hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İçsel Kayıpların Beta Tipi Bir Stirling Soğutucu Performansı Üzerindeki Etkisinin Deneysel Olarak İncelenmesi
Experimental Investigation of the Effect of Internal Losses on the Performance of a Beta-Type Stirling Cooler
Yazar: Erkoca, Mustafa Ceyhun; Özgören, Yaşar
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Mechanical Engineering (Other) ; Makine Mühendisliği (Diğer) ; Stirling engine,Stirling cooler,Cooling machine,Internal losses,Air ; Stirling motoru,Stirling soğutucu,Soğutma makinesi,İçsel kayıplar,Hava

Stirling motorları, çeşitli enerji kaynaklarıyla çalışabilme yetenekleri sayesinde geniş bir uygulama yelpazesi sunmaktadır. Dışarıdan mekanik iş uygulandığında, soğutma amacıyla da kullanılabilirler. Uzun ömür, çevresel uyumluluk ve sessiz çalışma gibi avantajları sayesinde özellikle düşük güç gerektiren soğutma uygulamalarında verimli bir alternatif oluşturmaktadırlar. Bu çalışmada, beta tipi bir Stirling soğutucu farklı şarj basınçları (1, 2 ve 3 bar) ve devir sayılarında (300–900 rpm) deneysel olarak incelenmiş ve sistemin soğutma performansı değerlendirilmiştir. En düşük soğuk uç sıcaklığı, 1 bar hava basıncında ve 500 rpm’de elde edilmiş olup, bu koşullarda sisteme 1,37 kW elektrik gücü verilmesi gerekmiştir. Ancak artan basınç ve devir sayılarında, teorik beklentilerden sapmalar gözlenmiştir. Özellikle 2 bar basıncındaki performansın 3 bar’a göre daha düşük olduğu; ayrıca, 1 bar basıncında 900 rpm hızda sistemin ısınma eğilimi gösterdiği belirlenmiştir. Bu beklenmedik sonuçlar, rejeneratörsüz sistem tasarımı ve çalışma akışkanı olarak havanın kullanımı gibi etkenlerden kaynaklanan artan içsel kayıplarla ilişkilendirilmiştir. Elde edilen bulgular, deneysel Stirling soğutucu sistemlerinde kayıp mekanizmalarının basınç ve devir sayısına olan karmaşık bağımlılığını ortaya koymaktadır.

Stirling engines offer a wide range of applications due to their ability to operate with various energy sources. When mechanical work is applied externally, they can also be used for cooling purposes. Their advantages, such as long lifespan, environmental compatibility, and quiet operation, make them an efficient alternative, particularly in low-power cooling applications. In this study, a beta-type Stirling cooler was experimentally investigated under different charge pressures (1, 2, and 3 bar) and rotational speeds (300–900 rpm) to evaluate its cooling performance. The lowest cold-end temperature was achieved at 1 bar air pressure and 500 rpm, requiring an electrical power input of 1.37 kW. However, deviations from theoretical expectations were observed at higher pressures and speeds. Notably, the cooling performance at 2 bar was lower than at 3 bar, and at 1 bar and 900 rpm, the system exhibited a heating effect. These unexpected results were attributed to increased internal losses caused by factors such as the regenerator-less configuration and the use of air as the working fluid. The findings reveal the complex dependence of loss mechanisms on charge pressure and rotational speed in experimental Stirling cooling systems.
Toz Metalurjisi İle Üretilmiş Titanyum ve Titanyum Matrisli Bor Karbür Katkılı Kompozit Malzemelerin Farklı Karbür Matkaplarla Delinmesi
Drilling of Titanium and Titanium Matrix Boron Carbide Additive Composite Materials Produced by Powder Metallurgy with Different Carbide Drills
Yazar: Okay, Faik
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 13 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Composite and Hybrid Materials ; Kompozit ve Hibrit Malzemeler ; Titanium,Thrust force,Carbide drill ; Titanyum,İlerleme kuvveti,Karbür matkap

Bu çalışmada, toz metalurjisi yöntemiyle üretilen titanyum ve titanyum matrisli bor karbür (B4C) takviyeli malzemelere delik delme işlemi yapılmştır. Çalışmada, üç farklı karbür matkap kullanılarak kesme parametrelerinin ilerleme kuvveti ve yüzey pürüzlülüğü üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Yapılan deneylerde, 5 mm çaplı karbür matkaplarla 20-30 m/dak kesme hızı ve 0,05 mm/dev ilerleme miktarı kullanılmıştır. Yapılan çalışmada, B4C takviyesi sonucunda  ilerleme kuvveti ve moment değerlerinin düştüğü görülmüştür. Karbür matkaplardaki sürtünme katsayısının düşmesiyle, ilerleme kuvveti ve moment değerleri de düşmüştür. En düşük ilerleme kuvveti değeri, takviyeli numunede AlTiN kaplamalı karbür matkapla delinen delikte 30 m/dak kesme hızında 208 N olarak ölçülmüştür. Yüzey pürüzlülüğü değerleri, kesme hızının artmasıyla birlikte azalmıştır. B4C takviyesinin delik yüzey kalitesini artırdığı belirlenmiştir.

In this study, drilling operations were carried out on titanium and titanium matrix boron carbide (B4C) reinforced materials produced by the powder metallurgy method. The study investigated the effects of cutting parameters on thrust force and surface roughness using three different carbide drills. In the experiments, 5 mm diameter carbide drills were used at a cutting speed of 20-30 m/min and a feed rate of 0.05 mm/rev. The study observed that the feed force and moment values decreased as a result of B4C reinforcement. The decrease in the friction coefficient in the carbide drills also decreased the thrust force and moment values. The lowest thrust force value was measured as 208 N at a cutting speed of 30 m/min in the reinforced sample drilled with an AlTiN-coated carbide drill. Surface roughness values decreased with increasing cutting speed. It was determined that the B4C reinforcement improved the hole surface quality.
Etimesgut Lojman Konutları Yaşama Mekânlarında Kullanılan Zemin Kaplamalarının Kullanıcı Tercihleri Üzerindeki Etkileri
The Effects of Floor Coverings Used in Etimesgut Lodging Houses’ Living Spaces on User Preferences
Yazar: Yıldırım, Kemal; Döngel, Nihat; Sab, Coşkun Eren; Keskin, Serdar
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Forest Industry Engineering (Other) ; Orman Endüstri Mühendisliği (Diğer) ; Flooring,Parquet,Color,Design,Material ; Zemin Kaplaması,Parke,Renk,Tasarım,Malzeme

Bu çalışmada, konutların zemin kaplamalarında kullanılan mevcut malzemelerin ve kullanılması istenilen malzemelerin türü, renk tonu ile zemin kaplaması seçilirken önem verilen hususların kullanıcıların algısal değerlendirmeleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma hipotezlerini test etmek için, çalışma alanı olarak Ankara ili Etimesgut ilçesinde bulunan Etimesgut Lojman Konutları seçilmiş olup, araştırma anketine 223 konut kullanıcısı katılmıştır. Anketler, Aralık 2024 tarihinde Google Formlar ara yüzünde oluşturulan çevrimiçi anket formu kullanılarak, yaklaşık iki haftalık bir süreç içerisinde doldurulmuştur. Anketlerden elde edilen sonuçlara göre, kullanıcıların konutlarına zemin kaplaması seçerken sırasıyla malzeme kalitesine, ısı ve ses yalıtımına, dayanıklılığa, estetik görünüşe, kullanım ömrüne, temizlik kolaylığına ve fiyatına önem verdiği belirlenmiştir. Yine, kullanıcıların %55,6’sının mevcut zemin kaplamasını değiştirmek istemediği, buna karşın %44,4’ünün ise değiştirmek istediği belirlenmiştir. Ayrıca, araştırma yapılan konutların zemininde daha çok açık renk tonlarının ve orta değer renk tonlarının kullanılmasının istendiği laminat parke ve ahşap parkenin tercih edildiği belirlenmiştir.

This study aimed to determine the effects of existing materials used in residential floor coverings, the type and color tone of the intended materials, and the factors considered when selecting floor coverings on users' perceptual evaluations. For this purpose, the Etimesgut Lojman Residences in the Etimesgut district of Ankara were selected as the study area, and 223 residents participated in the survey. The surveys were completed over a period of approximately two weeks using the online survey form created in the Google Forms interface in December 2024. The survey results revealed that when choosing floor coverings for their residences, users prioritized material quality, thermal and acoustic insulation, durability, aesthetic appeal, lifespan, ease of cleaning, and price, respectively. It was also determined that 55.6% of users did not want to change their existing floor covering, while 44.4% did. Furthermore, it was determined that laminate and wood flooring, with light and mid-range color tones, were preferred for the floors of the surveyed residences.
Geopolimer Reçine Enjeksiyonu ile Sıvılaşmaya Yönelik Zemin İyileştirme Uygulaması: Bir Cami Temeli Altında Zemin İyileştirme Vaka Analizi
Geopolymer Resin Injection for Liquefaction-Based Ground Improvement: A Case Study on Ground Improvement Beneath Mosque Foundation
Yazar: Arslan, Bora; Öztoprak, Sadık
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 13 No. 4, 2025
Anahtar kelimeler: Civil Geotechnical Engineering ; İnşaat Geoteknik Mühendisliği ; Liquefaction,Soil improvement methods,Clay-sand-fill soils,Geopolymer resin injection,Liquefaction-based structural settlement ; Sıvılaşma,Zemin iyileştirme yöntemleri,Kil-kum-dolgu zeminler,Geopolimer reçine enjeksiyonu,Sıvılaşma kaynaklı yapı oturmaları

Geopolimer reçine enjeksiyonu zemin stabilizasyonu ve temel iyileştirmede kullanılan son teknolojilerdendir. Bu teknoloji, ilk kez 1996 yılında İtalya'da kullanılmıştır. O zamandan bu yana, farklı özelliklere sahip su bazlı olmayan poliüretan polimerizasyon yöntemleri ve yüksek basınçlı enjeksiyon teknikleri hızla geliştirilmiştir. Teknoloji temel olarak, iki bileşenli poliüretan solüsyonunun (poliol ve izosyanat) bir hidrolik sistemde karıştırılarak toprak kütlesine gerekli işlem derinliğine kadar enjekte edilmesine dayanmaktadır. Karışım, 12-30 mm çapındaki borulardan basınç altında, bir tabanca yardımıyla zemine enjekte edilir. Kimyasal reçine enjeksiyonu, kil-kum-dolgu içeren zeminlerde, zeminin şişmesini ve çökmesini önleyerek yapısal bütünlüğü güçlendirir. Bu çalışma kapsamında, geoteknik karakterizasyonu yapılmış bir cami temelinin belirlenmiş idealize zemin profili üzerinde uygulanmış geopolimer reçine enjeksiyonu sonrasında on bir farklı kuvvetli yer hareketi kullanılarak doğrusal olmayan dinamik analizler Plaxis 2D sonlu eleman yazılımı ve PM4Sand bünye modeliyle gerçekleştirilerek sıvılaşma kapsamında iyileştirme yönteminin performansı değerlendirilmiştir.

Geopolymer resin injection is one of the latest technologies used for soil stabilization and foundation improvement. This technology was first used in Italy in 1996. Since then, various non-water-based polyurethane polymerization methods and high-pressure injection techniques have been rapidly developed. The technology is fundamentally based on the injection of a two-component polyurethane solution (polyol and isocyanate) into the soil mass to the required treatment depth, mixed in a hydraulic system. The mixture is injected into the ground under pressure through 12-30 mm diameter pipes, with the assistance of a nozzle. In this study, geotechnical characterization of a mosque foundation was conducted, and following the application of geopolymer resin injection on the idealized soil profile, non-linear dynamic analyses were performed using eleven different strong ground motions with Plaxis 2D finite element software and the PM4Sand constitutive model to evaluate the performance of the improvement method under liquefaction conditions.
Sabit Akım LED Sürücü için Hibrit Kontrollü Sıfır Gerilim Anahtarlamalı SEPIC Dönüştürücü
Hybrid Controlled Zero Voltage Switching SEPIC Converter for Constant-Current LED Driver
Yazar: Ünal, Kenan
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Lighting ; Aydınlatma ; Power Electronics ; Güç Elektroniği ; Quasi Resonant Converter,LED driver,ZVS SEPIC CONVERTER,POLYNOMIAL REGRESSION ; Kısmi rezonans konvertör,LED sürücü,SGA SEPIC dönüştürücü,Polinom Regresyon

Bu çalışmada, batarya veya doğru akım (DA) kaynakla beslenen sabit akımlı LED sürücüsü için kısmi rezonanslı sıfır gerilim anahtarlamalı (SGA) SEPIC DA-DA dönüştürücü önerilmektedir. Önerilen dönüştürücü, giriş gerilimindeki değişimlere karşı kararlı çıkış akımı regülasyonunu polinom regresyon tabanlı bir model ile gözlem tabanlı bir algoritmanın birleştirildiği hibrit bir kontrol stratejisi ile sağlamaktadır. Polinom regresyon modeli, giriş geriliminin bir fonksiyonu olarak uygun anahtarlama frekansını gerçek zamanlı olarak tahmin etmekte, gözlem tabanlı düzeltme mekanizması ise çıkış akımının referans değerinden olan sapmaları dinamik olarak sabit tutmaktadır. Yumuşak anahtarlama koşullarının korunması için devrenin analizinden türetilmiş bir kapama süresi (toff) modeli uygulanmış olup, bu sayede dönüştürücü tüm çalışma aralığında verimli SGA kısmi rezonanslı çalışma gerçekleştirmektedir. MATLAB/Simulink ortamında yapılan benzetim çalışmaları, önerilen hibrit kontrol yaklaşımının 1.3 A sabit çıkış akımını düşük anahtarlama kayıplarıyla koruduğunu göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, hibrit SGA SEPIC dönüştürücünün geleneksel DGM kontrollü SEPIC dönüştürücülere kıyasla daha yüksek verimlilik sunmaktadır.

In this study, a quasi resonant zero voltage switching (ZVS) SEPIC DC–DC converter is proposed as a constant current LED driver powered by a battery or a DC source. The proposed converter provides constant output current regulation using a hybrid control strategy that integrates a polynomial regression based model with an observation based algorithm. The polynomial regression model predicts the appropriate switching frequency in real time as a function of the input voltage, while the observation based correction mechanism dynamically regulates the output current at its reference level. To preserve soft switching conditions, a turn-off time (toff) model derived from the analytical calculation of the converter is implemented. This allows enabling efficient ZVS quasi resonant operation across the entire operating range. Simulation studies conducted in the MATLAB/Simulink show that the proposed hybrid control approach maintains a constant 1.3 A output current with reduced switching losses. The results show that the hybrid controlled quasi resonant ZVS SEPIC converter offers higher efficiency compared to conventional PWM controlled SEPIC converters.
Topoloji Optimizasyonu Tabanlı Kütle Azaltımı ve Eklemeli İmalat Yaklaşımı: Turbojet Motor Braketi Örneği
Topology Optimization Based Mass Reduction and Additive Manufacturing Approach: The Case of a Turbojet Engine Bracket
Yazar: Yeşilkaya, Hakan; Yıldırım, Çağrı Vakkas
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Manufacturing Processes and Technologies (Excl. Textiles) ; İmalat Süreçleri ve Teknolojileri ; Topology optimization,Additive manufacturing,Mass reduction,Finite element method,Additive manufacturing design ; Topoloji optimizasyonu,Eklemeli imalat,Kütle azaltma,Sonlu elemanlar yöntemi,Eklemeli imalat tasarımı

Havacılık sektöründe braket parçaları gibi yapısal parçaların hafifletilmesi uçuş performansının geliştirilmesine, yakıt tüketiminin azaltılmasına ve faydalı yük taşıma kapasitesinin artırılmasına olanak tanımaktadır. Bu bağlamda öne çıkan uygulamalardan biri topoloji optimizasyonu (TO) kullanılarak mekanik ve yapısal gereksinimleri karşılayabilen hafif parça tasarımlarının oluşturulması ve eklemeli imalat yöntemleri (Eİ) kullanılarak, hafifletilen karmaşık geometrili parçaların üretilmesidir. Bu çalışmada, turbojet motorlarında meşale ateşleyici açma-kapama vana tertibatını taşıyan bir braketin optimum tasarımının belirlenmesi amacıyla, orijinal braket üzerinde %10’luk artışlarla %10- %90 aralığında TO uygulanmıştır. Orijinal ve hafifletilen tasarımların her birine sayısal yapısal analiz uygulanarak parçaların toplam deformasyon, von-Mises stres ve güvenlik faktörü değerleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda, %40 hafifletilen tasarımın optimum tasarım olduğu belirlenmiştir. Orijinal ve optimum parçalar polilaktik asit (PLA) filament kullanılarak eriyik yığma modelleme (FDM) yöntemi ile üretilmiştir. Sayısal verilerde %40,722 olan hafifletme oranı üretim sonucunda %43,62 olarak hesaplanmıştır.

In the aviation industry, the lightweighting of structural components such as bracket parts enables improved flight performance, reduced fuel consumption, and increased payload capacity. One of the prominent applications in this context is the creation of lightweight part designs that meet mechanical and structural requirements using topology optimization (TO) and the production of lightweight parts with complex geometries using additive manufacturing (AM) methods. In this study, TO was applied to the original bracket in increments of 10% within the range of 10% to 90% to determine the optimal design of a bracket carrying the torch igniter opening-closing valve assembly in turbojet engines. Numerical structural analysis was applied to each of the original and lightweight designs to examine the total deformation, von Mises stress, and safety factor values of the parts. The study concluded that the 40% lightweight design was the optimal design. The original and optimal parts were produced using the fused deposition modeling (FDM) method with polylactic acid (PLA) filament. The lightening ratio, which was 40.722% in the numerical data, was calculated as 43.62% as a result of production.
C45E malzemenin Tornalama İşleminde Oluşan Kesme Kuvvetlerinin Makine Öğrenmesi Modelleriyle Tahmini: DNN ve XGBoost Modellerinin Performans Karşılaştırması
Prediction of Cutting Forces Generated During Turning Operations of C45E Material Using Machine Learning Models: Performance Comparison of DNN and XGBoost Models
Yazar: Pazarkaya, İbrahim
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2025
Anahtar kelimeler: Mechanical Engineering (Other) ; Makine Mühendisliği (Diğer) ; Cutting tool,Cutting force,Deep learning,XGBoost,Machine learning ; Kesici takım,Kesme kuvveti,Derin öğrenme,XGBoost,Makine öğrenmesi

Günümüzde bilgisayar ve yazılım alanındaki gelişmelerle birlikte yapay zeka ve makine öğrenmesi alanında önemli gelişmeler olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada, Vladimir Mitrović ve arkadaşlarının oluşturduğu, silindirik tornalama işlemi sırasında oluşan kesme kuvvetlerini barındıran veri seti kullanılarak derin öğrenme (DNN) ve XGBoost makine öğrenmesi modellerinin kesme kuvveti tahmin yetenekleri karşılaştırılmıştır. Teğetsel kesme kuvveti (Ft) ele alındığında DNN ve XGBoost modelin sırasıyla %99,71 ve %99,89 R2 değeriyle birbirlerine oldukça yakın tahmin yetenekleri olduğu görülmüştür. Benzer şekilde eksenel kuvvet (Fa) tahminlerinde ise DNN modelin R2 = %98,65, XGBoost modelin R2 = %99,60 oranında tahmin yeteneğine sahip olduğu tespit edilmiştir. Radyal kuvvet (Fr) incelendiğinde XGBoost modelin, DNN modele göre %5,94 oranında daha iyi tahmin yapabildiği sonucuna varılmıştır. Genel olarak XGBoost modelin, DNN modele göre daha performanslı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca XGBoost modelde iterasyon sayısı olmadığından DNN modele göre hızlı hesap yapabildiği görülmüştür.

It is well known that significant developments have occurred in the fields of artificial intelligence and machine learning alongside advancements in computer and software technology. The cutting force prediction capabilities of deep learning (DNN) and XGBoost machine learning models were compared in this study using a dataset prepared by Vladimir Mitrović and associates. This dataset contains the cutting forces generated during cylindrical turning operations. The DNN and XGBoost models exhibited highly comparable prediction capabilities when the tangential cutting force (Ft) was considered, with R² values of 99.71% and 99.89%, respectively. Similarly, the DNN model demonstrated a prediction capability of R² = 98.65% in axial force (Fa) predictions, while the XGBoost model achieved R² = 99.60%. The XGBoost model could make 5.94% more accurate predictions than the DNN model when radial force (Fr) was examined. In general, the XGBoost model outperformed the DNN model. Additionally, it was determined that the XGBoost model could perform calculations more quickly than the DNN model due to the absence of an iteration count.
Holey Süper Grafen (HSG) Nano-Katkılı Dizel Motor Yağlarının Tribolojik Özelliklerinin Araştırılması
Investigation of the Effect of Holey Super Graphene (HSG) Nano-Additive on the Tribological Performance of Diesel Engine Oils
Yazar: Orman, Recep Çağrı
Dergi: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, Vol. 14 No. 1, 2026
Anahtar kelimeler: Tribology ; Triboloji ; Holey super grafen,Motor yağı katkı maddeleri,Triboloji,Dizel motorlar ; Holey super grafen,Motor yağı katkı maddeleri,Triboloji,Dizel motorlar

Bu çalışmada, Holey Süper Grafen (HSG) nano-katkısının dizel motor yağının tribolojik özelliklerinin üzerindeki etkisi deneysel olarak incelenmiştir. Baz yağ hacmi 25 mL olacak şekilde hazırlanan deneysel yağlara sırasıyla 0,03, 0,06, 0,12 ve 0,24 g HSG ilave edilerek gerçekleştirilen aşınma testleri, katkı oranının sürtünme davranışı üzerinde belirgin bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. En düşük sürtünme katsayısı, 25 mL yağa 0,025 g HSG ilavesiyle elde edilmiş ve katkısız yağa kıyasla yaklaşık %20 oranında bir iyileşme sağlanmıştır. Daha yüksek katkı seviyelerinde ise sürtünme katsayısının yeniden arttığı gözlenmiştir. Yoğunluk ölçümleri, HSG ilavesinin yağın fiziksel özellikleri üzerinde ihmal edilebilir bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Sonuçlar, sürtünmedeki iyileşmenin yoğunluk değişiminden değil, HSG’nin yüzeyde oluşturduğu tribofilm ve lameller kayma mekanizmasından kaynaklandığını göstermektedir.

In this study, the effect of Holey Super Graphene (HSG) nano-additive on the tribological performance of a diesel engine oil was experimentally investigated. Wear tests were conducted using lubricants prepared with a constant base oil volume of 25 mL, into which HSG was added in amounts of 0.03, 0.06, 0.12, and 0.24 g. The results clearly demonstrate that the additive concentration exerts a pronounced influence on frictional behavior. The lowest coefficient of friction was achieved with the addition of 0.025 g HSG to 25 mL of oil, corresponding to an improvement of approximately 20% compared to the neat oil. At higher additive contents, however, the coefficient of friction was observed to increase again. Density measurements revealed that the incorporation of HSG has a negligible effect on the bulk physical properties of the oil. These findings indicate that the observed reduction in friction is not governed by density variations, but rather by the formation of an HSG-derived tribofilm on the contact surfaces and the activation of a lamellar sliding mechanism during lubrication.