hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türkiye’de Sosyodemografik ve Sosyokültürel Göstergelere Göre Dindarlık Seviyeleri
Socio-demographic and Socio-cultural Predictors of Religiosity in Turkey
Yazar: Nişancı, Zübeyir; Aysan, Ümmügülsüm
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Dindarlık seviyeleri,Namaz kılma sıklığı,Miras paylaşımı,Dindarlık ölçümleri ; Religiosity levels,Frequency of prayer,Inheritance,Religiosity in Turkey,Measures of religiosity

Bu makale cinsiyet, eğitim, çalışma durumu, gelir seviyesi, medeni durum gibi sosyodemografik faktörler ile mezhep, dindarlık, yerleşim yeri kökeni gibi sosyokültürel faktörlerin Türkiye’deki bireylerin dindarlık seviyeleri üzerindeki etkilerini nicel analizlerle araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırmada Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Türkiye İstatistik Kurumu ile gerçekleştirdiği Türkiye’de Dini Hayat Araştırması veri seti kullanılmıştır. Dindarlık seviyesi; katılımcıların kendilerini ne kadar dindar hissettikleri (self evaluation), vakit namazları kılma sıklıkları ve İslam hukukundaki miras paylaşımına bakışları olmak üzere üç şekilde ölçülmektedir. Bu üç farklı dindarlık göstergesinin sosyodemografik ve sosyokültürel faktörler ile ilişkileri, sıralı lojistik regresyon modeli ile analiz edilmektedir. Analiz bulgularında öne çıkan sonuçlar incelendiğinde her üç ölçümde de gelir dışındaki tüm değişkenlerin, dindarlık üzerinde anlamlı etkileri olduğu görülmektedir. Ayrıca ilk iki dindarlık ölçümü (dindarlık seviyesi ve namaz kılma sıklığı) ve onları etkileyen faktörler ile miras dağılımına bakış ve onu etkileyen faktörler arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

Using quantitative techniques, this article explores the unique effects of the socio-demographic factors of gender, age, employment status, income level, and marital status, as well as the socio-cultural factors of education, rural-urban background, and religious denomination on levels of religiosity in Turkey. The data set comes from the Survey of Religious Life in Turkey (Türkiye’de Dini Hayat Araştırması) which was conducted by the Presidency of Religious Affairs (Diyanet İşleri Başkanlığı) in Turkey. This study measures religiosity in three ways. The first includes self-reported religiosity levels. The second is the frequency of performing the five daily prayers. The third measure explores the degree to which participants agree with the Islamic religious practice of inheritance where male descendants inherit twice the amount that females do. Therefore, this article investigates how individuals’ socio-demographic profiles and socio-cultural backgrounds predict these three aspects of religiosity in the ordinal logistic regression models. All the variables except income have significant effects on religiosity in all three measures. The findings indicate differences to be present in the ways this study’s independent variables predict the first two measures of religiosity (self-reported religiosity levels and frequency of daily prayers) compared to how they predict the last (perception of gender differences in inheritance).
Erken Cumhuriyet Döneminde Sağlıklı Bireyin İnşası: Pronatalist Politikalar, Çocuk Sağlığı ve Verem
Constructing the Healthy Individual in the Early Republic: Pronatalist Policies, Child Health, and Tuberculosis
Yazar: İlikan Rasimoğlu, Ceren Gülser
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Verem,Sağlık sosyolojisi,Nüfus,Erken Cumhuriyet Dönemi,Çocuk sağlığı,Pronatalist politikalar,Öjeni,Tıp tarihi ; History,Medical sociology,Population,Early Republican Period,Child health,Pronatalist policies,Eugenics,History of medicine

Bu makale, Erken Cumhuriyet dönemi Türkiye’sinde nüfus meselesini çocuklara ve çocukların sağlığına atfedilen anlamlar üzerinden değerlendirerek incelemektedir. Makalede pronatalist politikalar ile vatandaşlık eğitiminin iç içe geçtiği bir halk sağlığı anlayışı anlatılmakta; verem konusu özelinde dönemin sağlık sorunlarına üretilen çözümler tartışılmaktadır. Hekimler tarafından dönemin sağlık propagandası dergilerinde kaleme alınan yazılar üzerinden 20. yüzyıl ile beraber halk sağlığı uygulamalarının temel odak noktasında yaşanan dönüşüm, kişisel hijyenin sosyal sorumluluk alanına itilişi ve modern tıp tarafından sınırsız bir müdahale alanına dönüştürülmesi konu edilmektedir.

This article studies the issue of population in Turkey during the Early Republican Period by assessing the meanings attributed to children and children’s health. The article discusses the approach to public health, wherein pronatalist policies and citizenship education are intertwined, and deliberates the solutions produced for the health problems of the period by focusing on the case of tuberculosis. By examining articles physicians wrote in health propaganda journals of the period, this article discusses how the focus of public health practices transformed in the 20th century, the direction personal hygiene took towards an area of individual responsibility, and how modern medicine was transformed into an unlimited field of intervention.
Türkiye’de Çocuğun Ekonomik Değerini Etkileyen Faktörler: 2016 Aile Yapısı Araştırması Analizi Üzerinden Sosyolojik Bir Değerlendirme
Factors Affecting Children’s Economic Value in Turkey: A Sociological Analysis of the 2016 Family Structure Research
Yazar: Yavuz, Sutay; Güllüpınar, Fuat
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Aile,Çocuğun değeri,Ekonomik değer,Kuşaklararası ilişkiler,Sekülerleşme,Türkiye Aile Yapısı Araştırması ; Economic value,Family Structure Research of Turkey,Intergenerational relations,Value of children,Secularization

Bu çalışmanın amacı; 2016 ‘Aile Yapısı Araştırmasının (TAYA 2016)’ verilerine dayalı olarak anne-babaların çocuklara ilişkin ekonomik beklentilerini etkileyen faktörleri analiz etmek ve bu faktörlerin güncel boyutlarını değerlendirmektir. Çalışma esas olarak Türk toplumunda uzun yıllardır yaşanan ekonomik, kültürel ve sosyal değişimlerin bağlamını dikkate alarak; bireylerin demografik, sosyoekonomik, kültürel ve yerleşim yeri özelliklerinin çocuğun ekonomik değerine/maddi faydasına atfettikleri anlamları önemli ölçüde belirlediği varsayımına dayanmaktadır. Verilerin analizi sonucunda, daha genç kuşaklardan olan, daha az çocuğu olan, daha yüksek eğitim ve sosyoekonomik statüye sahip, daha seküler tutumları benimsemiş, kent sosyal ortamında daha uzun süredir yaşayan bireylerin çocuklardan maddi/ ekonomik katkı beklenti düzeyinin daha ileri yaşlarda olan, daha düşük eğitime ve sosyo-ekonomik statüye sahip, daha dindar tutumları benimsemiş ve daha kırsal özellikte ki yerleşim yerlerinde yaşayan bireylerden anlamlı derecede düşük olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak, Türkiye’de modernleşme dinamikleriyle birlikte, eğitimli, sosyo-ekonomik statüsü yüksek, seküler değerleri benimsemiş ve tolerans seviyesi yüksek bireylerde daha fazla olmak üzere, çocuklara yönelik eşitlikçi değerlerin öne çıktığına ve özellikle çocuğun özerkliğine, bireysel yaşantısına ve başarısına verilen önemin artmasına bağlı olarak çocukluktan maddi fayda beklentisinin azaldığından bahsedilebilir.

This study examines the factors affecting parents’ economic (material) expectations from their children in Turkey through data from the 2016 Family Structure Research (2016 Aile Yapısı Araştırması). The data analysis shows the level of economic contribution expected from children to be significantly lower for individuals from younger generations who have lived longer in an urban social environment, have fewer children, have higher education and socioeconomic statuses, and have adopted more secular attitudes compared to those from older generations who lived longer in rural settlements, have more children, have lower educational and socioeconomic statuses, and have more religious attitudes. The study indicates the financial benefits expected from children to decrease as a result of the egalitarian values that emerge in children and the increased importance given to children’s autonomy, individual life, and success, especially for secular and tolerant individuals with higher socioeconomic and educational statuses.
Stephen Mennell’in Yemek Sosyolojisine Katkıları
Stephen Mennell’s Contributions to the Sociology of Food
Yazar: Özgören Kınlı, İrem
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Stephen Mennell,Developmental approach,Taste,Culinary culture,Civilizing of appetite ; Stephen Mennell,Gelişimsel yaklaşım,Damak zevki,Mutfak kültürü,İştahın medenileşmesi

Bu makale, Stephen Mennell’in yemek sosyolojisi alanına sunduğu katkıları gelişimsel yaklaşım çerçevesinde değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gelişimsel yaklaşıma göre, bir neslin damak tadını şekillendiren toplumsal faktörler büyük ölçüde geçmişten günümüze çok uzun süreli sosyal gelişim süreçlerinin dinamikleri ile şekillenir. Bu yaklaşım, sosyal, kültürel, ekonomik veya politik düzenlemelerin mutfak kültürlerinin oluşumundaki etkisini dikkate alır. Toplumsal yapılardaki değişimlerin mutfak kültürlerine yansımalarını inceler. Bu doğrultuda makalenin ilk bölümünde damak zevkinin oluşumunda saray mutfaklarının belirleyici rolleri ve 18. yüzyıldan itibaren sarayların damak zevki konusunda model oluşturma rollerini kaybetmelerinin üzerinde durulacaktır. İkinci bölümde, toplumsal ve siyasi gelişmelerin mutfak kültürlerini şekillendirmeye etkileri üç temel sorunsal üzerinden tartışılacaktır: karşılaştırmalı mutfak kültürleri; iştahın medenileşmesi; hoşlanılmayan, kaçınılan ve iğrenilen yemekler. Üçüncü bölüm, baskı teknolojilerindeki ilerlemenin yaygın mutfak geleneklerinin güçlendirmesine nasıl yardımcı olduğu ve yemek yazarlığının mutfak kültürlerinin gelişimini hangi açılardan etkilediğine odaklanacaktır. Son bölüm, kamusal bir yemek alanının yükselişi ve düşüşündeki dinamikleri ve gastronomi yazıları ile görgü kitaplarının demokratikleştirici işlevlerini ele alır.

The aim of this article is to evaluate Stephen Mennell’s contributions to the sociology of food within the framework of the developmental approach. According to this approach, social factors that shape the taste of a generation are largely formed by the dynamics of long-term social development processes from past to present. This approach takes into account the impact of social, cultural, economic, and political arrangements on the formation of culinary culture. It examines the impacts changes in social structures have on culinary culture. In this sense, the first part of the article focuses on the roles court kitchens have had in taste formation and how courts gradually lost their determining functions. In the second part of the article, the impact of social and political developments on shaping culinary culture is discussed through three main problematic issues: comparative culinary cultures; the civilizing of appetite; and food dislikes, avoidances, and prohibitions. The third part of the article questions how improvements in printing technologies have helped strengthen common culinary traditions and how culinary writing influences culinary culture as well. The last part deals with the dynamics of the rise and fall of a public sphere of eating and the democratizing functions of gastronomic guides.
Sağlıklı Beslenme Takıntısının Sosyolojik Bağlantıları
Sociological Links of Healthy Eating Obsession
Yazar: Aşık Canbaz, Emine; Özsöz, Cihad
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Orthorexia nervosa,Consumer culture,Social identity construction ; Sağlıklı beslenme takıntısı,Tüketim kültürü,Sosyal kimlik inşası

Tüketim kültürünün dayattığı semboller, idealize ettiği kusursuz bedenler ve sınıflaştırdığı süper besinlerin karşısında tam bir teslimiyeti söz konusu olan bireyler, düşünme ve bilme özgürlüğü elinden alınarak savunmasız bırakılmaktadır. Güçlü bir toplumun hem zihinsel hem de fiziksel olarak sağlıklı bireylerden oluşması gerektiği gerçeğine dayanan bu çalışmada da sağlıklı beslenme takıntısı olan (ortorektik) bireylerin geliştirdikleri sağlıklı yaşam pratiklerinin hangi kanallardan ne şekilde etkilendiğini ve bu bireylerin sahip olduğu algının toplumsal sonuçlarını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Sağlıklı yaşamı, sağlıklı beslenme ve spor yapma başlıkları altında takıntıya dönüştüren bu bireyler, tüketim kültürü rehberliğinde, toplum içinde beğenilme, kabul edilme ve onaylanma kaygılarıyla, kendilerine bedenleri üzerinden yeni kimlikler inşa etmektedir. Aynı zamanda topraktan ve gıda üretim süreçlerinden uzaklaşan bireyler kendi bedenlerine ve bedenlerine dönüşen gıdalara yabancılaşmakta, adeta sosyolojik bir hastalığa yakalanmaktadır.

By taking the freedom of thinking and knowing of those who have completely surrendered to the symbols imposed by consumer culture, the perfect bodies that they idealize, and the super-foods that they classify, individuals have been left vulnerable. This study aims to reveal in which way healthy life practices affect individuals who develop a healthy obsession with nutrition (orthorectic) and the social consequences of the perception that these individuals possess based on the fact that a strong society should consist of both mentally and physically healthy individuals. These individuals who transform healthy living into obsessions under the titles of healthy eating and sports are constructing new identities through their bodies with the concerns of being admired, accepted, and approved in society under the guidance of consumption culture. At the same time, individuals who move away from the soil and food production processes become alienated from their bodies and the food that transforms their bodies and get sociological diseases.
Çevirmenlerinin Gözünden Mutfak & Kültür
Çevirmenlerinin Gözünden Mutfak & Kültür
Yazar: Nahya, Z. Nilüfer; Örnek, Saim
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; .,;,, ; .,,,;

Çeviri, genel olarak, bir dilde yazılan metinlerin hedef bir dile dönüştürülmesi olarak tanımlanabilirse de özünde sadece metinlerin değil kültürün dönüştürülmesidir. Bu noktada çeviri yerine kültürel çeviriden bahsetmek daha doğru olacaktır. Kültürel çeviri terimini, ilk kez, sosyal antropolog Edward E. Evans Pritchard’ın çevresindeki antropologlar, iki tarafın da karşısındakinin davranışlarını anlamlandırmaya çalıştığı kültürel karşılaşmalar için tercih etmişlerdir (Biedelman, 1971’den akt., Burke, 2012, s. 4). Çeviri metinler, kimi zaman dünya tarihini derinden etkilemiştir; örneğin Antik Yunanca metinlerin Arapçaya aktarılması ve sonrasında Arapçadan Avrupa dillerine geçmesi veyahut Reform hareketiyle birlikte İncil’in yerel dillere çevrilmesi gibi dünya tarihine yön veren çeviri hareketlerinden bahsedilebilmektedir. Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.

Çeviri, genel olarak, bir dilde yazılan metinlerin hedef bir dile dönüştürülmesi olarak tanımlanabilirse de özünde sadece metinlerin değil kültürün dönüştürülmesidir. Bu noktada çeviri yerine kültürel çeviriden bahsetmek daha doğru olacaktır. Kültürel çeviri terimini, ilk kez, sosyal antropolog Edward E. Evans Pritchard’ın çevresindeki antropologlar, iki tarafın da karşısındakinin davranışlarını anlamlandırmaya çalıştığı kültürel karşılaşmalar için tercih etmişlerdir (Biedelman, 1971’den akt., Burke, 2012, s. 4). Çeviri metinler, kimi zaman dünya tarihini derinden etkilemiştir; örneğin Antik Yunanca metinlerin Arapçaya aktarılması ve sonrasında Arapçadan Avrupa dillerine geçmesi veyahut Reform hareketiyle birlikte İncil’in yerel dillere çevrilmesi gibi dünya tarihine yön veren çeviri hareketlerinden bahsedilebilmektedir. Bir başka deyişle çeviri, bir kültürün bir diğer kültüre çevrilmesi gücüne sahiptir.
Devlet ve Küresel Piyasa Arasında: Karadeniz Bölgesi’nde Küçük Ölçekli Fındık Üretimi
Between the State and the World Market: Small-Scale Hazelnut Production in the Black Sea Region
Yazar: Erköse, H. Yener; Şahin, Osman; Yükseker, Deniz; Sert, Deniz H.
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Hazelnut cultivation,Black Sea region,Small-scale commodity production,Global supply chain ; Fındık üretimi,Karadeniz Bölgesi,Küçük meta üretimi,Küresel tedarik zinciri

Türkiye dünyanın en büyük fındık üreticisi ve ihracatçısı konumunda. Ancak fındık üreticileri, bazı yıllar bol mahsul veya mahsullerine iyi fiyat alsalar bile, giderek daha zorlu koşullarda üretim yapıyorlar. Bu yazıda, Türkiye’de fındık üretiminin barındırdığı çelişkileri ele alacağız. Sorunların kaynağında fındık işletmelerinin küçük olmasının yattığı yönündeki genel kabulün aksine, sorunun aslen fındık piyasasındaki eşitsiz güç ilişkilerinden kaynaklandığını göstermeye çalışacağız. 2017’de Doğu ve Batı Karadeniz Bölgeleri’nde yaptığımız alan araştırmasının verilerinin bir bölümünün bulgularına dayanan makalede şu savları ortaya koyuyoruz. Türkiye’de küçük işletmelerde yapılan fındık tarımının verimlilik ve kârlılık konusunda sorunları vardır. Fındık üreticilerinin çoğu verim artırımı için gerekli harcamaları ve yatırımı yapamamaktadırlar. Bu sorunlar, üretim birimlerinin küçük olmasından çok, fındık üreticilerinin demografik profili, borçlanma ve fındık piyasasındaki eşitsiz yapıdan kaynaklanmaktadır. Dolayısıyla, fındık üretimindeki sorunların çözülmesi için üretim ölçeğini büyütmekten çok, eşitsiz güç ilişkilerinin hâkim olduğu küresel piyasada üretici lehine değişiklikler yapmak daha uygun olabilir.

Turkey is the world’s largest hazelnut producer and exporter, yet hazelnut farmers have been growing hazelnuts in increasingly difficult conditions even for the years when production levels and hazelnut prices are high. In this paper, we take up the contradictions in hazelnut cultivation in Turkey and seek to show that, despite the commonsense opinion that the problem stems from small-scale cultivation, the more important problem is the unequal power relations that exist in the hazelnut market. We make the following arguments in the paper based on some of the findings from the field study we carried out in the Western and Eastern Black Sea regions in 2017. Issues exist regarding productivity and profitability in hazelnut cultivation characterized by small holdings. Hazelnut farmers are often unable to meet the expenditures and investments required for raising productivity. These problems arise more from the farmers’ demographic profiles and debt levels and the unequal power relations in the hazelnut market with respect to small-scale production. Therefore, resolving the problems in hazelnut cultivation might require making changes that favor small farmers’ power relations in the hazelnut market rather than enlarging holdings.
Tüketim Kültüründe Beslenme: Sağlıklı / Sağlıksız Yiyecekler
Nutrition in Consumption Culture: Healthy / Unhealthy Foods
Yazar: Adak, Nurşen
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Nutrution,Healthy foods,Unhealthy foods,Consumption culture,Healthy nutrition ; Beslenme,Sağlıklı yiyecek,Sağlıksız yiyecek,Tüketim kültürü,Sağlıklı beslenme

Beslenme insanoğlunun yaşamını sürdürebilmesi için vazgeçilmez ihtiyaçlardan birisidir. Ancak beslenme fizyolojik olarak sadece karın doyurma değildir. Toplumsal yaşam içerisinde bireyler arası ve insan-tanrı, insan ve doğal çevresi arasındaki ilişkilerin hem yaratılması hem de ifade edilmesinde sembolik bir anlama sahiptir. Çağdaş toplumlarda sağlık ve hastalık alanındaki gelişmeler, dikkatleri hastalıkları tedavi etmeden ziyade sağlığı korumaya çevirdiği için beslenme halk sağlığı açısından hiç olmadığı kadar önemli hale gelmiştir. Literatür taramasına dayalı olarak hazırlanan bu çalışmada beslenme ve yeme pratiklerinin sosyo-kültürel boyutu ele alınarak tüketim kültürü ve beslenme ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Makalede ayrıca sağlığı korumak ve geliştirmek adına tüketilmesi gerektiği vurgulan “sağlıklı” yiyeceklerin tüketimle ilişkisi sorgulanmaktadır. Çalışmada, yiyeceklerin “sağlıklı” ve “sağlıksız” yiyecekler olarak sınıflandırıldığı ve belli bir dönem oldukça popüler olan bazı yiyeceklerin yerlerini nasıl başka yiyeceklere bıraktığı tüketim kültürü içerisinde anlaşılmaya çalışılmaktadır. Sağlık riskleri ve hastalanma korkusu ile kuşatılan bireylerin bazılarının sağlıklarını muhafaza etme ve daha iyiye götürebilme gayreti içerisine girerken bazılarının ise neden sağlıksız yiyecekleri tercih ettikleri sosyolojik açıdan değerlendirilmektedir.

Nutrition is an indispensable need for human beings’ survival. However, nutrition is not just the physiological act of eating one’s fill. It has a symbolic meaning in how the relationships within social life among individuals, between humans and God, and between humans and the natural environment are both formed and expressed. The aim of this literature review is to examine the relationship between consumption culture and nutrition by considering the socio-cultural dimensions of nutrition and eating practices. The paper also questions the relationship between consumption and “healthy” foods, whose consumption is highlighted for maintaining and improving health. Within the framework of consumption culture, this study attempts to explain how some foods are classified as healthy and others as unhealthy, and how some foods that had been very popular for a certain period are replaced by others. Why some individuals who are surrounded by health risks and who fear getting sick try to maintain and improve their health while others prefer unhealthy food will also be examined from a sociological perspective.
Kovid-19 Küresel Salgın Sürecinde İstanbul Üniversitesi Uzaktan Eğitim Uygulamalarına Genel Bir Bakış
An Overview of Istanbul University’s Distance Education Practices During the COVID-19 Pandemic
Yazar: Ak, Mahmut; Şahin, Levent; Çiçekler, Ahmet Naim; Ertürk, Mehmet Ali
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 40 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; COVID-19 global pandemic,Digitalization,Distance education,Istanbul University,Health ; KOVİD-19 küresel salgını,Dijitalleşme,Uzaktan öğretim,İstanbul Üniversitesi,Sağlık

Bu çalışma, KOVİD-19 küresel salgın sürecinde dünyada ve Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarının eğitim öğretim faaliyetlerinin yürütülmesinde başat rolü oynayan uzaktan eğitim uygulamalarını merkeze almaktadır. Bu minvalde çalışmanın amacı, küresel salgının hızlı ilerleyişinin paralelinde Yükseköğretim Kurulunun almış olduğu kararlar doğrultusunda Türkiye’deki pek çok üniversitenin kendisine rol model olarak kabul ettiği İstanbul Üniversitesinin 2019-2020 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılı uzaktan eğitim tecrübesini incelemektir. Bu kapsamda İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi koordinatörlüğünde yürütülen uzaktan eğitim süreci tüm yönleriyle birlikte anket çalışmalarının sonuçları ve diğer bazı sayısal veriler de kullanılarak irdelenecektir. Çalışmanın sonucunda, süreç içerisinde karşılaşılan tüm koşul ve gelişmeler ışığında 2020- 2021 eğitim öğretim yılı için yenilikçi bir perspektif sunulmaya çalışılacaktır.

This study centers on the distance education applications that have played a leading role in implementing educational activities conducted by higher education institutions in Turkey and around the world during the COVID-19 global pandemic. In this context, the purpose of this study is to examine educational experiences during the 2020 Spring Semester at Istanbul University, which has been regarded as the role model by many other Turkish universities for complying with decisions made by the Council of Higher Education in Turkey (CHE) in parallel with the rapid spread of the global pandemic. In this regard, the distance education processes coordinated by Istanbul University’s Faculty of Open and Distance Education will be scrutinized in all aspects using the outcomes from questionnaires and other certain statistics. The study aims to help present an innovative perspective for the 2020-2021 academic year in light of all the circumstances and developments encountered during the COVID process.