hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Türk Eğitim Sisteminde Okullar ve Dershaneler: Çoklu Paradigma Açısından Bir İnceleme
Türk Eğitim Sisteminde Okullar ve Dershaneler: Çoklu Paradigma Açısından Bir İnceleme
Yazar: Turan, Selahattin; Armağan, Yasir; Çakmak, Esra
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Paradigma, okul, eğitim sistemi.

Bir olguyu veya konuyu incelerken bize bir dünya görüşü sunan paradigma- lar; işlevselci, radikal yapısalcı, yorumsamacı ve radikal hümanist paradigma olmak üzere dört başlık altında toplanmaktadır. Sahip olduğu varsayımlarla, konunun de- rinlemesine incelenmesine imkân sağlayan paradigmalar, belirli bir alanda veya konu- da egemenlik kurmak isterler. Bunun sonucunda “paradigma savaşları” ortaya çıkar. Politikaya benzetilen bu savaş halinde, iyi olan paradigma değil, destekçisi çok olan paradigmanın kazanması temel sorunu oluşturmaktadır. Bununla birlikte modern sosyolojide tek bir paradigmanın bir alana hâkim olduğunu söylemek çok zordur. Her bir paradigmanın savunucusunun bir olguyu, savunduğu paradigmanın varsayımla- rıyla açıklamasının olası olmadığı da göz önüne alınacak olursa, bir olguya çoklu para- digma açısından bakmanın daha doğru olacağı söylenebilir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, eğitim sisteminin ve okulların, çoklu paradigma açısından incelenmesidir.

Bir olguyu veya konuyu incelerken bize bir dünya görüşü sunan paradigma- lar; işlevselci, radikal yapısalcı, yorumsamacı ve radikal hümanist paradigma olmak üzere dört başlık altında toplanmaktadır. Sahip olduğu varsayımlarla, konunun de- rinlemesine incelenmesine imkân sağlayan paradigmalar, belirli bir alanda veya konu- da egemenlik kurmak isterler. Bunun sonucunda “paradigma savaşları” ortaya çıkar. Politikaya benzetilen bu savaş halinde, iyi olan paradigma değil, destekçisi çok olan paradigmanın kazanması temel sorunu oluşturmaktadır. Bununla birlikte modern sosyolojide tek bir paradigmanın bir alana hâkim olduğunu söylemek çok zordur. Her bir paradigmanın savunucusunun bir olguyu, savunduğu paradigmanın varsayımla- rıyla açıklamasının olası olmadığı da göz önüne alınacak olursa, bir olguya çoklu para- digma açısından bakmanın daha doğru olacağı söylenebilir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, eğitim sisteminin ve okulların, çoklu paradigma açısından incelenmesidir.
İngiltere’deki Türk Öğrencilerin Kültürleşme Tercihleri ve Bu Tercihlerin Okula Aidiyet Duygusuyla İlişkisi
Turkish Student’s Acculturation Preferences in UK and Correlation of These Preferences with Their Sense of Belonging to School
Yazar: Kılıçoğlu, Gökhan; Acat, M. Bahaddin; Karadağ, Engin
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; İngiltere, Türk öğrenciler, kültürleşme, kültürleşme tercihleri, okula aidiyet duygusu ; England,Turkish students,acculturation,acculturation preferences,sense of belonging to school

Bu araştırma İngiltere’deki Türk öğrencilerin kültürleşme tercihlerinin cinsiyet, yaş, doğum  yeri, okulda ve İngiltere’de bulunma yılı değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğini ve okula aidiyet duygusunu yordayıp yordamadığını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada  ilişkisel desen kullanılmış olup; çalışma grubunu Türklerin yoğun olarak yaşadığı Londra’dan küme  örnekleme tekniğiyle seçilen 7 İngiliz okulundaki Key Stage 3, Key Stage 4 ve 16 yaş sonrası aşamasındaki  275 Türk öğrencisi oluşturmaktadır. Öğrenciler kültürleşme tercihlerini en yüksek ortalamayla  bütünleşme tercihinde değerlendirirlerken, bu tercihi sırasıyla ayırma, aykırılaşma ve erime takip  etmektedir. Araştırmada öğrencilerin bütünleşme tercihleri cinsiyet, okulda bulunma yılı ve doğum  yeri değişkenlerine göre; ayırma tercihleri yaş, doğum yeri, okulda ve İngiltere’de bulunma yılı değişkenlerine göre; erime tercihleri ise doğum yeri değişkenine göre anlamlı farklılıklar göstermektedir.  Ayrıca öğrencilerin bütünleşme tercihleri okula aidiyet duygularını olumlu yönde; reddedilmişlik  duygularını ise olumsuz yönde yordamaktadır.

This study aims to determine whether acculturation preferences of Turkish students inEngland show significant differences with respect to varibles of sex, age, birth of place, year in England,year in school and this preferences predict sense of belonging to school. Correlational research designis used in the study. Sample of the study consists of 275 Turkish students attending Key Stage 3, KeyStage 4 and Post-16 at 7 different schools in London where Turks live intensively. The participantsof the study are chosen via cluster sampling technique. Students’ first acculturation preference isfound as integration, second preference as separation, third preference as marginalization and theirlast preference is found as assimilation. The integration preferences of students show significantdifferences regarding variables of sex, birth of place, year in school; separation preferences of studentsshow significant differences according to age, birth of place, year in school and England; assimilationpreferences of students show significant differences with respect to variables of birth of place.Moreover, it is found that Turkish students’ integration preferences predict their sense of belonging totheir school positively; while negatively predicting their feelings of rejection
Türkiye’de Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı Doktora Programlarında Tamamlanan Tezlerin Eğitim Sosyolojisi Kapsamında Değerlendirilmesi
Türkiye’de Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı Doktora Programlarında Tamamlanan Tezlerin Eğitim Sosyolojisi Kapsamında Değerlendirilmesi
Yazar: Erol, Evrim; Tüzel, Emel
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi ABD, eğitim sosyolojisi, doktora tezleri.

Bu araştırmada Türkiye’de Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Ana Bilim Dalı (EYTPE) doktora programlarında 1986-2010 yılları arasında tamamlanan tezlerin eğitim sosyolojisi kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın Türkiye’de eğitim sosyolojisi ile eğitim yönetimi ilişkisini ortaya koyması; eğitim yöneticilerinin toplumbilimsel araştırmalardaki yerinin belirlenmesi ve Türkiye’deki sosyoloji bölümleri dışındaki fakülte ve enstitülerde yapılmış doktora düzeyindeki eğitim sosyolojisi tezlerinin tespit edilebilmesi açı- sından önemli olduğu düşünülmektedir. Nitel araştırma yöntemlerine göre yapılandırılmış olan çalışmada, “doküman analizi” tekniği kullanılmıştır. Verilerin elde edilmesinde, Ulusal Tez Merkezi’nde kaydı bulunan EYTPE programlarında tamamlanan doktora tezlerinin listesi çıkarılmış; araştırmacılar tarafından belirlenen kriterlere göre eğitim sosyolojisiyle ilgili olanlar seçilmiş; elektronik ortamda tam ve özet metinlerine ulaşılabilen tezler araştırmacılar tarafından düzenlenen inceleme formları aracılı- ğıyla araştırma konusu, araştırma modeli, başlık, amaç, alt amaçlar, ölçme aracı, veri toplama türü, evren, örneklem, veri analiz yöntemi, sonuç ve öneriler açısından sınıflandırılarak, frekans (f) ve yüzde (%) değerleri hesaplanarak analiz edilmiştir.

Bu araştırmada Türkiye’de Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Ana Bilim Dalı (EYTPE) doktora programlarında 1986-2010 yılları arasında tamamlanan tezlerin eğitim sosyolojisi kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın Türkiye’de eğitim sosyolojisi ile eğitim yönetimi ilişkisini ortaya koyması; eğitim yöneticilerinin toplumbilimsel araştırmalardaki yerinin belirlenmesi ve Türkiye’deki sosyoloji bölümleri dışındaki fakülte ve enstitülerde yapılmış doktora düzeyindeki eğitim sosyolojisi tezlerinin tespit edilebilmesi açı- sından önemli olduğu düşünülmektedir. Nitel araştırma yöntemlerine göre yapılandırılmış olan çalışmada, “doküman analizi” tekniği kullanılmıştır. Verilerin elde edilmesinde, Ulusal Tez Merkezi’nde kaydı bulunan EYTPE programlarında tamamlanan doktora tezlerinin listesi çıkarılmış; araştırmacılar tarafından belirlenen kriterlere göre eğitim sosyolojisiyle ilgili olanlar seçilmiş; elektronik ortamda tam ve özet metinlerine ulaşılabilen tezler araştırmacılar tarafından düzenlenen inceleme formları aracılı- ğıyla araştırma konusu, araştırma modeli, başlık, amaç, alt amaçlar, ölçme aracı, veri toplama türü, evren, örneklem, veri analiz yöntemi, sonuç ve öneriler açısından sınıflandırılarak, frekans (f) ve yüzde (%) değerleri hesaplanarak analiz edilmiştir.
Sosyoloji Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Yaklaşımları ve Çalışma Becerileri
Sosyoloji Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Yaklaşımları ve Çalışma Becerileri
Yazar: Dil, Kemal
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Öğrenme Yaklaşımları ve Çalışma Becerileri, Sosyoloji, Sosyoloji Öğrencileri

Bu araştırmada sosyoloji bölümü öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları ve çalışma becerilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca öğrencilerin öğrenme yakla- şımları ve çalışma becerileri ile yaş, cinsiyet, sınıf düzeyi ve akademik başarı algıları arasındaki ilişki de incelenmiştir. Betimsel araştırma deseninde yürütülmüş olan bu çalışma bir üniversitenin sosyoloji bölümündeki 278 öğrenci ile tamamlanmıştır. Veri toplama aracı olarak, öğrencilerin kişisel bilgilerini içeren 4 soruluk anket ile Öğrenme Yaklaşımları ve Çalışma Becerileri Ölçeği (ÖYÇBÖ) kullanılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından SPSS 15 programında sayı, yüzde, t- testi, ANOVA ve korelasyon analizi istatistikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, sosyoloji öğrencilerinin ÖYÇBÖ’nün “stratejik ve derinlemesine öğrenme” yaklaşımını “yüzeysel- öğrenme yaklaşımına” göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek oranda tercih ettiklerini göstermiştir. Ayrıca öğrencileri cinsiyet, sınıf ve akademik başarı algılarına göre ÖYÇBÖ puanları da incelenmiş olup, değişkenler arasındaki ilişkiler makalede tartışılmıştır.

Bu araştırmada sosyoloji bölümü öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları ve çalışma becerilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca öğrencilerin öğrenme yakla- şımları ve çalışma becerileri ile yaş, cinsiyet, sınıf düzeyi ve akademik başarı algıları arasındaki ilişki de incelenmiştir. Betimsel araştırma deseninde yürütülmüş olan bu çalışma bir üniversitenin sosyoloji bölümündeki 278 öğrenci ile tamamlanmıştır. Veri toplama aracı olarak, öğrencilerin kişisel bilgilerini içeren 4 soruluk anket ile Öğrenme Yaklaşımları ve Çalışma Becerileri Ölçeği (ÖYÇBÖ) kullanılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından SPSS 15 programında sayı, yüzde, t- testi, ANOVA ve korelasyon analizi istatistikleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar, sosyoloji öğrencilerinin ÖYÇBÖ’nün “stratejik ve derinlemesine öğrenme” yaklaşımını “yüzeysel- öğrenme yaklaşımına” göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek oranda tercih ettiklerini göstermiştir. Ayrıca öğrencileri cinsiyet, sınıf ve akademik başarı algılarına göre ÖYÇBÖ puanları da incelenmiş olup, değişkenler arasındaki ilişkiler makalede tartışılmıştır.
Tıp Eğitiminde Görsel Sanatın Etkisi
Tıp Eğitiminde Görsel Sanatın Etkisi
Yazar: Akar, Mahbube
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Tıp Eğitimi, İllüstrasyon, Sanat, Anatomi

Sanat ve tıp yüzyıllar boyunca etkileşim içinde olarak bedeninin gizlerini araş- tırır. Görsel sanatın alanı olan resim, desen, gravür, ağaç baskı, rölyef, yağlı boya tablolar ve fotoğrafla keşfedilen bilgiler görselleştirilerek tıp eğitiminde kullanılır. Bu resimlerin doğru organ bilgilerini göstermesi amaçlanır. Anatomi, farmakoloji, diş hekimliği, cerrahi vb. gibi alanlarda ki yeni bilgiler kil tabletlerde, el yazmalarında, papirüslerde, kitaplarda, makalelerde resimlenerek kayıt edilir. Bu kayıtların meydana getirilmesinde etkili olan sanatçı-doktor işbirliği modernizme kadar devam eder. Basılan kitaplar eğitim için kaynak olurken sanatçının dehasıyla estetik bir tablo haline gelir. Son teknolojik gelişmelerin imkanlarıyla sanatçının yaptığı üç boyutlu tıbbi illüstrasyonlar gerçek bilgileri ortaya koyması açısından oldukça eğiticidir. Bu çalışmada; tıbbi illüstrasyonlarla yazılan anatomi kitaplarının tarihsel gelişimi, sanatçı-hekim ilişkisinin sonucunda belge niteliğinde ki tabloların toplumsal yaşam hakkında verdiği bilgiler, yetişkin eğitiminde modern kuramlar ve bilgi çağında sanatta ki son teknolojik imkanların tıp eğitimine etkileri incelenmiştir.

Sanat ve tıp yüzyıllar boyunca etkileşim içinde olarak bedeninin gizlerini araş- tırır. Görsel sanatın alanı olan resim, desen, gravür, ağaç baskı, rölyef, yağlı boya tablolar ve fotoğrafla keşfedilen bilgiler görselleştirilerek tıp eğitiminde kullanılır. Bu resimlerin doğru organ bilgilerini göstermesi amaçlanır. Anatomi, farmakoloji, diş hekimliği, cerrahi vb. gibi alanlarda ki yeni bilgiler kil tabletlerde, el yazmalarında, papirüslerde, kitaplarda, makalelerde resimlenerek kayıt edilir. Bu kayıtların meydana getirilmesinde etkili olan sanatçı-doktor işbirliği modernizme kadar devam eder. Basılan kitaplar eğitim için kaynak olurken sanatçının dehasıyla estetik bir tablo haline gelir. Son teknolojik gelişmelerin imkanlarıyla sanatçının yaptığı üç boyutlu tıbbi illüstrasyonlar gerçek bilgileri ortaya koyması açısından oldukça eğiticidir. Bu çalışmada; tıbbi illüstrasyonlarla yazılan anatomi kitaplarının tarihsel gelişimi, sanatçı-hekim ilişkisinin sonucunda belge niteliğinde ki tabloların toplumsal yaşam hakkında verdiği bilgiler, yetişkin eğitiminde modern kuramlar ve bilgi çağında sanatta ki son teknolojik imkanların tıp eğitimine etkileri incelenmiştir.
Benim Adım Khan Filmi: Otizmin Medyadaki Yansıması
Benim Adım Khan Filmi: Otizmin Medyadaki Yansıması
Yazar: Türkmen, Ayşen; Kalpaklı, Fatma; Sevinç, İsmail
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 3 No. 30, 2015
Anahtar kelimeler: Otizm, benim adım Khan, medya, tematik analiz

Yaşamın erken dönemlerinde başlayan ve yaşam boyu süren, bireyi fiziksel, sos- yal ve psikolojik yönlerden etkileyen otizm her geçen gün medyanın da ilgisini çeken bozukluklardan biri haline gelmiştir. Özellikle sinema sektöründe otizmi konu edinen filmlere sıklıkla rastlanmaktadır. Bu filmlerden biri Karan Johar’ın yönettiği Benim Adım Khan (My Name is Khan) filmidir. Filmde otistik bozukluğu olan Khan karakte- rinin günlük yaşamda karşılaştığı kültürel ve adaptasyon sorunları işlenmektedir. Bu esnada, seyirci de otistik bir çocuğun gözünden farklı bir dünyaya adım atmakta ve seyircinin kafasında yeni perspektifler yaratılmaktadır. Filmde Khan 9/11 olaylarında Amerika’da yaşayan bir Müslüman ve koyu renkli bir cilde sahip olması nedeni ile diğer otistik çocuklardan üç kat daha fazla zorlanmak- tadır. Bu özelliği ile Benim Adım Khan filmi, otizmi konu alan diğer filmlerden ay- rılmaktadır. Bu çalışma Benim Adım Khan adlı filmin tematik incelenmesi amacıyla yapılmıştır.

Yaşamın erken dönemlerinde başlayan ve yaşam boyu süren, bireyi fiziksel, sos- yal ve psikolojik yönlerden etkileyen otizm her geçen gün medyanın da ilgisini çeken bozukluklardan biri haline gelmiştir. Özellikle sinema sektöründe otizmi konu edinen filmlere sıklıkla rastlanmaktadır. Bu filmlerden biri Karan Johar’ın yönettiği Benim Adım Khan (My Name is Khan) filmidir. Filmde otistik bozukluğu olan Khan karakte- rinin günlük yaşamda karşılaştığı kültürel ve adaptasyon sorunları işlenmektedir. Bu esnada, seyirci de otistik bir çocuğun gözünden farklı bir dünyaya adım atmakta ve seyircinin kafasında yeni perspektifler yaratılmaktadır. Filmde Khan 9/11 olaylarında Amerika’da yaşayan bir Müslüman ve koyu renkli bir cilde sahip olması nedeni ile diğer otistik çocuklardan üç kat daha fazla zorlanmak- tadır. Bu özelliği ile Benim Adım Khan filmi, otizmi konu alan diğer filmlerden ay- rılmaktadır. Bu çalışma Benim Adım Khan adlı filmin tematik incelenmesi amacıyla yapılmıştır.
Durkheim’ın Toplumu Bir Özne, Toplumsalı Bir Nesne Olarak Kavramsallaştırma Çabası
Durkheim’s Conception of Society as a Subject and Social Fact as a Thing
Yazar: Sönmez, Abdülkerim
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Durkheim,Bir özne olarak toplum,Bir özne olarak kamuoyu,Bir özne olarak sınıf ; Durkheim,Society as a subject,Public opinion as a subject,Social class as a subject

Bu deneme Durkheim’ın toplumu bir özne (fail) ve toplumsal olguları bir nesne olarak nasıl kavramsallaştırdığıhakkındadır. Onun temel çalışmalarından hareketle ve Marx ve Tönnies’in kolektif özne-faillik anlayışı ile yapılanbir karşılaştırmaya dayalı olarak denemenin temel iddiası şudur: Durkheim açısından bir özne fail olarak toplum,üyelerinin faaliyetlerinin aynı tekil ahlaki varlığın ortak bekasını temine yöneltilmiş bilinçli kolektif çabada, buçabayı gösterecek bireylerin sosyalizasyonunda ve bu varlığın varoluşunu tehdit eden eylemlere karşı düzelticimüeyyidelerin olduğu yerde bir fail olarak mevcuttur. Bunun dışındaki çabalar ve faaliyetler değişik derecelerdeve mahiyette olmak üzere, bir toplumdan daha az bir varlık ve faillik haline karşılık gelirler.

This essay examines Durkheim’s conception of society as a subject (agent) and social fact as a thing. Througha close reading of his major works and by comparing his concept with that of Tönnies and Marx, the essayargues that in Durkheim’s conception, society as a true and real subject exists insofar as it directs the efforts ofits members toward securing its own collective survival as a single moral being by socializing its members whoare committed to this objective and applying corrective sanctions against actions that threaten its survival. Allother efforts and actions are manifestations of a subject that is lesser than a society.
Avrupa Refah Rejimleri ve Türkiye’de Öznel İyi Oluş
Subjective Well-Being in European Welfare Regimes and Turkey
Yazar: Aysan, Ümmügülsüm
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 1, 2017
Anahtar kelimeler: Öznel iyi oluş,Mutluluk,Yaşam memnuniyeti,Refah devleti,Eşitsizlik ; Subjective well-being,Happiness,Life satisfaction,Welfare state,Inequality

Bu çalışmanın temel amacı Avrupa Yaşam Kalitesi Araştırması güncel verilerine dayanarak, Avrupa ve Türkiye’deki öznel iyi oluş seviyelerinin, refah rejimi tartışmaları bağlamında mukayeseli analizini ortaya koymaktır. Öznel iyi oluş yaşam memnuniyeti ve mutluluk gibi bilişsel ve duygusal bileşenlerden oluşan çok boyutlu bir kavramdır. Kişilik yapısı, cinsiyet, yaş, gelir, medeni durum gibi bireysel özellikler yanında ülkenin ekonomik durumu, toplumsal yapı ve politik yapı gibi makro faktörlerden de etkilenir. Dolayısıyla bireylerin ve toplumların yaşam kalitesine etki eden refah devletinin ve sosyal politikaların nitelikleri de öznel iyi oluş seviyelerine tesir etmektedir. Analiz sonuçları sosyal politika uygulamalarının kurumsallaştığı gelişmiş refah rejimlerinde öznel iyi oluş seviyelerinin az gelişmiş refah rejimlerine göre daha yüksek olduğunu göstermektedir. Mutluluk ve yaşam memnuniyeti Sosyal Demokrat ülkelerde en yüksek iken, Güney Avrupa ve Post sosyalist refah rejimlerinde en düşük seviyelerdedir. 

The aim of this study is to analyze the subjective well-being levels of Europeans and Turkish citizens within the context of welfare-regime typology using the European Quality of Life Survey’s (EQLS) 2012 data. Subjective well-being, which consists of cognitive factors such as life satisfaction and affective factors such as happiness, is affected by individual factors such as personality, gender, age, income, and marital status, as well as macro factors such as macroeconomic indicators, political institutions, and quality of society. Welfare-state types and the quality of social policies are also related to subjective well-being. This study demonstrates that the subjective well-being levels in institutionalized welfare regimes are higher through high levels of social expenditures and developed social services. Furthermore, differences between the lowest and highest income quartiles for subjective well-being are lowest in social-democratic welfare regimes.
Türkiye’de Konut Sahipliği, Konut Koşulları ve Konut Kalite Endeksi
Home Ownership, Housing Conditions, and the Housing Quality Index in Turkey
Yazar: Aydın, Kemal
Dergi: İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Vol. 39 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Sociology ; Sosyoloji ; Home ownership,Mortgage,Tenancy,Housing conditions,Housing Quality Index,Income distribution,Turkey ; Konut sahipliği,İpotek ve kredili konutlar,Kiracılık,Konut koşulları,Konut Kalite Endeksi,Gelir dağılımı,Türkiye

Bu çalışmada Türkiye ve Avrupa Birliği (AB) ülkelerinde 2006-2015 yıllarını kapsayan Gelir ve Yaşam Koşulları araştırmalarının verileri analiz edilerek konut sahipliği, kiracılık, konut kredileri ve konut koşulları incelenmiştir. Türkiye’de konut sahipliği ve ipotekli/kredili konut satın alma yüzdeleri AB-28 ortalamasının altında yer almaktadır. Türkiye’de ev sahipliği oranı %60 AB’de ise %70’tir. Gelir düzeyi ve konut sahipliğinde alt gelir grubunda yer alan hanelerin konut sahipliği oranı %40 civarındadır. Sonuçlar, Türkiye’de konut açığının olduğuna ve konut sektörünün ilerleyen yıllarda canlılığını koruyacağına işaret etmektedir. Konut standartlarının uygun düzeyde olması hayat kalitesinin göstergeleri arasında yer almaktadır. Türkiye’de fiyatlandırma ile ilgili konut fiyat endekslerine ilave olarak detaylı konut kalite gösterge endekslerinin geliştirilmesi önem arz etmektedir. Bu makalede TÜİK Gelir ve Yaşam Koşulları mikro veri setinden toplam 16 konut değişkeni kullanılarak bir konut kalite endeksi sunulmaktadır. Endeks sonuçlarına göre konutların nitelikleri yıllar itibarı ile artmaktadır.

This study analyzes the rates of home ownership, mortgages, tenancy, and housing conditions in Turkey and European Union countries. Data from the Income and Living Conditions Surveys conducted between 2006 and 2015 in Turkey and the EU-28 have been used in the analysis. Home ownership rate is 70% in the EU-28 and 60% in Turkey. These results indicate a significant housing shortage to exist in Turkey, with the housing sector maintaining its vitality in the near future. The proper level of housing quality is related to quality of life. Turkey has high numbers for the highly developed housing price index. In addition to this price index, a need is found for developing a detailed housing quality index. This article develops a draft for the housing quality index based on the Turkish Statistical Institute’s (TurkStat) Income and Living Conditions Survey by utilizing a total of 16 housing variables. According to results, quality of housing in Turkey is increasing gradually every year.