“ANTRENÖRLERİN KARAR VERMEDE ÖZ SAYGI VE KARAR VERME DÜZEYLERİNİN BELİRLENMESİ”
“DETERMINATOIN OF THE COACHES’ SELF-ESTEEM AND DECISION-MAKING LEVELS”
Yazar: Nas, Kazım; Temel, Veysel
Dergi: Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Vol. 21 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Sports Medicine ; Spor Hekimliği ; Karar verme,Antrenör,spor ; Decision Making,Coache,Sports

Bu araştırmanın amacı, bireysel ve takım sporuçalıştıran antrenörlerin karar vermede öz saygı ve karar verme stillerininçeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya koymaktır.Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden olan betimsel niteliktedir. Araştırmagrubunu İstanbul ilinde aktif görev alan bireysel ve takım sporları çalıştıran69 Kadın (%57,5), 51 Erkek (%42,5) toplam 120 (Yaş Ort.= 25,52 ± 8,99) antrenör oluşturmaktadır. Araştırmayakatılan antrenörlerin karar vermede öz saygı ve karar verme stillerinibelirlemek amacıyla Mann vediğerleri (1998) tarafından geliştirilen ve Deniz (2004) tarafından Türkçeyeuyarlanan Melbourne Karar Verme Ölçeği I-II Ölçeği (Melbourne Decision MakingQuestionary) kullanılmıştır. Ölçümlerin, normal dağılıma uygun olupolmadığım belirlemek için çarpıklık-basıklık (skewness-kurtosis) normallikdağılım testi kullanılmıştır. Bunun sonucunda ise t-testi ve One way - Anovatestleri uygulanmıştır. Farkın kaynağını belirlemek için POST HOCK Shefftestlerine bakılmıştır. Araştırmayakatılan antrenörlerin kararvermede özsaygı, karar verme alt boyutlarından dikkatli karar verme, kaçıngankarar verme, erteleyici karar verme ve panik karar verme puan ortalamaları ileorta ve orta seviyenin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Kişisel özelliklere göre ise antrenörlerin karar verme altboyutlarından dikkatli karar verme düzeylerinin eğitim, baba mesleği ve aktifspor yapma durum değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılıkgösterdiği, cinsiyet, hizmet yılı, yaşamının çoğunu geçirdiği yerleşim yeri,anne mesleği değişkenlerine göre ise istatistiksel olarak anlamlı bir farkbulunamamıştır.

The aim of this research is to find outwhether self-esteem and decision-making styles of individual  and team sports coaches differ according tovarious variables. The research is a descriptive qualitative researchmethod. The research group consisted of a total of 120 coaches (mean age =25.52 ± 8.99), 69 women (57.5%) and 51 men (42.5%), who were active inindividual and team sports in Istanbul. Melbourne Decision Making Questionnaire (I-II)developed by Mann et al. (1998) and adapted into Turkish by Deniz (2004) wasused to determine the self-esteem and decision-making styles of theparticipants. Skewness-kurtosis normality distribution test wasused to determine whether the measurements were suitable for normaldistribution. As a result, t-test and One way - Anova tests were applied. POST HOCKSheff tests were used to determine the source of the difference. It was understood that the self-esteem of the coaches participating inthe research was above the medium and medium level with the mean scores of decisionmaking, careful decision making, avoiding decision making, delaying decisionmaking and panic decision making. According to the personal characteristics, itwas found that  the coaches’ level ofcareful decision from decision making of the sub-dimensions showed astatistically significant difference according to the variables of education,father's profession and active sports, and it was no found statisticallysignificant difference according to the variables of gender, year of service,place of residence and mother's profession.