hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kök Hücre ve Veteriner Hekimlikte Uygulama Alanları
Kök Hücre ve Veteriner Hekimlikte Uygulama Alanları
Yazar: Cannazik, Orçun; Polat, Bülent
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Stem cell, Use in Veterinary Medicine ; Kök hücre, Veteriner hekimlikte kullanımı

Kök hücre tedavisi, tıp ve veteriner hekimliğinde son yıllarda önem kazanmış bir konudur. Kök hücrelerin; totipotent, pluripotent ve multipotent olmak üzere üç türü bulunmaktadır. Kök hücreler; embriyonik kök hücreler (EKH) ve embriyonik olmayan kök hücreler veya erişkin tip kök hücreler (ETKH) olarak ikiye ayrılırlar. Embriyonik kök hücreler blastosist’in iç hücre kitlesinden elde edilirken; ETKH kemik iliği, periferik kan, adipoz doku, deri, kalp kası, nöronlar, amniotik sıvı, göbek kordonu ve uterus gibi birçok farklı organ veya dokudan elde edilebilirler. Elde edilen bu kök hücreler; allojenik, otolog, sinjeneik ve kordon kanı şeklinde istenilen dokulara nakledilebilirler. Sunulan derlemede, kök hücrelerin kaynağı, elde edilmesi, transferi ve bunların veteriner hekimlikte kullanımı hakkında genel bilgi verilmiştir.

Stem cell therapy is an issue, which has recently gained importance in veterinary and human medicine. Three types of stem cells are presented as totipotent, pluripotent and multipotent. These cells are divided into two groups as embryonic and non-embryonic or adult type stem cells. While embryonic stem cells are obtained from the inner cell mass of blastocysts, adult type stem cells are derived from various tissues and organs such as bone marrow, peripheral blood, adipose tissue, skin, cardiac muscle, neurons, amniotic fluid, umbilical cord, and uterus. The stem cells can be transferred to the target tissues as allogeneic, autologous, syngeneic, and umbilical cord blood methods. In the present review, general information about the source, isolation and transfer methods of stem cells and their use in veterinary medicine are given
Eimeria zuernii ile Doğal Enfekte Buzağılarda İlk Kış Coccidiosisi Olgusu
Eimeria zuernii ile Doğal Enfekte Buzağılarda İlk Kış Coccidiosisi Olgusu
Yazar: Aslan, Mükremin; Kırmızıgül, Ali Haydar; Parmaksızoğlu, Nilgün; Erkılıç, Ekin Emre
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

Bu klinik olguda amaç, doğal enfekte altı aylık buzağıda görülen kış koksidiyozisi olgusunu sunmaktır. Olgu materyalini, Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi İç Hastalıkları Kliniğine, klinik olarak ishalin görüldüğü ve iki buzağının öldüğü çiftlikten getirilen diyareli bir buzağı oluşturdu. Klinik ve parazitolojik muayenede Eimeria zuernii türünün neden olduğu perakut koksidiyozis teşhisi koyuldu. Gram dışkıdaki oocyst sayısı 78.000 olup, oocystlerin %95’i E. zuernii ve %5’ini ise E. bovis oluşturdu. Kış mevsiminde görülen bu vaka ‘kış koksidiyozisi’ olarak tanımlandı. Buzağıya sulphamezathine ve destek tedavi uygulandı ve iyileşme görüldü. Sonuç olarak; kış aylarında E. zuernii ile doğal enfekte buzağılarda perakut koksidiyozis olguları dikkate alınmalıdır.

Bu klinik olguda amaç, doğal enfekte altı aylık buzağıda görülen kış koksidiyozisi olgusunu sunmaktır. Olgu materyalini, Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi İç Hastalıkları Kliniğine, klinik olarak ishalin görüldüğü ve iki buzağının öldüğü çiftlikten getirilen diyareli bir buzağı oluşturdu. Klinik ve parazitolojik muayenede Eimeria zuernii türünün neden olduğu perakut koksidiyozis teşhisi koyuldu. Gram dışkıdaki oocyst sayısı 78.000 olup, oocystlerin %95’i E. zuernii ve %5’ini ise E. bovis oluşturdu. Kış mevsiminde görülen bu vaka ‘kış koksidiyozisi’ olarak tanımlandı. Buzağıya sulphamezathine ve destek tedavi uygulandı ve iyileşme görüldü. Sonuç olarak; kış aylarında E. zuernii ile doğal enfekte buzağılarda perakut koksidiyozis olguları dikkate alınmalıdır.
Deprem ve Anormal Hayvan Davranışları
Deprem ve Anormal Hayvan Davranışları
Yazar: Karadeniz, Ali
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 2 No. 3, 2015

Bilim adamları ne yaparlarsa yapsınlar modern ve teknolojik aletlerle dahi depremin meydana geliş zamanını önceden tahmin etmekte zorlanıyorlar. Ancak pek çok hayvan türü depremden saatler ve hatta günler öncesinde anormal davranışlar sergilemektedir. Bu durum artık bilinen bir gerçek olsa da hayvanların nasıl ve neye karşı böyle bir tepki verdiği hala sırrını korumaktadır. Bu nedenle hayvanlar üzerinde yapılacak detaylı çalışmalar ile elde edilecek bulgular, depremlerin kesin tahmini konusunda kuşkusuz pek çok fayda sağlayacaktır.

Bilim adamları ne yaparlarsa yapsınlar modern ve teknolojik aletlerle dahi depremin meydana geliş zamanını önceden tahmin etmekte zorlanıyorlar. Ancak pek çok hayvan türü depremden saatler ve hatta günler öncesinde anormal davranışlar sergilemektedir. Bu durum artık bilinen bir gerçek olsa da hayvanların nasıl ve neye karşı böyle bir tepki verdiği hala sırrını korumaktadır. Bu nedenle hayvanlar üzerinde yapılacak detaylı çalışmalar ile elde edilecek bulgular, depremlerin kesin tahmini konusunda kuşkusuz pek çok fayda sağlayacaktır.
Yumurta Tavuklarında İnorganik ve Organik Bakır, Çinko, Manganın Farklı Düzeylerinin Yumurta Verim ve Kalitesine Etkileri
The Effect of Different Levels of Inorganic and Organic Copper, Zinc and Manganase on Egg Production and Quality in Laying Hens
Yazar: Hira, Feyroz; Yörük, Mehmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Egg production, Egg quality, Laying hens, Organic mineral ; Organik mineral, Yumurta kalitesi, Yumurta tavuğu, Yumurta verimi

Araştırma, yumurta tavuğu rasyonlarında NRC (National Research Council) (1994) tarafından önerilen düzeyde ve bu düzeyin %66’sı ile %33’ü oranlarında inorganik ve organik bakır, çinko ve mangan kullanılmasının performans ve yumurta kalitesi üzerindeki etkilerini belirlemek amacı ile yürütüldü. Araştırmada toplam 336 adet 45 haftalık yaşta Lohman kahverengi ticari yumurtacı tavuk kullanıldı. Araştırma 150 gün sürdürüldü. İnorganik mineral gruplarının mineral premiksleri, standart bir inorganik premiks kullanılarak NRC’nin bildirdiği düzeylerde sülfat formunda 29 mg Zn (ZnSO4), 4 mg Cu (CuSO4) ve 17 mg (MnSO4) ve bu düzeylerinin sırasıyla %66 ve %33’ü oranında olacak şekilde hazırlandı. Organik mineral gruplarının mineral premiksleri ise inorganik minerallerle aynı seviyelerde ve oranlarda bir organik mineral premiksi (BioplexTM) kullanılarak hazırlandı. Mevcut araştırma sonuçlarına göre, yumurta tavuğu rasyonlarına geleneksel inorganik iz mineral katkısının ihtiyaçtan fazla olduğu ve azaltılabileceği; yine inorganik iz minerallerin yerine organik formlarının çok daha düşük düzeylerinin performans ve yumurta kalitesini etkilemeksizin katılabileceği kanaatine varıldı.

The study was conducted to determine the effects of inorganic and organic copper, zinc and manganese supplementation at both recommended levels by NRC (1994), and at 66% and 33% proportion of those levels in laying hen rations on performance and egg quality in laying hens. In experiment, a total amount of 336 commercial laying Lohmann brown hens at 45 weeks of age was used. All hens were given a second period cage laying hens diet and study was conducted for 150 days. The mineral contents of inorganic groups were supplied using a standard inorganic mineral premix at both levels of NRC recommendations (29 mg Zn as (ZnSO4), 4 mg Cu (CuSO4) and 17 mg Mn as (MnSO4)) and 66% and 33% proportions of those levels. The mineral contents of organic groups were also supplied using an organic mineral premix (BioplexTM) at the same levels and proportions of those inorganic minerals. According to the results of the current study, it was indicated that traditional trace inorganic mineral (Cu, Zn and Mn) supplementation into laying hen diets are more than it is needed and this supplementation level can be reduced; organically complexed trace minerals (Cu, Zn, and Mn) can be used at a much lower concentration than the current recommended levels as inorganic minerals, without a negative impact on performance and egg quality in laying hens
Esmer ve Siyah-Alaca Buzağılarda Sütün Biberon ve Kova ile Verilmesinin  Canlı Ağırlık ve Yemden Yararlanma Üzerine Etkisi
Esmer ve Siyah-Alaca Buzağılarda Sütün Biberon ve Kova ile Verilmesinin  Canlı Ağırlık ve Yemden Yararlanma Üzerine Etkisi
Yazar: Yıldırım, Fatih; Yıldız, Ahmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Brown-Swiss, Calf, Calf nursing bottle, Holstein, Pail ; Biberon, Buzağı, Esmer, Kova, Siyah-Alaca

Bu araştırma Siyah-Alaca ve Esmer buzağıların, biberon ve kova ile sütle beslenmelerinin canlı ağırlığa ve yemden yararlanma üzerine etkilerini karşılaştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışma beslenme şekline göre (biberon-kova) muamele gruplarına ayrılan 83 baş buzağı (19 Siyah-Alaca dişi, 18 Siyah-Alaca erkek, 20 Esmer dişi, 26 Esmer erkek) üzerinde yürütülmüştür. Irklar arasında en yüksek doğum ağırlığı (DA) (41.44 ± 0.84), sütten kesim ağırlığı (SKA) (109.87 ± 1.64) ve yemden yararlanma oranı (YYO) (2.81 ±0.05) Esmer buzağılarda tespit edilmiştir. Cinsiyetlerine göre; Esmer erkek buzağıların en yüksek DA (43.52 ± 1.09 kg), SKA (115.40 ± 2.25) ve YYO (2.82 ± 0.07) sahip olduğu belirlenmiştir. Beslenme şekline göre (Kova-Biberon); Esmer erkek buzağıların kova ile beslenmesinde en yüksek SKA (116.43 ± 3.85 kg), Siyah-Alaca dişilerin biberon ile beslenmesinde en düşük SKA (99.88 ± 3.60 kg) elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; ırklar arasında DA (P<0.001) ve YYO’da (P<0.05), cinsiyetlerine göre DA (P<0.05) ve SKA’ da (P<0.001) önemli farklılıklar gözlenirken, beslenme şekline göre biberon ve kova ile beslemede DA, SKA ve YYO bakımından istatistiki olarak herhangi bir önemli fark gözlenmemiştir (P>0.05). Sonuç olarak, süt içirme metodu (kova ve biberonla) buzağıların yemden yararlanma ve canlı ağırlıklarını etkilememiştir. Esmer ve Siyah-Alaca buzağılara sahip işletmeler zaman kazancı ve işçilik maliyetlerini dikkate alarak kova ile beslenme yöntemini tercih edebilirler.

This study was carried out to compare the effects of feeding milk by calf nursing bottle and pail on body weight and feed conversion rate in Brown-Swiss and Holstein calves. The research was conducted on 83 calves (19 Holstein female, 18 Holstein male, 20 Brown-Swiss female, 26 Brown-Swiss male) allocated two treatment groups classified by diet (calf nursing bottle-pail). The birth weight (DA) (41.44 ± 0.84), weaning weight (SKA) (109.87 ± 1.64) and the feed conversion rate (YYO) (2.81 ± 0.05) were highest in Brown-Swiss calves. According to gender; DA (43.52 ± 1.09 kg), SKA (115.40 ± 2.25) and YYO (2.82 ± 0.07) were highest in male Brown-Swiss calves. The SKA (116.43 ± 3.85 kg) of Brown-Swiss male calves fed by pail had the highest weight, whereas the lowest SKA (99.88 ± 3.60 kg) was detected in Holstein females fed by calf nursing bottle. Statistically significant differences between races were detected for DA (P
Bir Alabalık Çiftliğinde Doğal Enfekte Gökkuşağı Alabalıklarından (Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792) Lactococcus garvieae’nin Kültür ve PCR ile Saptanması ve Etkenin Antibiyotik Duyarlılık Profillerinin Belirlenmesi
Bir Alabalık Çiftliğinde Doğal Enfekte Gökkuşağı Alabalıklarından (Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792) Lactococcus garvieae’nin Kültür ve PCR ile Saptanması ve Etkenin Antibiyotik Duyarlılık Profillerinin Belirlenmesi
Yazar: Durmaz, Yüksel; Kılıçoğlu, Yunus
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Antibiotic susceptibility, Isolation, Lactococcus garvieae, PCR, Rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) ; Antibiyotik duyarlılık, Gökkuşağı alabalığı (Oncorhynchus mykiss), İzolasyon, Lactococcus garvieae, PZR

Bu olgu sunumunda, Karadeniz Bölgesi’nde enfeksiyon çıkan bir ticari gökkuşağı alabalığı çiftliğinden toplanan 8 adet balık örneği incelendi. Hastalık etkeni saptandı ve etkenin antibiyotik duyarlılık profili araştırıldı. Salgın 21oC su sıcaklığında ve 2014 yılı Ağustos ayı içerisinde görüldü. Enfeksiyon bir aylık süre içerisinde % 70-75 oranında mortaliteye neden oldu. Bakteriyolojik incelemeler sonucunda 4 balığın karaciğer, dalak ve böbreklerinden Tryptic Soy Agar, McConkey Agar ve Shotts-Waltman Agar’da Lactococcus garvieae izole edildi. Suşların identifikasyonu kültür tekniği ile konfirmasyonu ise moleküler yöntemlerle yapıldı. Çalışmada elde edilen izolatların fenotipik özelliklerinin birbirleriyle uyumlu olduğu saptandı. Suşların tamamı florfenikol, eritromisin, oksitetrasiklin, amoksisilin ve ampisiline duyarlı, trimetoprim, sulfametoksazol/trimetoprim ve okzolinik asite dirençli bulundu. Enrofloksasin, sefoperazon, kanamisin, neomisin, ve gentamisine karşı değişen oranlarda duyarlılık belirlenirken suşların tamamında çoklu antibiyotik direnci tespit edildi.

In this case report, 8 fish samples taken from a commercial Rainbow trout farm during outbreak in the Black Sea Region were investigated. Causal agent of the outbreak was detected and its antibiotic susceptibility profile was investigated. The outbreak was observed at 21oC temperature in August, 2014. The 70-75 % mortality rate was caused by the agent in a month. Lactococcus garvieae were isolated from liver, spleen and kidney of 4 fish on the Tryptic Soy Agar, McConkey Agar and Shotts-Waltman Agar as the result of bacteriological examinations. Isolated strains were identified by biochemical tests and were confirmed by molecular methods. Similar phenotypic properties were shared by outbreak isolates. All the strains were sensitive to florfenicol, erythromycin, oxytetracycline, amoxicillin, ampicillin while all strains were resistant to trimethoprim, sulfamethoxazole/trimethoprim and oxolinic acid. The sensitivity of enrofloxacin, cefoperazone, kanamycin, neomycin, and gentamicin were determined at varying rates. Multidrug resistance was also detected in all the strains
Malakan Irkı Bir Atta Sağ Abdominal Kriptorşidizm
Malakan Irkı Bir Atta Sağ Abdominal Kriptorşidizm
Yazar: Demiraslan, Yasin; Gürbüz, İftar; Karaman, Musa; Özen, Hasan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Kriptorşidizm, Malakan atı, Testis ; Cryptorchidism, Malakan horse, Testicle

Malakan Atı Doğu Anadolu Bölgesi'nde yoğun olarak bulunan ve Ukrayna'dan bölgeye göç eden Malakan'lar tarafından getirildiği bilinen yerli bir at ırkıdır. Bu olguda da Malakan ırkı bir atta tesadüfen gözlenen kriptorşidizmin tanımlanması amaçlanmıştır. Olgu materyalini 325 kg ağırlığında ve 7 yaşlı bir Malakan Atı oluşturdu. İlk bakıda scrotum içerisinde sadece sol testisin bulunduğu gözlendi. Sağ testisin ise intraabdominal olarak yerleştiği belirlendi. Sol testisin 12 ve 6.5 cm, sağ testis'in ise 4.5 ve 3 cm ebatlarında olduğu belirlendi. Histopatolojik değerlendirmede ise kriptorşit belirlenen testis dokusunda seminifer tubuller arasındaki intersitisyel alanın içi boş kan damarları içeren gevşek bağ doku demetleri ile kalınlaştığı ve bu bölgede yer alan Leydig hücrelerinin çoğunun nekroze olduğu gözlendi. Sonuç olarak veteriner hekimliği alanında literatür eksiği bulunan Malakan Atı'nda sağ abdominal kriptorşidizm tanımlandı.

Malakan Horse is a native horse breed found heavily in the Eastern Anatolia Region and known to be brought by Malakans migrated to this region from Ukraine. This case presentation was aimed to define coincidental cryptorchidism in a Malakan horse. The case material used was a 7 years old Malakan horse weighing 325 kg. In the first inspection, only the left testicle was found in the scrotum. The right testicle was located intraabdominally. The length and weight of the right testicle were 4.5 and 3 cm, while the length and weight of the left testicle were 12 and 6.5 cm, respectively. In histopathological investigation of the cryptorchidic testicle, thickening of interstitium by loose connective tissue sheets containing empty blood vessels and mostly necrotic Leydig cells were noted. Consequently, right abdominal cryptorchidism was defined in a Malakan horse about which very little literature data are present
Sarıkamış Yöresinde Yetiştirici Bilgilerine Dayanarak Büyükbaş Hayvan Beslenme Durumunun Değerlendirilmesi
Sarıkamış Yöresinde Yetiştirici Bilgilerine Dayanarak Büyükbaş Hayvan Beslenme Durumunun Değerlendirilmesi
Yazar: Akman, Berna; Yalçınkaya, İlkay
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

Bu çalışma, Sarıkamış ilçesinde büyükbaş hayvan yetiştirici bilgilerine dayanarak işletme yapıları, hayvanlarınbeslenmesinde kullanılan yem çeşitleri, miktarları, analizleri ve hayvan besleme alışkanlıklarını belirlemek amacıylayapılmıştır. Anket çalışması Sarıkamış’ta bulunan 68 işletmede yapılmıştır. İşletmelerin %77.94’ü büyük (11 ve üzeri), %14.7’si(6-10 baş) orta işletmelerden oluşurken, %7.35’i küçük (1-5 baş) işletmelerden oluşmaktadır. Kesif yem olarak, fabrika yemikullanan işletmeler (%79.41), buğday-arpadan oluşan karışımı satın alanlar (%2.90) ve kendi ürettiği hammadde yemikullananlar (%17.64) tespit edilmiştir. Yem örneklerinde kuru madde (KM), ham protein (HP), ham kül (HK), ve ham yağ (HY)analizleri Weende analiz sistemine göre ve ham selüloz (HS) analizleri ise Crampton ve Maynard metoduna göre yapılmıştır.Fiğ, korunga ve yonca otunda sırasıyla KM %93.4, 92.3 ve 94.7, HP %16.7, 19 ve 19.5, HY %5.4, 3.8 ve 2.2, HK %10.8, 6.4 ve5.1, HS %22, 26.30 ve 25.1 ve ME 2525.42, 2372.16 ve 2414.93 kcal/kg olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, ilçe ve bölgedekiyetiştiricilerin, hayvan beslemeye ilişkin teknik bilgi ve bilinçlerinin artırılması sağlanmalıdır.

Bu çalışma, Sarıkamış ilçesinde büyükbaş hayvan yetiştirici bilgilerine dayanarak işletme yapıları, hayvanlarınbeslenmesinde kullanılan yem çeşitleri, miktarları, analizleri ve hayvan besleme alışkanlıklarını belirlemek amacıylayapılmıştır. Anket çalışması Sarıkamış’ta bulunan 68 işletmede yapılmıştır. İşletmelerin %77.94’ü büyük (11 ve üzeri), %14.7’si(6-10 baş) orta işletmelerden oluşurken, %7.35’i küçük (1-5 baş) işletmelerden oluşmaktadır. Kesif yem olarak, fabrika yemikullanan işletmeler (%79.41), buğday-arpadan oluşan karışımı satın alanlar (%2.90) ve kendi ürettiği hammadde yemikullananlar (%17.64) tespit edilmiştir. Yem örneklerinde kuru madde (KM), ham protein (HP), ham kül (HK), ve ham yağ (HY)analizleri Weende analiz sistemine göre ve ham selüloz (HS) analizleri ise Crampton ve Maynard metoduna göre yapılmıştır.Fiğ, korunga ve yonca otunda sırasıyla KM %93.4, 92.3 ve 94.7, HP %16.7, 19 ve 19.5, HY %5.4, 3.8 ve 2.2, HK %10.8, 6.4 ve5.1, HS %22, 26.30 ve 25.1 ve ME 2525.42, 2372.16 ve 2414.93 kcal/kg olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, ilçe ve bölgedekiyetiştiricilerin, hayvan beslemeye ilişkin teknik bilgi ve bilinçlerinin artırılması sağlanmalıdır.
Etlik Piliç Yemlerine İlave Edilen Yarpuz’un (Mentha Pulegıum L) Doku Yağ Asidi Kompozisyonu ve Raf Ömrüne Etkileri
Etlik Piliç Yemlerine İlave Edilen Yarpuz’un (Mentha Pulegıum L) Doku Yağ Asidi Kompozisyonu ve Raf Ömrüne Etkileri
Yazar: Erhan, M. Kuddusi; Bölükbaşı Aktaş, Ş.canan; Ürüşan, Hilal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

Bu çalışmada yarpuzun (Mentha Pulegıum L) etlik piliçlerde doku yağ asidi kompozisyonu ve raf ömrüne etkisi araştırılmıştır. Araştırmada bir günlük yaşta toplam 150 adet Ross 308 civciv kullanılmış, civcivler üç gruba ayrılmış (her grup beş tekrarlı) her alt grupta on adet hayvan olacak şekilde rastgele dağıtılmıştır. Kontrol grubu bazal yemle beslenmiştir. Diğer gruplar ise sırasıyla bazal yeme %0.25 ve %0.50 yarpuz ilave edilerek beslenmiştir. Deneme sonunda kesilen hayvanların göğüs ve but kaslarının yağ asit kompozisyonu ve TBARS değerlerine bakılmıştır. Yarpuzun en yüksek seviyesinin (%0.50) verildiği grupta, göğüs etlerine ait TBARS değerlerinin tüm günlerde en düşük olduğu bulunmuştur. But etlerinde ise %0.25 yarpuz en yüksek antioksidan etkiye sahip olmuştur. Diyete yarpuz ilavesinin but etlerinde laurik asit, linoleik asit, dokosaheksaenoik asit (DHA) ve n-6 seviyesini, göğüs etlerinde ise laurik, ekosapentaenoik asit (EPA) ve DHA’yı artırdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, diyete yarpuz ilavesi etin raf ömrünü olumlu yönde etkilemiş ve EPA ve DHA’yı artırmıştır.

Bu çalışmada yarpuzun (Mentha Pulegıum L) etlik piliçlerde doku yağ asidi kompozisyonu ve raf ömrüne etkisi araştırılmıştır. Araştırmada bir günlük yaşta toplam 150 adet Ross 308 civciv kullanılmış, civcivler üç gruba ayrılmış (her grup beş tekrarlı) her alt grupta on adet hayvan olacak şekilde rastgele dağıtılmıştır. Kontrol grubu bazal yemle beslenmiştir. Diğer gruplar ise sırasıyla bazal yeme %0.25 ve %0.50 yarpuz ilave edilerek beslenmiştir. Deneme sonunda kesilen hayvanların göğüs ve but kaslarının yağ asit kompozisyonu ve TBARS değerlerine bakılmıştır. Yarpuzun en yüksek seviyesinin (%0.50) verildiği grupta, göğüs etlerine ait TBARS değerlerinin tüm günlerde en düşük olduğu bulunmuştur. But etlerinde ise %0.25 yarpuz en yüksek antioksidan etkiye sahip olmuştur. Diyete yarpuz ilavesinin but etlerinde laurik asit, linoleik asit, dokosaheksaenoik asit (DHA) ve n-6 seviyesini, göğüs etlerinde ise laurik, ekosapentaenoik asit (EPA) ve DHA’yı artırdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, diyete yarpuz ilavesi etin raf ömrünü olumlu yönde etkilemiş ve EPA ve DHA’yı artırmıştır.