hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Akut infantil hemorajik ödemli bir olgu
A case of acute infantile hemorrhagic edema
Yazar: Benli, Samet; Tekin, Mehmet
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Akut infantil hemorajik ödem,lökositoklastik vaskülit,purpura. ; Acute infantile hemorrhagic edema,leukocytoclastic vasculitis,purpura.

Akutinfantil hemorajik ödem (AİHÖ) genellikle 6-24 ay arasında görülen ve deriyesınırlı olan bir lökositoklastik vaskülit tablosudur. Hastalar ödem, ateş vepurpurik döküntü ile başvurmaktadır. Yaklaşık 2-4 hafta kadar süredekendiliğinden iyileşmesine rağmen, döküntüler aileleri ciddi anlamda tedirginedebilmektedir. Bu olguda üst solunum yolu enfeksiyonu sonrası purpura, ellerdeve ayaklarda şişme yakınmaları ile tarafımıza başvuran ve AİHÖ tanısı alandokuz aylık bir çocuk sunuldu. Acil tıp, çocuk sağlığı ve hastalıkları vecildiye uzmanlarının nadir görülen AİHÖ’yü tanımaları ve selim seyri konusundahasta yakınlarını bilgilendirmelerinin, gereksiz araştırmaları ve ailelerinkaygılarını azaltacağını vurgulamak istedik.

Acute infantile hemorrhagic edema (AIHE) is aleukocytoclastic vasculitis limited to the skin and is usually seen between6-24 months. Patients present with edema, fever and purpuric rash. Although thepatients recover spontaneously in about 2-4 weeks, the rashes can seriouslydisturb their families. In this case, we presented a nine-months-old childdiagnosed with AHIE who was admitted to the hospital with purpura and swellingof hands and feet after an upper respiratory tract infection. We wanted toemphasize that recognition of the rare AIHE by emergency specialist,pediatricians, and dermatologists and informing the patient relatives about thebenign course, will reduce unnecessary research and concerns of the families.
Çölyak hastalığı'nda teşhis süresi
Length of diagnosis in celiac disease
Yazar: Karaahmet, Fatih
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 57 No. 4, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Çölyak Hastalığı,klinik özellikler,teşhis süresi. ; Celiac Disease,clinical features,length of diagnosis.

Amaç: Çölyak hastalığı(gluten duyarlı enteropati), genetik olarak duyarlı kişilerde buğday, arpa,çavdar ve yulafın içinde bulunan glutene karşı oluşan duyarlılık reaksiyonudur.Çölyak hastalığında klinik oldukça farklı ve değişken olabilir. Atipikbelirtilerden ötürü çoğu kez tanının akla getirilmemesi nedeniyle başkahastalıklar düşünülerek gereksiz ve sonuç getirmeyecek araştırmalar, tedavileryapılır. Bu çalışmadaki amaç Çölyak Hastalığının belirtilerinin başlangıcındanteşhis konulmasına kadar geçen zamanı belirlemektir.Gereç veYöntemler: AnkaraEğitim ve Araştırma Hastanesi Gastroenetroloji polikliniğine başvuran, yaşsınırı gözetmeksizin toplam 113 Çölyak hastası çalışmaya alındı. Hastalardatanı zamanı, tanı öncesi ilk belirtilerin başladığı tarih, belirtiler vebelirtiler ile tanı arasındaki süre sorgulandı.Bulgular:Hastalarınyaş ortalaması 36.83±14.59, belirti başlangıcından tanı anına kadar geçen süreortalaması 29.1±57.11 aydı. Erkeklerde tanı için geçen ortalama süre22.13±36.75 ay iken kadınlarda 32.36±64.54 ay olarak saptandı.Sonuç: Çölyak Hastalığıbelirti başlangıcından tanı anına kadar geçen süre ortalaması 2.5 yıl olup, erkenve doğru klinik tanı maddi kazanç yanında gereksiz zaman ve çaba harcanmasınıda engelleyecektir.

Aim: Celiac Disease(gluten-sensitive enteropathy. is a sensitivity reaction against gluten ingenetically susceptible individuals induced by the ingestion of wheat, barley,rye and oats. Clinics can be quite different and variable in Celiac Disease.Because wide variety of clinical presentations, most patient considered with otherdiseases and treatment. The aim of this study is to determine the interval fromthe beginning of the symptoms to the time of diagnosis.Materialsand Methods: This study was conducted with 113 Celiac Disease patients at AnkaraTraining and Research Hospital Gastroenterology Polyclinic regardless of theage limit. The time of diagnosis, symptoms and the length of time from thestart of the symptoms to the time of diagnosis were questioned.Results: The mean age of thepatients was 36.83 ± 14.59, the mean time from the start of symptoms to thediagnosis was 29.1 ± 57.11 months and the length of time for diagnosis in malesand women were 22.13 ± 36.75 and 32.36 ± 64.54 months respectively.Conclusion: The mean duration from the onset of symptoms to the time of diagnosis inCeliac Disease is 2.5 years. Early and accurate diagnosis of the Celiac Diseasewill prevent from unnecessary effort for diagnosis and provide financial gain.
Zoledronik asit uygulamasının meme kanseri hücre hattı (mcf 7) kanser kök hücrelerinin üzerine otofaji gen seviyesindeki etkilerinin araştırılması
Investigation of the effects of zoledronic acid in breast cancer stem cell line (mcf7) for autophagic gene level
Yazar: Oltulu, Fatih; Uysal, Ayşegül; Rouhrazi, Hadi; Kılıç, Kubilay Doğan; Çalık Kocatürk, Duygu; Öktem, Gülperi
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Otofaji,kanser kök hücresi,zoledronik asit,tümör nekrozis faktör ; Autophagy,cancer stem cell,zoleodronic acid,TNF,heat shock protein (HSP90).

Amaç: Zoledronik asit (ZA) uygulanmış meme kanser kök hücrelerinde (KKH),kanser kök hücresi ve otofaji ile ilişkili gen ekspresyonlarındakifarklılıkları incelemek.Gereç ve Yöntem: CD44yüksek/CD24yüksekyüzey belirteçleri pozitif olan MCF-7 meme kanseri hücre hattından KKH’ler akışsitometri metodu ile izole edilmiştir. ZA tedavisi uygulanmış ve uygulanmamışolan KKH gruplarının toplam RNA izolasyonu için cDNA sentezlenmiştir. Sonolarak 41 adet otofaji için başlıca ilişkili olabilecek genlerin ekspresyonseviyeleri qRT-PCR analizi ile incelenmiştir.Bulgular: ZA tedavisi uygulanan grup tedaviuygulanmayan grup ile karşılaştırıldığında TGM2, TNF, HSPA8 genlerinin azalmışregüle olduğu ve HSP90AA1 geninin artmış regüle olduğu görülmüştür. Sonuç: Otofaji ile ilişkili genlerin ekspresyon profillerinde ZA tedavisiuygulanan ve uygulanmayan gruplar arasında anlamlı farklar bulunmuştur. Bubulgular, KKH’lerine karşı hedef olabilecek daha etkili tedavi ajanlarıgeliştirilebilmesi için önemli katkılar sağlayabilir.

Aim: In this study we examined differences in theexpression of genes associated with autophagy and CSCs for the treatment ZAapplied via taking breast cancer stem cells as models.Materials and Methods: CSCs with CD44high/CD24highsurface markers have been isolated from the MCF-7 breast cancer cell linewith flow cytometry methods. cDNA was synthesized for ZA treatment applied andnot applied CSC group with total RNA isolation. Then, 41 essential autophagy-relatedgene expression levels were analyzed by qRT-PCR array analysis. Results: When ZA treatment administrated group compared withnon-treatment group, downregulation of TGM2, TNF, HSPA8 and upregulation ofHSP90AA1 was detected. Conclusion: There are differences of expressionprofiles of genes related to autophagy between ZA treated and non-ZA treadgroup. These findings may provide important information towards us to targetCSCs to develop more effective treatments.
Endoplazmik retikulum-aracılı protein yıkım yolağında görev yapan p97/VCP ve Ufd1-Npl4 adlı proteinlerin NF-κB yolağına etkisinin prostat kanser hücre hattında incelenmesi
Investigating the effect of p97/VCP and Ufd1-Npl4 proteins functioning in the endoplasmic reticulum-associated degradation on the NF-κB pathway
Yazar: Ballar Kırmızıbayrak, Petek; Erbaykent Tepedelen, Burcu
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 57 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Endoplazmik retikulum ilişkili yıkım yolağı,retrotranslokasyon,p97/VCP,NF-κB,prostat kanseri. ; Endoplasmic reticulum-associated degradation,retrotranslocation,p97/VCP,NF-κB,prostate cancer.

Amaç: Bu çalışmada, endoplazmik retikulum-aracılı yıkım yolağındakiretrotranslokasyon basamağının anahtar proteini olan p97/VCP ve etkileşimpartnerleri olan Ufd1 ve Npl4 proteinlerinin NF-κB yolağı üzerine etkileriprostat kanser hücre hattında incelendi.Gereç veYöntem: p97/VCP, Ufd1 ve Npl4 ifadeleri RNA interferans RNAi(RNA interferans) teknolojisi ile LNCAP hücrelerinde susturuldu ve NF-κBaktivitesi ikili lusiferaz yöntemi ile NF-κB yolağı proteinlerinin ifadesi iseimmünoblotlama ile değerlendirildi.Bulgular: p97/VCP, Ufd1 ve Npl4 ifadelerinin susturulması LNCaP hücrelerinde NF-κBaktivitesini anlamlı olarak azaltmış ve IκBα protein seviyesini arttırırkenfosforile NF-κB ve fosforile IκBα seviyelerini azaltmıştır.Sonuç: Retrotranslokasyon kompleks üyelerinin susturulması ile LNCaPhücrelerinde NF-κB aktivitesinin azalmasının NF-κB inhibitörü olan IκBαseviyesinin artmasına bağlı olduğu düşünülmektedir. Bulgularımız p97/VCP veetkileşim partnerleri Ufd1-Npl4 proteinlerinin prostat kanserinde NF-κByolağının düzenlenmesinde önemli bir etken olabileceğini önermektedir.

Aim: In this study, the effects of p97/VCP and itsinteracting partners Ufd1 and Npl4 proteins, which function at theretrotranslocation step of endoplasmic reticulum-associated degradation wereinvestigated on the NF-κB pathway in the prostate cancer cell line.Materials and Methods: The expressions of p97/VCP,Ufd1 and Npl4 were silenced in LNCaP cells using RNAi (RNA interference)technology. NF-κB activity was evaluated by dual luciferase assay system andthe expressionof NF-κB pathway proteins were investigated using immunoblotting.Results: Silencing of expression of p97/VCP, Ufd1 and Npl4significantly diminished NF-κB activity and increased the level of IκBα proteinwhile decreased phosphorylated NF-κB and phosphorylated IκBα levels in LNCaPcells. Conclusion: The decrease NF-κB activityupon silencing the expressions of retrotranslocation complex members in LNCaPcells might be associated with the increased level of NF-κB inhibitor IκBα. Ourdata suggests that p97/VCP and its interacting partners might be importantfactors on the regulation of NF-κB pathway in the prostate cancer.
ZNF304 gen ifadesinde artış ve CXCR4’de azalma ile prostat kanserinde anoikis değişebilir
Significant increase in ZNF304 and decrease in CXCR4 gene expressions may alter anoikis in prostate cancer
Yazar: Ayla, Şule; Öktem, Gülperi; Parlayan, Cüneyd
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 57 No. 3, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Apoptozis,anoikis,kanser,mezenkimal geçiş. ; Apoptosis,anoikis,cancer,mesenchymal transition.

Amaç: Prostat kanser hücre hattı (DU145) ve prostat normal epitel hücrehatları (RWPE) arasında anoikis mekanizmasını arttıracak veya inhibe edebilecekgenlerin analizini yapmak ve kanser gelişiminde olası rolünü incelemek.Gereç ve Yöntem: İnsan prostat epitelhücre hattı (RWPE) ve prostat kanseri hücre hatları (DU-145) Amerikan TipKültür Koleksiyonu (ATCC)’den temin edildi. Hücre hatlarının çoğaltılmasında vesürdürülmesinde RPMI 1640 (BiologicalIndustries) besi ortamı kullanıldı. Transkriptom analizi için RNAizolasyonu yapılarak, kütüphane oluşturuldu, kütüphanenin kantitasyonununardından NextSeq500 (illumina) ile sekanslama yapıldı. Dizileme, haritalandırma,bağıl gen ifadeleri ölçümleri gibi biyoinformatik analizler Genomics Workbench v 8 (Qiagen) yazılımı kullanılarak GRCh38referans sekansı ile yapılmıştır.Bulgular: RWPE Normal prostat epitel hücre kültürleri ile DU145 prostat kanserhücreleri karşılaştırıldığı zaman DU-145 prostat kanser hücre kültürlerinde,ZNF304, PYCARD ve Notch3 gen expresyonlarında anlamlı bir artış (p<0,05)görülürken, CXCR4, Pak3, SerpınB1 gen ekspresyonlarında anlamlı bir azalma(p<0,05) görülmüştür.Sonuç: DU145 prostat kanseri hücrehattında anoikis ile ilişkili önemli gen ekpresyonlarında artış ve azalmagözlemledik. Değişime bağlı olarak hücrelerin anoikisden kaçarak metastatiközellik kazanabileceğini düşündük.

Aim: To analyze genes that may increase or inhibit theanoikis mechanism between prostate cancer cell line and prostate normalepithelial cell line and examine the possible role of cancer in cancerdevelopment.Materials and Methods: Human prostate epithelialcell line (RWPE) and prostate cancer cell line (DU145) were acquired from ATCC.Both cell lines were maintanied in RPMI 1640 (Biological Industries) medium.Total RNA were isolated and fragmented. Adapters were ligated to prepare RNAlibrary for whole trasncriptome experiments. Statistics and bioinformaticsanalysis including mapping, clustering, sequencing were done by using GenomicsWorkbench v 8. (Qiagen) software.Results: As we compared the normal prostate ephitalialcells (RWPE) and prosatate cancer cells (DU 145); ZNF304,PYCARD ve NOTCH3 weresignificantly (p<0.05) up-regulated in DU145 cells, on the other hand,CXCR4, PAK3, SERPINB1 genes were significantly down-regulated.Conclusion: We found that there aresignificant differential gene expressions in DU-145 cells which may lead tometastatic state via evasion of anoikis process.
Alkolik karaciğer hastalığı nedeniyle karaciğer nakli yapılan hastalarda psikiyatrik eştanı ve yeniden alkol kullanımı: Bir ön çalışma
Psychiatric comorbidity and alcohol recidivism in patients who have undergone liver transplantation due to alcoholic liver disease: A preliminary study
Yazar: Özer, Ürün; Uygun, Ersin
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Karaciğer nakli,alkolik karaciğer hastalığı,alkol kullanım bozukluğu,yeniden alkol kullanımı

Amaç: Alkolik karaciğer hastalığı, karaciğer naklinin önde gelenendikasyonlarından biridir. Karaciğer nakli sonrasında olumlu sonuçlar eldeedilmekle birlikte, bazı olgularda alkol alımının tekrar ortaya çıktığıbildirilmiştir. Çalışmamızın amacı bu hastalarda psikiyatrik eş tanıları vekaraciğer nakli sonrasındaki izlem döneminde yeniden alkol kullanımınıincelemektir. Gereç ve Yöntem: Kurumumuzda alkolik karaciğer hastalığı nedeniylekaraciğer nakli yapılan 14 hastanın bir yıllık tıbbi kayıtları retrospektifolarak incelenmiştir.Bulgular: Ondört hastadan beşinde (%35,7) geçmişte psikiyatri başvurusu, dördünde (%28,6)psikiyatrik tedavi öyküsü saptanmıştır. Psikiyatrik görüşme sırasında halenpsikiyatrik hastalığı devam eden ve psikiyatrik tedavi gören hasta sayısı ikidir(%14,3). Bu hastalarda gözlenen tanılar alkol kullanım bozukluğu, depresyon veanksiyete bozukluğudur. İzlemde bir hasta kaybedilmiş, kalan 13 hastadan hiçbirindealkol kullanımında yineleme gözlenmemiştir.Sonuç: Alkolikkaraciğer hastalığı karaciğer nakli için ideal bir endikasyondur ve yakınizlemle alkol kullanımında yineleme önlenebilir. Psikiyatri hem nakil öncesihem nakil sonrası dönemde organ nakli ekibinin vazgeçilmez bir üyesi olmalıdır.

Aim: Alcoholic liverdisease is a leading indication for liver transplantation. Although the outcomeafter liver transplantation is favorable, a return to alcohol consumption isreported in some cases. The aim of this study is to examine psychiatriccomorbidities and alcohol recidivism in these patients in follow-up after livertransplantation. Materials and Methods:Medical records of 14 patients who have undergoneliver transplantation due to alcoholic liver disease in our hospital werestudied retrospectively.Results: Five (35.7%) among 14 patients had psychiatric admission and fourpatients (28.6%) had history of psychiatric treatment. The number of patientswho have current psychiatric disorder and receiving psychiatric treatmentduring psychiatric interview was two (14.3%). Diagnoses of these patients werealcohol use disorder, depression and anxiety disorders. One patient died in thefollow-up; no alcohol recidivism is seen in the remaining 13 patients.Conclusion: Alcoholic liver disease is an excellent indication for livertransplantation and with close follow-up alcohol recidivism might be prevented.Psychiatry must be indispensable member of organ transplantation team, both inpreoperational and postoperational periods.
Overin Brenner tümörü: Tek merkez deneyimi
Brenner tumor of the ovary: A single center experience
Yazar: Yıldırım, Nuri; Serin, Gürdeniz; Şahin, Çağdaş; Güzel, Duygu; Dikmen, Ayşegül; Akman, Levent; Özdemir, Necmettin; Zekioğlu, Osman; Terek, Mustafa Coşan; Özsaran, Ahmet Aydın
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Brenner,ovary,epithelial. ; Brenner,over,epitelya

Amaç: Bu çalıĢmada nadir görülen bir over tümörü olan Brenner tümörlerinin klinik özellikleri vurgulanmayaçalıĢılmıĢtır.Gereç ve Yöntem: ÇalıĢmaya Ege Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı’nda opere edilmiĢ veBrenner tümörü tanısı almıĢ hastalar dahil edildi. Hastaların geriye dönük incelemelerinde, yaĢı, tümör boyutu, tümörlokalizasyonu, operasyon endikasyonları ve yapılan operasyonun tipi, eĢlik eden histopatolojik bulgular ve tümörünmalignite durumu gibi bilgiler kaydedildi.Bulgular: ÇalıĢmaya alınan 26 hastanın ortalama yaĢı 54’tü. Bir hastada malign Brenner tanısı konulurken diğerhastalarda tümör benign karakterde idi. Ġki hasta dıĢında, kalan tüm olgularda tanı insidental olarak kondu ve buolgularda tümör boyutu 1 cm ve altındaydı.Sonuç: Brenner tümörleri, çoğunlukla benign karakterde ve insidental olarak saptanan neoplazilerdir. Genellikle diğerjinekolojik patolojiler nedeniyle opere edilen hastalarda, küçük boyutlarda saptanmaktadır. Malign Brenner tümörleriise, diğer malign epitelyal over tümörleri gibi davranmaktadır.

Aim: In this study, clinical features of a rare ovarian tumor, Brenner tumor was emphasized.Materials and Methods: Patients who were operated in Ege University Faculty of Medicine, Department ofObstetrics and Gynecology and diagnosed with Brenner tumor were included. In this retrospective research, age ofthe patient, tumor size, tumor localization, indication for operation, type of operation, coincident histopathologicalfindings and the behavior of the tumor (benign, malignant) were recorded.Results: Mean age of the 26 patients whom included into the study was 54. In only one patient, malignant Brennertumor was detected; others were benign. Except two patients, all of the diagnosis were incidental and the tumor sizeequal to or less than 1 cm in these patients.Conclusion: Generally, Brenner tumors are benign and incidental neoplasms. They are detected in small sizesespecially in patients operated for other gynecological pathologies. Malignant Brenner tumors behave as othermalignant epithelial ovarian neoplasms.
Pediyatrik kraniyofasiyal cerrahi sırasında kan yönetimi
Blood management during pediatric craniofacial surgery
Yazar: Günüşen, İlkben; Yakut Özdemir, Özlem
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 3, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Craniofacial surgery,hemorrhage,blood transfusion. ; : Kraniyofasiyal cerrahi,kanama,kan transfüzyonu.

Özellikleyüz bölgesini içeren kraniyofasiyal cerrahiler, hem hastaların yaşı ve sendromlubebek olmaları hem de operasyonun zorluğu dikkate alındığında, anestezistleraçısından komplike girişimler olarak kabul edilmektedir. Bu hastalardaintraoperatif dönemde yaşanacak kan kayıpları transfüzyon gereksiniminde artışaneden olabildiği gibi ani kardiyak arrestlere de yol açabilir. Bu tip komplikecerrahilerde multimodal stratejiler kullanılarak kan kaybının önlenmesi vegereksiz transfüzyondan kaçınılması önerilmektedir. Bu olgu sunumunda ikincikez kraniyofasiyal cerrahiye alınan pediyatrik bir vakada güncel bilgilerışığında perioperatif kan yönetimini tartışmayı amaçladık.

Craniofacial surgeries, especially in the faceregion, is considered to be complicated initiatives in terms ofanesthesiologists, given both the age of the patients and the presence ofsyndromic infant and the difficulty of operation. In these patients, blood lossin the intraoperative period may cause an increase in the need for transfusionas well as sudden cardiac arrest. Multimodal strategies are used in this complicatedsurgery to prevent blood loss and avoid unnecessary transfusions. In this casereport, we aimed to discuss the perioperative blood management in a pediatriccase who received craniofacial surgery for the second time.
Metalik implantlar alerji yapar mı?
Do metallic implants make allergies?
Yazar: Düşünür Günsen, Fatma; Sin, Aytül Zerrin; Aydoğdu, Semih
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Metalik implantlar,alerji,yama testi. ; Metalic implants,allergy,patch test.

Metal hipersensitivitesi, özellikle nikel duyarlılığı, toplumda sık görülen bir tablodur. İmplante metaller biyolojik sıvılarla temas ettiğinde aşınır ve demir, krom, nikel, alüminyum ve molibden gibi metalik iyonlar salınır. Bu metal iyonları lokal veya sistemik etkilerle hipersensitivite reaksiyonlarına neden olabilir. İmplante materyale karşı gelişen cilt lezyonları primer olarak T hücre aracılı tip 4 gecikmiş tip hipersensitivite reaksiyonudur. Yama testi metal duyarlılığını göstermede altın standarttır. Rutin olarak operasyon öncesi yama testi önerilmemekte olup, hastanın öyküsünde kişisel metal duyarlılığı öyküsü var ise yapılmalıdır. Hastaların preoperatif değerlendirmesi sırasında kimin hipersensitivite reaksiyonu geliştireceğini önceden belirleyen bir test yöntemi yoktur. Metal hipersensitivitesi; psödotümör formasyonu, kronik ağrı, eklem efüzyonu ve hatta protez başarısızlığı ve değiştirilmesine neden olabileceğinden ortopedide önemli bir sorundur.

Sensitivity to metals is very common, especially to nickel. Implanted metals corrode when in contact with biological fluids and release iron, chromium, nickel, aluminium, molybdenum etc. metallic ions. These metal ions may cause local or systemic effects and induce hypersensitivity reactions. Cutaneous reactions over the implanted device are primarily T-cell mediated type 4 delayed-type reactions. Patch test evaluation is the gold standard for searching metal hypersensitivity. Routine pre-implant patch testing is not recommended; if the patient has a personal metal allergy history, it should be performed before operation. Currently available testing methods cannot predict which patients will develop hypersensitivity reactions following insertion of metalic implants. Metal hypersensitivity is an important problem in orthopedics, because of its potential role in formation of pseudotumors, ,chronic pain, joint effusion and also prosthetic joint failure and revision need.
Gebe bir hastada psoas kası apsesi
Psoas muscle abscess in a pregnant patient
Yazar: Çintesun, Ersin; Seçilmiş Kerimoğlu, Özlem; Kebapçılar, Ayşe Gül; Uysal, Emine; Ezveci, Huriye; Çelik, Çetin
Dergi: Ege Tıp Dergisi, Vol. 58 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Psoas muscle abscess,pregnancy,morbidity,mortality. ; Psoas kası apsesi,gebelik,morbidite,mortalite.

Psoas kasapsesi gebelikte çok nadir görülen ve teşhisi zor bir hastalıktır. Literatürdeaz sayıda vaka bildirimi mevcuttur. Bu olgu sunumunda, psoas apsesi tanısıkonmuş 30. gebelik haftasında olan, perkütan drenaj ve antibiyoterapi iletedavi edilen bir hastayı sunmayı amaçladık. Psoas kas apsesi, geç tanıalmaları sebebiyle, yüksek morbidite ve mortaliteye sahip bir hastalıktır. Uzunsüreli ve inatçı bel ağrısı olan hastalarda ayırıcı tanıda psoas kas apsesidüşünülmelidir.

Psoas muscle is very rareand difficult to diagnose in pregnancy. There are few cases reports in theliterature. In this case report, we aimed to present a patient who wasdiagnosed with psoas abscess and was treated with percutaneous drainage andantibiotherapy in the 30th week of gestation. Psoas muscle abscess is a diseasewith high morbidity and mortality due to late diagnosis. In patients withlong-standing and persistent low back pain, the psoas muscle should beconsidered in differential diagnosis.