Kalp Cerrahisi ve Lokal Hipotermi: 731 Hastanın Retrospektif Değerlendirilmesi
Kalp Cerrahisi ve Lokal Hipotermi: 731 Hastanın Retrospektif Değerlendirilmesi
Yazar: İnan, Mustafa Bahadır; Açıkgöz, Burak; Eyileten, Zeynep Baştüzel; Yazıcıoğlu, Levent; Aral, Atilla; Uysalel, Adnan; Uçanok, Kemalettin; Kaya, Bülent; Çorapçıoğlu, Tümer; Özyurda, Ümit
Dergi: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Vol. 64 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Kalp cerrahisi, miyokard koruması, topikal hipotermi

Giriş: Bu çalışmanın amacı miyokard koruma yöntemlerinden topikal hipoterminin postoperatif solunumsal fonksiyonlarına etkisini değerlendirmektir. Materyal Metod: Hastalar 2 gruba ayrıldı: Grup A’da (n=258) topikal hipotermi olmaksızın miyokard koruması uygulanan hastalar bulunurken, Grup B’de (n=473) topikal hipotermi uygulanan hastalar mevcuttu. Topikal hipotermi kardiyopleji verilmesi esnasında epikardiyal olarak tekrarlandı. Hastaların postoperatif entübe kalış süreleri, reentübasyon sayısı, yoğun bakım ve hastanede kalış süreleri, morbidite ve mortalite ve diğer klinik bulgular retrospektif olarak değerlendirildi. Sonuçlar: Her iki grubun demografik dataları benzerdi. Ortalama entübasyon süresi her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı değildi (6.8±3.1 saat Grup A, 7.4±2.8 saat Grup B, p>0.05). Ortalama yoğun bakım kalış ve hastane kalış süreleri kıyaslandığında her iki grup arasında belirgin bir fark bulunmamaktaydı (p>0.05). Mortalite oranları gruplar arasında benzerdi ve hiçbiri solunum problemlerine bağlı değildi. Solunum yetmezliği sebebiyle Grup A’da 10 hasta reentübe edilirken Grup B’de 18 hasta reentübe edildi ve istatistiksel olarak gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Tartışma: Kalp cerrahisinde topikal hipoterminin yararı oluşabilecek muhtemel komplikasyonlara rağmen halen kabul edilebilir düzeydedir. Bununla birlikte, hastanın preoperative durumunun de- ğerlendirilerek cerrahi için uygun miyokard koruma metoduna karar vermek akılcı olacaktır.

Giriş: Bu çalışmanın amacı miyokard koruma yöntemlerinden topikal hipoterminin postoperatif solunumsal fonksiyonlarına etkisini değerlendirmektir. Materyal Metod: Hastalar 2 gruba ayrıldı: Grup A’da (n=258) topikal hipotermi olmaksızın miyokard koruması uygulanan hastalar bulunurken, Grup B’de (n=473) topikal hipotermi uygulanan hastalar mevcuttu. Topikal hipotermi kardiyopleji verilmesi esnasında epikardiyal olarak tekrarlandı. Hastaların postoperatif entübe kalış süreleri, reentübasyon sayısı, yoğun bakım ve hastanede kalış süreleri, morbidite ve mortalite ve diğer klinik bulgular retrospektif olarak değerlendirildi. Sonuçlar: Her iki grubun demografik dataları benzerdi. Ortalama entübasyon süresi her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı değildi (6.8±3.1 saat Grup A, 7.4±2.8 saat Grup B, p>0.05). Ortalama yoğun bakım kalış ve hastane kalış süreleri kıyaslandığında her iki grup arasında belirgin bir fark bulunmamaktaydı (p>0.05). Mortalite oranları gruplar arasında benzerdi ve hiçbiri solunum problemlerine bağlı değildi. Solunum yetmezliği sebebiyle Grup A’da 10 hasta reentübe edilirken Grup B’de 18 hasta reentübe edildi ve istatistiksel olarak gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Tartışma: Kalp cerrahisinde topikal hipoterminin yararı oluşabilecek muhtemel komplikasyonlara rağmen halen kabul edilebilir düzeydedir. Bununla birlikte, hastanın preoperative durumunun de- ğerlendirilerek cerrahi için uygun miyokard koruma metoduna karar vermek akılcı olacaktır.