İl Eğitim Denetmenlerinin Rehberlik ve İş Başında Yetiştirme Görevleri ile İlgili Görüşlerine Dayalı Eğitim İstekliliklerinin Belirlenmesi
Determining the Training Willingness of Supervisors Based on Their Opinions About Their Guidance Roles
Yazar: Kavrayıcı, Ceyhun; Ağaoğlu, Esmahan
Dergi: Anadolu Journal of Educational Sciences International, Vol. 9 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Supervisors,guidance and on the job training,in service training,willingness for training ; İl eğitim denetmenleri,rehberlik ve iş başında yetiştirme,hizmetiçi eğitim,eğitim istekliliği

Bu araştırmanın amacı eğitim denetmenlerinin rehberlikve iş başında yetiştirme görevleri ile ilgili görüşleri ve buna yönelik eğitimgereksinimlerinin belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemini 2012-2013eğitim-öğretim yılında Aydın, Çanakkale, Çorum, Eskişehir, Gaziantep, Malatya,Mersin illerinde görev yapmakta olan 292 il eğitim denetmeni oluşturmaktadır.Araştırmada tarama modeli kullanılmış olup, veriler Ağaoğlu (1999) tarafındangeliştirilen “eğitim denetmenlerinin rehberlik ve iş başında yetiştirmegörevlerini gerekli görme düzeyi ve buna ilişkin eğitim istekliliklerinibelirleme” ölçeği ile toplanmıştır. İllere gönderilen 292 ölçekten, 227’si geridönmüş ve değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin analizinde anlamlılık düzeyiolarak .05 kabul edilmiştir. Verilerin normal dağılıma sahip olduğu durumlarda,t testi ve anova testleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda,denetmenlerin rehberlik ve iş başında yetiştirme görevlerini gerekli görmedüzeyleri (x̄ = 4.189) “gerekli” boyutunda ifade edilmiş ve bu görevlerigerekli görme düzeylerinde demografik değişkenler bağlamında anlamlı bir farkbulunamamıştır. Katılımcıların bu göreve ilişkin eğitim alma isteklilikleri deyine araştırmanın birinci alt amacıyla koşut bir biçimde (x̄ = 4.025)“istekliyim” boyutunda ifade edilmiş ve eğitim alma isteklilikleri düzeyindekatıldıkları hizmet içi eğitim değişkeni bağlamında anlamlı bir farkbulunmuştur. İl eğitim denetmenlerinin daha önceden katıldıkları hizmet içieğitim sayısı arttıkça, eğitim alma istekliliklerinin azaldığı sonucunaulaşılmıştır.

The aim of thestudy is to determine opinions of supervisors related to necessity of theirguidance roles and their training willingness about this role. The sample groupin the research consists of 292 supervisors who work in Aydın, Çanakkale,Çorum, Eskişehir, Gaziantep, Malatya, Mersin provinces in 2012-2013 academicyear. Survey method was used in the study. The data was gathered via the scale“guidance and training willingness of supervisors” which was developed byAğaoğlu (1999). 292 scale was delivered and 227 of them was returned andanalyzed. In all statistical analysis, the significant level was accepted as.05. In the case of normal and/or homogenous distribution of the dataparametric tests such as t-test and ANOVA were used. At the end of dataanalysis it is observed that supervisors stated their guidance role in thelevel of (x̄ = 4.189) “necessary” and there was no significant difference amongdemographic variables related to the opinions of the participants. The trainingwillingness of the participants related to guidance role is stated on the levelof   (x̄ = 4.025) “I am willing to”.These two findings were similar. There were no significant differences amongdemographic variables such as age, experience, educational status, branches,managerial background in the opinions of the participants. There werestatistically significant differences according to participants in- servicetraining background. According to results, if participants’ in-service trainingexperiences high, their willingness for new trainings is low.