hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Milletlerarası Ticari Tahkimde Tahkime Elverişliliğe Uygulanacak Hukuk
Milletlerarası Ticari Tahkimde Tahkime Elverişliliğe Uygulanacak Hukuk
Yazar: Can, Mustafa Cemre
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Tahkime elverişlilik,Tahkime elverişlilik itirazı,Uygulanacak hukuk,Hukuk seçimi,Tahkim sözleşmesi,Münhasır yetki

Günümüzde milletlerarası karakterli ticari uyuşmazlıkların en yaygın çözüm yolu tahkimdir. Uyuşmazlıkların olağan yargı makamları olan mahkemeler yoluyla çözüme ulaştırılması yerine hakemler vasıtasıyla sonuçlandırılması için tarafların yaptıkları anlaşmaya tahkim sözleşmesi denilmektedir. Taraflar, uyuşmazlığın çözümünü hakemlere havale etmekle hakemlerin verecekleri karara razı olsalar da aralarındaki somut uyuşmazlık bir devlet hukukuna göre tahkime elverişli olmayabilecektir. Milletlerarası ticari tahkim açısından sorun oluşturacak durum taraflar arasındaki uyuşmazlığın konusunun tahkime elverişli olmadığı hallerde devam eden süreçte hakem kararının iptalinin gündeme gelebilecek olması veya tenfiz sürecinde sorunlar yaşanabilecek olmasıdır. Bu sebeple, milletlerarası ticari tahkim uygulamasında bir uyuşmazlığın tahkime elverişli olup olmadığı sorusunun hangi hukuk uygulanarak çözüleceği meselesi tartışma konusu olmuştur. Bu çalışmada tahkime elverişliliğe uygulanacak hukuk sorusuna uygulama ve öğretideki görüşler çerçevesinde cevap aranmaktadır.

Günümüzde milletlerarası karakterli ticari uyuşmazlıkların en yaygın çözüm yolu tahkimdir. Uyuşmazlıkların olağan yargı makamları olan mahkemeler yoluyla çözüme ulaştırılması yerine hakemler vasıtasıyla sonuçlandırılması için tarafların yaptıkları anlaşmaya tahkim sözleşmesi denilmektedir. Taraflar, uyuşmazlığın çözümünü hakemlere havale etmekle hakemlerin verecekleri karara razı olsalar da aralarındaki somut uyuşmazlık bir devlet hukukuna göre tahkime elverişli olmayabilecektir. Milletlerarası ticari tahkim açısından sorun oluşturacak durum taraflar arasındaki uyuşmazlığın konusunun tahkime elverişli olmadığı hallerde devam eden süreçte hakem kararının iptalinin gündeme gelebilecek olması veya tenfiz sürecinde sorunlar yaşanabilecek olmasıdır. Bu sebeple, milletlerarası ticari tahkim uygulamasında bir uyuşmazlığın tahkime elverişli olup olmadığı sorusunun hangi hukuk uygulanarak çözüleceği meselesi tartışma konusu olmuştur. Bu çalışmada tahkime elverişliliğe uygulanacak hukuk sorusuna uygulama ve öğretideki görüşler çerçevesinde cevap aranmaktadır.
J.J.Rousseau’nun “Sosyal Sözleşme” Eserinin Osmanlı Türkçesine İlk Tercümeleri II
J.J.Rousseau’nun “Sosyal Sözleşme” Eserinin Osmanlı Türkçesine İlk Tercümeleri II
Yazar: Akkaya, Rukiye
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; J.J. Rousseau,Sosyal Sözleşmenin Osmanlı Türkçesi'ne ilk tercümeleri,mukavele-i içtimȃiyye,hȃkimiyet-i milliye,mȋsȃk-ı ictimȃȋyye

Tanzimat’tan Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna değin, Fransız aydınlanmasını ve özellikle J.J.Rousseau’nun çalışmalarını okumak, Osmanlı Türkçesine çevirmek nesilden nesle geçmiştir. Sosyal Sözleşme’nin ilk tercümeleri üzerine bir fikir verebilecek olan elimizdeki örnekler; 1911’de İçtihȃd dergisinde yayınlanan birkaç sayfalık metin, 1904’te Paris’te yayınlanan eksik kalmış I.Kitap tercümesi ve nihayet 1911’de İstanbul’da yayınlanan tercümedir. Türkiyat Mecmuasında (C 27, Sayı 2) bu tercümeler üzerine bir analiz yayınlamıştım. Bu çalışmada, J.J.Rousseau’nun Sosyal Sözleşme kitabının, 1329 tarihli “Mukavele-i İçtimȃiyye yȃhûd Hukuk-ı Siyȃsiyye-i Kavȃidi Esȃsiyye”  başlığı ile Osmanlı Türkçesine ilk tam metin çevirisi üzerinde; karşılaştırmalı olarak kaynak metin ve çeviri metin üzerinde bazı  kavramların analizi yapılmıştır.

Tanzimat’tan Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna değin, Fransız aydınlanmasını ve özellikle J.J.Rousseau’nun çalışmalarını okumak, Osmanlı Türkçesine çevirmek nesilden nesle geçmiştir. Sosyal Sözleşme’nin ilk tercümeleri üzerine bir fikir verebilecek olan elimizdeki örnekler; 1911’de İçtihȃd dergisinde yayınlanan birkaç sayfalık metin, 1904’te Paris’te yayınlanan eksik kalmış I.Kitap tercümesi ve nihayet 1911’de İstanbul’da yayınlanan tercümedir. Türkiyat Mecmuasında (C 27, Sayı 2) bu tercümeler üzerine bir analiz yayınlamıştım. Bu çalışmada, J.J.Rousseau’nun Sosyal Sözleşme kitabının, 1329 tarihli “Mukavele-i İçtimȃiyye yȃhûd Hukuk-ı Siyȃsiyye-i Kavȃidi Esȃsiyye”  başlığı ile Osmanlı Türkçesine ilk tam metin çevirisi üzerinde; karşılaştırmalı olarak kaynak metin ve çeviri metin üzerinde bazı  kavramların analizi yapılmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri Ceza Hukukunda Yalan Tanıklık Suçu
Amerika Birleşik Devletleri Ceza Hukukunda Yalan Tanıklık Suçu
Yazar: Özdemir, Ahmet
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Yalan Tanıklık,Yalan Tanıklığa Teşvik,Yalan Yere Yemin

Amerika Birleşik Devletleri Ceza Hukukunda federal düzeydeki suçlar, Birleşik Devletler Kanunu’nun “Suçlar ve Ceza Yargılaması” adlı 18. başlığı altında düzenlenmiştir. Federal suçlar arasında yer alan yalan tanıklık suçuna ilişkin hükümler ise 79. bölüm altındaki 1621-1623 maddeleri arasında yer almaktadır. Bu düzenlemelerden ilki olan “Genel Yalan Tanıklık Suçu” (m. 1621), yetkili bir mahkeme, kurul, memur ya da şahıs huzurunda gerçekleştirilen resmi işlemlerde yapılan yalan tanıklığı yasaklamaktadır. 1623. madde ile düzenlenmiş olan “Adli Süreçlerde Yalan Tanıklık Suçu”, ancak bir Birleşik Devletler mahkemesi veya büyük jüri huzurunda ya da bu mahkeme ve jüri önünde yapılacak bir yargılamaya bağlı olarak yürütülen yargısal süreçlerde işlenebilir. Madde 1622’de ise, başkasının yalan tanıklık suçunu işlemesi için teşvik edilmesi ya da kışkırtılması olarak tanımlanabilecek “Yalan Tanıklığa Teşvik Suçu” düzenlenmektedir. Çalışmamızda, bu suçlar, Amerikan Yüksek Mahkemesi ve diğer alt derece mahkemeleri kararları ışığında, aralarındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konularak önem arz eden unsurları itibariyle incelenecek ve daha sonra bu suçlara karşı yapılabilecek savunma imkânları üzerinde durulacaktır

Amerika Birleşik Devletleri Ceza Hukukunda federal düzeydeki suçlar, Birleşik Devletler Kanunu’nun “Suçlar ve Ceza Yargılaması” adlı 18. başlığı altında düzenlenmiştir. Federal suçlar arasında yer alan yalan tanıklık suçuna ilişkin hükümler ise 79. bölüm altındaki 1621-1623 maddeleri arasında yer almaktadır. Bu düzenlemelerden ilki olan “Genel Yalan Tanıklık Suçu” (m. 1621), yetkili bir mahkeme, kurul, memur ya da şahıs huzurunda gerçekleştirilen resmi işlemlerde yapılan yalan tanıklığı yasaklamaktadır. 1623. madde ile düzenlenmiş olan “Adli Süreçlerde Yalan Tanıklık Suçu”, ancak bir Birleşik Devletler mahkemesi veya büyük jüri huzurunda ya da bu mahkeme ve jüri önünde yapılacak bir yargılamaya bağlı olarak yürütülen yargısal süreçlerde işlenebilir. Madde 1622’de ise, başkasının yalan tanıklık suçunu işlemesi için teşvik edilmesi ya da kışkırtılması olarak tanımlanabilecek “Yalan Tanıklığa Teşvik Suçu” düzenlenmektedir. Çalışmamızda, bu suçlar, Amerikan Yüksek Mahkemesi ve diğer alt derece mahkemeleri kararları ışığında, aralarındaki benzerlik ve farklılıklar ortaya konularak önem arz eden unsurları itibariyle incelenecek ve daha sonra bu suçlara karşı yapılabilecek savunma imkânları üzerinde durulacaktır
İdarelerarası Ecrimisil Uyuşmazlıklarına İlişkin Danıştay Kararlarının Düşündürdükleri
İdarelerarası Ecrimisil Uyuşmazlıklarına İlişkin Danıştay Kararlarının Düşündürdükleri
Yazar: Sümer, Nuray
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; ecrimisil,kamu hizmeti,2886 sayılı Kanun,devlet ihale kanunu

Kamu tüzel kişilerinin mülkiyetinde veya devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların işgali halinde taşınmazı kullanma menfaatinin iadesi olan ecrimisil talep ve cebren takip ve tahsil yetkisinin, işgalcinin idare olması durumunda kullanımı hususu tartışmalıdır. Taşınmazın kamu hizmetinde kullanımı halinde işgal eden idareler lehine olmak üzere taşınmazın maliki bulunan idarelerin ecrimisil talep yetkisi sınırlandırılmıştır. Bu çalışmada idarelerin “zorunlu” kamu hizmetlerinin görülmesi amacıyla diğer idarelere ait taşınmaza el atması halinde, 2886 sayılı Kanun’un 75. maddesine dayanarak ecrimisil tahakkuku kamu malları rejimi ile sınırlı olarak inceleme alanı bulacaktır.

Kamu tüzel kişilerinin mülkiyetinde veya devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların işgali halinde taşınmazı kullanma menfaatinin iadesi olan ecrimisil talep ve cebren takip ve tahsil yetkisinin, işgalcinin idare olması durumunda kullanımı hususu tartışmalıdır. Taşınmazın kamu hizmetinde kullanımı halinde işgal eden idareler lehine olmak üzere taşınmazın maliki bulunan idarelerin ecrimisil talep yetkisi sınırlandırılmıştır. Bu çalışmada idarelerin “zorunlu” kamu hizmetlerinin görülmesi amacıyla diğer idarelere ait taşınmaza el atması halinde, 2886 sayılı Kanun’un 75. maddesine dayanarak ecrimisil tahakkuku kamu malları rejimi ile sınırlı olarak inceleme alanı bulacaktır.
Parada Sahtecilik Suçu (TCK m. 197)
Parada Sahtecilik Suçu (TCK m. 197)
Yazar: Meraklı, Serkan
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Kamu güvenine karşı suçlar,Sahtecilik,Para,Tedavül,Aldatma Kabiliyeti

Parada sahtecilik suçu TCK m. 197’de kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenmiştir. Kanunkoyucu bu suçu kamu güvenine karşı işlenen suçlar altında düzenleyerek suçla korunan hukukî değerin kişilerin mülkiyet hakkı değil, toplumun tedavüldeki paralara duyduğu güven olduğunu kabul etmiştir. 5237 sayılı TCK’daki suç tipi, 765 sayılı TCK’daki parada sahtecilik suçundan farklı unsurlara sahiptir. Bu farklılıktan hareketle bu suç tipinde özellikle maddî ve manevî unsur bakımından ve nitelikli haller bakımından birtakım değişikliklerin yapılması ihtiyacı bulunmaktadır. Çalışmada hem Türk hem de Alman öğreti ve içtihatlarından faydalanılarak mevcut suç tipinde yapılması gereken değişikliklere ilişkin önerilere, mevcut düzenlemenin yorumlanmasına ve uygulamadaki sorunlu noktaların çözümüne ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir.

Parada sahtecilik suçu TCK m. 197’de kamu güvenine karşı suçlar bölümünde düzenlenmiştir. Kanunkoyucu bu suçu kamu güvenine karşı işlenen suçlar altında düzenleyerek suçla korunan hukukî değerin kişilerin mülkiyet hakkı değil, toplumun tedavüldeki paralara duyduğu güven olduğunu kabul etmiştir. 5237 sayılı TCK’daki suç tipi, 765 sayılı TCK’daki parada sahtecilik suçundan farklı unsurlara sahiptir. Bu farklılıktan hareketle bu suç tipinde özellikle maddî ve manevî unsur bakımından ve nitelikli haller bakımından birtakım değişikliklerin yapılması ihtiyacı bulunmaktadır. Çalışmada hem Türk hem de Alman öğreti ve içtihatlarından faydalanılarak mevcut suç tipinde yapılması gereken değişikliklere ilişkin önerilere, mevcut düzenlemenin yorumlanmasına ve uygulamadaki sorunlu noktaların çözümüne ilişkin değerlendirmelere yer verilmiştir.
Borçlunun Kusurunun Ceza Koşulu Anlaşması Üzerindeki Etkisi
The Impact of the Debtor’s Fault on Penalty Clause Agreements
Yazar: Taşkın, Zeynep Damla
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Ceza Koşulu,Kusursuz Sorumluluk,Tazminat,Kusur,Sözleşmenin İhlali ; Penalty Clause,Strict Liability,Damages,Fault,Breach of Contract

Ceza koşulu borçluyu sözleşmesel yükümlülüklerini ifaya güdülemeyi amaç edinmiş bir baskı aracıdır. Ceza koşulu anlaşmasında alacaklı taraf, gerek kendisine taahhüt edilmiş olan edimin yerine getirilmesi ihtimalinin artması gerekse her şeye rağmen ifa edilmemesi halinde kararlaştırılan ceza koşulu tutarını, herhangi bir zarara uğrayıp uğramamasından bağımsız olarak, talep edebilecek olması sebebiyle epey ayrıcalıklı bir konumdadır. Ancak ceza koşulu olarak kararlaştırılan tutarın, borçlunun gerçekleşmeyen ifadan kusuru bulunmaması nedeniyle sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı bir durumda dahi muaccel olup olmayacağı bugün hala canlılığını koruyan bir tartışma konusu olmuştur. Bu makalede anılan soruya yanıt aranırken öncelikle mevcut kanuni düzenlemeler arasında ceza koşulu borçlusunun kusursuz sorumluluğuna ilişkin herhangi bir işaret olup olmadığı araştırılmış ve ardından da ceza koşulunun kararlaştırıldığı her durumda böyle katı bir sorumluluk rejimine gerçekten ihtiyaç duyulup duyulmayacağı değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sırasında karşılaştırmalı bir yaklaşım benimsenerek farklı hukuk sistemlerinde ve uyumlaştırma çalışmalarında konunun nasıl ele alındığı ortaya konmaya çalışılmıştır.

Penalty clause is an instrument that serves as a pressure mechanism against the debtor, forcing him to fulfill his contractual obligations. By way of a penalty clause agreement, the creditor puts himself in an extremely privileged position where his chances of receiving a proper performance are significantly high and even if the debtor breaches the contract, the creditor would still be entitled to the amount agreed within the penalty clause regardless whether he has endured any loss or damage due to that breach. However, it has always been a vivid topic of discussion whether the non-performance, which the debtor cannot be held responsible for due to lack of fault, would trigger the penalty clause. To come up with an answer to this question the author of this article will initially search any possible signs in the current code that call for the debtor’s strict liability with respect to the penalty clause and then discuss if there is a genuine need for such a liability applicable for all cases where a penalty clause is involved. In this attempt, the author adopted a comparative approach and reflected the positions taken in different legal systems along with certain harmonization studies.
Planlı Ekonomi Karşısında Hayek’te Hukukun Üstünlüğü
Planlı Ekonomi Karşısında Hayek’te Hukukun Üstünlüğü
Yazar: Keskin, Erdoğan
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 27 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Hukukun Üstünlüğü,Kolektivizm,Birey,Hürriyet

ÖzHukukun üstünlüğü, insan hak ve hürriyetlerinin korunabilmesi için en temel gerekliliklerden birisidir. Ancak eşitlik ve sosyal adalet söylemi ile hukukun üstünlüğü ihlal edilmekte; birey ve hürriyetleri görmezden gelinmektedir. Dolayısıyla siyasi iktidar tarafından ekonominin planlandığı ve bireyin toplum içerisinde yok sayıldığı bir düzen hürriyetlerle uyuşmamaktadır. Günümüzde de sosyal adalet ve eşitlik arzusuna ilave olarak salgın hastalıklar, terör ve milliyetçilik gibi etkenlerle planlamacılığa rağbet edilmesi tehlikesi hala çok tazedir. Biz de bu nedenlerle çalışmamızda Hayek’in görüşleri ile hürriyetlerin önemini hatırlatmak istiyoruz.

ÖzHukukun üstünlüğü, insan hak ve hürriyetlerinin korunabilmesi için en temel gerekliliklerden birisidir. Ancak eşitlik ve sosyal adalet söylemi ile hukukun üstünlüğü ihlal edilmekte; birey ve hürriyetleri görmezden gelinmektedir. Dolayısıyla siyasi iktidar tarafından ekonominin planlandığı ve bireyin toplum içerisinde yok sayıldığı bir düzen hürriyetlerle uyuşmamaktadır. Günümüzde de sosyal adalet ve eşitlik arzusuna ilave olarak salgın hastalıklar, terör ve milliyetçilik gibi etkenlerle planlamacılığa rağbet edilmesi tehlikesi hala çok tazedir. Biz de bu nedenlerle çalışmamızda Hayek’in görüşleri ile hürriyetlerin önemini hatırlatmak istiyoruz.
Ticari Vekil ile Benzer Kavramların Karşılaştırılması
Ticari Vekil ile Benzer Kavramların Karşılaştırılması
Yazar: Yolal, Oğuz
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Tacir Yardımcıları,Ticari Vekil,Ticari Temsilci,Pazarlamacı

Tacir yardımcıları genellikle bağlı ve bağlı olmayan tacir yardımcıları olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Ticari temsilci, ticari vekil ve pazarlamacı bağlı tacir yardımcıları; acente, simsar, komisyoncu ise bağlı olmayan tacir yardımcıları arasında sayılmaktadır. Ticari vekil, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 551 ilâ 554’üncü maddeleri arasında düzenlenen tacir yardımcılarından biridir. Ticari vekil kavramının unsurları, bağlı tacir yardımcısı olması, kural olarak bir ticari işletmenin varlığı ve ticari işletmeyi yönetmek veya bazı işlerini yürütmek için yetkilendirilmiş olmasıdır. Bu çalışmanın temelini ticari vekil oluşturmaktadır. Ticari vekil ile temsilci, ticari temsilci ve pazarlamacı arasındaki benzerlikler ve farklar karşılaştırılmıştır.

Tacir yardımcıları genellikle bağlı ve bağlı olmayan tacir yardımcıları olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Ticari temsilci, ticari vekil ve pazarlamacı bağlı tacir yardımcıları; acente, simsar, komisyoncu ise bağlı olmayan tacir yardımcıları arasında sayılmaktadır. Ticari vekil, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 551 ilâ 554’üncü maddeleri arasında düzenlenen tacir yardımcılarından biridir. Ticari vekil kavramının unsurları, bağlı tacir yardımcısı olması, kural olarak bir ticari işletmenin varlığı ve ticari işletmeyi yönetmek veya bazı işlerini yürütmek için yetkilendirilmiş olmasıdır. Bu çalışmanın temelini ticari vekil oluşturmaktadır. Ticari vekil ile temsilci, ticari temsilci ve pazarlamacı arasındaki benzerlikler ve farklar karşılaştırılmıştır.
Telif Hukuku ve Haksız Rekabet Hukuku Çerçevesinde Eser Adlarının Korunması
Telif Hukuku ve Haksız Rekabet Hukuku Çerçevesinde Eser Adlarının Korunması
Yazar: Yıldız, Ozan Ali
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Eser adı,Telif hukuku,Hususiyet,Haksız Rekabet,Ayırt edicilik

Fikir ve sanat eserleri genellikle bir ad altında umuma arz edilirler. Eserin adını belirleme yetkisi eser sahibine aittir. Eser sahibinin izni olmadıkça eser adında kısaltmalar, eklemeler veya bakaca değişiklikler yapılamaz. Eser adları, eser sahibinin hususiyetini taşıması halinde, eserin bütününden bağımsız olarak; bir edebi eser gibi korunabilir. Eser sahibi, bu nitelikteki eser adlarını bağımsız bir hak konusu haline getirebilir ve bunlar üzerindeki hakların ihlali halinde FSEK m. 66 vd. düzenlenen talepleri ileri sürebilir.Eser adları, haksız rekabet hükümleri kapsamında da korunmaktadır. FSEK m. 83’e göre, bir eser adının karıştırılmaya neden olabilecek şekilde bir başka eserde kullanılması haksız rekabet teşkil eder. Ancak bir eser adının bu kapsamda korunabilmesi için ayırt edici nitelikte olması ve umumen kullanılan adlardan olmaması gerekir.

Fikir ve sanat eserleri genellikle bir ad altında umuma arz edilirler. Eserin adını belirleme yetkisi eser sahibine aittir. Eser sahibinin izni olmadıkça eser adında kısaltmalar, eklemeler veya bakaca değişiklikler yapılamaz. Eser adları, eser sahibinin hususiyetini taşıması halinde, eserin bütününden bağımsız olarak; bir edebi eser gibi korunabilir. Eser sahibi, bu nitelikteki eser adlarını bağımsız bir hak konusu haline getirebilir ve bunlar üzerindeki hakların ihlali halinde FSEK m. 66 vd. düzenlenen talepleri ileri sürebilir.Eser adları, haksız rekabet hükümleri kapsamında da korunmaktadır. FSEK m. 83’e göre, bir eser adının karıştırılmaya neden olabilecek şekilde bir başka eserde kullanılması haksız rekabet teşkil eder. Ancak bir eser adının bu kapsamda korunabilmesi için ayırt edici nitelikte olması ve umumen kullanılan adlardan olmaması gerekir.
İdare Hukukunda İltizam Usulü ve İltizam Sözleşmeleri
İdare Hukukunda İltizam Usulü ve İltizam Sözleşmeleri
Yazar: Baş, Ömer Can
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Tımar,Mukataa,Kamu Hizmeti,İltizam,Mültezim

İltizam sözleşmeleri, klasik idari sözleşme tiplerinden biridir. Bazı İdare Hukuku kitaplarında bu sözleşme tipi konusunda yetersiz ve birbirini tekrar eden ifadeler yer alır. İdare hukukumuzda idari sözleşme tiplerinden biri olan İltizam Sözleşmesi tipi beraberinde, kamu hizmetlerinin görülme usulleri arasında yer alan ‘İltizam’ usulünü de gündeme getirmektedir. Bu usulün kökü yüzyıllar öncesine dayanmakta olup Osmanlı Dönemi öncesinde dahi mevcut olduğuna dair kanıtlar bulunmaktadır. Osmanlı idaresinde bu usul temel olarak vergi kalemlerinin toplanması işleminin özel bir kişiye ihale edilmesi suretiyle işletilmiş olup zamanla sözleşme konusunda genişlemeler meydana gelmiştir. Bu çalışma, hem iltizam usulünün temel özellikleri, gelişimi ve karşılaştırmalı olarak incelenmesini hem de iltizam sözleşmelerinin akdedilme süreçlerine dair içerdiği bilgilerle klasik idari sözleşme tiplerinden biri olan ‘İltizam Sözleşmelerine’ ışık tutmayı amaçlamaktadır.

İltizam sözleşmeleri, klasik idari sözleşme tiplerinden biridir. Bazı İdare Hukuku kitaplarında bu sözleşme tipi konusunda yetersiz ve birbirini tekrar eden ifadeler yer alır. İdare hukukumuzda idari sözleşme tiplerinden biri olan İltizam Sözleşmesi tipi beraberinde, kamu hizmetlerinin görülme usulleri arasında yer alan ‘İltizam’ usulünü de gündeme getirmektedir. Bu usulün kökü yüzyıllar öncesine dayanmakta olup Osmanlı Dönemi öncesinde dahi mevcut olduğuna dair kanıtlar bulunmaktadır. Osmanlı idaresinde bu usul temel olarak vergi kalemlerinin toplanması işleminin özel bir kişiye ihale edilmesi suretiyle işletilmiş olup zamanla sözleşme konusunda genişlemeler meydana gelmiştir. Bu çalışma, hem iltizam usulünün temel özellikleri, gelişimi ve karşılaştırmalı olarak incelenmesini hem de iltizam sözleşmelerinin akdedilme süreçlerine dair içerdiği bilgilerle klasik idari sözleşme tiplerinden biri olan ‘İltizam Sözleşmelerine’ ışık tutmayı amaçlamaktadır.
İş Hukukunda İşçinin Ara Dinlenmesi
İş Hukukunda İşçinin Ara Dinlenmesi
Yazar: Doğan, Sevil
Dergi: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Vol. 26 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Ara dinlenmesi,Çalışma Süresi,Çocuk ve genç işçiler

İş hukukunda işçinin çalışma ve dinlenme süreleri, işin düzenlenmesi hukukunun içerisinde yer almakta ve işçinin maddi ve manevi varlığının korunmasını amaçlamaktadır. Sosyal devlet ilkesinin bir uzantısı olan işçilerin sağlığının korunması, işgücünün de korunmasına hizmet ettiğinden kamusal nitelikli kurallarla koruma altına alınmıştır. İşçinin ara dinlenmesi, günlük çalışma süresi içinde işine mola vererek dinlenmesine imkân sağlamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesi, günlük belirli çalışma süresi olan işçiler bakımından ara dinlenmesi sürelerini öngörmüşse de, değişen ve özellik gösteren çalışma ilişkileri bakımından farklı bir biçimde ele alınmalıdır. Bu nedenle çalışmamızda öncelikle İş Kanununun ara dinlenmesine ilişkin getirdiği düzenlemeler yargı kararları ışığında incelenmiş ve daha sonra ara dinlenmesi bakımından özellik gösteren çalışmalar irdelenmiştir.

İş hukukunda işçinin çalışma ve dinlenme süreleri, işin düzenlenmesi hukukunun içerisinde yer almakta ve işçinin maddi ve manevi varlığının korunmasını amaçlamaktadır. Sosyal devlet ilkesinin bir uzantısı olan işçilerin sağlığının korunması, işgücünün de korunmasına hizmet ettiğinden kamusal nitelikli kurallarla koruma altına alınmıştır. İşçinin ara dinlenmesi, günlük çalışma süresi içinde işine mola vererek dinlenmesine imkân sağlamaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesi, günlük belirli çalışma süresi olan işçiler bakımından ara dinlenmesi sürelerini öngörmüşse de, değişen ve özellik gösteren çalışma ilişkileri bakımından farklı bir biçimde ele alınmalıdır. Bu nedenle çalışmamızda öncelikle İş Kanununun ara dinlenmesine ilişkin getirdiği düzenlemeler yargı kararları ışığında incelenmiş ve daha sonra ara dinlenmesi bakımından özellik gösteren çalışmalar irdelenmiştir.