hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
KOMPOZİT TABAKALARININ ART ARDA VE ZAMAN ARALIĞI İLE BAĞLAYICI KULLANILARAK YERLEŞTİRİLMESİNİN MAKAS DAYANIMI ÜZERİNE ETKİSİ (IN VITRO ARAŞTIRMA)
KOMPOZİT TABAKALARININ ART ARDA VE ZAMAN ARALIĞI İLE BAĞLAYICI KULLANILARAK YERLEŞTİRİLMESİNİN MAKAS DAYANIMI ÜZERİNE ETKİSİ (IN VITRO ARAŞTIRMA)
Yazar: Tiryaki, Murat; Tiryaki, Murat; Koray, Fatma; Güler, Ahmet; Uzun, Ayşenur
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Kompozit, makas dayanımı, bağlayıcı sistemler, asit-etching

Amaç: Kompozit restorasyon yapımında iki kompozit tabakasının yerleştirilmesi arasında zamanın uzadığı durumlarla karşılaşılmaktadır. Çalışmamızda kompozit tabakaları arasına asit ve bağlayıcı uygulaması ve tabakaların yerleştirilmesinde zaman aralığını değişken tutulmasının kompozitin makas kuvvetlerine dayanımı üzerine etkisi araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada standart ölçülerde hazırlanan silikon kalıplara dökülerek elde edilen akrilik bloklarda bulunan özel hazırlanmış kalıplara kompozit materyal (PrimeDent, USA) yerleştirildi. Diğer tabaka kompozitin yerleştirilmesinde Ultradent (USA) firmasının bağlantı aparatından yararlanılmıştır. Deney örneklerinin makas dayanımları, Instron test cihazında ölçüldü. Elde edilen veriler karşılaştırmalı olarak değerlendirildi Bulgular: Çalışmada makas kuvvetlerine dayananım en yüksek Grup 2'de bulunmuştur (18,6 MPa)(p < 0.00l) ve en düşük değer Grup 3'te (6,8 MPa)(p < 0.001)bulunmuştur. Grup 4 ile Grup l(kontrol) arasında ve Grup 5 arasında makas kuvvetlerine dayanım açısından anlamlı bir fark tespit edilememiştir ( p> 0.05). Sonuç: İki kompozit tabakasının art arda veya 15 dakika zaman aralığı ile yerleştirilmesinde bağlayıcı uygulanması dişin makas kuvvetlerine dayanımını arttırmaktadır.

Amaç: Kompozit restorasyon yapımında iki kompozit tabakasının yerleştirilmesi arasında zamanın uzadığı durumlarla karşılaşılmaktadır. Çalışmamızda kompozit tabakaları arasına asit ve bağlayıcı uygulaması ve tabakaların yerleştirilmesinde zaman aralığını değişken tutulmasının kompozitin makas kuvvetlerine dayanımı üzerine etkisi araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada standart ölçülerde hazırlanan silikon kalıplara dökülerek elde edilen akrilik bloklarda bulunan özel hazırlanmış kalıplara kompozit materyal (PrimeDent, USA) yerleştirildi. Diğer tabaka kompozitin yerleştirilmesinde Ultradent (USA) firmasının bağlantı aparatından yararlanılmıştır. Deney örneklerinin makas dayanımları, Instron test cihazında ölçüldü. Elde edilen veriler karşılaştırmalı olarak değerlendirildi Bulgular: Çalışmada makas kuvvetlerine dayananım en yüksek Grup 2'de bulunmuştur (18,6 MPa)(p < 0.00l) ve en düşük değer Grup 3'te (6,8 MPa)(p < 0.001)bulunmuştur. Grup 4 ile Grup l(kontrol) arasında ve Grup 5 arasında makas kuvvetlerine dayanım açısından anlamlı bir fark tespit edilememiştir ( p> 0.05). Sonuç: İki kompozit tabakasının art arda veya 15 dakika zaman aralığı ile yerleştirilmesinde bağlayıcı uygulanması dişin makas kuvvetlerine dayanımını arttırmaktadır.
PREOPERATİF ANKSİYETENİN SÜT DİŞİ ÇEKİMİ YAPILAN ÇOCUKLARDA AĞRI DÜZEYİ İLE KORELASYONUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ
PREOPERATİF ANKSİYETENİN SÜT DİŞİ ÇEKİMİ YAPILAN ÇOCUKLARDA AĞRI DÜZEYİ İLE KORELASYONUNUN DEĞERLENDİRİLMESİ
Yazar: Baygın, Özgül; Tüzüner, Tamer; Tüzüner, Tamer; Işık, Berrin; Arslan, İpek; Tanrıver, Mehmet; Tanrıver, Mehmet
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Çocuk diş hekimliği, süt dişi çekimi, dental anksiyete, ağrı

Amaç: Çalışmada daha önce dental tedavi yapılmış çocuklarda işlem öncesi anksiyete düzeyi değerlendirilerek işlem sırasındaki ağrı algısının ilişkisi ve hasta memnuniyetinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Karadeniz Teknik Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı kliniğine başvuran ve süt dişi çekimi planlanan 6-12 yaşları arası çocuklardan rastgele seçilen 100 olgu çalışmada yer aldı. Dental muayene öncesi kaygı düzeyleri Frankl Davranış Skalası (FDS), Corah Dental Anksiyete Skalası (CDAS) ve Spielberg Süreklilik-Anlık Anksiyete Skalası (SSAS-SAAS) ile değerlendirildi. Diş çekimi sonrasında ise Five Face Skala ve Görsel Anolag Skala ile algılanan ağrı düzeyi değerlendirildi. Elde edilen veriler Spearman korelasyon testleri ile %95 güven aralığında değerlendirildi. Bulgular: Çalışma sonucunda süt diş çekimi öncesi ölçülen dental kaygı, sürekli kaygı, anlık kaygı seviyeleri ile çekim sonrası ölçümlenen ağrı ve işlemden duyulan memnuniyet arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç: Dental tedavi öncesi yüksek düzeyde kaygısı olan çocukların, işlem sonrası ağrı algıları­ nın da anlamlı ölçüde yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocuklarda dental tedavi sırasındaki ağrı algısını azaltabileceğinden; kaygı yaratan unsurların ortaya konulduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.

Amaç: Çalışmada daha önce dental tedavi yapılmış çocuklarda işlem öncesi anksiyete düzeyi değerlendirilerek işlem sırasındaki ağrı algısının ilişkisi ve hasta memnuniyetinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Karadeniz Teknik Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı kliniğine başvuran ve süt dişi çekimi planlanan 6-12 yaşları arası çocuklardan rastgele seçilen 100 olgu çalışmada yer aldı. Dental muayene öncesi kaygı düzeyleri Frankl Davranış Skalası (FDS), Corah Dental Anksiyete Skalası (CDAS) ve Spielberg Süreklilik-Anlık Anksiyete Skalası (SSAS-SAAS) ile değerlendirildi. Diş çekimi sonrasında ise Five Face Skala ve Görsel Anolag Skala ile algılanan ağrı düzeyi değerlendirildi. Elde edilen veriler Spearman korelasyon testleri ile %95 güven aralığında değerlendirildi. Bulgular: Çalışma sonucunda süt diş çekimi öncesi ölçülen dental kaygı, sürekli kaygı, anlık kaygı seviyeleri ile çekim sonrası ölçümlenen ağrı ve işlemden duyulan memnuniyet arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Sonuç: Dental tedavi öncesi yüksek düzeyde kaygısı olan çocukların, işlem sonrası ağrı algıları­ nın da anlamlı ölçüde yüksek olduğu belirlenmiştir. Çocuklarda dental tedavi sırasındaki ağrı algısını azaltabileceğinden; kaygı yaratan unsurların ortaya konulduğu çalışmalara ihtiyaç vardır.
FARKLI SİMANLARIN İMPLANTÜSTÜ KURON PROTEZLERİNİN TUTUCULUĞUNA ETKİSİ
FARKLI SİMANLARIN İMPLANTÜSTÜ KURON PROTEZLERİNİN TUTUCULUĞUNA ETKİSİ
Yazar: Gültekin, Pınar; Gültekin, B.alper
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Simantasyon, tutuculuk, implant-destekli kuron, geçici siman, daimi siman

Amaç: Çalışmanın amacı, restorasyonları implant postuna yapıştırma amacıyla özel olarak üretilmiş reçine bazlı sunanları tutuculuk direnci açısından geleneksel simanlarla karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Standart implant postu üç boyutlu dijital lazer tarayıcı ile tarandı. CAD/CAM sistemi yardımıyla 40 adet standart alt yapı üretildi. Alt yapılar her grupta 10 adet örnek olacak şekilde 4 farklı simanla (1) Premier Implant Cement (PIC), (2) TempBond NE (TB), (3) Multilink Implant (MI), (4) Adhesor Carbofine (AC) simante edildi. Örnekler üniversal test cihazı yardımıyla 0.5 mm/ dak hızda çekme testine tabi tutuldu. Desimantasyona sebep olan kuvvet miktarı Oneway Anova ve Tukey HSD testleri yardımıyla 95% güven aralığında değerlendirildi. Bulgular: Grupların tutuculuk düzeyleri arasında istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı farklılık bulundu (p < 0.01). Simanların retansiyon değerleri en düşükten yükseğe doğru şu şekilde sıralandı: TB (39,65±8,08 N), PIC (136,97±21,75 N), MI (301,60±28,43 N), AC (386,78±52,63 N). Sonuç: İmplant-destekli protezlerin simantasyonu için özel olarak geliştirilen reçine bazlı simanlar, geleneksel geçici simana oranla daha yüksek, geleneksel daimi simana göre ise daha düşük retantif özelliklere sahiptir.

Amaç: Çalışmanın amacı, restorasyonları implant postuna yapıştırma amacıyla özel olarak üretilmiş reçine bazlı sunanları tutuculuk direnci açısından geleneksel simanlarla karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Standart implant postu üç boyutlu dijital lazer tarayıcı ile tarandı. CAD/CAM sistemi yardımıyla 40 adet standart alt yapı üretildi. Alt yapılar her grupta 10 adet örnek olacak şekilde 4 farklı simanla (1) Premier Implant Cement (PIC), (2) TempBond NE (TB), (3) Multilink Implant (MI), (4) Adhesor Carbofine (AC) simante edildi. Örnekler üniversal test cihazı yardımıyla 0.5 mm/ dak hızda çekme testine tabi tutuldu. Desimantasyona sebep olan kuvvet miktarı Oneway Anova ve Tukey HSD testleri yardımıyla 95% güven aralığında değerlendirildi. Bulgular: Grupların tutuculuk düzeyleri arasında istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı farklılık bulundu (p < 0.01). Simanların retansiyon değerleri en düşükten yükseğe doğru şu şekilde sıralandı: TB (39,65±8,08 N), PIC (136,97±21,75 N), MI (301,60±28,43 N), AC (386,78±52,63 N). Sonuç: İmplant-destekli protezlerin simantasyonu için özel olarak geliştirilen reçine bazlı simanlar, geleneksel geçici simana oranla daha yüksek, geleneksel daimi simana göre ise daha düşük retantif özelliklere sahiptir.
HATALI RESTORASYON PLANLAMASINA BAĞLI BALL ATAŞMAN VİDA KIRIĞI VAKASI
HATALI RESTORASYON PLANLAMASINA BAĞLI BALL ATAŞMAN VİDA KIRIĞI VAKASI
Yazar: Uğurel, Cihan; Uğurel, Cihan Şadi; Kurt, Ayşegül
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: İmplant destekli dental protezler, vida kırığı

Vida kırığı implant restorasyonlarında görülen mekanik komplikasyonlardan biridir. Çoğunlukla vida gevşemesini takiben metal yorgunluğuna bağlı olarak ortaya çıkan bir durumdur. Vida gevşemesine neden olabilecek pek çok faktör bulunmaktadır. Bu vakada ise karşıt çenede hatalı şekilde konumlanmış bir implantın neden olduğu bir dizi komplikasyon sonucunda ball ataşman vidası kırılmıştır. Kırık vida parçası kanal eğeleri, ultrasonik kavitron ve bir muayene sondu yardımıyla vida yuvasına zarar vermeden çıkarılmış, yeni bir ball ataşman implanta bağlanmıştır. Hasta maddi durumunun yetersiz olması ve boyun fıtığı tedavisi görüyor olması sebebiyle üst çeneye ilave implantlar yapılmasını, ball ataşmanların - dikey boyutun sınırlı olduğu vakalarda kullanılan - locator tutucularla değiştirilmesini ve yeni protezlerin yapımını reddetmiştir. Bu sebeplerle mevcut protezler kullanılabilir hale getirilip hastaya teslim edilmiştir. Vida gevşemesi, vida kırığından daha sık meydana gelen bir komplikasyondur. Gevşeyen vida sıkılmadığı takdirde kırılabilir. Uygun tedavi planlaması, iyi düzenlenmiş oklüzal temaslar ve vidanın doğru tork kuvvetiyle sıkılması, vida gevşemesi ve kırığının görülme sıklığını azaltacaktır.

Vida kırığı implant restorasyonlarında görülen mekanik komplikasyonlardan biridir. Çoğunlukla vida gevşemesini takiben metal yorgunluğuna bağlı olarak ortaya çıkan bir durumdur. Vida gevşemesine neden olabilecek pek çok faktör bulunmaktadır. Bu vakada ise karşıt çenede hatalı şekilde konumlanmış bir implantın neden olduğu bir dizi komplikasyon sonucunda ball ataşman vidası kırılmıştır. Kırık vida parçası kanal eğeleri, ultrasonik kavitron ve bir muayene sondu yardımıyla vida yuvasına zarar vermeden çıkarılmış, yeni bir ball ataşman implanta bağlanmıştır. Hasta maddi durumunun yetersiz olması ve boyun fıtığı tedavisi görüyor olması sebebiyle üst çeneye ilave implantlar yapılmasını, ball ataşmanların - dikey boyutun sınırlı olduğu vakalarda kullanılan - locator tutucularla değiştirilmesini ve yeni protezlerin yapımını reddetmiştir. Bu sebeplerle mevcut protezler kullanılabilir hale getirilip hastaya teslim edilmiştir. Vida gevşemesi, vida kırığından daha sık meydana gelen bir komplikasyondur. Gevşeyen vida sıkılmadığı takdirde kırılabilir. Uygun tedavi planlaması, iyi düzenlenmiş oklüzal temaslar ve vidanın doğru tork kuvvetiyle sıkılması, vida gevşemesi ve kırığının görülme sıklığını azaltacaktır.
NASOPALATİN KANAL KİSTİ (BİR OLGU SUNUMU)
NASOPALATİN KANAL KİSTİ (BİR OLGU SUNUMU)
Yazar: Çetin, Özge; Soluk Tekkeşin, Merva; Soluk Tekkeşin, Merva; Tuskan, Ahmet; Tuskan, Ahmet Can
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Nasopalatin kanal kisti, kök rezorbsiyonu, nasolabial sulkus

Nasopalatin kanal kisti, oral kavitede görülen en yaygın gelişimsel non-odontojenik kistlerdendir. Çoğunlukla asemptomatiktir ve rutin radyografik incelemede fark edilir. Genellikle orta keser dişlerde eksen sapmalarına neden olur ancak kök rezorbsiyonu bulgusuna nadiren rastlanır. Yüzde asimetriye neden olacak bir deformite oldukça az görülen bir belirtidir. Bu olgu sunumunun amacı, bu iki nadir bulgunun birlikte görüldüğü bir vakanın sunulmasıdır.

Nasopalatin kanal kisti, oral kavitede görülen en yaygın gelişimsel non-odontojenik kistlerdendir. Çoğunlukla asemptomatiktir ve rutin radyografik incelemede fark edilir. Genellikle orta keser dişlerde eksen sapmalarına neden olur ancak kök rezorbsiyonu bulgusuna nadiren rastlanır. Yüzde asimetriye neden olacak bir deformite oldukça az görülen bir belirtidir. Bu olgu sunumunun amacı, bu iki nadir bulgunun birlikte görüldüğü bir vakanın sunulmasıdır.
KEMİK MORFOJENETİK PROTEİNLER VE DİŞ HEKİMLİĞİNDE KULLANIM ALANLARI
KEMİK MORFOJENETİK PROTEİNLER VE DİŞ HEKİMLİĞİNDE KULLANIM ALANLARI
Yazar: Zorlu, Sevgi; Aren, Gamze
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Kemik morfojenetik proteinler, rejenerasyon

Kemik morfojenetik proteinler (KMP'ler), büyüme faktörlerinden transforme edici büyüme faktörü beta (TGF-B) süper ailesi üyeleridirler. KMP'lerin, alveoler kret ogmentasyonunda doku mühendisliği ve rejenerasyonunda, TME'de kıkırdak onarımında, oral implantlarda, endodontik tedavide, periodontal doku rejenerasyonunda ve kemik defektlerinin rekonstrüksiyonunda kullanılma potansiyelleri olduğu çalışmalarla gösterilmiştir. Bu derlemede KMP'lerde olası gelecek gelişmeler, ilişkin çalışmalar ve klinik uygulamalar rapor edilmiştir.

Kemik morfojenetik proteinler (KMP'ler), büyüme faktörlerinden transforme edici büyüme faktörü beta (TGF-B) süper ailesi üyeleridirler. KMP'lerin, alveoler kret ogmentasyonunda doku mühendisliği ve rejenerasyonunda, TME'de kıkırdak onarımında, oral implantlarda, endodontik tedavide, periodontal doku rejenerasyonunda ve kemik defektlerinin rekonstrüksiyonunda kullanılma potansiyelleri olduğu çalışmalarla gösterilmiştir. Bu derlemede KMP'lerde olası gelecek gelişmeler, ilişkin çalışmalar ve klinik uygulamalar rapor edilmiştir.
BİLATERAL SAGİTTAL SPLİT OSTEOTOMİ VE DİSTRAKSİYON OSTEOGENEZİ YÖNTEMLERİ İLE YAPILAN ALT ÇENENİN İLERLETİLMESİ GİRİŞİMLERİNDE OLUŞAN İNFERİOR ALVEOLAR SİNİR HASARLARININ İNCELENMESİ
BİLATERAL SAGİTTAL SPLİT OSTEOTOMİ VE DİSTRAKSİYON OSTEOGENEZİ YÖNTEMLERİ İLE YAPILAN ALT ÇENENİN İLERLETİLMESİ GİRİŞİMLERİNDE OLUŞAN İNFERİOR ALVEOLAR SİNİR HASARLARININ İNCELENMESİ
Yazar: Şirin, Yiğit; Soley, Sinan
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 46 No. 1, 2012
Anahtar kelimeler: Bilateral sagittal split osteotomi, distraksiyon osteogenezi, inferior alveolar sinir, periferik sinir hasarı, alt çene

Bilateral sagital split osteotomi (BSSO) ve distraksiyon osteogenezi (DO) alt çenenin ilerletilmesini gerektiren olgularda sıklıkla kullanılan cerrahi tekniklerdir. Bu girişimler sırasında, alt çene kemiğinin ve dişlerin en önemli innervasyon kaynağı olan inferior alveolar sinir (IAS) etkilenebilir ve çeşitli derecelerde hasar görebilir. Bu komplikasyonlar, çene ucunda ve dudakta paresteziye ya da aynı bölgelerde hastaların 12 aydan uzun süren his değişikliklerinden yakınmalarına yol açabilir. Bunların değerlendirilmesi klinik duyu testleri gibi nesnel yöntemlerle ya da hastaların doldurduğu anketlerle öznel olarak yapılır. Ancak, bu iki yaklaşımla elde edilen bulgular arasında önemli farklıklar olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Yaş, cerrahi teknik, ilerletme miktarı ve IAS'in konumu özellikle BSSO için değerlendirilmesi gereken olası risk etkenleridir. Ancak, kaynak bilgileri incelendiğinde BSSO ve DO benzer hasta gruplarında aynı amaçlarla kullanıldığında, iki yöntem arasında IAS hasarları bakımından bir farklılık bulunmamıştır. Hangi olguda hangi yaklaşımın daha uygun olduğunun belirlenmesi için, duyu kayıplarının hasta üzerindeki etkisini göz önünde bulundurarak tasarlanmış karşılaştırmalı klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.

Bilateral sagital split osteotomi (BSSO) ve distraksiyon osteogenezi (DO) alt çenenin ilerletilmesini gerektiren olgularda sıklıkla kullanılan cerrahi tekniklerdir. Bu girişimler sırasında, alt çene kemiğinin ve dişlerin en önemli innervasyon kaynağı olan inferior alveolar sinir (IAS) etkilenebilir ve çeşitli derecelerde hasar görebilir. Bu komplikasyonlar, çene ucunda ve dudakta paresteziye ya da aynı bölgelerde hastaların 12 aydan uzun süren his değişikliklerinden yakınmalarına yol açabilir. Bunların değerlendirilmesi klinik duyu testleri gibi nesnel yöntemlerle ya da hastaların doldurduğu anketlerle öznel olarak yapılır. Ancak, bu iki yaklaşımla elde edilen bulgular arasında önemli farklıklar olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Yaş, cerrahi teknik, ilerletme miktarı ve IAS'in konumu özellikle BSSO için değerlendirilmesi gereken olası risk etkenleridir. Ancak, kaynak bilgileri incelendiğinde BSSO ve DO benzer hasta gruplarında aynı amaçlarla kullanıldığında, iki yöntem arasında IAS hasarları bakımından bir farklılık bulunmamıştır. Hangi olguda hangi yaklaşımın daha uygun olduğunun belirlenmesi için, duyu kayıplarının hasta üzerindeki etkisini göz önünde bulundurarak tasarlanmış karşılaştırmalı klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.
ORTOGNATİK CERRAHİDE KOMBİNE LE FORT I VE VERTIKAL RAMUS OSTEOTOMİSİ*COMBINED LE FORT I AND VERTICAL RAMUS OSTEOTOMY IN ORTHOGNATHIC SURGERY
ORTOGNATİK CERRAHİDE KOMBİNE LE FORT I VE VERTIKAL RAMUS OSTEOTOMİSİ*COMBINED LE FORT I AND VERTICAL RAMUS OSTEOTOMY IN ORTHOGNATHIC SURGERY
Yazar: Ermiş, İsmail; Emekli, Ufuk; Aydın, Atakan; Görgün, Bedrettin; Hayırlıoğlu, Tahir
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 30 No. 2, 2012

ÖzetKliniğimizde 1988-1994 yılları arasında yaşları 18 ile 26 arasında değişen dört erkek ve iki kadın toplam altı dento-fasiyal deformiteli hastada kombine bimaksiller cerrahi girişim yöntemi (Le Fort I maksiller osteotomi ve ağız dışından vertikal rain us osteotomisi) uygulanmıştır. Çift çene osteotomisi uyguladığımız vakalarımızda tatminkar kozmetik ve fonksiyonel sonuçlar alınmıştır.Anahtar sözcükler: Ortognatik cerrahi, Le Fort I osteotomisi, vertikal ramus osteotomisi.AbstractBimaxillary surgical procedures (Le Fort I maxillary osteotomy and extraoral vertical ramus osteotomy) have been performed on six patients with dento-facial deformities ages ranging from 18 to 26 (four males, twofameles) between the , years 1988 and 1994. The aesthetic and Junctional results in these patients who had undergone bimaxillary osteotomies have been found satisfactory.Key words: Orthognathic surgery, Le Fort 1 osteotomy, Vertical ramus osteotomy.

ÖzetKliniğimizde 1988-1994 yılları arasında yaşları 18 ile 26 arasında değişen dört erkek ve iki kadın toplam altı dento-fasiyal deformiteli hastada kombine bimaksiller cerrahi girişim yöntemi (Le Fort I maksiller osteotomi ve ağız dışından vertikal rain us osteotomisi) uygulanmıştır. Çift çene osteotomisi uyguladığımız vakalarımızda tatminkar kozmetik ve fonksiyonel sonuçlar alınmıştır.Anahtar sözcükler: Ortognatik cerrahi, Le Fort I osteotomisi, vertikal ramus osteotomisi.AbstractBimaxillary surgical procedures (Le Fort I maxillary osteotomy and extraoral vertical ramus osteotomy) have been performed on six patients with dento-facial deformities ages ranging from 18 to 26 (four males, twofameles) between the , years 1988 and 1994. The aesthetic and Junctional results in these patients who had undergone bimaxillary osteotomies have been found satisfactory.Key words: Orthognathic surgery, Le Fort 1 osteotomy, Vertical ramus osteotomy.
DİŞSİZ BİREYLERDE PROTEZLERİN POSTURAL YÜZ YÜKSEKLİĞİNE ETKİLERİ-EFFECT OF DENTURES ON POSTURAL FACE HEIGHT IN EDENTULOUS SUBJECTS
DİŞSİZ BİREYLERDE PROTEZLERİN POSTURAL YÜZ YÜKSEKLİĞİNE ETKİLERİ-EFFECT OF DENTURES ON POSTURAL FACE HEIGHT IN EDENTULOUS SUBJECTS
Yazar: Altun, Suat; Beydemir, Köksal; Eskimez, Şebnem; Ayna, Emrah
Dergi: Journal of Istanbul University Faculty of Dentistry, Vol. 30 No. 3, 2012

ÖzetDişsiz bireylerde, mandibular istirahat pozisyonu belirlenmesinde, protezlerin takılmasının ve çıkarılmasının etkili olduğu bildirilmiştir. Bu çalışma, kliniğimize başvuran 52 dişsiz hastada, tam protez bitirilmeden yapılmıştır. Tüm bireylerdeki istirahat yüz yüksekliği, burun ucuna ve çenenin en uç noktasına konulan iki nokta arasındaki mesafe milimetrik olarak ölçülerek bulundu. Bu boyut, protez takılmadan, sadece alt protez, sadece üst protez ve her iki protez takıldıktan sonra ölçüldü. En düşük yüz yüksekliği protezler ağızda bulunmadığında (67.90 mm.), en yüksek yüz yüksekliği her iki protez ağızda iken (70.33 mm.) bulunmuştur.Anahtar sözcükler: Postural yük yüksekliği, istirahat konumu, tam protezler.AbstractThe effect of wearing and not weoring dentures on mandibular rest position in edentulous subjects were reported. In this study, 52 edentulous patients attending to our clinics were studied prior to completion of dentures. In all patients, the postural face height was measured in milimeters from a dot marked on vie of the nose and the most prominent part of the chin. This dimension was measured with no dentures, smallest rest height (67.90 mm.) was recorded with no dentures in the mouth and the greatest rest height (70.33 mm.) found with both dentures in the mouth.Key words: Postural face height, rest position, complete dentures. 

ÖzetDişsiz bireylerde, mandibular istirahat pozisyonu belirlenmesinde, protezlerin takılmasının ve çıkarılmasının etkili olduğu bildirilmiştir. Bu çalışma, kliniğimize başvuran 52 dişsiz hastada, tam protez bitirilmeden yapılmıştır. Tüm bireylerdeki istirahat yüz yüksekliği, burun ucuna ve çenenin en uç noktasına konulan iki nokta arasındaki mesafe milimetrik olarak ölçülerek bulundu. Bu boyut, protez takılmadan, sadece alt protez, sadece üst protez ve her iki protez takıldıktan sonra ölçüldü. En düşük yüz yüksekliği protezler ağızda bulunmadığında (67.90 mm.), en yüksek yüz yüksekliği her iki protez ağızda iken (70.33 mm.) bulunmuştur.Anahtar sözcükler: Postural yük yüksekliği, istirahat konumu, tam protezler.AbstractThe effect of wearing and not weoring dentures on mandibular rest position in edentulous subjects were reported. In this study, 52 edentulous patients attending to our clinics were studied prior to completion of dentures. In all patients, the postural face height was measured in milimeters from a dot marked on vie of the nose and the most prominent part of the chin. This dimension was measured with no dentures, smallest rest height (67.90 mm.) was recorded with no dentures in the mouth and the greatest rest height (70.33 mm.) found with both dentures in the mouth.Key words: Postural face height, rest position, complete dentures.