hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yetkisiz Temsilcinin Hukuki Sorumluluğu
Yetkisiz Temsilcinin Hukuki Sorumluluğu
Yazar: Helvacı, Serap; Karasu, Bülent
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Yetkisiz temsilci,Sorumluluk,Kusur,İyiniyet,Menfi zarar,Müspet zarar,Türk Borçlar Kanunu

Bütün hukuk düzenleri yetkisiz hareket eden doğrudan temsilcinin üçüncü kişiye karşı sorumlu olması gerektiğini öngörmektedir. Sorumluluğun oluşumunda ortak koşullar benimsenmekle birlikte, yetkisiz temsilcinin sorumluluğunun kapsamı konusunda farklı yaklaşımlar sergilenmektedir. Hukuk sistemimizde TBK. m. 47 hükmü, değişen koşullar ışığında basamaklı bir sorumluluk rejimini düzenlemektedir. Yetkisiz temsilcinin sorumluluğu, üçüncü kişinin iyiniyetli olmasını gerektirir. Üçüncü kişi, hukuki işlemin yapıldığı anda muhatabının yetkisizliğini bildiğinde veya bilmesi gerektiğinde, temsilcinin sorumluluğu kalkar. Ancak üçüncü kişinin yetkisizliğe ilişkin pozitif veya normatif bilgisinin, kusurlu yetkisiz temsilcinin sorumluluğuna etkisi konusunda değişik sonuçlara varılmaktadır. Çalışmamızda Türk Borçlar Kanununda yetkisiz temsilcinin sorumluluğunun kapsamı ile üçüncü kişinin yetkisizliği bilmesinin veya bilmesi gerekliliğinin kusurlu temsilcinin sorumluluğuna etkisi incelenecektir.

Bütün hukuk düzenleri yetkisiz hareket eden doğrudan temsilcinin üçüncü kişiye karşı sorumlu olması gerektiğini öngörmektedir. Sorumluluğun oluşumunda ortak koşullar benimsenmekle birlikte, yetkisiz temsilcinin sorumluluğunun kapsamı konusunda farklı yaklaşımlar sergilenmektedir. Hukuk sistemimizde TBK. m. 47 hükmü, değişen koşullar ışığında basamaklı bir sorumluluk rejimini düzenlemektedir. Yetkisiz temsilcinin sorumluluğu, üçüncü kişinin iyiniyetli olmasını gerektirir. Üçüncü kişi, hukuki işlemin yapıldığı anda muhatabının yetkisizliğini bildiğinde veya bilmesi gerektiğinde, temsilcinin sorumluluğu kalkar. Ancak üçüncü kişinin yetkisizliğe ilişkin pozitif veya normatif bilgisinin, kusurlu yetkisiz temsilcinin sorumluluğuna etkisi konusunda değişik sonuçlara varılmaktadır. Çalışmamızda Türk Borçlar Kanununda yetkisiz temsilcinin sorumluluğunun kapsamı ile üçüncü kişinin yetkisizliği bilmesinin veya bilmesi gerekliliğinin kusurlu temsilcinin sorumluluğuna etkisi incelenecektir.
Türk Hukukunda Kültür Varlıklarının Mülkiyeti
Türk Hukukunda Kültür Varlıklarının Mülkiyeti
Yazar: Özel, Sibel
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Devlet malı,Kültür varlığı,Kültür varlığının korunması,Özel mülkiyetteki kültür varlıkları

Kültür varlıklarının korunması meselesi kültür varlıkları üzerindeki mülkiyet hakkıyla yakından bağlantılıdır. Bu nedenle kültür varlığı açısından zengin kaynak ülkeler bir kanun hükmüyle kendi topraklarında bulunan bütün objeler üzerinde devlet mülkiyeti tesis etmeyi tercih etmektedir. Böylelikle menşe ülke ipso iure bulunan objelerin maliki olmaktadır. Türkiye de bir kaynak ülke olarak 1884’den beri bulunan bütün arkeolojik objelerin kanun gereği devlet mülkiyetine tâbi olduğu prensibini kabul etmiştir.Bununla birlikte özel mülkiyete tâbi diğer çeşit kültür varlıkları da bulunmaktadır. Kanun kapsamında kültür varlığı tanımı ile kültür varlığı üzerinde devlet mülkiyeti kavramı birbirinden farklıdır. Bu makalede kamu mülkiyeti tanımı ile kültür varlığı tanımı arasındaki farklar irdelenmektedir.

Kültür varlıklarının korunması meselesi kültür varlıkları üzerindeki mülkiyet hakkıyla yakından bağlantılıdır. Bu nedenle kültür varlığı açısından zengin kaynak ülkeler bir kanun hükmüyle kendi topraklarında bulunan bütün objeler üzerinde devlet mülkiyeti tesis etmeyi tercih etmektedir. Böylelikle menşe ülke ipso iure bulunan objelerin maliki olmaktadır. Türkiye de bir kaynak ülke olarak 1884’den beri bulunan bütün arkeolojik objelerin kanun gereği devlet mülkiyetine tâbi olduğu prensibini kabul etmiştir.Bununla birlikte özel mülkiyete tâbi diğer çeşit kültür varlıkları da bulunmaktadır. Kanun kapsamında kültür varlığı tanımı ile kültür varlığı üzerinde devlet mülkiyeti kavramı birbirinden farklıdır. Bu makalede kamu mülkiyeti tanımı ile kültür varlığı tanımı arasındaki farklar irdelenmektedir.
Davalının Cevap Dilekçesi Vermemesi Halinde M. 128’in Uygulanması ve Ortaya Çıkan Sorunlara İlişkin Çözüm Arayışları
Davalının Cevap Dilekçesi Vermemesi Halinde M. 128’in Uygulanması ve Ortaya Çıkan Sorunlara İlişkin Çözüm Arayışları
Yazar: Özkaya Ferendeci, Özden
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Hukuki dinlenilme hakkı,Cevap dilekçesi,Cevap dilekçesi verilmemesinin sonuçları,Davayı genişletme ve değiştirme yasağı,Somutlaştırma yükümlülüğü

Hukuki dinlenilme hakkı kapsamında, davacı dava dilekçesi ile davayı açtıktan sonra, davalının da dinlenilmesi gerektiği için, davalıya belirli bir süre içerisinde dava dilekçesine cevap verebilme hakkı tanınmıştır. Davalının bu bağlamdaki savunma hakkı hem Anayasa tarafından güvence altındadır (AY m. 36) hem de belirttiğimiz üzere hukuki dinlenilme hakkının (m. 27 HMK) bir gereksinimidir. Ancak davalı bu hakkını kullanmak zorunda değildir. Davalı, cevap dilekçesi yazmaması ve mahkemeye vermemesi halinde hangi sonucun ortaya çıkacağını HMK m. 128 düzenlemiştir. Buna göre, süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş olan davalı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkâr etmiş sayılır. Kanundaki bu düzenleme bu ifade ile yetinmektedir ve bundan sonra yargılamaya nasıl devam edileceği hususunda bir ifadeye sahip değildir. Başka bir deyişle, HMK m. 128 uygulandıktan sonra yargılamaya ön inceleme aşaması ile mi yoksa replik dilekçesini yazma hakkının davacıya verilmesi ile mi devam edileceği hususu net olamamakla beraber, farklı görüşler savunulmaktadır. Bir görüşe göre HMK m. 128’in uygulanmasından sonra doğrudan ön inceleme aşamasına geçilmesi gerekirken, tarafımızca farklı bir görüş savunulmakta ve davacıya replik ile davalıya da düplik hakkının verilmesi gerektiği görüşündeyiz.

Hukuki dinlenilme hakkı kapsamında, davacı dava dilekçesi ile davayı açtıktan sonra, davalının da dinlenilmesi gerektiği için, davalıya belirli bir süre içerisinde dava dilekçesine cevap verebilme hakkı tanınmıştır. Davalının bu bağlamdaki savunma hakkı hem Anayasa tarafından güvence altındadır (AY m. 36) hem de belirttiğimiz üzere hukuki dinlenilme hakkının (m. 27 HMK) bir gereksinimidir. Ancak davalı bu hakkını kullanmak zorunda değildir. Davalı, cevap dilekçesi yazmaması ve mahkemeye vermemesi halinde hangi sonucun ortaya çıkacağını HMK m. 128 düzenlemiştir. Buna göre, süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş olan davalı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkâr etmiş sayılır. Kanundaki bu düzenleme bu ifade ile yetinmektedir ve bundan sonra yargılamaya nasıl devam edileceği hususunda bir ifadeye sahip değildir. Başka bir deyişle, HMK m. 128 uygulandıktan sonra yargılamaya ön inceleme aşaması ile mi yoksa replik dilekçesini yazma hakkının davacıya verilmesi ile mi devam edileceği hususu net olamamakla beraber, farklı görüşler savunulmaktadır. Bir görüşe göre HMK m. 128’in uygulanmasından sonra doğrudan ön inceleme aşamasına geçilmesi gerekirken, tarafımızca farklı bir görüş savunulmakta ve davacıya replik ile davalıya da düplik hakkının verilmesi gerektiği görüşündeyiz.
İflas Tasfiyesinde Geçici Dağıtma
İflas Tasfiyesinde Geçici Dağıtma
Yazar: Aşık, İbrahim
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: İflas,Geçici dağıtma,Kesin dağıtma,Alacaklılar toplanması,Geç başvuran alacaklar,İflas tasfiyesi

İflas tasfiyesinde müflisin haczi mümkün olan bütün malvarlığı kural olarak tasfiyeye dahil olur. Bu nedenle iflas tasfiyesi uzunca bir zamanı gerektirebilir. Tasfiye devam ederken iflas masasındaki bazı malların satışı yapılmış ama bazı mallar henüz satılamamış olabilir. Bunun yanında iflas alacaklılarına ilişkin davalar henüz sonuçlanmamış olabilir. İşte bu durumlarda satış sonucu elde edilen paranın bekletilmesi iflas alacaklılarının zararına olur. Bu nedenle kanun bu durumlarda elde edilen paranın alacaklılara dağıtılabilmesi için geçici dağıtma imkanı getirmiştir. Bu çalışmada geçici dağıtma-kesin dağıtma kavramları, bunlar arasındaki farklar, geçici dağıtmanın şartları ve geçici dağıtmanın sonuçları üzerinde durulmuştur. Geçici dağıtma kararının sonuçlarına değinilirken, geçici dağıtma kararının alacaklılar toplanmasına etkisi, iflas masasına geç başvuran alacaklıların durumu irdelenmiştir.

İflas tasfiyesinde müflisin haczi mümkün olan bütün malvarlığı kural olarak tasfiyeye dahil olur. Bu nedenle iflas tasfiyesi uzunca bir zamanı gerektirebilir. Tasfiye devam ederken iflas masasındaki bazı malların satışı yapılmış ama bazı mallar henüz satılamamış olabilir. Bunun yanında iflas alacaklılarına ilişkin davalar henüz sonuçlanmamış olabilir. İşte bu durumlarda satış sonucu elde edilen paranın bekletilmesi iflas alacaklılarının zararına olur. Bu nedenle kanun bu durumlarda elde edilen paranın alacaklılara dağıtılabilmesi için geçici dağıtma imkanı getirmiştir. Bu çalışmada geçici dağıtma-kesin dağıtma kavramları, bunlar arasındaki farklar, geçici dağıtmanın şartları ve geçici dağıtmanın sonuçları üzerinde durulmuştur. Geçici dağıtma kararının sonuçlarına değinilirken, geçici dağıtma kararının alacaklılar toplanmasına etkisi, iflas masasına geç başvuran alacaklıların durumu irdelenmiştir.
Taşınır Satış Sözleşmesinde Satıcının Ayıptan Sorumluluğu Bakımından Gözden Geçirme ve Bildirim Külfetinin Yerine Getirilmesinin Tabi Olduğu Süreler
Taşınır Satış Sözleşmesinde Satıcının Ayıptan Sorumluluğu Bakımından Gözden Geçirme ve Bildirim Külfetinin Yerine Getirilmesinin Tabi Olduğu Süreler
Yazar: Ünlütepe, Mustafa
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Borçlar hukuku,Satış sözleşmesi,Ticari satış,Tüketici satış sözleşmesi,Ayıp nedeniyle sorumluluk,Gözden geçirme külfeti,Bildirim külfeti,Ayıp,aşikar ayıp,Açık ayıp,Gizli ayıp

Taşınır satış sözleşmesinde, satıcı, alıcıya karşı satılanın ayıplarından ötürü sorumludur. Satıcının ayıptan sorumlu tutulabilmesi için alıcının gözden geçirme ve bildirim külfetini yerine getirmesi gerekir. Söz konusu külfetler, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 223 hükmünde ve tacirler arasındaki ticari satış sözleşmeleri bakımından 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 23/I – b. (c) hükmünde belirlenmiştir. Diğer yandan, tüketici işlemi niteliğindeki satış sözleşmelerine ilişkin olarak, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (eTKHK) m. 4/II hükmünde, bildirim külfeti düzenlenmiş ise de söz konusu külfete, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da (TKHK) yer verilmemiştir. Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Anlaşması (CISG) m. 38 ve 39 hükümleri de külfetlere ilişkin düzenleme öngörmüştür. Bu çalışmanın amacı, söz konusu hükümler çerçevesinde, alıcının gözden geçirme ve bildirim külfetini yerine getirmesinin tabi olduğu sürelerin ortaya konulmasıdır.

Taşınır satış sözleşmesinde, satıcı, alıcıya karşı satılanın ayıplarından ötürü sorumludur. Satıcının ayıptan sorumlu tutulabilmesi için alıcının gözden geçirme ve bildirim külfetini yerine getirmesi gerekir. Söz konusu külfetler, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK) m. 223 hükmünde ve tacirler arasındaki ticari satış sözleşmeleri bakımından 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 23/I – b. (c) hükmünde belirlenmiştir. Diğer yandan, tüketici işlemi niteliğindeki satış sözleşmelerine ilişkin olarak, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (eTKHK) m. 4/II hükmünde, bildirim külfeti düzenlenmiş ise de söz konusu külfete, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’da (TKHK) yer verilmemiştir. Milletlerarası Mal Satımına İlişkin Sözleşmeler Hakkında Birleşmiş Milletler Anlaşması (CISG) m. 38 ve 39 hükümleri de külfetlere ilişkin düzenleme öngörmüştür. Bu çalışmanın amacı, söz konusu hükümler çerçevesinde, alıcının gözden geçirme ve bildirim külfetini yerine getirmesinin tabi olduğu sürelerin ortaya konulmasıdır.
Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesinin Türk Borçlar Kanunu’nun 617. Maddesine Dayalı Olarak Sona Ermesi
Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesinin Türk Borçlar Kanunu’nun 617. Maddesine Dayalı Olarak Sona Ermesi
Yazar: Aydın, Gülşah Sinem
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi,Sözleşmeden Dönme,Önemli Sebep,Sürekli Borç İlişkisi,Türk Borçlar Kanunu

Ölünceye kadar bakma sözleşmesi, Türk Borçlar Kanunu’nun 611 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Çalışmanın içeriğini ise “Önel verilmeksizin fesih” başlığı altında m. 617 hükmünde düzenlenen sona erme hâli oluşturmaktadır. Bu hüküm uyarınca önemli sebeplere dayalı olarak sözleşmeye devam kendisi için çekilmez hâle gelen taraf, sözleşmeyi geçmişe etkili olarak ve herhangi bir önel vermeksizin sona erdirebilir. Sürekli borç ilişkisi niteliğinde olmasına rağmen, ifasına başlanmış sözleşme ilişkisini geçmişe etkili olarak sona erdirme imkânı sunan söz konusu düzenleme istisna oluşturan bu yönü ile önem taşımaktadır. Ayrıca hükümde hâkime dönmeyi yerinde bulmayıp, bakım alacaklısına ömür boyu gelir bağlama yetkisi tanınmıştır. Bu kapsamda çalışmada önemli sebeplere dayalı olarak sözleşmeyi sona erdirme hakkı, ölünceye kadar bakma sözleşmesi özelinde detaylı şekilde araştırılacaktır.

Ölünceye kadar bakma sözleşmesi, Türk Borçlar Kanunu’nun 611 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Çalışmanın içeriğini ise “Önel verilmeksizin fesih” başlığı altında m. 617 hükmünde düzenlenen sona erme hâli oluşturmaktadır. Bu hüküm uyarınca önemli sebeplere dayalı olarak sözleşmeye devam kendisi için çekilmez hâle gelen taraf, sözleşmeyi geçmişe etkili olarak ve herhangi bir önel vermeksizin sona erdirebilir. Sürekli borç ilişkisi niteliğinde olmasına rağmen, ifasına başlanmış sözleşme ilişkisini geçmişe etkili olarak sona erdirme imkânı sunan söz konusu düzenleme istisna oluşturan bu yönü ile önem taşımaktadır. Ayrıca hükümde hâkime dönmeyi yerinde bulmayıp, bakım alacaklısına ömür boyu gelir bağlama yetkisi tanınmıştır. Bu kapsamda çalışmada önemli sebeplere dayalı olarak sözleşmeyi sona erdirme hakkı, ölünceye kadar bakma sözleşmesi özelinde detaylı şekilde araştırılacaktır.
MIGA Konvansiyonunun Uygulama Alanı ve Konvansiyon Kapsamındaki Uyuşmazlıklara İlişkin Çözüm Yöntemleri
MIGA Konvansiyonunun Uygulama Alanı ve Konvansiyon Kapsamındaki Uyuşmazlıklara İlişkin Çözüm Yöntemleri
Yazar: Yılmaz, Alper Çağrı
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; MIGA,Doğrudan yatırım,Garanti sözleşmesi,Tahkim,Uzlaştırma

Dünya Bankası Grubunun en genç üyesi olan Çok Taraflı Yatırım Garanti Ajansının (MIGA) temel amacı, üye ülke yatırımcılarının, diğer üye ülkelerdeki yatırımları sebebiyle uğrayabilecekleri ticari olmayan riskleri garanti altına almaktır. Bu amaç çerçevesinde MIGA Konvansiyonu’nda, ev sahibi devletteki “döviz transferi”, “kamulaştırma ve benzeri tedbirler”, “savaş ve toplumsal kargaşa durumları” ve “sözleşmenin ihlali” risklerine karşı garanti sağlanmıştır. Konvansiyon kapsamında MIGA garantisinden faydalanmaya elverişli yatırım türleri ile yatırımcıların özelliklerine de yer verilmiştir. Konvansiyon’da ayrıca, Ajans ve üye devletler arasında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklara ilişkin olarak, müzakerelerden sonuç alınamaması halinde, “uzlaştırma” veya “tahkim” yollarına başvurulması öngörülmüştür. Söz konusu uyuşmazlık çözüm yolları bakımından; uzlaştırmacının tayini, hakem heyetinin teşekkülü, uyuşmazlığa uygulanacak hukuk ve tesis edilen kararların icrası konularında özgün hükümlere yer verilmiştir. Türkiye’nin 1988 yılından bu yana üye olduğu MIGA, ülkemizde son yıllarda özellikle sağlık, ulaşım ve finans sektörlerinde önemli yatırımlara garanti sağlamıştır. Bahse konu hukuki çerçevenin analizi, ülkemizin MIGA garantisi kullanılarak gerçekleştirilen yatırımlara ilişkin hak ve yükümlülüklerinin tespiti bakımından önem arz etmektedir.

Dünya Bankası Grubunun en genç üyesi olan Çok Taraflı Yatırım Garanti Ajansının (MIGA) temel amacı, üye ülke yatırımcılarının, diğer üye ülkelerdeki yatırımları sebebiyle uğrayabilecekleri ticari olmayan riskleri garanti altına almaktır. Bu amaç çerçevesinde MIGA Konvansiyonu’nda, ev sahibi devletteki “döviz transferi”, “kamulaştırma ve benzeri tedbirler”, “savaş ve toplumsal kargaşa durumları” ve “sözleşmenin ihlali” risklerine karşı garanti sağlanmıştır. Konvansiyon kapsamında MIGA garantisinden faydalanmaya elverişli yatırım türleri ile yatırımcıların özelliklerine de yer verilmiştir. Konvansiyon’da ayrıca, Ajans ve üye devletler arasında ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklara ilişkin olarak, müzakerelerden sonuç alınamaması halinde, “uzlaştırma” veya “tahkim” yollarına başvurulması öngörülmüştür. Söz konusu uyuşmazlık çözüm yolları bakımından; uzlaştırmacının tayini, hakem heyetinin teşekkülü, uyuşmazlığa uygulanacak hukuk ve tesis edilen kararların icrası konularında özgün hükümlere yer verilmiştir. Türkiye’nin 1988 yılından bu yana üye olduğu MIGA, ülkemizde son yıllarda özellikle sağlık, ulaşım ve finans sektörlerinde önemli yatırımlara garanti sağlamıştır. Bahse konu hukuki çerçevenin analizi, ülkemizin MIGA garantisi kullanılarak gerçekleştirilen yatırımlara ilişkin hak ve yükümlülüklerinin tespiti bakımından önem arz etmektedir.
Futbolcu Menajerliği Sözleşmesinde Menfaat Çatışması
Futbolcu Menajerliği Sözleşmesinde Menfaat Çatışması
Yazar: Doğu, Hakkı Mert
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Spor,Menajer,Spor Hukuku,Futbolcu Menajerliği Sözleşmesi,Menfaat Çatışması

Futbolcu menajerliği, bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de varlığını sürdürmektedir. Futbolcu menajerliği, menajer ile futbolcu veya futbol kulübü arasında imzalanan bir sözleşme ile ortaya çıkmaktadır. Menajerlik faaliyeti için taraflar arasında imzalanan bu sözleşmeye, futbolcu menajerliği sözleşmesi adı verilmektedir. Türkiye Futbol Federasyonu futbolcu menajerliği hakkında 9 Haziran 2015 tarihinde yeni bir talimat yayımlamış ve bu talimatta futbolcu menajerliği sözleşmesi bakımından revizyona gitmiştir.Futbolcu menajerliği sözleşmesinde incelenmesi gereken konulardan birisi de sözleşmedeki menfaat çatışmasıdır. Menfaat çatışması, hakkı ihlal eden ile hakkı ihlal edilen arasında ortaya çıkan durum şeklinde tanımlanabilir. Makalede futbolcu menajerliği sözleşmesinde menfaat çatışması, Borçlar Hukuku ve Futbol Menajerleri ile Çalışma Talimatı kapsamında bir incelemeye tabi tutulmaktadır.

Futbolcu menajerliği, bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de varlığını sürdürmektedir. Futbolcu menajerliği, menajer ile futbolcu veya futbol kulübü arasında imzalanan bir sözleşme ile ortaya çıkmaktadır. Menajerlik faaliyeti için taraflar arasında imzalanan bu sözleşmeye, futbolcu menajerliği sözleşmesi adı verilmektedir. Türkiye Futbol Federasyonu futbolcu menajerliği hakkında 9 Haziran 2015 tarihinde yeni bir talimat yayımlamış ve bu talimatta futbolcu menajerliği sözleşmesi bakımından revizyona gitmiştir.Futbolcu menajerliği sözleşmesinde incelenmesi gereken konulardan birisi de sözleşmedeki menfaat çatışmasıdır. Menfaat çatışması, hakkı ihlal eden ile hakkı ihlal edilen arasında ortaya çıkan durum şeklinde tanımlanabilir. Makalede futbolcu menajerliği sözleşmesinde menfaat çatışması, Borçlar Hukuku ve Futbol Menajerleri ile Çalışma Talimatı kapsamında bir incelemeye tabi tutulmaktadır.
Anayasa Mahkemesi’nin 2014/12321 Başvuru Numaralı ve 20.07.2017 Tarihli Tari Kararı’nın Değerlendirilmesi
Anayasa Mahkemesi’nin 2014/12321 Başvuru Numaralı ve 20.07.2017 Tarihli Tari Kararı’nın Değerlendirilmesi
Yazar: Çavdar, Pelin
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi,Üçüncü kişi,Alacağın devri,İyiniyet,Tapu sicili,Çelişkili davranış yasağı,Hukuki güven ilkesi

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici, finansal veya ticari sebeplerle, arsa sahibi ile yapmış olduğu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan alacağını üçüncü kişiye devredebilir. Karara konu uyuşmazlıkta da, yüklenicinin bağımsız bölüm ve arsa paylarının devrinin talebine ilişkin alacak hakkını alacağın devri yoluyla üçüncü kişiye devrettiği anlaşılmaktadır. Yüklenici ise sözleşmede kararlaştırılan şekilde inşaatı tamamlamadığı için, arsa sahibinin yüklenici ve üçüncü kişi adına tescil edilmiş olan tapu kayıtlarının iptali ve kendi adına tescili istemi ilk derece mahkemesi, Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi tarafından kabul edilmiştir. Kanaatimizce, verilen karar sözleşmeden dönme teorileri, tapu siciline egemen olan ilkeler ve TMK md.2 bağlamında uyandırılan güvene aykırı davranış (çelişkili davranış yasağı) oluşturması ve hukuki güvenlik ilkesini de göz ardı etmesi gerekçeleriyle yerinde değildir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenici, finansal veya ticari sebeplerle, arsa sahibi ile yapmış olduğu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan alacağını üçüncü kişiye devredebilir. Karara konu uyuşmazlıkta da, yüklenicinin bağımsız bölüm ve arsa paylarının devrinin talebine ilişkin alacak hakkını alacağın devri yoluyla üçüncü kişiye devrettiği anlaşılmaktadır. Yüklenici ise sözleşmede kararlaştırılan şekilde inşaatı tamamlamadığı için, arsa sahibinin yüklenici ve üçüncü kişi adına tescil edilmiş olan tapu kayıtlarının iptali ve kendi adına tescili istemi ilk derece mahkemesi, Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi tarafından kabul edilmiştir. Kanaatimizce, verilen karar sözleşmeden dönme teorileri, tapu siciline egemen olan ilkeler ve TMK md.2 bağlamında uyandırılan güvene aykırı davranış (çelişkili davranış yasağı) oluşturması ve hukuki güvenlik ilkesini de göz ardı etmesi gerekçeleriyle yerinde değildir.
Kamu Görevlilerinin Özel Hayatı: Cinsel Tercih
Kamu Görevlilerinin Özel Hayatı: Cinsel Tercih
Yazar: Yıldırım, Turan
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 24 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Kamu Görevlisi,Özel Hayat,Eşcinsellik

Kamu görevlilerinin özel hayatları, yürüttükleri hizmetin gerekleriyle sınırlanabilmektedir. Özelhayatın sınırını yürütülen hizmetin gerekleri oluşturduğu için bu konuda genel açıklama yapmak vegenel sonuçlara ulaşmak mümkün değildir. Bu çalışma öğretmenlik ve askerlik hizmetindeki kamugörevlilerinin cinsel tercihine yönelik iki Anayasa Mahkemesi kararından esinlenilerek hazırlanmıştır.Ancak bu hizmetler dışında görev yapan kamu görevlileri bakımından da geçerli olabilecek bilgi veesaslara yer verilmeye çalışılmıştır.

Kamu görevlilerinin özel hayatları, yürüttükleri hizmetin gerekleriyle sınırlanabilmektedir. Özelhayatın sınırını yürütülen hizmetin gerekleri oluşturduğu için bu konuda genel açıklama yapmak vegenel sonuçlara ulaşmak mümkün değildir. Bu çalışma öğretmenlik ve askerlik hizmetindeki kamugörevlilerinin cinsel tercihine yönelik iki Anayasa Mahkemesi kararından esinlenilerek hazırlanmıştır.Ancak bu hizmetler dışında görev yapan kamu görevlileri bakımından da geçerli olabilecek bilgi veesaslara yer verilmeye çalışılmıştır.