Deneysel Hipertansiyon ve Diyabet Modeli Oluşturulan Sıçanlarda Böbreğin İmmunohistokimyasal Olarak İncelenmesi,
Deneysel Hipertansiyon ve Diyabet Modeli Oluşturulan Sıçanlarda Böbreğin İmmunohistokimyasal Olarak İncelenmesi,
Yazar: Mıcılı, S.cilaker; Ergür, B.uğur; Özoğul, C.; Sarıoğlu, S.; Bağrıyanık, A.; Tuğyan, K.; Pekçetin, Ç.; Sönmez, Ü.; Tekmen, İ.; Erbil, G.; Akdoğan, G. Güner; Özyurt, D.; Buldan, Z.
Dergi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Böbrek, diyabet, hipertansiyon, immunohistokimya, lipoik asit

Amaç: Bu çalışmada, deneysel olarak ayrı ayrı ve birlikte diyabet ve hipertansiyon modeli oluşturulan sıçanlarda, lipoik asidin hipertansif ve diyabetik böbrek üzerindeki tedavi edici/hasar önleyici etkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntemler: Çalışmamızda Wistar cinsi ratlar 8 gruba ayrıldı (n=7). I. grup; Kontrol, II. Grup; Diabetes Mellitus, III. grup; 5/6 Nefrektomi, IV. Grup; Lipoik asit, V. Grup; 5/6 Nefrektomi+Diyabet, VI. grup, Diyabet+Lipoik asit VII. Grup; 5/6 Nefrektomi+Lipoik asit ve VIII. Grup; 5/6Nefrektomi+Diyabet+Lipoik asit. Diyabet modeli 45 mg/kg STZ enjeksiyonu ile oluşturuldu ve hipertansiyon modeli için 5/6 nefrektomi modeli uygulandı. dl-α-Lipoik asit 30mg/kg/gün olacak şekilde 8 hafta oral gavaj yöntemi ile deneklere uygulandı. Böbrek dokuları rutin ışık mikroskobik doku takip işlemlerinden geçirilip parafin bloklara gömüldü. İmmünohistokimyasal olarak AT1 (Anjiyotensin II tip I reseptörü), VEGF (Vasküler Endotelial Büyüme Faktörü) ve ET1 (Endotelin 1) antikorları işaretlendi. Bulgular: Diyabet ve nefrektomi modellerinin ayrı ayrı ve birlikte uygulandığı deneysel gruplarda (Grup 2,3,5), glomerüloskleroz, mononükleer hücre infiltrasyonu, intersitisiyel fibrozis, damarlarda ve tübüllerde dilatasyon ve hiyalin materyal birikimi ile tübüler yapıların dejenerasyonu gözlendi. Aynı gruplarda tübülointersitisiyel ve glomerüler AT1 azalırken, VEGF ve ET1 artış göstermişti. Lipoik asit tedavi gruplarında ise AT1’de artış, VEGF ve ET1’de ise Kontrol ve Lipoik asit grubuna benzer şekilde azalma gözlendi. Sonuç: Diyabet ve hipertansiyonun birlikte gözlenmesinin böbrek hasarının hızlı ilerlemesine neden olduğu, lipoik asidin bu hastalıklara karşı böbrek üzerinde tedavi edici etkisinin olduğu sonucuna varıldı

Amaç: Bu çalışmada, deneysel olarak ayrı ayrı ve birlikte diyabet ve hipertansiyon modeli oluşturulan sıçanlarda, lipoik asidin hipertansif ve diyabetik böbrek üzerindeki tedavi edici/hasar önleyici etkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntemler: Çalışmamızda Wistar cinsi ratlar 8 gruba ayrıldı (n=7). I. grup; Kontrol, II. Grup; Diabetes Mellitus, III. grup; 5/6 Nefrektomi, IV. Grup; Lipoik asit, V. Grup; 5/6 Nefrektomi+Diyabet, VI. grup, Diyabet+Lipoik asit VII. Grup; 5/6 Nefrektomi+Lipoik asit ve VIII. Grup; 5/6Nefrektomi+Diyabet+Lipoik asit. Diyabet modeli 45 mg/kg STZ enjeksiyonu ile oluşturuldu ve hipertansiyon modeli için 5/6 nefrektomi modeli uygulandı. dl-α-Lipoik asit 30mg/kg/gün olacak şekilde 8 hafta oral gavaj yöntemi ile deneklere uygulandı. Böbrek dokuları rutin ışık mikroskobik doku takip işlemlerinden geçirilip parafin bloklara gömüldü. İmmünohistokimyasal olarak AT1 (Anjiyotensin II tip I reseptörü), VEGF (Vasküler Endotelial Büyüme Faktörü) ve ET1 (Endotelin 1) antikorları işaretlendi. Bulgular: Diyabet ve nefrektomi modellerinin ayrı ayrı ve birlikte uygulandığı deneysel gruplarda (Grup 2,3,5), glomerüloskleroz, mononükleer hücre infiltrasyonu, intersitisiyel fibrozis, damarlarda ve tübüllerde dilatasyon ve hiyalin materyal birikimi ile tübüler yapıların dejenerasyonu gözlendi. Aynı gruplarda tübülointersitisiyel ve glomerüler AT1 azalırken, VEGF ve ET1 artış göstermişti. Lipoik asit tedavi gruplarında ise AT1’de artış, VEGF ve ET1’de ise Kontrol ve Lipoik asit grubuna benzer şekilde azalma gözlendi. Sonuç: Diyabet ve hipertansiyonun birlikte gözlenmesinin böbrek hasarının hızlı ilerlemesine neden olduğu, lipoik asidin bu hastalıklara karşı böbrek üzerinde tedavi edici etkisinin olduğu sonucuna varıldı