İKİ -BUĞDAY ÇEŞİDİNDE Puccinia striiformis West. ENFEKSİYONLARINA KARŞI TOHUM İLAÇLAMASI OLARAK UYGULANAN SİSTEMİK FUNGUSİTLERİN ETKİLERİ
İKİ -BUĞDAY ÇEŞİDİNDE Puccinia striiformis West. ENFEKSİYONLARINA KARŞI TOHUM İLAÇLAMASI OLARAK UYGULANAN SİSTEMİK FUNGUSİTLERİN ETKİLERİ
Yazar: Döken, M. Timur
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 12 No. 2-3, 2010

dZETTohum ilaçlaması olarak uygulanan Ethirimol,. Benomyl ve Oxycarboxin!-inKöseve J(ırık1)uğdayçeşitlerininfidedevrelerinde Puccinia strilformis West'e olanetkisini ve bu etkinliğin bitki bünyesinde ne süre ile devam ettiğini belirlemek amacıylabu çalışma laboratuvar koşullarmda yürütülmüştür. Inokulasyonu takiben 3,4 ve5 hafta sonra yapraklarda ölçülen hastalık derecelerine göre Köse'de enfeksiyondaha yük~ek olup, uygulanan fungusitlerden Ethirimol tamamen etkisiz bulunmuştur.Buna karşın diğer iki sistemikfwıgusitBenomyl ve Oxycarboxin belirli düzey ve sürelereketkiliolmuştur. Ancak hiç birı patojenin gelirmesini tamamen önieyememiştir.Oxycarboxin 3. hafta sonunda yapılan ilk öiçümde P. striiformis'e karşı Benomyl'agöre daha etkili bulunmasına karşın, bitki bünyesinde etkinliği daha çabuk kaybölmaktadır.Benomyl ise fide dönemi süresince etkinliliğini sürdürmüştür.The effect of seed applied systemic fungicides on the infection of two wheat cuttivars by Puccinia striiformis WestSUMMARYThe work was concemed with the performanee of seed applied Ethimirol(Milstern), Benomyl (Beniate) and Oxycarboxin (Plantvax) on. the developmentof Puccinia striiformis West. on the seedlings of two wheat cultivars Köse andKırık. According to the disease assessments done successively 3,4 and 5 weeksafter inocuration, there was no slightest indieatjon that Ethimirol has any effecton the disease development. By conUast Benomyl and Oxycarboxin were both active~gainst P. striıformis; although they were not extremely effeetive giving ahnostcomplete control of disease. Oxyearboxin initially being more effective than Benomylsubsequently' started to loose its effectiveness, Benomyl however continuedto showa substantial reduction in disease during the all assesments. As the effectof Oxycarboxin falls, the disease began to progress more quickly. This could beaceounted for by an inerase in suseeptibility of the; pJants as a result of deleteriouı;effects of Oxycarboxi~ on plant growth and behaviour or it might have been dueto the direct stünulation of pathogen's metabolism in favour of infeetion. On thethe other hand there was a differenee in thç response bf two euItivats to P. strilformisinfection, Köse being the more suceptible. 

dZETTohum ilaçlaması olarak uygulanan Ethirimol,. Benomyl ve Oxycarboxin!-inKöseve J(ırık1)uğdayçeşitlerininfidedevrelerinde Puccinia strilformis West'e olanetkisini ve bu etkinliğin bitki bünyesinde ne süre ile devam ettiğini belirlemek amacıylabu çalışma laboratuvar koşullarmda yürütülmüştür. Inokulasyonu takiben 3,4 ve5 hafta sonra yapraklarda ölçülen hastalık derecelerine göre Köse'de enfeksiyondaha yük~ek olup, uygulanan fungusitlerden Ethirimol tamamen etkisiz bulunmuştur.Buna karşın diğer iki sistemikfwıgusitBenomyl ve Oxycarboxin belirli düzey ve sürelereketkiliolmuştur. Ancak hiç birı patojenin gelirmesini tamamen önieyememiştir.Oxycarboxin 3. hafta sonunda yapılan ilk öiçümde P. striiformis'e karşı Benomyl'agöre daha etkili bulunmasına karşın, bitki bünyesinde etkinliği daha çabuk kaybölmaktadır.Benomyl ise fide dönemi süresince etkinliliğini sürdürmüştür.The effect of seed applied systemic fungicides on the infection of two wheat cuttivars by Puccinia striiformis WestSUMMARYThe work was concemed with the performanee of seed applied Ethimirol(Milstern), Benomyl (Beniate) and Oxycarboxin (Plantvax) on. the developmentof Puccinia striiformis West. on the seedlings of two wheat cultivars Köse andKırık. According to the disease assessments done successively 3,4 and 5 weeksafter inocuration, there was no slightest indieatjon that Ethimirol has any effecton the disease development. By conUast Benomyl and Oxycarboxin were both active~gainst P. striıformis; although they were not extremely effeetive giving ahnostcomplete control of disease. Oxyearboxin initially being more effective than Benomylsubsequently' started to loose its effectiveness, Benomyl however continuedto showa substantial reduction in disease during the all assesments. As the effectof Oxycarboxin falls, the disease began to progress more quickly. This could beaceounted for by an inerase in suseeptibility of the; pJants as a result of deleteriouı;effects of Oxycarboxi~ on plant growth and behaviour or it might have been dueto the direct stünulation of pathogen's metabolism in favour of infeetion. On thethe other hand there was a differenee in thç response bf two euItivats to P. strilformisinfection, Köse being the more suceptible.