ALBERT CAMUS’NUN VEBA ROMANINI PANDEMİ (COVİD-19) SÜRECİNDE YENİDEN OKUMAK
ALBERT CAMUS’NUN VEBA ROMANINI PANDEMİ (COVİD-19) SÜRECİNDE YENİDEN OKUMAK
Yazar: Durakoğlu, Abdullah; Coşkun, Hamit
Dergi: Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 10 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: COVID- 19,veba,karantina,hisler

Fransız filozof Albert Camus’nun 1947’de yayımlanan ‘Veba” adlı romanında, salgınla boğuşan bir şehrin halkının yaşadığı psikososyal süreçler anlatılmaktadır. Cezayir’in liman şehri Oran’da önce fareler topluca ölmeye başlar. İlk başta bunun kötü bir şaka olduğu düşünülür ve pek önemsenmez. Sonra, veba insanlara bulaşsa da neredeyse hiç kimse bunun bir salgın olduğunu kabullenemez. Günlük ölüm sayısının artmasıyla birlikte Dr. Rieux önderliğinde, bir toplantı yapılır ve bu toplantıda salgının resmen kabul edilmesiyle birlikte sosyal dayanışma zinciri kurulur. Böylece salgınla mücadele dönemine girilir, ancak alınan ilk önlemler yetersiz kaldığından her geçen gün ölü sayısı artmaya devam etmektedir. Bunun üzerine önlemler daha da sıklaştırılır ve karantina uygulaması hayata geçirilir. Karantina döneminden sonra, insanlar, en sevdiklerini göremedikleri gibi öldüklerinde de cenaze törenine dahi katılamazlar. Çaresizce salgının bitmesini bekleyen insanlar, ölüm, ayrılık gibi aynı duyguları yaşadıklarından adeta aynı kaderi paylaşırlar. Artık romanda salgın ortak bir yazgı olarak nitelendirilmektedir.  Bu süreçlerin benzeri günümüzde pandemi sürecinde de yaşanmaktadır. Bu çalışmada romandaki endemi süreciyle günümüzdeki pandemi sürecinde yaşanan psikososyal süreçler birbirleriyle karşılaştırılmış ve çalışmanın sonunda romanda yaşanan süreçlerin birçoğunun günümüzde de yaşandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda değerlendirildiğinde zamanın hatta olanakların ve koşulların farklı olmasına rağmen günümüzdeki insanların da, daha önce yaşamış insanlar gibi benzer süreçleri yaşadıkları ve bu nedenle daha önceki çağlarda yaşamış insanlar ile benzer veya aynı hislere sahip oldukları tespit edilmiştir.

Fransız filozof Albert Camus’nun 1947’de yayımlanan ‘Veba” adlı romanında, salgınla boğuşan bir şehrin halkının yaşadığı psikososyal süreçler anlatılmaktadır. Cezayir’in liman şehri Oran’da önce fareler topluca ölmeye başlar. İlk başta bunun kötü bir şaka olduğu düşünülür ve pek önemsenmez. Sonra, veba insanlara bulaşsa da neredeyse hiç kimse bunun bir salgın olduğunu kabullenemez. Günlük ölüm sayısının artmasıyla birlikte Dr. Rieux önderliğinde, bir toplantı yapılır ve bu toplantıda salgının resmen kabul edilmesiyle birlikte sosyal dayanışma zinciri kurulur. Böylece salgınla mücadele dönemine girilir, ancak alınan ilk önlemler yetersiz kaldığından her geçen gün ölü sayısı artmaya devam etmektedir. Bunun üzerine önlemler daha da sıklaştırılır ve karantina uygulaması hayata geçirilir. Karantina döneminden sonra, insanlar, en sevdiklerini göremedikleri gibi öldüklerinde de cenaze törenine dahi katılamazlar. Çaresizce salgının bitmesini bekleyen insanlar, ölüm, ayrılık gibi aynı duyguları yaşadıklarından adeta aynı kaderi paylaşırlar. Artık romanda salgın ortak bir yazgı olarak nitelendirilmektedir.  Bu süreçlerin benzeri günümüzde pandemi sürecinde de yaşanmaktadır. Bu çalışmada romandaki endemi süreciyle günümüzdeki pandemi sürecinde yaşanan psikososyal süreçler birbirleriyle karşılaştırılmış ve çalışmanın sonunda romanda yaşanan süreçlerin birçoğunun günümüzde de yaşandığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda değerlendirildiğinde zamanın hatta olanakların ve koşulların farklı olmasına rağmen günümüzdeki insanların da, daha önce yaşamış insanlar gibi benzer süreçleri yaşadıkları ve bu nedenle daha önceki çağlarda yaşamış insanlar ile benzer veya aynı hislere sahip oldukları tespit edilmiştir.