hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Psödoksantoma Elastikum (PKE), Bir Olgu Sunumu
Pseudoxanthoma Elasticum (PXE), A Case Report
Yazar: Kelten, Esra Canan; Demirkan, Neşe Çallı; Ergin, Şeniz; Erdoğan, Berna; Yıldırım, Cem
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Psödoksantoma elastikum, patoloji, deri

Altmış dokuz yaşında, 15 yıldır hipertansiyonu olan erkek hasta, son zamanlarda baktığı cisimlerde dalgalanma şikayeti ile Pamukkale Üniversitesi (PAÜ) Göz polikliniğine başvurdu. Hastanın fizik muayenesinde, her iki gözde &apos;angioid streakler&apos; yanı sıra her iki kruris anteriorda ve sol popliteal fossada 8-10 adet sarımsı papül saptandı. Deri lezyonlarından alınan biyopsi örneğinde, orta ve derin dermiste, kalsifiye dejenere elastik fibriller izlendi. Olgumuz, tipik göz ve deri bulguları ile PKE tanısı aldı. PKE, nadir görülen ve genetik geçiş gösteren sistemik bir hastalıktır. PKE olgularının tanınması, yaşayan diğer aile bireylerinin genetik danışma alması açısından önemlidir. ©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

A 69-years-old man with hypertention since 15 years who had suffered visual loss was examined in Ophthalmology Department of Pamukkale University. On physical examination, angioid streaks in both eyes and 8-10 yellowish papules on both cruris anterior and on the left popliteal fossa were seen. Microscopically, there were degenerative calcified elastic fibers in the middle and deep dermis. This case presents typical eyes and skin findings of PXE. PXE is a rare, inherited systemic disorder. Recognition of this disease is essential for proper genetic counseling of surviving family members.©2005, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Çevresel Kirleticiler ve İnsan Sağlığı: Kalıcı Toksik Maddelerin Sağlığa Zararları
Environmental Contaminants and Human Health: The Health Effects of Persistent Toxic Substances
Yazar: Carpenter, David O.
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kalıcı çevresel kirleticiler ve insan sağlığı

Doğada yaygın biçimde bulunan çok sayıdaki kimyasal kirleticilerden bazılarını vücudumuzda da taşırız. Bu kimyasal maddelerin sağlığımızı ne şekilde etkiledikleri çok önemli bir sorudur. Birçok kimyasal madde insan sağlığına zarar verebiliyorken, bizler kalıcı özellik arz eden iki grup kirletici hakkında daha fazla bilgiye sahibiz: kurşun ve cıva gibi metaller ve poli klorlu bifeniller (PCBs) ve poli bromlu difenil eterler (PBDEs) gibi organohalojenlerdir. Bu maddeler doğada ve insan vücudunda çok uzun süre kalabilir ve birçok hastalığın riskini arttırabilirler. Çevrenin bu tehlikeli kimyasal maddelerden arındırılması ve insan maruziyetinin azaltılması için çözümler bulmak zorundayız.

Chemical contaminants are widespread in our environment, and we all carry some of many different chemicals in our bodies. What these chemicals do to our health is a very important question. While many chemicals can cause harm to humans, we know much about two categories of persistent toxic substances, metals such as lead and mercury and organohalogens, such as polychlorinated biphenyls (PCBs) and polybrominated diphenyl ethers (PBDEs). These substances are very persistent in the environment and in the human body, and can increase risk of a variety of diseases. It is imperative that we find ways of removing these dangerous chemicals from the environment and ways of reducing human exposure.
Atopik Dermatitli Hastalarda Total IgE Değerleri
Total IgE Levels in Atopic Dermatitis Patients
Yazar: İlhan, Fulya; Akbulut, Handan; Coşkun, Başak Kandi
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Total IgE değerleri, atopik dermatit

Amaç: Atopik dermatit sıklıkla astma ve alerjik rinit ile sonuçlanan atopik gidişin ilk basamağıdır. Atopik dermatitle karakterize klinik fenotip; bozulmuş cilt bariyer fonksiyonu, çevresel etkenler, hassas genler ve immünolojik cevaplar arasındaki etkileşimin bir sonucudur. Atopik dermatitin patogenezinde Th2 lenfositler ve bunların sitokinleri ile immünglobulin IgE (IgE ) ve eozinofiller büyük rol oynarlar. Bu çalışmada atopik dermatit tanısı alan 23 hastada total IgE değerleri araştırıldı ve sağlıklı kontrol ile karşılaştırıldı.  Gereç ve Yöntem: Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı&apos;nda atopik dermatit tanısı konan ve yaşları 8-35 (ortalama 21.77±2.88) arasında olan 23 olgu ile, 18-32 yaşları arasında olan 23 sağlıklı gönüllüden 2ml venöz kan alındı. Santrifüj edilen kanların serumları ayrılarak çalışma gününe kadar -80 ºC de derin dondurucuda bekletildi. Hasta ve kontrol serumlarından total IgE ölçümleri ELİSA yöntemiyle yapıldı. Verilerin karşılaştırılması SPSS 11.0 programı kullanılarak Student&apos;s T testi ile yapıldı ve p

Objectives: Atopic dermatitis is the first step of atopic process resulting in asthma and allergic rhinitis. Clinical phenotype of atopic dermatitis is a result of interactions among broken skin barrier function, environmental effects, genetical tendency and immunological response. Th2 lymphocytes, their cytokines and especially IgE production and eosinophils have important roles on the pathogenesis of atopic dermatitis. In this study it was aimed to measure total IgE levels in 23 patients with atopic dermatitis and to compare with these results to healthy controls.  Materials and Methods: Twenty three patients with atopic dermatitis whose age ranging from 8 to 35 (mean ± SE 21.77±2.88) and 23 healthy volunteer whose age ranging from 18 to 32 (mean ± SE 25±3.22) were obtained in Dermatology Department of Firat University Research Center. Blood samples were collected and separated serums stored in 80 ºC until study. Total IgE levels were measured with ELISA. Statistical analysis was made by Student&apos;s T test using SPSS 11.0 and p
Periorbital Yumuşak Dokuların Onarımı
The Repair of the Periorbital Soft Tissue
Yazar: Köse, Rüştü
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Periorbital bölge, yumuşak dokular, onarım şekilleri

Amaç: Bu çalışmada periorbital bölgenin yumuşak dokularının tamir ve rekonstrüksiyon yöntemlerinin tartışılması amaçlanmıştır.  Gereç ve yöntem: 51 hastaya periorbital yumuşak doku onarımı yapıldı. Yumuşak dokulara primer tamir, deri grefti, lokal flebler, Z-plasti ve Wplasti ile 59 onarım ve/veya rekonstrüksiyon yapıldı. Onarım gerektiren nedenler 17 bazal hücreli karsinom, 2 epidermoid karsinom, 17 travma, 11 benign lezyonlar, 4 skar dokusuydu.  Bulgular: primer tamirlerde dokular uygun yerlerine dikildiğinde başarılı sonuçlar alındı. Doku defektlerinde lokal flebler benzer özellik taşıdığından ilk olarak tercih edildiler. Greftle onarımlarda ilk tercih olarak kulak arkasından tam kalınlıkta deri grefti kullanıldı ve iyi renk uyumu sağlandı. 2 vakada inceltilmeden uygulanan glabellar flebler bu bölge için kalın bulundu.  Sonuç: Periorbital bölge vücudun küçük bir kısmını oluşturmasına karşın bir çok önemli yapıları içermektedir. İstenilen fonksiyonel ve estetik sonuçlara ancak bu bölgenin anatomisinin iyi bilinmesi, ameliyat öncesi lezyonun iyi değerlendirmesi yapılması ve uygun onarım yöntemi seçilmesi ile ulaşılır.

Aims: The aim of this study is to discuss the repair and reconstruction methods of the periorbital soft tissue.  Material and method: Periorbital soft tissue repair was performed in 51 patients. Fifty-nine repairs or reconstructions were carried out in soft tissues by primary repair, skin graft, local flaps, Z-plasty, W-plasty. The causes of the repair were 17 basal cell carcinomas, 2 epidermoid carcinomas, 17 traumas, 11 benign lesions and 4 scar tissues.  Results: Successful results were obtained in primary repairs when reciprocal places sutured. Local flaps were preferred in tissue defects because of similar structure. Full thickness skin graft harvested from the back of the ear was chosen firstly in skin graft repairing and color harmony was achieved. Glabellar flaps that performed without thinning in two cases were detected thick in this region.  Conclusion: Periorbital area comprises many important units despite being a little portion in whole body. Desired functional and aesthetic results may be attained to know the anatomy of this area, good evaluation the lesion preoperatively and choose the suitable repair method.
Minör Kafa Travmalı Hastalarda Serebral Hemodinamik Değişikliklerin Renkli Doppler Ultrasonografi ile İncelenmesi
Selami SERHATLIOĞLU1, Hadi UYSAL1, Özgür KOCAÖZ1, Fatih S. EROL2, Polat DURUKAN3, Erkin OĞUR1
Yazar: Serhatlıoğlu, Selami; Uysal, Hadi; Kocaöz, Özgür; Erol, Fatih S.; Durukan, Polat; Oğur, Erkin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kafa travması, doppler US, transkraniyal

Amaç: Ucuz, non invaziv ve kullanımı kolay bir yöntem olan Transkraniyal Doppler Ultrasonografi(TKDU), ana intrakraniyal arterlerdeki stenozun ve kollateral dolaşımın değerlendirilmesi, ekstrakraniyal oklüziv hastalığın intrakraniyal kan akımı üzerine etkisinin değerlendirilmesi, AVM taraması ve beyin ölümü tespiti için yaygın olarak kullanılmaktadır. Fonksiyonel testlerle serebral rezervin saptanması, menenjitte, migrende ve posttravmatik hemodinaminin değerlendirilmesi gibi konularda yeni çalışmalar yapılmaktadır. Biz de bu çalışmada minör kafa travmalı hastalarda posttravmatik serebral hemodinamik değişiklikleri değerlendirmeyi amaçladık.  Gereç ve Yöntem: Temmuz 2003 ile Şubat 2004 tarihleri arasında minör kafa travmalı (MKT) 44 hasta (Grup 1) posttravmatik ilk 8 saat içerisinde değerlendirildi. Sağlıklı 24 bireyden kontrol grubu (Grup 2)oluşturuldu.Transtemporal bakı ile bilateral orta serebral arter (MCA),submandibular bakı ile internal karotid arter (İCA) akımları ölçüldü. Gruplar yaş, cinsiyet, MCA akım parametreleri, ekstrakranial İCA ortalama akımları, VMCA/VİCA oranları açısından birbiriyle karşılaştırıldı.  Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel anlamlı fark yoktu MKT&apos;li olguların MCA akım hızları, rezistif (Rİ) ve pulsatilite indeksleri (Pİ) normal gruba göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Buna karşılık İCA akımları ve VMCA/VİCA oranları açısından anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). 6 vakada (%13.6) hiperemi ile uyumlu bulgular izlenirken hiçbir hastada vazospazm yoktu.  Sonuç: MKT&apos;li hastalarda MCA akım hızlarında, pulsatilite indeksleri(Pİ) ve rezistif indeks, (Rİ)&apos;lerinde artış izlenmektedir. Bizim bulgularımız literatürde bildirilen minör kafa travmalarında vazospazmın beklenen bir bulgu olmadığı, buna karşılık hiperemi değerlerinin düşük oranda izlenebileceği kanaatini desteklemektedir.

[ Turkish ]      [ Tam Metin ]      [ PDF ]
Çocuk Önkol Çift Kemik Açılı Kaynamasında Kapalı Osteoklazi: Yeni Bir Teknik ve İki Olgu Sunumu
Closed Osteoclasis in Both-bone Forearm Malunions of Children: A New Technique and Report of Two Cases
Yazar: Karakurt, Lokman; Yılmaz, Erhan; Varol, Tahir; Belhan, Oktay; Serin, Erhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Çocuk, önkol, açılı kaynama, intramedüller K-teli, kapalı osteoklazi

Çocuk önkol çift kırıklarında uygun kapalı redüksiyon ve sık kontrollere rağmen açılı kaynama meydana gelebilmektedir. Önkol çift kırığı sonrası erken dönemde açılı kaynama tespit edilen 5 yaşındaki kız ve 4.5 yaşındaki erkek olgularda intramedüller K-telleri yardımı ile kapalı osteoklazi yaptık ve intramedüller K-telleri ile osteosentez uyguladık. İlk 1 ay içinde tespit materyalleri çıkartılan olguların son kontrollerinde kaynama sorunsuzdu ve önkol fonksiyonları normaldi. Bu yeni osteoklazi tekniği erken dönemde saptanan çocuk önkol çift kemik açılı kaynamalarında güvenle uygulanabilir.

Displaced fractures of the both-bone forearm in children are often treated conservatively, but there is a relatively high incidence of malunion. We used a new closed osteoclasis technique by assistance of intramedullary K-wires and fracture fixated with intramedullary K-wires in two children with both-bone forearm distal diaphyseal malunions which determined in early period. K-wires were extracted within the 1 month. At the last follow-up, there was no problem in fracture union and forearm function. This new osteoclasia technique can be safely used in both-bone forearm malunions of children which diagnosed in early period.
Listeria Monositogeneze Bağlı Beyin Absesi: Olgu Sunumu
Brain Abscesses Due To Listeria Monocytognes: Case Report
Yazar: Midi, İpek; Ekinci, Günseli; Yaroğlu, Selcen; Aktan, Sevinç
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Listeria monositogenez, beyin absesi

Listeria monositogeneze bağlı santral sinir sistemi enfeksiyonu en sık olarak menenjitle kendini göstermektedir. Bu olguların %1&#8217;inde listeriaya bağlı beyin absesi gelişimide mevcuttur. Apselerin yerleşimi supratentorial olabileceği gibi nadir de olsa infratentorial bölgede özellikle beyin sapında görülmektedir. Tek veya multiple beyin absesi olanlarda kortikosteroidler predispozan faktör olarak bildirilmektedir. Listeriaya bağlı beyin abselerinde mortalite altta yatan hastalık ve immunosupresif tedaviye bağlı olarak non-listerial abselere oranla üç kat daha fazla olmaktadır. Listeria monositogeneze bağlı santral sinir sistemi tutulumlarında erken tanı ve tedaviye başlanması hastalığın prognozu açısından önem taşımaktadır. Bu çalışmada intersitisyel pnömoni nedeni ile yüksek dozde prednol tedavisi alırken, ateş, bilinç bulanıklığı, ense sertliği gelişen 56 yaşındaki erkek hastada Listeria monositogenez menenjiti ve bakteriyemisi saptanmış, klinik izlem sırasında fokal nörolojik muayene bulgularının ortaya çıkması üzerine çekilen kranial MR incelemesinde pons ve serebellumda listeriaya bağlı abse tesbit edilmiştir. Ancak antibiyotik tedavisine rağmen hasta kaybedilmiştir.

Meningitis is clinically the most common manifestation of Listeria monocytogenes central nervous system infection, while brain abscess occurs in about 1% of patients. Brain abscesses are usually located supratentorial and also infrequently infratentorial especially brain system. Corticosteroids in particular are significant predisposing factors in patients with two or more brain abscesses. Mortality resulting from listerial brain abscess, whether solitary or multiple, is nearly three times higher than nonlisterial brain abscess, probably in part because of both underlying diseases and immunosuppressive therapy. Early diagnosis and treatment for central nervous system involment with listeria are important factors for the prognosis of illness. 52 year-old man was admitted to hospital with neck stiffness and unconsciousness. He was using high dosage prednisolone for the diagnosis of interstisial pnemonia. Listeria monocytogenes menengitis and bacteremia were found out in serological and liquor tests. During the clinical course, focal neurological deficit developed and cranial MR imaging showed brain abscesses in the localisation of pons and cerebellum. Despite the the effective treatment with antibiotics, the patient died within 32 days.
Halotan İle Oluşan Karaciğer Toksisitesinin Belirlenmesinde Paraoksonazın (PON 1) Yeri
Determination of Paraoxonase Activity in Halothane Induced Hepatotoxicity
Yazar: Erhan, Ömer Lütfi; Özer, A. Belin; Gürsu, Ferit; Yılmaz, Fethi; Timurkaan, Necati; Gülcü, Funda; Gülbayrak, Kenan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Amaç: Halotanın %20&apos;si oksidatif ve redüktif yolla karaciğerde endoplazmik retikulumda metabolize edilir. Hepatositlerdeki lipid peroksidasyonu sonucu oluşan reaktif metabolitler doku hasarına neden olurken, karaciğerdeki proteinlerin sentezi de halotan tarafından baskılanır. Rat karaciğeri ve plazmasında yüksek oranda bulunan paraoksonaz (PON1), doğal antioksidan bir enzimdir. Sentez ve salınımı karaciğer tarafından yapılan PON1&apos;in aktivitesi ile halotanın tekrarlanan uygulamalarında karaciğere etkisi arasındaki ilişkinin biyokimyasal ve histopatolojik varlığı amaçlanmıştır.  Gereç ve Yöntem: Çalışmada 180-200 gr ağırlığındaki 70 rat çalışmaya alındı. Ratlardan 10 tanesi kontrol grubunda yer aldı. Çalışmada 1. gün (60 rat), 3. gün (40 rat) ve 5. gün (20 rat) %1.5 oranında halotan 2 saat süreyle uygulandı. Her uygulama öncesinde 10 ve sonrasında 10 rat sakrifeye edilip, kan ve karaciğerleri alındı. Kalan 10 rat 12. günde sakrifiye edilerek kan ve karaciğerleri alındı. Alınan kan örneklerinde PON1 ve malonil dialdehit (MDA) düzeyleri ölçüldü. Karaciğer örnekleri histopatolojik olarak incelendi. Malonil dialdehit ve PON 1 enzim düzeyleri ile hasar değerlendirmeleri eş zamanlı yapılıp bulgular istatistiksel olarak değerlendirildi.  Bulgular ve Sonuç: Çalışma grubunda PON1 düzeyi (169.63±49.07) ile histopatolojik hasar, MDA (0.583±0.059) arasında anlamlı ters bir ilişki bulundu (p

Objective: %20 of halothane is metabolized in endoplasmic reticulum of hepatocyte by oxidation and reduction. Paraoxonase is a natural antioxidative enzyme either found in plasma and not in liver as a high level. The aim of the study is expressing of biochemical and histopathologic relation between effects of paraoxonase which synthesized and released by liver and halothane on liver.  Materials and Methods: In this study, 70 rats which ranged between 180-200 gr used. 10 of them divided as control group. In the study % 1.5 halothane applied for 2 hours in first (60 rats), third (40 rats) and fifth (20 rats) day. 10 rats sacrified before and after for each application than blood and liver sampling performed. Paraoxonase, and malonil dialdehide levels measured in this blood samples. This blood samples are also examined as histopathologically.  Results and Conclusions: Significant and opposite relation were found between paraoxonase levels (169.63 ± 49.07), histopathologic damage, MDA (0.583±0.059) and other enzyme levels (p
Guillain-Barre: Klinik ve Prognostik Özellikler
Guillain-Barre: Clinical And Prognostic Features
Yazar: Koçer, Abdulkadir
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Amaç: İki yılın üstü bir süreçte Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi&apos;ndeki GBS vakalarının değerlendirilmesi; GBS ile mevsimler ve öncesinde görülebilecek ilişkilerin değerlendirilmesi; GBS hastalarında ayırt edici özelliklerin ve tedavi protokollerinin belirlenmesi.  Gereç ve yöntem: 2001 ve 2003 yılları arasında yatarak takipleri yapılmış hastaların kayıtları geriye ve ileriye dönük olarak değerlendirildi.  Sonuç: Toplam 14 hasta GBS tanısı aldı. Elli yaş üstü ve erkek vakalarda hastalık daha ağır seyretmekteydi. Erkekler kadınlardan daha sıklıkla hastalığa maruz kalmaktaydı. GBS öncesi enfeksiyon olguların %78,5&apos;inde rapor edildi. Tedavi protokolleri ve prognoz arasında istatistiksel bir ilişki yoktu. Bu çalışmadaki klinik ve prognostik veriler daha önce literatürde rapor edilenlere benzerdi. Hastalığın şiddeti yaş ile artmaktaydı ve erkekler hastalığa kadınlardan daha fazla maruz kalmaktaydı. Tedavi protokolleri GBS hastalarında prognozu etkilemedi. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Objective: Assessment of Guillain-Barre syndrome (GBS) cases in Dr. Lütfi Kirdar Kartal Education and Research Hospital over a 2-year period; investigation of a relationship between possible seasonality in GBS and the occurrence of preceding infections; and determination of distinctive characteristics and treatment protocols in patients with GBS.  Materials and method: Records of patients with GBS admitted between 2001 and 2003 were evaluated retrospectively and prospectively  Results: A total of 14 patients had a diagnosis of GBS. Patients above 50 years of age and men were more frequently found in the severely affected group. Men were more frequently affected than women. A preceding infection was reported in 78.5% of the cases. There was not any significance between therapy protocols and prognosis.  Conclusion: The clinical and prognostic features of present study were the similar in previous reports. The severity increases with age and men are more frequently affected than women. The therapy protocols did not affect the prognosis in GBS. ©2004, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi
Serum Leptin Düzeylerinin Prostat Kanserli ve Benign Prostat Hiperplazili Hastalarda ve Sağlıklı Kontrollerde (Genç ve Yaşlı) Saptanması
Analysis of Serum Leptin Levels in Patıents With Prostate Cancer, Benign Prostatic Hyperplasia and Healthy (Young and Aged) Controls
Yazar: Canatan, Halit; Halifeoğlu, İhsan; Gürsu, M.ferit; Ardıçoğlu, Arslan; Dinçoğlu, Dilnur; Bakan, İbrahim
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2014

Ob gen ürünü olan leptin, enerji dengesi, iştah üzerine önemli rolü olan, endokrin ve metabolik sistemlerle sıkı ilişki içerisinde adiposit kaynaklı bir hormondur. Prostat kanseri ve BPH ile leptin arasındaki ilişki halen araştırılmaktadır. Bu çalışmada leptinin prostat hastalıklarının tanı ve tedavisinin izlenmesinde kullanılabilecek ve tümör belirleyici özelliklere sahip bir molekül olup olmadığını araştırdık. Çalışmaya 23 sağlıklı genç kontrol (Grup A), 21 sağlıklı yaşlı kontrol (Grup B), 23 Prostat Kanser&apos;li hasta 23 BPH&apos;lı hasta (Grup D) dahil edildi. Tüm gruplarda Serum leptin, serbest PSA (f- PSA), total PSA (t-PSA), kolestrol, trigliserid, HDL-kolestrol, LDL-kolestrol, VLDL-kolestrol düzeyleri ölçüldü. Serum leptin ve leptin/VKİ düzeylerinin bütün gruplarda incelenmesinde, Grup B&apos;de Grup C&apos;ye oranla anlamlı derecede yüksek olduğu ortaya konuldu (p

Leptin which is the product of Ob gene derived from adipocytes is a hormone with roles in energy balance, appetite and it has close ties with endocrine as well as metabolic systems. Relationship between leptin and prostate cancer and benign Prostatic hyperplasia (BPH) is currently under investigation. In the present study we investigated whether leptin can be used as a tumor marker for diagnosis and prognosis of prostatic diseases. 23 healthy young volunteers (Group A), 43 healthy aged volunteers (Grup B), 23 patients with PCa (Group C), 23 patients with BPH were recruited into the study. Serum leptin, f-PSA, t-PSA, total cholesterol (Chol), triglyceride , HDL-chol, VLDL-chol, VLDL-chol levels were determined in all groups. When serum leptin and leptin/BMI were analyzed, there was a statistically significant increase in Group B compared to Group C (p