MOTİVASYONEL İKLİM VE HEDEF BAĞLILIĞININ ANTRENÖR SPORCU İLİŞKİSİNE ETKİSİ
MOTİVASYONEL İKLİM VE HEDEF BAĞLILIĞININ ANTRENÖR SPORCU İLİŞKİSİNE ETKİSİ
Yazar: Aydın, Elif
Dergi: Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Vol. 21 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Sports Medicine ; Spor Hekimliği ; Antrenör,sporcu,Motivasyonel İklim

Bu araştırmanın amacı, futbolcularınantrenörleri ile ilişkilerinin motivasyonel iklim ve hedef bağlılığına olanetkisini incelemektir. Çalışmaya 2018-2019 futbol sezonunda Trabzon 1. Amatörkümede yer alan takımlarda aktif olarak futbol oynayan 160 futbolcu rassal(rastgele) seçimle belirlenmiş olup, gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmaverilerinin toplanmasında, Jowett ve Ntoumanis (2004) tarafından geliştirilen Ekencive arkadaşları (2017) tarafından Türkçe geçerlik ve güvenirliği yapılan“Antrenör-Sporcu İlişkisi Ölçeği” Walling, Duda ve Chi (1993) tarafındangeliştirilen Türkçeye uyarlaması Toros (2001) tarafından yapılan “spordaalgılanan motivasyonel iklim ölçeği” ve hedef bağlılığını belirlemek içinHollenbeck ile Williams Klein (1989) tarafından geliştirilen, Şenel ve Yıldız(2016) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Hedef Bağlılığı Ölçeği”  kullanılmıştır. Sporcuların ölçek maddelerine verdikleri cevaplar SPSS 25.00lisanslı paket programı kullanılarak hesaplanmıştır. Araştırmanınnicel aşamasındaki anket verilerinin çözümlenmesinde istatistiksel yöntemolarak, Çoklu Regresyon analizi, Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısıtekniği analizinden yararlanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre, sporcuların antrenör-sporcu ilişki alt boyutu olankarşılıklı anlayış ve ortak hedef doğrultusunda iletişim sağlayabilme ilehedefe bağlılık düzeyleri ve motivsyonel iklim alt boyutu olan performansdurumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda iseantrenör-sporcu ilişkisini motivasyonel iklim alt boyutu olan ustalık durumunegatif yönde tahmin ederken hedefe bağlılık ve motivasyonel iklim alt boyutuolan performans durumu pozitif yönde tahmin etmektedir; en büyük yordayıcısıise hedefe bağlılık olduğu tespit edilmiştir.

Bu araştırmanın amacı, futbolcularınantrenörleri ile ilişkilerinin motivasyonel iklim ve hedef bağlılığına olanetkisini incelemektir. Çalışmaya 2018-2019 futbol sezonunda Trabzon 1. Amatörkümede yer alan takımlarda aktif olarak futbol oynayan 160 futbolcu rassal(rastgele) seçimle belirlenmiş olup, gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmaverilerinin toplanmasında, Jowett ve Ntoumanis (2004) tarafından geliştirilen Ekencive arkadaşları (2017) tarafından Türkçe geçerlik ve güvenirliği yapılan“Antrenör-Sporcu İlişkisi Ölçeği” Walling, Duda ve Chi (1993) tarafındangeliştirilen Türkçeye uyarlaması Toros (2001) tarafından yapılan “spordaalgılanan motivasyonel iklim ölçeği” ve hedef bağlılığını belirlemek içinHollenbeck ile Williams Klein (1989) tarafından geliştirilen, Şenel ve Yıldız(2016) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Hedef Bağlılığı Ölçeği”  kullanılmıştır. Sporcuların ölçek maddelerine verdikleri cevaplar SPSS 25.00lisanslı paket programı kullanılarak hesaplanmıştır. Araştırmanınnicel aşamasındaki anket verilerinin çözümlenmesinde istatistiksel yöntemolarak, Çoklu Regresyon analizi, Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısıtekniği analizinden yararlanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre, sporcuların antrenör-sporcu ilişki alt boyutu olankarşılıklı anlayış ve ortak hedef doğrultusunda iletişim sağlayabilme ilehedefe bağlılık düzeyleri ve motivsyonel iklim alt boyutu olan performansdurumu arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonucunda iseantrenör-sporcu ilişkisini motivasyonel iklim alt boyutu olan ustalık durumunegatif yönde tahmin ederken hedefe bağlılık ve motivasyonel iklim alt boyutuolan performans durumu pozitif yönde tahmin etmektedir; en büyük yordayıcısıise hedefe bağlılık olduğu tespit edilmiştir.