Fizyoterapistlerin İş Yüküne Bağlı Kas-İskelet Sistemi Yaralanmalarının Sağlık Hizmeti Sunumu Üzerine Etkileri
The Effects of Workload-Related Musculoskeletal Injuries of Physiotherapists on Health Care Delivery
Yazar: Arslan, İlknur; Atıcı, Elif
Dergi: Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Fizyoterapistler,iş yükü,sağlık hizmeti sunumu,hasta hakları,iş sağlığı ; Physical therapists,workload,delivery of health care,patient’s rights,occupational health

Amaç:İş yüküyle ilişkilendirilen kas-iskelet sistemi yaralanmalarının niteliklisağlık hizmetinin sürdürülebilirliği, fizyoterapistlerin sağlıklı koşullardaçalışma hakkı üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereçve Yöntemler: Veri toplamada dört bölümden oluşananket formu kullanıldı. Formun içeriğini bağımsız değişkenler (cinsiyet, yaş,kurum, fizyoterapi alanı, hizmet süresi, haftalık ortalama hastayla direkttemas süresi, günlük ortalama hasta sayısı, grubu), meslekle ilişkilikas-iskelet sistemi yaralanması geçirme durumu, yaralanmayı etkileyenfaktörler, geçirilen/geçirilebilecek olası yaralanmanın sağlık hizmeti sunumunaetkisi oluşturmaktadır. 142 anket formu değerlendirildi (Katılım oranı %61,47).Verilerin analizinde uygun istatistiksel testler kullanıldı. Bulgular:Katılımcıların %51,8’i genel fizyoterapi alanında çalışmaktır. En çok A grubuhastalara hizmet verilmektedir (%92,2). Kas-iskelet sistemini en çok zorlayanhasta grubu sıralaması A, B, C ve D grubudur (%71). En az bir kez mesleğiyleilişkili olduğu düşünülen kas iskelet sistemi yaralanması geçirme oranı %71,6’dır.Yaralanma oranı kadınlarda daha yüksektir (%60,4). En çok yaralanmalumbal/sakral bölgede olmaktadır (%60,4). Hasta grubunun (%89,8), haftalıkdirekt temas süresinin (%85,6), hizmet verilen günlük ortalama hasta sayısının(%76,3) yaralanmaları üzerinde etkili olduğu belirtilmiştir.Geçirdiği/geçirebileceği olası bir mesleki yaralanmadan dolayı çalıştığıfizyoterapi alanını değiştirmeyi düşünenlerin ve mesleğini bırakmakisteyenlerin oranı sırasıyla %49,3, %28,2’dir. Yaralanma nedeniyle direkt temassüresi (%46,7), egzersiz sayısı (%26,4), türü (%25,5), gözlem süresi (%15,7)azalmaktadır. Bu tutum kadınlarda daha fazladır. Sonuç: Hasta grubu,direkt temas süresinin uzaması, hasta sayısının fazlalığı iş yükünün artmasınave meslekle ilişkili olduğu düşünülen kas-iskelet sistemi yaralanmasına nedenolmaktadır. Bu durum, tıbbi özen yükümlülüğüne dayalı olarak hastanıngereksinimine uygun nitelikli hizmet almasına engel oluşturan vefizyoterapistlerin sağlıklı koşullarda çalışma hakkını ihlal eden unsurlarolarak kabul edilmelidir.

Aim:Assessing the impact of musculoskeletal injuries associated with workloads onsustainability of qualified healthcare and physiotherapist’ on the right to workin healthy conditions.Material and Methods: Questionnaire consisting of 4 sections was used. Independentvariables (gender-age-institution-physiotherapy area-service time-weeklyaverage direct contact time-daily average number of patients, patient group),occupational-related musculoskeletal injury, factors affecting injury, effectof previous/potential injury on healthcare constituted the content. 142questionnaires evaluated (Participation rate 61.47%). Appropriate statisticaltests were used in analyzing data.Results: 51.8% work in the field of general physiotherapy. Mostly group Apatients are being served (92.2%). Patient groups ranking that forced musculoskeletalsystem is A-B-C-D (71%). Having musculoskeletal injuries at least onceconsidered to be related to profession is 71.6%. Injury rates are higher inwomen (%60.4). Mostinjuries occur in lumbal/sacral region (60.4%). Patient group(89.8%), weekly average direct contact time (85.6%), daily average number ofpatients (76.3%) were reported to be effective on their injuries. Percentage ofthose who think about changing physiotherapy area and want to leave theirprofession with due to an existing/possible occupational injury is 49.3%, 28.2%respectively. Effects of injuries on healthcare were expressed as directcontact times (46.7%), number (26.4%) and type of exercise (25.5%), observationtime (15.7%). These rates are higher in women.Conclusion: Patient group, prolonged direct contact andnumber of patients lead to an increase in workload and cause musculoskeletalinjury correlated with profession. This should be considered as factors thatviolate patient's need to provide quality healthcare based on obligation tohealthcare and violate the right of physiotherapists to work under healthyconditions.