hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Yüksel Pazarkaya’nın “Yeşeriyor” Adlı Öyküsünün Göstergebilimsel Çözümlemesi
A Semiotic Analysis of Yüksel Pazarkaya's Short Story “Yeşeriyor”
Yazar: Koca, Furkan; Asutay, Hikmet
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Turkish-German literature,Yüksel Pazarkaya,Yeşeriyor,semiotic,short story analysis ; Türk-Alman edebiyatı,Yüksel Pazarkaya,Yeşeriyor,göstergebilim,öykü çözümlemesi

Nazilerin önderliğinde girdiği İkinci Dünya Savaşı’ndan büyük bir yıkımla ayrılan Almanya, ilk şoku atlattıktan kısa bir süre sonra toparlanma hamlelerine başlamıştır. Alman ekonomisinin kısa sürede gösterdiği olağanüstü başarı öyle hayret vericidir ki dünya literatürüne Wirtschaftswunder (ekonomik mucize) terimini kazandırmıştır. Almanya, ekonomik mucizesinin gelişiminde en büyük engel olarak görülen iş gücü sorununu, başka ülkelerden misafir işçi alımı yaparak çözmüştür. Türkiye, bu dönemde en fazla misafir işçi gönderen ülke olarak Almanya’nın yakın tarihinde önemli bir rol oynamış ve oynamaya devam etmektedir. İlk giden işçilerin yaşadığı dilsel, kültürel ve sosyal sorunların bir sonucu olarak doğan Türk-Alman edebiyatı, zaman içinde hem biçimsel hem de tematik olarak birçok değişime uğramıştır. Türk-Alman edebiyatı söz konusu olduğunda akla gelen ilk isimlerden biri de Yüksel Pazarkaya’dır. Bu çalışmada Yüksel Pazarkaya’nın Yeşeriyor adlı öyküsü göstergebilimsel çözümleme yöntemiyle çözümlenmeye çalışılmıştır. Ortaya çıkarılan veriler yorumlanmış ve öyküde verilen mesajların üzerinden neredeyse elli yıl geçmesine rağmen günümüzde hala geçerliliğini koruduğu görülmüştür.

Germany, which entered the Second World War under Nazi rule, defeated the war with great destruction, began to recover after a bit of the first shock. The extraordinary success of the German economy in record time was so amazing that it was called “economic miracle”. Germany solved its labor force problem, which was seen as the biggest obstacle in the development of its economic miracle, by hiring guest workers from other countries. Turkey, as a country that sent the most workers to Germany, played during this period a significant role in the recent history of Germany and continues to play. Turkish-German literature, which was born as a result of language, cultural and social problems experienced by the first outgoing workers, has undergone many changes both formally and thematically over time. Yüksel Pazarkaya is one of the first names that comes to mind when Turkish-German literature comes into question. In this study, the short story of Yüksel Pazarkaya named Yeşiyor was analyzed by semiotic analysis. The resulting data have interpreted and it was seen that the messages given in the short story are still valid today.
SORUN ODAKLI GENÇLİK YAZINI VE GENÇ AKTİVİSTLER
ENVIRONMENT IN THE PROBLEM-ORIENTED YOUTH LITERATURE AND YOUNG ACTIVISTS
Yazar: Çınar, Servet; Asutay, Hikmet
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: adolescence literature, adolescence problems, subculture, problem-oriented youth literature, youth activism ; Ergenlik Yazını,Ergenlik Sorunları,Alt-Kültür,Sorun Odaklı Gençlik Yazını,Genç Etkinciliği

Greta Thunberg sayesinde, iklim değişikliği sorunu dünya çapında ana gündem maddelerinden biri haline gelmiştir. Bu konudan hareketle, sorun odaklı gençlik yazını açısından etkinci Thunberg’in hikayesi ile K. Boie’nin eseri arasında konusal bağlar kurulmaya çalışılmıştır. Gençlik yazınının bir alt türü olarak sınıflandırılan sorun odaklı gençlik yazınında çocuk ve gençlerin dünyalarında karşılaştıkları çeşitli problemler, genellikle roman türünde işlenir. Bu çalışmada, Almanya’da çocuk ve gençlik yazınının önemli yazarlarından Kirsten Boie’nin “Jeder Tag ein Happening” adlı ergenlik romanı incelenip, sorun odaklı gençlik yazını açısından değerlendirilmiştir. Almanya’da yerel bir çevre sorununu işleyen bu roman çerçevesinde gençlerin çevrelerindeki sorunları bir alt-kültür oluşturarak çözmeye iten nedenler irdelenmiştir. Ayrıca günümüzde dünyaca ün kazanan genç iklim etkincisi Greta Thunberg’in3 başlattığı küresel ısınma konusundaki farkındalık oluşturma çabasının toplumdaki yankılarına da değinilmiştir.

Thanks to Greta Thunberg, the problem of climate change has become one of the main agenda items worldwide. From this aspect, it was attempted to establish the subject ties between K. Boie's novel “Jeder Tag ein Happening” and the story of the activist Thunberg in terms of problem-oriented youth literature. In the problem-oriented youth literature, various problems that children and youngsters face in their worlds are generally dealt with in the novel genre. In this context, novel can be considered as a means of values education with the socially responsible actions and initiatives of youth for their own problems. Within the framework of Boie's novel, which deals with a local environmental problem in Germany, the reasons that lead to the solution of the problems of youngsters around them by forming a subculture are analyzed. The repercussions of global warming, initiated by the globally renowned climate activist Greta Thunberg, were also addressed.
Hilmi Yavuz Şiirinde Geleneğin Bir Unsuru Olarak Türküler
Folk Songs as an Element of the Tradition in the Poetry of Hilmi Yavuz
Yazar: Öz, Mehmet
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: tradition,Hilmi Yavuz,poetry,folk poetry,folk song ; Gelenek,Hilmi Yavuz,Şiir,Halk şiiri,Türkü

Edebiyatın gelişimi geçmişten bugüne uzanan kesintisiz bir çizgi olarak tanımlandığında ve edebiyata bu gözle bakıldığında elbette bir gelenekten söz edildiği açıktır. Çünkü bu noktada bu çizgi üzerindeki her durağın önceki duraklardan kimi izleri bünyesinde barındırdığı anlayışı ön plana çıkmaktadır. Geleneği önemseyen, ondan az veya çok faydalanmayı, bu iz üzerinden yürüyerek onu yeni bir bakış açısıyla geleceğe taşımayı kayda değer bir ölçü kabul eden şairler ve anlayışlar açısından gelenek vazgeçilemez bir kaynaktır. Elbette edebiyat tarihi içinde geleneği eleştiren, onu reddeden şair ve anlayışlar da kimi zaman var olagelmiştir. Geleneği reddedenlerin aksine Hilmi Yavuz, geleneği önemseyen, ondan faydalanarak onu şiirinin önemli bir kaynağına dönüştüren şairlerdendir. Yavuz; gerek klasik Türk şiirinden, gerek halk şiirinden, gerekse de Batı şiirinden faydalanmaya çalışanlardandır. Bu yüzden onun şiirlerinde geleneğin çeşitli izlerine çokça rastlanmaktadır. Bu makalede önce gelenek, gelenek ve Hilmi Yavuz ilişkisi üzerinde durulacak; daha sonra Hilmi Yavuz’un şiirlerine, geleneğin önemli unsurlarından biri olan türküler açısından yaklaşılacaktır.

When the development of literature is defined as an uninterrupted line from past to present, it is clear that a tradition is mentioned considering this aspect of the literature. At this point, the understanding that each stop on this line contains some traces of previous stops comes into prominence. Tradition is an indispensable source in terms of poets and understandings that care about the tradition, that make more or less use of it and that transfer it to the future with a new perspective by walking over those traces is a significant criterion for them. Of course, poets understanding, criticizing and rejecting tradition have existed in the history of literature at alltimes. Contrary to those who reject tradition, Hilmi Yavuz is one of the poets who gives importance to tradition and makes use of it to turn it into a significant source of his poetry. Yavuz is one of those who try to make use of the classic Turkish poetry, folk poetry and Western poetry. For this reason, various traces of the tradition can be encountered in his poems. In this article, first, the focus will be set on the tradition and the relationship between the tradition and Hilmi Yavuz, and, second, the poems of Hilmi Yavuz will be approached in terms of folk songs, one of the significant elements of the tradition.
Robert Schumann’ın Op. 129 Viyolonsel Konçertosu’na Genel Bir Bakış
An Overwiev of Op. 129 Violoncello Concerto by Robert Schumann
Yazar: Karlıdağ, Mehmet Semih
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Violoncello,Robert Schumann,concerto,analysis,music ; Viyolonsel,Robert Schumann,konçerto,analiz,müzik

Romantik dönemin en önemli bestecilerinden Robert Schumann’ın (1810-1856) hayatının son döneminde viyolonsel repertuvarına kazandırdığı Op. 129 La Minör Viyolonsel Konçertosu, yorumcular tarafından sıklıkla seslendirilen bir eser olmakla beraber, viyolonsel repertuvarının en önemli eserlerinden biri olarak bilinmektedir. Eseri geçmişten günümüze viyolonsel repertuvarında bu denli önemli kılan başlıca unsurlar, konçertonun Robert Schumann’ın hayatı boyunca yazdığı tek viyolonsel konçertosu olması ve eserin, bestecinin hayatının son döneminin izlerini taşıyan özgün müzikal dilinin bir yansıması olmasıdır. Eser hakkında Türkiye’de yeterli akademik çalışmanın olmaması nedeniyle bu araştırmayla, Robert Schumann’ın Op. 129 La Minör Viyolonsel Konçertosu’nun viyolonsel repertuvarındaki öneminin vurgulanarak, eserin bestecinin hayatındaki tarihsel süreçteki yeri ve biçimsel açılardan ele alınması, karşılaştırmalı olarak yorumlama tekniklerinin incelenmesi ve eser hakkında bilgi sahibi olmak isteyen müzik araştırmacılarına, eseri yorumlayacak çellistlere bir kaynak oluşturması amaçlanmıştır.

Robert Schumann (1801-1856) was one of the most important composers of the romantic period and his Op. 129 A Minor Violoncello Concerto is one of the most important works of cello repertoire, and it is frequently performed by interpreters. What makes the work so important in the cello repertoire from the past to the present is that the concerto is the only cello concerto written by Robert Schumann throughout his life, and the concerto has a reflection of the original musical language of the last period of the composer's life. Due to lack of adequate academic studies about Robert Schumann’s Op. 129 A Minor Cello Concerto in Turkey, main goal of this study is to create a source about the Op. 129 Cello Concerto and to make comparative analysis about the interpretation techniques for researchers and interpreters who will perform Schumann’s Op. 129 Cello Concerto. In this study, the importance of A Minor Violoncello Concerto in the cello repertoire has been emphasized from historical perspective of the composer’s life and formal aspects.
Özbek Göçmenlerin Dilsel Uyum Stratejileri
Linguistic Acculturation Strategies of Uzbeks Emigrants
Yazar: Bosnalı, Sonel; Topaloğlu, Yusuf; Dıkmen, Ferda; Atalay, İrfan
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 15, 2020
Anahtar kelimeler: Uzbeks,Migration,Acculturation,Language Contact,shifting ; Özbek,Göç,Dil Teması,uyum,dil değiştirimi

Konusu, azınlık konumundaki göçmen toplulukların dil teması durumunda toplumdilsel davranış ve tutumlarının incelenmesi olan bu çalışmada, göçmen toplulukların uyum sürecinde ne tür toplumdilsel stratejiler benimsediklerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Berry’nin uyum stratejileri modelinden hareketle, “dil değiştirimi” sürecinin kaçınılmaz bir strateji olup olmadığı tartışılmaktır. Herhangi bir göçmen topluluğunun; bütünleşme (çok dilli sürdürüm), ayrışma (ana dili sürdürümü), benzeşme (dil yitimi) ve dışlanma (dilsel değişim) olmak üzere dört farklı strateji benimseyebileceği varsayımından hareketle, Özbek göçmenlerin seksenli yılların başında gelip yerleştikleri yaklaşık 7000 nüfuslu Hatay’ın Ovakent Mahallesi araştırma sahası olarak seçilmiştir. Dillerin aktarım, kullanım ve işlevine yönelik tutum ve davranışları belirlemek amacıyla, kota yöntemiyle oluşturulan 210 kişilik bir örneklemle gerçekleştirilen anket çalışması, Berry’nin uyum stratejileri modelinden hareketle yapılandırılan dilsel uyum stratejileri ölçeğiyle çözümlenmiştir. Bu üç düzleminde sergilenen davranış ve tutumlardan elde edilen bulgular, topluluğun bütünleşme çerçevesinde “çok dilli sürdürüm” yönünde bir dilsel uyum stratejisi benimsediğini göstermektedir.

Inorder to evaluate linguistic acculturation strategies of Uzbek migrants livingin Ovakent, data obtained from the sociolinguistics surveys, were analysed withthe linguistic acculturation strategies scale based on the Berry’s model. Findings on the transmission dimension show thatthe Uzbek community transfers Turkish (3,66) and continues also to transmittheir mother tongue (3,63) at a high level. The practices and attitudes in the field of usage indicate that Uzbekmigrants use Uzbek a little more frequent and widespread (3,55) than Turkish(3,23). Finally, the scale of2,59 for Turkish and 2,20 for Uzbek demonstrate that the position of theselanguages is close to each other in terms of function. As a result, findingsfrom these three linguistic practices and attitudes on the scale of 3,13 forUzbek and 3,16 for Turkish, were evaluated as bilingual maintenance strategy.
OSMANLI-TÜRK MODERNLEŞME SÜRECİNDE SİYASAL İSLAMCILIK İDEOLOJİSİ: KÜLTÜRELCİ ANALİZLERİN ÖTESİ VE MODERNLEŞMENİN İSLAMCI YÜZLERİ
POLITICAL ISLAMISM IN THE OTTOMAN-TURKISH MODERNIZATION PROCESS: BEYOND CULTURALIST ANALYSIS AND ISLAMIC ASPECTS OF MODERNIZATION
Yazar: Güllüpınar, Fuat
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Ottoman-Turkish modernization,Islamism,Neo-Ottomanism,ideology,developmentalism ; Osmanlı-Türk modernleşmesi,İslamcılık,Yeni-Osmanlılar,İdeoloji,Kalkınmacılık

Bu makale, İslamcılık ideolojisini 19. yüzyıl Osmanlı toplumunun sosyo-ekonomik ve politik koşulları ile ilişkilendirerek açıklamaya çalışmaktadır. İslamcılığın sosyo-ekonomik ve diğer toplumsal düzeyler açısından analizi, İslamcılığı, mutlak bir dindar muhafazakârlık, köktencilik (fundamentalizm) ve irtica gibi kategorilerin ötesinde, daha somut toplumsal ve siyasal koşullar üzerinden değerlendirmeyi mümkün kılar. İslamcılığın doğuşu, otantik geleneğe dönmeyi amaçlayan bir yenilenme hareketi değil, üçüncü dünyadaki başarısız modernleşme girişimleri karşısında alt-üst olan ve yoksullaşan Müslüman insanların ve entelektüellerin verdiği bir yanıttı. İslamcılık, hem belirli bir tip modernleşmeye yani batılılaşmaya karşı olan; bu anlamda modernleşmeye direnen, hem de modernleşmeye ayak uydurmaya çalışan Yeni-Osmanlı hareketine ilham vermiştir. Namık Kemal, Ali Suavi, Ziya Paşa’nın öncülüğünde kurulmuş olan Yeni-Osmanlı hareketi, on dokuzuncu yüzyıl boyunca modernleşmenin hâkim iktidar ilişkilerine dokunmaksızın, “melez” İslami değerler adına yeni bir iktidar şekli aradı. İslamcılığı politik söylemlerden daha çok onu adeta geleneksel İslam olarak değerlendiren bazı indirgemeci yaklaşımların eleştirel olarak analiz edilmesi önemli bir ihtiyaç olarak karşımızda durmaktadır.

This article attempts to explain the ideology of Islamism in relation to the socio-economic and political conditions of the nineteenth century Ottoman society. Analysis of Islamism through socio-economic and other social levels enables us to separate our evaluations of it from religious conservatism and makes it possible to evaluate it through more concrete social and political circumstances. The emergence of Islamism was not a renewal movement aimed at returning to the authentic tradition, but a response from the upset and impoverished Muslim people and intellectuals in the face of unsuccessful modernization attempts in the third world. Islamism was an inspiration for the Neo-Ottoman movement, which resisted modernization in the sense of westernization, but also tried to keep up with modernization. Established under the leadership of Namık Kemal, Ali Suavi, Ziya Pasha, the Neo-Ottoman movement sought a new form of power in the name of “hybrid” Islamic values during the nineteenth century without touching the dominant power relations of modernization.
NİTEL ARAŞTIRMALARDA KONUMSALLIK VE DÜŞÜNÜMSELLİK: YAKINLIK VE MESAFE ARASI MÜZAKERE
POSITIONALITY AND REFLEXIVITY IN QUALITATIVE RESEARCH: NEGOTIATION BETWEEN RAPPORT AND DISTANCE
Yazar: Kaçar Tunç, Gamze
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: konumsallık,içeriden/dışarıdan,kimlik,ideoloji,düşünümsellik ; positionality,insider/outsider,identity,ideology,reflexivity

Nitel araştırmalarda en önemli araştırma enstrümanı olan araştırmacının, araştırmaya olası etkilerini anlama noktasında “konumsallık” önemli bir metodolojik kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. “Araştırma sürecinin” ve genel olarak araştırmacının kimliğine ve ideolojik duruşuna göre tanımlanan “konumsallığın” birbirleri üzerine olası etkileri bu makalenin temel tartışma konusudur. Alan yazında çoğunlukla, “içeriden” ya da “dışarıdan” bir araştırma sürecine yol açan koşullar ve bu koşulların araştırma üzerine olumlu/olumsuz etkileri tartışılmaktadır. “Tamamen içeriden” ya da “tamamen dışarıdan” bir araştırmanın mümkün olup olmadığı ise genellikle sorgulama dışı bırakılmaktadır. Farklı olarak, bu makalede, araştırma sürecinde konumlar arasında keskin bir ayrımın mümkün olup olmadığı sorgulanmaktadır. Ayrıca, araştırmacı ile araştırması arasındaki ilişkisellik tartışılmaktadır. Sonuç olarak, “içeriden” ve “dışarıdan” konumlar arası uzlaşının mümkün olabileceği ve konumsallığı “arada alan” olarak benimsemenin faydaları ortaya konmuştur. Araştırmacının kendi konumunun farkına varması ve bulgular üzerine etkisini kontrol edebilmesi için ise “düşünümsellik” önemli bir metodolojik tutum olarak ön plana çıkmıştır.

Positionality is an important methodological concept in understanding the possible effects of a researcher on research. This article’s main discussion topic is the mutual interaction between the researcher’s “positionality” and “the research process”. The conditions leading to an “insider” or “outsider” research process and these conditions’ positive/negative effects on the research have been discussed in the literature. However, it is often not questioned whether a “completely insider” or “completely outsider” investigation is possible. In this article, it has been questioned whether it is possible to make a sharp distinction between these positions during the research process. Additionally, the relationality between the researcher and his/her research has been discussed. As a result, adopting positionality as “the space between” has been suggested. "Reflexivity" has also come to the fore as an important methodological attitude in order for the researchers to become aware of their positionality and control their own influence on the findings.
ÇAĞATAYCA “MECMA‘Ü’L-HAVÂS TEZKİRESİNDE GEÇEN “KEḎRE” KELİMESİ ÜZERİNE
IN THE MATTER OF THE WORD "KEDRE" SEEN AT A BIOGRAPHICAL MEMOIR WRITTEN IN CHAGATAI LANGUAGE
Yazar: Kuşoğlu, Mehmet Oğuzhan
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: Chagatai Turkish,Sadiq Beg Afshar,Majmaul-Havas,biographical,memoir,keḏre ; Çağatay Türkçesi,Mecma‘ü’l-Havâs,Keḏre,Sâdık Bey Afşar,tezkire

Türk Edebiyatının en önemli kaynaklarından biri de şâirlerin hayat hikâyelerini ve onların şiir örneklerini içeren şuarâ tezkireleridir. İlk Türkçe şuarâ tezkiresi olan Alî Şîr Nevâyî’nin ünlü eseri Mecâlisü’n-Nefâyis’in dili, 15.-19. Yüzyıllar arasında Orta Asya Türk Dünyasının müşterek yazı dili hâline gelmiş olan Çağatay Türkçesidir. Mecâlisü’n-Nefâyis’den sonra Çağatay Türkçesiyle yazılan ikinci şuarâ tezkiresi olan Mecma‘ü’l-Havâs’ın yazarı Sâdık Bey Afşar veya diğer adıyla Sâdıkî-i Kitâbdâr’dır. Bu çalışmada, Sâdık Bey Afşar’ın tezkiresinde üç yerde geçen bir kelime (Keḏre) fazlasıyla dikkatimizi çekmiş olup bu kelimenin kökeni ve tahlili meselesi üzerine görüşler paylaşılmıştır. Bu kelimenin tarafımızca gündeme getirilmesinin sebebi, hiçbir Çağatay Türkçesi sözlüğünde tespit edilememiş olmasından başka, Eski ve Orta Türkçe periyodlarında, kelime başı ve ortasında var olan arkaik (eskicil) “ḏ” fonemini korumuş olmasıdır.

One of the most important sources of Turkish Literature are the biographical memoirs including the biographies of poets and the samples of their poems. The language of the famous text Majalisun-Nafayis written by Alî Şîr Nevâyî is in Chagatai Turkish, the common language of whole Central Asia between XV-XVI centuries. The “Majmaul-Havas” was the second biographical memoir of poets after Majalisun-Nafayis written in Chagatai Turkish. Its author is Sadiq Beg Afshar or Sâdıkî-i Kitâbdâr. In this study, the word “Keḏre” seen three times in this text highly interested our relevance. Additionally, the opinions on the origin of this word and its analysis shared in mentioned survey. The reason why this word was brought up by us was that it was not detected in any Chagatai Turkish dictionary. Besides, the word preserved the archaic "ḏ" phoneme existed in the Old and Middle Turkish, in the beginning and middle of the word.
RAYMOND WILLIAMS’IN MEDYA VE KÜLTÜR TEORİSİ ÜZERİNE BİR İNCELEME
AN INVESTIGATION ON RAYMOND WILLIAMS 'THEORY OF MEDIA AND CULTURE
Yazar: Oruç, Mehmet Sebih
Dergi: HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 8 No. 16, 2020
Anahtar kelimeler: raymond williams,teknoloji,toplumsal değişim,kültür,medya ; Raymond Williams,technology,media,culture

İngiliz Kültürel Çalışmalar Okulu’nun temsilcilerinden Raymond Williams, özellikle kültür, edebiyat, ve teknoloji gibi konularda önemli eserler vermiştir. Williams, bir taraftan kendisinin de beslendiği Marksizm’i eleştirerek geliştirmeye çalışırken diğer taraftan teknolojik determinizm ve kültürel seçkincilik dışında alternatif, demokratik bir teknoloji ve kültür kuramı geliştirmiştir. Williams, kültürel seçkinciliğin ve kültürel popülizmin dışında alternatif bir kültür sosyolojisinin imkanlarını ararken, teknoloji konusunda McLuhan’ın formalist determinizmine ve liberal kuramcıların naif iyimserliğine karşı teknolojinin toplumsal ve tarihsel olduğunu ortaya koymaya çalışır. Bu makalede Williams’ın iletişim ve kültürel çalışmalara yaptığı katkılar incelenmekte, bu konuları nasıl değerlendirdiği dönemindeki önemli kuramcılarla diyaloğu da dahil edilerek ele alınmaktadır. Makalede, Williams’ın kültür ve teknoloji hakkındaki kuramsal yaklaşımının, işçi sınıfı yanlısı demokratik siyasal idealleriyle uyum içerisinde olup soldaki kötümserliğe karşı bir umut arayışının ürünü olduğu ve tam da bu yüzden günümüzde yeniden tartışılması gerektiği iddia edilmektedir. Makalenin amacı Williams’ın medya ve kültür kuramını ortaya koyarak Türkiye’deki medya ve kültür çalışmalarına katkı sağlamaktır.

Raymond Williams, one of the most important members of the British School of Cultural Studies, has produced important works on culture, social change and technology. Williams developed a sophisticated Marxist Theory of Culture and on the other hand he tried to criticise -and created an alternative to- cultural elitism. Williams’s cultural theory is an alternative to cultural elitism and his theory of technology is critical of both technological determinism and liberal naivism. His theory is based on the idea that technology and culture are both social realities that might not be explained through one single factor. In this article, Williams' contributions to communication and cultural studies are analysed. The article claims that Williams' theoretical approach to culture and technology is in harmony with his democratic ideals. It is also a search for hope against pessimism and that is why it still needs to be discussed today.