Kateter ile İlişkili Üriner Sistem İnfeksiyonları ve Hemşire Yönetimli Kateter Çıkarma Protokolleri
Kateter ile İlişkili Üriner Sistem İnfeksiyonları ve Hemşire Yönetimli Kateter Çıkarma Protokolleri
Yazar: Seyhan Ak, Ezgi; Kandemir, Didem
Dergi: Instıtute of Health Sciences Journal, Vol. 3 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences ; Klinik Tıp Bilimleri ; Hemşire yönetimli kateter çıkarma protokolü,   kalite geliştirme,kateter ile ilişkili üriner sistem infeksiyonu

Bu derleme, hemşire yönetimli kateter çıkarma protokollerinin üriner infeksiyonlar üzerine etkisini araştıran çalışmaları incelemek amacıyla ele alındı. Yöntem: Literatür taraması PubMed, ScienceDirect, Scopus, Google Scholar, OVID veri tabanlarında anahtar kelimeler kullanılarak, bilgisayar ortamında yapıldı. Tarama, 2000-2018 yılları arasında basım dili Türkçe ve İngilizce olan çalışmalarla sınırlıdır. Bulgular: Kateterlerin düzenli olarak değerlendirilmesinin, karar verme algoritması, kateter hatırlatıcı ve hemşire yönetimli protokollerin kateterle ilişkili üriner sistem infeksiyonları (Kİ-ÜSİ) oranlarını azalttığı çeşitli çalışmalarda gösterilmektedir. Helber (2015) kanıta dayalı kateter çıkarma protokolünün kullanımının kateter kalış süresi ve Kİ-ÜSİ oranına etkisini incelemek amacıyla yaptığı çalışma sonucunda, kateter çıkarma protokolünün kullanımının kateter kalış süresini 2846 günden 2383 güne ve Kİ-ÜSİ oranını da 6.32’den 2.52’ye düşürdüğünü belirlemiştir. Gordon’un (2015) Kİ-ÜSİ’nin önlenmesinde hemşirelere verilen eğitimin etkisini incelediği çalışmada, eğitim öncesi Kİ-ÜSİ oranının 1000 kateter gününde 10.47 olduğu, eğitimden sonra Kİ-ÜSİ gelişmediği, hemşirelere verilen eğitim ile Kİ-ÜSİ oranları arasında istatiksel anlamda ilişki olduğunu belirtmiştir.  Sonuç: İncelenen çalışmalarda hemşire yönetimli kateter çıkarma protokollerinin kullanımının kateter kalış süresi ve Kİ-ÜSİ hızını azalttığı görüldü. Bu sonuçlar doğrultusunda Kİ-ÜSİ’nin önlenmesi amacıyla üriner kateterlerin uygunsuz kullanımını ve hastada uzun süre kalmasını önlemek için kateter çıkarma protokollerinin geliştirilmesi, uygulamaya yansıtılması ve kanıta dayalı uygulamaların hasta bakımına yansıtılmasında önemli role sahip olan hemşireler tarafından kateter çıkarma protokollerinin kullanımının yaygınlaştırılması önerilebilir.

This review was conducted to review the studies investigating the effects of the nurse-driven protocols for catheter removal on urinary tract infections.Method: Literature review was done in the computer environment using key words in the PubMed, ScienceDirect, Scopus, Google Scholar, and OVID databases. The review is limited to studies issued in Turkish and English from 2000 to 2018.Results: Several studies have shown that regular monitoring of the catheters, decision-making algorithm, catheter reminder and nurse-driven protocols reduce catheter associated urinary tract infections (CAUTI) rates. Helber (2015), as a result of a study investigating the effect of the use of the evidence-based protocol for catheter removal on the indwelling time of the catheter and CAUTI rate, has found out that the use of the evidence-based protocol for catheter removal reduced the indwelling time of the catheter from 2846 days to 2383 days and CAUTI rate from 6.32 to 2.52. Gordon (2015), in a study investigating the effect of training given to nurses to prevent CAUTI, has suggested that CAUTI rate before training was 10.47 on catheter day 1000, no CAUTI emerged after training and there was a statistically significant relationship between the training given to nurse and CAUTI rates. Conclusıon: As a result of the review of studies, it was found out that the use of the nurse-driven protocols for catheter removal reduces the indwelling time and CAUTI rate. Based on these results, it may be suggested to develop protocols for catheter removal in order to prevent improper use of urinary catheters and prolonged indwelling time of them in patients, implement the protocols and promote the protocols for catheter removal by nurses who have an important role in projecting them into practice and in reflecting evidence-based applications into patient care.