hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kangal Köpeği Yavrularında Vücut Ağırlığı Değişimlerinin Tanımlanmasında Doğrusal Olmayan Büyüme Modellerinin Kullanılması
Kangal Köpeği Yavrularında Vücut Ağırlığı Değişimlerinin Tanımlanmasında Doğrusal Olmayan Büyüme Modellerinin Kullanılması
Yazar: Çoban, Ömer; Yıldız, Ahmet; Sabuncuoğlu, Nilüfer; Laçin, Ekrem; Yıldırım, Fatih
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Doğrusal olmayan modeller, Kangal köpeği

Bu çalışmada Kangal köpeği yavrularında çeşitli doğrusal olmayan büyüme eğrileri kullanılarak zamana bağlı olarak doğumdan sütten kesime kadar olan dönemde canlı ağırlık değişimlerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla Gompertz, Logistik, Brody ve VonBertalanffy modelleri kullanılmıştır. Uygulanan modellerden hangisinin daha uygun olduğunu saptamak için belirleme katsayıları (R2) ile her modele ilişkin canlı ağırlık ortalamalarının gözlenen ve tahminlenen değerleri arasındaki sapmalarının kareleri toplamından (SKT) yararlanılmıştır. Sapma kareler toplamı değerleri Gompertz, Lojistik, Brody ve von Bertalanffy modellerinde erkek köpekler için sırasıyla; 0.219, 0.254, 4.516 ve 0.172 olarak, dişi köpeklerde ise yine aynı sırayla; 0.277, 0.179, 4.774 ve 0.236 olarak bulunmuştur. Kangal köpeklerinin sütten kesim ağırlığını belirlemede en uygun modellerin sırası ile von Bertalanffy, Lojistik ve Gompertz olduğu ve yavruların sütten kesim ağırlıklarının belirlenmesinde bu üç modelin de kullanımının uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmada Kangal köpeği yavrularında çeşitli doğrusal olmayan büyüme eğrileri kullanılarak zamana bağlı olarak doğumdan sütten kesime kadar olan dönemde canlı ağırlık değişimlerini belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaçla Gompertz, Logistik, Brody ve VonBertalanffy modelleri kullanılmıştır. Uygulanan modellerden hangisinin daha uygun olduğunu saptamak için belirleme katsayıları (R2) ile her modele ilişkin canlı ağırlık ortalamalarının gözlenen ve tahminlenen değerleri arasındaki sapmalarının kareleri toplamından (SKT) yararlanılmıştır. Sapma kareler toplamı değerleri Gompertz, Lojistik, Brody ve von Bertalanffy modellerinde erkek köpekler için sırasıyla; 0.219, 0.254, 4.516 ve 0.172 olarak, dişi köpeklerde ise yine aynı sırayla; 0.277, 0.179, 4.774 ve 0.236 olarak bulunmuştur. Kangal köpeklerinin sütten kesim ağırlığını belirlemede en uygun modellerin sırası ile von Bertalanffy, Lojistik ve Gompertz olduğu ve yavruların sütten kesim ağırlıklarının belirlenmesinde bu üç modelin de kullanımının uygun olacağı sonucuna varılmıştır.
Işık Stresi Uygulanan Bıldırcınların (Coturnix Coturnix Japonica) İnce Barsaklarında Gözlenen Mikroskobik Değişikliklerin İncelenmesi
Işık Stresi Uygulanan Bıldırcınların (Coturnix Coturnix Japonica) İnce Barsaklarında Gözlenen Mikroskobik Değişikliklerin İncelenmesi
Yazar: Sunar, Mukadder; Ozudogru, Zekeriya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Bıldırcın, İnce Barsak, Kript, Stres, Villus

Bu çalışma, ışık stresine maruz kalan bıldırcınların duodenum, jejunum ve ileum’unda meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacıyla yapıldı. Bu amaçla 90 adet Japon bıldırcınının ince barsaklarındaki villus uzunlukları, villus genişliği ve kript derinlikleri incelendi. Duodenum, jejunum ve ileum’ları alınan materyaller %10’luk formalin solusyonunda tespit edildi ve rutin bloklaması yapıldı. Hazırlanan kesitler hematoksilen-eozin ile boyandı. Gerekli sayım ve ölçümler yapılarak istatistiksel analiz uygulandı. Yapılan değerlendirmeler sonucunda duodenum’dan ileum’a doğru gidildikçe villus uzunluklarında ve genişliklerinde azalmaların olduğu, cinsiyet ve muamelenin belirli haftalarda bu iki parametre üzerine etkisi tespit edildi. Kript derinliklerinde duodenum’da herhangi bir istatistiksel fark belirlenmezken, jejunum’un 4. haftasında hem cinsiyetin hem de ışık stresinin etkili olduğu, ileum’un sadece 5. haftasındaki cinsiyet faktörünün etkisi gözlendi.

Bu çalışma, ışık stresine maruz kalan bıldırcınların duodenum, jejunum ve ileum’unda meydana gelen değişiklikleri belirlemek amacıyla yapıldı. Bu amaçla 90 adet Japon bıldırcınının ince barsaklarındaki villus uzunlukları, villus genişliği ve kript derinlikleri incelendi. Duodenum, jejunum ve ileum’ları alınan materyaller %10’luk formalin solusyonunda tespit edildi ve rutin bloklaması yapıldı. Hazırlanan kesitler hematoksilen-eozin ile boyandı. Gerekli sayım ve ölçümler yapılarak istatistiksel analiz uygulandı. Yapılan değerlendirmeler sonucunda duodenum’dan ileum’a doğru gidildikçe villus uzunluklarında ve genişliklerinde azalmaların olduğu, cinsiyet ve muamelenin belirli haftalarda bu iki parametre üzerine etkisi tespit edildi. Kript derinliklerinde duodenum’da herhangi bir istatistiksel fark belirlenmezken, jejunum’un 4. haftasında hem cinsiyetin hem de ışık stresinin etkili olduğu, ileum’un sadece 5. haftasındaki cinsiyet faktörünün etkisi gözlendi.
Oklu Kirpilerde (Hystrix cristata) Karaciğerin Makro - Anatomik ve Işık Mikroskobik Yapısı
Oklu Kirpilerde (Hystrix cristata) Karaciğerin Makro - Anatomik ve Işık Mikroskobik Yapısı
Yazar: Karan, Meryem; Timurkaan, Sema
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Işık Mikroskop, Karaciğer, Makro-anatomi, Oklu kirpi

Bu çalışmada, oklu kirpilerde karaciğerin makro-anatomik ve ışık mikroskobik yapısı incelenmiştir. Bu amaçla 5 adet erişkin oklu kirpi (Hystrix cristata) kullanılmıştır. Oklu kirpilerde karaciğerin sağ lobu (lobus hepatis dexter), lateral ve medial olmak üzere 2 parça halindeyken, sol lop (lobus hepatis sinister) planum medianum’un solunda ve tek parçadan oluşmuştu. Lobus quadratus derin bir çentikle iki parçaya ayrılmıştı. Lobus caudatus karaciğerin en küçük lobu olup, iki uzantıya sahipti. Vesica fellea’nın varlığı gözlendi. Karaciğerin morfolojik üniteleri olan lobuli hepatis’lerin poligonal şekilli olduğu saptandı. Lopçukların merkezinde vena centralis görüldü. Karaciğerde hepatositler ve sinüzoid duvarında Kupffer hücreleri görüldü. Hepatositler poligonal şekilli olup farklı hücre sınırlarına sahipti. Sonuç olarak, oklu kirpi karaciğerinin hem anatomik hem de histolojik temel özellikleri vurgulanmış, oklu kirpi ile diğer rodentialar arasındaki bazı benzerlik ve farklılıklar saptanmıştır.

Bu çalışmada, oklu kirpilerde karaciğerin makro-anatomik ve ışık mikroskobik yapısı incelenmiştir. Bu amaçla 5 adet erişkin oklu kirpi (Hystrix cristata) kullanılmıştır. Oklu kirpilerde karaciğerin sağ lobu (lobus hepatis dexter), lateral ve medial olmak üzere 2 parça halindeyken, sol lop (lobus hepatis sinister) planum medianum’un solunda ve tek parçadan oluşmuştu. Lobus quadratus derin bir çentikle iki parçaya ayrılmıştı. Lobus caudatus karaciğerin en küçük lobu olup, iki uzantıya sahipti. Vesica fellea’nın varlığı gözlendi. Karaciğerin morfolojik üniteleri olan lobuli hepatis’lerin poligonal şekilli olduğu saptandı. Lopçukların merkezinde vena centralis görüldü. Karaciğerde hepatositler ve sinüzoid duvarında Kupffer hücreleri görüldü. Hepatositler poligonal şekilli olup farklı hücre sınırlarına sahipti. Sonuç olarak, oklu kirpi karaciğerinin hem anatomik hem de histolojik temel özellikleri vurgulanmış, oklu kirpi ile diğer rodentialar arasındaki bazı benzerlik ve farklılıklar saptanmıştır.
Symphysis Mandibula Ayrılmalarında Kemik Yapıştırıcısı, Kemik Çimentosu ve Cam İyonomerin Tutucu Etkilerinin Karşılaştırılması: Ex Vivo Taze Koyun Kemiğinde Biyomekanik Bir Çalışma
Symphysis Mandibula Ayrılmalarında Kemik Yapıştırıcısı, Kemik Çimentosu ve Cam İyonomerin Tutucu Etkilerinin Karşılaştırılması: Ex Vivo Taze Koyun Kemiğinde Biyomekanik Bir Çalışma
Yazar: Demirkan, İbrahim; Hitit, Aytekin; Sarıtaş, Z. Kadir; Pamuk, Kamuran; Korkmaz, Musa; Demirkan, Aysun
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Biyomekanik, Kemik Yapıştırıcısı, Koyun, Symphysis Mandibula

Üç farklı kemik yapıştırıcısının tutucu etki güçlerinin karşılaştırması mezbahadan temin edilen koyun çene kemikleri (n=30) üzerinde gerçekleştirildi. Taze çene kemikleri symphysis mandibula hizasından üniversal mekanik test cihazıyla ayrıldı ve uygulanan güç dijital olarak kaydedildi. Yapıştırıcılar yardımıyla ayrılma yerleri hemen yapıştırıldı ve bir gece nemli (% 60) bir ortamda bekletildi. Yapıştırıcı uygulanan mandibulalara ertesi gün sağlam mandibulaya uygulanan aynı işlem uygulandı. Farklı yapıştırıcı uygulanan mandibulaların mekanik olarak ayrılmasıyla elde edilen sonuçlar, yapıştırıcıların tutma güçleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığını gösterdi.

Üç farklı kemik yapıştırıcısının tutucu etki güçlerinin karşılaştırması mezbahadan temin edilen koyun çene kemikleri (n=30) üzerinde gerçekleştirildi. Taze çene kemikleri symphysis mandibula hizasından üniversal mekanik test cihazıyla ayrıldı ve uygulanan güç dijital olarak kaydedildi. Yapıştırıcılar yardımıyla ayrılma yerleri hemen yapıştırıldı ve bir gece nemli (% 60) bir ortamda bekletildi. Yapıştırıcı uygulanan mandibulalara ertesi gün sağlam mandibulaya uygulanan aynı işlem uygulandı. Farklı yapıştırıcı uygulanan mandibulaların mekanik olarak ayrılmasıyla elde edilen sonuçlar, yapıştırıcıların tutma güçleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadığını gösterdi.
Erzurum ve Çevresinden Kliniğe Getirilen Sahipli Köpeklerde Parvoviral Enteritisin Risk Faktörleri Üzerine Bir Araştırma
Erzurum ve Çevresinden Kliniğe Getirilen Sahipli Köpeklerde Parvoviral Enteritisin Risk Faktörleri Üzerine Bir Araştırma
Yazar: Aktaş, M. Sinan; Özkanlar, Yunusemre; Kırbaş, Akın
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Canine parvoviral enteritis, Mortalite, Risk faktörleri

Bu çalışmada 2006-2010 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Veteriner Fakültesi küçük hayvan kliniğine getirilen sahipli köpeklerde parvoviral (CPV) enteritisin ırk, yaş, cinsiyet ve mevsim gibi risk faktörleri ve mortalite oranının bildirilmesi amaçlandı. Çalışmanın materyalini rapid CPV antijen test kiti ile CPV enteritis tanısı konulan 53 köpek oluşturdu. Köpeklerin kliniğe getiriliş tarihleri, klinik bulguları, cinsiyet, ırk, yaş ve CPV’ye karşı aşılı olup olmadıkları kaydedildi. CPV enteritisin görülme oranı yaşlara göre değerlendirildiğinde ≥2

Bu çalışmada 2006-2010 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Veteriner Fakültesi küçük hayvan kliniğine getirilen sahipli köpeklerde parvoviral (CPV) enteritisin ırk, yaş, cinsiyet ve mevsim gibi risk faktörleri ve mortalite oranının bildirilmesi amaçlandı. Çalışmanın materyalini rapid CPV antijen test kiti ile CPV enteritis tanısı konulan 53 köpek oluşturdu. Köpeklerin kliniğe getiriliş tarihleri, klinik bulguları, cinsiyet, ırk, yaş ve CPV’ye karşı aşılı olup olmadıkları kaydedildi. CPV enteritisin görülme oranı yaşlara göre değerlendirildiğinde ≥2
Saanen Tekesinde Rete Mirabile Epidurale Rostrale’nin Morfolojik Görünümü
Saanen Tekesinde Rete Mirabile Epidurale Rostrale’nin Morfolojik Görünümü
Yazar: Atalgın, Şükrü; Kürtül, İbrahim; Ateş, Sevinç
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Epidurale Rostrale Rete Mirabile, Saanen Tekesi

Rete mirabile epidurale rostrale küçük ruminantlarda cavum cranii içinde, hipofiz bezinin her iki yanında, sinus cavernosus içinde yer alan ve beynin arteriel kan akışını düzenleyen bir yapıdır. Bu çalışmada, Takilon ile korozyon kast tekniği kullanılarak, Bolu bölgesinden temin edilmiş 10 adet Saanen tekesinde (11 aylık, yaklaşık 42 kg ağırlığında ve şecereli) rete mirabile epidurale rostrale’nin yapısal özellikleri gözlemlenmiştir. Yapılan diseksiyonda bu anatomik yapının, genel özellikleri itibariyle diğer küçük ruminant türlerinde gözlemlenen yapı ile benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Bu atardamar ağının sadece arteria maxillaris’ten köken alan dallar tarafından oluşturulduğu ortaya konmuştur. Sağ ve sol tarafta yer alan ve üçgen görünümlü olan ağ bölümlerinin (pars dextra ve pars sinistra) ağızlaşarak ön tarafta ‘’V’’ şeklinde bir yapı oluşturduğu gözlemlenmiştir. Fakat bu ağızlaşma bir bireyde görülmemiştir. Ayrıca, atardamar ağının sağ ve sol yarımının makroskopik görünümleri arasında bir farklılık bulunmamıştır. Arteria maxillaris, ramus caudalis ad rete mirabile epidurale rostrale, rami rostrales ad rete mirabile epidurale rostrale adlı dallar korozyon kast tekniği ile net bir şekilde ortaya çıkartılmıştır. Yine, diseke edilen hayvanlarda rete mirabile epidurale caudale ve rete chiasmaticum’un şekillenmediği ortaya konulmuştur.

Bu çalışmada, Takilon ile korozyon kast tekniği kullanılarak 10 adet Saanen tekesinde (11 aylık, yaklaşık 42 kg ağırlığında ve şecereli) rete mirabile epidurale rostrale&rsquo;nin yapısal özellikleri gözlemlenmiştir. Yapılan diseksiyonda bu anatomik yapının, genel özellikleri itibariyle diğer küçük ruminant türlerinde gözlemlenen yapı ile benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Bu atardamar ağının sadece a. maxillaris&rsquo;ten köken alan dallar tarafından oluşturulduğu ortaya konmuştur. Sağ ve sol tarafta yer alan ve üçgen görünümlü olan ağ bölümlerinin ağızlaşarak ön tarafta &lsquo;&rsquo;V&rsquo;&rsquo; şeklinde bir yapı oluşturduğu gözlemlenmiştir. Fakat bu ağızlaşma bir bireyde görülmemiştir. Ayrıca, atardamar ağının sağ ve sol yarımının makroskopik görünümleri arasında bir farklılık bulunmamıştır. Yine, diseke edilen hayvanlarda rete mirabile epidurale caudale ve rete chiasmaticum&rsquo;un şekillenmediği ortaya konmuştur.
Bir Köpekte Bulaşıcı Venereal Tümör Meme Metastazının İnce İğne Aspirasyonu ile Sitolojik Teşhisi ve Vincristine Sülfat ile Tedavisi
Bir Köpekte Bulaşıcı Venereal Tümör Meme Metastazının İnce İğne Aspirasyonu ile Sitolojik Teşhisi ve Vincristine Sülfat ile Tedavisi
Yazar: Oruç, Ertan; Sağlam, Yavuz; Cengiz, Mehmet; Polat, Bülent
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 1, 2011
Anahtar kelimeler: Bulaşıcı venereal tümör, İnce iğne aspirasyonu, Köpek, Metastaz, Sitoloji

Bu çalışmada 2,5 yaşlı ve 40 kg ağırlığındaki Kangal ırkı dişi bir köpekte gözlenen meme dokusuna metastaz oluşturmuş bulaşıcı venereal tümör (BVT) olgusu klinik, sitolojik ve histopatolojik olarak tanımlanmıştır. Vaginada bulunan primer tümör kitlesinden alınan biyopsi örneklerinde, ince bir stromayla ayrılmış tümör hücrelerinin, yuvarlak şekilli oldukları ve çok sayıda sitoplazmik vakuol içerdikleri görüldü. Metastatik lezyondan hazırlanan ince iğne aspirasyonu smearlerinde de benzer olarak iri, yuvarlak ve çekirdekleri ekzantrik yerleşimli ve çok sayıda intrasitoplazmik vakuol içeren tümör hücrelerinin yangı hücreleri ile birlikte bulundukları gözlendi. Kemoterapötik ajan olarak Vincristine sülfat (Vincristine-Teva®, Teva, Hollanda) 0,025mg/kg dozda, haftada bir olmak üzere, üç kez uygulandı. Uygulama sonunda meme bezindeki kitlenin tamamen kaybolduğu ve vagina içindeki kitlenin ise küçülerek sadece klitoral bölge civarında kaldığı görüldü.

Bu çalışmada 2,5 yaşlı ve 40 kg ağırlığındaki Kangal ırkı dişi bir köpekte gözlenen meme dokusuna metastaz oluşturmuş bulaşıcı venereal tümör (BVT) olgusu klinik, sitolojik ve histopatolojik olarak tanımlanmıştır. Vaginada bulunan primer tümör kitlesinden alınan biyopsi örneklerinde, ince bir stromayla ayrılmış tümör hücrelerinin, yuvarlak şekilli oldukları ve çok sayıda sitoplazmik vakuol içerdikleri görüldü. Metastatik lezyondan hazırlanan ince iğne aspirasyonu smearlerinde de benzer olarak iri, yuvarlak ve çekirdekleri ekzantrik yerleşimli ve çok sayıda intrasitoplazmik vakuol içeren tümör hücrelerinin yangı hücreleri ile birlikte bulundukları gözlendi. Kemoterapötik ajan olarak Vincristine sülfat (Vincristine-Teva®, Teva, Hollanda) 0,025mg/kg dozda, haftada bir olmak üzere, üç kez uygulandı. Uygulama sonunda meme bezindeki kitlenin tamamen kaybolduğu ve vagina içindeki kitlenin ise küçülerek sadece klitoral bölge civarında kaldığı görüldü.
Kuzeydoğu Anadolu'da Hayvanlarda ve İnsanlarda Myiasis
Kuzeydoğu Anadolu'da Hayvanlarda ve İnsanlarda Myiasis
Yazar: Kara, Murat; Arslan, Mükremin Özkan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 3, 2011
Anahtar kelimeler: Hayvan, İnsan, Myiasis, Kuzeydoğu Türkiye

Bu derlemede, Türkiye'nin kuzeydoğusunda ki hayvanlarda ve insanlarda myiasis etkenlerinin yayılışı, korunma ve kontrolü ile ilgili bilgi verilmiş ve eldeki veriler değerlendirilmiştir. Erzurum ilinde yapılan bir araştırmada, Sarcophagidae familyasına ait 17 tür bildirilmiştir. Kars ilinde iktisadi zarar açısından önemli olan Hypoderma bovis'in yaygınlığı sığırlarda % 31,9 olarak tespit edilmiştir. Enfeste hayvan başına düşen ortalama larva sayısı ise 8,46 olarak bulunmuştur. Oestrus ovis'e ise koyunlarda % 40,3 oranında rastlanılmıştır. Bu parazite ait ortalama larva sayısı muayene edilen hayvanlarda 1,8 iken, enfeste hayvanlarda 4,5 olarak bulunmuştur. Bölgedeki hayvanlarda görülen bu myiasis oranları hem Avrupa ülkelerine hem de Türkiye’nin batı bölgelerine göre yüksektir. İnsanlarda, ektoparaziter enfestasyonlar içerisinde myiasis Kuzeydoğu Anadolu’da da önemli bir yer tutmaktadır. Koyun ve sığır yetiştiriciliğinin yoğun olarak yapıldığı bu bölgede hem meradakiler ve hem de ahır/ağıl çevresindeki insanlar myiasis riski altındadırlar Bölgede ki insanlarda ve hayvanlarda fakültatif myiasis etkeni olarak en çok Lucilia sericata ve yanı sıra Wohlfahrtia magnifica'ya da rastlanmaktadır. Bölge genelinde sinek popülasyonunun yoğun olduğu Mayıs-Ekim ayları süresince klinik muayenelerde myiasis açısından hekimlerce dikkate alınmalıdır.

Bu derlemede, Türkiye'nin kuzeydoğusunda ki hayvanlarda ve insanlarda myiasis etkenlerinin yayılışı, korunma ve kontrolü ile ilgili bilgi verilmiş ve eldeki veriler değerlendirilmiştir. Erzurum ilinde yapılan bir araştırmada, Sarcophagidae familyasına ait 17 tür bildirilmiştir. Kars ilinde iktisadi zarar açısından önemli olan Hypoderma bovis'in yaygınlığı sığırlarda % 31,9 olarak tespit edilmiştir. Enfeste hayvan başına düşen ortalama larva sayısı ise 8,46 olarak bulunmuştur. Oestrus ovis'e ise koyunlarda % 40,3 oranında rastlanılmıştır. Bu parazite ait ortalama larva sayısı muayene edilen hayvanlarda 1,8 iken, enfeste hayvanlarda 4,5 olarak bulunmuştur. Bölgedeki hayvanlarda görülen bu myiasis oranları hem Avrupa ülkelerine hem de Türkiye’nin batı bölgelerine göre yüksektir. İnsanlarda, ektoparaziter enfestasyonlar içerisinde myiasis Kuzeydoğu Anadolu’da da önemli bir yer tutmaktadır. Koyun ve sığır yetiştiriciliğinin yoğun olarak yapıldığı bu bölgede hem meradakiler ve hem de ahır/ağıl çevresindeki insanlar myiasis riski altındadırlar Bölgede ki insanlarda ve hayvanlarda fakültatif myiasis etkeni olarak en çok Lucilia sericata ve yanı sıra Wohlfahrtia magnifica'ya da rastlanmaktadır. Bölge genelinde sinek popülasyonunun yoğun olduğu Mayıs-Ekim ayları süresince klinik muayenelerde myiasis açısından hekimlerce dikkate alınmalıdır.
Düvelerde Mastitis: Prevalansı, Risk Faktörleri ve Patogenezi
Heifer Mastitis: Prevalence, Risk Factors and Pathogenesis
Yazar: Acar, Duygu; Cengiz, Mehmet; Baştan, Ayhan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 2, 2011
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Düve, Mastitis, Patogenez, Prevalans ; Heifer,Mastitis,Pathogenesis,Prevalence

Dünyada ve özellikle ülkemizde düve mastitislerinin önemi, yetiştiriciler ve veteriner hekimler tarafından henüz yeterince kavranamamıştır. Doğum yapmamış düvelerde meme enfeksiyonlarının olamayacağı düşüncesinin aksine, altı aylık düvelerde dahi meme içi enfeksiyon şekillenebilmektedir. Gebe düvelerde doğumdan önce meme içi enfeksiyon prevalansı %90 oranına kadar çıkabilmekte, doğumdan sonra ise bu oran %45 civarında devam edebilmektedir. Ancak, meme içi enfeksiyon saptanma oranı ve bu enfeksiyonlara neden olan patojen tipleri her sürüde farklılık gösterebilmektedir. Subklinik ve klinik mastitis olgularında düve meme loblarından en sık izole edilen mikroorganizmalar Staphylococcus chromogenes, Staphylococcus hyicus, Staphylococcus aureus ve Streptococcus uberis’dir. İlk gebeliği sırasında enfekte olduğu belirlenen düvelerde, doğumdan hemen sonra alınan süt örneklerinde ortalama somatik hücre sayısı 20x106 hücre/ml’ye kadar yükselirken, sağlıklı meme loblarında bu değer ortalama 3.5x106 hücre/ml olarak belirlenmektedir. Düvelerde mastitise neden olan risk faktörleri arasında yaz aylarında doğum yapma, buzağıların mastitisli sütlerle beslenmesi, buzağıların birbirini emmesi, düvelerin ineklerle temas halinde olması, sinek kontrolünün eksikliği ve barınak koşullarının sağlıksız olması gibi etkenler sayılmaktadır. Bu derlemede yeterince önemsenmeyen düve mastitislerinin prevalansı, mastitise neden olan risk faktörleri ve patogenezinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

The importance of heifer mastitis is not completely understood by veterinary surgeons and breeders in our country and world. In contras to the idea of mammary infections can not in heifers, intramammary infections could be detected even in the six-month old heifers. The prevalence of intramammary infection can be as high as 90% in precalving period, and 45% in post calving period. However, the rate of intramammary infections and types of pathogens causing these infections may show variations in each herd. The most frequently isolated microorganisms are Staphylococcus chromogenes, Staphylococcus hyicus, Staphylococcus aureus and Streptococcus uberis from heifer mammary quarters in subclinical and clinical mastitis. The somatic cell count was reported to be 20x106 and 3.5x106 cell/ml in the mammary secrets collected from infected heifers and healthy heifers, respectively. Risk factors for heifer mastitis are calving in summer, feeding calves with mastitic milks, suckling among calves, contact with adult cows, absence of fly control, and poor housing conditions. The aim of this review was to evaluate with respect to prevalence, risk factors, and pathogenesis.