hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
The seasonal variation of proximate composition and amino acid contents of a green algae Ulva rigida (C.
Agardh).
Yazar: Kaykaç, Gözde Ova; Cirik, Şükran; Tekinay, A. Adem
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ulva rigida, Aminoasit, Esansiyel aminoasitler, Besin kompozisyonu, Yeşil algler

Bu çalışmada yeşil deniz alglerinden Ulva rigida’nın mevsimsel olarak besin kompozisyonu (protein, yağ, kül, nem) ve aminoasit içeriklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma materyali, İzmir Karşıyaka (Bostanlı) sahili boyunca mevsimsel olarak toplanmış ve tüm analizler üç tekerrürlü yürütülmüştür. Yapılan besin kompozisyonu ve aminoasit analizleri sonucunda, mevsimler arasında önemli farklılıklar tespit edilmiş olup kış mevsiminin protein değerleri ve buna bağlı olarak aminoasit içeriklerinde diğer mevsimlere oranla belirgin artışlar gözlenmiştir. En düşük protein miktarı ilkbahar mevsiminde (%7,64±0,22), en yüksek ise kış mevsiminde (%24,67± 0,37) tespit edilmiştir. Yağ yüzdelerinde de mevsimler arasında farklılıklar belirlenmiş olup sonbaharda artış (%1,20±0,32) görülmüştür. Çalışmada ayrıca esansiyel aminoasitlerinde içinde bulunduğu 18 aminoasit türü protein hidrolizi sonucu tespit edilmiştir. Aminoasitlerden triptofan asit hidrolizi sonucu yıkıma uğradığından dolayı saptanamamıştır. Ulva rigida’da diğer aminoasitlere oranla aspartik asit ve glutamik asit miktarları yüksek seviyede bulunmuştur. Alglerin özellikle tat ve aromalarının oluşumunda önemli rol oynayan bu iki aminoasidin miktarları mevsimler arasında da önemli farklılıklar göstermiştir

Bu çalışmada yeşil deniz alglerinden Ulva rigida’nın mevsimsel olarak besin kompozisyonu (protein, yağ, kül, nem) ve aminoasit içeriklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma materyali, İzmir Karşıyaka (Bostanlı) sahili boyunca mevsimsel olarak toplanmış ve tüm analizler üç tekerrürlü yürütülmüştür. Yapılan besin kompozisyonu ve aminoasit analizleri sonucunda, mevsimler arasında önemli farklılıklar tespit edilmiş olup kış mevsiminin protein değerleri ve buna bağlı olarak aminoasit içeriklerinde diğer mevsimlere oranla belirgin artışlar gözlenmiştir. En düşük protein miktarı ilkbahar mevsiminde (%7,64±0,22), en yüksek ise kış mevsiminde (%24,67± 0,37) tespit edilmiştir. Yağ yüzdelerinde de mevsimler arasında farklılıklar belirlenmiş olup sonbaharda artış (%1,20±0,32) görülmüştür. Çalışmada ayrıca esansiyel aminoasitlerinde içinde bulunduğu 18 aminoasit türü protein hidrolizi sonucu tespit edilmiştir. Aminoasitlerden triptofan asit hidrolizi sonucu yıkıma uğradığından dolayı saptanamamıştır. Ulva rigida’da diğer aminoasitlere oranla aspartik asit ve glutamik asit miktarları yüksek seviyede bulunmuştur. Alglerin özellikle tat ve aromalarının oluşumunda önemli rol oynayan bu iki aminoasidin miktarları mevsimler arasında da önemli farklılıklar göstermiştir
The Salmonella Mutagenicity of Sediments from Gediz River (Western Turkey).
Gediz Nehri sedimentlerinde Salmonella mutajenite testi.
Yazar: Boyacıoğlu, Meltem; Parlak, Hatice; Arslan, Özlem Çakal
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Salmonella typhimurium, Gediz Nehri, Mutajenite testi

Gediz Nehri sedimentlerinde Salmonella mutajenite testi. Bu çalışmada, Ramsar sitesi olarak koruma altında olan, büyük öneme sahip kuş cennetinin bulunduğu Gediz Nehri deltası sedimentinin, Salmonella typhimurium TA98 ve TA100 suşları kullanılarak yapılan Ames testi ile mutajenik potansiyeli araştırılmıştır. Her iki suşla yapılan mutajenisite testleri sonucunda sediment örneklerinin hiçbirinde mutajenik madde içermediği buna rağmen gözlenen bakteri büyümesinde ki azalmaya bağlı olarak tüm örneklerin toksik olduğu belirlenmiştir

Gediz Nehri sedimentlerinde Salmonella mutajenite testi. Bu çalışmada, Ramsar sitesi olarak koruma altında olan, büyük öneme sahip kuş cennetinin bulunduğu Gediz Nehri deltası sedimentinin, Salmonella typhimurium TA98 ve TA100 suşları kullanılarak yapılan Ames testi ile mutajenik potansiyeli araştırılmıştır. Her iki suşla yapılan mutajenisite testleri sonucunda sediment örneklerinin hiçbirinde mutajenik madde içermediği buna rağmen gözlenen bakteri büyümesinde ki azalmaya bağlı olarak tüm örneklerin toksik olduğu belirlenmiştir
Effect of Commercial Aquaculture Probiotic and Fish Gut Antagonistic Bacterial Flora on the Growth and  Disease Resistance of Ornamental Fishes Carassius auratus and Xiphophorus helleri.
Akuakültür probiyotiği ve mide antogonistik bakteriyel florasının Carassius auratus ve Xiphophorus  helleri'de gelişim ve hastalık direncine etkisi.
Yazar: Abraham, T. Jawahar; Mondal, Suman; Babu, Ch Surendra
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Carassius auratus, Xiphophorus helleri, probiotik, Lactobacillus sp., Bacillus sp., hastalık direnci

Akuakültür probiyotiği ve mide antogonistik bakteriyel florasının Carassius auratus ve Xiphophorus helleri’de gelişim ve hastalık direncine etkisi. Bu çalışmada ticari bir akuakültür biyotiğinin (CA probiyotik) ile Lactobacillus sp. ve Bacillus sp. (FG probiyotik) gibi balık midesinde bulunan antogonistik bakteriyel floranın bir karışımının süs balıklarından Carassius auratus ve Xiphophorus helleri türlerinin gelişimi ve hastalık direnci üzerine etkisi araştırılmıştır. 5g/kg seviyesinde CA probiyotik ile beslenen C. auratus’ta gelişiminde olumlu bir etkisi olmadığı ve aksine kontrol grubu ile karşılaştırıldığında büyümede yavaşlama gözlenmiştir. Benzer şekilde X. helleri’de de toplam yaş ağırlık kazanımı, besin tüketim oranı (FCR) ve spesifik büyüme oranı (SGR) üzerinde önemli bir etkisi bulunamamıştır. Bir başka açıdan, FG probiyotik içerikli besinler ile beslenen C. auratus bireylerinde FCR dışında (p0.05). Ancak FG probiyotik ilaveli besleme, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında yüzgeç ve kuyrukta oluşan çürümelerde önemli farklılıklar göstermiştir

Akuakültür probiyotiği ve mide antogonistik bakteriyel florasının Carassius auratus ve Xiphophorus helleri’de gelişim ve hastalık direncine etkisi. Bu çalışmada ticari bir akuakültür biyotiğinin (CA probiyotik) ile Lactobacillus sp. ve Bacillus sp. (FG probiyotik) gibi balık midesinde bulunan antogonistik bakteriyel floranın bir karışımının süs balıklarından Carassius auratus ve Xiphophorus helleri türlerinin gelişimi ve hastalık direnci üzerine etkisi araştırılmıştır. 5g/kg seviyesinde CA probiyotik ile beslenen C. auratus’ta gelişiminde olumlu bir etkisi olmadığı ve aksine kontrol grubu ile karşılaştırıldığında büyümede yavaşlama gözlenmiştir. Benzer şekilde X. helleri’de de toplam yaş ağırlık kazanımı, besin tüketim oranı (FCR) ve spesifik büyüme oranı (SGR) üzerinde önemli bir etkisi bulunamamıştır. Bir başka açıdan, FG probiyotik içerikli besinler ile beslenen C. auratus bireylerinde FCR dışında (p0.05). Ancak FG probiyotik ilaveli besleme, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında yüzgeç ve kuyrukta oluşan çürümelerde önemli farklılıklar göstermiştir
İzmir İlinde Çeşitli Su Kaynaklarındaki Caulobacter'lerin Karakterizasyonu ve Antibiyotik Dirençlerinin  İncelenmesi.
Characterizations of Caulobacters in different water sources in İzmir and investigation of antibiotic  resistance of them.
Yazar: Kaçar, Aslı; Uçar, Füsun
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Caulobacter, saplı bakteri, antibiyotik, deniz suyu, tatlı su

Caulobacter, uzantılı bakteriler grubunun farklı bir genusudur. Bu bakteriler, hayat döngüleri boyunca tek flajelli yüzücü hücre ve bir sapa sahip hareketsiz hücre formlarını sırayla oluşturmaktadır. Denizden ve kıyı bölgelerinden olduğu gibi topraktan ve tatlısulardan izole edilebilirler. Bu çalışmada, İzmir ilindeki 10 farklı su kaynağından alınan örneklerden 29 Caulobacter genusu üyesi izole edilmiştir. Yapılan mikroskobik incelemeler ve biyokimyasal testler sonucunda, 9 izolatın C. leidyi, 14’ünün C. variabilis, 6’sının C. intermedius olduğu belirlenmiş ve 7 farklı antibiyotiğin bu bakterilerin büyümesi üzerine etkisi tespit edilmiştir

Caulobacter, uzantılı bakteriler grubunun farklı bir genusudur. Bu bakteriler, hayat döngüleri boyunca tek flajelli yüzücü hücre ve bir sapa sahip hareketsiz hücre formlarını sırayla oluşturmaktadır. Denizden ve kıyı bölgelerinden olduğu gibi topraktan ve tatlısulardan izole edilebilirler. Bu çalışmada, İzmir ilindeki 10 farklı su kaynağından alınan örneklerden 29 Caulobacter genusu üyesi izole edilmiştir. Yapılan mikroskobik incelemeler ve biyokimyasal testler sonucunda, 9 izolatın C. leidyi, 14’ünün C. variabilis, 6’sının C. intermedius olduğu belirlenmiş ve 7 farklı antibiyotiğin bu bakterilerin büyümesi üzerine etkisi tespit edilmiştir
Sediment Toxicity of Streams Flow through the Inner Part of İzmir Bay with Daphnia magna Straus, 1820.
İzmir İç Körfezi'ne dökülen derelerin Daphnia magna Straus, 1820 ile sediment toksisitesi.
Yazar: Yegane, Özcan; Parlak, Hatice; Arslan, Özlem Çakal; Boyacıoğlu, Meltem
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Sediment Toksisitesi, Daphnia manga, Akut toksisite, Kronik Toksisite

İzmir İç Körfezi’ne dökülen derelerin Daphnia magna Straus, 1820 ile sediment toksisitesi. Bu çalışmanın amacı İzmir Körfezi’ne dökülen derelerin sediment toksisitesini su piresi Daphnia magna kullanarak izleyebilmektir. Toplanan sedimentlerin toksik içeriği saf su ile elüsyondan sonra belirlenmiştir. Elusyonların letal toksisitesi 192-s akut toksisite testi ile belirlenmiştir. Akut testlerde hareketsizlik indis olarak kullanılmıştır. Kronik testlerde hayatta kalma, ilk üreme günü, anaç başına yumurta ve yavru sayıları indis olarak kullanılmıştır. Akut test sonuçlarına göre LC50 (192-s) değerleri yaklaşık olarak Melez, Halkapınar, Manda dereleri için %79.025, %57.321, %81.603 olarak hesaplanmıştır. Bornova deresi diğer istasyonlarla karşılaştırıldığında, belirlenen LC50 (1.5 saat) %67.273 değeri ile daha toksik bulunmuştur. Sub-letal sediment elusyonu seyrelmelerine maruz bırakılan D. magna testi sonuçları ise tüm elusyonların pozitif etki yarattığını göstermiştir (hormeosis). Bu çalışmada elde edilen veriler D. magna kullanılarak yüzey sularının kirliliğinin daha iyi ve anlamlı bir şekilde belirlenebileceğini göstermektedir

İzmir İç Körfezi’ne dökülen derelerin Daphnia magna Straus, 1820 ile sediment toksisitesi. Bu çalışmanın amacı İzmir Körfezi’ne dökülen derelerin sediment toksisitesini su piresi Daphnia magna kullanarak izleyebilmektir. Toplanan sedimentlerin toksik içeriği saf su ile elüsyondan sonra belirlenmiştir. Elusyonların letal toksisitesi 192-s akut toksisite testi ile belirlenmiştir. Akut testlerde hareketsizlik indis olarak kullanılmıştır. Kronik testlerde hayatta kalma, ilk üreme günü, anaç başına yumurta ve yavru sayıları indis olarak kullanılmıştır. Akut test sonuçlarına göre LC50 (192-s) değerleri yaklaşık olarak Melez, Halkapınar, Manda dereleri için %79.025, %57.321, %81.603 olarak hesaplanmıştır. Bornova deresi diğer istasyonlarla karşılaştırıldığında, belirlenen LC50 (1.5 saat) %67.273 değeri ile daha toksik bulunmuştur. Sub-letal sediment elusyonu seyrelmelerine maruz bırakılan D. magna testi sonuçları ise tüm elusyonların pozitif etki yarattığını göstermiştir (hormeosis). Bu çalışmada elde edilen veriler D. magna kullanılarak yüzey sularının kirliliğinin daha iyi ve anlamlı bir şekilde belirlenebileceğini göstermektedir
The Biometric Analysis of Pipefish Species from Çamaltı Lagoon (İzmir Bay, Aegean Sea).
Çamaltı Lagünü'ndeki (İzmir Körfezi, Ege Denizi) deniziğnelerinin biyometrik analizleri.
Yazar: Gürkan, Şule
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Syngnathidae, morfometrik karakter, biyometrik analiz, İzmir Körfezi, Ege Denizi

Çamaltı Lagünü’ndeki (İzmir Körfezi, Ege Denizi) deniziğnelerinin biyometrik analizleri. Bu araştırma, 2000-2002 yılları arasında İzmir Körfezi Çamaltı Lagünündeki üç deniziğnesi türünün, Syngnathus acus Linneaus, 1758, Syngnathus typhle Linneaus, 1758 ve Nerophis ophidion (Linneaus 1758), biyometrik analizleri verilmiştir. Araştırmada toplam 562 adet birey incelenmiştir. S.acus ve S.typhle için 10 morfometrik, 5 meristik karakter, N.ophidion için ise 9 morfometrik 3 meristik karakter incelenmiştir. S.acus’un dişi ve erkek bireyleri arasında sadece preanal (Pr.RN) ve postanal (Po.RN) halka sayıları bakımından farklılık bulunmuştur. Syngnathus typhle’de ise dişilerin ağız genişliği (MW), ağız yüksekliği (MH), göz çapı (ED), dorsal yüzgeç boyu (DFL) erkeklerden daha büyük olup seksüel dimorfizim olarak değerlendirilmiştir. Nerophis ophidion’da ise dişilerin göz çapı (ED) değerleri erkeklerine göre daha küçük olduğu belirlenmiştir

Çamaltı Lagünü’ndeki (İzmir Körfezi, Ege Denizi) deniziğnelerinin biyometrik analizleri. Bu araştırma, 2000-2002 yılları arasında İzmir Körfezi Çamaltı Lagünündeki üç deniziğnesi türünün, Syngnathus acus Linneaus, 1758, Syngnathus typhle Linneaus, 1758 ve Nerophis ophidion (Linneaus 1758), biyometrik analizleri verilmiştir. Araştırmada toplam 562 adet birey incelenmiştir. S.acus ve S.typhle için 10 morfometrik, 5 meristik karakter, N.ophidion için ise 9 morfometrik 3 meristik karakter incelenmiştir. S.acus’un dişi ve erkek bireyleri arasında sadece preanal (Pr.RN) ve postanal (Po.RN) halka sayıları bakımından farklılık bulunmuştur. Syngnathus typhle’de ise dişilerin ağız genişliği (MW), ağız yüksekliği (MH), göz çapı (ED), dorsal yüzgeç boyu (DFL) erkeklerden daha büyük olup seksüel dimorfizim olarak değerlendirilmiştir. Nerophis ophidion’da ise dişilerin göz çapı (ED) değerleri erkeklerine göre daha küçük olduğu belirlenmiştir
Trol ve uzatma ağları ile İzmir körfezinden yakalanan dil (Solea solea) balığının yaşama yüzdesi; kültür  şartlarına adaptasyonu ve beslenme davranışı.
Survival Rates of Common Sole (Solea solea L.) Captured by Gill Nets and Trawl from İzmir Bay; Adaptation to Culture Conditions and Feeding Behavior
Yazar: Başaran, Fatih; Aydoğan, Berkan; Paruğ, Şükrü Şenol; Metin, Gülnur; Ulaş, Ali; Sayğı, Hülya; Sezen, Bora; Hoşsucu, Belgin
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2008
Anahtar kelimeler: Common Sole,survival rate,adaptation,feeding behaviour ; Dil, yaşama yüzdesi, adaptasyon, beslenme davranışı

Trol ve uzatma ağları ile İzmir körfezinden yakalanan dil (Solea solea) balığının yaşama yüzdesi; kültür şartlarına adaptasyonu ve beslenme davranışı. Bu araştırmada, doğal ortamdan yakalanan dil balığının (Solea solea), kültür şartlarına adaptasyonu ve beslenme davranışı incelenmiştir. Dil balıkları, 2007 Mart-Nisan döneminde, İzmir Körfezi’nden trol ve uzatma ağlarıyla yakalanmıştır. 270 adet dil balığının ön adaptasyonu sırasında, ilk beş gün boyunca, karanlık ortamda antibiyotik (100 ppm fruzolidon ilavesi, 60 dak/gün) uygulaması gerçekleştirilmiştir. Kültür şartlarında ilk besleme için, kalamar (Loligo vulgaris), boru kurdu (Diopatra neopolitana), kara midye (Mytilus galloprovincialis), sülünes (Solen marginatus), istiridye (Ostrea edulis), japon şapkası (Patella spp.), deniz salyangozu (Monodonta turbinata) ve taze sardalya (Sardina pilchardus) kullanılmıştır. Dil balıkları 0-2 gün içinde beslenmeye başlamıştır ve boru kurdu, en çok tercih ettikleri tür olmuştur. Bir aylık adaptasyon dönemi sonunda, uzatma ağlarıyla yakalanan dil balıklarının yaşama oranının (%58), trol ile yakalananların yaşama oranından (%29) önemli düzeyde yüksek bulunmuştur (p

Adaptation to culture conditions and feeding behaviour of common sole (Solea solea), which caught from naturalenvironment, were investigated in this research. Soles were captured in March-April 2007 period from Izmir Bay by trawl and gillnets. During preliminary adaptation of totally 270 soles, antibiotic treatment (furozolidon added 100 ppm for 60 min./day) wasapplied for first five days in dark environment. In culture conditions, squid (Loligo vulgaris), long-yawed plume worm (Diopatraneopolitana), mediterranean mussel (Mytilus galloprovincialis), razor clam (Solen marginatus), oyster (Ostrea edulis), patella(Patella spp.), sea snail (Monodonta turbinata) and fresh sardine (Sardine pilchardus) were used for first feeding. Soles started tofeed in 0-2 days and long-yawed plume worm was the most preferred species. After adaptation period of one month, the survivalrate (58%) of soles which were caught using gill nets was found out significantly higher than the survival rate (29%) of soles whichwere caught using trawl (p <0.05).
Edremit Körfezi Demersal Balıkçılık Kaynakları Üzerine Bir Araştırma.
A Study on the demersal fisheries resources of Edremit Bay.
Yazar: Ünlüoğlu, Aydın; Akalın, Sencer; Çakır, Dilek Türker
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Edremit Körfezi, trol av kompozisyonu, biyokütle

Bu çalışmada, K. Piri Reis araştırma gemisi ile 1-2 Eylül 1999, 30 Eylül 1999 ve 11-12 Aralık 2000 tarihlerinde düzenlenen 3 araştırma seferi sırasında Edremit Körfezi’nden dip trolü çekilerek toplanan av datası değerlendirilmiştir. Trol çekimlerinin tamamı, Edremit Körfezi’nin iç kısmında trolle balık avcılığının yasak olduğu alanda ve 38-71 m arasındaki derinliklerde yapılmıştır. Her bir örnekleme döneminde, 3’er saat aralıklarla 8’er adet trol örneklemesi gerçekleştirilmiştir. Örneklemelerde; 41’i kemikli balık, 9’u kıkırdaklı balık 9’u kafadanbacaklı ve 5’i de kabuklu olmak üzere toplam 64 tür ele geçirilmiştir. Üç örnekleme döneminde de toplam avın yaklaşık %75’ini kemikli balıklar oluşturmuştur. Bölgede baskın türler arasında yer alan bakalyaro (Merluccius merluccius), barbun (Mullus barbatus), ısparoz (Diplodus annularis), tavukbalığı (Trisopterus minutus capelanus) ve kedibalığı (Scyliorhinus canicula) toplam avın yarısından fazlasını meydana getirmiştir. Araştırma alanında toplam biyokütle değerleri 1-2 Eylül 1999’da 662,8 kg/km2, 30 Eylül 1999’da 1561,4 kg/km2 ve 11-12 Aralık 2000’de 1518,6 kg/km2 olarak tahmin edilmiştir

Bu çalışmada, K. Piri Reis araştırma gemisi ile 1-2 Eylül 1999, 30 Eylül 1999 ve 11-12 Aralık 2000 tarihlerinde düzenlenen 3 araştırma seferi sırasında Edremit Körfezi’nden dip trolü çekilerek toplanan av datası değerlendirilmiştir. Trol çekimlerinin tamamı, Edremit Körfezi’nin iç kısmında trolle balık avcılığının yasak olduğu alanda ve 38-71 m arasındaki derinliklerde yapılmıştır. Her bir örnekleme döneminde, 3’er saat aralıklarla 8’er adet trol örneklemesi gerçekleştirilmiştir. Örneklemelerde; 41’i kemikli balık, 9’u kıkırdaklı balık 9’u kafadanbacaklı ve 5’i de kabuklu olmak üzere toplam 64 tür ele geçirilmiştir. Üç örnekleme döneminde de toplam avın yaklaşık %75’ini kemikli balıklar oluşturmuştur. Bölgede baskın türler arasında yer alan bakalyaro (Merluccius merluccius), barbun (Mullus barbatus), ısparoz (Diplodus annularis), tavukbalığı (Trisopterus minutus capelanus) ve kedibalığı (Scyliorhinus canicula) toplam avın yarısından fazlasını meydana getirmiştir. Araştırma alanında toplam biyokütle değerleri 1-2 Eylül 1999’da 662,8 kg/km2, 30 Eylül 1999’da 1561,4 kg/km2 ve 11-12 Aralık 2000’de 1518,6 kg/km2 olarak tahmin edilmiştir
Gülbahçe Körfez'indeki Çizgili Hani Balığının (Serranus scriba L., 1758) Biyolojik Özellikleri Üzerine  Araştırmalar.
Studies on the biological features of the painted comber (Serranus scriba L., 1758) in Gülbahçe Bay.
Yazar: Uzun, Akgün; Toğulga, Melahat; İlhan, Dilek Uçkun
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Çizgili hani balığı, Serranus scriba, büyüme, Gülbahçe Körfezi

Bu çalışma, Gülbahçe Körfezi’nde 315 adet çizgili hani (S. scriba) balığının biyolojik özelliklerinin incelenmesi amacıyla Temmuz 1999-Haziran 2000 tarihleri arasında yürütülmüştür. Bireylerin I-VIII yaş grupları arasında oldukları saptanmıştır. Bireylerin total boyları 8.1-23.2 cm, ağırlıkları ise 10.90-197.74 g arasında değişmiştir. Boy ağırlık ilişkisi W=0.0127*L3.054, kondisyon faktörü K=1.549±0.145 olarak hesaplanmıştır. von Bertalanffy büyüme parametreleri L∞=31.18 cm, k=0.117 yıl-1 ve to=-1.690 yıl olarak bulunmuştur. Örneklerin büyüme performans indeks değeri (Φ′) tüm bireyler için 2.056 hesaplanmıştır. Karnivor bir tür olan çizgili hani balıklarının besininin çoğunluğunu Crustacea’nın oluşturduğu tespit edilmiştir

Bu çalışma, Gülbahçe Körfezi’nde 315 adet çizgili hani (S. scriba) balığının biyolojik özelliklerinin incelenmesi amacıyla Temmuz 1999-Haziran 2000 tarihleri arasında yürütülmüştür. Bireylerin I-VIII yaş grupları arasında oldukları saptanmıştır. Bireylerin total boyları 8.1-23.2 cm, ağırlıkları ise 10.90-197.74 g arasında değişmiştir. Boy ağırlık ilişkisi W=0.0127*L3.054, kondisyon faktörü K=1.549±0.145 olarak hesaplanmıştır. von Bertalanffy büyüme parametreleri L∞=31.18 cm, k=0.117 yıl-1 ve to=-1.690 yıl olarak bulunmuştur. Örneklerin büyüme performans indeks değeri (Φ′) tüm bireyler için 2.056 hesaplanmıştır. Karnivor bir tür olan çizgili hani balıklarının besininin çoğunluğunu Crustacea’nın oluşturduğu tespit edilmiştir
Batı Karadeniz Bölgesi İçsularının Balık Faunası
Fish fauna of the inland waters in Western Black Sea Region.
Yazar: İlhan, Ali; Balık, Süleyman
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Batı Karadeniz Bölgesi, içsu balıkları, taksonomi, balık faunası

Bu çalışma ile Batı Karadeniz bölgesi içsularındaki tatlısu balık faunasının günümüzdeki taksonomik durumunun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Balık örnekleri batıda Sakarya’dan doğuda Sinop’a kadar, güneyde ise Sakarya Nehri ve kollarının yer aldığı Bilecik, Eskişehir ve Ankara illerini kapsayan toplam 78 istasyondan toplanmıştır. Çalışma sonucunda 10 familyadan 30 tür ve 2 alttür olmak üzere 32 takson tespit edilmiştir

Bu çalışma ile Batı Karadeniz bölgesi içsularındaki tatlısu balık faunasının günümüzdeki taksonomik durumunun ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Balık örnekleri batıda Sakarya’dan doğuda Sinop’a kadar, güneyde ise Sakarya Nehri ve kollarının yer aldığı Bilecik, Eskişehir ve Ankara illerini kapsayan toplam 78 istasyondan toplanmıştır. Çalışma sonucunda 10 familyadan 30 tür ve 2 alttür olmak üzere 32 takson tespit edilmiştir
Balık Yetiştiriciliği Açısından Anabolik Ajanlar ve İlaçların Etkileri ve Kalıntılarının Değerlendirilmesi
Effects of anabolic agents and drugs and evaluation on residual in the muscle tissue in fish culture.
Yazar: Karabulut, Huriye Arıman
Dergi: Su Ürünleri Dergisi, Vol. 25 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Anabolik ajan, ilaç, kalıntı

Hayvancılık sektöründe hedef verimliliktir. Verim artışı sağlamak için hayvanlarda anabolik ajan, mineral madde ve vitamin kullanımı giderek artmaktadır. Bu bileşiklerin kullanılmasındaki ana amaç; hayvanın metabolik sistemini etkileyerek yemden yararlanma oranının artırılması ve böylece birim hayvandan daha az yemle daha fazla et, süt ve yumurta üretmektir. Yetiştirme süresince hayvanların sağlıklı olması istenen bir durumdur. Bu nedenle hayvanların hastalıklardan korunması ve tedavisi amacıyla, ilaç kullanılmaktadır. Gerek anabolik ajan ve gerekse ilaç kullanımı pek çok problemi beraberinde getirmektedir. Bu problemlerden birisi de kalıntı problemidir. Kalıntıların, vücuttan atılma süresi, dozu, kullanımını sınırlandıran uyarılara uyulması sağlık açısından önem taşımaktadır. Bu derlemede, çeşitli kaynaklardan yararlanılarak anabolik ajanlar ve ilaçların etkileri ve kalıntılarının değerlendirilmesi konusu balık yetiştiriciliği açısından ele alınarak incelenecektir

Hayvancılık sektöründe hedef verimliliktir. Verim artışı sağlamak için hayvanlarda anabolik ajan, mineral madde ve vitamin kullanımı giderek artmaktadır. Bu bileşiklerin kullanılmasındaki ana amaç; hayvanın metabolik sistemini etkileyerek yemden yararlanma oranının artırılması ve böylece birim hayvandan daha az yemle daha fazla et, süt ve yumurta üretmektir. Yetiştirme süresince hayvanların sağlıklı olması istenen bir durumdur. Bu nedenle hayvanların hastalıklardan korunması ve tedavisi amacıyla, ilaç kullanılmaktadır. Gerek anabolik ajan ve gerekse ilaç kullanımı pek çok problemi beraberinde getirmektedir. Bu problemlerden birisi de kalıntı problemidir. Kalıntıların, vücuttan atılma süresi, dozu, kullanımını sınırlandıran uyarılara uyulması sağlık açısından önem taşımaktadır. Bu derlemede, çeşitli kaynaklardan yararlanılarak anabolik ajanlar ve ilaçların etkileri ve kalıntılarının değerlendirilmesi konusu balık yetiştiriciliği açısından ele alınarak incelenecektir