hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ORTA TİSA BÖLGESİ’NDE DOĞU AVRUPA BOZKIR KÖKENLİ GÖÇEBE BİR TOPLULUĞA AİT MEZARLIK (MAKÓ, MİKÓCSAHALOM, MACARİSTAN)
A CEMETERY BELONGING TO AN NOMAND COMMUNITY OF EASTERN EUROPE STEPPE ORIGIN IN THE MIDDLE TISA REGION (MAKÓ, MIKÓCSA-HALOM, HUNGARY)
Yazar: Balogh, Csilla
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2016
Anahtar kelimeler: Eastern Europen steppe archeology,Early Middle Ages,Carpathian Basin,Avars,nomads,cemetery ; Doğu Avrupa bozkır arkeolojisi,Erken Ortaçağ,Karpat Havzası,Avarlar,göçebeler,mezarlık

2010 yılında, Macaristan’ın Orta Tisa Bölgesi’ndeki Maroş Nehri kıyısında Avarlara ait bir mezarlıkta yaptığımız bir kazıda 207 mezar gün ışığına çıktı. Mezarlar, gömme adetleri ve arkeolojik bulguları, 6.–7. yüzyıl Doğu Avrupa bozkırlarının mezarları ve gömme adetleriyle yakınlık gösteriyorlar. Mezarlardan çıkan sikkeler ve buluntulardan bu mezarlığın 568–630 tarihleri arasında kullanıldığı anlaşılıyor. Mezarlık, Köröş-Tisa-Maroş nehirleri arasında yaşamış diğer toplulukların kabin mezarltaı1 mezarlıklarıyla da benzer özellikler gösteriyor. Tisa nehrinin batısında yerleşen ve büyükbaş hayvancılıkla meşgul olan bu topluluk, Türk kökenli Avarlara Doğu Avrupa bozkırlarında bir yerde, Avarların batıya göçü sırasında katılmış olmalı.

In a cemetery excavated in 2010 in the region of Middle Theis, Körös and Maros Rivers in Hungary, 207 Avar graves came to light. Graves, burial customs and archeological materials of the cemetery show similarities to the graves and burial customs of the Eastern European steppes. On the basis of coins and findings from the graves the cemetery can be dated between 568–630. The cemetery shows similarities to the cemeteries with niche grave of the other population lived between the Körös–Theis– Maros Rivers. This nomadic community settled in the western site of the Theis river must have joined the Avars of Turkic origin somewhere in the steppes of Eastern Europe during the westward migration of the Avars.
İKONOGRAFİK BAĞLAMDA ANTİK DÖNEM TUNİKLERİNİN FORM ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ
EXAMINING THE CHARACTERISTICS OF THE ANCIENT TUNICS FORM IN ICONOGRAPHIC CONTEXT
Yazar: Sarı, Safiye
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: Antik Dönem,tunik,giyim,ikonografik bağlam ; Ancient Age,tunic,clothing,iconographic context

“İkonografik Bağlamda Antik Dönem Tuniklerinin Form Özelliklerinin İncelenmesi” isimli bu çalışmanın konusu; insanlık tarihi kadar eski bir giysi formu olan tuniğin ikonografik bağlamda resim ve heykeller üzerinden araştırılmasıdır. Antik dönemi tasvir eden resim ve heykeller üzerinde bulunan giysi formları, ait oldukları medeniyetlerin binlerce yıllık kültürel yapıları hakkında izler barındırmaktadır. Her ne kadar bitip gitse de bu medeniyetler, kendi zamanlarının izlerini betimleyen ve belli biçimleri ya da formları kullanan ikonografik yapıtlarla günümüze kadar gelebilmiştir.  Bu çalışmada, antik dönemde (M.Ö. 100 – M.S.500 yılları arasında ) kadınlar ve erkekler tarafından giyilen toplam 22 adet tunik formu çeşitli kriterlere göre incelenmiştir. İnceleme sonuçlarına göre; antik dönemde kullanılan tunik formlarının en temel özelliklerinden olan kumaş, süsleme ve model özelliklerinin yüzyılın ilerlemesi ile birlikte biçimsel ve işlevsel anlamda çeşitlilik gösterdiği, bilinenin aksine temel işlevinin sadece örtünmek olmadığı drapelerle süslü, zarif ve aynı zamanda gösterişli tunik formlarına da rastlanmıştır. 

The aim of this study is to investigate tunic, which is a form of clothing as old as human history, in iconographic context through pictures and sculptures.  The different forms of clothing depicted in paintings and sculptures of antiquity carry traces of thousands of years of civilization to which they belong. Despite the disappearance of civilizations, such forms survived via iconographic works of their times.  In this study, twenty-two tunic forms worn by men and women (100 B.C- 500 A.D) are examined according to certain criteria. The results of the investigation suggest that the fabric, embroidery, and models of ancient tunics shows variety in successive centuries in terms of forms and function and that there were certain tunic forms which were used not only for covering but also for elegance and good look.
“FUSAYFİSȂ” İSLAM MİMARİSİNDE MOZAİK
MOSAIC IN ISLAMIC ARCHITECTURE
Yazar: Can, Birol; Gülbudak, Özgür; Gökler, Burak Muhammet
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: İslam,mimari,mozaik ; Islam,architecture,mosaic

İslam dini, 7. yüzyılın ilk yarısında Arap yarımadasında doğuşundan itibaren, yaklaşık ilk yüz yıllık dönemde çok geniş bir coğrafyaya yayılmıştır. Dini ve siyasi yayılımı ve gücüne paralel olarak kendi kültürel kimliğinin oluşumu da bu dönem içinde gerçekleşir. Özellikle Emevi hakimiyeti dönemine ait mimari yapıtlarda, eski yerel unsurların da etkisi ve katkısıyla İslam Sanatı olarak nitelendirilebilecek üslubun oluştuğu anlaşılmaktadır. Devam eden dönemlerde bu sanat geliştirilmiş, özellikle Selçuklularla birlikte özgün bir karakter kazanmıştır. Bu çalışmada; kökeni antik çağlara kadar uzanan ve Ortadoğu coğrafyasında geniş bir kullanım süreci yaşayan mozaik tekniğinin, cami, saray, türbe gibi İslami yapılardaki uygulamaları ele alınmış; başlangıcından çini-mozaik ve çini tekniğinin yaygınlaşmasına kadar geçen süreçte, bu mozaiklerin İslam inancının prensiplerine göre şekillendirilerek ağırlıklı olarak kaligrafik kuşaklar, bitkisel ve geometrik düzenlemelerle kullanımı öne çıkan örneklerle tanıtılmaya çalışılmıştır. Anahtar 

Immediately after Islam had emerged in the Arabian Peninsula in the first half of the seventh century, it expanded into a vast geographical area in the first 100 years. The generation of its own cultural identity, correspondingly its religious, political expansion and strength occurred in that period, as well. It is appreciated that a style to be characterized as Islamic Art originated in the architectural works of art which belonged particularly to the Umayyad authority with the impact and contribution of the ancient indigenous elements. That art was advanced in subsequent periods and gained a unique feature especially with the Seljuks. In this study, it is discussed that the mosaic technique, whose origins can be traced to antiquity and experienced an extensive process throughout the Middle East, was implemented in Islamic architecture, such as mosques, palaces, and tombs. It attempted to introduce that the practice of those mosaics was developed according to the principles of Islamic faith by means of calligraphic bands, floral and geometrical arrangements in the process from its beginning until the extension of tilemosaic and tile techniques. Keywords
ENDÜLÜS-İSLAM DÖNEMİNDE DİNİ YAPILAŞMA VE KENTLEŞME: İŞBİLİYE
RELIGIOUS CONSTRUCTION AND URBANIZATION IN AL-ANDALUS DURING THE ISLAMIC PERIOD: ISHBILIYA
Yazar: Yıldız, Fatma
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: İşbiliye (Sevilla),Giralda,İşbiliye Ulu Camii,Endülüs-İslam,Mağrib ; Ishbiliya (Seville),Giralda,Great Mosque of Ishbiliya,Al-Andalus,Maghri

Bu makalede, Müslümanların Sevilla’ya girmelerinden itibaren, 1248 yılında Hıristiyanların kenti ele geçirmelerine kadar olan süre içinde inşa edilen dini yapıların durumu ve bu yapıların kent planlamasına etkileri değerlendirilmiştir. Endülüs Emevi Emirliği döneminden itibaren yazılı belgeler ve kazı sonuçlarına dayanarak tespit edilen cami ve mescitler ele alınarak, bu yapıların Endülüs-İslam dönemi kent yerleşim düzenini nasıl şekillendirdiği anlatılmıştır. İşbiliye’de Endülüs-İslam dönemi kazı araştırmaları son dönemlerde artmış, bu kazı sonuçları ile cami ve mescit gibi dini yapılar hakkında daha fazla veriler ortaya çıkarılmıştır. Bu veriler bu konuda geçmişte ortaya atılan tezlerin revize edilmesine neden olmuştur. Geçmişte yapılan yorumlar, Murabıtlar ve Muvahhidler döneminde İşbiliye’de cami ve mescit gibi yapıların sayılarının az olduğu hakkındaydı. Araştırmalar, İşbiliye’de İslam dönemine ait dini yapıların tahmin edilenden fazla olduğunu, döneminde en fazla cami ve mescide sahip Endülüs-İslam kentinin İşbiliye olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bu verilerle, Endülüs-İslam dönemi kent yapısı ve Ortaçağ’da Conquista sonrası Hıristiyan kent planlamasında devam eden Endülüs-İslam etkileri açıklığa kavuşturulmuştur. 

In this review, the situation of the religious buildings that were built in the period that started with the entry of the Muslims to Seville until 1248 when the Christians captured the city, and the influence of these buildings on urban planning have been evaluated. The mosques and masjids, which were determined by taking the written documents and excavation results as of Omayyad Emirate as bases, and the issue of how these buildings shaped the urban settlement form in Al-Andalus during Islamic Period have been examined.The excavations on Islamic Period in Ishbiliya have increased in recent years, and more data have been obtained on the religious buildings such as mosques and masjids with these excavations. These data have caused that the theses that were put forward on this issue in the past are revised. The interpretations that were made in the past claimed that the number of the mosques and masjids in Ishbiliya in the Almoravid and Almohad period was few. Studies have revealed that the religious buildings in Ishbiliya were more than the predicted number, and that the Islamic city in Al-Andalus that had the most mosques and masjids was Ishbiliya. With these data, the urban structure of Islamic Period, and the continuing Islamic influences in Al-Andalus on the Christian urban planning after the Conquista in the Middle Ages have been revealed.
İTALYA’NIN AMELİA KENTİNDE BİR RÖNESANS SARAYI VE BU SARAYIN RESİM PROGRAMI DÂHİLİNDEKİ KUŞBAKIŞI BİR İSTANBUL HARİTASI
THE ILLUSTRATED BIRD’S EYE VIEW MAP OF ISTANBUL IN THE PAINTING PROGRAM OF A RENAISSANCE PALACE IN ITALIAN CITY OF AMELIA
Yazar: Berkant, Cenk
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: Amelia,Petrignani Palace,renaissance palace,painting program,illustrated bird’s eye view map of Istanbul ; Amelia,Petrignani Sarayı,rönesans sarayı,resim programı,kuşbakışı İstanbul Haritası

İtalya’nın Amelia kentinin Marconi Meydanı’nda bulunan Petrignani Sarayı Geç Rönesans mimarisinin ilginç örneklerinden biridir. Petrignani Sarayı Bartolomeo Petrignani’nin isteği ve Fantino Petrignani’nin finansal desteğiyle mimar Ottaviano Mascarino tarafından inşa edilmiştir. Fantino Petrignani önce Cosenza Başpiskoposu olarak görev yapmış, ardından Roma’da Kardinalliğe kadar yükselmiştir. Kardinal Fantino Petrignani Roma’daki Rönesans kültür ve sanat ortamından etkilenmiş, genç ve yetenekli sanatçıların koruyucusu olmuştur. Bunlardan en önemlisi genç Michelangelo Merisi’dir. Daha sonraları dünyaca Caravaggio olarak tanınacak ünlü ressamı Roma’da misafir etmiş ve onun hamiliğini üstlenmiştir. Yapının freskleri ve iç dekorasyonu kentteki diğer saray ve kiliselerde eserleri bulunan, yerel ressam Tarquinio Racani’ye atfedilmektedir. Fresk tekniğinde gerçekleştirilen İstanbul haritası Petrignani Sarayı’nın Konstantin ve Maxentius Salonu’nda bulunmaktadır. İstanbul haritası dönemin Müslüman dünyasının başkentini, bunun karşısına yerleştirilen Prag haritası ise dönemin Hristiyan dünyasının başkentini temsil etmektedir.  

Petrignani Palace in Amelia stands on Marconi Square with its impressive facade. The palace is an interesting example of late-Renaissance style construction. By the will of Bartolomeo Petrignani, the architect Ottaviano Mascarino started construction of the palace. However, the project was completed thanks to the funding from Bartolomeo’s brother Fantino Petrignani, who was the archbishop of Cosenza and the future cardinal in Papal State, and one of the protectors of the young Caravaggio. The stylistic character of the frescoes and the sequence of the interior decorations are attributed to Tarquinio Racani, who, as the painter of the city, made the frescoes of other palaces and churches in Amelia. The fresco map of Istanbul is in the Constantinus and Maxentius Room of the Petrignani Palace. The map of Istanbul, the capital city of the Muslim world of the time, stands above the door of the room and against the fresco map of Prague, the capital city of the Christian world of the time.
DİSEGNO’DAN KİTSCH’E SANATTA FİKİR
IDEA IN ART FROM DISEGNO TO KITSCH
Yazar: Boratav, Olcay; Gürdal, Nur
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: disegno,aura,kültür endüstrisi,hazır–nesne,kitsch ; disegno,aura,cultural industry,readymade,kitsch

“Sanatta artık fikir önemli” söylemini günümüzde sıkça duymaktayız. Kullanılan malzeme, teknik vb. argümanlar zaman içinde tamamen “fikir” odaklı bir hale getirildi ve anlam veremediğimiz her şey sanat kisvesine bürünmüş oldu. Estetik değer yargıları süreç içinde değişti. Kuşkusuz ki değişen tüm dinamikler her alanda olduğu kadar sanat alanında da farklılıklar ortaya çıkarmış, beğenilsin ya da beğenilmesin zaman içinde gelişip değişerek günümüze kadar gelmiştir. Peki tüm bu süreçte sanatta fikir nasıl bir yol izlemektedir? Bu çalışmada, Vasari’nin “disegno” kavramından yola çıkılarak, sanatta fikrin nasıl bir değişime girdiği ve  kitsch’e uzanan süreç irdelenmektedir.   

Nowadays we often hear the phrase “The idea is more important in the art”. Over time, the elements such as the technique, the materials etc. have become “idea-oriented” and everything that we cannot make any sense out of has been named as art. The aesthetic judgements have changed during the process. As it happens in any other field of work, the changing dynamics undoubtedly created diversity in art. These dynamics still keep changing and transforming today, regardless whether they are appreciated or not. Well then, how does the idea in art develop in this process?  This study examines how the idea in art has changed starting form Vasari's concept of “disegno” to kitsch.
EGZOTİZM VE KÜLTÜRALİZM ARASINDA ORTADOĞU’DA ÇAĞDAŞ SANAT
BETWEEN EXOTICISM AND CULTURALISM CONTEMPORARY ART IN THE MIDDLE EAST
Yazar: Kuru, Ali Şahan
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: Ortadoğu,oryantalizm,çağdaş sanat,diaspora,sanatsal bilgi ; Middle East,orientalism,contemporary art,diaspora,artistic knowledge

Bu çalışma Napolyon’un Mısır Seferi ardından Kahire’de başlayarak bütün bir coğrafyaya yayılan modernleşme ya da modernleştirme sürecinin etkilerini, sanat ve tarihsel bağları üzerinden sürmeyi amaçlamaktadır. Öncelikle oryantalist algının bölgede üretilen sanata ne şekilde etki ettiği, ardından ulus devlet döneminde izlenen stratejiler ve diaspora sanatçılarının kimlik kavramı merkezinde ürettikleri çalışmalar ve özellikle yakın zamanda bölgede üretilen sanatın bu tarihselliği ne şekilde okuduğu üzerinde durulacaktır. Son bölümde bölgede izlenen çağdaş sanat stratejilerinin, bu coğrafyaya dair algıyı nasıl bir zemin olarak kullandıkları ve sanat yoluyla yeni bir anlatının nasıl kurulabileceği tartışılacaktır. 

This study aims to examine the impact of modernization, which spread in the whole region starting from Kahire upon Napoleon’s Egypt excursion. The processes of this modernization are examined in the light of its artistic and historical ties. Primarily, how the Orientalist perception affected the art produced in the region is studied. Secondly, the strategies followed during the nation state and the works that diaspora artists created over the concept of identity are examined, and finally and particularly how the recent contemporary art produced in the region read this historicity is questioned. In the final section, how the contemporary art strategies pursued in the region is used as a base in the perception of the region and the ways to build a new narrative through art is discussed.
KÜBİZM VE ART DECO ÖRNEĞİNDE 20. YÜZYIL BAŞLARINDA AVRUPA’DA MODA VE PLASTİK SANAT İLİŞKİSİ
THE RELATION OF FASHION AND PLASTIC ARTS IN EUROPE IN THE BEGINNING OF THE 20TH CENTURY: CUBISM AND ART DECO
Yazar: Günay, Ayşe
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: Kübizm,Art Deco,Chanel,moda ; Cubism,Art Deco,Chanel,fashion

20. yüzyılın ilk çeyreği geçirdiği toplumsal dönüşüm, yarattığı sanatsal anlayış ve buna uyumlu tasarım anlayışı ile hem plastik sanatlar, hem de dekoratif sanatlar açısından önemli değişim ve dönüşümlerin yaşandığı bir dönem olmuştur. Başta Kübizm ve Art Deco olmak üzere ortaya çıkan zengin ve çeşitli sanat ve tasarım stilleri dönemin ruhunu yansıtmış ve tüm yaratıcı disiplinlerde kendini göstermiştir. Dönemin giysi modası ve yaratılan resimler hem Kübizm, hem de Art Deco’da var olan yeni ve ortak plastik sanat ve tasarım dilini yansıtmış ve vurgulamıştır. Giysi modasında Kübizmin etkisiyle üç boyutlu, katı, yuvarlak, kavisli, statik ve abartılı biçimlerin yerini, daha çok iki boyutlu hissedilen, yumuşak, akışkan, dörtgen, düz, çizgisel, sade ve basit biçimlerin aldığını söylemek mümkündür. Benzer şekilde Kübist sanat da figürleri iki boyutta algılamış; onları geometrik biçimler olarak görüp yeniden yapılandırmıştır. Biçim, hacim ve kütleyi soyutlayan her iki anlayış da birbirinden esinlenmiş ve dönemin ortak sanat ve tasarım dilini yansıtmıştır. 

The first quarter of the 20th century was the  era of important changes and transformations both for plastic arts and decorative arts associated with the social transformation, the sense of art and the sense of design compatible with this art. The rich and diverse art and design styles, notably Cubism and Art Deco, reflected the spirit of the era and revealed itself in all creative disciplines. The fashion and the paintings of the era reflected and emphasised the new and common plastic art and design language existed both in Art Deco and Cubism. It is possible to say that, in fashion design under the influence of Cubism, three dimensional, rigid, round, curvy, static, and exaggerated shapes were replaced by sense of two dimensional, soft, fluid, rectangular, plain, linear and simple shapes. Similarly, Cubist art perceived the figures in two dimensions; viewed them as geometric shapes and restructured them. Both philosophies which abstracted the shape, volume and mass, were inspired from each other and reflected the common art and design language of the era.
TRAVMATİK YAŞANTILARI BAĞLAMINDA ÂŞIK VEYSEL VE MÜZİKLE TERAPİ
ÂŞIK VEYSEL IN THE CONTEXT OF TRAUMATIC EXPERIENCES AND MUSIC THERAPY
Yazar: Yaz, Ezgi
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: Âşık Veysel,music therapy,mental health,creativity,traumatic experiences ; Âşık Veysel,müzikle terapi,ruh sağlığı,yaratıcılık,travmatik yaşantılar

Bu çalışmada Âşık Veysel’in şiirleri ile yaşamı, müzikle travmatik yaşantılarıyla başa çıkması ve müzikle ruh sağlığını koruması bağlamında değerlendirilmeye çalışılmıştır. Öncelikle travmatik yaşantılar konu ile ilgili boyutlarıyla anlatılmıştır. Ardından Âşık Veysel’in yaşam öyküsü ile şiirlerinden yola çıkılarak ozanın travmatik yaşantıları,  sonrasında Veysel’in travmatik yaşantılarıyla müzikle başa çıkması, böylelikle ruhsal yaralarını sarması ve ruh sağlığını koruması ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda,  Âşık Veysel’in müziğin terapi edici işleviyle travmatik yaşantılarının üstesinden geldiği ve böylelikle ruh sağlığını koruduğu görülmüştür. Araştırmanın kuramsal evreni ve örmeklemi Âşık Veysel’in duygularının doğrudan dışa vurumu olan şiirlerinin ve yaşam öyküsünün konuya ilişkin değerlendirilmesinden oluşmuştur. Araştırmada örnekleme yöntemine başvurulmuş, Âşık Veysel’in konuya ilişkin şiirleri ve yaşam öyküsü dayanak gösterilmiştir. Araştırma, betimsel analiz ve tipolojik analiz kullanılarak gerçekleştirilmiştir. 

This study tries to evaluate Âşık Veysel’s poems and his life in accordance with his struggle to maintain mental health and to cope with traumatic experiences through music. First, it explains traumatic experiences relevant to the study. Secondly, it evaluates Âşık Veysel’s traumatic experiences together with the way he coped with them via music, healed himself and maintained mental health by looking at his poems and life story. Finally the study suggests that Âşık Veysel was able to maintain his mental health through therapeutic function of music. The theory and sample of the study consists of evaluating Veysel’s life story and poems depicting his emotions. The study applies sampling method and it is based on Âşık Veysel’s poems and his life story. The study is analysed using descriptive analysis and typological analysis.
YENİDEN İŞLEVLENDİRİLEN KAMUSAL MEKÂNLARIN MARKALAŞMASI KAPSAMINDA GÖRSEL KİMLİK TASARIMI OLUŞTURMANIN ÖNEM VE SÜRECİ
WITHIN THE SCOPE OF BRANDING THE REFUNCTIONALIZED PUBLIC SPACES
Yazar: Kürşad, Deniz; Pehlivan, Serdar
Dergi: Art-Sanat No. 7, 2017
Anahtar kelimeler: yeniden işlevlendirme,kamusal mekân,mekânın markalaştırılması,kurumsal kimlik,markalaştırma ; re-functioning,public space,branding of the space,corporate identity,branding

Günümüzde, ürünler gibi, mekânlar da markalaştırılmaktadır. Markalaşma kavramı, artık hizmet veremeyecek duruma gelerek farklı bir işlevle hizmet sunmaya devam eden yeniden işlevlendirilen mekânlar için geçerlidir. Fakat günümüzde bu tür mekânların birçoğunun markalaşma kapsamında bütünüyle bir görsel kimlik tasarımına sahip olma kaygısına sahip olmadıkları görülmüştür. Bu durum, çalışmanın problemlerinden birini oluşturmaktadır. Bir diğer problem ise markalaşma konusunun yeniden işlevlendirilen mekânlar üzerinde incelendiği kaynaklara rastlamanın güçlüğü olmuştur. Halbuki bu tür mekânlar için markalaşma süreci gün geçtikçe daha gerekli bir hal almaktadır. Çünkü uzun süren restorasyon çalışmaları sonrasında kendini hedef kitleye hatırlatmak isteyen kurumların, “geçmişe saygı” ilkesi ile oluşturulmuş, mekanın uluslararası anlamda da tanınırlığına katkı sağlayacak çağdaş görsel kimlik anlayışı ile uygulanmış markalaşma çalışmalarına ihtiyacı olacaktır. Kurumsal kimliğin yanı sıra mobil arayüzler, interaktif tasarımlar, kioks tasarımları, yönlendirme tasarımları ve sosyal medya ortamları için tasarımlar bu tür mekânların ihtiyacını oluşturan görsel kimlik tasarım elemanlarındandır. 

Today, places are being branded, just like products. The concept of branding applies to re-functionalized spaces that continue to serve with a different function after becoming unable to provide services anymore. However, today, it has been observed that many of these places do not have the concern of having a complete visual identity design within the scope of branding. This situation constitutes one of the problems of the study. And another problem is the difficulty of finding the sources analyzing the subject of branding over the re-functionalized spaces. In fact, the branding process for such spaces is getting more and more necessary day by day. Because the institutions, who want to remind themselves to their targeted audiences after long restoration times, will need branding studies that are created with the concept of "respect for the past" and applied with the understanding of contemporary visual identity which will contribute to the international recognition of the place. Besides the corporate identity; mobile interfaces, interactive designs, kiosk designs, routing designs and designs for social media environments are among the visual identity design elements that constitute the requirements for such spaces.