İNDUCTİON TERAPİ SIRASINDA AKUT LÖSEMİLİ HASTALARIN AĞIZ MİKROFLORASINDA MEYDANA GELEN DEĞİŞİKLİKLER VE ONUNLA İLGİLİ HASTALIKLAR
İNDUCTİON TERAPİ SIRASINDA AKUT LÖSEMİLİ HASTALARIN AĞIZ MİKROFLORASINDA MEYDANA GELEN DEĞİŞİKLİKLER VE ONUNLA İLGİLİ HASTALIKLAR
Yazar: Eşer, İsmet
Dergi: Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Vol. 5 No. 2, 0

Akut lösemili hastaların önemli bir ölüm nedeni enfeksiyondur.  Hastalar kendi mikroflaralan ile veya hastane ortamından aldıkları  mikroorganizmalar ile enfekte olabilirler.  Bu araştırmada yüksek dozda uygulanan sitotoksik terapi periyodu  sırasında veya sonrasında 20 lösemili hastanın ağız mikroflorasında  meydana gelen değişiklikler incelenmiştir. Enterobakteriler, mayalar  ve stafilokokların varlığı ile ağız ülserleri/angular cheilitis oluşumu  arasındaki ilişki de araştınlmıştır. Karşılaştırma yapmak için ma lign  hastalığı olmayan  akut hastalığı olan, uzun §ilre hastanede yatan antibiyotik tedavisi alan  hastalar da araştırma kapsamına alınmıştır.  Hastaların tükrüklerindeki total rnikroorganizma sayısı terapi boyun ca  değişmedi. Lösemili hastaların ondördünde t% 70  en azından ara sıra  enterobakteriler üredi. Sitotoksik ve antibiyotiklerle tedaviden önce,  tedavi sırasında ve sonrasında hastaların ağız mikrofiaralarında  enterobakteri sayısı açısından bir fark görülmedi. Enterobakteriler  uzun süre yatan hastalarda görülürken diğer gruplarda nadiren görüldü.  Lösemili hastaların hepsinde ve referans grubundaki hastaların  çoğunda stafilokoklar ve basiller üredi. Lösemili hastaların % 80einde  mayaların varlığı saptandı. Ağzında ülser ve/veya angular cheilitis bu -  lunan hastaların ağız florasında daha fazla sayıda maya görüldü. En -  terobakteriler veya stafilokoklar ile ağız lezyonlan arasında ilişki bu lu  nmadı

Akut lösemili hastaların önemli bir ölüm nedeni enfeksiyondur.  Hastalar kendi mikroflaralan ile veya hastane ortamından aldıkları  mikroorganizmalar ile enfekte olabilirler.  Bu araştırmada yüksek dozda uygulanan sitotoksik terapi periyodu  sırasında veya sonrasında 20 lösemili hastanın ağız mikroflorasında  meydana gelen değişiklikler incelenmiştir. Enterobakteriler, mayalar  ve stafilokokların varlığı ile ağız ülserleri/angular cheilitis oluşumu  arasındaki ilişki de araştınlmıştır. Karşılaştırma yapmak için ma lign  hastalığı olmayan  akut hastalığı olan, uzun §ilre hastanede yatan antibiyotik tedavisi alan  hastalar da araştırma kapsamına alınmıştır.  Hastaların tükrüklerindeki total rnikroorganizma sayısı terapi boyun ca  değişmedi. Lösemili hastaların ondördünde t% 70  en azından ara sıra  enterobakteriler üredi. Sitotoksik ve antibiyotiklerle tedaviden önce,  tedavi sırasında ve sonrasında hastaların ağız mikrofiaralarında  enterobakteri sayısı açısından bir fark görülmedi. Enterobakteriler  uzun süre yatan hastalarda görülürken diğer gruplarda nadiren görüldü.  Lösemili hastaların hepsinde ve referans grubundaki hastaların  çoğunda stafilokoklar ve basiller üredi. Lösemili hastaların % 80einde  mayaların varlığı saptandı. Ağzında ülser ve/veya angular cheilitis bu -  lunan hastaların ağız florasında daha fazla sayıda maya görüldü. En -  terobakteriler veya stafilokoklar ile ağız lezyonlan arasında ilişki bu lu  nmadı