hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kronik Renal Yetmezlikli Bir Olguda Antitüberküloz Tedaviye Bağlı Serebellit Gelişimi
Cerebellitis due to Antituberculosis Therapy in a Patient with Chronic Renal Failure
Yazar: Tan, Meliha; Alkan, Özlem; Karaca, Sibel; Göksel, Başak Karakurum; Demiroğlu, Yusuf Ziya
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Kronik renal yetmezlik, izoniazid, serebellit, Manyetik Rezonans Görüntüleme

Kronik böbrek yetmezlik nedeniyle diyalize giren olgularda tüberküloz insidansı normal popülasyona göre artmıştır. Ayrıca bu olgularda  antitüberküloz ilaçların yan etkileri daha fazla görülür. Ototoksite ve toksik retinopati antitüberküloz ilaçların iyi bilinen yan etkileri olmasına rağmen,  serebellar sendrom nadiren karşımıza çıkar. Biz bu sunumda, antitüberküloz tedavi sırasında serebellar ataksi gelişen ve kronik böbrek yetmezliği  olan 50 yaşında kadın olgunun bulgularını tartıştık. Beyin manyetik rezonans görüntülenmesinde serebellar ödem saptandı. Antitüberküloz ilaç tedavisinin  kesilmesi ve piridoksin tedavisinin başlamasıyla serebellar bulgularda kısmen düzelme izlendi. Bizim hastamızdaki serebellar bulgular olasılıkla  izoniazid toksitesine sekonder gelişti. Sonuç olarak, izoniazid tedavisi alan diyalize giren olgularda serebellar bulgular geliştiğinde, izoniazid  toksitesine bağlı serebellit tanısı akılda tutulmalıdır.

The incidence of tuberculosis in patients treated with hemodialysis for chronic renal failure is higher than in the general population. Further, those  patients often experience adverse effects from therapy with anti-tuberculosis drugs. Although the ototoxicity and toxic retinopathy caused by antituberculosis  drugs is well known, the cerebellar syndrome is rare. We presented a 50-year-old woman developed cerebellar ataxia who was on  hemodialysis program and taking anti-tuberculosis drugs combination therapy. Brain magnetic resonance imaging showed cerebellar edema.  Cerebellar signs partially reversed after discontinuation of anti-tuberculosis therapy and initiation of pyridoxine therapy. In our patient, isoniazid was  probably the drug that caused cerebellar signs and symptoms. In conclusion, a diagnosis of isoniazid-induced cerebellitis should be considered when  cerebellar signs develop in patients undergoing hemodialysis and treated with isoniazid.
İleri Yaşta Multipl Skleroz Tanısı Alan Bir Olgu
A Case with Diagnosed Multiple Sclerosis in Advanced Age
Yazar: Kurt, Semiha; Karaer, Hatice; Kaplan, Yüksel
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Multipl skleroz, ikincil ilerleyici, tanı, prognoz

Multipl skleroz (MS), merkezi sinir sisteminin farklı alanlarına ait işlev kaybına ve çok çeşitli klinik tablolara yol açabilen bir hastalıktır. Klinik  tablolardaki heterojenite hastalığın seyrinde de göze çarpmaktadır. MS'in seyri hastadan hastaya ve aynı hastanın kendi klinik seyri içinde de farklılıklar  gösterebilmektedir. Bu yazıda klinik belirtileri genç erişkin yaşta başlayan, ileri yaşa kadar nispeten iyi bir klinik seyri olan fakat 58 yaşından  sonra klinik olarak belirgin kötüleşme gözlenen ve MS tanısını ilk olarak 60 yaşında alan bir olgu, ileri yaştaki hastalarda tanı ve tedavi seçeneklerini  gözden geçirmek amacıyla tartışılmıştır.

Multiple sclerosis (MS) causes functional loss in different areas of central nervous system and, various clinical findings. Progress of MS could  distinguish in same patient in different times as well as among different patients. We presented a female patient with diagnosed MS in 60 years old.  Her complaints began in good clinical progress in young adult life. She had been observed prominent progression in clinical course after 58 years  old. The aim of this article to discuss the choices of diagnosis and treatment in patients advanced ages.
Atipik Böbrek ve Gluteal Hidatik Kistleri: İki Olgu Sunumu
Atypical Renal and Gluteal Hydatid Cysts: Report of Two Cases
Yazar: Kaplan, Mustafa; Aktoz, Tevfik; Çelik, Aygül Doğan; Atakan, İrfan Hüseyin; İnci, Osman
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Böbrek, echinococcus, hidatik

Kist hidatik hastalığı parazitik bir hastalık olup Echinococcus granulosus'un larva formu tarafından oluşturulmaktadır. Kist hidatik hastalığı sıklıkla  karaciğer ve akciğerleri etkilemektedir. Böbrek tutulumu nadir olarak görülmekte olup tüm vakaların 2% kadarını oluşturmaktadır. Birinci olgumuz  44 yaşındaki kadın hastada saptanan ve basit böbrek kisti ile uyumlu radyolojik bulgulara sahip bir kist hidatik olgusudur. İkinci olgumuz 27 yaşında  3 yıldır sağ yan ağrısı ve son bir yıldır gluteal bölgede ağrısı olan kadın hasta olup, bilgisayarlı tomografi ile yapılan inceleme sonucu sağ böbrekte  12x12 cm and 5x5 cm boyutlarında iki adet kist saptanmıştır. Aynı zamanda, internal ve eksternal oblik kaslar arasında 5x5 cm boyutlarında ve sağ  gluteal bölgede 12x12 cm boyutlarında kist saptanmıştır. Görüntüleme yöntemlerindeki gelişmelere rağmen bazen basit böbrek kisti görünümünde  böbrek kist hidatiği olabilir ve aynı zamanda sık görülen bölgeler dışında da kist hidatik saptanabilir.

Hydatid cyst is a parasitic disease caused by the tapeworm Echinococcus granulosus. Hydatid cyst disease mostly involves the liver and the lung,  while renal involvement is rare, comprising only 2% of all cases. An interesting case of a giant renal hydatid cyst is presented in our first case. The  big cystic mass detected at ultrasonography (US) and computerized tomography (CT) in a 44-year-old female looked like a simple cyst. No  germinative membrane or any other radiological sign of a hydatid cyst was present. An another interesting case of a giant renal hydatid cyst is  presented in our second case. A 27-year-old female admitted to the hospital with the complaint of right flank pain for three years and for a pain in  right gluteal region for a year. Abdominal computed tomography revealed two cysts in right kidney 12x12 cm and 5x5 cm in size. Also a cyst  between internal and external oblique muscles 5x5 cm in size, and a cyst in the right gluteal region 12x12 cm in size. Despite modern imaging  methods, isolated renal hydatid disease might still cause diagnostic dilemma and hydatid cysts can be found in unusual localization.  Key words: Echinococcus, hydatid, kidney.
Mantar Zehirlenmesine Bağlı Gelişen Akut Pankreatit: Olgu Sunumu
Acute Pancreatitis due to Mushroom Poisoning: A Case Report
Yazar: Yardan, Türker; Akdemir, Hızır Ufuk; Baydın, Ahmet; Nural, Mehmet Selim; Ecemiş, Özgür; Genç, Selim
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Mantar zehirlenmesi, akut pankreatit, karaciğer hasarı

Mantar zehirlenmelerinde farklı organ yetersizlikleri görülebilir. Ancak akut pankreatit mantar zehirlenmesinin nadir bir komplikasyonudur. Altmış  altı yaşında kadın hasta yabani mantarı yemesinden 24 saat sonra bulantı, kusma ve karın ağrısı yakınmaları ile acil servisimize başvurdu. Hastanın  fizik muayenesinde epigastrik bölgede hassasiyet vardı. Başvuru anında serum hepatik transaminazlar, amilaz ve lipaz düzeylerinde yükseklik saptandı.  Çekilen bilgisayarlı batın tomografisinde peripankreatik mayi görüldü. Hasta mantar zehirlenmesine ve akut pankreatit tanılarıyla acil yoğun  bakım ünitesine yatırıldı. Takip süresince klinik durumu iyi olan hastanın hepatik transaminazları ve pankreatik enzim düzeyleri progresif olarak  azaldı. Komplikasyon gelişmeyen hasta şifa ile taburcu edildi. Mantar zehirlenmesinin ve akut pankreatitin erken semptomları benzerdir. Mantar  zehirlenmeli hastalarda diğer organ yetersizliklerinin yanı sıra akut pankreatit olasılığı düşünülmelidir. Akut pankreatit ve mantar zehirlenmesinin  erken tanısı ve uygun tedavisi iyi prognozun sağlanması ve komplikasyonların önlenmesine katkı sağlayabilir.

Different organ dysfunctions may be seen in mushroom poisoning. However, acute pancreatitis is a rare complication of mushroom poisoning. Sixtysix  years old women admitted to emergency department 24 h after wild mushroom ingestion with complaints of nausea, vomiting and abdominal pain.  The epigastric discomfort was determined in initial examination. It was determined the elevated serum hepatic transaminases, amylase and lipase  levels on admission. Computerized tomography of the abdomen showed minimal peripancreatic fluid. The patient was diagnosed as acute pancreatitis  and mushroom poisoning and he was observed in emergency intensive care unit. Hepatic transaminases and pancreatic enzymes levels were progressively  decreased and the clinical course was good during the observation period. The patient recovered without complication and was discharged from  the hospital. Early symptoms of mushroom poisoning and acute pancreatitis are similar. Possibility of acute pancreatitis as well as other organ dysfunctions  should be investigated in patients with mushroom poisoning. Early recognition and appropriate therapy for acute pancreatitis and mushroom  poisoning may lead to an improved prognosis and complications.
Koroner Baypasta İn-situ Safen Ven Grefti Hazırlanması İntimal Hasarı Azaltır mı?
Does In-Situ Saphenous Vein Graft Harvesting Decrease Intimal Injury in Coronary Bypass Surgery
Yazar: Özcan, Ali Vefa; Bir, Ferda; Gökşin, İbrahim; Saçar, Mustafa; Önem, Gökhan; Baltalarlı, Ahmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: İntimal hasar, in-situ safen ven grefti, CABG

Amaç: Koroner bypass cerrahisi (CABG) sırasında safen ven grefti hazırlanırken gerek cerrahi manüplasyonlara bağlı, gerekse organ banyosunda  iskemik ortamda bekletilmeye bağlı intimal hasar oluşmaktadır. İn-situ teknik ile damar endotelinin iskemiden korunacağı ve intimal hasarın azalacağı  öngörüsü ile prospektif bir çalışma planlandı.  Gereç ve Yöntemler: CABG yapılacak ardışık 40 hastadan hazırlanan safen ven grefti çalışmaya alındı. Yirmişer hastadan oluşan iki grup oluşturuldu.  Grup-1&#65533;de geleneksel &#65533;açık cilt kesiği tekniğiyle&#65533; safen ven grefti hazırlandı ve papaverinli organ banyosunda 45 dk. bekletildi. Grup-2&#65533;de in-situ  teknikle safen ven grefti hazırlandı ve etrafına papaverinli spanç sarılarak 45 dk. bekletildi. Histopatolojik değerlendirme için, greftlerin distal uç  kısmından 1 cm&#65533;lik safen parçası alındı. Doku örnekleri hemotoksilin-eosin ile boyanarak ışık mikroskopisinde incelendi ve histopatolojik olarak  skorlandı. İstatistiksel değerlendirmede ki-kare testi kullanıldı.  Bulgular: Her iki grupta da safen ven örneklerinden elde edilen patolojik hasar median skorları 2 bulundu ve istatistiksel fark saptanmadı (p = 0.987).  Her iki grupta da hafif-orta derecede intimal desquamasyon saptandı.  Sonuç: İn-situ teknikle safen ven grefti hazırlama geleneksel açık cilt kesiği tekniğiyle hazırlamaya intimal hasar bakımından üstün değildir.

Objective: Surgical manuplations during harvesting saphenous vein graft (SVG) and application of organ bath for CABG causes intimal injury. A  prospective study was performed with the postulation that in-situ harvesting technique would protect the graft from ischemic injury and decrease the  intimal injury on of the endotelium.  Materials and Methods: This study includes consecutive forty patients who underwent SVG harvesting for CABG. Two group each consisting 20  patients were formed. In group-1, SVG was harvested using the conventional open technique and kept for 45 minutes in papaverine organ-bath. In  group-2, SVG was harvested by the in-situ technique and kept within a sponge soaked with papaverine for 45 minutes. 1 cm samples were taken from  the distal end of the graft for the histopathological examination and were scored under light microscopy. Chi-square test was used for statistical analysis.  Results: It was found that the median scores of pathological injury were 2 in both groups. There was no statistical difference between the two groups  in respect to the scores of pathological injury (p = 0.987). Mild-moderate degree intimal desquamation was found in the two groups.  Conclusion: In-situ saphenous vein graft harvesting does not have any advatage over the conventional open technique with respect to intimal injury.
Major Depresyonlu Hastalarda Elektrokonvulsiv Terapinin Sempatik Deri Yanıtı Üzerine Etkileri
Effects of Electroconvulsive Therapy on Sympathetic Skin Responses in Patients with Major Depression
Yazar: Demir, Caner Feyzi; Bilici, Rabia; Özdemir, Hasan Hüseyin; Berilgen, Said
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Major depresyon, sempatik deri yanıtı, elektrokonvulziv terapi

Amaç: Depresif hastalar sıklıkla vejetatif semptomlardan yakınmaktadırlar. Depresyon ve otonom regülasyon bozuklukları arasındaki ilişki uzun  zamandan beri bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı major depresyonu olan hastalarda elektrokonvulziv terapi ile (EKT) sempatik deri yanıtlarının  (SDY) etkilenip etkilenmediğini değerlendirmektir.  Gereç ve Yöntemler: Çalışmamızda tedavi sürecinde EKT yapılacak major depresyonu olan 40 hasta ve 30 sağlıklı kişi incelendi. Sempatik deri  yanıtları EKT nin uygulandığı aynı gün içerisinde EKT uygulanmasından önce ve sonra değerlendirildi. Elektrokonvulziv terapi öncesi, EKT sonrası  ve kontrol grubuna ait SDY ölçümleri nonparametrik testlerle karşılaştırıldı.  Bulgular: Major depresyonu olan hastalarda EKT sonrası SDY latans ortalaması (1.25±0.11 ms) EKT öncesi SDY latans ortalamasından (1.26± 0.11  ms) istatistiksel olarak anlamlı ölçüde farklı bulundu (p

Objective: Depressed patients frequently complain about vegetative symptoms. The relation between depression and disturbances of autonomic  regulation has been recognised for a long time. The aim of this study was to investigate whether sympathetic skin responses (SSRs) were affected by  electroconvulsive therapy (ECT) in patients with major depression.  Materials and Methods: In our study we examined 40 patients diagnosed with major depression who would take ECT during a course of treatment  and 30 age-matched healthy subjects. Sympathetic skin responses were assesed on the same day before and after the ECT. Pre-ECT, post-ECT, and  control groups' measurements of SSR were compared by non-parametric tests.  Results: The mean post-ECT latency of SSR (1.25±0.11 ms) was statistically significantly different (p
Benign Prostat Hiperplazili Hastalarda Doksazosinin Prostatik Rezistif İndeks Üzerine Etkisi
Effect of Doxazosin on Prostatic Resistive Index in Patients with Benign Prostate Hyperplasia
Yazar: Özden, Cüneyt; Günay, İsa; Deren, Tağmaç; Bulut, Süleyman; Koparal, Süha; Memiş, Ali
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Benign prostat hiperplazisi, doksazosin, prostatik rezistif indeks, power doppler görüntüleme, transrektal ultrasonografi

Amaç: Son yıllarda yapılan birkaç çalışmada benign prostat hiperplazili (BPH) hastaların power doppler ultrasonografi (USG) ile tespit edilen  prostatik rezistif indekslerinde artış tespit edilmiştir. Bu çalışmada BPH&#8217;lı hastalarda doksazosin tedavisinin prostatik rezistif indeks üzerine etkisi  değerlendirildi.  Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya alt üriner sistem semptomları nedeniyle BPH düşünülen 40 hasta alındı. Tüm hastalara 6 ay boyunca günde 8 mg  doksazosin tedavisi verildi. Tedavi öncesi ve sonrası hastaların uluslararası semptom skorları (IPSS), maksimal akım hızları (Qmax), total prostat  volümleri (TPV) ve power doppler USG ile tespit edilen prostatik rezistif indeksleri karşılaştırıldı.  Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 60.2±2 yıl, IPSS 20.3±4.5 ve Qmax 11.3 ±3.0 m/sn idi. Tedavi öncesi hastaların prostatik rezistive indeksi ile TPV  ve IPSS arasında pozitif (sırasıyla, r=0.37 p=0.02 ve r=0.40 p=0.017), Qmax arasında negatif korelasyon tespit edildi (r=-0.38 p=0.021).Tedavi sonrası  hastaların IPSS ve Qmax değerlerinde anlamlı derecede iyileşme mevcuttu (sırasıyla,7.9±5.3 ve 16.8±5.8, p

Objective: In recent years several studies revealed that prostatic resistive index (RI) was increased on power Doppler imaging (PDI) in patients with  benign prostate hyperplasia (BPH). In the present study we aimed to evaluate the effect of Doxazosin on prostatic RI in BPH patients.  Materials and Methods: Forty BPH patients with lower urinary tract symptoms included in this study. All patients received 8mg Doxazosin daily for  six months. International prostatic symptom scores (IPSS), maximal urine flow rates (Qmax), total prostate volumes and prostatic RI determination  with PDI were compared before and after the treatment.  Results: The mean age, IPSS and Qmax of the patients was 60.2±2 years, 20.3±4.5 and 11.3±3.0 mL/s respectively. There was a positive correlation  between prostatic RI, total prostate volume and IPSS before the treatment (r=0.37 p=0.02 and r=0.40 p=0.017, respectively). On the other hand there  was a negative correlation between prostatic RI and Qmax values (r= -0.38 p=0.021). There was a significant improvement in IPSS scores and Qmax  values after the treatment (7.9±5.3 and 16.8±5.8 mL/s respectively, p
Ailevi Akdeniz Ateşi Hastalarında Vücut Kompozisyonunun Değerlendirilmesi
Assessment of Body Composition in Familial Mediterranean Fever
Yazar: Sarı, İsmail; Demir, Tevfik; Can, Gerçek; Akar, Servet; Birlik, Merih; Önen, Fatoş; Tunca, Mehmet; Akkoç, Nurullah
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Ailevi Akdeniz ateşi, vücut kompozisyonu

Amaç: Ailevi Akdeniz ateşi (AAA) tekrarlayan serozit ataklarıyla karakterize otoinflamatuvar bir romatizma hastalığıdır. Bu çalışmanın amacı AAA  hastalarında vücut kompozisyonunun değerlendirilmesidir.  Gereç ve Yöntemler: 38 AAA hastası ve 31 sağlıklı kontrol çalışmaya alındı. Hipertansiyon, diyabet ve hiperlipidemisi olan bireyler çalışma dışı  bırakıldı. Vücut kompozisyonu değerlendirmesinde antropometrik ölçümler (vücut kitle indeksi; VKİ, bel çevresi, bel-kalça oranı), cilt kıvrım kalınlığı  yöntemi ve biyoelektrik impedans analizi (BİA) kullanıldı.  Bulgular: Hasta ve kontrollerin yaş, cinsiyet dağılımları, sigara kullanımları, VKİ, bel çevresi, bel-kalça oranları benzer özellikteydi (p>0.05). Her iki  gurubun yağ yüzdeleri (gerek Siri gerekse BİA'dan hesaplanan), yağsız vücut kitleleri ve toplam vücut su miktarları arasında farklılık tespit edilemedi.  Korelasyon analizinde BİA'dan elde edilen yağ yüzdesi hastalık süresi ve ESH ile anlamlı ilişki göstermekteydi (p

Objective: Familial Mediterranean fever (FMF) is an autoinflammatory rheumatic disease characterized by the recurrent attacks of serositis. The aim  of the present study is to examine the body composition in patients with FMF.  Materials and Methods: 38 FMF patients and 31 healthy control subjects included in the study. Patients with hypertension, diabetes and hyperlipidemia  were excluded. Body composition was assessed by anthropometrically (body mass index; BMI, waist circumference and waist to hip ratio),  skinfold measurements and bioelectric impedance analysis (BIA) methods.  Results: Age, sex distribution, smoking status, BMI, waist circumference and waist-to-hip ratios were similar between both FMF and control groups  (p>0.05). Fat mass (estimated from both Siri's equation and BIA), fat free mass and total body water amounts were comparable between FMF and  control groups (p>0.05). Correlation analysis revealed significant correlations between disease duration, ESR and body fat estimated from BIA  (p
Sağlıklı Kadınlarda Serum Estradiol Düzeyleri ile Uyku Kalitesi Arasındaki İlişki
Relationship Between Estradiol Level and Sleep Quality in Healthy Women
Yazar: Keskin, Nadi; Kılıçoğlu, Alev
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Uyku, estradiol, kadın

Amaç: Uyku kalitesi üzerinde seks hormonlarının etkisi genellikle postmenopozal kadınlarda çalışılmıştır. Çalışmamızda, menapozda olmayan kadınlarda  serum estradiol düzeyleri ile uyku kalitesi arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık.  Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza psikiyatrik, jinekolojik yada sistemik hastalığı olmayan, 100 sağlıklı kadın dahil edilmiştir. Uyku kalitelerini  değerlendirmek için Pittsburg Uyku Kailite İndeksi (PSQI) uygulanmıştır ve menstrüel peryodun 3.gününde serum estradiol düzeylerine bakılmıştır.  Bulgular: Ortalama serum estradiol düzeyleri 208.12±82.028 pg/ml'dir. Ortalama PSQI skoru 5.40±4.357 &#8216;dir. Ortalama serum estradiol düzeyleri  'iyi uyuyanlar' olarak adlandırılan gurupta (PSQI skoru

Objective: The effect of sex hormones on sleep quality was studied mostly in postmenopausal women. In our study we aimed to investigate the  effects of estradiol level on sleep quality in premenopausal healthy women.  Materials and Methods: One hundred healthy women without any psychiatric, gynecologic or systemic disease and assessed their sleep quality by  Pittsburg Sleep Quality Index (PSQI) were enrolled to the study and their estradiol levels were obtained on the third day of their menstrueal cycles.  Results: Mean serum estradiol level was 208.12±82.028. The mean of global PSQI scores was 5.40±4.357. The mean estradiol level in &#8220;good  sleepers&#8221; (PSQI score < 5) was 243.80±76.07 while the mean estradiol level in &#8220;poor sleepers&#8221; (PSQI score&#8805;5) was 154.60±58.55, thus estradiol level  was significantly higher in &#8220;good sleepers&#8221; group (t= &#8722;6.276; p
Fasioliazis; Nadir Bir Kronik Kolesistit Nedeni
Fascioliasis; An Exceptional Cause of Chronic Cholecystitis
Yazar: Uzunlar, Ali Kemal
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Fasioliazis, kronik kolesistit

Fasioliazis, fasiola hepaticanın neden olduğu zoonotik bir infestasyondur. 27 yaşında bayan bir hastada Fasciola hepaticanın neden olduğu kronik  kolesistit olgusu sunuldu. Hastanın kanda eozinofili hariç rutin laboratuvar tetkikler, abdominal ultrasonografi ve CT bulguları normal izlendi. Tanı,  safra kesesi içinde makroskopik olarak izlenen parazitler ve serolojik incelemeyle kondu. Fasioliazisin nadiren de olsa kronik kolesistite neden olabileceği  bilinmesi gerekir.

Fascioliasis is a zoonotic infection caused by Fasciola hepatica. We report a 27-year-old female patient with chronic cholecystitis due to Fasciola  hepatica. Abdominal ultrasonography, CT scan and laboratory findings were normal except eosinophilia. The final diagnosis was made macroscopic  and serologic findings. It must be remembered that fascioliasis is an exceptional cause of chronic cholecystitis.
Oligospermik İnfertil Bir Erkekte Resiprokal Translokasyon t(1;5)(p33;qter)
Reciprocal Translocation T(1;5)(P33;Qter) in aq Oligospermic Infertile Male
Yazar: Erol, Deniz; Yüce, Hüseyin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Translokasyon, infertilite, oligospermi

İnfertilite, çiftlerin yaklaşık %15'ini etkilemekte olup erkek faktörlü vakaların yaklaşık olarak yarısı oligospermi, azospermi gibi hatalı spermatogenezle  ilişkilidir. İnfertil erkek hastalarda somatik kromozom anomali insidansının %2.2 ve 19.6 arasında olduğu rapor edilmiştir. Bu çalışmamızda, infertilite  nedeniyle laboratuvarımıza gönderilen çiftte yapılan sitogenetik analiz sonuçları sunulmuştur. Kadında normal karyotip (46,XX), erkekte dengeli  resiprokal translokasyon [46,XY,t(1;5)(p33;qter)] belirlenmiştir. Olguda var olan kromozomal düzensizliğin spermatogenezisi etkileyerek infertiliteye  neden olduğu sonucuna vardık.

Infertility affects an estimated 15% of couples and in roughly half of cases male-related factors are involved, frequently associated with impaired  spermatogenesis, e.g. oligospermia or azoospermia. The incidence of somatic chromosome anomalies in infertile male patients hase been reported  between 2.2 and 19.6%. In this study, we present the results of a cytogenetic analysis performed on a couple, who were referred to our laboratory due  to infertility. We found a normal karyotype (46,XX) in female, and balanced reciprocal translocation [46,XY,t(1;5)(p33;qter)] in the male. We  deduced that chromosomal rearrangements in this case were caused infertility due to the interference with spermatogenesis.