hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Böbrek Üstü Bezlerinin Bilgisayarlı Tomografi ile İncelenmesi
Computed Tomographic Evaluation of the Adrenal Glands
Yazar: Tüzün, Orhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Radiology and Organ Imaging ; Radyoloji ve Organ Görüntüleme ; böbrek,tomografi,bez ; böbrek,tomografi,bez

Bu çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Biriminde, adrenal patolojileri açısından şüpheli olan 20 olgunun bilgisayarlı tomografi (BT) ile değerlendirilmesini kapsamaktadır. Kasım 1981-Mayıs 1982 tarihleri arasında gerçekleştirilen BT incelemeleri sayesinde adrenal bezlerin hem normal hem de patolojik görünümleri yüksek doğrulukla ortaya konmuştur. Çalışmada BT ile elde edilen bulgular, klinik ön tanılarla karşılaştırılmış, yedi hastada cerrahi doğrulama yapılmıştır. Cushing sendromu, feokromositom ve adenom gibi çeşitli adrenal hastalıkların BT ile ayırt edilmesinin mümkün olduğu görülmüştür. BT’nin noninvaziv, güvenli ve rahat uygulanabilir olması sayesinde adrenal hastalıkların tanısında tercih edilmesi önerilmiştir. Çalışma sonunda BT ile tanı doğruluğu %80 olarak bulunmuştur.

This study involves the evaluation of 20 cases with suspected adrenal pathology using computed tomography (CT) at Ankara University Faculty of Medicine’s Radiology Department. Conducted between November 1981 and May 1982, CT scans successfully visualized both normal and pathological appearances of adrenal glands with high accuracy. CT findings were compared to clinical diagnoses, with surgical confirmation available in seven cases. Conditions such as Cushing’s syndrome, pheochromocytoma, and adenomas were effectively identified through CT. Due to its noninvasive, safe, and convenient application, CT is recommended as a primary diagnostic modality for adrenal diseases. The overall diagnostic accuracy with CT was determined to be 80%.
Renal Osteodistrofinin Erken Evresinde Kemik Histolojisi ve Mineral Dengesi
Bone Histology and Mineral Balance in the Early Stage of Renal Osteodystrophy
Yazar: Tümer, Necmiye
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Infant and Child Health ; Bebek ve Çocuk Sağlığı ; renal,kemik,mineral ; renal,kemik,mineral

Bu çalışma, kronik böbrek yetmezliğinin radyolojik bulguları ortaya çıkmadan önceki erken evresinde kemik dokusundaki histolojik değişiklikleri ve mineral dengesini incelemektedir. Radyolojik olarak renal osteodistrofi bulgusu olmayan 11 çocuk hastadan alınan kemik biyopsilerinde, lamellerde incelme, atrofi ve kemik yapımında azalma gözlenmiştir. Kemik dokusunda anlamlı şekilde azalmış kalsiyum ve hidroksiprolin düzeyleri saptanırken; fosfor, magnezyum, çinko, bakır ve alkalen fosfataz düzeyleri normal bulunmuştur. Serum ve idrarda kalsiyum değerleri hafif düşük olup, hidroksiprolin ise anlamlı düzeyde azalmıştır. Sonuçlar, kemik yapımındaki azalma ile düşük hidroksiprolin ve kalsiyum düzeyleri arasında pozitif bir ilişki olduğunu ve bu metabolik bozuklukların vitamin D yetersizliği ile yetersiz protein alımına bağlı gelişebileceğini göstermektedir. Radyolojik bulgular oluşmadan önce tanı ve tedaviye başlanmasının önemi vurgulanmaktadır.

This study investigates bone histological changes and mineral balance in the early stages of chronic renal failure—before radiological signs of renal osteodystrophy appear. Bone biopsies from 11 pediatric patients without radiological evidence revealed thinning of bone lamellae, atrophy, and reduced osteogenesis. A significant reduction in calcium and hydroxyproline concentrations was found in bone tissue, while phosphorus, magnesium, zinc, copper, and alkaline phosphatase levels remained within normal ranges. Slightly low serum and urine calcium levels were observed, along with a notable decline in hydroxyproline. The findings demonstrate a positive correlation between decreased bone formation and lowered hydroxyproline and calcium, likely linked to vitamin D deficiency and inadequate protein intake. The study emphasizes the importance of initiating treatment before radiological signs of osteodystrophy manifest.
Servi̇kal Vertebralarda Lokali̇ze Fii̇broz Di̇splazi̇
Localized in Cervical Vertebrae Fibrosis Dysplasia
Yazar: Uğur, Zeki Ayhan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Brain and Nerve Surgery (Neurosurgery) ; Beyin ve Sinir Cerrahisi (Nöroşirurji) ; Fibrous dysplasia,Cervical vertebra,Laminectomy ; Fibroz displazi,Servikal vertebra,Laminektomi

Fibroz displazi, kemik gelişiminde nedeni henüz tam olarak açıklanamayan konjenital bir anomali olup genellikle uzun kemiklerde görülür. Ancak servikal vertebralarda yerleşimi oldukça nadirdir. Bu vaka, 38 yaşında, boyun, omuz ve kola yayılan ağrılarla başvuran bir erkek hastaya aittir. Klinik muayenede C5, C6 ve C7 vertebralar düzeyinde spinoz çıkıntılarda hassasiyet, C6–7 dermatomuna uyan hipoestezi ve hareket kısıtlılığı saptanmıştır. Radyolojik incelemeler, C6 spinoz çıkıntı fraktürü ile birlikte C6–C7 vertebra korpuslarında osteokondensasyon ve C7 üzerinde radyolusent odaklar göstermiştir. Ameliyat sırasında C5–7 laminektomi uygulanmış, granülasyon dokusu ve balonlaşmış tümöral doku eksize edilmiştir. Histopatolojik inceleme sonucu lezyonun fibröz displazi olduğu doğrulanmıştır. Ameliyat sonrası dönemde hastanın şikayetleri tamamen gerilemiş, nörolojik muayenesi normale dönmüştür. Bu olgu, servikal vertebra lokalizasyonu açısından oldukça nadir bir fibroz displazi örneğidir. Literatürde bu bölgeye yerleşimli sınırlı sayıda vaka bildirilmiştir. Sunumla birlikte fibroz displazinin histopatolojisi, radyolojik bulguları ve cerrahi yaklaşımı hakkında kısa bir literatür değerlendirmesi de sunulmuştur.

Fibrous dysplasia is a congenital anomaly of bone development with unknown etiology, usually involving long bones. However, its localization in the cervical spine is exceedingly rare. This case report describes a 38-year-old male who presented with neck, shoulder, and arm pain. Clinical evaluation revealed tenderness over C5–C7 spinous processes, sensory deficits in the C6–7 dermatomes, and restricted neck movement. Radiographs showed a fracture of the C6 spinous process, osteocondensation in C6–C7 vertebral bodies, and a radiolucent lesion predominantly over C7. The patient underwent C5–C7 laminectomy, and tumor-like tissue with granulation was removed. Histopathological analysis confirmed the diagnosis of fibrous dysplasia. Postoperative recovery was uneventful, and neurological findings resolved. Given its uncommon localization in the cervical vertebrae, this case highlights a rare manifestation of fibrous dysplasia. A brief literature review on its histopathology, radiographic features, and surgical treatment is also presented.
Kadında Orta Yaşın Ruhsal Sorunları
Psychiatric Morbidity in Middle-Aged Women
Yazar: Sayıl, Işık
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; ruhsal,yaş,kadın ; ruhsal,kadın,yaş

Bu araştırma, menopoz öncesi ve sonrası dönemi kapsayan orta yaş kadınlarında görülen psikolojik ve somatik semptomları incelemektedir. 35–55 yaş aralığındaki toplam 175 kadının dahil edildiği çalışmada, hasta grubu 105 psikiyatrik polikliniğe başvuran kadınlardan, kontrol grubu ise ruhsal sorun öyküsü bulunmayan 70 kişiden oluşturulmuştur. Görüşmeler, sosyo-demografik form, kısa psikiyatrik değerlendirme, baskı yaratan olaylar ve Beck Depresyon Ölçeği ile desteklenmiştir. Bulgulara göre her iki grupta benzer semptom çeşitliliği görülse de, hasta grubunda semptomların şiddeti ve yaşamsal stres düzeyi anlamlı ölçüde yüksektir. Depresyon oranı hasta grubunda %94, kontrol grubunda %71 olarak bulunmuş; hasta grubundaki depresyon düzeyi daha şiddetlidir. Araştırma, orta yaşın kadının yaşamında psikososyal geçiş dönemi olduğunu ve bu süreçte yaşanan streslerin ruhsal sağlık açısından belirleyici rol oynadığını ortaya koymaktadır.

This study explores psychological and somatic symptoms experienced by women in middle age, encompassing the pre- and post-menopausal periods. A total of 175 women aged 35–55 were included, with 105 patients recruited from a psychiatric clinic and 70 control subjects with no history of mental health intervention. Interviews were conducted using socio-demographic questionnaires, a brief psychiatric rating scale, life stress assessment, and the Beck Depression Inventory. Results indicate similar symptom variety in both groups, but significantly higher symptom severity and life stress among the patient group. Depression was identified in 94% of the patient group and 71% of the control group, with more intense depressive symptoms observed in the former. The findings highlight middle age as a psychosocial transition period for women, during which life stressors play a critical role in mental health outcomes.
Midenin Primer Karsinoid Tümörü
Primary carcinoid tumor of the stomach
Yazar: Yaycıoğlu, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 1, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; primary gastric carcinoid,liver metastasis,duodenal tumor ; primer mide karsinoidi,karaciğer metastazı,duodenum tümörü

Literatürümüze dördüncü primer mide karsinoidi vakasını takdim ediyoruz. Hastada başlangıçtan itibaren karaciğer metastazı mevcuttur. Vakaya ait bir diğer özellik ise duodenumda tümör varlığıdır. Altı yıl geçmiş olmasına rağmen, karaciğer metastatik tümör nedeniyle büyümüş ve makroskopik olarak normal yapısını büyük ölçüde kaybetmiş olmasına rağmen, karaciğer fonksiyon testlerinde herhangi bir bozulma gözlemlenmemiştir. Ayrıca, kan proteinleri üretimi normal olup, hasta hala yaşam fonksiyonlarını sürdürebilmektedir. Bu özellikler hastamızın vakaya özgü neşredilmesini sağlamaktadır.

We present the fourth case of primary gastric carcinoid in our literature. The patient has had liver metastasis since the onset. Another characteristic of the case is the presence of a tumor in the duodenum. Although six years have passed, despite the liver having grown due to metastatic tumors and having lost much of its normal macroscopic structure, there has been no deterioration in liver function tests. Additionally, the production of blood proteins remains normal, and the patient has not lost the ability to live. These features constitute the unique aspects of our patient's case.
Psikiyatride Tanı Sorunu
The Problem of Diagnosis in Psychiatry
Yazar: Ünlüoğlu, Gülören
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Psychiatry ; Psikiyatri ; psikiyatri,tanı,sorun ; psikiyatri,tanı,sorun

Bu çalışma, psikiyatride tanı koyma süreçlerindeki belirsizlikleri ve uyumsuzlukları değerlendirmektedir. A.Ü. Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği’nde iki farklı dönemde (1972–1973 ve 1977–1978) psikiyatri polikliniğine başvuran toplam 16.963 hastanın tanı kayıtları incelenmiş; ilk başvurular ile birden fazla başvurulara konulan tanılar karşılaştırılmıştır. 643 farklı tanı çeşidinden 380'e gerileyen sayı, zaman içinde tanı dilinde bir standardizasyona yönelimi göstermektedir. Araştırma ayrıca tanıların hangi yaklaşımlarla (semptomatolojik, etiyolojik, kontinental, patogenetik) konulduğunu da değerlendirmiş ve tanı koyma sürecinde dil birliği ile ortak kriterlerin eksikliğine dikkat çekmiştir. Bulgular, Türkiye'de geçerli ve güvenilir bir psikiyatrik tanı sistemine duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır.

This study examines inconsistencies and conceptual challenges in psychiatric diagnosis. It analyzes clinical data from 16,963 patient visits to the Psychiatry Department of Ankara University over two periods (1972–1973 and 1977–1978), comparing diagnostic practices for initial and repeated consultations. The reduction in the number of diagnostic categories—from 643 to 380—indicates a shift toward standardization. The study also explores the guiding principles behind diagnostic decisions, such as symptom-based, etiological, continental, or pathogenetic approaches, and highlights a lack of consistency and shared criteria among practitioners. Findings emphasize the urgent need for a valid and reliable psychiatric classification system in Türkiye.
Akut Barbiturat Zehirlenmelerinde Ekstrakorporal Hemodiyaliz
Extracorporeal Hemodialysis in Acute Barbiturate Poisoning
Yazar: Sökmen, Cavit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; patient,barbiturate,poison ; hasta,barbitürat,zehir

A.Ü. Tıp Fakültesi II. İç Hastalıkları Kliniği’ne Optalidon (acid, allylisobutyl barbituric, aminophenazon, trimethylxanthin) zehirlenmesi nedeniyle başvuran hastaya uygulanan tıbbi tedaviden sonuç alınamayınca, 6 saat süreyle suni böbrek (hemodiyaliz) tedavisi uygulanmıştır. Bu işlem sırasında kan barbiturat seviyesi %8 mg'dan %2,54 mg'a düşürülmüştür. Hasta, tedavinin ardından bilincine kavuşmuş ve tamamen iyileşerek taburcu edilmiştir.

A patient presented to the AU Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine II, due to Optalidon (acid, allylisobutyl barbituric acid, aminophenazone, trimethylxanthin) poisoning. After medical treatment proved ineffective, he underwent a 6-hour artificial kidney (hemodialysis) treatment. During this procedure, his blood barbiturate level was reduced from 8 mg% to 2.54 mg%. Following treatment, the patient regained consciousness and was discharged with a full recovery.
Mezenter Arter Tıkanmalarında Erken Tanı Yöntemi Olarak Mide Suyu Osmolaritesinin Değerlendirilmesi
Evaluation of Gastric Juice Osmolarity as an Early Diagnostic Method in Mesenteric Artery Occlusion
Yazar: Ertunç, Tuncay
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; mide,arter,tıkanıklık ; mide,arter,tıkanıklık

Bu deneysel çalışma, mezenter arter tıkanmalarında erken tanıya yardımcı olabilecek basit bir yöntem olarak mide suyu osmolaritesinin değişimini incelemektedir. Ağırlıkları 10–20 kg arasında değişen sokak köpekleri üzerinde yapılan araştırmada, iki grup oluşturulmuştur: hemorajik şok modeli ve A. Mesenterica’ların bağlandığı iskemik model. Her iki grupta şok oluşumu öncesi ve sonrası mide sekresyonunun osmolaritesi ölçülmüştür. Bulgular, hemorajik şokta mide suyu osmolaritesinde hafif bir artış olduğunu ancak anlamlı olmadığını göstermiştir. Öte yandan, mezenterik arter bağlanmasına bağlı şokta osmolaritedeki artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş ve bu yöntemin erken tanıda yardımcı olabileceği sonucuna varılmıştır. Mide sıvısı osmolaritesinin tayini, barsak iskemi şüphesinin olduğu hastalarda tanıya yönelik basit ve uygulanabilir bir yardımcı tetkik olarak önerilmektedir.

This experimental study investigates gastric juice osmolarity as a simple method for early diagnosis in cases of mesenteric artery occlusion. Using street dogs weighing 10–20 kg, two groups were studied: one simulating hemorrhagic shock and the other created by ligating the A. Mesenterica to induce intestinal ischemia. Osmolarity of gastric secretions was measured before and after shock onset in both groups. Results showed a minor, statistically insignificant increase in osmolarity in hemorrhagic shock. In contrast, the group with mesenteric artery ligation exhibited a statistically significant rise, indicating that this change may serve as a diagnostic marker. The findings suggest that measuring gastric juice osmolarity could be a practical and rapid auxiliary test in suspected intestinal ischemia.
Akut Poliartriküler Romatizma Görünümünde Stafilokok Sepsisi
Staphylococcal Sepsis Presenting as Acute Polyarticular Rheumatism
Yazar: Kandilci, Semih
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; articular,rheumatic,staph ; artiküler,romatizma,stafilokok

Romatizmal hastalıkların etiyolojisinde enfeksiyonlar önemli bir yer tutmaktadır. Bu vakada, başlangıçta akut poliartiküler romatizmayı düşündüren semptomlarla başvuran 14 yaşındaki bir erkek hastada, laboratuvar testleri sonucunda hemolitik Stafilokok albus kaynaklı sepsis tanısı konmuştur. Hastanın eklemlerinde ağrı, şişlik ve sıcaklık gibi artrit belirtileri mevcuttu; kan ve eklem sıvısından aynı antibiyotiklere duyarlı stafilokoklar izole edilmiştir. Tedavi sırasında spontan pnömotoraks ve piyotoraks gelişmiş, ancak uygun antibiyotik tedavisiyle tam iyileşme sağlanmıştır. Bu vakada, enfeksiyonun primer odağı belirlenememiştir; stafilokok sepsisi, poliartiküler romatizma görünümünde seyreden nadir bir tablo oluşturmuştur.

Infectious agents play a significant role in the etiology of rheumatic diseases. This case presents a 14-year-old male patient initially suspected of acute polyarticular rheumatism, but later diagnosed with hemolytic Staphylococcus albus sepsis based on laboratory tests. The patient exhibited arthritis symptoms such as joint pain, swelling, and warmth; identical antibiotic-sensitive staphylococci were isolated from blood and joint fluids. During treatment, spontaneous pneumothorax and pyothorax developed, but were resolved with appropriate antibiotic therapy. The infection’s primary focus was not identified; this rare presentation of staphylococcal sepsis mimicking polyarticular rheumatism highlights the importance of differential diagnosis in such cases.
İdiopatik Hiperkalsiüri
A Case of Idiopathic Hypercalcuria
Yazar: İliçin, Gürler
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 1, 1969
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; idiopathic hypercalciuria,osteomalacia,calcium-phosphorus metabolism ; idiopatik hiperkalsiüri,osteomalazi,kalsiyum-fosfor metabolizması

Yazımızda, düşük kalsiyum diyetine rağmen hiperkalsiüri ile birlikte osteomalazi tablosu gösteren bir İdiopatik Hiperkalsiüri vakası takdim edilmiştir. Sağ böbrekte atrofi, nefrolitiazis, kronik pyelonefrit ve gelişme geriliği ile müterafık hastalık tablosunda, diğer hiperkalsiüri yapan hastalıklar ekarte edilerek İdiopatik Hiperkalsiüri teşhisi konulmuştur. Bu fırsattan istifade edilerek kalsiyum-fosfor metabolizması ve İdiopatik Hiperkalsiüri konusu kısaca gözden geçirilmiştir.

In this article, we present a case of Idiopathic Hypercalciuria showing osteomalacia despite a low-calcium diet, along with hypercalciuria. The patient had atrophy in the right kidney, nephrolithiasis, chronic pyelonephritis, and growth retardation. After ruling out other diseases causing hypercalciuria, a diagnosis of Idiopathic Hypercalciuria was made. Taking this opportunity, a brief review of calcium-phosphorus metabolism and Idiopathic Hypercalciuria was conducted.
Böbrek Taş Hastalığının Cerrahi Tedavisinde Avasküler Hipotermi Yönteminin Değeri
The Value of Avascular Hypothermia Method in the Surgical Treatment of Renal Calculi
Yazar: Küpeli, Sadettin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 1, 1982
Anahtar kelimeler: Urology ; Üroloji ; böbrek,hipotermi,taş ; böbrek,hipotermi,taş

Bu çalışmada, böbrek taşlarının cerrahi tedavisinde böbrek dokusunu koruma ilkesine dayanan avasküler hipotermi yönteminin etkinliği değerlendirilmiştir. A.Ü. Tıp Fakültesi Üroloji Kliniği’nde 1979–1982 yılları arasında böbreğinde çok sayıda taş bulunan 30 olguya iki farklı renal hipotermi tekniği uygulanmıştır: 10 olguya Blandy'nin basit renal hipotermisi, 20 olguya ise Wickham'ın yöntemi esas alınarak geliştirilen modifiye renal hipotermi ünitesi ile anatrofik nefrolitotomi yapılmıştır. Radial nefrotomiler sayesinde vasküler yapılara zarar vermeden taşlara ulaşılmış; postoperatif komplikasyonlar ve kan transfüzyonu ihtiyacı minimal düzeyde kalmıştır. Hastaların büyük kısmı 7–12 gün içinde taburcu olmuş; rezidüel taş oranı düşük bulunmuştur. Çalışma, modifiye renal hipotermi ünitesinin hem cerrahi kontrolü kolaylaştırması hem de böbrek fonksiyonlarını koruyucu etkisi sayesinde konservatif böbrek cerrahisinde tercih edilebilir bir yaklaşım olduğunu göstermektedir.

This study evaluates the efficacy of avascular hypothermia techniques in preserving renal parenchyma during surgical treatment of kidney stones. Conducted at Ankara University Faculty of Medicine’s Urology Clinic between 1979–1982, 30 cases with multiple renal calculi underwent anatrophic nephrolithotomy via two approaches: Blandy’s simple hypothermia (10 cases) and a modified Wickham hypothermia unit developed locally (20 cases). Radial nephrotomies allowed stone removal without damaging vascular structures, resulting in minimal postoperative complications and limited need for blood transfusion. Most patients were discharged within 7–12 days, and residual stone rates were low. The findings suggest that the modified hypothermia unit facilitates surgical control and effectively preserves renal function, making it a favorable conservative strategy in stone surgery.
Corynebacterium Endocarditis Sepsisi Vakasında Klinik Seyir ve Tanı Süreci
Clinical Course and Diagnostic Process in a Case of Corynebacterium Endocarditis Sepsis
Yazar: Sezen, Niyazi
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: Infectious Diseases ; Bulaşıcı Hastalıklar ; sepsis,endocarditis,penicilin ; sepsis,endokardit,penisilin

Bu çalışma, 20 yaşında kadın hastada gözlemlenen Corynebacterium endocarditis sepsis vakasını sunmaktadır. Hasta, baş ağrısı, bel ve eklem ağrıları, halsizlik, ateş ve terleme gibi sistemik enfeksiyon semptomlarıyla başvurmuştur. Başlangıçta romatizma veya fiziksel bir rahatsızlık düşünülmüş, ancak yapılan kan kültüründe Corynebacterium endocarditis izole edilmesiyle enfeksiyon tanısı netleşmiştir. Hastaya uygulanan antibiyotik tedavisi (tetrasiklin, penisilin, ampisilin ve kloramfenikol gibi duyarlı antibiyotiklerle) sonucunda klinik iyileşme sağlanmış, sistolik üfürüm dahil tüm bulgular gerilemiştir. Klinik seyri boyunca hastada döküntü, bel bölgesinde ağrı ve tekrarlayan ateş epizodları gözlemlenmiş; bu tablo, fokal enfeksiyon, lupus erythematosus veya bruselloz gibi hastalıkları da düşündürmüştür. Vaka, Corynebacterium kaynaklı nadir endokardit sepsis örneği olarak literatüre katkı sağlamaktadır.

This report presents a case of Corynebacterium endocarditis septicemia in a 20-year-old female patient. She initially exhibited systemic symptoms such as headache, joint and back pain, fever, fatigue, and sweating, which suggested rheumatologic or physical causes. However, blood cultures revealed Corynebacterium endocarditis, confirming the infectious origin. Antibiotic treatment with responsive agents including tetracycline, penicillin, ampicillin, and chloramphenicol resulted in complete clinical recovery and disappearance of cardiac findings. The case was marked by skin rash, paravertebral pain, and recurrent episodes of fever, which raised differential diagnoses such as focal infection, lupus erythematosus, or brucellosis. This case adds to the limited literature on Corynebacterium-related infective endocarditis.