hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İstanbul İli Küçük Çekmece İlçesinde En Uygun Et Tipinin Belirlenmesi
İstanbul İli Küçük Çekmece İlçesinde En Uygun Et Tipinin Belirlenmesi
Yazar: Uzundumlu, A. Semih; Işık, H. Bayram; Kırlı, M. Hilmi
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 21 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Et tüketimi, İstanbul, AHP, Beslenme

Bu araştırma için derlenen bilgiler İstanbul ili küçük çekmece ilçesindeki 400 hane  halkı ile birebir görüşülerek elde edilmiştir. Yapılan anket sayısı Anakitle Oranlarına Dayalı  Kümelendirilmemiş Tek Aşamalı Basit Tesadüfî Olasılık Örneklemesi ile belirlenmiştir.  Araştırmada elde edilen verilerden kırmızı et tüketiminin yıllık kişi başına 6,59 kg, kanatlı  eti tüketiminin 13,79 kg ve balık eti tüketiminin 4,50 kg olduğu belirlenmiştir. Anket çalışmasına  katılan tüketicilerin %59,75’ini bayanlar ve %40,25’ini erkekler oluşturmuştur.  Hanelerin %13,75’i bir veya iki bireye, %66,50’si üç veya dört bireye ve %19,75’i beş ve  üzeri bireye sahiptir. Hane halkı ortalama 3,65 bireyden oluşmaktadır. Hane halkı %19’la  fiyata, %28 ile besin içeriğine, %24’le hijyene ve %29’la damak tadına daha fazla önem  vermektedir. Bu kriterler dikkate alındığında hane halkının %30’u için sığır eti, %18’i için  koyun eti, %25’i için tavuk eti ve %27’si için ise balık eti uygun olmaktadır. Bu nedenle  İstanbul küçük çekmece ilçesinde en uygun et tipi sığır etidir. Sonuç olarak, araştırma bölgesinde  kitle yayım araçları ile ailelere hayvansal besin kaynaklarının yararlarından bahsedilmesi  gerekmektedir. Ayrıca bölgede tavuk eti ve balık etinde hijyenin iyileştirilmesi  gerekmektedir

Bu araştırma için derlenen bilgiler İstanbul ili küçük çekmece ilçesindeki 400 hane  halkı ile birebir görüşülerek elde edilmiştir. Yapılan anket sayısı Anakitle Oranlarına Dayalı  Kümelendirilmemiş Tek Aşamalı Basit Tesadüfî Olasılık Örneklemesi ile belirlenmiştir.  Araştırmada elde edilen verilerden kırmızı et tüketiminin yıllık kişi başına 6,59 kg, kanatlı  eti tüketiminin 13,79 kg ve balık eti tüketiminin 4,50 kg olduğu belirlenmiştir. Anket çalışmasına  katılan tüketicilerin %59,75’ini bayanlar ve %40,25’ini erkekler oluşturmuştur.  Hanelerin %13,75’i bir veya iki bireye, %66,50’si üç veya dört bireye ve %19,75’i beş ve  üzeri bireye sahiptir. Hane halkı ortalama 3,65 bireyden oluşmaktadır. Hane halkı %19’la  fiyata, %28 ile besin içeriğine, %24’le hijyene ve %29’la damak tadına daha fazla önem  vermektedir. Bu kriterler dikkate alındığında hane halkının %30’u için sığır eti, %18’i için  koyun eti, %25’i için tavuk eti ve %27’si için ise balık eti uygun olmaktadır. Bu nedenle  İstanbul küçük çekmece ilçesinde en uygun et tipi sığır etidir. Sonuç olarak, araştırma bölgesinde  kitle yayım araçları ile ailelere hayvansal besin kaynaklarının yararlarından bahsedilmesi  gerekmektedir. Ayrıca bölgede tavuk eti ve balık etinde hijyenin iyileştirilmesi  gerekmektedir
Karadeniz’den Yakalanan Mezgit (Merlangius merlangus) ve İstavrit (Trachurus mediterraneus) Balıklarının Mineral Madde İçeriklerinin Karşılaştırılması
Karadeniz’den Yakalanan Mezgit (Merlangius merlangus) ve İstavrit (Trachurus mediterraneus) Balıklarının Mineral Madde İçeriklerinin Karşılaştırılması
Yazar: Karataş, Tayfun; Kocaman, Esat
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 21 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Na, Mg, Ca, K, P, İstavrit balığı, Mezgit balığı

Bu çalışmada, Karadeniz’den yakalanan istavrit (Trachurus mediterraneus) ve mezgit  balıklarının (Merlangius merlangus) kas dokusundaki K, P, Na, Mg ve Ca seviyeleri  karşılaştırıldı. Araştırmada her grup için 30 adet mezgit ve istavrit balığının farklı bölgelerinden  alınan kas dokuları kullanılmıştır. Doku örnekleri ICP-OES (Inductively Coupled  Plasma-Mass Spectrometer) cihazıyla ölçüldü. Mezgit balığının dokusundaki K, P, Na, Mg  ve Ca değerleri istavrit balığına göre daha yüksek bulunmuştur (p < 0,05). Sonuç olarak  mezgit balığı, istavrit balığına göre insan beslenmesinde daha faydalı olabileceği sonucuna  varılmıştır.

Bu çalışmada, Karadeniz’den yakalanan istavrit (Trachurus mediterraneus) ve mezgit  balıklarının (Merlangius merlangus) kas dokusundaki K, P, Na, Mg ve Ca seviyeleri  karşılaştırıldı. Araştırmada her grup için 30 adet mezgit ve istavrit balığının farklı bölgelerinden  alınan kas dokuları kullanılmıştır. Doku örnekleri ICP-OES (Inductively Coupled  Plasma-Mass Spectrometer) cihazıyla ölçüldü. Mezgit balığının dokusundaki K, P, Na, Mg  ve Ca değerleri istavrit balığına göre daha yüksek bulunmuştur (p < 0,05). Sonuç olarak  mezgit balığı, istavrit balığına göre insan beslenmesinde daha faydalı olabileceği sonucuna  varılmıştır.
Iğdır Ovası Toprakların Çoraklaşma Süreci ve Çözüm Önerileri
Iğdır Ovası Toprakların Çoraklaşma Süreci ve Çözüm Önerileri
Yazar: Temel, Süleyman; Şimşek, Uğur
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 21 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Toprak Tuzluluğu, Tuzluluk İdaresi, İyileştirme, Yem Bitkileri

Tuzluluk, dünyada olduğu gibi ülkemizde de bitki çeşitliliğini ve tarımsal üretkenliği  azaltan önemli sorunlardan birisidir. Özellikle kurak ve yarı kurak iklim bölgelerinde yetersiz  yağış ve yüksek buharlaşma, drenaj yetersizliği, tarımsal işlemler ve toprak özellikleri  tuzluluğun başta gelen sebeplerinden olup geniş alanları etkilemektedir. Iğdır Ovası da  yarı-kurak iklim bölgesinde yer alıp, toplam kullanılabilir alanların 1/3’lük kısmı tuzlulaş-  madan etkilenmiş ve sadece 24.194 hektarlık alanda tarım yapılabilmektedir. Günümüzde  Tarıma açılabilecek arazilerin son sınırına gelinmiş, diğer taraftan ise besin ihtiyacı katlanarak  artmaktadır. Bu sebeple mevcut arazilerin daha verimli kullanılması ve tuzlu arazilerin  ıslahı ve değerlendirilmesi son derece önemlidir. Çoraklaşmış toprakların iyileştirilmesinde  kullanılan fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemlerle birlikte insan faktörü, bu toprakların  yönetiminin esasını oluşturmaktadır. Bu konularla ilgili Dünyada birçok çalışma yapılmış  ve önemli sonuçlar elde edilmiştir. Özellikle biyo-ıslah çalışmalarında yem bitkilerin  kullanılması, hem tuzdan etkilenmiş toprakların iyileştirilmesini hem de kaliteli kaba  yem üretimini sağlamaktadır.

Tuzluluk, dünyada olduğu gibi ülkemizde de bitki çeşitliliğini ve tarımsal üretkenliği  azaltan önemli sorunlardan birisidir. Özellikle kurak ve yarı kurak iklim bölgelerinde yetersiz  yağış ve yüksek buharlaşma, drenaj yetersizliği, tarımsal işlemler ve toprak özellikleri  tuzluluğun başta gelen sebeplerinden olup geniş alanları etkilemektedir. Iğdır Ovası da  yarı-kurak iklim bölgesinde yer alıp, toplam kullanılabilir alanların 1/3’lük kısmı tuzlulaş-  madan etkilenmiş ve sadece 24.194 hektarlık alanda tarım yapılabilmektedir. Günümüzde  Tarıma açılabilecek arazilerin son sınırına gelinmiş, diğer taraftan ise besin ihtiyacı katlanarak  artmaktadır. Bu sebeple mevcut arazilerin daha verimli kullanılması ve tuzlu arazilerin  ıslahı ve değerlendirilmesi son derece önemlidir. Çoraklaşmış toprakların iyileştirilmesinde  kullanılan fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemlerle birlikte insan faktörü, bu toprakların  yönetiminin esasını oluşturmaktadır. Bu konularla ilgili Dünyada birçok çalışma yapılmış  ve önemli sonuçlar elde edilmiştir. Özellikle biyo-ıslah çalışmalarında yem bitkilerin  kullanılması, hem tuzdan etkilenmiş toprakların iyileştirilmesini hem de kaliteli kaba  yem üretimini sağlamaktadır.
Farklı Kafes Tiplerinin Japon Bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) Bazı Yumurta Kalitesi Özellikleri Üzerine Etkileri
Farklı Kafes Tiplerinin Japon Bıldırcınlarında (Coturnix coturnix japonica) Bazı Yumurta Kalitesi Özellikleri Üzerine Etkileri
Yazar: Karabayır, Ali; Kılınç, Kerim; Helvacıkara, Hasan
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 18 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Bıldırcın, şekil indeksi, ak indeks, sarı indeks

Bu çalışma, farklı kafes tiplerinde yetiştirilen japon bıldırcınlarının bazı yumurta kalite özelliklerinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Yumurtacı ve damızlık olmak üzere iki tip kafes kullanılmıştır. Bıldırcın yumurtalarına ait bazı iç ve dış kalite özellikleri incelenmiştir. Bu özelliklerden şekil indeksi, ak indeks, haugh birimi ve sarı indeksi değerleri yumurtacı ve damızlık tipi kafeste sırasıyla % 79.18-78.67, % 7.82-8.12, 86.64-86.52, % 42.80-40.17 olarak bulunmuştur. Damızlık tip kafesten elde edilen yumurtaların katı albümin uzunluğu ve kabuk ağırlığı değerleri yumurtacı kafese göre daha yüksek bulunmuştur. Bu iki kafes tipi arasındaki katı albümin uzunluğu ve kabuk ağırlığı değerleri arasındaki fark istatistiki olarak önemli (P < 0.05) bulunmuştur.

Bu çalışma, farklı kafes tiplerinde yetiştirilen japon bıldırcınlarının bazı yumurta kalite özelliklerinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Yumurtacı ve damızlık olmak üzere iki tip kafes kullanılmıştır. Bıldırcın yumurtalarına ait bazı iç ve dış kalite özellikleri incelenmiştir. Bu özelliklerden şekil indeksi, ak indeks, haugh birimi ve sarı indeksi değerleri yumurtacı ve damızlık tipi kafeste sırasıyla % 79.18-78.67, % 7.82-8.12, 86.64-86.52, % 42.80-40.17 olarak bulunmuştur. Damızlık tip kafesten elde edilen yumurtaların katı albümin uzunluğu ve kabuk ağırlığı değerleri yumurtacı kafese göre daha yüksek bulunmuştur. Bu iki kafes tipi arasındaki katı albümin uzunluğu ve kabuk ağırlığı değerleri arasındaki fark istatistiki olarak önemli (P < 0.05) bulunmuştur.
Bazı Ahududu Çeşitlerinin (Rubus ideaus L.) Oltu (Erzurum) Ekolojisine Adaptasyonu Üzerinde Bir Araştırma
Bazı Ahududu Çeşitlerinin (Rubus ideaus L.) Oltu (Erzurum) Ekolojisine Adaptasyonu Üzerinde Bir Araştırma
Yazar: Pehluvan, Mücahit; Güleryüz, Muharrem
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 18 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Ahududu, adaptasyon, Oltu

Oltu şartlarında, 1999 ve 2000 yıllarında yürütülen bu çalışmada, yerli ve yabancı  orijinli 9 ahududu çeşidinin (Heritage, Rubin, Canby, Newburg, Cola, Bursa Boduru, Hollanda  Boduru, Summit, Tuleman) adaptasyon kabiliyeti belirlenmeye çalışılmıştır. Denemede  çeşitlerin fenolojik, bitkisel, pomolojik ve kimyasal özellikleri incelenmiştir. Çeşitlerden  Heritage, Hollanda Boduru ve Summit hem yaz ve hem de güz döneminde mahsül  verirken, diğer çeşitler yalnızca yaz döneminde mahsül vermişlerdir. Her bir yılda elde  edilen veriler Tesadüf Blokları deneme desenine göre analiz edilmiştir.  Araştırma sonuçlarına göre Newburg, Hollanda Boduru, Summit ve Heritage çeşitlerin  sırasıyla 313.60, 296.20, 293.70 ve 256.60 g meyve/sürgün ile yaz dönemi için en verimli  çeşitler olarak belirlenmişlerdir. Ayrıca bu çeşitler sırasıyla 1.97, 2.66, 2.07 ve 2.40 g ortalama  meyve ağırlığına; % 9.04, % 7.77, % 9.92, % 10.73 suda çözünebilir kuru madde  miktarına ve 15.80, 18.50, 31.95, 30.03 mg/100 g C vitamini içeriğine sahip oldukları saptanmıştır.  Sonuç olarak yılda iki ürün veren Heritage, Hollanda Boduru ve Summit çeşitleri  ile yılda tek ürün veren Newburg çeşidinin diğer çeşitlere göre yörede daha iyi adapte oldukları  belirlenmiştir.

Oltu şartlarında, 1999 ve 2000 yıllarında yürütülen bu çalışmada, yerli ve yabancı  orijinli 9 ahududu çeşidinin (Heritage, Rubin, Canby, Newburg, Cola, Bursa Boduru, Hollanda  Boduru, Summit, Tuleman) adaptasyon kabiliyeti belirlenmeye çalışılmıştır. Denemede  çeşitlerin fenolojik, bitkisel, pomolojik ve kimyasal özellikleri incelenmiştir. Çeşitlerden  Heritage, Hollanda Boduru ve Summit hem yaz ve hem de güz döneminde mahsül  verirken, diğer çeşitler yalnızca yaz döneminde mahsül vermişlerdir. Her bir yılda elde  edilen veriler Tesadüf Blokları deneme desenine göre analiz edilmiştir.  Araştırma sonuçlarına göre Newburg, Hollanda Boduru, Summit ve Heritage çeşitlerin  sırasıyla 313.60, 296.20, 293.70 ve 256.60 g meyve/sürgün ile yaz dönemi için en verimli  çeşitler olarak belirlenmişlerdir. Ayrıca bu çeşitler sırasıyla 1.97, 2.66, 2.07 ve 2.40 g ortalama  meyve ağırlığına; % 9.04, % 7.77, % 9.92, % 10.73 suda çözünebilir kuru madde  miktarına ve 15.80, 18.50, 31.95, 30.03 mg/100 g C vitamini içeriğine sahip oldukları saptanmıştır.  Sonuç olarak yılda iki ürün veren Heritage, Hollanda Boduru ve Summit çeşitleri  ile yılda tek ürün veren Newburg çeşidinin diğer çeşitlere göre yörede daha iyi adapte oldukları  belirlenmiştir.
Kırsalda Beslenme Kültürü (Erzurum İli Örneği)
Kırsalda Beslenme Kültürü (Erzurum İli Örneği)
Yazar: Kadıoğlu, Banu; Kadıoğlu, Sibel; Kaya, Canan; Turan, Yasemin
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 18 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Beslenme, tüketim, beslenme alışkanlıkları, sağlıklı beslenme

İnsanlar çok eski çağlardan beri yalnız başlarına değil topluluk oluşturarak yaşarlar.  Toplumlarda belli bir yapı birlikteliği söz konusudur. Yaşam tarzının oluşmasında beslenme  olayı geniş bir yer tutmaktadır. Beslenme tarzı farklı nedenlerle değişim gösterse bile  geleneksel yapısını uzun süre koruyabilmektedir. Çalışmada bitkisel ve hayvansal üretimin  yoğun olduğu ilçe ve köyler gayeli olarak seçilmiş ve kullanılan veriler tespit edilen köylerde  tesadüfi olarak belirlenen işletmelerden anketlerle (176 anket) elde edilmiştir. Kırsalda  (Erzurum ili örneği) beslenme alışkanlıklarını ortaya koymak amacıyla yapılan bu çalışmada  beslenme düzeyleri ve beslenmeyi etkileyen faktörler araştırılmış sonuç olarak  hedef kitlenin basit ve sağlıksız beslendiği, kültürel değişimle geleneksel yapısından hızla  uzaklaştığı tespit edilmiştir. Toplumların geleceği sağlıklı nesillere, sağlıklı nesiller ise  sağlıklı beslenme tutum ve alışkanlıklarının sürdürülmesine bağlıdır. Nesillerin bir arada  bulunmasını sağlayan değerler korunmalı, eğitim ve yayım çalışmaları ile doğru beslenme  alışkanlıkları kazandırılmalıdır

İnsanlar çok eski çağlardan beri yalnız başlarına değil topluluk oluşturarak yaşarlar.  Toplumlarda belli bir yapı birlikteliği söz konusudur. Yaşam tarzının oluşmasında beslenme  olayı geniş bir yer tutmaktadır. Beslenme tarzı farklı nedenlerle değişim gösterse bile  geleneksel yapısını uzun süre koruyabilmektedir. Çalışmada bitkisel ve hayvansal üretimin  yoğun olduğu ilçe ve köyler gayeli olarak seçilmiş ve kullanılan veriler tespit edilen köylerde  tesadüfi olarak belirlenen işletmelerden anketlerle (176 anket) elde edilmiştir. Kırsalda  (Erzurum ili örneği) beslenme alışkanlıklarını ortaya koymak amacıyla yapılan bu çalışmada  beslenme düzeyleri ve beslenmeyi etkileyen faktörler araştırılmış sonuç olarak  hedef kitlenin basit ve sağlıksız beslendiği, kültürel değişimle geleneksel yapısından hızla  uzaklaştığı tespit edilmiştir. Toplumların geleceği sağlıklı nesillere, sağlıklı nesiller ise  sağlıklı beslenme tutum ve alışkanlıklarının sürdürülmesine bağlıdır. Nesillerin bir arada  bulunmasını sağlayan değerler korunmalı, eğitim ve yayım çalışmaları ile doğru beslenme  alışkanlıkları kazandırılmalıdır
Dünyada ve Türkiye’de Ayçiçeği Üretimi ve Dış Ticaretindeki Gelişmeler
Dünyada ve Türkiye’de Ayçiçeği Üretimi ve Dış Ticaretindeki Gelişmeler
Yazar: Erem Kaya, Tuğba; Sezgin, Ayşe; Külekçi, Murat; Kumbasaroğlu, Hediye
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 18 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Ayçiçeği üretimi, ayçiçeği ihracatı ve ithalatı

Bu çalışmada, 1980-2008 yılları 5 er yıllık dönemlere ayrılarak Dünyada ve Türkiye  de ayçiçeğinin ekim alanı, üretim miktarı, verim ortalamaları ve dış ticareti verilmiştir.  Ayçiçeği üretimi bakımından dünyada önde gelen ülkeler Rusya, Ukrayna ve Arjantin’dir.  Ülkemizin, dünya ayçiçeği üretiminden aldığı pay ise %3’tür. Ele alınan dönemler boyunca  dünya ayçiçeği üretim miktarı, ekim alanlarındaki gelişmelere bağlı olarak artış göstermiş-  tir. Ancak ülkemiz son yıllarda ayçiçeği ekim alanlarındaki azalmaya bağlı olarak ithalatçı  ülke konumuna gelmiştir. Çiftçinin ürününü kolayca pazarlayabileceği birimler oluşturulursa  ve fiyat politikaları ayçiçeği tarımını teşvik edici düzeyde olursa ayçiçeği tarımı yaygınlaşır  ve ekim alanı potansiyeli artabilir.

Bu çalışmada, 1980-2008 yılları 5 er yıllık dönemlere ayrılarak Dünyada ve Türkiye  de ayçiçeğinin ekim alanı, üretim miktarı, verim ortalamaları ve dış ticareti verilmiştir.  Ayçiçeği üretimi bakımından dünyada önde gelen ülkeler Rusya, Ukrayna ve Arjantin’dir.  Ülkemizin, dünya ayçiçeği üretiminden aldığı pay ise %3’tür. Ele alınan dönemler boyunca  dünya ayçiçeği üretim miktarı, ekim alanlarındaki gelişmelere bağlı olarak artış göstermiş-  tir. Ancak ülkemiz son yıllarda ayçiçeği ekim alanlarındaki azalmaya bağlı olarak ithalatçı  ülke konumuna gelmiştir. Çiftçinin ürününü kolayca pazarlayabileceği birimler oluşturulursa  ve fiyat politikaları ayçiçeği tarımını teşvik edici düzeyde olursa ayçiçeği tarımı yaygınlaşır  ve ekim alanı potansiyeli artabilir.
Kuzgun Baraj Gölü Havzasında Orman, Mera ve Çayır Bitki Örtüsü Altında Gelişen Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri
Kuzgun Baraj Gölü Havzasında Orman, Mera ve Çayır Bitki Örtüsü Altında Gelişen Toprakların Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özellikleri
Yazar: Dindaroğlu, Turgay; Canbolat, Mustafa Yıldırım
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 22 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Toprak, Fiziksel ve Kimyasal Özelliği, Orman, Mera, Çayır

Bu araştırma, orman, mera ve çayır bitki örtüsü altında gelişen toprakların, bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin mevcut arazi kullanım durumuna göre değerlendirilmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırma, Erzurum İli Aziziye (Ilıca) İlçesinin 60 km kuzey batısında ve Yukarı Fırat havzası sınırları içerisinde kalan Kuzgun Baraj Gölü havzasında yürütülmüştür. Araştırmada, mevcut arazi kullanım durumuna göre %0-5 eğim grubunda yer alan orman, çayır ve mera alanlarında açılan 15 adet profilden bozulmuş toprak örnekleri alınmıştır. Örnekler üzerinde fiziksel (tekstür, agregat stabilitesi ve hidrolik iletkenlik) ve kimyasal analizler (toprak reaksiyonu, organik madde içeriği, katyon değişim kapasitesi ve elektriki iletkenlik) yapılmıştır. Çayır alanlarında alınan toprak örneklerinin pH, agregat stabilitesi oranı, organik madde içeriği ve Eİ değerleri orman ve mera alanlarına göre daha yüksek bulunmuştur. Orman ve mera topraklarının pH, Organik madde içeriği ve Eİ değerleri bakımından birbirlerinden farksız olduğu bulunmuştur. Açılan profillerde organik maddenin yüzey horizondan itibaren derinlikle düzenli olarak azaldığı tespit edilmiştir

Bu araştırma, orman, mera ve çayır bitki örtüsü altında gelişen toprakların, bazı fiziksel ve kimyasal özelliklerinin mevcut arazi kullanım durumuna göre değerlendirilmesi amacıyla yürütülmüştür. Araştırma, Erzurum İli Aziziye (Ilıca) İlçesinin 60 km kuzey batısında ve Yukarı Fırat havzası sınırları içerisinde kalan Kuzgun Baraj Gölü havzasında yürütülmüştür. Araştırmada, mevcut arazi kullanım durumuna göre %0-5 eğim grubunda yer alan orman, çayır ve mera alanlarında açılan 15 adet profilden bozulmuş toprak örnekleri alınmıştır. Örnekler üzerinde fiziksel (tekstür, agregat stabilitesi ve hidrolik iletkenlik) ve kimyasal analizler (toprak reaksiyonu, organik madde içeriği, katyon değişim kapasitesi ve elektriki iletkenlik) yapılmıştır. Çayır alanlarında alınan toprak örneklerinin pH, agregat stabilitesi oranı, organik madde içeriği ve Eİ değerleri orman ve mera alanlarına göre daha yüksek bulunmuştur. Orman ve mera topraklarının pH, Organik madde içeriği ve Eİ değerleri bakımından birbirlerinden farksız olduğu bulunmuştur. Açılan profillerde organik maddenin yüzey horizondan itibaren derinlikle düzenli olarak azaldığı tespit edilmiştir
Kurşuna Maruz Bırakılan Tilapia (Oreochromis mossambicus)’nın Eritrosit Morfolojisinde Görülen Değişimler
Changes in Erythrocyte Morphology of Tilapia (Oreochromis mossambicus) Exposed to Lead
Yazar: Kaya, Hasan; Akbulut, Mehmet
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 22 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Kurşun, Oreochromis mossambicus, Eritrosit Morfolojisi ; Lead,Oreochromis mossambicus,Erythrocyte morphology

Bu çalışmada, in vivo etkide farklı kurşun konsantrasyonlarına maruz bırakılan tilapia (Oreochromis mossambicus, L.1758) balığının eritrosit morfolojisinde meydana gelen değişimler araştırılmıştır. Balıklar düşük (0,5 mg L-1), orta (2,5 mg L-1) ve yüksek (5 mg L-1) kurşun konsantrasyonlarına semi-statik olarak 14 gün boyunca maruz bırakılmıştır. Deneme sonunda orta ve yüksek doz kurşuna maruz bırakılan gruplarda kontrol grubuna göre önemli değişimler görülmüştür (p<0,05). Orta ve yüksek dozlarda kurşun eritrosit çekirdek alanı, uzunluğu ve genişliğinde kontrole göre önemli azalmaya neden olurken, sitoplazma alanı ve hücre genişliğinde kontrol grubuna göre önemli bir artma göstermiştir (p<0,05). Artan kurşun konsantrasyonlarının O. mossambicus eritrosit hücre morfolojisinde hipertrofi, anizositoz ve karyopiknozise neden olabileceği sonucuna varılmıştır.

In this study, changes of erythrocyte morphology of Tilapia (Oreochromis mossambicus, L.1758) exposing to the different concentrations of lead have been investigated. Fish were exposed to low (0,5 mg L-1), medium (2,5 mg L-1) and high (5 mg L-1) lead concentrations semi-statically during 14 days. At the end of the experiment, important changes in the treatment groups exposed to medium and high lead concentrations were shown than the control group (p<0.05). Medium and high doses of lead red blood cell nucleus area, an important reduction in the length and width compared to the control, while the width of the cell cytoplasmic space and the control group showed a significant increase (p<0.05). It was concluded that increasing lead concentrations might cause hypertrophy, anisocytosis and cariopicnosis in erythrocyte cell morphology of O. mossambicus.
Tortum-Uzundere Yöresinde Bulunan Alabalık İşletmelerinde Maliyet ve Karlılık Analizi
Tortum-Uzundere Yöresinde Bulunan Alabalık İşletmelerinde Maliyet ve Karlılık Analizi
Yazar: Demir, Okan; Kızıloğlu, Semiha
Dergi: Alinteri Journal of Agriculture Science, Vol. 22 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Tortum-Uzundere, Alabalık İşletmeleri, Üretim maliyeti

Tortum-Uzundere yöresinde bulunan alabalık işletmelerinde üretim maliyeti hesaplanmıştır. Verilerin, 11 işletmeden temin edildiği çalışmada tek ürün bütçe analiz yöntemi kullanılmıştır. Bulunan maliyetlerin kaynaklarına göre dağılımları hesaplanmış ve piyasadaki alabalık satış fiyatıyla karşılaştırılarak işletmelerin karlılıkları hesaplanmıştır. İşletmeler ortalamasında 1 kilogram alabalığın üretim maliyeti 226.860 lira olarak belirlenirken, bu maliyetin %57’si değişken, %43’ü sabit masraflardan kaynaklanmaktadır. Yine işletmeler ortalamasında, 1 liralık masrafa karşılık 0.54 lira kar elde edilirken, 1 liralık kar elde edilmesi için gereken masraf miktarı 1.84 lira olarak belirlenmiştir.

Tortum-Uzundere yöresinde bulunan alabalık işletmelerinde üretim maliyeti hesaplanmıştır. Verilerin, 11 işletmeden temin edildiği çalışmada tek ürün bütçe analiz yöntemi kullanılmıştır. Bulunan maliyetlerin kaynaklarına göre dağılımları hesaplanmış ve piyasadaki alabalık satış fiyatıyla karşılaştırılarak işletmelerin karlılıkları hesaplanmıştır. İşletmeler ortalamasında 1 kilogram alabalığın üretim maliyeti 226.860 lira olarak belirlenirken, bu maliyetin %57’si değişken, %43’ü sabit masraflardan kaynaklanmaktadır. Yine işletmeler ortalamasında, 1 liralık masrafa karşılık 0.54 lira kar elde edilirken, 1 liralık kar elde edilmesi için gereken masraf miktarı 1.84 lira olarak belirlenmiştir.