hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Psikolojik İyi Oluş Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Psikolojik İyi Oluş Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Yazar: Telef, Bülent Baki
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: iyi oluş, psikolojik iyi oluş, ölçek uyarlama, geçerlik, güvenirlik ; well-being, psychological well-being, scale adaptation, validity, reliability

Bu çalışmanın amacı Psikolojik İyi Oluş Ölçeği’nin Türkçe formunun psikometrik özelliklerini araştırmaktır. Araştırmanın örneklemi 339’u (%64) kız ve 190’ı (%36) erkek olmak üzere 529 öğretmen adayından oluşmaktadır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda toplam açıklanan varyansın %42 olduğu ve maddelerin tek faktör altında toplandığı saptanmıştır. Benzer ölçek geçerliği için Psikolojik İyi Oluş Ölçekleri ve İhtiyaç Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Psikolojik İyi Oluş ile Psikolojik İyi Oluş Ölçekleri ve İhtiyaç Doyumu Ölçeği arasında Pearson Momentler Çarpımı Korelâsyonu .56 ve .73 (p

The purpose of this research is to study the psychometrical features of the Turkish form of the psychological well-being scale. The sample of the study includes 529 pre-service teachers, 339 (64%) of whom are females and 190 (36%) of whom are males. As a result of the exploratory factor analysis, it was found that the total explained variance was 42% and that the items were grouped under one factor. For criterion validity, psychological well-being scales and a need satisfaction scale were used. The Pearson product moment correlation between psychological well-being scales and a need satisfaction scale was calculated as .56 and .73 (p
Speaking Anxiety among EFL Student Teachers
Speaking Anxiety among EFL Student Teachers
Yazar: Tüm, Danyal Öztaş; Kunt, Naciye
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: English as a foreign language, student teachers, speaking anxiety. ; Yabancı dil olarak İngilizce, öğretmen adayları, konuşma kaygısı.

Öğretmen adaylarının konuşma kaygısı yabancı dil eğitiminde kayda değer etkilere yol açabilmektedir. Fakat, bu konu ile ilgili bildiklerimiz oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı öğretmen adaylarının İngilizce konuşurken yaşadıkları dil kaygısını incelemektir. Bu nedenle, bu çalışma 131 öğretmen adayının yaşadığı dil kaygısını irdelemektedir. Katılımcıların yabancı dil kaygılarını incelemek için anket ve mülakatlar kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre eğitimlerinin sonuna yaklaşan İngilizce öğretmen adaylarının belirgin bir düzeyde kaygı yaşadıkları ortaya çıkmıştır. Ayrıca, öğretmen adaylarının yaşadığı yabancı dil kaygısının olumsuz etkikeri özellikle konuşmanın iki ayrı alanında daha da belirgin olduğu tespit edilmiştir. Bunlar: (1) Dilbilgisi kurallarına uyulması ve (2) Konuşma becerilerinin uygulanması, olarak sınıflandırılmıştır. Kaygılı öğretmen adaylarının kaygılarını aşabilmeleri için bazı öneriler de sunulmaktadır.

Speaking anxiety among student teachers can have considerable negative impacts on foreign language education. However, our current understanding of this construct remains very limited. Thus, the purpose of this study is to investigate non-native student teachers’ feelings of anxiety while speaking English. A study was conducted with 131 student teachers to probe the effects of such feelings. To that end, a questionnaire was administered to the participants and follow-up interviews were conducted. The results indicated that student teachers approaching the end of their teacher education programs did indeed experience feelings of self-consciousness and anxiety, which adversely affected their target language performance and emotional well-being. According to the participants’ responses to items on the questionnaire and their remarks during the interviews, foreign language anxiety has adverse effects in two areas: (1) the application of grammar rules and (2) the execution of speaking skills. Recommendations to help anxious student teachers overcome their anxiety are also made.
Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Yabancı Dil Öğretmeni Adaylarının Sözsüz İletişim Kullanma Düzeylerine Etkisi
Öğretmenlik Uygulaması Dersinin Yabancı Dil Öğretmeni Adaylarının Sözsüz İletişim Kullanma Düzeylerine Etkisi
Yazar: Ünal, Dalim Çiğdem; Altay, İsmail Firat
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: Non-verbal communication, foreign language teaching, teaching practice ; Sözsüz iletişim, yabancı dil öğretimi, öğretmenlik uygulaması

Bu araştırmanın amacı, ‘Öğretmenlik Uygulaması’ dersinin yabancı dil öğretmeni adaylarının sözsüz iletişim kullanma düzeyine etkisini incelemektir. Çalışma grubunu 2011-2012 öğretim yılının Bahar yarıyılında Öğretmenlik Uygulaması dersini alan 27 yabancı dil öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırma, tek gruplu ön testişlem-son test modeline dayanan deneysel bir çalışmadır. Çalışmanın verileri araştırmacılar tarafından geliştirilen “Sözsüz İletişim Kurma Gözlem Formu” kullanılarak elde edilmiştir. Ayrıca video kaydı ve gözlem tekniği kullanılarak nitel veriler de elde edilmiştir. Çalışmadan elde edilen veriler, betimsel istatistik değerleri hesaplandıktan sonra Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi ile analiz edilmiş ve yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular, ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir fark bulunmadığından dolayı Öğretmenlik Uygulaması dersi çerçevesinde alınan staj eğitiminin yabancı dil öğretmeni adaylarının sözsüz iletişimi kullanma düzeylerine etki etmediğini ortaya koymuştur. Nitel verilerden elde edilen bulgulara göre ise, öğretmen adaylarının sözsüz iletişimi yeterli seviyede kullanmadıklarından dolayı sözsüz iletişimin yabancı dil öğretimindeki önemi konusunda bilinçlenmeleri gerektiği anlaşılmıştır.

The aim of this research is to investigate the effect of ‘Teaching Practice’ course on foreign language teacher candidates’ non-verbal communication use level. The study universe is composed of 27 foreign language teacher candidates who took ‘Teaching Practice’ course during 2011-2012 education year spring semester. The research is a single group based experimental study which makes use of pretest and posttest model. The data of the study has been determined by “Non-verbal Communication Observation Form” produced by the researchers. In addition, via video recording and observation technique, qualitative data has been gained. The data gained has been analyzed by Wilcoxon Marked Alignment Test and has been commented after it has been calculated in terms of its descriptive statistical value. The data obtained has shown that the scores between pretest and posttest do not exhibit a meaningful difference, so foreign language teacher candidates’ Teaching Practice education do not affect their nonverbal communication use level. According to the data gained through descriptive research, it has been understood that foreign language teacher candidates need to be well informed on the use of non-verbal communication.
İlköğretim Okulları İçin Mekânsal Yeterlilik Analizi; Burdur Örneği
İlköğretim Okulları İçin Mekânsal Yeterlilik Analizi; Burdur Örneği
Yazar: Yenice, M Serhat
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: spatial size, accessibility, primary school facility areas. ; alansal büyüklük, erişebilirlik, ilköğretim tesisi alanları.

Bu araştırmanın amacı, kentsel düzeyde ilköğretim tesisi alanlarının mekânsal yeterlilik düzeyinin saptanmasına yönelik kavramsal bir çerçevenin tanımlanması ve Burdur kenti örneklem alanında irdelenmesidir. Araştırmanın, Burdur kentinin mahalle düzeyinde ilköğretim tesisi alanlarının tasarım–planlama ilkelerinin belirlenmesine katkı koymasının yanısıra, Türkiye’nin diğer kentlerindeki ilköğretim tesisi alanlarının etkinliğinin ölçülmesine dönük çalışmalara katkı koyacağı düşünülmektedir. Araştırmanın temel materyalleri, Burdur kenti 1/1.000 ölçekli hâlihazır haritası ve ilköğretim tesislerine yönelik saha tespit çalışmalarından elde edilen niceliksel verilerden oluşmaktadır. Araştırmanın yöntem kurgusu ilköğretim tesisi alanları için elde edilen niceliksel verilerin, alansal büyüklük, kişi başına düşen değerler ve erişebilirlik ölçütlerinden meydana gelen mekânsal yeterlilik çerçevesinde irdelenmesine dayanmaktadır. Araştırma sonucunda; ilköğretim tesisi alanlarının mekânsal yeterlilik olanakları açısından Burdur kent bütününde dengesiz dağılım gösterdiği ve mekânsal standartlar açısından yetersiz olduğu tespit edilmiştir.

The aim of this study is to define a conceptual frame intended to determine spatial sufficiency level of primary school facilities and to probe Burdur city in scope of sampling. Main materials of the study consist of Burdur city 1/1.000-scaled base map and quantitative data obtained from field determination studies for primary school facilities. Method construct of the research is based on to seek per capita values, spatial size and spatial sufficiency occurring from accessibility standards of the quantitative data obtained within the fields of the primary school facilities. As a consequence of the study, it has been determined that, in terms of spatial sufficiency opportunities, the primary school facilities are unsuitably distributed at Burdur city neighborhood level and that it is insufficient in terms of spatial standards. As well as the fact that the study contributes to determine design-planning principles of those primary school facilities at Burdur city neighborhood level; it is thought that the study will also contribute to studies, which are intended to measure efficiency of primary school facility areas in other cities of Turkey.
Düşünme Stilleri ve Matematik Öz Kavramı Matematik Başarısına Göre Farklılaşır mı?
Düşünme Stilleri ve Matematik Öz Kavramı Matematik Başarısına Göre Farklılaşır mı?
Yazar: Yıldız, Göksel; Fer, Seval
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: Mathematics achievement, mathematics self-concept, thinking styles, middle school. ; Matematik başarısı, matematik öz kavramı, düşünme stilleri, ilköğretim.

Bu araştırmada ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin düşünme stilleri ve matematik öz kavramı puanlarının matematik akademik başarı kategorilerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini test etmek amaçlanmıştır. Betimsel araştırma kapsamında tarama modeli uygulanan bu araştırmada, İstanbul ili Beşiktaş ilçesindeki yedi devlet ilköğretim okulundan 279 ilköğretim 7. sınıf öğrencisi çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırmada, öğrencilerin matematik öz kavramı puanlarını belirlemek için Marsh (1992) tarafından geliştirilen Yıldız ve Fer (2008) tarafından Türkçe’ye uyarlanan ‘Öz Kavram Anketi’ ile düşünme stilleri puanlarını belirlemek için Sternberg ve Wagner (1992) tarafından geliştirilen ve Fer (2005) tarafından Türkçe’ ye uyarlanan ‘Düşünme Stilleri Envanteri’ kullanılmıştır. Öğrencilerin matematik başarı puanları ise araştırmacı tarafından geliştirilen ‘Matematik Başarı Testi’ ile ölçülmüştür. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin matematik başarısı arttıkça yasayapıcı ve yürütmeci düşünme stilleri ile matematik öz kavramı puanları artmış, buna karşın yargılayıcı düşünme stili puanları değişmemiştir.

In this study, it was aimed to test if seventh graders’ thinking styles and mathematics selfconcepts have significant difference according to mathematics achievement categories. The subjects participated in this study were 279 middle school seventh grade students from seven schools in Beşiktas in İstanbul. In this study, descriptive research design was used. Students’ mathematics self-concept was measured ‘Self-Description Questionnaire-I’ developed by Marsh (1992) and adapted into Turkish by Yıldız and Fer (2008). For the assessment of thinking styles ‘Thinking Styles Inventory’ developed by Sternberg and Wagner (1992) and adapted into Turkish by Fer (2005) was used. For the achievement in mathematics ‘Mathematics Achievement Test’ developed by the researcher was applied to the students. In terms of the study, the results demonstrated that according to mathematics achievement categories the legistlative and executive thinking styles and mathematics self-concepts increased with higher mathematics achievement, but judicial thinking style didn’t changed.
Kaynaştırma Programına Devam Eden Hafif Düzeyde Zihin Engelli Çocukların Sosyal Yeterlilikleri
Kaynaştırma Programına Devam Eden Hafif Düzeyde Zihin Engelli Çocukların Sosyal Yeterlilikleri
Yazar: Yükselen, Arzu; Yaban, E Helin
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: intellectual disability, integrated programs, social competence, problem behaviors ; zihin engeli, kaynaştırma programları, sosyal yeterlilik ve problem davranışlar

Bu çalışma, kaynaştırma programlarına devam eden zihin engelli çocukların anne-baba ve öğretmen değerlendirmelerinden elde edilen sosyal davranış ölçümlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi amacıyla yürütülmüştür. Ayrıca, sosyal davranışların yaşla ilişkisi, eğitim süresi ve alınan eğitim tipine göre farklılık gösterip göstermediği değerlendirilmiştir. Araştırmaya Ankara ili merkez ilçelerindeki okullara kaynaştırma programı kapsamında devam eden 4-18 yaş grubundaki toplam 106 çocuğun anne-baba ve öğretmenleri katılmıştır. Anne-baba ve öğretmen uyarlamaları arasındaki korelasyon katsayıları düşük ya da ılımlı düzeyde ilişkiye işaret etmiştir. Yaşla birlikte anne-baba ve öğretmen bildirimine göre olumlu sosyal davranışların arttığı ve problem davranışların bazı alt boyutlarının azaldığı belirlenmiştir. Bununla birlikte, sosyal davranışların yaşla ilişkisi anne-baba ve öğretmen bildirimleri arasında farklılık göstermiştir. Anne-baba uyarlamasında hiperaktif/aşırı duyarlı alt ölçekleri puanlarının eğitim süresi ve eğitim şekline göre; öğretmen uyarlamasında ise kendini izole etme/ritualistik ve güvensiz/ kaygılı alt ölçeklerinin eğitim süresine ve yalnızca kendini izole etme/ritualistik alt ölçeğinin eğitim şekline göre farklılaştığı belirlenmiştir.

This study examines the social competence of integrated children with mild intellectual disability (ID) by comparing parents’ and teachers’ ratings. The relationships between social behaviors and age and whether these behaviors vary as a function of years of teaching experience and type of integration are also investigated. Data is obtained through self-report questionnaires completed by parents and teachers of 106 4-18 years aged integrated children with ID from Ankara, Turkey. Descriptive analysis results indicate that correlations between parents’ and teachers’ reports range from low to moderate. Prosocial behaviors increase along with age although the relationships vary with respect to parents’ and teachers’ ratings. Parents’ reports of hyperactivity/overly sensitive scores differentiate according to years of teachingexperience and type of integration. Teachers’ reports of selfisolated/ritualistic and insecure/anxious scores vary based on years of teachingexperience. Effect of type of integration on teachers’ reports of self-isolated/ritualistic scores is found.
İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarı, Kalıcılık ve Sosyal Beceri Düzeylerine Etkisi
İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarı, Kalıcılık ve Sosyal Beceri Düzeylerine Etkisi
Yazar: Arısoy, Betül; Tarım, Kamuran
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 28 No. 28-3, 2014
Anahtar kelimeler: Cooperative learning method, teams-achievement divisions technique, teams-games-tournaments technique, social skills. ; İşbirlikli öğrenme yöntemi, öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniği, takım-oyunturnuva tekniği, sosyal beceriler.

Araştırmanın amacı, işbirlikli öğrenme yönteminin Öğrenci Takımları-Başarı Bölümleri (ÖTBB) ve Takım-Oyun-Turnuva (TOT) tekniklerinin, matematik dersinde, öğrencilerin akademik başarı, kalıcılık ve sosyal beceri düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. 2009-2010 eğitim-öğretim yılında Adana’da bir ilköğretim okulunda, 152 öğrenci üzerinde gerçekleştirilen araştırma, yarı deneyseldir ve 18 hafta sürmüştür. Çalışmada 52 öğrenciden oluşan ÖTBB grubu, 48 öğrenciden oluşan TOT grubu ve 52 öğrenciden oluşan kontrol grubu olmak üzere iki deney ve bir kontrol grubu yer almaktadır. Gruplara (ÖTBB, TOT ve kontrol grupları) “Matematik Başarı Testi” ve “Sosyal Beceriler Ölçeği” çalışma başlangıcında öntest olarak ve çalışma sonunda sontest olarak uygulanmıştır. Sontest uygulandıktan beş hafta sonra “Matematik Başarı Testi” kalıcılık testi olarak tekrar uygulanmıştır. Çalışma sonunda deney gruplarındaki öğrencilere “Görüşme Formu” uygulanarak, öğrencilerin tekniklere ilişkin düşünceleri alınmıştır. Sonuç olarak, TOT tekniğinin akademik başarı üzerinde daha etkili olduğu, kalıcılık açısından ise ÖTBB tekniğinin daha etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Sosyal beceri düzeyleri açısından, ÖTBB ve TOT grupları lehine anlamlı farklılık çıkmıştır.

The aim of the study is to investigate the effects of Student Teams-Achievement Divisions (STAD) and Teams-Games-Tournaments (TGT) techniques of cooperative learning on students’ academic achievement, retention and social skill levels in mathematics lesson. The study which was applied on 152 students in an elementary school in Adana in 2009-2010 academic year was a semi-experimental study and lasted in eighteen weeks. There are two experiment groups and a control group in the study. There are fifty two students in the STAD group. There are fourty eight students in the TGT group. There are fifty two students in the control group. “Mathematics Achievement Test” and “Social Skills Scale” were applied in all groups (STAD, TGT and conrol groups) as pretest at the beginning of the study and as posttest at the end of the study. After five weeks from the posttest, “Mathematics Achievement Test” was applied again as retention test. At the end of the study, “Interwiev Form” was used in experiment groups for getting students’ opinions about techniques. Conclusively, TGT was more effective in terms of academic achievement and regarding to retention test, STAD was more effective. There was statistically significant difference in favour of STAD and TGT groups in terms of the social skill levels.
Aural Pragma-Linguistic Comprehension: A Longitudinal Study
Aural Pragma-Linguistic Comprehension: A Longitudinal Study
Yazar: Alagözlü, Nuray
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 44 No. 44, 2014
Anahtar kelimeler: Aural Pragma-linguistic comprehension, longitudinal studies, speech acts, conversational implicatures ; İşitsel edimsel anlama, boylamsal çalışma, sözeylemler, Konuşma sezdirileri.

Bu boylamsal çalışma iki aşamalıdır: 2007-2008 öğretim yılında tamamlanan ilk aşamada ikinci dil öğreniminde edimsel anlama seviyelerini araştırılmıştır (Alagözlü ve Büyüköztürk, 2009). 2010-2011 akademik yılının ikinci döneminde gerçekleştirilen ikinci aşamada ise iletişimsel yetinin edimsel boyutuna sınırlı kalarak, aynı öğrencilerin edimsel anlama seviyeleri, Tek Grup Öntest-Sontest Araştırma Modeli kullanarak üç buçuk yıllık yapılandırılmış öğretim süresi sonucunda bir kez daha ölçülmüştür. Bu ikinci ölçümün amacı, yapılandırılmış öğrenimin öğrencilerin işitsel edimsel anlamalarında, yani ikinci dilde sözeylemleri ve konuşma sezdirilerini anlamada herhangi bir gelişme veya değişme gösterip göstermediklerini araştırmaktır. Her iki ölçüm tek örneklem t-test ile karşılaştırılmış ve sonuçlar, sözeylemleri ve konuşma sezdirilerini içeren dinleme edimsel anlama seviyelerinde ön test ve son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık (p>0,05) bulunmadığını göstermiştir.

This longitudinal study has two phases: The first phase completed in 2007-2008 academic term was an attempt to probe into pragmatic comprehension levels of second language (L2) learners as measured by the recognition of speech acts and conversational implicatures (Alagözlü & Büyüköztürk, 2009). Using One Group Pretest-Posttest Research Design and considering the first measurement as a pretest, in the second phase of the study conducted in 2010-2011 academic year, pragmatic comprehension levels of the Turkish learners of English are tested once more after three and a half years of formal instruction with a paired t-test of pre and post-scores of the same learners, which did not indicate a statistically significant difference between the scores (p>0,05), therefore, an improvement between the scores of two measurements of pragmatic comprehension of speech acts and conversational implicatures in aural discourse.
KENDİ KENDİNE ÖĞRENMENİN LABORATUVARDA BAŞARI, HAZIRBULUNUŞLUK, LABORATUVAR BECERİLERİ TUTUMU VE ENDİŞEYE ETKİSİ
THE EFFECT OF SELF-DIRECTED LEARNING ON THE SUCCESS, READİNESS, ATTİTUDES TOWARDS LABORATORY SKİLLS AND ANXİETY İN LABORATORY
Yazar: Alkan, Fatma; Erdem, Emine
Dergi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Vol. 44 No. 44, 2014
Anahtar kelimeler: self-directed learning, self-directed learning in laboratory, laboratory anxiety, self-directed learning readiness in laboratory, attitude towards laboratory skills. ; kendi kendine öğrenme, laboratuvarda kendi kendine öğrenme, laboratuvar endişesi, laboratuvarda kendine kendine öğrenme hazırbulunuşluğu, laboratuvar becerilerine yönelik tutum.

Bu çalışma kendi kendine öğrenmenin kimya laboratuvarında öğrenci başarısına, laboratuvarda kendi kendine öğrenme hazırbulunuşluğuna, laboratuvar becerilerine yönelik tutuma ve kimya laboratuvarı endişesine etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Bölümü, Kimya Eğitimi Anabilim Dalı 5. sınıfında öğrenim gören 33 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada tek grup için ön test–son test araştırma deseni kullanılmıştır. Laboratuvarda kendi kendine öğrenme proje tabanlı öğrenme süreci işleyişine göre planlanmıştır. Araştırmanın verilerini toplamak için “Kimya Başarı Testi”, “Kimya Laboratuvarı Endişe Ölçeği”, “Laboratuvar Becerilerine Yönelik Tutum Ölçeği”, “Laboratuvarda Kendi Kendine Öğrenme Hazırbulunuşluk Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmanın hipotezleri bağımlı örneklem t-testi ve çoklu regresyon analizi kullanılarak test edilmiştir. Araştırmanın sonuçları laboratuvarda kendi kendine öğrenmenin öğrencilerin kimya başarıları, laboratuvarda kendi kendine öğrenme hazırbulunuşluğu ve kimya laboratuvarı endişeleri üzerine anlamlı bir katkısı olduğunu göstermiştir.

This study has been carried out to determine the effect of self directed learning on student’s success, self-directed learning readiness in laboratory, attitudes towards laboratory skills and chemistry laboratory anxiety in chemistry laboratory. Sampling group of the study is composed of 33, 5th grade students studying at Hacettepe University, Department of Secondary Science and Mathematics Education, Chemistry Education Programme. Research pattern of pretest post-test has been used in the research for one group. Self directed learning in laboratory has been planned according to the process of project based learning. “Chemistry Success Test”, “Chemistry Laboratory Anxiety Scale”, “Attitude towards Laboratory Skills Scale” and “Scale of Self-Directed Learning Readiness in Laboratory” have been used to collect data. Hypotheses of the study have been test using dependent sample t-test and multiple regression analysis. The results of the study have demonstrated that self-directed learning in laboratory has a meaningful contribution to chemistry success, selfdirected learning readiness in laboratory and chemistry laboratory anxiety of students.