hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Locus Coeruleus: Uyku-Uyanıklık Döngüsünde Nöroanatomik Bir Anahtar
Locus Coeruleus:  A Neuroanatomical Key in the Sleep-Wake Cycle
Yazar: Uçan, Sena Güldehan
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Neurosciences (Other) ; Sinirbilim (Diğer) ; uyku,locus coeruleus,uyku bozuklukları ; sleep,locus coeruleus,sleep disturbances

Locus coeruleus, beyin sapında bulunan ve merkezi noradrenerjik sistemin temel kaynağını teşkil eden bir çekirdek olarak tanımlanmaktadır. Geniş afferent ve efferent projeksiyonları sayesinde kortikal ve subkortikal birçok alanla bağlantı kuran bu yapı; uyku-uyanıklıktan dikkat, bellek konsolidasyonu ve duygusal düzenlemeye kadar geniş bir nörofizyolojik spektrumda işlev görmektedir. Bu derleme, locus coeruleusun özellikle uyku-uyanıklık döngüsündeki rolünü vurgulayarak anatomik ve kimyasal özellikleri ile hızlı göz hareketi (rapid eye movement-REM) ve hızlı göz hareketi olmayan (non-rapid eye movement- NREM) uyku evreleri boyunca sergilediği aktivite değişimlerini incelemektedir. Homeostatik ve sirkadiyen uyku düzenleyici sistemlerle etkileşimi, uykunun başlatılması, sürdürülmesi ve geçiş evrelerindeki spesifik katkıları vurgulanmaktadır. Ek olarak, disfonksiyonunun çeşitli uyku bozukluklarıyla olan ilişkisi ele alınmaktadır. Bu çalışma, literatürdeki mevcut bilgileri bütüncül bir yaklaşımla sentezleyerek locus coeruleusun uyku fizyolojisindeki merkezi rolünü daha iyi anlamaya yönelik kavramsal bir çerçeve sunmayı hedeflemektedir.

The locus coeruleus is defined as a nucleus located in the brainstem that constitutes the primary source of the central noradrenergic system. Through its extensive afferent and efferent projections connecting with numerous cortical and subcortical regions, this structure functions across a wide neurophysiological spectrum, ranging from sleep-wake regulation to attention, memory consolidation, and emotional modulation. This review emphasizes the role of the locus coeruleus particularly in the sleep-wake cycle by examining its anatomical and chemical characteristics alongside the variations in its activity during rapid eye movement (REM) and non-rapid eye movement (NREM) sleep stages. Its interaction with homeostatic and circadian sleep regulatory systems, along with its specific contributions to sleep initiation, maintenance, and transitional phases, are highlighted. Additionally, the relationship between locus coeruleus dysfunction and various sleep disorders is discussed. This study aims to provide a conceptual framework that synthesizes current literature in a comprehensive manner to better understand the central role of the locus coeruleus in sleep physiology.
Yaşlanma İle İlişkili Metabolik Sinyal Yolakları
Metabolic Signaling Pathways Associated With Aging
Yazar: Aksoy, Gülsevinç
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Neurosciences (Other) ; Sinirbilim (Diğer) ; Yaşlanma,Metabolizma,Sinyal Yolakları,Kalori Kısıtlaması ; Aging,Metabolism,Signaling Pathways,Calori Restriction

Yaşlanma, organizmalarda zamana bağlı olarak meydana gelen fizyolojik değişiklikler nedeniyle biyolojik işlevlerin bozulması olarak tanımlanan, genetik ve metabolik faktörlerin etkileşimi ile kontrol edilen kompleks ve çok yönlü bir biyolojik süreçtir. Metabolik değişiklikler yaşlanmanın önemli belirtileridir ve yaşlanma süreci  sıkı bir metabolik kontrol altındadır. Bazı metabolik yolakların genetik ve farmakolojik olarak düzenlenmesi veya kalori kısıtlaması gibi diyet değişiklikleri ile birçok organizmada ömür uzunluğunun artabildiği ve yaşlanma ile ilişkili hastalıkların ilerlemesinin yavaşlayabildiği gösterilmektedir. Bu bağlamda, insülin/IGF-1 sinyal yolağı, mTOR, AMPK, sirtuin yollakları gibi sinyal mekanizmaları ön plana çıkmıştır.  Bu derlemede yaşlanma sürecini kontrol eden insülin/IGF-1, mTOR, AMPK, sirtuin sinyal yolaklarının ve kalori kısıtlamasının yaşlanma ile ilişkisi açıklanacaktır.

Aging is a complex and multifaceted biological process defined as the deterioration of biological functions due to physiological changes occurring in organisms over time and controlled by the interaction of genetic and metabolic factors. Metabolic changes are important hallmarks of aging, and the aging process is under tight metabolic control. Genetic and pharmacological modification of certain metabolic pathways, or dietary modifications such as calorie restriction, have been shown to increase lifespan and slow the progression of aging-related diseases in many organisms. In this context, signaling mechanisms such as the insulin/IGF-1 signaling pathway, mTOR, AMPK, and sirtuin pathways have been highlighted. In this review will be explained the relationship between aging and metabolic factors such as insulin/IGF-1, mTOR, AMPK, sirtuin pathways, and calorie restriction that control the aging process.
Hastanelerde İlaç Uzlaşısının Önemi
The Importance of Medication Reconciliation in Hospitals
Yazar: Gündoğdu, Mert Emre; Memili, Sevgin; Surmelioglu, Nursel
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; İlaç Uzlaşısı,Polifarmasi,Klinik Eczacılık,Hasta Güvenliği,İlaç Hataları ; Medication Reconciliation,Polypharmacy,Clinical Pharmacy,Patient Safety,Medication Errors

Bu çalışma, hastanelerde ilaç uzlaşısı uygulamalarının hasta güvenliği üzerindeki etkilerini, sağlık hizmetlerinin kalitesine katkılarını ve bu sürecin uygulanabilirliğini incelemek amacıyla hazırlanmıştır. İlaç uzlaşısı; hastaların hastaneye yatışı, birimler arası transferi ve taburculuk gibi bakım geçişlerinde, mevcut ilaç kullanım bilgileri ile yeni tedavi planlarının karşılaştırılarak olası tutarsızlıkların önlenmesini hedefleyen sistematik bir yaklaşımdır. Araştırma kapsamında, ilaç uzlaşısı sürecinin tanımı, temel ilkeleri, klinik eczacının rolü ve bu uygulamanın ulusal ve uluslararası düzeydeki örnekleri değerlendirilmiştir. Polifarmasi, ilaç-ilaç etkileşimleri ve yanlış doz uygulamaları gibi yaygın ilaç hatalarının önlenmesinde uzlaşı sürecinin sağladığı katkılar detaylı biçimde ele alınmıştır. Ayrıca, hasta güvenliği ve sağlıkta maliyet etkinlik açısından ilaç uzlaşısının taşıdığı stratejik önem vurgulanmıştır. Bu çalışma, hastanelerde ilaç güvenliğinin artırılmasında ilaç uzlaşısının temel bir araç olarak değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymakta ve ilaç uzlaşısı uygulamalarının sağlık sistemine entegrasyonu sürecinde karşılaşılan zorluklara da ışık tutarak, etkin bir uygulama için gerekli yapısal ve organizasyonel önerilere yer vermektedir.

This study aims to examine the impact of medication reconciliation practices in hospitals on patient safety, the quality of healthcare services, and the feasibility of implementation. Medication reconciliation is a systematic process that involves comparing a patient’s current medication usage with newly prescribed treatments during transitions in care, such as hospital admission, intra-hospital transfers, and discharge, in order to prevent possible discrepancies. Within the scope of the research, the definition, fundamental principles, and implementation steps of medication reconciliation, along with the role of clinical pharmacists, have been evaluated through national and international practices. The contribution of this process in preventing common medication errors such as polypharmacy, drug-drug interactions, and incorrect dosing has been discussed in detail. The strategic importance of medication reconciliation in terms of improving patient safety and ensuring cost-effective healthcare is also emphasized. Furthermore, this study addresses the challenges faced in integrating medication reconciliation into healthcare systems and proposes organizational and structural strategies for effective implementation. The findings indicate that medication reconciliation should be regarded as a key tool in enhancing medication safety in hospitals.
İnsanda Görülen Balık Kaynaklı Zoonotik Trematod Enfeksiyonlarının Güncel Değerlendirmesi
Current Assessment of Fish-Borne Zoonotic Trematode Infections in Human
Yazar: Demirkazık, Mehtap
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 35 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Health Services and Systems (Other) ; Sağlık Hizmetleri ve Sistemleri (Diğer) ; zoonoz,trmatod,balık ; zoonozis,trematode,fish

ÖZET İnsanlar gıda kaynaklı trematodlar (yassı solucanlar) ile çiğ ya da iyi pişirilmeden tüketilen balık, kabuklu deniz ürünleri veya sebzelerle beslenerek enfekte olurlar. Balık kaynaklı parazitik zoonozlar, gıda kaynaklı parazitik zoonozların önemli bir kısmını oluştururken dünyada on sekiz milyon insanın enfekte olduğu tahmin edilmektedir. Değişen yemek kültürleri ve alışkanlıkları ile endemik olmayan bölgelerde paraziter hastalıkların yayılımı değişebilmektedir. Balık kaynaklı paraziter zoonozların dünyada ulaşımın, taşımacılığın kolaylaşması ile son 20 yılda yeni coğrafi bölgelere genişlediği bilinmektedir. Toplum sağlığı açısından bu konuda bilgilenilmesi gerekliliği ortaya çıkarmıştır. Bu derlemede, balıkların çiğ, yeterince pişirilmeden tüketilmesi ile bulaşan ülkemizde bazı türlerin son konak olarak kedi ve köpeklerde varlığı bildirilmiş, insanın da son konak olduğu, karaciğer ve bağırsak yerleşimi olan trematodların insanda oluşturdukları hastalık ve laboratuvar tanısı hakkında bilgi verilmektedir.

People become infected with foodborne trematodes (flatworms) by consuming raw or undercooked fish, shellfish, or vegetables. Fish-borne parasitic zoonoses account for a significant proportion of all parasitic zoonoses transmitted through food, with an estimated eighteen million people infected worldwide. Changes in food culture and habits can affect the spread of parasitic diseases in regions where they are not endemic. It is known that fish-borne parasitic zoonoses have spread to new geographical regions over the past 20 years with the facilitation of transportation and shipping worldwide. This has highlighted the need for awareness on this issue from a public health perspective. This review provides information on trematode-caused diseases in humans transmitted through the consumption of raw or undercooked fish dwelling in the liver and intestines, as well as on laboratory diagnosis.
Konjenital Kalp Cerrahisi ve Yeni Monitorizasyon Yöntemleri
Congenital Cardiac Surgery and New Methods of Monitoring
Yazar: Yılbaş, Aysun; Akça, Başak; Kanbak, Meral
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Kardiyak anestezi, pediatrik, serebral monitorizasyon, kardiyak debi

Konjenital kalp cerrahisinde güvenli bir anestezi yaklaşımı için yeterli doku perfüzyonu ve oksijenasyonun sağlanması şarttır. Günümüzde konjenital kalp cerrahisinde mortalite önemli ölçüde azalmış olsa da, nörolojik komplikasyon insidansı hala %2 ile %25 arasında değişmektedir. Teknolojik gelişmelerle birlikte, pek çok non-invaziv ama devamlı monitorizasyon yöntemi geliştirilmiştir. Nörofizyolojik ve hemodinamik değişikliklerin takibi kardiyak debinin düşmesi, hipoperfüzyon ve hipoksemi gibi durumlarda erken müdahale şansı verebilir. Bu derlemede; konjenital kalp cerrahisinde perioperatif dönemde gün geçtikçe daha da fazla yer bulan yeni monitorizasyon yöntemlerinin kullanım alanları, güvenilirliği ve postoperatif sonuçlara etkisini tartışmak amaçlanmıştır.

Adequate tissue perfusion and oxygenation is fundamental for a safe anesthesia practice in congenital cardiac surgery. Despite the significant decrease in mortality after congenital cardiac surgery, the incidence of neurological complications still range between 2% and 25%. Technological improvements led to the development of many non-invasive but continuous monitoring methods. The close watching of hemodynamic and neurophysiological changes can give us the chance to early intervention of conditions like decreased cardiac output, hypoxemia and hypoperfusion. The aim of this review is to discuss the use and safety of new monitoring techniques that are taking more and more part in anesthesia practice each day and their effects on postoperative outcome.
Alveoler Yarıkların Onarımında Güncel Yaklaşımlar
Contemporary Approaches in the Repair of Alveolar Clefts
Yazar: Tatlı, Ufuk; Benlidayı, Mehmet Emre; Salimov, Fariz
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 23 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Alveolar bone grafting, alveolar cleft, cleft lip and palate, primary grafting, secondary grafting ; Alveoler kemik greftlemesi, alveoler yarık, dudak damak yarığı, birincil greftleme, ikincil greftleme

Dudak-damak yarıkları en sık görülen kraniyofasiyal anomalilerdendir. Alveoler yarıkların onarımı, dudak damak yarığı bulunan hastaların tedavisinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Alveoler kemik greftlemesinde tedavi yaklaşımları halen tartışmalıdır. Söz konusu tartışmalı hususlar; alveoler greftlemede zamanlama, greft materyalleri ve ortodontik genişletmenin zamanlaması olarak özetlenebilir. Bu makalede, konuyla ilgili tartışmalı noktalar ve güncel literatür gözden geçirilerek maksiller alveoler yarıkların tedavisindeki güncel yaklaşımlar derlenmiştir. Sonuç olarak, alveoler greftleme için en uygun zamanlama karışık dişlenme dönemidir. Greftleme işlemi bu zaman periyodu içerisinde, birtakım özelliklere bağlı olarak, erken veya geç aşamada gerçekleştirilebilir. Ek ortodontik genişletme işlemleri, hastanın mevcut durumu değerlendirilerek, greftleme öncesinde ve/veya sonrasında yapılmalıdır.

Cleft lip and palate is one of the most common craniofacial anomalies. The repair of the alveolar clefts is an important part of the treatment for patients with cleft lip and palate. The treatment concepts of alveolar bone grafting are still controversial. The corresponding controversial issues are; timing of alveolar bone grafting, graft materials, and timing of the orthodontic expansion. In the present article, aforementioned controversial issues and contemporary treatment modalities of the maxillary alveolar clefts were reviewed in the light of current literature. In conclusion, the most suitable time for alveolar bone grafting is mixed dentition period. Grafting procedure may be performed in the early or late phases of this period depending on some clinical features. Adjunct orthodontic expansion procedures should be performed before and/or after grafting depending on the patient&apos;s current features.
Yenidoğanda Satürasyon Taraması
Screening of Newborn Saturation
Yazar: Özgür, Senem; Ceylan, Özben; Karademir, Selmin
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 23 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: newborn screening,congenital heart defects,cyanosis ; yenidoğan taraması,konjenital kalp hastalıkları,siyanoz

Doğumsal kalp hastalıkları sıklık açısından yenidoğan döneminde görülen konjenital problemler arasında ilk sırada yer almaktadır.  Hastalıklardan bazıları belirgin klinik bulgular verse de; nadir olmayarak bulguların silik olabileceğini görmekteyiz. İnsan gözünün yanılabileceği noktalarda çeşitli standardizasyon yöntemleri araştırılmış; ve pulse oksimetre ile oksijen satürasyonu taranmasının iyi bir  alternatif olabileceği üzerinde durulmuştur. Çeşitli çalışmalarda, klinik olarak farkedilemeyen bazı doğumsal kalp hastalıklarına satürasyon taraması ile tanı konulduğundan bahsedilmektedir. Ancak bu yarar yöntemin yalancı negatiflik ve yalancı pozitifliği oranları  ile gölgelenmektedir.  Bu nedenle Amerikan Pediatri Akademisi 2011'de  satürasyon taraması algoritmini güncellemiştir. Güncelleme yenidoğanlarda satürasyon ölçüm zamanları ve elde edilen satürasyonların değerlendirilmesinde standardizasyon sağlanmasını hedeflemektedir. Tüm çabalara rağmen halen bir kısım konjenital kalp hastalıklı yenidoğan tanı alamadan taburcu olmaktadır. Bu bağlamda, pratikte çok kullanılmasına rağmen; ayrıntıları iyi bilinmeyen satürasyon ölçümünün önemsenmesi gerektiğini düşünmekteyiz.

In terms of the incidence, congenital heart diseases ranks first among congenital problems in the neonatal period. Although some of those diseases are  with significant clinical findings, they might be insignificant in most cases. Standardization methods have been studied in  variety of points, and oxygen saturation by pulse oximetry is thougt to be a good alternative to physical examination. In several studies,  it is mentioned that some of congenital heart diseases are diagnosed by saturation screening. However, the benefits of this  method are marred with the  false negative and false positive rates. Therefore, in 2011 American Academy of Pediatrics has revised its saturation algorithm for scanning. It was aimed to have a standardization in saturation detecting time and evaluation of achieved saturation in newborns. Despite all efforts, some newborns  with congenital heart disease  are not diagnosed before  discharging. We beleive that the details of saturation measurements are needed to be carefully evaluated because although these measurements are widely used their details are not well known.
Sezaryen Sonrası Vajinal Doğum
Vaginal Birth After Cesarean Section
Yazar: Kaplanoğlu, Mustafa
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 23 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Vaginal birh after cesarean delivery, indication, contraindication, complication, repeat cesarean section ; Sezaryen sonrası normal doğum, endikasyon, kontraendikasyon, komplikasyon, tekrarlayan sezaryen

Sezaryen dünyada en yaygın obstetrik uygulamalardan biridir. İlave olarak son çalışmalarda sezaryen oranında artış gözlenmektedir. Maternal ve fetal mortalite ve morbidite ilişkili olan sezaryen doğum tüm dünyada önemli bir halk sağlığı problemidir. Sezaryen doğum için başlıca endikayon geçirilmiş sezaryen doğumdur. Sezaryen sonrası vaginal doğum geçirilmiş sezaryen operasyonu olan hastalarda alternatif bir doğum metodu olabilir. Fakat doğumun bu tipinin riskleri dikkatlice değerlendirilmelidir. Sonuç olarak, artmış sezaryen doğum oranı sezaryen sonrası vaginal doğum ile azaltılabilir.

Cesarean section is one of the most common obstetric procedure in worldwide. In addition,  the increasing increased rate of cesarean section has been observed in recent studies. Maternal and fetal mortalitiy and morbidity associated with cesarean section is an important health problem in all over the world. The primary obstetric indication for cesarean section is previous cesarean section.  Vaginal birth after cesarean section can be alternative delivery method for women who have previous cesarean section. But, the risks of this type delivery must be carefully evaluated. As a result, increasing rate of cesarean section can be decreased with vaginal birth after cesarean section.
Posterior Fossa Sendromu
Posterior Fossa Syndrome
Yazar: Küpeli, Serhan
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 23 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Posterior fossa syndrome, mutism, posterior fossa tumors, risk factors ; Posterior fossa sendromu, mutizm, posterior fossa tümörleri, risk faktörleri

Posterior fossa sendromu, serebellar kanama, enfeksiyon, serebellumun dejeneratif veya neoplastik hastalıklarıyla ilişkili olmayan ve genellikle pediatrik yaş grubundaki hastalarda görülen, posterior fossa cerrahisi sonrasında  konuşma yetisinin geçici olarak  ve tümüyle kaybedilmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu derlemede posterior fossada tümörü olan ve posterior fossa cerrahisi uygulanan çocuklarda bu sendromun gelişme oranı, gelişmesi açısından risk faktörleri, cerrahi sonrasında hastalarda görülebilecek nörodavranışsal ve psikolojik problemlerle ilgili bilgi verilmesi amaçlanmıştır. Histopatolojik tanının medülloblastom olması ve tümörün orta hatta yerleşmesi posterior fossa sendromu gelişmesi açısından risk faktörleri olarak öne çıkmaktadır. Bu bulgular, dentat çekirdeklerin ve süperior serebellar pedinküllerin hasarlanmasıyla   ortaya çıkan geçici iskemi ve ödemin mutizmin nedeni olabileceği varsayımını güçlendirmektedir. Bu hasta grubunda, ailelerin posterior fossa sendromu konusunda bilgilendirilmesi, ameliyat öncesi görüşmenin önemli bir kısmını oluşturmalı ve posterior fossa sendromu gelişen hastalar, eşlik edebilecek duygudurum değişiklikleri ve nörodavranışsal problemler açısından mutizm düzeldikten sonra da  izlenmeye devam edilmelidir.

Posterior fossa syndrome is defined as the temporary and complete loss of speech after posterior fossa surgery which is not related to cerebellar hemorrhage, infection of the cerebellum, degenerative or neoplastic diseases of the cerebellum. In this review, we aimed to outline the incidence of posterior fossa syndrome, to define the risk factors for posterior fossa syndrome, to describe accompanying neurobehavioural and psychologic problems and to speculate about the etiologic mechanisms. The diagnosis of medulloblastoma and midline location of the tumor are important risk factors for the development of posterior fossa syndrome. These findings support the hypothesis that temporary ischemia and edema due to retracted and largely manipulated dentate nuclei and superior cerebellar pedincles may be the cause of mutism. Informing the family and the patient about the posterior fossa syndromemust be a component of the preoperative interview and patients who developed posterior fossa syndrome should be followed for accompanying neurobehavioural and psychologic problems even after mutism improved.
Mandibular Kondil Kırıkları ve Tedavi Yöntemleri
Mandibular Condyle Fractures and Treatment Modalities
Yazar: Kısa, Halil İbrahim; Tatlı, Ufuk; Kürkcü, Mehmet
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 23 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Key Words: Open reduction, closed reduction, fracture, mandibular condyle, temporomandibular joint ; Açık redüksiyon, kapalı redüksiyon, kırık, mandibular kondil, temporomandibuler eklem

Çene-yüz yaralanmaları en sık düşmeler, motorlu taşıt kazaları, sporla ilgili travma ve bireyler arası şiddetle ilişkilendirilir. Mandibular kondil bölgesinin karmaşıklığı ve bölgenin diğer kraniyofasiyal yapılara anatomik yakınlığı tanı ve tedaviyi zorlaştırmaktadır. Bu sebeple mandibular kondil kırıklarının tedavi yaklaşımları halen tartışmalıdır. Literatürde gözleme karşı tedavi, kapalı redüksiyona karşı açık redüksiyon ve fiksasyon metodlarıyla ilgili farklı başarı oranları bildirilmektedir. Bu makalede, mandibular kondil kırıkları ile ilgili tartışmalı hususlar güncel literatür ışığı altında derlenmiştir. Sonuç olarak; tedavi planlamasında en az komplikasyon riskiyle yapılabilecek en basit yol seçilmelidir. Ek olarak; kırık iyileşmesini hızlandıran güncel destekleyici tedavi yöntemleri göz önünde bulundurulmalıdır.Anahtar Kelimeler:

Maxillofacial injuries are most commonly associated with falls, motor and vehicle accidents, sports-related trauma, and interpersonel violence. The complexity of mandibular condyle region and its anatomic proximity to other craniofacial structures complicate diagnosis and treatment. Thus, treatment approaches of mandibular condyle fracture are still controversial. In the literature, different success rates are reported about observation versus treatment, closed reduction versus open reduction and fixation methods. In the present article, controversial issues related to mandibular condyle fractures were reviewed under the light of current literature. In conclusion, the simplest way that can be done with the least risk of complication should be chosen during treatment planning. In addition, current adjunctive treatment methods accelerating healing of fracture should be considered.