hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Söylem, Söylem-Dışı ve Teorik Stratejiler
Discourse, Extra-Discourse and Theoretical Strategies
Yazar: Özdemir, Ali Murat
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 35 No. 271, 2014
Anahtar kelimeler: Söylem,Althusser,yapısalcılık,post-yapısalcılık

ÖzetOkumakta bulunduğunuz çalışma, söylem ve kapitalist iktidar arasındaki ilişkilerideğerlendirirken dikkat edilmesi gereken hususlar üzerine yoğunlaşmaktadır. Çalışmanıniki temel konusu ve bir gayesi bulunmaktadır. Gerçekliğin temsili hususu ve AlthusserciMarksizm’in post-yapısalcılık karşısındaki konumu bize konuları verirken, materyalist birteorik stratejinin kontürleri üzerine saptamalar da gayeyi teşkil edecektir.Anahtar kelimeler: Söylem, Althusser, yapısalcılık, post-yapısalcılık, söylem-dışı alan AbstractThis article explores the relation between work, discourse and power in capitalist societies.This study has two objects of investigation and one aim. The issues of the representationof reality in mind and of the theoretical position of Althusserian Marxism against poststructuralismgive us the objects of investigation. To take some preliminary notes for a possiblefuture materialist discursive/theoretical strategy gives us the aim.Key words: Discourse, Althusser, structuralism, post-structuralism, extra-discursive realm

ÖzetOkumakta bulunduğunuz çalışma, söylem ve kapitalist iktidar arasındaki ilişkilerideğerlendirirken dikkat edilmesi gereken hususlar üzerine yoğunlaşmaktadır. Çalışmanıniki temel konusu ve bir gayesi bulunmaktadır. Gerçekliğin temsili hususu ve AlthusserciMarksizm’in post-yapısalcılık karşısındaki konumu bize konuları verirken, materyalist birteorik stratejinin kontürleri üzerine saptamalar da gayeyi teşkil edecektir.Anahtar kelimeler: Söylem, Althusser, yapısalcılık, post-yapısalcılık, söylem-dışı alan AbstractThis article explores the relation between work, discourse and power in capitalist societies.This study has two objects of investigation and one aim. The issues of the representationof reality in mind and of the theoretical position of Althusserian Marxism against poststructuralismgive us the objects of investigation. To take some preliminary notes for a possiblefuture materialist discursive/theoretical strategy gives us the aim.Key words: Discourse, Althusser, structuralism, post-structuralism, extra-discursive realm
Faşizmin Özü
Faşizmin Özü
Yazar: Polanyi, Karl
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 35 No. 271, 2014

Çeviri: Benan EresÇevirmenin Notu: Bu yazı ilk olarak 1930 yılındaAvusturya’da mütedeyyin sosyalist bir grubun dergisi olanMenschheits Kampf’ta 1, “Das Wesen des Faschismus”başlığıyla yayınlandı. Aşağıdaki Türkçe çeviri, KarlPolanyi’nin kendi İngilizce çevirisi olan, “The Essence ofFascism” başlığıyla John Lewis, Karl Polanyi ve Donald K.Kitchin’in derledikleri Christianity and the Social Revolutionadlı 1935 tarihli kitapta yer alan versiyona dayanmaktadır. 2Polanyi yazıyı 1920’lerin sonunun Sosyalist Viyana’sında,tüm Avrupa’da Faşizmin yükselişini gözlemlediği sıralardakaleme almıştır.

Çeviri: Benan EresÇevirmenin Notu: Bu yazı ilk olarak 1930 yılındaAvusturya’da mütedeyyin sosyalist bir grubun dergisi olanMenschheits Kampf’ta 1, “Das Wesen des Faschismus”başlığıyla yayınlandı. Aşağıdaki Türkçe çeviri, KarlPolanyi’nin kendi İngilizce çevirisi olan, “The Essence ofFascism” başlığıyla John Lewis, Karl Polanyi ve Donald K.Kitchin’in derledikleri Christianity and the Social Revolutionadlı 1935 tarihli kitapta yer alan versiyona dayanmaktadır. 2Polanyi yazıyı 1920’lerin sonunun Sosyalist Viyana’sında,tüm Avrupa’da Faşizmin yükselişini gözlemlediği sıralardakaleme almıştır.
Adalet ve Kalkınma Partisi’nin Siyasî Başarısının Kaynakları Üzerine Kısa bir Not
A Brief Note on the Sources of Justice and Development Party’s Political Success
Yazar: Eres, Benan
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 35 No. 271, 2014
Anahtar kelimeler: Çift yönlü hareket,neoliberalizm,Adalet ve Kalkınma Partisi,faşizm

ÖzetBu kısa yazı Adalet ve Kalkınma Partisi’nin parlamento seçimlerinde üç dönem üst üstetek başına iktidar olabilecek çoğunluğu elde etme başarısının gizine ışık tutmak amacıyla ilerisürülen başlıca nedenlerin kısmî haklılıklarından yola çıkarak açıklayıcı genel bir çerçevenintaslağını sunmayı hedeflemektedir. Piyasa tahakkümünün insan toplumunda tesis edilmesisürecinin çok yönlülüğü bu açıklamanın temelini oluşturuyor. Ayrıca bu çerçeve içerisindeTürkiye’de tam bir faşist rejimin mümkün olup olmadığı sorgulanıyor.Anahtar Kelimeler: Çift yönlü hareket, neoliberalizm, Adalet ve Kalkınma Partisi, faşizm. AbstractThis brief note aims at presenting a sketch of an explanatory general framework that wouldshed some light on the success of the Justice and Development Party in gaining the majorityin parliamentary elections and coming to power without a partner, three times in a row. Themulti faceted movements in the process of establishing the market domination in a humansociety constitute the basis of this explanation. Furthermore, in line with this framework, thepossibility of the establishment of a properly fascist regime in Turkey is briefly questioned.Key Words: Double movement, neoliberalism, Justice and Development Party, fascism.

ÖzetBu kısa yazı Adalet ve Kalkınma Partisi’nin parlamento seçimlerinde üç dönem üst üstetek başına iktidar olabilecek çoğunluğu elde etme başarısının gizine ışık tutmak amacıyla ilerisürülen başlıca nedenlerin kısmî haklılıklarından yola çıkarak açıklayıcı genel bir çerçevenintaslağını sunmayı hedeflemektedir. Piyasa tahakkümünün insan toplumunda tesis edilmesisürecinin çok yönlülüğü bu açıklamanın temelini oluşturuyor. Ayrıca bu çerçeve içerisindeTürkiye’de tam bir faşist rejimin mümkün olup olmadığı sorgulanıyor.Anahtar Kelimeler: Çift yönlü hareket, neoliberalizm, Adalet ve Kalkınma Partisi, faşizm. AbstractThis brief note aims at presenting a sketch of an explanatory general framework that wouldshed some light on the success of the Justice and Development Party in gaining the majorityin parliamentary elections and coming to power without a partner, three times in a row. Themulti faceted movements in the process of establishing the market domination in a humansociety constitute the basis of this explanation. Furthermore, in line with this framework, thepossibility of the establishment of a properly fascist regime in Turkey is briefly questioned.Key Words: Double movement, neoliberalism, Justice and Development Party, fascism.
Devlet Olmanın Toplumsal Temeli: Osmanlı’nın Kuruluşu Meselesi ve Siyasal Antropoloji
Devlet Olmanın Toplumsal Temeli: Osmanlı’nın Kuruluşu Meselesi ve Siyasal Antropoloji
Yazar: Baştürk, Efe
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 42 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Gaza,asabiyye,siyasal antropoloji

Siyasal teorinin devleti toplumsal olandan farklılaşmış bir mefhum olarak ele almasınakarşın, siyasal antropoloji devleti olgusal-ilişkisel bağlamda ele almayı önerir. Devlet,toplumsal olandan özerkleşmiş bir siyasal farklılaşma göstergesi olarak değil, toplumsalolanı inşa eden unsurların siyasal temsili olarak kurulur. Siyasal antropoloji, devleti,toplumsal-kültürel yapıyı örgütleyen asabiyyenin bir devamı ve tamamlayıcısı olarakkavramayı önerir. Osmanlı’nın kuruluşu meselesi, siyasal antropolojik açıdan elealındığında, Osmanlı’nın devletleşmesini mümkün kılan kimi devlet-öncesi bağlamlarınetkisi fark edilmektedir. Bu makale, Osmanlı’nın kuruluşunu siyasal antropolojiperspektifi üzerinden ele alırken, devletleşmenin imkânını sağlayan devlet-öncesitoplumsallığın tartışmanın merkezine alınması gerektiğini iddia etmektedir. Buna göre,Osmanlı’nın devletleşmesinde etkisi olan devlet-öncesi bağlamlar olarak asabiyye veGaza ideolojisi seçilmiştir. Her iki olgu da, devletleşmeye imkân sağlayan toplumsalirade ve enerjinin siyasal bir forma dönüşmesini ifade etmekte, böylece siyasal vetoplumsal olan arasındaki sürekliliği işaret etmektedirler.

Siyasal teorinin devleti toplumsal olandan farklılaşmış bir mefhum olarak ele almasınakarşın, siyasal antropoloji devleti olgusal-ilişkisel bağlamda ele almayı önerir. Devlet,toplumsal olandan özerkleşmiş bir siyasal farklılaşma göstergesi olarak değil, toplumsalolanı inşa eden unsurların siyasal temsili olarak kurulur. Siyasal antropoloji, devleti,toplumsal-kültürel yapıyı örgütleyen asabiyyenin bir devamı ve tamamlayıcısı olarakkavramayı önerir. Osmanlı’nın kuruluşu meselesi, siyasal antropolojik açıdan elealındığında, Osmanlı’nın devletleşmesini mümkün kılan kimi devlet-öncesi bağlamlarınetkisi fark edilmektedir. Bu makale, Osmanlı’nın kuruluşunu siyasal antropolojiperspektifi üzerinden ele alırken, devletleşmenin imkânını sağlayan devlet-öncesitoplumsallığın tartışmanın merkezine alınması gerektiğini iddia etmektedir. Buna göre,Osmanlı’nın devletleşmesinde etkisi olan devlet-öncesi bağlamlar olarak asabiyye veGaza ideolojisi seçilmiştir. Her iki olgu da, devletleşmeye imkân sağlayan toplumsalirade ve enerjinin siyasal bir forma dönüşmesini ifade etmekte, böylece siyasal vetoplumsal olan arasındaki sürekliliği işaret etmektedirler.
Bireyler ve Birey Olamayan Bireyler: Liberalizm ve 19. Yüzyılın Çelişkileri
Bireyler ve Birey Olamayan Bireyler: Liberalizm ve 19. Yüzyılın Çelişkileri
Yazar: Parlak, İsmet; Öztürk, Enis
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 42 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Birey,bireycilik,kapitalizm,liberalizm,Sanayi Devrimi

Bu çalışmada 19. yüzyıl Sanayi Devrimi döneminde yaşanan toplumsal bunalım,liberalizmin ve kapitalizmin kendi içsel dinamikleriyle açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışma,meseleyi bireyin ortaya çıkış sürecinden itibaren ele almakta, liberalizm, Aydınlanmave devrimler çağını izleyerek konuyu 19. yüzyıla kadar getirmektedir. Bu çerçevedeçalışma, konuyu iki başlık altında incelemektedir. İlk olarak bireyin ya da bireyselliğingelişimi konusu liberal söyleme yakın tonlar içerirken, ikinci olarak da bireysellik/haklar kümesinin genişliği bu söylemin ne derece, hangi toplumsal kesimler için geçerliolabildiğini sorgulamaktadır. Öte yandan bu çalışma, bugün ortaya çıkan eşitsizliklerin vegünümüzün tüketerek var olabilen bireyinin sadece ve basitçe 1980’ler sonrası dönüşümleaçıklanmasının aksine, meseleyi daha erken zamanlardan itibaren temellendirmeyidenemektedir. Başka bir ifadeyle tek başına neo-liberalizmin günah keçisi ilan edilmesiyerine sorunu liberalizmin birey anlayışında aramayı önermektedir.

Bu çalışmada 19. yüzyıl Sanayi Devrimi döneminde yaşanan toplumsal bunalım,liberalizmin ve kapitalizmin kendi içsel dinamikleriyle açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışma,meseleyi bireyin ortaya çıkış sürecinden itibaren ele almakta, liberalizm, Aydınlanmave devrimler çağını izleyerek konuyu 19. yüzyıla kadar getirmektedir. Bu çerçevedeçalışma, konuyu iki başlık altında incelemektedir. İlk olarak bireyin ya da bireyselliğingelişimi konusu liberal söyleme yakın tonlar içerirken, ikinci olarak da bireysellik/haklar kümesinin genişliği bu söylemin ne derece, hangi toplumsal kesimler için geçerliolabildiğini sorgulamaktadır. Öte yandan bu çalışma, bugün ortaya çıkan eşitsizliklerin vegünümüzün tüketerek var olabilen bireyinin sadece ve basitçe 1980’ler sonrası dönüşümleaçıklanmasının aksine, meseleyi daha erken zamanlardan itibaren temellendirmeyidenemektedir. Başka bir ifadeyle tek başına neo-liberalizmin günah keçisi ilan edilmesiyerine sorunu liberalizmin birey anlayışında aramayı önermektedir.
Türkiye’de Medya Etnografisi Yapmak: Alanın Gelişimi ve Seyrine Eleştirel Bir Bakış
Türkiye’de Medya Etnografisi Yapmak: Alanın Gelişimi ve Seyrine Eleştirel Bir Bakış
Yazar: Çaylı, Emek
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 42 No. 4, 2018
Anahtar kelimeler: Medya,etnografi,medya etnografisi,medya antropolojisi,alan araştırması

Kapsamı ve sınırları tartışılmaya devam eden medya etnografisini, gözlem ve görüşmegibi nitel araştırma tekniklerinin medya araştırmalarına uygulanması olarak düşünmek;farklı kültürlere açılmak ve gündelik hayata dair “yorumlamaların yorumlamasına”ulaşmak anlamında etnografinin, ortaya çıkış ve varlığını sürdürüş nedenini tamolarak kavrayamayan, etnografi yapmayı saha araştırması yapmakla özdeş algılayan birbakıştır. Medyayı etnografik olarak araştırma konusu yaptığını ifade eden çalışmalarıngenelinde böyle bir eğilim sezilmektedir. Medya etnografisinin ne olduğu üzerineteorik ve yöntembilimsel bir tartışma, aynı zamanda etnografinin ne olduğu sorusunadair yanıtlar da içerir. Çalışmada, söz konusu tartışmalardan yola çıkarak belirlenen“medya etnografisi kriterleri” çerçevesinde, süregelen medya etnografisi çalışmalarınınetnografik niteliği tartışmaya açılmaktadır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada,Türkiye’de medya etnografisi kapsamında değerlendirilebilecek makale çalışmalarıtaranarak, mevcut araştırmaların niceliği ve etnografik niteliğine dair analizleryapılmaktadır. Çalışma, 2000’lerden itibaren artış göstermeye başlayan etnografikmedya araştırmalarının sadece yarıya yakının etnografik nitelikli saha araştırmalarıiçerdiğini ortaya koymaktadır. Aynı zamanda, Türkiye’de medya etnografisi alanınıngelişimine dair tarihsel bir izlek sunmaktadır.

Kapsamı ve sınırları tartışılmaya devam eden medya etnografisini, gözlem ve görüşmegibi nitel araştırma tekniklerinin medya araştırmalarına uygulanması olarak düşünmek;farklı kültürlere açılmak ve gündelik hayata dair “yorumlamaların yorumlamasına”ulaşmak anlamında etnografinin, ortaya çıkış ve varlığını sürdürüş nedenini tamolarak kavrayamayan, etnografi yapmayı saha araştırması yapmakla özdeş algılayan birbakıştır. Medyayı etnografik olarak araştırma konusu yaptığını ifade eden çalışmalarıngenelinde böyle bir eğilim sezilmektedir. Medya etnografisinin ne olduğu üzerineteorik ve yöntembilimsel bir tartışma, aynı zamanda etnografinin ne olduğu sorusunadair yanıtlar da içerir. Çalışmada, söz konusu tartışmalardan yola çıkarak belirlenen“medya etnografisi kriterleri” çerçevesinde, süregelen medya etnografisi çalışmalarınınetnografik niteliği tartışmaya açılmaktadır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada,Türkiye’de medya etnografisi kapsamında değerlendirilebilecek makale çalışmalarıtaranarak, mevcut araştırmaların niceliği ve etnografik niteliğine dair analizleryapılmaktadır. Çalışma, 2000’lerden itibaren artış göstermeye başlayan etnografikmedya araştırmalarının sadece yarıya yakının etnografik nitelikli saha araştırmalarıiçerdiğini ortaya koymaktadır. Aynı zamanda, Türkiye’de medya etnografisi alanınıngelişimine dair tarihsel bir izlek sunmaktadır.
Türkiye Ekonomisinin 2019 Krizi: Neo-liberalizm, Yapısal Reformlar, Yeni-Bağımlılık, vs.
Türkiye Ekonomisinin 2019 Krizi: Neo-liberalizm, Yapısal Reformlar, Yeni-Bağımlılık, vs.
Yazar: Lenger, Aykut
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Kriz,Türkiye,Ekonomisi

Türkiye ekonomisi, Ağustos 2018’de bir kez daha bir döviz kuru krizini deneyimlemiş bulunuyor. İzleyen dönemde ve belki de hâlâ, bunun bir kriz olup olmadığı konusundaki tartışmalar bir yana, ciddi ekonomik sıkıntıların baş gösterdiğine tanık olduk. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin yaşadıkları krizler nitelik itibariyle birbirinden farklılık gösteriyor. Son 20-30 yıllık dönemde, gelişmekte olan ülkelerde gözlenen finansal krizlerde ani duruş ve geri dönme kavramlarıyla açıklanan, uluslararası finansal sermayenin ülkeden kaçışı adeta finansal krizin bir alamet-i farikası haline gelmiş durumda. Yüzeysel bir bakış açısıyla, sıcak para olarak da adlandırılan, bu kısa vadeli sermaye çıkışları krizin tetikleyicisi olarak görülüyor. Oysa finansal bir kriz ile eşanlı olarak ortaya çıkan bu gelişmeyi, krizin nedeni değil, göstergesi olarak tanımlamak daha doğru bir yaklaşım olur. Bu ortak göstergeye ve diğer benzerliklere karşın, gelişmekte olan ülkelerin, krize yol açan sorunlarının da aslında farklılaşabileceğini anımsamak gerekiyor. Örneğin, bizim ekonomimizde inşaat sektörünün göreli payının arttırılması bu çerçevede görülebilir

Türkiye ekonomisi, Ağustos 2018’de bir kez daha bir döviz kuru krizini deneyimlemiş bulunuyor. İzleyen dönemde ve belki de hâlâ, bunun bir kriz olup olmadığı konusundaki tartışmalar bir yana, ciddi ekonomik sıkıntıların baş gösterdiğine tanık olduk. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin yaşadıkları krizler nitelik itibariyle birbirinden farklılık gösteriyor. Son 20-30 yıllık dönemde, gelişmekte olan ülkelerde gözlenen finansal krizlerde ani duruş ve geri dönme kavramlarıyla açıklanan, uluslararası finansal sermayenin ülkeden kaçışı adeta finansal krizin bir alamet-i farikası haline gelmiş durumda. Yüzeysel bir bakış açısıyla, sıcak para olarak da adlandırılan, bu kısa vadeli sermaye çıkışları krizin tetikleyicisi olarak görülüyor. Oysa finansal bir kriz ile eşanlı olarak ortaya çıkan bu gelişmeyi, krizin nedeni değil, göstergesi olarak tanımlamak daha doğru bir yaklaşım olur. Bu ortak göstergeye ve diğer benzerliklere karşın, gelişmekte olan ülkelerin, krize yol açan sorunlarının da aslında farklılaşabileceğini anımsamak gerekiyor. Örneğin, bizim ekonomimizde inşaat sektörünün göreli payının arttırılması bu çerçevede görülebilir
Amortisman Sandığı’ndan Devlet Yatırım Bankasına: Borç İtfasından Sermaye Türetmek
Amortisman Sandığı’ndan Devlet Yatırım Bankasına: Borç İtfasından Sermaye Türetmek
Yazar: Akyüz, Ferhat
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 43 No. 2, 2018
Anahtar kelimeler: Economics ; Ekonomi ; Amortisman Sandığı,Amortisman ve Kredi Sandığı,Devlet Yatırım Bankası,kamu borçlanması,kamu borç itfası

Devlet Yatırım Bankası (DYB) 1964 yılında kalkınma planlarının finansmanından sorumlubir banka olarak kuruldu. DYB, 1953 yılında kurulan kamu borçlanma politikasının birmekanizması olan Amortisman ve Kredi Sandığı’nın zaman içinde dönüşmesiyle açığaçıktı. Amortisman ve Kredi Sandığı ise yine kamu borçlanması açısından benzer fakatdaha dar bir niteliğe sahip olan, 1935 yılında kurulan Amortisman Sandığı’nın yenidendüzenlenmiş haliydi.1930-1960 döneminde ekonomik kalkınma; ülke içi kaynaklarla, özellikle iç borçlanmaile gerçekleştirilmişti. Bu durum devlet borçlanma piyasasının düzenlenmesini zorunluhale getirmişti. Amortisman Sandığı iç borçlanmanın devamlılığı ve devlet borçlanmapiyasasının dalgalanmasının önlenmesi için ara mali bir mekanizma olarak işlevgörmekteydi. 1953’te güvenilirlik inşasının yanında kamu yatırımları için piyasadanborçlanabilme niteliği eklendi. 1964’te ise sadece kalkınmanın finansmanından sorumlukamu bankası haline getirildi. Bu çalışmada Devlet Yatırım Bankası’nı oluşturan sürecintarihsel analizi yapılacak ve 1930-1960 döneminde kamu borçlanma politikasının birürünü olduğu ortaya konulacaktır. Özellikle de 1930-1960 döneminde iç borçlar ve dışborçların itfasının bankanın sermayesinin kaynağı olduğu iddia edilecektir.

Devlet Yatırım Bankası (DYB) 1964 yılında kalkınma planlarının finansmanından sorumlubir banka olarak kuruldu. DYB, 1953 yılında kurulan kamu borçlanma politikasının birmekanizması olan Amortisman ve Kredi Sandığı’nın zaman içinde dönüşmesiyle açığaçıktı. Amortisman ve Kredi Sandığı ise yine kamu borçlanması açısından benzer fakatdaha dar bir niteliğe sahip olan, 1935 yılında kurulan Amortisman Sandığı’nın yenidendüzenlenmiş haliydi.1930-1960 döneminde ekonomik kalkınma; ülke içi kaynaklarla, özellikle iç borçlanmaile gerçekleştirilmişti. Bu durum devlet borçlanma piyasasının düzenlenmesini zorunluhale getirmişti. Amortisman Sandığı iç borçlanmanın devamlılığı ve devlet borçlanmapiyasasının dalgalanmasının önlenmesi için ara mali bir mekanizma olarak işlevgörmekteydi. 1953’te güvenilirlik inşasının yanında kamu yatırımları için piyasadanborçlanabilme niteliği eklendi. 1964’te ise sadece kalkınmanın finansmanından sorumlukamu bankası haline getirildi. Bu çalışmada Devlet Yatırım Bankası’nı oluşturan sürecintarihsel analizi yapılacak ve 1930-1960 döneminde kamu borçlanma politikasının birürünü olduğu ortaya konulacaktır. Özellikle de 1930-1960 döneminde iç borçlar ve dışborçların itfasının bankanın sermayesinin kaynağı olduğu iddia edilecektir.
Âşarın Kaldırılması
Âşarın Kaldırılması
Yazar: Önder, İzzettin
Dergi: Mülkiye Dergisi, Vol. 43 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Âşar,İzmir İktisat Kongresi,tarım sektörü,kamu gelirleri,vergi

İzmir İktisat Kongresi kararları doğrultusunda, 1925 yılında âşarın kaldırılması kararıfeodal toprak ağalarının baskısı sonucunda gerçekleşmiştir. Ancak bu gelişme, birikimeacilen ihtiyaç duyan sanayileşme faaliyetlerine ters idi. Cumhuriyet’in ilk yıllarındasanayiye kaynak aktarımı açısından birikime tek elverişli üretim faktörü tarım idi. Âşarınkaldırılma sebebi olarak çiftçiler üzerinde mültezim baskısı gösterilmiş olmakla beraber,mültezimlerin vergi memurlarıyla ikamesi bu sözde gerekçeyi kaldırabilirdi. Âşarın ilgası,1960 yılında hükümete sunulan Kaldor Raporu’nda da belirtildiği üzere, tarım kesimininüst kapasitede kullanılarak sanayiye kaynak aktarım sürecini aksatmıştır. Âşarınkaldırılması, hem vergileme merkezini hem de kaynak aktarım yönünü ters çevirerek vergiyükünü kırsal alandan kentsel alana taşımıştır. Âşarın bir başka üstünlüğü de verginingerçekleşen gelire değil, potansiyel gelire dayalı olması idi. Verginin bu avantajı, piyasasinyallerine tepkisiz kalan sektörün yönlendirilmesinde hükümetin elinde önemli biravantajdı. Japonya’da Meiji Restorasyonu deneyimi ve daha birçok ülke deneyimlerindede görüldüğü üzere, söz konusu uygulamalar sadece birikim amacıyla en yüksek gelirisağlamada değil, aynı zamanda ekonomik işleyişin mübadele sisteminden parasal piyasasistemine geçirilmesinde de zorlayıcı işlev görebilmiştir.

İzmir İktisat Kongresi kararları doğrultusunda, 1925 yılında âşarın kaldırılması kararıfeodal toprak ağalarının baskısı sonucunda gerçekleşmiştir. Ancak bu gelişme, birikimeacilen ihtiyaç duyan sanayileşme faaliyetlerine ters idi. Cumhuriyet’in ilk yıllarındasanayiye kaynak aktarımı açısından birikime tek elverişli üretim faktörü tarım idi. Âşarınkaldırılma sebebi olarak çiftçiler üzerinde mültezim baskısı gösterilmiş olmakla beraber,mültezimlerin vergi memurlarıyla ikamesi bu sözde gerekçeyi kaldırabilirdi. Âşarın ilgası,1960 yılında hükümete sunulan Kaldor Raporu’nda da belirtildiği üzere, tarım kesimininüst kapasitede kullanılarak sanayiye kaynak aktarım sürecini aksatmıştır. Âşarınkaldırılması, hem vergileme merkezini hem de kaynak aktarım yönünü ters çevirerek vergiyükünü kırsal alandan kentsel alana taşımıştır. Âşarın bir başka üstünlüğü de verginingerçekleşen gelire değil, potansiyel gelire dayalı olması idi. Verginin bu avantajı, piyasasinyallerine tepkisiz kalan sektörün yönlendirilmesinde hükümetin elinde önemli biravantajdı. Japonya’da Meiji Restorasyonu deneyimi ve daha birçok ülke deneyimlerindede görüldüğü üzere, söz konusu uygulamalar sadece birikim amacıyla en yüksek gelirisağlamada değil, aynı zamanda ekonomik işleyişin mübadele sisteminden parasal piyasasistemine geçirilmesinde de zorlayıcı işlev görebilmiştir.