hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
ÇOCUK NÖROLOJİ POLİKLİNİĞİNE BAŞVURAN HASTALARDA  PEDİCULUS CAPİTİS GÖRÜLME SIKLIĞI
Frequency of Pediculus Capitis in Pediatric Neurology  Outpatients
Yazar: Kaya, Özlem Aycan; İnci, Melek; Motor, Vicdan Köksaldı; Kaya, Sadık; Şen, Bilge Bülbül; Yılmaz, Cahide; Başarslan, Fatmagül
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Child,pediculosis ; Pedikülozis,çocuk

Amaç: Çalışmada çocuk nöroloji polikliniğine başvuran hastalarda Pediculus capitis (P. capitis)sıklığının araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya Mart-Mayıs 2012 tarihleri arasında hastanemizin ÇocukNöroloji Polikliniğine başvuran yaşları 1-16 arasında değişen 39’u erkek (%35.5), 71’i kız(%64.5) olmak üzere toplam 110 çocuk alındı. Çocukların saçları, özellikle ense ve başlarınınarkası olmak üzere bitin erişkin, nimf ve yumurtaları yönünden incelendi ve ailelerinsosyodemografik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla anket yapıldı. Bulgular: Araştırmamızda 3 erkek (%2.7), 34 kız (%30.9) olmak üzere toplam 37 hastada(%33.6) P. capitis infestasyonu saptandı. Parazit görülme durumu cinsiyet açısındankarşılaştırıldığında, kızlarda anlamlı fark bulundu (p

Background: The aim of this study is to investigate the frequency of Pediculus capitis (P.capitis) in Pediatric Neurology outpatients. Materials and Metods: The study included total of 110 children between the ages 1-16, 39male (35.5%) and 71 females (64.5%) who were referred to our hospital Pediatric Neurologyoutpatient clinic between March-May 2012. Children's hair, especially the back of the head andthe neck were examined for adult lice, nymphs and eggs, and in order to determine thesociodemographic characteristics of families a questionaire was filled.Results: P. capitis infestation was detected in 3 male (2.7%), 34 female (30.9%) patients totallyin 37 patients (33.6%) in our study. The incidence of parasites when the subjects were comparedin terms of gender, significant differences were found in girls. When P. capitis infestationcompared to the family's level of monthly income, the father's education level and occupation,was statistically significant but no significant correlation was found with the mother's educationlevel occupation, the frequency of bathing. Conclusion: As a result, due to use of the common items for examinations and investigationsin a hospital environment and with close contact P. capitis infection transmission should beconsidered. Therefore, we concluded that the health screenings must be done for head lice andwhen the subjects were treatment and education of the patients who are positive
RADYOLOJİK OLARAK BI-RADS SINIFLAMASINA GÖRE MEMEDEKİ  KİTLELERE YAKLAŞIM NE OLMALI?  HİSTOPATOLOJİK SONUÇLARLA KARŞILAŞTIRMA
How Should Be the Approach to the Breast Mass According to the  Radiological BI-RADS Classification?  A Comparison with Histopathological Results
Yazar: İlhan, Enver; Adıbelli, Zehra Hilal; Üstüner, Mehmet Akif; Şenlikçi, Abdullah; Dadalı, Emrah; Gökçelli, Uğur; Yağcı, Ayşe; Güngör, Hilmi; Üreyen, Orhan
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: BI-RADS,breast cancer,histopathology ; BI-RADS,meme kanseri,histopatoloji

Amaç: Memedeki kitlelerin değerlendirilmesinde kullanılan BI-RADS sınıflamasının en çoktartışılan grubunu BI-RADS 3 ve 4 oluşturmaktadır. Bu çalışmada, radyolojik olarak BI-RADS3, 4 ve 5 grubunda değerlendirilen ve biyopsi yapılan hastaların radyolojik ve histopatolojiksonuçlarını karşılaştırmanın yanı sıra bu kitlelere uygun yaklaşımı tekrar gözden geçirmeyiamaçladık.Yöntem: Ocak 2011 ile Ağustos 2013 tarihleri arasında memede fizik muayene ve/veyaradyolojik olarak kitle saptanan; ultrasonografi, mamografi yada manyetik rezonansgörüntülemeden biri yada birkaçı yapılan hastalardan radyolojik olarak BI-RADS 3, 4 yada 5olan ve biyopsi yapılan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi.Bulgular: Toplam 97 olgu çalışmaya dahil edildi. BI-RADS 3 kategorideki olguların %11’imalign, BI-RADS 4’ün %58.8’i malign iken BI-RADS 5 lezyonların hepsi maligndi. BI-RADS4 alt gruplarına ayrıldığında 4A’ da malignite oranı %23 iken 4C de %88 idi. Sonuç: BI-RADS 3 lezyonlar genellikle benign karekterdedir, nadiren de olsa bunların malignolabileceği akılda tutulmalıdır. BI-RADS 4 kategorideki lezyonlarda 4A’da malignite potansiyelidüşük, 4C’de ise oldukça yüksektir

Purpose: BI-RADS 3 and 4 constitute the most debated group of the BI-RADS classificationused in the evaluation of breast masses. The aim of the present study was to compare radiologicaland histopathological results of the patients who were radiological determined as BI-RADS 3,4 or 5, and who underwent biopsy, and to review proper approach to such lesions.Methods: The medical charts of the patients who were found to have a breast mass on physicalexamination and/or using radiological investigation between January 2011 and August 2013,and who were classified as BI-RADS 3, 4 or 5 using ultrasonography, mammography, and/ormagnetic resonance imaging, and who subsequently underwent biopsy examination wereretrospectively reviewed.Results: A total of 97 patients were included in the study. Of the cases in BI-RADS 3 group,11% had malignant lesion, 58.8% of the patients in the BI-RADS 4 group had malignant lesion,and all patients in the BI-RADS 5 group had malignant lesion. When the patients in BI-RADS4 were divided into subgroups, the rate of malignant was 23% in the 4A group and 88% in the4C group. Conclusion: The lesions in BI-RADS 3 group often have benign character, but it must beremembered that they may be rarely malignant lesions. In BI-RADS 4 group, the lesions in 4Ahave low malignancy potential and the lesions in 4C group have extremely high malignancypotential
İDRAR KÜLTÜRLERİNDEN İZOLE EDİLEN ESCHERİCHİA COLİ  SUŞLARI’NIN ANTİBİYOTİK DİRENÇ PATERNİ
Antibiotic Resistance Patterns of Escherichia Coli Strains Isolated  from Urine Cultures
Yazar: Gültepe, Bilge; Ceylan, Ayşenur; Doymaz, Mehmet Ziya; Iraz, Meryem
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: antibiotic resistance,Escherichia coli,urinary tract infections ; Antibiyotik direnci,Escherichia coli,Üriner Sistem İnfeksiyonları

Amaç: Üriner Sistem İnfeksiyonları (ÜSİ) insanlardaki bakteriyel enfeksiyonların en yaygınsebebleri arasında yer alır. Escherichia coli (E.coli) basit ÜSİ vakalarından en sık izole edilenmikroorganizmadır. Biz bu çalışmada ÜSİ tanılı hastalardan izole edilen E.coli suşlarınınantibiyotik direnç paternini belirlemeyi amaçladık.Gereç ve Yöntem: Ocak 2013 - Aralık 2013 tarihleri arasında Bezmialem Vakıf ÜniversitesiTıp Fakültesi Hastanesi’ne kabul edilen hastaların idrar kültürlerinden izole edilen E.coli suşlarıretrospektif olarak değerlendirildi. Bakteriyel identifikasyon ve antibiyotik direnç oranları Vitek2 otomatize sistem kullanılarak belirlendi.Bulgular: E.coli izolatlarının fosfomisin (% 0.6), nitrofurantoin (% 5.3) ve amikasine (% 8)karşı düşük direnç oranlarına sahip olduğu saptandı. Diğer antibiyotikler arasında ise en düşükduyarlılık oranları ampisin (% 64), trimetoprim/sulfametoksazol (% 43.2) veamoksisilin/klavulanik asite (% 32.8) karşı tespit edildi. Sonuç: Fosfomisin, nitrofurantoin ve amikasinin komplike olmayan Üriner Sistemİnfeksiyonlarının ampirik tedavisinde kullanım için uygun antimikrobiyal ajanlar olduğudüşünüldü

Objective: Urinary Tract Infections (UTI) are most common causes of bacterial infections inhumans. Escherichia coli (E.coli) is the most frequently isolated microorganism in cases ofuncomplicated UTI. In this study, we aimed to determine antimicrobial resistance patterns ofE.coli strains isolated from patients with UTI. Materials and Methods: E.coli strains isolated from urine cultures of patients admitted to theHospital of the Medical Faculty of Bezmialem Vakif University were retrospectively evaluatedbetween the dates of January 2013 and December 2013. The bacterial identification and ratesof antibiotic resistance were determined using VITEK-2 automatized system.Results: E.coli isolates were found to have low resistance rates to fosfomycin (0.6%),nitrofurantoin (5.3%) and amikacin (8%). Among the other antibiotics, the lowest susceptibilityrates were detected to ampicillin (64%), trimetoprim/sulfomethoxazole (43.2%),amoxicillin/clavulonic acid (32.8%).Conclusion: Fosfomisin, nitrofurantoin and amikacin are thought to be suitable antimicrobialagens in the empiric treatment treatment of uncomplicated UTI
NADİR GÖRÜLEN DİL KÖKÜ SCHWANNOMU: OLGU SUNUMU
Rarely Seen Tongue Base Schwannoma: Report of A Case
Yazar: Ateşpare, Altay; Boyacı, Zerrin; Yener, Neşe; Çelik, Öner
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Schwannoma,neurilemmoma,oral cavity,tongue ; Schwannoma,nörilemmoma,oral kavite,dil

Schwannoma diğer adıyla nörilemmoma benign, kapsüllü, yavaş büyüyen nöral kılıf schwannhücrelerinden gelişen bir tümördür. Etyoloji bilinmemektedir. Genellikle 20-40 yaşları arasındagörülür. Yaklaşık %45’i baş boyun bölgesinde görülür. Bunların sadece %1’ine ağız içinderastlanır. Dil oral kavite bölgesindeki en sık yerleşim yeridir. Bununla birlikte dil kökündeyerleşim çok daha nadir görülür. 26 yaşında erkek hasta dil kökükünde yavaş gelişen kitlehikayesi ile kliniğimize başvurdu. Hastanın yutma, konuşma ve çiğnemede zorlanma şikayetimevcuttu. Yapılan eksizyonel biopsi sonrası tanı konuldu. Histopatolojik incelemesi sonucundaAntoni A ve antoni B alanları izlenmesi patolojik olarak schwannoma tanısını doğruladı.Operasyon sonrası 6 aylık takibinde rekürrens görülmedi

Schwannoma also known as neurilemmoma, is benign, encapsulated, slow-growing tumor ofthe developing neural sheath’s Schwann cells. Aetiology is unknown. Usually appears betweenthe ages of 20-40. Aproximately 45% of the tumors are seen in the head and neck region. Only1% of them are encountered in the oral cavity. Tongue is the most common location in the oralcavity region. However location in the tongue base is very rare. A 26-year-old male patientadmitted to our clinic with a history of slowly growing swelling on the base of the tongue. Thepatient complained of the disturbance to mastication, swallowing and phonation. Diagnosis wasconfirmed by excisional biopsy. Histologic identification of Antoni A and B areas pathologicallycompleted the diagnosis of schwannoma. There was no recurrence in follow-up of 6 monthsafter the operation
TRAVMAYA BAĞLI OLUŞAN İNTRASEREBRAL VE İNTRAORBİTAL  APSENİN ENDOSKOPİK TEDAVİSİ
Endoscopic Treatment of Intracerebral and Intraorbital Abscess  due to Trauma
Yazar: Karavelioğlu, Ergün; Ayçiçek, Abdullah; Eser, Olcay; Kaçar, Emre; Bucak, Abdulkadir; Ulu, Sahin
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Brain abscess,head trauma,endoscopic sinus surgery ; Beyin absesi,kafa travması,endoskopik sinüs cerrahisi

Beyin apsesi ciddi, yaşamı tehdit eden bir durumdur. Yaşayan hastalarda ciddi nörolojik defisitlerkalabilmektedir. Beyin abseleri sıklıkla kulak enfeksiyonları sonrasında görülmektedir. Bunundışında kafa travması (parçalı kırık, penetran yaralar), akciğer veya diğer organlardan gelenpürülan enfeksiyonlar ve kafatası osteomiyeliti sonrasında da görülebilir. Kafa travmasınıtakiben gelişen beyin apsesi sık görülmemektedir. Bu olgu sunumunda, 20 sene öncesinde ciddibeyin travmasına bağlı cerrahi müdahale öyküsü olan ve uzun yıllar boyu herhangi bir nörolojiksemptomu olmayan ancak son zamanlarda artan görme bozukluğu ve nöbet şikayetleriylehastanemize başvuran, takibinde orbital kavite ve kranial bölgede apse saptanan bir vakasunuldu

Brain abscess is a serious and life-threatening disease. Severe neurological deficits may remainin the survived cases. Brain absceses are often observed after ear infections. Other than this,they also occur after head trauma (with comminuted fracture, penetrating wounds), purulentmetastases of lung or other organs and skull osteomyelitis. Although brain absceses after headtrauma are rare, in this case report a patient who had a history of surgical intervention due tosevere brain trauma 20years ago, admitted with increasing visual impairment and seizureswithout any infection focus and then diagnosed with an abscess in orbital cavity and cranialregion was presented
İKİ TARAFLI YÜZEYEL ARTERİA ULNARİS OLGUSU
A Case of Bilateral Superficial Ulnar Artery Variation
Yazar: Bakırcı, Sinan; Kafa, İlker Mustafa; Uysal, Murat; Şendemir, Erdoğan
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: Superficial ulnar artery,variations of ulnar artery,common interosseous artery,recurrens radial artery,arterial variations of the upper extremity ; Yüzeyel arteria ulnaris,arteria ulnaris varyasyonları,arteria interosseacommunis,arteria recurrens radialis,üst ekstremitede arter varyasyonları

Eğitim amaçlı olarak yapılan rutin diseksiyon sırasında, beyaz ırka ait, 60-65 yaşlarında, erkekkadavrada, her iki taraf önkolda yüzeyel seyirli arteria ulnaris varlığı görüldü. Yüzeyel seyirliarteria ulnaris, arteria brachialis’in fossa cubiti içerisinde sonlandığı seviyenin yaklaşık 2 cmkadar proksimalinden ayrılarak, önkolun fleksor kaslarının yüzeyelinde seyretmekteydi. Arteriabrachialis ise fossa cubiti sınırları içerisinde, a. radialis, a. interossea communis ve a. radialisrecurrens olarak üç dala ayrılmaktaydı. Literatürde, üst ekstremitenin damar, sinir ve kas varyasyonları kapsamlı olarak ele alınmıştırve hala önemini koruyan bir konu olarak ele alınmaya devam etmektedir. Üst ekstremitede ensık %15,6 ile a. radialis’e ait varyasyonlar gözlemlenirken, yüzeyel seyirli arteria ulnarisvaryasyonunun görülme sıklığı çok daha azdır (%0,9-9,4). Her iki önkolda varyasyonun görülmedurumu ise oldukça enderdir (%0.01-0.62) ve bu durum kadınlarda daha sık olarakgörülmektedir. A. ulnaris’in cilt altında yüzeyel olarak seyrettiği durumlarda, basit travmalarlabirlikte ciddi kanamaların ortaya çıkması, yanlışlıkla arter içi ilaç verilmesi gibi nedenlerleoluşan iskemiye bağlı nekrozların meydana gelmesi gibi komplikasyonlar ortayaçıkabilmektedir. Ayrıca, yüzeyel seyirli arteria ulnaris varlığının bilinmesi ve akılda tutulması,bölgeye yönelik kanülasyonlar, graft operasyonları gibi girişimler açısından da önemtaşımaktadır

During routine dissection of a 60- 65 years old Caucasian, male cadaver, we found that the ulnarartery is coursing superficially on both forearms. These superficial ulnar arteries (SUA) wereoriginating 2 cm above from termination of the brachial arteries and were running superficiallyto the flexor muscles in forearm. The brachial artery was terminated in the cubital fossa anddivided as radial, common interosseal and recurrent radial arteries. Variations of arteries, muscles and nerves of the upper limb are well documented. Variations ofthe radial artery is most frequent arterial anomaly of the forearm (15,6%), whereas theprevalence of the superficial ulnar artery is less frequent and given as the percentage of 0.7-9.4.Furthermore, its bilateral prevalence is very rare (0.01-0.62%). If it is present, the superficialulnar artery is vulnerable to traumas which may be a cause of hemorrhage and it may be riskfor misguided intra-arterial injections that may be a cause of ischemia, even non-reversiblenecrosis and gangrene in the distal portion of the forearm. Additionally, SUA may be valuablefor arterial cannulations and harvesting fasciocutaneous forearm flaps
DİYABETLİ ÇOCUK VE EGZERSİZ
Diabetic Children and Exercise
Yazar: Saraç, Halit; Soyuer, Ferhan
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 1, 0
Anahtar kelimeler: diabetes,physical activity,sport,exercise ; diyabet,fiziksel aktivite,spor,egzersiz

Diyabet, ülkemizde görülme sıklığı giderek artan, ciddi organ kayıplarına yol açan ve yaşamkalitesini olumsuz yönde etkileyebilen kronik bir hastalıktır. Diyabetli bireylerin yaşamkalitelerinin arttırılması, beslenme, egzersiz, tıbbı tedavi ve eğitimden oluşan dört temel faktörlemümkün olmaktadır. Yeterli ve dengeli beslenme ile birlikte fiziksel aktivitenin diyabetin ortayaçıkmasının engellenmesinde, geciktirilmesinde ve komplikasyonların en az düzeydeoluşmasında önemli rolü olduğu bilinmektedir. Diyabet hastalığını öğrenmek, onu kontrol altınaalmanın ilk adımıdır. Diyabetli çocuklar düzenli fiziksel aktivite düşünmelidir.Daha önce yapılan araştırmalarda, egzersizin diyabetli çocuklarda bazı fizyolojik tepkilersağladığı ve insülinin ve diyetin kan glikoz seviyesini sınırladığı belirtilmektedir. Diyabeti olantüm çocuklar egzersiz ve spora bireysel glisemik yanıtları öğrenmelidirler. Glikoz artış –azalışlarını kontrol etmek için uygun insülin dozu ve diyet kullanmaları önerilmektedir.Fiziksel egzersizlerde birkaç kısıtlama ile eşit zeminde diyabetli gençler ile aktif gençlerinrekabet etmeleri sosyal bir ortamın kazanılmasını sağlar. Bu derleme, diyabetli çocuklardakifiziksel aktivitenin ve egzersizin yararları tartışmaktadır

Diabetes increasing prevalence in our country, which leads to serious organ loss and that mayaffect the life quality adversely is chronic disease. Enhancing the quality of life of people withdiabetes, consisting of nutrition, exercise, medical treatment and education it is possible to fourmain factor.Adequate and balanced diet combined with physical activity, diabetes revealed theinhibition of the minimum level of delay and complications in are known to play an importantrole in the formation. Learn the diabetes is the first step to get it under control. Children withdiabetes should consider regular physical activity. In studies performed previously are indicated,the exercise provides some physiological responses and insulin and blood glucose levels limitiesin children with diabetes. All children with diabetes must learn to exercise and sports glycemicresponse. To control glucose increase or decrease, appropriate dose of insulin and diet arerecommended. With few limitations in physical exercises to compete on an equal footing withactive young people in youth with diabetes enables the acquisition of a social environment. Thisreview discusses the benefits of exercise and physical activity in children with diabetes
GÖZ KIRPMA SONRASI OPTİK KALİTEDEKİ DEĞİŞİKLİKLER
Changes Of Optical Quality After Blinking
Yazar: Kılıç, Kuddusi; Özkırış, Abdullah; Erşekerci, Tülay Karacan; İlhan, Nilüfer
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 2, 0
Anahtar kelimeler: Blinking,optical quality,tear film,optical aberrations ; Göz kırpma,optik kalite,göz yaşı filmi,optik aberasyon

Amaç: Normal gözlerde kırpma ile ilişkili optik kalitedeki değişiklikleri incelemek.Yöntem: Yaşları 18-46 arasında (30.43±9.54) değişen sağlıklı 60 olgu (28 erkek, 32 kadın)çalışma kapsamına alındı. Olguların aberasyon ölçümleri göz kırpma işleminden 1 saniye sonra(grup 1 ) ve 10 saniye sonra (grup 2) Nidek-OPD SCAN cihazı ile yapıldı. Bulgular: Grup 1 ile grup 2 arasında high-order ve sferik aberasyonlar açısından fark tespitedilmedi (p>0.05). Sonuç: Normal bireylerde göz yaşı film tabakası 10 saniyeye kadar stabil kalarak optik kaliteniniyi olmasını sağlar

Purpose: To investigate changes in the optical quality of normal eyes associated with blinking.Methods: Between the ages of 18-46 (30.43 ± 9:54), ranging from 60 healthy subjects (28 male,32 female) were included in the study. Process postblink aberration measurements of the patientsafter 1 second (group 1) and 10 seconds (group 2) were made with Nidek-OPD SCAN.Results: Between group 1 and group 2, no significant difference was detected in the high-orderand spherical aberrations (p>0.05). Conclusion: A layer of tear film in normal subjects remained stable up to 10 seconds ensuresthat the optical quality is good
İNSÜLİN DİRENCİ İLE GATED MYOKARD PERFÜZYON SPECT  SİNTİGRAFİSİNDEN ELDE EDİLEN PARAMETRELERİN İLİŞKİSİ
The Relationship Between Insulin Resistance and the Parameters  Obtained From Gated Spect Myocardial Perfusion Scintigraphy
Yazar: Erkan, Melih Engin; Yılmaz, Ayşe; Uçgun, Taner; Korkmaz, Ayşe Nurdan; Yılmaztekin, Mehmet Zeki; Yıldırım, Mustafa; Doğan, Ahmet Semih; Aşık, Muhammet
Dergi: Duzce Medical Journal, Vol. 16 No. 2, 0
Anahtar kelimeler: Insulin resistance,HOMA-IR,Myocardial Perfusion Scintigraphy ; İnsülin direnci,HOMA-IR,Miyokard perfüzyon sintigrafisi

Amaç: GATED SPECT miyokart perfüzyon sintigrafisi (MPS) çalışmasında elde ettiğimizkardiyovasküler risk parametreleri ile insülin direnci arasındaki ilişkiyi araştırmaktır.Yöntem: Ekim/2011-Nisan/2012 tarihleri arasında koroner arter hastalığı (KAH) öntanısı ileMPS için bölümümüze başvuran diyabet tanısı olmayan 153 hasta çalışmaya dahil edildi.80kadın, 73 erkek (ortalama yaş 54±12) çalışma grubunu oluşturdu. Hastalardan açlık kan örneklerialınıp alınan kan örneklerinde açlık insülin ve açlık kan şekeri seviyeleri ölçüldü. İnsülin direnciHOMA-IR metodu ile hesaplandı. Görsel olarak iskemi varlığı değerlendirildi. Sol ventriküleait sayısal parametreler kantitatif GATED SPECT (QGS) yazılımı ile otomatik olarak elde edildi.Bulgular: Hastalar sintigrafik sonuçlarına göre 90 (%58.8)’ı normal ve 48 (31.3)’i iskemikolarak bulundu. Hastaların insülin değerleri normal grupta 9.06±13.95 ve iskemik grupta7.50±5.71 bulundu (p=0.943). Ayrıca normal grupta HOMA-IR 2.19±3.59 iken iskemik grupta1.71±1.34 olarak bulundu (p=0.368).Sonuç: Çalışmamızda GATED SPECT MPS çalışmasından elde ettiğimiz kardiyovasküler riskparametreleri ile insülin rezistansı arasında anlamlı bir ilişkisinin olmadığı bulunmuştur

Purpose: To investigate the correlation between myocardial perfusion scintigraphic findingsand insulin resistance.Methods: Our study group consisted of 153 non-diabetic patients (80 women and 73 men, meanage 54 ± 12), referred to our department for the myocardial perfusion scintigraphy withsuspected coronary artery disease between October/2011-April/2012., Fasting insulin and bloodsugar levels were measured. Insulin resistance was calculated using HOMA-IR method. Leftventricular quantitative parameters were automatically calculated using quantitative GATEDSPECT (QGS) software.Results: According to the scintigraphic results, 90 (58.8%) of the patients were normal and 48(31.3%) of the patients had ischemia. Mean insulin values of patients were found to be9.06±13.95 in normal group and 7.50±5.71 in the ischemic group (p=0.943). Additionally,HOMA-IR was 2.19±3.59 in normal group and 1.71±1.34 in the ischemic group (p=0.368).There was no significant difference between scintigraphic findings and insulin resistance orHOMA-IR results. Conclusion: We found no significant correlation between insulin resistance and cardiovascularrisk parameters obtained from GATED SPECT MPS