hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Testiküler Epidermoid Kist: Olgu Sunumu
Testicular Epidermoid Cyst: A Case Report
Yazar: Bedir, Recep; Zorba, Orhan Ünal
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Epidermoid kistler testiste nadir rastlanan benign tümörler olup, malign testiküler tümörlerden ayırıcı tanısı zordur. Özellikle teratomlardan malignite  potansiyeli olması nedeni ile ayırımı daha da önemlidir. Olgumuz sağ testiste 1.5 cm çapında ağrısız kitle yakınması ile başvuran 25 yaşındaki bekar bir hastadır. Orşiektomi sonrası histopatolojik olarak epidermoid kist tanısı konuldu. Bu olgu sunumunda nadir bir testiküler kitle nedeni olan epidermoid kist olgusunun tanısı, histopatolojik inceleme ve tedavi seçenekleri literatür eşliğinde tartışılmıştır.

Epidermoid cyst of the testis is rare benign tumor, and its differential diagnosis from malign testicular tumors is difficult. Correct diagnosis of teratomas is especially important because of their malignant potential. We presented a 25-years old man with a painless right testicular mass of 1.5 cm size. The lesion was diagnosed as epidermoid cyst after histopathologic examination and treatment options of epidermoid cyst which is a rare reason of testicular tumor was presented and discussed through the literature.
Van der Woude Sendromu: 2 Olgu Sunumu
Van der Woude Syndrome: Presentation of Two Cases
Yazar: Köse, Rüştü; Tuna, A. Burçe Karantinaci
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Genetik ve otozomal dominant olan Van der Woude Sendromu, yarık dudak-damak ile birliktelik gösteren en sık sendromdur. En sık görülen şekli alt dudak vermilyonunda, orta hattın her iki yanında simetrik volkan krateri görünümünde sinüslerin olmasıdır. Alt dudak sinüslerinin tedavisinde basit eliptik eksizyon en sık kullanılan tekniktir. Basit olmasına rağmen bu teknik her zaman sinüs tekrarı ve dudakta tonus kaybı gibi problemleri tam olarak çözmemektedir. Bu sendrom çoğu zaman akla gelmemekte ve teşhis konmadan tedavi edilmektedir. Bu durum hastalarda mevcut olabilecek submuköz yarıkların tedavi edilmeden kalmasına ve başka organ anomalilerinin araştırılmamasına sebep olmaktadır. Biz bu yazıda dudaktaki sinüsler için tedavi istenmeyen yalnızca damak yarığı onarım ameliyatı yapılmış bir hasta ve dudaktaki sinüsleri tedavi edilmiş bir başka vaka olmak üzere iki olguyu tartıştık.

Van der Woude Syndrome is a rare genetic disorder inherited in an autosomal dominant pattern. It is the most common syndrome that accompanies cleft lip and/or palate. The most common expression of the disease is symmetrical, volcanic crater-like pitting or mounding in the lower lip vermilion. For the treatment of lower lip sinuses, simple elliptical excision is the most commonly employed technique. Although this technique is simple and easy to perform, recurrence of the sinuses and loss of lip tone are common after surgery. The clinical manifestations of this syndrome are usually treated without due consideration to the underlying cause. Often this results in misdiagnosis of the other associated abnormalities of the syndrome like sub-mucous cleft palate. We discuss two cases in this paper. One of the patients underwent corrective cleft palate surgery without a requisite comple-mentary lower lip sinus excision due to parental objection, and the other with surgically treated lower lip sinuses.
Memenin Pirmer Anjiyosarkomu: Olgu Sunumu
Primary Breast Angiosarcoma: A Case Report
Yazar: Bozkurt, Birkan; Tokaç, Mehmet; Yıldırım, Muat Baki; Kılıç, Mehmet; Hücümenoğlu, Sema
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Memenin primer anjiyosarkomu nadir görülen bir tümördür. Sarkomlar, meme kanserleri içinde %1'den daha az görülmektedir. Anjiosarkom, en sık memede olmak üzere kalp, perikard, karaciğer, deri, kemik ve yumuşak dokularda görülen nadir bir mezenkimal tümördür. Tanı biyopsi ile konur. Tedavide mastektomi uygulanır. Kemoterapi ve radyoterapinin faydası tartışmalıdır. Burada primer meme anjiyosarkomu olan 31 yaşında kadın hasta literatür bilgileri eşliğinde sunulmaktadır.

The primary angiosarcoma of the breast is a tomor which is seen rarely. The sarcomas are seen less than 1% in the breast cancers. Angiosarcoma is a  rarely  mesenchymal tumor which is seen most common in the breast, also in the heart, pericardium, liver, skin, bone and soft tissues. Diagnosis is made by biopsy. Mastectomy is applied during the treatment. The usefulness of chemotherapy and radiotherapy should be discussed. In this report, a 31-year-old woman with primary breast angiosarcoma is presented with literature reviews.
Pankreas Kanserini Taklit Eden Retroperitonel Paraganglioma Olgusu
Retroperitoneal Paraganglioma Mimicking Pancreas Cancer: A Case Report
Yazar: Özsoy, Mustafa; Haskaraca, Mehmet Fatih; Alpaydın, Turgay
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Feokromasitomanın, adrenal bezi dışında yerleşimine paraganglioma adı verilir.  Adrenal bez dışında retroperitonel bölge paraganglioma için özellikli bir bölgedir. Bu lokalizasyonda paragangliomalar daha malign ve daha fonksiyoneldir. Klinik, kitlenin hormon aktif olup olmamasına bağlı değişiklik göstermektedir. Fakat hastaların büyük çoğunluğu asemptomatiktirler ve görüntüleme yöntemlerinde insidental olarak saptanan kitle ile tanı alırlar. 47 yaşında bayan, sırta vuran karın ağrısı ve sarılık şikayeti nedeniyle başvurdu. Laboratuar incelemelerinde CA 19-9 yüksekliği saptanan hastanın karın tomografisinde pankreas başından kaynaklanan kitle gözlendi.  Pankreas kanseri ön tanısıyla operasyona alınan hastanın intraoperatif gözleminde pankreasın normal olduğu gözlendi. Retroperitoneal bölgeden kaynaklanan vena kava üzerine oturmuş ve elle manipülasyona izin vermeyen hipertansif ataklara neden olan retroperitonal kitle saptandı. Kitle vena kava klempajı ile enblok çıkartıldı. Histopatolojik incelemede ise retroperitoneal paraganglioma tanısı konuldu. Lokalizasyonları nedeniyle paragangliomalar başta pankreas kanseri olmak üzere diğer retroperitonel tümörler ile karışabilmektedir. Bu makalede pankreas kanserini taklit eden retroperitonel paraganglioma olgusunu sunmaktayız.

The outside settlement of adrenal gland in pheochromocytoma is called paraganglioma. Retroperitoneal area which is outside settlement of adrenal gland is considerable for paraganglioma. In this area paragangliomas are more malignant and more functional than the others. Clinical picture depends on whether the mass of hormone is active or not. Although most of patients are asymptomatic, they are recognized through the medium of radiology. 47 year old female, was admitted with jaundice, abdominal pain. CA19-9 was found to be elevated in blood test and the patient's abdominal CT scan revealed mass which was arised from pancreas. The patient was operated with the diagnosis of pancreatic cancer while intraoperative observation of pancreas was found to be normal. Retroperitoneal mass, which did not allow manual manipulation due to hypertensive cause attacks and was sitting on the vena cava, was found. The mass was removed en bloc vena cava clamping. In histopathological examination, retroperitoneal paraganglioma was found out. According to anatomical location, paraganglioma are confused with primary retroperitoneal cancers, especially pancreas malignancy. Herein, we present primary retroperitoneal paraganglioma which is mimicking pancreas neoplasm.
Mekanik Ventilasyona Gereksinim Gösteren Tetanoz Olgusu
Tetanus Case Needing Mechanical Ventilation
Yazar: Demirel, İsmail; Üstün, Suzan; Üstün, Cemal
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Tetanoz, Clostridium tetani'nin toksini ile oluşan, tonik kas spazmlarıyla seyreden, mortalitesi yüksek bir infeksiyon hastalığıdır. Altmış yaşında erkek hastanın, 10 gün önce sağ ayağı paslı çivi ile yaralanmış. Genel durum orta, bilinç açık, koopere ve oriante olan hastanın çenesinde kilitlenme ve risus sardonicus gözlendi. Pupiller izokorik ve miyotik, solunum takipneik (25/dak), ateş 36,2oC ve taşikardik idi (128/dak). Takipnesi artan olguya endotrakeal entübasyon uygulanarak mekanik ventilasyona başlandı. Bu haliyle olgu Ablett sınıflaması Grade III olarak değerlendirildi. Yoğun bakıma yatırılan olguya yedinci günde trakeostomi açıldı. Yirmi altıncı günde solunum ve hemodinamik olarak stabil olan hastada weaning işlemine başlanarak otuz ikinci günde servise devredildi. Uzamış yoğun bakım hastalarındaki komplikasyonların ve otonomik disfonksiyonların önlenmesi, musküler rijidite ve spazmın kontrolu genel major terapötik yaklaşımlardır. Ayrıca sedasyon düzeyinin belirlenmesinde Bispectral index (BIS)'in kullanılmasının terapötik yaklaşımlar açısından faydalı olacağı düşünüldü.

Tetanus is an infection disease caused by Clostridium tetani with high mortality in which tonic muscle spasms are existed. A 60-year-old male patient had a trauma on his right foot ten days ago. His general condition was middle, conscious, cooperated, oriented enough and he had trismus and risus sardonicus. His pupils were isochoric, myotic, respiration was tachypneic (25/min), fever was 36.2oC, and he was tachycardic (128/min). He was intubated once his tachypnea increased, and mechanical ventilation was started. The case was scored as Ablett Grade III. Tracheostomy was opened in his seventh day after admitted intensive care unit. Weaning procedure was started to him when he was stable for respiratory and hemodynamically in twenty sixth day and discharged from intensive care unit to service in thirty second day. Preventing of complications and autonomic dysfunction, and controlling of muscular rigidity and spasms are general major therapeutic approaches in patients who are left over in intensive care unit. Also, we think that using of Bispectral index (BIS) will be effective for the therapeutic approachs to determining level of sedation.
Bezoarların Radyolojik Bulguları: Olgu Sunumu
Radiological Findings of Bezoars: A Case Report
Yazar: Altunrende, Şerife Sevil; Canana, Arzu; Aydın, Mehmet Maruf; Gürel, Safiye
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Bezoarlar; en sık gastrointestinal sistemde farklı içeriğe sahip ekzojen veya endojen kaynaklı gelişen oluşumlardır. Asemptomatik seyredebilecekleri gibi akut intestinal obstruksiyonlar gibi daha ağır klinik tablolara yol açabilir. Günümüzde tedavide çeşitli alternatif yöntemler denenmektedir ancak hala en geçerli ve güvenilir yöntem cerrahidir. Radyolojik yöntemler kullanılarak komplikasyonlar gelişmeden önce bezoar tanısı konulabilmektedir. Bezoarların radyolojik görünümlerini tartışmak amacıyla farklı etiyolojilere sahip pediatrik ve erişkin yaş gurubunda dört ayrı gastrik bezoar olgusunu ele aldık. Olgularımızdan dördüne de tüm abdomen BT incelemesi, bir tanesine ayrıca üst abdomen MRG incelemesi yapıldı.

Bezoars are formations (concreations) which develop mostly in gastrointestinal system originated from exogen or endogen sources. Patients are commonly asymptomatic or they have severe clinical outcomes as acute intestinal obstructions. Today, various alternative methods of treatment are being tested, but surgical removal is still the most valid and reliable method. By using radiological methods, bezoars could be diagnosed before the complications have occurred. We have presented four different gastric bezoar cases in pediatric and adult patients who have different etiologies in order to discuss radiological findings of bezoars. All of the patients examined with abdominal CT and one with abdominal MRI also.
Radius Anevrizmal Kemik Kistinin Otolog Fibula Grefti ile Tedavisi: Olgu Sunumu
Treatment of Radius Aneurysmal Bone Cyst with Fibular Autograft: A Case Report
Yazar: Serbest, Sancar; Kaya, Erdal; Gökçe, Halil
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 17 No. Ek, 2014

Anevrizmal kemik kisti, iyi huylu, genişleme özelliği olan ve daha çok çocuk ve gençlerde görülen kemik lezyonlarıdır. İyi huylu olmalarına karşın, bu lezyonlardan bazıları hızlı büyüme ve kemikte harabiyet yapma yeteneğine sahiptirler. Tedavi seçenekleri arasında tam rezeksiyon, küretaj, kemik greftleme ile küretaj, selektif arteryel embolizasyon (primer tedavi olarak veya preoperatif terapi) ve perkütan fibrozan ajan enjeksiyonu sayılabilir. Anevrizmal kemik kistinin tedavisinde tam çıkarma en iyi yöntemdir. Bu bildiride, radius anevrizmal kemik kisti olan ve tümör rezeksiyonu  sonrası meydana gelen kemik defektinin vaskülarize olmayan otolog fibula grefti ve internal fiksasyon ile başarılı şekilde tedavi edilmiş bir olguyu sunmaktayız..

Aneurysmal bone cyst is a benign expansile bone lesion that mainly affects children and young adults. Despite its benign name, some of these lesions have a remarkable ability to destroy bone and grow rapidly. Treatment options of aneurysmal bone cysts include complete resection, curettage, curet-tage with bone grafting, selective arterial embolization (as a primary treatment or preoperative adjuvant therapy), and percutaneous injection of fibrosing agent.  When possible complete excision is the treatment of choice. We present  case of radius aneurysmal bone cysts successfully treated with  bone defects after resection of tumors are commonly reconstructed with the use of nonvascularized fibular autograft and internal fixation
Lisinopril, Sildenafil ve Birlikte Kullanımlarının Karın İçi Yapışıklık Oluşmasını Önleyici Etkileri
The Preventing Effects of Lisinopril, Sildenafil and Combined Usage of Them on the Formation of Intra-Abdominal Adhesion
Yazar: Kırkıl, Cüneyt; Coşkun, Serdar; Bülbüller, Nurullah; Aygen, Erhan; Karabulut, Koray
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Yapışıklık, Lisinopril, Sildenafil

Amaç: Bu çalışmada lisinopril ve sildenafilin karın içi yapışıklıkları önlemedeki etkinliklerinin karşılaştırılması ve birlikte uygulanmaları halinde sinerjik etki gösterip göstermeyeceklerinin incelenmesi amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntem: Kırk adet rat 4 gruba ayrılıp mezotel hasarı oluşturuldu. Birinci gruptaki ratlara her hangi bir ilaç verilmez iken 2. gruptakilere lisinopril (6.5 mg/kg/gün), 3. gruptakilere sildenafil (0.8 mg/kg/gün) ve 4. gruptakilere hem lisinopril hem de sildenafil gavaj yoluyla 7 gün verildi. Sonra karın boşluğu tekrar açılıp yapışıklık skorları belirlendi.   Bulgular: Grupların ortalama karın içi yapışıklık skorları sırasıyla 2.3±0.5, 0.9±0.7, 0.6±0.8 ve 0.7±0.9 idi. Tüm tedavi gruplarının yapışıklık skorları kontrol grubununkinden belirgin olarak daha düşüktü (p0.05, grup 3 vs grup 4 p>0.5).    Sonuç: Lisinopril ve sildenafil tek başlarına karın içi yapışıklık gelişmesini önlemede etkilidir. Birlikte kullanımları onların güçlerini artırmaz.

Objective: In this study, it was aimed to compare the effectiveness of lisinopril and sildenafil on the prevention of intra-abdominal adhesions and to investigate whether there was a synergistic effect if they were combined.   Materials and Methods: Fourty rats divided into four groups and mesothelial damage created. No medication was given to rats in group 1, lisinopril (6.5 mg/kg/d) in group 2, sildenafil (0.8 mg/kg/d) in group 3, and lisinopril combined with sildenafil in group 4 were given to rats by gavage for 7 days. Then, abdominal cavities were reopened and adhesion scores were determined.   Results: The mean intra-abdominal adhesion scores of groups were 2.3±0.5, 0.9±0.7, 0.6±0.8, and 0.7±0.9, respectively. The mean adhesion scores of all treatment groups were significantly lower than control group (p0.05,and group 3 vs group 4 p>0.5).    Conclusion: : Lisinopril and sildenafil alone is effective in preventing the formation of intra-abdominal adhesions. Their combination does not increase their potencies.
Yetişkin Ailesel Akdeniz Ateşi Hastalarında Von Willebrand Faktör Düzeyleri ve Bunun Trombosit Aktivasyonu ile İlişkisi
The Levels of Von Willebrand Factor in Adult Patients with Familial Mediterranean Fever and it is Relationship with Platelet Activation
Yazar: Adanır, Haydar; Coban, Erkan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Ailesel Akdeniz ateşi, Von Willebrand faktör, Endotelyal disfonksiyon, Ortalama platelet volümü

Amaç: Ailesel Akdeniz Ateşi (AAA), serozal ve sinovyal membranların tekrarlayan inflamatuar ateşli atakları ile karakterize otozomal resesif bir hastalıktır. Yakın zamandaki bazı çalışmalar AAA'nın artmış ateroskleroz riskine eşlik ettiğini göstermiştir. Bundan dolayı, bu çalışma şu sorulara cevap vermek üzere tasarlanmıştır: (A) endotel hasarının veya disfonksiyonunun bir belirteci olan von Willebrand faktör (vWf) düzeyleri yetişkin AAA hastalarında değişiklik gösteriyor mu? ve (B) vWf ile trombosit aktivasyonunun bir belirleyicisi olan ortalama trombosit volümü (OTV) arasında bir ilişki var mıdır?   Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Ocak 2008'de gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya 35 AAA hastası ile kontrol grubu olarak yaş, cinsiyet ve vücut kitle indeksi açısından benzer 35 sağlıklı kişi alındı. Çalışmaya alınanlarda vWf ve OTV düzeyleri ölçüldü.   Bulgular: vWf düzeyi AAA grubunda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (p=0.001). Ayrıca, AAA grubunda vWf düzeyi ile OTV düzeyi arasında pozitif korelasyon mevcuttu (r=0.694, p=0.001).   Sonuç: Sonuçlarımız (i) yetişkin AAA hastalarının rölatif olarak endotelyal disfonksiyona sahip olduklarını ve (ii) AAA hastalarında vWf'ün trombosit volümüyle ilişkili göründüğünü düşündürmektedir.

Objective: Familial Mediterranean Fever (FMF) is an autosomal recessive disease characterized by recurrent inflammatory febrile attacks of serosal and synovial membranes.  Recently few studies have shown that FMF is associated with increased atherosclerosis risk. Therefore, this study was designed to answers  the following questions: A) do von Willebrand factor (vWf )- a marker of endothelial damage / dysfunction-  levels change in adult FMF patients and B) is there any relationship between vWf and mean platelet volume (MPV)- a determinant of platelet activation- levels?    Materials and Methods: This study was performed in January 2008. We selected 35 patients with FMF and 35 healthy control subjects matched for age, gender, and body mass index. We measured levels of vWf and MPV in all study population.   Results: The level of vWf was significantly higher in the FMF group than in the control group (p=0.001). Also, vWf level was positively correlated with MPV level in FMF group (r=0.694, p=0.001).   Conclusion: Our results suggest that (i) adult patients with FMF tend to have relatively endothelial dysfunction, and (ii) vWf seem to be related to platelet volume in patients with FMF.
Hamstring Tendon Otogrefti ile Ön Çapraz Bağ Rekonstrüksiyonu
Anterior Cruciate Ligament Reconstruction with Hamstring Tendon Allograft
Yazar: Serbest, Sancar; Tosun, Hacı Bayram; Yılmaz, Erhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Ön çapraz bağ, Otojen Hamstring tendon grefti, Artroskopik rekonstrüksiyon

Amaç: Bu çalışmada semptomatik kronik ön çapraz bağ yırtığının otojen Hamstring tendon grefti kullanılarak yapılan artrosko¬pik rekonstruksiyonunun sonuçları incelenmiştir.   Gereç ve Yöntem: 2006 &#8722; 2008 tarihleri arasında Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalında artroskopik olarak ön çapraz bağ yırtığı rekonstrüksiyonu yapılan 52 hasta incelendi. Tüm hastalar ortalama 20,5 (14 &#8211; 27) ay sonunda fonksiyonel olarak Lysholm diz skorlaması, IKDC (International Knee Documentation Committee) skorlaması  ile klinik olarak diz eklem hareket açıklığı, stabilite testleri, uyluk çevresi ölçümü ve kişisel memnuniyet ile değerlendirildi.   Bulgular: Lysholm skorlamasında 46 hasta (% 88,5) iyi ve mükemmel sonuç, IKDC skorlamasına göre 47 hasta (% 90,4) A veya B, 5 hasta (% 9,6) ise C  olarak değerlendirildi. Radyografik değerlendirmede, 9 hastanın diz ekleminde hafif, iki hastada orta derecede dejeneratif değişiklikler gözlendi. Sağlam tarafla karşılaştırıldığında, hastalarda fleksiyon ve ekstansiyon kaybı gözlenmedi.   Sonuç: Ön çapraz bağ yırtıklarının, dört katlı otojen Hamstring tendon grefti kullanılarak yapılan artroskopik rekonstrüksiyonlarında hem fonksiyonel olarak düzelme hem de hastalarda yüksek memnuniyet oranları tespit edilmiştir.

Objective: We evaluated the results of arthroscopic reconstruction of anterior cruciate ligament  ruptures using autogenous  Hamstring tendon autograft.   Materials and Methods: We evaluated 76 patients undergo arthroscopic reconstruction of ACL tears whom are treated surgically between years 2006 &#8722; 2008 in Fırat University Hospital Department of Orthopaedics Clinics. All patients were evaluated with Lysholm knee score, IKDC (International Knee Documentation Committee) score  for functional evaluation, range of motion of the joint, stability tests, thigh atropy measurements and subjective satisfaction for clinical evaluation, at the end of the postoperative 20,5 (14 &#8211; 27) month.   Results: The Lysholm scores were good and excellent for 46 patients (% 88,5) and the IKDC scores were grade A or B in 47 patients (% 90,4 ) and grade C  in 7 patients (% 9,6).  Radiographic examination showed mild  (nine patients) or moderate (two patients) degenerative changes in the knee joint. Compared with the normal side, no flexion or extension losses occurred in the affected knees. Subjective satisfaction of the patients was noted as 7,5.   Conclusion: We conclude that arthroscopic reconstructions of anterior cruciate ligament with use of a four strand Hamstring tendon autograft which revealed successful functional results and also provided high personal satisfaction, is a reliable technique in the surgical treatment of anterior cruciate ligament ruptures.
Retina Ven Dal Tıkanıklığına Bağlı Maküla Ödeminde Primer Intravitreal Bevakizumab Enjeksiyonu
Primary Intravitreal Bevacizumab Injection in Macular Eudema Due to Branched Retinal Vein Occlusion
Yazar: Yalçın, Ahmet; Bucak, Yasin Yücel; Kükner, Ahmet Şahap; Serin, Didem; Özmen, Sedat
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 16 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Bevakizumab, Maküla ödemi, Görme keskinliği, Retina ven dal tıkanıklığı

Amaç: Retina ven dal tıkanıklığına (RVDT) bağlı maküla ödemi olan hastalarda primer tedavi olarak intravitreal bevakizumab (İVB) enjek-siyonunun etkinliğini değerlendirmek.   Gereç ve Yöntem: RVDT'ye bağlı maküla ödemi olan 12 hastanın 12 gözü çalışmaya alındı. Hastaların hepsinde RVDT'ye bağlı makülada ödem, hemoraji ve görme keskinliğinde azalma mevcuttu. Daha önce herhangi bir tedavi almamış olan hastalar çalışmaya alındı. Enjeksiyon öncesi tüm hastalara fundus floresein anjiografi (FFA) çekildi. Tüm hastalara intravitreal 1,25mg/0,05ml bevakizumab enjeksiyonu yapıldı. Enjeksiyon öncesi ve sonrası görme keskinliği, fundus bulguları ve komplikasyonlar kaydedildi.   Bulgular: Hastaların 8'i kadın, 4'ü erkekti. Yaş ortalamaları 59,4 yıl (22-76 yıl) idi. Tüm hastalara tek enjeksiyon yapıldı. RVDT gelişmesi ile IVB enjeksiyonu arasında geçen ortalama süre 23,9 gün (5 -75 gün) idi. Hastaların ortalama takip süresi 134,5 gün (16&#8211;570 gün) idi. Enjeksiyon öncesi ortalama görme keskinliği 0,9±0,4 ve enjeksiyon sonrası son takipte görme keskinliği 0,3 ± 0,3 LogMAR idi (p

Objective: To evaluate the effectiveness of primary intravitreal bevacizumab (IVB) injection in macular edema due to branched retinal vein occlusion (BRVO).   Materials and Methods: Twelve eyes of 12 patients with macular edema due to BRVO were included in the study. Macular edema, hemorrhage and decreased visual acuity due to BRVO were observed in all patients. Patients who have had not take any prior treatment because of BRVO were involved in the study.Fundus fluorecein angiography was taken before injection in all patients. Intravitreal injection of 1.25mg/0.05ml bevacizumab was performed in all patients. Visual acuity, fundus findings, and complications were recorded before and after injection.   Results: Eight patients were women and 4 patients were men. Mean age of the subjects was 59.5 years (22-76 years). Single IVB injection was performed in all patients. The time interval between the BRVO development and IVB injection was 23.9 days (5-75 days). Mean follow up was 134.5 days (16&#8211;570 days). Mean visual acuities were 0.9±0.4 and 0.3±0.3 LogMAR before injection and on the last follow up visit after injection, respectively (p