Göç Hikâyelerini Kim Anlatmalı? Sembolik Etkileşimcilik Bağlamında Io Capitano ve La Pirogue Filmleri Arasındaki Göçmen Temsillerinin ‘Sınırları’
Who Should Tell Migration Stories? The ‘Boundaries’ of Migrant Representations in Io Capitano and La Pirogue within the Context of Symbolic Interactionism
Yazar: Öksüz, İbrahim
Dergi: Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Communication Studies ; İletişim Çalışmaları ; Göç filmleri,Sahra Altı Afrika,sembolik etkileşimcilik,toplumsal göstergebilim,Io Capitano,La Pirogue. ; Migration films,Sub-Saharan Africa,symbolic interactionism,social semiotics,Io Capitano,La Pirogue

Bu çalışma, insanlık tarihi boyunca varlığını sürdüren göç olgusunu sinemasal temsil boyutunda ele alarak yönetmenlerin kültürel ve coğrafi arka planlarının göçmen hikâyelerinin inşası üzerindeki belirleyici etkisini incelemektedir. Sahra Altı Afrika’dan Avrupa’ya uzanan göç rotası, küresel düzeyde en yoğun göç akışlarından birine sahne olması ve sanatsal/medyatik temsillerde farklı yaklaşımlara konu edilmesi nedeniyle kritik bir inceleme alanı oluşturmaktadır. Bu kapsamda, Batılı (Avrupa-Amerika menşeli) yönetmenler tarafından göç filmlerinde sıklıkla başvurulan evrenselleştirici perspektifin, Sahra Altı Afrika kökenli bir yönetmenin anlatısında yerini hangi sembolik kodlara ve anlam ağlarına bıraktığı sorgulanmıştır. Kuramsal çerçeve olarak Herbert Blumer’in sembolik etkileşimcilik yaklaşımı temel alınmış; bireylerin anlam dünyalarının, içinde bulundukları toplumsal bağlamlar doğrultusunda inşa edildiği tezi benimsenmiştir. Bu doğrultuda, Io Capitano (Matteo Garrone, 2023) ve La Pirogue (Moussa Touré, 2012) filmleri M. Gottdiener’in toplumsal göstergebilim yaklaşımıyla çözümlenmiştir. Aynı göç rotasını konu alan bu yapımlar, yönetmenlerin farklı anlatısal konumlanışlarını yansıtmaları nedeniyle karşılaştırmalı analize dâhil edilmiştir. Analiz sonucunda, yönetmenlerin toplumsal konumsallıklarına bağlı olarak; Avrupa merkezli anlatıda göçmenliğin evrenselleştirici bir dramatik perspektifle kurgulandığı, Sahra Altı kökenli anlatıda ise yerel kodları ve kolektif aidiyetleri merkeze alan içsel bir temsil biçiminin benimsendiği tespit edilmiştir.

This study examines the phenomenon of migration, which has persisted throughout human history, within the dimension of cinematic representation, specifically analyzing the decisive impact of directors' cultural and geographical backgrounds on the construction of migrant narratives. The migration route from Sub-Saharan Africa to Europe serves as a critical area of inquiry, given its status as one of the most intense global migration flows and its subject to diverse artistic and mediatic representations. In this context, the study questions how the universalizing perspective frequently utilized by Western (Euro-American) directors is replaced by specific symbolic codes and meaning networks in the narrative of a director originating from Sub-Saharan Africa. Herbert Blumer's symbolic interactionism approach serves as the theoretical framework, adopting the thesis that individuals' meaning-making worlds are constructed in accordance with their social contexts. Accordingly, the films Io Capitano (Matteo Garrone, 2023) and La Pirogue (Moussa Touré, 2012) were analyzed using M. Gottdiener’s social semiotics approach. These productions, covering the same migration route, were included in the comparative analysis as they reflect the distinct narrative positionalities of the directors. The analysis reveals that, depending on the directors' social positionalities, the European-centered narrative constructs migration through a universalizing dramatic perspective, whereas the Sub-Saharan narrative adopts an internal representation style that centers on local codes and collective belongings.