hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
DİYARBAKIRLI GARÎBÎ VE ŞİİRLERİ
GARÎBÎ FROM DIYARBAKIR AND HIS POEMS
Yazar: Bektaş, Ekrem
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Diyarbakır,Ahmed Edîb,Garîbî,manzume. ; Diyarbakır,Ahmed Edib,Garibi,Poem

İstanbul Süleymaniye Kütüphanesi Yazma Bağışlar Bölümü 776 demirbaş numarasıyla kayıtlı küçük hacimli bir mecmua bu çalışmanın esasını teşkil eder. Mecmuada Garîbî mahlasını kullanan bir şairin manzumeleri yer almaktadır. Cumhuriyet döneminde yaşamasına rağmen yazılı ya da sözlü hiçbir kaynakta ismine rastlayamadığımız Garîbî’nin söz konusu manzumelerinde hayatı hakkında kısa bazı bilgilere sahip oluyoruz. Asıl adı Ahmed Edîb olan şairin doğum ve ölüm tarihleri belli değildir. Diyarbakırlı olan Garîbî’nin Mahmud Nedim adında küçük yaşta bir oğlu ile adını bilmediğimiz bir kız kardeşinin olduğunu; yine manzumelerini mürşidine göndermek üzere tebyiz eden Garîbî’nin müstensih olduğunu öğreniyoruz. Şair tasavvufa bağlanmadan önce bohem bir hayat sürdüğünü ve bundan pişmanlık duyduğunu, tarikata intisap ettikten sonra şiire merak sarıp duygu ve hislenmelerini manzumeler şeklinde ifade etmiştir. Şairlik iddiasında olmayan Garîbî, manzumelerini bazen hece bazen de aruz veznine uydurmaya gayret etmiş ancak söz konusu manzumeler belli bir nazım şekline uymadığı gibi vezinleri de problemlidir. Bu çalışmada Garîbî’nin hayatı ve mecmuadaki manzumeleri ilim âlemine tanıtmak hedeflenmiştir.

The place and importance of poetry magazines in research on classical Turkish literature is undoubtedly indisputable. This study is based a small volume magazine registered under the number 776 in the Manuscript Donations Department of Istanbul Suleymaniye Library. The magazine contains poems by a poet using the pseydonym “Garîbî”. Although he lived during the Rebuplic period, we could not find his name in any written or verbal source, but we have some brief information about his life from his poems. His real name is Ahmed Edîb and his birth and death dates are unknown. We learn that, Garîbî is from Diyarbakır and had a young son named Mahmud Nedim and a his sister whose name is unknown. We also learn that he compiled his poems to send to his sheikh (master). Before meeting sufism, Garîbî lived a bohemian life and regretted it. After entering the tariqah, he became interested in poetry and expresses his feelings by poems. Garîbî, who does not claim to be a poet, tried to write his poems sometimes in syllables and in aruz (prosody) meter, but these poems do not comply with the verse forms and the meter of the poems is problematic. In this study, it is aimed to introduce Garîbî’s life and his poems in the magazine to the scientific community.
ALİ EMÎRÎ EFENDİ’NİN FİLİSTİN TOPRAKLARI İLE İLGİLİ “İHTARNÂMESİ”
ALI EMIRI EFENDI’S “WARNING” CONCERNING THE LANDS OF PALESTINE
Yazar: Arslan, Mustafa Uğurlu
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Palestine,Ottoman History and Literature Magazine,Ali Emiri,Warning Book ; Filistin,Osmanlı Tarih ve Edebiyat Mecmuası,Ali Emîrî,ihtarnâme.

Semavî dinler açısından büyük önem arz eden Filistin, tarih boyunca başta Asur, Babil, Pers, memluk ve Osmanlı olmak üzere pek çok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Filistin, Memluk hâkimiyetinden sonra Osmanlı Devleti’nin egemenliği altında varlığını sürdürmüştür. Fransız ihtilali sonrası yayılan milliyetçilik akımı, beraberinde Yahudi milliyetçiliğini de getirmiş ve Yahudiler, yurt arayışı içerisine girmişlerdir. Dünyanın farklı yerlerinde dağınık halde yaşayan, sığındıkları ülkeler tarafından sürülen, dışlanan Yahudilerin bir kısmı, daha sonra çeşitli devletlerin de desteğini alarak Osmanlı egemenliğinde bulunan Filistin’e göç etmişlerdir. 1919 yıllarında bir gazetede Filistin topraklarının bir kısmının Yahudilere verileceği haberini okuyan Ali Emîrî Efendi, devlet yetkililerine ve hamiyetperver kimselere hitaben bir “İhtarnâme” yazmış ve bu metni” Osmanlı Tarih ve Edebiyat” mecmuâsında neşretmiştir. Bu çalışmada, Ali Emîrî Efendi’nin zikredilen ihtarnâmesine ve metinle ilgili değerlendirme ve analizlere yer verilecektir.

Palestine, which is of great importance for divine religions, has hosted many civilizations throughout history, such as Assyria, Babylon, Persian, Mamluk and Ottoman. After the Mamluk rule, Palestine continued to exist under the rule of the Ottoman Empire. The nationalist movement that spread after the French Revolution brought Jewish nationalism with it and Jews began to search for a homeland. Some of the Jews, who lived scattered in different parts of the world and were expelled and excluded by the countries they took refuge in, later immigrated to Palestine, which was under Ottoman rule, with the support of various states. Ali Emiri Efendi, who read the news in a newspaper in 1919 that some of the Palestinian lands will be given to the Jews, wrote a "Cease-and-Desist Letter" addressed to state officials and patriotic people and published this text in the magazine "Ottoman History and Literature". This study includes the analysis and the evoluations of that cease-and-desist letter, written by Ali Emiri.
ERDEM BAYAZIT’IN “SEBEB EY” ADLI ŞİİR KİTABINDA YER ALAN SİNESTEZİK METAFORLAR
SYNESTHETIC METEPHORS IN THE POEMS OF ERDEM BAYAZIT’S POETRY BOOK NAMED “SEBEB EY”
Yazar: Bağırkan, Fatma
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 21 [GÜZ 2024], 2024
Anahtar kelimeler: Turkish Language and Literature (Other) ; Türk Dili ve Edebiyatı (Diğer) ; Synesthesia,Metaphore,Erdem Bayazit,Sebeb Ey,Poetry Analysis ; Erdem Bayazıt,metafor,Sebeb Ey,sinestezi,şiir incelemesi

Birden fazla duyunun aynı anda algılanması anlamına gelen sinestezi, bir hastalık olarak tanımlansa da hayal gücünün yardımıyla sinestezik deneyimler yaşamak mümkündür. Bu itibarla sinestezi, zengin bir algısal deneyim sunduğu için güzel sanatların da konusu ve malzemesi olmuştur. Duyuların birleşiminden dilsel olarak da yararlanılmakta ve buna ‘dilsel sinestezi’ denmektedir. Dilsel sinestezi, bir anlamda duyuların birleşimi ile yapılan bir metafor çeşididir. Edebiyatta çağrışımdan en çok yararlanılan tür olan şiirin çözümlenmesinde, sinestezik unsurların deşifre edilmesi, şiir incelemesine farklı bir yorum getirmektedir. Bu çalışmada Erdem Bayazıt’ın ilk şiir kitabı olan “Sebeb Ey”de yer alan şiirlerdeki sinestezik metaforlar çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu yaklaşımla Bayazıt’ın şiirsel duyuş ve düşünüşünü anlamak adına bir katkı sağlamak amaçlanmıştır.

Although synesthesia, which means the perception of more than one sense at the same time, is defined as a disease, it is possible to experience synesthesia with the help of imagination. So, since synesthesia offers a rich perceptual experience, it has also been the subject and material of fine arts. The combination of the senses is also used linguistically and this is called 'linguistic synesthesia'. In another words, Linguistic synesthesia is a type of metaphor made with the combination of the senses. in the analysis of poetry, which is the most used type of connotation in literature, deciphering the synesthetic elements brings a different interpretation to the analysis of poetry. In this study, synesthesic metaphors in the poems in Erdem Bayazıt's first poetry book "Sebeb Ey" were tried to be analyzed. Which senses are combined in these metaphors were examined under headings, and a proportional evaluation was tried to be made in the conclusion section. Thus, it was tried to understand how Bayazıt's sensory perceptions were reflected in his poems. In this study, it is aimed to contribute to understanding Erdem Bayazıt's poetic feeling and thinking by using synesthetic analysis.
EDEBÎ BİR ÜSLUP OLARAK ÖLÜMÜN İLİNTİLİ ANLATIMI: HADÂ’İKU’L HAKÂ’İK FÎ TEKMİLETİ’Ş-ŞAKÂ’İK ÖRNEĞİ
THE RELATED NARRATION OF DEATH AS A LITERARY STYLE: THE EXAMPLE OF HADÂ'İKU'L-HAKÂ'İK FÎ TEKMİLETİ'SH-ŞAKÂ'İK
Yazar: Kayalık Şahin, Duygu
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik,Nev‘izâde Atâyî,üslup,ilintili anlatım,ölüm örtmeceleri ; Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik,Nev‘izâde Atâyî,Style,Related Narrative,Euphemisms For Death

Nev‘izâde Atâyî tarafından 1634 yılında Taşköprîzâde Ahmed İsâmeddin Efendi’nin Şakâ’iku’n-nu῾mâniyye fî ῾Ulemâi’d-devleti’l-Osmâniyye’sine zeyil olarak yazılan Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik adlı biyografik eserde sanatlı ve ilintili ölüm tasvirleri yapıldığı görülmektedir. Bu tasvirlerde Atâyî, klasik Türk nesir geleneğine bağlı bir anlatıma sahip olmakla birlikte biyografi yazıcılığında öne çıkan örtmece ifadelere başvurarak ölümü ifade etmiş, duyulduğu anda dahi insan muhayyilesinde olumsuz etki yaratan ölüm mefhumunu yumuşatarak kaleme almıştır. Türk ve İslam dünyasının inancına, kültürüne ve değerlerine yönelik kültür kodlarının izini sürebildiğimiz bu ölüm kayıtlarında Atâyî, hâl tercümesini yazdığı kişilerin ismi, mahlası, mesleği, ölüm şekli, ölüm zamanı ve ölüm mekânı gibi çeşitli hususiyetlerle ilinti kurarak ölümü nitelemiştir. Ölüm bağlamındaki ilintili anlatım üslubunun Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik’taki varlığını ortaya koymayı hedeflediğimiz bu çalışmada, ilintili anlatıma örnek teşkil eden ölüm ifadeleri tespit edilip değerlendirilmeye tabi tutulmuştur.

It is seen that artistic and relevant depictions of death were made in the biographical work named Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik, written by Nev‘izâde Atâyî in 1634 as an addendum to Şakâ’iku’n-nu῾mâniyye fî ῾Ulemâi’d-devleti’l-Osmâniyye of Taşköprîzâde Ahmed İsâmeddin Efendi. In these depictions, Atâyî, in addition to having a narrative based on the classical Turkish prose tradition, expressed death by resorting to euphemistic expressions that are prominent in biography writing. He wrote by softening the concept of death, which has a negative impact on the human mind even when it is heard. In these death records, we can trace the cultural codes regarding the beliefs, culture and values of the Turkish and Islamic world. Atâyî expressed death by making connections with various characteristics such as people's names, pseudonyms, professions, manner of death, time of death and place of death. In this study, where we aim to reveal the existence of the related narrative style in the context of death in the work called Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakâ’ik, death expressions that are examples of related narrative have been identified and evaluated.
KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE KİTAP İSİMLERİYLE ŞİİR YAZMA GELENEĞİ VE RAHÎMÎ’NİN ESÂMÎ-İ KÜTÜP TARZINDAKİ MANZUMESİ
THE TRADITION OF WRITING POETRY WITH BOOK TITLES IN CLASSICAL TURKISH POETRY AND RAHÎMÎ'S POEM IN THE STYLE OF ESAMI-I KUTUP (BOOK-TITLES)
Yazar: Doğan, Hasan
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Divan poetry,book titles,esâmî-i kütüp style ; Divan şiiri,kitap adları,esâmî-i kütüp tarzı

Türk tarihinin en uzun soluklu edebî geleneği olarak kabul edilen klasik Türk edebiyatında şairler, çeşitli sanatsal ve edebî tekniklerle eserlerini süsler ve zenginleştirirlerdi. Bu sayede hem okuyucunun ve dinleyicinin hem de sanat koruyucusu mesabesindeki hamilerinin ilgi ve dikkatlerini çekmeye gayret gösterirlerdi. Sınırları keskin çizgilerle belirlenmiş olsa da bazı divan şairlerinin bu gayretlerinin neticesinde yeni söyleyiş ve tarzlar ortaya çıkmıştır. Şairlerin yenilik arayışlarının neticesinde ortaya çıkan tarzlardan biri de kitap isimleriyle şiir yazma geleneğidir.  Şairler, manzumelerinde kitap isimlerini kullanarak hem bilgi ve kültürlerini sergilerler hem de metinlerine derinlik kazandırırlar.  Bu çalışmada, klasik Türk şiirinde  XVIII. yüzyılın başlarından itibaren rağbet gören kitap isimleriyle şiir yazma geleneği incelenecek ve esâmî-i kütüp olarak tavsif edilen tarzda kaleme alınmış manzumelere değinilecektir. Daha sonra ise XVIII. asrın başlarında hayatta olan Rahîmî mahlaslı şairin Sultan III. Ahmed Kütüphanesi için kaleme aldığı esâmî-i kütüp tarzındaki tarih manzumesi etraflıca ele alınacak ve şairinin kimliği tespit edilmeye çalışılacaktır.

In classical Turkish literature, which is considered the longest-lasting literary tradition in Turkish history, poets embellished and enriched their works with various artistic and literary techniques. In this way, they endeavored to attract the attention and interest of both the reader and listener and their patrons, who were the guardians of art. Although their boundaries were sharply defined, some divan poets' efforts resulted in the emergence of new discourses and styles. One of the styles that emerged as a result of the poets' search for innovation is the tradition of writing poems with book titles.  By using book titles in their verses, poets both display their knowledge and culture and add depth to their texts.  In this study, the tradition of writing poems with book titles in classical Turkish poetry, which has been popular since the early eighteenth century, will be analyzed and the verses written in the style described as esâmî-i kütüp (book-titles) will be mentioned. Then, the history verse in the style of esâmî-i kütüp written for the Sultan Ahmed III Library by the poet with the pseudonym Rahîmî, who was alive in the early eighteenth century, will be discussed in detail and the identity of the poet will be tried to be determined.
HÂFIZ-I ŞİRÂZÎ’NİN GAZELLERİNDE VUSLAT-FİRÂK TEMALARINA BİR BAKIŞ
AN OVERVIEW OF THE THEMES OF UNION AND SEPARATION IN THE GHAZALS OF HAFEZ OF SHIRAZ
Yazar: Çekici, Mitat
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. 21 [GÜZ 2024], 2024
Anahtar kelimeler: Literary Studies (Other) ; Edebi Çalışmalar (Diğer) ; Firâk,Vuslat,Tema,Fars Edebiyatı,Hâfız-ı Şirâzî. ; Separation,Union,Theme,Persian Literature,Hafez of Shiraz

Ayrılık, hicran, firâk, hasret, ayrılık acısı; vuslat, kavuşma, ulaşmak gibi kavram ve ifadeler insanın ve bilhassa âşık ve maşukun duygu dünyasında yer edinmiş hasletlerdir. Âşık, ayrılık acısına karşılık daima maşukuna kavuşma ve vuslatı arzulamaktadır. O, ayrılığı kavuşmaya tercih eder. Vuslat için daima sevgiliye bir yakarış söz konusu olmuş, âşık için vuslat artık bir sabah güneşi kadar vazgeçilmez olmuştur. Güzel, güzellik ve hüzün üçü de aşkta önemli olup hüzün, hicran ve kaybetme korkusu aşkta gerekli bir konu olmuştur. Aynı şekilde ayrılık, ayrılık acısı, aşk, âşık ve maşukun aşk acısı, o acının tasviri ve onların vedalaşması gibi hasletler Farsça edebi metinlerin ilgi çekici yönleri olmuştur. Aşk ve firâk, Fars şiirinde bilhassa gazel türünde yaygın olarak yer almış ve şairlerin de çok ilgi gösterip üzerine önemli eserler kaleme aldığı bir tema olmuştur. Gaybın lisanı Hâfız, gazellerinde aşk başta olmak üzere birçok temaya yer vermiştir. Şairin divanında yer verdiği bu temalardan biri de firâk gamı veya ayrılık olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmamızda Hâfız-ı Şirâzî’nin gazellerinden alınan örnek beyitlerle bu tema incelenmiştir.

Concepts and expressions such as separation, sorrow, parting, longing, the pain of separation, union, reunion, and reaching have taken a place in the emotional world of humans, particularly of lovers and their beloveds. The lover always desires to reunite with and be united with the beloved as a counter to the pain of separation. He prefers union over separation. There has always been a plea to the beloved for union, and for the lover, union has become as indispensable as the morning sun. Beauty, beauty itself, and sadness are all important in love, with sadness, sorrow, and the fear of losing becoming essential topics in love. Similarly, aspects like separation, the pain of separation, love, the love pain of the lover and the beloved, the depiction of that pain, and their farewells have been intriguing facets of Persian literary texts. Love and separation have been widely present in Persian poetry, especially in the ghazal form, and have been themes on which poets have written significant works with great interest. The tongue of the unseen, Hafez, has included many themes in his ghazals, with love being foremost among them. One of the themes found in his divan (collection of poetry) is the sorrow of separation or parting. In this study, we have examined this theme using sample couplets taken from the ghazals of Hafez of Shiraz.
MAHREMÎ’NİN “DEFTER” KASİDESİ
MAHREMİ’S QASIDA WITH “DEFTER (NOTEBOOK)”
Yazar: Batislam, Hanife Dilek
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; XVI. yüzyıl,divan şiiri,Tatavlalı Mahremî,kaside,defter ; 16th century,Divan Poetry,Mahremi of Tatavla,Qasida,Notebook

Hayatı hakkında çok fazla bilgi bulunmayan, kaynaklarda XVI. yüzyıl divan şairi olarak yer verilen Mahremî, yeni yapılan araştırmalarla daha iyi tanınmıştır. Türkî-i Basit şiirleri ve Tatavlalı Mahremî ismiyle anılan şairin divanı olduğuna dair bir bilgiye ulaşılamamakla birlikte, mecmualarda çeşitli şiirlerine rastlanmaktadır. Üç bölümden oluşan Şehnâmesi’nde II. Bayezid’in seferleriyle Yavuz Sultan Selim’in İran ve Mısır seferlerinden, Kanuni Sultan Süleyman’ın Belgrad ve Rodos fethinden söz edilir. Mahremî’nin Şütürnâme, Mecmau’l-letâyif, Tarabü’l-meclis, Basîtnâme adlı eserlerinin yanı sıra bir kaside mecmuasında tevhid, na‘t, münâcât, mersiye, muhammes ve kaside olmak üzere otuz yedi şiiri tespit edilmiştir. Mahremî’nin eserlerinde ve şiirlerinde Osmanlı tarihini ilgilendiren önemli bilgilere rastlanmıştır. Bu bilgilerden bir kısmının şairin kendisinin de katıldığı seferlerdeki gözlemlere dayalı olduğu anlaşılmıştır. Şairin edebî yönü bulunan eserlerinin ya da şiirlerinin incelenmesinin hem edebiyat hem de tarih araştırmalarına katkısı olacağı düşünülerek, makalede Mahremî’nin Mecmu‘â-i Kasâid-i Türkiyye’de yer alan, Pîrî Mehmet Paşa için yazdığı “defter” redifli kaside, biçim, içerik ve dil bakımından incelenip değerlendirilmiştir.

Mahremi, who is mentioned in the sources as a 16th century divan poet, about whom not much is known about his life, has become better known with new research. Although there is no information about the where abouts of divan of the poet who is known by his  Türki-i Basit poems as Mahremi of Tatavla, his various poems can be found in magazines. His Shahname, which consists of three parts, mentions Bayezid II’s campaigns, Selim the Grim’s campaigns of Persia and Egypt, and Suleyman the Magnificent’s conquests of Belgrade and Rhodes. In addition to Mahremi’s works named Şütürname, Mecmau’l-letayif, Tarabü’l-mecâlis, and Basitname, thirtyseven poems were identified in a qasida magazine, including tawhid, na’at, munadjat, marsiya, muhammes and qasida.Important information regarding Ottoman history was found in Mahremi’s works and poems. It has been understood that some of this information is based on observations made during campaigns in which the poet himself participated. Considering that examining the literary works or poems of the poet will also contribute to historical research, Mahremi’s qasida with “defter(notebook)” radif written for Piri Mehmet Pasha, which was published in Mecmu‘a-i Kasaid-i Türkiyye, was examined and evaluated in terms of form, content and language in the article.
ALİ EMÎRÎ’NİN SULTAN ŞAİRLERE YAZDIĞI TAHMİSLERE EK: III. AHMED ŞİİRLERİNİN TAHMÎSÂTI
ALI EMÎRÎ'S SUPPLEMENT TO THE POETIC IMITATIONS OF SULTAN POETS: THE TAHMÎSÂT OF THE POEMS OF AHMED III
Yazar: İlhan, Enes
Dergi: Hikmet - Akademik Edebiyat Dergisi No. VEFATININ 100. YILI MÜNASEBETİYLE ALİ EMÎRÎ ÖZEL SAYISI, 2024
Anahtar kelimeler: Classical Turkish Literature of Ottoman Field ; Osmanlı Sahası Klasik Türk Edebiyatı ; Ali Emîrî,III. Ahmed,Tahmis,Tesdis ; Ali Emîrî,III. Ahmed,Tahmis,Tesdis

Ali Emîrî, şairliğiyle, tarihçiliğiyle, eleştirmenliğiyle, neşir çalışmalarıyla, dergi ve kitap projeleriyle XIX. yüzyıl Türk kültür ve edebiyatında önemli mevkiler edinmiş yazarlardandır. Onun Osmanlı padişahlarına duyduğu derin sevgisi ve hürmeti, şair mizacı ve velut kişiliği ile birleşmiş ve padişah şairlerin şiirlerinin neşri mevzuunda hatırı sayılır miktarda eser ortaya çıkmıştır. Bu neşirlerde Ali Emîrî’nin tahmis ve tesdisler aracılığıyla padişah şairlerle şiir zemininde edebî bir münasebette bulunduğu görülür. Pek çok padişah şaire yazdığı tahmislerinin bir arada verildiği Cevâhiri’l-Mülûk adlı eseri bu münasebeti örneklendirmektedir. Fatih Sultan Mehmed’in şiirleri örneğinde olduğu gibi bazen de tek bir padişah şairinin şiirlerine yazdığı tahmislerden oluşan müstakil eserler verir. III. Ahmed (ö. 1149/ 1736) şiirlerinin tahmis, tesdis ve terkiplerinden oluşan ve Millet Kütüphanesi’nde  AE Manzum 529 arşiv numarasında kayıtlı eseri de bu minvaldedir. Eserde III. Ahmed Dîvânçesi ve Ali Emîrî’nin tahmis, tesdis ve terkipleri yer almaktadır. Çalışmamızda söz konusu manzumeler takdim cümleleri, ilk bent ve son bent itibarıyla neşredilerek Ali Emîrî’nin III. Ahmed şiirleriyle olan edebî münasebeti ortaya konmuştur.

Ali Emîrî is one of the prominent writers in 19th-century Turkish culture and literature, known for his poetry, historiography, criticism, publication works, and journal and book projects. His deep love and respect for the Ottoman sultans combined with his poetic temperament and prolific personality have resulted in a significant number of works published on the subject of the poetry of sultan-poets. His work "Cevâhirü’l-Mülûk," which compiles many tahmises written for sultan-poets, exemplifies this relationship. Sometimes, as in the example of the poems of Sultan Mehmed the Conqueror, he also produces private works consisting of tahmises written for the poetry of a single sultan-poet. His work, consisting of tahmises, tesdises, and terkibs of the poems of Sultan Ahmed III (d. 1149/1736), is also in this vein and is archived at the Millet Library under the catalog number "AE Manzum 529." The work includes the Divan of Sultan Ahmed III and the tahmises, tesdises, and terkibs by Ali Emîrî. In our study, the aforementioned poems are published with their introductory sentences, first stanzas, and final stanzas, thereby highlighting Ali Emîrî's literary relationship with the poetry of Sultan Ahmed III.