KİTAP İNCELEMESİ: Sosyalizmin Yenilgisi ve Geleceği
KİTAP İNCELEMESİ: Sosyalizmin Yenilgisi ve Geleceği
Yazar: Bekcan, Umut
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 65 No. 04, 2014

3-Bir teorinin gelişmeye açık olması, onun keyfi bir şekilde  değiştirilebileceği anlamına gelmez. Marksizm-Leninizm, tüm tarihin  sınıf mücadeleleri tarihi olduğu kavrayışını terk etseydi, kendisi  olmaktan çıkardı.  4-Tüm iradelerden eylem gücüne sahip gerçek bir ortak iradenin  çıkabilmesi için, tek tek kişilerin (ortak iradenin oluşturulma sürecine  katıldıktan sonra) bireysel özelliklerini geri planda tutarak, örgütsel  biçime uymaları gerekir. Bu, tüm devrimci partiler için ayakta  kalmanın ve etkili olmanın koşulunu oluşturan disiplin ilkesidir.  5-İşçi sınıfının, sınıf olarak hayata geçirilebilmesi ve tarihsel misyonun  öznesi olabilmesi için, genel olarak insanların ve işçi sınıfının  üyelerinin durumlarının bilincine, yani sınıf bilincine ihtiyaç vardır.  6-Üretici güçlerin gelişme düzeyinin yeni niteliği bilimsel-teknik  devrimde kendini gösterir. Eğer toplumsal kurumlar aracılığıyla mülk  edinme ve paylaşım adaleti sağlansaydı, bilim ve teknik, bugün genel  bir yüksek maddi refah düzeyini garanti edebilirdi. Diğer yandan bilim  ve teknik, insan soyunun ve doğanın büyük bir bölümünün yok  edilmesi olanağını sunmaktadır. Genetik ve zihinsel-fiziksel  manipülasyonlar insanlığı tehdit etmektedir. Üretim ilişkilerinin  kapitalist biçimi bu çelişkiyi yüz milyonlarca insanın sefaleti düzeyine  yükseltir, savaş tehlikesini sürekli artırır. Yalnızca sosyalist bir toplum,  insanlığa insana yaraşır bir gelecek perspektifi sunabilir.  7-Kendini gerçekleştirme, başkalarına dirsek atma değildir; tam tersine,  temelinde, kişinin başkalarıyla dayanışma içinde kendisi olabileceğinin  kavranması vardır. Dayanışma ve insanın toplumsallığının bilinci, yani  sosyalist ahlak, Komünist Manifesto’daki şu pragmatik ifadenin  önkoşuludur: “Her bireyin özgürce gelişmesi, herkesin özgürce  gelişmesinin koşuludur”.  8-İşçi sınıfının tarihsel misyonuyla komünist partinin görevinin iki  yönü bulunmaktadır. Birincisi, bütünsel bir toplumsal planlamanın  gerekli olması, ikincisi, işçi sınıfının, özgür ve eşit yurttaşlardan oluşan  ve herkesin kendi yeteneklerini çok yönlü olarak geliştirebileceği bir  toplum kurma hedefini gerçekleştirmesi gerekliliği. Yalnızca böylesi  bir komünist toplum “insan haklarını” garanti altına alabilir.  9- Partinin önderlik rolü bürokratik mekanizmalara dönüşerek  katılaşmamalı (ki parti sürekli olarak bu tehlikeye maruz bırakılır), bu  rol, politik gücün ürünü olmalı ve onun sayesinde korunmalıdır.  10-Kapitalizm, kendi varlığını sürdürme gücünden büyük kayıplar  verse de, üretici güçlerin gelişimini örgütleme yeteneğine hala sahiptir

3-Bir teorinin gelişmeye açık olması, onun keyfi bir şekilde  değiştirilebileceği anlamına gelmez. Marksizm-Leninizm, tüm tarihin  sınıf mücadeleleri tarihi olduğu kavrayışını terk etseydi, kendisi  olmaktan çıkardı.  4-Tüm iradelerden eylem gücüne sahip gerçek bir ortak iradenin  çıkabilmesi için, tek tek kişilerin (ortak iradenin oluşturulma sürecine  katıldıktan sonra) bireysel özelliklerini geri planda tutarak, örgütsel  biçime uymaları gerekir. Bu, tüm devrimci partiler için ayakta  kalmanın ve etkili olmanın koşulunu oluşturan disiplin ilkesidir.  5-İşçi sınıfının, sınıf olarak hayata geçirilebilmesi ve tarihsel misyonun  öznesi olabilmesi için, genel olarak insanların ve işçi sınıfının  üyelerinin durumlarının bilincine, yani sınıf bilincine ihtiyaç vardır.  6-Üretici güçlerin gelişme düzeyinin yeni niteliği bilimsel-teknik  devrimde kendini gösterir. Eğer toplumsal kurumlar aracılığıyla mülk  edinme ve paylaşım adaleti sağlansaydı, bilim ve teknik, bugün genel  bir yüksek maddi refah düzeyini garanti edebilirdi. Diğer yandan bilim  ve teknik, insan soyunun ve doğanın büyük bir bölümünün yok  edilmesi olanağını sunmaktadır. Genetik ve zihinsel-fiziksel  manipülasyonlar insanlığı tehdit etmektedir. Üretim ilişkilerinin  kapitalist biçimi bu çelişkiyi yüz milyonlarca insanın sefaleti düzeyine  yükseltir, savaş tehlikesini sürekli artırır. Yalnızca sosyalist bir toplum,  insanlığa insana yaraşır bir gelecek perspektifi sunabilir.  7-Kendini gerçekleştirme, başkalarına dirsek atma değildir; tam tersine,  temelinde, kişinin başkalarıyla dayanışma içinde kendisi olabileceğinin  kavranması vardır. Dayanışma ve insanın toplumsallığının bilinci, yani  sosyalist ahlak, Komünist Manifesto’daki şu pragmatik ifadenin  önkoşuludur: “Her bireyin özgürce gelişmesi, herkesin özgürce  gelişmesinin koşuludur”.  8-İşçi sınıfının tarihsel misyonuyla komünist partinin görevinin iki  yönü bulunmaktadır. Birincisi, bütünsel bir toplumsal planlamanın  gerekli olması, ikincisi, işçi sınıfının, özgür ve eşit yurttaşlardan oluşan  ve herkesin kendi yeteneklerini çok yönlü olarak geliştirebileceği bir  toplum kurma hedefini gerçekleştirmesi gerekliliği. Yalnızca böylesi  bir komünist toplum “insan haklarını” garanti altına alabilir.  9- Partinin önderlik rolü bürokratik mekanizmalara dönüşerek  katılaşmamalı (ki parti sürekli olarak bu tehlikeye maruz bırakılır), bu  rol, politik gücün ürünü olmalı ve onun sayesinde korunmalıdır.  10-Kapitalizm, kendi varlığını sürdürme gücünden büyük kayıplar  verse de, üretici güçlerin gelişimini örgütleme yeteneğine hala sahiptir