hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kent parklarında görsel peyzaj algısının değerlendirilmesi
Assessment of Visual Landscape Perception of Urban Parks
Yazar: Çakcı, Işıl; Çelem, Hayran
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 15 No. 01, 0
Anahtar kelimeler: Visual landscape assessment,landscape perception,landscape preferences,urban parks ; Görsel peyzaj değerlendirme,peyzaj algısı,peyzaj tercihleri,kent parkları

Bu çalışma görsel peyzaj algısının değerendirilmesinde kentsel açık ve yeşil alanların, özellikle kent parklarının planlanması ve tasarlanması süreçlerinde hem kullanıcı görüşlerini hem de uzman değerlendirmelerini bütünleştiren bir yöntem geliştirmeyi ve yön gösterici mekan tipolojileri ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmanın ana materyalini çeşitli kent parklarına ait 25 adet fotoğraf oluşturmaktadır. Fotoğraflardaki görüntüler üzerinden kullanıcı grubuna ve uzman grubuna olmak üzere iki ayrı anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Daha sonra kullanıcı grubu anket sonuçları ve uzman grubu değerlendirmeleri karşılaştırılarak en çok tercih edilen görüntülere ilişkin mekansal karakteristikler ortaya koyulmuştur. Araştırmada kullanılan yöntemin analiz sonuçlarına dayanılarak, istatistiksel anlamda anlamlı ve daha önce yapılmış uluslarası literatürdeki çalışmaların sonuçlarını destekleyen veriler elde edilmiştir. Araştırma bulgularının değerlendirilmesi sonucu düzenlilik, açıklık, bakımlılık seviyelerinin ve doğal elemanların varlığının mekan tercihleri üzerine doğrudan etkili olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak bu mekansal karakteristiklerin biraraya getirilmesiyle, mekan tipolojilerinin ortaya konulabilmesi mümkün olduğu sonucuna varılmıştır

This study aims to provide a methodology which integrates both user preferences and expert assessments to satisfy user needs and to guide landscape designers and planners during planning and design process of urban open and green spaces, especially urban parks. 25 photographs which belong to different urban park examples from both Turkey and abroad, are the main materials of this study. Two separate questionnaires were prepared and one was answered by users and the other by the experts. Then, user surveys and expert assessments were linked, and evaluated to determine the most preferred scenes. Data gathered in this study is found to be statistically significant and the results are consistent with previous studies regarding landscape preferences. Research findings show that certain levels of order, spaciousness, maintenance and the prominence of natural landscape elements directly influence landscape preferences. Finally, it is concluded that these spatial characteristics can be used to define preferred spatial typologies in urban parks which will guide planners and designers
Kesikköprü Baraj Gölü’nde Bir Kafes İşletmesinde Yetiştirilen Gökkuşağı Alabalıklarının  Oncorhynchus mykiss Walbaum, 1792  Ektoparazitolojik Olarak İncelenmesi
Kesikköprü Baraj Gölü’nde Bir Kafes İşletmesinde Yetiştirilen  Gökkuşağı Alabalıklarının  Oncorhynchus mykiss Walbaum
Yazar: Altunay, Şermin; Yavuzcan Yıldız, Hijran
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Rainbow Trout,Oncorhynchus mykiss,ectoparasites,prevalance,mean intensity,mean abundance ; Gökkuşağı alabalığı,Oncorhynchus mykiss,ektoparazit,prevalans,ortalama yoğunluk,ortalama bolluk

Kesikköprü Baraj Gölü‟nde ağ kafeslerde yetiştirilen gökkuşağı alabalıklarının  Oncorhynchus mykiss  vücut yüzeyleri, solungaçları ve yüzgeçleri Aralık 2004-Haziran 2005 tarihleri arasında ektoparazitolojik yönden incelenmiştir. Çalışma süresince sadece protozoanlardan olmak üzere 6 parazit cinsi saptanmıştır. Saptanan parazitlerin genel prevalansı % 90 bulunmuştur. Belirlenen parazit cinsleri ve prevalansları sırasıyla Trichodina sp.; % 85, Epistylis sp.; % 65, Chilodonella sp.; % 25, Costia sp.; % 15, Apiosoma sp.; % 9.5 ve Tripartella sp.; % 2.8‟dir. Parazitlerin ortalama yoğunlukları sırasıyla, Trichodina sp.; 174.64±0.85, Costia sp.; 41.75±0.15, Epistylis sp.; 30.81±0.65, Tripartiella sp.; 7±0.028, Chilodonella sp.; 6.18±0.25, Apiosoma sp.; 2.9±0.095‟ dir. Parazitlerin ortalama bollukları sırasıyla, Trichodina sp.; 149.54±0.85, Costia sp.; 63.69±0.15, Epistylis sp.; 20.24±0.65, Chilodonella sp.; 1.50±0.25, Apiosoma sp.; 0.27±0.095, Tripartiella sp.; 1.4±0.028 olarak belirlenmiştir. Çalışma göllerde ağ kafeslerde yetiştirilen alabalıkların ektoparazitlerini irdeleyen ilk çalışma niteliğindedir

Rainbow trout  Oncorhynchus mykiss  cage-cultured in Kesikköprü Dam Lake were examined for ectoparasites on body surface, gills and fins between December 2004-June 2005. During study period, six parasite genera covering only protozoons were detected. General prevalance of detected parasites was found to be 90%. General parasite prevalence in the present study were as folllows: Trichodina sp.; 85 %, Epistylis sp.; 65 %, Chilodonella sp.; 25 %, Costia sp.; 15 %, Apiosoma sp.; 9.5 % ve Tripartella sp.; 2.8 %, respectively. Mean intensity of parasites were determined as Trichodina sp.; 174.64±0.85, Costia sp.; 41.75±0.15, Epistylis sp.; 30.81±0.65, Tripartiella sp.; 7±0.028, Chilodonella sp.; 6.18±0.25, Apiosoma sp.; 2.9±0.095. Mean abundance of parasites were calculated as follows: Trichodina sp.; 149.54±0.85, Epistylis sp.; 20.24±0.65, Costia sp.; 63.69±0.15, Chilodonella sp.; 1.50±0.25, Apiosoma sp.; 0.27±0.095, Tripartiella sp.; 1.4±0.028. Ectoparasites of rainbow trout cultured at cages in the lakes were firstly described
Erzurum Kent Merkezi Donatı Elemanlarının Ergonomik Özelliklerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
Erzurum Kent Merkezi Donatı Elemanlarının Ergonomik  Özelliklerinin Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Bulut, Yahya; Atabeyoğlu, &amp;ouml; -, Mer; Yeğli, Pervin
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Ergonomy,equipment elements,urban area,Erzurum ; Ergonomi,donatı elemanları,kentsel mekân,Erzurum

Donatı elemanları, hayatın vazgeçilmez unsurları olup, bir mekânı yaşanabilir ve anlamlı kılan, insanların işlevsel ve estetik ihtiyaçlarını karşılayan, tasarımsal ve çözümsel öğelerin başında gelir. Aydınlatma elemanlarından çöp kutularına, kapalı veya açık her türden oturma mekânlarına ve unsurlarına, bitki kasalarından döşeme ve kaplama malzemelerine, çeşme ve su unsurlarına, uyarı ve yön levhalarına ve otobüs duraklarından telefon kulübelerine kadar bir kenti şekillendirmekte ve işlevsel kılmakta kullanılan tüm detaylar donatı elemanları kapsamına girmektedir. Bu çalışmada, Erzurum kentindeki donatı elemanları ergonomileri ve insan sağlığına etkileri yönünden ele alınarak, incelenmişlerdir. Kent merkezini içeren çalışma alanındaki tüm donatı elemanları yeterlilikleri, ergonomileri, konumları, işlevsel ve estetik durumları kapsamında değerlendirilmişlerdir. Çalışmanın sonucunda ise, donatı elemanlarının bir bölümünün tamamen veya kısmen tahrip olmuş olması nedeniyle işlevselliğini yitirdiği, bir bölümünün çeşitli ergonomik nedenlerle insan sağlığına uygun olmadığı, bir bölümünün ise miktar bazında yetersiz olduğu tespit edilmiştir

Equipment elements are among the indispensible components in life and they are in the first rows among the designed and solution elements which are capable of making an area liveable; load this area a meaning; and meet the functional and aesthetical needs of people. Equipment elements comprise of a very wide range of details used to give form and functionality to a city; from lamp posts to waste boxes; open or closed sitting area to seat units; plant containers to pavement coatings; spring fountains and aquatic elements to warning and direction tables and phone boxes or bus stops. In this study, equipment elements in Erzurum city were evaluated in the respect of their ergonomy and effects on human health considering their efficiencies, ergonomies, positions and functional and aesthetical conditions. Consequently, it was found that some of the equipment elements were very far from functionality since they were fully or partly devastated, while some were not suitable for human health for various ergonomic reasons and some were quantitatively inefficient
Buğdayda  Triticum aestivum  Verim ve Vejetatif Bileşenler Arasındaki  İlişkinin Araştırılması
An Investigation on the Relationship Between Yield and Canopy  Components in Wheat  Triticum aestivum
Yazar: Özkan, M. Muhip; Adak, M.sait; Kocabaş, Zahide
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Gerek-79,wheat cv.,yield components,canopy components,canonical correlation,canonical variables ; Gerek-79,ekmeklik buğdayı,ürün bileşenleri,vejetatif bileşenler,kanonik korelasyon,kanonik değişkenler

Bu çalışmanın amacı, ekmeklik buğday Gerek-79 cv’de ürün bileşenlerinin vejetatif bileşenler ile ne kadar ilişkili olduğunun araştırılmasıdır. Bu çalışmada biyolojik verim, dane verimi, 100 dane ağırlığı, hasat indeksi, fertile başakçık sayısı, başak sayısı, başak uzunluğu ve bitki boyu verileri kullanılmıştır. Kanonik korelasyon analizinde, hasat indeksi, fertile başakçık sayısı, başak sayısı, başak uzunluğu ve bitki boyu vejetatif bileşenler setini, biyolojik verim, dane verimi ve 100 dane ağırlığı ise ürün bileşenleri setini oluşturmuştur. Vejetaitf ve ürün bileşenleri arasındaki en yüksek kanonik korelasyon katsayısı 0.923 olarak bulunmuştur. Ürün bileşenleri için oluşturulan birinci kanonik değişkene en büyük katkının biyolojik verim tarafından yapıldığı saptanmıştır. Vejetatif bileşenler için oluşturulan birinci kanonik değişkeninin oluşturulmasında ise en büyük katkı başak uzunluğu tarafından sağlanmıştır. Hesaplanan belirtme katsayıları, vejetatif bileşenler için oluşturulan birinci kanonik değişkenin, biyolojik verim için iyi bir tahmin edici olduğunu göstermiştir  0.730 . Diğer taraftan ürün bileşenleri için oluşturulan birinci kanonik değişkenin, bitki boyu için daha iyi bir tahmin edici olduğu saptanmıştır  0.784

The purpose of this study is to investigate to which extent yield components are related to canopy components in Gerek-79 cv. of bread wheat. The data on biological yield, grain yield, 1000-grain weight, harvest index, fertile spikelet number, spike number, spike length and plant height were used. The canonical correlation analysis was fulfilled using the biological yield, grain yield, 1000-grain weight, fertile spikelet number and harvest index as the first set, called yield components, and spike number, spike length and plant height as the second set, called canopy components. The results of the canonical analysis showed that a high canonical correlation of 0.923 was achieved between yield and canopy components. The largest contribution to the first canonical variable for yield component was made by biological yield. The first canonical variable for the canopy component was most affected by spike length. The computed squared multiple correlation coefficients confirmed that the first canonical variable for canopy components had a substantial predictive power for biological yield  0.730  but much less for the other yield components. The squared multiple correlations also showed that the first canonical variable for yield components was a better predictor of canopy components, being 0.784 to predict plant height
Pamukta Bazı Karakterlere İlişkin Heterotik Etkiler ve Korelasyon Analizleri
Heterotic Effects and Analyses of Correlation Relating to Some  Characters on Cotton
Yazar: Başbağ, Sema; Ekinci, Remzi; Gencer, Oktay
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Cotton,heritability,yield,quality,heterosis ; Pamuk,kalıtım,verim,kalite,heterosis

Pamukta, erkencilik ile bazı verim ve lif teknolojik özelliklerinin F1 ve F2döl kuşaklarında heterotik etkileri incelemek amacı ile yürütülen bu araştırma, Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Deneme Alanında yürütülmüştür. 2003 yılında F1, 2004 yılında Fdölleri elde edilmiş, 2005 yılında ise F1 ve F2dölleri anaçları ile birlikte tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak ekilmiştir. İncelenen özelliklerde heterosis, heterobeltiosis, F2sapması ve F2gerilemesi değerleri tespit edilmiş ve bu özelliklerin kendi aralarındaki korelasyon katsayıları ve önemlilik testleri yapılmıştır. Çalışmada, en yüksek heterosis oranlarının, odun dalı  % -58.33 , ilk meyve dalı boğum sayısı  % -30.85 , ilk meyve dalı uzunluğu  % -13.87 , ilk çiçek açma süresi  % -13.87  özelliklerinde saptandığı; heterosis oranları yüksek olan bu özelliklerde F2sapması ve F2gerilemesi değerlerinin de yüksek olduğu belirlenmiştir

This research was conducted at the Dicle University Faculty of Agriculture Experimental Area of Field Crops. The objectives of the study were to investigate the heterotic effects of earliness and agronomical and quality characters on F1 and F2 generations of cotton plant. In 2003, F1 generation, and in 2004 F2generation were obtained, and in 2005, F1 and F2 generations were grown with parents in randomized block design with three replications. The highest heterosis was observed in the monopodial branch  -58.33% , and number of first sympodial branch  -30.85% , height of first sympodial branch  -13.87% , date of first square  13.87% . However, the highest F2 depression and F2 deviations were determined the same characters
Ethephon’un Tritikale’de Tane Verimi, Protein Oranı ve Protein Verimine Etkisi
Effects of Ethephon on Grain Yield, Protein Content  and Protein Yield of Triticale
Yazar: Güler, Mustafa
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Triticale,ethephon,grain yield,protein yield ; Tritikale,ethephon,tane verimi,protein verimi

Bu araştırma, tritikalede farklı yetiştirme dönemlerinde uygulanan ethephon dozlarının tane verimi, protein oranı ve protein verimine etkilerini belirlemek amacıyla, 2004-2006 yılları arasında Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme alanında yürütülmüştür. Deneme materyali olarak Tatlıcak 97, Melez 2001 ve Karma 2000 tritikale çeşitlerinin kullanıldığı çalışmada, bitkilere sapa kalkma, başaklanma öncesi ve çiçeklenme sonu dönemlerinde 0, 200, 400 ve 600 g/ha dozlarında ethephon uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; üç tritikale çeşidine farklı doz ve zamanda ethephon uygulanmasıyla tane verimi, protein oranı ve protein verimi yönünden önemli farklılıklar saptanmıştır. En yüksek tane verimi başaklanma öncesi 600 g/ha ethephon uygulanan çeşitlerde elde edilmiştir. Yıllara göre değişmekle birlikte, en yüksek protein oranı genellikle sapa kalkma döneminde 600 g/ha ethephon uygulamasında belirlenmiştir. Tane verimi, protein verimini doğrudan etkilemiş ve en yüksek protein verimi değerleri başaklanma öncesi 600 g/ha ethephon uygulamasında saptanmıştır. Çalışma sonucunda, ethephonun uzun bitki boyuna sahip tritikalede kullanılmasıyla hem yatmanın azaltılması sağlanabilecek hem tane verimi ve tane verimine de bağlı olarak protein veriminin artırılması mümkün olabilecektir

This research was conducted at the Experimental Field of the Department of Field Crops, Faculty of Agriculture, Ankara University between 2004-2006 in order to determine the effects of different ethephon doses applied at the various growth stages on grain yield, protein content and protein yield of triticale. Tatlıcak 97, Melez 2001 and Karma 2000 cultivars of triticale were used as study material and 0, 200, 400 and 600 g/ha ethephon doses were applied in the growth stages of jointing, before heading and the end of anthesis. According to the results of the research; significant differences were determined with the application of different doses of ethephon and at various growth stages on three triticale cultivars in grain yield, protein content and protein yield. The highest grain yield was obtained at the treatment applied before heading with 600 g/ha ethephon dose. Depending on years, the greatest protein content was generally determined with the treatment applied at jointing with 600 g/ha ethephon dose. Grain yield directly affected protein yield and the highest protein yield values were observed at 600 g/ha ethephon dose with the treatment of before heading. In conclusion, it will be possible that lodging can be decreased, and grain yield and protein yield dependent on grain yield may be increased with the use of ethephon in triticale
Ankara Keçisi Oğlaklarında Serum Kalsiyum  Ca  ve Fosfor  P  Seviyelerinin Degişimi*
Changes of Serum Calcium  Ca  and Phosphorus  P  Levels in  Angora Goat Kids
Yazar: Polat, Hüseyin; Dellal, Gürsel
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Angora goat,kid,calcium,phosphorus ; Ankara keçisi,oğlak,kalsiyum,fosfor

Bu çalışmada, erkek ve dişi Ankara keçisi oğlaklarında, pubertas öncesi dönemde ortalama yüksek sıcaklık gösteren aylarda kalsiyum  Ca  ve fosfor  P  kan serum seviyeleri araştırılmıştır. Araştırma sonucunda; Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında dişi ve erkek oğlaklarda Ca ve P seviyeleri sırasıyla, 9.510.112, 9.990.116, 9.370.089, 9.210.079 mg/dl; 9.920.128, 10.050.151, 9.630.099, 9.640.086 mg/dl ve 9.540.129, 12.380.268, 8.450.159, 8.270.169 mg/dl; 9.800.123, 12.710.192, 8.370.142, 8.260.127 mg/dl olarak saptanmıştır. Ca ve P düzeyinin, yüksek çevre sıcaklığından önemli  P

In this study, changes of calcium  Ca  and phosphorus  P  levels in the blood serume of prepubertal Angora goat kids, during the months of high average temperature were researched. As a result of the research, the Ca and P levels in the female and male kids, during the months of May, June, July, and August, were found to be, 9.510.112, 9.990.116, 9.370.089, 9.210.079 mg/dl; 9.920.128, 10.050.151, 9.630.099, 9.640.086 mg/dl and 9.540.129, 12.380.268, 8.450.159, 8.270.169 mg/dl; 9.800.123, 12.710.192, 8.370.142, 8.260.127 mg/dl respectively. It was determined that the Ca and P levels were significantly affected  P
Ankara İmrahor Vadisi ve Yakın Çevresinin Tarımsal Kullanıma Uygunluk Sınıflarının Belirlenerek Haritalanması
Determination and Mapping of Land Suitability Classes for Agricultural  Utilization in Ankara Imrahor Valley and Its Vicinity
Yazar: Deviren Saygın, Selen; Yüksel, Mahmut
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 0
Anahtar kelimeler: Land suitability classes for agricultural utilization,soil survey and mapping ; Tarımsal kullanıma uygunluk sınıflaması,toprak etüd ve haritalama

Bu çalışma ile Ankara İmrahor vadisi ve yakın çevresinde tarımsal kullanıma uygunluk sınıfları belirlenerek haritalanmıştır. Bölgede öncelikli olarak topografik harita ve uydu görüntüleri yardımıyla detaylı etüd ve haritalama çalışması gerçekleştirilerek 4 farklı toprak serisi ve bu serilere ait 14 farklı haritalama birimi tanımlanmıştır. Bahsedilen bu haritalama birimleri için bölgede hali hazırda kullanılan ve kullanılması muhtemel tarımsal ve tarım dışı olmak üzere 38 farklı arazi kullanım türü, toprak ve iklim istekleri bakımından değerlendirilerek tanımlanmış ve bölgeye olan uygunlukları hesaplanarak sınıflandırılmıştır. Sonuç olarak bahsedilen bu arazi kullanım türlerinin tanımlanan alanlar için olan uygunluklarından yararlanarak tarımsal kullanıma uygunluk sınıfları belirlenerek haritalanmıştır. Program sonuçlarına göre çalışma alanındaki toprakların %2.83‟ü  63.69 ha  oldukça iyi tarım arazisi, %21.72‟ si  490.76 ha  sorunlu tarım arazisi, %29.32‟ si  1042.32 ha  tarımda kullanımı sınırlı araziler ve %46.13‟ ü  662.38 ha  ise tarım dışı araziler olarak değerlendirilmiştir. Çalışma alanı içerisinde seçkin tarım arazisi kriterlerine uygun alan bulunmamaktadır

That was to perform a determination of land suitability classes for agricultural land uses in Ankara Imrahor valley and vicinity with this study. First of all detailed survey and mapping of research area was performed with aid of satellite data and topographic maps then four different soil serials and their fourteen different mapping units were described. For this units, 38 different land uses were describe as their soil and meterological properties and calculated their suitability for this region and determined and mapping their land suitability classes for agricultural purposes. According to program results, %2.83  63.69 ha  of research area described good agricultural area, %21.76  490.76 ha  of there described that ıt has some problems to be used agricultural area, %46.13  662.38 ha  of there described that ıt is limited to be used agricultural area, %46.13  662.38 ha  of there described the non agricultural area. According to results, in the area could The exclusivly agricultural area not describe
Böcek Virüslerinin Biyoteknolojik Önemi
The Significance of Insect Viruses in Biotechnology
Yazar: Demir, İsmail; Nalçacıoğlu, Remziye; Demġrbağ, Zihni
Dergi: Journal of Agricultural Sciences, Vol. 14 No. 02, 2008
Anahtar kelimeler: Insect viruses,biotechnology,baculoviruses ; Böcek virüsleri,biyoteknoloji,bakülovirüsler

Böcek virüsleri, böcekleri enfekte ederek, onların hastalanmaları veya ölmelerine neden olan biyolojik etmenlerdir. Son yıllarda, bu virüsler modern biyoteknoloji uygulamalarında önemli ölçüde ilgi uyandırmaktadır. Yüksek konukçu seçiciliklerine sahip böcek virüsleri, çeşitli tarım ve orman zararlılarına karşı kimyasal pestisitlerin alternatifi olarak kullanılmaktadır. Bu virüslerle yapılan çalışmalar yüksek organizasyonlu canlılar için model olarak kullanılmaktadır. Endüstriyel, zirai, tıbbı ve ekonomik öneme sahip ilgi duyulan birçok gen, bu virüslerden geliştirilmiş ekspresyon vektörlerinde bol miktarda üretilmektedir. Ayrıca, son yıllarda bu virüsler gen terapi vektörü olarak da kullanılmaktadır. Bu derleme makalede, başta genel böcek virüsleri olmak üzere bakülovirüslerin çeşitli biyoteknolojik çalışmalarda kullanılma potansiyelleri üzerinde durulacaktır

Insect viruses are biological control agents that cause their illness or dead by infecting the insects. Recently, these viruses have great interest at modern biotechnological applications. Insect viruses that have high host specificity, have been used against various agricultural and forest pest as an alternative to chemical pesticides. Studies done with these viruses have been used as model for high organizational organisms. Many genes that has industrial, agricultural, medical and economical importance have been produced at great amounts at expression systems developed from these viruses. Also, recently these viruses are being used as gene therapy vector. At this review paper, we will pay attention on subjects especially at insect viruses, and potential of the usage of baculoviruses at various biotechnological studies