzayın bir 𝑓−Cebir yapısına sahip olduğu gösterildi. Bu çalışmada, 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋,𝑋) uzayında 𝑓-Cebiri, 𝑑-Cebiri, hemen hemen 𝑓-Cebiri ve yarıasal 𝑓-Cebiri aralarındaki ilişkiyi ∗e çarpımı yardımıyla incelemek ve Teorem 1.10 ile verilen 𝑋 yarıasal 𝑓-Cebiri ile 𝑑-Cebiri ve hemen hemen 𝑓-Cebiri arasındaki geçişlerin biotomorfizmalar üzerinde tanımlanan cebir türlerinde de sağlanıp sağlanmadığını incelemek istiyoruz. Daha önceki çalışmalardan Riesz Uzaylarında biotomorfizmalar üzerinde 𝑓-Cebirinin tanımlı olduğunu biliyoruz. Çalışmamızda 𝑋 üzerinde tanımlanan otomorfizmalar uzayı 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋) ile bitomorfizmalar uzayı ise 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋,𝑋) ile simgelenmiştir.

𝑓-Algebra, 𝑑−Algebra, almost 𝑓−Algebra and semiprime 𝑓−Algebra is introduced and is worked their relations by Aliprantis and Burkinshaw (2006) . The concepts of homomorphism, isomorphism, automorphism and biortomorphism on Riesz spaces have been defined by mathematicians such as Zaanen, Huijsmans, Boulabiar, Buskes and Triki. 𝑓-Algebra on biorthomorphisms is worked by Buskes, Page and Yilmaz (2010) and by Boulabiar and Brahmi (2016) on Riesz Space. The algebraic structure of the biortomorphism space by examining by Boulabiar and Brahmi (2016), for e∈𝑋+, ∀𝑥1,𝑥2∈𝑋 and 𝑓1,𝑓2∈𝑂𝑟𝑡ℎ(𝑋,𝑋),(𝑓1∗e𝑓2)(𝑥1,𝑥2)=𝑓1(𝑥1,𝑓2(𝑒,𝑥2))with the help of the product defined as this space has been shown to have an 𝑓-algebra structure. In this study, to examine the relationship between 𝑓-Algebra, 𝑑-Algebra, almost 𝑓-Algebra and semiprime 𝑓-Algebra in 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋,𝑋) space with the help of multiplication ∗e and we want to examine whether the transitions between 𝑋 semiprime 𝑓-Algebra and 𝑑-Algebra and almost 𝑓-Algebra given by the Theorem 1.10 are also provided in algebra types defined on biortomorphisms. We already know that 𝑓-algebra on biorthomorphisms in Riesz Space. In this paper, orthomorphisms is introduced on 𝑋 is denoted 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋) and biorthomorphisms is denoted 𝑂𝑟𝑡ℎ (𝑋,𝑋).
Üretici Şartlarında Sözleşmeli Küçükbaş Hayvancılık Projesinin Tokat İli Açısından Değerlendirilmesi
Evaluation of Contracted Ovine Breeding Project in terms of Producer Conditions in Tokat Province
Yazar: Çiçek, Adnan; Ayyıldız, Merve
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Agricultural Policy ; Tarım Politikaları ; 300 baş koyunculuk projesi,küçükbaş hayvancılık,Tokat ili ; 300 head sheep project,ovine breeding,Tokat province

Türkiye’de 2018 yılında küçükbaş hayvancılığı teşvik etmek amacıyla “Üretici Şartlarında Sözleşmeli Küçükbaş Hayvancılık Projesi” diğer adıyla “300 Baş Koyunculuk Projesi” hayata geçirilmiştir. Proje kapsamında atıl kalan mera alanlarının üretime kazandırılması, koyun barınaklarının tam kapasite ile kullanımının sağlanması, mevcut koyun varlığının arttırılması ve kırsal alanda koyunculuk faaliyetinde bulunanların sosyal güvenceye kavuşturulması amaçlanmıştır. Bu çalışmada söz konusu projenin Tokat ilindeki uygulama sonuçları araştırılmıştır. Tokat ilinde yaklaşık 4 500 koyun yetiştiriciliği yapan kişi olduğu ve projeden yaralanmak için 326 kişinin müracaatta bulunduğu, sadece 11 kişinin projeden yararlanmaya hak kazandığı belirlenmiştir. Bu üreticilerden 4’ü ise, kendilerine temin edilen küçükbaş hayvanların damızlık özelliklerini yetersiz bulmuş ve sözleşmede belirtilen hayvan başı birim fiyatının temin edilen hayvanlar için fazla olduğu gerekçesiyle sözleşme imzalamamış ve projeden yararlanma hakkından vazgeçmişlerdir. Yapılan değerlendirmede, teorik açıdan her yönü ile olumlu sayılabilecek “Üretici Şartlarında Sözleşmeli Küçükbaş Hayvancılık Projesi”nin, uygulamadaki sonuçlarının iyi analiz edilmesi gerektiği, ortaya çıkan sorunların değerlendirilerek projenin devamının sağlanmasında yarar görüleceği belirlenmiştir.

Ovine Breeding Project Contracted Under Producer Conditions also known as " 300 Head Sheep Project" to encourage sheep farming has beenstarted in Turkey in 2018. In this project, it is aimed to use pasture areas in production, to ensure the utilization of sheep shelters at full capacity, to increase the number of sheep and to provide social security for sheep farmers in rural areas. In this study, the results of this project in Tokat province were investigated. There are approximately 4 500 sheep breeders in Tokat province. Out of 326 people only 11 of them were eligible to benefit from this project. Four of the producers who were entitled to benefit from the project stated that the breeding characteristics of sheep were insufficient and the per unit price stated in the contract was higher for the animals provided,for this reason they did not sign a contract and gave up the right to benefit from the project. It has been determined that the results of the Small Ruminant Project Contracted Under Producer Conditions can be considered positive in technical aspect but it should be analyzed in practice well and it will be beneficial to ensure the continuation of the project by evaluating the problems.
Tereftalat ile [N-(2-Hidroksietil)-Etilendiamin] İçeren Karışık ligantlı Bakır(II) Kompleksinin Sentezi, Spektral, Termal ve Yapısal Karakterizasyonu
Synthesis, Spectral, Thermal and Structural Characterization of Mixed ligand Copper(II) Complex Containing [N-(2-Hydroxyethyl)-Ethylenediamine] with Terephthalate
Yazar: Aycan, Tuğba; Paşaoğlu, Hümeyra
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Metrology, Applied and Industrial Physics ; Metroloji,Uygulamalı ve Endüstriyel Fizik ; Single Crystal XRD,FT-IR spectroscopy,Thermogravimetric Analysis,Terephthalic Acid,Electronic Transitions ; Tek Kristal XRD,FT-IR Spektroskopisi,Termogravimetrik Analiz,Tereftalik Asit,Elektronik Geçişler

[Cu(Hydet-en)2].(Tpht) (Tpht=Tereftalik asit dianyonu, Hydet-en=N-(2-hidroksietil)etilendiamin) kompleksi sentezlenmiştir. Kompleks tek kristal X-ışını tayini, FT-IR spektroskopisi, UV-Vis spektroskopisi, termogravimetrik analiz ve elementel analiz ile karakterize edilir. Her bir hydet-en ligandı bakır metaline iki dişli olarak koordine olurken, tpht2- anyonu ise birim hücrede serbest olarak bulunmaktadır. Bakır merkezi düzgün bir kare düzlem geometriye sahiptir. Kare düzlem geometriye sahip kompleksin ekvatoral düzlemini hydet-en ligantlarının birincil ve ikincil amin grupları oluşturmaktadır. Monomerler O-H∙∙∙O ve N-H∙∙∙O hidrojen bağlarıyla bağlanarak supramoleküler yapıyı oluşturur. Kompleksin FT-IR araştırması, orta IR bölgesi içinde gerçekleştirildi. Esas olarak tereftalik asit ve N-(2-hidroksietil)etilendiamin) ligantlarının karakteristik titreşimleri göz önünde bulundurarak kompleksin titreşimlerine odaklanıldı. TG, DTA ve DTG teknikleri kullanılarak kompleksin termal davranışları izlenmiştir.

The complex [Cu(hydet-en)2].(tpht) synthesized is characterized by single crystal X-ray determination, FT-IR spectroscopy, UV-Vis spectroscopy, thermogravimetric analysis and elemental analysis (tpht=dianion of terephthalic acid, hydet-en=N-(2- hydroxyethyl)ethylenediamine). While each hydet-en ligand coordinates to copper metal as bidentate, the tpht2-anion is freely available in the unit cell. Copper center has a square plane geometry. In the square geometry, the equatorial plane of the complex is composed of primary and secondary amine groups of hydet-en ligands. Monomers are bonded with O-H∙∙∙O and N-H∙∙∙O hydrogen bonds to form a supramolecular structure. FT-IR investigation of the complex was performed in the middle IR region. The vibrations of the complex were focused mainly considering the characteristic vibrations of terephthalic acid and N-(2- hydroxyethyl)ethylenediamine ligands. Thermal behaviour of the complex was followed using TG, DTA and DTG techniques.
Türkiye’de Nükleer Enerji Öncesi Trabzon İlinde Yaşayan Bazı İnsanlarda Trityum Konsantrasyonları
Tritium Concentrations in Some People Living in Trabzon Ahead of Nuclear Energy in Turkey
Yazar: Dizman, Serdar
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Metrology, Applied and Industrial Physics ; Metroloji,Uygulamalı ve Endüstriyel Fizik ; Tritium,people,annual effective dose,Trabzon ; Trityum,insan,yıllık etkin doz,Trabzon

Çalışma, Türkiye’nin kuzey doğusunda ve Karadeniz sahilinde yer alan Trabzon ilinde gerçekleştirilmiştir. Trabzon ilinin merkez ilçesinde 317 520 kişi yaşamaktadır. İnsanlardaki trityum konsantrasyonu, idrarlarındaki trityum aktivite konsantrasyonunun ölçülmesi suretiyle belirlenir. Bu kapsamda, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından belirlenen hanelerde yaşayan 100 katılımcıdan idrar örnekleri alındı ve analiz edildi. Örneklerdeki trityum konsantrasyonları sıvı sintilasyon sayacı (LSC) ile belirlendi. Katılımcıların yaşı 18 ile 65 arasında değişmekte olup, yaş ortalaması 34.99’dur. Katılımcıların idrar örneklerinde ortalama trityum konsantrasyonu 13.37 ± 2.33 Bq L-1, maksimum konsantrasyon 33.23 Bq L-1 olarak bulundu. Uygulanan metodun MDA’sı 2.59 Bq L-1 olarak belirlendi. 23 örneğin (%23) trityum konsantrasyonu MDA’nın altında tespit edildi. Kadın ve erkeklerin idrar örneklerinde ortalama trityum konsantrasyonları sırasıyla 13.45 ± 2.39 Bq L-1 ve 13.32 ± 2.30 Bq L-1 olarak bulundu. Ayrıca, yıllık etkin doz oranları kadınlar için 11.13 nSv ve erkekler için 12.78 nSv olarak hesaplandı. Hesaplanan bu yıllık etkin doz oranları, Uluslararası Radyasyondan Korunma Komitesi (ICRP) tarafından önerilen değerlerden oldukça düşüktür.

The study was conducted in Trabzon province wherein north-east Turkey and situated on the Black Sea coast. The population of Trabzon city center is 317 520 people. The tritium concentration in the human body is estimated by measuring the activity concentration of tritium in urine. In this context, urine samples was taken and analyzed from 100 participants living in households determined by Turkey Statistical Institute. Tritium concentrations in the samples were measured by the liquid scintillation counter (LSC). The ages of participants range from 18 to 65, with the average is 34.99. The average tritium concentration in their urine samples was found as 13.37 ± 2.33 Bq L-1 and the maximum 33.23 Bq L-1. The MDA for this method was 2.59 Bq L-1. The tritium concentrations of 23 samples (23%) were below of the MDA. The average tritium concentrations in urine samples of females and males were found as 13.45 ± 2.39 Bq L-1 and 13.32 ± 2.30 Bq L-1, respectively. Also, the annual effective dose rates were calculated as 11.13 nSv for females and 12.78 nSv for males. Calculated annual effective dose rates are quite lower than the recommended values by International Commission on Radiological Protection (ICRP).
Dallıdarı (Panicum virgatum)’da Farklı Biçim Sıklıklarının Yem Verimi ve Bazı Silaj Kalite Özelliklerine Etkisi
Effect of Different Cutting Frequencies on the Forage Yield and Some Silage Quality Characteristics of Switch grass (Panicum virgatum)
Yazar: Kesen, Zübeyde; Geren, Hakan
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Agronomy ; Agronomi ; dallı darı,biçim sıklığı,ot verimi,silaj kalitesi,Panicum virgatum ; Panicum virgatum,switch grass,cutting frequency,forage yield,silage quality

Bu çalışma, farklı biçim sıklıklarının dallıdarı (Panicum virgatum) bitkisinde ot verimi ve bazı silaj yem kalite özelliklerine etkisini saptamak amacıyla yürütülmüştür. Çalışma 2017 yılında, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü’nün Bornova deneme tarlalarında gerçekleştirilmiştir. Üç tekerrürlü olarak düzenlenen tarla denemesinde, 5 yaşındaki ‘Cloud Nine’ isimli dallıdarı genotipi kullanılmıştır. Denemede, bitkiler üzerinde altı farklı biçim sıklığı (30, 60, 90, 120, 150, 180 günde bir) test edilmiştir. Çalışmada, yaş ot verimi, bitki boyu, kuru madde oranı, silaj pH’sı, ham protein oranı, metabolik enerji (ME) ve nispi yem değeri gibi özellikler ölçülmüştür. Sonuçlar, biçim sıklıklarının dallı darının yaş ot verimi ve bazı silaj yem kalite özellikleri üzerinde önemli etkilerinin olduğunu, biçim sıklığı azaldıkça ME ve nispi yem değerlerinin (NYD) azaldığını göstermiştir. Akdeniz ikliminin sulu koşullarında yetiştirilen dallı darı bitkisinde 60 günde bir yapılan biçimlerin yaş ot verimi göz önüne alındığında en başarılı biçim sıklığı olduğu belirlenmiştir. ME ve NYD yönünden ise en yüksek değerler 30 günde bir biçim yapılan uygulamalardan elde edilmiştir.

This study was conducted to determine the effect of different cutting frequencies on the forage yield and some silage forage quality properties of switch grass (Panicum virgatum). The experiment was carried out at Bornova experimental fields of Department of Field Crops, Faculty of Agriculture, and Ege University in 2017. The experimental design was in complete randomized blocks, with three replications. 5 years old, ‘Cloud Nine’ genotype of switch grass was used as crop material. In the experiment, six different cutting frequencies (30, 60, 90, 120, 150, 180 days) were tested on the crops. Some characteristics were measured such as fresh forage yield, crude protein concentration and metabolisable energy (ME). Results indicated that there were significant effects of cutting frequencies on the fresh forage yield and some silage quality characteristics of switch grass. ME and relative forage values (RFV) decreased as cutting frequency decreased. It was recommended that the production of switch grass using 60-day intervals were the most successful cutting frequency regarding the forage yield to the regions with Mediterranean-type climates under irrigation. The highest ME and RFV were obtained from the applications which were made every 30 days.
Peyniraltı Suyu Proteinlerinin Gıda Ambalajlamada Film Ve Kaplama Materyali Olarak Kullanımı
Use of Whey Proteins as Films and Coating Materials in Food Packaging
Yazar: Yüksel, Nergiz; Muti İstek, Merve; Bulca, Selda
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Peyniraltı suyu,protein,yenilebilir film ; Whey,protein,edible film,coating

Peyniraltı suyu (PAS), süt endüstrisinin en önemli yan ürünlerinden biridir. Değerlendirilmeden ve herhangi bir işlem görmeden çevreye atılan PAS, çevre kirliliğine yol açmakla birlikte aynı zamanda doğaya verilmesiyle bileşimindeki değerli organik bileşikler de kayba uğramaktadır. Günümüzde PAS, çeşitli amaçlara yönelik kullanılmaktadır. Son zamanlarda, PAS'ın özellikle gıdalar üzerinde yenilebilir film ve kaplamalarda kullanımı konusunda yapılan araştırmalar yoğunlaşmıştır. Gıdalarda kullanılan plastik ambalajlar yerine PAS proteinlerinden elde edilen film ve kaplamaların kullanılması ile plastik ambalaj ve değerlendirilmeden atılan PAS’tan dolayı oluşan çevredeki atık miktarı azaltılabilmektedir. Gıda ambalajlamada PAS proteinlerinden elde edilen film ve kaplamaların kullanılmasının diğer bir avantajı da, kullanılan gıdanın fonksiyonel özelliklerinin geliştirmesidir. Bu filmler, lipit oksidasyonu gibi kimyasal reaksiyonları yavaşlatırlar ve antimikrobiyal ajanın taşıyıcısı olarak kullanıldıklarında gıdaların kalitelerini artırmak için uygun bir araç olarak görülmektedirler. Ayrıca gıdalarda nem ve gaz transferi için seçici bariyer olarak hareket eden bu filmler, gıdaların raf ömrünü arttırmada koruyucu olarak kullanılmaktadırlar. Çalışmamızda, PAS’ın bileşimi, PAS proteinlerinden elde edilen filmlerin formülasyonu ve özellikleri, gıda ambalajlama uygulamalarında yapılan çalışmalar derlenmiştir.

Whey (PAS) is one of the most important by-products of the dairy industry. PAS, which is discharged to the environment without being evaluated and treated without causing any environmental pollution, also causes loss of valuable organic compounds in its composition by being released to nature. Today, PAS is used for various purposes. Recently, research on the use of PAS in edible films and coatings, especially on foods, has been intensified. Another advantage of using films and coatings from PAS proteins in food packaging is the improvement of the functional properties of the food used. These films slow down chemical reactions such as lipid oxidation and are viewed as a convenient means of improving food quality when used as a carrier of the antimicrobial agent. In addition, these films, which act as selective barriers for moisture and gas transfer in foods, are used as preservatives to increase the shelf life of foods. In our study, the composition of PAS, the formulation and properties of the films obtained from PAS proteins, and studies in food packaging applications were compiled.
Sivas İli Doğal Florasından Toplanan Sarı Kantaron (Hypericum scabrum L.) ve Aslan Pençesi (Alchemilla mollis (Buser) Rothm) Bitkilerinin Bazı Kalite Kriterlerinin Belirlenmesi
Determination of Some Quality Criteria of St. John's Wort (Hypericum scabrum L.) and Lady's Mantle (Alchemilla mollis (Buser) Rothm) Plants Collected from the Natural Flora of Sivas Province
Yazar: Uçar Sözmen, Esra; Eruygur, Nuraniye; Akpolat, Aşkın; Çetin, Metin Durmuş; Durukan, Hasan; Demirbaş, Ahmet; Karaköy, Tolga
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; St. John's wort,lady's mantle,medicinal and aromatic plants ; Aslan pençesi,sarı kantaron,tıbbi ve aromatik bitkiler

Bu çalışmada Sivas ilinde doğal olarak yetişen sarı kantaron (Hypericum scabrum) ve aslan pençesi (Alchemilla mollis (Buser) Rothm) bitkilerinin antioksidan aktivite ve makro-mikro besin içerik değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Elde edilen veriler makro ve mikro besin elementleri açısından değerlendirildiğinde, her iki bitkide de Mg, Ca, Zn ve Cu (mg kg-1) normal düzeylerde yer alırken Fe ve Mn oranlarının oldukça yüksek olduğu görülmüştür. Sarı kantaron bitkisinde major bileşen olarak 3-keto-urs-12-ene (%11.99) belirlenirken, aslan pençesinde Phytol (%34.84) majör bileşen olarak tespit edilmiş her iki bitki de orta derecede antioksidan aktivite göstermiştir.

In this study, it is aimed to determine the antioxidant activity and macro-micro nutrient contents of St. John's Wort (Hypericum scabrum L.) and Lady's Mantle (Alchemilla mollis (Buser) Rothm) plants which are grown naturally in Sivas province. When the obtained data were evaluated in terms of macro and micro nutrients, Mg, Ca, Zn and Cu levels were found to be normal in both plants and Fe and Mn ratios were quite high. While 3-keto-urs-12-ene (11.99%) was determined as the major component in the St. John's Wort plant, Phytol (34.84%) was obtained as the major component in the lion's paw, both plants showed moderate antioxidant activity.