hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
AİHM YARGISINDA YENİ DÖNEM: PROTOKOL NO. 14'LE GETİRİLEN YENİ KABULEDİLEBİLİRLİK ÖLÇÜTÜNÜN UYGULANMASINA ELEŞTİREL BAKIŞ
NEW ERA IN THE JURISPRUDENCE OF THE EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS: CRITICAL REFLECTIONS ON THE APPLICATION OF NEW ADMISSIBILITY CRITERION OF PROTOCOL NO. 14
Yazar: Gemalmaz, H.
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; ECHR,European Court of Human Rights,Protocol No. 14,significant disadvantage,victim. ; AİHS, AİHM, Protokol No. 14, önemli bir ölçüde dezavantajlı durumdan muzdarip olma, mağdur

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesiyle (AİHS) kurulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) bir süredir devasa bir iş yükü sorunuyla karşı karşıyadır. Bu iş yükü sorununu çözmek amacıyla yapılan çalışmaların somutlaşmış son örneği, 2004 tarihli Protokol No. 14 (P14) oldu. Rusya’nın ayak diremesi sebebiyle yaklaşık 6 yıl boyunca yürürlüğe giremeyen P14, 1 Haziran 2010 tarihinde yürürlüğe girmiştir. P14 ile AİHS sistemine getirilen çok sayıda yapısal ve usuli değişiklikten birisi, Sözleşme sisteminde alışılagelenden farklı nitelikte bir kabuledilebilirlik ölçütü öngörmesidir. P14’le AİHS sisteminde öngörülen değişiklik sonucu, başvurucu, “önemli bir ölçüde dezavantajlı durumdan muzdarip” olduğunu gösteremediği müddetçe, şikayet kabuledilebilir bulunmayacaktır. Bilindiği üzere P14’ün yürürlüğe girmesinden önceki AİHS sisteminde, “mağdur” statüsünün kazanılması için, Taraf Devletlerin tasarrufundan “etkilenmiş” olmak yeterli(y)dir; “zarar görmüş” olma koşulu aranmaz(dı). Mağdur kavramının alanını daraltıyor olması dolayısıyla eleştiri almakla birlikte P14’le getirilen yeni kabuledilebilirlik ölçütü, P14’ün yürürlüğe girdiği 1 Haziran 2010 tarihinden bu yana, AİHM tarafından yapılan kabuledilebilirlik incelemelerinde kullanılmaktadır. Nitekim bu çalışmada AİHM’in P14’le getirilen değişiklikler sonrasında önüne gelen bireysel şikayet başvurularında inceleme yaparken dikkate aldığı(alacağı) ölçütler saptanmaya çalışılmaktadır.

It is well known that the European Court of Human Rights (the Court) which was established by the European Convention on Human Rights (ECHR) is faced with the enormous work load. The final effort with a view to solve work load problem is the Protocol No. 14 of 2004 (P14). P14 entered into force on 1 June 2010. One of the structural amendments of P14 is the unusual admissibility criterion. With this amendment, an application is to be found inadmissible unless he/she has not suffered a significant disadvantage. After 1 June 2010, the Court consistently applies said amendment in its review of admissibility. In this Article, the criteria of the Court in assessing the admissibility of the applications shall be critically analyzed.
ALMANYA'DA TESCİL EDİLMİŞ EŞCİNSEL HAYAT ORTAKLIĞINDA VERASET İLAMININ ALINMASI VE BU İLAMA DAYANILARAK TÜRKİYE VE ALMANYA'DA BULUNAN TEREKENİN PAYLAŞTIRILMASI
OBTAINING HEIRSHIP CERTIFICATE FOR REGISTERED PARTNERSHIP OF SAME-SEX MARRIAGE IN GERMANY AND SHARING OF THE ESTATE IN GERMANY AND TURKEY BASED ON THIS HEIR’S CERTIFICATE
Yazar: Pürselim Doğan, Hatice
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Same sex relation,heritage,civil partnership,registered partnership. ; Eşcinsel birliktelik, tereke, eşcinsel hayat ortaklığı, tescil edilmiş hayat ortaklığı

Eşcinsellik, Kıta Avrupası’nda geçmişte katı bir şekilde yasaklanmıştı. Ancak günümüzde Aile Hukuku’unda yer alan yeni bir kurum olarak ortaya çıkmaktadır. Eşcinsellerin resmi olarak birlikte yaşamalarına dair düzenlemeler yapılmakta; bu düzenlemelerle, cinsel ayrımcılığın ortadan kaldırılması hedeflenmektedir. Eşcinsel hayat ortaklıkları, evlilik kurumuna paralel bir kurum olup, evlilik kurumundan farklı özellikleri haizdir. Ülkemizde eşcinsellerin yasal olarak birlikte yaşamalarına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bir Alman ve bir Türk vatandaşı Almanya’da tescil edilmiş hayat ortaklığı kurabilir (EGBGB md. 17b). Alman vatandaşının ölmesi halinde, Türk hayat ortağı, Alman hayat ortağının resmi mirasçısı olacaktır. Türk vatandaşının ölmesi halinde, Alman vatandaşının mirasçı olup olamayacağı düşünülebilir.

Homosexuality, which was strictly forbidden in Continental Europe in the past, is now a new institution in Family Law. Regulations are made for homosexuals to live together legally. The aim of these regulations is to eliminate sexual discrimination. Although civil partnership is an institution parallel to marriage, it has different characteristics. In our country, there are not any regulations for homosexuals to live together legally. A German citizen and a Turkish citizen may enter into a registered partnership in Germany (EGBGB Artikel 17b). In the case of the death of German partner, the Turkish partner will be the official heir of the German partner. In the case of the death of the Turkish partner, it may be considered whether the official heir will be the German partner or not.
YABANCI MAHKEME KARARLARININ TANINMASI VE TENFİZİ DAVALARINDA BAZI USUL HUKUKU PROBLEMLERİ
SOME PROCEDURAL ISSUES IN RECOGNITION AND ENFORCEMENT OF FOREIGN JUDGMENTS
Yazar: Aygül, Musa
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Tanıma ve tenfiz, harç, ispat yükü, deliller, vasıflandırma ; Recognition and enforcement,burden of proof,burden of evidence,evidences

Bu çalışmada, yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi davalarında, ödenmesi gereken harç, ispat yükü, deliller ve yabancı mahkeme kararına konu ihtilâfın farklı şekilde vasıflandırılmasından doğan sorunlar ele alınmıştır. Çalışmada, Yargıtay’ın konu hakkındaki kararları da mümkün mertebe değerlendirilmeye çalışılmıştır. Özellikle Yargıtay’ın, bir tespit davası olduğunu kabul ettiği tenfiz davalarında, Harçlar Kanununun 4. maddesine aykırı olarak maktu harç alınması gerektiğine dair kararları değerlendirilmiştir. Yine bu çalışmada, Yargıtay’ın, revizyon yasağı gereğince tenfiz hâkiminin, yabancı ilâm dışında başka delilleri değerlendiremeyeceği ve bu sebeple yabancı ilâma konu ihtilâfın farklı şekilde vasıflandırılamayacağı yönündeki uygulaması, doktrindeki görüşler ve yabancı hukuktaki uygulamalar dikkate alınarak inceleme konusu yapılmıştır. Bu kapsamda olmak üzere, tenfiz davalarında ispat yükü, deliller ve vasıflandırma konuları çalışmada ayrı başlıklar altında incelenmiştir

The aim of this article is to analyze some procedural issues in recognition andenforcement of foreign judgments. These procedural issues are fees, burden ofproof, burden of evidence, evidences and qualification of the dispute in the origincourt in recognition and enforcement proceeding in Turkey. Although thereis a provision in the Fees Act (Law No: 492, article 4) that the foreign judgmentcreditor should pay the official fees schedules identifying amount of the debt,The Court of Appeal decided that the foreign judgment creditor should paythe fixed official fees for recognition and enforcement claims. In this article,we also analyzed the burden of proof for requirements of recognition and enforcementof foreign judgments. According to some decisions of The Court ofAppeal, the recognition judge can only consider foreign decision but cannot toconsider other evidences for requirements of recognition and enforcement offoreign judgments. Furthermore because of the prohibition of “revision au fond”the recognition judge is bound by qualification of dispute in the rendering courtfor determining of requirements of recognition and enforcement of foreign judgments.These decisions are also analyzed in this article
İNSAN HAKLARI HUKUKUNDAKİ GELİŞMELER IŞIĞINDA TÜRK HUKUKUNDA KADININ VE ÇOCUĞUN SOYADI MESELESİ VE MEDENÎ KANUN'DA DEĞİŞİKLİK ÖNERİSİ
PROBLEM OF SURNAMES OF WOMEN AND CHILDREN IN TURKISH LAW: AN AMENDMENT PROPOSAL FOR TURKISH CIVIL CODE IN THE LIGHT OF DEVELOPMENTS IN HUMAN RIGHTS LAW
Yazar: Ergene, Deniz
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Kadının Soyadı, Çocuğun Soyadı, Özel Hayatın ve Aile ; Women’s Surname,Children’s Surname,Respect for Private and Family Life,Prohibition of Discrimination

Türk Hukuku uyarınca kadın evlendiğinde zorunlu olarak kocasının soyadını almaktadır. Kadının soyadına ilişkin bu kanunî düzenlemelerin özel hayatın ve aile hayatının korunması ilkesine ve ayrımcılık yasağına aykırı olduğu, 2004 yılında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nce tespit edildi. Bu çerçevede Türk pozitif hukukunda, kadının soyadına ilişkin düzenlemelerin milletlerarası düzeyde insan haklarına uygun hale getirilmesi beklenirken, Anayasa Mahkemesi 2011 yılında, aynı düzenlemelerin Anayasa’ya uygun olduğu yönünde karar verdi. Bu karardan sonra kitlesel medyada olduğu kadar uzman hukuk çevrelerinde de Türk kadınının soyadına ilişkin yaşadığı sorunlar yer almaya başladı. Bu makalede, söz konusu kazaî gelişmeler ışığında Türk kadınının soyadına ilişkin yaşadığı sorunlar ve bundan bağımsız düşünülemeyecek olan çocuğun soyadı meseleleri incelenmiştir. Mesele, öncelikle millî hukukumuz, ardından da milletlerarası hukuk yönünden, özellikle İsviçre Hukukundaki gelişmeler ile karşılaştırılarak irdelenmiştir. Makalenin son bölümünde de, milletlerarası hukuktaki ilmî ve kazaî gelişmeler ışığında Türk Hukukunda, bu meselenin çözümüne yönelik bir kanun önerisi getirilmiştir

According to Turkish Law, married women are bound to carry their husbandssurname. In 2004, Turkey was held to be in violation of the right to respect forprivate and family life as well as the prohibition of discrimination by the EuropeanCourt of Human Rights, due to its legal provision regarding surname ofmarried women. In this respect, it was expected from Turkey to amend its provisionpursuant to international human rights standards. The Turkish ConstitutionalCourt has, nevertheless, held these provisions in conformity with theTurkish Constitution, in 2011. Since this decision of the Constitutional Court,the mentioned legal issue has been discussed both in mass media and in legalcircles. This article examines the problem of surname not only of women butalso of children, since the latter does not stand alone. This article, studies theseproblems with regard to two different disciplines; Turkish Domestic Law andinternational law, both in comparison with developments in Swiss Law. As asolution to the problem, a law proposal in light of developments in internationallaw is given at the conclusion of the article.
ALTERNATİF UYUŞMAZLIK ÇÖZÜM YÖNTEMLERİNDEN ARABULUCULUĞUN HUKUKSAL DÜZENLEMELERDEKİ YERİ
LEGAL REGULATIONS REGARDING MEDIATION, AS A MEANS OF ALTERNATIVE DISPUTE RESOLUTION
Yazar: Ersen Perçin, Gizem
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Alternatif Uyuşmazlık Çözümü, Arabuluculuk, Uzlaş ; Alternative Dispute Resolution,Mediation,Conciliation,Council of Europe Regulations

Yerel mahkeme ve tahkim yargılamalarının taraflar arasındaki gerginliği artırması ve böylece ileride kurulabilecek hukuksal ilişkilere zarar vermesi nedeniyle, uyuşmazlıkların çözülmesi bakımından çeşitli alternatif yöntemler geliştirilmektedir. Bu yöntemlerden birisi de “arabuluculuk” yöntemidir. Arabuluculuk, tarafları, konuşmak ve müzakerelerde bulunmak amacıyla bir araya getiren, birbirlerini anlamalarını ve bu suretle kendi çözümlerini kendilerinin üretmelerini sağlamak için aralarındaki iletişimi kolaylaştıran, tümüyle bağımsız tarafsız ve objektif bir konumda bulunan üçüncü kişinin katılımıyla yürütülen gönüllü bir usuldür. Dolayısıyla arabulucunun taraflar arasındaki uyuşmazlıkla ilgili bir karar verme yetkisi olmadığı gibi, taraflara önerilerde bulunması dahi söz konusu değildir. Bu yönüyle uzlaştırma yönteminden ayrılan arabuluculuk ile ilgili Avrupa Konseyi tarafından hazırlanmış çeşitli düzenlemeler mevcuttur. Günümüzde birçok devlet söz konusu düzenlemelerden yola çıkarak ulusal mevzuatlarında arabuluculuk kurumuna yer vermektedir. Türk Hukuku’nda ise alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemleri kapsamında değerlendirilebilecek birtakım kurumlar var olmakla beraber gerçek anlamda bir arabuluculuk kurumu, bu çalışmanın sonlandırıldığı tarihte henüz yürürlüğe girmemiş olan “Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Tasarısı”nda yer almaktadır

Local court and arbitration trials raise the tension between the parties andharm their future legal affairs. Therefore alternative means had been developedfor resolution of disputes. Mediation is one of them. Mediation is a voluntarymeans of dispute resolution which assembles parties to discuss and negotiate,enables them to understand each other and provides an easier channel of communicationto find out their own resolution with the participation of an entirelyindependent, impartial and objective third person. Therefore the mediator isnot empowered to decide on the dispute between the parties and not allowedto advice parties. In these terms mediation differs from conciliation and thereare some regulations issued by Council of Europe. Nowadays many States havetheir own legislation based on those regulations. Although there are some institutionsthat may be considered within the scope of alternative dispute resolution,in the proper sense, the term of mediation is regulated by the Bill regardingMediation Act in Civil Disputes which is still not in force while this articlehas been drafted.
II. Kanun, Kararname, Tüzük, Yönetmelik, vd.
II. Kanun, Kararname, Tüzük, Yönetmelik, vd.
Yazar: Arslan, İlyas; Dal, Ufuk
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 31 No. 2, 2012
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; II. Kanun,Kararname,Tüzük

- Türkiye Cumhuriyeti ile Kanada Arasında Gelir ve Servet Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme ve Vergi Kaçakçılığına Engel Olma Anlaşması ve Eki Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 – 27809)- Türkiye Cumhuriyeti ile Filipinler Cumhuriyeti Arasında GelirÜzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme ve VergiKaçakçılığına Engel Olma Anlaşması ve Eki Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 – 27809)- Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Arap Devletleri Ligi ArasındaTürkiye’de Bir Misyon İhdas Edilmesine İlişkin Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 –27809)

- Türkiye Cumhuriyeti ile Kanada Arasında Gelir ve Servet Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme ve Vergi Kaçakçılığına Engel Olma Anlaşması ve Eki Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 – 27809)- Türkiye Cumhuriyeti ile Filipinler Cumhuriyeti Arasında GelirÜzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme ve VergiKaçakçılığına Engel Olma Anlaşması ve Eki Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 – 27809)- Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Arap Devletleri Ligi ArasındaTürkiye’de Bir Misyon İhdas Edilmesine İlişkin Anlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun (RG 08.01.2011 –27809)
AVRUPA BİRLİĞİ YURTTAŞLARININ BİRLİK ÜYESİ OLMAYAN DEVLET ÜLKELERİNDE KORUNMALARININ HUKUKSAL NİTELİĞİ=THE LEGAL NATURE OF THE PROTECTION OF EUROPEAN UNION CITIZENS IN NON-EUROPEAN UNION COUNTRIES
THE LEGAL NATURE OF THE PROTECTION OF EUROPEAN UNION CITIZENS IN NON-EUROPEAN UNION COUNTRIES
Yazar: Akkutay, Ali
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 32 No. 1, 2013
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Avrupa Birliği Yurttaşlığı, Diplomatik Koruma, Konso ; European Union Citizenship,Diplomatic Protection,Consular Protection,Consular Assistance

Konumu ve hakları bakımından uluslararası hukukta önemli bir yer edinen bireyin korunması, devletlerin öncelikle yerine getirmeleri gereken bir yükümlülük olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda uluslararası hukukun devleti ön planda tutan bazı kavramları da tartışılmaktadır. Bunlardan birisi de diplomatik korumadır. Avrupa Birliği Hukukunda da bireyin yabancı devlet ülkesinde korunması hususu, ilgili düzenlemelerde yer almakta ve “diplomatik koruma ve konsolosluk koruması” şeklinde ifade edilmektedir. Bu çalışmada da özel olarak “diplomatik” kelimesi üzerinde durulmakta ve Avrupa Birliği Yurttaşları açısından diplomatik korumanın uluslararası hukukta bahsedilen olağan anlamından farklı bir içeriğe sahip olup olmadığı irdelenmektedir.Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği Yurttaşlığı, Diplomatik Koruma, Konsolosluk Koruması, Konsolosluk YardımıAbstractThe protection of individual has become the priority of states in terms of the position and rights of the individual in international law. In this context some international law concepts giving priority to states' benefits are being discussed. One of these is the “diplomatic protection”. The protection of European Union Citizens in non-European Union Countries is stipulated in related regulations and it is stated as “diplomatic and consular protection”. In this study especially the word “diplomatic” is discussed and whether the concept of “diplomatic protection” has a different concept in European Union Law or not instead of its ordinary meaning in international law, is considered.Keywords: European Union Citizenship, Diplomatic Protection, Consular Protection, Consular Assistance

The protection of individual has become the priority of states in terms of theposition and rights of the individual in international law. In this context some international law concepts giving priority to states’ benefits are being discussed.One of these is the “diplomatic protection”. The protection of European UnionCitizens in non-European Union Countries is stipulated in related regulationsand it is stated as “diplomatic and consular protection”. In this study especiallythe word “diplomatic” is discussed and whether the concept of “diplomaticprotection” has a different concept in European Union Law or not instead ofits ordinary meaning in international law, is considered.
TÜRK VE RUSYA FEDERASYONU MİLLETLERARASI USUL HUKUKUNDA İDARÎ BOŞANMA KARARLARININ TANINMASI SORUNU
THE PROBLEM OF RECOGNITION OF ADMINISTRATIVE DIVORCES IN TURKEY AND THE RUSSIAN FEDERATION
Yazar: Ganıyeva, Salimya
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 33 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; İdari boşanma, boşanma kararlarının tanınması, Rus Hukukunda idarî boşanmada yetkili makam, idarî boşanma kararlarının tanınması, Türk-Rus Hukuku ; Administrative divorce,recognition of divorce decisions,competent authority for divorces in Russian Law,recognition of administrative divorces,Turkish and Russian laws

Çalışmamızda Türk ve Rusya Federasyonu Milletlerarası Usul Hukukunda idarî boşanma kararlarının tanınması sorunu ele alınmıştır. Konu her iki devlet hukuku açısından ele alınırken öncelikle idarî boşanmaların Türk Hukukunda mevcut olmadığı ortaya konulmuştur. Daha sonra Rus Hukukunda mevcut olan idarî boşanmaların niteliği ve bu tür boşanmalarda hangi makamın yetkili olduğu tespit edilmiştir. Son olarak da hem Türk hem Rusya Federasyonu Milletlerarası Usul Hukukunda idarî boşanma kararlarının tıpkı yabancı mahkeme kararları gibi tanınmalarının mümkün olup olmadığı sorununa değinilmiştir.

In our article, non-judicial divorces -administrative divorces- in Turkish and Russian Lawsare examined relating to Private International Law.When this subject is analyzed in terms of both laws, it is primarily argued that non-judicialadministrative divorces are not available in Turkish law. Then nature of the administrative divorces existing in Russian law is determined and the question of which authority iscompetent for administrative divorces is answered. Finally, the problem of whether suchdivorces are recognizable just as foreign judgments is mentioned in both Turkish law andInternational Civil Procedure of Russian Federation.
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER ÇEVRE PROGRAMI ÜZERİNE BİR İNCELEME
A REVIEW OF UNITED NATIONS ENVIRONMENT PROGRAM
Yazar: Kayhan, Ali
Dergi: Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Vol. 33 No. 1, 2016
Anahtar kelimeler: Law in Context ; Hukuk ; Birleşmiş Milletler Çevre Programı, BMÇP, Uluslararası Çevre ; United Nations Environment Program,UNEP,International Environmental Organizations,International Environmental Law,Rio+20 Summit,United Nations General Assembly Resolution 67/213

1972 tarihli Stockholm Bildirisini müteakip kurulan Birleşmiş Milletler Çevre Programı (UNEP), kurulduğu tarihten itibaren Birleşmiş Milletler (BM) yapısı içerisinde çevre faaliyetlerinde önemli rol oynamıştır. Çevre yönetimi, ozon tabakasının incelmesi, iklim değişikliği, denizlere ilişkin bölgesel programlar gibi birçok alanda Devletlerin işbirliğini sağlamaya çalışmış, kalkınmakta olan Devletlerin çevre faaliyetlerine katkıda bulunmuştur. Günümüzde, küresel çevre sorunların artması ve çevreye ilişkin uluslararası çok farklı düzenlemelerin meydana getirilmesi ile bir program olarak etkinliği tartışmalara konu olmuştur. Programın BM içerisinde zayıf bulunması ve mali açıdan kısıtlı imkânlarla yönetilmesi uluslararası toplumda eleştirilere konu olmuş ve yerine yeni bir uluslararası örgüt kurulması veya güçlendirilerek yenilenmesi hususunda çeşitli fikirler ortaya atılmış- tır. Benzeri görüşler BM Genel Kurulunda da dile getirilmiş ve yakın geçmişte evrensel üyelik sistemine geçilmesi ve BM genel bütçesinde payının arttırılması gibi çeşitli adımlar atılmıştır. Elbette bu adımların yeterliliği de ayrıca tartışmaya açıktır.Anahtar Kelimeler: Birleşmiş Milletler Çevre Programı, BMÇP, Uluslararası Çevre Örgütleri, Uluslararası Çevre Hukuku, Rio+20 Zirvesi, Birleşmiş Milletler Genel Kurul Kararı 67/213.

Since its implementation after the Stockholm Declaration in 1972, the United Nations Environment Program (UNEP), has played a significant role in environmental activi- ties in the United Nations (UN) System. UNEP has sought the coordination of states in areas such as environmental governance, depletion of the ozone layer, climate change and the regional seas; it has also assisted the developing states in environmental activi- ties. Nowadays, a world with increasing global environmental problems and variety of arrangements presents the question whether UNEP is sufficient as a UN Program. UNEP has been criticized by the international community for being a weak program in the UN system with limited sources. Strengthening the UNEP or establishing a new environmental organization are some of the ideas put forward. UNEP has been a topic of discussion in the United Nations General Assembly for some time, and recently a number of decisions were taken to increase the general budget and to enable universal membership. There is yet another debate about whether those actions will be sufficient or not.