hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Postural Stability and Fall Risk in Rheumatoid Arthritis
Romatoid Artritte Postüral Denge ve Düşme Riski
Yazar: İnanır, Ahmet; Okan, Sevil; Yıldırım, Eren
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Romatoid artrit, denge bozukluğu, düşme riski ; Rheumatoid arthritis, Balance Disorder, Risk of Falling

Purpose: The aim of this study is to evaluate the effects of rheumatoid arthritis on postural balance and the risk of falls.    Methods: A total of 70 sobjects were recruited for the study, including 35 with RA (11 men, 24 women) and 35 healthy controls (16 men, 19 women). Patients were evaluated with the Biodex Stability System in terms of balance and risk of falling.   Results: The average age of patients with Rheumatoid Arthritis 46.47 ± 9.47 years, mean age of the control group was 42.97 ± 9.12 years. The mean age and body mass index of the participants did not significantly differ between groups (p=0.129, p=0.207, respectively). When groups were evaluated in terms of Overall Stability Index (OSI), Antero-Posterior Stability Index (APSI), evaluations showed that RA patients" test scores were statistically higher than control group (respectively, p

Amaç: Bu çalışmanın amacı Romatoid Artritin denge ve düşme riski üzerine olan etkilerini değerlendirmektir.   Gereç ve yöntem: Çalışmaya toplam 70 olgu dahil edildi; bireylerin 35"i Romatoid artrit (11 erkek, 24 kadın), 35"i ise sağlıklı gönüllülerden (16 erkek, 19 kadın) oluşmakta idi. Hastalar ve sağlıklı gönüllüler denge ve düşme riski açısından Biodekx Denge Sistemi (BDS) ile değerlendirildi.   Bulgular: Romatoid Artritli hastaların yaş ortalaması 46.47±9.47 yıl, kontrol grubunun ise 42.97±9.12 yıl idi. Gruplar yaş ve vücut kitle indeksi (VKİ) açısından değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla, p=0.129, p=0.207). Gruplar Genel Stabilite İndeksi (GSİ) ve Antero-Posterior Stabilite İndeksi(APSİ)  açısından değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (sırasıyla, p
Aromataz İnhibitörleri Tarafından İndüklenen  Artraljinin Değerlendirilmesi
Evaluation of Arthralgia Induced by Aromatase Inhibitor Therapy
Yazar: Meşe, Gulabi; Sakallı, Hakan; Taş, Didem Arslan; Canataroğlu, Abdullah
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Aromatase inhibitors, Arthralgia, Breast Cancer, Tamoxifen, Likert scale ; Aromataz inhibitörleri, artralji, meme kanseri, Tamoksifen, Likert skalası

Amaç: Meme kanseri hormon tedavisinde, aromataz inhibitörleri (AI) ve (Tamoksifen) Tmx sık olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, meme kanserli kadınlarda görülen artralji yakınmalarının hormon tedavisinde kullanılan ajanlarla ilişkisi araştırılmıştır.  Yöntem: Meme kanseri olan ve AI grubu ilaç alan 32 hasta ve Tmx alan 32 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların eklem ağrılarının şiddetini belirlemek için Görsel Analog Skalası (VAS) kullanıldı. Yine tüm hastalara mevcut eklem ağrılarınızın kaynağı hakkındaki nedenlerle ilgili düşünceniz nedir?&#8223; sorusuna cevap arayan beş seçenekli Likert ölçeği uygulandı. Laboratuar parametresi olarak, hastaların CBC, BUN, kreatinin, ALT, AST, alkalen fosfataz, kalsiyum, CRP, ESR, ANA, Anti-DNA, RF, östradiol seviyelerine bakıldı.  Bulgular: AI kullanan hasta grubun yaş ortalaması 52,7±8,2 yıl, Tmx kullanan grubun yaş ortalaması 47,4±6,5 yıl idi (p

Background: In breast cancer treatment, aromatase inhibitors (AI) and tamoxifen (Tmx) are frequently used. In this study, the relationship between the hormonal therapy and arthralgia in women with breast cancer was studied.  Methods: Sixty-four patients of whom 32 taking AI and 32 taking Tmx were included into the study. VAS was used to determine the intensity of pain. Also five options Likert scale was applied to all patients to answer the question &quot;what are your thoughts about the sources of your current pain?&quot;. As laboratory parameters, CBC, BUN creatinine, ALT, AST, alkaline phosphatase, calcium, CRP, ESR, ANA, RF, and estradiol levels of the patients were analyzed.  Results: The mean age of the AI group was 52.7 ± 8.2 years and in the Tmx group, it was 47.4 ± 6.5 years (p
Ankilozan Spondilitli Hastalarda Postüral Denge ve Düşme Riskinin Değerlendirilmesi
Evaluation of Postural Stability and Fall Risk in Patients with Ankylosing Spondylitis
Yazar: İnanır, Ahmet; Okan, Sevil; Filiz, Behçet
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ankylosing Spondylitis, Balance Disorder, Risk of Falling ; Ankilozan spondilit, denge bozukluğu, düşme riski

Amaç: Bu çalışmanın amacı Ankilozan spondilitin postüral denge ve düşme riski üzerine olan etkilerini değerlendirmektir.   Gereç ve yöntem: Çalışmaya toplamda 73 birey alındı; bireylerin 36"sı Ankilozan spondilit (17 erkek, 19 kadın), 37"si ise sağlıklı gönüllülerden (19 erkek, 18 kadın) oluşmakta idi. Hastalar ve sağlıklı bireyler denge ve düşme riski açısından test edildi. Denge ve düşme riski Biodex Denge Sistemi ile değerlendirildi.   Bulgular: Her iki grup arasında yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı (sırasıyla, p=0.308, p=0.724, p=0.766). AS ve kontrol grupları denge indeksleri açısından incelendiğinde postüral stabilite indekslerinden hiçbirinde (Genel Stabilite İndeksi (GSİ), Antero-Posterior Stabilite İndeksi (APSİ) ve Medio-Lateral Stabilite İndeksi (MLSİ)) kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmazken (sırasıyla, p=0.190, p=0.437 ve p=0.144) Düşme Riski İndeksi (DRİ) açısından değerlendirildiğinde ise her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (p=0.001) (Tablo 1).  Sonuç: Bu çalışmada, Ankilozan spondilitli hastaların postüral stabilite testlerinde her ne kadar anlamlı bozulma görülmese de düşme riski ile ilişkili olduğu saptanmıştır.

Purpose: The purpose of this study is to evaluate the influences of Ankylosing spondylitis on postural balance and the risk of falls.    Methods: A total of 73 sobjects were recruited for the study, including 36 with AS (17 men, 19 women) and 37 healthy controls (19 men, 18 women). Patients were evaluated in terms of balance and risk of falls. Balance and risk of falls was assessed with the Biodex Stability System.   Results: The mean age, gender and body mass index of the participants did not differ significantly between (p=0.308, p=0.724, p=0.766, respectively). When groups were evaluated in terms of postural stability indexes Overall Stability Index (OSİ), Antero-Posteior Stability Index (APSİ) and Medio-Lateral Stability Index (MLSİ) had no statistically significant difference (p=0.190, p=0.437 ve p=0.144), respectively). Fall Risk Index (FRI) evaluations showed that as patients" test scores were higher than control group (p=0.001). (Table 1).  Conclusions: In this study, we present numerical data that suggests that AS are associated with risk of falling.
Progesteronun insan myometrium kontraksiyonlarını membran reseptörleri aktivasyonu ile inhibisyonu
Progesterone Inhibits Human Myometrial Contractions by Action on Membrane Receptors
Yazar: Gokdeniz, Remzi; Ovayolu, Ali; Garfield, Robert
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Cyclic adenosine monophosphate; myometrium; preterm labor; progesterone receptors; uterine contractility ; Siklik adenozin monofosfat; myometriyum; erken doğum; progesteron reseptörleri; uterin kontraktilite

Geçmiş: Myometriyal inhibisyon mekanizmaları hala araştırılmaktadır.  Amaç: Uterin kontraksiyonlar üzerine progesteron (P4) inhibisyon mekanizmalarını değerlendirmektir.  Metot: Prospektif çalışma St. Joseph"s Hospital ve  Maricopa Hospital, Phoenix, AZ and research center in Arizona, ABD\'deyapılmıştır. Çalışma 2010-2011 yılları arasında sezaryan ile doğum yapmış kadınlarda yapıldı. Termde 24 kadından toplanan uterin dokular çeşitli ajanlara maruz bırakıldı. Kontraktilite, ajanların öncesi ve sonrasında karşılaştırıldı ve kaydedildi. Dokular progesteron membran reseptörüne (mPR), düşük affinite gösteren sadece bir progestinle (R5020) veya non-seks stereoid (kolesterol) ile tedavi edildi. Diğer dokular ise adenilatsiklaz (SQ 22536), guanilatsiklaz (ODQ), fosfodiesteraz (rolipram), nitrikoksit (NO) sentaz (L-NAME) inhibitörleri veya bir nükleer P4 reseptörantagonisti (mifepristone, MIF) uygulandıktan sonra, P4 ile tedavi edildi. Veriler ANOVA ile analiz edildi.  Sonuçlar: P4 uterin kontraksiyonları inhibe etti (P0.05). P4 inhibisyonu MIF, SQ, ODQ, rolipram veya L-NAME ile etkilenmemiştir (P>0.05).  Tartışma :P4 cAMP, cGMPveya NO aracılığı ile değil; nongenomik mPR aktivasyonu ile myometrial kontraksiyonlari hızlıca inhibe etmektedir.

Background: The mechanisms for myometrial inhibition are still being investigated   Aim:  To examine mechanisms of progesterone (P4) inhibition of uterine contractility.   Methods: Prospective study Tertiary care center at St. Joseph"s Hospital and at Maricopa Hospital, Phoenix, AZ and research center in Arizona, USA. During 2010-2011, 24 women given birth by cesarean section. Uterine tissues from women (n=24) at term were suspended in organ chambers and exposed to various agents. Contractility was registered and compared before and after addition of agents.  Tissues were treated with P4 alone, a progestin (R5020) with low affinity to the progesterone membrane receptor (mPR), or a non-sex steroid (cholesterol).  Other tissues were pretreated with inhibitors of adenylate cyclase (SQ 22536), phosphodiesterase (rolipram), nitric oxide (NO) synthases (L-NAME) or a nuclear P4 receptor antagonist (mifepristone, MIF), followed by P4.  Data were analyzed by ANOVA.   Results: P4 (P0.05) inhibitory effects.  P4 inhibition is not blocked by MIF, SQ, ODQ, rolipram or L-NAME (P>0.05).   Conclusions: P4 rapidly inhibits myometrial contractility by nongenomic mechanisms through action on mPR but not via cAMP, cGMP, or NO
Yeni Heterosiklik Bileşiklerin sentezleri ve Antifungal Etkileri
Synthesis and Antifungal Activity of New Heterocyclic Compounds
Yazar: Kaplancıklı, Zafer Asım; Altıntop, Mehlika Dilek; Turan-zitouni, Gülhan; Özdemir, Ahmet; Demirel, Rasime; Mohsen, Usama Abu; Hussein, Weiam
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Antifungal activity, Microbroth dilution method, Dibenzofuran, Heterocyclic compound ; Antifungal aktivite, Microbroth dilution method, Dibenzofuran, Heterosiklik bileşik

Amaç: Bu çalışmanın amacı, heterosiklik bileşik olarak, 2-ariltiyo-N-(2-metoksidibenzo[b,d]furan-3-il)asetamid türevlerinin sentezleri ve mantar türlerine karşı etkilerini araştırmaktır.  Yöntem: 2-Kloro-N-(2-metoksidibenzo[b,d]furan-3-il)asetamid ile uygun aromatik tiyollerin reaksiyonu 2-ariltiyo-N-(2-metoksidibenzo[b,d]furan-3-il)asetamid türevlerini verdi. Sentezlenen bu bileşiklerin antifungal aktiviteleri microbroth dilution method kullanılarak araştırıldı.  Bulgular: Dört yeni heterosiklik bileşik sentezlendi. Bileşiklerin tamamı F. solani, F. moniliforme, F. culmorum"a karşı Ketokonazol"den daha aktif çıkarken, C. albicans, T. harzianum, A. ochraceus"e karşı Ketokonazol ile aynı etkiyi göstermiştir.  Sonuç: Ketokonazol ile kıyaslandığında, sentezlenen tüm bileşikler önemli derecede antifungal etki göstermişlerdir.

Purpose:The objective of this study was to describe the synthesis of 2-arylthio-N-(2-methoxydibenzo[b,d]furan-3-yl)acetamide derivatives as heterocyclic compounds and focused on their potential antifungal effects against fungi species.  Method: The reaction of 2-chloro-N-(2-methoxydibenzo[b,d]furan-3-yl)acetamide with various aromatic thiols gave 2-arylthio-N-(2-methoxydibenzo[b,d]furan-3-yl)acetamide derivatives. Antifungal activities of the synthesized compounds have been evaluated using microbroth dilution method.  Results: Four new heterocyclic compounds were synthesized. All compounds were as effective as ketoconazole against T. harzianum, A. ochraceus, C. albicans, whilst the compounds were more effective than ketoconazole against F. solani, F. moniliforme, F. culmorum.   Conclusion: All synthesized compounds showed significant antifungal activity when compared with ketoconazole.
10. kromozomdaki perisentrik inversiyonun agresif davranış ve hiperaktivite üzerine etkisi
The influence of pericentric inversion in 10th chromosome on aggressive behavior and hyperactivity
Yazar: Tanrıverdi, Nilgün; Pazarbaşı, Ayfer; Karahan, Dilara; Avcı, Ayşe; Tahiroğlu, Ayşegül Yolga; Tunç, Erdal; Demirhan, Osman
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Pericentric inversion, Chromosome 10p-q, Aggressive behavior, Hyperactivity, Mental retardation. ; Perisentrik inversiyon, Kromozom 10p-q, Agresif davranış, Hiperaktiflik, Mental retardasyon.

Agresif davranış ve hiperaktivite, nedeni ve patogenezi bilinmeyen genetik nörogelişimsel hastalıklardır. Perisentrik inv(10)(p11.2;q21.2) mutasyonu sitogenetik laboratuarlarında sıklıkla tanımlanmaktadır. Bu olgu fenotipik olarak sessizdir ve polimorfik bir varyant olduğu düşünülmektedir ancak bazı hastalarda otizm gibi nörogelişimsel hastalıklarla ilişkilendirilmiştir. Bir erkek çocuğunun, G-bantlama boya tekniği kullanılarak karyotip incelemesi yapıldı.  Bu çalışmada; gelişme geriliği, mental motor retardasyonu, dikkat eksikliği ve hiperaktivite hastalığı olan bir erkek çocuğunun klinik ve sitogenetik bulguları rapor edildi. Kromozom analizi sonucunda, 10. kromozomun p11.1 ve q22.1 bantları arasındaki bölgeyi kapsayan geniş bir perisentrik inversiyon saptandı. Probandın anne, baba ve kardeşlerinin karyotiplerinin normal  olduğu bulundu. Bulgumuz, inv(10)"un davranış bozukluğu hastalıkları ile ilişkili olabileceğini düşündürmektedir. Bununla birlikte, moleküler çalışmalar, hastalığın patogenezine dahil olan 10p-q kritik bölgesinde yer alan  genlerin bulunmasına ve hastalığın daha iyi tanımlanmasına yardımcı olacaktır.

Aggressive behavior and hyperactivity are neurodevelopmental diseases with unknown pathogenesis. Pericentric inv(10)(p11.2;q21.2) mutation is frequently encountered in cytogenetic laboratories. This mutation is accepted as a polymorphic variant and is phenotypically silent, but in some cases it has been associated with neurodevelopmental diseases like autism. After blood culturing, standard chromosome obtaining procedure was applied to patients.   In this study, clinical and cytogenetical findings of a boy with developmental delay, mental and motor retardation, attention deficit and hyperactivity have been reported. As a result of chromosome analysis, on chromosome 10, a large pericentric inversion between p11.1 and q22.q bands has been found. Karyotype analysis was also performed to mother, father and siblings of the patient and they have been found to have normal karyotype.  It is plausible to consider a relation between inv(10) and some behavioral problems. Additionally, molecular studies targeting 10p-q critical region will be more informative for the true identification of this disease.
Zorunlu Pozisyon Değişikliği ile Miksiyon: Dev Mesane Taşı
Voiding by Mandatory Position Changing: Giant Bladder Stone
Yazar: Çiçek, Tufan; İstanbulluoğlu, Okan; Gönen, Murat; Öztürk, Bülent; Tekin, İlteriş
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Giant bladder stone, vesicocutaneous fistula,  open surgery, bladder stone ; Dev mesane taşı, vesikokütanöz fistül, açık cerrahi, mesane taşı    : Dev mesane taşı, vesikokütanöz fistül, açık cerrahi, mesane taşı    Dev mesane taşı, vesikokütanöz fistül, açık cerrahi, mesane taşı

Zorunlu Pozisyon Değişikliği ile Miksiyon: Dev Mesane Taşı  Mesane taşı sıklıkla nörojenik işeme bozukluğu, infeksiyon, mesane çıkım obtrüksiyonu, yabancı cisim, spinal kord yaralanmaları zemininde gelişir. Erkeklere benign prostat hiperplazisi, bayanlarda ise anti inkontinans cerrahisi mesane taşı gelişiminde risk faktörü olarak kabul edilmektedir. Burada 49 yaşında erkek hastanın dev mesane taşına bağlı olarak zorunlu pozisyon değişikliği ile miksiyon yapabildiği olgu sunulmuştur

Voiding by Mandatory Position Changing: Giant Bladder Stone  Bladder Stones frequently develops on the base of neurogenic micturation disorders, infection, bladder outlet disorders, spinal cord injury and foreign bodies. BPH for men and previous incontinans surgery in women are risk factors for bladder Stone development according to gender. In this case report a 49 years old man, who can void by mandatory position changing owing to a giant bladder stone is presented .
Erişkin Hastada Rastlantısal Saptanan Tek Taraflı İnternal Karotis Arter Hipoplazisi
Unilateral Internal Carotid Artery Hypoplasia Incidentally Found in Adult Patient
Yazar: Aypak, Cenk; Çakmak, Nilgün; Türedi, Özlem; Fırat, Hacer; Görpelioğlu, Süleyman
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Internal carotid artery, hypoplasia, malformation, congenital ; İnternal karotis arter, hipoplazi, malformasyon, konjenital

Tek taraflı internal karotis arter (ICA)  hipoplazisi, son derece nadir rastlanan konjenital bir anomalidir. Tanı genellikle başka bir nedenle yapılan radyolojik araştırma esnasında rastlantısal olarak konulur. Sıklıkla asemptomatik seyretmekle birlikte, hayatı tehdit eden gelişimsel anomaliler eşlik edebilir. Bu çalışmada, vertigo nedeni ile araştırılırken yapılan radyolojik görüntülemelerde sol internal karotis arter hipoplazisi  saptanan bir vaka sunulmuştur.

Unilateral hypoplasia of the internal carotid artery, is an extremely rare conjenital anomaly. It is usually diagnosed  incidentally during radiological examination for another reason. Although  mostly asymptomatic, it may be accompanied with life-threatening developmental anomalies.  In this report a case determined with left carotid artery hypoplasia in radiological imaging for evaluation of dizziness was presented.
Perineal Ektopik Testis: Nadir Bir Konjenital Anomali
Perineal Ectopic Testis: A Rare Congenital Anomally
Yazar: Çiçek, Tufan; Gönülalan, Umut; Öztürk, Bülent; Koşan, Tevfik Murat
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: perineal ectopic testis, orcheopexy, Cryptorchidisim ; Perineal ektopik testis, orşiopeksi, inmemiş testis

Perineal ektopik testis nadir görülen konjenital bir anomalidir. İnmemiş tetisler içinde insidansı 1% den azdır. Hastalar, sıklıkla testis yokluğu ve boş skrotum şikayeti ile başvurur. Hormonal tedavinin yerinin olmadığı bu vakalarda tedavi cerrahidir.  Burada 11 yaşında sağ perineal ektopik testis tanısı fizik muayenesi konularak orşiopeksi ile tedavi edilen çocuk hasta sunulmuştur.

Perineal ectopic testis is a rare congenital anomally. The incidence of perineal ectopic testis is less than 1% in all undescended testis. Patient usually applied to urology with empty scrotum and testicular agenesia. The main treatment is surgical and hormonal therapy is not indicated in these patients. We report an eleven years old patient with right perineal ectopic testis that was underwent scrotal orchidopexy
Taşlaşmış ve Kopmuş Çift J Stent"in Skopi Eşliğinde Üreterorenoskopi Yardımı ile Çıkarılması.
Removal of Fragmented and Stone Encrustated Double J Stent with the Help of Ureterorenoscopy and Fluoroscopic Guidance.
Yazar: Ekici, Musa; Özgür, Berat Cem; Yücetürk, Cem Nedim; Özayar, Asım; Bayrak, Ömer
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: double j stent, removal, encrustation, fragmentation ; çift j stent, çıkartmak, enkrustasyon, fragmantasyon

Takibe gelmeyen hastalarda içerde bırakılmış olan stentler ürologlar için zorlu olgulardır. Hastalar tekrarlayan böğür ağrısı, piyelonefrit atakları, stent migrasyonu, enkrustasyonu, taşlaşması ve böbrek yetmezliğiyle sonuçlanacak obstrüksiyon nedenleri ile başvurabilirler. Nadiren uzun yerleştirme süreleri stentlerin parçalanmalarına yol açabilir. 81 yaşındaki kadın  hasta dizüri ve yan ağrısı nedeniyle kliniğe kabul edildi. Özgeçmişinde bir dış merkezde 2 yıl önce üreterorenoskopi ile üreter taşı alındığı, çift J kateter takıldığı bildirildi. Yapılan tetkikler sonrası hastada unutulmuş ve kopuk stentin bu yakınmalara yol açtığı belirlendi.

Patients with retained stents who have not followed up for a long time are difficult cases for urologists. They may be admitted to the hospitals because of  several complaints like flank pain, pyelonephritic attacks, stent migration, encrustation, calcification and even renal failure by means of obstruction. Rarely,long standing stents may become fragmented. In the present case, a 81 year-old woman was  admitted to our inpatient clinics  with initial complaints of dysuria and flank pain. Her history revealed that she had been performed ureterorenoscopy for the removal of ureteral stone and placed double-j stent 2 years ago. After subsequent evaluations, previously forgotten and fragmented stent has been determined to be the cause  of complaints of the patient.
Miksoid Leiomyosarkoma
Myxoid Leiomyosarcoma
Yazar: Pafumi, Carlo; Teodoro, Maria Cristina; D&amp;amp;apos;agati, Alfio; Marilli, İlaria; Leanza, Gianluca; Leanza, Vito
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 38 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: mixoid leiomiosarcoma, uterus, miomectomia ; Miksoid leiomyosarkom, klinik bulgular, ultrasonografi, doppler

Menometroraji teşhisi ile 37 yaşındaki bir bayan (doğum sayısı 1, spontan doğum) universite hastanemize kabul edildi. Vaka hikayesinde 6 ay öncesinde menometroraji ile teşhis edildiği görülen hastada abdominal incelemeler neticesinde hipogastrik ve mezogastrik bölgeleri kapsayan bir kitle tespit ettik. Tümefaksiyon sert ve umblikus seviyesine ulaşmıştı. Birleşik vajinal-abdominal incelemede anterior duvarda kitle ve multipl myeloma hissedildi; uterus 18 haftalık gebeliktekine denk bir şekilde genişlemişti; adneks normal olarak hissedildi. Cerrahi operasyonda multipl miyelomlar tespit edildi. En büyüğü 10 cm çapında jelatinli yumuşak bir yapısı vardı. Adneksin korunduğu total abdominal histerektomi gerçekleştirildi. Histopatolajik sonuçlar en büyük miyomda miksoid leiomyosarkom olduğunu gösterirken, diğer fibroid nodları atipi içermemektedir.

A 37 year old woman (para 1 spontaneous delivery) was admitted to our university hospital for menometrorrhagia. The case history showed that the patient had menometrorrhagia for six months; moreover, during the abdominal examination we found a mass (fig.1) occupying the hipogastric and mesogastric area. The tumefaction was hard and it reached the level of the umbilicus. On combined vaginal-abdominal examination a mass on the anterior wall and multiple myomata were felt; the uterus was found to have been enlarged to the size equivalent to 18 weeks pregnancy; adnexa regular were felt. During the surgery multiple myomas were found.The largest,10 cm diameter, was soft in consistence with a gelatinous structure. Total abdominal hysterectomy with preservation of adnexa was performed.  Histopathological result gave evidence of myxoidleiomyosarcoma in the largest myoma, whereas the others fibroid nodes were without atypia