hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
GÖÇMEN BİREYLERE BAKIM VERENLERİN BAKIM YÜKÜ İLE ÖZYETERLİLİKLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN CARE BURDEN AND SELF-EFFICACY OF CAREGIVERS OF IMMIGRANT INDIVIDUALS
Yazar: Soyanıt, Şeyma; Aydın Avcı, İlknur
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Bakım,Bakım verici,Bakım yükü,Göçmen,Özyeterlilik ; Care,Caregiver,Burden of care,Migrant,Self-efficacy

Amaç: Bu araştırma, göçmen bireylere bakım verenlerin bakım yükü ile bakım vermeye yönelik özyeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı özellikte olan bu çalışma, Çorum Hitit Üniversitesi Erol Olçok Eğitim ve Araştırma Hastanesinde göçmen hastasına bakım veren 302 göçmen hasta yakını ile yapılmıştır. Veriler 48 sorudan oluşan bakım verici ve bakım alanlara ait veri toplama formu ve Zarit Bakım Yükü Ölçeği ile toplanmıştır. Veri toplama formunda özyeterlilik ile ilgili bir soru sorulmuştur. Analizler; Shapiro-Wilks Testi, Mann-Whitney U Testi, Kruskall Wallis Testi, anlamlılık saptandığında alt grup testi yapılarak Bonferroni düzeltmesi, Spearman Rho  Korelasyonu Katsayısı ile yapılmıştır.Bulgular: Göçmen bireylere bakım vericilerin bakım yükü puan ortalaması 12.1±7.9 bulunmuştur. Bakım vericilerin ileri yaş olanlarının, kronik hastalığı olanların, bakım dışında başka sorumluluğu olanların, yardıma ihtiyaç duyanların, bakımda zorlananların ve bakım vermede kendini yeterli hissetmeyenlerin bakım yükü fazla bulunmuştur. Bakım verenlerin öğrenim durumunun ve bakım alan göçmenlerin yaş, cinsiyet ve medeni durumunun bakım verme yükünü etkilediği görülmüştür. Sonuç: Bakım verenlerin özyeterliliği arttıkça bakım verme yükünün azaldığı görülmüştür.

Aim: This research is for the relationship between the burden of caregivers and self-efficacy to care for immigrant individuals.Methods: This descriptive study was conducted with the relatives of 302 migrant patients who care for migrant patients at Çorum Hitit University Erol Olçok Education and Research Hospital. The data were collected by caregiver and caregiver data collection form consisting of 48 questions and the Zarit Care Load Scale. A question about self-efficacy was asked in the data collection form. Analyses were performed with Shapiro-Wilks Test, Mann-Whitney U test, Kruskall Wallis test, Bonferroni correction by subgroup test when significance was determined, Spearman Rho correlation coefficient.Results: The average burden of caregivers for migrants was found to be 12.1±7.9. The fact that the immigrants who provide care are older, those with chronic diseases, those who have other responsibilities for care, those who need help, those who have difficulty in care, and those who do  not feel enough to care, have a high burden of care. It seems that the age, gender and marital status of the migrant and care migrants affect the burden of care. Conclusion: As the self-efficacy of the caregivers increased, it was observed that the burden of providing care decreased.
ÇOCUK CERRAHİSİ HEMŞİRELERİNİN HASTA GÜVENLİĞİ KÜLTÜRÜNÜN BELİRLENMESİ
DETERMINATION OF PATIENT SAFETY CULTURE OF PEDIATRIC SURGERY NURSES
Yazar: Korkmaz Yenice, Gülçin; Esenay, Figen Işık; Sezer, Tufan Aslı
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Cerrahi,Çocuk,Hasta güvenliği,Hemşire,Kültür ; Surgery,Child,Patient safety,Nurse,Culture

Amaç: Pediatri ve cerrahi servisleri, hasta güvenliği hataları açısından riskli birimlerdir. Bu araştırma, çocuk cerrahisi hemşirelerinin hasta güvenliği kültürü ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikteki araştırma, 20 Haziran 2019 - 20 Şubat 2020 tarihleri arasında, Çocuk Cerrahisi Hemşireleri Derneğine kayıtlı 54 hemşire ile yürütülmüştür. Veriler “Tanıtıcı Bilgi Formu” ve “Hasta Güvenliği Kültürü Ölçeği” kullanılarak, online anket yöntemi ile toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 32.6±7.35 yıl, çocuk cerrahisi hemşiresi olarak çalışma süresi 8.87±6.89 yıldır. Hemşirelerin hasta güvenliği kültürü ölçeğinden aldığı toplam puan 2.91±0.28 olup; en düşük puan “Beklenmedik Olay ve Hata Raporlama” alt boyutunda (2.83±0.35), en yüksek puan ise “Çalışan Davranışı” alt boyutunda (2.98±0.29) saptanmıştır. Hemşirelerin hasta güvenliği kültürü düzeyleri, çalışılan kurum, eğitim düzeyi, daha önce hasta güvenliği eğitimi alma ve sorun bildirme durumlarından etkilenmiştir.Sonuç: Araştırmaya katılan çocuk cerrahisi hemşirelerinin olumlu yönde hasta güvenliği kültürüne sahip olduğu bulunmuştur. Hemşirelerin beklenmedik olay ve hata raporlama düzeyleri düşüktür ve desteklenmelidir.

Aim: Pediatric and surgical services are risky units in terms of patient safety errors. This research was carried out to determine the patient safety culture of pediatric surgical nurses and factors affecting.Methods: This descriptive and cross-sectional study was conducted between 20 June 2019 and 20 February 2020 with 54 nurses registered in the Association of Pediatric Surgical Nurses. The data were collected by using the "Introductory Information Form" and "Patient Safety Culture Scale" by using online survey method.Results: The average age of the nurses participating in the research was 32.6±7.35 years, and the duration of work as a pediatric surgery nurse was 8.87±6.89 years. The total score of nurses from the patient safety culture scale was 2.91±0.28, the lowest score was found in the “Unexpected Incident and Error Reporting” sub-dimension (2.83±0.35), and the highest score in the “Employee Behavior” sub-dimension (2.98 ± 0.29). The patient safety culture levels of nurses were affected by the institution worked, education level, patient safety education and report a problem before, education level, patient safety training before and report a problem before.Conclusions: Pediatric surgery nurses participating in the study were found to have a positive patient safety culture. Nurses' unexpected incident and error reporting levels are low and should be supported.
EBEVEYNLERİN SÜNNET HAKKINDAKİ BİLGİ DÜZEYLERİNİN VE DAVRANIŞLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
EVALUATION OF PARENTS' KNOWLEDGE LEVELS AND BEHAVIORS ABOUT CIRCUMCISION
Yazar: Çelik, İsa; Kömeağaç, Ahmet; İşsever, Onur; Bektaş, Murat
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Bilgi,Davranış,Ebeveynler,Erkek sünneti ; Knowledge,behavior,parents,male circumcision

Amaç: Bu araştırma 0-18 yaş arasında erkek çocuğu olan ebeveynlerin sünnet hakkındaki bilgi düzeylerinin ve davranışlarının değerlendirilmesi amacıyla planlanmıştır.Yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlanmıştır. Araştırmada veriler sosyo-demografik veri toplama formu ve araştırmacılar tarafından geliştirilen Sünnet Bilgi Anketi ile toplanmıştır. Araştırma verileri SPSS 22 programı kullanılarak analiz edilmiştir.Bulgular: Araştırmaya 163 ebeveyn katılmıştır. Katılımcıların; %53.4’ü (n=87) erkek, %65.6’sı (n=107) üniversite mezunudur. Katılımcıların Sünnet Bilgi Anketi puan ortalamaları 10.75±1.51 (min=5, max=13) olarak bulunmuştur.Sonuç: Sağlıklı bir sünnet süreci için ebeveynlerin ve sünneti gerçekleştirecek ekibin tüm aşamalara iş birliği içinde karar vermesi önemlidir. Güncel literatür ve rehberler ışığında hazırlanan bu çalışmanın daha kapsamlı çalışmaların yapılmasına ve ortak standartların oluşturulmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Aim: This research was planned to evaluate the knowledge level and behaviors of parents who have boys between the ages of 0-18 about circumcision.Method: The research is planned descriptively and cross-sectionally. In the study, the data were collected through the socio-demographic data collection form and the Circumcision Information Questionnaire developed by the researchers. Research data were analyzed with the SPSS 22.0 program.Results: 163 parents participated in the study. Participants; 53.4% (n=87) are male and 65.6% (n=107) are university graduates. The mean score of the Circumcision Information Survey of the participants was found to be 10.75±1.51 (min=5, max=13).Conclusion: For a healthy circumcision process, it is important that parents and the team to perform the circumcision decide all stages in cooperation. It is thought that this study, prepared in the light of current literature and guides, will contribute to more comprehensive studies and to establish common standards.
KANSER ETKİNLİĞİNE KATILAN BİREYLERİN KANSERE İLİŞKİN TUTUMLARININ BELİRLENMESİ
DETERMINING THE ATTITUDE OF INDIVIDUALS ATTENDING THE CANCER ACTIVITY
Yazar: Kuralay, Çiğdem; İşcan Ayyıldız, Neşe; Evcimen, Hasan
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; cancer,nursing,socıety,attitude ; kanser,hemşirelik,toplum,tutum

Amaç: Bu çalışma toplumun kansere ilişkin tutumunu belirlemek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı tipte yürütülen çalışmanın verileri 4 Şubat 2019 Dünya Kanser Günü etkinliğinde toplanmıştır. Çalışmanın evrenini kanser etkinliğine katılan 18 yaş üstü bireyler oluşturmaktadır. Örneklem seçimine gidilmeyerek çalışmaya katılmayı kabul eden 191 hasta ile çalışma gerçekleştirilmiştir. Veriler kişisel bilgi formu ve ‘’Kansere İlişkin Tutum Ölçeği-Toplum Versiyonu’’ kullanılarak toplanmıştır. Veriler sayı, yüzde, ortalama, t testi ve varyans analizi kullanılarak analiz edildi.Bulgular: Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 37.30±14.21’dir. Ölçek ortalama puanı 3.03±0.52 olup alt boyut puan ortalamaları sırasıyla; iyileşmenin imkansız olması 2.81±0.67 ayrımcılık alt boyutu 3.46±0.65 ve kanser tanısını ortaya çıkarma/yayma alt boyutu ise 2,98±0,86'dır.  Yaş arttıkça kansere ilişkin olumsuz tutum artmaktadır (r: -,187; p: 0,01).Sonuç: Çalışmaya katılanların kansere ilişkin tutumları olumsuz olarak bulunmuştur. kanser ve kanser hastalarına yönelik oluşan algı ve tutumların önüne geçmek için toplum tabanlı eğitim ve bilgilendirmeler yapılmalıdır.

Aim: This study was conducted to determine the attitude of the society towards cancer.  Method: The data of the descriptive study were collected at the World CancerDay event on February 4, 2019. The universe of the study consists of individuals over the age of 18 who participate in cancer activity. It is aimed to reach the entire universe by not choosing the sample. The data were collected using a personal information form and "Attitude Scale Towards Cancer-CommunityVersion". Data were analyzed using number, percentage, mean, t-test andanalysis of variance.Results: The average age of the participants in the study is 37.30±14.21. The mean score of the scale is 3.03±0.52, and the subscale mean scores are; Impossibility of recovery was 2.81±0.67 discriminationsub-dimension 3.46±0.65 and cancer detection / dissemination sub-dimensionwas 2.98±0.86. As age increases, negative attitude towards cancer increases (r: -,187 p:0.01).Conclusions: Participants in the study found negative attitudes towards cancer. Community-based education and information should be provided to prevent perceptions and attitudes towards cancer and cancer patients.
GÜÇLENDİRME MODELİNİN KULLANIMINA ÖRNEK BİR OLGU ÇALIŞMASI: İNME REHABİLİTASYONU
A CASE STUDY FOR USE OF THE EMPOWERMENT MODEL: STROKE REHABILITATION
Yazar: Çalışkan, Türkan; Özer, Serap
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 3, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; empowerment,nursing,stroke,case report,rehabilitation ; inme,güçlendirme,rehabilitasyon,hemşirelik,olgu sunumu

İnme bireylerde engellilik oranını arttıran önemli sağlık sorunlarının başında yer almaktadır. Rehabilitasyon girişimleri engellilik seviyesini azaltıcı etkisi nedeniyle inmeli olgularda yaygın olarak kullanılmaktadır. İnme sonrasında rehabilitasyon sürecine erken başlamak iyileşmeyi olumlu yönde etkileyerek engelliliği minimal düzeye indirmektedir. Özellikle ilk altı ay içindeki rehabilitasyon girişimleri daha etkilidir. İnmeli olguların tedavi, öz bakım ve rehabilitasyon süreçleri ile ilgili bilgilendirilmesi dolayısıyla güçlendirilmesi önemlidir. Rehabilitasyon hemşiresi bu süreçteki olguyu yaşam şekli değişiklikleriyle baş etmede destekler, güçlendirir. Güçlendirilmiş olgu; güçlendirme sürecinin aktif öznesi olan ve yapabilir hale gelen bireydir. Bu olgu çalışması ile rehabilitasyon hemşiresinin inme bakımında kullandığı güçlendirme modelinin olumlu etkilerine dikkat çekmek ve model kullanımı konusunda rehberlik etmek amaçlandı.

Stroke is one of the most critical health problems that increase the rate of disability. Rehabilitation interventions are widely used in the treatment of stroke patients due to their effect of reducing the level of disability. Starting the rehabilitation process early after stroke positively affects the recovery and minimizes disability. Rehabilitation interventions are more effective, especially in the first six months. It is essential to inform stroke patients about treatment, self-care, and rehabilitation processes. The rehabilitation nurse supports and empowers the stroke patients during this process in coping with lifestyle changes. The empowered case is the individual who is the active subject of the empowerment process and becomes capable. With this case study, it was aimed to draw attention to the positive effects of the empowerment model used by the rehabilitation nurse in stroke care and emphasize the use of the model.
SAĞLIK EKİBİ ÜYELERİNİN EKİP ÇALIŞMASI TUTUMUNUN İŞ DOYUMUNA ETKİSİ: BİR ÜNİVERSİTE HASTANESİ ÖRNEĞİ
IMPACT OF TEAM WORK ATTITUDE ON JOB SATISFACTION IN HEALTHCARE PROFESSIONALS: A UNIVERSITY HOSPITAL EXAMPLE
Yazar: Bekmez, Fatma; Karagözoğlu, Şerife
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 4, 2020
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Team work,job satisfaction,health services,harmony ; ekip çalışması,iş doyumu,sağlık hizmetleri,uyum

Amaç: Bu çalışma, sağlık ekibi üyeleri arasındaki ekip çalışmasının iş doyumu üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı nitelikteki bu çalışma, 08 Mayıs-29 Eylül 2017 tarihleri arasında bir ilin üniversite hastanesinde çalışan 381 sağlık personeli ile yapıldı. Veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Ekip Çalışması Tutumu Anketi (EÇTA)” ve “Minosata İş Doyum Ölçeği (MİDÖ)” ile toplandı.Bulgular: Çalışmaya katılan sağlık ekip üyelerinin yaş ortalaması 34.26±8.54’tür. Araştırmada sağlık ekip üyelerinin çoğunluğunun hemşire, kadın, evli, lisans mezunu, dahili birimlerde, meslekte 1-5 yıl arasında ve haftalık 40 saat ve üzeri çalışanlar olduğu belirlendi. Çalışmaya katılan sağlık ekip üyelerinin EÇTA’dan ortalama 114.38±14.40 puan ve MİDÖ’den ortalama 66.18±14.98 puan aldıkları belirlendi. Çalışmada, sağlık ekip üyelerinin EÇTA ile MİDÖ puan ortalamaları arasındaki ilişkide pozitif yönde ve zayıf düzeyde ancak istatistiksel olarak önemli ölçüde bir bağlantı saptandı (r=0.306, p<0.000). Sonuç: Çalışmada, sağlık ekip üyelerinin ekip çalışması tutumunun yüksek, iş doyumlarının ise orta düzeyin biraz üzerinde olduğu; çalışanların ekip çalışmasına yönelik isteklerinin artışı ile iş doyumlarının artışı arasında paralel bir bağlantı olduğu tespit edilmiştir.

Aim: This study was carried out to investigate the effect of team-work between healthcare professionals on job satisfaction.Method: This cross-sectional and descriptive study was conducted with 381 health professionals working in a university hospital between 08 May-29 September 2017. The data of the research were gathered using "Personal Information Form", "Team Work Attitude Questionnaire (TWAQ)" and "Minnesota Job Satisfaction Scale (MJSS)”. Results: The mean age of participants was 34.26±8.54. In the study, it was determined that the majority of healthcare were nurses, women, married, undergraduates and they were working in medical units for 1-5 years and 40 hours or more per week. The mean scores of the TWAQ and MJSS scores were 114.38±14.40 and 66.18±14.98, respectively, and there was a weak but statistically significant relationship between the scores averages of TWAQ and MJSS (r=0.306, p<0.000).Conclusion: In the study, it was found that the teamwork attitudes of healthcare professionals were high and their job satisfaction was slightly above the medium level. It has been determined that there is a parallel correlation between the increase in professionals' desire for teamwork and the increase in their job satisfaction.
PANDEMİ SÜRECİNDE UZAKTAN EĞİTİMDE HEMŞİRE EĞİTİCİLERİN ROLLERİ VE ÖĞRENEN MERKEZLİ ÖĞRETİM STRATEJİLERİNE UYGUN WEB TABANLI ARAÇLARIN KULLANIMI
THE ROLES OF NURSE EDUCATORS AND THE USE OF WEB-BASED TOOLS SUITABLE FOR LEARNER-CENTERED LEARNING STRATEGIES IN DISTANCE EDUCATION IN THE PANDEMIC PROCESS
Yazar: Arslan Yürümezoğlu, Havva; Sezer, Hale; Şanlı, Deniz; Okumuş, Hülya
Dergi: Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Vol. 24 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Active learning,COVID-19,nursing education,distance education,learner-centered learning,pandemic,web-based tools ; COVID-19,çevrim içi eğitim,hemşirelik eğitimi,uzaktan eğitim,öğrenen merkezli öğretim,pandemi,web tabanlı araçlar

COVID-19 pandemisinin en fazla etkilediği alanlardan birisi hemşirelik eğitimi olmuştur. Bu süreç,  getirdiği pek çok güçlüğün yanı sıra eğiticilere mevcut geleneksel eğitimi tekrar gözden geçirme fırsatı sunmuştur. Özellikle geleneksel yüz yüze eğitimdeki öğrenenlerin motivasyonunu sağlamak ve öğrenenleri öğrenme sürecine dahil etmek gibi mevcut sorunlar uzaktan eğitim sürecinde çok daha fazla tartışılır hale gelmiştir. Bu bağlamda öğrenen merkezli bir hemşirelik eğitimi için bazı eğitici rollerinin daha fazla ön plana çıktığı bir süreç yaşanmıştır. Ayrıca öğrenen merkezli öğretim stratejilerine uygun web tabanlı araçların kullanılması önem kazanmıştır. Bu makalede, hemşirelik eğitiminde uzaktan eğitimde eğitici rolleri, öğrenen merkezli öğretim stratejileri ve bunlara uygun araçların kullanımı konusunda bir çerçeve sunarak pandemi sonrası da eğitim programlarında kısmen devam edecek olan uzaktan eğitimde kalitenin sürdürülmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır.

One of the areas most affected by the COVID-19 pandemic has been nursing education. This process not only has created many difficulties, but also has provided the educators with the opportunity to revise existing traditional education. Especially current problems such as providing motivation for learners and involving learners in the learning process in traditional face-to-face education have been discussed in the distance education process much more. In this context, for a learner-centered nursing education, there has been a process in which some educator roles have come to the fore. In addition, it has become important to the use of web-based tools compatible for learner-centered teaching strategies. In this article, it is aimed to contribute to the maintenance of quality in distance education, which will partially continue in education programs after the pandemic, by providing a framework on the roles of educators, learner-centered learning strategies and the use of suitable tools for these in distance education in nursing education.
Öğrencilerin Hava Kirliliği Algı Düzeyinin Araştırılması: Doğu Anadolu Bölgesi Örneği
Investigation of Air Pollution Perception Level of Students: Example of Eastern Anatolia Region
Yazar: Özgenç Osmanoğlu, Enzel; Eygü, Hakan
Dergi: Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Vol. 36 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Air pollution,perception of air pollution,Eastern Anatolia Region,Probit Model ; Hava kirliliği,hava kirliliği algısı,Doğu Anadolu Bölgesi,Probit Model

Uzun yıllardır yapılan hava kalitesindeki iyileştirme çalışmalarına rağmen hava kirliliği hala daha önemli bir halk sağlığı sorunu olarak yerini korumaktadır. Kentleşme, sanayileşme, nüfus artış hızı ve bazı zararlı gaz ve miktarları hava kirliliğine neden olan başlıca etmenlerdir. Bunun yanı sıra kişilerin hava kirliliği konusunda ne ölçüde farkındalığa sahip olduğu oldukça önem teşkil etmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, Doğu Anadolu Bölgesini temsilen bölgedeki çok nüfuslu ve köklü üniversiteler olan Atatürk, Van Yüzüncü Yıl ve İnönü Üniversitelerindeki öğrencilerin, hava kirliliğinin insan sağlığını olumsuz yönde etkilediği düşüncesine karşın tutum ve farkındalık düzeylerini belirlemektir. Probit model yardımıyla analizlerin yapıldığı çalışmanın sonuçlarına göre; öğrencilerin okudukları temel bilim dalı, babanın eğitim düzeyi, babanın mesleği ve aylık harcama tutarı hava kirliliğinin sağlığı olumsuz yönde etkilediği düşüncesi üzerinde istatistiki açıdan anlamlı etkiye sahiptir.

Despite the efforts to improve air quality for many years, air pollution still maintains its place as a more important public health problem. Urbanization, industrialization, population growth rate and some harmful gases and their amounts are the main factors causing air pollution. In addition, it is very important to what extent people are aware of air pollution. In this context, the aim of this study is to determine the attitudes and awareness levels of the students at Atatürk, Van Yüzüncü Yıl and İnönü Universities, which are the most populated and well-established universities in the region, representing the Eastern Anatolia Region, despite the thought that air pollution adversely affects human health. According to the results of the study, in which the analyzes were made with the help of the probit model; The basic science of the students, father's education level, father's occupation and monthly expenditure amount have a statistically significant effect on the thought that air pollution affects health negatively.