İNTERTROKANTERİK FEMUR KIRIKLARINDA PROKSİMAL FEMORAL ÇİVİ VE DİNAMİK KALÇA VİDASI ARASINDA FONKSİYONEL SONUÇLARDA FARK YOK: RETROSPEKTİF BİR ÇALIŞMA No Difference in Functional Outcomes Between Proximal Femoral Nail and Dynamic Hip Screw for Intertrochanteric Femur Fractures: A Retrospective Study
İNTERTROKANTERİK FEMUR KIRIKLARINDA PROKSİMAL FEMORAL ÇİVİ VE DİNAMİK KALÇA VİDASI ARASINDA FONKSİYONEL SONUÇLARDA FARK YOK: RETROSPEKTİF BİR ÇALIŞMA No Difference in Functional Outcomes Between Proximal Femoral Nail and Dynamic Hip Screw for Intertrochanteric Femur Fractures: A Retrospective Study
Yazar: Eğerci, Ömer Faruk; Güler, Ferhat; Doğruöz, Fırat; Selçuk, Hüseyin; Köse, Özkan
Dergi: Bozok Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Orthopaedics ; Ortopedi ; İNTERTROKANTERİK FEMUR KIRIKLARINDA PROKSİMALFEMORAL ÇİVİ VE DİNAMİK KALÇA VİDASI ARASINDA,FONKSİYONEL SONUÇLARDA FARK YOK: RETROSPEKTİFBİR ÇALIŞMA,No Difference in Functional Outcomes Between ProximalFemoral Nail and Dynamic Hip Screw for IntertrochantericFemur Fractures: A Retrospective Study

ÖZETAmaç: Bu çalışmanın amacı, proksimal femur çivisi veya dinamik kalça vidası ile tedavi edilen intertrokanterikkırıkların fonksiyonel sonuçlarını ve komplikasyonlarını karşılaştırmaktı.Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 2010-2013 yılları arasında intertrokanterik kırık nedeniyle proksimal femoralçivi (PFN) ve dinamik kalça vidası (DHS) ile tedavi edilen hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalarındemografik, klinik ve radyolojik bilgileri hasta arşivinden elde edildi. Kırıklar AO/OTA sınıflandırmasına göresınıflandırıldı. Son takipte fonksiyonel durum Harris Kalça Skoru kullanılarak değerlendirildi. Tüm hastalar enaz 12 ay takip edildi ve bu süre içinde gelişen tüm komplikasyonlar kaydedildi.Bulgular: Yaş ortalaması 69,3±15,3 (34-93) olan 64 hasta (34 kadın, 28 erkek) çalışmaya dahil edildi. Ortalamatakip süresi 25,5±11,2 aydı (dağılım, 12-59). 28 hasta PFN ve 36 hasta DHS ile tedavi edildi. İki gruparasında yaş, cinsiyet, yaralanma mekanizması, takip süresi, cerrahiye kadar geçen süre, kırık sınıflandırması,ASA skoru, anestezi tipi ve hastanede kalış süresi açısından anlamlı fark yoktu (p> 0,05 tüm değişkenleriçin). PFN grubundaki hastaların, DHS grubuna kıyasla daha az kanama yaşadığı, bu farkın klinik olarak belirginolmasa da istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi (P:0,031). Son kontrolde harris kalça skoru(HHS) gruplar arasında istatistiksel olarak benzerdi (p:0,776). Ancak stabil olmayan kırıklar için HHS, tespityönteminden bağımsız olarak istatistiksel olarak stabil kırıklardan daha düşüktü (85,2±8,8'e karşı 67,1±15,4,p:0,001). PFN grubunda 3, DHS grubunda 2 hastada enfeksiyon gelişti ve debridman ve antibiyotik tedavisiuygulandı. Her grupta ikişer olmak üzere dört hastada cut-out komplikasyonu, DHS'de bir ve PFN grubundaiki hastada vidaların lateral migrasyonu vardı. Gruplar arasındaki komplikasyon oranları benzerdi (p>0,05).Sonuç: Her iki tedavi yöntemi de benzer fonksiyonel sonuçlara ve komplikasyonlara sahipti. İntertrokanterikfemur kırıkları (ITK) için her iki tespit tekniği de tercih edilebilir. Fonksiyonel sonuçlar kötü olabileceğinden,cerrahlar stabil olmayan kırıkları olan hastaları dikkatle takip etmelidir.

ÖZETAmaç: Bu çalışmanın amacı, proksimal femur çivisi veya dinamik kalça vidası ile tedavi edilen intertrokanterikkırıkların fonksiyonel sonuçlarını ve komplikasyonlarını karşılaştırmaktı.Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 2010-2013 yılları arasında intertrokanterik kırık nedeniyle proksimal femoralçivi (PFN) ve dinamik kalça vidası (DHS) ile tedavi edilen hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastalarındemografik, klinik ve radyolojik bilgileri hasta arşivinden elde edildi. Kırıklar AO/OTA sınıflandırmasına göresınıflandırıldı. Son takipte fonksiyonel durum Harris Kalça Skoru kullanılarak değerlendirildi. Tüm hastalar enaz 12 ay takip edildi ve bu süre içinde gelişen tüm komplikasyonlar kaydedildi.Bulgular: Yaş ortalaması 69,3±15,3 (34-93) olan 64 hasta (34 kadın, 28 erkek) çalışmaya dahil edildi. Ortalamatakip süresi 25,5±11,2 aydı (dağılım, 12-59). 28 hasta PFN ve 36 hasta DHS ile tedavi edildi. İki gruparasında yaş, cinsiyet, yaralanma mekanizması, takip süresi, cerrahiye kadar geçen süre, kırık sınıflandırması,ASA skoru, anestezi tipi ve hastanede kalış süresi açısından anlamlı fark yoktu (p> 0,05 tüm değişkenleriçin). PFN grubundaki hastaların, DHS grubuna kıyasla daha az kanama yaşadığı, bu farkın klinik olarak belirginolmasa da istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edildi (P:0,031). Son kontrolde harris kalça skoru(HHS) gruplar arasında istatistiksel olarak benzerdi (p:0,776). Ancak stabil olmayan kırıklar için HHS, tespityönteminden bağımsız olarak istatistiksel olarak stabil kırıklardan daha düşüktü (85,2±8,8'e karşı 67,1±15,4,p:0,001). PFN grubunda 3, DHS grubunda 2 hastada enfeksiyon gelişti ve debridman ve antibiyotik tedavisiuygulandı. Her grupta ikişer olmak üzere dört hastada cut-out komplikasyonu, DHS'de bir ve PFN grubundaiki hastada vidaların lateral migrasyonu vardı. Gruplar arasındaki komplikasyon oranları benzerdi (p>0,05).Sonuç: Her iki tedavi yöntemi de benzer fonksiyonel sonuçlara ve komplikasyonlara sahipti. İntertrokanterikfemur kırıkları (ITK) için her iki tespit tekniği de tercih edilebilir. Fonksiyonel sonuçlar kötü olabileceğinden,cerrahlar stabil olmayan kırıkları olan hastaları dikkatle takip etmelidir.