hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Isaiah Berlin’in Özgürlük Kuramı Bağlamında Özgürlük-Din İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme
taqyim alealaqat bayn alhuriyat waldiyn fi siaq nazariat alhuriyat li'iisheia' barlin
Yazar: Karadağ, Nazım; Eroğlu, Gültekin
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 24 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; aldiyn aliajtimaeii,,alhuriyat alsalbiatu,alhuriyat al,aldiynu ; Sociology of Religion,Isiah Berlin,Negative Freedom,Positive Freedom,Religion ; Din Sosyolojisi,Isiah Berlin,Negatif Özgürlük,Pozitif Özgürlük,Din

Bu çalışma, özgürlük tartışmalarına girmiş olan Rus asıllı, İngiliz vatandaşı, felsefeci ve siyaset bilimcisi Isaiah Berlin’in iki özgürlük kavramı tezi çerçevesinde din ve özgürlük ilişkisini tartışma konusu yapmaktadır. Makalede negatif özgürlük ve pozitif özgürlük arasında dinin konumu tartışılmaktadır. Isaiah Berlin’in “Two Concepts of Liberty” adlı makalesi çalışmanın ana kaynağı olmuştur. Berlin, negatif özgürlük ve pozitif özgürlük şeklinde iki özgürlük türü belirleme gayreti içerisine girer, ancak sonrasında her iki özgürlüğün tam olarak birbirinden kesin ifadelerle ayrılamayacağını belirtir. Bir şeyi yaparken engellenmemek negatif özgürlük iken bir şeyi yapmak için özgür olmak talebi pozitif özgürlük olarak belirtildiğinde, din özgürlüğü nasıl konumlanır? İki özgürlük arasında din nerede olur? Bu sorunun cevabı, bir problemi doğurmaktadır. Negatif ve pozitif özgürlük tam olarak tanımlanamadığından ve her iki özgürlüğün sorun teşkil eden yönlerinden dolayı din iki özgürlük arasında tam olarak yer edinemeyecektir. Öyle ki, Berlin’in kendisi de makalesinde din olgusuna pek fazla değinmez. Değindiği kadarıyla aktardığı bilgi ise dinin iki özgürlük arasındaki yerini belirlemeye yetecek düzeyde değildir. Bu nedenle Isaiah Berlin’in yeterince temas etmediği din ve iki özgürlük ilişkisi bu makalede derinlemesine ele alınıp incelenmeye çalışılmıştır.

تتناول هذه الدراسة العلاقة بين الدين والحرية في إطار مفهومي أطروحة الحرية للفيلسوف والعالم السياسي الروسي المولد أشعيا برلين، الذي دخل في نقاشات حول الحرية. ويناقش المقال موقف الدين بين الحرية السلبية والحرية الإيجابية. ألهمت الدراسة مقالة أشعيا برلين "مفهومان للحرية". يحاول برلين تعريف نوعين من الحرية هما الحرية السلبية والحرية الإيجابية، لكنه ينص بعد ذلك بعبارات واضحة على أنه لا يمكن فصل الحريتين عن بعضهما البعض. كيف يتم وضع الحرية الدينية عندما يتم التعبير عن عدم منعك من فعل شيء ما على أنه حرية سلبية، في حين يتم التعبير عن المطالبة بالحرية في فعل شيء ما على أنها حرية إيجابية؟ وأين الدين بين الحريتين؟ الجواب على هذا السؤال يثير مشكلة. وبما أنه لا يمكن تعريف الحريات السلبية والإيجابية بشكل كامل وأن كلا الحريتين لهما جوانب إشكالية، فلا يمكن للدين أن يقع بشكل كامل بين الحريتين. لدرجة أن برلين نفسه لا يذكر ظاهرة الدين كثيراً في مقالته. ووفقا له، فإن المعلومات التي نقلها ليست كافية لتحديد مكان الدين بين الحريتين. ولهذا السبب، في هذا المقال، تمت محاولة مناقشة ودراسة العلاقة بين الدين والحريتين، والتي لم يذكرها إشعياء برلين بشكل كافٍ، بشكل متعمق
Mehrunisha Suleman, Islam and Biomedical Research Ethics, New York 2021, Routledge, 223 s. ISBN: 978-0-367-19147-4
Mehrunisha Suleman, Islam and Biomedical Research Ethics, New York 2021, Routledge, 223 s. ISBN: 978-0-367-19147-4
Yazar: Mete, Büşra Nur
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 24 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Islamic Law,Bioethics,Biomedical Research Ethics ; دين الاسلام,أخلاقيات علم الأحياء,البحوث الطبية الحيوية ; İslâm Hukuku,Biyoetik,Biyomedikal Araştırma Etiği

Sağlık alanındaki gelişmelerle birlikte, insanlar bilimsel araştırmalarda hasta, araştırmacı veya denek olarak farklı rollerde yer almaktadır. Eşref-i mahlûkât olan insana yönelik, her türlü müdahalede ise dinî ve biyoetik birçok sorun gündeme gelmektedir. Bu sorunların tespiti ve çözümü için bunları, Müslüman bilim insanları ve doktorların tecrübelerine dayalı vaka bazlı incelemelerle ele alan ve İslâmi biyomedikal araştırma etiği prensiplerinin belirlenmesine destek olan çalışmalara ihtiyaç vardır. Bu çalışmada ise Dr. Mehrunisha Suleman’ın, bu ihtiyacı karşılamak amacıyla kaleme aldığı ve hem yöntem hem de üslup açısından, bu ihtiyaca binaen yapılacak diğer çalışmalara rehber niteliğinde olan, İslam ve Biyomedikal Araştırma Etiği (Islam and Biomedical Research Ethics) adlı eseri incelenecektir.

With advancements in the healthcare field, people take on different roles in scientific research as patients, researchers, or subjects. However, any intervention directed at human beings, who are considered the Ashraf al-Makhluqat (noblest of creation) brings numerous religious and bioethical issues to the forefront. To identify and address these issues, there is a need for studies that approach them through case-based analyses grounded in the experiences of Muslim scientists and doctors, and that support the establishment of Islamic biomedical research ethics principles. In this study, Dr. Mehrunisha Suleman’s work, Islam and Biomedical Research Ethics, written to address this need and serving as a guide for future studies in terms of both methodology and style, will be examined.
Kur’ân’ın “Rükû Edenlerle Birlikte Rükû Edin” Hitabı Bağlamında Yahudilerin İbadetinde Rükû
"الركوع في عبادة اليهود في سياق قوله تعالى: "اركعوا مع الراكعين
Yazar: Özçelik Yılmaz, Bedriye
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 24 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Comparative Religious Studies ; Karşılaştırmalı Dini Araştırmalar ; Tafsir ; Tefsir ; التفسير,تقليد الوحي,تناخ,التلمود,الصلاة ; Tafsir,Revelation tradition,Tanakh,Talmud,Prayer,al-Baqara 2/43 ; Tefsir,Vahiy geleneği,Tanah,Talmud,Namaz,el-Bakara 2/43

Çalışma, Kur’ân’ın Ehl-i kitabın inanç ve uygulamalarına yönelik tashih edici rolünü, özellikle namazda rükû örneği üzerinden ortaya koymayı hedeflemiştir. Çalışmada betimsel, tarihsel ve karşılaştırmalı yöntemler kullanılmaktadır. Çalışmanın temel kaynakları İslam ve Yahudiliğin kutsal kitapları etrafında şekillenmiş tefsir ve tarih yazınıdır. Günümüzde Karaî ve Sâmirî gruplar dışında Yahudilerin çoğunu oluşturan Rabbâni Yahudiler ibadetlerinde rükȗ ve secde etmemektedirler. Kur’ân vahiy geleneklerindeki ibadet rükünlerine atıfta bulunmaktadır. Çalışmada Yahudilerin erken tarihî süreçlerine ait ayakta, eğilerek, yere kapanarak ve diz üstü çökerek yapılan bedenli dua formları Tanah’ın incelenmesiyle ortaya koyulmaktadır. Ayrıca Rabbânî Yahudiliğin ikinci temel kaynağı Talmud’da günlük ibadette rükû formu tespit edilmektedir. Tefsirlere göre Kur’ân’ın “rükû edenlerle birlikte rükû edin.” hitabı dönemin Yahudilerine yöneliktir. Kur’ân aynı ilahi hitabın Hz. Meryem’e yapıldığını da bildirir. Bu hitaplarla Yahudilerin ibadetleri arasındaki ilişkinin ortaya konulabilmesi için ayetlerin arka planı ve nüzul sebepleri tarih ve tefsir rivayetleri ile tespit edilmektedir.

تهدف الدراسة إلى الكشف عن الدور التصحيحي للقرآن تجاه معتقدات أهل الكتاب وممارساتهم، وخاصة من خلال مثال الركوع في الصلاة. وتستخدم الدراسة المنهج الوصفي والتاريخي والمقارن. والمصادر الرئيسية للدراسة هي المؤلفات التفسيرية والتاريخية التي تشكلت حول الكتب المقدسة في الإسلام واليهودية. لا يؤدي اليهود الربانيون، الذين يشكلون غالبية اليهود باستثناء جماعتي القرائين والسامريين، الركوع والسجدة في عباداتهم. وقد أشار القرآن الكريم إلى شعائر العبادة في تقاليدهم في الوحي. في هذه الدراسة، يتم الكشف عن أشكال القيام والركوع والسجود والركوع في الصلوات الجسدية في الفترات التاريخية الأولى لليهود من خلال تحليل التاناخ. بالإضافة إلى ذلك، في التلمود، المصدر الأساسي الثاني لليهودية الحاخامية، يتم تحديد شكل الركوع في العبادة اليومية. ووفقًا للتفاسير، فإن خطاب القرآن "ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ" كان موجهًا لليهود في تلك الفترة. ويذكر القرآن أيضًا أن الخطاب الإلهي نفسه كان موجهًا إلى النبي مريم. وللكشف عن العلاقة بين هذه المخاطبات وعبادة اليهود، يتم تحديد خلفية الآيات وأسباب نزولها من خلال الروايات التاريخية والتفسيرية
İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Yapay Zeka Okuryazarlık Düzeyleri İle Yapay Zekaya Yönelik Tutumları
Artificial Intelligence Literacy Levels and Attitudes Towards Artificial Intelligence Among Theology Faculty Students
Yazar: Bilecik Karacan, Sümeyra; Çiçek, Şeyma
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 24 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Religious Education,Artificial Intelligence,Artificial Intelligence Literacy,Attitudes Toward Artificial Intelligence,Higher Religious Education ; Din Eğitimi,Yapay Zeka,Yapay Zeka Okuryazarlığı,Yapay Zekaya Yönelik Tutum,Yüksek Din Öğretimi

Bu çalışmada, İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin yapay zeka okuryazarlık düzeyleri ve yapay zekaya yönelik tutumlarının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklemini, Konya ili Necmettin Erbakan ve Selçuk Üniversitesi’nde öğrenim görmekte olan 701 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, Wang ve arkadaşları tarafından geliştirilip Çelebi vd. tarafından Türkçe’ye uyarlanan Yapay Zeka Okuryazarlığı Ölçeği ile Schepman ve Rodway’in geliştirdiği Kaya ve arkadaşlarının Türkçe’ye uyarladığı Yapay Zekaya Yönelik Genel Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma neticesinde, öğrencilerin yapay zeka okuryazarlık düzeylerinin ortalamanın üzerinde ve yapay zekaya yönelik tutumları olumluya daha yakın olduğu, öğrencilerin yapay zeka okuryazarlıkları ile yapay zekaya yönelik tutumları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunduğu ve öğrencilerin yapay zeka okuryazarlıkları ile yapay zekaya yönelik tutumlarının; yapay zeka kullanım sıklığı, meslek hayatında yapay zeka kullanım tercihleri ve fakültelerde yapay zeka eğitimi verilmesine yönelik düşüncelerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

This study aims to determine the levels of artificial intelligence literacy and attitudes towards artificial intelligence among theology faculty students. The sample of the study consists of 701 students studying at Necmettin Erbakan and Selçuk University in Konya. The Artificial Intelligence Literacy Scale, developed by Wang et al. and adapted into Turkish by Çelebi et al., and the General Attitude Towards Artificial Intelligence Scale, developed by Schepman and Rodway and adapted into Turkish by Kaya et al., were used in the research. As a result of the research, it was found that students' levels of artificial intelligence literacy were above average and their attitudes towards artificial intelligence were closer to positive, there was a positive and significant relationship between students' artificial intelligence literacy and their attitudes towards artificial intelligence and artificial intelligence literacy and attitudes towards artificial intelligence differed significantly according to the frequency of using artificial intelligence, their preferences for using artificial intelligence in their professional life, and their thoughts regarding the provision of artificial intelligence education in their faculties.
Kur’ân Meâli Yazıcılığı Bağlamında Meâl Mukaddimelerine Metodolojik Bir Bakış
A Methodological Perspective on the Prefaces of Qurʾān Translations in the Context of Qurʾānic Translation Writing
Yazar: Şen, Ercan
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 2, 2024
Anahtar kelimeler: Tafsir ; Tefsir ; Tafsīr,Qurʾān,Method,Preface,Qurʾānic Translation Writing ; Tefsir,Kur’ân,Yöntem,Mukaddime,Meâl Yazıcılığı

Ülkemizde Kur’ân meâli yazıcılığının yaklaşık bir asırdan daha fazla geçmişi bulunmaktadır. Bu uzun süreçte yüzlerce meâl kaleme alınmış olsa da bunlardaki en temel problemlerinden biri, kaleme alınan meâllerde nasıl bir yöntem izlendiğinin tam olarak ortaya konamamış olmasıdır. Bu durumun en başta gelen olumsuz yansımaları arasında birçok meâlde çeviri metoduna ilişkin yeterli ölçüde bilgi veren bir önsözün bulunmaması ve önsözü bulunan meâllerde de çeviri metoduna yönelik gerekli açıklamaların yer almaması gibi hususlar öne çıkmaktadır. Bu durum, meâl sahiplerinin çoğunun âyetleri anlamlandırmada nasıl bir yöntem izlediği hususunda ciddi soru işaretleri oluşturmakta, daha doğru bir ifadeyle pek çok Kur’ân meâlinin belli bir yönteme dayanıp dayanmadığı konusunda tereddütler doğurmaktadır. Bu makalede meâllerin mukaddimelerindeki problemler üzerinde durulmakta ve meâllerin girişlerindeki eksik yönler ve bazı tutarsızlıklar gündeme taşınmaktadır. Böylece okuyucunun meâllerden daha fazla istifade etmesi amaçlanmakta ve daha nitelikli meâl mukaddimelerinin yazılması için bazı öneriler sunulması hedeflenmektedir.

In our country, the writing of Qurʾānic translation has a history of more than a century. Although hundreds of Qurʾān translations have been written in this long period, one of the most fundamental problems in them is that the methodology of these Qurʾān translations has not been fully revealed. Among the main negative repercussions of this situation, the absence of a preface that provides sufficient information about the method of translation in many of the Qurʾān translations and the absence of necessary explanations about the method of translation in the Qurʾān translations with a preface come to the fore. This situation raises serious questions about the methodology followed by most commentators in interpreting the verses, or more accurately, it raises doubts as to whether many Qurʾān translations are based on a certain methodology. In this article, the problems in the prefaces of the Qurʾān translations are emphasised, and the missing aspects and some inconsistencies in the prefaces of the Qurʾān translations are brought to the agenda. In this way, it is aimed that the reader will benefit more from the Qurʾān translations, and some suggestions will be presented for the writing of more qualified Qurʾān translations.
Arapça Konuşma Pratiği İçin Sanal Bir Partner Önerisi: ChatGPT
A Virtual Partner for Practising Speaking Arabic: ChatGPT
Yazar: Tanır, Emrullah
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Arabic Language,Muhadese,Grammar-translation Method,Artificial Intelligence,ChatGPT Voice Assistant ; Arap Dili,Muhâdese,Dilbilgisi-çeviri Yöntemi,Bireyselleştirilmiş Öğretim,Yapay Zekâ,ChatGPT Sesli Asistan

Arapça öğreniminde konuşma becerisi, dilin sosyal yönü ve iletişimsel işlevi açısından merkezi bir konumdadır. Ancak geleneksel dil öğretim yöntemleri, özellikle muhâdese alanında yeterli pratik imkânı sunamamakta; öğrenciler, aktif kullanım ortamlarından mahrum kalmaktadır. Bu çalışma, yapay zekâ temelli bir araç olan ChatGPT’nin bu eksikliği gidermede nasıl bir rol üstlenebileceğini incelemektedir. ChatGPT, bireyselleştirilmiş öğretim imkânı ve anlık geri bildirim avantajı sayesinde, öğrencilerin özgüvenini artırabilir ve konuşma pratiğine yönelik motivasyonlarını güçlendirebilir. Ayrıca, pedagojik yaklaşımlarla bütünleştirildiğinde, etkili ve sürdürülebilir bir dijital öğrenme ortamı sunabilir. Bu bağlamda çalışma, ChatGPT’nin Arapça konuşma pratiği için sanal bir partner olarak değerlendirilmesini önererek, dil öğretiminde teknolojinin işlevsel kullanımına dair yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlamaktadır.

In the context of Arabic language learning, the development of speaking skills is of paramount importance, given its central role in the social dimension of the language and its communicative function. However, conventional language teaching methodologies have been criticised for their failure to provide adequate opportunities for practical engagement, particularly within the domain of muhādasa. This has resulted in a deficiency in active usage environments for students. This study explores the potential of ChatGPT, an artificial intelligence-based tool, to address this deficit. The integration of ChatGPT into language education has the potential to enhance students' self-assurance and propel their enthusiasm for speaking practice through personalised instruction and immediate feedback. Furthermore, when integrated with pedagogical approaches, it can offer an effective and sustainable digital learning environment. The present study aims to offer a novel perspective on the functional use of technology in language teaching by proposing the evaluation of ChatGPT as a virtual partner for Arabic speaking practice.
İbadetlerle İlgili Fetvalar ve Yapay Zekâ Uygulamaları: Karşılaştırmalı Bir Analiz
Fatwas Related to Worship and Artificial Intelligence Applications: A Comparative Analysis
Yazar: Ünal, Sevim
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 24 No. 3, 2024
Anahtar kelimeler: Religious Studies (Other) ; Dini Araştırmalar (Diğer) ; Din Eğitimi,Fetva,Yapay Zekâ,İbadet,Karşılaştırmalı Analiz ; Religious Education,Fatwa,Artificial Intelligence,Worship,Comparative Analysis

İslami bilgi üretimi ve paylaşımının dijital dönüşümü kapsamında yapay zekâ uygulamalarının dinî sorulara verdiği cevapları inceleyen bu araştırma, Din İşleri Yüksek Kurulu fetvaları ile ChatGPT, Google Gemini ve Microsoft Copilot sistemlerinin cevaplarını karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. İbadetler özelinde seçilen 20 fetva sorusuna verilen toplam 80 cevap, içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bulgular; yapay zekâ uygulamalarının temel dinî hükümlerde genel bir mutabakat sergilediğini, ancak detaylı meselelerde farklılaşarak hatalı fetvalar verebildiğini, tutarsızlıklar gösterdiğini ve birbirleriyle çelişkili hükümler bildirdiğini ortaya koymaktadır. Bu araştırmada elde edilen sonuçlar, yapay zekâ teknolojisinin dinî bilgi üretimi ve paylaşımında tek başına bir fetva kaynağı olarak görülmemesi gerektiğini ancak yardımcı bir araç olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

This research examines the responses of artificial intelligence systems to religious questions within the context of the digital transformation of Islamic knowledge production and dissemination, conducting a comparative analysis of the fatwas issued by the High Board of Religious Affairs with responses from ChatGPT, Google Gemini, and Microsoft Copilot systems. A total of 100 responses to 25 selected fatwa questions specifically concerning acts of worship were analyzed using content analysis methodology. The findings indicate that while artificial intelligence systems demonstrate general consensus on fundamental religious rulings, they diverge in detailed matters and methodological approaches. The systematic approach of the High Board of Religious Affairs, based on classical sources, contrasts with the modern and practical solution-oriented methodologies of artificial intelligence systems. The research highlights both the potential and limitations of artificial intelligence use in religious matters while emphasizing the importance of expert opinion.
“El-Envâr Fî Usûli’l-Fıkh” ve “Muhtasaru Takvîmi’l-Edille” Eserlerinde Aidiyet Problemi ve Nüshaların İncelenmesi
The Attrıbutıon Problem and The Examınatıon of Manuscrıpts In The Works "Al-Anwār Fī Uṣūl Al-Fıqh" and "Mukhtaṣar Taqwīm Al-Adillah"
Yazar: Çağlar, Muhammet Ali; Özcan, Mustafa Serdar
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2024
Anahtar kelimeler: Islamic Law ; İslam Hukuku ; İslam Hukuku,Fıkıh,Hanefi Mezhebi,Ebû Zeyd ed-Debûsî,el-Ersâbendî ; Islamic Law,Fiqh,The Hanafi School,Abū Zayd al-Dabūsī,al-Arsabandi

Bu çalışma, Hanefi fakihi Ebû Zeyd ed-Debûsî'ye atfedilen el-Envâr fî Usûli’l-Fıkh*** ve Muhtasaru Takvîmi’l-Edille adlı eserlerin gerçekten ona ait olup olmadığını araştırmaktadır. Kaynaklarda Debûsî'ye bu eserlerin atfedilmesi, genellikle Kâtip Çelebi'nin "Keşfü’z-Zünûn"u gibi klasik eserlere dayandırılmaktadır. Ancak, bu eserlerin içerik incelemesi yapıldığında, Debûsî'ye ait olmadığına dair önemli kanıtlara ulaşılmıştır. Araştırma, öncelikle Burdur Yazmalarında el-Envâr fî Usûli’l-Fıkh olarak kayıtlı iki nüshanın aslında Usûlü’ş-Şâşî adlı bir eser olduğunu tespit etmiştir. Araştırmanın ikinci bölümü, Süleymaniye Kütüphanesi’nde bulunan Takvîmi’l-Edille başlığıyla Debûsî adına kayıtlı Bağdatlı Vehbi nr.350 nüshasına odaklanmıştır. Zira bu nüsha bazı eserlerde el-Envâr fî Usûli’l-Fıkh’ın bir nüshası gibi de düşünülmüştür. Bu eser başlangıçta Debûsî'ye atfedilmişse de eserin aslında Ersâbendî adlı bir Hanefî fakih tarafından kaleme alındığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, hem el-Envâr fî Usûli’l-Fıkh’ın hem de Muhtasaru Takvîmi’l-Edille’nin Debûsî’ye ait olmadığı; el-Envâr’ın, sehven başka bir eserin Debûsî'ye atfedilmesi sonucu ortaya çıktığı ve Muhtasaru Takvîmi’l-Edille’nin ise Ersâbendî’ye ait olduğu ortaya konulmuştur.

This study investigates whether the works "al-Anwār fī Uṣūl al-Fiqh" and "Mukhtaṣar Taqwīm al-Adillah" attributed to the Hanafi jurist Abū Zayd al-Dabūsī are genuinely his. The attribution of these works to al-Dabūsī in sources is generally based on classical works such as Kâtip Çelebi’s "Kashf al-Ẓunūn." However, upon examining the content of these works, significant evidence has been found suggesting that they do not belong to al-Dabūsī. The research has identified that two manuscripts registered in the Burdur Library under the title "al-Anwār fī Uṣūl al-Fiqh" is, in fact, a different work called "Uṣūl al-Shāshī". The second part of the study focuses on the manuscript registered as "Taqwīm al-Adillah" under Bağdatlı Vehbi nr. 350 in the Süleymaniye Library, which was thought by some to be a manuscript of "al-Anwār fī Uṣūl al-Fiqh." While initially attributed to al-Dabūsī, this work has been determined to have been authored by a Hanafi jurist named al-Arsabandi. In conclusion, both "al-Anwār fī Uṣūl al-Fiqh" and "Mukhtaṣar Taqwīm al-Adillah" do not belong to al-Dabūsī. The work titled "al-Anwār" resulted from a misattribution of another text, while "Mukhtaṣar Taqwīm al-Adillah" is shown to be authored by al-Arsabandi.