hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Portal gastropatili hastalarda beta-2 mikroglobulin ve Helikobakter pilori ilişkisi
Beta-2 microglobulin levels and Helicobacter pylori in patients with portal  gastropathy
Yazar: Bıyıkoğlu, İbrahim; Filik, Levent
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Portal gastropathy, Helicobacter pylori, beta-2 microglobulin ; Portal gastropati, Helikobakter pilori, beta-2 mikroglobulin

Amaç: Portal gastropatili hastalarda Helikobakter pilori ve beta-2 mikroglobulin  ilişkisi net olarak tanımlanamamıştır. Bu çalışmada, Helikobakter pilori  infeksiyonu olan ve olmayan hastaların serum ve doku beta-2 mikroglobulin  düzeyleri ve bu düzeylerin portal gastropati ile ilişkisi incelenmiştir. Gereç  ve Yöntem: Portal gastropatili 25 hasta ve 22 sağlıklı birey çalışmaya dahil  edilmiştir. Mide biyopsileri incelenmiş, serum ve doku beta-2 mikroglobulin  düzeyleri bakılmıştır. Bulgular: Yirmibeş portal hipertansif gastropatili  olgunun 15'inde Helikobakter pilori infeksiyonu bulunmuştur. Bu 15 hastanı  n 8'inde (%53.3) subendotelial beta-2 mikroglobulin artışı görülmüştür.  Helikobakter pilori olmayan 10 hastanın 3'ünde (%30) subendotelial beta-2  mikroglobulin bulunmuştur. Fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p

Background/aims: The relationship between Helicobacter pylori and beta-2  microglobulin in patients with portal gastropathy has not been clearly defined  yet. In this study, we aimed to compare the levels of serum and tissue beta-2  microglobulin in patients with and without Helicobacter pylori infection and to  examine the relationship between levels of serum and tissue beta-2 microglobulin  in patients with portal gastropathy. Methods: Twenty-five patients with  portal gastropathy and 22 healthy persons were enrolled in this study. Gastric  biopsies were histologically analyzed and tissue and serum beta-2 microglobulin  levels were measured. Results: Helicobacter pylori infection was detected in  15 of 25 portal gastropathy patients. Subendothelial beta-2 microglobulin was  detected in 8 of 15 (53.3%) portal hypertensive gastropathy patients with Helicobacter  pylori. Subendothelial beta-2 microglobulin was detected in 3 of 10  (30%) portal hypertensive gastropathy patients without Helicobacter pylori.  The difference between groups was statistically significant (p
Kolonoskopik olarak tedavi edilen masif divertiküler kanama
Massive diverticular bleeding treated by colonoscopic intervention
Yazar: Alkım, Hüseyin
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Colonic diverticular bleeding, colonoscopy, advanced age ; Kolonik divertikül kanaması, kolonoskopi, yaşlılık

İleri yaşta sık karşılaşılan bir problem olan kolonik divertiküllerin %3-5'inde  hayatı tehdit eden ciddi masif kanama oluşabilir. Günümüzde endoskopi,  sintigrafi ve anjiyografi gibi gelişmiş tanı yöntemlerine rağmen masif alt gastrointestinal  sistem kanamalarında tanı ve tedavi büyük bir problem olup,  mortalite halen %10'un üzerindedir. Kolonoskopiyle başarılı bir şekilde tanı  konulup tedavi edilen 77 yaşındaki kolonik divertikül kanamalı olgumuzu  sunuyoruz.

In about 3-5% of cases of colonic diverticula, which is a common problem in  advanced ages, life-threatening massive bleeding can occur. Despite advanced  diagnostic techniques such as endoscopy, scintigraphy and angiography,  the diagnosis and treatment of lower gastrointestinal bleeding remains a major  problem today. Mortality is still above 10%. We present herein a 77-year old patient with colonic diverticular bleeding who was diagnosed and  treated successfully by colonoscopic examination.
Polipektomi sonrası kanamada endoskopik bant ligasyonunun kullanımı
Use of endoscopic band ligation for treatment of postpolypectomy hemorrhage
Yazar: Bektaş, Mehmet; Keskin, Onur; Korkut, Esin; Üstün, Yusuf; Gupta, Vikas; Anıktar, Hatice; Çetinkaya, Hülya; Bahar, Kadir; Soykan, İrfan
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Bant ligasyon, polipektomi, hemoraji ; Band ligation, polypectomy, hemorrhage

Alt gastrointestinal kanama şüphesiyle kolonoskopi yapılan 61 yaşında kadın  hastada sigmoid kolonda uzun saplı bir polip saptandı. Polipektomi yapılan  hastada işlem sonrası ciddi arteriyel kanama olması üzerine işlem bölgesine  acilen epinefrin ve sklerozan ajan uygulanarak kanama kontrolü sa¤landı. 3  saat sonra hastanın rektal kanamasının tekrarlaması üzerine kontrol kolonoskopide  polip sapından kanamanın devam etti¤i gözlendi. Bunun üzerine polip  sapına gastroskop ile endoskopik bant ligasyon uygulandı. Bu uygulama  ile kanama başarılı bir şekilde durdurulabildi.

A 61-year-old woman underwent colonoscopy to investigate lower gastrointestinal  bleeding. A pedunculated polyp with a long stalk was identified in  the sigmoid colon, and snare polypectomy was performed. Postpolypectomy  arterial bleeding occurred after the resection, and the bleeding was stopped  with immediate epinephrine and sclerosing agent injection. However, rectal  bleeding started again three hours after polypectomy. In the repeat colonoscopic  investigation, the site of the bleeding was confirmed at the stalk of the  removed polyp. Endoscopic band ligation of the stalk was performed using  a gastroscope and ligator instrument, and bleeding from the stalk was successfully  controlled.
İntrahepatik safra yolları ile ilişkisi gösterilen piyojenik karaciğer abselerinin  endoskopi nazo-biliyer kateter ile drenajı
Endoscopic nasobiliary drainage of a pyogenic liver abscess that communicates with intrahepatic bile ducts
Yazar: Öztaş, Erkin; Dişibeyaz, Selçuk; Parlak, Erkan; Ödemiş, Bülent; Kalkan, İsmail Hakkı; Etik, Diğdem Özer; Metin, Rahşan Olga; Önder, Fatih Oğuz
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Liver abscess, endoscopic retrograde cholangiography, drainage ; Karaciğer absesi, endoskopik retrograde kolanjiyografi,  drenaj

Piyojenik karaciğer abseleri sıklıkla biliyer sistem patolojileri sonucu gelişmekte  olup, hastadan hastaya değişmekle birlikte tedavide en sık antibiyotik  tedavisi ve perkütan drenaj uygulanmaktadır. Bunlara ilave olarak ancak cerrahi  girişim ile tedavi edilebilen durumlar da söz konusudur. Son dönemde  özellikle biliyer sistem patolojileri sonucu gelişen abselerin sfinkterotomi,  darlık dilatasyonları, stent yerleştirilmesi ve daha da nadir olarak abse poşuna  nazobiliyer dren yerleştirilmesi ile endoskopik tedavileri gündeme gelmiştir.  Burada asendan kolanjit sonucu pyojenik abse gelişen 3 olgunun abse poşuna  nazobiliyer dren yerleştirilmesi ve sonrası seyirleri ile ilgili verileri sunmayı  amaçladık.

Pyogenic liver abscess generally occurs secondary to biliary system pathologies,  and first-line treatment consists of antibiotherapy together with percutaneous  drainage, although it can vary patient to patient. In addition, in some  cases, surgical management may be necessary. Recently, endoscopic treatment  of liver abscesses, especially those secondary to biliary system pathologies,  via sphincterotomy, dilatation of strictures, stent replacement, and nasobiliary  drain replacement to the abscess pouch, has became a current issue  of interest. In this case series, we aimed to present the clinical course of  three patients with pyogenic liver abscess secondary to ascending cholangitis  who were managed by nasobiliary drain replacement to the abscess pouch.
İnfliximab ile tedavi edilen ankilozan spondilitli bir hastada kolon kanseri: Anti-TNF tedavinin olası bir  ciddi yan etkisi
A very rare but severe adverse effect of infliximab medication: Colon cancer in  an ankylosing spondylitis patient
Yazar: Şenel, Soner; Çobankara, Veli; Karasu, Uğur; Kutluana, Ufuk; Kılıçkap, Saadettin
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Ankylosing spondylitis, anti-tumor necrosis factor, infliximab,  malignancy, adenocarcinoma ; Ankilozan spondilit, anti-TNF, infliksimab, malignansi,  adenokarsinom

Henüz kanıtlanmamış olmasına rağmen anti-tümör nekrozis faktör tedaviye  bağlı kanser gelişimi halen tartışmalıdır. Elli üç yaşında bir kadın hasta halsizlik,  kilo kaybı ve rektal kanama şikayeti ile kliniğimize başvurdu. Ankilozan  spondilit tanısı alan hasta infliksimab ile tedavi edildi. Kolonoskopik incelemede  çekumda ülsere ve kanayan polipoid görünümlü bir lezyon izlendi.  Biyopsi materyalinin patolojik incelemesi adenokarsinom ile uyumlu idi.  Biz bu vakada infliksimab gibi anti-tümör nekrozis faktör olan bir ilacın ciddi  bir yan etkisi olasılığını tartıştık.

Anti-tumor necrosis factor therapies are still suspected of contributing to malignancy  development, though it remains unproven. A 53-year-old female  patient was admitted to our clinic with the complaints of fatigue, weight loss  and rectal bleeding. She suffered from ankylosing spondylitis and had been  treated with infliximab. Colonoscopic examination showed bleeding and ulcerated  polypoid tumor in the cecum. Pathological examination of the material  revealed adenocarcinoma. We discuss the high probability of a serious  adverse effect of infliximab as an anti-tumor necrosis factor agent.
Baş boyun kanser hastalarında yeni genişş çaplı bir trokarın introducer tekniği  ile perkutan endoskopik gastrostomi için uygulanımı
A new large-caliber trocar for percutaneous endoscopic gastrostomy by the introducer technique in  head and neck cancer patients
Yazar: Üstündağ, Yücel
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 3, 2015

Sonuç olarak bu yeni trokarla, mide ve karın ön duvarı gas- tropeksi ile birleştirildikten sonra, tek bir uygulama ile 20F balonlu besleme kateteri başarı ile majör bir komplikasyon ol- madan uygulanabildiği anlaşılmaktadır. Bu yeni trokarın sa- yesinde BBK’li faringo-özofageal darlığı veya trismusu olan ol- gularda PEG yerleştirilmesinde belirgin kolaylık ve hız sağla- yacağı görülmektedir

Sonuç olarak bu yeni trokarla, mide ve karın ön duvarı gas- tropeksi ile birleştirildikten sonra, tek bir uygulama ile 20F balonlu besleme kateteri başarı ile majör bir komplikasyon ol- madan uygulanabildiği anlaşılmaktadır. Bu yeni trokarın sa- yesinde BBK’li faringo-özofageal darlığı veya trismusu olan ol- gularda PEG yerleştirilmesinde belirgin kolaylık ve hız sağla- yacağı görülmektedir
İrritabl barsak sendromu ve kolonoskopi
Irritable bowel syndrome and colonoscopy
Yazar: Kasap, Elmas; Semiz, Hüseyin Salih; Gerçeker, Emre; Yüceyar, Hakan
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Irritable bowel syndrome, colonoscopy, organic lesions ; İrritabl barsak sendromu, kolonoskopi, organik lezyonlar

Giriş ve Amaç: İrritabl barsak sendromu tanısı semptom tabanlıdır.Tanıda kolonoskopinin yeri tartışmalıdır. Çalışmada amacımız kolonoskopi yapılan irritabl barsak sendromlu olguların kolonoskopik bulgularını kontrol grubu ile retrospektif olarak karşılaştırıp irritabl barsak sendromlu olgularda kolonoskopinin tanıda yerinin olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Kliniğimizde 2006 ile 2010 yılları arasında yapılan 2485 kolonoskopi verileri retrospektif olarak tarandı ve Roma II tanı kriterleri ile İBS tanısı konulan 210 olgu ve 166 kontrol grubunun verileri değerlendirildi. Bulgular: Kolonoskopik bulgular irritabl barsak sendromlu olgularda %65 kontrol grubunda ise %74 oranında normal idi. Polip irritabl barsak sendromlu olguların %17.1'inde kontrol grubunun ise %7.8'inde rastlanmıştır ve irritabl barsak sendromlu olgularda polip rastlanma oranı kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Sonuç: Her ne kadar istatistiksel olarak kolonoskopik bulguların normal olma olasılığı patolojik olma olasılığından anlamlı olarak yüksek olsa da irritabl barsak sendromu düşünülen hastalarda kolonoskopi yapılmasının gerekliliğinin bir kez daha gözden geçirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

Background and Aims: The diagnosis of irritable bowel syndrome is symptom-based and the use of colonoscopy for diagnosis is not clearly defined. The aim of this study was to compare the colonoscopic findings in patients with irritable bowel syndrome and a control group and to evaluate the diagnosis by colonoscopy in patients with irritable bowel syndrome. Materials and Methods: The study included 210 irritable bowel syndrome patients and 166 controls identified retrospectively from among 2485 patients who underwent colonoscopy in Celal Bayar University Faculty of Medicine, Gastroenterology Department, between 2006 and 2010. Results: Colonoscopy findings were normal in 65% in the irritable bowel syndrome group and in 74% in the control group. The frequency of polyps was found to be more common in patients with irritable bowel syndrome (17.1%) than in the control group (7.4%). Conclusions: Although the statistical probability of normal colonoscopic findings is greater than of pathologic findings in irritable bowel syndrome patients, we believe the requirement of performing a colonoscopy should be revised once again.
Hastalar sedasyonsuz üst gastrointestinal endoskopiyi gerçekte olduğundan  daha zor olarak zannetmektedir
Patients' erroneous perception regarding the difficulty of sedation-free upper gastrointestinal endoscopy
Yazar: Şenateş, Ebubekir; Çolak, Yaşar; Coşgun, Süleyman; Altunöz, Mustafa Erhan; Yılmaz, Yusuf; Öztürk, Oğuzhan; Övünç, Ayşe Oya Kurdaş
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Gastroscopy, sedation, difficulty ; Gastroskopi, sedasyon, zorluk

Giriş ve amaç: Üst gastrointestinal sistem endoskopisi (gastroskopi), gastroenterolojide en sık kullanılan tanı yöntemlerinden birisidir. Hastalara sedasyonsuz gastroskopi önerildiğinde, sıklıkla zor olacağı düşüncesiyle reddedilmektedir. Amacımız, sedasyonsuz gastroskopi öncesi ve sonrası, hastanın verdiği skorların bir görsel ölçekle karşılaştırılmasıdır. Ayrıca hasta ve doktorun  işlemin zorluğu hakkındaki skorları da karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntem:  Çalışmaya 175 hasta (87 kadın, 88 erkek) alındı. İşlemin zorluk derecesi 0  (ileri derecede kolay) ile 10 (dayanılmayacak kadar zor) arasında skorlandı.  Hastaların yaşı, cinsiyeti, eğitim seviyesi, önceden gastroskopi yapılıp yapılmadığı, gastroskopi öncesi ve sonrası zorluk skoru, hekimin gastroskopi için  zorluk skorlaması ve hastanın başkasına gastroskopi önerip önermeyeceği soruldu ve cevaplar kaydedildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 44±13 idi.  Hastaların %67 (117)'si ilk defa gastroskopi yaptırmaktaydı. Eğitim seviyesi  hastaların %18,3 (32)'sinde üniversite, %28 (49)'inde ortaöğretim, %46,3  (81)'üde ilköğretim seviyesinde iken, %7,4 (11) hasta ise eğitimsiz idi. Hastaların gastroskopi öncesi (5,9±2,6) ve sonrası (4,3±2,8) verdiği skorlar karşılaştırıldığında, önce verilen skor sonra verilen skordan anlamlı derecede daha  yüksekti (p

Background and Aims: Upper gastrointestinal endoscopy (gastroscopy) is  widely used as a diagnostic method in gastroenterology. When we offer sedation-free gastroscopy to patients, it is frequently refused. Our aim was to  compare the scores given by the patients regarding the difficulty of gastroscopy, as determined before and after the procedure using a visual scale. Furthermore, we compared the scores of the patients with those of the physicians. Materials and Methods: Totally, 175 patients (87 female, 88 male) were included. The difficulty ranged from 0 (overly easy) to 10 (unbearably difficult). The patients' age, gender and educational level were recorded. Gastroscopy history, difficulty score before and after the procedure, the physicians' scores, and whether or not patients offer-sedation-free gastroscopy to  any other patient were determined, and the data were recorded. Results: The  mean age of the patients was 44±13 years. It was the first procedure for 67%  (117) of the patients. The educational level was none in 7.4% (11), primary/secondary school in 46.3% (81), high school in 28% (49), and university in 18.3% (32) of patients. The difficulty score before gastroscopy  (5.9±2.6) was significantly higher than after gastroscopy (4.3±2.8)  (p
Orta Anadolu bölgesinde gastrik polip prevalansı ve histopatolojik durumları
Prevalence and histopathological condition of gastric polyps in Central Anatolia
Yazar: Karaman, Ahmet; Deniz, Kemal; Karaman, Hatice; Gürsoy, Şebnem; Başkol, Mevlüt; Güven, Kadri; Özbakır, Ömer; Yücesoy, Mehmet
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Gastrik polip, malign polip, histopatolojik durumlar ; Gastric polyps, prevalence, histopathological behavior

Giriş ve Amaç: Gastrik polipler bazılarında malign potansiyel olduğu için  önem arzederler. Bazı polipler çıkarılmaz ise mide kanseri gelişebilir. Mide  polibi prevalansı ve histopatolojik durumları toplumlara göre değişim gösterir. Bu çalışma Orta Anadolu Bölgesi'nde mide polibi prevalansı ve histopatolojik durumları değerlendirilmek için planlandı. Gereç ve Yöntem: Erciyes  Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji kliniğinde Ağustos 2007-2009  yılları arasında üst endoskopi yapılan hastaların tıbbi kayıtları taranarak  yapıldı. Bulgular: Üst endoskopi yapılan 5582 erkek, 6016 kadın olmak  üzere toplam 11598 hasta incelendi. 69 hastada (25 erkek, 44 kadın) mide  polibi görülerek biyopsi alındığı tespit edildi. Buna gore gastrik polip  prevalansı yaklaşık %0.59 olarak tespit edildi. İstatistiksel analizler polip  yerleşim yeri ile histopatolojik durum arasında korelasyon olmadığını gösterdi. Sonuç: Bölgemizde malign ve premalign polip oranı tüm mide poliplerinin içinde oldukça yüksektir. Bu tür poliplerin yüksek sıklğının sebebini  araştıran H. pylori ve daha fazla verinin değerlendirildiği geniş prospektif  çalışmalara ihtiyaç vardır.

Background and Aims: Gastric polyps are important, as some have malignant potential. If such polyps are left untreated, gastric cancer may develop.  The prevalence and histopathological condition of gastric polyps vary between populations. We designed this study to evaluate the prevalence and histopathological behavior of gastric polyps in Central Anatolia in Turkey. Materials and Methods: The medical records of patients who underwent esophagogastroduodenoscopy in Erciyes University, Department of Gastroenterology, between August 2007 and August 2009 were reviewed. Results: A total of 11,598 patients (5,582 males, 6,016 females) were reviewed between  August 2007 and August 2009. Sixty-nine (25 males, 44 females) of the  11,598 patients underwent biopsy for histopathological evaluation of gastric  polyps. The overall prevalence of gastric polyps was found to be 0.59% in  our study. Statistical analysis showed no correlation between polyp location  and histopathological type of polyps. Conclusions: There is a high prevalence of malignant and premalignant histopathological types of gastric polyps in  our region. A larger prospective study that evaluates the prevalence of Helicobacter pylori and more data are needed for a full understanding of the high  incidence of gastric polyps.
Akut pankreatiti takiben abondan gastrointestinal sistem kanaması: Olgu sunumu
Massive gastrointestinal bleeding after acute pancreatitis: Report of a case
Yazar: Sakçak, İbrahim; Yıldız, Barış Doğu; Özden, Sabri; Bostanoğlu, Akın; Akdoğan, Nevzat; Avşar, Mehmet Fatih
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Pancreatitis, pancreatic pseudocyst, gastrointestinal hemorrhage ; Pankreatit, pankreatik psödokist, gastrointestinal kanama

61 yaşında kadın olgu alt gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle acil servise başvurdu. Şikayetleri iki ay önce sırtta ağrı şeklinde başlamıştı. Sol üst  kadranda ele gelen kitle tespit edildi. Anjiografide splenik arter distalinde  anevrizma olguğu görüldü ve embolizasyon uygulandı. Laparotomi yapıldığında transvers kolona 2 cm çapında ağızlaşmış kistik lezyonla karşılaşıldı.  Kolon segmenti rezeke edilerek uç-uca anastomoz yapıldı. Postoperatif 17.  gün dren bölgesinden pankreatik sıvı gelmeye başladı. Drenaj miktarının  azalmaması üzerine, endoskopik retrograd kolanjiopankreatografi yapılarak  nazo-pankreatik kateter yerleştirildi. Postoperatif 47. gün fistül bölgesinden  akıntı kesildi. Patolojide nekroz içeren non- neoplastik kist, kolon ve kist arasında fibrozis bulguları vardı. Akut pankreatit sonrası gastrointestinal sistem  kanaması olan olgularda, pankreas, vasküler yapılar ve komşu organlar arasında fistül akılda bulundurulmalıdır.

A 61-year-old female patient presented to emergency with gradually increasing lower gastrointestinal bleeding. Her symptoms had started two months  before hospitalization with back pain. She had a palpable mass on the left upper abdomen. In digital subtraction angiography, a fusiform aneurysmatic dilatation was seen on the distal splenic artery coiling, and glue injection was  performed. On laparotomy, it was seen that the cystic mass was connected to  the colonic mucosa with an opening 2 cm in width. Resection of the colon  segment and necrotic cyst wall, end-to-end colonic anastomosis and debridement were undertaken. Postoperative follow-up was uneventful until the 17th  day, when pancreatic drainage from the previous drain site was observed. As  the amount of drainage from the fistula did not decrease, a second endoscopic retrograde cholangiopancreatography with naso-pancreatic stent placement was performed. The fistula closed 47 days after the surgery. Examination of the pathology specimen revealed non-neoplastic cystic wall with necrosis, fibrosis and fistula tract between the colon and the cyst. It should be  kept in mind that acute pancreatitis affects neighboring organs and vascular  structures, causing low gastrointestinal system bleeding.
Tetrasikline başlı özofajit
Tetracycline-induced esophagitis
Yazar: Uyanıkoğlu, Ahmet; Coşkun, Muharrem; Binici, Doşan Nasır; Aslan, Seçil
Dergi: Endoskopi Gastrointestinal, Vol. 19 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Tetracycline, esophagitis ; Tetrasiklin, özofajit

İlaca başlı özofajit nadir görülen, farklı şiddette klinik ve bulgularla prezente olabilen bir antitedir. Klinişimize retrosternal aşrı, odinofaji ve disfaji şikayetleriyle başvuran iki genç kadın hastada anamnez ve endoskopi bulguları ile tetrasiklin kullanımına başlı gelişen özofajit tespit edildi. Semptomlar 1. hastada tedavinin 14. günü gelişmişti ve gastroskopik bulguları daha ciddi idi. 2. hastada ise tedavinin 4. günü gelişmişti ve bulgular daha silikti. Hastaların tetrasiklin tedavisi kesilerek, ilk hastaya parenteral, ikincisine oral  proton pompa inhibitörü verildi. Her iki hasta da komplikasyonsuz düzeldi.  Tetrasikline başlı özofajit çok sık görülmeyen bir durum olup, endoskopik  olarak farklı görünümlerde ve bazen ciddi özofajitle prezente olabilir.

Drug-induced esophagitis is a rare entity that may present with variable severity and clinical findings. Two young female patients admitted to our clinic  with retrosternal pain, odynophagia and dysphagia, with history and endoscopic findings of esophagitis induced by tetracycline. The symptoms and gastroscopic findings began on the 14th day of treatment in first patient. The  symptoms and the findings are developed on the 4th day of treatment in second patient. Tetracycline treatment of the patients was stopped, parenteral  and oral proton pump inhibitor was given to the first and second patient, respectively. Both patients recovered without complication. Esophagitis due to  tetracycline is an unusual situation, as endoscopic esophagitis can present different views and can sometimes be serious.