hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SÖMÜRGECİLİĞİN TARİHSEL SEYRİ VE XIX. YÜZYILDA İNGİLİZ SÖMÜRGECİLİĞİNİN KODLARI
THE HISTORICAL COURSE OF COLONIALISM AND THE CODES OF BRITISH COLONIALISM IN 19th CENTURY
Yazar: Bolat, Bengül; Ayaz, Ratip
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 69, 2021
Anahtar kelimeler: Coğrafi Keşifler,Doğu Hindistan Şirketi,Misyonerlik,Oryantalizm,Sanayi İnkılabı,Sömürgecilik ; Colonialism,East Indian Company,Geographical Discoveries,Industrial Revolution,Missionary,Orientalism

Başlangıçta ruhsatlı korsanları ile İspanyol kâşiflerin hazine gemilerini yağmalamakla yetinen İngiltere, Coğrafi Keşifler’e diğer Avrupalı güçlerden daha geç başlamasına rağmen, Sanayi İnkılabı’nı başlatan ilk ülke olarak avantaj kazanmış, kısa zamanda rakipleri ile arasındaki farkı kapatmış ve dünyanın en büyük sömürge imparatorluğunu kurmuştur. Amerika’daki sömürgelerini kaybetmesinin hemen sonrasında ilgisini Hindistan’a çeviren İngiltere, bir yandan da Mısır, Suriye, Irak ve Anadolu başta olmak üzere Osmanlı coğrafyası ile siyasi, ekonomik ve kültürel temelli ilişkilerini hızla artırmıştır. XIX. yüzyıl İngiltere’nin sömürgecilik konusunda zirvede olduğu bir zaman dilimidir. İspanya, Fransa ve Hollanda gibi rakipleriyle kıyaslandığında İngiliz sömürgeciliğinin daha etkin ve uzun süreli olmasının nedeni; askeri, diplomatik, ideolojik, iktisadi ve dini fonksiyonları içeren bir dizi kodlardan oluşmasıdır. Stratejik güvenliği ve Londra’dan Bombay’a kadar uzanan lojistik hattı korumak için muazzam bir donanma gücü bu kodların askeri ayağını oluştururken, konsoloslukların çalışmaları diplomatik alanın, Doğu Hindistan Şirketi gibi kurumsal yapıların faaliyetleri ise iktisadi alanın kodlarını oluşturmaktadır. Oryantalist bakış açısının tüm sömürgecilik faaliyetlerine rehberlik yapması ideolojik kodları, sömürgelerde kalıcılığı sağlayan en etkin unsurlardan biri olan misyonerlik faaliyetleri ise dini kodları içermektedir.

Although England, which was contented with looting the treasure ships of Spanish explorers with its licensed pirates at the beginning, started Geographical Discoveries later than other European powers, it gained advantage as the first country to initiate the Industrial Revolution, closed the gap between its rivals in a short time and established the largest colonial empire in the world. England, which turned its attention to India immediately after losing its colonies in America, rapidly increased its political, economic and cultural relations with the Ottoman geography, especially Egypt, Syria, Iraq and Anatolia. The 19th century is a time when England was at the peak of colonialism. England compared to its rivals such as Spain, France and the Netherlands. The reason why British colonialism is more effective and long-lasting is that it consists of a series of codes including military, diplomatic, ideological, economic and religious functions.
ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİNDE DEMİRYOLU GÜZERGÂHINDAKİ KIRSAL YERLEŞMELER: KAYSERİ VİLAYETİ İSTASYON YERLEŞMELERİ
RURAL SETTLEMENTS ON THE RAILROAD NETWORK IN THE EARLY REPUBLICAN PERIOD: STATION SETTLEMENTS OF KAYSERI PROVINCE
Yazar: Çalışır Hovardaoğlu, Seda; Hovardaoğlu, Ozan
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 69, 2021
Anahtar kelimeler: Ankara-Kayseri-Sivas Hattı,Erken Cumhuriyet Dönemi,İstasyon Yerleşmeleri,Kayseri,Kırsal Yerleşmeler,Ulukışla-Boğazköprü Hattı ; Ankara-Kayseri-Sivas Line,Early Republican period,kayseri,Rural Settlements,Station Settlements,Ulukışla-Boğazköprü Line

Cumhuriyetin ilk yıllarında köyde yaşam kalitesinin iyileştirilmesi, kalkınma ve bayındırlığın sağlanması yönündeki çabaların gerçekleştirilmesinde demiryolu ulaşımı önemli kırsal hizmetlerden biri olmuştur. Bu çalışma, demiryolu ulaşımının kırsal alanlara etkisini Cumhuriyetin ilk yıllarından 1948’e kadarki süreçte Kayseri İli örneğinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. 1927 yılında Kayseri’ye ulaşan demiryolu, Kayseri-Sivas-Samsun Hattı inşasıyla ili Karadeniz’e ve 1933’te Ulukışla-Boğazköprü Hattı’yla Akdeniz’e bağlamıştır. Dönemin ilk demiryolu uygulamalarından olan bu hatlar, Kayseri’nin zirai, ticari ve sınai yapısı ve toplumsal yaşamının gelişmesini doğrudan etkilemiştir. Bu sayede il, Erken Cumhuriyet Dönemi’nin ulusal kalkınma ve bayındırlık çalışmalarının önemli kentlerinden biri haline gelmiştir. Bu çalışmada, demiryolu güzergâhlarının üzerindeki kırsal yerleşmelerde nüfusun artma eğiliminde olduğu, demiryolunun ekonomik ve mekânsal açıdan bu yerleşmeleri toplayıcı ve dağıtıcı birer merkeze dönüştürmeye başladığı bulunmuştur. Ayrıca demiryolu hatlarını bütünler biçimde çalışan karayolu bağlantıları sayesinde bu etkilerin daha geniş bir coğrafyadaki yerleşmelere doğru yaygınlaştığı görülmektedir.

National transportation policies that had gone through in the Early Republican Period played a critical role in improving the quality of life, economic development and providing the settlements with adequate public services nationwide. This study aims to assess the influences of railroad transportation on rural settlements in the case of Kayseri Province. Railway network that first reached Kayseri in 1927 connected to the province to the Blacksea with the construction of the Kayseri-Sivas-Samsun line, and to the Mediterranean with the construction of Ulukışla-Boğazköprü line in 1933. These railways, which were one of the first applications of the era, directly and positively influenced the agricultural, commercial, industrial development of the province. They, therefore, contributed to the province to become one of the significant examples for the efforts of the Early Republican Period to improve national prosperity and development. This research reveals that populations of the settlements located on these lines tended to increase and the stations located on these settlements paved the way for them to become collector and distributor centers. Moreover, it is concluded that those influences had reached farther rural areas in certain rural settlements wherein the road networks articulated to these railways.
TEK PARTİLİ DÖNEMİN ÖRGÜN EĞİTİM KURUMLARI:  KENT VE KÖY UYGULAMALARIYLA KOCAELİ ÖRNEĞİ
FORMAL EDUCATION INSTITUTIONS OF THE SINGLE PARTY PERIOD: KOCAELİ CASE WİTH URBAN-RURAL PRACTICES
Yazar: Erol, Özden Senem
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 69, 2021
Anahtar kelimeler: Cumhuriyet Dönemi Mimarisi,Eğitim Politikaları,Kent Okulları,Köy Enstitüleri,Köy Okulları,Tek Partili Dönem ; Education Policies,Republican Period Architecture,Single Party Period,Urban Schools,Village Institutes,Village Schools

Türkiye sınırları içinde köy kent ayrımını en belirgin şekilde ortaya koyan tarih aralığının ‘tek parti dönemi’ olduğunu söylemek mümkündür. Fakat İkinci Dünya Savaşı sonrasında köy kent uçurumunun arttığı ve artık böyle bir ikilemin kalmadığı ayrı bir dönem başlamıştır. ‘Köy kent ayrımı’ durumunun tek parti dönemi özelliklerinin ve tercihlerinin getirdiği bir olgu olduğu, çok partili döneme geçişle birlikte kaybolmaya başladığı, 1950’lerin yeni siyasi dünya düzeniyle birlikte sona erdiği anlaşılmaktadır. Köy ve kent ikilemini en iyi tarifleyen politikalardan biri olarak tespit edilen eğitim konusu örgün, yaygın ve beden eğitimi şeklinde köyde ve kentte ayrı biçimlerde görülmektedir. Bu yazıda ise eğitim politikalarının bir alt başlığı olan ve partinin büyük bir misyon edindiği örgün eğitim kurumlarının hukuki ve kurumsal süreçleri ile mimari proje ve uygulama aşamaları ortaya konmaktadır. Ülke geneli için yapılan düzenlemeler aktarıldıktan sonra Kocaeli özelinde yapılaşması tespit edilmektedir. Türkiye ve Kocaeli ile ilgili yapılan analizlerin sonucunda dönemin bütçe, deneyim ve malzeme eksiklikleri ile ortaya çıkan uygulamalar, taşra kent ve köyleri için üretilen her türlü fikrin göz ardı edilmesine neden olabilmektedir.

It is possible to say that “one-party period” is the date range which clearly shows the village – town difference within Turkey borders in the most obvious way. However, after the Second World War, a separate period began when the village-town gap increased and there was no such dilemma anymore. It is understood that the "village-town separation" situation is a phenomenon brought about by the characteristics and preferences of the single-party period, and it started to disappear with the transition to the multi-party period, and ended with the new political world order of the 1950s. The issue of education, which is regarded as one of the policies that best describes the village and town dilemma, is seen in different forms such as formal, non-formal and physical education in the village and in the town. In this article, the legal and institutional processes, architectural projects and implementation stages of formal education institutions, which are subheadings of educational policies and for which the party has taken a great mission, are presented. After the regulations made for the country in general are examined, the stage of development is evaluated within the city of Kocaeli. As a result of the analyzes made in Turkey and in Kocaeli; practices occurred with budget, experience and material deficiencies of that period could lead to be ruled out all kinds thoughts produced for cities and villages.
EISENHOWER DOKTRİNİNİN  DEMOKRAT PARTİ DÖNEMİ TÜRK DIŞ POLİTİKASINA ETKİLERİ
EFFECTS OF EISENHOWER DOCTRINE ON TURKISH FOREIGN POLICY  DURING THE DEMOCRAT PARTY ERA
Yazar: Vurmay Güzel, Miray
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 69, 2021
Anahtar kelimeler: Demokrat Parti,Dış Politika Kimliği,Eisenhower Doktrini,Soğuk Savaş,Türk-Amerikan İlişkileri ; Eisenhower Doctrine,Foreign Policy Identity,The Cold War,The Democrat Party,Turkish-American Relations

II. Dünya Savaşı’nın ardından yaşanan siyasi ve ideolojik zemin kaymaları savaş sonunda yeni bir dünya düzeninin oluşmasına neden olmuştur. Tarihe “Soğuk Savaş” olarak geçen bu süreçte dramatik bir şekilde değişen dünya, yüzyılın ilk yarısı biterken Amerika Birleşik Devletleri (ABD) ve Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) tarafından kontrol edilen “iki kutuplu” güç dengesiyle yeniden inşa edilmiştir Dünya değişirken Türkiye de dönüşüm içerisindeydi. Çok partili hayata geçerek önemli bir eşiği atlayan Türkiye’de 1950’de iktidara gelen Demokrat Parti (DP), birçok alanda olduğu gibi dış politikada da farklı bir çizgi benimsemiştir. Batı çizgisindeki dış politika kimliği, DP döneminde ABD ekseninde somutlaşmıştır. ABD’nin Ortadoğu’ya ilgisini arttırdığı bu dönemde Türkiye’ye özel önem atfetmesi Türk dış politikasının bu çizgisini daha da görünür kılmıştır. Truman Doktrini ve Marshall Planı ile başlayan, Eisenhower Doktrini ile doruğa ulaşan ABD eksenli dış politika, dönemin ruhu içerisinde olağan görünse de ilerleyen süreçte Türkiye’yi ekonomi ve güvenlik sarmalında bir girdaba sürüklemiştir. Çalışmada, Ortadoğu’nun kaderini değiştiren Eisenhower Doktrini çerçevesinde DP dış politikası uluslararası ilişkiler teorileri ve tarih pratikleri ile disiplinler arası bir yaklaşımla ele alınacaktır.

The political and idealogical shifts caused a new world order at the end of the World War II. When the first half of the 20th century ended, the world was reshaped under the bipolar power balance controlled by the United States of America(USA) and the Union of Soviet Socialist Republics(USSR), the era which is called as “the Cold War”. While the global system was changing, Turkey was in a political and social transition, too. In Turkey, the Democrat Party (DP), which came into power with 1950 elections which constitutes a critical milestone for multi-party system, followed a different path in foreign policy as in many other fields. The foreign policy, as an abstract concept on the Western world side, became more concrete on the USA side. As the interest to the Middle East given by the USA increased, so the importance of Turkey in this manner, the foreign policy followed by Turkey sat on more solid base. However, the USA sided foreign policy that started with the Truman Doctrine and the Marshall Plan and reached to the top level with the Eisenhower Doctrine resulted in economical and security issues for Turkey, even tough it seemed A reasonable policy to follow in that context. In this work, in the framework of Eisenhower Doctrine, the foreign policy in the era of DP is discussed in scope of “identity-security-economy” titels, handling with international relations theories and historical practises.
İKİNCİ ŞU’BENİN VEZÂ’İF, TAKSÎMAT VE MUÂMELÂTI HAKKINDA TA’LÎMÂT
THE ORDER CONCERNING THE DUTIES, DIVISIONS AND OPERATIONS OF THE SECOND BRANCH
Yazar: Levent, Zeynel
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 69, 2021
Anahtar kelimeler: Presidency of War,Turkish General Staff,Second Branch,Intelligence,Order ; Erkân-ı Harbiyye-i Umûmiyye Riyâseti,Genelkurmay Başkanlığı,İkinci Şu’be,İstihbârât,Ta’lîmât

Türkiye Cumhuriyeti Erkân-ı Harbiyye-i Umûmiyye Riyâseti tarafından 1 Nisan 1340 [1924] tarihinde Osmanlıca (eski Türkçe) olarak hazırlanmış olan “İkinci Şu’benin Vezâ’if, Taksîmat ve Muâmelâtı Hakkında Ta’lîmât” o tarihte “İstihbârât Şu’besi” olarak görev yapan birimin vazife, organizasyon yapısı ve kendi içindeki iş bölümü ile faaliyetlerini düzenlemektedir. Yapılan literatür incelemesi neticesinde günümüz Latin Alfabesine çevrilmediği; çevrilmişse dahi devletin ilgili birimlerinin kullanımıyla sınırlı kalarak, kamuoyu ile paylaşılmadığı değerlendirilen bahse konu talimatın çevirisi ile literatürdeki eksikliğin giderilmesine katkı sağlanması hedeflenmiştir.

The Order Concerning the Duties, Divisions and Operations of the Second Branch (“İkinci Şu’benin Vezâ’if, Taksîmat ve Muâmelâtı Hakkında Ta’lîmât”) prepared by Presidency of War of the Republic of Turkey on 1 April 1340 [1924] in Ottoman (old Turkish) organizes the duties, organizational structure, its own division of work and activities of the department operating as “Intelligence Branch (İstihbârât Şu’besi)” at that time. As a result of the review of the literature, with the translation of the said order, which is evaluated to be not translated into modern-day Latin Alphabet and even if it was translated it was limited to the use of relevant departments of the state and was not shared with the public, it is aimed to contribute to fill a gap in the literature.
TÜRK POLİS TARİHİNİN ESKİ HARFLİ KİTAP ÖNSÖZLERİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME (1888-1925)
POLICE BOOKS OF THREE PERIOD; PREFACE AND INTRODUCTION
Yazar: Tepe, Cemal
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2021
Anahtar kelimeler: ASAYİŞ,EĞİTİM,EMNİYET,POLİS KİTABI,POLİS OKULU ; Keywords: Public order,Training,Police Station,Police Book,Police School.,Keywords: Public order, Training, Police Station, Police Book, Police School.

Önsöz, kitap giriş kısmında yer alan, o eserin konusunu, amacını, işleniş biçimini anlatır. Eski dilde mukaddime olarak geçmektedir. Yazarın okuyucularına seslenişidir. Genellikle kitabın fikrinin nasıl ortaya çıktığını, eserin amacını, kitabın yazılması ve yayınlanması sırasında yaşananları kısaca ele almaktadır. Çoğu zaman kitabın yazılması ve yayınlanması sürecinde yardımcı olan ve fikir sağlayanlara bir teşekkürle son bulur. Bazen bu kısımda kitabın asıl metniyle ilgili bilgiler de verilebilmektedir.  Kitap tanıtı veya eleştirisi, bir kitabın içi ve dışı bakımından biçimsel özellikleri ile konuların işleyiş usulü ile amacına uygun olarak anlatımını ele almaktır. Ayrıca bu anlatımın yerindeliği, başarısı ve başarısızlığı noktasında hareket edilmekte ve çalışmanın daha iyi hale nasıl getirilebileceği fikri öne atılmaktadır. Bu durum hem yazar açısından ve hem de okurlar açısından son derece yararlıdır.  Mutlakıyetten Cumhuriyet’e kadar Meşrutiyet dâhil olmak üzere geçen sürede belli başlı polis kitaplarının önsözleri değerlendirilerek polisin kavramsal gelişimi ile birlikte teşkilatın eriştiği nokta tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu manada on yedi tane polis kitabı incelenmiştir. Böylece alanında uzman kişilerin, polis teşkilatının gelişimindeki rolü ve düşünsel anlamda katkısı ayrıca tespit edilmiştir.

The preface, which is in the introduction part of the book, tells about the subject, purpose and method of the work. It is mentioned in the old language as a preface. It is the author's address to his readers. Generally, it briefly discusses how the idea of the book came about, the purpose of the work, what happened during the writing and publication of the book. It often ends with a thank you to those who helped and provided ideas during the writing and publishing of the book. Sometimes, information about the original text of the book can also be given in this section.Book promotion or criticism is to deal with the formal features of a book in terms of inside and outside, and the way the subjects are explained in accordance with its purpose and method. In addition, the appropriateness, success and failure of this narrative are taken into consideration and the idea of how to improve the work is put forward. This is extremely beneficial for both the author and the readers.From the Absolute to the Republic, including the Constitutional Monarchy, the prefaces of the major police books were evaluated and the conceptual development of the police and the point reached by the organization were tried to be determined. In this sense, seventeen police books were examined. Thus, the role and intellectual contribution of experts in the field in the development of the police organization has also been determined.
MODERN DÜNYA’NIN DEĞİŞEN KOŞULLARINDA OSMANLI KADIN HAREKETİNE GENEL BİR BAKIŞ
AN OVERVIEW OF THE OTTOMAN WOMEN'S MOVEMENT IN THE CHANGING CONDITIONS OF THE MODERN WORLD
Yazar: Baykal, Özlem
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2021
Anahtar kelimeler: Enlightenment Period,Europe,Modernization,Ottoman State,USA,Women's Movement ; ABD,Avrupa,Aydınlanma Çağı,Kadın Hareketi,Osmanlı Devleti

16. yüzyıldan itibaren Batı’da ekonomik, siyasal, kültürel ve dinsel alanlarda yaşanılan değişimler, kadınların toplumsal statüsünü değiştirerek, onların dünya ile bağlantılarını tekrar tanımlamıştır. Bu çerçevede sanayileşmeyle birlikte değişen koşullar, hayatı sadece fiziki olarak değil, düşünsel anlamda da etkilemiştir. Bu gelişmelerin yarattığı tesir kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olması gerektiğine dair bir kadın hareketini başlatmış, dolayısıyla aydın erkekler ile kadınlar hukuki ve fiili engelleri geçersiz saymıştır.  Aydınlanmanın da etkisiyle Avrupa’dan Osmanlı Devletine doğru akan, bir modernleşme hareketi başlamıştır. Bu bağlamda Türk kadını Tanzimat ve Meşrutiyet dönemlerinde, Batı kadını paralelinde görünür hale gelmiştir. Özellikle İkinci Meşrutiyet; basın, edebiyat, meslek alanında ve cemiyet kurma faaliyetlerinde kadın hareketinin zirvede olduğu bir zaman dilimidir. Türk kadını, Balkan ve Birinci Dünya Savaşları döneminde basın, edebiyat, cemiyet, askeri üretim ve sağlık çalışmaları gibi hemen her alanda aktif bir rol oynamıştır. Nitekim hem Batı hem de Osmanlı kadınlarının başlatmış olduğu dönüşüm hareketi, Birinci Dünya Savaşı ile kesintiye uğramıştır.

Since the 16th century, the changes experienced in the West in the economic, political, cultural and religious fields have changed the social status of women and redefined their connection with the world. In this context, the changing conditions with industrialization have affected life not only physically but also intellectually. The impact of these developments started a women’s movement that women should have equal rights with men, and therefore, intellectual men and women invalidated the legal and de facto barriers. With the influence of the Enlightenment, a modernization movement began, flowing from Europe to the Ottoman Empire. In this context, Turkish women became visible in the Tanzimat and Constitutional periods, parallel to the Western women. Especially the Second Constitutional Monarchy; It is a time when the women's movement is at its peak in the field of press, literature, profession and community-building activities. Turkish women played an active role in almost every field such as the press, literature, society, military production and health studies during the Balkan and First World Wars. As a matter of fact, the transformation movement initiated by both Western and Ottoman women was interrupted by the First World War.
İSMET İNÖNÜ VE KÖY ENSTİTÜLERİ
İsmet İnönü and Village Institutes
Yazar: Gülen, Ahmet
Dergi: Atatürk Yolu Dergisi No. 70, 2022
Anahtar kelimeler: İSmet İnönü,Village Institutes,İsmail Hakkı Tonguç ; İsmet İnönü,Köy Enstitüleri,İsmail Hakkı Tonguç

Türk eğitim tarihinde derin izler bırakan Köy Enstitüleri, Mustafa Kemal Atatürk’ün Cumhurbaşkanlığı döneminde temelleri atılan ve İsmet İnönü’nün Cumhurbaşkanlığı döneminde resmiyete kavuşan kurumlardır.  17 Nisan 1940 tarihli kanunla hizmete giren bu eğitim kurumları kısa zaman içinde yaygınlık kazanmış ve Anadolu’nun dört bir yanında açılan Köy Enstitüleri, sadece eğitimin köylere kadar yayılmasında önemli işlevler üstlenmemiş, aynı zamanda kırsala müziği, tiyatroyu ve edebiyatı götürme işlevi de üstlenmiştir.  Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel ve İlköğretim Müdürü İsmail Hakkı Tonguç’un isimleriyle özdeşleşen Köy Enstitüleri’nde İsmet İnönü’nün rolü günümüzde aydın kesim tarafından daha çok bu kurumların tasfiyesi süreciyle özdeşleştirilmektedir. Oysa İsmet İnönü, özellikle II. Dünya Savaşı yıllarında Köy Enstütüleri’yle ve gelişimiyle bizzat meşgul olmuştur.  Bu çalışmanın amacı Edirne’den Kars’a kadar yayılan Köy Enstitüleri’ni sıklıkla ziyaret eden İsmet İnönü’nün Cumhurbaşkanlığı süresi boyunca bu kurumlarla ilişkilerini ve bu kurumlar üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır.

Village Institutes, which left deep traces in Turkish education history, are institutions that were founded during the Presidency of Mustafa Kemal Atatürk and formalized during the Presidency of İsmet İnönü. These educational institutions, which were put into service with the law dated April 17, 1940, became widespread in a short time and the Village Institutes opened all over Anatolia did not only play an important role in the spread of education to the villages, but also assumed the function of introducing music, theater and literature to rural life. As for the intelligentsia, the role of İsmet İnönü in the Village Institutes, which are identified with the names of the Minister of National Education Hasan Âli Yücel and the Primary Education Director İsmail Hakkı Tonguç, is now mostly identified with the process of liquidation of these institutions. However, İsmet İnönü was personally engaged in the Village Institutes and their development, especially during the World War II. The purpose of this study is to reveal the relations of İsmet İnönü, who frequently visited the Village Institutes spread from Edirne to Kars, with these institutions and his effects on them during his Presidency.