hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
AVRUPA BİRLİĞİ KURUMLARININ TÜRKİYE SÖYLEMLERİNDE BİR GÜVENLİK TOPLULUĞU OLARAK AVRUPA
AVRUPA BİRLİĞİ KURUMLARININ TÜRKİYE SÖYLEMLERİNDE BİR GÜVENLİK TOPLULUĞU OLARAK AVRUPA
Yazar: Aydın-düzgit, Senem
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Avrupa Birliği-Türkiye İlişkileri,postyapıcalcılık,eleştirel söylem analizi,güvenlik söylemleri,Avrupa Birliği kurumları

Bu çalışma Avrupa Komisyonu ve Avrupa Parlamentosu’nda, Aralık 1999 veAğustos 2015 dönemi arasında Türkiye’nin AB üyeliğine ilişkin söylemler üzerinden inşa edilen “güvenlik” kavramı üzerine odaklanmaktadır. Çalışma, postyapısalcı bir kavramsal çerçeveden hareketle, söz konusu söylemlerin bu iki ana söylemsel alanda belirli Avrupa kimlikleri inşa ettiğini iddia etmekte ve bukapsamda “güvenlik” kavramının farklı Avrupa kimliklerinin inşasında oynamakta olduğu rolü ele almaktadır. Avrupa Parlamentosu tartışmaları ve Avrupa Komiserlerinin konuşmaları ile her iki söylem alanındaki karar alıcılarla yapılan 59 bireysel mülakat Eleştirel Söylem Analizi (ESA) metodu yoluyla incelenerek“güvenlik” kavramı üzerinden geliştirilen Türkiye-AB söylemlerinin ortaya koyduğu Avrupa tahayyülleri ortaya konmaktadır.

Bu çalışma Avrupa Komisyonu ve Avrupa Parlamentosu’nda, Aralık 1999 veAğustos 2015 dönemi arasında Türkiye’nin AB üyeliğine ilişkin söylemler üzerinden inşa edilen “güvenlik” kavramı üzerine odaklanmaktadır. Çalışma, postyapısalcı bir kavramsal çerçeveden hareketle, söz konusu söylemlerin bu iki ana söylemsel alanda belirli Avrupa kimlikleri inşa ettiğini iddia etmekte ve bukapsamda “güvenlik” kavramının farklı Avrupa kimliklerinin inşasında oynamakta olduğu rolü ele almaktadır. Avrupa Parlamentosu tartışmaları ve Avrupa Komiserlerinin konuşmaları ile her iki söylem alanındaki karar alıcılarla yapılan 59 bireysel mülakat Eleştirel Söylem Analizi (ESA) metodu yoluyla incelenerek“güvenlik” kavramı üzerinden geliştirilen Türkiye-AB söylemlerinin ortaya koyduğu Avrupa tahayyülleri ortaya konmaktadır.
GÜVENLİKTEN İÇERİ ULUSLARARASI: TÜRKİYE’DE GÜVENLİK VE LAİKLİK
GÜVENLİKTEN İÇERİ ULUSLARARASI: TÜRKİYE’DE GÜVENLİK VE LAİKLİK
Yazar: Bilgin, Pınar
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: güvenlik,laiklik,dış politika,Türkiye,postkoloniyel

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde güvenlik ve laiklik arasında daima girift bir ilişki olmuştur. Ancak bu ilişkinin analizi daha çok ülkenin iç dinamiklerine odaklı olarak yapılmıştır. Üretilen çalışmalar ağırlıklı olarak güvenlik ve laiklik ilişkisinin iç siyaset boyutu üzerinde durmuş, laikliğin Cumhuriyet döneminin önemli bir kısmında “ulusal güvenlik” meselesi olarak sunulmuş olmasına ve bu sunumun etrafında şekillenen uygulamalara odaklanmıştır. Bazı çalışmalarında “dış dünya” dinamiklerinden bahis varsa da dönemin siyaset yapıcılarının “uluslararası” anlayışları incelenmiş değildir. Hâlbuki dönemin dünya dinamiklerininTürkiye’deki siyaset yapıcıları tarafından nasıl anlaşıldığını incelemeye başladığımızda laiklik ve güvenlik ilişkisine dair başka ipuçları ile karşılaşırız. Bu çalışmanın amacı, güvenlik ve laiklik arasındaki ilişkinin “uluslararası” boyutunuTürkiye bağlamında incelemenin gereğine işaret etmektir. Bu inceleme yapılırken kullanılacak olan anahtar kavram, “güvenlikten içeri uluslararası”dır. Burada kastedilen, siyaset yapıcıların güvenlik yaklaşımlarını şekillendiren “uluslararası” anlayışı ve bu anlayışı inceleme gereğidir.

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde güvenlik ve laiklik arasında daima girift bir ilişki olmuştur. Ancak bu ilişkinin analizi daha çok ülkenin iç dinamiklerine odaklı olarak yapılmıştır. Üretilen çalışmalar ağırlıklı olarak güvenlik ve laiklik ilişkisinin iç siyaset boyutu üzerinde durmuş, laikliğin Cumhuriyet döneminin önemli bir kısmında “ulusal güvenlik” meselesi olarak sunulmuş olmasına ve bu sunumun etrafında şekillenen uygulamalara odaklanmıştır. Bazı çalışmalarında “dış dünya” dinamiklerinden bahis varsa da dönemin siyaset yapıcılarının “uluslararası” anlayışları incelenmiş değildir. Hâlbuki dönemin dünya dinamiklerininTürkiye’deki siyaset yapıcıları tarafından nasıl anlaşıldığını incelemeye başladığımızda laiklik ve güvenlik ilişkisine dair başka ipuçları ile karşılaşırız. Bu çalışmanın amacı, güvenlik ve laiklik arasındaki ilişkinin “uluslararası” boyutunuTürkiye bağlamında incelemenin gereğine işaret etmektir. Bu inceleme yapılırken kullanılacak olan anahtar kavram, “güvenlikten içeri uluslararası”dır. Burada kastedilen, siyaset yapıcıların güvenlik yaklaşımlarını şekillendiren “uluslararası” anlayışı ve bu anlayışı inceleme gereğidir.
AB’YE ÜYELİK SÜRECİNDE TÜRKİYE’DE DEMOKRATİKLEŞME
AB’YE ÜYELİK SÜRECİNDE TÜRKİYE’DE DEMOKRATİKLEŞME
Yazar: Özer, Yonca
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 23 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: AB,Türkiye,demokratikleşme,koşulluluk

Bu çalışma Türkiye’nin demokratikleşme sürecindeki Avrupa Birliği (AB) etkisini ve bu etkinin güçlü ya da zayıf olmasını belirleyen şartları ve faktörleri, busüreci üç döneme ayırarak incelemektedir: demokratikleşme sürecinin Türkiye’ninaday ilan edildiği 1999 yılından sonra ivme kazanması, demokratikleşmenin katılım müzakerelerinin başladığı 2005 yılından itibaren yavaşlaması ve 2011 genelseçimlerinden itibaren Türkiye’de insan hakları ve demokrasi aleyhine yaşanan gelişmeler. Koşulluluk, AB’nin üye adayı ülkelerde demokrasiyi geliştirmek için başvurduğu en önde gelen mekanizmadır. Dolayısıyla bu makalede AB’nin Türkiye’nin demokratikleşme sürecindeki etkisi bu mekanizmanın demokrasi ve insan hakları rejiminin dönüşümündeki etkinliği sorgulanarak çalışılmaktadır.Ancak demokratikleşme Türkiye’de hem dış faktörlerin hem de iç faktörlerin etkilediği oldukça karmaşık bir süreç olduğu için gerek AB seviyesinde gerekse ulusal seviyede hangi şartların ve aracı faktörlerin AB koşulluluk mekanizmasının etkinliğini (ya da etkinsizliğini) etkilediğini araştırmaktadır.

Bu çalışma Türkiye’nin demokratikleşme sürecindeki Avrupa Birliği (AB) etkisini ve bu etkinin güçlü ya da zayıf olmasını belirleyen şartları ve faktörleri, busüreci üç döneme ayırarak incelemektedir: demokratikleşme sürecinin Türkiye’ninaday ilan edildiği 1999 yılından sonra ivme kazanması, demokratikleşmenin katılım müzakerelerinin başladığı 2005 yılından itibaren yavaşlaması ve 2011 genelseçimlerinden itibaren Türkiye’de insan hakları ve demokrasi aleyhine yaşanan gelişmeler. Koşulluluk, AB’nin üye adayı ülkelerde demokrasiyi geliştirmek için başvurduğu en önde gelen mekanizmadır. Dolayısıyla bu makalede AB’nin Türkiye’nin demokratikleşme sürecindeki etkisi bu mekanizmanın demokrasi ve insan hakları rejiminin dönüşümündeki etkinliği sorgulanarak çalışılmaktadır.Ancak demokratikleşme Türkiye’de hem dış faktörlerin hem de iç faktörlerin etkilediği oldukça karmaşık bir süreç olduğu için gerek AB seviyesinde gerekse ulusal seviyede hangi şartların ve aracı faktörlerin AB koşulluluk mekanizmasının etkinliğini (ya da etkinsizliğini) etkilediğini araştırmaktadır.
TÜRKİYE-AB MÜZAKERE SÜRECİNDE PRENSİPLİ GÖRÜŞME VE KÜLTÜREL FARKLILIKLAR
TÜRKİYE-AB MÜZAKERE SÜRECİNDE PRENSİPLİ GÖRÜŞME VE KÜLTÜREL FARKLILIKLAR
Yazar: Yılmaz, Muzaffer Ercan
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Türkiye-AB müzakereleri,AB müzakereleri,Türkiye-AB ilişkileri,prensipli görüşme,kültür ilişkili görüşme

Bu çalışma, etkin bir görüşme yapabilmenin bilimsel verilere dayanması gerektiği varsayımı temelinde, ülkemizde fazla çalışılmayan “prensipli görüşme” ve görüşmelerdeki kültürel farklılıkların Türkiye-AB müzakere sürecine uyarlanmasını içeren analitik bir tartışma ortaya koymayı amaçlamaktadır. Disiplinler arası bir literatür temelinde prensipli görüşmeye dair temel kural ve varsayımlarla başlayan çalışma, kültürel farklılıkların bir değişken olarak  Türkiye-AB müzakerelerine etkisinin tartışılması ile devam etmektedir. Bu  çerçevede çalışma, ikili müzakereleri daha sağlıklı bir zeminde yürütme arzusu  taşıyan Türk ve AB yetkililerine bir takım tavsiyeler ve yine bu alanı çalışmak  isteyen araştırmacılara bazı önerilerle sonlanmaktadır

Bu çalışma, etkin bir görüşme yapabilmenin bilimsel verilere dayanması gerektiği varsayımı temelinde, ülkemizde fazla çalışılmayan “prensipli görüşme” ve görüşmelerdeki kültürel farklılıkların Türkiye-AB müzakere sürecine uyarlanmasını içeren analitik bir tartışma ortaya koymayı amaçlamaktadır. Disiplinler arası bir literatür temelinde prensipli görüşmeye dair temel kural ve varsayımlarla başlayan çalışma, kültürel farklılıkların bir değişken olarak  Türkiye-AB müzakerelerine etkisinin tartışılması ile devam etmektedir. Bu  çerçevede çalışma, ikili müzakereleri daha sağlıklı bir zeminde yürütme arzusu  taşıyan Türk ve AB yetkililerine bir takım tavsiyeler ve yine bu alanı çalışmak  isteyen araştırmacılara bazı önerilerle sonlanmaktadır
KARŞILIKLI GÜVEN İLKESİ İLE TEMEL HAKLARIN KORUNMASI ARASINDAKİ MAKUL DENGE ARAYIŞI: AVRUPA TUTUKLAMA MÜZEKKERESİ ÖRNEĞİ
SEARCH FOR A REASONABLE BALANCE BETWEEN PRINCIPLE  OF MUTUAL TRUST AND PROTECTION OF FUNDAMENTAL  RIGHTS: EUROPEAN ARREST WARRANT AS AN EXAMPLE
Yazar: Göçmen, İlke
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Karşılıklı güven ilkesi,temel hakların korunması,özgürlük, güvenlik ve adalet alanı,Avrupa Tutuklama Müzekkeresi,Avrupa Birliği Adalet Divanı içtihat hukuku ; Principle of mutual trust,protection of fundamental rights,area of freedom, security and justice,European Arrest Warrant,Case-law of the Court of Justice of the European Union

Karşılıklı güven ilkesi; özgürlük, güvenlik ve adalet alanının köşe taşı olarak kabul edilmekte olan karşılıklı tanıma ilkesine temel oluşturur. Karşılıklı güven ilkesi, esasen, Avrupa Birliği (AB) üyesi devletlerin, diğer üye devletlerin özellikle AB hukukunun tanıdığı temel haklara uyduğunu addetmelerini gerektirir. O halde, karşılıklı güven ilkesi aslında bir karinedir. Peki, bu ilke mutlak bir karine midir (i), yoksa çürütülebilir bir karine midir (ii)? Avrupa Birliği Adalet Divanı içtihat hukuku, tarihsel gelişim sürecine bakıldığında birinci durumdan ikinci duruma doğru evirilmiş gözükmektedir. Bu çalışmanın amacı, karşılıklı tanıma ve dolayısıyla güven ilkesinin ilk kullanımı olan Avrupa Tutuklama Müzekkeresi örneği üzerinden, karşılıklı güven ilkesi ile ilgili bu dönüşümü, nedenleri ve sonuçları ile birlikte ortaya koymak, böylece bu dönüşümün tamamlanıp tamamlanmadığı başta olmak üzere, geleceğe dair de bazı çıkarımlar yapmaktır.

Principle of mutual trust forms the basis of principle of mutual recognition which has been recognised as the cornerstone of the area of freedom, security and justice. Essentially, the principle of mutual trust requires that any European Union (EU) Member State should assume that other Member States observe especially the fundamental rights recognized by EU law. Hence, the principle of mutual trust is indeed a presumption. Then, does this principle establish an absolute presumption (i), or a rebuttable presumption (ii)? Considering the historical development process, the case-law of the Court of Justice of the European Union seem to have evolved from the first condition to the second condition. Via the example of European Arrest Warrant which is the first use of principle of mutual recognition and hence mutual trust, this Article aims to present this evolution regarding the principle of mutual trust in conjunction with its reasons and consequences, and to draw some conclusions regarding the future, particularly about whether this evolution has been over or not.
AVRUPA YEREL YÖNETİMLER ÖZERKLİK ŞARTI ÇERÇEVESİNDE YATIRIM İZLEME VE KOORDİNASYON BAŞKANLIKLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
EVALUATION OF MONITORING AND COORDINATION DIRECTORATES OF INVESTMENT IN THE FRAMEWORK OF EUROPEAN CHARTER OF LOCAL SELF-GOVERNMENT
Yazar: Karakılçık, Yusuf; Küçük, Ünal
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı,Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı (YİKOB),özerklik,merkezileşme,yerindenlik ; European Charter of Local Self-Government,Departments of Investment Monitoring and Coordination (DIMC),autonomy,centralization,subsidiarity

6360 Sayılı, “On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” sonrası yönetsel düzene dâhil edilen “Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlıkları (YİKOB)” yerel yönetim alanında yeni bir tartışmanın kapılarını aralamıştır. Bu çalışmada mevcut kanunun YİKOB düzenlemesi, Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Yasa maddeleri incelendiğinde vesayet yetkisi artırılmış yeni bir kurumsal yapı göze çarpmaktadır. YİKOB üzerinden valilere tanınan yetkiler, mahalli idarelerin özerklik ilkesine yönetsel ve mali anlamda zarar verebilecek bir potansiyele sahiptir. Bu çalışmada, Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartının benimsediği ilkeler çerçevesinde ilgili kurumun hangi yönde ne gibi etkilerde bulunabileceği tartışılmıştır. Diğer taraftan, 6360 sayılı yasa ile Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın ne ölçüde uyumlu olduğu irdelenmiş, YİKOB üzerinden merkez-yerel ilişkilerine yönelik birtakım analizler yapılmıştır. Çalışmada nitel araştırma veri toplama tekniklerinden “doküman analizi” tekniği kullanılmıştır.

Departments of Investment Monitoring and Coordination (DIMC) established after Law No. 6360 (Establishment of Metropolitan Municipality and Twenty-seven County in Fourteen Cities and Law Amending Certain Laws and Decree Laws),  opened the doors of a new discussion. In this study, DIMC regulation of the existing law has been evaluated within the framework of European Charter of Local Self-Government. When the law articles are examined, a new institutional structure with increased tutelage is observed. The powers granted to the governors over DIMC have the potential to cause administrative and financial damage to the principle of autonomy of local administrations. In this study, the effects of there lated institution can be discussed in the framework European Charter of Local Self Government. On the other hand, to what extent compatible is the European Charter of Local Self-Government with 6360 number law? In this study, was made some analysis about this situation and central local relations through DIMC. Document analysis of qualitative research data collection techniques was used in the study.
ENDÜSTRİ 4.0’A DÖNÜŞÜM SÜRECİ: AVRUPA BİRLİĞİ ÜLKELERİNİN PERFORMANSI ÜZERİNE AMPİRİK BİR ANALİZ
THE TRANSITION PROCESS TOWARDS INDUSTRY 4.0: AN ANALYSIS ON THE PERFORMANCE OF THE EUROPEAN UNION COUNTRIES
Yazar: Atik, Hayriye; Ünlü, Fatma
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Endüstri 4.0,AB,Kümeleme Analizi ; Industry 4.0,EU,cluster analysis

Dördüncü Endüstriyel Devrim veya Endüstri 4.0, son dönemlerde AB ülkelerinde en çok araştırma yapılan konulardan biridir. Bir taraftan üye ülkeler son gelişme aşamasını temsil eden Endüstri 4.0’a geçiş için çaba sarfederken, diğer taraftan AB bu süreci hızlandıracak ortak politikalar geliştirmektedir. Makalenin amacı, AB ülkelerinin Endüstri 4.0’a dönüşüm sürecindeki göreceli performanslarını belirlemektir. 28 AB ülkesine ait 12 Endüstri 4.0 göstergesinden faydalanılarak kümeleme ve ayırma analizleri gerçekleştirilmiştir. Kümeleme analizinde hiyerarşik kümeleme analizlerinden Ward yöntemi tercih edilmiştir. Elde edilen bulgular, AB ülkelerinin altı farklı performans düzeyine sahip olduğunu ve Birliğin bu açıdan homojen bir görünüm sergilemediğini ortaya koymuştur.

Dördüncü Endüstriyel Devrim veya Endüstri 4.0, son dönemlerde AB ülkelerinde en çok araştırma yapılan konulardan biridir. Bir taraftan üye ülkeler son gelişme aşamasını temsil eden Endüstri 4.0’a geçiş için çaba sarfederken, diğer taraftan AB bu süreci hızlandıracak ortak politikalar geliştirmektedir. Makalenin amacı, AB ülkelerinin Endüstri 4.0’a dönüşüm sürecindeki göreceli performanslarını belirlemektir. 28 AB ülkesine ait 12 Endüstri 4.0 göstergesinden faydalanılarak kümeleme ve ayırma analizleri gerçekleştirilmiştir. Kümeleme analizinde hiyerarşik kümeleme analizlerinden Ward yöntemi tercih edilmiştir. Elde edilen bulgular, AB ülkelerinin altı farklı performans düzeyine sahip olduğunu ve Birliğin bu açıdan homojen bir görünüm sergilemediğini ortaya koymuştur.
ABİDA 277. MADDE UYARINCA HUKUKA AYKIRILIK DEF’İ
THE PLEA OF ILLEGALITY UNDER ARTICLE 277 TFEU
Yazar: Karayiğit, Mustafa Tayyar; Hocaoğlu, Barış
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: hukuka aykırılık def’i,iptal davası,ön karar usulü,dolaylı yargı yolu,hukukilik denetimi,etkili yargısal korunma ; the plea of illegality,the action for annulment,the preliminary ruling procedure,incidental review,legality review,effective judicial protection

AB tasarruflarının yargısal denetimi iptal veya ihmal davası yoluyla doğrudan yargı yollarıyla olabildiği gibi, ön karar usulü ve hukuka aykırılık def’i gibi dolaylı yargı yollarıyla da mümkündür. ABİDA 277. maddede düzenlenen hukuka aykırılık def’i, genel nitelikli ana tasarruflara ilişkin zamanaşımı süresine tabi olmaksızın AB yargısı önünde yargısal korunma imkanı sağlamaktadır. Bu itibarla Andlaşma’nın başka bir hükmüne istinaden doğrudan yargı yollarıyla AB yargısı önünde açılan derdest davalarda ileri sürülebilen hukuka aykırılık def’i doğrudan yargı yollarına alternatif veya onları tamamlayan ve onlara bağlı bir yargı yolu olarak yargısal korunma sisteminin etkili tam bir koruma temin etmesinde ön karar usulü yanında önemli bir işlev görmektedir.

Judicial review of EU acts can be through either/both direct actions such as actions for annulment and for failure to act or/and indirect actions such as the preliminary ruling procedure and the plea of illegality. The plea of illegality enshrined in Article 277 TFEU provides judicial protection against EU acts of general application before the CJEU notwithstanding the expiry of the period laid down in Article 263 TFEU. In that regard the plea of illegality, which could be invoked before the CJEU in the pending cases brought within the context of direct actions articulated in the TFEU, has a significant function alongside the preliminary ruling procedure either as an alternative or a complementary remedy to those direct actions in the provision of complete effective judicial protection.
AVRO Dünü, Bugünü ve Yarını
AVRO Dünü, Bugünü ve Yarını
Yazar: Eren, T. Mesut
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Avro,Ortak Para,Avrupa Merkez Bankası

Avro Dünü, Bugünü ve Yarını adlı eser, Avrupa’nın yüzyılı aşkın bir zamandır hayal ettiği ortak para birimine geçiş sürecini anlatıyor. AB üyesi ülkeler, tek para birimine geçilmesi için Maastricht Anlaşması’nda öngördükleri hedeflere kaydi para veya banka parası olarak 1999 yılında; 12 ülkede birden dolaşıma sokulan yeni para birimi Avro olarak da 2002 yılı başında ulaşmışlardır. Parasal Birlik (EPB), bu tarihte gerekli koşulları sağlayabilen üye ülkeler tarafından kurulmuştur. Ulusal kimliğin bir parçası olarak algılanan ve ulus devletlerin oluşumu sırasında, bu özellikleri ile sürece katkı sağlayan ulusal paralardan politik bir kararla vazgeçip ortak ama geleceği belirsiz bir para birimini kabul etmek, Avrupa siyasi tarihinde önemli bir dönüm noktasını oluşturmaktadır. Elinizdeki bu kitap, bu siyasi kararın ekonomik ve finansal etkilerini, olumlu ve olumsuz yönlerini derinlemesine incelemektedir.

Avro Dünü, Bugünü ve Yarını adlı eser, Avrupa’nın yüzyılı aşkın bir zamandır hayal ettiği ortak para birimine geçiş sürecini anlatıyor. AB üyesi ülkeler, tek para birimine geçilmesi için Maastricht Anlaşması’nda öngördükleri hedeflere kaydi para veya banka parası olarak 1999 yılında; 12 ülkede birden dolaşıma sokulan yeni para birimi Avro olarak da 2002 yılı başında ulaşmışlardır. Parasal Birlik (EPB), bu tarihte gerekli koşulları sağlayabilen üye ülkeler tarafından kurulmuştur. Ulusal kimliğin bir parçası olarak algılanan ve ulus devletlerin oluşumu sırasında, bu özellikleri ile sürece katkı sağlayan ulusal paralardan politik bir kararla vazgeçip ortak ama geleceği belirsiz bir para birimini kabul etmek, Avrupa siyasi tarihinde önemli bir dönüm noktasını oluşturmaktadır. Elinizdeki bu kitap, bu siyasi kararın ekonomik ve finansal etkilerini, olumlu ve olumsuz yönlerini derinlemesine incelemektedir.
Polonya’nın İkilemi Olarak Avrupa Birliği ve Farklılaştırılmış Avrupa Bütünleşmesi
The European Union as Poland’s Dilemma and Differentiated European Integration
Yazar: Mercan, Sezgin
Dergi: Marmara Üniversitesi Avrupa Araştırmaları Enstitüsü Avrupa Araştırmaları Dergisi, Vol. 28 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Polonya,Avrupa Birliği,Farklılaştırılmış Bütünleşme,Post-İşlevselcilik ; Poland,European Union,differentiated integration,post-functionalism

1989 yılı Polonya’da komünizmin sonlandığı ve demokrasiye geçişin başladığı bir dönüm noktasıdır. Bundan sonraki süreçte ülkede liberal demokrasi ve serbest piyasa ekonomisine adaptasyon ve yeni sosyal kimlik yapılanması öne çıkmıştır. Avrupa’ya geri dönüş her ne kadar sancısız gerçekleştirilmeye çalışılsa da bu pek mümkün olamamıştır. AB’ye üyelik süreci tartışmalı olduğu gibi, üyelik sonrasında da tartışmalar devam etmiştir. Polonya ve AB arasında karşılıklı şüphecilik varlık göstermiştir. Bu şüphecilik Polonya’nın sadece seçili ortak politikalara sıcak bakması sonucunu doğurmuş, bu sayede de Avrupa bütünleşmesindeki farklılaştırmayı besleyen aktör konumuna gelmeye başlamıştır. Bu ülkenin liberal demokrasiye uymayan tercih ve uygulamaları da AB tarafında Polonya’nın izlemeye alınmasına yol açmıştır. Bu makalede Polonya ile AB ilişkilerinin Avrupa’da farklılaştırılmış bütünleşmeye doğru niçin kaydığı kuramsal referanslarla açıklanmaktadır. Makalenin ana argümanı, AB ile Polonya arasında yüksek düzeyli bir bağımlılık ve yüksek düzeyli bir siyasallaştırma olduğu için bütünleşmenin farklılaştırılmasının kaçınılmaz hale geldiğidir.

The year of 1989 was a turning point in Poland where communism ended and the transition to democracy began. In the next period, liberal democracy and adaptation to free market economy and new social identity structuring came forward in the country. Although returning to Europe was attempted to be painless, this was not possible. Poland’s accession process to the European Union (EU) was controversial and the controversy continued after the accession. There was mutual scepticism between Poland and the EU. This scepticism has led Poland to favor only selective common policies, and thus, it has started to become an actor that nurtures the differentiation in European integration. Its preferences and practices that do not conform liberal democracy have led the EU to monitor Poland. This article tries to explain why Poland and EU relations have shifted towards differentiated integration in Europe, within a conceptual framework. The major argument of this article is that because a high level of interdependence and politicization exists between Poland and the EU, differentiated integration has become unavoidable.