hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bir Suzeni Sanatçısı Zeynelkhan Mukhamedzhanuly
A Suzani Artist Zeynelkhan Mukhamedzhanuly
Yazar: Gürcüm, Banu Hatice; Baykasoğlu, Nursel; Yerdenova, Assel
Dergi: Art-Sanat No. 11, 2018
Anahtar kelimeler: Zeynelkhan Mukhamedzhanuly,İşlemecilik sanatı,Suzeni,Tekstil,Kazakistan ; Zeynelkhan Mukhamedzhanuly,Embroidery art,Suzani,Kazakhstan

Arkeolojik kazı ve yazıtlar, Kazak el sanatlarında özel bir yere sahip olan işleme sanatının uzun bir geçmişi olduğunukanıtlamaktadır. Kazakistan’ın yetenekli zanaatkârlarının imgelemine yansıyan ve bir ulusun entelektüel birikimi olan işlemecilikzanaatının yüzlerce yıllık geçmişinde pek çok özgün desen geliştirilmiş ve bu desenler Kazak el sanatlarını farklılaştıran üsluplarolarak günümüze kadar ulaşmıştır. İşleme sanatı göz alıcı zarafeti ile Kazak toplumunun somut olan ve somut olmayan varlığınabir renk katarak anlamlı ve kalıcı bir el sanatı mirası olarak korunmuştur. Bu araştırmada geleneksel Kazak suzeni nakşını diğerel sanatçılarından farklı bir yaklaşımla yapan Zeynelkhan Mukhamedzhanuly konu edilmektedir. Mukhamedzhanuly suzenitekniğini gelenekselliğini bozmadan sanatsal bir teknik olarak kullanarak, bu zanaatın en çağdaş, en nadide örneklerini ortayakoymaktadır. Sanatçı eserleriyle geleneksel Kazak suzeni işlemeciliğini günümüze taşımakta, geleneksel işlemecilik zanaatını birsanata dönüştürmekte ve Kazakistan’ın somut olmayan kültürel mirasına önemli katkılarda bulunmaktadır. Bu ustanın zanaatayaklaşım biçimi, geleneksel el sanatına getirdiği yenilikler geleneksel alanda eserler verecek tekstil tasarımcılarına önemli birörnek oluşturacak niteliktedir. Kazakistan Rekorlar Kitabı’nda ve Sanat Tarihi Kitabı’nda yer verilmiş olan sanatçının hayatı, eserlerive görüşleri bu araştırmada açıklanmıştır.

Archeological findings and inscriptions provide evidence that Kazakh embroidery art was used long ago in daily life. Within theembroidery art, which has accumulated intellectual artifacts reflected on by the artistic imaginations of talented Kazakh artisansfor centuries, many glorious patterns have been developed and which still survive today. Embroidery art with its flamboyantdelicacy has remained as a meaningful and sustainable cultural heritage adding zest to Kazakh society’s tangible and intangiblebeing. The key subject of this research, Zeynelkhan Mukhamedzhanuly, has conducted traditional Kazakh suzani embroiderytechniques through a different approach in motifs and compositions to other artisans. Mukhamedzhanuly perform the mostdelicate and modern examples of this traditional technique by using it as an art medium. The artist transforms traditional Kazakhsuzani embroidery into art contributing much to the intangible heritage of Kazakhstan with his artworks. This artist’s approachand his innovations in traditional handicrafts may provide an example to textile designers who intend to employ traditionaltechniques. The biography, artworks and views of Mukhamedzhanuly whose artworks are placed in the Records and Art HistoryBook of Kazakhstan, are presented in this paper.
Gümüş Ulu Camii: Bani ve Dönem Sorunları Üzerine Bir Mimari Deneme
Great Mosque of Gümüş: An Architectural Study on The Date and Patron Problem
Yazar: Keskin, Mustafa Çağhan
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Ottoman Architecture,Amasya,Gümüş,Yörgüç Paşa,Rüstem Paşa ; Osmanlı Mimarisi,Amasya,Gümüş,Yörgüç Paşa,Rüstem Paşa

Amasya’nınGümüş kasabasında yer alan cami, banisinin kim olduğuna ilişkin sorunlar iledikkat çeker. Taç kapı üzerinde bulunan “Yörgüç Rüstem Paşa Camii 1426”ibaresi, Yörgüç Paşa ile Rüstem Paşa’yı özdeşleştirerek tarihte hiç var olmamışbir figürü bani olarak ilan eder. Bu özdeşim, caminin oluşumundaki en önemliiki aktöre referans vermektedir; II. Murad’ın vezirlerinden Yörgüç Paşa(ö.1442) ve Kanuni Sultan Süleyman’ın vezirlerinden Rüstem Paşa (ö.1561). Banikimliğine ilişkin karmaşa, yalnız yöredeki geleneksel özdeşim üzerinden değil,yapıya dair günümüze ulaşan yazılı kaynaklarda da izlenebilir. Bu araştırma,caminin gerçek banisinin kim olduğunu veya Yörgüç Paşa ya da Rüstem Paşa’danhangisinin bu yapıya ismini vermeyi hak ettiğini ortaya koymayı amaçlamayan,ancak, yapısal veriler üzerinden bir mimarlık tarihi okuması yaparak, hangikısımların hangi döneme ait olabileceğini tartışmayı öngören bir denemedir. 

The mosque inGümüş, a small town in the Amasya region, attracts attention because of the problemof identifying its patron. The Turkish inscription written in the LatinAlphabet “Yörgüç Rüstem Paşa Camisi 1426” on the plate on the portal,consubstantiating Yörgüç Paşa and Rüstem Paşa, identifies a historical figurewho never existed as the patron of the building. This consubstantiation refersto two important actors in the construction process of the mosque: Yörgüç Paşa(d. 1442), the vizier of Murad II and Rüstem Paşa (d. 1561), the vizier ofSüleyman I. This study does not aim to reveal whether Yörgüç Paşa or RüstemPaşa was the true patron who commissioned the building, rather it aims toexamine the building in detail to date its parts.
Orta ve İç Asya Buluntularına Göre Erken Devir Türklerinde Ayna
Mirrors of the Ancient Turks: A study Based on Findings from Central and Inner Asia
Yazar: Oktay Çerezci, Jale Özlem
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Ayna,Erken Devir Türk Sanatı,Proto Türk,Asya Hunları,Göktürk Dönemi,Sembolizm ; Mirror,Ancient Turkish Art,Proto Turks,Huns,Gokturk Period,symbolism

Orta ve İç Asya’da Erken devir Türklerine aitkurganlarda, mezarlarda ele geçen çok sayıda ve çeşitteki nesneler arasındatunç aynalarla da oldukça sık karşılaşılmaktadır. Aynaların, ölülerin kemer,baş, göğüs, el gibi bölgelerinde ele geçmiş olması, onların gerek gündelikhayatta gerekse özellikle Şamanizm geleneği çerçevesinde kullanıldıklarını vebirtakım sembolik değerlere sahip olduklarını göstermektedir. Onların bazenbütün bazen de bilinçli olarak kırılmış biçimde bulunmuş olmaları yine buikili-kullanım özelliklerini kanıtlar niteliktedir.Erken dönem Türklerinde hem erkek, hem kadın hem deçocuk mezarlarında bulunan söz konusu aynalar dönemleri içinde, kulp formlarınagöre çeşitli tiplere ayrılarak inclenmiştir: arka yüzünde tutma topuzlular,çerçeveye bitişik kısa kulplular, çerçeveye bitişik uzun kulplular. Bazıaynalar sade bazıları ise arka yüzündeki tasvirlerle karşımıza çıkmaktadırlar. ÖzellikleAsya Hunlarına ve Göktürklere ait mezarlarda Çin aynalarına ya da bunlarınyerel üretim kopyalarına rastlanılmıştır; söz konusu eserler ayrı bir çalışmakonusu gerektirdiğinden burada detaylı olarak üzerinde durulmamıştır.Araştırmamızda Orta ve İç Asya’da varlık göstermişErken dönem Türklerine ait mezarlardan ele geçen ve daha çok yerel üretimolduklarını düşündüğümüz aynalar tanıtılmaya ve tartışılmaya çalışılmıştır.

Among the many and varied findings from kurgans – the gravesof Central and Inner Asian Turks - the placing of mirrors, especially bronzeones, is very important. Most of these mirrors were found in situ in positionssuch as the belt, hand, head, and chest of skeletons. This shows that these objectswere used not only in daily life but they also had a place in Shamanisticpractices as well as symbolical meaning. Moreover it was noted that while some of them were found whole, somewere only found in fragments. The ones found in fragments were brokenconsciously. So this point again proves their dual-usage. The mirrors of theAncient Turks were found in the graves of men, women, and children. We canclassify these mirrors by their period, according to the form of their handles:looped handles, short handles at the rim, long handles at the rim. Some of themhad no ornamentation while some of them had decorations on their reverse side.In the graves of Huns and Gokturks in particular, we observed Chinese mirrorsor their imitations. Given that we think this point needs seperate research,this element was not detailed in our study. The aim of this research was topresent and discuss the mirrors which originated from Central and Inner Asianearly period Turkish graves.
Edirne Selimiye Külliyesinde Bilinmeyen Bir Çeşme
An Unknown Fountain in the Edirne Selimiye Complex
Yazar: Akçıl Harmankaya, N. Çiçek
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Ottoman Architecture,Edirne,Selimiye Complex,Fountain ; Osmanlı Mimarisi,Edirne,Selimiye Külliyesi,Çeşme

Çeşme, sebil ve şadırvan gibi su yapılarınıninşa edilmesi daima en önemli hayırların başında gelmiştir. Bunlar içindeçeşmeler en yaygın görülen su yapılarındandır. Bir mahallenin,bir sokağın bazen de külliyenin bir parçası olarak cami cemaatinin suihtiyacını karşılamak üzere bir hayır eseri olarak inşa edilmişlerdir.MimarSinan’ın ustalık eseri Edirne Selimiye Camii, kent merkezinde, Kavak Meydanıolarak adlandırılan bir yükseltide eski saray (Saray-ı Atik) alanında inşaedilmiştir.Sultan II. Selim tarafından 1568-1574 yılları arasında inşa edilen yapı küçükbir külliyeyi meydana getirmektedir. Sinan’ın tezkire ve vakfiyeleri ile DayezâdeMustafa Efendi’nin Selimiye Risale’sinde de bahsedilmeyen, mimarı ve inşatarihi bilinmeyen Edirne Selimiye Külliyesi duvar çeşmesi çalışma konumuzuoluşturmaktadır. Bu çalışmada Edirne Selimiye Külliyesinin kuzey dış avluduvarı üzerinde yer alan çeşmesi, mimari özellikleri bakımından ilk keztanıtılarak, bulunduğu konum, yapı ve inşa dönemi açısından incelenmiştir.Mimar Sinan’ın su yapıları içinde az bilinen çeşmeleri açısından önemi üzerindedurularak, Edirne çeşmeleri ve çeşme mimarisi açısından bir değerlendirmesiyapılmıştır.

Building water structures such as fountains, sebil or a sadirvan has always been an important charitable deed. These werebuilt as works of charity to provide water for a district or street, or formosque communities as part of a social complex.The Edirne Selimiye Mosque, masterwork of Sinan theArchitect, was built on the old palace grounds on a ridge called Kavak Meydanı.The structure, built by Sultan Selim II between 1568 and 1574, constitutes asmall social complex. This paper examines the wall fountain of the EdirneSelimiye Complex, which was built by an anonymous architect at an unknown dateand is not mentioned in the biographies and pious endowment charters of Sinanor in the Selimiye Booklet by Dayezâde Mustafa Efendi. The fountain on thenorthern outer court wall of the Edirne Selimiye Complex is introduced for thefirst time in this paper by its architectural characteristics and examined forits location, construction and period. The paper also discusses the importanceof the fountain among the relatively unknown examples built by Sinan, andevaluates it within the context of fountains and fountain architecture inEdirne.
Antik Rüzgâr Yakalayıcıların Anadolu’daki Örnekleri: Şanlıurfa’nın Badgelleri
The Examples of Antique Wind Catchers in Anatolia: Badgels of Şanlıurfa
Yazar: Bekleyen, Ayhan; Melikoğlu, Yahya
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Malkaf,Badgir,Badgel,Rüzgâr yakalayıcı,Mekânsal havalandırma ve soğutma ; Malqaf,Badgir,Badgel,Wind-catcher,Spatial ventilation and cooling

Dünyanınfarklı bölgelerinde geleneksel yaşam alanlarını aşırı sıcak iklim koşullarındankorumak için bazı geleneksel tasarım stratejileri geliştirilmiştir. Mekânsalhavalandırma ve soğutma bu stratejilerin başında yer almaktadır. Binlerceyıllık bilgi birikiminin ürünü olan rüzgâr yakalayıcılar, sıcak iklimkoşullarına karşı mekânsal havalandırma ve soğutma sağlayan eşsiz binabileşenleridir. Bu çalışmada amaç, rüzgâr yakalayıcıları kullanma geleneğinesahip ülkeleri belirlemek, bu bileşenlerin yerel isimleri, biçim ve işlevlerihakkında bilgi vermektir. Ayrıca antik rüzgâr yakalayıcıların Anadolu’daki örnekleriolan Şanlıurfa’nın badgellerinin biçimsel ve işlevsel bakımdan ayrıcalıklıyönlerini belgelemek, diğer coğrafyalardaki örneklerle olan benzerlik vefarklılıklarını göstermek temel amaçlar arasında yer almaktadır.

Traditional design strategies have beendeveloped in different parts of the world to protect the traditional livingspaces from extremely hot weather conditions. Spatial ventilation and coolingare among the most widely used strategies. Wind-catchers (badgels), theproducts of thousands year old information, areincomparable building components that provide spatial ventilation and cooling.The purpose of the present study is to examine the countries that have thetradition of using wind-catchers and to give information about their localnames, forms and functions. The main aims of the study are to document theformal and functional aspects of the badgels in Şanlıurfa, which exemplify thewind-catchers in Anatolia, and to show their similarities and differences withthe examples in the other geographical areas in the world.
12-14. Yüzyıl Türk-İslam Mimarisi ile Gotik Mimarisindeki Figürlü Yağmur Olukları Üzerine Bir Karşılaştırma Denemesi
A Comparison Experiment on the Figures of the Rainspout in Gothic Architecture and Turk-Islam Architecture in the 12th and 14th Centuries
Yazar: Altın, Alper
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Anadolu Selçuklu,Anadolu Beylikleri,Gotik,Çörten,Gargoyle ; Anatolian Seljuks,Anatolian Dynasties,Gothic,Corten,Gargoyle

Yağmur olukları, duvarı ve harcı çatıdabiriken suların aşındırıcı etkisinden korumak için kullanılan bir mimarielemandır. Bunlar sade yapıldığı gibi figürlü olarak da yapılmışlardır. Figürlüyağmur olukları kültürlere göre farklı bir şekilde ele alınmıştır. Türk-İslamkültüründe su bereketle ilişkilendirilmektedir. Bundan dolayı çörtenler üzerindebereketle tasavvur edilen figürler görülmektedir. Bunun yanı sıra güçleilintili figürler de kullanılmıştır. Batı'da Ortaçağ Hıristiyan inancında isesu, dinen olumsuz anlamda düşünülmüştür. Ayrıca su yapıya zarar verdiği içinmusibetle ilişkilendirilen figürler gargoylelerde kullanılmıştır. Bu bağlamdaAnadolu ve Avrupa’daki figürlü yağmur olukları genel olarak incelenmiştir.Çalışmamız ile Doğu ve Batı’da ayrı sembolik anlamlara sahip bu yağmuroluklarının benzer ve farklı özellikleri ortaya çıkarılmak istenmiştir. Konuyusınırlamak amacıyla 12. ve 14. yüzyıllar tercih edilmiştir. Bu zaman aralığı AnadoluSelçukluları ve Beylikler dönemi ile Gotik döneme denk gelmektedir.

Waterspoutsare an architectural element that are used to protect the wall and mortar fromthe corrosive effect of water accumulated on the roof. Figured waterspouts arehandled differently depending on cultures. In Turkish-Islamic culture, water isassociated with fertility. Therefore, figures that are associated to abundanceare seen on cortens. In addition, power-related figures were also used.However, in Medieval Western Christian belief, water run through the mindsnegativeness. In addition, because the water damages the structure, the figuresassociated with evil are represented as gargoyles. In this context, figuredwaterspouts in Anatolia and Europe are examined in general. In our study, it isaimed to reveal similar and different characteristics of these waterspoutswhich have distinct symbolic meanings in East and West. In order to limit thesubject, 12th and 14th centuries are especially choosen. This time periodcorresponds to the Anatolian Seljuks, Principalities period and the Gothicperiod.
Üsküdar Ahmediye Külliyesi ve Lale Devri Mimarisi İçindeki Yeri
Uskudar Ahmediye Complex & Its Place in the Architecture of the Tulip Period
Yazar: Coşkun, Seda
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Lale Devri,III. Ahmet,Ahmediye Külliyesi,18. Yüzyıl ; Tulip Era,Ahmed III,Uskudar Ahmediye Complex,18th century

III. Ahmet döneminde 1718 yılında imzalanan PasarofçaAntlaşması’ndan sonra Batı ile uzun süreli barış devrine girilmiştir ve ilkelçiler Avrupa’ya yollanmıştır. Bu amaçla Yirmisekiz Mehmet Çelebi ilk Osmanlıelçisi olarak Fransa’ya gönderilmiştir. Yirmisekiz Mehmet Çelebi’nin Fransaseyahatinden getirdiği saray ve bahçe planları ile sefaretname Padişah III.Ahmet ve Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa’nın dikkatini çekmiştir. Busebeple III. Ahmet döneminde hem sultan hem de devlet ricali tarafındanözelikle İstanbul’da çok sayıda imar faaliyeti gerçekleştirilmiştir. Lale Devriolarak adlandırılan 1718-1730 yılları arasındaki dönemde kasırlar, köşkler,saraylar, çeşmeler, sebiller, kütüphaneler ve orta ölçekli külliyeleryapılmıştır. 1722 yılında yaptırılan Ahmediye Külliyesi de dönemin en önemli ortaölçekli komplekslerinden biridir. Bu külliye genel olarak Klasik Osmanlımimarisi özelliklerine sahiptir. Ancak kompleksin bazı bölümlerinde Doğu-Batısentezi uygulamalar da görülmektedir. Bu açıdan bakıldığında Ahmediye Külliyesiaynı zamanda bir geçiş dönemi yapısıdır.

After the Treaty of Passarowitz was signedin 1718 under Ahmed III's rule, the Ottoman Empire entered a long period of peace with the West, and subsequently, firstenvoys were sent to Europe. Tothis end, Yirmisekiz (twenty-eight) Mehmet Çelebi was sent to France as thefirst Ottoman envoy. Thepalace and garden plans brought by Mehmet Çelebifrom France caught theattention of Sultan Ahmed III and Grand Vizier Nevşehirli Damat Ibrahim Pasha.  For thisreason, during the reign of Ahmed III, both the sultan and dignitariescommissioned a large number of buildings,especially in Istanbul.Between the years 1718 and 1730, the so-called Tulip Era, many pavilions, kiosks, palaces, fountains, libraries, and medium-sized complexeswere built. Ahmediye Complex, built in 1722,is one of the most important medium-sized complexes of thisperiod. Overall, this complex bearsthe characteristics of Classical Ottoman architecture. However, in some parts of the complex, practices reflecting East-West synthesis are alsoseen. From this perspective, the Ahmediye Complex is also a structure of the transition period.
Batanay’ın Nikriz Mevlevî Âyini’nde Makamsal Sembolizm
Makam-Oriented Symbolism In Batanay’s Nikriz Mevlevi Ayini
Yazar: Karadeniz, İsmet
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Kemal Batanay,Mevlevî âyini,Makam,Sembolizm,Dinî müzik ; Kemal Batanay,Mevlevi ayini composition,Makam,Symbolism,Religious music

Bu çalışmada, gelenekselTürk sanatının birden fazla alanında eser vermiş olan Kemal Batanay’ın(1893-1981), hâfız, hattat ve şair kimliklerinden ileri gelen edebîyetkinliğinin, besteciliği üzerindeki etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır. Sanatyaşamı boyunca şiir ve müziği, ortak bir anlatıma işaret eder niteliktekullanmış olan Batanay’ın, müzik eserlerini müzik dışı öğelerle desteklemişolması düşüncesi, çalışmanın temel dayanaklarından biri olmuştur. Sembolistsanatın ön planda tuttuğu çağrışım vesöz ile müziğin birlikteliğikavramlarından hareketle, bestecinin; geleneksel Türk müziğinin, ifade biçimiolarak semboller üzerinden anlatımın yoğun olduğu Mevlevî âyini türündeki eseriele alınmıştır. Bestecinin Nikriz Mevlevî Âyini’nde yer alan gazel, rubai ve beyitlerdegeçen konu, karakter ve âyinin sembolik kurgusuna ilişkin detayların, eserinmakamsal yapısıyla ne şekilde desteklendiği incelenmiştir. Eserin, notadaBirinci, İkinci, Üçüncü ve Dördüncü Selâm olarak geçen bölümlerinde yer alan makamlarıntespit edildiği “Analiz” kısmında, sözlerin anlamsal içeriği ile âyininsembolik kurgusunun tercih edilen makamsal yapılarla ilişkisi metin halindeaçıklanmış, bestecinin âyin türündeki tek eserinin, sembolik vurgular meydanagetirerek eserin anlamsal yapısını güçlendiren çeşitli detaylar vasıtasıyla şiirve müzik bakımından soyut bir bütünlük arz ettiği sonucuna ulaşılmıştır.

Thisstudy seeks to identify the effect of the literary competence of Kemal Batanay(1893-1981), who created pieces in several traditional Turkish arts and whosecompetence rests on his identities of Quran recitation, calligraphy and poetry,on his composition. The idea that Batanay, who utilized poetry and musictowards a common narrative, supported his musical compositions withextra-musical elements forms the basis of this study. Departing from theconcepts of connotation and togetherness of music andlyrics which were prominent in symbolism, the Mevlevi ayinicomposition of Batanay, which as a genre in traditional Turkish music comprisesof intensive narration upon symbols, is taken into account. It is questionedhow the themes, subjects and details related to the symbolic fiction of theritual appearing in the ghazals, rubais and distichesin the Mevlevi ayini in makam Nikriz are connoted and to what extent supportedby the makam structure of the composition. The Analysis section, where themakam structures in the movements named Selam in the score are identified,explains the relation between the makam structures preferred by the composer,and the semantic content of the lyrics and the symbolic fiction of the ritual.It is concluded that the only work of the composer in this genre shows anabstract integrity in terms of poetry and music through the detailsstrengthening the semantic structure by symbolic emphases.
Niksar’dan Bizans Dönemine ait Keramoplastik ve Çini Örnekleri
Examples of Byzantine Ceramoplastic and Polychrome Tile Recently Found at Niksar
Yazar: Ermiş, Ü. Melda
Dergi: Art-Sanat No. 12, 2019
Anahtar kelimeler: Bizans,Niksar,Neokaisareia,Yonca biçimli keramoplastik,Çini ; yzantine,Niksar,Neokaisareia,Quatrefoil ceramoplastic,Polychrome tile

Bu çalışmada,Niksar’dan Bizans dönemine ait yeni birtakım buluntuların tanıtılmasıamaçlanmıştır. Niksar çevresinde bulunan ve günümüzde Yağıbasan Medresesiiçinde oluşturulan vitrinlerde sergilenen birkaç parça dikkat çekicidir.Bunlardan biri dört yapraklı yonca biçimli keramoplastik süslemelerdir. Bizansmimarinde cephe süslemesinde kullanılan bu bezemelerin benzer örnekleriBalkanlarda, başkent Konstantinopolis’de ve Batı Anadolu’da görülmektedir.    Yağıbasan Medresesi’nde sergilenen dikkat çekici diğerveriler ise Bizans dönemine ait çini parçalarıdır. Bizans dönemine aitçinilerden az örnek bilinmektedir. Bilinen örneklerin çoğunluğu BulgaristanPreslav, Konstantinopolis ve Bithynia’dandır. Niksar’da Bizans dönemine aitçini örneklerine rastlanması oldukça dikkat çekici bir husus olup,araştırılması gerekli bir konudur.  

The aim of this paper is to introduce the new findingsfrom Niksar dated to the Byzantine period. A small number of striking piecesfound in the vicinity of Niksar are currently exhibited in the YagıbasanMadrasah. Among these are quatrefoil ceramoplastic decorations. Thesedecorations were used to adorn building façades in Byzantine architecture.Their analogs are seen in the Balkans, Constantinopolis (capital of theByzantine Empire), and Western Anatolia.The other remarkable pieces are tiles from theByzantine period. Such examples of Byzantine polychrome tiles are rarely seenand these examples are from Preslav, Constantinopolis and Bithynia. Thepresence of the tiles from the Byzantine period in Niksar is an interestingissue that requires further research.