hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Çanakkale İlindeki Bir Gökkuşağı Alabalığı (Oncorhynchus mykiss Walbaum) İşletmesinde Pseudomonas sp. Enfeksiyonu
Çanakkale İlindeki Bir Gökkuşağı Alabalığı (Oncorhynchus mykiss Walbaum) İşletmesinde Pseudomonas sp. Enfeksiyonu
Yazar: Aydın, Seyit; Gültepe, Nejdet; Çiltaş, Abdülkadir
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Gökkuşağı Alabalığı, Hastalık, Pseudomonas sp., Tedavi, Enrofloksasin

Çanakkale ilinde bulunan bir işletmede; ortalama 91.659 ± 4.1203 g canlı ağırlığındaki gökkuşağı alabalıklarında ortaya çıkan ve  ölümlere neden olan enfeksiyon araştırıldı. İncelenen balıklarda klinik olarak; vücut renginde koyulaşma ve deride peteşiyal hemoraji,  gözlerde katarakt, yüzgeçlerde, operkulumda ve solungaçlarda dejenerasyon, visseral yağ artışı, bağırsaklarda seröz sıvı, dalakta  büyüme, büyümüş karaciğerde soluk ve hiperemik bölgeler, safra kesesinde iltihap, böbrekte sulanma gözlendi. Hasta balıkların  hepatosomatik indeksi ortalama 1.8094 ± 0.1198, splenosomatik indeksi ise 0.2149 ± 0.0173 olarak hesaplandı. Yapılan bakteriyel  inceleme sonunda hastalığın Pseudomonas sp. enfeksiyonu olduğu belirlendi. Günlük olarak kg canlı ağırlığa 50 mg dozundaki  Enrofloksasinin oral yolla ve 7 gün süre ile uygulandığı tedavi, enfeksiyonun kontrolünde başarılı oldu.

Çanakkale ilinde bulunan bir işletmede; ortalama 91.659 ± 4.1203 g canlı ağırlığındaki gökkuşağı alabalıklarında ortaya çıkan ve  ölümlere neden olan enfeksiyon araştırıldı. İncelenen balıklarda klinik olarak; vücut renginde koyulaşma ve deride peteşiyal hemoraji,  gözlerde katarakt, yüzgeçlerde, operkulumda ve solungaçlarda dejenerasyon, visseral yağ artışı, bağırsaklarda seröz sıvı, dalakta  büyüme, büyümüş karaciğerde soluk ve hiperemik bölgeler, safra kesesinde iltihap, böbrekte sulanma gözlendi. Hasta balıkların  hepatosomatik indeksi ortalama 1.8094 ± 0.1198, splenosomatik indeksi ise 0.2149 ± 0.0173 olarak hesaplandı. Yapılan bakteriyel  inceleme sonunda hastalığın Pseudomonas sp. enfeksiyonu olduğu belirlendi. Günlük olarak kg canlı ağırlığa 50 mg dozundaki  Enrofloksasinin oral yolla ve 7 gün süre ile uygulandığı tedavi, enfeksiyonun kontrolünde başarılı oldu.
Orta Karadeniz’de Dip Trolünün Av Kompozisyonu ve Etkileyen Faktörler
Orta Karadeniz’de Dip Trolünün Av Kompozisyonu ve Etkileyen Faktörler
Yazar: Gönener, Sedat; Erkoyuncu, İbrahim
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Orta Karadeniz, dip trolü, av kompozisyonu

Bu çalışma Orta Karadeniz de Eylül 2002 - Nisan 2003 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ticari teknelerle  avlanan, mezgit (Gadus merlangus euxinus), barbunya (Mullus barbatus ponticus), kalkan (Psetta maxima maeotica), istavrit  (Trachurus mediterraneus) ve çinekop (Pomatomus saltator), balıklarının sığ ( < 75 m) ve derin ( > 75m) su kesimlerine ait av verileri  değerlendirilmiştir. Çalışmada özellikle mezgit ve barbunya balıklarının büyüklüklerinin, avlamanın yapıldığı aylar ve derinliklere  göre önemli ölçüde değiştiği belirlenmiştir (p < 0.05). Bu farklılıklar daha çok Kasım – Aralık aylarında gözlenmiştir. Araştırmanın  sonuçlarına göre avlama mevsimi ve avlama derinliği, dip trolü ile avlanan balıkların büyüklük kompozisyonunda önemli  belirleyicilerdir. Ancak etkileri bütün türler için aynı düzeyde değildir.

Bu çalışma Orta Karadeniz de Eylül 2002 - Nisan 2003 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmada ticari teknelerle  avlanan, mezgit (Gadus merlangus euxinus), barbunya (Mullus barbatus ponticus), kalkan (Psetta maxima maeotica), istavrit  (Trachurus mediterraneus) ve çinekop (Pomatomus saltator), balıklarının sığ ( < 75 m) ve derin ( > 75m) su kesimlerine ait av verileri  değerlendirilmiştir. Çalışmada özellikle mezgit ve barbunya balıklarının büyüklüklerinin, avlamanın yapıldığı aylar ve derinliklere  göre önemli ölçüde değiştiği belirlenmiştir (p < 0.05). Bu farklılıklar daha çok Kasım – Aralık aylarında gözlenmiştir. Araştırmanın  sonuçlarına göre avlama mevsimi ve avlama derinliği, dip trolü ile avlanan balıkların büyüklük kompozisyonunda önemli  belirleyicilerdir. Ancak etkileri bütün türler için aynı düzeyde değildir.
Hastalıklı Bitkilerin Elimine Edilmesinin Patatesin Verimine ve Bazı Özelliklerine Etkisi Üzerinde Bir Araşıtırma
Hastalıklı Bitkilerin Elimine Edilmesinin Patatesin Verimine ve Bazı Özelliklerine Etkisi Üzerinde Bir Araşıtırma
Yazar: Şenol, Sabahattin
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 1 No. 3, 2010

Her yıl aynı tohumluğu kullanan patates üreticileri verimleriningittikçe azaldığından yakmmaktadırlar. Bunun en onemli sebebi,kontrolsuz yetişen patateslerde bilhassa virüslerin sebep olduklarıhastalık oranlarının zamanla artmış olmasıdır. Şüphesiz en iyi ya i resmikuruluşlarca teknik yollardan hastahksız patates tohumluğu yeti;tirilerekonder çiftçilere dağıtılması ve bunların arazilerinde kontrollu yetiştirilmesinive geni.şleti/mesini sağlayarak diğer üreticilere intikaline yardım etmektir.Diğer üreticilerde arazilerinde sık sık tarla kontrol/arı yaparak hastalıklıve hatta şüpheli gördükleri bitkileri sökerek imha etmeli ve tohumluklarınısıhhatlı bitkilerden alma/rdırlar. İşte bu söylediklerimizin doğruluğunugöstermek için Erzurum şartlarında 1961, 1968 ve 1969 yıllanndayaptığımız çalışma ile verimin arttığını ispat etmeğe çalıştık. Bununiçin tarlalar da sık sık yapılan kontrol/arla gözle teşhisini yapabildiğimizhasta ve sıhhatlı bitkileri işaretledik, bunlardan aldığımız tohumluk/arı müteakip yıllarda verim denemesine aldık. Yüzde yüzsıhhatlı kabul ettiğimiz bitkilere göre yüzde 10, 50, 75 ve 100 oranındahasta parsellerin verimi, ocaktaki yumru sayısını, ve bunlarıdan yapılanchips (=cips) verimini dnemli derecelerde azaltlığını gördük.Bu pratik işlemin çiftçilere tavsiye edilebileceğini bir kere daha rakamlarladeğerlendirmeye çalıştık.

Her yıl aynı tohumluğu kullanan patates üreticileri verimleriningittikçe azaldığından yakmmaktadırlar. Bunun en onemli sebebi,kontrolsuz yetişen patateslerde bilhassa virüslerin sebep olduklarıhastalık oranlarının zamanla artmış olmasıdır. Şüphesiz en iyi ya i resmikuruluşlarca teknik yollardan hastahksız patates tohumluğu yeti;tirilerekonder çiftçilere dağıtılması ve bunların arazilerinde kontrollu yetiştirilmesinive geni.şleti/mesini sağlayarak diğer üreticilere intikaline yardım etmektir.Diğer üreticilerde arazilerinde sık sık tarla kontrol/arı yaparak hastalıklıve hatta şüpheli gördükleri bitkileri sökerek imha etmeli ve tohumluklarınısıhhatlı bitkilerden alma/rdırlar. İşte bu söylediklerimizin doğruluğunugöstermek için Erzurum şartlarında 1961, 1968 ve 1969 yıllanndayaptığımız çalışma ile verimin arttığını ispat etmeğe çalıştık. Bununiçin tarlalar da sık sık yapılan kontrol/arla gözle teşhisini yapabildiğimizhasta ve sıhhatlı bitkileri işaretledik, bunlardan aldığımız tohumluk/arı müteakip yıllarda verim denemesine aldık. Yüzde yüzsıhhatlı kabul ettiğimiz bitkilere göre yüzde 10, 50, 75 ve 100 oranındahasta parsellerin verimi, ocaktaki yumru sayısını, ve bunlarıdan yapılanchips (=cips) verimini dnemli derecelerde azaltlığını gördük.Bu pratik işlemin çiftçilere tavsiye edilebileceğini bir kere daha rakamlarladeğerlendirmeye çalıştık.
Pnömatik Tahıl Ekim Makinalarında Farklı Tip Dağıtma Başlıkları, Hava Hızı ve Ekim Normunun Akış Düzgünlüğüne Etkisi
Pnömatik Tahıl Ekim Makinalarında Farklı Tip Dağıtma Başlıkları, Hava Hızı ve Ekim Normunun Akış Düzgünlüğüne Etkisi
Yazar: Uygan, Fatih; Güler, İ. Ethem
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Pnömatik tahıl ekim makinası, dağıtma başlığı, akış düzgünlüğü

Bu araştırma, pnömatik tahıl ekim makinalarında kullanılan farklı tip dağıtma başlıklarında hava hızının ve ekim normunun akış düzgünlüğüne etkisini belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada üç farklı tip dağıtma başlığı (T, Huni ve Y biçimli), 26 m/s, 31 m/s ve 36 m/s’lik hava hızlarında denenmiştir. Deneme materyali olarak buğday, arpa ve çavdar kullanılmıştır. Denemelerde ekim normu; buğdayda 12 kg/da, 14 kg/da ve 16 kg/da, arpada 14 kg/da, 16 kg/da ve 18 kg/da, ve çavdarda 4 kg/da, 6 kg/da ve 8 kg/da olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda, pnömatik ekim makinaları için en uygun başlık tipinin T başlık olduğu belirlenmiştir. Bu başlıkta 26 m/s hava hızında çalışmada her üç üründe de akış düzgünlüğü bakımından kabul edilebilir sonuçlar elde edilmiştir. Ayrıca hava hızının artmasıyla akış düzgünlüğünün bozulduğu, ekim normunun artmasıyla da akış düzgünlüğünün iyileştiği görülmüştür.

Bu araştırma, pnömatik tahıl ekim makinalarında kullanılan farklı tip dağıtma başlıklarında hava hızının ve ekim normunun akış düzgünlüğüne etkisini belirlemek için yapılmıştır. Araştırmada üç farklı tip dağıtma başlığı (T, Huni ve Y biçimli), 26 m/s, 31 m/s ve 36 m/s’lik hava hızlarında denenmiştir. Deneme materyali olarak buğday, arpa ve çavdar kullanılmıştır. Denemelerde ekim normu; buğdayda 12 kg/da, 14 kg/da ve 16 kg/da, arpada 14 kg/da, 16 kg/da ve 18 kg/da, ve çavdarda 4 kg/da, 6 kg/da ve 8 kg/da olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda, pnömatik ekim makinaları için en uygun başlık tipinin T başlık olduğu belirlenmiştir. Bu başlıkta 26 m/s hava hızında çalışmada her üç üründe de akış düzgünlüğü bakımından kabul edilebilir sonuçlar elde edilmiştir. Ayrıca hava hızının artmasıyla akış düzgünlüğünün bozulduğu, ekim normunun artmasıyla da akış düzgünlüğünün iyileştiği görülmüştür.
Yarı-Kurak Koşullarda Damla Sulamada Farklı Sulama Aralıklarının Mısır Bitkisinin (Zea mays L. indentata) Su Verim İlişkilerine Etkisi
Yarı-Kurak Koşullarda Damla Sulamada Farklı Sulama Aralıklarının Mısır Bitkisinin (Zea mays L. indentata) Su Verim İlişkilerine Etkisi
Yazar: Şimşek, Mehmet; Gerçek, Sinan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Damla sulama, Sulama Aralığı, Mısır Bitkisi, Su-Verim İlişkisi

Bu çalışma; mısır bitkisinde damla sulamada dört farklı sulama (2, 4, 6 ve 8 gün) aralığındaki su verim ilişkisini belirlemek ve verim tepki faktörünü (ky) saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma, 1998 ve 1999 yıllarında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma ve uygulama alanında tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada, 1998 ve 1999 yıllarında sırasıyla 814-1116 ve 843-1206 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. 1998 ve 1999 yılında en yüksek sulama suyu kullanım randımanı (IWUE) 4 günde bir sulanan konuda sırasıyla 1.43 ve 1.22 kg/m3 olarak belirlenmiştir. Su kullanım randımanı (WUE) her iki yılda ve tüm konularda benzer şekilde (1.02 ve 1.13 kg/m3 arasında) gerçekleşmiştir. Oransal bitki su eksilişi ile oransal verim düşüşü arasında önemli farklılıklar saptanmıştır. Denemenin her iki yılında da en yüksek oransal su eksilişi 8 günlük sulama konusunda (ID8) %29.6 ve %29.3, buna karşın aynı konuda yıllara göre verimde oransal azalış %27.0 ve %28.4 olarak hesaplanmıştır. Bu oranlar sulama aralığı azaldıkça düşmüştür. Oransal evapotranspirasyon azalışı ile oransal verim azalışı arasında verim tepki faktörü (ky) ilk yılda 0.72 – 0.95, ikinci yılda ise 0.70 - 0.97 arasında hesaplanmıştır. Her iki yılda da, sulama aralıklarına göre dane verimleri istatistiksel olarak önemli (P

Bu çalışma; mısır bitkisinde damla sulamada dört farklı sulama (2, 4, 6 ve 8 gün) aralığındaki su verim ilişkisini belirlemek ve verim tepki faktörünü (ky) saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma, 1998 ve 1999 yıllarında Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma ve uygulama alanında tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada, 1998 ve 1999 yıllarında sırasıyla 814-1116 ve 843-1206 mm arasında sulama suyu uygulanmıştır. 1998 ve 1999 yılında en yüksek sulama suyu kullanım randımanı (IWUE) 4 günde bir sulanan konuda sırasıyla 1.43 ve 1.22 kg/m3 olarak belirlenmiştir. Su kullanım randımanı (WUE) her iki yılda ve tüm konularda benzer şekilde (1.02 ve 1.13 kg/m3 arasında) gerçekleşmiştir. Oransal bitki su eksilişi ile oransal verim düşüşü arasında önemli farklılıklar saptanmıştır. Denemenin her iki yılında da en yüksek oransal su eksilişi 8 günlük sulama konusunda (ID8) %29.6 ve %29.3, buna karşın aynı konuda yıllara göre verimde oransal azalış %27.0 ve %28.4 olarak hesaplanmıştır. Bu oranlar sulama aralığı azaldıkça düşmüştür. Oransal evapotranspirasyon azalışı ile oransal verim azalışı arasında verim tepki faktörü (ky) ilk yılda 0.72 – 0.95, ikinci yılda ise 0.70 - 0.97 arasında hesaplanmıştır. Her iki yılda da, sulama aralıklarına göre dane verimleri istatistiksel olarak önemli (P
Afitlerle Taşınan Patates Virüsleri, Afitlerden Virüslerin Belirlenmesi ve Mücadele Yöntemleri
Afitlerle Taşınan Patates Virüsleri, Afitlerden Virüslerin Belirlenmesi ve Mücadele Yöntemleri
Yazar: Bostan, Hidayet; Güçlü, Coşkun
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: afit, patates, virüsler, yardımcı unsurlar, kontrol önlemleri

Bir konukçudan diğerine taşınma viral etmenlerin biyolojilerinde en önemli anahtardır ve çok sayıda bitki virüs hastalığı farklı vektörler tarafından çeşitli konukçular arasında taşınır. Bununla birlikte, virüsler ile vektörleri arasındaki ilişki son derece karmaşık olup konukçu, inokulum ve uygun çevre şartlarına bağlıdır. Bitki virüs hastalıklarını taşıyan en önemli vektörler Homoptera, Thysanoptera ve Coleoptera takımlarında yer almaktadır. Bu vektör gurupları içerisinde afitler virüs vektörü olarak öncelikli bir yere sahiptir ve tanılanmış 370 bitki virüsünün % 66’nı taşımaktadırlar. Bu derlemede, bitki virüslerinin afitlerle taşınma şekilleri, virüslerin vektörler tarafından alınmasında ve taşınmasında yardımcı unsurlarım rolü, patateste afitler tarafından taşınan önemli virüsler ile taşınma şekilleri, afitlerden virüslerin belirlenmesi, virüs-konukçu-afit-çevre ilişkisi, afitlerin biyolojileri ve afitler vasıtasıyla taşınan virüsler ile mücadele yöntemleri (tohumluk üretim alanlarının ticari üretim alanlarından ayrılması, tohumluk sertifikasyon programı uygulanması, vektör ve virüslerin bariyer ve çit bitkileri kullanılarak kontrol edilmesi, vektör ve virüslerin yabancı ot konukçularının ortadan kaldırılması, tohumluk patates üretimi için uygun alanların belirlenmesi ve genel olarak entegre kontrol programı uygulaması) özetlenecektir.

Bir konukçudan diğerine taşınma viral etmenlerin biyolojilerinde en önemli anahtardır ve çok sayıda bitki virüs hastalığı farklı vektörler tarafından çeşitli konukçular arasında taşınır. Bununla birlikte, virüsler ile vektörleri arasındaki ilişki son derece karmaşık olup konukçu, inokulum ve uygun çevre şartlarına bağlıdır. Bitki virüs hastalıklarını taşıyan en önemli vektörler Homoptera, Thysanoptera ve Coleoptera takımlarında yer almaktadır. Bu vektör gurupları içerisinde afitler virüs vektörü olarak öncelikli bir yere sahiptir ve tanılanmış 370 bitki virüsünün % 66’nı taşımaktadırlar. Bu derlemede, bitki virüslerinin afitlerle taşınma şekilleri, virüslerin vektörler tarafından alınmasında ve taşınmasında yardımcı unsurlarım rolü, patateste afitler tarafından taşınan önemli virüsler ile taşınma şekilleri, afitlerden virüslerin belirlenmesi, virüs-konukçu-afit-çevre ilişkisi, afitlerin biyolojileri ve afitler vasıtasıyla taşınan virüsler ile mücadele yöntemleri (tohumluk üretim alanlarının ticari üretim alanlarından ayrılması, tohumluk sertifikasyon programı uygulanması, vektör ve virüslerin bariyer ve çit bitkileri kullanılarak kontrol edilmesi, vektör ve virüslerin yabancı ot konukçularının ortadan kaldırılması, tohumluk patates üretimi için uygun alanların belirlenmesi ve genel olarak entegre kontrol programı uygulaması) özetlenecektir.
Bitki Gelişimini Teşvik Eden Rizobakterilerin Tarımda Kullanımı
Bitki Gelişimini Teşvik Eden Rizobakterilerin Tarımda Kullanımı
Yazar: Çakmakçı, Ramazan; Çakmakçı, Ramazan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Biyolojik gübre (BG), Bitki gelişme promotörü rizobakteriler (PGPR), biyolojik azot fiksasyonu (BNF), inokulasyon, biyolojik kontrol

Yoğun tarım, aşırı gübre kullanımını zorunlu kılmaktadır. Yüksek verim için fazla girdi kullanan tarım sistemleri çevresel problemlere ve doğal kaynakların tükenmesine yol açmaktadır. Gübre uygulamasını minimum, bitki gelişme ve beslenmesini maksimum düzeye çıkarmak amacıyla rizosferden seçilmiş farklı mikroorganizmalar kullanılmaktadır. Bitki gelişimini teşvik eden rizobakteriler (PGPR) bitki gelişimine faydalı etkileri nedeniyle biyolojik gübre (BG) olarak kullanılmaktadır. Biyogübreler sürdürülebilir tarım için büyük öneme sahiptir. Mikrobiyal türlerdeki geniş genetik varyasyon, farklı çevre koşullarına adapte olabilen yüksek potansiyele sahip mikroorganizmaların belirlenebileceğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle geniş deneme koşullarında seçilecek etkin türlere gereksinin vardır.

Yoğun tarım, aşırı gübre kullanımını zorunlu kılmaktadır. Yüksek verim için fazla girdi kullanan tarım sistemleri çevresel problemlere ve doğal kaynakların tükenmesine yol açmaktadır. Gübre uygulamasını minimum, bitki gelişme ve beslenmesini maksimum düzeye çıkarmak amacıyla rizosferden seçilmiş farklı mikroorganizmalar kullanılmaktadır. Bitki gelişimini teşvik eden rizobakteriler (PGPR) bitki gelişimine faydalı etkileri nedeniyle biyolojik gübre (BG) olarak kullanılmaktadır. Biyogübreler sürdürülebilir tarım için büyük öneme sahiptir. Mikrobiyal türlerdeki geniş genetik varyasyon, farklı çevre koşullarına adapte olabilen yüksek potansiyele sahip mikroorganizmaların belirlenebileceğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle geniş deneme koşullarında seçilecek etkin türlere gereksinin vardır.
Türkiye ve Avrupa Birliği (AB) Su Ürünleri Sektörünün Üretim, Tüketim, İhracat ve İthalat Yönünden Karşılaştırılması
The Comparison Of The Sector Of Aquaculture Products From The Aspects Of Production, Consumption, Export And Import in Turkey And The Europen Union (EU)
Yazar: Özdemir, Nilgün; Aras, N. Mevlüt
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Fishery Relation of Turkey- EU,Fish Product,Consumption,Export,İmport ; Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri, Su Ürünleri Üretimi, Tüketim, İhracat, İthalat

Bu çalışmada AB ve Türkiye su ürünleri sektörü üretim, tüketim, ihracat ve ithalat yönünden çeşitli kaynaklardan faydalanılarak karşılaştırılmıştır. 2003 yılı itibariyle toplam su ürünleri istihsali, tüketim, ihracat ve ithalat miktarı AB ve Türkiye için sırasıyla yaklaşık 7-8 milyon ton, 500-600 bin ton; 21,83 kg, 6,8 kg; 6,7 milyon ton, 38 bin ton ve 10,4 milyon ton, 52 bin ton olarak rapor edilmiştir. Ülkemizde su ürünleri üretiminin % 78,7’si denizlerden, % 13,6’sı yetiştiricilikten sağlanırken, AB’de ise bu değerler sırasıyla %78 ve %18 şeklinde kaydedilmiştir. Türkiye su ürünleri ihracatında %25’lik ithalatta ise %74 oranında bir artış gözlenmiştir. Diğer yandan toplam su ürünleri üretiminde kültür üretiminin payı Türkiye ve AB’nde sırasıyla %13 ve %17’ye yükselmiştir.

In this paper EU and Turkey were compared in terms of aquacultural production, consumption, export and import by using various sources of international data. Total quantity of aquacultural production, consumption (per capita), export and import quantity of EU and Turkey based on 2003 were reported as 7-8 million tons, 500-600 thousand tons; 21,83 kg, 6.8 kg; 6.7 million tons, 38 thousand tons and 10,4 million tons, 52 thousand tons respectively. Aquacultural productions originated from seas and breeding in Turkey and EU were recorded as 78.7%, 13.6% and 78%, 18% respectively. Considering export and import values, there were 25% and 74% increase respectively in Turkey. On the other hand, the quantity of cultural production over total aquacultural production in Turkey and EU were increased to 13% and 17% respectively.
Işık Kirliliği, Ortaya Çıkardığı Sorunlar ve Çözüm Önerileri
Işık Kirliliği, Ortaya Çıkardığı Sorunlar ve Çözüm Önerileri
Yazar: Demircioğlu Yıldız, Nalan; Yılmaz, Hasan
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Çevre sorunları, ışık kirliliği, ışık kirliliğinin etkileri, çözüm önerileri

Teknolojik gelişmenin doğaya ve çevreye müdahale etmesi sonucu çevre sorunları her geçen gün artmaktadır. Peyzaj mimarlığı  çalışmalarında önemli bir yer tutan ışığın yanlış şekillerde ve zamanlarda kullanılması ışık kirliliği kavramını oluşturmuştur. Işık  kirliliğinin insan, hayvan ve bitkilere pek çok zararları bulunmaktadır. Bu zararların giderilmesi için teknik, biyolojik, yasal ve planlama  dahilinde tedbirler alınmalıdır. Bu çalışmada ışık kirliliği kavramı incelenerek, sonuçları değerlendirilmiş ve peyzaj mimarlığı açısından  çözüm önerilerinde bulunulmuştur.

Teknolojik gelişmenin doğaya ve çevreye müdahale etmesi sonucu çevre sorunları her geçen gün artmaktadır. Peyzaj mimarlığı  çalışmalarında önemli bir yer tutan ışığın yanlış şekillerde ve zamanlarda kullanılması ışık kirliliği kavramını oluşturmuştur. Işık  kirliliğinin insan, hayvan ve bitkilere pek çok zararları bulunmaktadır. Bu zararların giderilmesi için teknik, biyolojik, yasal ve planlama  dahilinde tedbirler alınmalıdır. Bu çalışmada ışık kirliliği kavramı incelenerek, sonuçları değerlendirilmiş ve peyzaj mimarlığı açısından  çözüm önerilerinde bulunulmuştur.
Sulama Birlikleri Personelinin Mesleki Açıdan Yeterlilikleri: Kahramanmaraş İli Örneği
Sulama Birlikleri Personelinin Mesleki Açıdan Yeterlilikleri: Kahramanmaraş İli Örneği
Yazar: Uçan, Kenan; Boz, İsmet
Dergi: Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 36 No. 1, 2010
Anahtar kelimeler: Sulama birlikleri, personel mesleki yeterliliği

Bu çalışmada Kahramanmaraş İlinde faaliyet gösteren Kartalkaya Sağ Sahil, Kartalkaya Sol Sahil, Andırın ve Kalealtı sulama birliklerinde çalışan personelin yaşı, eğitim düzeyi, kitle iletişiminden yararlanma, yakın ve uzak çevreyle olan ilişkiler, sosyal haklar, sulama birliği-çiftçi ilişkileri ve birlik elemanlarının yeterlilik düzeyleri incelenmiştir. Araştırmada deneklerin çoğunlukla orta yaş grubunda olduğu, tarım eğitimi konusunda yetersiz olduğu, kitle iletişiminden yeterince yararlandığı, yakın ve uzak çevresiyle ilişki halinde olduğu, sosyal güvencelerinin düşük olduğu, sulama birliği-çiftçi ilişkilerinde bazı sorunlar yaşadığı belirlenmiştir. Sulama birliği personelinin en yeterli oldukları konular çiftçilerle olan diyalog, hangi çiftçinin ne zaman su alacağı, ve bölgedeki sulama sorunlarının bilinmesi konularıdır.

Bu çalışmada Kahramanmaraş İlinde faaliyet gösteren Kartalkaya Sağ Sahil, Kartalkaya Sol Sahil, Andırın ve Kalealtı sulama birliklerinde çalışan personelin yaşı, eğitim düzeyi, kitle iletişiminden yararlanma, yakın ve uzak çevreyle olan ilişkiler, sosyal haklar, sulama birliği-çiftçi ilişkileri ve birlik elemanlarının yeterlilik düzeyleri incelenmiştir. Araştırmada deneklerin çoğunlukla orta yaş grubunda olduğu, tarım eğitimi konusunda yetersiz olduğu, kitle iletişiminden yeterince yararlandığı, yakın ve uzak çevresiyle ilişki halinde olduğu, sosyal güvencelerinin düşük olduğu, sulama birliği-çiftçi ilişkilerinde bazı sorunlar yaşadığı belirlenmiştir. Sulama birliği personelinin en yeterli oldukları konular çiftçilerle olan diyalog, hangi çiftçinin ne zaman su alacağı, ve bölgedeki sulama sorunlarının bilinmesi konularıdır.