hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İslam Ceza Hukukunda Mağdur Hakları
Victim Rights in Islamic Criminal Law
Yazar: Bozdağ, Ahmet; Akay, Muhammed Ali
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Criminology (Other) ; Kriminoloji (Diğer) ; Victim rights,victimology,Islamic criminal law ; Mağdur hakları,viktimoloji,İslam ceza hukuku

Mağdur hakları, ceza hukuku alanının güncel ve araştırmalara açık konularından birini oluşturmaktadır. Ceza huku5 kunda suçluların cezalandırılması kadar önemli konulardan biri de mağdur haklarının etkin bir şekilde korunmasıdır. Suç neticesinde ortaya çıkan mağduriyetlerin giderilmesinin yanında bu mağduriyetlerin ortaya çıkmasını önleyecek tedbirlerin alınması hususunda hukuk tarihi açısından birçok kurum geliştirilmiş olup bu süreçte, mağdurların da bazı hak ve yetkilere sahip olması gerektiği kabul edilmiştir. İslam ceza hukukunda mağdurlara tanınan birçok hak ve yetki bulunmaktadır. Bu hak ve yetkilerin bir bölümü İslam öncesi hukuk sistemlerinde de mevcuttur. İslam ceza hukukunda mağdur hakları çeşitlilik göstermektedir. Mağdura tazminat alabilme gibi bazı maddi imkânlar tanınma5 sının yanında; failden şikâyetçi olarak dava sürecini başlatma, şikâyetten vazgeçerek bu süreci sona erdirebilme, faile kısas cezası uygulanmasını isteme, af ve sulh gibi usulleri kabul ederek süreci sona erdirebilme, kanun yollarına başvurabilme gibi ceza yargılamasını ilgilendiren süreçlerde haklarını kullanabilme olanağı tanınmıştır. Çalışmada İslam hukukunda mağdura tanınan bu hakların özel olarak Türk hukuku ile benzeşen ve ayrılan noktaları üzerinde, genel olarak da diğer hukuk sistemleriyle karşılaştırılması üzerinde durulmak suretiyle İslam hukuku alanındaki düzenlemelerden günümüzde faydalanılması imkânı irdelenmiştir.

Victims’ rights are timely and, open to research topics in criminal law. One of the most important issues in criminal law, along with the punishment of criminals, is the effective protection of victim’ rights. Many institutions developed in the history of law to take measures to prevent the appearance of these violations beside eliminating victimization resulting from crime, and in this process, it’s been considered that, victims should also have some rights and powers. Several rights and powers are granted to victims in Islamic criminal law. Some of these rights and powers also existed in pre5Islamic legal systems. In Islamic criminal law, victim rights are varied. Beside some material opportunities like compensation, the victim is given the opportunity to use his/her rights in processes related to criminal proceedings like initiating legal process by complaining against the perpetrator, terminating this process by withdrawing the complaint, requesting application of retaliation punishment to the perpetrator, terminating process by accepting procedures like amnesty and settlement, and applying to legal remedies. It aims to examine the possibility of benefiting from the regulations in the field of Islamic law today by focusing on the similarities and differences of these rights granted to the victim in Islamic law with Turkish law in particular and comparing them with other legal systems in general.
Haksızlık Bilincinin Suç Genel Teorisindeki Konumu
Position of Knowledge of Unlawfulness in the General Theory of Crime
Yazar: Aydemir Kurt, Ülkü
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Courts and Sentencing ; Mahkemeler ve Cezanın Belirlenmesi ; Yasak hatası,haksızlık bilinci,kusur ; Mistake of law,knowledge of unlawfulness,culpability

Yasak hatası, 5237 sayılı TCK m. 30/4’te düzenlenmiştir. Anılan hükümde “işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu husu sunda kaçınılmaz bir hataya düşen kişinin cezalandırılmayacağı” ifade edilmiştir. Böylece yasak hatasının ceza sorumluluğu üzerindeki etkisi ortaya konmuştur. Ancak bu etkinin hangi nedenle ve ne şekilde ortaya çıkacağına ilişkin hususlar teorik açıklamaya muhtaçtır. Bu noktada “haksızlık bilinci” kavramı, önemli bir yere sahiptir. Zira yasak hatası, fiili işlediği sırada failde haksızlık bilincinin mevcut olmaması durumundan ibarettir. Dolayısıyla haksızlık bilincinin teorik olarak ortaya konması, yasak hatasının ceza sorumluluğu üzerindeki etkisine açıklık kazandıracaktır. Buradan yola çıkılarak yapılan bu çalışmada öncelikle haksızlık bilincinin fiilin hukuka aykırılığına ilişkin bilinç anlamına geldiği ortaya konmuştur. Ardından Alman ceza hukukunda haksızlık bilincinin suç genel teorisindeki konumuna ilişkin olarak ileri sürülen görüşler, günümüze kadar uzanan bir gelişim süreci içinde ele alınmıştır. Böylece “Error iuris nocet, error facti non nocet” ilkesine dayanan fiili – hukuki hata ayrımı, bu konudaki ilk görüş olarak değerlendirilmiş; ardından kast ve kusur teorileri tartışılmıştır. Sözü edilen görüşlere yönelik eleştiriler de göz önüne alınmıştır. Bu konu, Türk ceza hukuku açısından da değerlendirilmiştir. Alman ceza hukukunda egemen görüş olarak savunulan kusur teorisinin en makul görüş olduğu sonucuna varılmıştır. Kusur teorisinin TCK’nın ilgili hükümleri açısından da uygun olduğu tespit edilmiştir.

Mistakes of law are regulated in Article 30/4 of the Turkish Penal Code. According to this provision, “Any person who makes an unavoidable mistake about whether his act was lawful or not shall not be subject to penalty”. Thus, the effect of the mistake of law on criminal liability has been revealed. However, the issues regarding why and how this effect will occur need a theoretical explanation. At this point, the concept of "knowledge of unlawfulness" plays a key role. The mistake of law consists of the fact that the perpetrator does not know unlawfulness when he commits the act. Therefore, theoretically revealing the knowledge of unlawfulness will clarify the effect of the mistake of law on criminal liability. In this study, first of all, it is revealed what is the meaning of knowledge of unlawfulness. Then, the opinions on the position of knowledge of unlawfulness in the general theory of crime in German criminal law are discussed within a development process extending to the present day. The distinction between error facti and error iuris has been considered as the first opinion on this subject. Then, the Vorsatztheorie and Schuldtheorie are discussed. It was concluded that Schuldtheorie is the most logical view.
Türk Hukuku’nda Suçların İçtimaı
Türk Hukuku’nda Suçların İçtimaı
Yazar: Göktürk, Neslihan
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 2 No. 1-2, 2014

Strafrecht, Allgemeiner Teil, 36. Auflage, C. F. Müller Verlag, Heidelberg, 2006,  kn. 752; Maurach, Reinhart/Gössel, Karl-Heinz/Zipf, Heinz, Strafrecht,  Allgemeiner Teil, Teilband 2, 7. Auflage, C. F. Müller Juristischer Verlag,  Heidelberg, 1989, § 54 I kn. 6; Schönke, Adolf/Schröder, Horst, Strafgesetzbuch,  Kommentar, 27. Auflage, Verlag C. H. Beck, München 2006, Vorbem §§ 52 ff. kn.  4; v. Heintschel-Heinegg, Münchener Kommentar zum Strafgesetzbuch, Band  2/1, §§ 52-79b StGB, Verlag C. H. Beck, München, 2005, Vor §§ 52 ff. kn. 14.  Mezger, Edmund, Strafrecht, I. Allgemeiner Teil, Ein Studienbuch, 9. Auflage, C. H.  Beck’sche Verlagsbuchhandlung, München-Berlin, 1960, s. 253; Mezger

Strafrecht, Allgemeiner Teil, 36. Auflage, C. F. Müller Verlag, Heidelberg, 2006,  kn. 752; Maurach, Reinhart/Gössel, Karl-Heinz/Zipf, Heinz, Strafrecht,  Allgemeiner Teil, Teilband 2, 7. Auflage, C. F. Müller Juristischer Verlag,  Heidelberg, 1989, § 54 I kn. 6; Schönke, Adolf/Schröder, Horst, Strafgesetzbuch,  Kommentar, 27. Auflage, Verlag C. H. Beck, München 2006, Vorbem §§ 52 ff. kn.  4; v. Heintschel-Heinegg, Münchener Kommentar zum Strafgesetzbuch, Band  2/1, §§ 52-79b StGB, Verlag C. H. Beck, München, 2005, Vor §§ 52 ff. kn. 14.  Mezger, Edmund, Strafrecht, I. Allgemeiner Teil, Ein Studienbuch, 9. Auflage, C. H.  Beck’sche Verlagsbuchhandlung, München-Berlin, 1960, s. 253; Mezger
Kriminoloji için Disiplin Çağrısı!
Kriminoloji için Disiplin Çağrısı!
Yazar: Topçuoğlu, Tuba
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 2 No. 1-2, 2014

Ülkemizde ilk Kriminoloji Enstitüsü 1943 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde kurulmuş ve yine ilk kez 1953 yılında kriminoloji dersi İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde seçmeli olarak öğretilmeye baş- lanmıştır (Dönmezer, 1994). Bu yazı, tüm dünyada kriminoloji disiplininin geldiği nokta ve gördüğü itibara karşın süreç içerisinde ülkemizde bu alanın neden yeterince gelişemediği sorunsalı üzerinde durup, konuyu irdelemeyi amaçlamaktadır. Burada kriminolojinin tanımı ve unsurları üzerinden ortaya konulan değerlendirme, zaman içerisinde ülkemizde kriminolojiye duyulan ilginin ve konuya ilişkin olarak yapılan araştırmaların giderek arttığını; ancak söz konusu çalışmaların bilimsel yeterlilik açısından ciddi sınırlılıklar taşıyıp suçluluğun nedenlerine ilişkin yanıltıcı sonuçlar ortaya koyabilece- ğini göstermektedir. Kriminoloji alanında bilimsel çalışmaların yetersizliği beraberinde politika uygulayıcıları da suç önleme ve suçun kontrolüne iliş- kin sosyal müdahale programları geliştirme noktasında bilimsel dayanaktan yoksun bırakmaktadır. Nitekim tüm bu sorunların kaynağı 2014 yılı itibarı ile ülkemizde kriminolojinin bağımsız bir disiplin olarak bulunmaması ve bu ülkenin kriminolog yetiştirememesi gerçeğinde aranmalıdır.

Ülkemizde ilk Kriminoloji Enstitüsü 1943 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde kurulmuş ve yine ilk kez 1953 yılında kriminoloji dersi İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde seçmeli olarak öğretilmeye baş- lanmıştır (Dönmezer, 1994). Bu yazı, tüm dünyada kriminoloji disiplininin geldiği nokta ve gördüğü itibara karşın süreç içerisinde ülkemizde bu alanın neden yeterince gelişemediği sorunsalı üzerinde durup, konuyu irdelemeyi amaçlamaktadır. Burada kriminolojinin tanımı ve unsurları üzerinden ortaya konulan değerlendirme, zaman içerisinde ülkemizde kriminolojiye duyulan ilginin ve konuya ilişkin olarak yapılan araştırmaların giderek arttığını; ancak söz konusu çalışmaların bilimsel yeterlilik açısından ciddi sınırlılıklar taşıyıp suçluluğun nedenlerine ilişkin yanıltıcı sonuçlar ortaya koyabilece- ğini göstermektedir. Kriminoloji alanında bilimsel çalışmaların yetersizliği beraberinde politika uygulayıcıları da suç önleme ve suçun kontrolüne iliş- kin sosyal müdahale programları geliştirme noktasında bilimsel dayanaktan yoksun bırakmaktadır. Nitekim tüm bu sorunların kaynağı 2014 yılı itibarı ile ülkemizde kriminolojinin bağımsız bir disiplin olarak bulunmaması ve bu ülkenin kriminolog yetiştirememesi gerçeğinde aranmalıdır.
CEZA HUKUKU VE KRİMİNOLOJİ DERGİSİ
CEZA HUKUKU VE KRİMİNOLOJİ DERGİSİ
Yazar: Giriş, Giriş
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2015

Tüm hakları saklıdır. Bu yayının hiçbir bölümü İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ceza Hukuku ve  Kriminoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi’nin yazılı izni olmadan, fotokopi yoluyla veya elektronik,  mekanik ve sair suretlerle kısmen veya tamamen çoğaltılamaz, dağıtılamaz, kayda alınamaz. Bu  dergide yayınlanan yazılarda ileri sürülen görüşler yazarlara aittir. Merkez söz konusu görüşlerden  dolayı sorumluluk kabul etmez. Dergide çıkan herhangi bir yazıya atıf yapmak isteyene   “CHKD” kısaltmasını kullanması önerilir

Tüm hakları saklıdır. Bu yayının hiçbir bölümü İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ceza Hukuku ve  Kriminoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi’nin yazılı izni olmadan, fotokopi yoluyla veya elektronik,  mekanik ve sair suretlerle kısmen veya tamamen çoğaltılamaz, dağıtılamaz, kayda alınamaz. Bu  dergide yayınlanan yazılarda ileri sürülen görüşler yazarlara aittir. Merkez söz konusu görüşlerden  dolayı sorumluluk kabul etmez. Dergide çıkan herhangi bir yazıya atıf yapmak isteyene   “CHKD” kısaltmasını kullanması önerilir
Maddi ve Muhakeme Boyutuyla Çevre Ceza Hukukuna Dair Bazı Tespitler/Kısmi Öneriler
Maddi ve Muhakeme Boyutuyla Çevre Ceza Hukukuna Dair Bazı Tespitler/Kısmi Öneriler
Yazar: Taşkın, Ozan
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Çevre ceza hukuku, Çevreye karşı suç, Çevresel zarar, Tüzel kişilerin cezai sorumluğu, Çevreyle ilgili ceza davası

Çevrenin korunması politikası tercihleri, doğrudan ülkede hâkim olan anlayışla ilgilidir. Çevre ceza hukuku politikası tercihleri veya çevre ceza hukukunun kapasitesi de bu kapsamda değerlendirilmelidir. Sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşamak bir “insan hakkı”dır. Anayasa hukukundan özel hukuka, oradan ceza hukukuna kadar her hukuk vasıtası bu hakkın gerçekleşmesine hizmet etmelidir. Kim çevreye zarar verirse, cezalandırılmalıdır.

The policy of protecting the environment is directly related with the commanding mentality in the country. The choices or the capability of the environmental law should be reviewed in this extend. It is a right to live in a healthy and secure environment. Constitutional law, civil law and also criminal law have to serve to achieve this right. When someone harms the environment, he/she has to be punished
Avrupa Ceza Hukukunda Ultima Ratio ve Katmanlı Yetki
Avrupa Ceza Hukukunda Ultima Ratio ve Katmanlı Yetki
Yazar: Kelep Pekmez, Tuba; Karsaı, Krizstina
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2015

NAGY,FERENC: A magyar büntetőjog általános része. Hvg-orac, Budapest, 2010. 59.p.  The opinions of the Hungarian scholars are analysed in KARSAİ,KRİSZTİNA: Az  ultima ratio elvről – másképpen. In: „Sapienti sat…” Ünnepi kötet Dr. Cséka Ervin  professzor 90. születésnapjára (szerk.: FANTOLY ZSANETT –JUHÁSZ ZSUZSANNA – NAGY FERENC). Acta Jur. et Pol. Tomus LXXIV. Szeged, 2012. 253-260.p

NAGY,FERENC: A magyar büntetőjog általános része. Hvg-orac, Budapest, 2010. 59.p.  The opinions of the Hungarian scholars are analysed in KARSAİ,KRİSZTİNA: Az  ultima ratio elvről – másképpen. In: „Sapienti sat…” Ünnepi kötet Dr. Cséka Ervin  professzor 90. születésnapjára (szerk.: FANTOLY ZSANETT –JUHÁSZ ZSUZSANNA – NAGY FERENC). Acta Jur. et Pol. Tomus LXXIV. Szeged, 2012. 253-260.p
Fransız Ceza Kanunu’ndaki Kasten Mala Zarar Verme Suçunun Nitelikli Hâlleri ve Kastı Aşan Hâlleri
Qualified Cases and the Exceeding Intent Cases of the Crime of Intentional Damage to Property in the French Penal Code
Yazar: Canoğlu, Veysel Candan
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Environmental Crime ; Çevresel Suç ; Courts and Sentencing ; Mahkemeler ve Cezanın Belirlenmesi ; Damage to property,qualified case,exceeding intent case ; Mala zarar verme,nitelikli hâl,kastı aşan hâl

Fransız Ceza Kanunu’nda malvarlığına yönelik saldırılar, üçüncü kitabın ikinci başlığının yıkma, bozma ve kötüleştirmeler isimli ikinci bölümünde suç olarak düzenlenmektedir. Bu bölümde tehditte bulunmak, patlayıcı madde bulundurmak ve yalan bilgi yaymak gibi doğrudan mala zarar vermeyle ilgili olmayan hükümlere de yer verilmektedir. Bu nedenle çalışmamızda, anılan bölümün ilk iki alt bölümünde düzenlenen kasten mala zarar verme suçunun nitelikli hâlleri ve kastı aşan hâllerine ilişkin hükümleri ele almaktayız. Bu iki alt bölüme bakıldığında mala zarar verme suçunun kişiler açısından tehlike arz edip etmediğine göre bir ayrıma gidildiği görülebilmektedir. Kişiler açısından tehlike arz etmeyen yıkma, bozma ve kötüleştirmeler başlıklı ilk alt bölümde suçun temel şekli m.322-1’de iki fıkra şeklinde düzenlenmektedir. Kişiler açısından tehlike arz eden yıkma, bozma ve kötüleştirmeler başlıklı ikinci alt bölümde ise suçun kasten işlenen temel şeklinin m.322-6’da düzenlendiği görülebilmektedir. Bu maddelerden sonra suçun nitelikli hâlleriyle kastı aşan hâllerine ilişkin maddelere yer verilmektedir. Çalışmamızda biz de bu tasnifi izlemekteyiz. İki bölümden oluşan çalışmamızda, önce suçun temel şekillerinden genel olarak söz ettikten sonra madde sırasına göre başlıklandırmak suretiyle suçun nitelikli hâlleriyle kastı aşan hâllerini, Fransız Temyiz Mahkemesi ve istinaf mahkemeleri tarafından verilen kararlar ile doktrindeki görüşler ışığında ele almaktayız.

The crime of intentional damage to property is in the second chapter of the second title of the third book of the French Penal Code. This chapter distinguishes between the crime of intentional damage to property based on whether they endanger people. The title of the first section of this chapter is destruction, degradation, and deterioration that do not endanger people. In this section, the basic cases of the crime of intentional damage to property are in two paragraphs in art.322-1 of the French Penal Code. The title of the second section is destruction, degradation, and deterioration that endanger people. The basic case of the crime of intentional damage to property is in art.322-6 of the French Penal Code. After these articles, there are certain qualified cases and exceeding intent cases. First, we explain the basic cases of the crime of intentional damage to property. After that, we examine the qualified cases and exceeding intent cases of the crime of intentional damage to property. We mention the decisions of the French Court of Cassation and the courts of appeal and the opinions in doctrine.
Hukuka Uygunluk İçin Manevi Unsur Gerekli Midir?
Is the Subjective Element of Justification Necessary?
Yazar: Fallas, Francisco Sánchez
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Courts and Sentencing ; Mahkemeler ve Cezanın Belirlenmesi ; yasaklayıcı tipler,izin verici tipler,hukuka uygunluk nedenleri,maddi hukuka uygunluk,manevi hukuka uygunluk,izin verici tipe uygunluk ; prohibitive norms,permissive norms,grounds of justification,objective justification,subjective justification,congruence of the permissive norm

Makalede, hukuka uygunluk nedenlerinin veya izin verici tiplerin genel olarak kabul gören maddi/manevi şeklindeki ikili yapısı ele alınmakta ve bu yapının salt maddi bir hukuka uygunluk anlayışıyla değiştirilmesi gerektiğini öne süren bazı görüşler aktarılmaktadır. Bu görüşler, bir yandan suç teorisinin genel şemasında izin verici tiplerin işleviyle, diğer yandan ise zarar ilkesiyle (el principio de lesividad) ilgilidir.

The article presents the generally accepted dual (objective/subjective) structure of justification grounds or permis= sive norms and discusses certain viewpoints that propose a shift towards a purely objective justification. These perspectives are rooted in two fundamental considerations: the role of permissive norms within the broader structure of criminal law theory and their connection to the principle of harm.
Otonom Sürüş Sistemlerindeki İkilem Hallerinde Zorunluluk Halinin Uygulanabilirliği: Alman ve Türk Ceza Hukukunun Karşılaştırılması
Applicability of the State of Necessity to Dilemma Situations in Autonomous Driving Systems: A Comparison of German and Turkish Criminal Law
Yazar: Abanoz Öztürk, Buket
Dergi: Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, Vol. 13 No. 2, 2025
Anahtar kelimeler: Criminology (Other) ; Kriminoloji (Diğer) ; Autonomous driving systems,autonomous car,dilemma situations,necessity defense,conflict of duties,German criminal law,Turkish criminal law ; Otonom sürüş sistemleri,otonom araç,ikilem halleri,zorunluluk hâli,yükümlülükler çatışması,Alman ceza hukuku,Türk ceza hukuku

Bu çalışmada, Alman ve Türk ceza hukuku perspektifinden otonom sürüş sistemlerinde karşılaşılabilecek ikilem halleri değerlendirilmiştir. İkilem halleri kapsamında, araç içindeki yolcular ile yayalar arasında hukuki değer çatışması yaşanan senaryolar ve tehlike topluluğu (Gefahrengemeinschaft) oluşturan durumlar incelenmiştir. Çalışmada, ikilem senaryolarında üretici ve programcıların ceza sorumluluğunun özellikle “zorunluluk hâli” kapsamında değerendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmıştır. Alman ve Türk ceza hukukundaki zorunluluk hâlinin hukuki niteliğine ilişkin farklı yaklaşımlar, ikilem hallerinde ceza sorumluluğunun tespiti üzerinde belirleyici olmaktadır. Ayrıca Alman hukukunda geliştirilen “kanun üstü mazeret” kavramının tehlike topluluğu senaryolarında alternatif bir çözüm imkânı sunabildiği tespit edilmiştir. Türk hukukunda ise mevcut düzenlemelerin otonom sürüş sistemlerinin karşılaşabileceği ikilem senaryolarına yeterli çözüm sunamadığı görülmektedir. Bu doğrultuda, otonom sistemlerin karar alma süreçlerine ilişkin etik ve hukuki standartların açık bir şekilde belirlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

In this study, dilemma situations that may arise in autonomous driving systems are evaluated from the perspective of German and Turkish criminal law. Within the scope of dilemma situations, scenarios involving a conflict of values between passengers inside the vehicle and pedestrians, as well as situations creating a danger community (Gefahrengemeinschaft), are analyzed. This study discusses whether the criminal liability of manufacturers and programmers in dilemma scenarios can be assessed under the concepts of “necessity.” It is demonstrated that different approaches regarding the legal nature of the necessity defense in German and Turkish criminal law play a decisive role in determining criminal liability in such cases. Furthermore, it is found that the concept of “supra9 statutory excuse,” developed in German law, may offer an alternative solution in danger community scenarios. In contrast, it has been determined that the current regulations under Turkish law do not provide sufficient solutions for the dilemma scenarios that autonomous driving systems may encounter. Accordingly, the study concludes that ethical and legal standards regarding the decision9making processes of autonomous systems must be clearly established.