hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Mastitis Ekonomisi
Mastitis Ekonomisi
Yazar: Sabuncuoğlu, Nilüfer; Çoban, Ömer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Mastitis, ekonomik kayıp

Süt endüstrisinin en büyük sorunlarından biri olan mastitis, süt veriminin azalması, artan ilaç, veteriner hekim masrafları ve hayvanların damızlık dışı bırakılmasıyla önemli ekonomik kayıplara sebep olmaktadır. Bu çalışmada, çeşitli ülkelerde mastitis görülme sıklığı ve ekonomik analizi üzerine yapılmış bilimsel araştırma sonuçları derlenmiştir. Sonuç bölümünde, mastitisin eradikasyonu konusunda bazı bilgiler sunulmuştur.

Süt endüstrisinin en büyük sorunlarından biri olan mastitis, süt veriminin azalması, artan ilaç, veteriner hekim masrafları ve hayvanların damızlık dışı bırakılmasıyla önemli ekonomik kayıplara sebep olmaktadır. Bu çalışmada, çeşitli ülkelerde mastitis görülme sıklığı ve ekonomik analizi üzerine yapılmış bilimsel araştırma sonuçları derlenmiştir. Sonuç bölümünde, mastitisin eradikasyonu konusunda bazı bilgiler sunulmuştur.
Observations of Kefir Grains and Their Structure From Different Geographical Regions: Turkey and Germany
Observations of Kefir Grains and Their Structure From Different Geographical Regions: Turkey and Germany
Yazar: Yaman, Hilmi; Elmalı, Mehmet; Karadagoglu, Gencehan; Cetınkaya, Asya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Kefir, kefir taneciği, yapı

It is well known that kefir grains from different locations have various microbiological compositions and it is not certain that there is comparison between different samples. The mechanism of grain formation is not clear. In the previous studies no authors have reported the presence of kefir grains with a globular, sagy structure resembling small pouches . In this study we showed a distinct kefir grain formation exist after cauliflower-like structures and sheet-like structures.

It is well known that kefir grains from different locations have various microbiological compositions and it is not certain that there is comparison between different samples. The mechanism of grain formation is not clear. In the previous studies no authors have reported the presence of kefir grains with a globular, sagy structure resembling small pouches . In this study we showed a distinct kefir grain formation exist after cauliflower-like structures and sheet-like structures.
Kars ve Sarıkamış Çevresindeki İçme Suyu Kaynaklarından Membran Filtrasyon Yöntemi ile Escherichia coli İzolasyonu
Kars ve Sarıkamış Çevresindeki İçme Suyu Kaynaklarından Membran Filtrasyon Yöntemi ile Escherichia coli İzolasyonu
Yazar: Kireçci, Ekrem; Savaşçı, Mustafa; Uslu, Hakan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Membran filtrasyon yöntemi, içme suyu, Escherichia coli

Bu çalışmada, Kars ve Sarıkamış askeri birliklerinde kullanılan içme sularının mikrobiyolojik kalitesi ve Escherichia coli’nin varlığı araştırıldı. Bu araştırmada, fekal indikatörler membran filtrasyon yöntemi ile izole edildi. Bu yöntem, sulardan fekal koliformların belirlenmesi için standart yöntemlere alternatif olarak kabul edilmektedir.Bu amaçla, su kaynaklarından 6 ay süresince toplanan 1469 adet su numunesi çalışmaya alındı. Numuneler, 0.45μm por aralığına sahip sellüloz membran filtrelerden süzüldükten sonra her bir filtre Endo-NKS besiyerlerine yerleştirildi. Daha sonra her besiyeri 37 ºC’de 24 saat inkübe edildi. Besiyerlerinde üreyen kırmızı renkli koloniler seçilerek biyokimyasal yöntemlerle E.coli identifikasyonu yapılmıştır. Sonuçta, 1469 adet su numunesinin %30’unda E.coli izole edildi. İçme sularındaki E.coli varlığı fekal bir kontaminasyonu gösterdiğinden, bu durumun su kaynaklı infeksiyonlara yol açabileceği düşünülmektedir.

Bu çalışmada, Kars ve Sarıkamış askeri birliklerinde kullanılan içme sularının mikrobiyolojik kalitesi ve Escherichia coli’nin varlığı araştırıldı. Bu araştırmada, fekal indikatörler membran filtrasyon yöntemi ile izole edildi. Bu yöntem, sulardan fekal koliformların belirlenmesi için standart yöntemlere alternatif olarak kabul edilmektedir.Bu amaçla, su kaynaklarından 6 ay süresince toplanan 1469 adet su numunesi çalışmaya alındı. Numuneler, 0.45μm por aralığına sahip sellüloz membran filtrelerden süzüldükten sonra her bir filtre Endo-NKS besiyerlerine yerleştirildi. Daha sonra her besiyeri 37 ºC’de 24 saat inkübe edildi. Besiyerlerinde üreyen kırmızı renkli koloniler seçilerek biyokimyasal yöntemlerle E.coli identifikasyonu yapılmıştır. Sonuçta, 1469 adet su numunesinin %30’unda E.coli izole edildi. İçme sularındaki E.coli varlığı fekal bir kontaminasyonu gösterdiğinden, bu durumun su kaynaklı infeksiyonlara yol açabileceği düşünülmektedir.
Sıcaklık Stresi Altındaki Bıldırcın Karma Yemlerine Sodyum Bikarbonat Katkısının Canlı Ağırlık Yumurta Verimi ve Kalitesi ile Bazı Kan Parametreleri Üzerine Etkileri
Sıcaklık Stresi Altındaki Bıldırcın Karma Yemlerine Sodyum Bikarbonat Katkısının Canlı Ağırlık Yumurta Verimi ve Kalitesi ile Bazı Kan Parametreleri Üzerine Etkileri
Yazar: Kaplan, Oktay; Avcı, Mehmet; Yertürk, Muğdat
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 2, 2010
Anahtar kelimeler: Bıldırcın, sodyum bikarbonat, yumurta verimi, kan parametreleri

Bu çalışma, yaz döneminde sıcaklık stresi altındaki bıldırcın karma yemlerine katılan sodyum bikarbonatın (NaHCO3), yumurta verimi ve kalitesi ve bazı kan parametreleri üzerine etkisini araştırmak amacıyla yapıldı. Japon bıldırcınları her biri 6 tekerrürlü iki gruba ayrıldı. Denemede toplam 84 adet bıldırcın kullanıldı. Hayvanlar eşit enerji ve protein düzeyli konsantre yem tüketen, kontrol ve % 1 NaHCO3 olarak iki gruba ayrıldı. Deneme sonu ortalama canlı ağırlık ve ortalama günlük yumurta verimi kontrol ve NaHCO3 gruplarında sırasıyla 215.79, 229.43 (p < 0.05) ve 69.59, 83.11 (p

Bu çalışma, yaz döneminde sıcaklık stresi altındaki bıldırcın karma yemlerine katılan sodyum bikarbonatın (NaHCO3), yumurta verimi ve kalitesi ve bazı kan parametreleri üzerine etkisini araştırmak amacıyla yapıldı. Japon bıldırcınları her biri 6 tekerrürlü iki gruba ayrıldı. Denemede toplam 84 adet bıldırcın kullanıldı. Hayvanlar eşit enerji ve protein düzeyli konsantre yem tüketen, kontrol ve % 1 NaHCO3 olarak iki gruba ayrıldı. Deneme sonu ortalama canlı ağırlık ve ortalama günlük yumurta verimi kontrol ve NaHCO3 gruplarında sırasıyla 215.79, 229.43 (p < 0.05) ve 69.59, 83.11 (p
Ebeveyn Yaşının Kekliklerde (A. Graeca) Bazı Verim Özelliklerine Etkisi
Ebeveyn Yaşının Kekliklerde (A. Graeca) Bazı Verim Özelliklerine Etkisi
Yazar: Kırıkçı, Kemal; Günlü, Aytekin; Çağlayan, Tamer; Garip, Mustafa; Garip, Mustafa
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 3, 2010
Anahtar kelimeler: ebeveyn yaşı, yumurta verimi, kuluçka özellikleri, keklik

Bu çalışmada, kekliklerin yumurta verimi, döl verimi ve kuluçka özellikleri üzerine farklı yaşların etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, 84 haftalık yaştaki 64 adet dişi ve 32 adet erkek ve 32 haftalık yaştaki 64 adet dişi ve 32 adet erkek Kaya keklikleri Genç♂x Genç♀, Genç♂x Yaşlı♀, Yaşlı♂x Genç♀, Yaşlı♂x Yaşlı♀ olacak şekilde bir deneme düzeni oluşturulmuştur. Genç♂x Genç♀, Genç♂x Yaşlı♀, Yaşlı♂x Genç♀, Yaşlı♂x Yaşlı♀gruplarda 70 gün sürdürülen deneme süresince elde edilen yumurta verimi ve oranı sırasıyla; 30.59, 30.50, 31.50 ve 30.28 adet, % 43.09, 42.96, 44.37 ve 42.65 olarak belirlenmiştir. Yumurta ağırlıkları aynı sırayla 20.96, 21.13, 21.16 ve 21.23 g bulunmuştur. Genç x Genç, Genç x Yaşlı, Yaşlı x Genç ve Yaşlı x Yaşlı gruplarda döllülük oranı, kuluçka randımanı ve çıkım gücü değerleri sırasıyla; % 91.73, 81.53, 92.22 ve 82.62; % 70.66, 63.85, 70.98 ve 63.78 ve % 76.99, 78.78, 76.70 ve 77.52 olarak tespit edilmiştir. Genç dişilerin olduğu gruplardan elde edilen döllülük ve kuluçka randımanı değerleri, yaşlı dişilerden elde edilen değerlerden yüksektir (P < 0.05). Grupların çıkım gücü değerleri arasında farklılık yoktur. Embriyonik ölümler yönünden erken ve orta dönemde gruplar arasında bir farklılık gözlenirken (P

Bu çalışmada, kekliklerin yumurta verimi, döl verimi ve kuluçka özellikleri üzerine farklı yaşların etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, 84 haftalık yaştaki 64 adet dişi ve 32 adet erkek ve 32 haftalık yaştaki 64 adet dişi ve 32 adet erkek Kaya keklikleri Genç♂x Genç♀, Genç♂x Yaşlı♀, Yaşlı♂x Genç♀, Yaşlı♂x Yaşlı♀ olacak şekilde bir deneme düzeni oluşturulmuştur. Genç♂x Genç♀, Genç♂x Yaşlı♀, Yaşlı♂x Genç♀, Yaşlı♂x Yaşlı♀gruplarda 70 gün sürdürülen deneme süresince elde edilen yumurta verimi ve oranı sırasıyla; 30.59, 30.50, 31.50 ve 30.28 adet, % 43.09, 42.96, 44.37 ve 42.65 olarak belirlenmiştir. Yumurta ağırlıkları aynı sırayla 20.96, 21.13, 21.16 ve 21.23 g bulunmuştur. Genç x Genç, Genç x Yaşlı, Yaşlı x Genç ve Yaşlı x Yaşlı gruplarda döllülük oranı, kuluçka randımanı ve çıkım gücü değerleri sırasıyla; % 91.73, 81.53, 92.22 ve 82.62; % 70.66, 63.85, 70.98 ve 63.78 ve % 76.99, 78.78, 76.70 ve 77.52 olarak tespit edilmiştir. Genç dişilerin olduğu gruplardan elde edilen döllülük ve kuluçka randımanı değerleri, yaşlı dişilerden elde edilen değerlerden yüksektir (P < 0.05). Grupların çıkım gücü değerleri arasında farklılık yoktur. Embriyonik ölümler yönünden erken ve orta dönemde gruplar arasında bir farklılık gözlenirken (P
Şanlıurfa’da Ambalajsız Olarak Tüketime Sunulan Sütlerde Beta-Lactam Kalıntılarının Araştırılması
Şanlıurfa’da Ambalajsız Olarak Tüketime Sunulan Sütlerde Beta-Lactam Kalıntılarının Araştırılması
Yazar: Ardıç, Mustafa; Durmaz, Hisamettin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: süt, beta-lactam, antimikrobiyal kalıntı

Bu çalışmada Şanlıurfa bölgesinde tüketilen süt örneklerinde beta-laktam kalıntılarının kalitatif olarak belirlenmesi amaçlandı. Süt örnekleri yaz ve kış aylarında toplandı. Araştırmada antibiyotiklere duyarlı mikroorganizma olan Bacillus stearothermophilus kullanıldı. 300 süt örneğinin 96’sı inhibitör madde bakımından pozitif olarak belirlendi. Pozitif numunelerden 64’ünün beta-laktam antibiyotik kalıntısı, 32’sinin antimikrobiyel aktiviteye sahip diğer kalıntıları içerdiği belirlendi. Araştırma, Şanlıurfa yöresinde tüketime sunulan sütlerin önemli bir kısmının antibiyotik kalıntısı içerdiğini göstermiştir.

Bu çalışmada Şanlıurfa bölgesinde tüketilen süt örneklerinde beta-laktam kalıntılarının kalitatif olarak belirlenmesi amaçlandı. Süt örnekleri yaz ve kış aylarında toplandı. Araştırmada antibiyotiklere duyarlı mikroorganizma olan Bacillus stearothermophilus kullanıldı. 300 süt örneğinin 96’sı inhibitör madde bakımından pozitif olarak belirlendi. Pozitif numunelerden 64’ünün beta-laktam antibiyotik kalıntısı, 32’sinin antimikrobiyel aktiviteye sahip diğer kalıntıları içerdiği belirlendi. Araştırma, Şanlıurfa yöresinde tüketime sunulan sütlerin önemli bir kısmının antibiyotik kalıntısı içerdiğini göstermiştir.
Taze Civil (Çeçil) Peynirin Bazı Mikrobiyolojik Özellikleri
Taze Civil (Çeçil) Peynirin Bazı Mikrobiyolojik Özellikleri
Yazar: Tekinşen, K. Kaan; Elmalı, Mehmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 1 No. 4, 2010
Anahtar kelimeler: Taze Civil peyniri, Mikrobiyolojik kalite

Araştırma Kars ilinde üretilen ve tüketime sunulan kuru tuzlanmış taze civil peynirinin bazı mikrobiyolojik özelliklerini belirlemek amacıyla yapıldı. Kars’da belli başlı satış yerlerinden rastgele seçilen toplam 35 numune aerobik mezofilik ve psikrotrofik bakteriler, maya ve küf, enterokoklar, koliform bakteri, Escherichia coli ve koagulaz (+) stafilokok yönünden incelendi. Numunelerin aerobik mezofilik, psikrotrofik bakteri, maya ve küf, enterokok, koliform bakteri, E. coli ve koagulaz (+) stafilokok sayıları ortalama sırasıyla 7,86, 8,04, 7,04, 5,09, 2,75, 1,75 ve 1,50 log10 kob/g seviyesinde saptandı. Otuz beş civil peynir örneğinin % 8,6’sının koagulaz (+) stafilokok, en az % 74,3’ünün de koliform bakteri ve E. coli sayıları bakımından Türk Gıda Kodeksi’nde öngörülen standartlara uymadığı belirlendi. Sonuç olarak, taze civil peynirinin yörede halk sağlığı açısından önemli potansiyel bir tehlike arz ettiği kanısına varıldı.

Araştırma Kars ilinde üretilen ve tüketime sunulan kuru tuzlanmış taze civil peynirinin bazı mikrobiyolojik özelliklerini belirlemek amacıyla yapıldı. Kars’da belli başlı satış yerlerinden rastgele seçilen toplam 35 numune aerobik mezofilik ve psikrotrofik bakteriler, maya ve küf, enterokoklar, koliform bakteri, Escherichia coli ve koagulaz (+) stafilokok yönünden incelendi. Numunelerin aerobik mezofilik, psikrotrofik bakteri, maya ve küf, enterokok, koliform bakteri, E. coli ve koagulaz (+) stafilokok sayıları ortalama sırasıyla 7,86, 8,04, 7,04, 5,09, 2,75, 1,75 ve 1,50 log10 kob/g seviyesinde saptandı. Otuz beş civil peynir örneğinin % 8,6’sının koagulaz (+) stafilokok, en az % 74,3’ünün de koliform bakteri ve E. coli sayıları bakımından Türk Gıda Kodeksi’nde öngörülen standartlara uymadığı belirlendi. Sonuç olarak, taze civil peynirinin yörede halk sağlığı açısından önemli potansiyel bir tehlike arz ettiği kanısına varıldı.
Keban Baraj Gölü’ndeki Tatlısu İstakozlarının (Astacus leptodactylus Esch. 1823) Dokularındaki Arginaz Aktivitesi Üzerine Kirliliğin Etkisi
Keban Baraj Gölü’ndeki Tatlısu İstakozlarının (Astacus leptodactylus Esch. 1823) Dokularındaki Arginaz Aktivitesi Üzerine Kirliliğin Etkisi
Yazar: Barım Öz, Özden; Erişir, Mine; Benzer, Fulya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Astacus leptodactylus, Arginaz, Keban Baraj Gölü, Kirlilik

Bu çalışmada, Keban Baraj Gölü’nde bulunan Astacus leptodactylus’un dokularındaki arginaz aktivitesi üzerine kirliliğin etkisi araştırıldı. Arginaz aktivitesi, temiz bölge ile karşılaştırıldığında kirli bölgedeki kerevitlerin hepatopankreas (p < 0.05) ve solungaç (p < 0.001) dokularında daha yüksek bulundu. Kastaki arginaz seviyesinde istasyonlar arasında hiçbir fark gözlenmedi. Buna ilave olarak, kirli bölgedeki dişi kerevitlerin hepatopankreas (p < 0.001), solungaç (p < 0.01) ve kasında (p < 0.05), erkek kerevitlerin ise solungacındaki (p < 0.001) arginaz aktivitesinin istastistiksel açıdan daha yüksek olduğu tespit edildi.

Bu çalışmada, Keban Baraj Gölü’nde bulunan Astacus leptodactylus’un dokularındaki arginaz aktivitesi üzerine kirliliğin etkisi araştırıldı. Arginaz aktivitesi, temiz bölge ile karşılaştırıldığında kirli bölgedeki kerevitlerin hepatopankreas (p < 0.05) ve solungaç (p < 0.001) dokularında daha yüksek bulundu. Kastaki arginaz seviyesinde istasyonlar arasında hiçbir fark gözlenmedi. Buna ilave olarak, kirli bölgedeki dişi kerevitlerin hepatopankreas (p < 0.001), solungaç (p < 0.01) ve kasında (p < 0.05), erkek kerevitlerin ise solungacındaki (p < 0.001) arginaz aktivitesinin istastistiksel açıdan daha yüksek olduğu tespit edildi.
Fasciola hepatica ile Doğal Enfekte Sığır Karaciğerlerinin Morfolojik ve Histopatolojik Olarak İncelenmesi
Fasciola hepatica ile Doğal Enfekte Sığır Karaciğerlerinin Morfolojik ve Histopatolojik Olarak İncelenmesi
Yazar: Balkaya, İbrahim; Terim Kapakin, Kübra Asena; Atasever, İsmail
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Fasciola hepatica, Histopatoloji, Karaciğer

Bu çalışma ile sığırlarda Fasciola hepatica&rsquo;nın yaygınlığı ve oluşturduğu patolojik etkilerin incelenmesi amaçlandı. Bu amaçla Erzurum Et ve Balık Kurumu&rsquo;nda kesimi yapılan 330 sığır karaciğeri parazitolojik olarak ve bunların içinde en şiddetli enfeksiyona sahip olanı da patolojik olarak incelendi. Bakısı yapılan karaciğerlerin 70 (%21.21)&rsquo;inde erişkin F. hepatica saptandı. Yoğun enfekte karaciğerin makroskobik incelemesinde; renginin soluk ve oldukça sert kıvamda olduğu ve kesit yüzünde çok sayıda erişkin parazitle birlikte koyu kahverenkli bir içeriğin bulunduğu, safra kanallarının kalınlaştığı gözlendi. Histopatolojik incelemede; karaciğer parankiminde hemoraji, kolangiohepatitis, fibrozis ve bazı safra kanallarında hiperplazilerin şekillendiği; bu kanalların çevrelerinin bağ doku hücreleriyle sarıldığı ve bazı safra kanallarının lümenlerinde parazitin genç formlarının bulunduğu tespit edildi.

Bu çalışma ile sığırlarda Fasciola hepatica&rsquo;nın yaygınlığı ve oluşturduğu patolojik etkilerin incelenmesi amaçlandı. Bu amaçla Erzurum Et ve Balık Kurumu&rsquo;nda kesimi yapılan 330 sığır karaciğeri parazitolojik olarak ve bunların içinde en şiddetli enfeksiyona sahip olanı da patolojik olarak incelendi. Bakısı yapılan karaciğerlerin 70 (%21.21)&rsquo;inde erişkin F. hepatica saptandı. Yoğun enfekte karaciğerin makroskobik incelemesinde; renginin soluk ve oldukça sert kıvamda olduğu ve kesit yüzünde çok sayıda erişkin parazitle birlikte koyu kahverenkli bir içeriğin bulunduğu, safra kanallarının kalınlaştığı gözlendi. Histopatolojik incelemede; karaciğer parankiminde hemoraji, kolangiohepatitis, fibrozis ve bazı safra kanallarında hiperplazilerin şekillendiği; bu kanalların çevrelerinin bağ doku hücreleriyle sarıldığı ve bazı safra kanallarının lümenlerinde parazitin genç formlarının bulunduğu tespit edildi.
Afyon Kocatepe Üniversitesi Veteriner Fakültesi Doğum ve Jinekoloji Kliniği’ne 2001-2009 Yılları Arasında Getirilen Hayvanlara Toplu Bakış
Afyon Kocatepe Üniversitesi Veteriner Fakültesi Doğum ve Jinekoloji Kliniği’ne 2001-2009 Yılları Arasında Getirilen Hayvanlara Toplu Bakış
Yazar: Yılmaz, Oktay; Birdane, M. Kürşad; Yazıcı, Ebubekir; Çelik, H. Ahmet; Özenç, Erhan; Baki Acar, Duygu; Uçar, Mehmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: İnsidens, Reprodüktif problem

Bu çalışmada Afyon Kocatepe Üniversitesi Veteriner Fakültesi Doğum ve Jinekoloji Kliniği’ne 2001‐2009 yılları arasında getirilen hayvanların değerlendirilmesi amaçlandı. Doğum ve Jinekoloji kliniğine getirilen toplam 1.844 hayvanın türlere göre dağılımlarının %66,49 sığır, %26,74 köpek, %2,17 kedi, %1,68 kısrak, %1,52 manda, %1,25 koyun ve %0,16 keçi olduğu belirlendi. Hayvanların sıklıkla kliniklere geliş sebeplerini gebelik muayenesi (%43,02), ovariohisterektomi (%22,19), genital organ muayenesi (%14,17), mastitis (%5,64), retensiyo sekundinarium (%2,74), inaktif ovaryum (%2,03), güç doğum (%1,57), meme başı bozuklukları (%1,52) ve metritis (%1,22) olgularının oluşturduğu gözlendi. Sonuç olarak; kliniğe getirilen hayvan sayısında, alt yapı ve ekipman ihtiyaçlarının karşılanmasına paralel bir artış olduğu ve bunun öğrenci eğitimine katkıda bulunduğu kanısına varılmıştır.

Bu çalışmada Afyon Kocatepe Üniversitesi Veteriner Fakültesi Doğum ve Jinekoloji Kliniği’ne 2001‐2009 yılları arasında getirilen hayvanların değerlendirilmesi amaçlandı. Doğum ve Jinekoloji kliniğine getirilen toplam 1.844 hayvanın türlere göre dağılımlarının %66,49 sığır, %26,74 köpek, %2,17 kedi, %1,68 kısrak, %1,52 manda, %1,25 koyun ve %0,16 keçi olduğu belirlendi. Hayvanların sıklıkla kliniklere geliş sebeplerini gebelik muayenesi (%43,02), ovariohisterektomi (%22,19), genital organ muayenesi (%14,17), mastitis (%5,64), retensiyo sekundinarium (%2,74), inaktif ovaryum (%2,03), güç doğum (%1,57), meme başı bozuklukları (%1,52) ve metritis (%1,22) olgularının oluşturduğu gözlendi. Sonuç olarak; kliniğe getirilen hayvan sayısında, alt yapı ve ekipman ihtiyaçlarının karşılanmasına paralel bir artış olduğu ve bunun öğrenci eğitimine katkıda bulunduğu kanısına varılmıştır.
Farklı Yetiştirme Sistemlerinin Pekin Ördeklerindeki Plazma Malondialdehit, Retinol ve β-karoten Düzeyleri Üzerine Etkisi
Farklı Yetiştirme Sistemlerinin Pekin Ördeklerindeki Plazma Malondialdehit, Retinol ve β-karoten Düzeyleri Üzerine Etkisi
Yazar: Erişir, Mine; Erişir, Zeki; Seyran, Ayşe
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Ördek, yetiştirme sistemi, Malondialdehit, Retinol, β‐karoten

Bu çalışmanın amacı, farklı yetiştirme sistemlerinin ördeklerin plazma malondialdehit (MDA), retinol ve  β‐ karoten düzeylerine etkisinin olup olmadığını araştırmaktı. Çalışmada toplam 420 (212 erkek, 208 dişi) adet bir gün‐ lük ördek palazı kullanıldı. Palazlar 105’erli 4 gruba ayrılıp (53 erkek ve 52 dişi), her bölmesi 30 m2 lik alana sahip iki adet entansif sisteme uygun kümeslere ve her biri 50 m2 (20 m2’si kapalı, 30 m2’si açık) alana sahip iki adet yarı entansif sisteme uygun kümeslere yerleştirildi. Ayrıca, entansif ve yarı entansif bölmelerden birer tanesine 1x2x0.5 m ebatlarında birer adet havuz yapıldı. Altı hafta süren deney süresi sonunda her bir bölmeden rastgele seçilen 5 erkek 5 dişi ördekten brachial kan örnekleri alınarak, plazma MDA, retinol ve β‐karoten düzeyleri ölçüldü. Pekin ör‐ deklerinin entansif havuzsuz ve havuzlu sistem, yarı entansif havuzlu ve havuzsuz sistem ile yetiştirilmesinin plazma MDA, retinol ve β‐karoten düzeylerine istatistiksel yönden etkisinin olmadığı tespit edildi. Farklı yetiştirme sistemle‐ rinin, ördeklerin plazma MDA, retinol ve  β‐karoten düzeylerini değiştirmediği ve dolayısıyla oksidatif strese sebep olmadığı belirlendi.

Bu çalışmanın amacı, farklı yetiştirme sistemlerinin ördeklerin plazma malondialdehit (MDA), retinol ve  β‐ karoten düzeylerine etkisinin olup olmadığını araştırmaktı. Çalışmada toplam 420 (212 erkek, 208 dişi) adet bir gün‐ lük ördek palazı kullanıldı. Palazlar 105’erli 4 gruba ayrılıp (53 erkek ve 52 dişi), her bölmesi 30 m2 lik alana sahip iki adet entansif sisteme uygun kümeslere ve her biri 50 m2 (20 m2’si kapalı, 30 m2’si açık) alana sahip iki adet yarı entansif sisteme uygun kümeslere yerleştirildi. Ayrıca, entansif ve yarı entansif bölmelerden birer tanesine 1x2x0.5 m ebatlarında birer adet havuz yapıldı. Altı hafta süren deney süresi sonunda her bir bölmeden rastgele seçilen 5 erkek 5 dişi ördekten brachial kan örnekleri alınarak, plazma MDA, retinol ve β‐karoten düzeyleri ölçüldü. Pekin ör‐ deklerinin entansif havuzsuz ve havuzlu sistem, yarı entansif havuzlu ve havuzsuz sistem ile yetiştirilmesinin plazma MDA, retinol ve β‐karoten düzeylerine istatistiksel yönden etkisinin olmadığı tespit edildi. Farklı yetiştirme sistemle‐ rinin, ördeklerin plazma MDA, retinol ve  β‐karoten düzeylerini değiştirmediği ve dolayısıyla oksidatif strese sebep olmadığı belirlendi.
Yenilenebilir Enerji Kaynağından Potansiyel Yem Kaynağına Giden Yol: Damıtık Tahıllar II- Ruminant Rasyonlarında Damıtık Tahıllar
Yenilenebilir Enerji Kaynağından Potansiyel Yem Kaynağına Giden Yol: Damıtık Tahıllar II- Ruminant Rasyonlarında Damıtık Tahıllar
Yazar: Polat, Ferhat; Aksu, Taylan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 5 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Damıtık Tahıl, DDGS, Etanol

Karbon temelli yakıtların tükenme riski insanoğlunu yeni enerji kaynakları arayışına yöneltmiştir. Bu arayışlar içerisinde tahıllardan fermantasyon yolu ile üretilen etanolün biyo‐benzin olarak değerlendirilmesi ilgi çekmektedir. Bu işlem esnasında yan ürün olarak elde edilen damıtık tahıllar ise içerdiği yüksek rumende sindirilmeyen protein (RUP) ve mısıra eşit enerji düzeyi ile hayvan besleme açısından yeni ve değerli bir yem potansiyeli oluşturmaktadır.

Karbon temelli yakıtların tükenme riski insanoğlunu yeni enerji kaynakları arayışına yöneltmiştir. Bu arayışlar içerisinde tahıllardan fermantasyon yolu ile üretilen etanolün biyo‐benzin olarak değerlendirilmesi ilgi çekmektedir. Bu işlem esnasında yan ürün olarak elde edilen damıtık tahıllar ise içerdiği yüksek rumende sindirilmeyen protein (RUP) ve mısıra eşit enerji düzeyi ile hayvan besleme açısından yeni ve değerli bir yem potansiyeli oluşturmaktadır.