hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sonik Öz Kontrol: Orfik Medyanın Duyumsal Deneyimi
Sonic Self Control: The Sensory Experience of Orphic Media
Yazar: Koçer, Bahadırhan
Dergi: Konservatoryum, Vol. 9 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Orphic Media,Sound,Soundscape ; Orfik Medya,Soundscape,Ses,Orphic Media,Sound

Bu araştırmada ilkin bireyin sonik mekândan soyutlanıp, sonik öz-kontrolünü sağlamasına olanak tanıyan bir medya cinsi olarak orfik medyanın temellendirildiği kavramsal zemin irdelenmiştir. Bu irdelemeyle birlikte orfik medya, mitos ile ilişkisi, soyut mekân ve milieu gibi kavramlarla olan bağlantısı ve politik kapsamı dolayısıyla, internet bazlı bir medya formatı olan kurgusal soundscape’in irdelenmesi adına tezgen bir kavram olarak benimsenmiştir. Sonik öz-kontrol fikrini merkezine alan yapısıyla ses ve müzik araştırmaları için güncel bir çerçeve sunduğu varsayılan orfik yaklaşım, kurgusal soundscape’in, şayet öyleyse, hangi yönleriyle orfik medya olarak ele alınabileceği problemiyle sınanmıştır. Bu nitel araştırmada, orfik medyanın dolayımı aydınlatılmış ve bu dolayım içinde değerlendirilen kurgusal soundscape’in hem üretim hem de tüketim biçimi bakımından orfik medya karakteristikleri taşıdığı sonucuna ulaşılmıştır.

In this research, the conceptual basis of orphic media, which has the utilization that allows the individual to achieve sonic self-control by abstracting from the sonic space, has been analyzed. With this analysis, orphic media has been adopted as a tentative concept in order to examine the fictional soundscape, which is an internet-based media format, due to its relation with mythos, its connection with concepts such as abstract space and milieu, and its political scope. With its structure focused on the concept of sonic self-control, the orphic approach—which is meant to provide a current framework for future sound and music research—has been put to the test with the issue of determining whether any components of the fictional soundscape can be categorized as orphic media. In this qualitative research, the mediation of orphic media has been clarified with the conceptual analysis method and it has been concluded that the fictional soundscape, which has been evaluated in this mediation, has orphic media characteristics in terms of both production and consumption style.
Bir Oyunculuk Yöntemi Olarak Aktif Analiz
Active Analysis as an Acting Method
Yazar: Özüaydın, Nazım Uğur
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Applied Theatre ; Uygulamalı Tiyatro ; Aktif Analiz,Oyunculuk,Doğaçlama ; Active Analysis,Acting,Improvisation

Konstantin Stanislavski, yaşamının son yıllarında, “Aktif Analiz” adında, daha önce ortaya koymuş olduğu yöntemlerden farklı, yepyeni bir çalışma yöntemi geliştirmiştir. Aktif analiz, Stanislavski’nin kitaplarında yer almayan bir oyunculuk yöntemidir. Zira Stanislavski, aktif analiz yöntemi ile ilgili bulgularını ve düşüncelerini yazma fırsatı bulamadan hayatını kaybetmiştir. Stanislavski’nin aktif analiz yöntemini geliştirme sürecine en yakından şahit olmuş kişi olan, öğrencisi ve asistanı Maria Knebel, 1950’li yıllarda, aktif analiz üzerine yazdığı makale ve kitaplarla, aktif analiz yönteminin Rusya’da tanınmasını sağlamıştır. Fakat, Knebel’in, aktif analiz üzerine yazdıkları, 2016 yılına dek İngilizce’ye çevrilmemiş; bu nedenle de, aktif analiz, 2016 yılına dek, Rusya dışında pek fazla bilinmeyen bir yöntem olarak kalmıştır. Bu çalışmada, aktif analiz yönteminin derinlemesine incelenmesi amaçlanmış; yapılan detaylı literatür çalışması ve çeşitli üniversitelerin oyunculuk bölümü öğrencileriyle yapılan pratik çalışmalar sonucunda elde edilen bulgular ışığında, aktif analizin bir oyunculuk yöntemi olarak işlevselliği değerlendirilmiş; aktif analiz yönteminin, oyuncunun yaratıcı potansiyelini açığa çıkaran, oyuncunun tüm yetilerini bütüncül bir şekilde kullanmasını ve oynayacağı karakteri tamamen organik bir biçimde yaratmasını sağlayan bir oyunculuk yöntemi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Konstantin Stanislavski developed a brand-new working method in the last years of his life called active analysis that was different from the methods he had previously introduced. Active analysis is an acting method that does not appear in Stanislavski’s books, because he had passed away before finding the opportunity to write his findings and thoughts on the active analysis method. His student and assistant, Maria Knebel, was the one who had witnessed Stanislavski’s development of the active analysis method most closely, and she spread knowledge of this method in Russia with the articles and books she wrote on it in the 1950s. However, Knebel’s writings on active analysis would not be translated into English until 2016, thus leaving this method unknown outside of Russia until this time. This study aims to examine the active analysis technique in depth and evaluate its functionality as an acting method in light of the findings obtained from the detailed literature study as well as from practical studies with students from the acting departments of various universities. The study concludes the active analysis technique to reveal the creative potential of an actor, to allow actors to use all their abilities holistically and to create characters they can play completely organically.
Saygun’s Perspective on Tradition and the Anatolian Melodies Used in the Opera Kerem
Saygun’un Geleneğe Bakışı ve Kerem Operasında Kullanılan Anadolu Ezgileri
Yazar: Koç, Yılmaz
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Ahmed Adnan Saygun,Kerem (opera),traditionalism,Kerem scales ; Ahmed Adnan Saygun,Kerem Operası,Gelenekçilik,Kerem Dizileri

This article examines the opera Kerem (Op. 28) composed by Ahmed Adnan Saygun (1907-1991) in terms of traditionalism due to how it involves elements of Anatolian traditions. The libretto of the opera was written by Selâhattin Batu (1905-1973). The subject of the opera, which consists of three acts and eight scenes, is based on the tale of Kerem and Aslı. Kerem scales identified as belonging to Âşık Kerem are thought to have been used in the work. In this context, the study discusses the Turkish folk music and classical Turkish music scales used in the work, in particular the Kerem scales, and presents detailed examples of their usage.

Bu makalede, Ahmed Adnan Saygun’un (1907-1991) bestelediği Kerem operası (Op. 28) Anadolu geleneklerine ait ögeler içermesi nedeniyle gelenekçilik açısından incelenmiştir. Operanın librettosu Selâhattin Batu (1905-1973) tarafından yazılmıştır. Üç perde ve sekiz sahneden oluşan eserin konusu Kerem ile Aslı hikâyesine dayanmaktadır. Eserde Âşık Kerem’le özdeşleştirilen Kerem dizilerinin kullanılmış olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda Kerem dizileri başta olmak üzere, eserde kullanılan Türk halk müziği ve klasik Türk müziği dizileri ele alınmış, kullanım örnekleri ayrıntılarıyla verilmiştir.
Drama Kültürden Ne Anlamalı?
What Should Drama Comprehend from Culture?
Yazar: Şarkan, Görkem
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Applied Theatre ; Uygulamalı Tiyatro ; Drama,Kültür,Gösteri Sanatları ; Drama,culture,performing arts

Drama gösteri sanatlarının ana kavramlarından biridir. Söz, eylem, zaman ve mekan bileşenlerinin tasarlanması ve bu tasarımın tatbik edilmesiyle meydana gelen bir olgudur. Tasarım ve tatbik olarak adlandırılan iki faz, zihinsel bir aktivite olarak soyut olan tasarım sürecinin, fiziksel bir aktivite olan tatbik süreciyle somutlaşması olarak ele alındığında, bu süreçlerin gerçekleşmesi için gereken bilgi ve enstrümanlar tasarımcı ve tatbikçiler tarafından beşeri yaşamın kendinden temin edilir. Bu bağlamda, beşeri yaşamın tümünü kuşatan bir olgu olarak kültürün, beşeri yaşamın içinden doğan ve ona alternatif bir varoluş öneren drama ile ilişkisi göründüğünden daha doğrudan ve derindir. Bu çalışmada, olgusal olarak drama ve kültür arasındaki ilişkiye odaklanılmıştır. Kültür, antropoloji ve kültürel çalışmalar alanlarındaki tartışmalar çevresinde ele alınarak, beşeri yaşamın hem sonucu hem de sebebi olacak şekilde kavramlaştırılmıştır. Buradan hareketle, dramanın beşeri yaşamın içinden doğan ve beşeri yaşamın bir alternatifi olması özelliğine atıfla kültürle olan benzerlikleri araştırılmıştır ve dramanın kültürün bir tür yeniden üretimi olarak ele alınabileceği savlanmıştır.

Drama is one of the main concepts of the performing arts. Drama is a phenomenon that occurs by practicing a design that consists of components of words, actions, time, and space. When considering the two phases of design and practice as the concretization of the design as an abstract mental activity through practice as a physical activity, the knowledge and instruments required for realizing this process are provided by the designers and practitioners from within human life itself. In this context, the relationship that culture as a phenomenon encompassing all of human life has with the drama that arises from human life and offers an alternative existence is more direct and deeper than it might seem. This study focuses on the relationship between drama and culture. Culture has been conceptualized as both the result and cause of human life by being handled around the debates in the fields of anthropology and cultural studies. From this point of view, this article investigates the similarities between drama and culture by referring to drama as an alternative to human life that arises from within human life and argues that drama could be considered as a reproduction of culture.
Uygulamalı Tiyatro ile Yeni Bir Toplum Hayali
Imagining a New Society Through Applied Theatre
Yazar: Pelister, Gözde
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Applied Theatre ; Uygulamalı Tiyatro ; Uygulamalı Tiyatro,Toplum,Değişim ; Applied Theatre,Society,Change

Bu makale, uygulamalı tiyatroyu tanımı, kapsamı ve toplumsal değişim yaratma potansiyeli bakımından anlamak, tartışmak ve bu bağlamda öneriler ortaya koymayı amaçlamaktadır. Uygulamalı tiyatro, toplumsal değişimi kolaylaştırmak için yapılan tüm tiyatro ve drama türlerini kapsayan bir şemsiye tanımdır. Seçilmiş hedef grup veya topluluklarla uygulanan, ve katılımcıların beklenen değişim ve iyileşmeyi göstermesinin umulduğu bir tiyatro uygulamaları bütünüdür. Uygulamalı tiyatronun Türkiye’de örnekleri maalesef kısıtlıdır fakat Amerika, Hong Kong, İngiltere hatta Uganda gibi ülkelerde oldukça önemli örnekleri mevcuttur. Toplumsal koşulları her zaman karakteristik özellikler taşıyan ülkemizde, özellikle bu yüzyılda büyük sosyal, kimliksel ve sınıfsal yarılmalar oluşmuştur. Devlet politikalarının yetersiz ya da çaresiz kaldığı durumlarda, belli gruplarla başlayarak toplulukların uygulamalı tiyatro yardımıyla yeni bir toplum hayalinin taşıyıcıları olup olmayacağını tartışmak, geleceğe dair umudu kuvvetlendirecektir. Bu bağlamda çalışma, uygulamalı tiyatronun bu umudu gerçeğe dönüştürecek nesnel sonuçları olup olmayacağını ortaya koymaktadır.

This article aims to understand and discuss applied theater in terms of its definition, scope, and potential for creating social change, and to present suggestions in this context. Essentially, applied theater is a theater practice that is applied to selected target groups or communities, and with participants are being expected to exhibit the expected change and improvement. Unfortunately, examples of applied theater in Türkiye are limited, but significant examples are found in countries such as America, Hong Kong, England, and even Uganda. Türkiye has always had characteristic social conditions, particularly in this century, and significant social, identity, and class divisions have emerged here. Discussing whether communities can be the carriers of a new society through applied theater, by starting with specific groups in the face of inadequate or non-beneficial state policies will strengthen hope for the future. In this context, this study reveals whether applied theater provides objective results that can turn this hope into reality.
Piyanoda Hız Gerektiren Pasajların Farklı Ritim Kalıpları İle Çalışılmasının İncelenmesi
Analysis of Studying Passages on the Piano Requiring Speed and Different Rhythm Patterns
Yazar: Bıyıklıoğlu, Zeynep Oya
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Piyano eğitimi,Piyano egzersizleri,Ritm kalıpları ; Piano education,Piano exercises,Rhythm patterns

Piyano çalarken gerek başlangıç seviyesi olsun gerekse ileri seviyelerde olsun piyanistler hız gerektiren pasajlarda zaman zaman dengeli ve eşit çalma problemleri çekerler. Bu araştırmada hız gerektiren pasajlardaki eşit çalma probleminin giderilmesi için grup tekrarlı egzersizlerin faydaları incelenmiştir. Araştırma için Marmara Üniversitesi A.E.F. Güzel Sanatlar Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı ikinci sınıfta okuyan 50 öğrenci ile çalışılmıştır. Deney grubundaki 25 öğrenciye Czerny op. 599 no: 58 etüdü ayrı el sağ eldeki 16’lıklar için grup tekrarlı çalıştırılmış, kontrol grubuna ise yine aynı etüd ayrı el düz bir şekilde çalıştırılmıştır. Doğru nota, doğru ritm ve duraksamadan çalma değişkenleri için ayrı ayrı “t” testleri yapılmıştır. Sonuç olarak deney grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmuştur.

When playing the piano, both beginner and advanced-level pianists occasionally suffer from problems of playing a consistent rhythm even in passages that require speed. This study investigates the benefits of group repetitive exercises for overcoming the problem of playing passages that require speed with a consistent rhythm. The study was conducted with 50 second-year students in the Fine Arts Department Music Education Department of Marmara University Atatürk Faculty of Education. The 25 students in the experimental group were made to practice Czerny’s Op. 599, No. 58 using exercise drills for the 1/16th notes in the right hand, while the control group was told to play the same etude without performing any practice drills. Separate t tests were conducted for the variables of correct note, correct rhythm, and playing without pause. As a result, a significant difference was found in favor of the experimental group.
Türkiye’de Ses –Manzarası– Çalışmaları
“Sound–scape–“ Studies in Türkiye
Yazar: Fırat, Hasan Baran
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Ses çalışmaları,ses manzarası,duyusal tasarım ; sound studies,soundscape,sensory design

Bu çalışma, tarih, müzikoloji, mimarlık, şehir planlama ve psikoloji gibi alanlarda önemli etkileri olan soundscape kavramını ve bu kavram etrafında gelişen bilimsel/sanatsal alanı ulusal ölçekte değerlendirmeyi amaçlamaktadır. R. Murray Schafer’a atfedilen soundscape kavramı, ortaya çıktığı 1970’li yıllardan bu yana çeşitli dönüşümler geçirmiş, çeşitli alanlarda farklı karşılıklar bulmuştur. Ancak Türkiye’de söz konusu çalışmaların kurumsal bir yapıdan ya da bilimsel bir öncülükten mahrum kalması, bu geçişlerin yer yer etkileşimlerden uzak ve birbirinden habersiz gerçekleşmesine neden olmuştur. Görsel merkezli modern dünyanın bir eleştirisi olarak okunabilecek ses manzarası, her türlü nesne ve kavramı ses algısı üzerinden anlamlandırmaya odaklanır. Her ne kadar Schafer kavramın babası veya entelektüel kurucusu olarak anılsa da sese yönelik bu farkındalığın köklerini paralel gelişen farklı disiplinlerde aramak daha doğru olacaktır. Bu makale, ses manzarası kavramının çeşitli alanlarda nasıl çalışıldığı, disiplinler arası farklı yaklaşımları, paralellikleri ve geçişleri keşfetmeyi amaçlamaktadır. Türkçe literatüre dayanan bu çalışma, soundscape kavramının Türkiye’deki entelektüel yolculuğuna kısa bir bakış sunmaktadır.

This paper aims to evaluate the concept of soundscape and the scientific and artistic fields that have developed around it on a national scale in Türkiye, which has had significant impacts on areas such as history, musicology, architecture, urban planning, and psychology. Attributed to R. Murray Schafer, the concept of soundscape has undergone various transformations since its emergence in the 1970s and found different meanings in various fields. However, the lack of institutional structure and scientific leadership regarding studies on sound in Türkiye has caused these transitions to occur without interaction and at times without knowledge of one another. Soundscapes, which can be read as a critique of the ocular-centric modern world, focuses on interpreting all kinds of objects and concepts through the perception of sound. Although Schafer is mostly cited as the father of the concept and its intellectual founder, tracing the origins of this awareness in the developments of different disciplines would be more fitting. This article aims to explore the ways in which the concept of soundscape has been studied in various fields, including their different approaches, parallelisms, and transitions. Drawing on the literature available in Turkish, this work provides a brief overview of the intellectual journey of the concept of soundscape in Türkiye.
Kül Bellek; Yokoluşun Bellekte Varoluşa Erişi
Ash Mind; The Emergence of Extinction within the Mind
Yazar: Yaşar, Yakup
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Bellek,Gerçeklik,Gerçekdışılık ; Mind,Reality,Unreality

Beliz Güçbilmez’in Kül Bellek oyunu varoluş sancısı çeken insanın zamana yenilgisini anlatan başarılı eserlerden biridir. Geçmişin taşıyıcısı belleğin bir zaman sonra biriktirdiklerini muhafaza edemeyişinin acıklı yanını bizlere sunuyor oyun: Yaş alan yavaşça yaşlanan belleğin kurbanı olur. Yazar insanın deneyimleriyle birlikte varoluş kazandığı ve o varoluşun zaman geçtikçe güçsüzleştiği meselesine ayna tutuyor. Bir aynaya yansıyor esasen izleyicinin kendi geleceği; geleceğin, geçmişin silikleşen veri tabanı belleğin zayıflığıyla insanı çıkmaz sokağa iteceği gerçeğini gözlerimizin içine sokuyor. Görmemek mümkün değil bu gerçeği. Yazar, oyunuyla bizlere belleğin kaydettiklerinin ne ölçüde önemli olduğunun hiçbir anlam ifade etmediğini ve geçmişin kaydedicisi belleğin dehlizlerinde her şeyin zamanla silik bir hal aldığına vurgu yapıyor.

Ash Mind; The Emergence of Extinction within the Mind
Yoksul Tiyatro ve Ötesi: Jerzy Grotowski’nin Tiyatrosuna Genel Bir Bakış
Poor Theatre and Beyond: An Overview of Jerzy Grotowski’s Theatre
Yazar: Aygan, Tuğba
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Poor Theatre,Jerzy Grotowski,Laboratory Theatre ; Yoksul Tiyatro,Jerzy Grotowski,Tiyatro Laboratuvarı

Polonyalı tiyatro yönetmeni ve teorisyeni Jerzy Grotowski tiyatro tarihinde iz bırakan Yoksul Tiyatro ile tanınır. Bu sebeple Yoksul Tiyatro’nun dünya tiyatrosu ve Grotowski’nin kariyeri için önemi yadsınamaz. Ancak ünlü teorisyenin tiyatro kariyeri yalnızca Yoksul Tiyatro ile sınırlı kalmamış her ne kadar onun kadar başarılı ve uzun soluklu olmasa da farklı pratiklerle çeşitlenmiştir. 1950li yıllarda 13 Sıralı Tiyatro’da Yoksul Tiyatro’nun temellerini atan fakat daha sonra ne bu tiyatronun ne de bir başka bir tiyatro pratiğinin uzun süre üzerinde ısrar etmeyen Grotowski, daimi bir fikre ulaşmak yerine tiyatro anlayışını sürekli olarak geliştirip değiştirmeyi seçmiştir. Bu çalışmanın amacı Yoksul Tiyatro’nun yanı sıra diğer tiyatro fikirlerinden hareketle teorisyenin devamlı değişen tiyatro yolculuğunun izini sürmektir. Bu doğrultuda Grotowski’nin tiyatro yaşamının birbirinden farklı ancak birbiriyle bağlantılı beş aşaması olan 1957-1969 yılları arasındaki Üretim (Performans) Tiyatrosu, 1970-1976 yılları arasında Paratiyatro olarak da tanımlayacağı Katılım Tiyatrosu, 1976-1982 yılları arasında Kaynaklar Tiyatrosu, 1983-1989 tarihleri arasında Objektif Drama ve son dönem projesi Bir Araç olarak Tiyatro (Ritüel Sanatlar), yönettiği oyunlardan ve projelerden örneklerle açıklanmaktadır.

Polish theatre director and theorist Jerzy Grotowski is associated with and widely known for his noted Poor Theatre. Hence, the importance of the Poor Theatre for world theatre and Grotowski’s career cannot be denied. Nevertheless, the theatre career of the famous theorist was not limited to Poor Theatre, but diversified with different practices, although they were not as successful and long-lasting. Laying the grounds of his Poor Theatre in the Theatre of 13 Rows in the 1950s, Grotowski never followed its or any other theatre principles for a long time. Instead, he chose to develop and discover without aiming at a constant destination. This paper traces this ever-changing theatre journey of Grotowski to contribute to a better understanding of his theatre that is beyond Poor Theatre. In this respect, five different but interconnected stages of Grotowski’s theatrical life, namely Production Theatre, Paratheatre, Theatre of Sources, Objective Drama, and Theatre as a Tool, are explained with examples from the plays and projects produced by the famous director.
Osmanlı Sarayı’nda “Huzur Temsilleri”
Huzur Temsilleri: Performances in the Ottoman Palace in the Presence of the Sultans
Yazar: Firidinoğlu, Nilgün
Dergi: Konservatoryum, Vol. 10 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Music (Other) ; Müzik (Diğer) ; Tulûat,Osmanlı Tiyatrosu,Oyunculuk ; Tulûat,Ottoman Theater,Acting

Osmanlı İmparatorluğunda halkın eğlence kültürünün önemli unsurları olan Tulûat ve Ortaoyunu, Saray tarafından sıklıkla tercih edilen teatral türler olarak karşımıza çıkar. Bu çalışmada 19. yüzyılın son çeyreğini kapsayan zaman diliminde Osmanlı Sarayı’nda padişahın huzurunda gerçekleştirilen tulûat/ortaoyunu gösterimleri, seyirci ve oyuncular arasındaki ilişki ve bu ilişkinin temsilin niteliğine etkisi bağlamında tartışmaya açılacaktır. Öncelikle “Huzur Temsilleri” kavramı açıklanarak, geleneksel ve batı tarzı tiyatronun sarayın eğlence hayatındaki yerine dair değerlendirmeler sunulacaktır. Huzur temsillerinin kurumsal çatısı olan Muzıkayı Hümâyun’un yapısı oyuncuların buraya kabul edilme süreçlerine değinilecektir. Saraya alınma sürecinde oyuncunun yeteneği dışında etkili olan ilişkiler ağı örnekler üzerinden ortaya koyulacaktır. Padişahın huzuruna çıkmanın oyuncu kimliğine etkisi ve iktidarın performansın şekillenmesindeki belirleyici rolü tartışmaya açılacaktır. Oyuncuya verilen unvanlar, rütbeler, nişanlar, ihsanlar, üniformalara karşılık oyuncudan ve dolayısıyla performanstan nelerin eksildiği bulgulanmaya çalışılacaktır. Sarayın talepleri ile tulûat tiyatrosunun dinamikleri arasındaki çelişkiler örnekler üzerinden değerlendirilerek, performans zamanı, süresi, içeriği ve oyuncunun iktidarla/ seyirci sultanla kurduğu etkileşim çalışma boyunca çeşitli örneklerle analiz edilecektir.

Tulûat and Ortaoyunu, which are important elements of the entertainment culture of the people in the Ottoman Empire, appear as theatrical genres frequently preferred by the Palace. In this study, Tulûat and Ortaoyunu performances performed in the presence of the sultan in the last quarter of the nineteenth century will be discussed in the context of the relationship between the audience and the actors and the impact of this relationship on the quality of the representation. First of all, the concept of Huzur Temsilleri, meaning “performances in the presence of the sultan” will be explained. The structure of the Muzıka-yi Hümâyun, the institutional framework of the representations in the palace, and the admission processes of the players to this institution will be discussed. The effect of appearing before the sultan on the identity of the actor and the decisive role of power in shaping the performance will then be analyzed. The contradictions between the demands of the palace and the dynamics of the Tulûat theater (the improvised theater) will be evaluated through examples, and the performance time, duration, content, and the interaction of the actor with the power/spectator sultan will be analyzed with various examples throughout the study.