hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
İBN ŞİHÂB EZ-ZÜHRÎ’YE (ÖL. 124/742) NİSPET EDİLEN MISIR MENŞELİ BİR PAPİRÜSTEKİ RİVÂYETLERİN MÜTÂBAAT BAKIMINDAN İNCELENMESİ
REVIEWING NARRATIVES ON AN EGYPTIAN PAPYRUS THAT IS ATTRIBUTED TO IBN SHIHĀB AL-ZUHRĪ (D. 124/742) IN TERMS OF MUTĀBA‘ĀT
Yazar: Akgün, Hüseyin
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Zührî,Mısır,Papirüs,Mütâbaât,Rivâyet Coğrafyası ; Narrative Geography,Mutāba‘āt,Papyrus,Egypt,al-Zuhrī

Bu araştırmada daha önce Nabia Abbott (1897-1981) tarafından yayımlanan Chicago Oriental Institute Kütüphanesi’nde 17627 numara ile kayıtlı bulunan hicrî 2. yüzyılın sonu veya 3. yüzyılın başlarına ait olduğu tespit edilen bir papirüs ele alınarak tahlil edilmeye çalışılmıştır. Papirüsteki hadislerin tamamı (16 hadis) İbn Şihâb ez-Zührî’den (öl. 124/742) Ukayl b. Hâlid el-Eylî (öl. 144/761) aracılığıyla nakledilmektedir. Dolayısıyla Zührî’ye ait yazılı bir kaynaktan nakledildiği kuvvetle muhtemeldir. Bunların 14’ü merfû, 1’i mevkûf, 1’i maktûdur. Çalışmadaki diğer bir amaç ise farklı coğrafyalardaki hadis verileri arasındaki uyumu göstermektir. Bu doğrultuda papirüs sayfasındaki hadisler, rivâyetlerin Zührî’ye aidiyetleri ve sıhhati noktasında mütâbaat bakımından ele alınmıştır. Bu araştırmayla bazı oryantalistlerin hadislerin senedlerinin sistematik olarak vasledildiği yönündeki iddialarının da asılsız olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır. Farklı coğrafyalardaki hadis verileri arasındaki uyumu da göstermeyi amaçlayan bu çalışmada, Mısır özelinde hadiste yazılı edebiyatın yaygınlığı ve bunun sonraki musanniflere etkisi ortaya konulmaya da çalışılmıştır.

We endeavored to review a papyrus that was published by Nabia Abbott (1897-1981) and is numbered as 17627 in Chicago Oriental Institute Library and also dated to the Hijri 2nd century or early 3rd century. All the hadiths (16 hadiths) in papyrus are cited by ‘Uqayl b. Hālid al-Aylī (d. 144/761) who was a student of Ibn Shihāb al-Zuhrī. Accordingly, it is highly possible that it was transferred from a written source belonging to Zuhrī. 14 of related hadiths are marfu‘; 1 of them is maqtu‘. Another purpose was to show the harmony between hadith data in different geographies. In this respect, hadiths on papyrus page were analyzed based on accuracy and belongingness of narratives to Zuhrī in terms of followers (mutāba‘āt). This study also tried to reveal the rootlessness of allegations which assume that hadiths that are narrated by some orientalists are systematically combined. We, in addition to all these, endeavored to reveal the currency of literature of hadith specific to Egypt and its effects on the following musannifs in this study which also aimed to show the harmony between the data of hadith
İDEAL İNSAN KİMDİR? FARABİ MERKEZLİ BİR OKUMA
"Who is the ideal person?" al-Fārābī Based Reading
Yazar: Aydın, Fatih
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Moral,al-Fārābī,Ideal person,Competence,Virtue ; Farabi,ideal insan,yetkinlik,ahlâk,erdem

“İdeal insan kimdir?” sorusu düşünce tarihinin her döneminde varoluşa dair sorgulama sürecinde anlamlı bir soru olarak karşımızda durmaktadır. Pek çok düşünürün bu konu hakkında yorumları olmakla birlikte çok yönlü bir düşünür olan Fârâbî böyle bir problemi insanın varoluş gayesi, ahlâkî özellikleri ve toplumsal yönüyle birlikte değerlendirmektedir. Bu makalede Fârâbî metinlerinden hareketle insanın varlık sahasındaki konumu, gayesi, kendisinde yer alan potansiyelleri, Tanrı ve âlemle ilişkisi çerçevesinde insandan beklenen yetkinliğinin neler olduğu üzerinde durulacaktır. Fârâbî metinlerinde yetkinlik insanın Tanrı-âlem-siyaset denklemi içerisinde uyumlu konumuyla değerlendirilmektedir. Tanrı’nın âleme koyduğu düzen gibi insan, kendisine verilmiş kuvvelerin yani potansiyel özelliklerin uyumlu bir şekilde kullanılmasının neticesinde yetkinliğe ulaşır. O, insanın doğru bilgi ve doğru eyleme dair erdemlerinin kazanılması ile kendisinden beklenen yetkinliğe ulaşabileceğini vurgulamaktadır.

"Who is the ideal person?" is a substantive question in the questioning process of existence in every period of thought history. Although many philosophers have comments on this subject, al-Fārābī, who is a multi-faceted thinker, evaluates this problem with the purpose of existence, moral characteristics and social aspects of human. In this article, based on the texts of al-Fārābī, information will be given on the position of man in the field of existence, his purpose, his potentials, and his competence in relation to God and the world. According to al-Fārābī, competency is defined with the harmonious position of man in the God-world-politics equation. Like God's order in the universe, human beings become competent as a result of both harmonious use of potential features and the forces that serve the order in the social structure. He emphasizes that by gaining the virtues of the exact knowledge and proper practice, people can achieve the competence expected from them.
BEHLÜL DÂNÂ’NIN MİZAHÎ HİKÂYELERİ BAĞLAMINDA MEZHEBİ KİMLİĞİ VE SOSYO-POLİTİK ELEŞTİRİSİ
RELIGIOUS SCHOOL IDENTITY AND  SOCIO-POLITICAL CRITICISM OF BAHLŪL DĀNĀ IN TERMS OF HIS HUMOROUS STORIES
Yazar: Sever, Mehmet
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Behlûl Dânâ,Şiîlik,Hikâye,Eleştiri,Mizah ; Bahlūl Dānā,Shi’a,Story,Criticism,Humour

Yaratılışında mizah yeteneği olan insan, bu özelliği hikâye ve anlatılarında ortaya koymaktadır. Düşünce ve inancın dile getirilmesi, karşı çıkılan din ve dünya tasavvurlarının olumsuz yönlerini göstermesi noktasında menkıbe ve mizahi hikâyeler önemli bir yer tutmaktadır. Özellikle kişilerin kendi mezhep anlayışlarının aktarımı noktasında hikâye ve menkıbeler, tarihsel süreçte fikirlerin ve inançların sürekliliklerini sağlamak için en önemli malzemeyi oluşturmuştur. Tarihteki önemli şahsiyetlerin yaşadığı olaylar, hikâye formatında aktarılmış, zamanla yeni hikâyeler ve menkıbeler ile mezhebî aidiyetler yeniden inşâ edilmiştir. Bu bağlamda tarihi bir şahsiyet olan Behlûl Dânâ, Müslüman toplumların hafızasında latife ve hikâyeleri ile meşhur olmuş bir karakterdir. Ancak onun şakalarında ve hikâyelerinde görülen eleştiri, Şiîlik ile itham edilmesine sebep olmuştur. Onun Şiîliği hakkında ileri sürülen bazı rivayetlerin incelenmesi ve mezhebi kimliğini açığa çıkarılması, İslam düşüncesinde sosyo-politik eleştiri ve muhalefet geleneğinin anlaşılması noktasında önemlidir.

Someone with sense of humour reveals this characteristic of his in stories and narrations. Parables and humorous stories take an important place in terms of expressing thoughts and beliefs, and of showing the negative aspects of imaginations of religion and world, which are objected to. Especially in relation to people’s transmitting their own religious school’s understanding, stories and parables constitute the most important material in order to maintain continuity of ideas and beliefs in the historical process. The events experienced by remarkable figures in history are transmitted in story form, and belongingness to religious schools has been reconstructed through new stories and parables in time. In this sense, Bahlūl Dānā, who is a historical personage, is a person that became famous in the memory of Muslims with his jokes and stories. However, the criticism observed in his jokes caused him to be alleged as a member of Shi’a. It is important to analyse some rumours suggested about his being a Shi’ite and to reveal his identity of religious school in terms of understanding socio-political criticism and opposition tradition in Islamic thought.
GOOGLE ARAMA MOTORUNDA YAPILAN DİNÎ İÇERİKLİ ARAMALAR ÜZERİNE BETİMSEL BİR ARAŞTIRMA
A DESCRIPTIVE RESEARCH ON SEARCHES WITH RELIGIOUS CONTENT ON THE GOOGLE SEARCH ENGINE
Yazar: Turanalp, M. Fatih
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: religious education,ınternet,search engine,google,religious information,digital culture,search trends ; din eğitimi,internet,arama motoru,Google,dinî bilgi,dijital kültür,arama trendleri

İnsanoğlunun yaşam yolculuğunda sözlü ve yazılı kültürün doğuşu ve hayat pratiklerini dönüştürme noktasındaki etkileri insan temelli araştırmaların merkezinde olmuştur. Bu iki evreye ek olarak tekniğin teknolojiye dönüşümü ile iletişim imkânlarının genişlemesinin birleştiği noktada ortaya çıkan dijital kültür alanı da yeni nesil sosyal bilim araştırmalarının konularındandır. Teknolojik dönüşüm ve dijital kültürün en önemli etkileşim araçlarından olan internette insanların bilgiye ulaşmalarına yardımcı olan arama motorları, bu rehberlik işlevleri yanında elde ettikleri arama istatistikleri ile internetteki arama eğilimleri hakkında önemli veriler de elde etmektedir. Bunun yanında informal bir eğitim ortamı olan internetten diğer bilgiler yanında dinî bilgiye erişim de önemli bir toplumsal karşılığa denk düşmektedir. Bu araştırmada, internetteki aramaların büyük çoğunluğunun gerçekleştirildiği platform olan Google arama motoru üzerinde Türkiye ölçeğinde 2004-2019 yılları arasında yapılan dinî içerikli aramalar, betimsel nitelikli tarama modeli ile incelenmiştir. Araştırmaya konu başlıkların tespitinde ve bulguların karşılaştırılmasında ise Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 2014 yılında yayımladığı Türkiye’de Dinî Hayat Araştırması’nın verilerinden yararlanılmıştır.

The birth of oral and written culture in the journey of human life and its effects on transforming life practices have been at the center of human-based research. In addition to these two phases, the digital culture, which emerged at the point where the transformation of technique into technology and the expansion of communication possibilities, is one of the topics of the new generation social science researchs. Search engines, which help people to reach information on the internet, which is one of the most important interaction tools of technological transformation and digital culture, besides these guidance functions also obtain important data about search trends on the internet with the search statistics they have. In addition, access to religious knowledge along with other information from the internet, which is an informal educational environment, has significant social importance. In this study, the searches with religious content made between the years 2004-2019 in Turkey on the Google search engine, the platform on which the vast majority of searches on the internet are carried out, was examined by descriptive survey model. Data of the “Study on Religious Life in Turkey” published by The Presidency of Religious Affairs was used to determine the subjects of the study and to compare the findings.
18. VE 19. YÜZYILLARDA HİNT ALTKITASINDA MÜSLÜMANLARIN EĞİTİM ÖĞRETİM MESELESİ: ORYANTALİZM – EVANJELİZM MÜCADELESİ VE MEDRESELERDE EKOLLEŞME
THE PROBLEM OF EDUCATION OF MUSLIMS IN THE INDIAN SUBCONTINENT IN THE 18TH AND 19TH CENTURIES: ORIENTALISM - EVANGELISM STRUGGLE AND EMERGENCE OF SCHOOLS OF THOUGHT IN MADRASAS
Yazar: Yürük, Emre
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Indian Subcontinent,Madrasa,Orientalism,Evangelism,Emergence of Schools of Thought ; Hint altkıtası,medrese,oryantalizm,evanjelizm,ekolleşme

Bu çalışmada, Babür İmparatorluğu zamanında altın çağını yaşayan ve belli bir kurumsallığa ulaşan medrese ve medrese öğretiminin İngilizlerin Hint yarımadasına gelişiyle birlikte 18. yüzyılın ortalarından itibaren girdiği sıkıntılı süreç izah edilmeye çalışılmıştır. Bu bağlamda İngilizlerin oryantalizm ve evanjelizm ekseninde eğitim ve öğretimde yaptığı veya yapmaya çalıştığı reformların sebepleri ve sonuçları ortaya konmuştur. Reformların medreselerdeki öğretimi değersizleştirmeye çalıştığını düşünen Hint Müslümanları “İslâm dinini ve kültürünü koruma” refleksi geliştirip medreselerde ekolleşme yoluna gittiği sonucuna ulaşılmıştır. Farklı ekollerin ortaya çıkması medreselerdeki müfredat birliğini yok etmiş ve medrese mezunu Müslüman öğrenciler arasında fikir ayrılıkları kadar bilgi uçurumu da meydana getirmiştir.

In this study, it has been tried to explain the troubled process of madrasa and madrasa education, which had a golden age and reached a certain institutionalism during the time of the Mughal Empire, with the arrival of the British into the Indian peninsula since the mid-18th century. In this context, the reasons and results of the reforms that the British made or tried to make in the field of orientalism and evangelism have been revealed. It is concluded that the Indian Muslims, who thought that reforms try to trivialise the teaching in madrasahs, have resorted school of thoughts in madrasahs by developing the reflex of “preserving the religion and culture of Islam”. The emergence of different schools destroyed the curriculum unity in madrasahs and created a gap in knowledge as well as differences of opinion among Muslim students graduated from madrasahs.
DEĞERLER EĞİTİMİNDE İZCİLİĞİN ÖNEMİ VE EĞİTSEL DEĞERİ ÜZERİNE NİTEL BİR ARAŞTIRMA
A QUALITATIVE RESEARCH ON THE IMPORTANCE AND EDUCATIONAL VALUE OF SCOUTING IN VALUES EDUCATION
Yazar: Dam, Hasan
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Din Eğitimi,Değerler Eğitimi,İzcilik,Değerler ; Religious Education,Values Education,Scouting,Values.

İzcilik, gönüllü, politik olmayan, uluslararası, üniformalı, çeşitli yaş gruplarındaki gençlerin zihinsel, fiziksel, ruhsal, sosyal, duygusal ve karakter gelişimine katkıda bulunan eğitimsel bir gençlik faaliyetidir. Bu çalışmanın amacı, izcilik hareketinin, değerler eğitimindeki önemini ve eğitsel değerini ve çocuklara kazandırdığı temel değerleri, izci lideri öğretmenlerin deneyimleri ve görüşlerine dayalı olarak ortaya koymaktır. Araştırmanın örneklemini farklı illerde görev yapan 43 izci lideri oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri araştırmacı tarafından geliştirilen yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, izciliğin okul eğitimini desteklediğini, çocukların ve gençlerin fiziksel, sosyal, psikolojik, duygusal ve ahlaki gelişimlerine önemli katkılar sağladığını ve değerler eğitiminde oldukça etkili bir faaliyet olduğunu göstermiştir. İzcilik çalışmalarının öğrencilere; sevgi, saygı, arkadaşlık, zararlı alışkanlıklardan uzaklaşma, doğruluk, sabır, dürüstlük, yardımlaşma ve paylaşma, sorumluluk bilinci, vatan ve millet sevgisi, cesaret, özgüven, disiplin, ekip ruhu, temizlik ve çevre bilinci gibi temel değerleri kazandırdığı tespit edilmiştir.

Scouting is defined as voluntary, non-political, international, uniformed educational youth movement that contributes to the cognitive, physical, social, emotional, spiritual and character progress of variety groups of children and youngsters. The main purpose of this study is to is to draw attention to the importance and educational value of the scouting movement in values education and the basic values it brings to children based on the experiences and opinions of the scout leader teachers. The sample of the study consists of 43 scout leaders working in different provinces. The data of the research was obtained through a structured interview form developed by the researcher. Descriptive analysis method was used to analyze the data. The results showed that scouting supports school education, contributes significantly to the physical, social, psychological, emotional and moral development of children and young people and is a very effective activity in values education. In this study, it was determined that scouting studies gave students basic values such as love, respect, friendship, distancing from harmful habits, loyalty to family, truthfulness, patience, honesty, helping and sharing, sense of responsibility, love of homeland and nation, courage, self-confidence, discipline, team spirit, cleanliness and environmental awareness.
BAĞLAMINDAN KOPUK KUR’ÂN OKUMALARININ SERENCAMI
THE RESULTS OF CONTEXTLESS QUR’AN READINGS
Yazar: Demir, Recep
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Kur’ân,Bağlam,İlke,Yorumlama ; The Qur’an,Context,Principle,İnterpretation

Bu makalede bağlamından kopuk Kur’ân okumaları konu edinilmiştir. Kur’ân’dan istifade etmenin en önemli yanı onun doğru bir şekilde anlaşılmasıdır. Doğru anlama eyleminin gerçekleşmesi ise sağlam bir yöntemle mümkündür. Bu yöntemin en önemli ilkelerinden birisi de bağlamdır. Bağlamsız yapılan Kur’ân okumalarıyla doğru anlamı yakalamak mümkün değildir. Bağlamsız okumalar günümüze has bir durum olmayıp sahabe döneminden bugüne kadar hep var olmuştur. Bağlamsız Kur’ân okumalarının birçok nedeni bulunmaktadır. Bunların her birinin tespit ve tayini oldukça güçtür. Makalenin sınırları içinde bunlardan sadece bir kısmına değinilmiştir. Bu makalede öncelikle bağlamın lügat ve terim anlamları üzerinde durulmakta ardından bağlamın oturduğu zemin tartışılmaktadır. Daha sonra sınırlı sayıda olsa da kimi âyetlerin bağlamlarından koparılarak nasıl yanlış anlaşılıp amacından uzak bir şekilde istihdam edilebildiği meselesi üzerinde durulmaktadır. Âyetleri bağlamından kopuk okumaların nasıl bir sonuca götürdüğüne ve bağlam ilkesinin ne kadar önemli olduğuna örnekler üzerinden işaret edilmektedir.

In this article, the readings of the which is detached from its context are discussed. The most important aspect of benefiting from the Qur'an is its proper understanding.It is possible to realize the act of correct understanding by a correct method. One of the most important principles of this method is the context. It is not possible to get the correct meaning with readings of the Qur'an without context. The readings without context are not unique to the present day but have always existed from the period of the companions(al-sahaba)  to the present day. There are many reasons for these uncontext readings. It is very difficult to identify and define each of these reasons. Only a few of these are mentioned within the boundaries of the article. In this article, firstly, the word and term meanings of the context are focused and then the ground on which the context is based is discussed. Subsequently, the issue of how some verses can be disconnected from their contexts and how they can be misunderstood and employed away from their aims is emphasized. It is pointed out by examples how the readings which are disconnected from the context of the verses lead to the result and how important the principle of the context is.
ŞEHÎD-İ SÂNÎ’NİN BİDÂYE’SİNİN SÜNNÎ HADİS USÛLÜ KAYNAĞI NEYDİ?: TÎBÎ’NİN HULÂSA’SI MI, CÜRCÂNÎ’NİN MUHTASAR’I MI?
WHAT WAS THE SUNNĪ SOURCE OF AL-SHAHĪD AL-SHĀNĪ’S AL-BIDĀYA: AL-TĪBĪ’S AL- AL-KHULĀSA OR AL-JURJĀNĪ’S AL-MUKHTASAR?
Yazar: Kuzudişli, Bekir
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2020
Anahtar kelimeler: Usūl al-Hadīth,Shī‘ī usūl al-Hadīth,al-Shahīd al-Shānī,al-Khulāsa,al-Tībī,al-Jurjānī,al-Bidāya ; Cürcânî,Şiî Hadis Usûlü,Şehîd-i Sânî,Tîbî,Hadis Usûlü

Bu makalenin amacı, Şîa’da müstakil ve kapsamlı ilk hadis usulü eserinin müellifi olan Şehîd-i Sânî’nin, Bidâye adlı kitabının kaynağını tam olarak tespit etmektir. Şehîd-i Sânî’nin Sünnî âlimlerce yazılan hadis usulü çalışmalarından etkilendiği yaygın bir şekilde zikredilse de kaynağının tam olarak belirlenip ilgili kitapların birebir karşılaştırılması, hem etkilenmenin boyutlarını hem de Şehîd-i Sânî’nin Sünnî usulü Şiî geleneğe uyarlarken yaptığı tasarrufları değerlendirmeye yardımcı olacaktır. Zira Şehîd-i Sânî’nin ziyade, hazif veya düzenleme şeklinde yaptığı bu tasarruflar aynı zamanda Şiî hadis tenkidinin yapısını anlamaya kapı aralayan durumlardır. Böylece Şîa’da Sünnî hadis usulünün esas alınması ve bunların Şiî hadis rivayetine uyarlayabilmek için bazı meselelerde çeşitli düzenlemelerin yapılması gibi hususlar, tarihte ve günümüzde Şiî hadis usulü yazımının arka planının anlaşılması açısından önemlidir.

The aim of this article is to study about exact source of al-Shahīd al-Shānī’s al-Bidāya which is known as the first comprehensive usūl al-Hadīth book in the Shī‘a. Although it is commonly expressed that al-Shahīd al-Shānī was affected from usūl al-Hadîth books written by Sunnī scholars, it needs to be determined his exact source and dimension of affection by comparing each of them. This also benefits to understand of al-Shahīd al-Shānī’s contribitutions when he adapted it to Shī‘ī tradition. So, his additions, extractions and arrangements shed light on Shī‘ī Hadīth criticism. Consequently, the fact that Shī‘ī usūl al-Hadīth was affected from Sunnî books and some arrangements were made with the intent to apply them for Shī‘ī Hadīth will clarify how this affects structure of Shī‘ī usūl al-Hadīth in the history and today.
MODERN ARAP EDEBİYATINDA MUÂRAZA: AHMED ŞEVKÎ-HÂŞİM er-RİFÂÎ ÖRNEĞİ
Muāraza in Modern Arab Literature: Example of Ahmed Shawqī - Hashim al-Rifāī
Yazar: Yıldız, Ahmet
Dergi: Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2020
Anahtar kelimeler: Arap Edebiyatı,Ahmed Şevkî,Hâşim er-Rifaî,Muâraza,Medih ; Arabic Literature,Ahmed Shawqī,Hashim al-Rifāī,Muāraza,Eulogy

Modern Mısır edebiyatında Nahda şairleri arasında sayılan Ahmed Şevkî (ö. 1932), şiirlerinde klasik Arap edebiyatı üslubunu kullanmış güçlü bir ediptir. Şiirleriyle Mısır halkının duygularına tercüman olan Şevkî,  pek çok şairi etkilemiştir. Hâşim er-Rifâî (ö. 1959) de bunlardan biridir. 1935 yılında doğan, yaşadığı dönemin siyasî olaylarında İslâmcı duruşuyla tanınan ve bu nedenle komünistler tarafından bir hedef hâline gelen Hâşim, 1959 yılında öldürülmüştür. Erken yaşlarda şiir yazmaya başlayan Hâşim, ardında bir şiir divanı bırakmış, Şevkî gibi tiyatro yazmış ve onun bazı kasidelerine muârazalar yapmıştır. Bu çalışmada, Hâşim’in divanında yer alan Nehcü’l-Bürde, Mevlidü’n-Nûr ve el-Ezher isimli kasideler incelenmiştir. Bu üç kaside isimlendirme, revî harfi, kafiye, vezin, muhteva ve beyit sayısı yönünden ele alınmış, nazîreleri olan Ahmed Şevkî’ye ait kasidelerle karşılaştırılmış, Şevkî’nin şiirlerinin, Hâşim’in şiirlerine etkisi tespit edilmiştir. Böylece câhiliye döneminden beri var olan muâraza sanatının 20. yüzyıldaki örnekleri incelenerek, bir şairin şiirinde kullandığı şekil ve muhtevanın, diğer şairlerin eserlerine etkisi göz önüne serilmiştir.Bu makale için 06-10-2021 tarihinde bir düzeltme yayınlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/daad/issue/65219/1003205

Ahmed Shawqī is a strong writer who used the classical style of Arabic literature in his poems. He influenced many poets. One of them being Hashim al-Rifāī. Hashim, who started writing poetry at an early age, left a mark on poetry divan, and made muārazas to some of his poems. In this study the poems of Nahc al-Burda, Mawlid al-Nūr and al-Azhar, which are one of the divan literature of Hashim, are examined. These three poems are being discussed in terms of naming, letter of rhyme, rhyme, centroid, content and number of couplets. In addition, this study captures a comparison with of Ahmed Shawqī's poems, furthermore the effect of Shawqī's poems on Hashim's poems are determined. By examining the 20th century examples of the art of muāraza that has existed since the Jahiliyya period, the effect of the form and content used by a poet in his poetry, come to light on the literal works of other poets.An Erratum to this article was published on 06 October 2021. https://dergipark.org.tr/en/pub/daad/issue/65219/1003205