DEVLET EYLEMİ OLARAK KAMU POLİTİKALARI: AVRUPA BİRLİĞİNE UYUM SÜRECİNDE TÜRKİYE’NİN EĞİTİM POLİTİKASI
DEVLET EYLEMİ OLARAK KAMU POLİTİKALARI: AVRUPA BİRLİĞİNE UYUM SÜRECİNDE TÜRKİYE’NİN EĞİTİM POLİTİKASI
Yazar: Aygen, Murat
Dergi: Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 29 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Kamu Politikası,Eğitim,Eğitim Politikaları,Avrupa Birliği,Yaşam Boyu Eğitim

Bu çalışmadaAvrupa Birliği’ne aday ülke konumunda olan Türkiye’nin eğitim politikasınınbirlik ülkelerinin politikaları ile uyumlu hale getirmek için başta yaşam boyueğitim olmak üzere yaptığı uygulamalar incelenecektir.20.yüzyıldaortaya çıkan, Türkiye’de 2000’li yıllardan itibaren ilgi görmeye başlayan vekamu yönetiminin temel unsurlarından olan kamu politikaları, 1980’lerdenitibaren kamu yönetimindeki geleneksel yönetim anlayışının yerini yeni kamuyönetiminin alması ile birlikte yaşanan değişim sürecinden etkilenmiştir. Türkkamu kesimi içinde, eğitim hem istihdam yaratma gücü hem de ilgili olduğukesimler bakımından diğer sektörlerden geniş ve uzun süreli etkisi olan birhizmet alanıdır. Türkiye’nin eğitim politikaları ve bu politikalardoğrultusunda uygulanan eğitim sistemin günümüz gereksinimlerine yanıt vermedeyetersiz kaldığı görülmektedir. Bu nedenle toplumsal dinamizmin sürdürülmesigiderek zorlaşmaktadır. Türkiye’nin ulusal eğitim politikasındaki eğitimeerişimin belli kesimlerin için halen daha sorun olması, mesleki eğitimkonusunda yaşanan sorunlar, eğitimin vermiş olduğu yeteneklerin günümüzgereksinimleri karşısında yetersiz kalması, eğitim için yeteri kadar kamusalkaynakların ayrılmaması, eğitim hakkı ve sosyal devlet anlayışının bir kenarabırakılarak özelleştirme yoluna gidilmesi vb. nedenlerden dolayı nitelikliinsan gücünün yetiştirilememesi ile karşı karşıya kalınmıştır. Türkiye’nineğitim politikalarında son yirmi yıldır devam eden bir dönüşüm yaşanmaktadır. Türkiye’nineğitim politikasındaki sorunlar nedeniyle ilk dönüşümler 1990’lı yıllarda DünyaBankası’nın talepleri doğrultusunda oluşurken, 2000’li yıllardan itibarendönüşümün temel ekseninde Avrupa Birliği olmuştur.  Çalışmanınamacı Türkiye’nin ulusal eğitim politikasını ve sorunlarını ortaya koyarak,Avrupa Birliği üyelik sürecinde politikalardaki değişimleri açıklamak veküresel eğitim standartlarına ulaşmak için yapılması gerekenleri açıklamaktır. Çalışmada, Türkiye’nin eğitim politikasındaki sorunlarıortaya koyarak, Avrupa Birliği’ne uyum sürecindeki değişimleri ile küreseleğitim standartları için yapılması gerekenleri birlikte ele alınmıştır.

Bu çalışmadaAvrupa Birliği’ne aday ülke konumunda olan Türkiye’nin eğitim politikasınınbirlik ülkelerinin politikaları ile uyumlu hale getirmek için başta yaşam boyueğitim olmak üzere yaptığı uygulamalar incelenecektir.20.yüzyıldaortaya çıkan, Türkiye’de 2000’li yıllardan itibaren ilgi görmeye başlayan vekamu yönetiminin temel unsurlarından olan kamu politikaları, 1980’lerdenitibaren kamu yönetimindeki geleneksel yönetim anlayışının yerini yeni kamuyönetiminin alması ile birlikte yaşanan değişim sürecinden etkilenmiştir. Türkkamu kesimi içinde, eğitim hem istihdam yaratma gücü hem de ilgili olduğukesimler bakımından diğer sektörlerden geniş ve uzun süreli etkisi olan birhizmet alanıdır. Türkiye’nin eğitim politikaları ve bu politikalardoğrultusunda uygulanan eğitim sistemin günümüz gereksinimlerine yanıt vermedeyetersiz kaldığı görülmektedir. Bu nedenle toplumsal dinamizmin sürdürülmesigiderek zorlaşmaktadır. Türkiye’nin ulusal eğitim politikasındaki eğitimeerişimin belli kesimlerin için halen daha sorun olması, mesleki eğitimkonusunda yaşanan sorunlar, eğitimin vermiş olduğu yeteneklerin günümüzgereksinimleri karşısında yetersiz kalması, eğitim için yeteri kadar kamusalkaynakların ayrılmaması, eğitim hakkı ve sosyal devlet anlayışının bir kenarabırakılarak özelleştirme yoluna gidilmesi vb. nedenlerden dolayı nitelikliinsan gücünün yetiştirilememesi ile karşı karşıya kalınmıştır. Türkiye’nineğitim politikalarında son yirmi yıldır devam eden bir dönüşüm yaşanmaktadır. Türkiye’nineğitim politikasındaki sorunlar nedeniyle ilk dönüşümler 1990’lı yıllarda DünyaBankası’nın talepleri doğrultusunda oluşurken, 2000’li yıllardan itibarendönüşümün temel ekseninde Avrupa Birliği olmuştur.  Çalışmanınamacı Türkiye’nin ulusal eğitim politikasını ve sorunlarını ortaya koyarak,Avrupa Birliği üyelik sürecinde politikalardaki değişimleri açıklamak veküresel eğitim standartlarına ulaşmak için yapılması gerekenleri açıklamaktır. Çalışmada, Türkiye’nin eğitim politikasındaki sorunlarıortaya koyarak, Avrupa Birliği’ne uyum sürecindeki değişimleri ile küreseleğitim standartları için yapılması gerekenleri birlikte ele alınmıştır.