hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Iğdır İli Buğday Ekim Alanlarında Segetal Floranın Belirlenmesi ve Bazı Yabancı Otların Gelişme Biyolojilerinin İncelenmesi
Determination of Segetal Flora in Wheat Fields in Iğdır Province and Investigation of Growth Biology of Some Weeds Species
Yazar: Ücrak, Muhabbet; Gürbüz, Ramazan; Çoruh, İrfan
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Agricultural, Veterinary and Food Sciences ; Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri ; Buğday,Yabancı ot,Rastlama sıklığı,Sürvey,BBCH skalası ; Wheat,Weed,Frequency,Survey,BBCH scale.

Bu çalışma Iğdır ili buğday ekim alanlarındaki yabancı ot türlerini, yoğunluklarını, rastlanma sıklıklarını, kaplama alanlarını belirlemek ve önemli bazı yabancı otların gelişme biyolojilerini incelemek amacı ile 2017-2018 üretim döneminde yürütülmüştür. Bu amaçla Mayıs-Haziran aylarında Iğdır Merkez, Aralık, Karakoyunlu ve Tuzluca ilçelerinde buğday ekim alanları göz önünde bulundurularak sürveyler gerçekleştirilmiştir. Sürveylerde dört adet 1m2’lik çerçeveler tesadüfi olarak tarlanın içine atılmış çerçeve içerisine denk gelen yapancı ot türlerinin rastlama sıklıkları (%), yoğunlukları (adet/m2) ve kaplama alanları (%) belirlenmiştir. Sahip oldukları yabancı ot tür sayılarına göre en geniş üç familya sırasıyla Asteraceae (18), Brassicaceae ve Poaceae (13) olmuştur. Rastlama sıklığı en fazla çıkan 10 adet dar ve geniş yapraklı yabancı ot türlerinin gelişme biyolojileri BBCH skalası doğrultusunda incelenen yabancı ot türleri; Convolvulus arvensis L., Cirsium arvense (L.) Scop., Sinapis arvensis L., Galium aparine L., Cerastium sp., Chenopodium album L., Myagrum perfoliatum L., Avena fatua L., Secale cereale L., Polygonum aviculare L. olmuşlardır.

This study was carried out in 2017-2018 with the purpose of determining the weed species, density (plant m2) and frequency of the weeds in wheat fields of Iğdır province and its districts central, Aralık, Karakoyunlu and Tuzluca during May and June. One square meter quadrats were placed randomly four times in each field and, weed species inside the quadrants were counted and their percentage coverage areas were determined. According to the survey results, the top three largest families were found to be Asteraceae (18), Brassicaceae, and Poaceae (13). Investigated weed species were Convolvulus arvensis L., Cirsium arvense (L.) Scop., Sinapis arvensis L., Galium aparine L., Cerastium sp., Chenopodium album L., Myagrum perfoliatum L. Avena fatua L. Secale cereale L., Polygonum aviculare L. for development of biology according to BBCH scale.
Çilek Bitkilerinde Besin Elementi Miktarına Verticillium dahliae’nın Etkisi
The Effect of Verticillium dahliae on the Amount of Nutrients in Strawberry Plants
Yazar: Genç Kesimci, Tuba; Demirci, Erkol; Şimşek, Uğur; Tohumcu, Faruk; Erdel, Erhan
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 2, 2019
Anahtar kelimeler: Agricultural Engineering ; Ziraat Mühendisliği ; Strawberry,macro element,micro element,mineral nutrition,Verticillium dahliae ; Çilek,makro element,mikro element,mineral beslenme,Verticillium dahliae

Bitkilerin sağlıklı bir şekilde gelişimlerini devam ettirebilmeleri için mutlak gerekli besin elementleri bulunmakta, bu besin elementlerinin eksikliği veya fazlalığı durumunda bitkilerde hastalıklara karşı uygun ortam oluşmaktadır. Bu çalışma; çilekte Verticillium dahliae tarafından oluşturulan Verticillium solgunluk hastalığının bitkilerin P, Ca, K, Mg, Na, B, Mn, Fe, Zn ve Cu içeriğinde nasıl bir değişim meydana getirdiğini tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Bu amaçla çilek bitkilerinden elde edilen farklı vejetatif uyum gruplarına (VCG 2A, VCG 2B, VCG 4B ve VCGx) ait 19 V. dahliae izolatı incelenmiştir. Kontrol bitkileri dahil V. dahliae izolatları ile enfekte edilen toplam 200 bitkide besin elementi analizleri yapılmıştır. Kontrol bitkileri ile karşılaştırıldığı zaman V. dahliae enfeksiyonu çilek bitkilerinin P, Ca, K, Mg, B, Mn ve Cu içeriklerinde değişime sebep olmuştur. Bununla birlikte, enfekte olmuş bitkilerin Na, Fe ve Zn içerikleri kontrol bitkilerinden farklı bulunmamıştır.

There are absolute essential nutrients for plants to maintain their healthy grown, in case of deficiency or excess of these nutrients, a suitable habitat is formed against diseases in plants. In this research, Verticillium wilt disease caused by Verticillium dahliae in strawberry plants was carried out to determine how the plants caused a change in the content of P, Ca, K, Mg, Na, B, Mn, Fe, Zn and Cu. For this purpose, 19 V. dahliae isolates belonging to different vegetative compatibility groups (VCG 2A, VCG 2B, VCG 4B and VCGx) from strawberry plants were investigated. Nutrient analyzes were performed with 200 plants which were infected with V. dahliae isolates including control plants. When compared with control plants, V. dahliae infection caused changes in P, Ca, K, Mg, B, Mn and Cu contents of strawberry plants. However, the Na, Fe and Zn contents of the infected plants were not different from the control plants.
Scrophulariaceae (Sıracaotugiller) Familyasına Ait Erzincan’a Özgü Bazı Türlerin Polen Morfolojileri
Pollen Morphologies of Some Species Native to Erzincan Belonging to the Family Scrophulariaceae
Yazar: Babür, Halil; Kandemir, Ali
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Structural Biology ; Yapısal Biyoloji ; Erzincan,pollen,morphology,Scrophularia,SEM,Verbascum ; Erzincan,polen,Scrophularia,SEM,Verbascum

Bu çalışmada Scrophulariaceae familyasına ait Erzincan’a özgü endemik bazı türlerin polen morfolojileri Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) kulanılarak polen morfolojileri çalışılmıştır. Çalışmada Scrophularia erzincanica, Scrophularia fatmae, Verbascum leiocarpum, Verbascum ozturkii türlerinin polen büyüklükleri, polen tipleri, polen şekilleri, polen ornamentasyonları ve apertür yapıları incelenmiştir. Scrophularia türlerine ait çalışmada; her iki türün polen büyükleri orta ve polen tipleri trikolpattır. İki türün polen şekilleri birbirine yakın olmakla beraber Scrophularia erzincanica türünde subprolate, Scrophularia fatmae türünde ise perprolate olarak tespit edilmiştir. Ornamentasyonların ise sırası ile verrukat ve retikulat olduğu belirlenmiştir. Verbascum türlerine ait çalışmada ise; çalışılan iki türünde polenlerinin orta büyüklükte, polen şeklinin Verbascum leiocarpum’da sferodial, Verbascum ozturkii’de subprolate olduğu, polen tiplerinin trikolpat, ornamentasyonlarının retikulat olduğu tespit edilmiştir. Çalışılan türlere ait bulgular değerlendirildiğinde Scrophularia türlerinde polen morfolojilerin taksonların ayrımında kullanılması için yeterli olmadığı, Verbascum türlerinin ise polen tipinde farklılıklar gösterdiği bu bağlamda taksonların ayırt edilmesinde kullanılabileceği düşünülmektedir.

In this study, pollen morphology of some endemic species belonging to Scrophulariaceae family and their distribution limited to Erzincan was studied by using Scanning Electron Microscope (SEM). Pollen sizes, pollen types, pollen patterns, polen ornaments and apertures tructures of Scrophularia erzincanica, Scrophularia fatmae, Verbascum leiocarpum, Verbascum ozturkii were investigated. In both Scrophularia species pollen size is medium and polen types tricolpat. Although pollen form of two species is close to each other, Scrophularia erzincanica was found to be subprolate and in Scrophularia fatmae it was perprolate. Ornamentations were determined as verrucat and reticulat respectively. In the study of Verbascum species; In the two types studied, it was found that the pollen size was medium-sized, the pollen shape was spherodial in Verbascum leiocarpum, the subprolate was Verbascum ozturkii, the polen types were tricolpate and their ornamentations were reticulate. When the findings of the studied species are evaluated, it is thought that polen morphologies in Scrophularia speciesare not enough to be used in the differentiation of taxa, and Verbascum species shows differences in polen type and it can be used in distinguishing taxa in this context.
İşlem Görmemiş Kütahya Ca-Bentonitinin Bazik Mavi 41 (BB41) Adsorpsiyon Karakteristiğinin İncelenmesi
Investigation of Adsorption Characteristic of Basic Blue 41 (BB41) onto Raw Kütahya Ca-Bentonite
Yazar: Demir, Buket; Kalpaklı, Yasemen
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 10 No. 1, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Adsorption,bentonite,dye removal,adsorption isotherms,Blue Basic41 ; Adsorpsiyon,bentonit,boyar madde giderimi,adsorpsiyon izotermleri,Bazik Mavi 41

Bu araştırmanın amacı, katyonik azo boyar madde olan ve Bazik Mavi 41 (BB41) olarak isimlendirilen boyar maddenin sulu çözeltilerden işlem görmemiş Kütahya Ca-Bentoniti üzerine adsorpsiyon karakteristiğinin incelenmesidir. Kesikli çalışma yöntemiyle, temas süresi (0-300dak.), pH (3-8), Ca−Bentonit dozu (0.01-0.1 g) ve başlangıç boya konsantrasyonu (40-100 mg L-1) gibi deneysel parametrelerin giderim verimi üzerindeki etkileri çalışılmıştır. Deneysel verilerden optimum koşullar, 40 (mg L-1) başlangıç konsantrasyonu için; pH:4.0, temas süresi: 90 dak. ve 0.02 g adsorbant miktarı olarak elde edilmiştir. İki parametreli adsorpsiyon izoterm modelleri (Freundlich, Langmuir ve Dubinin-Radushkevich) deneysel olarak elde edilen sonuçlara uygulanıp model sabitleri hesaplanmıştır. En iyi denge modeli lineer regresyon korelasyon katsayısı, R2’ye bağlı olarak seçilmiştir. BB41’in denge adsorpsiyonu için elde edilen deneysel veriler lineerleştirilmiş Langmuir modeli (R2~1) ile Freundlich modeli (R2=0.9333) karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Bentonitin maksimum adsorpsiyon kapasitesi 119.4 mg g-1 olarak elde edilmiştir.

The objective of this research concerns the adsorption characteristic of the cationic azo dye namely Basic Blue 41(BB41) from aqueous solution was investigated on raw Kütahya Ca-Bentonite. In batch configuration, the effects of experimental parameters, such as contact time (0–300 min.), pH (3−8), Ca-Bentonite dose (0.01–0.1 g) and initial dye concentration (40–100 mg L−1) on the removal efficiency were studied. Optimum conditions from experimentally data, to be concentration of 40 mg L-1, pH: 4.0, contact time: 90 min. and amount of adsorbent to be 0.02 g were obtained. Two parameter (Freundlich, Langmuir and Dubinin-Radushkevich) adsorption isotherm models were applied on obtained experimental result and the model constant were calculated. The best equilibrium model was chosen based on the linear square regression correlation coefficient, R2. The experimental data for the adsorption equilibrium of BB41 has been interpreted with the linearized Langmuir model (R2~1) compared to Freundlich one (R2=0.9333). Maximum adsorption capacity of bentonite was obtained 119.4 mg g-1.
Heterojen Katalizör Tasarımlı Biyodizel Üretimi
Production Biodiesel of Heterogeneous Catalyst Designed
Yazar: Özdemir, Zafer Ömer; Mutlubaş, Halil
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Biodiesel,Heterogeneous Catalysts,Transesterification ; Biyodizel,Heterojen Katalizörler,Transesterifikasyon

Biyodizel, hayvansal ve bitkisel yağların katalizör eşliğinde kısa zincirli alkoller ile (metil alkol gibi) transesterifikasyon reaksiyonu sonucu oluşan sıvı formlu bir yakıttır. Bu çalışmada mısır yağı kullanılarak biyodizel (Yağ Asidi Metil Esterleri) üretimi gerçekleştirildi. Biyodizel üretimi için kitosan biyopolimerinin –NH2 grubunun klasik ısıtma yöntemleriyle, farklı yapıdaki aminoasitlerin modifikasyonu sağlanarak heterojen katalizörler tasarlandı. Tasarlanan katalizörler ile biyodizel üretimi iki farklı şekilde gerçekleştirildi. İlk olarak geleneksel yöntemlerle biyodizel üretimi gerçekleştirildi. Daha sonra mikrodalga destekli biyodizel üretimi gerçekleştirildi. Elde edilen biyodizel yakıtlarının kalite kontrolü için; % verim testi, viskozite tayini, parlama noktası tayini, UV-VIS analizi, pH tayini ve yoğunluk analizleri yapıldı. Tasarlanan katalizörlerin biyodizel üretimindeki etkileri çizelgeler halinde gösterildi ve elde edilen sonuçlar TS EN 14214 yakıt standardına göre kıyaslandı. Üretilen biyodizel numunelerinin yakıt özelliklerinde iyileşme görüldü.

Biodiesel is a liquid form fuel formed by transesterification reaction of animal and vegetable oils with short-chain alcohols (such as methyl alcohol) in the presence of catalyst. In this study, biodiesel (Fatty Acid Methyl Esters) was produced by using corn oil. For the production of biodiesel, heterogeneous catalysts have been designed by modifying the amino acids of different structure with the classical heating methods of the -NH2 group of chitosan biopolymer. Biodiesel production with designed catalysts was carried out in two different ways. In the first instance biodiesel production was carried out by traditional methods. Subsequent to, microwave-assisted biodiesel production was performed. For the quality control of biodiesel fuels obtained; % yield test, viscosity determination, flash point determination, UV-VIS analysis, pH determination and density analysis were performed. The effects of designed catalysts on biodiesel production are shown in tables and the results are compared according to TS EN 14214 fuel standard. The fuel properties of the produced biodiesel samples improved.
Adana Koşullarında Bazı Ayçiçeği Hatlarının İn Vitro Gaz Üretim Tekniği ile Besleme Değerinin Saptanması
Determination of Feed Value of Some Sunflower Lines with In Vitro Gas Production Technique in Adana Conditions
Yazar: Ayaşan, Tugay; Ergül, Şerife; Ülger, İsmail; Çil, Abdullah; Çil, Ayşe Nuran
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Zootechny (Other) ; Hayvansal Üretim (Diğer) ; Sunflower lines,in vitro gas production,chemical compositions,digestibility ; Ayçiçeği hattı,besin maddeleri,in vitro gaz üretimi,sindirilebilirlik

Bu çalışma, in vitro gaz üretim tekniği ile farklı ayçiçeği hatlarının yem değerinin saptanması amacıyla düzenlenmiştir. Araştırma sonucunda ele alınan özelliklerden kuru madde (KM) içeriği dışında tüm parametreler önemli bulunmuştur (P<0.05). Ayçiçeği hatlarının in vitro gaz üretimi (GÜ), metan gazı üretimi (CH4), metabolik enerji (ME) ve net enerji laktasyon (NEL) düzeyleri de farklı tespit edilmiştir (P<0.05). Ayçiçeği hatlarının ham protein (HP) içerikleri %16.88-19.07 arasında değişirken, ham yağ (HY) içerikleri %39.19-48.16; ham kül (HK) içerikleri %2.79-3.87; NDF, ADF ve hemiselüloz (HES) içerikleri sırasıyla %32.64-41.88; %18.12-22.17 ve %14.18-19.72 arasında değişim göstermiştir. Ayçiçeği hatlarının 24 saatlik in vitro GÜ değeri 67.00 ile 74.00 ml arasında değişmiştir. Metabolik enerji ve sindirilebilir organik madde içerikleri (SOM) ise 19.14-21.81 MJ/kg KM ve %82.46-89.88 arasında saptanmıştır. Sonuç olarak ayçiçeği hatlarının ruminant yemlerinde başarıyla kullanılabileceği ve DA-YR-13-270/1 ile DA-YR-13-73 hattının besleme değeri bakımından diğer çeşitler arasında öne çıktığı tespit edilmiştir.

The aim of this study is to determine the nutritional value of different sunflower lines by in vitro gas production technique. All parameters except the dry matter (DM) content were found significantly (P<0.05). In vitro gas production (GP), methane (CH4) production, ME and NEL were found to be important between sunflower lines. The CP contents of sunflower lines ranged from 16.88 to 19.07 %; the EE contents of sunflower lines ranged from 39.19 to 48.16%. Ash content of sunflower lines varied from 2.79 to 3.87%. The NDF, ADF and HEM contents of sunflower lines varied from 32.64 to 41.88%; 18.12 to 22.17% and 14.18 to 19.72%, respectively. 24 h total in vitro GP of sunflower lines varied between 67.00 to 74.00 ml. The ME and DOM contents of sunflower lines ranged from 19.14 to 21.81 MJ/kg DM and 82.46 to 89.88%. In conclusion, DA-YR-13-270/1 and DA-YR-13-73 lines are better than the other studied varieties according to their nutritive values.
Malatya İlinde Kayısı Üretiminde Karşılaşılan Risk Kaynakları ve Uygulanabilecek Risk Yönetimi Stratejileri
The Risk Sources of Apricot Production and Applicable Risk Management Strategies in Malatya Province
Yazar: Uçar, Kubilay; Engindeniz, SAİT
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Agricultural Policy ; Tarım Politikaları ; Kayısı,ekonomik analiz,risk kaynakları,risk yönetimi stratejileri ; Apricot,economic analysis,risk sources,risk management strategies

Bu çalışmanın amacı, Malatya ilinde kayısı üretiminde karşılaşılan risk kaynaklarını ve bu risklere karşı uygulanan risk stratejilerini belirlemektir. Araştırmada, Akçadağ, Darende ve Merkez ilçelerinde oransal örnekleme ile 159 kayısı üreticisinden anket yöntemiyle derlenen veriler analiz edilmiştir. Araştırmada öncelikle üreticilerin sosyo-ekonomik özellikleri incelenmiş, daha sonra kayısı üretiminin teknik ve ekonomik yönleri ortaya konulmuştur. Üreticilere göre risk kaynakları ve stratejileri beşli likert ölçeği ile değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, kayısı üretiminde en önemli risk kaynakları sırasıyla; girdi fiyatları yüksekliği, iklim koşulları ve sulama koşullarıdır. Bu riskler için uygulanan en önemli risk stratejileri ise; satışların zaman dilimine yayılması, nakit sermayenin yüksekliği ve ürün sigortası olarak tespit edilmiştir.

The aim of this study is to determine the risk sources encountered in apricot production and the risk strategies applied against these risks in Malatya province. The data collected from 159 apricot farmers in Akçadağ, Darende and Merkez districts by proportional sampling were analyzed. In this study, firstly socio-economic characteristics of farmers were examined and then technical and economic aspects of apricot production were revealed. According to the farmers, risk sources and strategies were evaluated with five-point Likert scale. According to the results of the study, the most important risk sources in apricot production are; input prices are height, climatic conditions and irrigation conditions. The most important risk strategies applied for these risks are; the spread of sales over time period, the height of cash capital and product insurance.
Saintpaulia Sulu Yaprak Özütü Kullanılarak Sentezlenen Gümüş Nanopartiküllerin Antibakteriyel ve Antibiyofilm Aktivitesi
Antibacterial Activity and Biofilm Property of Silver Nanoparticles Synthesized by Using Saintpaulia Aqueous Leaf Extract
Yazar: Korkmaz, Nesrin
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Structural Biology ; Yapısal Biyoloji ; Saintpaulia,Silver nanoparticles,Green synthesis,Antibacterial activity,Antibiofilm activity ; Saintpaulia,Gümüş nanopartiküller,Yeşil sentez,Antibakteriyel aktivite,Antibiyofilm aktivite

Günümüzde nanopartiküller farklı alanlarda etkin bir şekilde kullanılmaktadır. İlk zamanlar nanopartiküllerin sentezinde fiziksel ve kimyasal yöntemler kullanılmaktaydı. Kimyasal olarak sentezlenmiş nanoparçacıkların toksik etkisinin üstesinden gelmek için biyosentez (yeşil sentez) bir alternatif olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, Afrika menekşesinin (Saintpaulia) yaprak özütü ile gümüş nanopartiküllerin (AgNP’lerin) yeşil sentezi gerçekleştirilerek karakterizasyonu yapılmıştır. Karakterizasyon sonucunda ~432 nm dalga boyunda spektrum gösteren, 40.4 nm büyüklüğünde küresel boyutta nanopartiküllerin oluştuğu belirlenmiştir. AgNP’lerin dört Gram-pozitif ve dört Gram-negatif bakteri suşlarına karşı antibakteriyel ve biyofilm inhibisyon aktiviteleri belirlenmiştir. 10 mM konsantrasyonda gümüş nanopartiküller tüm bakteri suşlarına karşı bakteriyosidal etki göstermiştir. Antibiyofilm aktivitesi çalışmasında ise en yüksek inhibisyon yüzdesi 10 mM konsantrasyonda %80.3 oranında Salmonella infantis suşuna karşı elde edilmiştir.

Today, nanoparticles are effectively used in different areas. Initially, physical and chemical methods were used in the synthesis of nanoparticles. Biosynthesis (green synthesis) has emerged as an alternative to overcome the toxic effect of chemically synthesized nanoparticles. In this study, green synthesis of silver nanoparticles (AgNPs) with the leaf extract of African violet plant (Saintpaulia) was carried out. As a result of the characterization, it was determined that nanoparticles were formed at a spherical size of 40.4 nm with a spectrum showing a spectrum at a wavelength of 432 nm. Antibacterial and biofilm inhibition activities of AgNPs against four Gram-positive and four Gramnegative were determined with bacterial strains. Silver nanoparticles at 10 mM concentration showed bacteriocidal activity against all bacterial strains. In the antibiotic activity study, the highest inhibition percentage was obtained against the Salmonella infantis strain at 80.3% at a concentration of 10 mM.
Üzüm Çekirdeği Ekstraktının Saccharomyces cerevisiae’de Oluşturulan Hidrojen Peroksit Hasarına Karşı Koruyucu Etkisi
The Protective Effect of Grape Seed Extract Against to Hydrogen Peroxide -Induced Damage in Saccharomyces cerevisiae
Yazar: Aslan, Abdullah; Gök, Özlem; Beyaz, Seda
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Structural Biology ; Yapısal Biyoloji ; Saccharomyces cerevisiae,SDS-PAGE,Üzüm Çekirdeği,H2O2,protein,oksidatif hasar ; Saccharomyces cerevisiae,SDS-PAGE,H2O2,protein,Grape seed,oxidative damage

Bu çalışmada üzüm çekirdeği ekstraktının Saccharomyces cerevisiae’de hidrojen peroksit hasarına karşı koruyucu etkisinin olup olmadığı moleküler biyolojik yönden araştırılmıştır. Bu araştırmada 4 grup oluşturulmuştur. Gruplar: (i) Kontrol grubu; (ii) Üzüm çekirdeği ekstraktı (ÜÇE) grubu; (iii) H2O2 grubu; (iv) ÜÇE + H2O2 grubu. S. cerevisiae kültürleri 1 saat, 3 saat, 5 saat ve 24 saat boyunca 30 °C'de geliştirildi. Hücre gelişimi ve lipit peroksidasyonu MDA (malondialdehit) analizleri spektrofotometre ile belirlendi. Total protein değişiklikleri SDS-PAGE elektroforezi ile tespit edildi ve Bradford metodu ile hesaplandı. Elde edilen sonuçlara göre; H2O2 grubu ile kıyaslandığında, ÜÇE+H2O2 grubunda (1, 3, 5 ve 24 saat) hücre gelişimi ve total protein sentezi artarken, MDA düzeyi azalış göstermiştir. Sonuç olarak üzüm çekirdeğinin S. cerevisiae kültüründe oksidatif hasarı azaltmasının yanı sıra, hücre büyümesini ve total protein sentezini teşvik edici bir role sahiptir.

In this study, it was investigated whether grape seed extract had a protective effect against hydrogen peroxide damage in Saccharomyces cerevisiae the aspect of molecular biology. In this study 4 groups were formed. Groups: (i) Control group; (ii) Grape seed extract group; (iii) H2O2 group; (iv) Grape seed extract + H2O2 group. S. cerevisiae cultures were developed at 30 ° C for 1 hour, 3 hours, 5 hours and 24 hours. Cell development and lipid peroxidation MDA (malondialdehyde) analyzes were determined by spectrophotometer. Total protein changes were determined by SDS-PAGE electrophoresis and calculated by the Bradford method. According to the results, cell development and total protein synthesis increased in the ÜÇE + H2O2 group (1, 3, 5 and 24 hours) and MDA level decreased compared to the H2O2 group. As a result, grape seed extract has a role in promoting cell growth and total protein synthesis as well as reducing oxidative damage in S. cerevisiae culture.