hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
SOSYOLOJİK AKLIN SOSYOLOJİK ELESTiRİSİ YA DA , ZİYA GÖKALP'İN YEĞLEDİĞİ
Sociological Critique of the Sociological Mind or What Ziya Gökalp Preferred
Yazar: Ergun, Doğan
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Ziya Gökalp, August Comte, Max Weber, sociological theory, sociological method. ; Ziya Gökalp, August Comte, Max Weber, sosyolojik kuram, sosyolojik yöntem

Bu makalenin amacı, Ziya Gökalp sosyolojisini Emile Durkheim ve Max Weber'in sosyolojik kuram ve sosyolojik yöntemleri bağlamında incelemek ve Gökalp'in sosyolojik tercih tavrını açıklamaya çalışmaktır. Makalede öncelikle bu üç sosyoloğun sosyolojiyi algılamalarını ve sosyolojiyi tanımlamaları ele alınmıştır. Durkheim sosyolojisindeki temel kavram toplumsal bilinç kavramıdır. Durkheim'a göre sosyoloji, toplumsal yaşayışın değişik billurlaşma/belirgin bir duruma gelme/açıklık kazanma derecelerini bir bütünlük içinde açıklayıcı bir bilim iken; Weber'e göre sosyoloji, kısaca, toplumsal davranışların iç anlamlarını anlamaya çalışan ve onları yalnız sonuçları içinde nedensel olarak açıklayan bir bilimdir. Gökalp sosyolojisi ise Durkheim sosyolojisinin etkisi altında oluşmaya ve gelişmeye başladığı halde, Gökalp'in sosyolojisindeki toplumsal bilinç , Durkheim sosyolojisinde olduğu gibi metafizik/tinsel bir varlık değildir. Ontolojik bakımından, insanın önce toplumsal bir varlık olması bakımından, Gökalp, önceliği toplumsal yapılara, toplumsal işleyişlere, ve toplumsal biçimlere vermiştir. Çünkü, insanın, insan yeteneklerinin gelişmesi için topluma, toplumsal ortama ihtiyaç olduğunu Gökalp bilmektedir. Ziya Gökalp'in sosyolojik aklı, toplumun bireylerden değil, tersine, bireylerin toplumdan doğduklarını öngörür.

The aim of this article is to analyse the sociology of Ziya Gökalp with reference to Emile Durkheim's and Max Weber's interpretations of sociology and sociological methodology. While trying to explain Gökalp's sociological choice between Durkheim and Weber, the article discusses these three sociologists' perceptions and definitions sociology. Although Gökalp's sociology had been formed and developed under the influence of Durkheim's sociological thinking, his concept of &ldquo;social consciousness&rdquo; is not a metaphysical one unlike Durkheim's interpretation. Due to the fact that individual is a social being, Gökalp gave the priority to social structures, social functions and social forms. He knew that the individual needs society and social milieu to develop him/herself and his/her abilities. Gökalp's sociological mind foresees that the individual emerges from the society where he/she is born in, but not the society emerges from the individuals who constitute it.
DURKHEIM'DAN SİMMEL'E TOPLUM VE BİLİMİNE GİRİŞ: BİR VARMIŞ, BİR YOKMUŞ
Does An Entity Called Society Really Exist?: An Introduction to the Science of Society  from Durkheim to Simmel
Yazar: Toktamış, Kumru
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Durkheim, Simmel, culture, collective conscious, interaction ; Durkheim, Simmel, etkileşim, kültür, kolektif bilinç

Ayni dönemde yaşamış ve benzer felsefi eğitimler almış olan Fransız kökenli Emile Durkheim ve Alman kökenli Georg Simmel, sosyolojinin bir bilimsel alan olarak ortaya çıkması ve geliştirilebilmesi gibi ortak kaygılarla yola çıkmış olmalarına karşın birbirlerinden çok farklı yöntem ve tarzda sonuçlara ulaşmışlardır. Durkheim toplumun kendi başına olgusal bir gerçeklik olduğu savı ile sosyolojinin metodolojisini kurgularken, Simmel, toplum diyebileceğimiz kendi başına bir varlığın olmadığı, toplumsallığın ancak bireyler arası bağlantılar, etkileşimler, ilişkiler ve rabıtalar üstünden anlaşılabileceği ve toplumsal değişimin, keşfedilmeyi bekleyen yasalarının değil ucu açık ve akışkan bir dinamiği olduğunu önermiştir. Bu önermeler ışığında, toplumsal gerçeklik bir olgu değil bir süreç olarak anlaşılırken, Simmel'in bireylerarası ilişki ve etkileşimlerin formlarının formel sosyolojinin konusu olabileceğini ancak muhtevalarının keyfedilmeyi bekleyen kuralları olmadığını tartışmaya açmış olması da, toplumsal kültür anlayışının, Durkheimcı birey üstünde belirleyici gücü olan kolektif bilinçten farklı bir noktada şekillenmesine neden olur.

Emile Durkheim and Georg Simmel, respectively of French and German origins, were contemporaries with similar philosophical foundations. While they shared the common concern of developing and maintaining a science of society, they reached to very different methodological and theoretical conclusions. Durkheim bases his sociological method on the claim that society is a fact all by itself, whereas Simmel argues that there is no such independent entity, and what social is can only be explained by tracing bonds, interactions, relations and associations among individuals. He also proposes that social change does not involve laws that are awaiting to be discovered, because its dynamics are fluid and not predictable. In the light of these prepositions, social reality should be understood not as a thing onto itself, but as a process made up of forms and contents of individual interactions. Simmel's argument that the forms, not the contents, of social interactions can be objects of formal sociological investigations, has vastly different implications concerning understanding culture, which Durkheim formulates as collective consciousness that shapes and determines the individual.
KOLLEKTİF BİLİNÇ / KOLLEKTİF TEMSİLLER: WUNDT İLE DURKHEIM
Collective Conscious / Collective Representation: Wundt and Durkheim
Yazar: Arkonaç, Sibel
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Wundt, Durkheim, Comte, positivism, consciousness, collective phenomena, collective representation. ; Wundt, Durkheim, Comte pozitivizmi, bilinç, kolektif fenomenler, kolektif temsiller

Bu makalede Wundt ve Durkheim'ın, kendilerini belki de aynı sayılabilecek projenin farklı konumlarına yerleştirdikleri, kolektif fenomenler meselesini ele alışlarını tartışmaya çalışacağım. Önce Wundt'un görüşlerini ve zihin-toplum antitezini bütünleştirme çabasındaki çıkmazlarını daha sonra da öğrencisi Durkheim'ın zihin ve toplumu birbirini tamamlayan ama farklı düzeyler olarak ele alışındaki indirgemeci karşıtı tutumundaki ısrarcılığını anlatacağım. Wundt, deneysel psikolojisinde yaptığının tersine, kolektif bilincin kavramsallaştırılmasında antipozitivisttir ama buna karşın, kolektif bilinci toplumla ilişkiselliğe getirme çabasında hala kartezyen konumunu koruduğundan aradaki ilişkiselliği bu düalistik düşünce sebebiyle yakalayamamıştır. Durkheim ise indirgemeci karşıtıdır ve pozitivist duruşa sahiptir. Birey-toplum-bilinci, birbirini tamamlayan ama farklı düzeyler olarak ele almakta bu suretle bireyi sürekli içi doldurulan bir konuma çekmektedir.

In this article I will try to discuss studies of Wundt and Durkheim about collective phenomenon that is constellated them in the different positions in the same project. Wundt's efforts for integration of mind-society antithesis have some discrepancies. Durkheim takes mind and society as co-complementary but different levels. He is persistent for this anti-reductionist attitude. I will focus on these two points. Wundt is anti-positivist in conceptualization of collective conscious in contrast to what he does in experimental psychology, but on the other hand since he already saves his Cartesian position in defining collective conscious in relationality with society he could not see the relationality between them because of this dualistic thinking. But Durkheim is anti-reductionist and has a positivist attitude. He sees individual, society and conscious as complementary but different levels. So he locates individual as a defined position.
EMILE DURKHEIM'iN TÜRKÇE'YE ÇEVİRİLERİ VE HAKKINDAKİ TÜRKÇE YAYINLAR
The Translations into Turkish from Emile Durkheim and Publications in Turkish about Him
Yazar: Kazancıgil, Aykut; Vergili, Ayhan
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Emile Durkheim, Ziya Gökalp, The Turkish Sociology, The translations into Turkish from Emile Durkheim. ; Emile Durkheim, Ziya Gokalp, Türk Sosyolojisi, Durkheim'in Türkçe'ye çevirileri

Emile Durkheim sosyoloji bilimine önemli katkılarda bulunan bir sosyologdur. Çalışmamız bakımından da Türk sosyolojisine çok önemli katkıları olması nedeniyle ayrıcalıklı bir yeri vardır. Öyle ki Türkiye'de sosyoloji biliminden bahsedildiğinde ilk akla gelen sosyolog hiç kuşkusuz Durkheim ve onun ülkemizdeki temsilcisi Ziya Gökalp'tır. Durkheim, bir dönem toplumsal sorunlarımızın çözümü için aydınlarımıza ilham kaynağı olmuştur. Cumhuriyet döneminde ise bir dönem sosyoloji eğitimi Durkheimci yaklaşımla özdeşleşmiştir. Hazırladığımız bu bibliyografya ile Durkheim'in Türkiye'de ne denli önemli olduğunu çevirileri ve hakkında yapılan çalışmalardan hareketle ortaya koymaya çalışacağız. Onun yayınları üzerine son yüz yılda ülkemizde yapılmış olan belli başlı çalışmaları bir arada görebilme ve değerlendirme imkanını sağlamış olacağız.

Emile Durkheim is a sociologist who has a considerable contribution to the science of sociology. Because of having very important contributions to Turkish Sociology, he has a priviledged place in our study too. Moreover, in Turkiye when the science of Sociology is mentioned about, there is no doubt the first sociologist who is remembered is Durkheim, and his representative in Turkiye is Ziya Gökalp. Durkheim has been the source of inspiration to our enlightened elites to solve our sociological troubles for a period of time. During the Turkish Republican age for a period of time, the education of sociology was the same as Durkheim's approach. With this bibliography we prepared, we will try to reveal what importance Durkheim has in Turkiye, with the help of translations from Durkheim and the studies about him. We will have provided to have the oppurtunity to see together the chief studies done about the publishes of Durkheim in the last century in our country and to appraise them.
DURKHEİM SOSYOLOJİSİ'NDE TURKİYE'DEN HUKUKÇU BİR İSİM: HÜSEYİN NAİL KUBALI VE SOSYOLOJİ DERSLERİ
A Jurist from Turkey on Durkheim's Sociology: Hüseyin Nail Kubali and Lessons On Sociology
Yazar: Parin, Suvat
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Hüseyin Nail Kubalı, Durkheim, Lessons On Sociology ; Hilseyin Nail Kubalı, Emile Durkheim, Sosyoloji Dersleri

Bu çalışmanın amacı, Fransız toplumbilimci Emile Durkheim'in yayımlanmamış ders notlarını içeren “Leçons de Sociologie/Sosyoloji Dersleri” isimli çalışmasını bir araya getirerek ilk kez yayımlanmasına ön ayak olan Hüseyin Nail Kubalı'nın bu girişiminin öyküsünü ortaya koymak olacaktır. Türkiye'nin ilk dönem sosyolojik çalışmalarında Fransız düşünür Durkheim'in yaklaşımları ve çalışmaları önemli bir yer tutmuş ve geniş bir tartışma alanı yaratmıştır. Türkiye'den hukukçu bir ismin, H.Nail Kubalı'nın, sosyolojik düşüncenin kült isimlerinden biri olan Durkheim'in daha önce yayımlanmamış yazmalarını bir araya getirerek sosyoloji literatürüne kazandırması girişiminin nasıl geliştiğini ve hangi etkenler dizisinin bir sonucu olduğunu ortaya koymak bu açıdan önem arz etmektedir.

The aim of this work is to display the story of Hüseyin Nail Kubalı's attempt to putting out for the first time &ldquo;Leçons de Sociologie/Lessons on Sociology&rdquo; by Emile Durkheim, which involves his unpublished courses till now. At the beginning period of sociological studies in Turkey the perspectives and the works of French intellectual Durkheim had played an important role and had created a large discussion field. Hence, it is cardinal to denominate that how a jurist from Turkey, H. Nail Kubalı attempted to revive a cult figure of sociological thought; Durkheim, in the literature of world sociology through gathering his unpublished manuscripts and which factors affected this process.
PRAGMATiZM ELE~TiRiSiNDEN LiBERALizMiN KU~ATMASINA DURKHEIM SOSYOLOJiSi
Durkheimian Sociology: From Critic of Pragmatism to the Censure of Liberalism
Yazar: Berkkurt, Günce
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Durkheim, Pragmatism, Rationalism, Dewey ; Durkheim, Pragmatizm, Ussalclhk, Dewey

Durkheim'in, klasik pragmatizmi eleştirel bir gözle değerlendirdiği eseri Pragmatizm ve Sosyoloji, hem yer verdiği sosyolojik yöntem tartışmaları hem de ele aldığı nesne açısından yol göstericidir. 1890-1915 yılları arasında Fransa'da, görece önemli bir akademik verimliliğe ve itibara sahip olan durkheimci toplumbilim geleneğinin, iki dünya savaşı arasındaki dönemde genç araştırmacılar için cazibesini yitirmesinin, sosyolojinin ise, yöneticilerce kullanılacak verilerin toplanmasına indirgenmesinin tarihsel koşullarını ortaya koymak, siyasi ve iktisadi müdahalelerin akademik fikir çevrelerindeki etkisini sorgulamayı da gerektirir. Bu bağlamda, dünyanın birçok ülkesinde akademik dönüşüme neden olan 1929 krizi ve I. Dünya Savaşı sonrasında kurumsallaşmaya başlayan ulusaşırı akademik oluşumlar gibi meseleleri, fikir akımlarının uluslararası düzlemde dolaşımı ve alımlanması sorunsalı etrafında sosyolojik olarak tahlil etmek için, Fransız toplumbiliminin kurucusunun pragmatizmle ilişkisini yeniden ele almak gerekiyor.

Pragmatisme and sociology, a monography throughout which Durkheim critically studies the classical pragmatism, is a key work not only for its propositions on the methodology of sociology but equally, for its very subject. Analysis of the conditions of how a relatively prestigeous and productif academic tradition active in the period between 1890 and 1915, i.e, durkheimian sociology, looses its effect on the later generations of researchers as well as the assimilation of sociology in general to a mere data collecting for the administrators, public or private, requires, by the same token, an inquiry on the interferences, political and/or economical, to the academical circles. For that reason, it is crucial to re-examine the critique of the foundator of the French Sociology to pragmatism, in order to analyse sociologically the problematic effects of the circulation of intellectual trends at the international level, on the transformation of higher education systems in a number of countries, just as on the institutionalisation of transnational academic traditions.
SOCIOLOGIE VERSUS HISTOIRE? QUELQUES ELEMENTS DE REFLEXIONS SUR LA PLACE DE LA METHODE HISTORIQUE DANS LES SOCIOLOGIES DE DURKHEIM ET DE GÖKALP
Historical Method in the Sociology of Durkheim and Gökalp
Yazar: Kabakcı, Enes
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Durkheim, Gökalp, Turkish nationalism, Historical method, French sociology, Turkish sociology. ; Durkheim, Gökalp, Nationalisme turc, Methode historique, Sociologie fran9aise, Sociologie turque

Ce travail se propose d'etudier la place de l'histoire dans l'analyse  sociologique de Durkheim et de Ziya Gokalp. Le fondateur de l'ecole fran9aise de  sociologie a une relation complexe a l'histoire. Sachant qu'il s'ingenie ajeter dans  Les regles les bases d'une nouvelle discipline il faut nuancer ses considerations  tres critiques it propos de l'histoire. S'il manifeste une certaine reticence dans cet  ouvrage envers l'histoire, neanmoins il ne recuse pas categoriquement la place de  celle-ci dans l'analyse sociologique. En effet, c'est dans Ie but d'obtenir une  autonomie pour la sociologie qu'ill'oppose it deux traditions d'analyse du monde  social: l'histoire chronologique et la philosophie de l'histoire. Durkheim croit  cependant it la possibilite, voire it la necessite d'une histoire qui est faite  sociologiquement. Quant it Gokalp, disciple de Durkheim, il s'ingenie d'une part it  instituer la sociologie comme une discipline autonome en Turquie et recourt  d'autre part it l'histoire afin d'y chercher les rudiments du nationalisme turc  naissant. Cette entreprise delicate de Gokalp, pere fondateur de la sociologie  turque et ideologue du nationalisme turc, constitue l'objet principal de cet article.

This paper proposes to study the place of history in sociological analysis of Durkheim and Gökalp. The founder of the French sociology has a complex relationship to history. He endeavors to lay in R&egrave;gles, the basis of a new discipline and criticize severely the historical method. Thus, in this book, he shows certain reluctance to history, but he don't reject categorically the place of historical method in sociological analysis. In order to obtain autonomy for sociology, he contrasts two traditions of analysis of the social world: the chronological history and philosophy of history. However, Durkheim believes the possibility or even the necessity of a history made sociologically. As for Gökalp, disciple of Durkheim, he endeavors, on the one hand, to establish sociology as an autonomous discipline in Turkey and, on the other hand, resorts to history to seek the rudiments of the nascent Turkish nationalism. This delicate undertaking of Gökalp, founding father of Turkish sociology and ideologue of Turkish nationalism, is the main purpose of this paper.
DURKHEIM'DA SUREKLİLİK VE KOPUŞ OLARAK FELSEFE VE SOSYOLOJİ İLİŞKİSİ
Relationship between Philosophy and Sociology in Durkheim as Continuity and Rapture
Yazar: Kardeş, M. Ertan; Turhan, Özden
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: The rapport between sociology and philosophy, normativity, descriptivity, morality ; Sosyoloji ve felsefe ilişkisi, normativite, betimsellik, ahlaksallık

This article aims to analyze the relationship between &Eacute;mile Durkheim's sociology and its philosophical contexts. Departing from Durkheim's book Sociology and Philosophy, a collection of Durkheim's essays, the article proposes a lecture on Durkheim's thought underlining  the tension and the mutual interaction between normativity and descriptivity. This article also provides a deeper examination on whether the &ldquo;social philosophy&rdquo; [philosophie du social] or &ldquo;sociology&rdquo; is a matter of concern in Durkheim's thought. Hence, the article focuses mainly on the idea that the rupture between Durkheim's sociology from philosophy is partial. Durkheim, while trying to establish sociology as a discipline apart from philosophy, identifies the fundamental problems of philosophy with a sociological view under the title of &ldquo;general sociology&rdquo;. Thus, continuity between sociology and philosophy can be mentioned in Durkheim's thought as well as a rupture.  

This article aims to analyze the relationship between &Eacute;mile Durkheim's sociology and its philosophical contexts. Departing from Durkheim's book Sociology and Philosophy, a collection of Durkheim's essays, the article proposes a lecture on Durkheim's thought underlining  the tension and the mutual interaction between normativity and descriptivity. This article also provides a deeper examination on whether the &ldquo;social philosophy&rdquo; [philosophie du social] or &ldquo;sociology&rdquo; is a matter of concern in Durkheim's thought. Hence, the article focuses mainly on the idea that the rupture between Durkheim's sociology from philosophy is partial. Durkheim, while trying to establish sociology as a discipline apart from philosophy, identifies the fundamental problems of philosophy with a sociological view under the title of &ldquo;general sociology&rdquo;. Thus, continuity between sociology and philosophy can be mentioned in Durkheim's thought as well as a rupture.
EMİLE DURKHEİM VE KÜLTÜR SOSYOLOJİSİ
Emile Durkheim and Sociology of Culture
Yazar: Alver, Köksal
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 21, 2011
Anahtar kelimeler: Durkheim, Culture, Sociology of Culture, Ritual, Symbol, Emotion. ; Durkheim, Kültür, Kültür Sosyolojisi, Ritüel, Sembol, Duygu

Bu makale, Emile Durkheim'ın kültür sosyolojisindeki yerini, etkisini ve rolünü betimleyici bir şekilde belirleme amacındadır. Ayrıca, Durkheim örneğinde klasik dönem sosyologlarının yapıtlarını kültür sosyolojisi etrafında yeniden değerlendirmeyi ve okumayı önermektedir. Durkheim'ın kültür sosyolojisi çalışmalarında mutlaka değerlendirilmesi gereken bir figür olduğu ifade edilmektedir. Yapıtlarında yoğun bir şekilde tartıştığı ritüel, sembol, duygu gibi kavramlar, Durkheim'ı kültür sosyolojisine dahil etmektedir.

The aim of this article is to explore the place, influence and role of Durkheim in sociology of culture. Furthermore, it suggests to reevaluate and reread the works of classical sociologist in the context of cultural sociology. It has been also asserted that Durkheim is a very important figure for cultural sociological researches. His concepts, such as ritual, symbol, sense, make him an important part of sociology of culture.
SOSYOLOJi, ANTROPOLOJi, ŞARKİYATÇILIK VE ÖTEKİ
SOCIOLOGY, ANTHROPOLOGY, ORIENTAL ISM AND THE OTHER
Yazar: Coşkun, İsmail
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 16, 2012
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; The birth of the social sciences, Sociology, anthropology and orientalism, “other,” the new other, the established (old) other ; Sosyal bilimlerin doğuşu, Sosyoloji, antropoloji ve şarkiyatçılık, öteki

Sosyoloji, antropoloji ve şarkiyatçılığın inceleme konuları en genel anlamıyla insan toplumlarıdır. Fakat tarihsel olarak ve zaman içinde farklılaşacak şekilde her biri, farklı bir toplum tipi üzerine odaklanmış ve ayrı çalışma sahalarına sahiptirler. Bu üç disiplin kurumlaşma süreçlerini 19. yüzyılda tamamlamışlar ve böylece aralarındaki sınırlar, sorumluluk alanları çok kalın çizgilerle belirlenmiştir. Bu süreçte her bir disiplinin kimliği ve konumu batı toplumlarının ötekiyle girdiği ilişkinin mahiyeti ile belirlenmektedir. Fakat klasik sömürge sisteminin sona erdiği ve farklı bir dünya sisteminin ortaya çıktığı II. Dünya Savaşı sonrasında bu sınırların ortadan kalktığı, her üç disiplinin aynı alanda birlikte çalışma sürecine girdiği görülmektedir. Zira Batının “öteki”leriyle ilişkilerinde yaşanan değişim, disiplinler arasındaki sınır ve ilişkileri de dönüştürmüş ve disiplinlerden beklentileri değiştirmiştir. Bu yazıda sosyoloji, antropoloji ve Doğu toplum ve uygarlıklarını kendisine inceleme alanı olarak seçen şarkiyatçılığın “öteki” sorunu ekseninde, geçirdikleri dönüşüm ele alınmaktadır.

In the most general sense, the subjects of study for sociology, anthropology and orientalism are human societies. However, each of these disciplines focuses on a different type of society historically and as differentiated in time, and have different fields of research. The three disciplines completed their processes of institutionalization in the 19th century and the borders between them and their respective fields of responsibility were defined in broad lines. The change in the West's relationship with its “other”s also brought about a transformation in the borders and relations between the disciplines. The post-World War II re-structuring of relations of dominance changed the expectations from border-disciplines positioned between disciplines. The new expectations engendere a change in the interests and areas of focus of the sciences, too. This article, revolving around the axis of the problem of the “other,” focuses on the transformation sociology, anthropology and orientalism, which chose Eastern societies and civilisations as its field of research, underwent.