hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
HİSTEREKTOMİ YAPILAN OLGULARDA OVER REZERVİNİN ANTİMÜLLERİAN HORMON VE ULTRASONOGRAFİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ
EVALUATION OF THE EFFECTS OF HYSTERECTOMY ON OVARIAN RESERVE BY ANTIMULLERIAN HORMONE AND ULTRASONOGRAPHY
Yazar: Galanderov, Ramin; Eken, Meryem; İlhan, Gülşah; Keskin, Murat; Turfanda, Abdullah
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 78 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Antimüllerian Hormon (AMH), Antral folikül sayısı, Histerektomi, Over rezervi ; Anti mullerian hormone (AMH),Antral follicle count,Hysterectomy,Ovarian reserve

Amaç: Bu çalışma da ooforektomi yapılmadan histerektomi uygulanan olgularda erken overyan yetmezlik riskini ortaya koymak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya; 25-50 yaş arasında, daha önceden bilateral ooferektomi geçirmemiş, menopoz veya prematüre overyan yetmezliği olmayan, çeşitli endikasyonlarla histerektomi kararı alınan 28 hasta dahil edildi. Bu hastaların ameliyat öncesi ve ameliyattan 1 ay sonrası Antimüllerian hormon (AMH), over hacmi ve antral folikül sayısı (AFS) karşılaştırıldı. Bulgular: Ameliyat sonrası bakılan AMH değerinde, overlerin hacminde ve AFS lerde istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma saptandı (p < 0.05). Sonuç: Histerektomi yapılan reprodüktif dönemdeki hastalarda ooferektomi operasyonu uygun endikasyonlar dahilinde yapılmalıdır ve histerektomi yapıldıktan sonra erken menopoza girebileceği öngörülerek, menopoz semptomlarının başlaması beklenmeden yakın takip ve uygun tedavi planlanmalıdır.

Objective: Our study aimed to determine the risk of premature ovarian failure of patients to whom hysterectomy was performed without oophorectomy. Materials and Methods: 28 hysterectomised patients due to various indications that met the eligibility criteria of age 25 to 50 years, had no history of bilateral oophorectomy, were not menopausal or premature ovarian failure, were included in this study. These patients’ AMH (Antimullarian hormone), ovarian volume and AFC (antral follicle count) were compared before and 1 month after surgery. Results: AMH, the volume of the ovaries and the number of antral follicles revealed a significant decrease after surgery. (p<0.05)Conclusions: Oophorectomy performed in patients of reproductive age should be made within appropriate indications. Because hysterectomised women in reproductive period may enter early menopause, strict follow-up and appropriate treatment should be carried out without waiting for menopause symptoms
HOLOPROSENSEFALİ: ALTI OLGUDA İLİŞKİLİ MALFORMASYONLAR VE  KLİNİK BULGULAR
HOLOPROSENCEPHALY: CLINICAL FINDINGS AND RELATED MALFORMATIONS IN SIX CASES
Yazar: Kaygusuz, Ecmel; Eken, Meryem; Herkiloğlu, Dilşad; İçöz, Şeyma; Karateke, Ateş
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 78 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Alobar,holoprosensefali,fetal anomali ; Alobar,holoprocencephaly,fetal anomaly

Amaç: Holoprosensefali (HPE), erken gestasyonel dönemde ön beynin tamamen veya yetersiz ayrılmasıyla karakterli beynin yapısal bir anomalisidir. HPE’lerin yaklaşık %80’nine, karakteristik kranyofasyal anomaliler eşlik eder. HPE, yaklaşık 16.000 canlı doğumda ve 250 embryoda bir ortaya çıkan, insanda sık görülen beyin defektidir. Sıklıkla, ilk kez gebelikteki ultrason sırasında tanımlanır. Hafif ve orta derecede beyin anomalisi olan infantlar ise yaşamın ilk yılının sonuna kadar tanı alamayabilirler. Çalışmamızın amacı kliniğimizde HPE tanısı alan olgulara eşlik eden ek anomalileri incelemek ve bu bulguları literatür ile eşliğinde gözden geçirmektir. Olgular: Hastanemiz patoloji kayıtlarından 6 adet HPE tanısı alan vaka izlendi. Olguların klinik, genetik ve yapısal anomalileri değerlendirildi. Sonuç: Oldukça küçük başa sahip olan fetüslerde sonografik inceleme çok zor olabilir ve HPE’ye ait bulgular kolaylıkla, ilk trimesterde gözden kaçabilir. HPE’ye ait bulguların saptanabilmesi için ilk trimesterde fetusa ait serebral yapıların çok dikkatli incelenmesi önemlidir.

Objective: Holoprosencephaly (HPE) is a morphological anomaly of the brain that is characterised with unsuccessful or incomplete separation of the forebrain in early gestation. Approximately 80% of HPE cases is accompanied by a spectrum of characteristic craniofacial anomalies. HPE is a common forebrain defect in humans, with a prevalence of 1:250 in embryos and 1:16,000 among live-born infants. HPE is usually diagnosed by gestational ultrasound examination. Infants with mild or moderate brain anomalies may not be diagnosed until the first year of life. The aim of the study was to search for the defects of HPE in our cases and discuss the findings in view of the literature. Cases: We identified 6 patients with HPE from our hospital database. We herein describe the clinical, genetic and structural abnormalities of the fetuses with HPE. Conclusion: The ultrasonographic examination of the brain in fetuses with a small head may be difficult and the first trimester features of HPE can be easily overlooked. It is important to examine cerebral structures of fetuses very carefully in the first trimester to detect the HPE features
Serebral Oksimetre Ve Anestezi Altında Uygulama Alanları
Cerebral Oximetry and Applications Under Anesthesia
Yazar: Çelik, Erkan Cem; Çiftçi, Bahadır
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Oksimetre,Kardiyak Cerrahi,Hipotansiyon ; Oximetry,Cardiac Surgery,Hypotension

Serebral oksimetre frontal korteks üzerindetranskütanöz membrandan ortalama bölgesel doku oksijenizasyonunu değerlendirir.Verici dioddan çıkan ışınların alıcı diodlarca algılanması temelinde çalışır.Serebral oksimetre 30 yılı aşkın süre önce tanımlanmıştır. Rutin olarak tümoperasyonlarda uygulanmamakla birlikte ve son iki dekad süresince özellikliklinik uygulamalarda kullanılmaya başlanmıştır. Noninvazif near infraredspektroskopi (NIRS) tekniğiyle çalışan bir monitörizasyondur. Kardiyakcerrahiler, hipotansif cerrahiler ve traendelenburg pozisyonda  uzun süre takip edilen hastalarda serebraldoku oksijen düzeyini değerlendirmede fayda sağladığı farklı çalışmalarlagösterilmiştir.

Cerebral oximetry assesses the averageregional tissue oxygenation of the transcutaneous membrane over the frontalcortex. The transmitter operates on the basis of detection of the diodes fromthe diodes. Cerebral oxymetry has been described more than 30 years ago. It hasnot been routinely used in clinical operations but applied in special clinicalconditions during the last two decades. It is a monitarisation technique whichuses noninvasive near-infrared spectroscopy (NIRS).  Different studies have shown beneficalresults with cerebral oxymetry in cardiac surgery, hypotensive surgery andpatients with long-term follow-up at trendelenburg position for  assessing cerebral tissue oxygen levels.
Prenatal Dönemde Tanı Koyulan İzole Yarık El/Ayak Malformasyonu
Prenatal Diagnosis of Isolated Split Hand/Foot Malformation
Yazar: Türkyılmaz, Gürcan; Avcı, Şahin; Ertürk, Emircan; Saraç, Tuğba; Altunoğlu, Umut; Kalelioğlu, İbrahim; Has, Recep; Yüksel, Atıl
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; yarık el/ayak malformasyonu,Ektrodaktili,prenatal tanı ; split hand/foot malformation,Ectrodactyly,prenatal diagnosis

Yarık el/ayak malformasyonu (splithand/foot malformation, SHFM) veya ektrodaktili; median apikal ektodermalkabartı aktivitesindeki bozulma nedeniyle el ve ayaklarda oluşan santral ışındefekti ile karakterizedir. Etkilenen ekstremitede medial yarıklar, sindaktilive falanks, metakarp ve metatarslarda hipoplazi ve/veya aplazi ile kendinigösterir. İzole bir anomali olabileceği gibi çeşitli anomalilerle birliktelikgösterek bir sendromun parçası olabilir. Bu makalede 27 haftada kliniğimizdetanısını koyduğumuz dört ekstremitede de ektrodaktili saptanan, ek anomalitespit edilmeyen ve kromozomal array analizinde patoloji saptanmayan ancak dörtekstremitede de ciddi derecede malformasyon saptanmış olması nedeniyle tıbbigenetik bilim dalı ile konsülte edilerek ailenin  onayı ile gebelikterminasyonu uyguladığımız olgumuzu sunduk. Bu olgu nedeniyle fetüsünultrasonografik muayenesinde ekstremitelerin değerlendirilmesinin önemini vebir patoloji saptandığında ek anomaliler açısından fetüsün tüm sistemlerininayrıntılı muayenesinin yapılmasını ve ailelere danışmanlık verilirkenmultidispliner yaklaşımın öneminin vurgulanmasını amaçladık.

Split hand/foot malformation (SHFM) alsoknown ectrodactyly is a rare orthopaedic malformation which is characterised bythe deficiency or absence of one or more central digits of the hand or foot.The associated anomalies are  mediancleft, syndactyly or aplasia/hypoplasia of the phalanges, metacarpals andmetatarsals of hands or feet. It can be isolated or accompany a syndrome. İnour case, we introduced prental diagnosis of isolated form of ectrodactyly inboth extremities. After genetic counselling we terminated the. In this report,we aimed to explain the importance of multidiciplinary approach to extremityanomalies.
Küçük Karın Ön Duvarı Fıtıklarının Laparoskopik Tamirinde Yama Kullanımı Gerekli Mi?
Is Mesh Use Necessary For Laparoscopic Small Ventral Hernia Repair?
Yazar: Sormaz, İsmail Cem; Soytaş, Yiğit; Bayraktar, Adem; Avtan, Levent
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Ventral hernia,primary transcutaneous repair,laparoscopy ; Ventral herni,transkutanöz primer tamir,laparoskopi,karın ön duvarı fıtığı

DOI: 10.26650/IUITFD.368073Amaç: Üç cm altındaki karın ön duvarıfıtığı tamiri, yaygın olarak uygulanan küçük cerrahi girişimlerdendir. En sıkkullanılan teknikler primer tamir ve/veya mesh ile onarımdır. Sık uygulanmasınarağmen, literatürde üç cm altındaki ventral hernilerin uygun tamir yöntemi ileilgili fikir birliği yoktur. Bu çalışmamızda, karın ön duvarı fıtığı nedeniylelaparoskopik primer tamir uygulanan ve defektleri 3 cm’den küçük olan olgularınerken dönem sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Aralık 2012 ve Ocak 2017tarihleri arasında İstanbul Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalındalaparoskopik olarak yama konulmadan primer tamiri yapılan, 3 cm altındaki karınön duvarı fıtığı olan 26 olgunun verileri retrospektif olarak incelendi.Bulgular: Hastaların ortalama yaşı46,2±14,2 iken kadın erkek oranı 18/8 olarak bulundu. Ortalama ameliyat süresi38±9,6 dakikaydı. Ortalama takip süresi 26,1±11,9 ay idi. Erken dönemtakiplerde olguların hiçbirinde yara yeri enfeksiyonu ve nüks izlenmedi. Sonuç: Laparoskopik cerrahi, hernitamirinde güvenilir ve son dönemlerde cerrahi prosedürler içindeki yeriniarttıran bir yöntemdir. Seçilmiş vakalarda laparoskopik transkutanöz primertamir uygulanabilecek bir yöntemdir.

DOI: 10.26650/IUITFD.368073Objective: Ventral hernias smaller than 3cm are commonly repaired via minor surgical interventions. Primary repairand/or repair with mesh are the most commonly used techniques, but there is noconsensus in the literature about the most appropriate repair method. In thisstudy, we aimed to evaluate the early results of patients who underwent primarytranscutaneous laparoscopic ventral hernia repair for a ventral hernia smallerthan 3 cm.Materials and Methods: Twenty-six patientswith ventral hernias smaller than 3 cm, who underwent primary transcutaneouslaparoscopic ventral hernia repair without mesh between December 2012 andJanuary 2017, were retrospectively evaluated.Results: Mean age of patients was 46.2±14.2years, and female-to-male ratio was 18:8. Mean duration of surgery was 38±9.6min, and mean follow-up period was 26.1±11.9 months. No surgical site infectionand recurrence were observed in any of the patients.Conclusion: Laparoscopic surgery is safeand is increasingly being used for hernia repair. Primary transcutaneouslaparoscopic ventral hernia repair can be performed in selected cases.
Sistemik Lupus Eritematozuslu 126 Gebenin Perinatal Sonuçları
Perinatal Outcomes Of 126 Pregnancies With Sistemic Lupus Erythematosus
Yazar: Özel, Ayşegül; Alıcı Davutoğlu, Ebru; Erenel, Hakan; Karslı, Mehmet Fatih; Korkmaz, Sevim Özge; Madazlı, Rıza
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Sistemik lupus eritematozus,perinatal,maternal,gebelik ; Systemic lupus erythematosus,perinatal,maternal,pregnancy

DOI: 10.26650/IUITFD.344912Amaç: Sistemik lupus eritematozus (SLE)tanısı almış ve gebe olan olguların maternal ve perinatal sonuçlarınındeğerlendirilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Çalışmamız 2002-2016yılları arasında üniversitemizin perinataloji kliniğinde gebelikleri takipedilmiş 126 SLE olgusunun dosya verilerinin retrospektif olarak incelenmesiyleyapıldı. Hastaların klinik karakteristikleri, obstetrik ve perinatal sonuçlarıdeğerlendirildi.Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 29,1±4,6 yıl ve nulliparite oranı %45,2 idi. Gebelik sırasında hastalığınalevlenmesi hastaların %11,1’ inde görüldü. Lupus antikoagulanı,antikardiyolipin IgG ve IgM antikorlarının pozitifliği sırasıyla; %23,8 , %18,2ve  %18,2 olarak saptandı. Ortalama doğumhaftası 37,2±3,7, ortalama doğum kilosu 2813 ±856 gr bulundu. Fetal büyümekısıtlılığı, preterm doğum, ölü doğum, preeklampsi görülme oranları sırasıyla;%16,6 , %10,3 , %10,3 , %9,5 olarak bulundu.Sonuç: SLE tanılı gebelik olgularınınyönetiminde multidisipliner yaklaşım ile takip ve tedavinin sağlanması olumlumaternal ve fetal sonuçlar ile ilişkilidir.

DOI: 10.26650/IUITFD.344912Objective: To evaluate maternal and fetaloutcomes in pregnant women with systemic lupus erythematosus (SLE). Materials and Methods: This retrospectiveclinical study included 126 consecutive cases of pregnant women with SLE andwas performed in the perinatology clinic of our university hospital. Weevaluated lupus pregnancies that were followed and delivered from 2002 to 2016.Results: The mean patient age was 29.1 ±4.6 years, and the nulliparity rate was 45.2%. Disease flare-up occurred in11.1% of patients. Lupus anticoagulants and anticardiolipin IgG and IgMantibodies were positive in 23.8%, 18.2%, and 18.2% patients, respectively. Themean gestational age at delivery was 37.2 ± 3.7, and the mean birth weight was2813 ± 856 g. Fetal growth restriction, preterm delivery, stillbirth, andpreeclampsia rates were 16.6%, 10.3%, 10.3%, and 9.5%, respectively.Conclusion:A multidisciplinary approach to the care of pregnant women with SLE ismandatory for good maternal and fetal outcomes.
Anne-Bebek İkilisinin Birlikte Uyuması Ve Anne Sütü İle Beslenme
Co-Sleeping Of Mother-Infant Dyad And Breastfeeding
Yazar: Kural, Bahar; Gökçay, Gülbin
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Birlikte uyuma,meme uykusu,anne sütü ile beslenme,ani bebek ölümü sendromu ; Co-sleeping,breastsleeping,breastfeeding,sudden infant death syndrome

DOI: 10.26650/IUITFD.351723Anne sütü ile beslenme, çocuğun sağlığı vegelişimi için temeldir. Bebeklerin doğumdan itibaren ilk altı ay boyunca sadeceanne sütüyle beslenmeleri, 6.aydan sonra uygun tamamlayıcı besinler başlanarakemzirmenin en az 2 yaşına kadar sürdürülmesi önerilmektedir. Anne bebekikilisinin birlikte uyuduklarında emzirme sıklığı ve süresinin arttığına dairkanıtlar bulunmaktadır. Diğer taraftan Ani Bebek Ölümü Sendromu ve birlikteuyuma arasında ilişki olduğu belirtilmektedir. Bu makalede son araştırmalarışığında anne-bebek ikilisinin birlikte uyumasının anne ve bebek sağlığına olanetkilerinin  incelenmesi amaçlanmıştır. 

DOI: 10.26650/IUITFD.351723Breastfeeding is important for children’shealth and development. It is recommended that infants are exclusivelybreastfed for the first six months after birth, followed by continuedbreastfeeding with appropriate complementary foods until 2 years of age. Thereis evidence of increased frequency and duration of breastfeeding when motherand infant dyads sleep together. On the other hand, there is a statisticalrelationship between co-sleeping and sudden infant death syndrome (SIDS). Theaim of this article is to investigate the effects of co-sleeping on mother andinfant health in light of recent studies.
Kompozit Adrenal Medüller Tümör: Olgu Sunumu
Composite Adrenal Medullary Tumor: A Case Report
Yazar: Dural, Ahmet Cem; Kabuli, Hamid Ahmet; Ünsal, Mustafa Gökhan; Baytekin, Halil Fırat; Akarsu, Cevher; Başoğlu, İrfan; Mert, Meral; İnci, Ercan; Kocataş, Ali; Alış, Halil
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 81 No. 2, 2017
Anahtar kelimeler: Feokromositoma,ganglionöroma,adrenal kitle ; Pheochromocytoma,ganglioneuroma,adrenal mass

DOI: 10.26650/IUITFD.306088Birden fazla hücre tipinden oluşan vekarışık histolojik görünüm içeren adrenal neoplaziler nadir görünürler. 57yaşında, kadın hastanın bulantı, idrar yapma sıklığında artış, karın ağrısı vehipertansiyon hikayesi mevcuttu. Laboratuar sonuçlarından 24 saatlik idrartetkikinde artmış idrar dopamin ve metanefrin atılımı saptandı. Bilgisayarlıtomografide 50 mm, sağ suprarenal kitle saptandı, manyetik rezonansgörüntülemede T2 ağırlıklı görüntülerde hiperintens, T1 ağırlıklı görüntülerdeheterojen izointens görünüm mevcuttu. Hastaya laparoskopik sağ adrenalektomiyapıldı. Perioperatif dönemde herhangi bir sorun olmadı. Histopatolojik veimmünhistokimyasal incelemede feokromositoma ve ganglionöromaya ait karışıkmedüller histolojik özellikler izlendi. Kapsüler ve periadrenal yağ dokusuinvazyonu da izlenmesine rağmen hasta semptomsuz ve hastalıksız olarak beşinciyılındadır. Kompozit adrenal medüller tümörler benign özellikli olup nadirgörülür ancak bir olguda uzak metastaz bildirilmiştir. Bizim olgumuz dakapsüler ve periadrenal yağ doku invazyonu olması nedeniyle malign davranış potansiyelinesahiptir. Bu tür hastalarda ömür boyu klinik ve biyokimyasal takipönerilmelidir 

DOI:10.26650/IUITFD.306088Adrenal neoplasms comprising more than onecell type and demonstrating a mixed histologic appearance are rare. A57-year-old woman presented with a history of nausea, an increase in thefrequency of urination, abdominal pain, and hypertension. Laboratory resultsrevealed elevated urinary dopamine and metanephrine excretion in 24-h urine collection.A 50-mm right suprarenal mass was detected on computed tomography, which washyperintense on T2-weighted and heterogeneously isointense on T1-weightedimages on magnetic resonance imaging. The patient underwent laparoscopic rightadrenalectomy. Her perioperative period was uneventful. Histopathologic andimmunohistochemical examination showed mixed medullary histologiccharacteristics for pheochromocytoma and ganglineuroma. Although the capsularand periadrenal adipose tissues were invaded by the tumor, the patient wasdisease and symptom free at the 5-year follow-up. Composite adrenal medullarytumors are rare, and benign tumors with a distant metastasis have been reportedin one patient. Our case also showed a potential malignant behavior in terms ofthe capsular and periadrenal adipose tissue invasion. It can be concluded thatsuch patients should undergo life-long clinical and biochemical follow-ups.
SUPİN VE PRON POZİSYONLARDA SERİ MANYETİK REZONANS GÖRÜNTÜLEME İLE KONUS MEDULLARİS HAREKET ARALIĞININ ANALİZİ: 40 ARDIŞIK SAĞLIKLI İNSAN DENEKTE ELDE EDİLEN SONUÇLAR
THE MOTION RANGE OF THE CONUS MEDULLARIS MOVEMENT WITH SERIAL MAGNETIC RESONANCE IMAGING IN SUPINE AND PRONE POSITIONS: RESULTS OF FOURTY HEALTHY SUBJECTS
Yazar: Gömleksız, Cengiz; Can, Halil; Yaka, Umut; Göker, Burcu; Aydoselı, Aydın; Barburoğlu, Mehmet; Sencer, Altay; Özgen, Utku; Sencer, Serra; Yörukoğlu, Ali Güven; Kırış, Talat
Dergi: İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Vol. 82 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; manyetik rezonans görüntüleme,gergin omurilik sendromu,pron,meduller konus,Supin,meduller konus ; Supine,prone,magnetic resonance imaging,tense spinal cord syndrome,medullary conus

Amaç: Bu çalışmada seri halde supin ve pron pozisyonlarda T1 ve T2 ağırlıklı aksiyal ve sagital manyetik rezonans görüntüleme yapılan 40 sağlıklı insanda meduller konusun supin-pron pozisyon değişikliği ile uyarılan hareket aralığı değerlendirildi.Yöntem: Her bir denekte konus medullarisin ucu seviyesinde elektronik ölçekler kullanılarak konus medullaris ve ön dural yüzey arasındaki mesafeyi ve dural kesenin genişliğini ölçtük. Elde edilen veriler SPSS 15 kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Konus ucunun, denekler supin pozisyondan pron pozisyona getirildiğinde ortalama değer olarak spinal kanal genişliğinin %30±14’ü oranında yer değiştirdiği saptandı (p:0,0001). Yaş (0-18 ve >19 yaş) ve cinsiyet farklılığı konus ucunun hareketliliğinde istatistiksel olarak anlamlı faktörler değildi. Sonuç: Çalışmamız klinik olarak gergin omurilik şüphesi bulunan normal uzanımlı konus vakalarında güvenilir bir diyagnostik referans aralığı sunmaktadır.

Objective: In this study, using a series of supine and prone positions T1 and T2 with weighted axial and sagittal magnetic resonance imaging, the movement interval of the conus medullaris stimulated by the supine-prone position change was assessed in 40 healthy subjects.Method: We measured the distance between the conus medularis and the front dural surface and the width of the dural sac using electronic scales at the tip level of the conus medullaris in each subject. The data obtained was evaluated using SPSS 15. Results: It was determined that the spinal canal width was decreased by 30% (p:0.0001) as the average value when the conical tip was brought to the prone position from supine. Age (0-18 and >19 years) and gender diversity were not statistically significant factors in the movement of the conus medullaris. Conclusion: Our study offers a reliable diagnostic reference range in cases of normal extension conus with clinically tense spinal cord suspicion.