hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bitkisel Ürün Sigortası Yaptırma İsteğinin Belirlenmesi: Tokat İli Örneği
Bitkisel Ürün Sigortası Yaptırma İsteğinin Belirlenmesi: Tokat İli Örneği
Yazar: İkikat Tümer, Emine
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Bitkisel ürün sigortası, hayvan hayat sigortası, Binomial Logit analizi, Tokat

Bu araştırma, 2006 yılında Tokat ili Turhal ilçesinde hayvan hayat sigortası yaptıran çiftçilerin bitkisel ürün sigortasına yaptırma istekliliklerini tespit etmek amacı ile yapılmıştır. Bu amaç için Binomial Logit modeli kullanılmıştır. Analiz sonucuna göre, hayvan hayat sigortası yaptıran çiftçilerin yaptırmayanlara göre, bitkisel ürün sigortası yaptırmak isteyen grupta olma olasılığı 3.71 katıdır.

Bu araştırma, 2006 yılında Tokat ili Turhal ilçesinde hayvan hayat sigortası yaptıran çiftçilerin bitkisel ürün sigortasına yaptırma istekliliklerini tespit etmek amacı ile yapılmıştır. Bu amaç için Binomial Logit modeli kullanılmıştır. Analiz sonucuna göre, hayvan hayat sigortası yaptıran çiftçilerin yaptırmayanlara göre, bitkisel ürün sigortası yaptırmak isteyen grupta olma olasılığı 3.71 katıdır.
Doğu Anadolu Kırmızısı ve Melezi Sığırların Büyüme Hormonu Geni Genetik Varyasyonunun İncelenmesi
Doğu Anadolu Kırmızısı ve Melezi Sığırların Büyüme Hormonu Geni Genetik Varyasyonunun İncelenmesi
Yazar: Özdemir, Memiş
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Büyüme Hormonu, AluI polimorfizmi, Doğu Anadolu Kırmızısı, Sığır, Gen kaynağı

Bu çalışmada, Doğu Anadolu bölgesinde farklı çiftliklerde yetiştirilen yerli gen kaynağı olarak korunan Doğu Anadolu Kırmızısı (DAK) yerli sığır ırkı (N=76) ve melezlerinde (51) Büyüme Hormonu (bGH) geni AluI polimorfizmi incelenmiştir. Çalışmada AluI enzimi uygulanan sığır Büyüme Hormonu genine ait üç genotip (LL, LV ve VV) PCR-RFLP metodu kullanılarak tanımlanmıştır. L allel frekansı saf DAK’da 0.78, melezlerinde ise 0.79 olarak tespit edilmiştir. Üç genotipin dağılımı saf DAK’larda; LL %59, LV %37 ve VV %4, ve melezlerde ise LL %63, LV %33 ve VV %4 şeklinde olmuştur. İncelenen populasyonların CHW dengesinde oldukları gözlendi.

Bu çalışmada, Doğu Anadolu bölgesinde farklı çiftliklerde yetiştirilen yerli gen kaynağı olarak korunan Doğu Anadolu Kırmızısı (DAK) yerli sığır ırkı (N=76) ve melezlerinde (51) Büyüme Hormonu (bGH) geni AluI polimorfizmi incelenmiştir. Çalışmada AluI enzimi uygulanan sığır Büyüme Hormonu genine ait üç genotip (LL, LV ve VV) PCR-RFLP metodu kullanılarak tanımlanmıştır. L allel frekansı saf DAK’da 0.78, melezlerinde ise 0.79 olarak tespit edilmiştir. Üç genotipin dağılımı saf DAK’larda; LL %59, LV %37 ve VV %4, ve melezlerde ise LL %63, LV %33 ve VV %4 şeklinde olmuştur. İncelenen populasyonların CHW dengesinde oldukları gözlendi.
Sivas İlinde Ekmek Tüketim Alışkanlıkları ve Tüketici Dinamiklerinin Belirlenmesi
Sivas İlinde Ekmek Tüketim Alışkanlıkları ve Tüketici Dinamiklerinin Belirlenmesi
Yazar: Aydın, Ferid; Yıldız, Şadiye
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Sivas, ekmek, tüketici, israf

Araştırmada Sivas ilindeki ekmek üretimi, ekmek tüketim alışkanlıkları, ekmek israfı ve israfın nedenleri incelenmiştir. Bu amaçla Sivas il merkezindeki sosyo-ekonomik düzeyleri birbirinden farklı olan rastgele seçilmiş 400 tüketiciye anket uygulanmıştır. Anket çalışmasında elde edilen veriler istatistiki analizler kullanılarak analiz edilmiştir. Ankete verilen cevaplar frekans ve yüzdelikler halinde çözümlenmiş ve değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için X2 tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizi neticesinde, bireylerin demografik özellikleri ile ekmek tüketimi ve israfı arasında önemli ilişkilerin bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Sivas ilinde faaliyet gösteren fırınların %72’sinin ekmek üretiminde taş fırın veya kara fırını (geleneksel Türk fırını) kullandığı, %36’sının beyaz somun ekmeği ürettiği ve fırınların atıl kapasite ile çalıştıkları belirlenmiştir.

Araştırmada Sivas ilindeki ekmek üretimi, ekmek tüketim alışkanlıkları, ekmek israfı ve israfın nedenleri incelenmiştir. Bu amaçla Sivas il merkezindeki sosyo-ekonomik düzeyleri birbirinden farklı olan rastgele seçilmiş 400 tüketiciye anket uygulanmıştır. Anket çalışmasında elde edilen veriler istatistiki analizler kullanılarak analiz edilmiştir. Ankete verilen cevaplar frekans ve yüzdelikler halinde çözümlenmiş ve değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için X2 tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizi neticesinde, bireylerin demografik özellikleri ile ekmek tüketimi ve israfı arasında önemli ilişkilerin bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Sivas ilinde faaliyet gösteren fırınların %72’sinin ekmek üretiminde taş fırın veya kara fırını (geleneksel Türk fırını) kullandığı, %36’sının beyaz somun ekmeği ürettiği ve fırınların atıl kapasite ile çalıştıkları belirlenmiştir.
Patates Hasat Makinalarında Yumru Zedelenmelerinin Değerlendirilmesi ve Çözüm Önerileri
Patates Hasat Makinalarında Yumru Zedelenmelerinin Değerlendirilmesi ve Çözüm Önerileri
Yazar: Güler, İbrahim
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 42 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Patates hasadı, patates hasat makinası, yumru zedelenmesi

Tarımsal üretimde hasat işlemi tüm üretim aşamaları içerisinde dikkat edilmesi gereken en zor aşamalardan birisidir. Patates hasadı da bu anlamda ürün verimini, yumru kalitesini, pazarlama düzeyini ve yumru depolanabilirliğini etkileyen en önemli aşamadır. Patates tarımında ürün verimi ve kalitesi hasat esnasında artmayabilir, ancak uygun olmayan ve dikkatsiz uygulamalar kesin olarak ürün kalitesini, verimini ve ekonomik değerini azaltabilir. Her türlü patates üretiminde, ister tohumluk yumru üretimi olsun ister yemeklik, ister elle patates hasadı yapılsın isterse makinayla, hasat işleminin kolaylaştırılması gerekmektedir. Patates hasat makinalarının hasat esnasında zorlanmaması patates yumrularının zedelenmesini önleyecektir. Bunun için patates sırtlarının kuru ve elenebilir olması, patates sap ve yapraklarının yok edilmesi ve patates hasat makinası organlarının yapısal özelliklerinin ve traktör ilerleme hızının uygun olması şarttır. Bu şartlar patates yumrusunun zedelenmeden hasadını sağlayacak veya minimum bir zedelenmeye neden olacaktır. Bu çalışmada, patates hasat makinalarının yumru zedelenmesine etkisi incelenmiştir. Hasat makinalarında zedelenmeye etki eden kısımlar tek tek gözden geçirilmiş, hasat işlemi esnasında hasat makinasının her bir bölümünde olası zedelenmeler hakkında bilgiler verilmiştir.

Tarımsal üretimde hasat işlemi tüm üretim aşamaları içerisinde dikkat edilmesi gereken en zor aşamalardan birisidir. Patates hasadı da bu anlamda ürün verimini, yumru kalitesini, pazarlama düzeyini ve yumru depolanabilirliğini etkileyen en önemli aşamadır. Patates tarımında ürün verimi ve kalitesi hasat esnasında artmayabilir, ancak uygun olmayan ve dikkatsiz uygulamalar kesin olarak ürün kalitesini, verimini ve ekonomik değerini azaltabilir. Her türlü patates üretiminde, ister tohumluk yumru üretimi olsun ister yemeklik, ister elle patates hasadı yapılsın isterse makinayla, hasat işleminin kolaylaştırılması gerekmektedir. Patates hasat makinalarının hasat esnasında zorlanmaması patates yumrularının zedelenmesini önleyecektir. Bunun için patates sırtlarının kuru ve elenebilir olması, patates sap ve yapraklarının yok edilmesi ve patates hasat makinası organlarının yapısal özelliklerinin ve traktör ilerleme hızının uygun olması şarttır. Bu şartlar patates yumrusunun zedelenmeden hasadını sağlayacak veya minimum bir zedelenmeye neden olacaktır. Bu çalışmada, patates hasat makinalarının yumru zedelenmesine etkisi incelenmiştir. Hasat makinalarında zedelenmeye etki eden kısımlar tek tek gözden geçirilmiş, hasat işlemi esnasında hasat makinasının her bir bölümünde olası zedelenmeler hakkında bilgiler verilmiştir.
Ergin Drosophila’nın Ömür Uzunluğunda Kronik Zeralenon Alımına Bağlı Olarak Toksisitenin Uyarılması
Ergin Drosophila’nın Ömür Uzunluğunda Kronik Zeralenon Alımına Bağlı Olarak Toksisitenin Uyarılması
Yazar: Kızılet, Halit; Uysal, Handan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Zeralenon, Drosophila melanogaster, Ömür uzunluğu

Mikotoksinler doğada birçok bitki türünde ve toprakta gelişebilen, geniş bir yayılım alanına sahip toksigenik mantar türleri tarafından üretilen toksik maddelerdir. Zeralenon (ZEN) Fusarium roseum ve Fusarium moniliforme gibi mantar türlerinin doğal olarak ürettikleri bir mikotoksindir. ZEN özellikle ekmek yapımında kullanılan arpa, yulaf, buğday, pirinç gibi dünyanın pek çok yerinde yetişen tahıllarda bulunan ısıya dayanıklı bir mikotoksin çeşididir. Bu çalışmada, kronik olarak uygulanan ZEN’in ergin Drosophila melanogaster’in ömür uzunluğu üzerine etkisi araştırılmıştır. Dimetil sülfoksit (DMSO) ile çözülerek farklı konsantrasyonlarda (0.4, 0.7, 1.3, 2.0 ve 3.0µM) hazırlanan ZEN’in etkisi, oluşturulan kontrol, kontrol+DMSO ve uygulama grupları ile D. melanogaster’in dişi ve erkek popülasyonlarında ayrı ayrı çalışılmıştır. Kontrol grubunda maksimum ömür uzunluğu dişilerde 76, erkeklerde 74 gün olarak tespit edilirken, ZEN uygulama gruplarında en yüksek ömür uzunluğu dişi ve erkek bireylerde sırasıyla 68 ve 66 gün olarak belirlenmiştir. Dişi ve erkek popülasyonlarında ZEN konsantrasyonunun artışına bağlı olarak ortalama ömür uzunluğunun kontrol grubuna göre kısaldığı ve artan ZEN konsantrasyonu ile uygulama gruplarına ait maksimum ömür uzunluğu arasında negatif ilişki (♀♀ için R=0.432 ve ♂♂ için R=0.396) olduğu tespit edilmiştir (P < 0.05).

Mikotoksinler doğada birçok bitki türünde ve toprakta gelişebilen, geniş bir yayılım alanına sahip toksigenik mantar türleri tarafından üretilen toksik maddelerdir. Zeralenon (ZEN) Fusarium roseum ve Fusarium moniliforme gibi mantar türlerinin doğal olarak ürettikleri bir mikotoksindir. ZEN özellikle ekmek yapımında kullanılan arpa, yulaf, buğday, pirinç gibi dünyanın pek çok yerinde yetişen tahıllarda bulunan ısıya dayanıklı bir mikotoksin çeşididir. Bu çalışmada, kronik olarak uygulanan ZEN’in ergin Drosophila melanogaster’in ömür uzunluğu üzerine etkisi araştırılmıştır. Dimetil sülfoksit (DMSO) ile çözülerek farklı konsantrasyonlarda (0.4, 0.7, 1.3, 2.0 ve 3.0µM) hazırlanan ZEN’in etkisi, oluşturulan kontrol, kontrol+DMSO ve uygulama grupları ile D. melanogaster’in dişi ve erkek popülasyonlarında ayrı ayrı çalışılmıştır. Kontrol grubunda maksimum ömür uzunluğu dişilerde 76, erkeklerde 74 gün olarak tespit edilirken, ZEN uygulama gruplarında en yüksek ömür uzunluğu dişi ve erkek bireylerde sırasıyla 68 ve 66 gün olarak belirlenmiştir. Dişi ve erkek popülasyonlarında ZEN konsantrasyonunun artışına bağlı olarak ortalama ömür uzunluğunun kontrol grubuna göre kısaldığı ve artan ZEN konsantrasyonu ile uygulama gruplarına ait maksimum ömür uzunluğu arasında negatif ilişki (♀♀ için R=0.432 ve ♂♂ için R=0.396) olduğu tespit edilmiştir (P < 0.05).
Giberalik Asit (GA3) Uygulamalarının 0900-Ziraat Kiraz Çeşidinin Bazı Meyve Özelliklerine Etkileri
Giberalik Asit (GA3) Uygulamalarının 0900-Ziraat Kiraz Çeşidinin Bazı Meyve Özelliklerine Etkileri
Yazar: Pehluvan, Mücahit; Bozhüyük, M. Ramazan; Doğru, Berna; Özden, Eren; Aslantaş, Rafet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Kiraz, Prunus avium, GA3 uygulaması, meyve kalitesi, Iğdır

Bu çalışma, Iğdır ekolojik şartlarında Gisela-5 anacı üzerine aşılı olarak yetiştirilen yedi yaşlı Ziraat 900 kiraz çeşidinde GA3 uygulamalarının meyve kalitesi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2010-2011 yıllarında yürütülmüştür. Kiraz ağaçlarına, her iki yılda da meyveye ben düştüğü dönemde 0 (kontrol), 10, 20, 30, 40, 50 ppm dozlarında GA3 uygulamaları aynı ağaçlara püskürtme sureti ile yapılmıştır. Araştırmada meyve ağırlığı (g), meyve eni (mm), meyve boyu (mm), çekirdek ağırlığı (g), et ağırlığı (g), meyvenin delinme direnci (g/1.75 mm çaplı uç), meyve sapı uzunluğu (mm), meyve sapı ağırlığı (g), suda çözünen kuru madde miktarı (%), pH ve askorbik asit (mg/l) gibi fiziksel ve kimyasal özellikler incelenmiştir. Uygulamalara göre değişmekle beraber, iki yıllık ortalamalara göre meyve ağırlığında % 10.71, meyve eninde % 6.33, meyve boyunda % 5.20, çekirdek ağırlığında % 26.67, sap uzunluğunda % 9.73, meyvelerin delinme direncinde % 3.40, meyve suyu pH’sında % 10.20, meyvenin C vitamin içeriğinde % 81.95 oranlarında artışların olduğu tespit edilmiştir. Iğdır ekolojik koşullarında kirazda meyve kalitesini artırmaya yönelik GA3’ün en ideal uygulama dozlarının 20 ile 40 ppm arasında olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışma, Iğdır ekolojik şartlarında Gisela-5 anacı üzerine aşılı olarak yetiştirilen yedi yaşlı Ziraat 900 kiraz çeşidinde GA3 uygulamalarının meyve kalitesi üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2010-2011 yıllarında yürütülmüştür. Kiraz ağaçlarına, her iki yılda da meyveye ben düştüğü dönemde 0 (kontrol), 10, 20, 30, 40, 50 ppm dozlarında GA3 uygulamaları aynı ağaçlara püskürtme sureti ile yapılmıştır. Araştırmada meyve ağırlığı (g), meyve eni (mm), meyve boyu (mm), çekirdek ağırlığı (g), et ağırlığı (g), meyvenin delinme direnci (g/1.75 mm çaplı uç), meyve sapı uzunluğu (mm), meyve sapı ağırlığı (g), suda çözünen kuru madde miktarı (%), pH ve askorbik asit (mg/l) gibi fiziksel ve kimyasal özellikler incelenmiştir. Uygulamalara göre değişmekle beraber, iki yıllık ortalamalara göre meyve ağırlığında % 10.71, meyve eninde % 6.33, meyve boyunda % 5.20, çekirdek ağırlığında % 26.67, sap uzunluğunda % 9.73, meyvelerin delinme direncinde % 3.40, meyve suyu pH’sında % 10.20, meyvenin C vitamin içeriğinde % 81.95 oranlarında artışların olduğu tespit edilmiştir. Iğdır ekolojik koşullarında kirazda meyve kalitesini artırmaya yönelik GA3’ün en ideal uygulama dozlarının 20 ile 40 ppm arasında olduğu belirlenmiştir.
Yabancı Otları Ziyaret Eden Ichneumonidae (Hymenoptera) Türleri
Yabancı Otları Ziyaret Eden Ichneumonidae (Hymenoptera) Türleri
Yazar: Çoruh, İrfan; Çoruh, Saliha
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Ichneumonidae, Yabancı Ot, Konukçu, Erzurum, Türkiye

Erzurum’da 2010-2011 yılları arası vejatasyon periyodunda sürdürülen bu çalışmada Ichneumonidae türlerinin ziyaret ettiği yabancı ot türleri tespit edilmiştir. Toplam 60 bireyin oluşturduğu 22 ichneumonid türünün sekiz farklı yabancı ot türünü ziyaret ettiği belirlenmiştir. Sekiz bitki türü içerisinden Epilobium angustifolium L. ve Mentha longifolia (L.) Hudson’nın ichneumonid türleri için daha cezbedici olduğu belirlenirken, İchneumonid türlerinden Coelichneumon (Coelichneumon) dorsosignatus (Berthoumieu & Eversmann), Buathra laborator (Thunberg) ve Meringopus calescens (Gravenhorst) en yaygın türlerdir.

Erzurum’da 2010-2011 yılları arası vejatasyon periyodunda sürdürülen bu çalışmada Ichneumonidae türlerinin ziyaret ettiği yabancı ot türleri tespit edilmiştir. Toplam 60 bireyin oluşturduğu 22 ichneumonid türünün sekiz farklı yabancı ot türünü ziyaret ettiği belirlenmiştir. Sekiz bitki türü içerisinden Epilobium angustifolium L. ve Mentha longifolia (L.) Hudson’nın ichneumonid türleri için daha cezbedici olduğu belirlenirken, İchneumonid türlerinden Coelichneumon (Coelichneumon) dorsosignatus (Berthoumieu & Eversmann), Buathra laborator (Thunberg) ve Meringopus calescens (Gravenhorst) en yaygın türlerdir.
Farklı Rakıma Sahip Meralarda Botanik Kompozisyon ve Toprağı Kaplama Oranının Değişimi
Farklı Rakıma Sahip Meralarda Botanik Kompozisyon ve Toprağı Kaplama Oranının Değişimi
Yazar: Çomakli, Binali; Fayetörbay, Dilara; Daşçı, Mahmut
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Mera, rakım, botanik kompozisyon, toprağı kaplama oranı

Bu araştırma, Erzurum Palandöken dağında farklı rakıma (I. Kesim:2000 m, II. Kesim: 2500 m, III. kesim: 3000 m) sahip üç farklı mera alanında 2006 ve 2007 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada mera kesimlerinin bazı bitki ve toprak özellikleri incelenmiştir. Botanik kompozisyonda buğdaygiller %64.05 ve baklagiller %11.75 oranıyla II. kesimde en yüksek, diğer familyalar ise %42.65 oranıyla I. kesimde en yüksek belirlenmiştir. Toprağı kaplama oranı ikinci kesimde (%42.65) diğer kesimlerden daha yüksek olmuştur. Toprakların organik madde içerikleri I., II. ve III mera kesiminde sırasıyla %2.30, %4.10, %6.84 olarak belirlenmiştir. Her üç kesimde toprakların, pH’sı nötr yada hafif asit karakterli, potasyum içeriği çok zengin, fosfor içeriği yetersiz bulunmuştur. Kaliteli bitki türlerinin oranını ve toplam bitki ile kaplılığı artırmak için I. ve II. sitede uygun otlatma yönetimi planları yapılmalıdır.

Bu araştırma, Erzurum Palandöken dağında farklı rakıma (I. Kesim:2000 m, II. Kesim: 2500 m, III. kesim: 3000 m) sahip üç farklı mera alanında 2006 ve 2007 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada mera kesimlerinin bazı bitki ve toprak özellikleri incelenmiştir. Botanik kompozisyonda buğdaygiller %64.05 ve baklagiller %11.75 oranıyla II. kesimde en yüksek, diğer familyalar ise %42.65 oranıyla I. kesimde en yüksek belirlenmiştir. Toprağı kaplama oranı ikinci kesimde (%42.65) diğer kesimlerden daha yüksek olmuştur. Toprakların organik madde içerikleri I., II. ve III mera kesiminde sırasıyla %2.30, %4.10, %6.84 olarak belirlenmiştir. Her üç kesimde toprakların, pH’sı nötr yada hafif asit karakterli, potasyum içeriği çok zengin, fosfor içeriği yetersiz bulunmuştur. Kaliteli bitki türlerinin oranını ve toplam bitki ile kaplılığı artırmak için I. ve II. sitede uygun otlatma yönetimi planları yapılmalıdır.
Ankara Ekolojik Şartlarında Farklı Ekim Zamanlarının Ketencik  (Camelina sativa (L.) Crantz)  Bitkisinin Verim Ve Verim Unsurları Üzerine Etkisi
Ankara Ekolojik Şartlarında Farklı Ekim Zamanlarının Ketencik  (Camelina sativa (L.) Crantz)  Bitkisinin Verim Ve Verim Unsurları Üzerine Etkisi
Yazar: Katar, Duran; Arslan, Yusuf; Subaşı, İlhan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Ketencik (Camelina sativa (L.) Crantz), bitki boyu ve yağ oranı

Bu çalışma, Ankara ekolojik koşullarında 2010 ve 2011 yıllarında farklı ekim zamanın ketencik (Camelina sativa (L.) Crantz) bitkisinin bitki boyu (cm), bin tohum ağırlığı (g), dekara tohum verimi (kg/da) ve yağ oranı (%) üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneme Tesadüf Blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bitki boyunda (cm), bin tohum ağırlığında (g), dekara tohum veriminde (kg/da) ve yağ oranı (%) değerlerinde ekim zamanları arasında önemli düzeyde fark bulunmuştur. Her iki yılda da bitki boyu (cm), dekara tohum verimi (kg/da) ve yağ oranı (%) bakımından en yüksek değerler 1. Ekim zamanından alınmıştır. En yüksek bin tohum ağırlığını (g) ise 2. ekim zamanı vermiştir. Sonuçlar, C. sativa L.’nin Ankara ekolojik koşullarındaki üretiminde başarılı veya başarısız olmada uygun ekim zamanının belirlenmesinin önemli olduğunu göstermiştir.

Bu çalışma, Ankara ekolojik koşullarında 2010 ve 2011 yıllarında farklı ekim zamanın ketencik (Camelina sativa (L.) Crantz) bitkisinin bitki boyu (cm), bin tohum ağırlığı (g), dekara tohum verimi (kg/da) ve yağ oranı (%) üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneme Tesadüf Blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olarak kurulmuştur. Bitki boyunda (cm), bin tohum ağırlığında (g), dekara tohum veriminde (kg/da) ve yağ oranı (%) değerlerinde ekim zamanları arasında önemli düzeyde fark bulunmuştur. Her iki yılda da bitki boyu (cm), dekara tohum verimi (kg/da) ve yağ oranı (%) bakımından en yüksek değerler 1. Ekim zamanından alınmıştır. En yüksek bin tohum ağırlığını (g) ise 2. ekim zamanı vermiştir. Sonuçlar, C. sativa L.’nin Ankara ekolojik koşullarındaki üretiminde başarılı veya başarısız olmada uygun ekim zamanının belirlenmesinin önemli olduğunu göstermiştir.
Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi ve Çoruh Vadisi’nden Toplanan Bazı Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Çimlenme Döneminde Tuza Toleransları
Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi ve Çoruh Vadisi’nden Toplanan Bazı Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Çimlenme Döneminde Tuza Toleransları
Yazar: Güldüren, Şule; Elkoca, Erdal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Fasulye, tuza tolerans, çimlenme

Bu çalışma, Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi ve Çoruh Vadisi’nden toplanan 38 fasulye genotipinin çimlenme dönemindeki tuza toleranslarının belirlenmesi amacıyla Tesadüf Parselleri Deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çimlendirme testleri petri kutularında 25 ± 1.0 oC’lik sabit ortam sıcaklığına sahip kontrollü bir kabin içerisinde karanlık koşullarda yapılmış ve genotiplerin çimlenme performansları beş farklı NaCl konstrasyonunda [0 (kontrol), 60, 120, 180 ve 240 mM] test edilmiştir. Artan NaCl dozları genotiplerin çimlenme oranını azaltmış ve ortalama çimlenme süresinin ise önemli seviyede uzamasına neden olmuştur. Ancak, tohum çimlenmesi bakımından genotipler arasında tuza toleranslı olanların seleksiyonuna imkan sağlayacak önemli bir varyasyonun bulunduğu belirlenmiştir. Araştırmada yer alan genotiplerden 20 tanesi test edilen bütün tuz seviyelerinde yüksek çimlenme oranına, kısa çimlenme süresi ve düşük hassaslık indeksi değerlerine sahip olmalarıyla ön plana çıkmış ve fide gelişimi dönemindeki tuza toleranslarının belirlenmesi amacıyla sera denemeleri için seçilmiştir.

Bu çalışma, Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi ve Çoruh Vadisi’nden toplanan 38 fasulye genotipinin çimlenme dönemindeki tuza toleranslarının belirlenmesi amacıyla Tesadüf Parselleri Deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çimlendirme testleri petri kutularında 25 ± 1.0 oC’lik sabit ortam sıcaklığına sahip kontrollü bir kabin içerisinde karanlık koşullarda yapılmış ve genotiplerin çimlenme performansları beş farklı NaCl konstrasyonunda [0 (kontrol), 60, 120, 180 ve 240 mM] test edilmiştir. Artan NaCl dozları genotiplerin çimlenme oranını azaltmış ve ortalama çimlenme süresinin ise önemli seviyede uzamasına neden olmuştur. Ancak, tohum çimlenmesi bakımından genotipler arasında tuza toleranslı olanların seleksiyonuna imkan sağlayacak önemli bir varyasyonun bulunduğu belirlenmiştir. Araştırmada yer alan genotiplerden 20 tanesi test edilen bütün tuz seviyelerinde yüksek çimlenme oranına, kısa çimlenme süresi ve düşük hassaslık indeksi değerlerine sahip olmalarıyla ön plana çıkmış ve fide gelişimi dönemindeki tuza toleranslarının belirlenmesi amacıyla sera denemeleri için seçilmiştir.