hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Şarbon Enfeksiyonunda Stafilokokların Antagonist Tesiri
The Antagonistic Effect of Staphylococci in Anthrax Infection
Yazar: Onul, Behiç
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; Şarbon (Bacillus anthracis),Staphylococcus aureus,Antagonizma,Mikst (Karma) Enfeksiyon ; Anthrax (Bacillus anthracis),Staphylococcus aureus,Antagonism,Anthrax Edema

Bu araştırma, normalde hastalıkları ağırlaştırması beklenen piyojen (irin yapıcı) bakterilerin, şarbon enfeksiyonu özelinde tam tersi bir etki yaratarak hastalığın yayılmasını sınırladığını ortaya koymaktadır. Ankara Tıp Fakültesi İntan Hastalıkları Kliniği'nde takip edilen vakalarda, şarbon basili ile birlikte Staphylococcus aureus saptanan hastaların, hastalığı daha hafif ve "antagonist" bir etkileşim sayesinde ödemsiz atlattıkları müşahede edilmiştir. Makalede sunulan vakalarda, stafilokokların yara etrafında hızlı bir iltihabi reaksiyon oluşturarak şarbon basilinin lenf yollarına girmesini engellediği ve böylece vücudu tehlikeli ödemlerden koruduğu detaylandırılmaktadır. Bu bulgular, halk arasında yaygın olan şarbon yarasını dağlama veya kesme gibi müdahalelerin, basilin oluşturduğu doğal tıkaçları bozarak hastalığı daha tehlikeli hale getirebileceği tıbbi gerçeğini desteklemektedir.

This clinical study investigates the unique interaction between anthrax bacilli (Bacillus anthracis) and staphylococci (Staphylococcus aureus) in mixed infections.  The author, Assoc. Prof. Dr. Behiç Onul, observes that while pyogenic bacteria typically worsen most infections, staphylococci appear to exert an antagonistic effect on anthrax, limiting its spread and preventing severe anthrax edema. The paper presents two clinical cases: a 31-year-old farmer with an eyelid lesion and a 40-year-old security guard with a neck infection. In both cases, the presence of staphylococci led to a more localized disease course than expected. The study concludes that inflammation caused by staphylococci prevents anthrax bacilli from entering the lymphatic pathways, thereby protecting the organism from systemic complications.
Myome'larda Üriner Sistem Komplikasyonları (Bir Vaka Münasebetiyle)
Urinary System Complications in Myomas (In Reference to a Specific Case)
Yazar: Çanga, Şerif
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; Myoma Uteri (Miyom),Hidronefroz,Üreter Kompresyonu ; Uterine Myoma (Fibroids),Hydronephrosis,Ureteral Compression

Bu araştırma, kadınlarda sık rastlanan rahim miyomlarının üriner sistem (idrar yolları ve böbrekler) üzerindeki sinsi etkilerini ele almaktadır. Ankara Üniversitesi Doğum ve Kadın Hastalıkları Kliniği'nde hazırlanan makale, vajinaya doğmuş büyük bir miyomu olan 50 yaşında bir kadın vaka üzerinden konuyu detaylandırmaktadır. Hastanın hiçbir üriner şikayeti olmamasına rağmen, yapılan tetkiklerde iki taraflı ileri derecede hidronefroz (böbrek şişmesi) ve üreterlerin tıkandığı saptanmıştır.Klinik istatistiklerine göre miyom vakalarının %12'sinde bu tür tazyik belirtilerine rastlanmaktadır. Yazarlar, baskının miyomun büyüklüğünden ziyade yerleşim yerine (lokalizasyonuna) bağlı olduğunu ve bu durumun genellikle ağrısız seyrettiğini vurgulamaktadır. Makale, böbrek fonksiyonlarını korumak adına bu tür vakalarda cerrahi müdahalenin (ameliyat) şart olduğunu, ışın tedavisinin ise idrar yollarında gevşeme yaparak durumu kötüleştirebileceğini savunmaktadır.

This study investigates the prevalence and clinical significance of urinary system complications arising from uterine myomas. The authors, Prof. Dr. Şerif Çanga and Dr. A. Esendal, present a case involving a 50-year-old female with a large, infected myoma that had "born" into the vagina. Despite the absence of urinary symptoms, diagnostic imaging (urography) revealed bilateral hydronephrosis and hydroureter caused by ureteral compression. Statistical analysis from the Ankara University clinic (1946–1949) indicates that urinary complications occur in approximately 12% of myoma cases. The research emphasizes that compression is related more to the tumor's location (such as intraligamentary or vaginal development) than its size. The paper concludes that surgical intervention is mandatory for compression cases, as radiation therapy (radiotherapy) may worsen ureteral atony.
Adli Tıp ve Sosyal Tıp Bakımından Sar'a
Epilepsy from the Viewpoint of Forensic and Social Medicine
Yazar: Menteş, Halûka
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Forensic Medicine ; Adli Tıp ; Sar'a (Epilepsi),Post-travmatik Sar'a,Cezai Ehliyet ; Epilepsy (Sar'a),Sudden Death in Epilepsy,Post-traumatic Epilepsy

Bu çalışma, sar'a hastalığının adli tıp sahasında yarattığı karmaşık meseleleri; cezai sorumluluk, iş kazaları-travmalar ve ani ölümler olmak üzere üç ana başlıkta incelemektedir. Yazıda, Türk Ceza Kanunu'nun 46. ve 47. maddeleri uyarınca, nöbet esnasında işlenen suçlarda ceza ehliyetinin ortadan kalktığı veya akli melekelerin gerilediği durumlarda cezai indirime gidildiği belirtilmektedir.Adli vakalarda, nöbet sırasında düşme veya suya girme sonucu oluşan yaralanmaların cinayet belirtileriyle (cebir ve zor eserleri) karıştırılabileceğine dikkat çekilmektedir. Makale ayrıca, sar'alı bireylerin evlenmesi, okul hayatı ve otomobil kullanımı gibi sosyal meselelere tıbbi ve etik bir yaklaşım sunarak, bu şahısların toplum içindeki haklarını ve kısıtlılıklarını tartışmaktadır

This study examines epilepsy (sar'a) through the lenses of forensic and social medicine, focusing on three primary areas: criminal responsibility, post-traumatic onset, and sudden death. The author, Dr. Halûka Menteş, details how the Turkish Penal Code (Articles 46 and 47) applies to crimes committed during seizures or in states of post-ictal mental decay.The paper highlights the diagnostic challenges of differentiating accidental trauma during a seizure from homicidal intent, utilizing autopsy findings such as foam in the mouth and "Tardieu spots". Furthermore, it addresses social questions regarding the rights of epileptic individuals to marry, pursue education, and operate motor vehicles, emphasizing a balance between individual freedom and public safety.
Klorla Şahsi Su Dezenfeksiyonunda Tavsiye Edilecek Usuller
Recommended Methods for Individual Water Disinfection Using Chlorine
Yazar: Tunç, Sayide
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Public Health (Other) ; Halk Sağlığı (Diğer) ; Su Dezenfeksiyonu,Kloramin T,pH Derecesi ; Water Disinfection,Chloramine T,pH Level

Bu araştırma, içme sularının patojen mikroplardan temizlenmesinde klorun en etkin ve ucuz yöntem olduğunu vurgulayarak, özellikle laboratuvar imkanlarının bulunmadığı durumlarda bireylerin uygulayabileceği güvenli bir yöntem geliştirmeyi amaçlamaktadır. Klorun dezenfektan gücünün suyun sıcaklığına, pH değerine ve içindeki organik madde miktarına bağlı olduğu belirtilmiştir.Yapılan deneyler sonucunda, suyun pH değeri 7 olduğunda dezenfeksiyon için yüksek dozda klor gerektiği, ancak pH 6'ya düşürüldüğünde çok daha düşük dozlarla tam temizlik sağlandığı saptanmıştır. Makale, bir litre suya önce pH'ı düşürmek için 300 mg tartrik asit, ardından 50 mg Kloramin T ilave edilip yarım saat beklenmesi durumunda suyun emniyetle içilebileceğini ortaya koymaktadır. Bu yöntem, suyun lezzetini ve kokusunu bozmadan etkili bir temizlik sağlaması nedeniyle şahsi kullanımlar için tavsiye edilmektedir.

This study, conducted at the Ankara University Hygiene Institute, evaluates effective methods for individual water disinfection using chlorine compounds. The author, Dr. Sayide Tunç, investigates the limitations of direct chlorination in uncontrolled environments and proposes an optimized method using Chloramine T. Experimental results demonstrate that the disinfectant power of Chloramine T is significantly enhanced when the pH of the water is lowered. The paper concludes that safe drinking water can be obtained from clear or slightly turbid natural waters by first adding 300 mg of tartaric acid to lower the pH to 6, followed by 50 mg of Chloramine T per liter, with a waiting period of 30 minutes.
Tüberküloz Tedavisinde Conteben
Conteben in the Treatment of Tuberculosis
Yazar: Akkaynak, Selahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Respiratory Diseases ; Solunum Hastalıkları ; Conteben (TBI),Bakteriyostatik Tesir,Hançere ve Barsak Tüberkülozu ; Conteben,Mycobacterium Tuberculosis,Mucous Membrane Tuberculosis

Bu araştırma, tüberküloz tedavisinde 1950'li yılların başında popülerlik kazanan Conteben (Thiosemikarbazon) adlı ilacın klinik ve deneysel değerini incelemektedir. Yazar, Almanya'da kobaylar üzerinde yaptığı deneylerde ilacın yüksek dozlarda basillerin yayılmasını durdurduğunu, ancak klinikte kullanılan düşük dozların bakteriyostatik etkisinin tartışmalı olduğunu saptamıştır.Klinik veriler, Conteben'in özellikle hançere (gırtlak) ve barsak tüberkülozunda %60'ın üzerinde bir iyileşme sağladığını ortaya koymaktadır. Buna karşılık, akciğer tüberkülozunda hastanın genel durumunu iyileştirse de radyolojik bulgularda (röntgen) belirgin bir düzelme yapmadığı gözlemlenmiştir. Makale, ilacın karaciğer yağlanması ve böbrek hasarı gibi ciddi toksik yan etkileri nedeniyle mutlaka hastane ortamında ve sıkı kontrol altında kullanılması gerektiğini vurgulamaktadır.

This study evaluates the efficacy of Conteben (TBI/Tibione), a thiosemicarbazone derivative, in the treatment of various forms of tuberculosis. The author, Assoc. Prof. Dr. Selahattin Akkaynak, presents findings from his research on guinea pigs conducted at Eppendorf Hospital in Germany. While experimental results demonstrate a strong bacteriostatic effect at high doses, clinical effectiveness at standard doses (2 mg/kg) remains under discussion. The paper highlights that Conteben is exceptionally successful in treating tuberculosis of the mucous membranes, such as laryngeal and intestinal tuberculosis, but shows limited impact on radiological stabilization of pulmonary lesions. Furthermore, the study warns of significant toxic side effects involving the liver, kidneys, and bone marrow, necessitating strict clinical supervision.
1951 İnflüenzası
The 1951 Influenza Epidemic
Yazar: Payzın, Sabahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; İnflüenza,A Prime (A'),Epidemiyoloji ; Influenza A Prime (A'),influenza,Epidemiology

Bu araştırma, 1950 yılı sonunda başlayıp 1951 başında Türkiye ve Avrupa'yı etkisi altına alan geniş çaplı grip salgınını analiz etmektedir. Yazar, Ankara'daki vakalardan aldığı boğaz çalkantılarını döletli tavuk yumurtalarına ekerek virüsü tecrit etmiş ve salgının sorumlusunun A Prime (A') tipi virüs olduğunu saptamıştır.Makalede, virüsün 1947'den itibaren geçirdiği mutasyonlar nedeniyle klasik aşıların etkisini yitirdiği vurgulanmaktadır. Klinik tabloda yüksek ateş ($40.5^{\circ}C$ ye kadar), şiddetli kas ağrıları ve kuru öksürük ön plandadır; ancak 1948 salgınına kıyasla akciğer ve sinir sistemi tutulumunun daha az olduğu gözlemlenmiştir. Çalışma, salgının yarattığı ciddi ekonomik kayıplara dikkat çekerek, hastalık ihbar sisteminin iyileştirilmesi ve Refik Saydam Enstitüsü bünyesindeki virüs laboratuvarının önemini belirtmektedir.

This study examines the widespread influenza epidemic that occurred in late 1950 and early 1951, both globally and across several Turkish provinces including Ankara, Tokat, and Erzurum. The author, Dr. S. Payzın, details the isolation of the virus from patient throat washings using embryonated eggs, identifying the causative agent as the A Prime (A') strain.The paper discusses the antigenic shifts observed since 1947, which have rendered classic influenza vaccines less effective. Clinical observations noted symptoms such as high fever (up to 40C), dry cough, and occasional complications like pneumonia or post-grippal myoclonia. The research also highlights the significant economic impact of the epidemic and the necessity of timely disease notification and specialized regional monitoring centers, such as the Refik Saydam Institute.
Streptokinase ve Streptodornase'ın Sitoloji, Farmakoloji ve Klinik Kullanılışı
Cytology, Pharmacology, and Clinical Use of Streptokinase and Streptodornase
Yazar: Menemenli, Necdet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Medical Pharmacology ; Tıbbi Farmakoloji ; Streptokinaz (SK),Streptodornaz (SD),Enzimatik Temizleme ; Streptokinase (SK),Streptodornase (SD),Enzymatic Debridement

Bu çalışma, beta hemolitik streptokoklardan elde edilen Streptokinase ve Streptodornase enzimlerinin tıp alanındaki devrim niteliğindeki kullanımlarını özetlemektedir. Streptokinase, insan kanındaki fibrin eritici sistemi harekete geçirerek pıhtıları sıvılaştırırken; Streptodornase, irinli akıntıların yoğunluğunu azaltarak bunların boşaltılmasını kolaylaştırır.Makale; hemotoraks, ampiyem ve tüberküloz menenjiti gibi tedavisi güç hastalıklarda bu enzimlerin cerrahi müdahaleye yardımcı bir "biyolojik silah" olarak önemini vurgulamaktadır. Yapılan sitolojik incelemeler, enzim uygulamasının ardından iltihaplı bölgeye taze lökosit hücumunun arttığını ve fagositoz (mikrop yeme) faaliyetinin %10-28 oranında yükseldiğini göstermiştir. Özellikle tüberküloz menenjitinde, standart tedaviye bu enzimlerin eklenmesiyle hayatta kalma oranının %25'ten %58'e çıktığı kaydedilmiştir.

This review examines the pharmacological properties and clinical utility of Streptokinase (SK) and Streptodornase (SD), two agents derived from beta-hemolytic streptococci. Streptokinase functions by activating the fibrinolytic system in human plasma, thereby liquefying fibrin clots, while Streptodornase targets the viscosity of purulent exudates by depolymerizing desoxyribonucleoprotein.The study details the successful application of these enzymes in treating hemothorax, post-pneumonic empyema, and tuberculous meningitis. Cytological investigations reveal that SK and SD injections trigger a significant increase in viable leucocytes and enhance phagocytic activity within inflammatory sites. Comparative clinical data demonstrate that the addition of SK to streptomycin therapy increases the survival rate in tuberculous meningitis from 25% to 58%.
Psycho Chirurgie'de Ortaya Çıkan Moral ve Medico Legale Problemler
Moral and Medico-Legal Problems Arising in Psycho-Surgery
Yazar: Baruk, Henri
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; Psikocerrahi,Lobotomi,Etik ; Psycho-surgery,Lobotomy,Ethics

Bu makale, başta lobotomi olmak üzere psikocerrahi yöntemlerinin tıbbi, etik ve adli tıp açısından yarattığı ciddi sorunları ele almaktadır. Yazar, apandisit gibi acil cerrahi vakaların aksine, psikiyatride cerrahi müdahalenin fonksiyonel hastalıkları geri dönüşü olmayan "organik" hasarlara çevirdiğini savunmaktadır.Klinik veriler, ameliyat sonrası görülen kısa süreli iyileşmelerin aldatıcı olduğunu; hastaların zamanla çevrelerine karşı ilgisizleştiğini, zekâlarının azaldığını ve organik bunama (demans) belirtileri gösterdiklerini ortaya koymaktadır. Maymunlar üzerinde yapılan laboratuvar deneylerinde, bu tür müdahalelerin yıllar sonra ölümcül epilepsi krizlerine yol açtığı saptanmıştır. Makale, psikocerrahinin mevcut haliyle çok tehlikeli bir deney olduğunu ve özellikle suçluların veya "zor" hastaların yönetiminde bir istismar aracına dönüşebileceği uyarısında bulunmaktadır.

This paper analyzes the moral and medico-legal challenges associated with psycho-surgery, specifically procedures like lobotomy. The author argues that unlike urgent surgeries (e.g., appendicitis), psycho-surgery lacks immediate necessity and often transforms functional mental illnesses into irreversible organic damages.Clinical observations indicate that initial post-operative improvements are often deceptive, eventually leading to severe regressions, moral indifference, and organic dementia. Furthermore, experimental studies on primates revealed long-term complications like epilepsy. The paper concludes that current psycho-surgical methods are dangerously experimental and may lead to clinical abuses, particularly in managing difficult patients or criminals.
Radiolog'un Yetiştirilmesinde Fiziğin Mevkii
The Place of Physics in the Training of the Radiologist
Yazar: Stead, George Christopher
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Radiology and Organ Imaging ; Radyoloji ve Organ Görüntüleme ; Radyoloji Eğitimi,Tıbbi Fizik,ihtisas diplomaları ; Radiology Education,Medical Physics,Specialization Diplomas

Bu çalışma, İngiliz Radyoloji Enstitüsü Başkanı Prof. G. Stead'in 1948 yılında yaptığı, radyoloji eğitiminde fiziğin önemini vurgulayan tarihi konuşmasını içermektedir. Yazar, İngiltere'de 1919'da Kembriç diploması ile başlayan sistematik tıp eğitimi sürecini anlatarak, teşhis (diyagnostik) ve tedavi (terapi) branşlarının farklı derinlikte fizik bilgisine ihtiyaç duyduğunu savunmaktadır.Makalede, İngiltere'deki eğitim sisteminin ABD ve Kanada ile olan farklılıkları ele alınmış; özellikle Amerika'da klinik tecrübeye daha fazla önem verilirken, İngiltere'de teorik fizik derslerinin ağırlığının korunduğu belirtilmiştir. Prof. Stead, radyolojinin gelecekteki başarısının, tıp doktorları (klinikçiler) ile fizikçilerin birbirlerinin dilini anlaması ve sıkı bir disiplinlerarası iş birliği içinde çalışmasıyla mümkün olacağını ifade etmektedir. Söylev, enstitü içindeki ahenk ve dostluk havasının bu genç bilim dalını daha da güçlendireceği temennisiyle sona ermektedir.

This paper presents the opening address by Prof. G. Stead, President of the British Institute of Radiology, discussing the vital role of physics in radiological education. The author traces the historical development of specialized diplomas in the UK, starting from the Cambridge Diploma in 1919, and evaluates the varying requirements for physics knowledge in diagnostic versus therapeutic radiology.The study compares the structured educational programs of Great Britain with those in the United States and Canada, noting the UK's emphasis on formal physics lectures. Prof. Stead advocates for closer collaboration between radiologists and hospital physicists, suggesting that each should understand the other's language and scientific principles to advance the field. The address concludes with a call for intellectual unity within the radiological community to ensure the future success of this evolving science.
Washington Tıp Cemiyetinin 22 nci Senelik İlmi Toplantısı
The 22nd Annual Scientific Meeting of the Washington Medical Society
Yazar: Sökmen, Cavit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Mitral Darlığı,Atom Bombası Yaraları,Antibiyotik Direnci ; Mitral Stenosis,Atomic Bomb Injuries,Antibiotic Resistance

Bu rapor, Ekim ayında Washington'da düzenlenen ve üç gün süren 22. Senelik İlmi Toplantı'da sunulan kısa tebliğlerin bir özetidir. Toplantıda öne çıkan başlıca konular şunlardır: Kortizonun romatizmada sadece semptomatik bir analjezik olduğu, ancak gözün iltihaplı hastalıklarında topik (yerel) kullanımının çok başarılı sonuçlar verdiği belirtilmiştir. Mitral darlığı ameliyatlarında hasta seçimi için aktif kardit ve aort yetersizliği gibi engeller tartışılmıştır.Ayrıca, atom bombası yanıklarının tedavisi, kedi tırmık hastalığının teşhisinde yanılmalar ve antibiyotiklerin bilinçsizce kullanılmasının yarattığı tehlikeler üzerinde durulmuştur. Rapor, tıp dünyasındaki en yeni gelişmeleri ve tedavi yöntemlerini toplu bir şekilde sunmaktadır.

This report summarizes the proceedings of the 22nd Annual Scientific Meeting of the Washington Medical Society. It covers a diverse range of contemporary medical topics, including the symptomatic use of Cortisone in rheumatism and its efficacy as a topical agent in inflammatory eye diseases. The meeting addressed surgical criteria for mitral stenosis, emphasizing strict contraindications such as active carditis. A significant portion was dedicated to atomic bomb injuries, focusing on treating radiation-induced burns and shock. Other discussions included the diagnosis of cat-scratch disease, new methods for teaching cardiac auscultation, and the rising global concern of antibiotic resistance due to improper usage.
Hematopoetik Faktörler Probleminin Tarihçesine ve Bu Günkü Durumuna Toplu Bir Bakış
A General Overview of the History and Current Status of Hematopoietic Factors
Yazar: Kırmızı, Fikret
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 5 No. 3-4, 1951
Anahtar kelimeler: Haematology ; Hematoloji ; Pernisiyöz Anemi,İntrensek (İç) Faktör,Ekstrensek (Dış) Faktör ; Pernicious Anemia,Intrinsic Factor (Castle's Factor),Extrinsic Factor

Bu çalışma, son yarım asırda tıp dünyasını en çok meşgul eden konulardan biri olan hematopoetik (kan yapıcı) faktörlerin gelişim sürecini ve güncel durumunu incelemektedir. Yazıda, pernisiyöz aneminin tedavisinde devrim yaratan Castle Teorisi'ne göre; mideden salgılanan bir "İç Faktör" ile gıdalardan alınan "Dış Faktör"ün birleşerek kan yapımını sağladığı anlatılmaktadır.Makalede, 1940'larda sentezlenen Asid Folik ve 1947'de keşfedilen B12 Vitamini'nin (Kobalt ihtiva eden antianemik prensip) kimyasal yapıları, etki mekanizmaları ve klinik kullanımları detaylandırılmaktadır. Ayrıca, B12'nin asid folikten farklı olarak sinir sistemi üzerindeki koruyucu etkisi ve yeni keşfedilen B14 vitamini gibi güncel araştırmalar tartışılmaktadır. Yazar, kan hastalıklarının tedavisinde tek bir faktörün değil, karmaşık bir enzimatik sistemin rol oynadığını vurgulayarak tıp tarihine toplu bir bakış sunmaktadır.

This study provides a historical and scientific analysis of the hematopoietic factors involved in treating pernisiyöz anemi and related blood disorders. It traces the evolution of medical understanding from the early observations of gastric mucosal atrophy to Castle’s Theory, which established the interaction between the Intrinsic Factor (secreted by the stomach) and the Extrinsic Factor (found in food).The author, Dr. Fikret Kırmızı, details the discovery and pharmacological roles of Folic Acid and Vitamin $B_{12}$, noting their specific functions in cell maturation and DNA synthesis. The paper also discusses the emerging research on Vitamin $B_{14}$ and emphasizes that modern hematology recognizes the complexity of these interactions rather than searching for a single magic bullet.