Adalette kıstas arayışı: Tanıma mı, yeniden dağıtım mı, temsil mi? Nancy Fraser’da alternatif bir koalisyon örneği
Seeking for criterion in justice: Is it recognition, redistribution or representation? An alternative model of coalition in Nancy Fraser
Yazar: Aybakan Salıya, Derya
Dergi: International Journal of Social Sciences and Education Research, Vol. 1 No. 3, 2015
Anahtar kelimeler: Adalet,farklılık,eşitlik,yeniden dağıtım,tanıma,temsil ; Justice,equality,redistribution,recognition,representation

“Herkes için eşitlik”, “Herkes için adalet” gibi evrensel söylemleradaletin tesisi için yeterli bir alt yapı hazırlayabilir mi? Adil bir toplumsalsistemin inşası için ne tür bir söylem pratiğine ihtiyaç vardır? “Adaletsizlik”söz konusu olduğunda yalnızca ekonomik eşitsizliğin akla gelmesi ne kadardoğrudur? Kültürel adaletsizlikler de en az ekonomik adaletsizlikler kadarönemli değil midir? Tüm bu sorular ışığında adalet kavramını ele almayaçalıştığımız bu bildiride adaletin üç farklı boyutuna dikkat çeken NancyFraser’ın adalet kuramının, klasik ve modern adalet teorilerinin eksikyönlerini gidermeye yönelik özel bir çabanın ürünü olarak yorumlanabileceğinedikkat çekmek istemekteyiz. Zira o, ne klasik anlayışta ne de modern anlayıştayer alan, “yeniden dağıtım”, “tanıma” ve “temsil” olmak üzere üç boyutlu biradalet tasavvur etmektedir. Klasik adalet teorilerinde adalet dendiğinde, dahaçok maddi kaynakların dağıtılması üzerinde durulması Fraser açısından eksik biradalet kuramına yol açar ve bu yüzden o, kimlik ve farklılık eksenlitartışmaların alabildiğine yoğun bir biçimde yürütüldüğü çağımızda, bueksikliği giderebilmek adına farklı bir adalet tasavvuru geliştirir. Biz deonun geliştirdiği söz konusu adalet tasavvurunun kışkırtıcı etkisiyle gerek küreselgerek lokal düzeyde farklılıkların çok fazla karşılaştığı günümüz dünyakoşulları içerisinde adalet kavramının farklı bir gözle yeniden ele alınmasınıdüşünce dünyamıza katkısı bakımından gerekli ve değerli bulduğumuzdan bubildiriyi kaleme almaya karar verdik.

Can universal discourses such as "equality for every body" and "justice for everybody" provide enough substructure to establish justice and equality? What kind of discourse practice is needed in order to form a fair social system? When "injustice" is the point in question to what extent will it be true to consider at first hand only economic inequality? Is it not cultural inequality at least as important as economic inequality? If we consider the concept of justice in the light of all these questions, Nancy Fraser’s justice concept which remarks three different dimensions of justice can be interpreted as a product of an effort towards removing the gaps of classic and modern justice theories. Therefore, Nancy Fraser envisages the three dimensions of justice namely; "redistribution", " recognition" and "representation", which fall into neither classic nor modern understanding. Fraser thinks that classic justice theories put emphasis only on material distribution, which in turn lead to insufficient justice theory. As a result of this, while in these days intense identity and differentness based debates are going on she develops a different justice discourse in order to remove the short-comings of classic justice theories.