hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Bitkisel Üretimde Çiftçilerin Girdi Kullanım Bilinç Düzeylerinin Analizi: Trakya Bölgesi Örneği
Bitkisel Üretimde Çiftçilerin Girdi Kullanım Bilinç Düzeylerinin Analizi: Trakya Bölgesi Örneği
Yazar: Unakıtan, Gökhan; Aydın, Başak; Azabağaoğlu, Ömer; Hurma, Harun; Demirkol, Celal; Yılmaz, Fuat
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Gübre,ilaç,tohum,yapısal eşitlik modeli

Bu çalışmada, çiftçilerin bitkisel üretimin vazgeçilmez girdileri olan tohum, gübre ve tarım ilacı kullanımındaki bilinç düzeylerinin analizi amaçlanmıştır. Proje sahası Trakya Bölgesi olarak belirlenmiş ve Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli illeri ele alınmıştır. Saha çalışması kapsamında tesadüfî olarak seçilen 383 üretici ile anket çalışması yapılmıştır.  Çalışmada Trakya Bölgesinde faaliyet gösteren çiftçilerin girdi kullanımındaki bilinçlilik düzeylerini etkileyen faktörler yapısal eşitlik modeli (YEM)  ile analiz edilmiştir. Yapısal eşitlik modeli sonuçlarına göre, ilaç ile girdi kullanım bilinci arasındaki ilişki katsayısının 0.88, gübre ile girdi kullanım bilinci arasındaki katsayının 0.096, tohum ile girdi kullanım bilinci arasındaki katsayının -0.19 olduğu görülmektedir. Yapısal eşitlik modeline ait belirlilik katsayısı 0.73 bulunmuştur. Çiftçinin girdi kullanım bilinci üzerinde ilaç kullanım bilinci daha yüksek bir etkiye sahip iken tohumluk kullanım bilinci ilacı takip etmektedir. Gübre kullanım bilincinin ise çiftçinin bilinç düzeyi üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıştır.

Bu çalışmada, çiftçilerin bitkisel üretimin vazgeçilmez girdileri olan tohum, gübre ve tarım ilacı kullanımındaki bilinç düzeylerinin analizi amaçlanmıştır. Proje sahası Trakya Bölgesi olarak belirlenmiş ve Tekirdağ, Edirne ve Kırklareli illeri ele alınmıştır. Saha çalışması kapsamında tesadüfî olarak seçilen 383 üretici ile anket çalışması yapılmıştır.  Çalışmada Trakya Bölgesinde faaliyet gösteren çiftçilerin girdi kullanımındaki bilinçlilik düzeylerini etkileyen faktörler yapısal eşitlik modeli (YEM)  ile analiz edilmiştir. Yapısal eşitlik modeli sonuçlarına göre, ilaç ile girdi kullanım bilinci arasındaki ilişki katsayısının 0.88, gübre ile girdi kullanım bilinci arasındaki katsayının 0.096, tohum ile girdi kullanım bilinci arasındaki katsayının -0.19 olduğu görülmektedir. Yapısal eşitlik modeline ait belirlilik katsayısı 0.73 bulunmuştur. Çiftçinin girdi kullanım bilinci üzerinde ilaç kullanım bilinci daha yüksek bir etkiye sahip iken tohumluk kullanım bilinci ilacı takip etmektedir. Gübre kullanım bilincinin ise çiftçinin bilinç düzeyi üzerinde anlamlı bir etkisi bulunamamıştır.
Kuşburnu Pulpunun Kızılötesi Işınım İle İnce Tabaka Kurutulması
Kuşburnu Pulpunun Kızılötesi Işınım İle İnce Tabaka Kurutulması
Yazar: Türker, İzzet; İşleroğlu, Hilal
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Kızılötesi ışınım,ince tabaka kurutma,difüzyon katsayısı,aktivasyon enerjisi,kuşburnu

Bu çalışmada, kuşburnu meyvesinden üretilen pulpun kızılötesi ışınım ile ince tabaka kurutulması işlemi gerçekleştirilmiş ve farklı matematiksel modeller kullanılarak kuruma davranışını en iyi ifade eden model belirlenmiştir. Farklı modellerin kuruma verilerine uygunluğu regresyon katsayısı (R2), düzeltilmiş regresyon katsayısı (düz.-R2), ortalama hata kareleri karekökü (RMSE) ve ki-kare (χ2) değerleri hesaplanıp, deneysel verilerle modelden tahminlenen verilerin karşılaştırılması ile belirlenmiştir. Ayrıca farklı sıcaklıklarda (50, 60, 70, 80 ve 90°C) kızılötesi ışınım ile kurutulan kuşburnu pulpunun difüzyon katsayıları ve aktivasyon enerjisi hesaplanmıştır. Uygulanan tüm sıcaklıklarda elde edilen deneysel verilere en yakın sonuçları veren modelin Midilli ve ark. modeli olduğu tespit edilmiştir. Difüzyon katsayısı değerlerinin 2.19x10-10 – 1.46x10-9 m2/s aralığında değiştiği belirlenmiş ve aktivasyon enerjisi 47.91 kJ/mol olarak hesaplanmıştır.

Bu çalışmada, kuşburnu meyvesinden üretilen pulpun kızılötesi ışınım ile ince tabaka kurutulması işlemi gerçekleştirilmiş ve farklı matematiksel modeller kullanılarak kuruma davranışını en iyi ifade eden model belirlenmiştir. Farklı modellerin kuruma verilerine uygunluğu regresyon katsayısı (R2), düzeltilmiş regresyon katsayısı (düz.-R2), ortalama hata kareleri karekökü (RMSE) ve ki-kare (χ2) değerleri hesaplanıp, deneysel verilerle modelden tahminlenen verilerin karşılaştırılması ile belirlenmiştir. Ayrıca farklı sıcaklıklarda (50, 60, 70, 80 ve 90°C) kızılötesi ışınım ile kurutulan kuşburnu pulpunun difüzyon katsayıları ve aktivasyon enerjisi hesaplanmıştır. Uygulanan tüm sıcaklıklarda elde edilen deneysel verilere en yakın sonuçları veren modelin Midilli ve ark. modeli olduğu tespit edilmiştir. Difüzyon katsayısı değerlerinin 2.19x10-10 – 1.46x10-9 m2/s aralığında değiştiği belirlenmiş ve aktivasyon enerjisi 47.91 kJ/mol olarak hesaplanmıştır.
Kişniş (Coriandrum sativum L.) Bitkisinin Uçucu Yağ Bileşenleri Üzerine  Bor Uygulamasının Etkileri
Kişniş (Coriandrum sativum L.) Bitkisinin Uçucu Yağ Bileşenleri Üzerine  Bor Uygulamasının Etkileri
Yazar: Beyzi, Erman; Güneş, Adem
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Bor,Coriandrum sativum,kişniş,uçucu yağ bileşeni,uçucu yağ oranı

Bu çalışma, kişniş bitkisinin uçucu yağ bileşenleri üzerine bor uygulamasının etkilerini belirlemek amacıyla 2013 –2014 vejetasyon döneminde Kayseri ilinde yapılmıştır. Çalışmada dört adet kişniş çeşidi (Arslan, Gürbüz, Gamze, Erbaa) üzerine, dört adet bor dozu (kontrol, 4, 8 ve 12 kg/da) uygulanmıştır. Deneme ‘’tesadüf bloklarında bölünen bölünmüş parsel deneme desenine’’ göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Ana parsellere bor dozları, alt parsellere ise çeşitler yerleştirilmiştir. Hasat sonrasında her parselden alınan meyveler üzerinden uçucu yağ oran ve bileşen belirlenmiştir. Deneme sonunda uçucu yağ oranları % 0.23 – 0.39 arasında değişiklik göstermiştir. Ayrıca 14 adet toplam bileşen belirlenmiştir. Bu bileşenlerden linalol, camphorve γ-terpinenemajör bileşen olarak ortaya çıkmıştır. Linalol oranı çeşitlere bağlı olarak % 83.81 - 91.40 arasında değişiklik göstermiştir. Her dört çeşitte de en yüksek linalol oranları 8 kg/da bor uygulamasından elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda, Gamze çeşidinde 8 kg/da bor uygulaması ile yüksek uçucu yağ ve linalol oranının elde edildiği belirlenmiştir.

Bu çalışma, kişniş bitkisinin uçucu yağ bileşenleri üzerine bor uygulamasının etkilerini belirlemek amacıyla 2013 –2014 vejetasyon döneminde Kayseri ilinde yapılmıştır. Çalışmada dört adet kişniş çeşidi (Arslan, Gürbüz, Gamze, Erbaa) üzerine, dört adet bor dozu (kontrol, 4, 8 ve 12 kg/da) uygulanmıştır. Deneme ‘’tesadüf bloklarında bölünen bölünmüş parsel deneme desenine’’ göre 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Ana parsellere bor dozları, alt parsellere ise çeşitler yerleştirilmiştir. Hasat sonrasında her parselden alınan meyveler üzerinden uçucu yağ oran ve bileşen belirlenmiştir. Deneme sonunda uçucu yağ oranları % 0.23 – 0.39 arasında değişiklik göstermiştir. Ayrıca 14 adet toplam bileşen belirlenmiştir. Bu bileşenlerden linalol, camphorve γ-terpinenemajör bileşen olarak ortaya çıkmıştır. Linalol oranı çeşitlere bağlı olarak % 83.81 - 91.40 arasında değişiklik göstermiştir. Her dört çeşitte de en yüksek linalol oranları 8 kg/da bor uygulamasından elde edilmiştir. Bu çalışma sonucunda, Gamze çeşidinde 8 kg/da bor uygulaması ile yüksek uçucu yağ ve linalol oranının elde edildiği belirlenmiştir.
Seçilmiş Ceviz Genotiplerine Ait Bazı Meyve Özelliklerinin Değerlendirilmesi
Seçilmiş Ceviz Genotiplerine Ait Bazı Meyve Özelliklerinin Değerlendirilmesi
Yazar: Yıldız, Kenan; Akça, Yaşar; Ünver, Hülya; Oğuz, Halil İbrahim
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Ceviz,pomoloji,temel bileşen analizi

Çalışmada, daha önce yapılmış seleksiyon çalışmaları sonucunda belirlenen genotiplere ait bazı meyve özellikleri arasındaki ilişkiler temel bileşenler analizi ile incelenmiştir. İnceleme sonucunda, Adilcevaz orjinli tiplerde meyve ve iç ağırlığı ile yağ oranın yüksek buna karşılık protein oranlarının düşük olduğu, Başçiftlik (Tokat) orijinli tiplerde ise meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve yağ oranlarının düşük, protein oranlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Aynı şekilde Ankara orijinli tiplerin çoğunun meyve indeksinin düşük (daha yuvarlak meyve), iç ve kabuk rengi değerlerinin ise daha yüksek (daha koyu renkli),  Ermenek orijinli tiplerin çoğunda ise meyve indeksinin yüksek (daha uzun meyve), buna karşılık iç ve kabuk renklerinin daha açık olduğu tespit edilmiştir.

Çalışmada, daha önce yapılmış seleksiyon çalışmaları sonucunda belirlenen genotiplere ait bazı meyve özellikleri arasındaki ilişkiler temel bileşenler analizi ile incelenmiştir. İnceleme sonucunda, Adilcevaz orjinli tiplerde meyve ve iç ağırlığı ile yağ oranın yüksek buna karşılık protein oranlarının düşük olduğu, Başçiftlik (Tokat) orijinli tiplerde ise meyve ağırlığı, iç ağırlığı ve yağ oranlarının düşük, protein oranlarının yüksek olduğu belirlenmiştir. Aynı şekilde Ankara orijinli tiplerin çoğunun meyve indeksinin düşük (daha yuvarlak meyve), iç ve kabuk rengi değerlerinin ise daha yüksek (daha koyu renkli),  Ermenek orijinli tiplerin çoğunda ise meyve indeksinin yüksek (daha uzun meyve), buna karşılık iç ve kabuk renklerinin daha açık olduğu tespit edilmiştir.
“Yıldız” Kuşburnu (Rosa canina)  Çeşidinin Bazı Fenolojik,  Pomolojik ve Morfolojik Özellikleri
“Yıldız” Kuşburnu (Rosa canina)  Çeşidinin Bazı Fenolojik,  Pomolojik ve Morfolojik Özellikleri
Yazar: Güneş, Mehmet; Güneş, Serkan; Dölek, Ümit
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: C vitamini,çeşit,meyve ağırlığı,meyve eti oranı,rakım,tescil.

Bu çalışma, 2012 yılında tescil edilmiş olan “Yıldız” kuşburnu çeşidinin henüz çeşit adayı iken yetiştiriciliğe esas teşkil eden bazı fenolojik, pomolojik ve morfolojik özelliklerini ortaya koymayı amaçlamıştır. “Yıldız” kuşburnu çeşidi daha önce Tokat yöresinde doğal olarak yetişen kuşburnu popülasyonundan seleksiyon yoluyla seçilmiştir. Çalışmanın lokasyon denemeleri Tokat Merkez (rakım:640 m) ve Başçiftlik (rakım:1400 m) ilçelerinde kurulmuş ve iki yıl süreyle yürütülmüştür.  Merkez ilçe lokasyonunda kuşburnu çalıları, her iki yılda da Mayıs ayının üçüncü haftasında çiçeklenmeye başlamış ve Ağustos ayının üçüncü ve dördüncü haftalarında optimal hasat olgunluğuna ulaşmışlardır. Başçiftlik lokasyonunda ise çiçeklenme Temmuz ayının ilk haftasında meydana gelmiş ve meyveler Ağustos ayının son haftası ile Eylül ayının ikinci haftası arasında optimal hasat olgunluğuna ulaşmışlardır.  “Yıldız” kuşburnu çeşidinin bazı pomolojik özellikleri (iki yılın ortalaması olarak) Merkez ve Başçiftlik lokasyonlarında sırasıyla aşağıdaki gibi olmuştur: Meyve ağırlığı 2.15-2.90 g; meyve eti oranı %58.15-69.93; vitamin C 616.24-694.57 mg/100 g; toplam kuru madde %27.66-30.68 ve suda çözünebilir kuru madde %19.52-21.65.  Çeşidin bitkisel gelişimi ve morfolojik özellikleri çevresel koşullardan etkilenmiştir.

Bu çalışma, 2012 yılında tescil edilmiş olan “Yıldız” kuşburnu çeşidinin henüz çeşit adayı iken yetiştiriciliğe esas teşkil eden bazı fenolojik, pomolojik ve morfolojik özelliklerini ortaya koymayı amaçlamıştır. “Yıldız” kuşburnu çeşidi daha önce Tokat yöresinde doğal olarak yetişen kuşburnu popülasyonundan seleksiyon yoluyla seçilmiştir. Çalışmanın lokasyon denemeleri Tokat Merkez (rakım:640 m) ve Başçiftlik (rakım:1400 m) ilçelerinde kurulmuş ve iki yıl süreyle yürütülmüştür.  Merkez ilçe lokasyonunda kuşburnu çalıları, her iki yılda da Mayıs ayının üçüncü haftasında çiçeklenmeye başlamış ve Ağustos ayının üçüncü ve dördüncü haftalarında optimal hasat olgunluğuna ulaşmışlardır. Başçiftlik lokasyonunda ise çiçeklenme Temmuz ayının ilk haftasında meydana gelmiş ve meyveler Ağustos ayının son haftası ile Eylül ayının ikinci haftası arasında optimal hasat olgunluğuna ulaşmışlardır.  “Yıldız” kuşburnu çeşidinin bazı pomolojik özellikleri (iki yılın ortalaması olarak) Merkez ve Başçiftlik lokasyonlarında sırasıyla aşağıdaki gibi olmuştur: Meyve ağırlığı 2.15-2.90 g; meyve eti oranı %58.15-69.93; vitamin C 616.24-694.57 mg/100 g; toplam kuru madde %27.66-30.68 ve suda çözünebilir kuru madde %19.52-21.65.  Çeşidin bitkisel gelişimi ve morfolojik özellikleri çevresel koşullardan etkilenmiştir.
Ege Bölgesi’nde Satılan Üzüm, Erik ve Kayısı Pestillerinin Aflatoksinler ve Okratoksin A Düzeylerinin Belirlenmesi
Ege Bölgesi’nde Satılan Üzüm, Erik ve Kayısı Pestillerinin Aflatoksinler ve Okratoksin A Düzeylerinin Belirlenmesi
Yazar: Çağındı, Özlem; Talay, Aslı
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Aflatoksinler,okratoksin A,pestil

Çalışmada Ege Bölgesi piyasasından temin edilen 24 farklı pestil örneğinin (10 üzüm, 8 erik, 6 kayısı) aflatoksin B1 (AFB1), B2 (AFB2), G1 (AFG1), G2 (AFG2) ve okratoksin A (OTA) içerikleri floresans dedektörlü yüksek performans sıvı kromatografisi (HPLC-FLD) cihazı kullanılarak tespit edilmiştir. Pestil örneklerinin toplam aflatoksin (AFs), AFB2, AFB1 içeriklerinin sırasıyla, 0.20-5.83, 0.20-1.88 ve 0.48-4.96 µg kg-1 aralığında değiştiği belirlenmiştir. AFG1 2.75 µg kg-1 olarak sadece 1 örnekte saptanırken,  AFG2 ise hiçbir örnekte saptanamamıştır. Ayrıca, örneklerde 0.12-0.84 µg kg-1 arasında değişen miktarlarda OTA tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda, tüm pestil örneklerinin mikotoksin içeriklerinin Türk Gıda Kodeksinde belirtilen yasal sınırların altında kaldığı görülmüştür.

Çalışmada Ege Bölgesi piyasasından temin edilen 24 farklı pestil örneğinin (10 üzüm, 8 erik, 6 kayısı) aflatoksin B1 (AFB1), B2 (AFB2), G1 (AFG1), G2 (AFG2) ve okratoksin A (OTA) içerikleri floresans dedektörlü yüksek performans sıvı kromatografisi (HPLC-FLD) cihazı kullanılarak tespit edilmiştir. Pestil örneklerinin toplam aflatoksin (AFs), AFB2, AFB1 içeriklerinin sırasıyla, 0.20-5.83, 0.20-1.88 ve 0.48-4.96 µg kg-1 aralığında değiştiği belirlenmiştir. AFG1 2.75 µg kg-1 olarak sadece 1 örnekte saptanırken,  AFG2 ise hiçbir örnekte saptanamamıştır. Ayrıca, örneklerde 0.12-0.84 µg kg-1 arasında değişen miktarlarda OTA tespit edilmiştir. Çalışma sonucunda, tüm pestil örneklerinin mikotoksin içeriklerinin Türk Gıda Kodeksinde belirtilen yasal sınırların altında kaldığı görülmüştür.
Türkiye Tarım Sektörü Bölgesel Toplam Faktör Verimliliğinin Malmquist Endeks ile Belirlenmesi
Türkiye Tarım Sektörü Bölgesel Toplam Faktör Verimliliğinin Malmquist Endeks ile Belirlenmesi
Yazar: Karaman, Süleyman; Özalp, Asaf
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Destekleme,Düzey   Bölgeleri,Malmquist Toplam Faktör Verimlilik Endeks

Bu çalışmada, bölgesel Düzey  ’e göre tarım sektörünün son on iki yıldaki teknolojik değişim, etkinlik ve toplam faktör verimliliği farklılıkları Malmquist Toplam Faktör Verimlilik Endeksi ile değerlendirilmiştir. Bu on iki yıllık süreçte Türkiye’de tarımsal üretim değeri, en fazla TR3 bölgesinde gerçekleşmiştir. Çünkü TR3 bölgesi, bitkisel ve hayvancılık faaliyetinde kullanılan girdiler açısından birinci sıradadır. Bu durumun gerçekleşmesinde bölgeye verilen desteklerin önemli katkısı olduğu söylenebilir. Bu dönemde ulusal düzeyde Toplam Faktör Verimliliğinde yıllık ortalama %1 oranında büyüme olmuştur. Bu dönem sürecinde Toplam Faktör Verimliliği (TFV), 2011 yılında maksimum düzeye ulaşmış fakat bu yıldan sonra Toplam Faktör Verimliliğinde azalma olmuştur. Bölgesel düzeyde performanslar değerlendirildiğinde, en şaşırtıcı performansı TFV’nde yıllık ortalama %10.7 büyüme ile TR1 bölgesi göstermiştir. Geriye kalan bölgeler arasında, güçlü performans gösteren bölgeler TRA ve TR9’dur. Bu bölgelerinin TFV büyüme oranları sırasıyla  %5.1 ve %2.7’dir. 12 yıllık süreçte TFV’nde en fazla azalma %5.4 ile TRC bölgesinde olmuştur.

Bu çalışmada, bölgesel Düzey  ’e göre tarım sektörünün son on iki yıldaki teknolojik değişim, etkinlik ve toplam faktör verimliliği farklılıkları Malmquist Toplam Faktör Verimlilik Endeksi ile değerlendirilmiştir. Bu on iki yıllık süreçte Türkiye’de tarımsal üretim değeri, en fazla TR3 bölgesinde gerçekleşmiştir. Çünkü TR3 bölgesi, bitkisel ve hayvancılık faaliyetinde kullanılan girdiler açısından birinci sıradadır. Bu durumun gerçekleşmesinde bölgeye verilen desteklerin önemli katkısı olduğu söylenebilir. Bu dönemde ulusal düzeyde Toplam Faktör Verimliliğinde yıllık ortalama %1 oranında büyüme olmuştur. Bu dönem sürecinde Toplam Faktör Verimliliği (TFV), 2011 yılında maksimum düzeye ulaşmış fakat bu yıldan sonra Toplam Faktör Verimliliğinde azalma olmuştur. Bölgesel düzeyde performanslar değerlendirildiğinde, en şaşırtıcı performansı TFV’nde yıllık ortalama %10.7 büyüme ile TR1 bölgesi göstermiştir. Geriye kalan bölgeler arasında, güçlü performans gösteren bölgeler TRA ve TR9’dur. Bu bölgelerinin TFV büyüme oranları sırasıyla  %5.1 ve %2.7’dir. 12 yıllık süreçte TFV’nde en fazla azalma %5.4 ile TRC bölgesinde olmuştur.
Effect of Humic Acid Applications on the Yield Components in Chickpea
Effect of Humic Acid Applications on the Yield Components in Chickpea
Yazar: Kahraman, Ali
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Cicer arietinum,correlation,fertilize,Konya.

Chickpea is one of the most important legumes as human food over world. Using of humic acid based fertilizers has been increased for the last decade in Turkey. Therefore, a field trial was planned according to randomized blocks design in 2013 with 3 replications under Konya ecological conditions to evaluate effect of humic acid doses (0.0-conrol, 6.0-dose 1, 9.0-dose 2 and 12 kg da-1-dose 3) on yield and yield related important characteristics of chickpea variety "Çağatay" were determined. Following ranges were obtained; 29.56 (dose 3) - 41.44 (dose 2) for pod/plant, 82.09% (control) - 89.66% (dose 3) for fertile pod, 38.33cm (control) - 54.44cm (dose 1) for plant height, 13.67cm (control) - 16.61cm (dose 1) for first pod height, 2.33 (control) - 3.00 (dose 2) for main branch/plant, 183.16 (control) - 245.53 kg da-1 (dose 2) for seed yield and 417.23g (dose 3) - 449.90g (dose 1) for thousand seed weight. Variance analysis showed significance (p<0.01) for pod/plant, plant height and seed yield. In general, present study showed an increasing tendency on the yield related parameters in Çağatay variety by application dose of 6.0 kg da-1 and 9.0 kg da-1 humic acid while increased dose caused to reduce in yield. There is a big demand for following studies still that are based on different varieties and application doses of fertilizers to improvement of yield and yield related parameters.

Chickpea is one of the most important legumes as human food over world. Using of humic acid based fertilizers has been increased for the last decade in Turkey. Therefore, a field trial was planned according to randomized blocks design in 2013 with 3 replications under Konya ecological conditions to evaluate effect of humic acid doses (0.0-conrol, 6.0-dose 1, 9.0-dose 2 and 12 kg da-1-dose 3) on yield and yield related important characteristics of chickpea variety "Çağatay" were determined. Following ranges were obtained; 29.56 (dose 3) - 41.44 (dose 2) for pod/plant, 82.09% (control) - 89.66% (dose 3) for fertile pod, 38.33cm (control) - 54.44cm (dose 1) for plant height, 13.67cm (control) - 16.61cm (dose 1) for first pod height, 2.33 (control) - 3.00 (dose 2) for main branch/plant, 183.16 (control) - 245.53 kg da-1 (dose 2) for seed yield and 417.23g (dose 3) - 449.90g (dose 1) for thousand seed weight. Variance analysis showed significance (p<0.01) for pod/plant, plant height and seed yield. In general, present study showed an increasing tendency on the yield related parameters in Çağatay variety by application dose of 6.0 kg da-1 and 9.0 kg da-1 humic acid while increased dose caused to reduce in yield. There is a big demand for following studies still that are based on different varieties and application doses of fertilizers to improvement of yield and yield related parameters.
Katı Kültür Fermantasyon Tekniği ile Streptomyces sp. TEM25’ten Ksilanaz Üretimi
Katı Kültür Fermantasyon Tekniği ile Streptomyces sp. TEM25’ten Ksilanaz Üretimi
Yazar: Çadırcı, Bilge Hilal; Yaşa, İhsan
Dergi: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Vol. 34 No. 2, 2016
Anahtar kelimeler: Batık kültür fermantasyon,Katı kültür fermantasyon,Ksilanaz,Streptomyces,Selülaz

Bu çalışmada, endüstriyel ve biyoteknolojik alanda geniş yer tutan ksilanaz enzimi üretimi için yeni gen kaynakları araştırılmış ve üretim koşulları optimize edilerek enzim üretim verimi arttırılması amaçlanmıştır. Bu nedenle, katı kültür ve batık kültür fermantasyonu teknikleri karşılaştırılmış, fermantasyon için başlangıç inokülasyon şekli ve miktarı optimize edilmiş ve nemlendirme oranının enzim üretim verimine etkisinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Topraktan izole edilen 49 Aktimoniset izolatı içinden, en iyi ksilanaz üretici olarak belirlenen Streptomyces TEM 25 straininden ksilanaz üretiminin en iyi buğday kepeği kullanılarak yapılan katı kültür fermantasyonunda gerçekleştiği tespit edilmiştir. Katı kültür fermantasyon koşulları optimize edilerek ksilanaz enzim aktivitesi yaklaşık 1,5 kat arttırılmış ve %66,6 nemlendirme koşullarında 45,85 ±1.22 U/g kepek enzim aktivitesine ulaşıldığı belirlenmiştir. Amonyum sülfat çöktürme yöntemi ile kısmi saflaştırılan enzimin spesifik aktivitesi 5 kat artırılmıştır.

Bu çalışmada, endüstriyel ve biyoteknolojik alanda geniş yer tutan ksilanaz enzimi üretimi için yeni gen kaynakları araştırılmış ve üretim koşulları optimize edilerek enzim üretim verimi arttırılması amaçlanmıştır. Bu nedenle, katı kültür ve batık kültür fermantasyonu teknikleri karşılaştırılmış, fermantasyon için başlangıç inokülasyon şekli ve miktarı optimize edilmiş ve nemlendirme oranının enzim üretim verimine etkisinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Topraktan izole edilen 49 Aktimoniset izolatı içinden, en iyi ksilanaz üretici olarak belirlenen Streptomyces TEM 25 straininden ksilanaz üretiminin en iyi buğday kepeği kullanılarak yapılan katı kültür fermantasyonunda gerçekleştiği tespit edilmiştir. Katı kültür fermantasyon koşulları optimize edilerek ksilanaz enzim aktivitesi yaklaşık 1,5 kat arttırılmış ve %66,6 nemlendirme koşullarında 45,85 ±1.22 U/g kepek enzim aktivitesine ulaşıldığı belirlenmiştir. Amonyum sülfat çöktürme yöntemi ile kısmi saflaştırılan enzimin spesifik aktivitesi 5 kat artırılmıştır.