hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Sülünlerin (Phasianuscolchicus) entansif şartlarda büyüme performansına farklı yetiştirme sistemlerinin etkisi
Effect of different breeding systems on the growth performance of pheasants (Phasianus colchicus) under intensive conditions
Yazar: Aysöndü, M.h.; Özbey, O.; Esen, F.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Pheasant,Free range system,Cage system,Growth performance ; Sülün, Serbest sistem, Kafes sistemi, Büyüme performansı

Bu çalışma sülünlerin entansif şartlarda büyüme performansına serbest ve kafes sisteminin etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Sülünlerin erkek ve dişileri karışık olarak 16. hafta sonunda serbest sistemde 964.87 g, kafes sisteminde ise 998.57 g ortalama canlı ağırlık değeri tespit edilmiştir. Ortalama canlı ağırlık değerleri bakımından serbest sistem ile kafes sistemi grupları arasında 7. haftadan 16. haftaya kadar kafes sistemi serbest sistemine önemli (P < 0.05) düzeyde üstünlük sağlamıştır. Erkek ve dişiler sırasıyla 16. hafta sonunda; serbest sistemde 1043.74 ve 886.39 g, kafes sisteminde ise 1078.36 ve 917.83g ortalama canlı ağırlık değeri tespit edilmiştir. Her iki sistemin 5. haftadan 16. haftaya kadar değişik derecelerde erkekler dişilere göre önemli (P < 0.05, P < 0.01) düzeyde üstünlükler sağlamıştır. Sülünlerin 16 haftalık tükettikleri eklemeli yem miktarları serbest sistemde sülün başına ortalama olarak 4465.59 g, kafes sisteminde ise ortalama olarak 4575.77 g olarak belirlenmiştir. Serbest ve kafes sistemlerinin 16 haftalık yaşta yemden yararlanma oranı sırasıyla; 6.38 ve 6.53 olarak tespit edilmiştir. Her iki grubun eklemeli yem tüketimi ve yemden yararlanma değerleri arasında önemli bir fark görülmemiştir.

Received 1 August 2013 Received in revised form 1 October 2013 Accepted 7 November 2013 This study was conducted for the purpose of determining the effects of free range and cage systems on the growth performance of pheasants under intensive conditions. At the end of the 16th week, for mixed gender pheasants bred with free range and cage systems 964.87 g and 998.57 g mean live weights were determined respectively. In terms of mean live weight values, it was determined that cage system had a significant advantage over free range system from week 7 to 16 (P<0.05).The mean live weight values determined for 16 weeks old male and female pheasants were 1043.74 and 886.39 g in free range system and 1078.36 and 917.83 g in cage system. From the 5th week to the 16th in both of the systems, male pheasants exhibited advantages of varying significance levels over the female pheasants (P<0.05, P<0.01). Cumulative feed consumptions in the 16th week were found out to be 4465.59 g per pheasant in free range system and 4575.77 g per pheasant in cage system. Feed conversion rates for pheasants bred with free range and cage systems at 16 weeks of age were determined to be respectively 6.38 and 6.53. No significant difference could be found between the two groups in terms of cumulative feed consumption and feed conversion rates.
Sarı çayakarı Polyphagotarsonemus latus (Banks) (Acari: Tarsonemidae)’un sebze seralarına bulaşma yolları üzerine bir araştırma
The study on dispersal process of broad mite Polyphagotarsonemus latus (Banks) (Acari: Tarsonemidae) to vegetable greenhouses
Yazar: Yükselbaba, U.; Göçmen, H.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Bemisia tabaci, Polyphagotarsonemus latus, Sarı çayakarı, Bulaşma şekli

Yapılan bu çalışmada, sarı çay akarı Polyphagotarsonemus latus (Banks)’un sebze seralarına bulaşmasında rol oynayan faktörler ve bulaşma zamanı araştırılmıştır. Çalışma 2004 yılı güz dönemi ve 2005 yılı boyunca Antalya ilinin Çakırlar beldesi biber ve patlıcan seraları ile bu seraların çevresinde yapılmıştır. Çalışmada sarı yapışkan tuzak ve bitki örneklemeleri yapılmıştır. Yapışkan tuzak ve bitki örneklemelerinden elde edilen sonuçlara göre Bemisia tabaci (Genn.)’nin sera içine akarın bulaşmasında son derece önemli rol oynadığı, thrips, afid ve galeri sineği gibi diğer uçucu böceklerin rolünün önemsiz olduğu saptanmıştır. Akarın taşınmasının sera içinde ve dışında daha çok eylül, ekim ve kasım aylarında gerçekleştiği, aralık ayında ise taşınmanın düşük oranda olduğu tespit edilmiştir. Diğer aylarda ise taşınma görülmemiştir. Sera çevrelerinden yapılan bitki örneklemelerinde de Rubus fruticosus L., Erodium cicutarium sups. bipinnatum L’Herit, Geranium rotundiflorum L. ve Anagallis arvensis var arvensis L. gibi yabani bitkilerin sarı çayakarına konukçuluk ettikleri ve sera sezonu dışında akarın buralarda varlığını devam ettirebildiği saptanmıştır.

In this study, the infestation period of Polyphagotarsonemus latus (Banks) and the factors  playing role in infestation were investigated in vegetable greenhouses. The study was carried  out in and out of green pepper and eggplant growing greenhouses located in Cakirlar region of  Antalya between autumn 2004 and 2005. In this study, sticky traps and plant samplings  methods were used during the sampling period. The results of samplings showed that cotton  whitefly, Bemisia tabaci (Genn), played a central role in dispersal of broad mite into  greenhouse however other carriers of broad mite such as thrips, aphids and leaf miners did not  play important roles in transport mechanism of this pest. Phoresy was higher in and out of  greenhouses in September, October and November. The level of dispersal was very low in  December and was not observed during the rest of year. Samplings performed nearby  greenhouses showed that some weed species such as Rubus fruticosus L., Erodium cicutarium  sups. bipinnatum L’Herit, Geranium rotundiflorum L. and Anagallis arvensis var arvensis L  are detectable hosts for P. latus and the mite can survive on these weed species in the absence  of vegetation in greenhouses
Domates bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığına dayanıklılık ve ters genetik
Resistance to bacterial canker and wilting disease of tomato and reverse genetics
Yazar: Çalış, Ö.; Sayğı, S.; Çelik, D.; Bayan, Y.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Domates, Bakteriyel kanser ve solgunluk, Genetik dayanıklılık

Domatesin en önemli bakteriyel hastalıklarından olan bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığı ekonomik ürün kayıplarına neden olmaktadır. Hastalığın kontrolünde kimyasal mücadele ve kültürel uygulamalar yetersiz kalmakta olup bakteriyel kanser hastalığının kontrolü için en uygun yöntem dayanıklı çeşitlerin kullanımıdır. Bu çalışmanın amacı; bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığına karşı dayanıklı yabani domates hatlarını ortaya koymak ve kültür domateslerinde oluşturulan kimyasal mutasyon sonucu elde edilen mutantlardaki dayanıklılığı Mendel genetiğini tersten ele alarak karakterize etmektir. Kimyasal mutasyona uğratılan EBR3 orijinal domates hattından elde edilen M3-9 ve M3-15 domatesleri bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığı etmeni Clavibacter michiganensis subsp michiganensis isolat 2 (Cmm2)'ye karşı dayanıklılığı genetik olarak sağlamaktadır.

Bacterial canker and wilt disease, one of the most destructive diseases of tomatoes cause  economic loss on tomato crops. Chemical control and cultural practices have inadequate  methods to control the bacterial canker and wilting disease. However, the most appropriate  method for the control of bacterial canker is the use of resistant varieties. This study aims to  reveal resistant wild tomato lines and to characterise resistant mutants to bacterial canker  disease with applying reverse Mendelian genetics. Chemical mutation on EBR3 tomato line  exhibited resistant M3-9 and M3-15 mutant tomatoes to bacterial canker pathogen Clavibacter  michiganensis subsp michiganensis isolate 2 (Cmm2). The promising mutants have provided  genetic resistance to the bacterial pathogen
Antalya ili nar üretiminde girdi kullanımı ve kârlılık analizi
Input usage, profitability and productivity analysis of pomegranate production inAntalyaprovince
Yazar: Özalp, A.; Yılmaz, İ.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Nar, Üretim maliyeti, Kârlılık, Verimlilik

Türkiye nar üretiminin % 41’inin gerçekleştirildiği Antalya’da gerçekleştirilen bu çalışmada, nar üretiminin ekonomik analizinin yapılması amaçlanmıştır. İlave olarak araştırma kapsamında nar üretiminde girdi kullanımı, maliyet, kârlılık ve verimlilik analizleri yapılmıştır. 2010 yılına ait olan araştırma verileri, tabakalı tesadüfî örnekleme kullanılarak ve tesadüfî olarak seçilen 75 nar üreticisinden anket yöntemi ile elde edilmiştir. Çalışmada girdi kullanımı kapsamında, işgücü, traktör, gübre ve ilaç kullanım miktarları da karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Çalışma sonucunda birim alana nar üretim masrafı, 1382.27 TL da olarak belirlenmiştir. Bu üretim masraflarına karşılık olarak, 1969.68 kg da nar verimi elde edilmiştir. Ortalama brüt ve net kâr değerleri sırası ile 1084.12 TL da ve 311.66 TL da olarak hesaplanmıştır. Toplam faktör verimliliği değerleri 1 TL’lik üretim masrafı karşılığı 0.23 TL net kâr elde edildiğini göstermektedir.

In this study, it was aimed to economic analysis of pomegranate production in Antalya province,  where 41 % of the pomegranate production of Turkeytook place. Additionally, input use, cost  structure, profitability and productivity in pomegranate production were also comparatively  analyzed.The research data from 2010 were obtained from randomly chosen 75 different  pomegranate producers with a stratified random sampling method. In the context of input use,  labour, tractor, fertilizer and pesticide usage were also comparatively examined. As a result of the  study the average production cost was found 13 822.7 TL ha-1. Realization of this production cost  resulted with 19 696.8 kg ha-1 yield. The average gross margin and net return in the investigated  enterprises are 10 841.2 TL ha-1 and 3 116.6 TL ha-1 respectively. Total factor productivity data  shows that for 1 TL production cost in pomegranate production, the net return in enterprises is  0.23
Kırsal alanda kadınların işgücüne ve kararlara katılımını etkileyen sosyo ekonomik faktörlerin belirlenmesi: Burdur ili örneği
Determining the socio-economic factors affecting on labor force and decision participations of women in rural areas: A case study in theprovinceofBurdur
Yazar: Kutlar, İ.; Kızılay, H.; Turhanoğulları, Z.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Kırsal alanda kadın, Süt sığırcılığı, İşgücüne ve kararlara katılım, Sosyo-ekonomik faktörler, Ki-kare analizi

Bu araştırmanın amacı Burdur ilinde süt sığırı yetiştiriciliğinde kadınların işgücüne ve kararlara katılımını etkileyen sosyo-ekonomik faktörlerin belirlenmesidir. Araştırma alanının tespitinde Burdur İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nde görevli personelin bilgi ve tecrübelerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın ana materyalini, 2011 yılının Nisan-Mayıs aylarında Burdur ili merkez ilçeye bağlı 10 köyde süt sığırı yetiştiriciliği yapan 89 işletmedeki kadınlarla, yüzyüze anket çalışması sonucu elde edilen veriler oluşturmuştur. Araştırma sonucunda incelenen işletmelerde kadınların yaş ortalamasının 40.36, deneyim süresinin 19.98 yıl ve işletmelerde ortalama 15.46 baş büyükbaş hayvan olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca kadınların günde 7.51 saat çalıştığı, toplam günlük çalışma saatinin 1.89 saatini süt sığırı yetiştiriciliğine ayırdığı belirlenmiştir. Araştırmada kadınların sorulara verdikleri yanıtlar ile oluşturulan gruplar arasındaki istatistiki ilişkiyi tespit etmek için ki-kare analizi uygulanmıştır. Buna göre kadınların işgücüne ve kararlara katılımını etkileyen faktörler ile yaş grupları arasında ilişki olduğu saptanmıştır.

The aim of this study is to determine the socio-economic factors affecting the women’s  participations of labor force and decisions in dairy cattle husbandry in Burdur province. The  knowledge and experience of staffs of Burdur Province Food, Agriculture and Livestock  Directorate were used in the determination of the research area. The data were gathered by using  face to face interviews with women working in 89 different dairy farms in 10 villages of center  of Burdur between April and May 2011. The results of study indicated that the average age of  the women in the investigated farms was 40.36, average experience in dairy farms was 19.98  years and the average number of cattle was 15.46 head. It was also determined that the women  worked 7.51 hours per day and spend 1.89 hours for dairy cattle. In this study, the chi square  analysis was used to identify statistical relations between the responses of women and the  groups. According to the analysis, it was determined that the relationship was found between  the age groups and factors affecting the women’s participations of labor force and decisions
GAP Şanlıurfa bireysel yağmurlama sulama sistemlerinin performans göstergeleri
Performance indicators of individual sprinkler irrigation systems in GAP-Şanlıurfa
Yazar: Kırnak, H.; Demir, S.; Taş, İ.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Yağmurlama sulama, Performans, CU, GAP, Şanlıurfa

Şanlıurfa ili, GAP kapsamında ilk sulamaya açılmış olan ildir. Bu nedenle de gerçekleştirilen çalışmaların sonuçları ilkönce bu alanda görülmektedir. Yürütülen bu çalışmada, Şanlıurfa il sınırlarında belirlenen pilot alanlarda, yapılan bireysel yağmurlama sulamalar izlenerek, sistemlerin performanslarının yanı sıra karşılaşılan sorunlar belirlenmiş ve bunların çözümüne yönelik önerilerde bulunulmuştur. Bu amaçla, sulama sezonu boyunca Bozova, Harran, Hilvan, Viranşehir‟de ikişer adet, Ceylanpınar ve Siverek‟te birer adet olmak üzere toplam 10 adet üretici sulaması izlenmiştir. Yapılan her bir sulama uygulamasında su dağılım testleri yapılarak; Christiansen Eşdağılım Katsayısı (CU), Dağılım Türdeşliği (DU), yağmurlama başlık basınçları ve değişimi, yağmurlama başlık debileri ve değişimi, uygulanan sulama suyu miktarları ve yağmurlama sistemindeki su kayıpları değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda; CU değerlerinin % 30.4 ile % 82.8 arasında, DU değerlerinin de %24.5 ile % 81.7 arasında değiştiği belirlenmiştir. Başlık basınçlarında ve akış debilerinde belirlenen yüksek değişkenliğin, aynı lateral üzerinde farklı tip başlıkların kullanılmasından kaynaklandığı düşünülmektedir.

Şanlıurfa province is the first province started irrigation within GAP. Therefore, the area  shows the first results of the operation. In this study, in addition to performance of systems,  problems encountered were also determined by monitoring individual sprinkle irrigated  experiment area in selected pilot areas in Şanlıurfa province and advices to solve these  problems were made. For this aim, total ten of producer irrigations were monitored during the  irrigation session in Bozova (2), Harran, Hilva (2), Viranşehir (2), Ceylanpınar (1) and Siverek  (1). By performing water distribution tests for each irrigation application, Christensen  uniformity coefficient (CU), distribution uniformity (DU), sprinkler nozzle-pressure and  variations, flow rate and variations, amount of applied irrigation water and water loss in  sprinkle irrigation were assessed. As a result of the study, it is determined that Christensen  uniformity coefficient (CU) and distribution uniformity (DU) values were varied from 30.4%  to 82.8% and 24.5% to 81.7%, respectively. It is assumed that the high variations determined  in nozzle-pressure and flow rates arisen from the use of different types of sprinkler nozzle on  the same lateral
Akdeniz iklim kuşağının yaygın çalılarında mineral element içeriklerinin değişimi: Diğer elementler
Change of mineral element contents in the common shrubs of Mediterranean climatic zone: Non-nutrients
Yazar: Parlak, A. Özaslan; Parlak, M.; Gökkuş, A.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 26 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Akdeniz, Çalılık alan, Diğer besin elementleri

Akdeniz kuşağı çalıları derin kökleri ve genelde herdem yeşil yapıları ile yem değerlerini yıl boyu korumaya çalışırlar. Bu durum keçilerin besin elementi ihtiyaçlarının büyük bir bölümünü buralardan karşılamalarına yardımcı olur. Ancak bitkilerde besin elementleri dışında yararlı ya da zararlı olabilen birçok mineral de bulunmaktadır. Bu tür elementlerin çalılardaki miktarları veya değişimleri konusunda Türkiye’nin Marmara ve Ege bölgelerinde araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle bu araştırmada besin elementi olmayan minerallerin çalılardaki değişimi incelenmiş ve bunların keçilerle ilişkileri ortaya konmuştur. Deneme Ekim 2006 - Kasım 2007 tarihleri arasında Çanakkale’nin iki ayrı çalılı alanında yürütülmüştür. Araştırmada kermes meşesi, akçakesme, katran ardıcı, mazı meşesi, karaçalı, yapraklı laden, kekik ve abdestbozan çalılarının Se, Co, Ni, Cr, Cd ve Pb miktarları belirlenmiştir. İncelenen çalılardaki çoğu mineralin yıl boyu değişimi önemli, ancak düzensiz olmuştur. Bu düzensizlik genelde bu elementlerin bitkiler için mutlak gerekli olmadıklarından ve eser miktarlarda bulunmalarından ileri gelmiştir. Çalıların ortalama Se miktarları 0.02-0.45, Co 0.01-46, Ni 1.70-5.54, Cr 1.35- 2.29, Cd 0.01-0.15 ve Pb 0.72-1.93 mg kg-1 arasında değişmiştir. Bu elementlerin hiçbiri gerek bitkiler gerekse hayvanlar için eksiklik veya fazlalık olarak herhangi bir sorun yaratacak düzeyde olmamıştır

Mediterranean shrubs try to keep up their forage value year-round with their deep root  penetrations and ever-green futures. Therefore, shrubs can serve a good source of nutrient for  goats and may meet nutritional needs of goats. However, beside the nutrients, there are several  other beneficial or harmful minerals in plants. This research was carried out in Marmara region  of Turkey to investigate the amounts and variations of these kinds of elements. Variations of  non-nutrient contents of shrubs and relevance with goats were evaluated. Experiments were  carried out over two shrubby rangelands of Çanakkale province between the dates October  2006 and November 2007. Se, Co, Ni, Cr, Cd and Pb contents of kermes oak, mock privet,  prickly juniper, gall oak, Christ’s-thorn, pink rockrose, thyme and prickly burnet shrubs were  determined. Annual variations of most of the minerals were found to be significant but  irregular. Irregularity in variations was due to the fact that these elements are not essential for  plants and present at trace amounts. Se contents of shrubs varied between 0.02-0.45, Co  between 0.01-46, Ni 1.70-5.54, Cr 1.35-2.29, Cd 0.01-0.15 and Pb 0.72-1.93 mg kg-1. None of  these elements were found to be insufficient or redundant to create a problem either for plants  or animals
Bazı armut çeşitlerinin kendine verimlilik durumlarının belirlenmesi
Determination of self-compatibility status of pear cultivars
Yazar: G.öztürk, -; Aşkın, M. A.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Pear,Self-compatibility,Parthenocarpy ; Armut, Kendine verimlilik, Partenokarpi

Bu çalışma, Eğirdir (Isparta) ekolojik koşullarında bazı armut çeşitlerinde kendine verimlilik durumlarının belirlenmesi amacı ile 2008-2009 yıllarında yürütülmüştür. Çalışmada kullanılan çeşitlerden Ankara, Deveci, Williams ve Beurre Hardy çeşitlerinin tamamen kendine verimsiz olduğu belirlenmiştir. Santa Maria, Akça ve B.P.Morettini çeşitlerinde kendileme ile bazı yıllarda farklı oranlarda meyve elde edilmesine rağmen, tohum sayılarının çok düşük olması nedeniyle bu meyvelerin partenokarpik meyve oluşumunun bir sonucu olduğu görülmüştür

This study was carried out to determine the self-compatibility status of some pear varieties at Eğirdir (Isparta) ecological conditions in 2008 and 2009. Ankara, Deveci, Williams and Beurre Hardy cultivars were completely self-sterile. Whereas, selfing of cultivars Santa Maria, Akça and B.P.Morettini resulted in very low fruit set in some years, the fruits were evaluated as parthenocarpic because of very low seed set.
Farklı aşılama zamanlarının keçiboynuzunda aşı tutma ve sürme oranları üzerine etkileri
The effects of different grafting periods on the bud take and sprouting rates in carob
Yazar: Gübbük, H.; Güneş, E.; Adak, N.; Güven, D.
Dergi: Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Ceratonia siliqua, Vegetatif çoğaltma, Aşılama, Aşılama zamanı ; Ceratonia silique,Vegetative propagation,Grafting,Grafting time

Bu çalışmada, tüpte yetiştirilen keçiboynuzu fidanları için en uygun aşılama zamanının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada materyal olarak altı yabancı keçiboynuzu çeşidi ile dört yerli tip kullanılmıştır. Mart ve nisan ayları olmak üzere iki farklı zamanda yapılan aşılamalarda, aşı tipi olarak T göz aşısı seçilmiştir. Aşı tutma ve sürme oranı ile sürgün gelişiminin incelendiği çalışmada, sonuçlar çeşit ve tipler göz önüne alınarak aşılama zamanlarına göre değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, mart ayında yapılan aşılarda aşı tutma oranının % 62,22 ile % 75,55 ve nisan ayında yapılan aşılarda ise % 64,44 ile % 77,78 arasında olduğunu göstermiştir. Aşı sürme oranı ise mart ayında yapılan aşılarda % 55,55 ile % 75,55 ve nisan ayında ise % 11,11 ile % 22,22 arasında saptanmıştır. Nisan ayında yapılan aşılarda sürme oranının daha düşük saptanması, yaz aylarında sıcak esen kuru rüzgârların tutan aşılarda sürgünlerde geriye kurumaya neden olmasından kaynaklanmıştır. Aşılamadan 8 ay sonra yapılan ölçümlerde, sürgün çap ve boy gelişimi mart ayında yapılan aşılarda daha yüksek belirlenmiştir. Fidanların, aşılamadan yaklaşık bir yıl sonra araziye dikim aşamasına getirilebileceği gözlenmiştir.

The objective of this study was to determine the best grafting period of carob grown in plastic pots. Six commercial carob cultivars and four domestic carob genotypes were selected as plant materials. March and April were selected as grafting periods and T budding was used as grafting method. The bud take rate and shoot growth were determined according to carob cultivars and genotypes taking into consideration the grafting period. The results showed that the bud take rate was between 62% and 75% in March grafting and between 64% and 77% in April grafting, respectively. The bud sprouting rate was determined to be between 75% to 55% in March and 22% to 11% in April grafting, respectively. The low sprouting of the buds in April grafting resulted from hot-dry winds in summer causing dry back of the buds. In the measurements eight months after grafting, shoot diameter and length were higher in March grafting than in April. It was observed that the grafted plants can be ready to be transferred to the field one year after grafting.