hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
MARMARA BÖLGESİ İÇİN ÜMİTVAR ELMA ÇEŞİTLERİ - V
MARMARA BÖLGESİ İÇİN ÜMİTVAR ELMA ÇEŞİTLERİ - V
Yazar: Yaşasın, A. Semih; Burak, Masum; Akçay, M.emin; Türkeli, Yuşa; Büyükyılmaz, Mustafa
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Elma, Malus domestica Borkh, Adaptasyon

Devamlılık gösteren "Yerli ve Yabancı Elma Çeşitlerinin Seçimi" projesinin bu  beşinci aşamasında 18 yeni elma çeşidinden oluşan deneme bahçesi her çeşitten 5 ağaç  olmak üzere, 1996 yılında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsünde  kurulmuştur. 2000 - 2004 yılları arasında bu çeşitler üzerinde fenolojik gözlemler ve  pomolojik ölçümler yapılmış ve verim değerleri alınmıştır.  Çeşitler verim, verimin düzenliliği, hasat önü dökümü, erkencilik, meyve iriliği,  renk, tat (kalite) ve meyve eti sertliği yönünden, değiştirilmiş "Tartılı-  Derecelendirme" yöntemi ile değerlendirilmiş ve sonuçta William’s Pride, Gala, Golden  Smoothee, Red Chief çeşitleri ümitvar olarak seçilmişlerdir. William’s Pride erkenci;  Gala orta mevsim ve Red Chief ve Golden Smoothee geç olgunlaşan çeşitler  olarak belirlenmişlerdir.

Devamlılık gösteren "Yerli ve Yabancı Elma Çeşitlerinin Seçimi" projesinin bu  beşinci aşamasında 18 yeni elma çeşidinden oluşan deneme bahçesi her çeşitten 5 ağaç  olmak üzere, 1996 yılında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsünde  kurulmuştur. 2000 - 2004 yılları arasında bu çeşitler üzerinde fenolojik gözlemler ve  pomolojik ölçümler yapılmış ve verim değerleri alınmıştır.  Çeşitler verim, verimin düzenliliği, hasat önü dökümü, erkencilik, meyve iriliği,  renk, tat (kalite) ve meyve eti sertliği yönünden, değiştirilmiş "Tartılı-  Derecelendirme" yöntemi ile değerlendirilmiş ve sonuçta William’s Pride, Gala, Golden  Smoothee, Red Chief çeşitleri ümitvar olarak seçilmişlerdir. William’s Pride erkenci;  Gala orta mevsim ve Red Chief ve Golden Smoothee geç olgunlaşan çeşitler  olarak belirlenmişlerdir.
BİTKİLERDE VİRÜS HASTALIKLARINA KARŞI DAYANIKLILIK MEKANİZMALARI
BİTKİLERDE VİRÜS HASTALIKLARINA KARŞI DAYANIKLILIK MEKANİZMALARI
Yazar: İlbağı, Havva; Çıtır, Ahmet
Dergi: Bahçe, Vol. 35 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Bitki Hastalıkları, Dayanıklılık, Virüs, Genetik, Biyoteknoloji

Kültür bitkilerinde verimi ve kaliteyi, üretim materyalinin genetik potansiyeli, çevre koşulları, kültürel faaliyetlerin uygulanmasındaki başarı derecesi, bu bitkilerde görülen zararlılar ve hastalıklar ile yine bu bitkilere karşı yabancı otların rekabeti belirler. Başlıca bitki hastalık etmenlerinden virüslerin ve diğer patojenlerin olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için kültür bitkilerinin genotipik, anatomik, morfolojik ve fizyolojik özelliklerinin değiştirilerek onların hastalıklara karşı bağışık ve dayanıklı hale getirilmesi önemli bir biyoteknoloji araştırma konusudur. Bitki hastalık yönetiminin en etkili önlemi de hastalıklara karşı bağışık ve dayanıklı çeşit kullanmaktır. Bitki ıslahında her geçen yıl önemli bilimsel gelişmeler olmakta ve dolayısıyla bilgi birikiminin güncellenmesi gereği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, bitkilerde virüs hastalıklarına ve virüs vektörlerinin davranışlarına karşı oluşan dayanıklılığın biyokimyasal, kalıtsal ve genetik değişim mekanizmaları üzerinde yapılan bazı çalışmaların sonuçları özetlenmiştir.

Kültür bitkilerinde verimi ve kaliteyi, üretim materyalinin genetik potansiyeli, çevre koşulları, kültürel faaliyetlerin uygulanmasındaki başarı derecesi, bu bitkilerde görülen zararlılar ve hastalıklar ile yine bu bitkilere karşı yabancı otların rekabeti belirler. Başlıca bitki hastalık etmenlerinden virüslerin ve diğer patojenlerin olumsuz etkilerini ortadan kaldırmak için kültür bitkilerinin genotipik, anatomik, morfolojik ve fizyolojik özelliklerinin değiştirilerek onların hastalıklara karşı bağışık ve dayanıklı hale getirilmesi önemli bir biyoteknoloji araştırma konusudur. Bitki hastalık yönetiminin en etkili önlemi de hastalıklara karşı bağışık ve dayanıklı çeşit kullanmaktır. Bitki ıslahında her geçen yıl önemli bilimsel gelişmeler olmakta ve dolayısıyla bilgi birikiminin güncellenmesi gereği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada, bitkilerde virüs hastalıklarına ve virüs vektörlerinin davranışlarına karşı oluşan dayanıklılığın biyokimyasal, kalıtsal ve genetik değişim mekanizmaları üzerinde yapılan bazı çalışmaların sonuçları özetlenmiştir.
KUMLUCA İLÇESİNDE SERALARDA ÜRETİCİLERİN KULLANDIKLARI BİLGİ KAYNAKLARI
KUMLUCA İLÇESİNDE SERALARDA ÜRETİCİLERİN KULLANDIKLARI BİLGİ KAYNAKLARI
Yazar: Yalçın, Mine; Boz, İsmet
Dergi: Bahçe, Vol. 36 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Bilgi Kaynakları, Tarımsal Yayım, Serada Sebze Üretimi

Bu çalışma, Antalya ili Kumluca İlçesinde serada sebze üretimi yapan üreticilerin kullandıkları bilgi kaynaklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın ana materyalini, 2002 yılı döneminde tabakalı örnekleme yöntemi ile belirlenen 150 üretici ile yüz yüze yapılan anketlerden elde edilen birinci veriler oluşturmaktadır. Araştırma bölgesinde üreticilerin ortalama yaşı 43 iken, ortalama deneyim süresi 13 yıl, ortalama sera genişliği ise 6.11 dekar olarak belirlenmiştir. Arazi tasarruf şeklinin çoğunlukla mülk arazi olduğu saptanmıştır. Araştırma bulgularına göre, Bölgede yayım konusunda tarım il ve ilçe müdürlüklerinin önemleri azalmış, bunun yerini ilaç, gübre ve tohum bayileri almıştır. Özellikle ilaç bayileri işletmelerinde istihdam ettikleri ziraat mühendisleri ile üreticilere ücretsiz danışmanlık hizmetleri vermektedir. Ayrıca tohum, gübre ve ilaçlar genel olarak vadeli satın alınmakta dolayısıyla üreticiler ilaç ve gübre bayilerine bağlı kalmaktadır. Araştırmadan çıkarılan önemli bir sonuç da geleneksel kaynakların özellikle teknik konularda hala önemli bilgi kaynakları olarak kullanılmakta oluşudur.

Bu çalışma, Antalya ili Kumluca İlçesinde serada sebze üretimi yapan üreticilerin kullandıkları bilgi kaynaklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın ana materyalini, 2002 yılı döneminde tabakalı örnekleme yöntemi ile belirlenen 150 üretici ile yüz yüze yapılan anketlerden elde edilen birinci veriler oluşturmaktadır. Araştırma bölgesinde üreticilerin ortalama yaşı 43 iken, ortalama deneyim süresi 13 yıl, ortalama sera genişliği ise 6.11 dekar olarak belirlenmiştir. Arazi tasarruf şeklinin çoğunlukla mülk arazi olduğu saptanmıştır. Araştırma bulgularına göre, Bölgede yayım konusunda tarım il ve ilçe müdürlüklerinin önemleri azalmış, bunun yerini ilaç, gübre ve tohum bayileri almıştır. Özellikle ilaç bayileri işletmelerinde istihdam ettikleri ziraat mühendisleri ile üreticilere ücretsiz danışmanlık hizmetleri vermektedir. Ayrıca tohum, gübre ve ilaçlar genel olarak vadeli satın alınmakta dolayısıyla üreticiler ilaç ve gübre bayilerine bağlı kalmaktadır. Araştırmadan çıkarılan önemli bir sonuç da geleneksel kaynakların özellikle teknik konularda hala önemli bilgi kaynakları olarak kullanılmakta oluşudur.
KAHRAMANMARAŞ MERKEZ İLÇE BADEMLERİNİN (Prunus amygdalus L.) SELEKSİYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
KAHRAMANMARAŞ MERKEZ İLÇE BADEMLERİNİN (Prunus amygdalus L.) SELEKSİYON YOLUYLA ISLAHI ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
Yazar: Beyhan, Ömer; Şimşek, Mikdat
Dergi: Bahçe, Vol. 36 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Fide, Badem, Islah

Kahramanmaraş, Merkez ilçe ve köylerinde yapılan bu çalışmada; tohumdan yetişmiş, yabani badem populasyonu içerisinden üstün özelliklere sahip olan tiplerin seçilmesi amaçlanmıştır. Çalışma sırasında yaklaşık 10.000 ağaç incelenmiş, ön incelemeler sonucunda 400 tip değerlendirmeye alınmıştır. İki yıl süreyle yapılan değerlendirmeler sonucunda 15 tip ümitvar olarak seçilmiştir. Seçilen tiplerde kabuklu meyve ağırlığı 3,39-7.58 g; iç ağırlık 0.66 - 1,34 g, iç oranı (randıman) %14.03 - 25.55, kabuk kalınlığı 0.691 – 5.622 mm arasında değişmiş; ikiz badem oranı sadece bir tipte %5 olarak belirlenmiştir. Seçilen tiplerde sağlam iç oranı %100, ikiz iç oranı %5 olmuştur. Seçilen tiplerde çiçeklenme Şubat ayının son haftası ile Mart ayının son haftası arasında gerçekleşmiştir.

Kahramanmaraş, Merkez ilçe ve köylerinde yapılan bu çalışmada; tohumdan yetişmiş, yabani badem populasyonu içerisinden üstün özelliklere sahip olan tiplerin seçilmesi amaçlanmıştır. Çalışma sırasında yaklaşık 10.000 ağaç incelenmiş, ön incelemeler sonucunda 400 tip değerlendirmeye alınmıştır. İki yıl süreyle yapılan değerlendirmeler sonucunda 15 tip ümitvar olarak seçilmiştir. Seçilen tiplerde kabuklu meyve ağırlığı 3,39-7.58 g; iç ağırlık 0.66 - 1,34 g, iç oranı (randıman) %14.03 - 25.55, kabuk kalınlığı 0.691 – 5.622 mm arasında değişmiş; ikiz badem oranı sadece bir tipte %5 olarak belirlenmiştir. Seçilen tiplerde sağlam iç oranı %100, ikiz iç oranı %5 olmuştur. Seçilen tiplerde çiçeklenme Şubat ayının son haftası ile Mart ayının son haftası arasında gerçekleşmiştir.
FARKLI GÜBRE UYGULAMALARININ KARANFİL (Dianthus caryophyllus L.) FİDESİ’NİN BESLENME VE RENK DEĞERLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
FARKLI GÜBRE UYGULAMALARININ KARANFİL (Dianthus caryophyllus L.) FİDESİ’NİN BESLENME VE RENK DEĞERLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
Yazar: Kocabaş, İşın; Kaplan, Mustafa
Dergi: Bahçe, Vol. 36 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Dianthus caryophyllus, Fide, Gübre, Yaprak Rengi

Bu çalışmada; yapraktan yapılan üç farklı gübre çözeltisinin iki ayrı uygulama sıklığının karanfil (Dianthus caryophyllus L.) fidelerinin beslenme durumları ile yaprak renk değerlerine etkisi araştırılmıştır. Yapraktan uygulanan gübre çözeltileri; karanfil fidelerinin K, Ca ve Mg içeriklerini, gübre uygulama sıklığı ise bitkilerin toplam N, P, K ve Mg içeriklerini arttırmıştır. Aynı zamanda yapraktan uygulanan gübre çözeltileri, yaşlı yaprakların renk doygunluk (chroma) değerini yükselttiği belirlenmiştir. Bitkilerin potasyum içerikleri ile yaşlı yaprakların parlaklık (L*), renk doygunluk (chroma), renk açısı (hue) değerleri arasında istatistiksel olarak (p < 0.05) pozitif yönde bir korelasyon olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada; yapraktan yapılan üç farklı gübre çözeltisinin iki ayrı uygulama sıklığının karanfil (Dianthus caryophyllus L.) fidelerinin beslenme durumları ile yaprak renk değerlerine etkisi araştırılmıştır. Yapraktan uygulanan gübre çözeltileri; karanfil fidelerinin K, Ca ve Mg içeriklerini, gübre uygulama sıklığı ise bitkilerin toplam N, P, K ve Mg içeriklerini arttırmıştır. Aynı zamanda yapraktan uygulanan gübre çözeltileri, yaşlı yaprakların renk doygunluk (chroma) değerini yükselttiği belirlenmiştir. Bitkilerin potasyum içerikleri ile yaşlı yaprakların parlaklık (L*), renk doygunluk (chroma), renk açısı (hue) değerleri arasında istatistiksel olarak (p < 0.05) pozitif yönde bir korelasyon olduğu belirlenmiştir.
HIYAR FİDE KALİTESİ VE BİTKİ GELİŞİMİ ÜZERİNE PROHEXADIONE-CALCIUM UYGULAMALARININ ETKİLERİ
HIYAR FİDE KALİTESİ VE BİTKİ GELİŞİMİ ÜZERİNE PROHEXADIONE-CALCIUM UYGULAMALARININ ETKİLERİ
Yazar: Ergun, Nazan; Çağlar, Gülat; Özbay, Nusret; Ergun, Muharrem
Dergi: Bahçe, Vol. 36 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Hıyar, Büyüme Geciktirici, Fide Boyunun Kontrolü, Prohexadione-Calcium

Bu çalışmada hıyar (Cucumis sativus L.) fidelerinde boylanmanın kontrolü amacıyla topraktan (2.5, 5 ve 10 mg/l) ve yapraktan (25, 50 ve 100 mg/l) uygulanan prohexadione-calcium (Pro-Ca)’un fide kalitesi ve şaşırtma sonrası bitki gelişimi üzerine etkilerini araştırılmıştır. Pro-Ca’nın hem topraktan hem de yapraktan uygulaması fidelerde aşırı boylanmayı azaltmıştır. Bu azalmaya paralel olarak özellikle yapraktan yapılan Pro-Ca uygulamaları fide boğum arası uzunluklarını da kısaltılmıştır. Pro-Ca ayrıca fide gövde çapı ve kuru ağırlığı ile kök kuru ve yaş ağırlığında da bir artmaya neden olurken fidelerde yaprak sayısına ve şaşırtılan bitkilerde ilk çiçeklenmeye kadar geçen süre üzerine herhangi bir etkide bulunmamıştır. Bulgular hıyar fidelerinde aşırı boylanmanın kontrolü amacıyla Pro-Ca’nın çimlenme sonrası uygulamasının etkili bir şekilde kullanılabileceğini göstermiştir.

Bu çalışmada hıyar (Cucumis sativus L.) fidelerinde boylanmanın kontrolü amacıyla topraktan (2.5, 5 ve 10 mg/l) ve yapraktan (25, 50 ve 100 mg/l) uygulanan prohexadione-calcium (Pro-Ca)’un fide kalitesi ve şaşırtma sonrası bitki gelişimi üzerine etkilerini araştırılmıştır. Pro-Ca’nın hem topraktan hem de yapraktan uygulaması fidelerde aşırı boylanmayı azaltmıştır. Bu azalmaya paralel olarak özellikle yapraktan yapılan Pro-Ca uygulamaları fide boğum arası uzunluklarını da kısaltılmıştır. Pro-Ca ayrıca fide gövde çapı ve kuru ağırlığı ile kök kuru ve yaş ağırlığında da bir artmaya neden olurken fidelerde yaprak sayısına ve şaşırtılan bitkilerde ilk çiçeklenmeye kadar geçen süre üzerine herhangi bir etkide bulunmamıştır. Bulgular hıyar fidelerinde aşırı boylanmanın kontrolü amacıyla Pro-Ca’nın çimlenme sonrası uygulamasının etkili bir şekilde kullanılabileceğini göstermiştir.
YENİ BİR BİBER ÇEŞİDİ “SÜRMELİ BİBERİ”
YENİ BİR BİBER ÇEŞİDİ “SÜRMELİ BİBERİ”
Yazar: Sürmeli, Nurten; Beşirli, Gülay; Başay, Sevinç; Kaynaş, Kenan; Erdoğan, Seçil; Sönmez, İbrahim; Kasım, M. Ufuk; Göçmen, Münevver
Dergi: Bahçe, Vol. 36 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Sivri biber(Capsicum annuum L.), Geriye Melezleme, Çeşit Islahı

Bu çalışma 1993-2001 yılları arasında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü Sebzecilik Bölümünde yapılmıştır. Tescil öncesi ve Tescil denemeleri 2002 ve 2005 yılları arasında tamamlanarak, yeni elde edilen biber çeşidi “Sürmeli Biberi” adıyla tescil edilmiştir.   Çalışmada; verimli ve erkenci özellikleri bulunan, ancak açık sarımsı yeşil renkli tescilli bir biber çeşidi olan “Yalova Çorbacı 12” biberinin iyi özelliklerini muhafaza ederek ondan daha koyu yeşil bir biber çeşidinin geliştirilmesi amaçlanmıştır.  Çalışmaya 1993 yılında “Yalova Çorbacı 12”biberi (ana) ile koyu yeşil biber çeşidinin (baba) melezlemesi ile başlanmıştır. Bunu takip eden iki yılda yine “Yalova Çorbacı 12” biberi ana olarak kullanılmak suretiyle geriye melezlemeler yapılmıştır. Bu seçilen melezlerde altı yıl boyunca bir yandan kendilemeler yapılırken, diğer yandan seleksiyona devam edilmiş ve tek bitki seçimi yapılarak çeşit adayı belirlenmiş ve DNA parmak izleri tespit edilmiştir. Bu çalışma sonunda elde edilen “Sürmeli Biberi” 11 Ağustos 2005 tarih ve 25903 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak tescilli çeşitler içine girmiştir. “Sürmeli Biberi”, iç ve dış tüketime uygun, verimli, erkenci ve orta koyulukta yeşil renge sahip tatlı, sivri bir biber çeşididir, adı geçen Enstitü’de orijinal tohum üretimi yapılmaktadır.

Bu çalışma 1993-2001 yılları arasında Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü Sebzecilik Bölümünde yapılmıştır. Tescil öncesi ve Tescil denemeleri 2002 ve 2005 yılları arasında tamamlanarak, yeni elde edilen biber çeşidi “Sürmeli Biberi” adıyla tescil edilmiştir.   Çalışmada; verimli ve erkenci özellikleri bulunan, ancak açık sarımsı yeşil renkli tescilli bir biber çeşidi olan “Yalova Çorbacı 12” biberinin iyi özelliklerini muhafaza ederek ondan daha koyu yeşil bir biber çeşidinin geliştirilmesi amaçlanmıştır.  Çalışmaya 1993 yılında “Yalova Çorbacı 12”biberi (ana) ile koyu yeşil biber çeşidinin (baba) melezlemesi ile başlanmıştır. Bunu takip eden iki yılda yine “Yalova Çorbacı 12” biberi ana olarak kullanılmak suretiyle geriye melezlemeler yapılmıştır. Bu seçilen melezlerde altı yıl boyunca bir yandan kendilemeler yapılırken, diğer yandan seleksiyona devam edilmiş ve tek bitki seçimi yapılarak çeşit adayı belirlenmiş ve DNA parmak izleri tespit edilmiştir. Bu çalışma sonunda elde edilen “Sürmeli Biberi” 11 Ağustos 2005 tarih ve 25903 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak tescilli çeşitler içine girmiştir. “Sürmeli Biberi”, iç ve dış tüketime uygun, verimli, erkenci ve orta koyulukta yeşil renge sahip tatlı, sivri bir biber çeşididir, adı geçen Enstitü’de orijinal tohum üretimi yapılmaktadır.
TÜRKİYE’DE CEVİZ TARIMINI GELİŞTİRMEK İÇİN NELER YAPMALIYIZ?
TÜRKİYE’DE CEVİZ TARIMINI GELİŞTİRMEK İÇİN NELER YAPMALIYIZ?
Yazar: Yaşasın, A. Semih; Kaşka, Nurettin; Akçay, M. Emin; Ergün, M. Emin; Burak, Masum
Dergi: Bahçe, Vol. 37 No. 1, 2014

Son yıllarda ülkelere göre ceviz üretiminde önemli artışlar olmamıştır. Bunun gibi üretimde de önemli artışlar yoktur. Türkiye’de aşırı ceviz çöğürü satımı fazla olduğu halde ağaç sayılarının değişmediği görülmektedir. Bunun nedeni dikilen çöğür ve fidanların tutmamasıdır. Dünyada ABD ve Şili gibi ülkelerde büyük bahçeler olduğu halde Türkiye’de büyük bahçeler son birkaç yılda kurulmaya başlamıştır. Dünya’da ceviz üretiminde Çin ve ABD dışında önemli değişikliklere rastlanmamaktadır. Ülkemizde ceviz üreten bölgelerle daha yakından ilgilenilmelidir. Apomiksis, Seleksiyon, Yabancı çeşitler, melezleme ıslahı, muhafaza gibi konulara gereken önem verilmelidir.

Son yıllarda ülkelere göre ceviz üretiminde önemli artışlar olmamıştır. Bunun gibi üretimde de önemli artışlar yoktur. Türkiye’de aşırı ceviz çöğürü satımı fazla olduğu halde ağaç sayılarının değişmediği görülmektedir. Bunun nedeni dikilen çöğür ve fidanların tutmamasıdır. Dünyada ABD ve Şili gibi ülkelerde büyük bahçeler olduğu halde Türkiye’de büyük bahçeler son birkaç yılda kurulmaya başlamıştır. Dünya’da ceviz üretiminde Çin ve ABD dışında önemli değişikliklere rastlanmamaktadır. Ülkemizde ceviz üreten bölgelerle daha yakından ilgilenilmelidir. Apomiksis, Seleksiyon, Yabancı çeşitler, melezleme ıslahı, muhafaza gibi konulara gereken önem verilmelidir.
FARKLI SİSTEMLERDE YETİŞTİRİLEN ÇİLEKLERİN (Fragaria×ananassa Duch.) MEYVE ETİ SERTLİK ÖLÇÜMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER
FARKLI SİSTEMLERDE YETİŞTİRİLEN ÇİLEKLERİN (Fragaria×ananassa Duch.) MEYVE ETİ SERTLİK ÖLÇÜMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER
Yazar: Serçe, Sedat; Gündüz, Kazim; Özdemir, Emine; Kıyga, Yelda; Orhan, Emine; Ercişli, Sezai
Dergi: Bahçe, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çilek, Fragaria×ananassa Duch., Meyve Eti, Sertlik

Bu çalışmada, geniş bir genetik çeşitlilik içeren 11 çilek çeşidi ısıtmalı cam sera, plastik sera ve açıkta olmak üzere üç yetiştiricilik sisteminde yetiştirilerek, çeşitlerin meyve eti sertlikleri üç değişik yöntemle (Sessel sertlik sensörü; 5 mm uçlu el penetrometresi; 8 mm uçlu penotrometre) belirlenmiştir. Üç yöntem arasındaki ilişkilerden sadece iki penetrometre arasındakiler her üç yetiştirme yerinde de önemli (R2=0.60 – 0.93) bulunmuş, öteki ilişkilere ait regresyon değerleri istatistiksel olarak farklılık göstermemiştir. Sonuçlar aynı genotiplere ait meyve eti sertlik değerlerinin, farklı yetiştirme sistemlerinde değişik olmaları yanında farklı yöntemlerle belirlendiklerinde de değişim gösterdiklerini; ve bu değişimler arasındaki ilişkilerin benzeşmediğini göstermiştir

Bu çalışmada, geniş bir genetik çeşitlilik içeren 11 çilek çeşidi ısıtmalı cam sera, plastik sera ve açıkta olmak üzere üç yetiştiricilik sisteminde yetiştirilerek, çeşitlerin meyve eti sertlikleri üç değişik yöntemle (Sessel sertlik sensörü; 5 mm uçlu el penetrometresi; 8 mm uçlu penotrometre) belirlenmiştir. Üç yöntem arasındaki ilişkilerden sadece iki penetrometre arasındakiler her üç yetiştirme yerinde de önemli (R2=0.60 – 0.93) bulunmuş, öteki ilişkilere ait regresyon değerleri istatistiksel olarak farklılık göstermemiştir. Sonuçlar aynı genotiplere ait meyve eti sertlik değerlerinin, farklı yetiştirme sistemlerinde değişik olmaları yanında farklı yöntemlerle belirlendiklerinde de değişim gösterdiklerini; ve bu değişimler arasındaki ilişkilerin benzeşmediğini göstermiştir
DÖRTYOL VE SAMANDAĞ YÖRELERİNDE YETİŞTİRİLEN WASHİNGTON NAVEL PORTAKALLARININ KALİTESİNE SOĞUKTA MUHAFAZANIN ETKİSİ
DÖRTYOL VE SAMANDAĞ YÖRELERİNDE YETİŞTİRİLEN WASHİNGTON NAVEL PORTAKALLARININ KALİTESİNE SOĞUKTA MUHAFAZANIN ETKİSİ
Yazar: Özdemir, Ahmet Erhan; Çandır, Elif Ertürk; Kaplankıran, Mustafa; Demirkeser, Turan Hakan; Toplu, Celil; Yıldız, Ercan
Dergi: Bahçe, Vol. 37 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Dörtyol, Samandağ, Washington Navel, Soğukta Muhafaza

Bu çalışmanın amacı, Dörtyol ve Samandağ yörelerinde yetiştirilen Washington Navel portakallarının soğukta muhafazası sırasında meyve kalitesinde görülen değişimlerin belirlenmesidir. Araştırmada, 7 x 7 m aralıklarla tesis edilmiş Yerli Turunç anacı üzerine aşılı Washington Navel portakalı meyveleri kullanılmıştır. Washington Navel portakalları 4 ve 6°C’lerde ve %85-90 oransal nemde ayda bir analizlenmek üzere 6 ay süreyle muhafaza edilmişlerdir. Muhafaza sırasında meyvelerde meydana gelen fiziksel ve kimyasal değişimler (ağırlık kayıpları, usare, yeşil kapsüllü meyve, suda çözünebilir toplam kuru madde, pH, titre edilebilir asit, meyve kabuk rengi L* ve hº değeri) ile mantarsal ve fizyolojik bozulmalar incelenmiştir. Dörtyol koşullarında yetiştirilen Washington Navel portakallarının 4°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde 4-5 ay, 6°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde ise en fazla 4 ay depolanabileceği saptanmıştır. Samandağ koşullarında yetiştirilen Washington Navel portakallarının 4°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde en fazla 4 ay ve 6°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde 3 ay kalitelerinden çok fazla bir şey kaybetmeden depolanabileceği saptanmıştır.

Bu çalışmanın amacı, Dörtyol ve Samandağ yörelerinde yetiştirilen Washington Navel portakallarının soğukta muhafazası sırasında meyve kalitesinde görülen değişimlerin belirlenmesidir. Araştırmada, 7 x 7 m aralıklarla tesis edilmiş Yerli Turunç anacı üzerine aşılı Washington Navel portakalı meyveleri kullanılmıştır. Washington Navel portakalları 4 ve 6°C’lerde ve %85-90 oransal nemde ayda bir analizlenmek üzere 6 ay süreyle muhafaza edilmişlerdir. Muhafaza sırasında meyvelerde meydana gelen fiziksel ve kimyasal değişimler (ağırlık kayıpları, usare, yeşil kapsüllü meyve, suda çözünebilir toplam kuru madde, pH, titre edilebilir asit, meyve kabuk rengi L* ve hº değeri) ile mantarsal ve fizyolojik bozulmalar incelenmiştir. Dörtyol koşullarında yetiştirilen Washington Navel portakallarının 4°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde 4-5 ay, 6°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde ise en fazla 4 ay depolanabileceği saptanmıştır. Samandağ koşullarında yetiştirilen Washington Navel portakallarının 4°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde en fazla 4 ay ve 6°C sıcaklık ve %85-90 oransal nemde 3 ay kalitelerinden çok fazla bir şey kaybetmeden depolanabileceği saptanmıştır.