hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
27 Mayıs’ın “Zoraki Diplomatları”: 14’lerin Yurtdışı Faaliyetleri
27 Mayıs’ın “Zoraki Diplomatları”: 14’lerin Yurtdışı Faaliyetleri
Yazar: Sanlı, Ferit Salim
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 11 No. 23, 2018
Anahtar kelimeler: 27 Mayıs 1960,13 Kasım 1960,14’ler,Alparslan Türkeş,Orhan Kabibay

27 Mayıs 1960 darbesi DP iktidarına son verirken, ordu-siyaset ilişkisine dair yeni tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Bu minvalde, darbe sonrasında kurulan Milli Birlik Komitesi içerisinde ordunun ülkeyi yönetmeye devam etmesi görüşü ile siyasetin sivillere hemen devredilmesi düşüncesi arasında yaşanan ihtilaf 13 Kasım 1960 tarihinde, komitenin 14 üyesinin tasfiye edilmesi ile sonuçlanmıştır. Tarihe 14’ler olarak geçecek bu grup, 27 Mayıs öncesinde ya da Milli Birlik Komitesi dahilinde oluşan ve birbiri ile her konuda mutabık olan 14 kişiden meydana gelmemiş ancak 13 Kasım sürecinde yaşananlar, bu “suni” oluşumu hem yurtiçinde hem de yurtdışında gündeme getirmiştir. Ancak, suni olması hasebiyle herhangi bir birliktelik sağlayamayan bu grup, yurtdışında bulunduğu süre zarfında çeşitli faaliyetler içerisine girmiş olsa da, grup içerisinde iki farklı kliğin oluşması kaçınılmaz olmuştur. İki farklı konumlanma içerisinde olan kliklerin birisinin başını Alparslan Türkeş, bir diğerini ise Orhan Kabibay çekmiştir. İki grubun süreç içerisinde faaliyetlerine, fikirlerine, yakın oldukları mecralara bakılınca esasında 14’lerin muhtelif yönleriyle iki farklı “fırkaya” dâhil oldukları müşahede edilmiştir. 60’lı yılların ikinci yarısı ve devamındaki süreç de bu tespiti teyit edecektir.

27 Mayıs 1960 darbesi DP iktidarına son verirken, ordu-siyaset ilişkisine dair yeni tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Bu minvalde, darbe sonrasında kurulan Milli Birlik Komitesi içerisinde ordunun ülkeyi yönetmeye devam etmesi görüşü ile siyasetin sivillere hemen devredilmesi düşüncesi arasında yaşanan ihtilaf 13 Kasım 1960 tarihinde, komitenin 14 üyesinin tasfiye edilmesi ile sonuçlanmıştır. Tarihe 14’ler olarak geçecek bu grup, 27 Mayıs öncesinde ya da Milli Birlik Komitesi dahilinde oluşan ve birbiri ile her konuda mutabık olan 14 kişiden meydana gelmemiş ancak 13 Kasım sürecinde yaşananlar, bu “suni” oluşumu hem yurtiçinde hem de yurtdışında gündeme getirmiştir. Ancak, suni olması hasebiyle herhangi bir birliktelik sağlayamayan bu grup, yurtdışında bulunduğu süre zarfında çeşitli faaliyetler içerisine girmiş olsa da, grup içerisinde iki farklı kliğin oluşması kaçınılmaz olmuştur. İki farklı konumlanma içerisinde olan kliklerin birisinin başını Alparslan Türkeş, bir diğerini ise Orhan Kabibay çekmiştir. İki grubun süreç içerisinde faaliyetlerine, fikirlerine, yakın oldukları mecralara bakılınca esasında 14’lerin muhtelif yönleriyle iki farklı “fırkaya” dâhil oldukları müşahede edilmiştir. 60’lı yılların ikinci yarısı ve devamındaki süreç de bu tespiti teyit edecektir.
Bir Sosyal Kurum Olarak Üniversite, Bilim Zihniyeti ve Türkiye
Bir Sosyal Kurum Olarak Üniversite, Bilim Zihniyeti ve Türkiye
Yazar: Atasoy, Fahri
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 11 No. 23, 2018
Anahtar kelimeler: Sosyal Kurum,Üniversite,Bilim,Zihniyet,Toplum

Bilim ve üniversite birbirini tamamlayan kurumlardır. İnsanlığın gelişiminde üretilen bilginin önemi büyüktür. Bilgi üretme yollarından birisi felsefe, birisi bilimdir. Dünyanın modernleşmesi ile birlikte bilim üretmenin mekânı üniversiteler olmuştur. Türkiye Batıdan örnek alarak geleneksel yüksek eğitim kurumlarını dönüştürmeye çalışmıştır. Darülfünun’dan üniversiteye giden süreçte sıkıntılar yaşanmıştır. Üniversite Batılı anlamda akademik araştırmalar yapılan ve bilgi üreten bir kurum olması gerekirken, beklenen başarıyı gösterememiştir. Bunun için defalarca reform teşebbüsleri yapılmış ama olması gereken seviyeye hâlâ çıkamamıştır. Türkiye’de üniversite kurumunun bilim zihniyeti problemli gelişmiştir. Bunun sebepleri üzerine yapılacak analizler çözüm yollarını da gösterecektir. Bu makale bir toplumun yapısı içinde eğitim kurumu ve dolayısıyla üniversite kurumunun yapısal problemlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır.

Bilim ve üniversite birbirini tamamlayan kurumlardır. İnsanlığın gelişiminde üretilen bilginin önemi büyüktür. Bilgi üretme yollarından birisi felsefe, birisi bilimdir. Dünyanın modernleşmesi ile birlikte bilim üretmenin mekânı üniversiteler olmuştur. Türkiye Batıdan örnek alarak geleneksel yüksek eğitim kurumlarını dönüştürmeye çalışmıştır. Darülfünun’dan üniversiteye giden süreçte sıkıntılar yaşanmıştır. Üniversite Batılı anlamda akademik araştırmalar yapılan ve bilgi üreten bir kurum olması gerekirken, beklenen başarıyı gösterememiştir. Bunun için defalarca reform teşebbüsleri yapılmış ama olması gereken seviyeye hâlâ çıkamamıştır. Türkiye’de üniversite kurumunun bilim zihniyeti problemli gelişmiştir. Bunun sebepleri üzerine yapılacak analizler çözüm yollarını da gösterecektir. Bu makale bir toplumun yapısı içinde eğitim kurumu ve dolayısıyla üniversite kurumunun yapısal problemlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır.
Terörizm Stratejisi mi? Terörizmin Stratejileri mi?
Terörizm Stratejisi mi? Terörizmin Stratejileri mi?
Yazar: Güngör, Uğur
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 12 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Terörizm,Strateji,Taktik,Yıpratma,Gözdağı verme

Terörizm hem kendi başına birstratejidir hem de kendisine ait stratejileri vardır. Terörizm devletler veya terörörgütleri tarafından kullanılabilecek bir strateji olarak görülürken, terörörgütleri tarafından da farklı stratejiler uygulanmaktadır. Teröristlerinfaaliyetlerinde kullanılan yıpratma, gözdağı verme, tahrik, arayı bozma verekabet olmak üzere farklı stratejik mantığın anlaşılması sadece terörizmianlamak için değil, aynı zamanda terörizmle mücadelede etkili politikalarınoluşturulması için de büyük önem taşımaktadır. Bu makale genel olarak amaç(hedef), strateji ve taktik arasındaki ilişkiyi inceleyerek stratejinintanımını yapmakta ve çeşitli akademisyenlerin yapmış olduğu terörizmtanımlarından yola çıkarak terörizmin kendisinin bir strateji olup olmadığınısorgulamaktadır. Makalenin sonunda terörizmin stratejileri ve bu stratejilerielverişli kılan durumların neler olduğu tartışılmaktadır.

Terörizm hem kendi başına birstratejidir hem de kendisine ait stratejileri vardır. Terörizm devletler veya terörörgütleri tarafından kullanılabilecek bir strateji olarak görülürken, terörörgütleri tarafından da farklı stratejiler uygulanmaktadır. Teröristlerinfaaliyetlerinde kullanılan yıpratma, gözdağı verme, tahrik, arayı bozma verekabet olmak üzere farklı stratejik mantığın anlaşılması sadece terörizmianlamak için değil, aynı zamanda terörizmle mücadelede etkili politikalarınoluşturulması için de büyük önem taşımaktadır. Bu makale genel olarak amaç(hedef), strateji ve taktik arasındaki ilişkiyi inceleyerek stratejinintanımını yapmakta ve çeşitli akademisyenlerin yapmış olduğu terörizmtanımlarından yola çıkarak terörizmin kendisinin bir strateji olup olmadığınısorgulamaktadır. Makalenin sonunda terörizmin stratejileri ve bu stratejilerielverişli kılan durumların neler olduğu tartışılmaktadır.
Türk-Amerikan İlişkilerinde 12 Temmuz 1947 Antlaşması ve Türk Siyasal Hayatına Etkileri
Türk-Amerikan İlişkilerinde 12 Temmuz 1947 Antlaşması ve Türk Siyasal Hayatına Etkileri
Yazar: Atagenç, İhsan Ömer; Toprak, Nuri Gökhan
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 12 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Türk dış politikası,Türk-Amerikan ilişkileri,12 Temmuz,Türk siyasal hayatı

II. Dünya Savaşı sonrasındaTürk-Amerikan ilişkilerinin gelişim sürecinde 12 Temmuz 1947 yılında imzalananantlaşma önemli bir yere sahiptir. Dönemin ABD Devlet Başkanı Truman’ın ismiile anılan “Truman Doktrini”, Türkiye ve Yunanistan’ı kapsayan geniş birgüvenlik bloğunu, Truman Doktrini kapsamında hazırlanan “Marshall Planı” ise budoktrinin ekonomik yönünü oluşturmuştur. 12 Temmuz 1947 tarihli antlaşma ise busürecin askeri zeminini inşa etmiştir. Antlaşma gerek ABD’nin SSCB’ye karşıgeliştirdiği politikada Türkiye’nin yerini daha da pekiştirmiş gerekseTürkiye’nin savaş sonrası süreçte takip edeceği dış politikanın yönünübelirlemiştir. Yeni dış politika ise kısa vadede iç politikaya da yön verecekve Türk siyasal hayatı yeni dış politika tercihlerine göre dizayn edilecektir. Bu durumun en somut örneği Cumhurbaşkanı İnönü’nün “12 Temmuz Bildirisi” ileCHP ile DP arasındaki gerilime son vermeye çalışmasıdır. Siyasin krizin geçiciolarak sonlandırılması ile birlikte “çok partili” olarak tanımlanan fakat esasitibariyle “iki partili” olarak tanımlanabilecek olan siyasi hayatın konsolidasyonsüreci başlamıştır. Konsolidasyon süreci CHP’yi dönemin siyasal gereklerineuygun politikalar izlemeye zorlamış ve temel ilkelerinin dönüşüme uğramasınaneden olmuştur. Bu durum ise CHP ile DP arasında geçici bir benzeşmenin ortayaçıkmasını beraberinde getirecektir.

II. Dünya Savaşı sonrasındaTürk-Amerikan ilişkilerinin gelişim sürecinde 12 Temmuz 1947 yılında imzalananantlaşma önemli bir yere sahiptir. Dönemin ABD Devlet Başkanı Truman’ın ismiile anılan “Truman Doktrini”, Türkiye ve Yunanistan’ı kapsayan geniş birgüvenlik bloğunu, Truman Doktrini kapsamında hazırlanan “Marshall Planı” ise budoktrinin ekonomik yönünü oluşturmuştur. 12 Temmuz 1947 tarihli antlaşma ise busürecin askeri zeminini inşa etmiştir. Antlaşma gerek ABD’nin SSCB’ye karşıgeliştirdiği politikada Türkiye’nin yerini daha da pekiştirmiş gerekseTürkiye’nin savaş sonrası süreçte takip edeceği dış politikanın yönünübelirlemiştir. Yeni dış politika ise kısa vadede iç politikaya da yön verecekve Türk siyasal hayatı yeni dış politika tercihlerine göre dizayn edilecektir. Bu durumun en somut örneği Cumhurbaşkanı İnönü’nün “12 Temmuz Bildirisi” ileCHP ile DP arasındaki gerilime son vermeye çalışmasıdır. Siyasin krizin geçiciolarak sonlandırılması ile birlikte “çok partili” olarak tanımlanan fakat esasitibariyle “iki partili” olarak tanımlanabilecek olan siyasi hayatın konsolidasyonsüreci başlamıştır. Konsolidasyon süreci CHP’yi dönemin siyasal gereklerineuygun politikalar izlemeye zorlamış ve temel ilkelerinin dönüşüme uğramasınaneden olmuştur. Bu durum ise CHP ile DP arasında geçici bir benzeşmenin ortayaçıkmasını beraberinde getirecektir.
Akdeniz’de Meçhul Denizaltı Saldırıları ve Nyon Konferansı (1937)
Akdeniz’de Meçhul Denizaltı Saldırıları ve Nyon Konferansı (1937)
Yazar: Belenli, Tuğba
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 12 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Akdeniz,Nyon Konferansı,İspanya İç Savaşı,denizaltı,Türkiye Cumhuriyeti Devleti

II. Dünya Savaşı’na gidensüreçte, Akdeniz’de seyreden ticaret gemilerine saldıran kimliği belirsiz denizaltı,gemi ve uçaklara rastlanmıştır. İspanya İç Savaşı’nın uluslararası arenayayansıması olan bu saldırılar, 1937 yılının Mayıs-Eylül aylarında Akdeniz’ekomşu olan ya da bu denizde gemisi olan bütün devletleri tedirgin etmiştir.İngiltere ve Fransa’nın önderliğinde düzenlenen Nyon Konferansı, bu saldırılarısonlandırmak için toplanmış ve konferanstan hemen sonra saldırılar sonaermiştir. Bu çalışmada Akdeniz’de kimliği belirsiz denizaltıların saldırısınauğrayan gemiler, bu saldırıları gerçekleştiren devlet hakkındaki tartışmalar,Nyon Konferansı ve bu süreçte Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin durumu elealınmıştır.

II. Dünya Savaşı’na gidensüreçte, Akdeniz’de seyreden ticaret gemilerine saldıran kimliği belirsiz denizaltı,gemi ve uçaklara rastlanmıştır. İspanya İç Savaşı’nın uluslararası arenayayansıması olan bu saldırılar, 1937 yılının Mayıs-Eylül aylarında Akdeniz’ekomşu olan ya da bu denizde gemisi olan bütün devletleri tedirgin etmiştir.İngiltere ve Fransa’nın önderliğinde düzenlenen Nyon Konferansı, bu saldırılarısonlandırmak için toplanmış ve konferanstan hemen sonra saldırılar sonaermiştir. Bu çalışmada Akdeniz’de kimliği belirsiz denizaltıların saldırısınauğrayan gemiler, bu saldırıları gerçekleştiren devlet hakkındaki tartışmalar,Nyon Konferansı ve bu süreçte Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin durumu elealınmıştır.
XVIII. ve XIX. Yüzyıllarda Kıbrıs Hala Sultan Evkafı Mütevellileri (1722-1878)
XVIII. ve XIX. Yüzyıllarda Kıbrıs Hala Sultan Evkafı Mütevellileri (1722-1878)
Yazar: Demiryürek, Mehmet
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 12 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Kıbrıs,Hala Sultan Tekkesi,Müslüman Abidesi,Vakıf,Osmanlı Medeniyeti

Hz. Muhammed’in süt halası olanUmmül Haram bint-i Milhan el-Ensariye 649 yılında Müslümanların Kıbrıs’ayaptığı ilk sefer sırasında Kıbrıs’ta şehit olmuştur. Kıbrıs’ın Larnakaşehrinde bulunan mezarının olduğu yere sonradan bir türbe inşa edilmiş ve oKıbrıslı Türkler tarafından “Hala Sultan” olarak adlandırılmıştır. Türbenininşa yeri ve tarihi tam olarak bilinmese de Kıbrıs’ın fethinden sonraOsmanlılar buraya özel bir önem vermişler ve 1601’den itibaren Kıbrıs’takurulan vakıf kurucuları tarafından türbe için gelir kaynakları tahsisedilmiştir. 1601’den itibaren Kıbrıs’taki bazı vâkıflar tarafından türbe içinbirçok gelir kaynağı tahsis edilmesine rağmen Hala Sultan Tekkesi Vakfı vemütevellileri XVIII. Yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkmıştır. Hala SultanTekkesi mütevellilerinin temel görevi vakfın gelir kaynaklarını korumak vearttırmaktı. Bu çalışmanın amacı 1720’lerden başlayarak 1878 yılına kadar geçendönemde tekkenin mütevellilerini ortaya çıkarıp çalışmalarını eğerlendirerekKıbrıs Tarihi’ne katkıda bulunmaktır.

Hz. Muhammed’in süt halası olanUmmül Haram bint-i Milhan el-Ensariye 649 yılında Müslümanların Kıbrıs’ayaptığı ilk sefer sırasında Kıbrıs’ta şehit olmuştur. Kıbrıs’ın Larnakaşehrinde bulunan mezarının olduğu yere sonradan bir türbe inşa edilmiş ve oKıbrıslı Türkler tarafından “Hala Sultan” olarak adlandırılmıştır. Türbenininşa yeri ve tarihi tam olarak bilinmese de Kıbrıs’ın fethinden sonraOsmanlılar buraya özel bir önem vermişler ve 1601’den itibaren Kıbrıs’takurulan vakıf kurucuları tarafından türbe için gelir kaynakları tahsisedilmiştir. 1601’den itibaren Kıbrıs’taki bazı vâkıflar tarafından türbe içinbirçok gelir kaynağı tahsis edilmesine rağmen Hala Sultan Tekkesi Vakfı vemütevellileri XVIII. Yüzyılın ilk yarısında ortaya çıkmıştır. Hala SultanTekkesi mütevellilerinin temel görevi vakfın gelir kaynaklarını korumak vearttırmaktı. Bu çalışmanın amacı 1720’lerden başlayarak 1878 yılına kadar geçendönemde tekkenin mütevellilerini ortaya çıkarıp çalışmalarını eğerlendirerekKıbrıs Tarihi’ne katkıda bulunmaktır.
Hitit Metinlerinde Geçen Hatti Tanrısı: “Šımmıšu/ Šımešu/ Šımšu/Šımıšu”
Hitit Metinlerinde Geçen Hatti Tanrısı: “Šımmıšu/ Šımešu/ Šımšu/Šımıšu”
Yazar: Aslantürk, Nursel
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 12 No. 24, 2018
Anahtar kelimeler: Šimmišu,Šimešu,Hattiler,Hititler,Hitit Dini,Hitit Tanrıları

Çok tanrılı bir inanışa sahipolan Hint-Avrupalı kavim Hititler’in; dini inançlarına ve ritüellerine çok önem verdikleri Hitit çiviyazılı belgelerden öğrenilmektedir. Başta Boğazköyolmak üzere Hitit yerleşim yerlerinde gün yüzüne çıkartılan Hitit tabletlerininbüyük bir çoğunluğunun dini içerikli olması da Hititler’in teokratik bir devletyönetimine sahip olduğunu göstermektedir. “Bin tanrılı” bir toplum olaraktanımlanan Hititler, tanrılarını insan şeklinde tasavvur etmişlerdir. Hititdini inancına göre tanrılar yerler, içerler, öfkelenirler, evlenirler vesavaşırlardı. Her tanrının veya tanrıçanın da Hitit pantheonunda ayrı bir yeri ve görevi vardı. Bu çalışma; Hitit tanrılartopluluğunun bir üyesi olan Tanrı Šimmišu/Šimmešu’nun kökenini, adının geçtiği Hitit çiviyazılı metin yerlerini,daha önce yapılan filolojik ve etimolojik değerlendirmeleri esas alarak tanrının adının anlamını,tanrılar topluluğundaki yerini, önemini ve nasıl kutsanıldığını Hitit çiviyazılı belgelerden eldeedilen veriler doğrultusunda ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Çok tanrılı bir inanışa sahipolan Hint-Avrupalı kavim Hititler’in; dini inançlarına ve ritüellerine çok önem verdikleri Hitit çiviyazılı belgelerden öğrenilmektedir. Başta Boğazköyolmak üzere Hitit yerleşim yerlerinde gün yüzüne çıkartılan Hitit tabletlerininbüyük bir çoğunluğunun dini içerikli olması da Hititler’in teokratik bir devletyönetimine sahip olduğunu göstermektedir. “Bin tanrılı” bir toplum olaraktanımlanan Hititler, tanrılarını insan şeklinde tasavvur etmişlerdir. Hititdini inancına göre tanrılar yerler, içerler, öfkelenirler, evlenirler vesavaşırlardı. Her tanrının veya tanrıçanın da Hitit pantheonunda ayrı bir yeri ve görevi vardı. Bu çalışma; Hitit tanrılartopluluğunun bir üyesi olan Tanrı Šimmišu/Šimmešu’nun kökenini, adının geçtiği Hitit çiviyazılı metin yerlerini,daha önce yapılan filolojik ve etimolojik değerlendirmeleri esas alarak tanrının adının anlamını,tanrılar topluluğundaki yerini, önemini ve nasıl kutsanıldığını Hitit çiviyazılı belgelerden eldeedilen veriler doğrultusunda ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Devlet-içi Çatışmalarda Üçüncü Taraf Aktörler: Suriye İç Savaşında Türkiye’nin Rolü
Third-Party Actors in Intra-State Conflicts: Turkey’s Role in the Syrian Civil War
Yazar: Öztop, Fatma Anıl
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 13 No. 25, 2019
Anahtar kelimeler: Çatışma,üçüncü taraf aktörler,Türkiye,Suriye iç savaşı

Bu araştırma, bölgesel düzeyde üçüncü taraf aktör olarak Türkiye’nin Suriye çatışma sahasına müdahalesine odaklanmaktadır. Bu yönde bir çalışma yapılmasının amacı, Türkiye’nin, mevcut veya muhtemel bir müdahalesinde, ulusal güvenlik algısının ne denli belirleyici olduğunu ve çatışmaya taraf olan diğer aktörlerin davranış ve yöntemlerinin de bu duruma ne derecede katkı sunduğunu ortaya koymaktır. Buna göre, bu çalışma Türkiye’yi müdahale etmede motive eden unsurlar ile Türkiye’nin kullanmış olduğu yöntemleri ve bu süreç içerisinde diğer aktörler ile etkileşimlerini açıklamaya çalışmaktadır. Mevcut çalışmanın sonucuna göre, Türkiye’nin müdahalesinde ulusal güvenlik olgusu kilit faktör olmakla birlikte; Türkiye’nin stratejileri ile müdahale yöntemleri, diğer üçüncü taraf aktörlerin davranışları ve çatışmanın dinamikleri çerçevesinde değişim göstermektedir.

Bu araştırma, bölgesel düzeyde üçüncü taraf aktör olarak Türkiye’nin Suriye çatışma sahasına müdahalesine odaklanmaktadır. Bu yönde bir çalışma yapılmasının amacı, Türkiye’nin, mevcut veya muhtemel bir müdahalesinde, ulusal güvenlik algısının ne denli belirleyici olduğunu ve çatışmaya taraf olan diğer aktörlerin davranış ve yöntemlerinin de bu duruma ne derecede katkı sunduğunu ortaya koymaktır. Buna göre, bu çalışma Türkiye’yi müdahale etmede motive eden unsurlar ile Türkiye’nin kullanmış olduğu yöntemleri ve bu süreç içerisinde diğer aktörler ile etkileşimlerini açıklamaya çalışmaktadır. Mevcut çalışmanın sonucuna göre, Türkiye’nin müdahalesinde ulusal güvenlik olgusu kilit faktör olmakla birlikte; Türkiye’nin stratejileri ile müdahale yöntemleri, diğer üçüncü taraf aktörlerin davranışları ve çatışmanın dinamikleri çerçevesinde değişim göstermektedir.
Yumuşak Güç Kavramı Çerçevesinde Avrasya Ekonomik Birliği ve Kuşak - Yol İnisiyatifinin Değerlendirilmesi
Evaluation of Eurasian Economic Union and Belt-Road Initiative Within The Frame of Soft Power
Yazar: Tüysüzoğlu, Göktürk
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 13 No. 25, 2018
Anahtar kelimeler: 21. Yüzyıl İpek Yolu,Orta Asya,Altyapı,Joseph S. Nye,Hegemonya

Askeri güç ve siyasal zorlama tedbirlerine başvurmadan, özellikle ekonomik/ticari ödüllendirme me-kanizmaları ve kültürel ya da siyasal değer aktarımı süreci çerçevesinde diğer aktörleri kendi çıkarları lehinde etkileme ya da dönüştürme olarak anlamlandırılabilecek yumuşak güç, uluslararası politikada kullanılan en önemli araçlardandır. Son yıllarda, yumuşak güç kullanımı hususunda en ileri adımları atan aktörlerden biri de Çin’dir. Sahip olduğu siyasal değerlerden çok, büyüyen ekonomik gücünü ve ticari olanaklarını yumuşak güç unsuru olarak kullanmayı amaçlayan Pekin, bu çerçevede tarihsel İpek Yolu’nu kendi kontrolünde yeniden canlandırmayı hedeflemektedir. Tıpkı Çin gibi, sistemsel çok kutupluluk anlayışını ön planda tutan ve ABD ile çeşitli alanlarda anlaşmazlık yaşayan Rusya da son dönemde yumuşak güç kullanımına yönelmiştir. Rusya, ekonomik güç itibarıyla Çin’in çok gerisinde olsa da, kurumsal bir yapı olarak ortaya koyduğu Avrasya Ekonomik Birliği üzerinden bölgesel bir hegemonya kurmaya yönelmiştir. Ne var ki, her iki girişimin de, genel itibarıyla aynı coğrafyayı hedefi¬ne almış olması, mevcut konjonktürde sistemsel değişim talebi anlamında ortaklaşan Çin ve Rusya’nın uzun vadede çatışmacı bir rekabet anlayışına yönelebileceklerine ilişkin bir öngörüyü de doğurmaktadır.

Askeri güç ve siyasal zorlama tedbirlerine başvurmadan, özellikle ekonomik/ticari ödüllendirme me-kanizmaları ve kültürel ya da siyasal değer aktarımı süreci çerçevesinde diğer aktörleri kendi çıkarları lehinde etkileme ya da dönüştürme olarak anlamlandırılabilecek yumuşak güç, uluslararası politikada kullanılan en önemli araçlardandır. Son yıllarda, yumuşak güç kullanımı hususunda en ileri adımları atan aktörlerden biri de Çin’dir. Sahip olduğu siyasal değerlerden çok, büyüyen ekonomik gücünü ve ticari olanaklarını yumuşak güç unsuru olarak kullanmayı amaçlayan Pekin, bu çerçevede tarihsel İpek Yolu’nu kendi kontrolünde yeniden canlandırmayı hedeflemektedir. Tıpkı Çin gibi, sistemsel çok kutupluluk anlayışını ön planda tutan ve ABD ile çeşitli alanlarda anlaşmazlık yaşayan Rusya da son dönemde yumuşak güç kullanımına yönelmiştir. Rusya, ekonomik güç itibarıyla Çin’in çok gerisinde olsa da, kurumsal bir yapı olarak ortaya koyduğu Avrasya Ekonomik Birliği üzerinden bölgesel bir hegemonya kurmaya yönelmiştir. Ne var ki, her iki girişimin de, genel itibarıyla aynı coğrafyayı hedefi¬ne almış olması, mevcut konjonktürde sistemsel değişim talebi anlamında ortaklaşan Çin ve Rusya’nın uzun vadede çatışmacı bir rekabet anlayışına yönelebileceklerine ilişkin bir öngörüyü de doğurmaktadır.
Siyasal Gelişme Perspektifinin Bir Analizi
An Analysis of Political Development Perspective
Yazar: Akkan Güngör, Fatma
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 13 No. 25, 2018
Anahtar kelimeler: Siyasal gelişme,siyasal katılma,gelir ve demokrasi,siyasal kültür,ekonomik gelişme

Siyasal gelişme sürecinin demokrasiye doğru ilerlemesi anlamında, gelir ve demokrasi, siyasal kurum¬lar ve karşılaştırmalı gelişme, anayasal düzen ve demokrasi, siyasal kültür ve gelişme ve siyasal katılma ve ekonomik gelişme düzeyi ilişkisi karşılaştırmalı siyasette önemli olarak görülmektedir. Bu bağlamda siyasal gelişmeyi tanımlamaktansa siyasal gelişmeyi anlamak için hangi unsurların bilinmesi gerektiği önem taşımaktadır. Böylece siyasal gelişmeyle ilgili bir analizde tanımdan kaçınılmalı ve siyasal geliş¬meyle ilgili olarak seçilen başlıklarla siyasal gelişmenin içeriği verilmeye çalışılmalıdır.

Siyasal gelişme sürecinin demokrasiye doğru ilerlemesi anlamında, gelir ve demokrasi, siyasal kurum¬lar ve karşılaştırmalı gelişme, anayasal düzen ve demokrasi, siyasal kültür ve gelişme ve siyasal katılma ve ekonomik gelişme düzeyi ilişkisi karşılaştırmalı siyasette önemli olarak görülmektedir. Bu bağlamda siyasal gelişmeyi tanımlamaktansa siyasal gelişmeyi anlamak için hangi unsurların bilinmesi gerektiği önem taşımaktadır. Böylece siyasal gelişmeyle ilgili bir analizde tanımdan kaçınılmalı ve siyasal geliş¬meyle ilgili olarak seçilen başlıklarla siyasal gelişmenin içeriği verilmeye çalışılmalıdır.