Yavuz Sabuncu İçin
Yavuz Sabuncu İçin
Yazar: Sağlam, Fazıl
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 62 No. 03, 2014

Bu konuşmada önce Yavuz’a karşı içimde gizli kalan bir vicdan azabını dile  getirmem gerekiyor. Ben üniversiteden ayrıldığımda kürsümün iki hocası, Bahri  Savcı ve Cem Eroğul görevden alınmıştı. Aynı gün Mülkiye Dekanı’nın, dekan  yardımcılarının ve bu arada Tuncer Bulutay gibi başka Mülkiye hocalarının da  görevlerine son verilmişti. Bu haksızlığa dayanamayıp istifa ettikten sonra,  Anayasa Hukuku kürsüsünün ağırlığı Yavuz Sabuncu’nun üzerine yıkıldı.  Muammer Aksoy Hoca zaten çok daha önce siyasete atılmak üzere Mülkiye’den  ayrılmıştı. Bir süre sonra Mümtaz Hoca da siyasete geçince Yavuz’un  üstündeki ağırlık dayanılmaz boyutlara ulaştı. Ama ben Yavuz’un bundan  yakındığını hiç duymadım. Bu ağır yükü hiç yüksünmeden ve sitem etmeden  taşıdı. Şimdi biliyorum ki o benden çok daha dirençli ve güçlüydü.  Yavuz, hepimize şaşırtacak boyutta geniş bir bilgi birikimine sahipti. Adeta  canlı bir ansiklopedi gibiydi. Bu bilgi hazinesinden titizlikle süzülmüş, her satırı  özenle seçilmiş ürünler verdi. Ama asıl bu ürünlerin giderek zenginleşeceği ve  anayasa ve siyasal yaşama büyük katkılar sağlayacağı bir zamanda onu  kaybettik. Acımızı dayanılmaz kılan budur.  Yavuz’un beni en çok etkileyen özelliği, sahip olduğu keskin gözlem yeteneği  ve yer yer iğneleyici bir ironiye kayan eleştirel bakış açısı olmuştur. İnsanı  uyaran ve alışılmışı sorgulayan ve her zaman özgürlük ve demokrasi yönünde  işleyen bir özelliktir bu. Onun bu özelliğine başvurma ihtiyacını hep  hissetmişimdir ve her zaman da gerekli uyarıları almışımdır. İşte Yavuz’un  bıraktığı en büyük boşluk, bu özelliktir. Onun yerini doldurmak pek kolay  değildir.  Arayacağımız bir başka özelliği daha var ki ona rastlamak artık giderek  güçleşiyor: Dürüst ve güvenilir bir dost; tarihin güzelliklerinden süzülen ince  bir zevkle bezenmiş bir yaşam biçimi ve böyle bir yaşama olan özen ve tutku

Bu konuşmada önce Yavuz’a karşı içimde gizli kalan bir vicdan azabını dile  getirmem gerekiyor. Ben üniversiteden ayrıldığımda kürsümün iki hocası, Bahri  Savcı ve Cem Eroğul görevden alınmıştı. Aynı gün Mülkiye Dekanı’nın, dekan  yardımcılarının ve bu arada Tuncer Bulutay gibi başka Mülkiye hocalarının da  görevlerine son verilmişti. Bu haksızlığa dayanamayıp istifa ettikten sonra,  Anayasa Hukuku kürsüsünün ağırlığı Yavuz Sabuncu’nun üzerine yıkıldı.  Muammer Aksoy Hoca zaten çok daha önce siyasete atılmak üzere Mülkiye’den  ayrılmıştı. Bir süre sonra Mümtaz Hoca da siyasete geçince Yavuz’un  üstündeki ağırlık dayanılmaz boyutlara ulaştı. Ama ben Yavuz’un bundan  yakındığını hiç duymadım. Bu ağır yükü hiç yüksünmeden ve sitem etmeden  taşıdı. Şimdi biliyorum ki o benden çok daha dirençli ve güçlüydü.  Yavuz, hepimize şaşırtacak boyutta geniş bir bilgi birikimine sahipti. Adeta  canlı bir ansiklopedi gibiydi. Bu bilgi hazinesinden titizlikle süzülmüş, her satırı  özenle seçilmiş ürünler verdi. Ama asıl bu ürünlerin giderek zenginleşeceği ve  anayasa ve siyasal yaşama büyük katkılar sağlayacağı bir zamanda onu  kaybettik. Acımızı dayanılmaz kılan budur.  Yavuz’un beni en çok etkileyen özelliği, sahip olduğu keskin gözlem yeteneği  ve yer yer iğneleyici bir ironiye kayan eleştirel bakış açısı olmuştur. İnsanı  uyaran ve alışılmışı sorgulayan ve her zaman özgürlük ve demokrasi yönünde  işleyen bir özelliktir bu. Onun bu özelliğine başvurma ihtiyacını hep  hissetmişimdir ve her zaman da gerekli uyarıları almışımdır. İşte Yavuz’un  bıraktığı en büyük boşluk, bu özelliktir. Onun yerini doldurmak pek kolay  değildir.  Arayacağımız bir başka özelliği daha var ki ona rastlamak artık giderek  güçleşiyor: Dürüst ve güvenilir bir dost; tarihin güzelliklerinden süzülen ince  bir zevkle bezenmiş bir yaşam biçimi ve böyle bir yaşama olan özen ve tutku