İLERİ DERECEDE ATROFİK POSTERİOR MANDİBULANIN EKSTRA KISA (4 MM) İMPLANTLARLA DESTEKLENEN SABİT PROTEZ İLE REHABİLİTASYONU: İKİ YILLIK TAKİP
İLERİ DERECEDE ATROFİK POSTERİOR MANDİBULANIN EKSTRA KISA (4 MM) İMPLANTLARLA DESTEKLENEN SABİT PROTEZ İLE REHABİLİTASYONU: İKİ YILLIK TAKİP
Yazar: Küçükkurt, Sercan
Dergi: Aydın Dental Journal, Vol. 4 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Dental implant,kısa implant

Diş eksikliklerinin telafisinde dental implantların kullanımlarının yarım asırı aşan geçmişlerinde, oral implantoloji hem teknikler hem implant tasarımları açısından durmaksızın değişmekte ve gelişmektedir. Oral implantolojinin ilk günlerine göre günümüzde, dental implantların başarı oranlarının nelerden etkilendiği ve öngörülebilir sonuçlar elde edebilmek gereken teknikler hakkında daha fazla şey bilinmektedir. Dental implant uygulamaları için halen güncelliğini koruyan sınırlayıcı faktörlerden en sık karşılaşılanı uzun süreli dişsiz kalmış hastalarda veya travma veya tümör/kist rezeksiyonu sonrası çene-yüz rekonstrüksiyonu gerektiren hastalarda karşılaşılan yetersiz kemik hacmi ve yoğunluğudur. Kemik greftleri, yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu gibi çeşitli kemik hacmi artırım teknikleri uygulanarak, bu vakaların büyük çoğunluğunu implant terapisi ile rehabilite etmek mümkün olabilmektedir; ancak özellikle vertikal yönde kemik hacminin artırılması ile ilgili klinik sonuçlara ilişkin bilimsel veriler sınırlıdır. Diğer yönden bu tedaviler hastaya fazladan maliyet, bekleme süresi ve morbidite getirmektedir. Hastaların mevcut kemik hacimlerinin artırılarak, piyasada mevcut implant boyutlarına göre ayarlanma zorunluluğuna karşı dental implant firmaları çalışmalarını, mevcut kemik hacmine göre implant tasarımlarını ve boyutlarını ayarlama yönünde ilerletmişlerdir. Böylece ilk zamanlarda 8 mm civarı implantlar kısa implant olarak kabul görürken, zaman içerisinde bu boyutlar önce 6 mm civarına ve son olarak da 4 mm yüksekliğe kadar düşürülebilmiştir. Ancak bu 4 mm’lik extra short implantların nispeten piyasaya yeni sunulmalarından dolayı, uzun dönem takipleri konusunda yeterli bilimsel veri bulunmamaktadır. Bu vaka raporunda mandibula sağ bölgede bir premolar diş ve iki molar diş eksikliği bulunan hastaya uygulanan 1 adet 6 mm’lik short ve 2 adet 4 mm’lik ekstra short implantlardan destek alan splintlenmiş 3 üye sabit protetik rehabilitasyonun 2 yıllık takibi sunulacaktır

Diş eksikliklerinin telafisinde dental implantların kullanımlarının yarım asırı aşan geçmişlerinde, oral implantoloji hem teknikler hem implant tasarımları açısından durmaksızın değişmekte ve gelişmektedir. Oral implantolojinin ilk günlerine göre günümüzde, dental implantların başarı oranlarının nelerden etkilendiği ve öngörülebilir sonuçlar elde edebilmek gereken teknikler hakkında daha fazla şey bilinmektedir. Dental implant uygulamaları için halen güncelliğini koruyan sınırlayıcı faktörlerden en sık karşılaşılanı uzun süreli dişsiz kalmış hastalarda veya travma veya tümör/kist rezeksiyonu sonrası çene-yüz rekonstrüksiyonu gerektiren hastalarda karşılaşılan yetersiz kemik hacmi ve yoğunluğudur. Kemik greftleri, yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu gibi çeşitli kemik hacmi artırım teknikleri uygulanarak, bu vakaların büyük çoğunluğunu implant terapisi ile rehabilite etmek mümkün olabilmektedir; ancak özellikle vertikal yönde kemik hacminin artırılması ile ilgili klinik sonuçlara ilişkin bilimsel veriler sınırlıdır. Diğer yönden bu tedaviler hastaya fazladan maliyet, bekleme süresi ve morbidite getirmektedir. Hastaların mevcut kemik hacimlerinin artırılarak, piyasada mevcut implant boyutlarına göre ayarlanma zorunluluğuna karşı dental implant firmaları çalışmalarını, mevcut kemik hacmine göre implant tasarımlarını ve boyutlarını ayarlama yönünde ilerletmişlerdir. Böylece ilk zamanlarda 8 mm civarı implantlar kısa implant olarak kabul görürken, zaman içerisinde bu boyutlar önce 6 mm civarına ve son olarak da 4 mm yüksekliğe kadar düşürülebilmiştir. Ancak bu 4 mm’lik extra short implantların nispeten piyasaya yeni sunulmalarından dolayı, uzun dönem takipleri konusunda yeterli bilimsel veri bulunmamaktadır. Bu vaka raporunda mandibula sağ bölgede bir premolar diş ve iki molar diş eksikliği bulunan hastaya uygulanan 1 adet 6 mm’lik short ve 2 adet 4 mm’lik ekstra short implantlardan destek alan splintlenmiş 3 üye sabit protetik rehabilitasyonun 2 yıllık takibi sunulacaktır