hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
BURSA YÖRESİNDE YETİŞTİRİLEN KİRAZ AĞAÇLARININ AZOT, FOSFOR, POTASYUM, KALSİYUM VE MAGNEZYUM İLE BESLENME DURUMLARI
NITROGEN, PHOSPHORUS, POTASSIUM, CALCIUM AND MAGNESIUM NUTRITION OF SWEET CHERRY TREES GROWING IN THE BURSA REGION
Yazar: Uysal, Erdinç; Katkat, A. Vahap
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 17 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Sweet cherry,nutritional status,macro nutrient,soil testing,plant analysis ; Kiraz, beslenme durumu, makro elementler, toprak analizi, bitki analizi

Bu çalışma, Bursa yöresinde yetiştirilen kiraz ağaçlarının, azot, fosfor, potasyum, kalsiyum ve magnezyum ile beslenme durumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; bünye yönünden topraklar kiraz yetiştiriciliği için uygundur, tuzluluk sorunu yoktur. Bahçelerin tamamında pH kiraz için önerilen değerlerin üzerindedir. İncelenen toprakların yarısında, kireç yüksek bulunmuştur. Organik madde, üst topraklarda daha az oranda olmasına karşın alt toprakların yaklaşık yarısında yetersizdir. Üst derinliğe ait toprakların % 4’ünde fosfor, % 33’ünde potasyum yetersiz iken bu oran orta derinliğe ait topraklarda sırasıyla % 21-55, alt derinliğe ait topraklar da ise % 46-62 olarak bulunmuştur. Değişebilir kalsiyum ve magnezyum, toprakların tamamına yakınında yeterli yada yüksek düzeydedir. Yaprak örneklerinin analiz sonuçlarına göre yalnız ilk yıl örneklerinde fosfor % 8 oranında yetersiz düzeyde bulunurken, yıllara göre bahçelerin % 63-21’inde azot, % 29-13’ünde potasyum, optimum değerlerin altında bulunmuştur. Kalsiyum ve magnezyum ile ilgili beslenme sorununa rastlanmamıştır

This study was conducted in order to determine the nutritional status of sweet cherry trees grown in the Bursa region in respect to nitrogen, phosphorus, potassium, calcium and magnesium. The soil texture is sandy-loam and sandy-clay-loam, and the orchards are suitable for sweet cherry production. There is no salinity problem. The soil pH is moderately high for sweet cherry production. Approximately half of the soils have high Calcium Carbonate levels. The organic matter content of the sub-soils was at insufficient level being approximately half of the units but more than half of the top-soils was suitable in organic matter content. Phosphorus and potassium were 4 %, 33 % insufficient respectively, in the top soils. Phosphorus 21 %, potassium 55 %, were insufficient in orchards where in mid depth soils. In the sub soils, phosphorus 46 %, potassium 62 % were insufficient. Calcium and magnesium were sufficient and/or at high levels. According to the results of plant analysis, only first year phosphorus 8% was insufficient. Changing with the years, there were nutritional unstabilities in nitrogen at 63-21%, in potassium at 29-13% in the orchards studied. Calcium and magnesium contents of the leaves were found to be at sufficient levels in all units.
DEĞİŞİK KOMPOSTLARIN ORGANİK KIRMIZI BİBER (Capsicum annuum L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE VERİM, BAZI MORFOLOJİK KARAKTERLER VE POTASYUM İÇERİĞİ ÜZERİNE ETKİLERİ
DEĞİŞİK KOMPOSTLARIN ORGANİK KIRMIZI BİBER (Capsicum annuum L.) YETİŞTİRİCİLİĞİNDE VERİM, BAZI MORFOLOJİK KARAKTERLER VE POTASYUM İÇERİĞİ ÜZERİNE ETKİLERİ
Yazar: Kır, Alev; Mordoğan, Nilgün
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Biber (Capsicum annuum L.), organik gübre, kompost, yeşil gübre, verim, potasyum, morfolojik özellikler

Bu araştırma Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisinde 2002-2003 yıllarında tesadüf blokları deneme desenine göre, 4 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Bu çalışmada, kontrol (mineral gübre), yeşil gübre bitkisi (adi fiğ+arpa karışımı), kompost (bitki atıkları kompostu), kompostlaştırılmış ahır ve hindi gübresi ile sertifikalı ticari organik gübre uygulamalarının kırmızı biberin (Capsicum annuum L.) verim, morfolojik özellikler ile ayrımlı gelişme dönemlerinde meyve ve yapraktaki potasyum içeriklerine etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Sonuç olarak, en yüksek verim 1. yıl 29,7 ton.ha-1, 2. yıl 26,5 ton.ha-1 nicelikleri ile ahır gübresi (20 ton.ha-1) yeşil gübre kombinasyonu uygulamasında belirlenmiştir. İncelenen morfolojik özellikler (%50 çiçeklenme gün sayısı, %50 meyve tutma gün sayısı, meyve boyu, meyve eni, meyve et kalınlığı, bitki boyu, bitki eni) için uygulamalar arasında önemli farklılıklar saptanmıştır. Yaprak ve meyve potasyum içerikleri açısından organik parsellerin üstün olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, verim ile morfolojik özellikler ve iki dönem yaprak ve meyve potasyum içerikleri arasında % 1 düzeyinde önemli korelasyonlar bulunmuştur

Bu araştırma Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü deneme arazisinde 2002-2003 yıllarında tesadüf blokları deneme desenine göre, 4 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Bu çalışmada, kontrol (mineral gübre), yeşil gübre bitkisi (adi fiğ+arpa karışımı), kompost (bitki atıkları kompostu), kompostlaştırılmış ahır ve hindi gübresi ile sertifikalı ticari organik gübre uygulamalarının kırmızı biberin (Capsicum annuum L.) verim, morfolojik özellikler ile ayrımlı gelişme dönemlerinde meyve ve yapraktaki potasyum içeriklerine etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Sonuç olarak, en yüksek verim 1. yıl 29,7 ton.ha-1, 2. yıl 26,5 ton.ha-1 nicelikleri ile ahır gübresi (20 ton.ha-1) yeşil gübre kombinasyonu uygulamasında belirlenmiştir. İncelenen morfolojik özellikler (%50 çiçeklenme gün sayısı, %50 meyve tutma gün sayısı, meyve boyu, meyve eni, meyve et kalınlığı, bitki boyu, bitki eni) için uygulamalar arasında önemli farklılıklar saptanmıştır. Yaprak ve meyve potasyum içerikleri açısından organik parsellerin üstün olduğu tespit edilmiştir. Bunun yanında, verim ile morfolojik özellikler ve iki dönem yaprak ve meyve potasyum içerikleri arasında % 1 düzeyinde önemli korelasyonlar bulunmuştur
BATI ANADOLU BÖLGESİ'NDE DEFNEDE (Laurus nobilis L. ) FUNGAL HASTALIK ETMENLERİNİN SAPTANMASI
BATI ANADOLU BÖLGESİ'NDE DEFNEDE (Laurus nobilis L. ) FUNGAL HASTALIK ETMENLERİNİN SAPTANMASI
Yazar: Göre, Mehmet Erhan; Bucak, Cemhan
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Patojen funguslar, Laurus nobilis, Batı Anadolu

Defnede patojenik fungal türler ve bunların inokulum kaynakları Türkiye’nin Batı Anadolu Bölgesinde 4 farklı yerde yürütülen çalışmalarla ilk kez araştırılmıştır. İzolasyon çalışmaları dallardan, yıllık sürgünlerden ve yapraklardan yapılmıştır. Çalışmada bazı türler farklı izolasyon sıklıklarında 4 farklı lokasyondan da elde edilmiştir. Bu grubun en ön plana çıkan üyeleri Phomopsis sp. B, Botryosphaeria sarmentorum, Phomopsis sp. C ve Phoma sp.’dır. Daha az oranda saptanan diğer türler ise Seimatosporium lichenicola, Colletotrichum gloeosporioides, Hendersonula sp., Phomopsis sp. A, Paraconiothyrium sp. ve Colletotrichum dematium’dur. Çalışmada baskın türlerin izolasyon sıklığında olduğu gibi, baskın olmayan türlerin izolasyon sıklığında da örnekleme yapılan lokasyona olan bağımlılık önemli bulunmuştur

Defnede patojenik fungal türler ve bunların inokulum kaynakları Türkiye’nin Batı Anadolu Bölgesinde 4 farklı yerde yürütülen çalışmalarla ilk kez araştırılmıştır. İzolasyon çalışmaları dallardan, yıllık sürgünlerden ve yapraklardan yapılmıştır. Çalışmada bazı türler farklı izolasyon sıklıklarında 4 farklı lokasyondan da elde edilmiştir. Bu grubun en ön plana çıkan üyeleri Phomopsis sp. B, Botryosphaeria sarmentorum, Phomopsis sp. C ve Phoma sp.’dır. Daha az oranda saptanan diğer türler ise Seimatosporium lichenicola, Colletotrichum gloeosporioides, Hendersonula sp., Phomopsis sp. A, Paraconiothyrium sp. ve Colletotrichum dematium’dur. Çalışmada baskın türlerin izolasyon sıklığında olduğu gibi, baskın olmayan türlerin izolasyon sıklığında da örnekleme yapılan lokasyona olan bağımlılık önemli bulunmuştur
BAZI BUĞDAY GENOTİPLERİNDE VERİM VE STABİLİTE PERFORMANSLARININ RANK ANALİZİ İLE BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
BAZI BUĞDAY GENOTİPLERİNDE VERİM VE STABİLİTE PERFORMANSLARININ RANK ANALİZİ İLE BELİRLENMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA
Yazar: Olgun, Murat; Kumlay, A. Metin; Çağlar, Abdullah; Tomar, Oktay
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Buğday, verim, stabilite, genotip, Rank analizi

Bu çalışmada 2001- 2003 yılları arasında Erzincan, Erzurum ili Ilıca, Pasinler ilçeleri, Erzincan, Muş ve Van illerinde kurulan ekmeklik buğday bölge verim denemelerinde ümitvar çeşit adayı olarak seçimi yapılan beş adet tescile aday ekmeklik buğday genotipi ile 3 adet tescilli ve 2 adet köy çeşidi olmak üzere 5 adet ekmeklik buğdayın verim ve rank stabilitesi açısından kabiliyetleri incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre Muş ili en fazla verim elde edilen il, rank stabilitesi açısından incelenen yöreler için en stabil genotip Doğu-88 ve Palandöken-97 genotipler olduğu belirlenmiş olup bu iki genotipin bölgemizde en uygun ve en stabil genotipler olarak ortaya konmuştur

Bu çalışmada 2001- 2003 yılları arasında Erzincan, Erzurum ili Ilıca, Pasinler ilçeleri, Erzincan, Muş ve Van illerinde kurulan ekmeklik buğday bölge verim denemelerinde ümitvar çeşit adayı olarak seçimi yapılan beş adet tescile aday ekmeklik buğday genotipi ile 3 adet tescilli ve 2 adet köy çeşidi olmak üzere 5 adet ekmeklik buğdayın verim ve rank stabilitesi açısından kabiliyetleri incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre Muş ili en fazla verim elde edilen il, rank stabilitesi açısından incelenen yöreler için en stabil genotip Doğu-88 ve Palandöken-97 genotipler olduğu belirlenmiş olup bu iki genotipin bölgemizde en uygun ve en stabil genotipler olarak ortaya konmuştur
SERA DOMATES YETİŞTİRİCİLİĞİNDE SARI RENKLİ MALÇ KULLANIMININ SERA BEYAZ SİNEĞİ [Trialeurodes vaporariorum (Westwood) (HOMOPTERA: ALEYRODIDAE)] POPULASYONUNA VE VERİME ETKİLERİ
SERA DOMATES YETİŞTİRİCİLİĞİNDE SARI RENKLİ MALÇ KULLANIMININ SERA BEYAZ SİNEĞİ [Trialeurodes vaporariorum (Westwood) (HOMOPTERA: ALEYRODIDAE)] POPULASYONUNA VE VERİME ETKİLERİ
Yazar: Eltez, Sumru; Koçer, Günnur
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Domates, malçlama, sarı malç, sera, beyaz sinek, Trialeurodes vaporariorum

Çalışma sera domates yetiştiriciliğinde malçlamanın ve bazı zararlılara karşı çekici olduğu bilinen sarı renkli malç uygulamalarının verim ile sera beyaz sineği populasyonuna olabilecek etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Sadece malçlama yapmanın sera beyaz sinek populasyonuna azaltıcı bir etkisi bulunmamaktadır. Verim açısından sarı malç uygulaması kontrole göre daha iyi sonuç vermiştir. Beyaz sinek nimf ve ergin populasyonu sarı malç uygulamalarında kontrole göre artmıştır. Sonuç olarak üretim dönemi boyunca beyaz sinek populasyonunun problem olduğu domates üretilen seralarda malçlama amacıyla sarı rengin kullanımı sakıncalıdır

Çalışma sera domates yetiştiriciliğinde malçlamanın ve bazı zararlılara karşı çekici olduğu bilinen sarı renkli malç uygulamalarının verim ile sera beyaz sineği populasyonuna olabilecek etkilerini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Sadece malçlama yapmanın sera beyaz sinek populasyonuna azaltıcı bir etkisi bulunmamaktadır. Verim açısından sarı malç uygulaması kontrole göre daha iyi sonuç vermiştir. Beyaz sinek nimf ve ergin populasyonu sarı malç uygulamalarında kontrole göre artmıştır. Sonuç olarak üretim dönemi boyunca beyaz sinek populasyonunun problem olduğu domates üretilen seralarda malçlama amacıyla sarı rengin kullanımı sakıncalıdır
EKMEKLİK BUĞDAY (Triticum aestivum L. em Thell) ADAPTASYONUNDA VERNELİZASYONA TEPKİYİ KONTROL EDEN GENLERİN ETKİSİ I. KALITIM DERECELERİ
EKMEKLİK BUĞDAY (Triticum aestivum L. em Thell) ADAPTASYONUNDA VERNELİZASYONA TEPKİYİ KONTROL EDEN GENLERİN ETKİSİ I. KALITIM DERECELERİ
Yazar: Yıldırım, Sahin Dere Metin Birkan; Fırat, A. Ertuğ
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Ekmeklik buğday, Triticum aestivum L., vernelizasyon, izohatlar, varyans komponentleri, kalıtım derecesi, stabilite, adaptasyon, regresyon, tane verimi ve verimle ilgili özellikler

Vernelizasyon genleri, ekmeklik buğdayların (Triticum aestivum L.) adaptasyonunda önemli role sahiptir. Kışlık ve yazlık izohatların, sahil kuşağında 22 çevredeki performanslarının araştırıldığı bu çalışmada tane verimi, saman verimi, biyolojik verim, hasat indeksi, hektolitre ağırlığı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, başaklanma gün sayısı, fizyolojik olum gün sayısı, erme süresi ve protein içeriği özellikleri ele alınmış; genotip x çevre interaksiyonları, varyans komponentleri ve kalıtım dereceleri belirlenmiştir. Genotip x çevre interaksiyonlarının önemliliği; Anza sib’lerin tüm çevrelere iyi adaptasyon göstermesi; tane, saman ve biyolojik verim özellikleri bakımından kışlık izohatların üstünlüğü ve yazlıkların daha erkenci oluşu bu araştırmanın çarpıcı sonuçlarındandır

Vernelizasyon genleri, ekmeklik buğdayların (Triticum aestivum L.) adaptasyonunda önemli role sahiptir. Kışlık ve yazlık izohatların, sahil kuşağında 22 çevredeki performanslarının araştırıldığı bu çalışmada tane verimi, saman verimi, biyolojik verim, hasat indeksi, hektolitre ağırlığı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, başaklanma gün sayısı, fizyolojik olum gün sayısı, erme süresi ve protein içeriği özellikleri ele alınmış; genotip x çevre interaksiyonları, varyans komponentleri ve kalıtım dereceleri belirlenmiştir. Genotip x çevre interaksiyonlarının önemliliği; Anza sib’lerin tüm çevrelere iyi adaptasyon göstermesi; tane, saman ve biyolojik verim özellikleri bakımından kışlık izohatların üstünlüğü ve yazlıkların daha erkenci oluşu bu araştırmanın çarpıcı sonuçlarındandır
CAM SERADA DOMATES YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BOMBUS ARISI KULLANIMININ ÜRETİM GİRDİLERİ VE KARLILIK ÜZERİNE ETKİSİ
CAM SERADA DOMATES YETİŞTİRİCİLİĞİNDE BOMBUS ARISI KULLANIMININ ÜRETİM GİRDİLERİ VE KARLILIK ÜZERİNE ETKİSİ
Yazar: Karaman, Süleyman; Yılmaz, İbrahim
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Bombus terrestris, cam sera, domates, maliyet, karlılık

Bu çalışmanın amacı, Antalya ilinde cam serada tek ürün domates yetiştiriciliğinde bombus arısı kullanımının girdi kullanımı, üretim masrafları ve karlılık üzerine etkisini belirlemektir. Çalışmada, bombus arısı kullanan ve kullanmayan 94 işletmeden anket ile elde edilen veriler kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, meyve tutumunu sağlamak amacıyla bombus arısı kullanan işletmelerin, kullanmayan işletmelere göre işgücü vepestisit kullanımının daha az olduğubelirlenmiştir. Ayrıca, bombus arısı kullanan işletmelerin, ortalama domates verimlerinin % 9,59; ortalama satış fiyatının % 9,37 ve bunlara bağlı olarak da dekara gayri safi üretim değerinin % 19,11 daha yüksek olduğu bulunmuştur. İlave olarak, bombus arısı kullanan işletmelerde, dekara, % 20,63 daha fazla brüt kar, % 60,20 daha yüksek net kar elde edilmiştir. Sonuçta, yapılan 1 YTL masrafa karşın, bombus arısı kullanılan işletmelerde 1.50 YTL, bombus arısı kullanılmayan işletmelerde 1.33 YTL gelir elde edilmektedir. Yapılan kısmi bütçe analizi, bombus arısı kullanımının dekara ekonomik faydasının yaklaşık 1235 YTL olduğunu göstermektedir

Bu çalışmanın amacı, Antalya ilinde cam serada tek ürün domates yetiştiriciliğinde bombus arısı kullanımının girdi kullanımı, üretim masrafları ve karlılık üzerine etkisini belirlemektir. Çalışmada, bombus arısı kullanan ve kullanmayan 94 işletmeden anket ile elde edilen veriler kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, meyve tutumunu sağlamak amacıyla bombus arısı kullanan işletmelerin, kullanmayan işletmelere göre işgücü vepestisit kullanımının daha az olduğubelirlenmiştir. Ayrıca, bombus arısı kullanan işletmelerin, ortalama domates verimlerinin % 9,59; ortalama satış fiyatının % 9,37 ve bunlara bağlı olarak da dekara gayri safi üretim değerinin % 19,11 daha yüksek olduğu bulunmuştur. İlave olarak, bombus arısı kullanan işletmelerde, dekara, % 20,63 daha fazla brüt kar, % 60,20 daha yüksek net kar elde edilmiştir. Sonuçta, yapılan 1 YTL masrafa karşın, bombus arısı kullanılan işletmelerde 1.50 YTL, bombus arısı kullanılmayan işletmelerde 1.33 YTL gelir elde edilmektedir. Yapılan kısmi bütçe analizi, bombus arısı kullanımının dekara ekonomik faydasının yaklaşık 1235 YTL olduğunu göstermektedir
EGE BÖLGESİNDEN TOPLANAN BAZI YEŞİL ERİK (Prunus cerasifera Ehrh.) MATERYALİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
EGE BÖLGESİNDEN TOPLANAN BAZI YEŞİL ERİK (Prunus cerasifera Ehrh.) MATERYALİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Özkarakaş, İlhan; Ercan, Necla; Gürnil, Kamil
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Yeşil erik, Prunus cerasifera Ehrh., Ege Bölgesi, adaptasyon

Bu araştırma, yeşil erikler (Prunus cerasifera Ehrh.) türüne ait 21 erik tipi üzerinde Menemen’de yürütülmüştür. Papaz, Havran ve Can eriklerinde fenolojik gözlemler ile bazı pomolojik değerler incelenerek verim değerleri alınmıştır. Eriklerde toplam 22 özellik üzerinde çalışılmış ve bunların 6 tanesi çeşit seçiminde kriter olarak belirleyici olmuştur. Bu 6 kriter verim, ortalama meyve iriliği, kalite, tat, suda çözünebilir kuru madde ve et/çekirdek oranıdır.Tartılı derecelendirme sonucu; Papaz eriklerinden 1587, 1593, 1544, 1600 nolu tipler, Havran eriklerinden 1599 ve1571 nolu tipler, Can eriklerinden 1584 ve 1585 nolu tipler ilk sırada yer alarak seçilmişlerdir

Bu araştırma, yeşil erikler (Prunus cerasifera Ehrh.) türüne ait 21 erik tipi üzerinde Menemen’de yürütülmüştür. Papaz, Havran ve Can eriklerinde fenolojik gözlemler ile bazı pomolojik değerler incelenerek verim değerleri alınmıştır. Eriklerde toplam 22 özellik üzerinde çalışılmış ve bunların 6 tanesi çeşit seçiminde kriter olarak belirleyici olmuştur. Bu 6 kriter verim, ortalama meyve iriliği, kalite, tat, suda çözünebilir kuru madde ve et/çekirdek oranıdır.Tartılı derecelendirme sonucu; Papaz eriklerinden 1587, 1593, 1544, 1600 nolu tipler, Havran eriklerinden 1599 ve1571 nolu tipler, Can eriklerinden 1584 ve 1585 nolu tipler ilk sırada yer alarak seçilmişlerdir
ANTALYA İLİNDE TARIMSAL ÜRETİMDE ÇİFTÇİLERİN RİSK DAVRANIŞLARINA GÖRE FİNANSMAN ÖZELLİKLERİ
ANTALYA İLİNDE TARIMSAL ÜRETİMDE ÇİFTÇİLERİN RİSK DAVRANIŞLARINA GÖRE FİNANSMAN ÖZELLİKLERİ
Yazar: Akçaöz, Handan; Özkan, Burhan; Kızılay, Hatice
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Finansman, risk davranışı, tasarruf, yatırım, kredi, Antalya

Bu çalışmada tarımsal üretimde çiftçilerin risk davranışları ve risk davranış gruplarına göre finansman özelliklerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmanın temel materyalini Antalya ilinin Merkez, Manavgat ve Serik ilçelerine bağlı köylerde yapılan anket uygulamasından elde edilen veriler oluşturmuştur. Anket uygulaması kapsamında 2003 yılı üretim döneminde 143 çiftçi ile görüşülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre, finansman, işletmeyi büyütme, pazarlama, üretim deseni ve işletme dışı iş kararlarında çiftçi en etkili kişidir. İncelenen işletmelerin %55,2’sinde hiç kayıt tutulmamaktadır. İşletmelerde kredi kullananların oranı %25,9, tasarruf yapanların oranı %24,5 ve tarımsal faaliyetle ilgili yatırım yapanların oranı %37,1 bulunmuştur

Bu çalışmada tarımsal üretimde çiftçilerin risk davranışları ve risk davranış gruplarına göre finansman özelliklerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmanın temel materyalini Antalya ilinin Merkez, Manavgat ve Serik ilçelerine bağlı köylerde yapılan anket uygulamasından elde edilen veriler oluşturmuştur. Anket uygulaması kapsamında 2003 yılı üretim döneminde 143 çiftçi ile görüşülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre, finansman, işletmeyi büyütme, pazarlama, üretim deseni ve işletme dışı iş kararlarında çiftçi en etkili kişidir. İncelenen işletmelerin %55,2’sinde hiç kayıt tutulmamaktadır. İşletmelerde kredi kullananların oranı %25,9, tasarruf yapanların oranı %24,5 ve tarımsal faaliyetle ilgili yatırım yapanların oranı %37,1 bulunmuştur
EKMEKLİK BUĞDAY (Triticum aestivum L. em Thell) ADAPTASYONUNDA VERNELİZASYONA TEPKİYİ KONTROL EDEN GENLERİN ETKİSİ I. KALITIM DERECELERİ
EKMEKLİK BUĞDAY (Triticum aestivum L. em Thell) ADAPTASYONUNDA VERNELİZASYONA TEPKİYİ KONTROL EDEN GENLERİN ETKİSİ I. KALITIM DERECELERİ
Yazar: Fırat, A. Ertuğ
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 16 No. 2, 2015
Anahtar kelimeler: Ekmeklik buğday, Triticum aestivum L., vernelizasyon, izohatlar, varyans komponentleri, kalıtım derecesi, stabilite, adaptasyon, regresyon, tane verimi ve verimle ilgili özellikler

Vernelizasyon genleri, ekmeklik buğdayların (Triticum aestivum L.) adaptasyonunda önemli role sahiptir. Kışlık ve yazlık izohatların, sahil kuşağında 22 çevredeki performanslarının araştırıldığı bu çalışmada tane verimi, saman verimi, biyolojik verim, hasat indeksi, hektolitre ağırlığı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, başaklanma gün sayısı, fizyolojik olum gün sayısı, erme süresi ve protein içeriği özellikleri ele alınmış; genotip x çevre interaksiyonları, varyans komponentleri ve kalıtım dereceleri belirlenmiştir. Genotip x çevre interaksiyonlarının önemliliği; Anza sib’lerin tüm çevrelere iyi adaptasyon göstermesi; tane, saman ve biyolojik verim özellikleri bakımından kışlık izohatların üstünlüğü ve yazlıkların daha erkenci oluşu bu araştırmanın çarpıcı sonuçlarındandır

Vernelizasyon genleri, ekmeklik buğdayların (Triticum aestivum L.) adaptasyonunda önemli role sahiptir. Kışlık ve yazlık izohatların, sahil kuşağında 22 çevredeki performanslarının araştırıldığı bu çalışmada tane verimi, saman verimi, biyolojik verim, hasat indeksi, hektolitre ağırlığı, bin tane ağırlığı, bitki boyu, başaklanma gün sayısı, fizyolojik olum gün sayısı, erme süresi ve protein içeriği özellikleri ele alınmış; genotip x çevre interaksiyonları, varyans komponentleri ve kalıtım dereceleri belirlenmiştir. Genotip x çevre interaksiyonlarının önemliliği; Anza sib’lerin tüm çevrelere iyi adaptasyon göstermesi; tane, saman ve biyolojik verim özellikleri bakımından kışlık izohatların üstünlüğü ve yazlıkların daha erkenci oluşu bu araştırmanın çarpıcı sonuçlarındandır
SAKIZ AĞACI (Pistacia lentiscus var. chia Duhamel)’NIN IN VITRO MİKROÇOĞALTIMI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
SAKIZ AĞACI (Pistacia lentiscus var. chia Duhamel)’NIN IN VITRO MİKROÇOĞALTIMI ÜZERİNE ARAŞTIRMALAR
Yazar: Taşkın, Tuncer; İnal, Abdullah
Dergi: ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Vol. 15 No. 1, 2015
Anahtar kelimeler: Sakız ağacı, Pistacia lentiscus L., bitki doku kültürleri, sürgün-ucu kültürleri

Bu çalışmada, ülkemizde sayısı giderek azalan Sakız ağacı (Pistacia lentiscus L. var. chia)’ nın apikal sürgün uçları in vitro koşullarda farklı hormon konsantrasyonları içeren MS (Murashige ve Skoog, 1962) ve B5 (Gamborg ve ark., 1968) DKW (Driver ve Kuniyuki, 1984) ortamları orijinal ya da modifikasyonlar yapılarak ve antioksidantlar ilave edilerek hazırlanan ortamlarda kültüre alınmışlardır. Yaşlı ağaçlar ve genç fidanlardan alınan materyalde fenolik bileşiklerin etkisinden dolayı gelişebilir özellikte rejenere sürgün veya organojenez oluşmamıştır

Bu çalışmada, ülkemizde sayısı giderek azalan Sakız ağacı (Pistacia lentiscus L. var. chia)’ nın apikal sürgün uçları in vitro koşullarda farklı hormon konsantrasyonları içeren MS (Murashige ve Skoog, 1962) ve B5 (Gamborg ve ark., 1968) DKW (Driver ve Kuniyuki, 1984) ortamları orijinal ya da modifikasyonlar yapılarak ve antioksidantlar ilave edilerek hazırlanan ortamlarda kültüre alınmışlardır. Yaşlı ağaçlar ve genç fidanlardan alınan materyalde fenolik bileşiklerin etkisinden dolayı gelişebilir özellikte rejenere sürgün veya organojenez oluşmamıştır