hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Diş Pulpasında Kan Dolaşımı
Blood Circulation in Dental Pulp
Yazar: Küçüküçerler, Bedii
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: Craniofacial Biology ; Kraniyofasiyal Biyoloji ; vasoconstriction,thrombosis,demineralization ; vazokonstriksüyon,tromboz,demineralizasyon

Farelerin kesici dişleri, pulpa odasına kadar oyularak bir yapay kavite meydana getirildikten sonra uygulanan çeşitli irritan maddelerin, pulpadaki kan dolaşımına etkisi incelendi. Aşağıdaki sonuçlar elde edildi:1.Alkol, öjenol ve soğuk uygulamalarının kan dolaşımında herhangi bir etkisi bulunmamaktadır.2.Adrenalin’in 1:1000 konsantrasyonu, damarları vazokonstriksiyon yaparak pulpada işemiye yol açmaktadır.3.Fosforik asit, kan dolaşımının yavaşlamasında, tromboz oluşumunda, damarların genişlemesinde (dilatasyon), kanamanın meydana gelmesinde ve sonunda dentinin dekalsifikasyonunda rol oynamaktadır.4.Sıcaklık uygulandığında, pulpada bir vazokonstriksiyon ardından bir vazodilatasyon, kan akışında yavaşlama, tromboz oluşumu ve kanama, yaklaşık 3 dakikalık bir süre içinde gerçekleşmektedir.

After the incisors of rats were drilled to the pulp chamber to create an artificial cavity, the effects of various irritant substances on the pulp circulation were observed. The following results were obtained:1.Alcohol, eugenol, and cold applications had no effect on the blood circulation.2.The 1:1000 concentration of adrenaline caused vasoconstriction in blood vessels and ischemia in the pulp.3.Phosphoric acid plays a role in slowing down the blood circulation, the formation of thrombosis, dilation of blood vessels, the occurrence of bleeding, and ultimately the demineralization of the dentin.4.When heat is applied, a vasoconstriction in the pulp is followed by vasodilation, slowing of the blood flow, thrombosis formation, and bleeding within approximately 3 minutes.
Portal Hipertansiyon Neticesi Husule Gelen Özofagus Varisi Kanamalarında Yaptığımız Şnt (Shunt) Ameliyatları Üzerinde Bir Araştırma
A Study on Shunt Surgery for Esophageal Varicose Bleeding Due to Portal Hypertension
Yazar: Ayral, Naci
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; portal,caval,anastomosis ; portal,caval,anastomoz

Portal Hipertansiyonlu 28 vakanın hususiyetleri tebarüz ettirilmiş, bunlar içinden 5 vakaya değişik metodlarla porto-caval anastomoz yapılmış, 3 vaka ameliyat sonu ölmüştür, geri kalan 5 vakaameliyattan sonra takip edilmiş ve sıhhatlerinin iyi olduğu tespitedilmiştir. Ayrıca 2 vaka dolayısiyle Crueilhier - BaumgartenSendrom ve Hastalığına temas edilmiştir. Şant yapılan vakalardaAmediyat sonu ölüm “6 26 bulunmuştur.

28 portal hypertension cases has been reviewed. 8 of 28 caseshas had porto-caval anastomosis which done with various methods.3 of these died post oneratively. Remaining 5 cases followed andfound in a good health betwen 2 - years period.In addition 2 Cruveilhier - Baumgarten Sydrome and disease hasbeen reiewed. Mortality rate were 4 26in the cases in which porto-caval anastomosis has been done.
Allerjik Bronş Astımında İnhalasyon-Provokasyon Testi
İnhalation - Provocation test in allergic bronchial asthma,
Yazar: Akyol, Türkan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: Chest Diseases ; Göğüs Hastalıkları ; allergic bronchial asthma,inhalation-provocation test,ventilatory function test ; allerjik bronşal astım,inhalasyon-provokasyon testi,venntilasyon fonksiyon testi

Allerjik bronşial astımda, spesifik cilt alerjenlerinin inhalasyon yolu ile kullanılmasıyla yapılan inhalasyon-provokasyon veya bronşiyal sensitivite testi üzerine bir araştırma yapılmıştır. Bu çalışma için komplikasyonsuz 21 allerjik bronşial astımlı hasta seçilmiştir. Cilt testleri ile tespit edilen spesifik antijenlere göre hastalar iki gruba ayrılmıştır. Birinci gruptakilere karma antijen, ikinci gruptakilere ise ev tozu antijeni w/v oranında 1/1000 standart solüsyon ile 10 dakika süreyle, elpülverizatörü veya IPPB ile inhale ettirilmiştir. Test öncesinde kontrol olarak tuzlu su inhalasyonu yapılmış ve test sonrası vantilatuvar fonksiyon testleri ile solunum yollarındaki obstrüksiyon ve derecesi incelenmiştir.Birinci grupta 13 vakada %61.5 oranında inhalasyon-provokasyon testi pozitif, 9 vakada %15.5 oranında şüpheli ve %23 oranında negatif sonuç bulunmuştur. Ev tozu antijeni ile yapılan testte ise 8 vakada %65 oranında pozitif, %37.5 oranında şüpheli ve %12.5 oranında negatif sonuç elde edilmiştir.Pozitivite kriteri olarak, hava yolu obstrüksiyonunun en iyi ve objektif belirtisi olan Maksimum Orta Ekspirituar Akış Hızı (MMF) endeksi kabul edilmiştir. Konu ile ilgili literatür gözden geçirilmiştir.

A study was conducted on 21 patients with allergic bronchial asthma, all of whom were free from complications, to investigate the effect of inhalation-provocation or bronchial sensitivity tests using specific skin allergens through inhalation. The patients were divided into two groups based on the specific antigens identified via skin tests. The first group received a mixed antigen, while the second group was exposed to house dust antigen in a standard solution (1/1000 w/v). The antigens were inhaled using either an aerosol or an intermittent positive pressure breathing (IPPB) device for 10 minutes. Before the test, control tests with saline inhalation were conducted. After the test, ventilatory function tests were performed to examine the degree of obstruction and the extent of respiratory tract obstruction.In the first group, 13 cases showed a positive result with a 61.5% rate of inhalation-provocation test positivity. The remaining 9 cases showed 15.5% suspicious results, and 23% were negative. In the second group, with house dust antigen, 8 cases showed a 65% positivity rate, 37.5% showed suspicious results, and 12.5% were negative.For the positivity criteria, the Maximum Mid-Expiratory Flow (MMF) index, which is the best and most objective indicator of airway obstruction from various ventilatory tests, was accepted. The literature on this subject was reviewed.
Post - Mortem Sezaryen
Post-Mortem Cesarean Section
Yazar: Çolakoğlu, Salih
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: Clinical Sciences (Other) ; Klinik Tıp Bilimleri (Diğer) ; Post-mortem cesarean section,Sudden maternal death,Medical ethics and law ; Post-mortem sezaryen,Gebelikte ani ölüm,Tıbbi etik ve hukuk

Bu çalışmada, Türkiye’de ilk kez post-mortem sezaryen operasyonu ile başarılı şekilde canlı bebek doğurtulan bir klinik vaka sunulmakta ve bu nadir durumun tıbbi ve hukuki yönleri kapsamlı şekilde değerlendirilmektedir. Literatürde bildirilen başarılı post-mortem sezaryen olgularının sayısı sınırlı olmakla birlikte, annenin ani ölümü sonrasında fetusun yaşamını sürdürebilmesi için bu cerrahi müdahalenin zamanında uygulanması büyük önem taşımaktadır. Sunulan olguda, tuberküloz menenjit nedeniyle ölen 35 yaşındaki gebenin ölümünden 6 dakika sonra yapılan sezaryen sonucunda 3000 gram ağırlığında, canlı bir kız bebek başarıyla doğurtulmuş ve sağlıklı şekilde taburcu edilmiştir. Literatür analizi, 28. gebelik haftasından büyük fetuslarda, ölüm sonrası ilk 10 dakikada yapılan müdahalelerin yüksek başarı oranına sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, farklı ülkelerde bu operasyonun hukuki konumu değişkenlik göstermekte olup, ülkemizde henüz açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Çalışma, hekimlerin böyle bir durumda tereddüt etmeden insani ve tıbbi yükümlülüklerini yerine getirmesi gerektiğini savunmakta, bu konuda yasal düzenlemelere ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır.

This paper presents the first reported case in Turkey of a successful post-mortem cesarean section resulting in the live birth of a neonate. The case is analyzed in conjunction with a review of the medical and legal aspects surrounding this rare procedure. While the global literature includes only a limited number of such successful interventions, timely action is critical in preserving fetal life following sudden maternal death. In the presented case, a 35-year-old woman with tuberculous meningitis underwent post-mortem cesarean section six minutes after confirmed death, resulting in the delivery of a live female infant weighing 3000 grams. Literature review indicates that fetuses older than 28 weeks have the highest survival rates when delivery occurs within 10 minutes after maternal death. Legally, the status of post-mortem cesarean varies significantly across jurisdictions; currently, no specific legal framework addresses this issue in Turkey. The study argues that physicians have a moral and medical obligation to act swiftly in such cases and calls for formal legal clarification on the matter.
Status Astmatikus'ta Serum Enzim Aktivitesi Değişikliklerinin Arteryel Hipoksi Derecesi ile İlişkisi
Relationship between Serum Enzyme Activity Changes and the Degree of Arterial Hypoxia in Status Asthmaticus
Yazar: Akyol, Türkan
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: Chest Diseases ; Göğüs Hastalıkları ; Serum Transaminase Activity,Arterial Hypoxia,Status Asthmaticus ; serum transaminaz aktivitesi,arteryel hipoksi,Status Astmatikus

24 pür ve komplikasyonsuz bronş astımı hastasında, nöbet esnasında çeşitli laboratuvar ve fonksiyon testleri arasında serum transaminaz aktivitesi incelendi.Hastaların %50’sinde S-GOT, %54’ünde ise S-GPT yüksekliği tespit edilmiştir. 24 vakadan 7’sinde S-GOT yüksekliği ileri derecede, 24 vakadan 5’inde ise S-GPT yüksekliği ileri derecede bulunmuştur.Bazı vakalarda nöbet sonunda, klinik iyileşme ile birlikte enzim yüksekliklerinin normale döndüğü gözlemlenmiştir. Aşikâr yükselme görülen 7 vakanın enzim değerleri arteriyel oksijen satürasyonu ile karşılaştırıldığında, vakaların 6’sında yüksek S-GOT aktivitesi ile arteriyel hipoksi derecesi arasında bir ilişki olduğu görülmüştür. Ancak bazı vakalarda belirgin oksijen desatürasyonu olmasına rağmen, enzimlerde artış gözlemlenmemiştir. Bu durum, status astmatikus’ta serum enzim yüksekliğinde birden fazla faktörün rol oynadığını düşündürmektedir.Çalışmada, konuya ilişkin literatür bulguları ele alınmış ve gaz değişimindeki yetersizlik, anoksik hücre harabiyeti ve karaciğer hücrelerindeki bozukluklar gibi sebepler arasında allerjik mediatörlerin rolü ve önemi vurgulanmıştır.

In 24 patients with pure and uncomplicated bronchial asthma, serum transaminase activity was evaluated during an asthma attack through various laboratory and functional tests.In 50% of the patients, elevated levels of S-GOT, and in 54%, elevated levels of S-GPT were observed. Among the 24 patients, 7 showed significantly high S-GOT levels, and 5 exhibited significantly high S-GPT levels.In some cases, after the attack, when clinical improvement occurred, enzyme levels returned to normal. When the enzyme values of 7 cases with noticeable elevations were compared to arterial oxygen saturation, a relationship seemed to exist between high S-GOT activity and arterial hypoxia in 6 of the cases. However, in some cases, despite significant oxygen desaturation, no increase in enzyme levels was observed. This suggests that in status asthmaticus, multiple factors may play a role in the elevation of serum enzymes.The study also critically reviewed the relevant literature, discussing the roles and importance of allergic mediators among other causes such as insufficient gas exchange, anoxic cellular destruction, and hepatic cell disturbances.
Monoami̇no Oksi̇daz İnhi̇bi̇törleri̇ Kullanan Hastalarda Rastlanan Hi̇pertansi̇yon Kri̇zleri̇
Hypertension Crises in Patients Using Monoamino Oxidase Inhibitors
Yazar: Çolakoğlu, Salih
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; MAO inhibitors,Hypertensive crisis,Tyramine reaction ; MAO inhibitörleri,Hipertansif kriz,Tyramin reaksiyonu

Bu çalışmada, monoamin oksidaz (MAO) inhibitörü kullanmakta olan bir hastada, yoğurtlu bakla yedikten kısa süre sonra gelişen hipertansif kriz olgusu sunulmuştur. Literatürde genellikle peynir tüketimiyle ilişkilendirilen bu tür krizlerin, yoğurt ve bakla gibi gıdalarla da tetiklenebileceği vurgulanmaktadır. Vaka 92 yaşında bir erkekte ortaya çıkmış, 300/190 mmHg gibi aşırı yüksek kan basıncına rağmen, reserpin ve klorpromazin tedavisi ile semptomlar hızla gerilemiş ve komplikasyon gelişmemiştir. Klinik değerlendirme sonrası, krizin Parnate (tranilsipromin) adlı MAO inhibitörünün kullanımıyla ilişkili olduğu belirlenmiştir. Fizyopatolojik olarak, bakla içerisindeki DOPA ve bozulmuş yoğurt ile alınan potansiyel biyojen aminlerin, MAO enzimi inhibe edildiğinde, noradrenalin salınımını artırarak ani hipertansiyona neden olduğu düşünülmektedir. Bu olgu, MAO inhibitörü kullanan bireylerde yalnızca peynir değil, diğer fermentatif ve amin içeren gıdaların da potansiyel tehlike oluşturabileceğini ortaya koymakta ve dikkatli diyet uyarılarının gerekliliğini vurgulamaktadır.

This study presents a case of hypertensive crisis that occurred shortly after the ingestion of yogurt and fava beans in a patient using monoamine oxidase (MAO) inhibitors. While such reactions have traditionally been associated with cheese consumption, this case highlights that similar food-drug interactions may occur with other amine-containing foods. A 92-year-old male experienced a hypertensive emergency with blood pressure rising to 300/190 mmHg, following the intake of a MAO inhibitor (Parnate) and a meal of yogurt and broad beans. The symptoms regressed rapidly following intramuscular administration of reserpine and chlorpromazine. No complications developed. Pathophysiologically, the likely mechanism involves the release of norepinephrine from sympathetic nerve terminals by dietary amines such as tyramine or DOPA, in the context of inhibited MAO activity. This report underscores the importance of dietary restrictions and monitoring in patients treated with MAO inhibitors, extending beyond cheese to include other potentially reactive foods.
Kronik Tıkayıcı Çevrel Arter Hastalıklarında Direkt Müdahelenin Seçimi, Komplikasyonları ve Sonuçları
Selection, Complications, and Outcomes of Direct Intervention in Chronic Occlusive Peripheral Artery Disease
Yazar: Yaycıoğlu, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 4, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; Chronic Obstructive Arterial Disease,Complications,Surgical Intervention ; kronik tıkayıcı arter hastalıkları,komplikasyonlar,cerrahi müdahale

Kronik tıkayıcı arter hastalığı bulunan 340 vakadan 59'unda direkt müdahale endikasyonu konarak ameliyat edilmiştir. Bu 59 vakadan 24'ü Aorta-iliak tipinde olup geç başarı oranı %96'dır. 26 vakada femoral ve femoropopliteal tip tıkanma gözlemlenmiş ve geç başarı oranı %44,60'tır. 59 vakada 1 kanama, 7 süpürasyon ve bir anevrizma görülmüştür. Komplikasyonlar ciddi tehditlere yol açabileceğinden, bu komplikasyonlardan kaçınmak için gerekli önlemler alınmalı ve cerrahi prensiplere kesinlikle sadık kalınmalıdır.

Out of 340 cases with chronic obstructive arterial disease, 59 were directly indicated for surgical intervention. Among these 59 cases, 24 were of the Aorta-iliac type with a late success rate of 96%. In 26 cases, femoral and femoropopliteal type occlusions were observed, with a late success rate of 44.60%. Among the 59 cases, 1 bleeding, 7 suppurations, and one aneurysm were reported. Since complications can lead to serious threats, precautions must be taken to avoid them, and adherence to surgical principles is essential.
Akut Arter Tıkanması ve Cerrahi Tedavi Gören 15 Vakadan Çıkarılan Sonuçlar
Conclusions from 15 Cases of Acute Arterial Occlusion and Surgical Treatment
Yazar: Yaycıoğlu, Ahmet
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; acute,early,intervention ; akut,erken,tanı

Akut arter tıkanmasının nedenleri, yerleşme yerleri, prognoz vetedavi sonuçları üzerinde duruldu. Cerrahi tedavideki başarının erken müdahele ile ilgili bulunduğu, ilk 12 saat içinde başarının 96 80olduğu, bu bakımdan tıbbi tedavi ile vakit kaybetmenin sakıncalıgörüldüğü, ayrıca dijitalizasyon sırasında ve thromboflebit seyrindeakut arteriel tıkanma o 15 veya belirtilerinin o 15 oranında görülebileceği kanısına varıldı.

The causes, localizations, prognosis and the results of the management of acute arterial obstruction are discussed. The successin surgical management is due to early intervention. Our successwas 80 per cent in those cases who applied in 12 hours period. Forthis reason, medical treatment in such cases is a waste of time. 'Theincidence cf acute arterial obstruction and it's signs during digitalization and thrombophlebitis is 15 per cent. This should be takeninto consideration.
Değişik Hirsutismus Türlerinde Cyproterone Acetate Tedavisi ile Elde Ettiğimiz Sonuçlar
Results Obtained from Cyproterone Acetate Treatment in Different Types of Hirsutism
Yazar: Koloğlu, Selahattin
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: Endocrinology ; Endokrinoloji ; hirşutizm,sonuç,tedavi ; hirşutizm,sonuç,tedavi

Bu çalışma, hirsutismus tanısı almış 32 kadın hastada antiandrojen ajan Cyproterone Acetate (ethinyl estradiol ile kombine) tedavisinin etkilerini değerlendirmektedir. Tedavi süresi 3–24 ay arasında değişmiş ve hastaların yarısında tam remisyon sağlanmıştır. Hirsutismusun objektif ölçümünde androjenik hassasiyet emsali kullanılmış; LH seviyelerinde belirgin düşüş gözlenmiştir. Yan etkiler arasında baş ağrısı, depresyon ve mide bulantısı yer almış ancak ciddi bir komplikasyon görülmemiştir. Tedavinin kesilmesiyle nüks riski bulunduğu için idame dozlarla devam edilmesi ve elektroepilasyon önerilmiştir.

This study evaluates the effects of Cyproterone Acetate (combined with ethinyl estradiol) in 32 female patients diagnosed with hirsutism. Treatment lasted between 3–24 months, resulting in complete remission in half of the patients. The androgenic sensitivity index was used to quantify hirsutism, and significant reduction in LH levels was observed. Reported side effects included headache, depression, and nausea, but no serious complications occurred. Due to relapse risk after cessation, continuation with maintenance doses and electro-epilation is recommended.
Ektopi̇k Pelvi̇k Ve Ektopi̇k Böbrek
Ectopic Pelvic and Ectopic Kidney
Yazar: İliçin, Gürler
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 2, 1969
Anahtar kelimeler: ​Internal Diseases ; İç Hastalıkları ; Ectopic kidney,Pelvic kidney,Hereditary transmission ; Ektopik böbrek,Pelvik böbrek,Kalıtsal geçiş

Bu çalışmada, bir ailenin iki jenerasyonunda tespit edilen ektopik pelvik ve ektopik böbrek anomalilerine sahip üç vaka sunulmuştur. Her üç bireyde de böbrek sayısı, şekli ve lokalizasyonunda farklılıklar gösteren anomaliler saptanmıştır. Vakalar detaylı klinik, laboratuvar, radyolojik ve radyobiyolojik yöntemlerle değerlendirilmiştir. Özellikle 1 numaralı vakada, biri normal lokalizasyonda olmak üzere üç ayrı böbreğin mevcudiyeti dikkat çekicidir. Her üç bireyde de sol lomber-sakral bölgede yerleşimli ektopik böbrekler bulunmuş, iki bireyde ise ek olarak pelvik ektopik böbrek tespit edilmiştir. Literatürde nadiren bildirilen bu varyasyonların, herediter bir geçiş gösterme ihtimali, aynı aileye mensup bireylerde saptanması ile kuvvetlendirilmiştir. Çalışma, bu anomalilerin otosomal dominant bir karakterle geçebileceğine dair yeni bir gözlem sunmaktadır.

This study presents three cases of pelvic ectopic and ectopic kidneys observed across two generations of a single family. Each case revealed distinct variations in kidney number, shape, and localization. Comprehensive clinical, laboratory, radiological, and radionuclide investigations were performed. In particular, one case exhibited three kidneys, including one in the normal anatomical position. All three cases shared a common finding of a left lumbosacral ectopic kidney; two of them also had an additional pelvic ectopic kidney. The presence of such anomalies in closely related family members raises the possibility of a hereditary pattern. The study suggests that these renal anomalies may be transmitted via an autosomal dominant inheritance, contributing new insight into the ongoing discussion on the genetic basis of renal ectopia.
Koledoko-Duodenostomi: Mutlak Olmayan Tıkanmalarda Uygulanan Cerrahi Yöntemin Uzun Süreli Sonuçları
Choledochoduodenostomy: Long-Term Outcomes of a Surgical Technique in Non-Absolute Obstructions
Yazar: Kayabalı, İsmail
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 35 No. 4, 1982
Anahtar kelimeler: General Surgery ; Genel Cerrahi ; cerrahi,sonuç,duedonostomi ; cerrahi,sonuç,duedonostomi

Bu çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniği’nde 1 ila 15 yıl izlenmiş 76 hastada koledoko-duodenostomi operasyonunun uzak sonuçlarını incelemektedir. Olgular mutlak olmayan safra yolu tıkanmaları nedeniyle seçilmiş ve tamamında latero-lateral koledoko-duodenostomi uygulanmıştır. Ortalama yaş 49,8 olan hastaların %68’i kadın, %32’si erkektir. Şifa oranı %93,5 olup, nüks oranı %1,3; mortalite ise %5,2 olarak saptanmıştır. Morbiditeye neden olan komplikasyonlar arasında postoperatif pankreatit, sepsis ve karaciğer yetersizliği öne çıkmaktadır. Histopatolojik incelemelerde ise en sık görülen bulgu kronik kolanjiyolit olmuştur. Literatürle karşılaştırmalı olarak, yöntemin güvenli ve etkili olduğu vurgulanmaktadır.

This study analyzes the long-term results of choledochoduodenostomy performed on 76 patients followed for 1 to 15 years at Ankara University Faculty of Medicine, Department of General Surgery. All patients underwent latero-lateral choledochoduodenostomy due to non-absolute biliary obstructions. The average age was 49.8 years, with 68% female and 32% male. The recovery rate was 93.5%, recurrence 1.3%, and mortality 5.2%. Major complications included postoperative pancreatitis, sepsis, and liver failure. Chronic cholangiolitis was the most common histopathological finding. Compared with literature data, the procedure is shown to be safe and effective.
İlk Hristiyan Hastaneleri ve Sağlık Tesisleri
Early Christian Hospitals and Healthcare Facilities
Yazar: Uzluk, Feridun
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 22 No. 3, 1969
Anahtar kelimeler: Epidemiology (Other) ; Epidemiyoloji (Diğer) ; christian,hospital,empire ; hristiyan,hastane,imparatorluk

Erken dönem Hristiyan Bizans hastanesinin orijinal adı xenodochium'du; Latinceye çevrildiğinde ise domus hospitum olarak adlandırılır; bu, modern anlamıyla bir "hastane"yi -gerçek bir hastaneyi- değil, daha ziyade hospice dediğimiz, yetimlerin, dulların, hacıların ve hastaların yaşlılarla birlikte barındırıldığı, herkesin kalabileceği bir pansiyonu akla getirir. Dolayısıyla xenodochium, Pammachius ve Fabius tarafından Porto'da kurulan kuruma da verilen ad olan "villa languentium" anlamına gelir. Daha sonra Bizans İmparatorluğu'nda ayrı ayrı özel evler ortaya çıktı: gerçek hastane olan Nosocomium, bebek bakım evi olan Brephotrophium, yetimhane olan Orpha Notrophium, dullar evi olan Ptochotrophium ve cüzzam evi olan Lobotrophium.

The original name of the early Christian Byzantine hospital was xenodochium; translated into Latin, it is domus hospitum, which does not yet suggest a "hospital" in our modern sense—a true hospital—but rather what we call a hospice—a hostel for all, where orphans, widows, pilgrims, and the sick are accommodated alongside the elderly. A xenodochium was thus a "villa languentium," which was also the name given to the institution founded by Pammachius and Fabius in Porto. Later, individual special houses appeared in the Byzantine Empire: the Nosocomium, the actual hospital, the Brephotrophium—the infant home, the Orpha Notrophium—the orphanage, the Ptochotrophium—the widows' home, and the Lobotrophium—the leprosy home.