hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Kamkatın (Fortunella spp.) Besinsel İçeriği ve Fonksiyonel Özellikleri
Nutritional Composition and Functional Properties of Kumquat (Fortunella spp.)
Yazar: Olcay, Nezahat; Demir, Mustafa Kürşat
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Food Engineering ; Gıda Mühendisliği ; Kamkat,Narenciye,Citrus Fortunella,d-limonen,DGPP,Fonksiyonel Özellik ; Citrus Fortunella,Kumquat,Citrus,d-limonene,DGPP,Functional Property

Kamkat, Rutaceae familyasının Fortunella cinsindeki bir bitki türü olup, genellikle bu bitkinin en küçük turunçgil meyvesi olarak da bilinen meyvelerine verilen isimdir. Anavatanı Çin olan kamkat, yuvarlak-oval şekle, turuncu-sarı renge sahip bir meyvedir. Kamkat meyvesinin başlıca beş türü olmakla birlikte, diğer narenciyelerle hibrit yeni meyveler de üretilmektedir. Kabuk bileşimindeki terpenoid ve flavonoidler sayesinde diğer narenciyelerin aksine kabuğuyla birlikte tüketilebilir. Besinsel olarak demir, kalsiyum, A, B2 ve C vitamini içeriği ile diyet lif oranı yüksektir. Kamkat uçucu yağının bileşimini çoğunlukla terpenoidler oluşturup, majör terpen bileşiği d-limonendir. 3’,5’-Di-C-β glukopiranozilfloretin ise kamkat türünün karakteristik fenolik bileşiğidir. Serbest radikal yakalama aktivitesi fazla olan kamkatın, antioksidan kapasitesi bileşimindeki yüksek fenolik bileşik içeriğinden kaynaklanmaktadır. Antifungal özelliğinin yanı sıra sağlık üzerinde antiviral, antiaterojenik, antienflamatuar ve antikanser etki de gösterir. Kamkat hem besinsel hem fitokimyasal içeriğiyle, gıda ve farmakoloji alanında gitgide önem kazanan bir konumdadır.

Kumquat is a plant species of Fortunella genus in Rutaceae family and generally is the name given to the fruits that known as smallest citrus fruits of this plant. Kumquat, whose homeland is China, is a fruit with round-oval shaped, orange-yellow color. As well as kumquat has five major species, new hybrid fruits are also produced with other citrus fruits. Due to the terpenoids and flavonoids in the peel composition, it can be consumed with its peel, unlike other citrus fruits. Nutritionally, the ratio of dietary fiber and the content of iron, calcium, vitamin A, B2 and C is high. Mostly terpenoids form of the composition of kumquat essential oil and its major terpene compound is d-limonene. 3’,5’-Di-C-β glucopyranosylphloretin is the characteristic phenolic compound of the species of the kumquat. Free radical scavenging activity of kumquat is high and its antioxidant capacity is due to the high content of phenolic compound in its composition. In addition to its antifungal properties, it also has antiviral, antiatherogenic, anti-inflammatory and anticancer effects on health. Kumquat, with its nutritional and phytochemical content, is increasingly becoming in an important position in the field of food and pharmacology.
Lipoksigenaz Enziminin Sığır Karaciğerinden Kısmi Saflaştırılması, Karakterizasyonu, Salisilik Asitin ve Bazı Flavonların Enzim Üzerine Etkileri
Partial Purification and Characterization of Lipoxygenase Enzyme From Bovine Liver, Effects of Salicylic Acid and Some Flavons on the Enzyme
Yazar: Öztürk Kesebir, Arzu; Kılıç, Deryanur; Küfrevioğlu, Ömer
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Lipoxygenase,partial purification,characterization,inhibition ; Lipoksigenaz,kısmi saflaştırma,karakterizasyon,inhibisyon

Lipoksigenaz (EC 1.13.11.34.; LOX ) enzimleri; iki ya da daha fazla doymamış bağ bulunduran yağ asitlerine oksijen katarak oksitleyen, yapısında hem grubu olmayan demir taşıyıcı dioksigenazlardır. Gelişmiş bitkilerde, memelilerde, ökoryatik alglerde, fungilerde, bazı bakterilerde de tanımlanmıştır. Hayvan dokularında, LOX 5, LOX 8, LOX 12 ve LOX 15 izoenzimlerinin bulunduğu doğrulanmıştır. Bu çalışmada, sığır karaciğerinden LOX enzimi % 30-50 doygunluk aralığında amonyum sülfat çöktürmesiyle kısmi saflaştırıldı. Karakterizasyon çalışmaları yapılarak, optimum iyonik şiddet değeri 0.5 mM, optimum pH değeri 4.0 ve optimum sıcaklık değeri 30 °C olarak belirlendi. LOX enzimi aktivitesi üzerinde salisilik asit, eupatorin, eupatilin ve gardenin A maddelerinin inhibisyon etkisini araştırmak üzere 5 farklı inhibitör konsantrasyonunda aktivite ölçümü yapılarak % Aktivite –[I] grafikleri çizildi, IC50 değerleri bulundu. Salisilik asit için 1.43 μM, eupatorin için 0.46 μM, eupatilin için 0.15 μM ve gardenin A için 5.31 μM olarak belirlendi.

Lipoxygenase (EC 1.13.11.34; LOX) is a non-hem iron-bearing dioxygenase which converts oxygen into fatty acids containing two or more unsaturated bonds and converts them into fatty acid hydroperoxides. Lipoxygenase activity is described in developed plants, in mammals, in echolalia, in fungi, in bacteria. LOX 5, LOX 8, LOX 12 and LOX 15, the four-headed isoenzymes of LOX enzymes are commonly found in animal tissues. In this study, LOX enzyme from bovine liver was partially purified by precipitation of ammonium sulphate at 30-50% saturation. Characterization studies were carried out and the optimum ionic strength value was determined as 0.5 mM, optimum pH value was pH 4.0 and optimum temperature value was 30 °C. The inhibitory effect of salicylic acid, eupatorin, eupatilin and gardenin A on LOX enzyme was investigated. Inhibitory effect of salicylic acid, eupatorin, eupatilin and gardenin A on LOX enzyme was investigated. IC50 values were calculated as 1.43 μM for salicylic acid, 0.46 μM for eupatorin, 0.15 μM for eupatilin and 5.31 μM for gardenin A.
Iğdır Sulu Koşullarında Bazı Yağlık Ayçiçeği Genotiplerinin Adaptasyon Kabiliyetlerinin Belirlenmesi
The Investigation of Adaptation Capabilities of Some Sunflower Genotypes in Igdır Irrigated Conditions
Yazar: Sefaoğlu, Fırat
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Zootechny (Other) ; Hayvansal Üretim (Diğer) ; Helianthus annuus,Sunflower oil,head diameter,seed yield,oil content ; Yağlık ayçiçeği,Helianthus annuus,Tabla çapı,Tane verimi,yağ oranı

Iğdır sulu koşullarına uygun yağlık ayçiçeği çeşit ve çeşit adaylarını belirlemek amacıyla 2017 yılında yürütülen bu çalışma, Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 4 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışmanın materyalini Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü (TTAE) ayçiçeği ıslah programınca geliştirilen, daha önce yapılmış verim denemelerinde ön plana çıkmış çeşit adayları ve tescilli çeşitler oluşturmuştur. İncelenen genotiplerin tabla çapı, bitki boyu, bin tane ağırlığı, tane verimi, yağ oranı ve yağ verimi açısından istatistiksel olarak farklı oldukları bulunmuştur. Araştırmada en yüksek tane verimine 16Tr60 (484 kg da-1 ), 16Tr67 (451 kg da-1) ve Coral (442 kg da-1 ) genotipleri, en yüksek yağ içeriklerine ise 16 Tr 62 ve 16 Tr 60 (%35,6) genotiplerinin sahip olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçları verim performansları bakımından 16 Tr 62, 16 Tr 60 ve Coral genotiplerinin verim ve kalite açısından Iğdır ekolojik koşullarında umut verici olduğunu ve bu hatlar ile çalışmalara devam edilmesinin uygun olacağını ortaya koymaktadır.

This study was performed as randomized complete blocks with four replications to determine the suitable sunflower genotypes under irrigated conditions of Iğdır in 2017. The developed new sunflower hybrids by sunflower breeding program of TTAE with higher yields in previous researches were used. Determining yield components were head diameter (cm), plant height (cm), 1000 seed weight (g), seed yield (kg da-1), seed oil content (%) and oil yield (kg da-1). In this study, the highest seed yield 16Tr 60 (484.6 kg da-1), 16Tr67 (451.8 kg da-1) and Coral (441.2 kg da-1) genotypes, the highest oil content, 16 Tr 60 (%35,6) and 16 Tr 66 (%34.2) genotypes were determine. The results of the study show that 16 Tr 62, 16 Tr 60 ve Coral genotypes candidates are promising in terms of yield and quality in Igdır ekolojik contitions and reveals that continue to work with this lines is appropriate.
Türkiye Sürüngen Faunasının Endemizm Durumu
Endemism Status in the Reptile Fauna of Turkey
Yazar: Ilgaz, Çetin
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Structural Biology ; Yapısal Biyoloji ; Endemic,reptile,conservation,distribution,turkey ; Endemik,sürüngen,koruma,dağılış,Türkiye

Endemik türler, yalnızca bir coğrafi bölgede bulunan ve bir ülkenin doğal mirasının önemli bir parçası olan türlerdir. Türkiye'de 19 tanesi endemik olan 139 sürüngen türü mevcuttur. Söz konusu türlerin 9 tanesi kertenkele, 10 tanesi ise yılan grubuna dahildir. Sürüngen endemikleri, Türkiye'deki toplam reptil türlerin %13.7'sini oluşturmuştur. Bugüne kadar bilinen endemik türler on cins ve beş familyaya dahildir. Lacertidae familyası 8 endemik tür içerir (endemik türlerin %42.1). Bilinen endemik türlerin tamamı, 2018 verilerine göre IUCN Kırmızı Liste’de koruma statüsüne sahiptir. Ekolojik bölgeler arasında, Doğu Akdeniz kozalaklı-sklerofilik geniş yapraklı orman bölgesi en fazla endemik (8 tür, %42.1) tür içermektedir. Fitocoğrafik bölgeler içerisinde en fazla endemik tür İran-Turan bölgesi içerisinde yer almaktadır (11 tür, %57.9).

Endemic species are that exist only in one geographic region and an important part of the natural heritage of a country. There are 139 native reptiles in the Turkey, nigh teen of which are endemic. It is documented that nigh teen Turkish endemic species of reptiles composed of nine lizards and ten snakes. The reptilian and amphibian endemics constituted 13.7% of the total reptile species of Turkey. To date, known endemic species include in ten genera and five families. The Lacertidae with 8 (42.1% of endemic species) endemics is ranked first. All of the known endemic species encountered are of known conservation status based on the 2018 IUCN Red Data List. Among eco-regions, the eastern Mediterranean conifer-sclerophyllous broadleaf forest contains the highest number of endemics (8 species, 42.1%). The highest number of endemics among the phytogeographic (11 species, 57.9%) is found in the Irano-Turanien.
Bor Çözeltilerinden Kimyasal Çöktürmeyle Bor Giderimi
Removal Of Boron From Boron Solutions By Chemical Precipitation
Yazar: Selimoğlu, Veysel; Boncukcuoğlu, Recep
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Environmental Engineering ; Çevre Mühendisliği ; Boron,boric acid,calcium hydroxide,boron removal ; Bor,borik asit,kalsiyum hidroksit,bor giderimi

Bor ve bileĢikleri belirli konsantrasyonların üzerinde çevrede toksik etkiye sahip olacağından endüstriyel atıksulardan alıcı ortama deĢarj edilmeden giderilmesi gerekmektedir. Günümüzde birçok araĢtırmacı tarafından çeĢitli fizikokimyasal yöntemlerle bor gideriminin mümkün olduğu ortaya konmuĢtur. Bu yöntem ile borun, inorganik bir tuz olan Ca(OH)2 ile kimyasal yöntemle çöktürülmesi suretiyle bor iĢleyen endüstri atıksularından giderimine çalıĢılmıĢtır. Denemelerde pH, bor konsantrasyonu, Ca(OH)2 miktarı ve sıcaklık parametre olarak kullanılmıĢtır. Sonuç olarak, optimum pH için konsantrasyon, sıcaklık ve Ca(OH)2 miktarının artırılması ile %98’e varan oranda bor giderimi sağlanmıĢtır. Yöntemde ortamda bulunan borun bir kısmının kimyasal olarak kalsiyum borata dönüĢtürülerek bir kısmının da oluĢan kalsiyum sülfatla birlikte çöktürülerek giderildiği düĢünülmektedir.

Due to the toxic effect of boron and its compounds on specified concentrations, it is necessary for boron and its compounds to be eliminated from wastewater prior to the discharging into the receiving environment. Today, it is introduced by a numerous of researchers that the removal of boron through the various physicochemical methods is applicable. In this paper, the elimination of boron from industrial wastewater by means of chemical precipitation with Ca(OH)2 as inorganic salt has been studied. Through the tests pH, boron concentration, Ca(OH)2 amount and temperature have been utilized as the parameters of the study. Ultimately, under optimum pH, by increasing the concentration, the temperature and the amount of Ca(OH)2, elimination of boron up to 98% has been achieved. It is considered that some part of the eliminated boron has been chemically precipitated as calcium borate while another part has been eliminated by the precipitation together with the ensued calcium sulphate.
Kutanöz Leishmaniasisin Gelecek Projeksiyonunu Ekolojik Niş Modelleme Kullanarak Belirleme: Diyarbakır İli Örneği
Determination of the Future Projection of Cutaneous Leishmaniasis Using Ecological Niche Modeling: Diyarbakır Province
Yazar: Artun, Ozan; Kavur, Hakan
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Structural Biology ; Yapısal Biyoloji ; Cutaneous Leishmaniasis,Ecological Niche Modeling,Geographical Information Systems,Maximum Entropy,Diyarbakir ; Kutanöz Leishmaniasis,Ekolojik Niş Modellemesi,Coğrafi Bilgi Sistemleri,Maksimum Entropi,Diyarbakır

Çalışmamızda, Diyarbakır'da kutanöz leishmaniasis (KL)'nin gelecekteki projeksiyonunu (2070) tahmininde bulunan biyo-iklimsel ve çevresel değişkenler ile ilişkili bir ekolojik niş modeli üretmek amaçlanmıştır. Diyarbakır ili için üretilen, KL hastalığının gelecek (2070) projeksiyonunu kapsayan, ekolojik niş modeli, 2008 ve 2016 yılları arasında, Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı, Diyarbakır İl Sağlık Müdürlüğüne bildirilen 507 yerli KL vakasının konumsal bilgisi ile, coğrafi bilgi sistemlerine ve maksimum entropi veritabanlarına aktarılan biyo-iklimsel veriler ve çevresel verilerin karşılaştırılması ile oluşturulmuştur. Diyarbakır ili için üretilen modelde, eğri altındaki alan değeri (AUC) 0.921 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca KL hastalığının dağılımına en etkili olan biyo-iklimsel faktörler; En nemli çeyreğin ortalama sıcaklığı (BIO8) (%23.3), Ortalama diurnal aralık (BIO2) (%20.0) ve yıllık yağış miktarı (BIO12) (%15.6) olarak belirlenmiştir. Diyarbakır'da kutanöz leishmaniasis hastalarının dağılımı ile biyo-iklimsel faktörler arasında bir korelasyon vardır. Üretilen model, sağlık bakanlığındaki, ilgili yerel yöneticilere, vektör kaynaklı hastalıkların epidemiyolojisi ve kontrolünün daha iyi anlaşılmasında katkı sağlayacaktır.

In our study, we aimed to produce an ecological niche model, related to bioclimatic and environmental variables, for predicting the future projection (2070) of the cutaneous leishmaniasis (CL) in Diyarbakir province. The ecological niche model is based on the interpretation of 507 native CL cases locations, reported between 2008 and 2016. Also, the bio-climatic and environmental data were entered in geographical information systems and maximum entropy databases. In the present model produced in Diyarbakir province, the area under the curve (AUC) was calculated as 0.921. According to the model used; Mean temperature of the wettest quarter (BIO8) (23.3%), Mean diurnal range (BIO2) (20.0%) and Annual precipitation (BIO12) (15.6%) were determined as the climatic factors that are the most effective for CL distribution. In the study, it is observed that there is a relationship between the distribution of cutaneous leishmaniasis patients and climatic factors in Diyarbakir. The novel model used in the study could be contributed to better understanding of epidemiology and controlling the vector-borne diseases to the related local authorities in the ministry of health.
CFRP/Al İstifli Delmede Matkap Uç Açısının İtme Kuvveti (Fz) ve Takım Aşınması Üzerine Etkilerinin Araştırılması
Investigation of the Effects of Drill Point Angle on Thrust Force (Fz) and Tool Wear in CFRP/Al Stacked Drilling
Yazar: Aydın, Erman
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Mechanical Engineering ; Makine Mühendisliği ; Al7075,CFRP,CFRP/Al drilling,thrust force,tool wear ; Al7075,CFRP,CFRP/Al delme,itme kuvveti,takım aşınması

Bu çalışmada günümüz askeri ve sivil havacılık endüstrisinde yoğun olarak kullanılmakta olan CFRP/Al istifli yapının farklı matkap uç açıları ile delinebilirliği araştırılmıştır. Delme işlemleri 30º helis açılı ve 120º-130º-140º farklı uç açısındaki kaplamasız karbür matkaplar ile doğrudan delme yönteminde, 50m dk-1 sabit kesme hızı, 0.05mm dev-1 ilerleme değerlerinde kesme sıvısı kullanılmadan gerçekleştirilmiştir. Delme işlemleri neticesinde elde edilen Fz değerleri ve matkaplardaki aşınmalar incelenmiştir. Kaplamasız karbür matkaplar talaş yapıları bakımından benzer sonuçlar verirken itme kuvveti değerleri 130º uç açılı matkapta daha düşük elde edilmiştir. Daha düşük kuvvetlerde gerçekleşen delme işlemlerinde, matkap aşınmaları da daha az meydana gelmiştir. Çalışma neticesinde kaplamasız karbür 130º uç açılı matkabın doğrudan delme yönteminde CFRP/Al istifli yapının delinmesinde hem takım aşınması hem de Fz bakımından 120º ve 140º uç açılı matkaplara kıyasla daha iyi sonuçlar verdiği görülmüştür.

In this study, the drillability of CFRP/Al stacked structure, which is widely used in military and civil aviation industry, has been investigated with different drill point angles. Drilling operations were performed by direct drilling method with uncoated carbide drills, 30º helix angle and 120º-130º-140º point angles. The experiments were carried out at constant cutting speed of 50 m min-1 and 0.05 mm rev-1 feed without using cutting fluid. Thrust force (Fz) values and tool wear values obtained during drilling operations were examined. Uncoated carbide drills gave similar results in terms of chip structure, while thrust values were lower in 130º point angle drill. In drilling operations at lower thrust forces, tool wear was also occurred less. As a result of the study, it was seen that the uncoated carbide 130º point angle drill compared to 120º and 140º point angle drills has the best results in both thrust force and tool wear in drilling of CFRP/Al stacked structure in this experimental conditions.
Morin'in Karbonik Anhidraz, Asetilkolinesteraz ve 𝛼-glikozidaz Enzimleri Üzerindeki İnhibisyon Etkileri
Inhibition Effects of Morin on Carbonic Anhydrase, Acetylcholinesterase and 𝛼-glycosidase Enzymes
Yazar: Çağlayan, Cüneyt
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 3, 2019
Anahtar kelimeler: Chemical Engineering ; Kimya Mühendisliği ; Karbonik anhidraz,asetilkolin esteraz,𝛼-glikozidaz,morin,enzim inhibisyonu ; Carbonic anhydrase,acetylcholine esterase,𝛼-glycosidase,morin,enzyme inhibition

Biyoaktif flavonoidler, insan için birçok biyolojik faydalar sağlayan gıdadaki en önemli fitokimyasallar olarak kabul edilir. Antioksidan, anti-bakteriyel, anti-kolinerjik, anti-diyabetik, anti-mutajenik ve anti-enflamatuar özellikler gibi birçok farmakolojik aktiviteye sahiptirler. Flavonoidlerin bir üyesi olan morin, nükleik asitler, enzimler ve proteinler ile etkileĢime girerek birçok terapötik özellik sergiler. Bu çalıĢmada, doğal fenolik bir bileĢik olarak morin, insan karbonik anhidraz (CA) izoformları I ve II (CA I ve II), asetilkolinesteraz (AChE) ve 𝛼-glikozidaz enzimlerine karĢı inhibe edici etkiler göstermiĢtir. Bu fenolik bileĢik, CA I, CA II, AChE ve 𝛼-glikozidaz enzimlerinin inhibisyonu için test edildi ve sırasıyla CA I için 31.89 ± 9.07 nM, CA II için 49.25 ± 12.85 nM, AChE için 184.67 ± 30.37 nM ve 𝛼-glikozidaz için 16.99 ± 4.40 nM Ki değerleri ile etkili inhibisyon profilleri gösterdi.

Bioactive flavonoids are considered to be the most important phytochemicals in food that provide many biological benefits for human beings. They have many pharmacological activities that include antioxidant, anti-bacterial, anti-cholinergic, anti-diabetic, anti-mutagenic and anti-inflammatory properties. Morin, a member of flavonoids, exhibit many therapeutic properties by interacting with nucleic acids, enzymes and protein. In this study, morin as natural a phenolic compound showed inhibitory effects against human carbonic anhydrase (CA) isoforms I and II (CA I and II), acetylcholinesterase (AChE) and 𝛼-glycosidase enzymes. This phenolic compound was tested for the inhibition of CA I, CA II, AChE, and 𝛼-glycosidase enzymes and demonstrated efficient inhibition profiles with Ki value of 31.89 ± 9.07 nM for CA I, 49.25 ± 12.85 nM for CA II, 184.67 ± 30.37 nM for AChE, and 16.99 ± 4.40 nM for 𝛼-glycosidase, respectively.
Su Sıcaklığının Tubifex tubifex (Müller, 1774)’in Yaşama Oranı Üzerine Etkisi
The Effect of Temperature on the Survival Rate of Tubifex tubitex (Müller, 1774)
Yazar: Çelik, Pinar
Dergi: Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Vol. 9 No. 4, 2019
Anahtar kelimeler: Hydrobiology ; Hidrobiyoloji ; tubifex tubifex,live feed,temperature,survival rate,aquarium ; tubifex tubifex,canlı yem,sıcaklık,yaşama oranı,akvaryum

Bu çalışmada, akvaryum balıklarının beslenmesinde canlı yem olarak kullanılan Tubifex tubifex’in hayatta kalma oranı ile su sıcaklığı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu amaçla, T. tubifex kurtları 60 gün süresince 8 farklı su sıcaklığında (14, 16, 18, 20, 22, 24, 26 ve 28°C) tutulmuştur. Her biri 3 tekerrürlü, 8 grup şeklinde yürütülen çalışmada, deneme başı canlı sayıları ile deneme sonu canlı sayıları kıyaslanmıştır. Çalışmada su sıcaklığının T. tubifex’ in yaşama oranını önemli ölçüde etkilediği tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, bu çalışma 18°C ile 24°C arasındaki sıcaklıkların T. tubifex yetiştiriciliğinde en uygun sıcaklıklar olduğunu göstermiştir.

In this study, the relationship between water temperature and the survival rate of Tubifex tubifex used as a live feed for aquarium fish was investigated. T. tubifex worms were cultured at 8 different water temperatures (14, 16, 18, 20, 22, 24, 26 and 28°C) during 60 days. The experiment was repeated three times with these 8 different temperatures, and initial and final numbers of living organisms were compared. In the study, it was determined that water temperature affected significantly survival rate of T. tubifex (p<0.05). In conclusion, this paper revealed that the temperature between the range of 18°C and 24°C is more practicable for further aquaculture studies on T. tubifex.