hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Seyyid Ahmet Arvasi’ye Göre Eğitimle Kültür Arasındaki İlişki
Relation Between Culture and Education in Seyyid Ahmet Arvasi
Yazar: Özdemir, Şuayip
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Culture, national culture, education, civilization, religion

Arvasi has attached importance to culture. He has studied the culture from educator point of view , has made clear the concepts of culture and civilization and has called attention to connection between education and national culture Arvasi has attached  importance to national culture too. He has explained that the school is charged with protection and development of national  cultural values. According to Arvasi, most important aspect of education is it’s nationality. Arvasi has called attention to interaction between Islam and our culture. He has explained that there is an interaction between culture and religion, and religion has influenced to every aspects of cultural life.

Arvasi has attached importance to culture. He has studied the culture from educator point of view , has made clear the concepts of culture and civilization and has called attention to connection between education and national culture Arvasi has attached  importance to national culture too. He has explained that the school is charged with protection and development of national  cultural values. According to Arvasi, most important aspect of education is it’s nationality. Arvasi has called attention to interaction between Islam and our culture. He has explained that there is an interaction between culture and religion, and religion has influenced to every aspects of cultural life.
Din ve Psikoloji İlişkisi Üzerine
On Relationship between Religion and Psychology
Yazar: Aydın, Ali Rıza
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Religion, psychology, logotherapy, psychotherapy, existentialist psychotherapy, subjective values, t ; Din, psikoloji, logoterapi, psikoterapi, varoluşçu psikoterapi, öznel değerler,terapist değerler

Felsefî mirasına rağmen psikoloji inanç muhtevalı bir bilimden kendini ayrı tutarak farklı sınırlar oluşturdu. Bu ayrışma sürecinde çağdaş psikoloji kendi tarihini yeniden yazdı ve felsefî gelenekten gelen inançla örülü geçmişini inkâr etti. Bu nedenle birçok psikolog, psikolojinin din ve inançla  ilgilenebileceğini ve onların telafi edici nitelikler  taşıyabileceğini düşünmüyordu bile. Oysa din ve inanç gibi insanî nitelikleri gözardı etmek pek akıllıca gözükmüyor. Bunlar bizim önemli ruhsal parçalarımızdır ve bütün kişiliği kapsayıcı bir özelliğe sahiptirler. Bu makale psikolojik araştırma ve yardımlarda metafizik, ahlâkî ve dinî inançların dikkate alınmasının lüzumu ve psikoloji-din birlikteliğinin imkânı üzerinde durmaktadır.

Despite its philosophical legacy, psychology constituted different frontiers by separating itself from the science of faith. In this separation process, modern psychology rewrote its history and denied its background with belief that came from philosophical heritage. Therefore many psychologists didn’t even think that psychology could interest in religion and faith and, they could suply compensative qualities. It is not a wise thinking to ignore religion and belief as human qualities, for they are our important spiritual parts and have a quality that includes all personalities. This article focuses on the necessity of metaphysical, moral and religious beliefs, in the psychological research and psychotherapy and on the possibility of unity of religion and psychology.
Şüphe İnkâr İlişkisi
Doubt Leading Denial in Quran
Yazar: Kasapoglu, Abdurrahman
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014

Kur’an’da şüpheyi anlatan pek çok kavram vardır. Bu kavramların geçtiği âyetler,şüpheye konu olan şeylerin metafizik unsurlar olduğunu açıklar. Kur’an’da geçen bu tür şüphecilik, dinî değer ve ilkeleri inkâr eden, onlara karşı çıkan bir tutumdur. İlâhî  değerlere karşı çıkan inkârcıların içlerini kemiren kuşku, onları huzursuz eder, kaygı içerisinde bırakır. Kur’an, ilâhî değerler karşısında kuşkucu tavır takınanların şüphelerini gidermek için her türlü kanıtı sunmaya çalışır.

There are many concepts expressing and explaining ‘doubt’. Verses including these concepts say that material/realm for doubt is methaphysical subject. That kind of sceptic behavior mentioned in Quran denies and opposes to religious principles and  values. Unbelivers of divine principles are continuously disturbed, bothered by this doubt andstay worried about it. Quran tries to give all kinds of evidence to remove doubts of people who are sceptic about religios hymn principles and values.
Caferî İnanç Sisteminde Hadîs Anlayışı
Caferî İnanç Sisteminde Hadîs Anlayışı
Yazar: Evgin, A.kadir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Ca’ferî, Hadîs, Ca’fer es-Sâdık, Küleynî, el-Kâfî. ; Ca’farî, Hadith, Ca’far as-Sâdık, Kuleynî, al-Kâfî

The men who consider Ca’far as-Sâdık(80-148) as a leader of them, are colled Ca’farî. They accept the masum imam(sinless person) for their whole religious opinions, including hadiths(traditions), as a starting point. They caracterize their imam(leader), Ca’far as-Sâdık and the others, with superhuman qualities. The hadiths, according to Ca’farî, separate into four following groups: Sahîh(authentic) hadith, hasan(good/satisfied) hadith, daîf(weak) hadith, muvassak(strong/powerful) hadith. İn the same way, according to them, whicever hadith willn’t accepted unless transitted by sinless person. There are four authoritive Hadith Books for Ca’ferî. Which of them is written by Abû Ca’far Muhammad b. Yakub al-Kulaynî(d.329/940) is Usûl al-Kâfî. This book is fulled with the hadiths/reports that are report the extraordinary things about sinless person(masum imam).

Kaynaklarda, birden fazla guruba Ca’ferî denildiğine işaret edilmekle birlikte, genellikle Ca’fer es-Sâdık(80-148)’ı kendilerine fikrî anlamda önder/imam kabul eden Şiî’lere Ca’ferî denilmektedir. Caferîler bütün dînî konularda, masum olarak  değerlendirdikleri hatta insanüstü vasıflarla tavsif ettikleri Ca’fer es-Sâdık’ın fikir ve görüşlerini başlangıç noktası kabul ederler. Ca’ferîler’e göre hadisler sahîh, hasen, zayıf ve muvessak olmak üzere dört kısma ayrılır ve isnadında masum imam veya imâmiyyîn’den biri bulunmayan hadis’e itibar edilmeyeceğini ileri sürerler. Ca’ferîlerin otorite olarak kabul ettiği dört tane de hadis kitapları bulunmaktadır. Bunlardan en önemlisi Ebû Ca’fer Muhammed b. Yakub el-Küleynî (öl:329/940) tarafından telif edilen Usûl al-Kâfî’dir. Bu eser, genellikle masum imamlar hakkında insanüstü vasıfların dile getirildiği rivayetleri içermektedir.
Eş‘arî Kelamında Siyasal Otorite Kavramı
The Notion of Political Authority in Asharite Theology
Yazar: Kazanç, Fethi Kerim
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Asharites, absolute obeidence, lidership (imamat), religious abuse, religious legitimation ; Eş‘arîler, mutlak itâat, önderlik (imamet), dinsel istismar, dinsel meşrulaştırım.

Bu çalışma, Eş‘arî kelamcılarca kendilerine özgü anlayışla geliştirilen siyasal teoloji bağlamında siyasal otorite kavramını ele almayı amaçlamaktadır. Eş‘arî kelamcılar, siyasal otorite ve onun otoriter uygulamaları karşısında genellikle itaatkâr ve uzlaşmacı bir tutum sergilemişlerdir. İslam toplumlarında meydana gelen iç karışıklıklar ve savaşlar meşru bir fikir olarak yöneticiye mutlak boyun eğmenin yerleşmesine zemin hazırlamıştır. Ayrıca cebr ve mutlak ilâhî kudret doktrini de halk arasında mutlak itâat anlayışının yayılmış olmasına nispî bir katkıda bulunmuştur. Bunun için, İslam dünyasında  demokrasi, çoğulculuk, siyasal katılım ve denetim mekanizması siyasal ehemmiyet kazanmak için uygun bir temel bulamamıştır.

This paper aims at exploring the notion of political authority within the context of political theology as developed by Asharite theologians in terms of their own conception.  Asharite theologians had generally taken harmonious and obedient position with regard to political authority and his authoritative practices. The disorders and struggles which took  place within Islamic societies paved the way for the appearance of absolute obedience to the ruler as a legitimate idea. Furthermore, the doctrine of “predestination” (jabr) and “absolute divine power” made a relative contribution in widespreading of the notion of absolute obedience among people. For this reason, the notions of democracy, pluralism, political  participation and control mechanism could not find a proper basis for gaining political significance in Islamic world.
Kültürel Bağlamda Din
Religion in Cultural Context
Yazar: Arslan, Mustafa
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Culture, Social structure, Symbol, Religious symbols, Functionality of beliefs, Structural autonomy ; Kültür, Sosyal yapı, Sembol, Dinsel semboller, İnançların fonksiyonelliği, Kültürün yapısal özerkliği

Kültür ve din arasında karşılıklı bir ilişki mevcuttur. Kültür, toplumsal hayat içerisinde karşımıza bir semboller sistemi olarak çıkmaktadır. Aynı şekilde dinde de sembol  önemli roller oynar. Hatta dini bir semboller kümesi olarak da adlandırabiliriz. Bu sebeple dinsel sembollerin inancı taşımada öncü konumda olduğunu söyleyebiliriz. Bir kültür öğesi ve sosyal bir kurum olarak inançların sosyo-kültürel yapıda bir takım (gizli ya da açık) işlevleri mevcuttur. Bu sebeple onlar toplumsal dayanışma ve bütünleşmeye dönük işlev görebilirler. Bununla birlikte onlar, toplumsal bütünlüğü bozucu işlevlere de sahiptir. Kültür, bazı durumlarda toplumsal yapının dışında  bağımsız bir mekanizma olarak da işlev görebilmektedir. Aynı şekilde din de bazen toplumsal yapının dışında kendi başına çalışan bir unsur olabilmektedir. Bu sebeple din ve toplumsal yapı bir biriyle özdeş olarak görülmemelidir.

There is an interaction between culture and religion. Culture shows oneself as a system  of symbols in social life. In the same way symbol has very important roles in religion  too. Religion can be called as heap of symbols too. Therefore religious symbols have elementary position in representing belief. Beliefs as an element of culture and social  institution have some (manifest or latent) functions in socio-cultural structure. Therefore they may have social dysfunctions representing social onflicts. In certain conditions culture functions as a mechanism independent from social structure. In the same way religion sometimes can be an element functioning independently from social structure too. Consequently religion and social structure mustn't identify.
Çocukluk Dönemi Dini Gelişim Özellikleri Ve Din Eğitimi
Çocukluk Dönemi Dini Gelişim Özellikleri Ve Din Eğitimi
Yazar: Şimşek, Eyüp
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 4 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Child, Childhood, Religious Development, Religious Education ; Çocuk, Çocukluk Dönemi, Dini Gelişim, Din Eğitimi

Duygu ve düşünceler, tutum ve davranışlar çocukluk döneminde şekillenir. Çocukta,potansiyel olarak dini duygu vardır ve bu duygu çocukluk döneminde duygusaldan zihinsele, somuttan soyuta doğru gelişir. Din eğitimi’nde çocuğun diğer gelişim özellikleriyle birlikte, dini gelişim özelliklerinin de bilinmesi gereklidir. Bu makalede biz, çocuğun gelişim evrelerini ve dini gelişim özelliklerini dikkate alarak,  çocukluk döneminde nasıl bir din eğitimi verilebileceğini değerlendireceğiz.

Sensations and conceptions, attitudes and behaviors are taken shape in the childhood. In the child, there is potantially religious sensation and it develops from sensual to mental  and from concrete to abstract in the childhood. In the religious education, with other development characteristics, it is essential that religious development charesteristics of  children be known. In the paper, we also will discuss religious development characteristics of child by taking development stages into consideration and how can be given a religious education in the childhood.
Kur'an'ın İffet Anlayışı -Batılı Cinsel Ahlâk Anlayışlarıyla Bir Mukayese
The Thought Chassity of the Quran  -A Comprasion With The Thoughts of The Western Sexual Ethics
Yazar: Kasapoglu, Abdurrahman
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: sexual instinct, sexual ethic, character, spirit health, ethic rules ; Cinsel güdü, cinsel ahlâk, karakter, ruh sağlığı, ahlâk kuralları

Yeni cinsel ahlâk teorisyenleri, cinsel ahlâkın çeşitli toplumlardaki uygulama biçimlerine eleştiri getirmişlerdir. Fakat yine de cinsel ahlâktan bütünüyle vazgeçememişlerdir.  Kur’an’ın önerdiği iffetli yaşam, ilâhî değerlere uymak macıyla gerçekleştirilir. Yeni cinsel ahlâkçılar ise, ahlâkta herhangi bir kutsallığın olmadığını savunurlar. Cinsel ahlâk teorisyenleri, cinsel alanda konulan kuralların bireyin ruh sağlığını bozduğunu ileri sürerler. Kur’an’a göre birey, Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak için kendi iradesiyle, isteyerek cinsel güdüsünü kontrol eder. Bu durumun bireyde ruhsal sorunlara yol açma olasılığı azdır.

New sexual ethic theoreticians critisize the application types, thecnics of sexual ethic in several societies, neverthless they couldn’t wholly ignore it. Chastity that the Qur’an  offers is performed to obey divine rules, whereas new sexual ethicists claim that there is no holyness about/for ethic.  Sexual ethic theoreticians assert that rules applied in sexual realm disturb spiritual health. To the Qur’an person controls his sexual instinct on his own will to access Allah’s pleasure. It is quite impossible to cause person to spiritual (ruhsal) problems.
Yeni Dinî Hareketleri Tanımlama Problemi Ve Tipolojik Yaklaşımlar
Yeni Dinî Hareketleri Tanımlama Problemi Ve Tipolojik Yaklaşımlar
Yazar: Kirman, Mehmet Ali
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: New religious movements, sect, cult, typology

Sociology of religion nowadays is predominantly focused on the study of new religious movements. These religious movements differ significantly in some one or more respects as  to belief or practice from mainline religions. They also appear as variations differed from the religious traditions to which they are linked. For example, ‘Bible-based’ (Christianity),  ‘Eastern’ (Hindu, Buddhist, Taoist, Sufi/Moslem), ‘satanic’ (Satan worship), and ‘eclectic’ (drawing on several traditions) groups. Therefore, in spite of the phenomena of new religious movements is difficult to classify, various typological attempts have been made. This paper presents an evaluation of these typologies.

Sociology of religion nowadays is predominantly focused on the study of new religious movements. These religious movements differ significantly in some one or more respects as  to belief or practice from mainline religions. They also appear as variations differed from the religious traditions to which they are linked. For example, ‘Bible-based’ (Christianity),  ‘Eastern’ (Hindu, Buddhist, Taoist, Sufi/Moslem), ‘satanic’ (Satan worship), and ‘eclectic’ (drawing on several traditions) groups. Therefore, in spite of the phenomena of new religious movements is difficult to classify, various typological attempts have been made. This paper presents an evaluation of these typologies.
Tarihin İnşası Sorunu
Constructıon Problem Of Hıstory
Yazar: Kara, Seyfullah
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: History, historian, construction ; Tarih, tarihçi, inşa

Tarih, devletlerin, milletlerin ve toplumların hafızasıdır. Bu bakımdan tarih bilgisi, adı geçen unsurların geçmişlerinin bilgisidir. Bu sebeple tarih, milletlerin, geçmişlerinden  hareketle önlerini görebilmeleri ve kendilerine doğru yön verebilmeleri için projektör görevi yapar. Bu durum, tarih ilminin ne kadar önemli olduğunu ortaya koymaktadır.  Milletlerin yönlerini doğru tayin edebilmeleri, tarihin saptırılmadan, olabildiğince aslına uygun bir şekilde ortaya konmasıyla mümkündür. Bu noktada tarihçiye, tarihin inşasında  çok önemli bir görev düşmektedir. O, tarihi olayları mümkün olduğunca aslına uygun bir şekilde ortaya koyacaktır. Onun, yapacağı bu faaliyette dikkat etmesi gereken önemli hususları göz önünde bulundurması gerekmektedir.

History is the memory of states and nations and societies. In this respect, historical knowledge is knowledge of past elements. For this reason, the history does duty for  projector that nations see their fronts and direct themselves with it. This case brings out that historical knowledge is very important. That directions of nations can determined as right is possible by a history that it is brought out without turning away. On this point, it is made very important duty to historian in construction of history. He has to bring out historical events as a suitable to their origin. On this activity, he has to look after certain important matters.
İlim Geleneğimizde ‘Anlama’ Ve ‘Nakil/Nisbet’ Problemi -Usulu’l-Fıkıh’ta Dört Örnek Üzerinden Bir Tahlil Denemesi
The Problems Of ‘Understanding’ And ‘Using Quatations And References’ In Our Scientific Tradition -A Case Study Of Four Examples In Islamic Legal Theory-
Yazar: Kara, Ömer
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: misunderstanding, erroneous attribution, erroneous trasmission, authentic understanding, authentic t ; yanlış anlama, yanlış nisbet, yanlış nakil, sahih anlama, sahih nakil/nisbet, usûl-i fıkıh.

Bu makale, “el-ibre bi umûmi’l-lafz la bi husûsi’s-sebeb” kaidesinin incelendiği usûl kaynaklarının ilgili bölümlerini dikkate alarak sözkonusu alandan seçilen iki klasik, iki  modern örnek çerçevesinde ‘anlama’ ve ‘nakil/nisbet’ hatalarını ve ulaştırdığı sonuçları irdeleyecek; herhangi bir konuda ulemadan yapılan nakillerin sahih bir şekilde yapılmasındaki ve yapılan iktibasların doğru anlamlandırılmasındaki hassasiyet ve  tizizliğin, ilgili konunun otantik bir zeminde gelişmesine ve konuların fasit dairede kalmamasına vesile olacağına vurgu yapacaktır.

and their conslusions on four examples -two of them are classical and the others are modern- which were selected from subjects connected with the principle of “al-ibra bi  umûm al-lafz la bi khusûs al-sabab” in Islamic Legal Theory. Besides, this article will emphasize that fastidiousness and sensitiveness in making of accurate quotations from ulema and understanding them rightly in any subject will pave the way for authentic development and thus, it will not remain in vicious circles.
Şinâsî’nin ‘İlâhî’si Ve Tahlili
Şinâsî’nin ‘İlâhî’si Ve Tahlili
Yazar: Çalışkan, Adem
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Reformation, Reformational Literature, Shinasi, poetry, hyms, to westernize ; Tanzimat, Tanzimat Edebiyatı, Şinâsî, şiir, ilâhî, batılılaşma.

Osmanlı Devleti’nde, Batı tesirinin en etkin olduğu sahalardan biri de edebiyattır. Batı tesirinde gelişen bu edebiyata ‘Tanzimat Edebiyatı’ ya da ‘Tanzimat Devri Türk Edebiyatı’  adı verilir. Bu edebiyatın önde gelen simalarından biri de Şinâsî’dir. Nazım, nesir ve tiyatro ... vb. türlerde eserler veren Şinâsî’nin aşağıda bir ‘İlâhî’si incelenmiştir. Şairin, altı beyitten ibaret olan bu şiirinde Allah kavramını onun belli başlı sıfatlarıyla birlikte ele aldığı görülmektedir. Bu inceleme yazısının Şinâsî’nin şiirine bir katkı sağlayacağı  düşünülmektedir.

In the Ottoman State, one of the most active fields of Western effect is also literature. This literature that was developed in the effect of the West, is called ‘Reformation Literature’ or  ‘Turkish Literature of Reformation Period’. One of the vanguard figures of this literature is also Shinasi. A Shinasi’s ‘Hyms’ that he produced works in the kinds as verse, prose and  theatre ... etc. at the following has been analysed. It is seen that poet was dealt with the concept of God with principal qualities in this poetry that consist of metrical six couplet. It  has been thought that this writing of the analysis will get contribution to the poetry of Shinasi.
Kur’an-ı Kerim’de Sosyal Gruplar
Kur’an-ı Kerim’de Sosyal Gruplar
Yazar: Durmuş, Zülfikar
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: social group, religious community, nation, tribe, acquainted with. ; Sosyal grup, ümmet, millet, kabile, “teârüf”.

Kur’ân-ı Kerîm, sosyoloji ilmi açısından bahsedilen tabiî ve idealist sosyal gruplardan bahsetmekte, fakat insanları idealist gruplara yöneltmektedir. Bu doğrultuda onlara rehberlik etmektedir. Bu makalede, Kur’ân’da yer alan sosyal gruplardan; ümmet, millet, karn, ehil, kabile, aşiret ve ashâb gibi belli başlıcaları sosyolojinin tiplerine aktarılmaksızın veya onlarla mukayese edilmeksizin niceliksel olarak büyükten küçüğe doğru irdelenmektedir. Kur’ân’ın toplumun kabilelere ve şubelere ayrılmasının “teârüf” için olduğunu özellikle vurgulaması, toplumun benzer yönleri ve taraflarının yanında farklı yönlerinin ve taraflarının da bulunduğunu göstermektedir. Değer unsuru olarak kabile veya bir kabileye mensubiyet değil, inanç ve  takva esas alınmakta, kabile realitesi tanınmakla birlikte kavmiyet ve kabilecilik anlayışı reddedilmektedir.

The Holy Qur’an mentions both natural and idealistic social groups which are discussed in sociological view, but directs human being to idealistic groups. It guides them through this direction. In this article, the social groups taking place in the Qur’an are investigated according to just their quantity, from bigger to smaller, not investigated by transferring (transmitting) to known sociological types like religious community (ümmet), nation, generation (karn), people (ehil), tribe ( kabile), kindred (aşiret), companions (ashab), or by comparision with them. The Qur’an especially emphasizes that the reason for distinction of societies into tribes and branches is to get acquainted with each other and underlines the fact that there are not only common and smilar aspects and sides but also different sides. Accepting a tribe or an attiribution as worth element (component) is rejected and belief and thought of responsibility to Allah are accepted as degree of worthyness. Nonetheless, tribe is acknowledged as a reality.
Süfyan b. Uyeyne (107-198/725-813) Ve Hadis Cüz’ü
Süfyan b. Uyeyne (107-198/725-813) Ve Hadis Cüz’ü
Yazar: Evgin, A.kadir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 3 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Süfyân b. Uyeyne, Hadis Cüz’ü, Muhaddis ; Sufyân b. Uyayna (Ibn Uyayna), Cuz of Hadith, Muhaddith

Sufyân b. Uyayna (107-198/725-813) was a Maccan muhaddith. He was atbâu’t-tâbiîn and he lived in the time that the hadiths are collected and classified. Sufyân b. Uyayna is accepted trusworty  (siqa) reporter by other muhaddith. In his life, Sufyân b. Uyayna, was meet with wellknown muhaddiths like Ibn Şihâb al-Zuhrî and Amr b. Dînâr. He has same books about hadith. One of them is colled “Cuz”.There are fifty hadith in the Cuz from his 28 theachers which subjects of them are different. Generally of these hadiths have short chain. Among them there are oral (kavlî), practically (fiilî), marfû, mavkûf. This specialities are important for interpretation the earlier times of science of hadith.

Mekke’li muhaddis Süfyân b. Uyeyne (107-198/728-813), etbâut-tâbiîn’den olup hadislerin tedvin ve tasnif edildiği dönemlerde yaşamıştır. Muhakkik muhaddislerce sika kabul edilen İbn Uyeyne’nin hadis aldığı kişiler arasında İbn Şihâb ez-Zührî ve Amr b Dînâr gibi meşhur muhaddisler de yer almaktadır. Hadis sahasında değişik eserler meydana getirmiş olan İbn Uyeyne’nin bu eserlerinden biri olan Cüz, günümüze kadar ulaşması ve tasnif döneminin ilk ürünlerinden olması bakımından dikkat çekmektedir. İbn Uyeyne, Cüz’de yer alan ve değişik konuları muhtevi 50 hadisi, 28 kaynaktan elde etmiştir.Hadisler genellikle kısa olup kavlî, fiîlî, merfû ve mevkuf’tur.