POSTMODERN FOTOĞRAFTA MİTOSUN YENİDEN ÜRETİLİŞİ: ANNİE LEİBOVİTZ ÖRNEĞİ
POSTMODERN FOTOĞRAFTA MİTOSUN YENİDEN ÜRETİLİŞİ: ANNİE LEİBOVİTZ ÖRNEĞİ
Yazar: Alanka, Ömer
Dergi: EKEV Akademi Dergisi, Vol. 0 No. 64, 2015
Anahtar kelimeler: Postmodernizm,Mitos,Postmodern Fotoğraf,Göstergebilim.

On dokuzuncu yüzyılın sonuyla başlayan ve yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadardevam eden iki büyük dünya savaşının yaşandığı dönemde birçok alana ait kökten düşünselbir kırılma yaşanmış ve bu sancılı sürecin sonunda modern paradigma bambaşka biranlam ve varlık anlayışına dönüşmüştür. Postmodern çağla rasyonel akıl ve ampirik gerçeklikgibi modernitenin üst anlatıları (meta narrative) yerini her şeyin kararsızlaştığı veakışkanlaştığı modern sonrası döneme bırakmıştır. Herhangi bir merkezden ve zemindenyoksun bu dönemde görsel sanatlarda da farklı bir estetik algılayış doğmuştur. Fotoğrafıntemel ethosu olan tanıklık ilkesi giderek farklı manipülasyon tekniklerine ilgi gösterirkenfotoğrafın orada olma ve şahit olma ilkeleri zayıflamıştır. Fotoğraf sübjektif bir biçimdesanatçının kendi içine yöneldiği ve kavramsal düzeyde anlam arayışı mecrası olmaktadır.Metinlerarası ve heterojen ontolojik arayışlar kadim ve modern mitosların parodik dilleyeniden üretilmesi durumunu ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda çalışmada postmodern sanatınbaşat niteliklerinden yeniden üretim süreci Annie Leibovitz’in çalışmaları odağındaincelenmektedir. Yeniden üretim süreci kimilerine göre orijinalite yokluğuyken diğerleriiçin sanatın günümüz tinini yansıtmaktadır. Annie Leibovitz’in eserleri çağdaş sanat dünyasınınmanzarasını çizmekte ve antik dünya bilgeliği ile modern mitolojiyi kavramsaltartışma düzeyine yükseltmektedir. Ayrıca çalışmada Leibovitz’in fotoğraflarının mitolojigöndermeleri üzerinden postmodern dönemde sanatın metinlerarasılık boyutları incelenmektedir.Makalede göstergebilimsel yöntemle fotoğraflar analiz edilmektedir. Mitik vetarihsel alt metinlere bakılmakta ve geçmişin şimdi içerisinde üretilmesinde bozma (distortion)ve çarpıtma tavırları postmodern sanat düşüncesi çerçevesinde incelenmektedir.

On dokuzuncu yüzyılın sonuyla başlayan ve yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadardevam eden iki büyük dünya savaşının yaşandığı dönemde birçok alana ait kökten düşünselbir kırılma yaşanmış ve bu sancılı sürecin sonunda modern paradigma bambaşka biranlam ve varlık anlayışına dönüşmüştür. Postmodern çağla rasyonel akıl ve ampirik gerçeklikgibi modernitenin üst anlatıları (meta narrative) yerini her şeyin kararsızlaştığı veakışkanlaştığı modern sonrası döneme bırakmıştır. Herhangi bir merkezden ve zemindenyoksun bu dönemde görsel sanatlarda da farklı bir estetik algılayış doğmuştur. Fotoğrafıntemel ethosu olan tanıklık ilkesi giderek farklı manipülasyon tekniklerine ilgi gösterirkenfotoğrafın orada olma ve şahit olma ilkeleri zayıflamıştır. Fotoğraf sübjektif bir biçimdesanatçının kendi içine yöneldiği ve kavramsal düzeyde anlam arayışı mecrası olmaktadır.Metinlerarası ve heterojen ontolojik arayışlar kadim ve modern mitosların parodik dilleyeniden üretilmesi durumunu ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda çalışmada postmodern sanatınbaşat niteliklerinden yeniden üretim süreci Annie Leibovitz’in çalışmaları odağındaincelenmektedir. Yeniden üretim süreci kimilerine göre orijinalite yokluğuyken diğerleriiçin sanatın günümüz tinini yansıtmaktadır. Annie Leibovitz’in eserleri çağdaş sanat dünyasınınmanzarasını çizmekte ve antik dünya bilgeliği ile modern mitolojiyi kavramsaltartışma düzeyine yükseltmektedir. Ayrıca çalışmada Leibovitz’in fotoğraflarının mitolojigöndermeleri üzerinden postmodern dönemde sanatın metinlerarasılık boyutları incelenmektedir.Makalede göstergebilimsel yöntemle fotoğraflar analiz edilmektedir. Mitik vetarihsel alt metinlere bakılmakta ve geçmişin şimdi içerisinde üretilmesinde bozma (distortion)ve çarpıtma tavırları postmodern sanat düşüncesi çerçevesinde incelenmektedir.