hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Cahit Arf’ın Atatürk Üniversitesi’ndeki (Erzurum) Halk Konferansları
Public Lectures by Cahit Arf at Atatürk University (Erzurum)
Yazar: Değer, Özkan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 23 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Cahit Arf,Atatürk Üniversitesi,Erzurum,Matematik tarihi,Halk konferansları ; Cahit Arf,Atatürk University,Erzurum,History of mathematics,Public lectures

Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, 1 Kasım 1937 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılış konuşmasında, ülkemizin merkez bölgesi için Ankara Üniversitesinin kurulacağını ve Van Gölü civarında da bir üniversite kurularak doğu bölgesinde batıda İstanbul Üniversitesi ile başlayan yükseköğretim reformunun devam ettirilmesi gerekliliğini dile getirmiştir. Ancak II. Dünya Savaşı ve diğer çeşitli nedenlerden dolayı doğuda kurulması düşünülen bu üniversite birkaç kez girişimde bulunulmasına rağmen bir türlü kurulamamıştır. Savaş sonrasında “Doğu Üniversitesi Tetkik Komisyonu” adı ile kurulan bir komisyonun 1952 yılında hazırladığı rapor neticesinde, dönemin ihtiyaçları da göz önünde bulundurularak doğuda tek bir ilde üniversite kurmak yerine Van, Elazığ, Diyarbakır ve Erzurum illerine dağıtılmış bir üniversite kurma fikri kabul görmüştür. Nihayetinde Doğu Anadolu Bölgesinin ilk üniversitesi 7 Haziran 1957 tarihinde Erzurum’da Atatürk Üniversitesi adı ile kurulmuştur.

Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, 1 Kasım 1937 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinin açılış konuşmasında, ülkemizin merkez bölgesi için Ankara Üniversitesinin kurulacağını ve Van Gölü civarında da bir üniversite kurularak doğu bölgesinde batıda İstanbul Üniversitesi ile başlayan yükseköğretim reformunun devam ettirilmesi gerekliliğini dile getirmiştir. Ancak II. Dünya Savaşı ve diğer çeşitli nedenlerden dolayı doğuda kurulması düşünülen bu üniversite birkaç kez girişimde bulunulmasına rağmen bir türlü kurulamamıştır. Savaş sonrasında “Doğu Üniversitesi Tetkik Komisyonu” adı ile kurulan bir komisyonun 1952 yılında hazırladığı rapor neticesinde, dönemin ihtiyaçları da göz önünde bulundurularak doğuda tek bir ilde üniversite kurmak yerine Van, Elazığ, Diyarbakır ve Erzurum illerine dağıtılmış bir üniversite kurma fikri kabul görmüştür. Nihayetinde Doğu Anadolu Bölgesinin ilk üniversitesi 7 Haziran 1957 tarihinde Erzurum’da Atatürk Üniversitesi adı ile kurulmuştur.
Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l'Empire Ottoman / Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha [1887-1897]: Yeni Bulunan Sayılar ve Yeniden Değerlendirme
Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l’Empire Ottoman / Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha [1887-1897]: Newly Discovered Issues and Reassessment
Yazar: Başaran, Cem Hakan
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 1, 2022
Anahtar kelimeler: History of medicine,Spiridon Mavrogeny,Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l’Empire Ottoman,medical periodical,censorship,Francophone literature in Turkey ; Tıp tarihi,Mavroyeni Paşa,Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha,tıbbisüreli yayın,sansür,Türkiye’de Frankofon literatür,History of medicine,Spiridon Mavrogeny,Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l’Empire Ottoman,medical periodical,censorship,Francophone literature in Turkey ; Tıp tarihi,Mavroyeni Paşa,Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha,tıbbisüreli yayın,sansür,Türkiye’de Frankofon literatür

Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha, Sultan II. Abdülhamid’in (salt. 1876-1909) özel hekimi olan Mavroyeni Paşa tarafından 1887-1897 tarihleri arasında yayımlanmıştır. Dergi, 2002 yılında Feza Günergun tarafından incelenmiştir. Bu makale ise Fransa’da yeni erişime açılan koleksiyon [BIU Santé, Paris] ve Osmanlı Arşivi belgeleri ışığında Günergun’un makalesine bir zeyl olarak kaleme alınmıştır. Derginin henüz bulunamayan sayıları vardır. Ceride-i Emâkinü’s-Sıhha, Dr. David Pardo’nun yazdığı yazılar nedeniyle sansüre uğramış ve tahsisatının kesilmesiyle kapanmıştır. Dergi sansüre uğradıktan sonra İmparatorluk Tıp Cemiyeti’nin (Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane, İstanbul) resmi yayın organı olan Gazette médicale d’Orient’un bir kopyası olarak yayın hayatını sürdürmüştür. Türkiye’de iki dilli (Fransızca ve Türkçe) yayımlanan bu ilk tıp dergisinin özgünlüğü sansüre uğradıktan sonra kaybolmuş ve Mavroyeni Paşa’nın sürekli çabalarına rağmen eski günlerine geri dönememiştir.

Gazette des Hôpitaux Civils et Militaires de l’Empire Ottoman was published between 1887 and 1897 by Spiridon Mavrogeny Pasha, the private physician of Sultan Abdul Hamid II (r. 1876-1909). The journal was studied by Feza Günergun in 2002. This article is an addendum to Günergun’s article in light of the newly opened periodical collection at Bibliothèque interuniversitaire de Santé [Interuniversity Health Library] in Paris, France and the documents kept in the Ottoman Archives. Currently, no library is found to possess a complete collection of the journal. The journal was censured due to the articles Dr. David Pardo had written and discontinued due to funding restrictions. Subsequently, the journal continued to be published in line with the Gazette Médicale d’Orient, the official publication of the Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane [Imperial Medical Society] in Istanbul. Gazette des Hôpitaux was the first bilingual (French and Turkish) medical journal to be published in the Ottoman Empire. Its originality could not be maintained after censorship, and its publication was suspended despite Dr. Mavrogeny Pasha’s continued efforts.
Kuraklık ve Kıtlıkla Gelen Felaket: Osmanlı Sıhhiye İdaresi Hekimlerine Göre 1858-1859 Bingazi Veba Salgını
Disaster Caused by Drought and Famine: The Plague of Benghazi in 1858-1859 According to the Physicians of the Ottoman Sanitary Administration
Yazar: Yılmaz, Özgür
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Plague,Benghazi,Ottoman Sanitary Administration,Quarantine Council,Sanitary Inspector ; Veba,Bingazi,Osmanlı Sıhhiye İdaresi,Meclis-i Tahaffuz,Sıhhiye müfettişi

Tarih boyunca milyonlarca insanın ölümüne neden olan veba salgınları on sekizinci yüzyılın başlarından itibaren Batı Avrupa için bir sorun olmaktan çıksa da ticaret yollarının üzerinde bulunan Osmanlı coğrafyasında görülmeye devam etmiş ve on dokuzuncu yüzyılın ilk yarısına kadar Osmanlı ülkesini etkilemeyi sürdürmüştür. Veba, 1830’lardan sonra eski gücünü yitirse ve kısmen kontrol altına alınsa da imparatorluğun değişik yerlerinde görülmüştür. Dönemin tıp çevrelerini şaşırtacak şekilde vebanın ortaya çıktığı yerlerden birisi de Bingazi olmuştur.1858’de ortaya çıkan salgın önceleri tifüs zannedilmiş; ancak daha sonra yapılan incelemeler ile veba olduğu ortaya çıkmıştır. Bu salgını ilginç kılan özeliklerden birisi de Osmanlı Sıhhiye İdaresi’nin salgınla mücadele kapsamında bölgeye gönderdiği hekimler ve faaliyetleriydi. Bu hekimlerin bölgede yaptıkları incelemeler ve gerçekleştirdikleri faaliyetler hakkındaki raporları, 1858-1859 Bingazi veba salgını hakkında ayrıntılı incelemeler yapmayı mümkün kılmaktadır. Bu çalışma, hekimlerin raporları ve arşiv belgeleri üzerinden bu salgının hikâyesini ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Although plague epidemics which killed millions of people throughout history, ceased to be a problem for Western Europe from the early eighteenth century on, outbreaks continued to occur in the Ottoman Empire. Located at the crossroads of major trade routes, Ottoman lands experienced plague outbreaks until the first half of the nineteenth century. If plague lost its former power after the 1830s and was partially controlled, it continued to be seen in different parts of the empire. One of the places where it emerged, surprising the medical authorities of its time, was Benghazi. The epidemic that emerged in 1858 was previously thought to be typhus; however, later investigations revealed that it was plague. One of the features that made this epidemic interesting was the activities of the physicians that the Ottoman Sanitary Administration sent to the region as part of the battle against the epidemic. The reports of these physicians about their investigations and the activities they carried out in the region make possible to conduct a detailed study of the 1858-1859 Benghazi plague epidemic. This study aims to reveal the story of this epidemic through physicians’ reports and archival documents.
Cumhuriyet Dönemi Trahom Mücadelesi ve Malatya Örneği
The Fight Against Trachoma During the Turkish Republic Era The Case of Malatya
Yazar: Dinc, Gulten
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; History of Trachoma,Fight Against Trachoma,Infectious Diseases,Malatya,Türkiye ; Trahom Tarihi,Trahom,Trahom Savaşı,Bulaşıcı Hastalıklar,Malatya,Türkiye

Trahom, Türkiye tıp tarihi açısından önemli bir halk sağlığı sorunu yaratan bulaşıcı bir göz hastalığıdır. Birinci Dünya Savaşı’na kadar Güneydoğu Anadolu’da endemik olarak görülen trahom, savaş sırasında ülkenin her yerine yayılmış ve insanda görme kaybına ve körlüğe neden olmuştur. Trahom ile mücadele, ilk kez Cumhuriyet’in ilanından sonra gündeme gelmiştir. Sağlık Bakanı Prof. Dr. Refik Saydam, ülkenin sağlık alanındaki gereksinimlerini belirlemek için yaptığı listeye diğer bulaşıcı hastalıkların yanı sıra trahomu da eklemiştir. Zira 1923 yılında ülkede üç milyon trahomlu hasta vardır. Böylece, Sağlık Bakanlığı ve Hıfzıssıhha Dairesi tarafından sıtma, verem, frengi ve trahom gibi bulaşıcı hastalıkları ortadan kaldırmak için büyük bir mücadele başlatılır. Konu hakkında şimdiye kadar yapılan yayınlar sadece genel bilgiler içerdiğinden, bu makalede dönemin gazeteleri incelenmiş ve Malatya tarihini çalışan araştırmacılarla görüşülerek bölgedeki trahom mücadelesi ve mevcut kurumlar hakkında bilgi toplanmıştır. Bu kapsamda makale, Cumhuriyet döneminde özellikle Malatya’da yapılan trahomla savaş faaliyetlerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır.

Trachoma is an infectious eye disease and a significant public health issue in terms of the history of Turkish medicine. Trachoma was endemic to Southeast Anatolia until World War I, when it then spread all over the country and caused vision loss and blindness in many people. The fight against trachoma went on the government’s agenda only after the proclamation of the Turkish Republic. Due to the country having three million trachoma patients in 1923, the Minister of Health Dr. Refik Saydam added trachoma to the list of infectious diseases to be fought. As a result, the Ministry of Health (Sağlık Bakanlığı) and the Department of Public Hygiene (Hıfzıssıhha Dairesi) instigated a great initiative to eradicate infectious diseases such as malaria, tuberculosis, syphilis, and trachoma. The present article focuses on the fight against trachoma in the city of Malatya. As only general information is available about the trachoma initiative conducted in the region, the present article examines new sources in order to study it in detail. The study has obtained new detailed information by going through newspapers of the period and interviewing researchers specialized in the history of Malatya, revealing the work undertaken in the fight against trachoma in Malatya during the Republican era.
Pisanello’da Ası (İdam)
Hanging as a Form of Execution in Pisanello
Yazar: Görkey, Şefik
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Pisanello,Hanging,History of Medicine,Medicine and Art,Art and Hanging,Medical Humanities ; Pisanello,Ası,İdam,Tıp Tarihi,Tıp ve Sanat,Sanat ve Ası,Tıpta İnsan Bilimleri

Ası (idam), yüzyıllar boyunca sanatçıların da ilgisini çekmiştir. Giotto (1267/1277-1337), Ambroggio Lorenzetti (1285/1290 – 1348), Leonardo da Vinci (1452 – 1519), Andrea del Sarto (1486 – 1531), Annibale Carracci (1560 – 1609), ilk akla gelen örnekler arasında sayılabilir. Yine İtalyan fresklerindeki cehennem betimlemelerinde de idam edilmiş figürlere sıkça rastlanır. Burada tıp tarihi açısından ilk akla gelen, sanatçının gerçek bir idam görüp görmediği, gördüğünü ne denli gerçekçi olarak bizlere aktardığı konusunda bir değerlendirme yapmak / yapmaya çalışmaktır. Pisanello’nun konumuzu oluşturan ası (idam) betimlemesi, Verona’da bulunan Sant’Anastasia Kilisesinin Pellegrini Şapelindeki “Aziz George ve Trabzon Prensesi” freskinde sol arka köşede yer almaktadır. Sanatçının günümüze ulaşan, freskleri için hazırladığı taslak çizimler arasında da ası sahneleri vardır. Freskte yer alan soldaki figürün boyun kısmındaki ipin durumu “atipik ası”, sağdaki figürdeki durumu ise “tipik ası”ya uymaktadır. Bu da Pisanello’nun gerçek hayatta idam edilen figürleri gördüğünü ve çok kuvvetli bir gözlem gücü olduğunu göstermektedir.

Hanging as a form of execution has attracted the attention of artists for centuries, with Giotto (d. 1337), Ambroggio Lorenzetti (d. 1348), Leonardo da Vinci (d.1519), Andrea del Sarto (d. 1531), Annibale Carracci (d. 1609), and Pisanello (c.1395-c.1455) being among the first examples to come to mind. Executed figures are also frequently encountered in the depictions of hell in Italian frescoes. The first thing that comes to mind here in terms of medical history is to make an evaluation about whether artists had seen a real execution or not and how realistically they conveyed what they had seen. Pisanello’s depiction of a hanging located in the back left corner of the Saint George and the Princess of Trebizond fresco in the Pellegrini Chapel in the Church of Sant’Anastasia, Verona, North Italy, constitutes this study’s subject. The hanging scene sketches Pisanello prepared for this fresco have survived to the present day. The placement of the rope on the neck of the figure on the left in the fresco corresponds to an atypical hanging, while the situation of the figure on the right corresponds to a typical hanging. This shows that Pisanello had seen the executed figures in real life and had had a very strong power of observation.
Milli Mücadele Döneminde Samsun’da Kurulmuş Bir Eczacı Derneği: Anadolu Türk Eczacı Birliği (1922)
A Pharmacist Association Established in Samsun During the Turkish War of Independence: The Turkish Pharmacists Union of Anatolia (1922)
Yazar: Kocacık, Eyüp Talha
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Anadolu Türk Eczacı Birliği,Eczacı Dernekleri,Eczacılık Tarihi,Eczacılık Dergileri,Genç Eczacı,Samsun Tarihi,Milli Mücadele ; Turkish Pharmacists Union of Anatolia,Pharmacist Associations,History of Pharmacy Pharmaceutical Journals,Genç Eczacı,History of Samsun,Turkish War of Independence

Osmanlı İmparatorluğu’ndaki eczacıların mesleki örgütlenmesi 6 Kasım 1863 tarihinde Société de Pharmacie de Constantinople (Cemiyet-i Eczacıyan der Asitâne-i Aliyye, Dersaadet Eczacı Cemiyeti) isimli derneğin kurulmasıyla başlamıştır. Ülkedeki sivil eczacıların büyük çoğunluğu gayrimüslim olduğundan, eczacı dernekleri de gayrimüslimlerin idaresinde gelişmiştir. İkinci Meşrutiyet’in ilânından sonra eczacılar içerisinde dernekleşme faaliyeti farklı bir safhaya geçmiş, 20 Ağustos 1908 tarihinde Türk ve Müslüman eczacılar tarafından İstanbul’da, Osmanlı Eczacı İttihad Cemiyeti ismiyle bir dernek kurulmuştur. İstanbul dışında dernekleşme daha geç başlamıştır. İkinci Meşrutiyet’in (1908) ilanı ile birlikte Selanik’te, Edirne’de, İzmir’de, Samsun’da ve Trabzon’da birer eczacı derneği kurulmuştur. Bu makalede 1922 yılında Samsun’da, Sivas 3. Kolordu Başeczacısı Yarbay Eyüp Sabri’nin [Bülgin] başkanlığında kurulmuş olan Anadolu Türk Eczacı Birliği incelenecektir. Birliğin kuruluş amacı, yapısı ve çalışmaları incelenmiş, kurucularının biyografileri ve derneğin yayın organı olan Genç Eczacı dergisi üzerine bilgiler verilmiştir.

Pharmacists in the Ottoman Empire organized for the first time on November 6, 1863 and established the Société de Pharmacie de Constantinople (Cemiyet-i Eczacıyan der Asitâne-i Aliyye, Dersaadet Eczacı Cemiyeti). These Ottoman pharmacist associations flourished under the control of civilian pharmacists, with the vast majority in the Empire being non-Muslim. After the declaration of the Second Constitutional Monarchy in 1908, societal activities among pharmacists reached a new stage, and Turkish and Muslim pharmacists leagued together to found the Osmanlı Eczacı İttihad Cemiyeti [Society for the Union of Ottoman Pharmacists] in Istanbul on August 20, 1908. The establishment of pharmaceutical societies outside Istanbul had started, albeit rather late. The proclamation of the Second Constitution paved the way for the establishment of pharmacist associations in Thessaloniki, Edirne, İzmir, Samsun, and Trabzon. This article will focus on the Anadolu Türk Eczacı Birliği [Turkish Pharmacists Union of Anatolia], which was established in Samsun in 1922 during the Turkish War of Independence. Its founding president was Lieutenant Colonel Eyüp Sabri Bülgin, Chief Pharmacist of the Third Army Corps in Sivas. The present study will provide information on its activities and introduce its founders, as well as its journal, Genç Eczacı [Young Pharmacist].
İkinci Dünya Savaşı Yıllarında İstanbul Üniversitesi Eczacı Okulu Öğrencisi Nahide Bursa (Torolsan)’dan Anılar ve Heybeliada Florası Herbaryum Defteri
Recollections of Nahide Bursa (Torolsan), a Student at Istanbul University’s School of Pharmacy During World War II, and her Herbarium Notebook on the Princes Islands
Yazar: Torolsan, Berrin
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Nahide Bursa (Torolsan),Anılar,İstanbul Üniversitesi,Eczacılık Okulu,Heybeliada Florası,Çamlıca Florası,Herbaryum Defteri,Nebatat Defteri ; Nahide Bursa (Torolsan),Recollections,Istanbul University,School of Pharmacy,Flora of Khalki,Flora of Çamlıca,Herbarium Notebook

Nahide Bursa (Torolsan), II. Dünya Savaşı yıllarında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Eczacılık Okulu’nda öğrencidir. 1946 yılında bu okuldan mezun olduktan sonra mesleki stajını Beyazıt Eczanesinde yapmıştır. Prof. Dr. Rosenthaler ve Prof. Dr. Heilbronn’un öğrencisi olmuştur. Öğrenimi sırasında kullandığı kitaplar, not defterleri, Eczacılık Okulu diploması, rozeti ve kullandığı bir kısım malzeme, kızı Berrin Torolsan tarafından korunmaktadır. Korunan malzeme içinde, Prof. Dr. Heilbronn’un dersleri çerçevesinde Heybeliada’dan ve Çamlıca tepesinden topladığı bitkileri içeren bir herbaryum defteri de vardır. Berrin Torolsan bu yazıda anılan malzemeyi görsellerle tanıtmakta, annesinin hocaları hakkında anlattıklarını nakletmekte ve annesiyle ilgili anılarına yer vermektedir.

In the 1940s, during World War II, Nahide Bursa (Torolsan) was a student at Istanbul University’s School of Pharmacy, which was then part of the Faculty of Medicine. After graduating, she completed her internship at the Beyazıt Apothecary. Two of her tutors were legendary figures: Professor Dr. Rosenthaler and Professor Dr. Heilbronn. Among the books, notes and memorabilia lovingly preserved by her daughter, Berrin Torolsan, are Nahide Bursa’s diploma, pharmacist badge, and a herbarium notebook in which she annotated plant samples collected during botanical excursions made with Heilbronn to the island of Heybeliada in the Sea of Marmara and to Çamlıca hill in Istanbul. Berrin Torolsan recalls her mother’s anecdotes about her student years, school, and the teachers who shared their immense knowledge with her. Those years were a time of limited resources with the threat of calamity ever present, but the era’s hopes and idealism still shine through.
İstanbul Fener Rum Ortodoks Lisesi’nin Foucault Sarkacı: İstanbul’da Bir İlk mi?
The Foucault Pendulum of the Phanar Greek Orthodox College in Istanbul: The First in Istanbul?
Yazar: Lazos, Panagiotis
Dergi: Osmanlı Bilimi Araştırmaları, Vol. 24 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: General Turkish History (Other) ; Genel Türk Tarihi (Diğer) ; Foucault sarkacı,Fener Rum Erkek Lisesi,Max Kohl,Istanbul,Fizik,Rum okulu ; Foucault pendulum,Phanar Greek Orthodox College,Max Kohl,Istanbul,Physics,Greek School

Foucault sarkacı, Fransız fizikçi Léon Foucault’nun en önemli başarılarından biridir. Bu alet ile 1851 yılında gerçekleştirilen deney, Yer’in döndüğüne ilk somut kanıtı getirmiştir. Deneyin teknik basitliği ve güzelliği çok kere tekrarlanmasına ve bilimsel alet yapımcıları tarafından çok sayıda sarkacın üretilmesine sebep olmuştur. Böylelikle sarkaçlar, gerek öğretim amaçlı olarak gerekse estetiği sebebiyle eğitim kurumlarında kalıcı veya süreli olarak yer bulmuştur. İstanbul’daki Fener Rum Ortodoks Lisesi, Rum toplumunun bu şehirde faaliyette bulunan en eski okuludur. Kuruluşunu izleyen ilk dört yüz yıl içinde çok kez yer değiştiren okul, 1881’den beri Fener semtinde, özel mülk olan heybetli binasında eğitim vermektedir. Okulun çok zengin bir bilimsel alet koleksiyonu vardır. Aletlerin büyük kısmı 19. yüzyılın son çeyreği Fransız ve 20. yüzyıl başı Alman ve Avusturyalı üreticilerinin elinden çıkmıştır. Aralarında, Alman şirketi Max Kohl tarafından üretilen ve 1912’de satın alınan bir Foucault sarkacı vardır. Aletin gelmesiyle okulun binasında özel değişiklikler yapılmıştır. Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu’ndaki ilk sarkaç olabileceğini düşündüğümüz aletin hikâyesini sunmaktadır.

Foucault’s pendulum is one of the most important scientific achievements of the French physicist Léon Foucault. The performance of the experiment in 1851 was the first tangible proof of the Earth’s rotation. The relative technical simplicity and beauty of the experiment led to many repetitions of it, the manufacture of related pendulums by scientific instrument manufacturers, and the permanent or temporary installation of such pendulums in educational institutions for teaching as well as aesthetic reasons. The Phanar Greek Orthodox College in İstanbul is the oldest operating school of the city’s Greek community. After many moves during the first four centuries of its operation, the College found a permanent home in an impressive privately owned building in Fener in 1881. The building hosts a rich collection of scientific instruments, acquired mainly in the last quarter of the 19th century by French manufacturers and at the beginning of the 20th by Germans and Austrians. In 1912 special changes were made to the building to house a Foucault pendulum which was manufactured by the German company Max Kohl. This paper presents the history of this device, which is one of the first (perhaps the first) used in the Ottoman Empire.