hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Med Miktarlarının Takdirinde Kullanılan Ölçü Birimleri ve Bunlara Dair Farklı Yaklaşımların İncelenmesi
Units of Measure Used in the Evaluation of Madd Quantities and examining of different approaches to them
Yazar: Pilgir, Muhammed
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Kıraat,Med,Müşâfehe,Üç Elif Ekolü,Beş Elif Ekolü ; Qirāʾāt,Madd,Mushāfaha,The school of three alif,The school of five alif

Bu makalede, med süreleri için takdir edilen ölçü birimleri hakkında kıraat literatüründe ortaya çıkan farklı yaklaşımlar tetkik edilmiştir. Muteber med ekollerinden “üç elif ekolü” ile “beş elif ekolü”nün uygulamaları zahiren farklı sonuçlar vermesine rağmen bunlar keyfiyet itibarıyla ayniyet arz etmektedir. Fakat bu konudaki farklı uygulamalar, kıraat ilmiyle iştigal edenler de dâhil olmak üzere, zihinleri bulandıran bir meseledir. Bundan hareketle mezkûr konunun aydınlatılması ve hakkındaki muğlaklıkların giderilmesi çalışmanın hedeflerindendir. Nitekim bu çalışmada med ölçü birimleri hakkındaki farklılıkların ve bunların mahiyetleri bakımından durumlarının izah edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçlar doğrultusunda konunun kıraat literatüründeki panoraması resmedilmeye çalışılmıştır. Yapılan çalışma neticesinde üç farklı med ekolü belirlenmiş ve ulema nezdinde bu üç ekolden “üç elif ekolü” ile “beş elif ekolü”nün muteber olduğu tespit edilmiştir. Her ne kadar bu ekollerin kullanımlarında maddi farklılıklar olsa da bunların mahiyet itibarıyla ayniyet arz ettikleri saptanmıştır.

In this article, different approaches that emerged in the qirāʾāt literature about the units of measure related to the durations of the madd are examined. Although the practices of “the school of three alif” and “the school of five alif” which are among the respected schools of madd, seem to give different results, they are the same in terms of quality. However, the different practices on this subject, including those who deal with the science of qirāʾāt, is a matter that confuses the minds. From this point of view, one of the objectives of the study is to illuminate the aforementioned subject and eliminate any ambiguities about it. As a matter of fact, in this study, it is aimed to explain the differences about madd measurement units and their status in terms of their essence. For these purposes, the panorama of the subject in the qirāʾāt literature has been tried to be depicted. As a result of the study, three different schools of madd were determined and it was determined that among these three schools, “the school of three alif” and “the school of five alif” were reliable. Although there are apparent differences in the usage of these schools, it has been determined that they are the same in essence.
Kavram Atlası: Din Psikolojisi I-II
Concept Atlas: Psychology of Religion I-II
Yazar: Çevik Demir, Şükran
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Social Sciences,Psychology,Psychology of Religion,Concept,Dictionary ; Sosyal Bilimler,Psikoloji,Din Psikolojisi,Kavram,Sözlük

Bu çalışmada, Kavram Atlası Projesi kapsamında kaleme alınmış olan  “Kavram Atlası Din Psikolojisi- I ve Din Psikolojisi- II” isimli eserler incelenmiştir. Din psikolojisi alanındaki kavramları konu alan eserin birinci cildi daha çok başlangıç seviyesindeki, ikinci cildi ise daha üst düzey araştırmacılara yöneliktir. Eser; din psikolojisi alanına temel oluşturan, ilgi gören ve görmesi beklenen kavramları konu bütünlüğü içinde bir araya getirerek akademik alana katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

In this study “Concept Atlas Psychology of Religion I and Psychology of Religion II” which were written in the context of Concept Atlas Project were examined. The first volume of book tackling the branches in psychology of religion is for beginning level researchers, the second volume is for more component expert researchers. This work aims to contribute to academic area of interested, expected to attract and concepts creating a foundation to area psychology of religion by integrating.
Ali Salahaddin Yiğitoğlu’nun Türkçe Gazellerinde Vahdet-i Vücûd
Waḥdat Al-Wujūd in The Turkish Ghazals of Ali Salahaddin Yiğitoğlu
Yazar: Tabakoğlu, Mehmet
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Tasavvuf,Ali Salahaddin,Vahdet-i Vücûd,Şiir. ; Sufism,Ali Salahaddin,Waḥdat al-wujūd,Poem.

19. yy.’ın son çeyreğinde İstanbul’da doğan Ali Salahaddin, idadî-i mülkî ve hukuk mektebindeki öğreniminin ardından Maarif Nezaretine bağlı çeşitli kademelerde katiplik yapmıştır. Zengin bir ilim ve kültür ortamında yetişmiş olan Ali Salahaddin, Arapça, Farsça ve Fransızca bilmektedir. Kimi gazellerini Farsça kaleme kalmıştır. İstanbul’un meşhur bazı liselerinde Arapça, Farsça, Türkçe ve Edebiyat öğretmenliği yapmıştır. Daha çok dini ve tasavvufi muhitlerde bulunduğu anlaşılan Ali Salahaddin’in bazı yazıları dönemin saygın dergilerinde yayımlanmıştır. Çeşitli telif ve tercüme eserleri bulunmakla birlikte özellikle İbn Arabî’den yaptığı çevirilerle dikkat çekmektedir. 1925’te Aşkın Sesi adlı şiir kitabı basılmış olan Ali Salahaddin’in değişik konularda şiirleri vardır fakat onun en güzel ve güçlü şiirleri dini-tasavvufi konularda yazdıklarıdır. Biz bu makalede Yiğitoğlu’nun Türkçe gazellerinde yoğun bir şekilde işlediği vahdet-i vücud bahislerini belli başlıklar altında tahlil etmeye çalışacağız.

Ali Salahaddin was born in Istanbul in the last quarter of the 19th century. After studying at the civil high school and law school, he worked as a clerk at various levels of the Ministry of Education. He grew up in a rich scholarly and cultural environment and was fluent in Arabic, Persian and French. He wrote some of his ghazals in Persian. He taught Arabic, Persian, Turkish and Literature in some famous high schools of Istanbul. He was mostly involved in religious and sufi circles. Some of his writings were published in reputable journals of the period. He authored and translated various works and is especially notable for his translations of Ibn al-ʿArabī. Ali Salahaddin, who wrote the most beautiful and powerful poems on religious and Sufi subjects, has poems on various subjects and his book of poems titled Aşkın Sesi was published in 1925. In this article, we will try to analyse the waḥdat al-wujūd themes that Yiğitoğlu intensively deals with in his Turkish ghazals under certain headings.
Kutbuddin eş-Şirâzî’nin Akılcı Felsefeye ve Meşşâî Tanım Teorisine Eleştirileri: Şerhu Hikmetü’l-İşrâk’ı Bağlamında Bir Tahlil
Quṭb al-Dīn al-Shīrāzī’s Criticism of Rational Philosophy and Peripatetic Definition Theory: : An Analy-sis within the Con-text of Şarh Ḥikmat al-Ishrāq
Yazar: Evmeş, Adem
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Mantık,Kutbuddin eş-Şirâzî,Sühreverdî,İşrâk Felsefesi,Eleştiri ; Logic,Quṭb al-Dīn al-Shīrāzī,Suhrawardī,Enlightenment Philosophy,Criticism

Bu çalışmanın amacı, Kutbuddin eş-Şirâzî’nin akılcı felsefeye ve Meşşâî tanım teorisine yönelik eleştirileri incelemektir. İşrâk felsefesi söz konusu olduğunda akla gelen ilk isimlerden biri Kutbuddin eş-Şirâzî’dir. Bu bağlamda 14. yüzyılda yaşamış olan Şirâzî, hem Sühreverdî’nin eserine şerh yazarak hem de müstakil eserler kaleme alarak İşrâkî tavrıyla dikkat çekmektedir. Bu anlamda İşrâkî tavırla ilgili en açık ifadeleri Hikmetü’l-işrâk’a yazdığı şerhte rastlamak mümkündür. Şirâzî, İbn Sînâ’nın tarif teorisine eleştiriler yönelterek tanımın; ortak kurucu unsurlardan yani cins ve ayırt edici kurucu unsurların toplamından meydana gelmesinin zor olduğunu belirtir. Biz bu çalışmada öncelikle Şirâzî’nin Hikmetü’l-işrâk’a yazdığı şerhinin “mukaddimesinde” yer alan İbn Sînâ’ya yönelik eleştirilerini, bahsî hikmete zarar verdikleri görüşünü ve İşrâk felsefesinin kaynaklarını ele almaya çalışacağız. Daha sonra Şirâzî’nin tarif konusunda İbn Sînâcı tarif teorisine yönelik eleştirilerin inceleyeceğiz. Elde ettiğimiz bilgilerden hareketle de, Şirâzî’nin İşrâkîlik tasavvurunu ortaya koymaya, eleştirilerinin kaynağını ve getirdiği çözüm önerileri ele alınacaktır.

The aim of this study is to examine the criticisms of rational philosophy and Peripatetic definition theory. al-Shīrāzī who lived during the 14th century attracts attention with his illuminative attitude by both writing an annotation to Suhrawardī’s work and writing independent Works. al-Shīrāzī criticizes Ibn Sīnā’s theory of description and stresses that it is hard for description to comprise of common constituent elements, namely the sum of types and distinctive constituent elements. The present study will primarily try to discuss al-Shīrāzī’s criticism of Ibn Sīnā in the “preface” of his annotation to Ḥikmat al-Ishrāq, as well as damages to the aforementioned philosophy and resources of illuminative philosophy Then examine the criticism toward Ibn Sīnā’s theory of description regarding al-Shīrāzī’s description. Considering the data acquired, the study aims to reveal al-Shīrāzī’s illuminative perception and examine the resources of criticism and solution offers generated.
Helene Thibault. Sekülerleşme Karşısında İslam: Tacikistan’ın Dönüşümü
Helene Thibault. Transforming Tajikistan State-Building and Islam in Post-Soviet Central Asia
Yazar: İskenderoğlu, Muammer
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Islam,Secularism,Tajikistan,Religion-State Relationship,Central Asia ; İslam,Sekülerleşme,Tacikistan,Din-Devlet İlişkisi,Orta Asya

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin bir parçası olarak yetmiş yıllık dinin toplum üzerindeki kısıtlama hizmetlerinin sona ermesinin ardından 1990'ların başında bağımsızlığa kavuşan Orta Asya devletlerinde genel olarak bir dini canlanma hareketi başlamıştı. Aradan geçen çeyrek asrın ardından bu cumhuriyetlerde din sorununun sağlıklı bir temele oturtulduğu söylenemez. Bu cumhuriyetlerin birçoğunda yerli yöneticilerin eski Sovyet zihniyetiyle dine yaklaşmaları, dinin toplumdaki yerine dair sağlıklı bir çözümün karşısında en büyük engel olarak görünüyor. Helene Thibault, Orta Asya'da İslam sorununu Tacikistan örneği üzerinden inceliyor ve Sovyetler Rejiminin yetmiş yıllık kültürünün Tacikistan'da siyaset süreçlerini, insanların dininin toplumsal yerini güvence altına alma ve dini kimliklerinin ifade edilme şekillerini ekilemeye nasıl devam ettiriyor dikkat çekici bir çalışmayla ortaya koyuyor.

After the end of seventy years of religious restrictions on society as part of the Union of Soviet Socialist Republics, a general religious revival had begun in the Central Asian states that gained independence in the early 1990s. After a quarter of a century, it cannot be said that religious question has been placed on a healthy basis in these republics. In many of these republics, local rulers’ approach to religion with the old Soviet mentality seems to be the biggest obstacle to a healthy solution to the place of religion in society.Helene Thibault examines Islam in Central Asia through the case study of Tajikistan and reveals with a remarkable study how the seventy-year-old culture of the Soviet Regime continues to influence the use of politics in Tajikistan, the way people secures religion’s social place and express their religious identity.
Platon’dan Geç Antik Döneme Hurafe Algısı Üzerine Bir Değerlendirme
An Evaluation on the Perception of Superstition from Plato to Late Antiquity
Yazar: Kömürcüoğlu, Şeyma
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Felsefe Tarihi,Hurafe,Platon,Aristoteles,Geç antik dönem ; History of Philosophy,Superstition,Plato,Aristotle,Late Antiquity

Antik Yunan’da felsefe öncesi dönemde insanların Tanrı’ya ve evrene dair temel kabullerinin mitlere dayandığı ve bu kabulleri yansıtan anlatıların genel olarak sözlü edebiyat yoluyla gerçekleştiği bilinmektedir. Mitler antik Yunan insanının zihin dünyasını şekillendirirken, pratik hayatta da akıl dışı kabul edilebilecek uygulamalara rastlamak mümkündür. Bu makalede bir yandan antik Yunan toplumunda akıl-dışı kabul edilen hurafelere yaklaşımlar incelenirken, bir yandan Platon’un akıl-dışı hurafelerle mitler arasında bir fark görüp görmediği soruşturulmuştur. Platon’un diyaloglarında yer verdiği Tanrı tasavvuru ile hurafeler arasındaki irtibata temas edilerek, geç antik dönem için de, Theophrastus’tan başlayıp Plutarch’a uzanan bir dönemde metinlerin incelemesi yapılmıştır. Bu metinler dönemin hurafe algısını yansıtması, hurafeye inanan insan tipolojisini vermesi ve dönemin ana akım dinî inanışları açısından hurafenin yerini göstermeleri açısından değerlendirilmiştir. Bu çerçevede makelenin ana amacı, antik Yunan toplumunda hurafeye olan yaklaşımları belirlemek ve felsefe sözkonusu olduğunda mit ve hurafenin işlevsel olarak nasıl birbirinden ayrı tutulduğuna işaret etmektir.

It is known that in the pre-philosophical period of Ancient Greece, people's basic assumptions about God and the universe were based on myths, and the narratives reflecting these assumptions were generally realized through oral literature. While myths shaped the mental world of ancient Greek people, it is possible to come across practices that can be considered irrational in practical life. In this article, while examining the approaches to superstitions considered irrational in ancient Greek society, it is also investigated whether Plato sees a difference between irrational superstitions and myths. By touching upon the connection between Plato's conception of God in his dialogues and superstition, the texts of late antiquity, starting from Theophrastus to Plutarch, are analyzed. These texts are evaluated in terms of reflecting the perception of superstition of the period, giving the typology of people who believe in superstition, and showing the place of superstition in terms of mainstream religious beliefs of the period. In this framework, the main aim of the article is to determine the approaches to superstition in ancient Greek society and to point out how myth and superstition were functionally separated from each other when it comes to philosophy.
Haber-i Vâhid Yaklaşımının Kur'ân Yorumuna Etkisi
The Effect of Khabar al-Wāḥid Approach on the Interpretation of the Qurʾān
Yazar: Yıldırım, Tuğba
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Tafsīr,Commentator,al-Khabar al-Wāḥid,Evidence Value ; Tefsir,Müfessir,Haber-i Vâhid,Delil Değeri

Hz. Peygamber zamanında dînî konulardaki bilgiler, bizzat kendisinden alındığı için bu bilgilerin sorgulanmasına genellikle ihtiyaç duyulmamıştır. Ancak sonraki dönemlerde bu bilgilere rivayet ve nakil yoluyla ulaşılması, nakledilen haberlerin bilgi ve amel değerinin araştırılması gereğini doğurmuştur. Tevatür derecesine ulaşamamış haber olarak kabul edilen haber-i vâhidin, bilgi ve amel değeri tartışmalara konu olmuştur. Fıkıh, hadis ve kelâm ilimleri arasında müşterek kullanılan ve tartışılan bu terimin tefsir ilmi açısından da ele alınmasını amaçlayan çalışmamız, bu yönüyle özgün bir nitelik taşımaktadır. Haber-i vâhidin çoğunlukla delil değeri üzerinden tartışılması, bilhassa fıkıh alanında yapılan çalışmaları, mezheplerin bu konudaki görüş ve tutumlarını tespit etmeye yönlendirmiştir. Buradan hareketle çalışmada, mezhep kimliğiyle ön plana çıkmış farklı mezheplere mensup müfessirler özelinde haber-i vâhid yaklaşımının ele alınması hedeflenmektedir. Her müfessirin mensup olduğu mezhebin yaklaşımını esas alarak Kur’ân’ı yorumlamasının sebep olduğu, haber-i vâhid örneğinde Kur’ân yorumunun ideal bir tefsir tarzı olup olmadığı probleminin değerlendirilme gayreti, çalışmanın önemine katkı sağlamaktadır.

Since the information on religious issues was taken from Prophet Muhammad at the time of revelation, there was generally no need to question this information. However, reaching this information employing narration and transmission in the following periods necessitated the research of the information and practical value of the transmitted news. The knowledge and practical value of the al-khabar al-wāḥid, which is accepted as news that has yet to reach the level of tawātur, has been the subject of debate. Our study, which aims to deal with this term, used and discussed in common among the sciences of fiqh, ḥadīth, and kalām, has a unique quality in this respect. Discussing the al-khabar al-wāḥid mainly based on its evidential value has led to the determination of the views and attitudes of the sects on this issue, especially the studies carried out in the field of fiqh. From this point of view, the present study aims to deal with the al-khabar al-wāḥid approach, particularly for commentators from different sects who have come to the fore with their sectarian identity. The effort to evaluate the problem of whether the interpretation of the Qurʾān is an ideal tafsīr style in the example of al-Khabar al-Wahid, which has brought us by the interpretation of the Qurʾān based on the approach of the sect to which each commentator belongs, contributes to the importance of study.
Çin Din ve Düşünce Geleneğinde Muğlak Bir İdeal Olarak Wu-Wei: Kavramsal ve Tarihsel Bir İnceleme
Wu-wei as an Ambiguous Ideal in the Chinese Tradition of Religion and Thought: A Conceptual and Historical Study
Yazar: Özalp, Mürsel
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: History of Religions,Wu-wei,Taoism,Lao Tsu,Chinese Religion ; Dinler Tarihi,Wu-wei,Taoizm,Lao Tzu,Çin Dini

Literal olarak “gayretsizlik/eylemsizlik” şeklinde tercüme edilen wu-wei, en belirgin şekliyle Lao Tzu’ya atfedilen Tao Te Ching (Yol ve Erdem Klasiği) adlı eserde geçer ve yüce Tao’nun önemli bir vasfı olarak tanımlanır. Ancak Lao Tzu tarafından idealize edilen bu prensibe daha önceki dönemlerle tarihlendirilen korunmuş Çin literatüründe de atıfların olduğu ileri sürülmüştür. Bu iddiaya göre wu-wei, Shih-ching (Şiirler Kitabı) gibi eski Çin şiirinde aristokrat beyefendi veya karizmatik genç asilzadenin tutum ve davranışlarında ete kemiğe bürünmektedir. Lao Tzu ile aynı dönemde yaşayan Konfüçyüs ve daha sonra gelen Chuang Tzu, Wang Pi ile Shen Pu-hai ve Han Fei gibi bazı Taocu ve yasacı teorisyen, filozof ve devlet adamları da wu-wei kavramını farklı şekillerde -bireysel manevi tekâmül veya siyasi-politik yönetim minvalinde- kullanmışlardır. Farklı dönem ve alanlara teşmil edilip birbirine yakın veya uzak pek çok anlam yüklenmesinin sebebi ise wu-wei’in tanımlanması ve anlaşılması zor bir kavram olmasıdır. Bundan dolayı wu-wei geçmişten günümüze farklı açıklamalar, sembolik, alegorik ve mecazi benzetmeler ve metaforlarla tanımlanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, Taoizm özelinde manevi bir sükûnet modeli olarak resmedilen wu-wei kavramının Çin din ve düşünce geleneğindeki izleri sürülecektir.

The concept of wu-wei, which can be translated literally as "inexertion/inaction" appears most clearly in Tao te Ching (Book of Way and Virtue) attributed to -a quasi-historical and legendary figure- Lao Tzu who believed to have lived in the sixth century B.C. This famous term is defined as an important attribute of the nameless Tao by Lao Tzu. However, it has been suggested that there are references to this principle idealized by Lao Tzu in the preserved Chinese literature dated back to earlier periods. According to this claim, wu-wei is embodied and reflected in the attitudes and behaviours of the aristocratic gentleman or charismatic young nobleman in ancient Chinese poetry. Lao Tzu's contemporary Confucius and following them some Taoist and legalist theorists, philosophers and statesmen such as Chuang Tzu, Wang Pi and Shen Pu-hai and Han Fei also used the concept of wu-wei for individual spiritual evolution or political administration. Since wu-wei is a difficult concept to understand and define, it has been extended to different periods and areas and used in many senses close or far from each other. Therefore, wu-wei has been tried to be defined with different explanations, symbolic, allegorical, similes and metaphors from past to present. In this study, the traces of the concept of wu-wei, which is portrayed as a model of spiritual tranquillity in Taoism, in the tradition of Chinese religion and thought will be examined.
Walter J. Ong. Sözlü ve Yazılı Kültür: Sözün Teknolojileşmesi
Walter J. Ong. Orality and Literacy: The Technologizing of the Word
Yazar: Tülüce, Hüseyin Adem
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: Culture,oral culture,written culture ; Kültür,sözlü kültür,yazılı kültür

Sözlü ve yazılı kültür konusunda antropolog, felsefeci, edebiyatçı, sosyolog ve psikologlar tarafından meseleyi farklı boyutlarıyla inceleyen birçok çalışma yapılmıştır. Bilhassa günümüz dünyasında sinema, bilgisayar ve internet teknolojisinin gelişmesiyle birlikte sözlü ve yazılı kültür konusu görsellik ve işitsellik bağlamında tekrar gündeme gelmiştir. Sözlü ve yazılı kültür arasındaki ayrım özellikle edebiyat araştırmalarıyla ortaya çıkmıştır.

There have been many studies on oral and written culture by anthropologists, philosophers, writers, sociologists and psychologists examining the issue from different dimensions. Especially in today's world, with the development of cinema, computer and internet technology, the issue of oral and written culture has come to the fore again in the context of visual and auditory. The distinction between oral and written culture has emerged especially with literary studies.
Uyûnîler Emirliği Siyasî Tarihi (469/1070-636/1239)
Political History of the ʿUyūnid State (469/1070-636/1239)
Yazar: Kurnaz, Yasin
Dergi: Dergiabant, Vol. 11 No. 2, 2023
Anahtar kelimeler: History of Islam ; İslam Tarihi ; History of Islam,Bahrain,Uyunid State,Lahsa,Qatif ; İslâm Tarihi,Bahreyn,Uyûniyye Emirliği,Lahsâ,Katîf

Uyûnîler Emirliği Abdullah b. Ali el-Uyûnî (öl. 520/1126) tarafından 469/1070 yılında Lahsâ’da kurulmuş ve 636/1239 yılında Benî Âmir ve Salgurlular tarafından yıkılmıştır. Emirlik, Lahsâ, Katîf şehirleri ve Evâl Adası’nda hüküm sürmüştür. Günümüzde Evâl, Bahreyn olarak bilinirken Lahsâ ve Katîf şehirleri ise Suudi Arabistan sınırları içerisinde ve yarımadanın doğusunda yer almaktadır. Çoğu iç savaşlardan ibaret olan bir siyasî tarihe sahip bu emirlik, Selçuklu Devleti ve Abbâsî hilafetiyle zaman zaman iletişim hâlinde bulunmuş; bölgedeki ticaret ve hac yollarını onlar adına emniyetli kılmıştır. Bölgenin hükmedilmesi güç tabii şartları Selçukluların ve Abbasîlerin Uyûnî yöneticileriyle ilişkilerinin müspet olmasını sağlamıştır. Hac ve ticaret yollarını kontrol etmesinin yanında Basra Körfezi ticareti ve sahillerdeki inci dalgıçlığı, emirliğin en önemli gelir kaynaklarındandır. Bu çalışma Bahreyn’de kurulan Uyûnîler Emirliği’nin siyasî tarihine bir nebze olsun katkı sunmayı ve kendisinden sonra yapılacak çalışmaların ilk adımı olmayı amaçlamaktadır.

The Uyunid Dynasty was founded by Abdullah bin Ali al-Uyûnî (d. 520/1126) in Lahsa in 469/1070 and destroyed by Benī Āmir and the Salghurids in 636/1239. The emirate ruled over the cities of Lahsa, Qatif, and the island of Awal. Nowadays, Awal is known as Bahrain, while the cities of Lahsa and Qatif are located within the borders of Saudi Arabia and in the east of the peninsula. This emirate, which had a political history consisting mostly of civil wars, was in contact with the Seljuk Empire and the Abbasid caliphate from time to time and secured the trade and pilgrimage routes in the region for them. The difficult natural conditions of the region ensured that the Seljuks and the Abbasids had good relations with the rulers of Uyunid. In addition to controlling the pilgrimage and trade routes, the Persian Gulf trade and pearl diving on the coasts were among the most significant sources of income for the emirate. This study aims to contribute to the political history of the Uyunid Dynasty founded in Bahrain and to be the first step towards future studies.