hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Acil serviste spontan pnömomediastinum tanılı hastaların değerlendirilmesi
Evaluation of patients with spontaneous pneumomedıastınum in emergency department
Yazar: Göktekin, Mehmet Çağrı
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Acil servis,Dispne,Spontan Pnömomediastinum ; Dyspnea,Emergency department,Spontaneous Pneumomediastinum

Amaç: Bu çalışmanın amacı acil serviste spontan pnömomediastinum (SPM) tanısı alan hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli retrospektif olarak planlanan çalışmamızda Ocak 2010 - Aralık 2017 tarihleri arasında acil serviste SPM tanısı alan hastaların verileri analiz edildi. Sekonder pnömomediastinum tanısı alan hastalar (travmatik, girişimsel işlem yâda cerrahi sonrası, enfeksiyonlar) çalışma dışı bırakıldıBulgular: SPM tanısı alan 31 hastanın yaş ortalaması 48.35±20.80/yıl olup  %74’ü (n=23) erkek idi. Erkeklerde SPM gelişimi anlamlı oranda fazla idi  En sık eşlik eden hastalık kronik obstruktif akciğer hastalığı idi. En sık semptom nefes darlığı idi. Hastaların % 61,29’u sigara kullanıcısıydı. Hastalığı en fazla tetikleyen faktör %32 oranında fiziksel efor idi. Hastaların %35.5’i sonbahar % 32.3’ü ilkbahar mevsiminde acil servise müracaat ettiği tespit edildi. Hamman's işareti hastaların %25.8’inde mevcuttu. Hastanede yatış süresi ortalama 5.61±5.57 iken acil serviste mortalite görülmedi.Sonuç:  Acil serviste akut göğüs ağrısı ve nefes darlığı ile başvuran hastalarda ayırıcı tanı da SPM düşünülmelidir.

Purpose: The aim of this study was to retrospectively evaluate the patients with spontaneous pneumomediastinum (SPM) diagnosis in the emergency departmentMaterials and Methods: Data of the patients diagnosed by the SPM in the emergency department between January 2010 and December 2017 was analyzed in our study planned as monocenter and retrospective. The patients diagnosed by secondary pneumomediastinum (traumatic, invasive operation or postoperative, infections) were excluded from the study. Results: Mean age of 31 patients diagnosed by the SPM was 48.35±20.80/years and 74% of them (n=23) were male. The SPM development was significantly more in the males. The most accompanying disease was the chronic obstructive respiratory disease. The most frequent symptom was the shortness of breath. 61.29% of the patients were the smoker. The most disease triggering factor was the physical effort at the rate of 32%. It was determined that 35.5% of the patients were applied to the emergency department in the autumn and 32.3% of them in the spring. Hamman’s sign existed in 25.8% of the patients.  While the hospitalization period was mean 5.61±5.57, no mortality was seen in the emergency department. Conclusion:  The SPM should be considered as a differential diagnosis in the patients applied to the emergency department with acute chest pain and shortness of breath.
Bir üniversite hastanesinde karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimi miktarı ve nedenleri
Evaluation of nurses in a university hospital for the amount and reasons of unmet nursing need
Yazar: İlaslan, Nagihan; Yıldırım Şişman, Nuriye
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Hemşirelik,hemşire,hemşirelik bakımı ; nursing,nurses,nursing care

Amaç: Çalışmanın amacı, bir üniversite hastanesinde karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimi miktarı ve nedenlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikteki çalışma, Mart-Aralık 2017 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde çalışan ve çalışmaya katılmayı gönüllük esasına dayalı olarak kabul eden 94 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda oluşturulan anket formu ve Karşılanmayan Hemşirelik Bakım Gereksinimi Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Sıklıkla karşılanmayan hemşirelik bakımlarının, hastayı günde üç kez veya gerektiği kadar ayağa kaldırma/dolaştırma (%41), düzenlenen disiplinler arası bakım konferanslarına katılma (%41),  hastaya ve/veya hasta yakınlarına duygusal destek verilmesi (%40) ve taburcu olan hastanın kullanacağı ilaçların dozu, alınma zamanı ve yan etkilerinin hasta ile birlikte gözden geçirilmesi (%33) olduğu görülmektedir. Çalışılan birim  ve karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimi kavramı hakkında bilgi sahibi olma durumu  ile karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimleri arasında; hemşire sayısı yeterliliğini algılama ile karşılanmayan hemşirelik bakım hizmetlerinin nedenleri arasında anlamlı bir ilişki olduğu  bulunmuştur.Sonuç: Karşılanmayan hemşirelik bakımı, hemşirelik bakımının kalitesini olumsuz etkilemekte ve hasta güvenliğini riske sokmaktadır. Kavramın yapılacak çalışmalarla yakından ele alınması ve bu doğrultuda uygun protokollerin geliştirilmesi önerilmektedir.

Purpose: This study evaluates the amount and causes of unmet nursing care needs at a university hospital.Materials and Methods: This descriptive study was conducted between March and December 2017 with 94 university hospital nurses who participated voluntarily. Data were collected using a questionnaire form and the “Unmet Nursing Care Needs Scale”, which was created in accordance with the literature by the researchers. Results: The unmet nursing care needs were getting up or walking patients three times a day or as needed (41%), participating in multidisciplinary care conferences (41%), providing patient/patient relatives with emotional support (40%) and reviewing the dosage, taking time and side effects of the drugs the patient will use with the patient (33%). There was a significant relationship between having information about the unit and the concept of unmet nursing care needs, and perceiving the adequacy of number of nurses and the causes of unmet nursing care needs.Conclusion: Unmet nursing care needs affect the quality of nursing care and risk the safety of patients. This concept should be studied carefully by future studies, and proper protocols should be enhanced accordingly.
Vardiya sistemiyle çalışan hemşirelerin uyku kaliteleri
Sleep quality of nurses working with shift system
Yazar: Deniz Doğan, Sevgi; Arslan, Sevban; Aydıngülü, Nursevim; Koparan, Halil; Gülşen, Muaz
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Hemşire,uyku kalitesi ; Nurse,sleep quality,shift system

Amaç: Bu çalışma vardiya sistemi ile çalışan hemşirelerin uyku kalitesini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Mart-Mayıs 2018 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinde vardiya sistemi ile çalışan hemşireler ile tanımlayıcı ve kesitsel olarak yürütülmüştür. Araştırmada 243 hemşire örneklemi oluşturmuştur. Veriler, çalışmaya katılmayı kabul eden hemşirelerden kişisel bilgi formu ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin, yaş ortalamasının 27,00±6,03 olduğu, %78,6’sının kadın olduğu, %57,2’sinin bekar olduğu saptanmıştır. Çalışmada hemşirelerin Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi’nden aldıkları puan ortalaması 12,70±4,27 (min: 3; maks: 20) olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin uyku kalitesinin çocuk sahibi olma, gelir düzeyi, düzenli ilaç kullanma, ek iş yapma, gece nöbetinde zorluk yaşama, sosyal hayat ve aile ilişkileri değişkenlerinden etkilendiği tespit edilmiştir.Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda vardiya sistemi ile çalışan hemşirelerin uyku kalitelerinin düşük olduğu saptanmıştır. Hemşirelerin uyku kalitesinin artırılmasında aralıklı vardiya ile çalışmanın faydalı olabileceği düşünülmektedir. Bu bağlamda yöneticilerin duyarlılığını artırmak amacıyla farklı vardiya sistemiyle çalışan hemşirelerden oluşan daha büyük örneklemlerle yapılacak benzer çalışma sonuçlarının duyurulması önerilebilir.

Purpose: This study was conducted to determine the sleep quality and the factors affecting it of the nurses working with the shift system.Materials and Methods: The study was carried out with the nurses working with the shift system as descriptive and cross-sectional in a university hospital between March-May 2018. In the study, 243 nurses were included in the study. Data were collected from the nurses accepting to participate after gaining verbal consent with individual information form and Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI). Results: It was determined that of the participant nurses, mean age was 27,00±6,03, 78.6% was female, 57.2% was single. PSQI mean score of nurses was 12.70±4.27 (min: 3; max: 20). It was found that sleep quality of nurses was affected by variables such as having child, level of income, having regular medication, doing an extra work, having difficulties in night shift, social life and family relations.Conclusion: The sleep quality of the nurses working with the shift system was found to be low. Working with intermittent shifts may be beneficial for improving the sleep quality of nurses. In addition, in order to increase the sensitivity of managers, similar studies should be conducted with larger samples consisting of nurses working with different shift system.
Suriye sivil savaşında meydan gelen maksillofasiyal yaralanmalara cerrahi yaklaşım
Surgical approach to the maxillofacial injuries occurred  in the Syrian civil war
Yazar: Uçak, Murat
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Maksilloasyal Yaralanma,Suriye Savaşı,Savaş Yarası ; Maxillofacial Injuries,Syrian Civil War,War wound

Amaç: Suriye sivil savaşında yaşanan çatışmalar ve patlamalar maksillofasiyal yaralanmaları (MFY) önemli ölçüde arttırdı. Bu çalışmada Suriye’de yaralanarak ülkemize getirilen ve opere edilen maksillofasiyal yaralanmaları değerlendirdik.Gereç ve Yöntem: Temmuz 2016'den Şubat 2018'e kadar tedavi gören toplamda 42 Suriyeli MFY hastası çalışmaya alındı. Maksillofasiyal yaralanmaları hastalarının demografik verileri, hastane yatış süreleri ve yaralanma şiddetleri değerlendirildi.Bulgular: Maksillofasiyal yaralanmalar füze ve şarapnellerden kaynaklanıyordu. Yaralanma tipleri; penetran 38 (90,4%), perfore edici 36 (85,7%) ve ateşli 8 (19%) şeklindeydi. Dört MFY hastasında ağız içi ve diş yaralanmaları mevcuttu. Yaralanmalar 17 olguda orta ve 22 hastada şiddetli olarak değerlendirildi. Hastaların 31’ünde LeFort II ve III tipi kırık mevcuttu.Sonuç: Suriye Savaşında penetran ve perfore edici LeFort tipi kırık ve yaralanmalardaki yüksek oran, acil durumlarda müdahale ve cerrahi yaklaşımın ideal şekilde uygulanabilmesi için maksillofasiyal yaralanma cerrahisinde tecrübenin artması gerekmektedir.

Purpose: Conflicts and explosions in the Syrian civil war have significantly increased maxillofacial injuries (MFI). In this study, we evaluated the wounded Syrians that were brought from to Turkey and operated due to the maxillofacial injuries.Materials and Methods: A total of 42 Syrian MFI patients who were treated from July 2016 to February 2018 were included in the study. Demographic data, duration of hospital stay and severity of injury were all evaluated.Results: The maxillofacial injuries were mostly caused by missiles and shrapnel. Types of injuries were penetrating 38 (90.4%), perforating 36 (85.7%) and fiery 8 (19%). Four MFY patients had intraoral and dental injuries. The injuries were observed as moderate in 17 cases and severe in 22 patients. Of 31 patients, there were LeFort II and III injuries.Conclusion: The high rate of penetrating and perforating LeFort injuries in the Syrian War shows that the experience of maxillofacial injury surgery must be increased in order to achieve the ideal surgical approach to these cases.
Tekrarlayan gebelik kayıplarında FAS ve FASLG polimorfizmlerinin TaqMan SNP genotiplendirme yöntemi ile belirlenmesi
Detection of FAS and FASLG polymorphisms with TaqMan SNP genotyping assays in recurrent miscarriage
Yazar: Ay, Mustafa Ertan; İzci Ay, Özlem; Çevik, Kenan; Doğru, Gurbet; Söylemez, Fatma; Çayan, Filiz Evşen; Erdal, Mehmet Emin
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Obstetrics and Gynaecology ; Kadın Hastalıkları ve Doğum ; Apoptosis,Recurrent miscarriage,FAS,FASLG,Polymorphisms ; Apoptoz,Tekrarlayan gebelik kaybı,FAS,FASLG

Amaç: Bu çalışmada apoptotik uyarıcı Fas hücre yüzey ölüm reseptörü (FAS) ve FAS ligandı genleri (FASLG) polimorfizmlerinin tekrarlayan gebelik kaybı (TGK) etiyolojisindeki yeri araştırıldı.Gereç ve Yöntem: Bu vaka-kontrol çalışmasında, TGK tanısı almış 70 kadın ve kontrol grubu olarak 70 kadından genomik DNA izole edildi. Her iki gruptaki FAS -670 A>G, FAS -1377 G>A ile FASLG -124 A>G polimorfizmlerinin genomik dağılımı ve allel frekansları real-time PCR yöntemi ile belirlenerek karşılaştırıldı.Bulgular: Çalışmamızda, FASLG -124 A>G polimorfizmi için TGK ve kontrol gruplarının genotip frekans farkının istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Ancak FAS −670 A>G ve FAS-1377 G>A genotipleri ile TGK arasında istatistiksel düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmadı. FASLG −124 A>G polimorfizmi için A allelini taşıyanlarda hastalığın görülme olasılığı A allelini taşımayanlara göre 3,94 kat daha yüksek bulundu.Sonuç: Bulgularımız, apoptozla ilişkili FASLG -124 A>G polimorfizminin TGK oluşumuna katkısı olabileceğini düşündürmektedir.

Purpose: The aim of this study was to investigate the role of Fas cell surface death receptor (FAS) and FAS ligand genes (FASLG) polymorphisms in the etiology of recurrent miscarriage. Materials and Methods: In a case–control study, genomic DNA was obtained from 70 patients and 70 healthy controls. Detected with real time PCR, genotype distributions and allelic frequencies of polymorphisms of FAS -670 A>G, FAS-1377 G>A, FASLG -124 A>G genes were compared between the groups.Results: In this study, FASLG -124 A>G  polymorphisms were associated with an increased risk of recurrent miscarriage whereas FAS −670 A>G and -1377 G>A genotypes conferred no risk. For the FASLG −124 A>G polymorphisms, the likelihood of disease in patients with A allele was 3.94 times higher than those without A allele. Conclusion: Our findings suggest that the -124 A>G polymorphism in the FASLG gene related with apoptosis may contribute to susceptibility to recurrent miscarriage in the Turkish women.
Adenoviral konjonktivit ile başvuran çocuk hastada paraenfeksiyöz optik nevrit
Parainfectious optic neuritis in a pediatric patient with adenoviral conjunctivitis
Yazar: Canan, Handan
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44, 2019
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Adenoviral konjonktivit,optik disk druzeni,paraenfeksiyöz optik nevrit

Üç gündür her iki gözünde kızarıklık şikayeti ile başvuran on yaşında kız çocuğun oftalmolojik muayenesinde konjonktival hiperemi, küçük peteşiyal kanamalar ve kapak ödemi tespit edilerek adenoviral konjonktivit tanısı konuldu. Hastanın fundus muayenesinde ise konjenital optik disk druzeni tespit edildi. On gün sonra yapılan OKT taramalarında optik disk sinir lifleri tabakası kalınlığı ile disk ödeminde artış gözlendi. Görme keskinliğinde azalma olmayan hastada paraenfeksiyöz optik nevrit düşünüldü. Takiplerinde optik diskte gelişen ödem, sistemik tedavi olmadan kendiliğinden geriledi. Bu olgu sunumunun amacı, adenoviral konjonktivitli bir çocukta paraenfeksiyöz optik nevrit gelişimini sunmaktır.

Ophthalmologic examination of a ten-year-old girl, who presented with erythema in both eyes for three days revealed conjunctival hyperemia, small petechial hemorrhages and valve edema, was diagnosed with adenoviral conjunctivitis. Congenital optic disc drusen was detected in fundus examination. Ten days later, OCT scans showed increased optic disc nerve fiber layer thickness and disc edema. Parainfection optic neuritis was considered in the patient, who had no decrease in visual acuity. In the follow-up, edema developed in the optic disc resolved spontaneously without systemic treatment. The aim of this case report is to present the development of parainfectious optic neuritis in a child with adenoviral conjunctivitis.
Şiddetli restriktif akciğer hastalığı olan hastada kolesistektomi operasyonu için kombine spinal epidural anestezi
Combined spinal epidural anesthesia in a patient with severe restrictive pulmonary disease for laparascopic cholecystectomy
Yazar: Genez, Meltem; Bölük, Salih
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Cholecystectomy,elderly patient,regional anesthesia ; Kolesistektomi,yaşlı hasta,,rejyonal aneste

Restriktif akciğer hastalıklarında genel anestezi uygulaması titizlikle yapılmalıdır. Volatil anestezikler atelektazi oluşumuna ve fonksiyonel rezidüel kapasite (FRC)’de azalmaya (%16-0.5 litre) neden olarak intraoperatif hipoksi oluşturabilirler. Bu hasta grubunda operasyon için uygun olduğunda rejyonel anestezi veya periferik sinir blokları en iyi seçim gibi görünmektedir. Yapılan epidural veya spinal anestezinin solunum kasları ve diyafragmayı etkilemeyecek düzeyde uygulanması gereklidir. Özellikle kolesistektomi gibi üst batın cerrahisi uygulanacak hastalarda rejyonel yöntemlerin kullanımı tercih edilebilir. Bu olgu sunumunda laparoskopik kolesistektomi yapılması planlanan şiddetli restriktif akciğer hastalığı olan 80 yaşında, fiziksel durum sınıflaması American Society of Anesthesiologists (ASA) III hastanın kombine spinal-epidural anestezi uygulamamızı paylaştık.

General anesthesia should be done carefully in restrictive lung diseases. Volatile anesthetics may cause intraoperative hypoxia, leading to atelectasis and a reduction in functional residual capacity (FRC) (16-0.5 liters). Regional anesthesia or peripheral nerve blocks seem to be the best choice when appropriate for surgery in this patient group. The epidural or spinal anesthesia should be performed at a level that does not affect the respiratory muscles and diaphragm. The use of regional methods may be preferred in patients undergoing upper abdominal surgery, especially cholecystectomy. In this case report, we present the combined spinal-epidural anesthesia application of the American Society of Anesthesiologists (ASA) III in an 80 years old patient with severe restrictive pulmonary disease planned for laparoscopic cholecystectomy.
İnsan parechoviruslarının özellikleri, epidemiyolojisi ve klinik önemi
Characteristics, epidemiology and clinical importance of human parechoviruses
Yazar: Tokak, Semih; Özdemir, Mehmet
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; HPeV tipleri,Klinik özellikler,Tanı,Epidemiyoloji ; HPeV types,Clinical charecteristics,Diagnosis,Epidemiology

İnsan Parechoviruslar (Human Parechovirus; HPeV) tek iplikli, pozitif polariteli RNA viruslarıdır.  Başlangıçta klinik ve morfolojik özelliklerine göre insan enterovirusları içerisinde Echovirus 22 ve 23 olarak tanımlansalar da, genom organizasyonu, yapı ve replikasyonlarında birkaç farklı özellikleriyle enteroviruslar ve diğer picornavirus gruplarından farklı oldukları gösterilmiştir. HPeV’ler genetik ve antijenik heterojenlik göstermekte ve birçok tipi dünyanın her yerinde bulunan insan popülasyonunda yaygın bir şekilde bulunmaktadır. HPeV1 en yaygın genotip olup sıklıkla gastrointestinal ve solunum yolu hastalıklarına neden olmaktadır. HPeV3 enfeksiyonu yenidoğanlarda ve 3 aydan daha küçük infantlarda sepsis, meningoensefalit, nörolojik sekellere ve ölümlere yol açmaktadır. Küçük infantlarda tipik klinik tablo, ateş, şiddetli sinirlilik ve kızarıklıktan oluşur ve sıklıkla “ateşli, kırmızı döküntülü, kızgın bebekler” tanımına sebep olmaktadır. Günümüzde HPeV’lerin tanısı için en duyarlı metod real-time polimeraz zincir reaksiyonudur. Enfeksiyonlarının tedavisinde şimdiye kadar kadar herhangi bir spesifik antiviral tedavi mevcut olmayıp monoklonal antikorların kullanımı değerlendirilmektedir.  HPeV’ler üzerine yapılacak daha fazla çalışma ile bu virusların spesifik karakteristiklerinin anlaşılmasına ve uygun tedavi stratejilerinin geliştirilmesine ihtiyaç vardır.

Human parechoviruses (HPeVs) are single-stranded, positive-sense RNA viruses. Although originally described as echovirus 22 and 23 within human enteroviruses because of their clinical and morphological properties, they have since been shown to be distinct from this and other picornavirus groups in several features of their genome organisation, structure and replication. HPeVs show genetic and antigenic heterogeneity and a number of distinct types are known to circulate widely in human populations throughout the world. HPeV1 causes mostly gastrointestinal and respiratory tract infections. HPeV3 can cause sepsis and meningoencephalitis in neonates and infants younger than 3 months, which could lead to neurological sequelae and death. In young infants, the typical clinical presentation includes fever, severe irritability, and rash, often leading to descriptions of “hot, red, angry babies”. Nowadays, the most sensitive method for detecting HPeV is real-time polymerase chain reaction assays. In the treatment of infections, no specific antiviral therapy has been available so far and the use of monoclonal antibodies is still being evaluated. More research is therefore needed to understand the specific characteristics of this viruses and to develop appropriate treatment strategies.
Mantar zehirlenmesine bağlı rabdomiyoliz zemininde ağır böbrek, karaciğer ve kalp hasarı
Severe acute renal, hepatic and cardiac failure in the setting of rhabdomyolysis due to mushroom poisoning
Yazar: Taban, Sema; Dursun, Belda
Dergi: Cukurova Medical Journal, Vol. 44 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Mushroom poisoning,acute kidney injury,rhabdomyolysis,cardiac injury ; mantar zehirlenmesi,akut böbrek hasarı,rabdomiyoliz,kardiak hasar

Mantar zehirlenmelerinin mortalitesi yüksektir, sıklıkla amanita türlerine bağlı gelişir. Elli sekiz yaşında kadın hasta üç gün önce mantar yeme öyküsü ve bulantı, kusma, idrar miktarında azalma şikayetleriyle başvurdu. Değerlendirme sonucunda mantar zehirlenmesine bağlı rabdomiyoliz zemininde akut böbrek, karaciğer ve kardiak hasar olarak değerlendirildi. Hastaya medikal destek tedavi yanı sıra hemodiyaliz ve plazmaferez tedavisi uygulandı, izleminde klinik ve laboratuvar olarak tam düzelme sağlandı. Bu olgu raporunda mantar zehirlenmesinin geniş klinik spektrumu ve ölümcül potansiyeli açısından taşıdığı önemi vurgulamayı amaçladık.

Amanita species are the most common cause of mushroom poisoning with a high rate of mortality. A 58 years old woman who had a mushroom intake history 3 days ago was presented with nausea, vomiting and decrease in urine volume. The patient was evaluated to have acute kidney, liver and cardiac injury in the setting of rhabdomyolysis due to mushroom poisoning. Besides medical support therapy she received hemodialysis and plasmapheresis treatments, which resulted in complete clinical and laboratory improvement. We emphasized the significance of mushroom poisoning in the context of their wide clinical presentation spectrum and potentially lethal feature.