hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Erzurum Bölgesinde Sığırlarda Respiratory Coronavirus Enfeksiyonunun RT-PCR ile tespiti ve Moleküler Karakterizasyonu
Erzurum Bölgesinde Sığırlarda Respiratory Coronavirus Enfeksiyonunun RT-PCR ile tespiti ve Moleküler Karakterizasyonu
Yazar: Timurkan, Mehmet; Aydın, Hakan; Belen, Sema
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

Sığırların coronavirusları (BCoV) dünya genelinde sığırcılık işletmelerini etkileyerek ciddi solunum ve sindirim sistemi enfeksiyonlarına yol açmaktadır. Bu çalışmada, sığır yetiştiriciliği yapılan işletmelerinde coronavirusların varlığını/yaygınlığını göstermek ve tespit edilen virusların diğer coronaviruslarla ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Erzurum ili ve ilçelerinde solunum sistemi semptomları gösteren, farklı ırk ve yaş gruplarında 54 adet sığır çalışmaya dahil edildi. Materyal olarak hayvanlardan burun sıvabı ve mezbahada kesilen hayvanlardan pnömonili akciğer dokusu alındı. Toplanan örneklerde viral nükleik asit ekstraksiyonu, RT-PCR ve nested-PCR reaksiyonları gerçekleştirildi. Bölgeyi temsilen bir amplikon dizi analizine tabi tutuldu. Yöremize ait coronavirus suşu ile gen bankasından sağlanan aşı ve çeşitli coronavirus suşlarına ait nükleik asit dizilimi karşılaştırılarak karakterize edildi. Coronavirus yönünden yapılan moleküler incelemeler sonucunda solunum sistemi enfeksiyonu bulunan 54 sığırdan alınan akciğer doku ve sıvab örneğinin 11 (%20.4)’inde etken pozitif olarak belirlenmiştir. Ayrıca dizi analizi sonucu bölgede sirküle olan virusun Betacoronavirus A grubunda yer aldığı ve aşı suşuyla aynı clusterda yer aldığı tespit edilmiştir. Bu çalışma ile bölgemiz ve ülkemiz açısından mevcut durum güncellenerek epidemiyolojik verilere katkıda bulunulmuştur.

Sığırların coronavirusları (BCoV) dünya genelinde sığırcılık işletmelerini etkileyerek ciddi solunum ve sindirim sistemi enfeksiyonlarına yol açmaktadır. Bu çalışmada, sığır yetiştiriciliği yapılan işletmelerinde coronavirusların varlığını/yaygınlığını göstermek ve tespit edilen virusların diğer coronaviruslarla ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Erzurum ili ve ilçelerinde solunum sistemi semptomları gösteren, farklı ırk ve yaş gruplarında 54 adet sığır çalışmaya dahil edildi. Materyal olarak hayvanlardan burun sıvabı ve mezbahada kesilen hayvanlardan pnömonili akciğer dokusu alındı. Toplanan örneklerde viral nükleik asit ekstraksiyonu, RT-PCR ve nested-PCR reaksiyonları gerçekleştirildi. Bölgeyi temsilen bir amplikon dizi analizine tabi tutuldu. Yöremize ait coronavirus suşu ile gen bankasından sağlanan aşı ve çeşitli coronavirus suşlarına ait nükleik asit dizilimi karşılaştırılarak karakterize edildi. Coronavirus yönünden yapılan moleküler incelemeler sonucunda solunum sistemi enfeksiyonu bulunan 54 sığırdan alınan akciğer doku ve sıvab örneğinin 11 (%20.4)’inde etken pozitif olarak belirlenmiştir. Ayrıca dizi analizi sonucu bölgede sirküle olan virusun Betacoronavirus A grubunda yer aldığı ve aşı suşuyla aynı clusterda yer aldığı tespit edilmiştir. Bu çalışma ile bölgemiz ve ülkemiz açısından mevcut durum güncellenerek epidemiyolojik verilere katkıda bulunulmuştur.
İneklerde Postpartum Dönemde Endometritisin Sınıflandırılması ve Tanımlanmasında Kullanılan Muayene Yöntemleri
İneklerde Postpartum Dönemde Endometritisin Sınıflandırılması ve Tanımlanmasında Kullanılan Muayene Yöntemleri
Yazar: Cannazik, Orçun; Polat, Bülent
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

İneklerde uterus enfeksiyon ve yangıları daha çok normal veya güç doğumlar sonucunda oluşan negatif basınç etkisiyle veya doğuma yardım girişimlerinin ardından mikroorganizmalarca kontaminasyon sonucunda şekillenmektedir. Ayrıca erken postpartum sorunlara bağlı olarak da uterus enfeksiyonları görülmektedir. Erken postpartum süreçte şekillenen enfeksiyonların tanısında; inspeksiyon, rektal muayene, vajinoskopik muayene, histereskopi, ultrasonografi, sitoloji, endometrial biyopsi, bakteriyoloji, polimeraz zincir reaksiyon yöntemi, reagent test stripleri ve kan değerlerinin incelenmesi gibi birçok muayene yöntemi kullanılmaktadır. Sunulan bu derlemede; ineklerde postpartum dönemdeki enfeksiyonların sınıflandırılması ve tanımlanmasında kullanılan muayene yöntemlerine değinilmiştir.

İneklerde uterus enfeksiyon ve yangıları daha çok normal veya güç doğumlar sonucunda oluşan negatif basınç etkisiyle veya doğuma yardım girişimlerinin ardından mikroorganizmalarca kontaminasyon sonucunda şekillenmektedir. Ayrıca erken postpartum sorunlara bağlı olarak da uterus enfeksiyonları görülmektedir. Erken postpartum süreçte şekillenen enfeksiyonların tanısında; inspeksiyon, rektal muayene, vajinoskopik muayene, histereskopi, ultrasonografi, sitoloji, endometrial biyopsi, bakteriyoloji, polimeraz zincir reaksiyon yöntemi, reagent test stripleri ve kan değerlerinin incelenmesi gibi birçok muayene yöntemi kullanılmaktadır. Sunulan bu derlemede; ineklerde postpartum dönemdeki enfeksiyonların sınıflandırılması ve tanımlanmasında kullanılan muayene yöntemlerine değinilmiştir.
Sığırlarda Östrus Senkronizasyonu ile Birlikte Kullanılan Döl Tutma Oranını Etkileyen Faktörler
Sığırlarda Östrus Senkronizasyonu ile Birlikte Kullanılan Döl Tutma Oranını Etkileyen Faktörler
Yazar: Pekçok, Deniz; Aksu, Emrah Hicazi
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 10 No. 3, 2015

Suni tohumlama (ST), sığır yetiştiriciliğinde en yaygın şekilde kullanılan biyoteknolojik bir yöntemdir. ST başarısını etkileyen en önemli faktörlerden birisi de östrusun doğru tespitidir. Sığırlarda kullanılan çeşitli östrus senkronizasyonu yöntemleri ile bu sorun aşılmaya çalışılmaktadır. Bu konuyla ilgili pek çok araştırmacı farklı senkronizasyon yöntemlerinin gebelik oranı üzerine başarısını kıyaslamak amacıyla araştırmalar yapmışlardır. Bazı bilim adamları da farklı senkronizasyon yöntemleriyle birlikte bir takım maddelerin kullanımının gebelik başarısı üzerine etkilerini araştırmışlardır. Bazı araştırmacılar, senkronizasyon yöntemleri arasında elde edilen gebelik oranları açısından fark olmadığını belirtmişlerdir. Ancak, diğer bazı araştırmacılar da senkronizasyon yöntemlerinden farklı gebelik oranı elde edilebileceğini, hatta aynı ırk içinde aynı senkronizasyon yönteminin uygulandığı inek ve düvelerde dahi farklı başarı oranlarının olabileceğini bildirmişlerdir. Senkronizasyonun başarısını ve gebelik oranını artırmak için senkronizasyon yöntemleri ile birlikte Vitamin E, GnRH, Fluniksin meglumin, Beta-karoten ve eCG gibi vitamin ve hormonlar birçok araştırmada kullanılmıştır. Bu derlemede, sığırlarda senkronizasyon ile birlikte kullanılan ve döl tutma oranını etkileyen faktörler ile ilgili güncel bilgiler sunulmuştur.

Suni tohumlama (ST), sığır yetiştiriciliğinde en yaygın şekilde kullanılan biyoteknolojik bir yöntemdir. ST başarısını etkileyen en önemli faktörlerden birisi de östrusun doğru tespitidir. Sığırlarda kullanılan çeşitli östrus senkronizasyonu yöntemleri ile bu sorun aşılmaya çalışılmaktadır. Bu konuyla ilgili pek çok araştırmacı farklı senkronizasyon yöntemlerinin gebelik oranı üzerine başarısını kıyaslamak amacıyla araştırmalar yapmışlardır. Bazı bilim adamları da farklı senkronizasyon yöntemleriyle birlikte bir takım maddelerin kullanımının gebelik başarısı üzerine etkilerini araştırmışlardır. Bazı araştırmacılar, senkronizasyon yöntemleri arasında elde edilen gebelik oranları açısından fark olmadığını belirtmişlerdir. Ancak, diğer bazı araştırmacılar da senkronizasyon yöntemlerinden farklı gebelik oranı elde edilebileceğini, hatta aynı ırk içinde aynı senkronizasyon yönteminin uygulandığı inek ve düvelerde dahi farklı başarı oranlarının olabileceğini bildirmişlerdir. Senkronizasyonun başarısını ve gebelik oranını artırmak için senkronizasyon yöntemleri ile birlikte Vitamin E, GnRH, Fluniksin meglumin, Beta-karoten ve eCG gibi vitamin ve hormonlar birçok araştırmada kullanılmıştır. Bu derlemede, sığırlarda senkronizasyon ile birlikte kullanılan ve döl tutma oranını etkileyen faktörler ile ilgili güncel bilgiler sunulmuştur.
Türkiye’de Yetiştirilen Kasaplık İsviçre Esmeri ve Simental Irkı Sığırlarda Myosin Heavy Chain 8 (MyH8) Gen Ekspresyon Düzeyi ile Canlı Ağırlığı Arasındaki İlişkisinin Araştırılması
The Relationship of Myosin Heavy Chain 8 (MyH8) Gene Expression Profile of Live Weight in Slaughtered the Simmental and Brown Swiss Cattle Breeds which Reared in Turkey
Yazar: Arslan, Korhan; Daldaban, Fadime; Akçay, Aytaç; Akyüz, Bilal
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Canlı Ağırlık,Gen Ekspresyonu,MyH8 gen,Sığır ; Cattle,Gene Expression,Live Weight,MyH8 gene

Bu çalışmada, Simental ve İsviçre Esmeri sığırlarda karaciğer ve kas dokusu MyH8 gen ekspresyonu ile canlı ağırlık ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada Simental (n=40) ve İsviçre Esmeri (n=40) erkek sığırlar kullanılmıştır. Kesimden önce canlı ağırlık ölçümleri yapılmış, kas ve karaciğer dokusu alınarak sıvı azotta dondurulmuştur. Sırası ile dokulardan Trizol ile RNA izolasyonu, RNA’lardan c-DNA sentezi ve SYBR Green yöntemi ile ekspresyon analizi yapılmıştır. Canlı ağırlıklar ile kas ve karaciğerde MyH8 gen ekspresyonu arasında önemli bir korrelasyon bulunmamıştır (P>0.05). Simental ve İsviçre Esmeri arasında kas MyH8 gen ekspresyonu bakımından farklılık bulunmamıştır (P>0.05). Ancak karaciğer MyH8 gen ekspresyonu iki ırktada önemli bulunmuştur (P<0.001). İsviçre Esmeri karaciğer MyH8 ekspresyonu Simentale göre yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak, çalışmada elde edilen veriler Simental ve İsviçre Esmeri MyH8 geni ekspresyonu ile canlı ağırlığı arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığını ancak MyH8 geninin bu ırklarda farklı ekspresyon profili taşıma potansiyeli olduğunu ortaya koymaktadır.

The aim of this study was to investigate, the relationship between of MyH8 gene expression profile of the liver and muscle tissue with the live weight, in the Simmental and Brown Swiss cattle. Simental (n = 40) and Brown Swiss (n = 40) male cattle were used in this study. Before slaughter, live weight measurements, muscle and liver tissue were taken and tissues were frozen in liquid nitrogen. It was made respectively RNA isolation by Trizol from tissue, c-DNA synthesis from RNAs and expression analysis by SYBR Green method. There was no significant correlation between live weights and MyH8 gene expression in muscle and liver (P>0.05). There was no significant difference in muscle MyH8 gene expression between Simmental and Brown Swiss (P>0.05). However, the difference in MyH8 gene expression in the liver was significant for two breeds (P<0.001). MyH8 gene expression level in Brown Swiss liver was significantly higher than the Simmental. As a result, the data obtained from study indicate that there is no significant relationship between the expression level of the MyH8 gene and live weight in the Simmental and Brown Swiss, but the MyH8 gene has the potential to carry a different expression profile in these breeds.
Kanatlıların Sindirim Kanalı Lenfoid Dokusu
Digestive Tract Lymphoid Tissue of Poultry
Yazar: Çolakoğlu, Fatma
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; GALT,Poultry ; GALT,Kanatlı

Sindirim sistemi pek çok patojen etkene ve zararlı maddeye maruz kalması nedeniyle bu sistem kanal boyunca yerleşmiş birçok savunma mekanizmasıyla korunmaktadır. Memeli tip lenf yumrularından yoksun olan tavuklarda sindirim kanalı lenfoid dokusu (GALT) ve dalak immünolojik cevapların şekillenmesi ve sonuçlanmasında önemli olan bölgelerdir. Tavuklarda GALT gastrointestinal kanalın epitel katına ve lamina propriyasına yayılmış olan immün hücrelerce şekillenmektedir. Ayrıca sindirim sistemi boyunca çeşitli yerlere lokalize olan yapılar ve lenfoid hücre toplulukları da bulunmaktadır. Kanatlıların sindirim sisteminin lamina propriyası ve intraepitelyumu boyunca dağılmış olarak bulunan farengeyal tonsil, özefageyal tonsil, pilorik tonsil, Meckel divertikülümü, sekal tonsiller, Peyer plakları ve bursa Fabricius mikrobiyel savunmada rol oynayan önemli lenfoid oluşumlardır. Kanatlılarda lakrimal bez, Harder bezi ve nazal bez ile ilgili pek çok lenfoid dokuyu içeren okulonazal bölge özefageyal tonsillerle birlikte sindirim kanalının başlangıcında immün sistemin sigortası gibi görev yapmaktadır. Bu lenfoid dokular gastrointestinal sistemin kalıcı yapılarıdır. Bu derlemede kanatlıların sindirim kanalı lenfoid dokusu hakkında bilgiler verilerek yapılması planlanan çalışmalara kaynak olabilmesi amaçlanmaktadır.

Digestive system is protected by many defensive mechanisms installed along the canal because digestive tract exposed to plenty of pathogenic microorganisms and harmful substances. In chickens which is devoid of mammalian type lymph nodes, digestive tract lymphoid tissue (GALT) and spleen are important regions in the formation and conclusion of immunological responses. GALT is shaped by immune cells which spreading to the epithelial layer and the lamina propria of gastrointestinal tract in chickens. In addition, there are structures and lymphoid cell populations which is localized to various locations throughout the digestive system. Farengeal tonsil, oesophageal tonsil, pyloric tonsil, Meckel’s diverticulum, caecal tonsil, Peyer’s patches and bursa of Fabricius which are scatterly throughout lamina propria and intraepithelium of digestive system of poultry are important lymphoid formations which play role in microbial defense. In poultry, oculonasal region containing many lymphoid tissue associated with lacrimal gland, Harderian gland and nasal gland is functioning as an insurance of immune system at the onset of the digestive system with esophageal tonsils. This lymphoid tissues of the gastrointestinal tract are permanent structures. In this review, it is aimed to be a resource for studies planned to be done by giving information about digestive tract lymphoid tissue of poultry.
Buzağılarda Preruminant Dönem Beslenmesinin Rumen Gelişimi Üzerine Etkisi
Effect of the Preruminant Calf Nutrition on Rumen Development
Yazar: Gümüş, Erinç
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 13 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Nutrition,Calf,Probiotics,Rumen development ; Besleme,Buzağı,Probiyotikler,Rumen gelişimi

Beslenme, hızlı gelişen ve yüksek verime sahip hayvanların elde edilmesinde genetik faktörler kadar önem taşımaktadır. Buzağılarda, özellikle sütten kesim öncesinde sağlıklı bir rumen gelişimi sağlamak, hem kuru yem tüketimine geçişi hızlandırarak maliyeti azaltmada, hem de fizyolojik gelişimi hızlandırmada fayda sağlamaktadır. Buzağıların sütten kesim öncesi beslenmesinde katı gıdalar rumen gelişimi açısından büyük öneme sahiptir. Yapılan çalışmalarda konsantre yemlerin içerdikleri bütirik ve propiyonik asitler nedeniyle, rumen epiteli ve papillaların gelişimini uyardığı saptanmıştır. Ayrıca kaba yemlerin de rumen kas gelişimini, motilitesini, haciminin artmasını, ruminasyonun uyarılmasını ve salyanın ön midelere akışını olumlu etkilediği ifade edilmiştir. Yemlerin türü ve partikül büyüklüğü de buzağılarda rumen gelişimini etkileyen diğer etmenler arasında yer almaktadır. Bununla birlikte başta probiyotikler olmak üzere yem katkı maddelerinin de rumen gelişimine olumlu etkileri bulunmaktadır.

Nutrition is important as the genetics to obtain rapid growing and highly productive animals. A healthy rumen development in calves, especially before weaning, is beneficial for both on decreasing costs as a result of speeding up the transition to dry feed intake and accelerating physiological development. The dry feed intake before weaning has a key role on the rumen development in calves. The studies have shown that concentrate feeds stimulate the development of rumen epithelium and papilla due to their butyric and propionic acid content. Moreover, forage feeds supply to increase total volume of rumen, motility, development of rumen muscles, stimulate rumination and the flow of saliva to forestomach. Type and particle size of feeds are also among the other factors that affect the rumen development of calves. Furthermore, feed additives particularly probiotics have a positive effect on rumen development.
Konya Merinosunun Arteria Celiaca'sı ve Dalları Üzerine Makroanatomik Bir Çalışma
A Macroanatomical Study on the Arteria Celiaca and Branches of the Konya Merino
Yazar: Özüdoğru, Zekeriya; Özdemir, Derviş; Balkaya, Hülya; Kara, Hülya
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; Anatomi,Arteria celiaca,Konya merinosu ; Anatomy,Arteria celiaca,Konya merino

Çalışma, Konya merinosunun a. celiaca’sı ve dallarının makroanatomik olarak incelenmesi amacıyla yapıldı. Araştırmada 10 adet Konya merinosu kullanıldı. Materyallere latex enjeksiyon metodu uygulandı. A. celiaca’nın, aorta abdominalis’in ventral yüzünden ilk ana damar olarak orijin aldıktan sonra a. lienalis ve a. hepatica ile a. gastrica sinistra’nın ortak kökü olmak üzere iki dala ayrıldığı gözlendi. A. lienalis, ilk olarak pancreas’a giden rami pancreatici’yi verdi. Daha sonra damar’ın ramus epiploicus, a. ruminalis sinistra ve a. ruminalis dextra’yı verdiği tespit edildi. A. hepatica, a. gastrica sinistra ile ortak bir kök halinde a. celiaca’dan ayrıldı. A. hepatica’nın porta hepatis hizasında a. gastrica dextra ve a. cystica’yı verdikten sonra a. gastroduodenalis olarak seyrine devam ettiği saptandı. A. gastrica sinistra’nın a. celiaca’nın verdiği dalların en kalını olduğu ve seyri esnasında a. reticularis, a. gastroepiploica sinistra, a. reticularis accessoria’yı verdikten sonra abomasum’un curvatura minor bölgesinde a. gastrica dextra ile anastomozlaştığı belirlendi. Sonuç olarak, a. celiaca’nın mide, dalak, pankreas, karaciğer, safra kesesi ve duedoneum’un başlangıç kısımlarının arteriel vaskülarizasyonunu sağladığı tespit edildi.

This study was carried out in Konya Merino for the purpose of macroanatomical examination of a. celiaca and its branches. In the study, 10 Konya merinos were used. Latex injection method was applied to the materials. After the origin of the a. celiaca, the ventral origin of the abdominal aorta as the first main vessel, which a. lienalis and a. hepatica and a. gastrica sinistra were divided into two branches as common root. A. lienalis first gave rami pancreatici to pancreas. Thereafter, the vessel was found to give ramus epiploicus, a. ruminalis sinistra and a. ruminalis dextra. As a common root which A. hepatica and a. gastrica sinistra left from a.celiaca. In the porta hepatis line, a. hepatica was give off a. gastrica dextra and a. cystica, then it was continued as a. gastroduodenalis. Arteria gastrica sinistra was found to be the thickest branches of the a. celiaca and anastomosed with a. gastrica dextra in the curvatura minor region of abomasum after giving arteria reticularis, a. gastroepiploica sinistra, and a. reticularis accessoria during course. As a result, It was determined that a. celiaca was found to provide arterial vascularization of the stomach, spleen, pancreas, liver, gall bladder and initial part of duodenum.
Bir Köpekte Rostral Segmental Mandibula Kırığı ve İnterdental Telleme Tekniği ile Sağaltımı
A Dog of Rostral Segmental Mandibular Fracture and its Treatment via Interdental Loop Wiring Technique
Yazar: Kaya, Mahir; Doğan, Elif; Okumuş, Zafer
Dergi: Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Health Care Administration ; Sağlık Kurumları Yönetimi ; İnterdental telleme,Kırık iyileşmesi,Köpek,Mandibula kırığı ; Mandibular fracture,Dog,Fracture healing,Interdental Loop wiring,Mandibular fracture

Bu olgu sunumunda 2 yaşlı, erkek, Terier ırkı bir köpekte mandibulanın rostral bölgesinin solunda karşılaşılan segmental kırığın interdental telleme tekniği ile sağaltımı konu edildi. Mandibular kırık başka bir köpeğin saldırısına bağlı oluşmuştu. Yapılan klinik incelemede nörolojik bulguya, solumun sistemine ve genel durum bozukluğuna ait patolojik belirtilere rastlanılmadı. Bununla birlikte hayvanın ağzının tam kapanmadığı belirlendi. Gingivada da laserasyon görüldü. Preoperatif radyografik değerlendirme yapıldı. Bu değerlendirmede kırık hattı, mandibular sol birinci premolar ile birinci kesici dişler arasındaydı. Sol kanin diş ve birinci premolar dişte kök kırığı da belirlendi. Bu kök kırığı olan dişlerin çekiminin yapılmasından sonra kırık fiksasyonu, interdental telleme ile sağlandı. Postoperatif 24. günde yapılan klinik ve radyografik değerlendirmelerde bu noninvaziv fiksasyon yöntemi ile komplikasyonsuz ve başarılı kırık iyileşmesinin sağlandığı görüldü. Köpeklerdeki segmental mandibula kırıklarında interdental telleme başarı ile kullanılabilecek bir yöntem olabilir.

In this case report, the treatment of segmental fracture by interdental loop wiring technique on the left side of the rostral region of the mandible in a 2-year-old male, Terrier breed dog was described. Mandibular fracture occurred due to the attack of another dog. In the clinical examination, there were no pathological symptoms related to neurological findings, respiratory system or the general condition. However, it was determined that the mouth of the animal could not close completely. Gingival laceration was evident. In the preoperative radiographic evaluation, a fracture line was observed between the left mandibular first premolar and the first incisor teeth. The roots of the left canine and the left first premolar teeth were also fractured. Mandibular fracture was reduced via interdental loop wiring after these two teeth were extracted. On the 24th postoperative day, clinical and radiographic evaluations were performed which revealed that this non-invasive fixation method achieved a complete fracture healing without complications. Interdental loop wiring may be used successfully in segmental mandibular fractures in dogs.