hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KONDENSER SERPANTİNİ VE EVAPORATÖR FİLTRELERİNDEKİ TIKANIKLIĞIN DUVAR TİPİ SPLİT KLİMA PERFORMANSI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ
KONDENSER SERPANTİNİ VE EVAPORATÖR FİLTRELERİNDEKİ TIKANIKLIĞIN DUVAR TİPİ SPLİT KLİMA PERFORMANSI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ
Yazar: Şimşek, Erdoğan; Bilgili, Mehmet; Yaşar, Abdulkadir; Şahin, Beşir
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Hava akımı, Split klima, Periyodik bakım, Evaporatör tıkanıklılığı, Kondenser tıkanıklılığı.

Bu çalışmada, duvar tipi bir split klimada evaporatör filtrelerindeki ve kondenser serpantinlerindeki tıkanıklığınsistem performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Sayısal değer alınabilecek tarzda tasarlanan orijinal birklimada, evaporatör filtreleri ve kondenser serpantinleri üzerinde kademeli şekilde tıkanıklık oluşturularaksistemin sıcaklık, basınç, ısıl kapasite, güç ve ısıtma-soğutma etkinliklerindeki (COP) değişimlergözlemlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, hava filtresi üzerindeki kirlenme nedeniyle evaporatör filtresiüzerinde oluşturulan tıkanıklığın %50 ve %100 düzeyinde gerçekleşmesi durumunda, klima sisteminin soğutmaetkinliği (COP) sırasıyla %3,32 ve %11,19 oranında azalmıştır. Ayrıca, kondenser serpantininde eğilme, ezilmeve kirlenme gibi nedenlerle oluşan tıkanıklığın %50 ve %100 düzeyinde olması durumunda klima sistemininsoğutma etkinliğinde (COP) sırasıyla %12,07 ve %47,38 oranında azalma görülmüştür. Sonuçlar, evaporatörfiltrelerinin, kondenser ve evaporatör serpantin yüzey bakımlarının düzenli şekilde yapılması gereğini ortayaçıkarmaktadır. Bu suretle, duvar tipi split klimaların daha az enerjiyle ısıtma ve soğutma işlevini yerine getirmesive uzun yıllar sorunsuz şekilde işletilmesi sağlanacaktır.

Bu çalışmada, duvar tipi bir split klimada evaporatör filtrelerindeki ve kondenser serpantinlerindeki tıkanıklığınsistem performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Sayısal değer alınabilecek tarzda tasarlanan orijinal birklimada, evaporatör filtreleri ve kondenser serpantinleri üzerinde kademeli şekilde tıkanıklık oluşturularaksistemin sıcaklık, basınç, ısıl kapasite, güç ve ısıtma-soğutma etkinliklerindeki (COP) değişimlergözlemlenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, hava filtresi üzerindeki kirlenme nedeniyle evaporatör filtresiüzerinde oluşturulan tıkanıklığın %50 ve %100 düzeyinde gerçekleşmesi durumunda, klima sisteminin soğutmaetkinliği (COP) sırasıyla %3,32 ve %11,19 oranında azalmıştır. Ayrıca, kondenser serpantininde eğilme, ezilmeve kirlenme gibi nedenlerle oluşan tıkanıklığın %50 ve %100 düzeyinde olması durumunda klima sistemininsoğutma etkinliğinde (COP) sırasıyla %12,07 ve %47,38 oranında azalma görülmüştür. Sonuçlar, evaporatörfiltrelerinin, kondenser ve evaporatör serpantin yüzey bakımlarının düzenli şekilde yapılması gereğini ortayaçıkarmaktadır. Bu suretle, duvar tipi split klimaların daha az enerjiyle ısıtma ve soğutma işlevini yerine getirmesive uzun yıllar sorunsuz şekilde işletilmesi sağlanacaktır.
AĞIR ARAÇLAR İÇİN YOL EĞİMİ VE VİRAJ YARIÇAPI DİKKATE ALINARAK EN HIZLI GÜZERGÂHIN BELİRLENMESİ
AĞIR ARAÇLAR İÇİN YOL EĞİMİ VE VİRAJ YARIÇAPI DİKKATE ALINARAK EN HIZLI GÜZERGÂHIN BELİRLENMESİ
Yazar: Kumaş, Hasan; Gencer, Cevriye; Maraş, Hakan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Ağır Araç, En Kısa Yol Problemi, En Hızlı Yol Problemi, CBS, Yol Eğimi, Viraj Yarıçapı.

En kısa yol, süre açısından en kısa zamanda; maliyet açısından en küçük maliyet ile veya mesafeaçısından en kısa mesafede kat edilen yoldur. Aracın sabit hızda yol aldığı varsayıldığında en kısa yol, enkısa zamanda kat edilen yol diğer bir ifadeyle en hızlı yol olarak kabul edilebilir. Oysa araçlar, yollarıneğimi ve virajlar nedeniyle her zaman sabit hızda mesafe kat edemezler. Bu durumda da en hızlı yol,mesafesi en kısa olan yol olarak kabul edilemez. En hızlı yol için yolların eğimini ve viraj yarıçaplarınıdikkate alan hesaplamalar yapılmalıdır. Bu çalışmada ağır araçlar için yolun eğimi, viraj yarıçapı, yolungenişliği, yüksekliği ve taşıma kapasitesi dikkate alınarak en hızlı-en iyi güzergâhın belirlenmesi için birmodel önerisinde bulunulmuştur. Bu maksatla öncelikle çalışmada araç hızını etkileyen faktörler üzerindedurulmuş; müteakiben ağır araçların eğimli ve virajlı yollarda hız hesaplamaları için kullanılan formülleraçıklanmıştır. En hızlı güzergâhın belirlenmesinde, aracın tırmanma ve dönme kabiliyeti ile genişlik,yükseklik ve yüklü ağırlığına göre geçemeyeceği yol kesimlerini tespit etmek için Coğrafi BilgiSistemlerinden (CBS) faydalanılmıştır.

En kısa yol, süre açısından en kısa zamanda; maliyet açısından en küçük maliyet ile veya mesafeaçısından en kısa mesafede kat edilen yoldur. Aracın sabit hızda yol aldığı varsayıldığında en kısa yol, enkısa zamanda kat edilen yol diğer bir ifadeyle en hızlı yol olarak kabul edilebilir. Oysa araçlar, yollarıneğimi ve virajlar nedeniyle her zaman sabit hızda mesafe kat edemezler. Bu durumda da en hızlı yol,mesafesi en kısa olan yol olarak kabul edilemez. En hızlı yol için yolların eğimini ve viraj yarıçaplarınıdikkate alan hesaplamalar yapılmalıdır. Bu çalışmada ağır araçlar için yolun eğimi, viraj yarıçapı, yolungenişliği, yüksekliği ve taşıma kapasitesi dikkate alınarak en hızlı-en iyi güzergâhın belirlenmesi için birmodel önerisinde bulunulmuştur. Bu maksatla öncelikle çalışmada araç hızını etkileyen faktörler üzerindedurulmuş; müteakiben ağır araçların eğimli ve virajlı yollarda hız hesaplamaları için kullanılan formülleraçıklanmıştır. En hızlı güzergâhın belirlenmesinde, aracın tırmanma ve dönme kabiliyeti ile genişlik,yükseklik ve yüklü ağırlığına göre geçemeyeceği yol kesimlerini tespit etmek için Coğrafi BilgiSistemlerinden (CBS) faydalanılmıştır.
HOMOJEN OLMAYAN SIĞ KÜRESEL KABUĞUN TERMAL BURKULMA ANALİZİ
HOMOJEN OLMAYAN SIĞ KÜRESEL KABUĞUN TERMAL BURKULMA ANALİZİ
Yazar: Sofiyev, Abdullah; Özyiğit, Polat
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Küresel kabuk, homojen olmayan malzeme, burkulma, kritik sıcaklık artışı.

Bu çalışmada sürekli homojen olmayan sığ küresel kabuğun termal burkulma analizi incelenmektedir. Önce,kalınlık doğrultusunda sürekli değişen izotrop malzeme özellikleri ve uygun termal genleşme katsayısınınanalitik modelleri oluşturulmaktadır. Problemin formülasyonunda Kirchhoff-Love’nin birinci mertebeden kabukteorisi kullanılmakta ve gerilme-deformasyon bağıntılarında Hooke kuralı dikkate alınmaktadır. Donnell–Mushtari–Vlasov (DMV) varsayımları ve doğrusal gerilme-yer değiştirme bağıntıları kullanılarak kuvvet vemoment bileşenleri bulunmakta ve stabilite denklemlerinde yerine yazılarak üç yer değiştirmeye bağlıdiferansiyel denklemler elde edilmektedir. Stabilite denklemleri basit mesnetli sınır koşuluna göre çözülerek sığküresel kabuğun boyutsuz kritik üniform sıcaklık artışı için analitik ifade bulunmaktadır. Sayısal hesaplardamalzemenin elastisite modülü ve uygun termal genleşme katsayısının kalınlık koordinatlarına bağlı kuvvetfonksiyonu şeklinde değişimi ve kürenin geometrik parametreleri değişiminin kritik uniform sıcaklık artışınaetkileri incelenmektedir. Elde edilen sonuçlar literatürde sunulan çözümlerle karşılaştırılarak çalışmanındoğruluğu teyit edilmiştir.

Bu çalışmada sürekli homojen olmayan sığ küresel kabuğun termal burkulma analizi incelenmektedir. Önce,kalınlık doğrultusunda sürekli değişen izotrop malzeme özellikleri ve uygun termal genleşme katsayısınınanalitik modelleri oluşturulmaktadır. Problemin formülasyonunda Kirchhoff-Love’nin birinci mertebeden kabukteorisi kullanılmakta ve gerilme-deformasyon bağıntılarında Hooke kuralı dikkate alınmaktadır. Donnell–Mushtari–Vlasov (DMV) varsayımları ve doğrusal gerilme-yer değiştirme bağıntıları kullanılarak kuvvet vemoment bileşenleri bulunmakta ve stabilite denklemlerinde yerine yazılarak üç yer değiştirmeye bağlıdiferansiyel denklemler elde edilmektedir. Stabilite denklemleri basit mesnetli sınır koşuluna göre çözülerek sığküresel kabuğun boyutsuz kritik üniform sıcaklık artışı için analitik ifade bulunmaktadır. Sayısal hesaplardamalzemenin elastisite modülü ve uygun termal genleşme katsayısının kalınlık koordinatlarına bağlı kuvvetfonksiyonu şeklinde değişimi ve kürenin geometrik parametreleri değişiminin kritik uniform sıcaklık artışınaetkileri incelenmektedir. Elde edilen sonuçlar literatürde sunulan çözümlerle karşılaştırılarak çalışmanındoğruluğu teyit edilmiştir.
SÜRDÜRÜLEBİLİR DENGE İÇİN ERGONOMİK FAKTÖRLERİ İÇEREN U-TİPİ MONTAJ HATTI DENGELEMESİ
SÜRDÜRÜLEBİLİR DENGE İÇİN ERGONOMİK FAKTÖRLERİ İÇEREN U-TİPİ MONTAJ HATTI DENGELEMESİ
Yazar: Güner, Banu; Hasgül, Servet
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: U-tipi montaj hattı, montaj hattı dengeleme problemi, ergonomik faktörler, sürdürülebilir denge

Bu çalışmada, U-tipi montaj hattı dengeleme problemi için, işçilerin performans değerlerini, harcadığı enerjimiktarlarını ve görevler arasındaki uyumsuzluk ilişkilerini dikkate alan yeni bir matematiksel modelsunulmaktadır. U-tipi montaj hattı dengeleme problemiyle ilgili çoğu araştırma istasyon sayısını azaltmayıamaçlamaktadır. Ancak, bu durum işçiye aşırı iş yükü atanmasına neden olabilmektedir. İşçiye atanan iş yükükapasitesini aştığında, yorgunluk ve dikkatsizlik görülebilir ve bu yüzden hattın üretim hızının değişmesiolasılığı, kalite problemleri ve iş kazaları riski artabilir. Sözü edilen bu problemlerin üstesinden gelebilmek vesürdürülebilir dengeyi sağlamak için ergonomik faktörleri de içeren yeni bir tam sayılı programlama modeliönerilmiştir. Bu faktörleri dikkate alan çeşitli model varyasyonları literatürden alınmış test problemleri üzerindeuygulanmıştır. Önerilen modelin, U-tipi montaj hatlarında işçilere görev atama kararlarının verilmesinde yararlıolacağı sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmada, U-tipi montaj hattı dengeleme problemi için, işçilerin performans değerlerini, harcadığı enerjimiktarlarını ve görevler arasındaki uyumsuzluk ilişkilerini dikkate alan yeni bir matematiksel modelsunulmaktadır. U-tipi montaj hattı dengeleme problemiyle ilgili çoğu araştırma istasyon sayısını azaltmayıamaçlamaktadır. Ancak, bu durum işçiye aşırı iş yükü atanmasına neden olabilmektedir. İşçiye atanan iş yükükapasitesini aştığında, yorgunluk ve dikkatsizlik görülebilir ve bu yüzden hattın üretim hızının değişmesiolasılığı, kalite problemleri ve iş kazaları riski artabilir. Sözü edilen bu problemlerin üstesinden gelebilmek vesürdürülebilir dengeyi sağlamak için ergonomik faktörleri de içeren yeni bir tam sayılı programlama modeliönerilmiştir. Bu faktörleri dikkate alan çeşitli model varyasyonları literatürden alınmış test problemleri üzerindeuygulanmıştır. Önerilen modelin, U-tipi montaj hatlarında işçilere görev atama kararlarının verilmesinde yararlıolacağı sonucuna varılmıştır.
SOL-JEL YÖNTEMİYLE BOR KARBÜR ÜRETİMİ VE KARAKTERİZASYONU
SOL-JEL YÖNTEMİYLE BOR KARBÜR ÜRETİMİ VE KARAKTERİZASYONU
Yazar: Karaçay, Ebru; Alp, Erdem; Cabbar, H. Canan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Bor karbür üretimi, bor karbür karakterizasyonu, Ozawa metodu, aktivasyon enerjisi

Bor karbür yüksek sertlik, yüksek erime noktası, düşük yoğunluk, iyi kimyasal kararlılık ve nötron absorplamakapasitesi gibi etkileyici özelliklerinden dolayı ileri teknoloji gerektiren alanlar için umut verici bir malzemedir.Bor karbür (B4C) üretimi için yapılan çalışmalarda karbotermal indirgeme, elementel bor ve karbondan borkarbür eldesi, yardımcı indirgeme, CVD (Chemical Vapor Deposition), sol-jel gibi yöntemler kullanılmıştır.Bütün bu yöntemler içerisinde sol-jel yöntemi sürecin kolaylığı, yöntemin gerektirdiği sıcaklığın daha düşükolması ve düşük maliyeti gibi özellikleriyle ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada bor karbür üretimi vekarakterizasyonu gerçekleştirilmiştir. Üretim için iki farklı başlangıç maddesi kullanılmıştır. İlk olarak borik asitve polivinil alkolden (PVA) sol-jel tekniği ile elde edilen ara ürün PVAB olarak isimlendirilmiş ve farklı ısıtmahızlarında yapılan TGA-DSC analizleri verileri kullanılarak Ozawa Yöntemi ile aktivasyon enerjisihesaplanmıştır. Daha sonra bu ara ürün 750°C’da azot gazı ortamında piroliz edilerek, bor karbür ön maddesiüretilmesi planlanmıştır. Ayrıca sitrik asit ve borik asitten de sol-jel yöntemi ile bor karbür üretimi içinçalışmalar yapılmış ve B4C elde edilmiştir.

Bor karbür yüksek sertlik, yüksek erime noktası, düşük yoğunluk, iyi kimyasal kararlılık ve nötron absorplamakapasitesi gibi etkileyici özelliklerinden dolayı ileri teknoloji gerektiren alanlar için umut verici bir malzemedir.Bor karbür (B4C) üretimi için yapılan çalışmalarda karbotermal indirgeme, elementel bor ve karbondan borkarbür eldesi, yardımcı indirgeme, CVD (Chemical Vapor Deposition), sol-jel gibi yöntemler kullanılmıştır.Bütün bu yöntemler içerisinde sol-jel yöntemi sürecin kolaylığı, yöntemin gerektirdiği sıcaklığın daha düşükolması ve düşük maliyeti gibi özellikleriyle ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmada bor karbür üretimi vekarakterizasyonu gerçekleştirilmiştir. Üretim için iki farklı başlangıç maddesi kullanılmıştır. İlk olarak borik asitve polivinil alkolden (PVA) sol-jel tekniği ile elde edilen ara ürün PVAB olarak isimlendirilmiş ve farklı ısıtmahızlarında yapılan TGA-DSC analizleri verileri kullanılarak Ozawa Yöntemi ile aktivasyon enerjisihesaplanmıştır. Daha sonra bu ara ürün 750°C’da azot gazı ortamında piroliz edilerek, bor karbür ön maddesiüretilmesi planlanmıştır. Ayrıca sitrik asit ve borik asitten de sol-jel yöntemi ile bor karbür üretimi içinçalışmalar yapılmış ve B4C elde edilmiştir.
YENİDEN ÇÖZELTİYE ALMA PARAMETRELERİNİN 7075 ALÜMİNYUM ALAŞIMLARININ SERTLİK VE AŞINMA DAVRANIŞLARINA ETKİSİ
YENİDEN ÇÖZELTİYE ALMA PARAMETRELERİNİN 7075 ALÜMİNYUM ALAŞIMLARININ SERTLİK VE AŞINMA DAVRANIŞLARINA ETKİSİ
Yazar: Yılmaz, Ramazan; Özyürek, Dursun; Kibar, Erkan
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Alüminyum, yaşlandırma, 7075, aşınma, sertlik, yeniden çözeltiye alma ve yeniden sertleştirme (RRA).

Bu çalışmada 7075 alüminyum alaşımlarında yeniden çözeltiye alma ve yeniden yaşlandırma (RRA) ısıl işlemleri çalışıldı. Halihazırda T6 yaşlandırma işlemi uygulanmış alüminyum alaşımları 180–260oC sıcaklık aralığında 15-75 dakika sürelerde yeniden çözeltiye alınmış ve daha sonra 120oC‟ de 24 saat süre bekletme şartlarında (T6) yeniden yaşlandırılmıştır. RRA ısıl işleminde yeniden çözeltiye alma süresi ve sıcaklıkları değiştirilerek bu parametrelerin 7075 alüminyum alaşımlarının sertliklerine ve aşınma davranışlarına etkileri incelenmiştir. Aşınma deneylerinde pin-on-disk yöntemi uygulanan cihaz kullanılmıştır. Aşınma mekanizmalarının daha iyi anlaşılması için aşınan yüzeyler tarama elektron mikroskobu (SEM) ile incelenmiştir. Gerçekleştirilen çalışma sonunda yeniden çözeltiye alma sıcaklığı ve süresi alaşımın sertliğini ve aşınma direncini etkilediği görülmüştür. Aşınma direnci ile sertlik değerleri arasında sıkı ilişki bulunmakta ve sertlik değerleri sıcaklığa ve süreye bağlı olarak değişmektedir. En yüksek sertlik ve aşınma direncini 220oC‟ de 60 dakika yeniden çözeltiye alınarak RRA işlemi uygulanan alaşım göstermiştir.

Bu çalışmada 7075 alüminyum alaşımlarında yeniden çözeltiye alma ve yeniden yaşlandırma (RRA) ısıl işlemleri çalışıldı. Halihazırda T6 yaşlandırma işlemi uygulanmış alüminyum alaşımları 180–260oC sıcaklık aralığında 15-75 dakika sürelerde yeniden çözeltiye alınmış ve daha sonra 120oC‟ de 24 saat süre bekletme şartlarında (T6) yeniden yaşlandırılmıştır. RRA ısıl işleminde yeniden çözeltiye alma süresi ve sıcaklıkları değiştirilerek bu parametrelerin 7075 alüminyum alaşımlarının sertliklerine ve aşınma davranışlarına etkileri incelenmiştir. Aşınma deneylerinde pin-on-disk yöntemi uygulanan cihaz kullanılmıştır. Aşınma mekanizmalarının daha iyi anlaşılması için aşınan yüzeyler tarama elektron mikroskobu (SEM) ile incelenmiştir. Gerçekleştirilen çalışma sonunda yeniden çözeltiye alma sıcaklığı ve süresi alaşımın sertliğini ve aşınma direncini etkilediği görülmüştür. Aşınma direnci ile sertlik değerleri arasında sıkı ilişki bulunmakta ve sertlik değerleri sıcaklığa ve süreye bağlı olarak değişmektedir. En yüksek sertlik ve aşınma direncini 220oC‟ de 60 dakika yeniden çözeltiye alınarak RRA işlemi uygulanan alaşım göstermiştir.
POLİETİLEN LEVHALARIN SÜRTÜNME KARIŞTIRMA NOKTA KAYNAĞINDA KAYNAK PARAMETRELERİNİN BAĞLANTININ PERFORMANSINA ETKİLERİ
POLİETİLEN LEVHALARIN SÜRTÜNME KARIŞTIRMA NOKTA KAYNAĞINDA KAYNAK PARAMETRELERİNİN BAĞLANTININ PERFORMANSINA ETKİLERİ
Yazar: Bilici, Mustafa; Yükler, Ahmet; Kurtulmuş, Memduh
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Polietilen kaynağı, sürtünme karıştırma nokta kaynağı, plastiklerin sürtünme karıştırma nokta kaynağı, sürtünme karıştırma nokta kaynak takımı.

Farklı kaynak parametreleri (takım dönme hızı, takım dalma hızı, takım dalma derinliği, takım dönme süresi vetakım bekleme süresi) ile yüksek yoğunluklu polietilen levhaların sürtünme karıştırma nokta kaynakbirleştirmesi gerçekleştirilmiştir. Çekme-makaslama deneyi ile kaynak kopma kuvvetleri tespit edilmiştir.Kaynak takımının dönme hızının, takımın iş parçalarına dalma derinliğinin ve takım dönme süresinin kaynakdikişi oluşumunda ve dolayısıyla kaynak kopma kuvvetinde çok önemli etkileri olduğu tespit edilmiştir. Takımbekleme süresinin kaynak dikişinin kopma kuvvetini arttırdığı tespit edilmiştir. Takım dalma hızının ise kaynakkopma kuvveti üzerinde etkili olmadığı tespit edilmiştir.

Farklı kaynak parametreleri (takım dönme hızı, takım dalma hızı, takım dalma derinliği, takım dönme süresi vetakım bekleme süresi) ile yüksek yoğunluklu polietilen levhaların sürtünme karıştırma nokta kaynakbirleştirmesi gerçekleştirilmiştir. Çekme-makaslama deneyi ile kaynak kopma kuvvetleri tespit edilmiştir.Kaynak takımının dönme hızının, takımın iş parçalarına dalma derinliğinin ve takım dönme süresinin kaynakdikişi oluşumunda ve dolayısıyla kaynak kopma kuvvetinde çok önemli etkileri olduğu tespit edilmiştir. Takımbekleme süresinin kaynak dikişinin kopma kuvvetini arttırdığı tespit edilmiştir. Takım dalma hızının ise kaynakkopma kuvveti üzerinde etkili olmadığı tespit edilmiştir.
BİTÜM VE BİTÜMLÜ KARIŞIMLARIN PERFORMANS ÖZELLİKLERİNİN ORGANİK ESASLI ÇİNKOFOSFAT BİLEŞİĞİ İLE GELİŞTİRİLMESİ
BİTÜM VE BİTÜMLÜ KARIŞIMLARIN PERFORMANS ÖZELLİKLERİNİN ORGANİK ESASLI ÇİNKOFOSFAT BİLEŞİĞİ İLE GELİŞTİRİLMESİ
Yazar: Arslan, Deniz; Gürü, Metin; Çubuk, M. Kürşat
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Modifiye bitüm, organik esaslı çinkofosfat bileşiği, reoloji, stabilite, soyulma direnci

Bu çalışmada 50/70 penetrasyon dereceli bitüm özelliklerinin organik esaslı sentetik çinkofosfat bileşiği (OEÇFB) ile modifiye edilerek geliştirilmesi amaçlanmıştır. OEÇFB, çalışma kapsamında sentezlenmiş yeni bir katkı malzemesidir ve bitüm modifiyeri olarak daha önce kullanılmamıştır. OEÇFB’nin bitüm ve bitümlü karışımlar üzerindeki etkisi konvansiyonel (yumuşama noktası testi, düktilite testi, Marshall testi, Nicholson soyulma testi) ve superpave (dönel viskozite, eğilme kirişi reometresi, dinamik kayma reometresi) test metotları ile incelenmiştir. OEÇFB, bitüme kütlece %1, %2, %3, %5, %10 oranlarında ilave edilmiş ve viskozite test sonuçları değerlendirilerek bitüm modifikasyonunda kullanılacak OEÇFB konsantrasyonu %3 olarak seçilmiştir. Bitümün düşük sıcaklıklardaki reolojik özelliklerinin OEÇFB modifikasyonuyla iyileştiği belirlenmiştir. Bununla birlikte %3’lük OEÇFB konsantrasyonu bitümlü karışımların Marshall stabilitesini %6,1 arttırmış, soyulma direncini %30’dan %95’e yükseltmiştir.

Bu çalışmada 50/70 penetrasyon dereceli bitüm özelliklerinin organik esaslı sentetik çinkofosfat bileşiği (OEÇFB) ile modifiye edilerek geliştirilmesi amaçlanmıştır. OEÇFB, çalışma kapsamında sentezlenmiş yeni bir katkı malzemesidir ve bitüm modifiyeri olarak daha önce kullanılmamıştır. OEÇFB’nin bitüm ve bitümlü karışımlar üzerindeki etkisi konvansiyonel (yumuşama noktası testi, düktilite testi, Marshall testi, Nicholson soyulma testi) ve superpave (dönel viskozite, eğilme kirişi reometresi, dinamik kayma reometresi) test metotları ile incelenmiştir. OEÇFB, bitüme kütlece %1, %2, %3, %5, %10 oranlarında ilave edilmiş ve viskozite test sonuçları değerlendirilerek bitüm modifikasyonunda kullanılacak OEÇFB konsantrasyonu %3 olarak seçilmiştir. Bitümün düşük sıcaklıklardaki reolojik özelliklerinin OEÇFB modifikasyonuyla iyileştiği belirlenmiştir. Bununla birlikte %3’lük OEÇFB konsantrasyonu bitümlü karışımların Marshall stabilitesini %6,1 arttırmış, soyulma direncini %30’dan %95’e yükseltmiştir.
PET ATIKLARI KULLANILARAK KOMPOZİT MALZEME ÜRETİMİNİN ARAŞTIRILMASI
PET ATIKLARI KULLANILARAK KOMPOZİT MALZEME ÜRETİMİNİN ARAŞTIRILMASI
Yazar: Ahrabi, Ardalan; Bilici, İbrahim; Bilgesü, Ali Y.
Dergi: Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Vol. 27 No. 3, 2013
Anahtar kelimeler: Geri dönüşüm, Atık PET, Kompozit malzeme, Mermer tozu

Plastiklerin geri dönüşümünün yapılmasına rağmen geri dönüş oranlarının kayıtları tutulduğundan bu yana geridönüşüm plastiklerinin kullanım oranı hiçbir zaman yeni plastikleri yakalayamamıştır. Halen yüksek oranlardaplastikler çöpe atılmakta ve gerekli şekillerde değerlendirilememektedirler. Üretilen ve tüketilen plastikmiktarındaki bu oranlar, geri dönüşüm konusunda yeni araştırma alanlarının ve yeni malzemelerin ortayaçıkması anlamına gelmektedir. Bu çalışmada atık PET(Polietilen teraftalat) şişelerden kompozit malzemeüretilerek atık plastiklerden kaynaklanan kirliliğin azaltılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, PETatıklarından elde edilen kırpıntı parçacıklar (flake), mermer tozu ile vidalı bir karıştırıcıda (ekstruder) homojenbir şekilde karıştırılarak kompozit malzeme üretilmiştir. Elde edilen kompozit malzemenin levha halindekullanılması muhtemeldir. Bu sebeple dolgu maddesi oranı ve boyutu parametre olarak incelenerek elde edilenkompozit malzemenin mekanik özelliklerine etkisi araştırılmıştır. Gerçekleştirilen deneyler sonucunda katkımaddesi ilavesiyle malzeme dayanımında ve mukavemetinde azalma gözlemlenmiştir. Ayrıca malzemesertliğinin dolgu maddesi oranı ve boyutuyla ciddi şekilde değişme gösterdiği saptanmıştır.

Plastiklerin geri dönüşümünün yapılmasına rağmen geri dönüş oranlarının kayıtları tutulduğundan bu yana geridönüşüm plastiklerinin kullanım oranı hiçbir zaman yeni plastikleri yakalayamamıştır. Halen yüksek oranlardaplastikler çöpe atılmakta ve gerekli şekillerde değerlendirilememektedirler. Üretilen ve tüketilen plastikmiktarındaki bu oranlar, geri dönüşüm konusunda yeni araştırma alanlarının ve yeni malzemelerin ortayaçıkması anlamına gelmektedir. Bu çalışmada atık PET(Polietilen teraftalat) şişelerden kompozit malzemeüretilerek atık plastiklerden kaynaklanan kirliliğin azaltılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, PETatıklarından elde edilen kırpıntı parçacıklar (flake), mermer tozu ile vidalı bir karıştırıcıda (ekstruder) homojenbir şekilde karıştırılarak kompozit malzeme üretilmiştir. Elde edilen kompozit malzemenin levha halindekullanılması muhtemeldir. Bu sebeple dolgu maddesi oranı ve boyutu parametre olarak incelenerek elde edilenkompozit malzemenin mekanik özelliklerine etkisi araştırılmıştır. Gerçekleştirilen deneyler sonucunda katkımaddesi ilavesiyle malzeme dayanımında ve mukavemetinde azalma gözlemlenmiştir. Ayrıca malzemesertliğinin dolgu maddesi oranı ve boyutuyla ciddi şekilde değişme gösterdiği saptanmıştır.