hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Londra’da Bir Memlûk Beyi: Muhammed Bey Elfî (Ekim-Aralık 1803)
A Mamluk Bey in London: Muhammad Bey El-Elfî (October-December 1803)
Yazar: Güner, Selda
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Mısır, Memlûkler, Muhammed Bey Elfî, İngiltere, Osmanlı İmparatorluğu, Fransa

Bu çalışma Mısır’ın Napoleon Bonaparte tarafından işgalini müteakip, Mısır siyasetinin geleneksel aktörleri olan Memlûk beylerinin zevalinden ve onlardan biri, Muhammed Bey Elfî’nin Mısır Memlûkleri için çare arayışlarını anlatmayı amaçlamaktadır. Elfî Bey, Mısır’ın gördüğü son büyük Memlûk beyidir. Onun Mısır’ın işgalinden sonra gerek Bâbıâli ve İngiltere, ayrıca sair Memlûk hizipleriyle ilişkileri tam manasıyla açıklığa kavuşmuş değil. Diğer taraftan Elfî Bey iktidarını, hanesinden ve Kahire’de sağladığı iktisadî itibardan almaktadır. Bu sebeple Elfî Bey’i Osmanlı Mısır’ının eski rejiminin temsilcilerinden biri olarak değerlendirmek mümkündür. Bu vaziyette, Memlûklerin kendi aralarındaki iktidar mücadelesi ve Mısır, Fransa ve İngiltere nezdinde beynelmilel bir mesele haline gelmiştir. Memlûkler nasıl kurtulur? Sorusuna bir cevap arayan Elfî Bey, Bonaparte karşısında Bâbıâli yanında yer alan ve Bâbıâli’nin Memlûkleri ortadan kaldırma siyasetinde iki taraf arasında arabuluculuk yapan İngiltere’nin yardımını istedi. Hatta Londra’ya yaptığı seyahatin sebebi de bu maksatladır. Burada Ekim-Aralık 1803 tarihleri arasında Muhammed Bey Elfî’nin Londra’da Memlukler adına bulunduğu dönemdeki faaliyetleri anlatılacaktır. Bu konuda dönemin İngiliz basınında Elfî Bey ve faaliyetleriyle ilgili yer alan haberlerin yanı sıra İngiliz ve Osmanlı Arşiv belgelerinden istifade edilmiştir.

This study aims to explain that after the Napoleonic invasion of Egypt, the decadence of Mamluk Beys the traditional actors in the Egyptian domestic politics, and one of them, Muhammad Bey el-Elfî’s solution seeking in London. Elfî was the last great Mamluk Bey in Egypt. After the invasion of Egypt, his relations with Sublime Porte and England and also other Mamluk factions have not been clarified completely. In addition Elfî’s power was based on his household and economic dignity. For this reason Elfî Bey can be considerd as one of the representatives of the ‘ancien regime’ of Ottoman Egypt. In that case, struggles between Mamluk factions and Egypt become an international issue in the eyes of Britain and France. Elfî Bey, seeking an answer the question of How to survive the Mamluks?, asked for help from Britain. It is very obvious that England supported the Sublime Port against Bonaparte and also mediated between the Sublime Porte and the Mamluks. Even this was the reason for his travel to London. So it will be described his activities in the October-December 1803 in London on behalf of Memluks. The National Archives documents (in Britain), The Ottoman archive and news about Elfî Bey and his activities in London in Brtish press elucidated this issue.
Enver Paşa’nın Naaşının Tacikistan’dan Türkiye’ye Getirilişinin Türk Basınında Yansımaları
The Reflection of the Removal of the Enver Pasha’s Remains from Tajikistan to Turkey in the Turkish Press
Yazar: Türk, Fahri
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Enver Paşa’nın Naaşının Türkiye’ye Getirilişi, Süleyman Demirel

Enver Paşa Türk tarihinin önemli bir dönemine damgasını vurmuş olan bir devlet adamıydı. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Türkistan’a geçen Enver Paşa 4 Ağustos 1922 tarihinde Ruslara karşı çarpışırken ölmüştür. Tacikistan’ın Belcivan kasabası yakınlarında Çegan Tepesi’nde toprağa verilmiştir. Türkiye, Süleyman Demirel’in girişimleriyle 1996 yılında Enver Paşa’ya iade-i itibar ederek naaşını İstanbul’a getirmiş ve Abide-i Hürriyet Tepesi’nde yeniden defnetmiştir. Bu durum seçkinler arasında yeni bir tartışma başlatmıştır. Bu bağlamda ortaya çıkan görüşler iki grupta toplanabilir. Birinci grup, mezarın Türkiye’ye getirilmesine olumlu bakanların ve bunun Enver Paşa’ya karşı gösterilmiş bir kadirşinaslık ve vefa örneği olduğunu savunanların oluşturduğu gruptur. İkincisi grup ise Enver Paşa’nın Türkiye’ye hiçbir faydasının dokunmadığını ileri sürenlerin dolayısıyla mezarın Türkiye’ye naklinin doğru olmadığını düşünenlerin meydana getirdiği topluluktur. Bu araştırmada Enver Paşa’nın naaşının Tacikistan’dan Türkiye’ye getirilişinin ulusal gazetelere (Hürriyet, Milliyet, Cumhuriyet, Akşam, Yeni Yüzyıl, Sabah, Türkiye, Yeni Şafak, Zaman, Milli Gazete ve Akit) yansımaları içerik analizi yöntemiyle ortaya konulacaktır.

Enver Pasha was a statesman who has leaved his mark upon an important period of Turkish history. In the aftermath of the First World War Enver Pasha went to Turkestan, where he died in a battleground against Russian forces on August 4rd 1922. He was buried near the town Balchuvan in Chegan Hill in current-day Tajikistan. Due to incentives of Süleyman Demirel, Turkey gave Enver Pasha his reputation back and brought his remains to İstanbul and reburied in the Hill of the Monument of Freedom. This situation led to new discussions among Turkish elites, in which represented thoughts could be divided into two groups. First group consisting of proponents for the removal of Enver Pasha’s remains from Tajikistan to Turkey thinks that this decision of the Turkish Government shows faithfulness and merit for Enver Pasha. Second group consisting of opponents for the removal of Enver Pasha’s remains from Tajikistan to Turkey believes that Enver Pasha was not in favour of Turkey’s interest. Therefore this initiative by the Turkish Government was considered to be as not just. This research work examines the reflection of the removal of Enver Pasha’s remains from Tajikistan to Turkey in the national newspapers such as Hürriyet, Milliyet, Cumhuriyet, Akşam, Yeni Yüzyıl, Sabah, Türkiye, Yeni Şafak, Zaman, Milli Gazete and Akit using the method of content analysis.
Osmanlı Hapishaneleri Üzerine Bir Değerlendirme: Karesi Hapishanesi Örneği
An Evaluation on Ottoman Prisons: The Example of Karesi Prison
Yazar: Yıldız, Özgür
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Osmanlı Devleti, Hapishane, Karesi, Balıkesir, Ceza

Şehirlerde ilk hapishane 1555 yılında kurulmuş ve Avrupa kıtasında hızlı bir şekilde yaygınlaşmıştır. Öncelikle Avrupa’da ve 1773 yılında ise Amerika’da kurulan hapishaneler, özgürlüğü sınırlandırmanın yeni biçimlerini geliştirmişlerdir. Modern hapishaneler kurulmadan önce, Osmanlı Devleti hafif ve orta derecedeki suçlar için “para” cezası uygularken ağır suçlarda “kürek” ve “kalebentlik” cezası uygulamıştır. Osmanlı döneminde uygulanan diğer bir ceza şekli ise “pranga” olmuştur. Osmanlı Arşiv Belgelerinde “demire vurma” olarak adlandırılan bu cezanın, Osmanlının son döneminde de uygulandığı görülmüştür. Araştırmada, genel itibarıyla Osmanlı Devleti’nin batılılaşma sürecinde yer alan uygulamalarından birisi olan hapishane kurumu hakkında bilgi verilmektedir. Karesi Hapishanesi örnekleminde hapishanelerde yaşanan firar, rüşvet ve yolsuzluk gibi olaylar arşiv belgeleri ışığında aydınlatılmaya çalışılmıştır.

First prison in cities was established in 1555 and quickly, became widespread in the European continent. The prisons that were first setup in Europe then in America in 1773, have developed new forms in limiting freedoms. Before the modern prisons, Ottomans have imposed fines to mild to moderate crimes while, heavy offences were punished by rowing in the empire’s galleys or by being confined to a fortress. During the Ottoman period, the other form of punishment was shackling. This was defined in the documents of the Ottoman Archives with a phrase “confinement to iron” and it has been noted that this punishment was also imposed in the late Ottoman period. In general, the research informs about the prison establishment as one of the the Westernization attempts of the Empire. Karesi Prison was singled out as an example to illuminate the escapes, bribery and corruption that prevailed under the light of the documents of the archives.
SSCB’nin Dağılma Sürecinden BDT’nin Kurulmasına Kadar Geçen Sürede Karabağ Eksenli Olarak, Nahçıvan, Ermenistan ve Azerbaycan Coğrafyasında Yaşanan Gelişmeler ve Türkiye’nin Tutumu (Ekim 1987- Aralık 1991)
The Developments and Attitude of Turkey in the Geography of Nakhchivan, Azerbaijan and Armenia in Terms of Karabakh Axis, from the Process of Disintegration of the USSR Until the Setting up the CIS (Commonwealth of Independence States) (1987 October-1991 December)
Yazar: Karaca, Erdem
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Karabağ, Sovyetler Birliği(SSCB), Azerbaycan, Ermenistan, Türkiye ; Karabakh,Soviet Union(USSR),Azerbaijan,Armenia,Turkey

Karabağ Ermenileri, Sovyetler Birliği’nin dağılmaya başlamasıyla birlikte önce bağımsızlık, ardından da Ermenistan’a bağlanmak gayretinde bulunmuşlardır. Ermenistan tarafından desteklenen bu durum, hızlı bir şekilde Azerbaycan’la Ermenistan’ı karşı karşıya getirmiştir. Meseleye kayıtsız kalması mümkün olmayan Türkiye ise, ortaya çıkan olumsuzlukların çözümü için yapıcı bir rol oynamaya çalışmıştır. Çalışmamızda, TBMM Tutanak Dergisi ile Hürriyet Gazetesi temel kaynak olarak kullanılmıştır, Konu başlıkları ise şu şekilde belirlenmiştir: 1.Giriş: Karabağ, 2.SSCB Dağılırken Karabağ Kaynaklı Kaos: Gösteri, Eylem, Çatışma Süreci, 3.Karabağ’ın Moskova’ya Bağlanması ve Önlenemeyen Kaos, 4.Türkiye/Azerbaycan/Ermenistan’ın Yeni Arayışları, 5.Birliğin İflası: Kafkaslarda Bağımsızlık Adımları, 6.Azeri-Ermeni Çatışması Sürerken SSCB’nin Lağvı ve Yeni Birlik(BDT), 7.Sonuç ve Değerlendirme.

After dispersing of Soviet Union, Karabakh Armenians first made an effort for their freedom then tried to be connected with Armenia. The situation that supported by Armenia caused a huge conflict between Azerbaijan and Armenia. Turkey has sought to play a constructive interference to solve the emergent hitches which is impossible to avoid from this problem. “The Turkish National Assembly recording journal” and “Hürriyet newspaper” are the main sources in this study. Subject headings are like this: 1. Introduction: Karabakh, 2. Karabakh-Ralated Caos while Soviet Union Separating: Demonstration, Action, Cconflict Process, 3. Karabakh’s Bonding to Moscow and Unavoidable Caos, 4.The New Way of Seeking of Turkey, Azerbaijan and Armenia, 5. The Failure of the Union: Liberation Movements in Caucasians, 6. Abolition of Soviet Union and New Consortium (CIS) while Conflict Running on Between Azerbaijan and Armenia, 7. Conlusion and Evaluation.
Barış Harekâtı Sonrasında Adana’dan Kıbrıs’a Gerçekleştirilen Nüfus Nakli (1975-1976)
Population Transplant From Adana After Peace Operations Carried Out In Cyprus (1975-1976)
Yazar: Çanak, Erdem
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Kıbrıs, KKTC, Enosis, Türkiye, Göç, Adana

1571-1878 yılları arasında Osmanlı Devleti’nin hâkimiyeti altında bulunan Kıbrıs, 1878 yılında geçici olarak, Lozan Antlaşması ile de resmen İngiltere’ye geçmiştir. Bu durumdan faydalanmak isteyen Rumlar da “Enosis”e yönelik faaliyetlerine hız vermişlerdir. Adadaki Türklerin var olma mücadelesine neden olan bu süreç, 1974 Barış Harekâtı ile neticelenmiştir. Ancak Türkler, Barış Harekâtı’na kadar olan dönemde maruz kaldıkları baskıdan dolayı zaman zaman başta Türkiye olmak üzere dünyanın farklı yerlerine göç etmişlerdir. Bu nedenle harekât sonrasında Türklerin kontrolüne geçen toprakların işlenmesi için ihtiyaç duyulan işgücü açığını gidermek ve yeni devletin ekonomik kalkınmasını sağlamak amacıyla Türkiye’den adaya nüfus nakli gerçekleştirilmiştir. “Tarım işgücü” adı altında gerçekleştirilen nakil kapsamında nüfus aktarımı yapılan illerden birisi de Adana’dır. Bu doğrultuda Adana’dan tamamı çiftçi, 531 hanede 1.480’i erkek, 1.287’si kadın olmak üzere 2.767 kişi adaya iskân olunmuştur. Bu çalışmada harekât sonrasında Adana’dan adaya gerçekleştirilen nüfus nakli ile göçmenlerin iskân süreci ele alınmıştır.

Ottoman Empire ruled Cyprus between the years 1571-1878, in 1878 with Treaty of Lausanne was officially passed to England temporarily. Greeks who want to take advantage of this situation, gave fresh impetus to activities for“Enosis” . This process which led to the struggle for existence of Turks in the island and has resulted Peace Operation in 1974. However, Turks emigrated to different parts of the world, mainly toTurkey due to the pressure that they are exposed in the period leading up to the Peace Operation. Therefore, after the operation, Turkish control of the labor needed to eliminate the deficit for the processing of the soil and the new government in order to ensure the economic development of the population of Turkey was carried transplant candidates. “Agricultural labor” the province’s population transfer carried out of Adana. In this regard all farmers from Adana, 1.480 men in 531 households, 1.287’s including women 2.767 people were resettled on the island. In this study, after the operation settlement the process with the transplant population of immigrants from Adana has been discussed.
Varlık Vergisi ve Aydın İlinde Uygulaması
The Property Tax and Its Pratice in the City of Aydın
Yazar: Tabak, Serap
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 9 No. 17, 2015
Anahtar kelimeler: Varlık Vergisi, Gayrimüslim Halk, Müslüman Halk, Aydın İli

1942 yılında II. Dünya Savaşı Dönemi’ndeki savaş kazançları, aşırı fiyat artışı ve enflasyondan yararlanarak büyük maddi kazanç elde edenler oldu. II. Dünya Savaşı nedeniyle 1 milyon erkek askere alındı. Türkiye’de üretim düştü. Devlet bütçe açığını ortadan kaldırmak için, büyük kazanç elde edenlerden, servetlerinin bir bölümünü devlete aktarmak amacıyla ve bir kez uygulanmak şartı ile Varlık Vergisi Kanunu çıkarıldı. Amaç, devletin savaş dolayısıyla altına girdiği yükün azaltılmasıydı. Günümüzde yapılan yayınlarda, Varlık Vergisi’nin sadece gayrimüslim halktan alındığı şeklinde aktarım yapılmaktadır. Fakat Aydın ilindeki uygulamanın da gösterdiği gibi, Anadolu kentlerindeki varlıklı Müslüman Türkler de bu vergiyi ödemişlerdir. Aydın’da Varlık Vergisi’ni ödeyenler arasında gayrimüslim bulunmadığı gibi, vergisini ödemeyip iş merkezlerine ve çalışma kamplarına sürgün edilen vergi mükellefi de bulunmamaktadır. Aydın da Varlık Vergisi ödeyen Müslüman halk arasın da DP dönemi başbakanlarından Adnan Menderes de bulunmaktadır.

In 1942, some Turkish citizens gained great benefits by the increasing inflation in the period of the World War II. 1 million men were under arms because of World War 2. Production in Turkey decreased. To eliminate the state budget deficit, the property tax was legislated on condition to be applied once in order to transfer a part of the wealth of people, who profited greatly of war, to the goverment. The goal was to reduce the load which the government was burdened because of the war. In recent studies, it has been stated that the property tax was collected only from non-Muslims. However, with this study on the city of Aydın, wealthy Turkish-Muslims in the cities of Anatolia, too, had paid this tax; and in Aydin, there were not any non-Muslims among the property tax payers. Adnan Menderes, the future prime minister of DP, was among the people who paid the property tax in Aydin.
Türk Basınına Göre Geçici Irak Hükümet Konseyi’nin Oluşum Sürecinde Irak Türkmenleri ve Türkiye
Türk Basınına Göre Geçici Irak Hükümet Konseyi’nin Oluşum Sürecinde Irak Türkmenleri ve Türkiye
Yazar: Yiğit, Aydın
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 14 No. 28, 2019
Anahtar kelimeler: ABD,Irak,Türkmenler,Türkiye,Geçici Irak Hükümet Konseyi (GIHK)

ABD ve Koalisyon Güçleri, 2003 Irak Savaşı’nda, savaşa girmeme kararı alan Türkiye’nin yerine Iraklı muhalif gruplarla birlikte hareket etmiştir. Ancak bunlardan biri olan Türkmenler, ABD-Türkiye müzakerelerinin sürdüğü dönemde sürekli dikkate alınan bir unsur olmasına karşın 1 Mart Tezkeresi’nin reddinden sonra gözardı edilmeye başlanmışlardır. Bunun en önemli göstergelerinden biri savaşın ardından oluşturulan Geçici Irak Hükümet Konseyi (GIHK)’dir. Gerek bu konseyin oluşumu gerekse Irak’ın ilk kabinesinin kuruluşu esnasında Türkmenler ne nüfuslarıyla orantılı bir şekilde temsil edilmişler ne de yönetimde etkin olabilecek konumlara getirilmişlerdir. Bu çerçevede, Türk basınından ve konu ile ilgili kaynaklardan yararlanılarak 2003 Irak Savaşı öncesinde, savaş sırasında ve Irak’ın yeniden yapılandırılması sürecinde Irak Türkmenlerinin durumu, tutumu ve davranışları incelenecek başlıca konular olacaktır. Bu açıdan süreç içerisinde yaşanan Londra, Selahattin, Ankara, Nasıriye, Bağdat Toplantıları ve GIHK ile Irak Kabinesi’nin oluşumu gibi gelişmeler Türkmenler açısından değerlendirilmeye çalışılacaktır.

ABD ve Koalisyon Güçleri, 2003 Irak Savaşı’nda, savaşa girmeme kararı alan Türkiye’nin yerine Iraklı muhalif gruplarla birlikte hareket etmiştir. Ancak bunlardan biri olan Türkmenler, ABD-Türkiye müzakerelerinin sürdüğü dönemde sürekli dikkate alınan bir unsur olmasına karşın 1 Mart Tezkeresi’nin reddinden sonra gözardı edilmeye başlanmışlardır. Bunun en önemli göstergelerinden biri savaşın ardından oluşturulan Geçici Irak Hükümet Konseyi (GIHK)’dir. Gerek bu konseyin oluşumu gerekse Irak’ın ilk kabinesinin kuruluşu esnasında Türkmenler ne nüfuslarıyla orantılı bir şekilde temsil edilmişler ne de yönetimde etkin olabilecek konumlara getirilmişlerdir. Bu çerçevede, Türk basınından ve konu ile ilgili kaynaklardan yararlanılarak 2003 Irak Savaşı öncesinde, savaş sırasında ve Irak’ın yeniden yapılandırılması sürecinde Irak Türkmenlerinin durumu, tutumu ve davranışları incelenecek başlıca konular olacaktır. Bu açıdan süreç içerisinde yaşanan Londra, Selahattin, Ankara, Nasıriye, Bağdat Toplantıları ve GIHK ile Irak Kabinesi’nin oluşumu gibi gelişmeler Türkmenler açısından değerlendirilmeye çalışılacaktır.
Erken Cumhuriyet Dönemi Türk-Alman Askerî İlişkileri ve General Hilmar von Mittelberger’in Harp Okullarındaki Faaliyetleri
Erken Cumhuriyet Dönemi Türk-Alman Askerî İlişkileri ve General Hilmar von Mittelberger’in Harp Okullarındaki Faaliyetleri
Yazar: Alkan, Resul
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 14 No. 28, 2020
Anahtar kelimeler: General Hilmar von Mittelberger,Türk-Alman Askerî İlişkileri,HarpOkulları,Türk Askerî Tarihi,Hatırat.

Osmanlı askerî modernleşmesinde Prusya geleneği, Yüzbaşı Helmuth von Moltke ile başlamıştır. Helmuth von Moltke başkanlığındaki heyetin Osmanlı ordusundaki faaliyetlerinden yaklaşık bir asır sonra Almanya’dan gelen danışmanlar, Türkiye Cumhuriyeti tarafindan ordunun çeşitli kademelerinde yeniden görevlendirilmiştir. Daha önceki askerî heyetlerle karşılaştırıldığında kâğıt üstündeki görevleri orduya bağlı akademilerde dersler vermek ile sınırlı olan Alman danışmanlar, Almanya’daki resmî görevlerinden istifa etmişlerdir. Türk Silahlı Kuvvetleri ile kendi ülkeleri ve askerî kurumlarını bağlamayan özel anlaşmalar imzalamışlar ve ülkelerinde kazandıkları maaşın üstünde bir ücret karşılığında Türkiye’de görev yapmışlardır. 1925-1939 yılları arasında-Türkiye‘deki Alman elçiliklerinde görevli askerî ataşeleri bir kenera bırakırsak- 36 Alman Türkiye’nin Kara ve Deniz Harp Okullarında görev almıştır. Bunların içerisinde Almanya’daki son görevi korgenerallik rütbesi ile, en kıdemlisi Hilmar von Mittelberger, 7 sene gibi kısa sürede geride bıraktığı eserleri ile en ön plana çıkan isimdir. İkinci Dünya Savaşı‘nın başlangıcıyla beraber ülkesine geri dönen Alman general, ülkesinin genelkurmay karargâhında Türkiye ile alakalı görüşmelere katılmış ve burada Alman ordusunun generallerini Türkiye’nin savunma gücü hakkında bilgilendirmiştir.

Osmanlı askerî modernleşmesinde Prusya geleneği, Yüzbaşı Helmuth von Moltke ile başlamıştır. Helmuth von Moltke başkanlığındaki heyetin Osmanlı ordusundaki faaliyetlerinden yaklaşık bir asır sonra Almanya’dan gelen danışmanlar, Türkiye Cumhuriyeti tarafindan ordunun çeşitli kademelerinde yeniden görevlendirilmiştir. Daha önceki askerî heyetlerle karşılaştırıldığında kâğıt üstündeki görevleri orduya bağlı akademilerde dersler vermek ile sınırlı olan Alman danışmanlar, Almanya’daki resmî görevlerinden istifa etmişlerdir. Türk Silahlı Kuvvetleri ile kendi ülkeleri ve askerî kurumlarını bağlamayan özel anlaşmalar imzalamışlar ve ülkelerinde kazandıkları maaşın üstünde bir ücret karşılığında Türkiye’de görev yapmışlardır. 1925-1939 yılları arasında-Türkiye‘deki Alman elçiliklerinde görevli askerî ataşeleri bir kenera bırakırsak- 36 Alman Türkiye’nin Kara ve Deniz Harp Okullarında görev almıştır. Bunların içerisinde Almanya’daki son görevi korgenerallik rütbesi ile, en kıdemlisi Hilmar von Mittelberger, 7 sene gibi kısa sürede geride bıraktığı eserleri ile en ön plana çıkan isimdir. İkinci Dünya Savaşı‘nın başlangıcıyla beraber ülkesine geri dönen Alman general, ülkesinin genelkurmay karargâhında Türkiye ile alakalı görüşmelere katılmış ve burada Alman ordusunun generallerini Türkiye’nin savunma gücü hakkında bilgilendirmiştir.
The Reign of Sultan Abdulaziz in the American Press
The Reign of Sultan Abdulaziz in the American Press
Yazar: Karakoç, Ercan; Durak, Gökhan
Dergi: Gazi Akademik Bakış, Vol. 14 No. 28, 2020
Anahtar kelimeler: Abdulaziz,Ottoman Empire,America,American Press,Young Ottomans. ; Abdülaziz,Osmanlı İmparatorluğu,Amerikai,Amerikan Basını,Genç Osmanlılar.

Sultan Abdülaziz, Osmanlı Devleti’nin siyasi ve ekonomik yönden zorlu bir döneminde tahtta geçti. 19’uncu yüzyıl boyunca imparatorluk Balkan coğrafyasında ve özellikle Eflak-Boğdan bölgesinde yaşanan isyanlar nedeniyle dağılma noktasına gelmişti. Devletin maliyesi neredeyse çökmüştü. Dâhilde ise Genç Osmanlıların etkisiyle önemli bir muhalefet cephesi oluşmuştu. Bu muhalefet zamanla askeri ve siyasi bürokrasi içerisinde güçlendi ve Abdülaziz’in tahtan indirilip V. Murad’ın padişah olmasında kritik bir rol oynadı. Bu çalışmada Abdülaziz döneminde gerçekleşen önemli olaylar ile tahtan indirilmesi sonrasında yaşanan hadiselerin bazı Amerikan gazeteleri ile Amerikan Dışişleri kaynaklarında nasıl yer aldığı incelenmiştir. İmparatorluğun son dönemi farklı belgelerle Osmanlı tarihine yeni bir bakış açısı kazandırılarak değerlendirilmiştir.

Sultan Abdulaziz ascended the Ottoman throne in a difficult period of political and economic crisis. During the 19th century, the empire was on the point of disintegration due to rebellions in the Balkans, especially in the region of Wallachia-Moldavia. The state’s finances almost collapsed. Internally, an important opposition front formed with the influence of the Young Ottomans. This opposition grew stronger over time within the military and political bureaucracy and played a critical role in Abdulaziz’s detohrement and Murad V becoming the sultan. In this study, the important events that took place in the Abdulaziz period and the developments following his dethronement are examined through some American newspapers and American State Department documents. The last period of the Empire was examined with different documents by giving a new perspective to the Ottoman history.