hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Örgütsel Adalet ile Bağlılık Kavramlarının Doğası ve İlişkisi: Sağlık Sektörü Bağlamında Bir Araştırma
The Nature and Relationship of Organizational Justice and Commitment: A Research in the Context of Healthcare Sector
Yazar: Şahin, Serap; Ayyıldız, Nazlı
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Organizational justice,Organizational commitment,Mixed methods study,Qualitativecontent analysis,Public health sector ; : Örgütsel adalet,Örgütsel bağlılık,Karma araştırma,Nitel içerik analizi,Kamu sağlık sektörü

Örgütsel adalet ve bağlılık, birey, grup ve örgüt düzeyinde olumlu çıktılar elde edebilmede sağladıkları katkılar nedeniyle hem ulusal hem de uluslararası yazında sıklıkla üzerine çalışılan konulardır. Bu çerçevede, bu çalışma ile sağlık sektöründe çalışanların örgütsel adalet algıları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki açığa çıkartılarak örgütsel adalet algısının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi anket tekniği ile toplanan verilerin analizi sonucunda ortaya konmuştur. Bununla birlikte örgütsel adalet ve bağlılık kavramlarını etkileyen dinamikler gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler aracılığı ile örgütsel bağlam genelinde ve kamu sağlık sektörü özelinde tanımlanmaya çalışılmıştır. Araştırma sonucunda örgütsel adalet ve alt boyutları olan süreç, dağıtım ve etkileşim adaleti ile örgütsel bağlılık ve alt boyutları olan duygusal, devam ve normatif bağlılık arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiş ve örgütsel adaletin örgütsel bağlılığın yordayıcısı olduğu ortaya konmuştur. Çalışanların adalet algılarının ve örgütsel bağlılık düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Derinlemesine görüşmelerden elde edilen bulgular ile ise adalet ve bağlılık kavramları ve ilişkilerinin altında yatan dinamikler açığa çıkartılarak bütünsel ve derinlemesine bir değerlendirme yapılmaya çalışılmıştır. Bununla birlikte, çalışanların adalet algısının geliştirilmesi ve örgüte bağlılığının arttırılabilmesi için öneriler geliştirilmiştir.

Organizational justice and commitment are frequently studied in both national and international literature due to their contribution to achieving positive outcomes at the individual, group and organizational level. In this context, the relationship between organizational justice perceptions and organizational commitment of health sector employees was analyzed in the first phase of this mixed methods study. The effect of organizational justice perception on organizational commitment was found based on analysis of quantitative data. Besides, in-depth interviews were conducted to have a better understanding of the dynamics that affect justice and commitment and the implications of quantitative data collected for this research. Both justice and commitment were defined in the context of organizations generally and public healthcare sector specifically through in-depth interviews. Finally, suggestions were made to improve the perception of justice and to increase organizational commitment levels of the public healthcare sector employees.
Örgütsel Destek Algısı ve İşe Tutkunluk İlişkisi: Bankacılık Sektörü ile ilgili Bir Araştırma Örneği
Relationship Between Perceived Organizational Support and Job Engagement: A Research on the Banking Sector
Yazar: Örücü, Edip; Hasırcı, Itır
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Örgütsel destek algısı,İşe tutkunluk,Örgütsel adalet,Banka,Bankacılık ; Perceived organizational support,Job engagement,Organizational justice,Bank,Banking

Örgütsel destek algısının işe tutkunluk üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla yapılan bu çalışma Kahn’ın psikolojik koşullar teorisiyle yakından ilgilidir. Çalışanlardan beklenen performansı ön plana çıkarmak için önemli bir faktör olan örgütsel destek algısı işletmelerin devamlılığı açısından mühim bir unsurdur. İşletmeler çalışanlarına değer verdikçe dolayısıyla örgütsel destek algısı olgusu yayıldıkça işe tutkunluk da aynı doğrultuda artacaktır. Çalışanların düşüncelerine değer veren örgütsel destek algısı onların mutluluğunu da ön planda tutar. Araştırmanın evrenini Bandırma ilçesindeki 175 banka personeli oluşturmaktadır. 175 banka çalışanı arasından 110 çalışan ile bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Toplanan veriler bir paket program yardımıyla analize tabi tutulmuştur. Çalışmada örgütsel destek algısı ve işe tutkunluk ölçeklerinin güvenilirlik analizleri belirlenmiştir. Ayrıca korelasyon analizleri ve regresyon analizleri de çalışma kapsamında ölçülmüştür. Yapılan analizlerin neticesi olarak örgütsel destek algısının işe tutkunluk üzerinde anlamlı ve pozitif yönde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak örgütlerin çalışanlarına değer verdikçe işe tutkunluk seviyelerinde artış olacağı kanaatine varılmıştır. Çalışmanın sonunda sonuçlar yorumlanıp, tartışılmıştır.

Our study to determine the effect of organizational support perception on passion for work is closely related to Kahn's theory of psychological conditions. The perception of organizational support, which is an important factor to highlight the expected performance of employees, is an important element for the continuity of businesses. As businesses value their employees, therefore, as the perception of organizational support spreads, passion for work will increase in the same direction. The perception of organizational support, which values the thoughts of employees, also puts their happiness at the forefront. The population of the research consists of 175 bank personnel in Bandırma district. A survey was conducted with 110 employees out of 175 bank employees. The collected data were analyzed with the help of a package program. In the study, reliability analyses of organizational support perception and work engagement scales were determined. In addition, correlation analyses and regression analyses were also measured in the scope of the study. As a result of the analyses, it was concluded that the perception of organizational support had a significant and positive effect on passion for work. The results are interpreted and discussed at the end of the study.
Özelleştirme, Sendikal Hareket ve Çalışma İlişkileri: Yatağan Örneği
Privatization, Trade Union Movement and Employment Relations: The Case of Yatağan Thermic Power Plant
Yazar: Ekiz, Çisel; Girgin, Süleyman
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Özelleştirme,Çalışma Koşulları,Yatağan Termik Santrali,Sendikal Hareket,Yatağan Direnişi ; Privatization,Working Conditions,Yatağan Thermic Power Plant,Trade UnionMovement,Yatağan Resistance

Özelleştirme uygulamaları hem aynı işyerinde çalışmaya devam eden hem de özelleştirme sonrası başka kamu kurumlarına nakil olan çalışanların istihdam koşullarını etkilemektedir. Bu çalışmanın amacı, Yatağan Termik Santrali ve bağlı maden ocağının özelleştirilmesinden sonra çalışmaya devam eden işçilerin çalışma koşullarında yaşanan değişimi değerlendirmek ve işçilerin özelleştirme sonrası olası kazanç ve kayıplarında sendikal örgütlülüğün önemini araştırmaktır. Bu amaçla çalışma kapsamında Yatağan Termik Santrali’nin özelleştirilmesinden sonra çalışmaya devam eden 126 işçiye anket uygulanmıştır. Araştırma kapsamında ayrıca termik ve maden direktörlüğünde çalışan işçiler ile iki odak grup görüşmesi ve Tes-İş ile Türkiye Maden-İş Yatağan şube başkanları ile derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiştir. Özelleştirme literatürünün aksine, görüşmecilerin büyük bir çoğunluğu Yatağan direnişi sayesinde, özelleştirmenin ardında ücret düzeylerinde ve çalışma koşullarında herhangi bir değişiklik olmadığını belirtmiştir. Bu anlamda Yatağan örneği, işyerinin özelleştirilmesinden sonra bile, işçilerin hak kaybına uğramaması ve çalışma koşullarının kötüleşmemesinde güçlü bir sendikal örgütlülüğe sahip olmanın önemini göstermektedir.

Privatization affects the working conditions of both the employees who continue to work in the same workplace and who are relocated to other public institutions after the privatization. This study aims to evaluate the changes in the working conditions of those workers who continue to work in the Yatağan Thermic Power Plant and associated mine after the privatization as well as to examine the significance of unionization on the collective labour agreement signed after the privatization of the plant. For this purpose, a questionnaire was conducted to 126 workers who continued to work after the privatization of Yatağan Thermic Power Plant and associated mine. In addition to the questioner, two focus group meetings were held with the workers and indepth interviews were conducted with the heads of Tes-İş and Turkey’s Maden-İş Yatağan Branch. Contrary to the privatization literature’s findings, most of the employees stated that there was no change in wage levels and working conditions after privatization, thanks to the Yatağan resistance. Therefore, the Yatağan case indicates the importance of having strong trade union movement in preventing the erosions in worker’s rights and deteriorations in working conditions even after privatization.
Metodolojik Özgücülük ile Gerçekliğin Sınırlarını Zorlamak: ‘Batı (Fransa) – Türk Devrimi’ Kıyaslamaları ve Jön Türk Devrimi
Young Turk Revolution, French Revolution, Şerif Mardin, Methodological Particularism, Bourgeois revolution
Yazar: Varel, Anıl
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Jön Türk Devrimi,Fransız Devrimi,Şerif Mardin,Özgücülük,Burjuva Devrimi ; Young Turk Revolution,French Revolution,Şerif Mardin,Methodological Particularism,Bourgeois revolution

Türk toplumunun tarihsel gelişiminin sui generis bir nitelikte olduğu, Türkiye’deki literatürde sıklıkla iddia edilmektedir. Bu savın belki de en önemli dayanağı, Türk Devrimi ile “Batı” (aslında sadece Fransa veya Fransa dâhil bir-iki ülke) arasında yapılan kıyaslamalardır. Bu kıyaslamalar, literatürde yıllardır egemenliğini sürdüren ve gerçekliği üç noktada birden çarpıtan yorumları beslemektedir: (I) Bir yanda Fransız Devrimi’nin gerçekleşme şekli, ‘Batı’ veya ‘normal olan’ şeklinde genellenerek bu deneyimden hiza alınmaya çalışılmakta; (II) Fransız Devrimi’nde, geniş kitlelerin, siyasal üstyapının oluşumunu belirleyebilme kapasitesi ve öncü kadroların bilinçli devrimci etkinliği abartılı şekilde sunulmakta ve (III) Türkiye’de geniş kitlelerinin 1908 öncesindeki huzursuzluğu ve hareketliliği, geleneksel iktidar ile devrimin öncü kadroları arasındaki sınıfsal farklılıklar, siyasal egemenlik mekanizmasında gerçekleşen değişim ve 1908’de siyasetin toplumsal tabanının belirli ölçüde genişlediği gerçeği görmezden gelinmektedir. Sonuçta, gerçekliğin birden çok noktada bu kadar fazla zorlanmasından sonra; suni ve karikatürize bir ‘Batı’ veya ‘normal olan’ algısı ve bunun karşısında dünya tarihi içerisinde ‘siyah kuğu’ya dönüştürülmüş bir Türk Devrimi algısı ortaya çıkmaktadır.

The sui generis character of the historical development of the Turkish society is a frequently claimed issue in the literature. Perhaps the most important basis of this argument isthe comparisons between the Turkish Revolution and the “West” (in fact, only France or few countries including France). These comparisons, which have been dominant in the literature for decades, strengthen interpretations that distort reality at three points. (I) How the French Revolution took place is generalized as the ‘Western’ or the ‘normal one’, and used as a measure for comparison; (II) the capacity of the masses to determine the formation of the political superstructure and the conscious revolutionary activity of the leading cadres in the French Revolution are overemphasized in an exaggerated way; and (III) unrest and mobility of the masses in the pre-1908 period in Turkey, the class differences between the leading cadres of the revolution and the traditional power, the changes in the political sovereignty mechanism and the expansion of the social base of politics in 1908 have beenignored. To conclude, after perversion of reality in multiple points; there comes an artificial and caricaturized perception of the ‘West’ or the ‘normal one’, and in contrast to this, a perception of the Turkish Revolution that is compelled to transform into a ‘black swan’ in the world history.
Kovid-19 Pandemisi:Uluslararası Hukuk Açısından Dünya Sağlık Örgütü’ne İlişkin Bir Değerlendirme
COVID-19 Pandemic: An Assessment of the World Health Organization From an International Law Point Of View
Yazar: Keskin Ata, Funda
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: World Health Organization,COVID-19,International Health Regulations,Pandemic,Public Health Emergency of International Concern (PHEIC) ; Dünya Sağlık Örgütü,KOVID-19,Uluslararası Sağlık Tüzüğü,Pandemi,Uluslararası Nitelikte Halk Sağlığı Acil Durumu (UNHSA)

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) 1948'de kurulmuş olmakla birlikte arkasında 19. yüzyıl ortasına giden bir deneyim bulunmaktadır. Bu deneyimin temelini de devlet sınırlarını aşan salgın hastalıklarla mücadele gereksinimi oluşturmaktadır. Ancak amaçları için gerekli olan finansal ve teknik olanaklar ile üye devletlerin işbirliği her zaman istenen düzeyde olmamaktadır. Finansal kaynakların yarısının belirli programlar için verilen gönüllü katkılardan oluştuğu ve örgütün bağlayıcı hukuk kuralı geliştirmekten uzak durduğu görülmektedir. 2005 Uluslararası Sağlık Tüzüğü ile Genel Direktör "Uluslararası Nitelikte Halk Sağlığı Acil Durumu" ilan etme yetkisi kazanmıştır. Yine Tüzük’le tüm salgın hastalıklarda üye devletlere bildirim yükümlülüğü getirilmiştir. Ancak üye devletlerin aşırı önlemlere maruz kalmak korkusuyla bunu yapmaktan kaçındıkları ve mücadele için yeterli kapasite geliştiremedikleri görülmektedir.Örgütün tüm sorunlara ve kimi hatalara karşın, önceki salgınlardan edindiği deneyimle bu süreci doğru yönettiğini belirtmek gerekir. Ancak kimi eski kimi yeni ortaya çıkan eksiklere dair üye devletlerin bir reforma gidip gidemeyeceğini zaman gösterecektir.

Although the World Health Organization (WHO) was founded in 1948, it was based upon the experience of fighting against quarantinable diseases dating back to mid-19th century. Nevertheless, fulfilling its goals would require more financial and technical resources and collaboration from member states. Half of the financial resources are provided as voluntary contributions to support certain programmes, and the WHO is reluctant to develop binding rules of law. General Director is given one more power by International Health Regulations of 2005: Declaration of Public Health Emergency of International Concern (PHEIC). It also stipulates that member states must inform the organization in case of an epidemic. But states avoid from it with the fear of excessive measures, and they were not able to bring their health systems to the standard necessaryto fight these diseases.Despite all challenges, limitations and some mistakes, the WHO managed to govern this crisis quite well by drawing upon its past experience and lessons learned from previous epidemics. Only time will tell whether member states will be able to make reforms deemed necessary.
Türk Vatandaşlığının Kazanılması Konusundaki Güncel Eğilim ve Anayasal Kurallar Işığında Saklı Nüfusa İlişkin Düzenlemeler
Regulations Concerning Unregistered Population in the light of the Constitutional Rules and Current Tendency about the Acquisition of the Turkish Nationality
Yazar: Teksoy, Barış
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: : Saklı nüfus,Vatandaşlık hukuku,Türk Vatandaşlığı Kanunu,Nüfus Hizmetleri Kanunu Uygulama Yönetmeliği,Türk vatandaşlığının kazanılması ; Unregistered population,Law of nationality,Turkish Nationality Act,By-law on theImplementation of The Population Registry Services,Acquisition of the Turkish nationality

2017 yılında 7039 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, Türk vatandaşlık hukukunun o güne kadar karşılaşmadığı bir şekilde, saklı nüfusun aile kütüklerine kayıtlarının yapılması Türk Vatandaşlığı Kanununda düzenlenmiştir. Getirilme amacı aksi yönde olmasına rağmen, hükmün uygulanma alanı önceki düzenlemelere nazaran daralmış, yabancı devlet vatandaşı olmama mutlak bir şart haline getirilmiştir. Türk vatandaşlık hukukunun temel kurallarıyla ve Türk Vatandaşlığı Kanununun yürürlükte olan hükümleriyle çelişen bir biçimde, aile kütüğüne kayıt işlemine vatandaşlığın kazanılması sonucu bağlanmıştır. Öğretide getirilen eleştirilerin somut etkisi olmadığı gibi, 2020 yılında yürürlüğe giren 2505 sayılı Yönetmelik ile bu tercihler tekrarlanmıştır. Bu ısrar karşısında, düzenlemeler ile getirilen hükümlerin tarihsel geçmişinin, içeriğinin, uygulanma alanının ve amaçlarının yeniden irdelenmesi ihtiyacı vardır. Düzenlemelerin doğurduğu hukuksal sonuçlar ise Türk vatandaşlığının kazanılması konusundaki anayasal kurallar ve güncel eğilim ışığında tartışılmalıdır.

By the entry into force of Act no.7039 in 2017, in an unexperienced way for the Turkish law of nationality, the matter of the registration of the unregistered population to the family registries has been regulated in the Turkish Act of Nationality. Unlike its motive, the scope of the application of the provision has been reducted and the lack of foreign nationality has been transformed to an absolute condition. By contrast to the essential principles of Turkish law of nationality and the rules in force of the Turkish Act of Nationality, the act of registration to the family registries has been vested with a result of acquisition of the nationality. The related critiques made by the doctrine caused no concrete effects and in 2020, the By-law no.2505 repeated the same preferences. Consequently, a re-study of the provisions becomes necessary, especially about its historical backgrounds, its content, its scope of application, its motive, adding an evaluation of its legal results in the light of the constitutional rules and current tendency about the acquisition of the Turkish nationality.
İdealizm-Realizm Dikotomisinden Habermasçı ve Levinasçı Etiğe: Ana Akım ve Eleştirel Teorilerde Paylaşım ve Sınırlılık Sorunu
From Idealism-Realism Dichotomy to Habermasian and Levinasian Ethics: The Question of Shared Beliefs and Constraints
Yazar: Polat, Yunus
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 77 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: İdealizm,Realizm,Eleştirel teori,Tarihsel sosyoloji,Post-yapısalcılık ; Idealism,Realism,Critical theory,Historical sociology,Post-structuralism

Uluslararası ilişkiler teorileri içerisinde ana akım (idealizm, realizm ve türevleri), Habermasçı eleştirel ve Levinasçı post-yapısalcı-eleştirel yaklaşımlar, ‘uluslararası olan’ı kavramak için kullandıkları farklı teorik araçlar, yaklaşımlarındaki epistemolojik ve ontolojik farklılıklar ile birbirlerinden ayrılsalar da, uluslararası olanın siyasal ve toplumsal olan ile içinde bulunduğu kurucu ilişkileri açıklayabilmek ve uluslararası ilişkileri daha adaletli ve eşitlikçi bir etik zemine taşımak yönünde yeni perspektifler sunabilmek noktasında belirli bir sınırlılığı paylaşmakta ve benzeşmektedirler. Bu çalışma kendisini, söz konusu sınırlılığın uluslararası ilişkiler teorileri literatüründe önemli ve geniş bir yer kaplayan tezahürlerini ele almak ve dört yaklaşım arasındaki bu ortak sınırlılığı, siyaset bilimi ile tarihsel sosyoloji literatüründen de yardım alarak, uluslararası ilişkiler disiplinin tarihsel gelişimi ve temel tartışmalarına atıfla çözümlemeye çalışmakla sınırlamaktadır.

Although their distinct epistemological and ontological approaches and various theoretical tools which they mobilize to comprehend ‘the international’ differentiate them, mainstream theories, critical approaches which follows the works of Habermas and post-structural-critical perspectives which follows the works of Levinas, resemble each other by sharing a mutual constraint that becomes evident in their incapability of explaining the constructive links between the international, the political and the societal and more importantly in their incapability of transforming the intellectual ground of international relations to an equitable and just frame. This work is dealing with the manifestations of the mutual constraint shared by those four approaches and trying to seek the roots of the constraint by analyzing the historical development and main debates of International Relations.
Yön Dergisi Ekseninde Türk Düşüncesinde İslamiyet ve Sosyalizm Tartışmalarının Bir Değerlendirmesi
An Evaluation of the Disputes of Islam and Socialism in Turkish Thought in the Axis of Yön Journal
Yazar: Türkislamoğlu, Elif
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 76 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Islam,Socialism,Turkish thought,Yön,Capitalism ; İslam,Sosyalizm,Türk düşüncesi,Yön,Kapitalizm

Türk düşüncesinde 1960’lı yıllarda Fransız düşünür Roger Garaudy’ye ait Sosyalizm ve İslamiyet başlıklı kitabın Yön dergisi yazarlarından Doğan Avcıoğlu ve E. Tüfekçi (Mihri Belli) tarafından Türkçe’ye çevrilmesiyle bir tartışma başlamıştır. Söz konusu tartışmanın ekseni sosyalizmin İslam dini açısından uygun bir toplumsal düzen olup olmadığı üzerinedir. İslam dini ile bir toplumsal düzen kuramı olarak sosyalizmi bağdaştırma fikrinin geçmişi esasen İslam dünyasında 20. yüzyılın başlarına kadar uzanmaktadır. Türkiye’de de sosyalist hareketin ilk ortaya çıkışıyla birlikte İslamiyet’in çeşitli unsurları sosyalizme bir dayanak olarak öne sürülmüştür. Yön dergisindeki tartışmalar ise esas olarak bu fikri savunan E. Tüfekçi ile İslamiyet’in öne sürüldüğü gibi sosyalizme yatkın bir din olmadığını savunan Niyazi Berkes arasında gelişmiştir. Tartışma daha sonra Yön dışındaki çevrelerde de devam etmiştir. Bu çalışmada, Yön dergisinde sosyalizm ve İslamiyet üzerine 1965-1966 yılları arasında ortaya çıkan tartışma temel alınarak, söz konusu fikrin gerek Türk düşüncesindeki gerekse Türkiye dışındaki İslam düşüncesindeki yansımaları tarihsel bir perspektif içinde birdeğerlendirmesinin yapılması amaçlanmaktadır.

A dispute arose in Turkish thought in the mid-1960s after the translation of the Roger Garaudy’s book -Socialism and Islam- by Doğan Avcıoğlu and E. Tüfekçi (Mihri Belli, the writers of Yön journal. The dispute was about whether socialism was a convenient social order for Islamic life or not. The idea of reconcilement of Islam with socialism, as a doctrine of social order, extends back to the beginning of the 20th century. In Turkey, together with the appearance of the socialist movement, some elements of the Islamic rule were put into forward as basis for socialism. The disputes in Yön magazine came into the scene between E. Tüfekçi who defended this idea and Niyazi Berkes, who defended that İslam was not a religion leaned on socialism. The dispute went on among the other thinkers out of Yön. In this study, depending on the diputes that arose in Yön magazine about socialism and Islam, in the mid-1960s, it is aimed to make an assesment of the reclections of the idea of reconcilement of socialism and Islam both in Turkish and Islamic thought.