BELLEK TAPINAKLARINDAN KİTLE İLETİŞİM ARAÇLARI OLARAK MÜZEYE DÖNÜŞÜMÜN İZİNDE MÜZE SORUNSALINA BAKIŞ
BELLEK TAPINAKLARINDAN KİTLE İLETİŞİM ARAÇLARI OLARAK MÜZEYE DÖNÜŞÜMÜN İZİNDE MÜZE SORUNSALINA BAKIŞ
Yazar: Boyacı, Melis
Dergi: Sanat Dergisi No. 34, 2019
Anahtar kelimeler: Post modernizm,Kültür endüstrisi,Gösterileşme,Kitle iletişimi,Müzeler

Teknolojinin yaşamın her alanına nüfus ettiği ve internet ile her türlü bilgiye eş zamanlı ulaşılabildiği post modern toplumla beraber gelişen tüketim toplumu ve kitle kültürü toplumdaki tüm ilişkileri ve kurumları yapısal bir dönüşüme uğratmıştır. Bu dönüşümden müzeler de payını almıştır.Antik Yunan’da müzlere (esin perileri) adanmış tapınak, kutsal kalıntı odaları gibi birçok farklı mekan müze olarak tanımlanmaktaydı. Bir diğer deyişle müzeler esin perilerinin, yani belleğin merkezidirler. Bu anlamda yüzyıllardır insanlığın kültür alanları olarak görülen müzeler, bilgi üzerine egemenliğin alanları da olmuşlardır. İskenderiye Müzesi’nden Aydınlanma döneminin modern sanat müzelerine kadar bilginin ve iktidarın yaratıldığı ve evrensellik iddiası ile kültürel meşruluğun mekanı olagelmişlelerdir.Post modern dönem ile müzeye dair kemikleşen tarihsel mirasın korunma mekanı olmasına; beraberinde kanon oluşturma ve yüksek kültürün kalesi olduğuna dair biçilen rol de değişmiştir. Tüketim toplumuyla beraber her şeyin kültürleştirildiği bir sürece girilmesiyle müzeler de dönüşüme uğramış ve kitle iletişim araçları arasındaki yerini almıştır. Kültür endüstrisinin bir unsuru haline gelmesi ile beraber mimarisinden sergileme stratejilerine kadar her şey değişmiş ve yeniden tanımlanmıştır. Bu noktada, çalışma, müzelerin günümüzdeki yerini sorgulanmakta ve değişen kimliği üzerinden geliştirilen yeni stratejilere eğilmektedir.

Teknolojinin yaşamın her alanına nüfus ettiği ve internet ile her türlü bilgiye eş zamanlı ulaşılabildiği post modern toplumla beraber gelişen tüketim toplumu ve kitle kültürü toplumdaki tüm ilişkileri ve kurumları yapısal bir dönüşüme uğratmıştır. Bu dönüşümden müzeler de payını almıştır.Antik Yunan’da müzlere (esin perileri) adanmış tapınak, kutsal kalıntı odaları gibi birçok farklı mekan müze olarak tanımlanmaktaydı. Bir diğer deyişle müzeler esin perilerinin, yani belleğin merkezidirler. Bu anlamda yüzyıllardır insanlığın kültür alanları olarak görülen müzeler, bilgi üzerine egemenliğin alanları da olmuşlardır. İskenderiye Müzesi’nden Aydınlanma döneminin modern sanat müzelerine kadar bilginin ve iktidarın yaratıldığı ve evrensellik iddiası ile kültürel meşruluğun mekanı olagelmişlelerdir.Post modern dönem ile müzeye dair kemikleşen tarihsel mirasın korunma mekanı olmasına; beraberinde kanon oluşturma ve yüksek kültürün kalesi olduğuna dair biçilen rol de değişmiştir. Tüketim toplumuyla beraber her şeyin kültürleştirildiği bir sürece girilmesiyle müzeler de dönüşüme uğramış ve kitle iletişim araçları arasındaki yerini almıştır. Kültür endüstrisinin bir unsuru haline gelmesi ile beraber mimarisinden sergileme stratejilerine kadar her şey değişmiş ve yeniden tanımlanmıştır. Bu noktada, çalışma, müzelerin günümüzdeki yerini sorgulanmakta ve değişen kimliği üzerinden geliştirilen yeni stratejilere eğilmektedir.