hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kars’ta Yılbaşında Oynanan Seyirlik Oyunlar: Galgağan, Kadı Beg ve Seri Sali
Theatrical Plays Performed in New Year's Eves in Kars Galgağan, Kadi Beg and Seri Sali
Yazar: Balkaya, Adem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2019
Anahtar kelimeler: Galgağan,Theatrical Village Play,Kadı Beg,Seri Sali ; Galgağan,Köy Seyirlik Oyunu,Seri Sali,Kadı Beg

Köy seyirlik oyunları daha çok köy çevrelerinde, yılın belirli günlerindeki bazı törenlerde, düğünlerde ve genellikle kış aylarında oynanan oyunlardır. Bu oyunlar toplumsal birlikteliği sağladığı gibi, geçiş dönemlerini veya mevsimsel döngüleri de kutsamayı amaç edinmektedir. Dolayısıyla içlerinde ait oldukları toplumla ilgi önemli bilgiler barındırmaktadırlar. Kars’ta yeni yılı karşılamak ve yeni yılın bolluk, bereket içerisinde geçmesi için kimi oyunlar oynanmaktadır. Bunlardan biri Galgağan’dır. Bu oyun kaynaklarda aleviler tarafından Rumi Aralık ayında oynanan bir oyun olduğu şeklinde geçer. Bu oyun Kars’ın Selim ve Sarıkamış ilçelerine bağlı köylerinde oynanmaktadır. Bir diğer oyun Kadı Beg’dir. Daha çok Sarıkamış’ta oynanmaktadır. Az çok birbirine benzemekle beraber aynı oyun Kağızman, Digor, Sarıkamış ve Akyaka’ya bağlı köylerde Seri Sali adıyla oynanmaktadır ve yeni yıl anlamına gelmektedir. Bu oyunlar bilinen Köse/Köse Gelin veya Azerbaycan sahasında oynanan Kosa/Kos-Kosa oyunları ile benzerlik gösterseler de oynanma zamanları ve kimi pratikleri açısından farklılık arz etmektedirler. Bu çalışmada derleme yolu ile elde edilen bu oyunlar metin şeklinde verilerek diğer oyunlarla karşılaştırmaları yapılacaktır. Aynı zamanda oyunlardaki kişiler, kullanılan araç-gereç ve kostümler simgesel açıdan yorumlanacaktır.

Village theatrical plays are mostly performed in village areas, during ceremonies and weddings at particular times of the year and in winter months in general. These plays help formation of social unity as well as aiming at blessing the mid seasons or seasonal cycles. Therefore, they contain significant information related to the society to which they belong. In Kars, some plays are performed for welcoming the new year and for the new year to last in abundance and plenitude. One of these is Galgağan. This play is referred as a play performed by the Alevi in December of the Julian Calendar. It is played in the villages of Selim and Sarıkamış districts of Kars. One other play is Kadı Beg. It is mostly played in Sarıkamış. Similar to each other more or less, the same play exists in the villages of Kağızman, Digor, Sarıkamış and Akyaka districts with the name of Seri Sali, and it means the 'new year'. Even though these plays are similar to the known Köse/Köse Gelin or Kosa/Kos-Kosa plays in the territory of Azerbaijan, there are differences in terms of their playing times and certain practices. In this study, these plays obtained by means of compilation are given in the form of text and their comparisons will be made with other plays. At the same time, the persons in the plays, the equipment used and the costumes will be symbolically interpreted.
Vehbî-i Yemânî'ye Ait Bir Mesnevi Şerhi "Kitâb-ı Rûhanî Fî Şerh-i Mesnevî-i Muhtasar-ı Nûrânî" ve Bu Eserdeki Vehbî-i Yemânî Manzumeleri
A Masnawi Commentary Authored by Vehbî-ı Yemânî "Kitâb-ı Rûhanî Fî Şerh-i Mesnevî-i Muhtasar-ı Nûrânî" and The Poems of Vehbî-i Yemânî in This Commentary
Yazar: Çavuşoğlu, Halime
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2018
Anahtar kelimeler: Masnawi,Mevlânâ,Commentary,Poem ; Mesnevî,Mevlânâ,Şerh,Manzume

Ünü ve tesiri yüzyılları ve sahaları aşmış olan Mesnevî üzerine asırlar boyunca farklı nitelikte ve çok sayıda çalışma yapılmıştır. Mesnevî'nin daha iyi anlaşılması için yapılmış olan şerh çalışmaları da bunlardan biridir. Mesnevî'nin tamamına ya da bir bölümüne yapılmış olan bu şerhler, Anadolu'da XV. yüzyılda başlamış ve daha sonra yaygınlık kazanarak devam etmiştir. Mesnevî'nin bir bölümüne yapılmış olan şerhlerden birisi de Vehbî-i Yemânî'ye ait olan Kitâb-ı Rûhânî fi Şerh-i Mesnevî-i Nûrânî adlı eserdir. Mesnevî'nin ilk 143 beytinin şerh edildiği eserde muhtelif şairlere ait Arapça, Farsça, Türkçe manzumelere, ayet ve hadislere, peygamber kıssalarına, evliyâ, enbiyâ menkıbelerine yer verilmiş, özellikle şerhin nesir kısımlarında süslü bir dil kullanılmıştır. Şerhin içerisinde veya yazma nüshanın başında ve sonunda Vehbî-i Yemânî'ye ait çok sayıda manzume yer almaktadır. Nüshada şerhten bağımsız olarak verilen bu manzumeler, kaynaklarda daha fazla ilmî yönüyle tanıtılan şârihin şairlik kabiliyetini göstermesi bakımından önemlidir. Bu çalışmada XVII. yüzyılın âlim bir şahsiyeti olan Vehbî-i Yemânî ve eserleri, kaynaklardan ve şerhinden hareketle tanıtılacak, nüshada şerhten ayrı olarak verilmiş manzumeleri transkripsiyonlu metin olarak verilecektir.

Considerable amount of studies have been carried out on Masnawi, whose fame and influence were over the centuries and fields. One kind of such works is the commentaries that have been made for a better understanding of Masnawi. These commentaries, which were made to all or part of the Masnawi, began in Anatolia in the 15th century and continued by becoming widespread. One of the commentaries made to a section of the Masnawi is the Kitâb-ı Rûhânî fi Şerh-i Mesnevî-i Nûrânî authored by Vehbî-i Yemânî. The book in which the first 143 couplets of the Masnawi were commented on includes Arabic, Persian, Turkish poems autored by various poets, verses and hadiths, also story of the prophets. It uses a fancy language especially in the text parts of the commentary. There are numerous poems belonging to Vehbî-i Yemânî at the beginning and the end of the copy of the manuscript along with the ones included within the commentary. These poems, which are given independently of the commentary in the copy of the manuscript, are important in terms of showing the commentator’s poetical ability. In this study, Vehbî-i Yemânî, who is a scholar of the 17th century, and his works will be introduced with the help of the literature and his commentary. His poems which are included additionally in the copy of the manuscript will also be given as transcribed text.
Erzurumlu Bir Şair: Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî ve Klasik Tarzdaki Şiirleri
A Poet from Erzurum: Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî and His Classical Style Poetry
Yazar: Taşkesenlioğlu, Lokman
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2019
Anahtar kelimeler: Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî,Erzurum,Klasik Şiir,Gazel,Nakşî-Hâlidî,19. yüzyıl ; Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî,Erzurum,Classical Poetry,Gazel,Nakşî-Hâlidî,19th century

Divan şiiri, özellikle 19.yüzyılda Osmanlı coğrafyasındaki tüm bölgelerde kalem ehli arasında oldukça yayılmış; saray edebiyatı tanımının aksine devlet memurları, ordu mensupları, medrese ve tarikat erbabı gibi toplumun okumuş kesiminin önemli bir kısmını etkilemiştir. Tezkirelerde ve edebiyat tarihlerinde bu asırdaki şairlerin sayı olarak tüm zamanlardan fazla olması, bu kuvvetli geleneğin son yüzyıla büyük bir birikim ile girdiğini göstermektedir.Özellikle tarikatlar, dinî ve tasavvufî misyonlarının yanında edebî faaliyetlerin merkezlerinden biri olarak da mevcudiyetlerini sürdürmüştür. Halvetîlik, Nakşibendîlik gibi yaygın tarikatlar aynı zamanda Anadolu’nun en uzak bölgelerinde dahi divan şiiri geleneğini yaşatmış, şairlerin yetiştiği birer kuruma dönüşmüştür.Bu çalışmada 19. yüzyılda Erzurum ve çevresinde tasavvufi kimliği ile şöhret bulmuş Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî’nin hayatı ele alınmış; bir mecmuada tespit edilen klasik tarzdaki şiirleri Latin harflerine aktarılarak metinler şekil, muhteva, dil ve üslup bakımından detaylı bir şekilde incelenmiştir. Böylece mutasavvıf bir şahsiyet olmakla birlikte gazellerini tamamen klasik şiir geleneği çerçevesinde kaleme alan Ziyâeddin Taşkesenî’nin edebî kişiliği ve şiirleri de edebiyat dünyasına tanıtılacaktır.

Divan poetryspread considerably among the writing experts, especially in all the regions ofthe Ottoman geography in the 19th century; contrary to thedefinition of palace literature, it affected a significant part of the educatedsection of the society such as civil servants, members of the army, madrasa andreligious order experts. The fact that the number of poets in this century inthe tezkires and in the sources of literary is more than ever; history showsthat this strong tradition entered into the last century with a greataccumulation.In particular,religious orders continued to exist as one of the centers of literary activitiesbesides their religious and mystical missions. At the same time, widespreadreligious orders such as Halvetism and Naqshbandi sustained the tradition ofdivan poetry even in the farthest regions of Anatolia, and became aninstitution where the poets trained.In this study, the life of Şeyh Ziyâeddin Taşkesenî,who became famous with his mystic identity in Erzurum and its surroundings inthe 19th century, was discussed; his poems of the classical style detected in amagazine were studied in detail in terms of form, content, language and styleby transferring them to Latin letters. Thus, the literary personality and poemsof Ziyâeddin Taşkesenî, who had a sufistic personality and committed his gazelsto paper completely in the frame of classical poetry tradition, will also beintroduced to the world of literature.
Muhammed Sıddîk Efendi’nin Esfâr-ı Erba’a Hakkında Yazdıkları Risâle
Muhammad Siddik Efendi Writing About Esfâr-ı Erba’a is Leaflet (Risala)
Yazar: Calp, Mehrali; Kılıç, Müzahir
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2018
Anahtar kelimeler: Esfar-i erba'a ; Esfâr-ı erba’a,vahdet,kalp,fena,fark,cem’

Bu çalışmanın konusu, Muhammed Sıddîk Efendi’nin Esfâr-ı Erba’a hakkında yazdıkları risaledir. Esfâr-ı erba’a tasavvufta dört yol demektir. İlk yol seyr ile’llâh derecesidir. Eserde diğer üç yol hakkında da bilgi verildikten sonra, Allah’a ulaşmanın keyfiyeti üzerinde durulur. Allah’a yönelmenin üç yolundan söz edilir. Yollardan ilki: “lâ ilahe illallah”ı tekrar etmektir. İkinci yol murakabedir. Üçüncü yol mürşid-i kâmile uyma ve bağlanmadır. Eser, taşbaskı matbu, nesih yazı ile yazılmış olup metinde birçok yerde hareke kullanılmıştır. Metin, dil yönünden Arapça, Farsça ve Türkçe dil kuralları bakımından oldukça sağlam bir anlatıma sahiptir. Ancak çok az da olsa, farklı kullanımlara sahip kelime ve terimler bulunmaktadır. Eserde yer yer secili anlatımlara da rastlanmaktadır.Bu çalışmada incelenen metin dinî-tasavvufî konulu öğretici bir metindir. Bu metin nesir ve nazım karışımı anlatım biçimiyle kaleme alınmıştır. Metne hâkim olan tasavvuf anlayışı ele alındı ve terimler açıklandı. Bunlar, dipnotlar şeklinde açıklandı. Metinin dil ve anlatım bakımından özgün yönlerine dikkat çekildi ve örnekler verildi. Giriş bölümünde metnin yapısı, metnin ana düşüncesi, eserin önemi, eserin dili içerik ve eserin yazarı hakkında bilgi verildi.

The subject of this study is the leaflet (risale) that Muhammad Siddiq Efendi’s wrote about Esfâr-i Erba’a. Esfâr-i erbaa refers to four ways in mysticism. The first road is ile’llah level. After the information about the other ways in the work is given, the focus is on the direction of Allah. There are three ways of orientation (referring) to God. The initial from the road is to repeat "lâ ilahe illallah". The second way is the audit. The third way is not to follow the path and to connect of mature mentor.The work is written in lithograph, printed in nesih text. In many places the movement was used. The text has a very strong narrative in terms of language, Arabic, Persian and Turkish language. However, if very few, there are words and terms with different uses. There are also some well-chosen narratives in the work.The text examined in this study is an informative text on religious-sufism. This text is written in a narrative form of prose and verse mix. The focus was on the explanation of the terms with the sense of mysticism, the dominant principle. These are disclosed in footnotes. Attention was drawn to the original aspects of the text in terms of language and expression and examples were given. In the introductory section, information was given about the structure of the text, the main thought of the text, the importance of the work, the content of the work, and the writer's essay.
Abdullah Sur ve “Bir Türk Şairesi Nigâr Hanım” Makalesi Üzerine
About The Article "Abdullah Sur and a Turkish Poetess Nigar Hanım
Yazar: Genceli, Mehdi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2018
Anahtar kelimeler: Nigâr Hanım,Abdullah Sur,Turkish Literature,Baku ; Nigâr Hanım,Abdullah Sur,Türk edebiyatı,Bakü

Abdullah Tevfik (Sur), Azerbaycan ve genel olarak Türk edebiyatının az bilinen yazarlarındandır. Eserlerinin toplu olarak neşredilmemesi ve erken yaşta vefat etmiş olması, bu eksiğin başlıca nedenleri arasındadır. 1882 yılında Azerbaycan’ın Gence kentinde doğan Abdullah Sur, 1906-1909 yılları arasında İstanbul’da bulunarak Rıza Tevfik (Bölükbaşı), Ahmet Hikmet (Müftüoğlu) gibi ünlü ediplerin derslerine katılmış ve burada birçok aydınla temas kurma fırsatı yakalamıştır. Sur’un İstanbul’da tanışmayı başardığı isimlerden biri de dönemin ünlü şairi Nigâr Hanım’dır. Sur, Nigâr Hanım’la tanıştıktan sonra onun hayatına ve sanat anlayışına dair bir makale yazarak Bakü’de, Ali Bey Hüseyinzade yönetiminde çıkan Füyuzat mecmuasına göndermiştir. Bu yazı, Nigâr Hanım üzerine hazırlanmış ilk ilmî makale olma ihtimalini taşımakla beraber, Kafkasya matbuatında Nigâr Hanım üzerine çıkmış ilk ve aynı zamanda tek makaledir. Nigâr Hanım’ın Abdullah Sur’a hediye ettiği anlaşılan “Çırpınma” başlıklı şiiri de ilk kez Bakü’de, bu makale dolayısıyla yayımlanmıştır. Bu çalışmada, Abdullah Sur’un hayatı ve faaliyetleri anlatılmış, “Bir Türk Şairesi Nigâr Hanım” makalesinin ve “Çırpınma” şiirinin transkripsiyonu verilmiştir.

Abdullah Tevfik (Sur) is a little known writer of Azerbaijani literature in particular and of Turkish literature in general. The fact of him dying at an early age and his works not being published in bulk, are among the main reasons for this lack of fame. Abdullah Sur, being born in 1882 in Gence, Azerbaijan, lived in Istanbul between 1906-1909 and attended courses of renowned literary figures such as Riza Tevfik (Bölükbaşı) and Ahmet Hikmet (Müftüoğlu) where he had the opportunity to meet many other intellectuals. One of the names Sur succeeded to meet in Istanbul was the famous poetess of that period, Nigar Hanim. Sur, after meeting with Nigâr Hanım, wrote an article about her life and her understanding of art and sent it to the Füyuzat periodical in Baku, published by Ali Bey Huseyinzade. This article, possibly, being the first academic article on Nigâr Hanim, at the same time, was the first and only publication in the Caucasus press media about Nigâr Hanim. The poem entitled "Çırpınma"( Stop, oh my heartbeats), presented by Nigar Hanım to Abdullah Sur, was also published for the first time in Baku, together with this article. In this study, the life and works of Abdullah Sur are examined, and the transcription of "A Turkish Poetess, Nigâr Hanim" article and "Çırpınma"(Struggle) poem are presented.
Behçet Necatigil Şiirini Üç Gösterge ile Okumak: Parantez, Düşünce Çizgisi ve Kare
Reading The Poems of Behçet Necatigil with Three Symbols: Parenthesis, Line of Thought and Square
Yazar: Tunç, Gökhan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2018
Anahtar kelimeler: Behçet Necatigil,poem,poetics,indicator ; Behçet Necatigil,şiir,poetika,gösterge

Behçet Necatigil, şiirlerinde sürekli olarak poetik yeniliklerin peşinde olan, kendini yenileyip değiştirmek, geliştirmek için uğraş veren deneysel bir şairdir. Söz konusu deneysel özellikleri neticesinde şair, farklı dönemlerde değişik poetikalar geliştirmenin yanı sıra eşzamanlı bir şekilde özgün poetik çabalar içine girer. Necatigil’in ayrıksı bir şiir ortaya koyarken bilhassa işaretlerden ve sembollerden de çokça yararlanması dikkati çeker. Bu makalede, şairin sık sık kullandığı üç işaret/sembol, onun poetikasını ve şiirsel üretimini açıklayan bir gösterge olarak alınmıştır. Bu göstergeler ise, parantez, düşünce çizgisi ve karedir. Parantez göstergesi ile, Necatigil’in sözcük eklemeyi ve bu şekilde çok söz söylemeyi esas aldığı şiirlere gönderimde bulunulmuştur. Düşünce çizgisi, şairin sözcük eklemek yerine sözcük çıkarmayı amaçladığı poetik tavra işaret etmektedir. Son olarak kare ise, Necatigil’in sözcük çıkarmaya yönelik şiirsel tutumunu öteye taşıdığı ürünlere atıf yapmaktadır. Tartışma konusu olan şairin, “Sevgilerde”, “Nilüfer” ve “Çıkartma” şiirleri, makalede örnek olarak seçilmiştir. Bu şekilde şairin şiirlerindeki ve poetikasındaki deneysel arayışların somutluk kazanmasına çalışılmıştır.

Behçet Necatigil was an experimental poet who always sought novelty and tried to adapt himself to new ideas to improve his poetry. Thanks to his experimental peculiarities, Necatigil not only developed various poetic approaches in different periods but also simultaneously assumed different and characteristic poetic endeavors. It is attention getting that Necatigil especially uses some marks and symbols while creating his unusual poems. In this article, three marks/symbols used frequently by him will be explained as an indicator of his poetic approach and poem writing process. These symbols are parenthesis, line of thought and square. With the symbol of parenthesis, Necatigil refers to his poems in which he adds more words and so says more. The line of thought indicates Necatigil’s poetic approach that he prefers decreasing words instead of adding new ones. And the square indicates to Necatigil’s poetic attitude that he extended the approach of decreasing words in his poems. Such poems of Necatigil as “Sevgilerde”, “Nilüfer” and “Çıkartma” have been chosen as samples in this article. The main aim of this article is to concretize the experimental pursuits in Necatigil’s poems and poetics.
Bir İngiliz Şarkiyatçının Portresi: Sör Paul Rycaut
Portrait of an English Orientalist: Sir Paul Rycaut
Yazar: Baktır, Hasan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2018
Anahtar kelimeler: Levant Company,Mediterranean Trade,Anglo-Ottoman Relations,Orientalism ; Yakındoğu Şirketi,Akdeniz Ticareti,İngiliz-Osmanlı İlişkileri,Şarkiyatçılık

Bu makalede, 1667-1678 yılları arasında İngiliz Yakındoğu Şirketi İzmir şubesi müdürü olarak görev yapan Sör Paul Rycaut’un kısa bir biyografisi verilecek, Rycaut’un Osmanlı Devleti ve Türkler ile ilgili düşünceleri ve bu düşüncelerin temelini oluşturan tecrübeleri anlatılacaktır. Çalışmamıza konu olan düşüncelerini yazar Osmanlı Devleti ve Türkler konusundaki İngilizce eseri The Present Sate of the Ottoman Empire’da derlemiştir. Rycaut kendinden önce yazılan Richard Knoll’un eseri History of Turks’u düzenleyerek yeniden yayımlamıştır. Yazarın ayrıca The Present State of the Greek and Armenian Churches isimli eseri vardır. Hayatının önemli bir bölümünü Türkler ve Osmanlı Devleti konularına ayıran ve bu konuda ülkesinde döneminin otoritesi kabul edilen Rycaut’un burada vereceğimiz kısa biyografisi ve İngiliz şarkiyat çalışmalarına katkısının, yazarın ülkemizde daha doğru anlaşılmasına katkı sağlayacağını düşünüyoruz.

This paper discusses the short biography of Sir Paul Rycaut, who worked as the ambassador of Levant Company in Smyrna (İzmir) between 1667-78. This biography mainly dwells on Rycaut’s idea of Turks and the Ottoman Empire based on his experience in the Ottoman world. He embodied all his idea and perceptions about Turks and the Ottoman Empire in his work The Present State of the Ottoman Empire (1665). He also edited Knoll’s History of Turks before its publication. The Present State of Armenian and Greek Churches is another work of the author which falls within the scope of this study. We believe that the present biography of Sir Paul Rycaut will contribute to his perception in Turkey and further studies on Rycaut who is much consulted on the Ottoman Empire by his contemporaries and prospective English Orientalist.
2018 Yılı Bitlis Kale Kazısı Kaideli, Süzgeçli Çanaklı Lüle Buluntuları
Base, Sieve Bowl Pipe Finds in Bitlis Castle Excavation of The Year 2018
Yazar: Şen, Korkmaz; Karasu, Yunus Emre
Dergi: Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Vol. 0 No. 65, 2019
Anahtar kelimeler: Bitlis Castle,Pipe,Tobacco Pipe,Ottoman,Tobacco ; Bitlis Kalesi,Lüle,Pipo,Osmanlı,Tütün

Bitlis İl merkezinde yer alan Bitlis Kalesi’nde 2018 yılı kazı çalışmalarında ele geçirilen kaideli süzgeçli çanaklı lüleler çalışmamızın konusunu oluşturmaktadır. Osmanlı sosyal yaşamının vazgeçilmez öğelerinin başında gelen lüleler, Osmanlı İmparatorluğu’nda Anadolu’nun hemen her yerinde yaygın bir şekilde görülür. Genellikle kahvehanelerde kahve ile birlikte tütün içmek için kullanıldığı bilinmektedir. 2018 yılında Bitlis Kalesi’nde yapılmış olan kazı çalışmalarında P ve R 14-15 olarak isimlendirilen alanlardan ele geçirilen kaideli süzgeçli çanaklı lüleler dışında çok sayıda farklı formda lüle buluntularına ulaşılmıştır. Kalede yapılan kazı çalışmaları sırasında ele geçirilen lüle buluntularının fazlalığı bölgede yoğun bir lüle kullanımını göstermektedir. Tam olarak pişmemiş yumuşak hamurlu az sayıdaki yarı mamul lüle buluntuları ise bölgede üretiminin yapılmış olabileceği fikrini akla getirmektedir. Ele geçirilen toplam 224 adet kaideli süzgeçli çanaklı lüle çalışmamız içerisinde incelenmiş ve 36 lüle katalog kısmında ele alınmıştır. Konumuz kapsamında incelenen kaideli süzgeçli çanaklı lüleler 18-19.yüzyıla tarihlendirilmiştir.

The subject matter of the study is base, sieve bowl pipes found in excavation work of the year 2018 in Bitlis Castle which is located in Bitlis city Centre. Pipes, which were among indispensable items of the Ottoman social life, were widely used in almost everywhere in Anatolia in the Ottoman Empire. It is known that they were often used to smoke while drinking coffee in coffeehouses. A large number of pipe types were found with the exception of the base, sieve bowl pipes that were found out in the region called P and R 14-15 in the excavation works in Bitlis Castle in 2018. The redundancy of pipe finds, obtained during the excavation works in the castle, indicates that pipes were commonly used in the region. The limited number of semi-manufactured pipe finds with underdone soft paste gives rise to the thought of manufacturing in the region. 224 totally obtained base, sieve bowl pipes were examined in the study, and 36 pipes were scrutinized in catalogue class. The base, sieve bowl pipes, studied within the scope of our subject, were dated to the 18-19th centuries.