hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
MEHMED RAUF’UN AVRUPA SEYAHATNAMESİ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
An Analysis of Mehmed Rauf’s Travelogue to Europe
Yazar: Wagner, Veruschka
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 26, 2014
Anahtar kelimeler: seyahatname,19’uncu yüzyıl,Avrupa,Osmanlı İmparatorluğu,ilk uluslararası sergi,Londra,anlatım stratejileri ; travelogue,19th century,Europe,Ottoman Empire,first world fair,London,narration strategies

Mehmed Rauf 1851 yılında yazmış olduğu seyahatnamesinde kendi Avrupa seyahati hakkında bilgiler verir. Seyahat şekli, seyahat esnasında durdukları ve kaldıkları yerler, bunun yanı sıra görülmeye değer yerler hakkında detaylı açıklamalar yapar. İstanbul’da başladığı seyahatine, ilk uluslararası fuarın yapıldığı Londra’ya varana kadar farklı ülkeleri gezerek devam eder. Rauf, Londra’ya gidiş yolunu ve fuarı anlattıktan sonra ondan İstanbul’a dönüşü hakkında da bilgiler alırız. Bu yazıda Rauf’un seyahatnamesinde gördüklerinin değerlendirilmesinin yanı sıra anlatım tarzının da incelenmesi, aynı zamanda Londra hakkında yazılmış diğer Seyâhatnâme-i Londra ile kısa bir kıyaslama yapılması da amaçlanmıştır. Böylece bu iki seyahatnamenin hem içerik hem anlatım yöntemleri konusundaki ortak noktalarını tespit edebiliriz. Ayrıca makalede 19’uncu yüzyıldaki teknolojik gelişmelere değindikten sonra, genel olarak gezi kitaplarına ve özellikle Avrupa hakkında yazılan gezi kitaplarına bakılıp Mehmed Rauf’un Seyâhatnâme-i Avrupa’sının güzergahı ve bahsettiği yerler hakkında ayrıntılara da girilecektir. Makale, Rauf’un kullandığı anlatım stratejilerini analiz ettikten sonra adı geçen diğer seyahatname ile kısa bir kıyaslama yapılarak bitirilecektir.

In his travelogue written in the year 1851 Mehmed Rauf provides us information about his journey through Europe. He gives us a detailed description of his way of travel, places he stopped by and stayed, and things worth seeing.  Starting his journey in Istanbul he travelled through different countries until he reached London where the first international world fair took place. After his description of his way to London and the exposition we also learn about his way back to Istanbul. Beside the narrated topics we will have a look at the strategies of narration and at the same time compare Mehmed Rauf’s travelogue with another travelogue written about London, the Seyâhatnâme-i Londra. We will see that we can find some similarities concerning content and narrative strategies in both travelogues. After a short inside into the technical development in the 19th century this article will give an overlook on travelogues in general and travelogues written about Europe in special. In detail we will concentrate on the stations and places Mehmed Rauf mentions in his Seyâhatnâme-i Avrupa. After an analysis of Rauf’s narration strategies this article will finish with an short comparison with the other above mentioned seyahatname.
Osmanlı İmparatorluğu’nda Yollara Düşenler, Zanaatkârlar, Köylüler, Tacirler, Sığınmacılar, Elçiler 16.-18. Yüzyıllar
Osmanlı İmparatorluğu’nda Yollara Düşenler, Zanaatkârlar, Köylüler, Tacirler, Sığınmacılar, Elçiler 16.-18. Yüzyıllar
Yazar: Kaşıkçı, Rıdvan
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 26, 2014
Anahtar kelimeler: Osmanlı İmparatorluğu,Suraiya Faroqhi,Zanaatkârlar

Kitabın özgün adı Travel and Artisans in the Ottoman Empire; Employment and Mobility in the early modern period’dır ve 2014 yılında I.B. Tauris yayınlarından Londra’da 320 sayfa olarak yayımlanmıştır. Türkiye’de ise Kitap Yayınevi’nden Zülal Kılıç’ın çevirisini yaptığı eser, Osmanlı İmparatorluğu’nda Yollara Düşenler (Zanaatkârlar, Köylüler, Tacirler, Sığınmacılar, Elçiler 16.-18. Yüzyıllar) adı ile Ekim 2016 tarihinde 346 sayfa olarak yayımlamıştır.

Kitabın özgün adı Travel and Artisans in the Ottoman Empire; Employment and Mobility in the early modern period’dır ve 2014 yılında I.B. Tauris yayınlarından Londra’da 320 sayfa olarak yayımlanmıştır. Türkiye’de ise Kitap Yayınevi’nden Zülal Kılıç’ın çevirisini yaptığı eser, Osmanlı İmparatorluğu’nda Yollara Düşenler (Zanaatkârlar, Köylüler, Tacirler, Sığınmacılar, Elçiler 16.-18. Yüzyıllar) adı ile Ekim 2016 tarihinde 346 sayfa olarak yayımlamıştır.
Onorato Pàstine, Genova e l’impero ottomano nel secolo XVII, Cenova: Sede della Societa Ligure di Storia Patria-Palazzo Rosso, 1952, 185 s.
Onorato Pàstine, Genova e l’impero ottomano nel secolo XVII, Cenova: Sede della Societa Ligure di Storia Patria-Palazzo Rosso, 1952, 185 s.
Yazar: Cevrı̇oğlu, Mahmut Halef
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 26, 2014
Anahtar kelimeler: İtalyan devletleri,Osmanlı İmparatorluğu,Onorato Pàstine

İtalyan devletleri ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ikili ilişkilere odaklanan çalışmalardan çok az bir kısmı hikâyeyi 1600 sonrasına taşımaktadır. Gerek yerli gerek yabancı telif eserler arasında on yedinci yüzyıl üzerine çalışanlar ise büyük ölçüde yalnız Venedik-Osmanlı mücadelesine eğilmeyi tercih etmişlerdir. Bu meyanda incelemeye aldığımız “XVII. Yüzyılda Ceneviz ve Osmanlı İmparatorluğu” başlıklı eser önemli bir boşluğu doldurmaktadır.

İtalyan devletleri ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ikili ilişkilere odaklanan çalışmalardan çok az bir kısmı hikâyeyi 1600 sonrasına taşımaktadır. Gerek yerli gerek yabancı telif eserler arasında on yedinci yüzyıl üzerine çalışanlar ise büyük ölçüde yalnız Venedik-Osmanlı mücadelesine eğilmeyi tercih etmişlerdir. Bu meyanda incelemeye aldığımız “XVII. Yüzyılda Ceneviz ve Osmanlı İmparatorluğu” başlıklı eser önemli bir boşluğu doldurmaktadır.
The Will to Survive: A History of Hungary
The Will to Survive: A History of Hungary
Yazar: Gerim, Giray
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 26, 2014
Anahtar kelimeler: Macaristan,Macar tarihi,Brian Cartledge

İlk baskısı 2006 yılında yapılan The Will to Survive: A History of Hungary, 2008 yılında Megmaradni: A Magyar Történelem Egy Angol Szemével1 adıyla Macarcaya çevrildi. Kitabın 2011 yılında yayınlanan İngilizcedeki bu üçüncü baskısında, yazar, ilk iki İngilizce ve sonraki Macarca baskının hata ve eksiklerinin giderilmeye çalışıldığını belirtir. Brian Cartledge’ın eserini Soğuk Savaş sonrası dönemde yayınlanan Paul Lendvai’nin The Hungarians: 1000 Years of Victory in Defeat (2003), Miklós Molnár’ın A Concise History of Hungary (2001) ve László Kontler’in A History of Hungary: Millenium in Central Europe (1999) çalışmalarından ayıransa, Macarca çeviride de özellikle öne çıkarıldığı gibi yazarın Macar olmaması ve Macar tarihine dışarıdan bir gözle bakmasıdır.

İlk baskısı 2006 yılında yapılan The Will to Survive: A History of Hungary, 2008 yılında Megmaradni: A Magyar Történelem Egy Angol Szemével1 adıyla Macarcaya çevrildi. Kitabın 2011 yılında yayınlanan İngilizcedeki bu üçüncü baskısında, yazar, ilk iki İngilizce ve sonraki Macarca baskının hata ve eksiklerinin giderilmeye çalışıldığını belirtir. Brian Cartledge’ın eserini Soğuk Savaş sonrası dönemde yayınlanan Paul Lendvai’nin The Hungarians: 1000 Years of Victory in Defeat (2003), Miklós Molnár’ın A Concise History of Hungary (2001) ve László Kontler’in A History of Hungary: Millenium in Central Europe (1999) çalışmalarından ayıransa, Macarca çeviride de özellikle öne çıkarıldığı gibi yazarın Macar olmaması ve Macar tarihine dışarıdan bir gözle bakmasıdır.
MİDHAT EFENDİ (PAŞA) VE SELİM PAŞA’NIN RUMELİ MÜFETTİŞLİKLERİ (1854-1855)
MIDHAT EFENDİ (PASHA) AND SELIM PASHA’S INSPECTORSHIPS OF RUMELIA (1854-1855)
Yazar: Korkmaz, Adem
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Midhat Paşa,Selim Paşa,Balkanlar,Suç,Teftiş ; Midhat Pasha,Selim Pasha,Balkans,Crime,Inspection

Bu makalede Kırım Savaşı (1853-1856) esnasında Balkanlarda yaşanan eşkıyalık, hırsızlık ve adam kaçırma gibi asayişi bozan olaylarla ilgili İngiltere ve Fransa elçiliklerinin şikâyeti üzerine Bâbıâli tarafından müfettiş olarak Rumeli’ye gönderilen Midhat Efendi ve Selim Paşa’nın faaliyetleri incelenmiştir. Bu kapsamda Varna civarındaki bölgeler için görevlendirilen ve ileride Tuna ve Bağdat gibi valiliklerindeki başarılarıyla temayüz edecek olan Midhat Efendi’nin Varna, İslimye, Şumnu ve Ruscuk’taki adam kaçırma, öldürme, yol kesme ve gasp gibi suçlara karışanlarla mücadelesi ve yolsuzluğa bulaşan memurları yargılaması ele alınmıştır. Yine Edirne, Yenişehir ve Yanya tarafları için görevlendirilen Selim Paşa’nın bu bölgelerdeki asayişi bozan unsurlarla ilgili olarak yaptığı faaliyetlere değinilmiştir.

In this article, the activities of Midhat Effendi and Selim Pasha were examined. They were sent to Rumeli by the Sublime Porte as inspectors based on the complaints of the British and French embassies concerning the perturbing acts such as banditry, theft and kidnapping in the Balkans during the Crimean War (1853-1856). Midhat Effendi was appointed for the regions near Varna and would be famous for the achievements of the governorships such as Danube and Baghdad. In this context, Midhat Effendi’s fight against people who were involved in crimes such as kidnappings, killing, roadblocks and extortion in Varna, Sliven, Shumen and Ruse as well as his prosecution of officials involved in corruption were examined. Again, activities of Selim Pasha, who was assigned to Edirne, Larissa and Janina, were discussed in terms of the disruptive elements in these regions.
“BULGAR FESAD KOMİTESİ REİSİ” VASİL LEVSKİ’NİN EYLEMLERİ VE MAHKEMEDE VERDİĞİ İFADE ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME
AN EVALUATION ON THE REVOLUTIONARY ACTIONS AND THE COURT INTERROGATION OF VASIL LEVSKI, “THE LEADER OF THE BULGARIAN MISCHIEF COMMITEE”
Yazar: Yolcu, Cengiz
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Vasil Levski,Bulgaristan,Osmanlı Devleti,Birinci Bulgar Lejyonu,İkinci Bulgar Lejyonu,Bulgar Merkezî İhtilâl Komitesi ; Vasil Levski,Bulgaria,Ottoman Empire,First Bulgarian Legion,Second Bulgarian Legion,Bulgarian Revolutionary Central Committee

Vasil Levski (1837-1873) dahil olduğu ve örgütlediği isyan eylemleri nedeniyle Bulgar bağımsızlık hareketinin ve bugünkü Bulgar millî kimliğini teşkil eden şahsiyetlerin en önde gelenlerindendir. Aldığı dinî eğitimin ardından “daskallık” (öğretmenlik) yaparken Sırbistan’da örgütlenmeye başlamış olan isyancı ve ihtilâlci çetelere katılmıştır. Bulgaristan’da kapsamlı bir ayaklanma tertip etmek üzere faaliyet gösterirken cinayet ve hırsızlık gibi birçok suç da işlemiştir. Kendisine bağlı çete mensuplarının gerçekleştirdiği bir soygun neticesinde yakalanmış ve Osmanlı adlî makamlarınca yargılandıktan sonra idam cezasına çarptırılmıştır. Cezası 19 Şubat 1873’te infaz edilmiştir. Bu çalışmada Levski’nin ilk defa Türkçe yayımlanan istintaknâmesinin metni okuyucuya sunulmakta, Vasil Levski’nin ve emrindeki ihtilâl örgütünün eylemleri bu birincil kaynak muvacehesinde ele alınmaktadır.

Vasil Levski (1837-1873) was one of the major figures in the Bulgarian independence movement and the Bulgarian national identity based on his role in the organization and the ideological formation of the Bulgarian revolutionary organizations. Following his education and formation on the theology, Levski became a daskalos. At that time he made contact with the Bulgarian revolutionary organizations, which were formed in Serbia. While Levski was trying to organize an uprising in Bulgaria, he committed crimes such as murder and robbery. He was arrested and put on a trial after an unsuccessful robbery attempt by his comrades. Levski got the death penalty and he was executed on 19 February 1873. In this paper, Levski’s interrogation in the Ottoman court is transliterated for the first time in Turkish, and acts of Levski’s and the revolutionary organization led by him are discussed.
OSMANLI DEVLETİ VE BULGARİSTAN EMARETİ’NİN TİCARİ İLİŞKİLERİ ÇERÇEVESİNDE 1907 TARİHLİ TİCÂRET İTİLAFNÂMESİ
THE ROLE OF THE TREATY OF COMMERCE OF 1907 ON THE TRADE RELATIONS BETWEEN OTTOMAN STATE AND THE BULGARIAN PRICIPALITY
Yazar: Öztunç, H. Baha
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Bulgaristan Emareti,Osmanlı Devleti,İtilafnâme,Ticaret.,Ticaret ; Bulgarian Amirate,Ottoman State,Contract,Trade

Yüzyıllar boyu Osmanlı Devleti egemenliğinde kalan Bulgaristan, 1878 yılındaki Berlin Antlaşması neticesinde merkezi Sofya olan özerk bir Bulgaristan Prensliği kurmaya muvaffak olmuştur. Her ne kadar Osmanlı Devleti tarafından tasdik edilen bir prens tarafından yönetilip statüsünde “özerk” ifadesi olsa da fiilî olarak bağımsız bir devlet gibi hareket eden Bulgarsitan Prensliği, Osmanlı Devleti ile ekonomik ilişkilerini yaptığı antlaşmalarla düzenledi. Bu antlaşmalardan birisi de 1907 yılında yapılan itilafnâmedir. Çalışmamızda Bulgaristan Emareti’nin kuruşulu ve gelişimi hakkında kısa bilgiler verdikten sonra Osmanlı Devleti ile olan ekonomik ilişkisi ortaya konulmaya çalışılacaktır. 1907 senesindeki itilafnamenin içeriği, her iki tarafa getirdiği muafiyet ve yükümlülükler ayrıntılı biçimde incelenecektir. Çalışmada Başbakanlık Osmanlı Arşivi’ndeki çeşitli tasniflerdeki belgelerden ve diğer araştırma eserlerinden faydalanılacaktır.

After centuries of Ottoman rule, Bulgaria succeeded in establishing an autonomous Bulgarian Prince, headquartered in Sofia as a result of the Berlin Treaty in 1878. Although governed by a prince approved by the Ottoman State and acting as an “autonomous” state in its status, the Bulgarsian Principality which acted as an actively independent state, planned its economic relations through the treaties with the Ottoman State. One of these treaties was the contract made in 1907. After giving brief information about the co-operation and development of the Bulgarian Amirate in our study, the economic relationship with the Ottoman State will be tried to be revealed. The content of the impeachment in 1907 will be examined in detail in the form of exemptions and obligations to both sides. The works will benefit from the documents in various categories in the Prime Ministry Ottoman Archives and other research studies.
İKİ DÜNYA SAVAŞI ARASINDA BULGARİSTAN’DAKİ ERMENİLERİN DEMOGRAFİK VE SİYASÎ DURUMLARI
DEMOGRAPHIC AND POLITICAL CONDITIONS OF ARMENIANS IN BULGARIA IN THE INTERWAR PERIOD
Yazar: Yıldırım, Bülent
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Bulgaristan,Ermeni,Göç,Nüfus,Ermeni Komiteleri ; Bulgaria,Armenian,Migration,Population,Armenian Committees.

Osmanlı Devleti’nden ayrılmış olan Bulgaristan’a, 1890’lı yıllarda ve Balkan Savaşları sonrası, daha çok Ermeni komitecileri ve taraftarlarından oluşan yeni Ermeni grupları göç etmiştir. XX. Yüzyılın hemen başlarında yaklaşık on bin civarında olan Ermeni nüfusu 1922 yılında Bulgaristan’a Ermeni göçmenlerin kabul edilmesiyle bazı araştırmalara göre elli bine kadar yaklaşmıştır. Ancak bu Ermenilerin büyük bölümü başta Sovyet Ermenistan’ı olmak üzere farklı ülkelere tekrar göç etmişlerdir. Bulgaristan’ın Osmanlı Devleti’nden ayrılmasından sonra Bulgar milliyetçileri ile hedefleri örtüşen Taşnak, Hınçak gibi Ermeni komiteleri de burada teşkilatlanmaya başlamışlar ve kısa süre içinde Bulgaristan onlar için çok önemli bir üs haline gelmiştir. I. Dünya Savaşı sonrası değişen siyasî şartlar altında Ermeni komitelerinin tekrar bu ülkede örgütlenerek faaliyetlerini sürdürmeye çalıştıkları hatta bunlara ek olarak Sovyet Ermenistan’ını ve komünizmi destekleyen yeni Ermeni grupların oluştuğu görülmüştür. Çalışmada döneme ait Türk ve Bulgar kaynakları doğrultusunda iki dünya savaşı arasında Ermenilerin Bulgaristan’daki demografik durumları ile siyasî faaliyetleri genel olarak ortaya konulacaktır.

In the 1890s and after the Balkan Wars, new Armenian groups mostly composed of members and supporters of the Armenian resistance movement migrated to Bulgaria which was then separated from the Ottoman State. According to some researchers, the Armenian population, which was about ten thousand at the beginning of the 20th century, increased up to fifty thousand in 1922 with Bulgaria accepting Armenian immigrants. However, most of those Armenians migrated to different countries, especially to Soviet Armenia. After the departure of Bulgaria from the Ottoman Empire, the Armenian committees, the Hinchak and Dashnak, whose objectives coincided with those of the Bulgarian nationalists, also started to organize in Bulgaria, which became a very important base for them within a short time. Under the changing political conditions of the post-First World War era, the Armenian committees tried to organize and continue their activities in Bulgaria and even new Armenian groups supporting Soviet Armenia and communism emerged. This study will reveal, in general terms, the demographic conditions and political activities of Armenians in Bulgaria in the interwar period in the light of Turkish and Bulgarian sources of the period.
BULGARİSTAN’IN NÜFUS ÖZELLİKLERİ (GEÇMİŞTEN-GÜNÜMÜZE)
DEMOGRAPHICAL CHARACTERISTICS OF BULGARIA (FROM PAST TO PRESENT)
Yazar: Ertin, Gaye
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Rodop dağı,Pomaklar,Türk kabileler,Proto Bulgarlar,Balkan Yarımadası,Trakyalılar,Nüfus,Göçmen kabileler ; Rhodope mountain,Pomaks,Turkish tribe,Proto Bulgarians,Balkan Peninsula,Thracians,Population,migration of tribes

Bulgaristan Avrupa ve Asya arasında kavşak noktasında yer aldığından antik çağlardan itibaren yerleşmeye sahne olmuştur. Tarihsel kaynaklar Bulgar topraklarının ilk sakinleri olarak M.Ö. 2 bin yılının sonlarına doğru Balkan Yarımadası’nın doğu yarısına yerleşen Trakları gösterir. Balkan Yarımadası’nın verimli toprakları göçebe toplulukları buraya çeken önemli bir unsur olmuştur. Bulgarlar Hint-Avrupa dil grubuna ait olan ve 5. ve 6. Yüz-yıllarda Tuna güneyindeki topraklara yerleşen Güney Slavlar ile bir Türk kavmi olan Proto Bulgarların torunlarıdır. Günümüzde Bulgar devletindeki önemli etnik grupları oluşturan nüfus toplulukları da bu dönemde Bulgaristan’a göç etmişlerdir. Bu gruplardan Pomaklar, 15. yüzyılda İslam’ı kabul eden Bulgarların torunlarıdır. Romanlar da Türklerle birlikte, 14. yüzyılda Pers, Suriye ve Mısır yoluyla, Hindistan’dan Bulgaristan’a gelmişlerdir, ama ekonomik ve kültürel gelişim bakımından geride  kalmışlardır. İkinci Dünya Savaşı’ndan sonraki  sosyo ekonomik değişiklikler, özellikle ücretsiz tıbbi bakım ve çalışma koşullarının iyileştirilmesiyle Bulgaristan’ın ölüm oranı büyük ölçüde düştü. Ancak nüfus içinde yaşlı insanların oranı 1970’lerde yeniden yükselmeye başladı. Bulgaristan’ın nüfus özellikleri gelişmiş ülkelerin demografik yapısına benzerlik gösterir. Doğum ve ölüm oranları düşüktür ve bu nedenle de yaşlı nüfus oranı da yüksektir. Sonuçta nüfus bu azalma hızı ile devam ederse 2050’de 5.748.061 kişiye düşecektir.

Since ancient times, Bulgaria has been a crossroad for population movement. Early settlement occurred mainly in the most fertile agricultural lands. Historical sources show that the first inhabitants of Bulgarian lands towards the end of the 2nd millennium are Thracians, who settled in the eastern half of the Balkan Peninsula. The fertile lands of the Balkan Peninsula have become an important element attracting nomadic communities here. Today’s Bulgarians belong to the Indo-European language group and are the descendants of the South Slavs and a Turkish tribe named Proto Bulgarians, who settled in the territories of Danube in the 5th and 6th centuries. Population communities that constitute important ethnic groups in the Bulgarian state today also migrated to Bulgaria during this period. The socio-economic changes after the Second World War, especially the improvement of free medical care and working conditions, have greatly reduced the mortality rate in Bulgaria. Today’s Bulgaria’s demographic characteristics are similar to those of developed countries. The birth and death rates are low and therefore the elderly population is also high. As a result, if this fall continues the population will decrease to 5,748,061 by 2050.
War and Peace in Rumeli – 15th to Beginning of 19th Century
War and Peace in Rumeli – 15th to Beginning of 19th Century
Yazar: Özcan, Sümeyye
Dergi: Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergisi No. 27, 2015
Anahtar kelimeler: Rossitsa Gradeva,Rumeli,Osmanlı Devleti

Rossitsa Gradeva’nın kaleme almış olduğu War and Peace in Rumeli  isimli eser, on beşinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıl başlarına kadar Osmanlı Devleti hakimiyetindeki Balkan bölgesini çeşitli açılardan ele alan ve yazarın farklı yayınlarda yer alan makalelerinin  bir araya getirilmesinden müteşekkildir. Rumeli’ndeki Osmanlı hakimiyetini üç farklı bölümde inceleyen yazar “The Danube Frontier” başlıklı birinci bölümde Osmanlı Devleti’nde isyanlar ve kopuşlar açısından, öncelikli olarak Vidin bölgesini incelemektedir. Bu bağlamda yazar kitabın birinci bölümünde ayrıntılı iki makalesiyle “proto-devlet” olmaya kadar ilerleyen isyancılardan Vidinli Paşa Osman Pazvantoğlu karakterine yoğunlaşmaktadır. İlk makale Shaw’ın “Between old and new: The Ottoman Empire under the Sultan Selim III (1789-1807)” kitabına referansla “Osman Pazvantoğlu of Vidin: Between Old and New” başlığını taşımaktadır. Makalenin amacının Vidin Paşası Pazvantoğlu’nun biyografisini çalışmak olmadığını belirten Gradeva böyle bir çalışma için daha fazla Osmanlı kaynakları üzerinde çalışılması gerektiğini ifade ediyor olsa da, mevcut eseriyle Osman Pazvantoğlu hakkında yapılan kapsamlı çalışmalardan birini bizlere sunmaktadır.

Rossitsa Gradeva’nın kaleme almış olduğu War and Peace in Rumeli  isimli eser, on beşinci yüzyıldan on dokuzuncu yüzyıl başlarına kadar Osmanlı Devleti hakimiyetindeki Balkan bölgesini çeşitli açılardan ele alan ve yazarın farklı yayınlarda yer alan makalelerinin  bir araya getirilmesinden müteşekkildir. Rumeli’ndeki Osmanlı hakimiyetini üç farklı bölümde inceleyen yazar “The Danube Frontier” başlıklı birinci bölümde Osmanlı Devleti’nde isyanlar ve kopuşlar açısından, öncelikli olarak Vidin bölgesini incelemektedir. Bu bağlamda yazar kitabın birinci bölümünde ayrıntılı iki makalesiyle “proto-devlet” olmaya kadar ilerleyen isyancılardan Vidinli Paşa Osman Pazvantoğlu karakterine yoğunlaşmaktadır. İlk makale Shaw’ın “Between old and new: The Ottoman Empire under the Sultan Selim III (1789-1807)” kitabına referansla “Osman Pazvantoğlu of Vidin: Between Old and New” başlığını taşımaktadır. Makalenin amacının Vidin Paşası Pazvantoğlu’nun biyografisini çalışmak olmadığını belirten Gradeva böyle bir çalışma için daha fazla Osmanlı kaynakları üzerinde çalışılması gerektiğini ifade ediyor olsa da, mevcut eseriyle Osman Pazvantoğlu hakkında yapılan kapsamlı çalışmalardan birini bizlere sunmaktadır.