hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Elazığ Eğitim Araştırma Hastanesi Sarahatun Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'ne Başvuran Hastalara Uygulanan Kontraseptif Yöntemler ve Hastaların Demografik Özellikleri
The Type of Contraceptive Methods and Demographic Properties of Patients Using These Methods in Sarahatun Obstetric and Gynaecology Clinic
Yazar: Kavak, Salih Burçin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Aile planlaması, kontraseptif metod

Amaç: Yaptığımız çalışmada Sarahatun Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde verilen kontraseptif yöntemler ve bu hizmeti alan kadınların demografik özelliklerini inceledik.  Gereç ve Yöntemler: Hastane kayıtları retrospektif olarak incelendi ve tercih edilen yöntemler ve olguların sosyodemografik özellikleri araştırıldı.  Bulgular: Ekim 2007-Ekim 2008 tarihleri arasında hastanemiz aile planlaması ünitesine 2943 kişi başvurdu. Rahim içi araç en sık tercih edilen yöntem olarak tespit edildi. Rahim içi araç, kondom, oral kontraseptif ve aylık iğneler sırasıyla % 69,9,%15,7 %12,6 ve %1,7 sıklıkla tercih edilmiştir.  Sonuç: Modern konraseptif yöntemler konusunda hastaların bilinçlendirilmesi önem taşımaktadır.

Objective: We herein report the contraceptive methods and demographic properties of women using these contraceptive methods in Sarahatun  Obstetric and Gynaecology Clinic.  Materials and Methods: Hospital records were examined retrospectively and sociodemographic properties of women and the choosen type of  contraception are exemined.  Results: 2943 women were admitted to our clinic between October 2007 and October 2008. Intrauterine device was the most commonly choosen  method and proportions of intrauterine device, condom, oral contraceptive and injection method were % 69.9, %15.7, %12.6 and %1.7 respectively.  Conclusion: The patients must be informed about the methods of contraception.
Stabil KOAH'lı Hastalarda Hastanede Yatış Anamnezi ile Spirometrik Değerler ve Amfizem Paterni Arasındaki İlişki
The Relationship between Hospitalization with Spirometric Findings and Emphysema Pattern in Patients with Stable COPD
Yazar: Göçmen, Hayrettin; Ediger, Dane; Uzaslan, Esra; Ege, Ercüment
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: KOAH, yatış, spirometri, amfizem

Amaç: KOAH alevlenmelerle seyreden bir hastalıktır. Hastalığın progresyonuyla alevlenmeye bağlı hastanede yatışlarda artmaya başlar. İleri evre  amfizematöz KOAH hastalarında bu yatışlar anlamlı derecede artış gösterir. Çalışmamızda stabil KOAH hastalarında hastanede yatış öyküsüyle  hastalığın ağırlığı ve amfizematöz yapısı arasındaki ilişkisini araştırmayı amaçladık.  Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya (81 E, 19 K) 100 stabil KOAH'lı hasta dahil edildi. Olguların alevlenme, hastanede toplam yatış ve toplam yatış  günü sayıları, spirometrik, antropometrik ve demografik verileri kaydedilerek değerlendirildi.  Bulgular: Olguların ortalama yıllık atak sayısı 1.4±0.1, toplam yatış sayısı 1.2±0.1 ve toplam yatış günü 11.2±1.7 idi. Hastanede toplam yatış sayısı  ile %FEV1, FEV1/FVC, göğüs ekspansasyon kapasitesi, kardiyofrenik ve kostofrenik sinüs uçlarını birleştiren çizginin diyafragma en uç noktasına  uzaklığı arasında negatif; retrosternal mesafe arasında pozitif korelasyon saptandı. Hastanede toplam yatış günü sayısıyla Saint George Respiratory  Questionnaire skoru arasında pozitif, %FEV1, FEV1/FVC değerleri arasında negatif korelasyon saptandı. Daha önce KOAH alevlenmesi nedeniyle  hastanede en az bir kez yatmış olan olguların (n=51), hiç yatmamış olgulara oranla %FEV1 ve FEV1/FVC değerlerinin anlamlı derecede düşük  olduğu belirlendi. Hastanede yatan olguların göğüs ekspansasyon kapasitesinin, kardiyofrenik ve kostofrenik sinüs uçlarını birleştiren çizginin  diyafragma en uç noktasına uzaklığının daha düşük, SGRQ skorunun daha yüksek olduğu gözlendi.  Sonuç: KOAH'ta hastalığın süresi ve şiddeti arttıkça alevlenmeye bağlı hastanede yatışlar da artar. Hastalığın ağırlığını gösteren düşük spirometrik  değerler, yaşam kalitesindeki bozulma ve amfizem göstergeleri, bu yatışların sayısı ve sıklığıyla koreledir.

Objective: COPD is a progressive disease that develops with acute exacerbations. The hospitalizations related to exacerbation increase together with  progression of disease. Are waited that significantly increases the frequency of hospitalizations in COPD patients with emphysema who have worse  respiratory functions.  Materials and Methods: Were included 100 stable COPD cases to study. Numbers of acute exacerbations, hospitalization and hospitalization days,  spirometric, anthropometric and demographic characteristics of cases were recorded and were evaluated prospectively.  Results: Mean numbers were 1.4±0.1 for yearly exacerbation, 1.2±0.1 for hospitalization and 11.2±1.7 days for hospitalization day. Were observed  that total hospitalization numbers correlated with %FEV1(r=-0.367 p
Alt Ekstremite Variköz Venlerinde Cerrahi Tedavi
Surgical Treatment in Lower Extremity Varicose Veins
Yazar: Rahman, Ali; Özsin, Kadir Kaan; Uysal, Ayhan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Variköz ven, cerrahi teknik, nüks

Amaç: Bu çalışmanın amacı kronik venöz yetmezlikli hastalarda cerrahi tedavinin sonuçlarını değerlendirmektir.  Gereç ve Yöntemler: Ocak 2000 ile Ocak 2007 tarihleri arasında primer variköz ven cerrahisi uygulanan ardışık 100 hasta bu retrospektif çalışmaya alındı. Bu hastalar CEAP (klinik, etyolojik, anatomik ve patolojik) sınıflamasını da içeren klinik muayene, duplex ultarson ve bazı durumlarda venografik olarak değerlendirildi.  Bulgular: Yüz hastanın 66'i erkek (%66), 34'ü kadın, yaş ortalaması ise 34.79 (18-79) idi. Hastaların CEAP skorları C2 (%52.1), C2,3 (25.7), C2,4 (%7.1), C2,5 (%10.7) ve C5 (%4.3) bulundu. En sık gözlenen semptomlar ağrı, şişlik ve kramptı. Stripingle birlikte yüksek ven ligasyonuen sık kullanılan yöntemdi (%57.1). Açık subfasiyal perfaratör ligasyonu 21 ekstremitede (%15) ilave olarak uygulandı. Çalışmamızda duyu kaybı insidansı 13.6 ve nüks oranı %5.2'dir.  Sonuç: Venöz yetmezliğin cerrahi planlanması preoperatif olarak duplex ultrason yada venografiyle tam değerlendirmeye dayanmalı ve tedavi farklı reflü paternlerine göre kişiye özgü olarak belirlenmelidir.

Objective: The purpose of this study is to evaluate the results of the surgical therapy in patients with chronic venous disease.  Materials and Methods: One hundred consecutive patients (133 extremities) who underwent primary varicose vein surgery between January 2000  and January 2007 were included in this retrospective study. The patients were evaluated by clinical examination, including CEAP classification  (clinical, etiology, anatomical, and pathological), duplex ultrasonography and phlebography employed after inconclusive duplex results.  Results: Of the 100 patients, 66 (66%) were male and 34 (34%) female. The patients' mean age was 34.79 (ranged between 18 and 79). CEAP scores  were C2 (52.1 %), C2,3 (25.7%), C2,4 (7.1%), C2,5 (10.7%) and C5 (4.3%). The most frequent symptoms were pain, edema and cramp. The high ligation  with stripping was the most commonly applied method (57.1 %). Open subfacial perforator ligation was performed to 21 extremities (15%)  additionally. The incidence of sensory impairment was 13.6% and recurrence rate was 5.2 %.  Conclusion: The surgical planning of venous incompetence should based on accurate preoperative assesment by duplex ultrasonography or  venography and individualized treatment according to different reflux patterns.
Subakromial Sıkışma Sendromunda Açık Anterior Akromioplasti Sonuçlarımız
Results of the Open Anterior Acromioplasty for Subacromial Impingement Syndrome
Yazar: Özturan, Kutay Engin; Yücel, İstemi; Çakıcı, Hüsamettin; İpek, Serdar; Karaduman, Okan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Subakromial sıkışma sendromu, akromioplasti

Amaç: Bu çalışmadaki amacımız konservatif tedaviye yanıt vermeyen hastalarda açık anterior akromioplasti cerrahisi sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesidir.  Gereç ve Yöntemler: Subakromial sıkışma sendromu tanısı konan 40 hastaya açık anterior akromioplasti yapıldı. Hastaların ortalama yaşı 50 (dağılım 35-75 yaş) idi. Hastaların 25'inde (%62,5) dominant omuzda şikayet mevcuttu. Hastaların değerlendirilmesinde omuz hareket açıklığı, American Shoulder and Elbow Surgeons (ASES) skoru ve Vizüel Analog Skala'nın (VAS) yer aldığı kişisel değerlendirme formu kullanıldı. Ortalama takip süresi 20,3 ay (dağılım 12-42 ay) idi.  Bulgular: Hastaların ameliyat öncesi değerlendirilmesinde ortalama ASES 43,7+/-14 olarak tespit edildi. Yapılan son değerlendirmede ortalama skorun 85,5+/-14,9 olduğu gözlemlendi (p

Objective: The aim of this study was to retrospectively evaluate the results of the open anterior acromioplasty in the patients who did not respond to  conservative therapy.  Materials and Methods: Open anterior acromioplasty was performed in 40 patients with subacromial impingement syndrome. The mean age of the  patients was 50 years (range, 35-75 years) and 25 (62.5%) had pathology at the dominant side. The mean follow-up period was 20.3 months (range,  12-42 months). Assessments of the patients were made according to American Shoulder and Elbow Surgeon's (ASES) score, personal evaluation  form and range of motion.  Results: The mean preoperative ASES score was 43.7+/-14. At the last follow-up the score was 85.5 +/- 14.9 (p
Meme Kanseri İle Karısabilen Nadir Bir Olgu: Kedi Tırmığı Hastalığı
A Rare Case Misinterpreted as Breast Cancer: Cat Scratch Disease
Yazar: Böyük, Abdullah; Üstün, Cemal; Solmaz, Özgen Arslan; Altınsoy, Hasan Baki; Banlı, Oktay
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Kedi tırmığı hastalığı, Bartonella henseleae, zoonoz, lenfadenopati

Kedi Tırmığı Hastalığı; daha çok çocuklarda ve genç erişkinlerde görülen, bölgesel lenfadenopati ile karakterize yavaş seyirli bir enfeksiyon hastalığıdır.  Hastalığın etkeni Bartonella henseleae&#8217;dır. Etken, sıklıkla kediler tarafından insanlara bulaştırılır. Hastalık; bölgesel lenfadenopati, ateş, halsizlik  ve yorgunluk gibi yakınmalarla kendini gösterir. Genel Cerrahi polikliniğine sağ koltuk altında şişlik yakınmasıyla başvuran 44 yaşında bayan  hasta yatırıldı. Fizik incelemesinde sağ aksiller lenfadenopati saptanan hastanın, lenf bezinden ince iğne aspirasyon biyopsisi yapıldı. Biyopsi sonucu;  &#8220;meme kanserine bağlı aksiller lenf bezi tutulumu şüphesi&#8221; olarak bildirildi. Daha sonra yapılan aksiller lenf bezi eksizyonel biyopsisinin  histopatolojik incelemesi; &#8220;Kedi Tırmığı Hastalığı ile uyumlu granülomatöz lenfadenit&#8221; olarak tanımlandı. Enfeksiyon bulgusu vermeyen aksiller  lenfadenopati ile başvuran hastaların ayırıcı tanısında, nadir de olsa, Kedi Tırmığı Hastalığı düşünülmelidir.

Cat scratch disease is slow progressing disease that is mostly seen in children and young adults and is characterized with regional lymphadenopathy. It  is caused by Bartonella henseleae. The causative agent is commonly transmitted from cats to human. The disease is presented with regional  lymphadenopathy, fever, fatigue and weakness. A 44-year-old woman admitted to General Surgery Policlinic with right axillary mass was interned.  Axillary lymphadenopathy was detected in her physical examination and the aspiration cytology was performed. It was reported that the axillary  lymphadenopathy was interpreted as the suspicion of axillary lymph node involvement of breast cancer. Subsequently, the excisional biopsy of  axillary lymphadenopathy was performed and the histopathological examination revealed the granulomatous lymphadenitis consistent with cat scratch  disease. Cat scratch disease should be kept in mind in patients admitted with axillary lymphadenopathy without infectious findings.
Safra Kesesi Polibini Taklit Eden Semptomatik Heterotopik Pankreas
Symptomatic Heterotopic Pancreas in Gallbladder Mimicking Polyps
Yazar: Ölmez, Aydemir; Aydın, Cemalettin; Söğütlü, Gökhan; Kırımlıoğlu, Hale; Ersan, Veysel; Kayaalp, Cüneyt
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Safra kesesi, heterotopik pankreas, kolesistektomi

Safra kesesi yerleşimli heterotopik pankreasın semptomatik olması son derece nadirdir. Bildirilen olguların çoğunda heterotopik pankreas patolojik  inceleme sonrası tesadüfen saptanmıştır. Yirmibir yaşında erkek hasta bir yıldır olan karın ağrısı şikayeti ile başvurdu. Ultrasonografide safra kesesi  boynuna yerleşimli 11x7 mm ve 3 mm boyutlarında iki adet polip saptandı. Semptomatik ve 1cm üzerinde polip olması nedeniyle hastaya  kolesistektomi önerildi. Cerrahi tedaviyi kabul eden hastaya laparoskopik kolesistektomi uygulandı ve sonrasında hasta sorunsuz olarak taburcu  edildi. Yapılan histopatolojik incelemede safra kesesi duvarında heterotopik pankreas dokusu tespit edildi. Geç dönem takiplerde (20 ay) hastanın  şikayetlerinin ortadan kalktığı öğrenildi. Sonuç olarak safra kesesinde yerleşimli heterotopik pankreas, semptomlara neden olduğunda kolesistektomi  ile tedavi edilmesi gereken ve safra kesesi içerisinde yer işgal eden kitlelerin ayırıcı tanısında akılda tutulması gereken bir patolojidir.

Symptomatic heterotopic pancreas in gallbladder is very rare. Most reported cases were discovered incidentally with pathological examinations.  Twenty-one year old man admitted for abdominal pain lasting for one year. Ultrasound revealed two polyps located in the neck of the gallbladder and  11x7mm and 3mm in sizes. Because polyps were symptomatic and larger than 1cm, we suggested cholecystectomy. Patient accepted surgery and  laparoscopic cholecystectomy was performed. His postoperative course was uneventful. Histopathology demonstrated heterotopic pancreas in the  gallbladder. He had no problems in the 20 months of follow-up. Symptomatic heterotopic pancreas in the gallbladder should be treated  cholecystectomy and heterotopic pancreas should be in mind for the differential diagnosis of masses in the gallbladder.
Fraser Sendromu: Bir Olgu Sunumu
Fraser Syndrome: A Case Report
Yazar: Yosunkaya, Elif; Fenercioğlu, Ferhat; Yüksel, Adnan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Fraser sendromu, kriptoftalmos, otozomal resessif, kalıtım

Fraser sendromu, otozomal resessif kalıtım modeline sahip, nadir hastalıklardan biridir. Hastalarda sık rastlanan bulgular arasında gelişim geriliği, anormal saç çizgisi, basık burun kökü, hipoplastik ve çentikli burun kanatları, yarık damak/dudak, düzensiz diş gelişimi, kriptoftalmos, dış ve orta kulak anomalileri gibi baş-yüz anomalileri, larinks malformasyonları, umblikal herni, klitoris hipertrofisi, renal agenezi gibi genitoüriner ve sindaktili gibi iskelet sistem bozuklukları bulunur. Birden fazla doğumsal anomali ve gelişim geriliği nedeniyle gönderilen 16 aylık kız çocukta yapılan muayene sonucunda, belirgin gelişim geriliğine eşlik eden birçok dismorfik bulgunun yanısıra subklitoral açılımlı perineal fistül bulunmuştur. Ultrasonografik incelemede pankreas kisti ve sol böbrek agenezisi gözlenmiş, ancak herhangi bir gonadal yapıya rastlanmamıştır. Beyin manyetik rezonans görüntülemesinde ventrikül dilatasyonu ve Sylvian fissür atrofisi belirlenmiştir. Kromozom analizinde, normal 46,XX dişi karyotipi bulunmuştur. Hastada gözlenen bulgular doğrultusunda klinik olarak Fraser sendromu tanısı konmuştur. Olgumuzda gözlenen perineal fistül, pankreas kisti ve Sylvian fissür atrofisi gibi daha önce tanımlanmamış bulgular, Fraser sendromu için ileri sürülen klinik çeşitliliği desteklemektedir. Bu olgu sunumunda, hastamızda gözlemlediğimiz bulguları bildirmeyi ve Fraser sendromunun genetik temelini değerlendirmeyi amaçladık.

Fraser syndrome is a rare disorder with autosomal recessive inheritance. Neurodevelopmental retardation, craniofacial anomalies such as abnormal hairline, low nasal bridge, hypoplastic notched nares, cleft lip/palate, teeth crowding, cryptophtalmos, external/middle ear anomalies, and larynx malformations, umblical hernia, genitourinary system anomalies, such as clitoral hypertrophy and renal agenesis, and skeletal system anomalies, such as syndactyly are among the common findings of the syndrome. Physical examination of a 16-month-old girl, referred for neurodevelopmental delay and multiple congenital anomalies revealed motor and mental retardation besides multiple dysmorphic features and a perineal fistula with subclitoral opening. Ultrasonograpy showed a pancreatic cyst, left kidney agenesis, but no gonadal structures were present. Cerebral MRI revealed ventricular dilatation and Sylvian fissure atrophy. Chromosome analysis resulted in normal 46,XX female karyotype. Based on clinical findings, Fraser syndrome diagnosis was made. Novel features, such as perineal fistula, pancreatic cyst and Sylvian fissure atrophy in the present case support the proposed clinical variability of the Fraser syndrome. In this case report, we aimed to present our patient's clinical findings and evaluate the genetic basis of Fraser syndrome.
De Novo 21/21 Translokasyonu Olan Down Sendromlu İki Olgu: Literatür Araştırması
Two Cases With De Novo 21/21 Translocation Down Syndrome: Review of Literature
Yazar: Ceylan, Gülay; Erol, Deniz; Yüce, Hüseyin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Down sendromu, sitogenetik analiz, translokasyon, genetik

Down sendromu, en yaygın kromozomal anöploidi olup mental retardasyonun en sık rastlanan genetik nedenidir. Çoğunlukla ekstra kromozom 21 varlığı ile karakterizedir. Sıklığı yaklaşık olarak 1000 canlı doğumda birdir. Genellikle klasik trizomi ve translokasyon tipi Down sendromu arasında fenotipik farklılık bulunmamaktadır. Klasik Down sendromu şüphesiyle laboratuarımıza gönderilen iki hastanın, konvansiyonel sitogenetik tekniklerle incelemeleri yapıldı. Sitogenetik analiz sonucunda hastaların karyotipleri 46,XY, rob(21)(q10q10) ve 46,XX, rob(21)(q10q10) olarak tespit edildi. Ebeveynlerinin karyotipleri normaldi. Translokasyon tipi Down sendromu riski, ebeveynlerin her ikisinde de translokasyonlu kromozomun varlığı araştırılarak tahmin edilebilir. Kromozomal çalışma, aile hikayesi, pedigri analizi, parental yaşlar ve parental karyotipler genetik danışmanlık ve sonraki gebelik için risk tahmininde temel faktörlerdir. Bu çalışmada da Robertsonian translokasyon tipi Down sendromlu hastaların klinik özellikleri ve genetik danışmanlık süreci literatür bilgileri ışığında değerlendirilerek sunulmuştur.

Down Syndrome (DS), is the most common chromosomal aneuploidy and also the most common genetic reason of mental retardation. It is generally characterized by an extra chromosome 21. The incidence is 1:1000. Usually, there is no phenotypic difference between complete trisomy 21 and translocation trisomy 21. Two patients were sent to our laboratuary of medical genetics because of clinical features of DS. Conventional cytogenetic techniques were performed for these patients. The karyotypes were found as 46,XY, rob(21)(q10q10) and 46,XX, rob(21)(q10q10). The karyotypes of the parents were normal. The risk of the translocation DS can be estimated by analysing the translocated chromosome in both of the parents. Chromosomal analysis, family history, pedigree, ages and karyotypes of the parents are the basic factors at estimating the risks. In this study, the clinical features and genetic counselling of the translocation trisomy 21 are presented based on the literature.
Postaksiyel Polidaktilili WAGR Sendromu Vakası
A WAGR Syndrome Case with Postaxial Polydactyly
Yazar: Koçak, Hatice; Ceylaner, Gülay
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Seminal vezikül, agenez, anomali, infertilite

WAGR bitişik gen delesyon sendromu; Wilms tümörü, aniridi, genitor-üriner anomaliler, büyüme geriliği ve mental geriliğin bir kombinasyonu olup, istisnasız 11p13 delesyonu ile ilişkilidir. Bu delesyon, tipik WAGR Sendromlu hastalarda daha once bildirildiği gibi PAX6 ve WT1 genlerini içerir. Oküler defektler PAX6 geninin hemizigozitesinden kaynaklanır. Ürogenital ve renal anomaliler ile nefroblastoma yatkınlık ise; Wilms Tümör baskılayıcı gen WT1'in hemizigozitesiyle ilişkilidir. WAGR Sendromuna ek olarak nadir klinik özellikleri olan 8 yaşında bir erkek hastayı sunuyoruz. Olguda büyüme ve gelişme geriliği, şiddetli oküler tutulum, opere Wilms Tümörü ve postaksiyel polidaktili mevcuttu. Sitogenetik ve Floresan İn Situ Hibridizasyon (FISH) analizleri ile bir delesyon tespit edildi: del (11) (p11.2p13). WAGR Sendromu ve preaksiyel polidaktili birlikteliği daha once tanımlanmış olmakla beraber, bugünkü bilgilerimize gore bu vaka; postaksiyel polidaktilinin bildirildiği ilk vakadır. Burada tanımlanan nadir anomaliler WAGR Sendromunun diğer özellikleri olup, WAGR kritik bölgesi veya daha proksimalinde ilişkili bir genin varlığını gösterebilir.

The WAGR contiguous gene deletion syndrome is a combination of Wilms tumor, Aniridia, Genito-urinary abnormalities, and growth and mental  Retardation which is invariably associated with an 11p13 deletion. This deletion included the PAX6 and WT1 genes as previously reported in typical  WAGR patients. Ocular defects result from hemizygosity for the PAX6 gene. Urogenital and renal abnormalities and predisposition to nephroblastoma  are related to hemizygosity for the Wilms tumor suppressor gene WT1. We report an 8-year-old boy with WAGR syndrome and additional  unusual clinical features. He had developmental delay, growth deficiency, severe ocular involvement, operated Wilms tumor and postaxial polydactyly.  Cytogenetic and fluorescent in situ hybridization (FISH) analyses identified a deletion, del (11) (p11.2p13). Although the simultaneous appearance  of WAGR and preaxial polydactyly has been already described, to our knowledge this is the first case in which the postaxial polydactyly is  reported. The unusual anomalies described in this report may be another features of the WAGR syndrome and suggest the existence of a related gene  in the WAGR critical region or in its proximity.
İlk Laparoskopik Akalazya Deneyimimiz
Our First Laparoscopic Achalasia Experience
Yazar: Özkardeş, Alper Bilal; Dündar, Halit Ziya; Kahramanca, Şahin; Kılıç, Mehmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 14 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Akalazya, laparoskopi, Heller miyotomi

Akalazya alt özefageal sfinkter (AÖS) basıncının artması, sfinkter gevşemesinin bozulması ve özefagus alt ucunda peristaltizmin kaybolmasıyla  kendini gösteren bir motolite bozukluğudur. Hastalar yıllar içinde artan yutma güçlüğü şikayeti ile başvururlar. Bunun sonucunda kronik  gastroözefageal reflü ve buna bağlı komplikasyonlar ortaya çıkabilir. Teşhis, özefageal manometri, baryumlu özefagus grafileri ile konur. Medikal  tedavi seçenekleri, pnömonik dilatasyon, bujinaj, botulinum toksini enjeksiyonu, nitratlar, kalsiyum kanal blokerlerinden oluşur. Akalazyanın en etkili  tedavi yöntemi alt özefagus sfinkterinin cerrahi ablasyonudur. Miyotomi sonrası gelişen asit reflüsünü önlemek amacıyla sıklıkla fundoplikasyon  eklenmektedir. Önceleri torakotomi ile uygulanan miyotominin yerini, laparotomi, daha sonra da laparoskopi almış ve böylece hastanede kalış süresi  azalmış, hastaların erken iyileşmesi sağlanmış ve maliyet düşürülebilmiştir. Biz bu vaka sunumunda, ilk laparoskopik Heller miyotomi ve Toupet  parsiyel posterior fundoplikasyon deneyimimizi paylaşmak istedik.

Achalasia is a motility disorder that reveals itself with an increase in lower esophageal sphincter (LES) pressure, loss of peristaltism at the lower end  of esophagus and with lack of LES relaxation. Patients admit with the complaint of increasing dysphagia throughout years. Diagnosis is achieved by  esophageal manometry and barium graphies. Choices of medical treatment are pneumatic dilatation, bouginage, botulinum toxin injections, nitrates  and calcium channel blockers. Best effective treatment of achalasia is the ablation of lower esophageal sphincter. In order to prevent reflux caused by  myotomy, fundoplication is frequently added to the operation. Laparotomy and lately laparoscopy took place of myotomy performed previously  through thoracotomy, thus hospital stay is shortened, rapid healing is achieved and costs are able to be reduced. In his case report, we wanted to share  our first laparoscopic Heller myotomy and Toupet partial posterior fundoplication experience.