hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇEKME YÜKÜNE MARUZ ALIN-EĞRİSEL VE DÜZ BİNDİRME BAĞLANTISININ KOHEZİF BÖLGE MODELİYLE KARŞILAŞTIRILMASI
ÇEKME YÜKÜNE MARUZ ALIN-EĞRİSEL VE DÜZ BİNDİRME BAĞLANTISININ KOHEZİF BÖLGE MODELİYLE KARŞILAŞTIRILMASI
Yazar: Çitil, Şerif; Bozkurt, İsmail
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 11, 2019
Anahtar kelimeler: Yapıştırıcı,bağlantı modeli,sonlu elemanlar

Yapıştırma bağlantıları endüstride kullanılan geleneksel birleştirmetekniklerine iyi bir alternatif oluşturmaktadır.  Düzgün gerilme dağılımı, sızdırmazlık,korozyon, farklı türden parçaları birleştirebilme özellikleri ve daha birçokavantajlarından dolayı yapıştırma bağlantılarına olan ilgi her geçen günartmaktadır. Yapıştırma bağlantılarının birçok avantajı olmasına rağmen soyulmagerilmelerine karşı mukavemetleri iyi değildir. Bu yüzden yapıştırmabağlantılarında bağlantı modeli büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada, alıneğrisel bindirme bağlantısı ile düz bindirme bağlantısı olmak üzere iki tipbağlantı modeli kullanılmıştır. Bu bağlantı modelleri alüminyum alaşımlıplakalar (A2024-T3) kullanılarak imal edilmiş ve akrilik yapısal yapıştırıcı(DP810) ile birleştirilmiştir. Eğrisel üst üste binme ve düz üst üste binmebağlantıları çekme yüküne maruz bırakılmış ve sonuçlar karşılaştırılmıştır.Sonlu elemanlar analizi için üç boyutlu olarak bağlantı modelleri oluşturulmuşve yapıştırma bağlantısının mukavemetini tahmin etmek için enerji prensiplerinitemel alan kohesive bölge modeli kullanılmıştır. Ayrıca nümerik çözümlerindoğrulanması için doğrulama deneyleri yapılmıştır.

Yapıştırma bağlantıları endüstride kullanılan geleneksel birleştirmetekniklerine iyi bir alternatif oluşturmaktadır.  Düzgün gerilme dağılımı, sızdırmazlık,korozyon, farklı türden parçaları birleştirebilme özellikleri ve daha birçokavantajlarından dolayı yapıştırma bağlantılarına olan ilgi her geçen günartmaktadır. Yapıştırma bağlantılarının birçok avantajı olmasına rağmen soyulmagerilmelerine karşı mukavemetleri iyi değildir. Bu yüzden yapıştırmabağlantılarında bağlantı modeli büyük önem arz etmektedir. Bu çalışmada, alıneğrisel bindirme bağlantısı ile düz bindirme bağlantısı olmak üzere iki tipbağlantı modeli kullanılmıştır. Bu bağlantı modelleri alüminyum alaşımlıplakalar (A2024-T3) kullanılarak imal edilmiş ve akrilik yapısal yapıştırıcı(DP810) ile birleştirilmiştir. Eğrisel üst üste binme ve düz üst üste binmebağlantıları çekme yüküne maruz bırakılmış ve sonuçlar karşılaştırılmıştır.Sonlu elemanlar analizi için üç boyutlu olarak bağlantı modelleri oluşturulmuşve yapıştırma bağlantısının mukavemetini tahmin etmek için enerji prensiplerinitemel alan kohesive bölge modeli kullanılmıştır. Ayrıca nümerik çözümlerindoğrulanması için doğrulama deneyleri yapılmıştır.
YKBDD / ORTA KARBONLU ÇELİK ÇİFTİNİN NİKEL ARA TABAKA KULLANARAK SÜRTÜNME KAYNAK YÖNTEMİYLE BİRLEŞTİRİLMESİ
YKBDD / ORTA KARBONLU ÇELİK ÇİFTİNİN NİKEL ARA TABAKA KULLANARAK SÜRTÜNME KAYNAK YÖNTEMİYLE BİRLEŞTİRİLMESİ
Yazar: Teker, Tanju; Karakurt, Eyyüp Murat
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 6 No. 11, 2019
Anahtar kelimeler: Sürtünme kaynağı,YKBDD,Orta karbonlu çelik,EDS,XRD

Bu çalışmada; nikel ara tabakalı orta karbonlu çelik ile yüksek kromlubeyaz dökme demir (YKBDD), farklı sürtünme süreleri (8, 10 ve 12 s)kullanılarak sürtünme kaynağı yöntemiyle birleştirilmiştir. Kaynak morfolojisi;optik mikroskop (OM), enerji dağılım spektrometresi (EDS), X-Işını kırınımı(XRD) ve mikrosertlik analizleri ile incelenmiştir. Buna göre, kaynaklıbağlantılar aşırı deforme olmuş bölge, deforme olmuş bölge, kısmi deforme olmuşbölge ve esas metal olmak üzere dört bölgeye ayrılmıştır. EDS sonuçlarındananlaşılmaktadır ki; tüm kaynaklı bağlantıların birleştirme bölgelerinde atomgeçişleri gerçekleşmiştir. En yüksek mikrosertlik değeri ise 2000 dev dak-1ve 12 s sürtünme süresine maruz kalan kaynaklı bağlantıda elde edilmiştir.

Bu çalışmada; nikel ara tabakalı orta karbonlu çelik ile yüksek kromlubeyaz dökme demir (YKBDD), farklı sürtünme süreleri (8, 10 ve 12 s)kullanılarak sürtünme kaynağı yöntemiyle birleştirilmiştir. Kaynak morfolojisi;optik mikroskop (OM), enerji dağılım spektrometresi (EDS), X-Işını kırınımı(XRD) ve mikrosertlik analizleri ile incelenmiştir. Buna göre, kaynaklıbağlantılar aşırı deforme olmuş bölge, deforme olmuş bölge, kısmi deforme olmuşbölge ve esas metal olmak üzere dört bölgeye ayrılmıştır. EDS sonuçlarındananlaşılmaktadır ki; tüm kaynaklı bağlantıların birleştirme bölgelerinde atomgeçişleri gerçekleşmiştir. En yüksek mikrosertlik değeri ise 2000 dev dak-1ve 12 s sürtünme süresine maruz kalan kaynaklı bağlantıda elde edilmiştir.
BETONARME KOLONLARIN DEPREM PERFORMANSINDA ENİNE DONATI ARALIĞI ETKİSİNİN SAYISAL OLARAK İNCELENMESİ
BETONARME KOLONLARIN DEPREM PERFORMANSINDA ENİNE DONATI ARALIĞI ETKİSİNİN SAYISAL OLARAK İNCELENMESİ
Yazar: Çolakoğlu, Halit Erdem
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 12, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Doğrusal olmayan  davranış,eğrilik,plastik dönme sınırı,sonlu eleman metodu,hasar sınırı

Betonarme yapılarda düşey taşıyıcı yapı elemanlarından biri olan kolonların deprem performansının belirlenmesi ve meydana gelebilecek hasarın derecesinin bilinmesi için kolonun doğrusal ötesi  davranışında performansını etkileyen faktörlerin araştırılması ve   bu faktörlerdeki değişimlerin, hasarın derecesi üzerindeki etkisinin tespit edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, betonarme kolonun deprem performansını belirleyen önemli bir etki olan sargı donatısı aralığı değişiminin doğrusal ötesi davranışa etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla sonlu eleman metodu kullanılarak modellenen iki farklı dikdörtgen kesitli betonarme kolon yatay yük ve eksenel kuvvet etkisi altında analiz edilmiştir. Sonlu eleman analizinden elde edilen yatay yük-yanal ötelenme ve  eğilme momenti-eğrilik ilişkileri değerlendirilerek kolonun doğrusal olmayan davranışı belirlenmiştir.

Betonarme yapılarda düşey taşıyıcı yapı elemanlarından biri olan kolonların deprem performansının belirlenmesi ve meydana gelebilecek hasarın derecesinin bilinmesi için kolonun doğrusal ötesi  davranışında performansını etkileyen faktörlerin araştırılması ve   bu faktörlerdeki değişimlerin, hasarın derecesi üzerindeki etkisinin tespit edilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, betonarme kolonun deprem performansını belirleyen önemli bir etki olan sargı donatısı aralığı değişiminin doğrusal ötesi davranışa etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla sonlu eleman metodu kullanılarak modellenen iki farklı dikdörtgen kesitli betonarme kolon yatay yük ve eksenel kuvvet etkisi altında analiz edilmiştir. Sonlu eleman analizinden elde edilen yatay yük-yanal ötelenme ve  eğilme momenti-eğrilik ilişkileri değerlendirilerek kolonun doğrusal olmayan davranışı belirlenmiştir.
TÜRKİYE’DE KAYNAKÇILIK MESLEĞİNDE MEYDANA GELEN İŞ KAZALARI VE GÜVENLİK ÖNLEMLERİ
TÜRKİYE’DE KAYNAKÇILIK MESLEĞİNDE MEYDANA GELEN İŞ KAZALARI VE GÜVENLİK ÖNLEMLERİ
Yazar: Teker, Tanju; Gençdoğan, Denizer
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 12, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; İş Kazası,Kaynakçılık,Solunum,İşitme,Görme

Kaynaktan yayılan ışınlar göz kadar vücudun açık kalan bölgelerinin etkilenmesine neden olur. Kaynaklı birleştirme işlemleri yaparken meydana gelen iş kazaları son yıllarda artış gösteren ve istenmeyen bir durumdur. Bu durumun ortaya çıkması çevresel şartlardan, dikkatsiz ve deneyimsiz işçilerden kaynaklı olabileceği bilinmektedir. Yapılan araştırmada 2015-2018 yıllarında kaynakçılık ve oksi-gaz kesimciliğinde meydana gelen iş kazalarında %66.4’lük bir artış görülmektedir. Kaynak uygulamalarında meydana gelen iş kazaları uzuvları etkiler (%62) ve ciltte kesik ve sıyrık gibi yaralanmalar (%40.9) meydana getirir. Zaman içerisinde ortaya çıkan bu artış hem iş gücünde önemli aksamalara hem de ülke ekonomisinde mesleğin katkısını azaltmaktadır. Kaynakçılık uygulamalarında görülebilecek sorunların oluşturacağı maddi ve manevi kayıpları ortadan kaldırabilmek için gerekli olan güvenlik tedbirlerinin önceden alınması büyük bir önem taşımaktadır. Solunumun, göz, cilt ve işitme kanallarının korunması kaynakta iş güvenliği için son derece önemlidir.

Kaynaktan yayılan ışınlar göz kadar vücudun açık kalan bölgelerinin etkilenmesine neden olur. Kaynaklı birleştirme işlemleri yaparken meydana gelen iş kazaları son yıllarda artış gösteren ve istenmeyen bir durumdur. Bu durumun ortaya çıkması çevresel şartlardan, dikkatsiz ve deneyimsiz işçilerden kaynaklı olabileceği bilinmektedir. Yapılan araştırmada 2015-2018 yıllarında kaynakçılık ve oksi-gaz kesimciliğinde meydana gelen iş kazalarında %66.4’lük bir artış görülmektedir. Kaynak uygulamalarında meydana gelen iş kazaları uzuvları etkiler (%62) ve ciltte kesik ve sıyrık gibi yaralanmalar (%40.9) meydana getirir. Zaman içerisinde ortaya çıkan bu artış hem iş gücünde önemli aksamalara hem de ülke ekonomisinde mesleğin katkısını azaltmaktadır. Kaynakçılık uygulamalarında görülebilecek sorunların oluşturacağı maddi ve manevi kayıpları ortadan kaldırabilmek için gerekli olan güvenlik tedbirlerinin önceden alınması büyük bir önem taşımaktadır. Solunumun, göz, cilt ve işitme kanallarının korunması kaynakta iş güvenliği için son derece önemlidir.
SUDA TOPLAM PETROL HİDROKARBONLARI (TPH) ANALİZİ İLE KIZILIRMAK GRABENİ’NİN (NEVŞEHİR) HİDROKARBON POTANSİYELİNİN ARAŞTIRILMASI
SUDA TOPLAM PETROL HİDROKARBONLARI (TPH) ANALİZİ İLE KIZILIRMAK GRABENİ’NİN (NEVŞEHİR) HİDROKARBON POTANSİYELİNİN ARAŞTIRILMASI
Yazar: Özdemir, Adil; Palabıyık, Yildiray; Karataş, Atilla; Şahinoğlu, Alperen
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Rezervuar hedefli petrol ve doğalgaz arama,Suda TPH analizi,Hidrokarbonca zengin sular,Yeraltısuyu hidrokarbon kirliliği,Tuz diyapiri

Volkanosedimanter birimlerden oluşan Kızılırmak Grabeni’ninde kayatuzu oluşumları vardır ve önceki çalışmalarda bu tuz oluşumlarının diapirik bir yapıya sahip olduğu belirtilmiştir. Komşu havza olan Ayhan Havzası, bitümlü şeyl ve işletilen kömür yatakları içermektedir. Bu nedenle, Ayhan havzasındaki bu birimlerden hidrokarbon türümünün olabileceği düşüncesi ile çalışmada, Kızılırmak Grabeni’nin hidrokarbon potansiyelinin doğal su kaynaklarından alınan örnekler üzerinde Toplam Petrol Hidrokarbonları (TPH) analizleri yapılarak araştırılması amaçlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, su numunelerinin tamamında hidrokarbonlar tespit edilmiştir. Sularda tespit edilen hidrokarbonların kaynağının belirlenmesi için organik jeokimyasal yöntemler kullanılmıştır. Su numunelerinde belirlenen n-alkan hidrokarbonlar, baskın olarak bataklık-kömür tipi organik maddeden (Tip-III kerojen, gaz eğilimli) türemiş olgun petrol hidrokarbonlarıdır. Bu olgun hidrokarbonlarca zengin sular, gravite ve manyetik veriler ile çalışma alanında belirlenmiş olan olası tuz diyapiri ile ilişkili çalışan bir hidrokarbon sisteminin varlığını için kanıttır.

Volkanosedimanter birimlerden oluşan Kızılırmak Grabeni’ninde kayatuzu oluşumları vardır ve önceki çalışmalarda bu tuz oluşumlarının diapirik bir yapıya sahip olduğu belirtilmiştir. Komşu havza olan Ayhan Havzası, bitümlü şeyl ve işletilen kömür yatakları içermektedir. Bu nedenle, Ayhan havzasındaki bu birimlerden hidrokarbon türümünün olabileceği düşüncesi ile çalışmada, Kızılırmak Grabeni’nin hidrokarbon potansiyelinin doğal su kaynaklarından alınan örnekler üzerinde Toplam Petrol Hidrokarbonları (TPH) analizleri yapılarak araştırılması amaçlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda, su numunelerinin tamamında hidrokarbonlar tespit edilmiştir. Sularda tespit edilen hidrokarbonların kaynağının belirlenmesi için organik jeokimyasal yöntemler kullanılmıştır. Su numunelerinde belirlenen n-alkan hidrokarbonlar, baskın olarak bataklık-kömür tipi organik maddeden (Tip-III kerojen, gaz eğilimli) türemiş olgun petrol hidrokarbonlarıdır. Bu olgun hidrokarbonlarca zengin sular, gravite ve manyetik veriler ile çalışma alanında belirlenmiş olan olası tuz diyapiri ile ilişkili çalışan bir hidrokarbon sisteminin varlığını için kanıttır.
Doğal Bir Materyal Olarak Keçi Kılı Lifleriyle Modifiye Edilen Kohezyonlu Zeminlerin Donma-Çözülme Direnci
Doğal Bir Materyal Olarak Keçi Kılı Lifleriyle Modifiye Edilen Kohezyonlu Zeminlerin Donma-Çözülme Direnci
Yazar: Yarbaşı, Necmi
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Kil,Keçi kılı lifi,MUkavemet,Donma-çözülme

Bu araştırma, doğal bir malzeme olan keçi kılı lifleri ile takviye edilmiş killi zeminin donma-çözülme testi sonucundaki dayanım değişikliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.Bu çalışmada kullanılan killi zemine % 0.5, %1, %1,5 ve %2 Keçi Kılı lifleri  ilave edilmiştir.İnce ve iri taneli zeminlerin doğal katkı maddeleri ile zayıf jeoteknik özellikleri güçlendirilmesi/modifikasyonu son yıllarda birçok çalışmanın ana konusu olmuştur. Donma ve çözülmeye maruz kalan zeminlerin mukavemetini arttırmak için en uygun katkı maddelerinin, katkı oranlarının ve kür süresinin seçilmesini gerektirir. Bu çalışmada hem ana malzeme (killi zemin) hem de dört farklı karışım numunesi için 1, 7 ve 28 günlük kür süreleri ve 12 donma-çözülme döngüsü gerçekleştirilmiştir.Örneklerin 24 saat ayarlanabilir dondurma-çözdürme kabinine -21°C'de ve +21°C'de 24 saat yerleştirilmesiyle bir döngü tamamlanmıştır.Tek eksenli basınç dayanımı testi ile eklenen katkı maddesinin killi zeminin donma-çözülme öncesi ve sonrası direncini artırdığı belirlenmiştir.En uygun karışım 28 günlük kür sonrasında Kil +%1.5 Keçi kılı lifi olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, killi toprak ve keçi kılı liflerinin eşzamanlı kullanımının, incelenen kohezyonlu killi zeminlerin stabilizasyonu/güçlendirilmesi için etkili bir strateji olarak kabul edilebileceği sonucuna varılmıştır.

Bu araştırma, doğal bir malzeme olan keçi kılı lifleri ile takviye edilmiş killi zeminin donma-çözülme testi sonucundaki dayanım değişikliklerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.Bu çalışmada kullanılan killi zemine % 0.5, %1, %1,5 ve %2 Keçi Kılı lifleri  ilave edilmiştir.İnce ve iri taneli zeminlerin doğal katkı maddeleri ile zayıf jeoteknik özellikleri güçlendirilmesi/modifikasyonu son yıllarda birçok çalışmanın ana konusu olmuştur. Donma ve çözülmeye maruz kalan zeminlerin mukavemetini arttırmak için en uygun katkı maddelerinin, katkı oranlarının ve kür süresinin seçilmesini gerektirir. Bu çalışmada hem ana malzeme (killi zemin) hem de dört farklı karışım numunesi için 1, 7 ve 28 günlük kür süreleri ve 12 donma-çözülme döngüsü gerçekleştirilmiştir.Örneklerin 24 saat ayarlanabilir dondurma-çözdürme kabinine -21°C'de ve +21°C'de 24 saat yerleştirilmesiyle bir döngü tamamlanmıştır.Tek eksenli basınç dayanımı testi ile eklenen katkı maddesinin killi zeminin donma-çözülme öncesi ve sonrası direncini artırdığı belirlenmiştir.En uygun karışım 28 günlük kür sonrasında Kil +%1.5 Keçi kılı lifi olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, killi toprak ve keçi kılı liflerinin eşzamanlı kullanımının, incelenen kohezyonlu killi zeminlerin stabilizasyonu/güçlendirilmesi için etkili bir strateji olarak kabul edilebileceği sonucuna varılmıştır.
ALTI SİGMA TEKNİĞİYLE TEKSTİL SEKTÖRÜNDE ÇEVRİM SÜRELERİNİN İYİLEŞTİRİLMESİNE YÖNELİK BİR UYGULAMA
ALTI SİGMA TEKNİĞİYLE TEKSTİL SEKTÖRÜNDE ÇEVRİM SÜRELERİNİN İYİLEŞTİRİLMESİNE YÖNELİK BİR UYGULAMA
Yazar: Deste, Mustafa; Karabulut, Murat
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Altı Sigma,Süreç İyileştirme,Kök-Neden Analizi

Bu çalışmada, Malatya Organize Sanayi’nde faaliyetlerini sürdüren bir tekstil işletmesinin çevrim sürelerini iyileştirmeye yönelik bir uygulama gerçekleştirilmiştir. Uygulama sürecinde Altı Sigma tekniğinin Tanımlama, Ölçme, Analiz Etme, İyileştirme ve Kontrol Etne (TÖAİK) adımları takip edilmiştir. Bu çerçevede, ölçüm sistemleri analizi, kök neden analizi gibi tespit araçları kullanılarak, işletmenin müşteriye sevk ettiği ürünlerin çevrim sürelerinin iyileştirmesi  hedeflenmiştir. Bu çalışma sonucunda müşteriye en çok sevk edilen 15 farklı ürünün çevrim sürelerinde iki farklı proseste kaizen iyileştirmesi yapılarak, işletmenin müşteri taleplerini daha kısa sürede üretmesi sağlanmıştır.

Bu çalışmada, Malatya Organize Sanayi’nde faaliyetlerini sürdüren bir tekstil işletmesinin çevrim sürelerini iyileştirmeye yönelik bir uygulama gerçekleştirilmiştir. Uygulama sürecinde Altı Sigma tekniğinin Tanımlama, Ölçme, Analiz Etme, İyileştirme ve Kontrol Etne (TÖAİK) adımları takip edilmiştir. Bu çerçevede, ölçüm sistemleri analizi, kök neden analizi gibi tespit araçları kullanılarak, işletmenin müşteriye sevk ettiği ürünlerin çevrim sürelerinin iyileştirmesi  hedeflenmiştir. Bu çalışma sonucunda müşteriye en çok sevk edilen 15 farklı ürünün çevrim sürelerinde iki farklı proseste kaizen iyileştirmesi yapılarak, işletmenin müşteri taleplerini daha kısa sürede üretmesi sağlanmıştır.
FAZ DEĞİŞTİRİCİ MADDELERİN ADIYAMAN İKLİM KOŞULLARINDA YALITIM AMAÇLI KULLANIMININ İNCELENMESİ
FAZ DEĞİŞTİRİCİ MADDELERİN ADIYAMAN İKLİM KOŞULLARINDA YALITIM AMAÇLI KULLANIMININ İNCELENMESİ
Yazar: Karadağ, Refet; Bozkurt, İsmail; Genç, Zuhal; Genc, Murat; Sogukpinar, Haci
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 7 No. 13, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; Enerji tüketimi,yalıtım,faz değiştirici maddeler

Dünya nüfusundaki artış ve fosil yakıtların kontrolsüz tüketimi enerji verimliliği konularına olan ilgiyi arttırmıştır. Fosil yakıtlar açığa çıkardığı sera gazları ile çevreyi kirletmekte aynı zamanda yenilenebilir olmadığından kısıtlı miktarda bulunmaktadır. Ülkemizdeki enerji tüketiminin büyük bir kısmını binalardaki soğutma ve ısıtma ihtiyaçları oluşturmaktadır. Bina yalıtımına gerekli özenin gösterilmesi, enerji tüketimini önemli ölçüde azaltacaktır. Faz değiştirici maddeler (FDM), sıcaklık değişimine uğramadan, erime ve katılaşma işlemleri sırasında büyük miktarda gizli ısı soğurması ve yayması gibi özellikleri nedeniyle binalarda yalıtım amaçlı kullanılmaktadır. Bu çalışmada, mikrokapsüllenmiş faz değiştirici maddelerin binalarda yalıtım amaçlı kullanılabilirliği araştırılmıştır. Elde edilen mikrokapsüllenmiş FDM’ler FT-IR, DSC, TGA, SEM, VSM ve XRD yöntemleri kullanılarak yapısal ve morfolojik olarak karakterize edilmiştir. Uygun erime ve gizli ısı depolama kapasitesine sahip dekanoik asit faz değiştirici madde olarak belirlenmiş ve bir duvar üzerinde modellenerek ısı yalıtımına katkısı incelenmiştir.

Dünya nüfusundaki artış ve fosil yakıtların kontrolsüz tüketimi enerji verimliliği konularına olan ilgiyi arttırmıştır. Fosil yakıtlar açığa çıkardığı sera gazları ile çevreyi kirletmekte aynı zamanda yenilenebilir olmadığından kısıtlı miktarda bulunmaktadır. Ülkemizdeki enerji tüketiminin büyük bir kısmını binalardaki soğutma ve ısıtma ihtiyaçları oluşturmaktadır. Bina yalıtımına gerekli özenin gösterilmesi, enerji tüketimini önemli ölçüde azaltacaktır. Faz değiştirici maddeler (FDM), sıcaklık değişimine uğramadan, erime ve katılaşma işlemleri sırasında büyük miktarda gizli ısı soğurması ve yayması gibi özellikleri nedeniyle binalarda yalıtım amaçlı kullanılmaktadır. Bu çalışmada, mikrokapsüllenmiş faz değiştirici maddelerin binalarda yalıtım amaçlı kullanılabilirliği araştırılmıştır. Elde edilen mikrokapsüllenmiş FDM’ler FT-IR, DSC, TGA, SEM, VSM ve XRD yöntemleri kullanılarak yapısal ve morfolojik olarak karakterize edilmiştir. Uygun erime ve gizli ısı depolama kapasitesine sahip dekanoik asit faz değiştirici madde olarak belirlenmiş ve bir duvar üzerinde modellenerek ısı yalıtımına katkısı incelenmiştir.
PEM TİPİ YAKIT HÜCRELERİ İÇİN İMİDAZOL FONKSİYONEL SİLİKA / POLİ (GLİSİDİL METAKRİLAT) NANOKOMPOZİT MEMBRANLARIN ÜRETİLMESİ VE KARAKTERİZASYONU
PEM TİPİ YAKIT HÜCRELERİ İÇİN İMİDAZOL FONKSİYONEL SİLİKA / POLİ (GLİSİDİL METAKRİLAT) NANOKOMPOZİT MEMBRANLARIN ÜRETİLMESİ VE KARAKTERİZASYONU
Yazar: Aslan, Ayşe; Kaptan Usul, Sedef
Dergi: Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Vol. 8 No. 14, 2020
Anahtar kelimeler: Engineering ; Mühendislik ; membran,poliglisidilmetakrilat,imidazol silika,fosforik asit

Bu çalışmada poli (glisidil metakrilat) (PGMA) polimeri, fonksiyonel SiO2 nano yapıları ile etkileştirilerek kompozit membranlar hazırlanmış ve karakterize edilmiştir. PEMFC’ de proton (H+) iyonlarının iletimini sağlayan nano yapılı kompozit membranların üretimi için imidazol (Im) ile SiO2 nanoparçacıkları modifiye edilmiştir. Modifiye edilen imidazol fonksiyonel SiO2 (Im-SiO2) nano yapıları halka açılma reaksiyonu ile PGMA ile etkileştirilmiştir.  Elde edilen yapıya fosforik asit (H3PO4) eklenerek proton iletkenliği yüksek nanokompozit membranlar hazırlanmıştır. Nanokompozit membranların karakterizasyonunda PGMA ve Im-SiO2 etkileşimin belirlemek için FTIR analizi, termal özelliklerini incelemek için TGA ve DSC analizi, proton iletkenliklerini belirlemek için iletkenlik analizi yapılmıştır.  Membranların morfolojisini belirlemek için SEM analizi yapılmıştır. PEMFC uygulamaları için geliştirilen nanokompozit membranların hazırlanmasında SiO2 ve imidazol etkileşimi doğrulanmış ayrıca PGMA üzerindeki epoksi halkasının açıldığı gözlenmiştir. Nanokompozit membranların proton iletkenlik özelliklerinin yüksek sıcaklıkta (120ºC) 0.04 Scm-1 iletkenlik değerine sahip olduğu belirlenmiştir.

Bu çalışmada poli (glisidil metakrilat) (PGMA) polimeri, fonksiyonel SiO2 nano yapıları ile etkileştirilerek kompozit membranlar hazırlanmış ve karakterize edilmiştir. PEMFC’ de proton (H+) iyonlarının iletimini sağlayan nano yapılı kompozit membranların üretimi için imidazol (Im) ile SiO2 nanoparçacıkları modifiye edilmiştir. Modifiye edilen imidazol fonksiyonel SiO2 (Im-SiO2) nano yapıları halka açılma reaksiyonu ile PGMA ile etkileştirilmiştir.  Elde edilen yapıya fosforik asit (H3PO4) eklenerek proton iletkenliği yüksek nanokompozit membranlar hazırlanmıştır. Nanokompozit membranların karakterizasyonunda PGMA ve Im-SiO2 etkileşimin belirlemek için FTIR analizi, termal özelliklerini incelemek için TGA ve DSC analizi, proton iletkenliklerini belirlemek için iletkenlik analizi yapılmıştır.  Membranların morfolojisini belirlemek için SEM analizi yapılmıştır. PEMFC uygulamaları için geliştirilen nanokompozit membranların hazırlanmasında SiO2 ve imidazol etkileşimi doğrulanmış ayrıca PGMA üzerindeki epoksi halkasının açıldığı gözlenmiştir. Nanokompozit membranların proton iletkenlik özelliklerinin yüksek sıcaklıkta (120ºC) 0.04 Scm-1 iletkenlik değerine sahip olduğu belirlenmiştir.