hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Obstrüktif Uyku Apne Sendromu
Obstructive Sleep Apnea Syndrome
Yazar: Evlice, Ahmet Turan
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 21 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Obstructive sleep apnea syndrome, symptom, treatment ; Obstrüktif uyku apne sendromu, semptom, tedavi

Obstrüktif uyku apne sendromu; uyku sırasında üst hava yolunun tekrarlayan tıkanmaları ile seyreden bir klinik tablodur. Erişkin yaştaki erkeklerde kadınlardan daha sık görülür. En sık rastlanan gece semptomu horlama, gündüz semptomu aşırı uykululuk halidir. Obstrüktif uyku apne sendromu sosyal ve nöropsikolojik sonuçlarının yanı sıra kardiyovasküler sonuçlarıyla da ciddi morbidite ve mortaliteye neden olan hastalıklardan biridir. Bu hastalığın erken tanı ve tedavisi, kardiovasküler nedenlere bağlı mortalite ve morbiditeyi azaltacaktır.

Obstructive sleep apnea syndrome is characterized by repeated airway collapse during sleep. The syndrome affects adult men more common than women. The most frequent and characteristic nocturnal symptom is snoring,  the most important daytime symptom is sleepiness. The social, neuropsychological and cardiovascular consequences of obstructive sleep apnea syndrome cause severe morbidity and mortality. Early diagnosis and treatment of this disease may reduce mortality and morbidity due to cardiovascular causes.
Ölüm ve Ölüm Kaygısı
Death and Death Anxiety
Yazar: Karakuş, Gonca; Öztürk, Zehra; Tamam, Lut
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Death, death anxiety ; Ölüm, Ölüm kaygısı

Ölüm ve yaşam birbirinden çok farklı kavramlar olarak görünse de kimi görüşe göre yaşam ve ölüm bir bütünü oluşturmakta, ölüm yaşamın amacı olarak kabul edilmekte ve yaşamı tamamlamaktadır. Farklı kültürlerde, toplumlarda, disiplinlerde bireyin kişiliğine, yaşına, dinine, kültürel konumuna bağlı olarak da farklılıklar gösteren çok farklı ölüm tanımlamaları yapılmıştır. Ölüme karşı insanların gösterdiği tutumlarda kişiye göre birbirinden oldukça farklılık göstermektedir. Ölüm kaygısı ise ölüm karşısında doğumdan itibaren varolan, hayat boyu devam eden, bütün korkuların temelinde yatan, karakter yapısının gelişiminde önem taşıyan, insanın artık var olmayacağının, kendisini ve dünyayı kaybedebileceğinin, bir hiç olabileceğinin farkındalığı sonrası gelişen bir duygudur. Bu gözden geçirme yazısında ölüm ve ölüm kaygısı kavramları; ölüm kaygısının bileşenleri; ölüm kaygısını açıklamaya yönelik yaklaşımlar; ölüm kaygısının değerlendirilmesinde kullanılan ölçekler ve bu konuda yapılan yurtiçi ve yurt dışı çalışmaların gözden geçirilmesi amaçlanmıştır.

Although death and life concepts seem so different from each other, some believe that death and life as a whole that death is accepted as the goal of life and death completes life. In different cultures, societies and disciplines, there have been very different definitions of death which changes according to personality, age, religion and cultural status of the individual. Attitudes towards death vary dramatically according to individuals. As for the death anxiety, it is a feeling which starts right after birth, lasts a whole life, is the underlying basis of all fears, have an impact on character development and is formed after realization that the person will no longer exist, can lose the world and everything is actually meaningless. The aim of this review is to overview death and death anxiety, the components of death anxiety, approaches about death anxiety, scales that are used to evaluate the death anxiety and the local and international research on that subject.
Prenatal (Doğum Öncesi) Tanı
Prenatal Diagnosis
Yazar: Yüreğir, Özge Özalp; Büyükkurt, Selim; Koç, Filiz; Pazarbaşı, Ayfer
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 21 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: prenatal diagnosis, risky pregnancies, genetic counselling ; Prenatal tanı, riskli gebelik, genetik danışma,

Prenatal (Doğum öncesi) tanı; fetus veya embriyodaki hastalıkların doğum öncesi dönemde tespit edilmesi işlemidir. Amaç; hastalıkların olabildiğince erken dönemde saptanması ve sonuca göre gerekli işlemlerin yapılmasıdır1. Prenatal genetik testler; sitogenetik testleri (kromozom düzeyinde değerlendirme) ve moleküler testleri (DNA düzeyinde mutasyon analizi) içermektedir. Prenatal tanı ile özellikle risk taşıyan gebeliklerde bebeğe henüz anne karnındayken tanı konulması mümkün olmaktadır. Prenatal tanı aynı zamanda hastalığın varsa doğum öncesi tedavisine ve doğum sonrası gerekli önlemlerin alınmasına, tedavi planlanmasına olanak vermektedir. Bu yöntemler ile tanısı konulan bazı hastalıklar için yasal çerçeveler dahilinde ailenin isteği doğrultusunda gebeliklerin sonlandırılması da mümkün olabilmektedir.

Prenatal diagnosis is the process of determining the health or disease status of the fetus or embryo before birth. The purpose is early detection of diseases and early intervention when required. Prenatal genetic tests comprise of cytogenetic (chromosome assessment) and molecular (DNA mutation analysis) tests. Prenatal testing enables the early diagnosis of many diseases in risky pregnancies. Furthermore, in the event of a disease, diagnosing prenatally will facilitate the planning of necessary precautions and treatments, both before and after birth. Upon prenatal diagnosis of some diseases, termination of the pregnancy could be possible according  to the family's wishes and within the legal frameworks.
Kanser Yolakları
Cancer Pathways
Yazar: Pazarbaşı, Ayfer; Kasap, Mülkiye; Kasap, Halil
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Cancer pathway, p53, MAPK pathway, PI3K pathway, PKC kinarses, STAT pathway, TGF&#946; pathway ; Kanser yolağı, p53,MAPK yolağı, PI3K yolağı, PKC  kinazlar, STAT yolağı, NFKB yolağı, TGF&#946; yolağı.

Bir &#8221;kanser yolağı&#8221;, en azından bir insan kanserinin gelişimi için bir genetik veya epigenetik mutasyonla aktivasyonu veya inaktivasyonu gerekli olan bir hücresel regülatör sistemdir. Tipik olarak kanser yolakları bir kanser tipine veya farklı kanser tiplerine sahip bireylerde aynı regülatör sistemlerin farklı komponentlerindeki değişimlerle ortaya çıkabilirler. Bu son kriterlere göre çeşitli regülatör sistemler, prototipik kanser yolakları olarak değerlendirilebilirler. Bunlar MAPK yolağı, TP53 regülatör sistemi ve RB1 etrafında yoğunlaşmış olan hücre döngüsü regülatör ağından oluşmaktadır. Bu yolakların hepsi birbiri ile etkileşim halindedir. Bunlar aynı zamanda PI3K yolağı, PKC kinazlar, STAT yolağı, NF&#954;B yolağı ve TGF&#946; yanıt yolağı gibi diğer yolaklar ve proteinlerle de bağlantılıdırlar. Üçüncü bir kanser yolağı grubu da WNT ve Hedgehog yanıt yolağı ve NOTCH regülatör sisteminden oluşmaktadır.

A &#8221;cancer pathway&#8221; is a cellular regulatory system whose activation or inactivation by a genetic or epigenetic mutation is essential for the development of at least one human canver. Typically, cancer pathways become evident by alterations in different components of the same regulatory system in individual cases of one cancer type or in distinct cancers. By this latter criterion, several regulatory systems can be regarded as prototypic cancer pathways. These comprise the MAPK pathway, the TP53 regulatory system, and the cell cycle regulatory net work centered around RB1. These pathways all interact with each other. Further pathways and proteins are also connected to them, such as the PI3K pathway, the PKC kinases, the STAT pathway, the NF&#954;B pathway, and the TGF&#946; response pathway. The third group of cancer pathways comprises the WNT and Hedgehog response pathways and the NOTCH  regulatory system.
Erkek İnfertilitesinin Sitogenetiği
Cytogenetic of Male Infertility
Yazar: Özpak, Lütfiye; Pazarbaşı, Ayfer
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Infertility, Male Infertility, Spermatogenesis, Sexual Maturation, Regularity of endocrine, Structural and numerical abnormalities. ; İnfertilite, Erkek infertilitesi, Hormonal düzenleme Spermatogenez, Seksüel olgunlaşma, Sayısal ve yapısal kromozom anormallikleri

Infertility by definition, is not to get pregnant within one year of regular sexual relationship without protection, affects 15-20% of reproductive age couples. Approximately 30% of infertility cases are male originated. Male infertility is caused by endocrine-related genetic defects affecting urogenital system function. These defects adversely affect subsequent spermatogenesis, sexual function, fertility, early embryonic stage of sexual maturation. Autosomal and gonosomal, numerical and structural chromosome abnormalities and related syndromes rank at the top causes of male infertility. Similar chromosome abnormalities are detected in male infertility and as the rate of these abnormalities increase, it was found to reduce sperm count especially in azospermic and oligozoospermic men.

Infertility by definition, is not to get pregnant within one year of regular sexual relationship without protection, affects 15-20% of reproductive age couples. Approximately 30% of infertility cases are male originated. Male infertility is caused by endocrine-related genetic defects affecting urogenital system function. These defects adversely affect subsequent spermatogenesis, sexual function, fertility, early embryonic stage of sexual maturation. Autosomal and gonosomal, numerical and structural chromosome abnormalities and related syndromes rank at the top causes of male infertility. Similar chromosome abnormalities are detected in male infertility and as the rate of these abnormalities increase, it was found to reduce sperm count especially in azospermic and oligozoospermic men.
Osteoporoz ve İlişkili Genler: VDR, ESR ve COL1A1
Osteoporosis and Related Genes: VDR, ESR And COL1A1
Yazar: Sel, Sabriye Kocatürk; Kasap, Halil
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Collagen 1 alpha 1 chain (COL1A1), Estrogen receptor alpha (ESR&#945;) gene, Osteoporosis, Vitamin D receptor gene (VDR) ; Kollajen 1 alfa 1 zincir  geni (Col1A1), Osteoporoz, Östrojen reseptör alfa (ESR&#945, geni, Vitamin D reseptör geni (VDR)

Osteoporoz günümüzde gittikçe büyüyen önemli sağlık problemleri arasında yer almaktadır. Sistemik iskelet hastalığı olarak tanımlanan osteoporoz da düşük kemik kitlesi ve kemik dokusunun bozulması sonucunda kemik kırılganlığı artmaktadır. Kemik dokusu, yaşam boyunca osteoblastik kemik oluşumu ve osteoklastik kemik rezorbsiyonu işlemleri sırasında metabolik olarak oldukça aktiftir. Osteoblast ve osklastın birlikte hareketleri normal kemik yapısının oluşumu için önemlidir. Kemik homeostazisinin bozulması sonucunda kemik kitlesinin azalması osteoporoza ya da kemik minaralizasyonunda bir defekte neden olabilir. Genetiksel, hormonal, beslenme ve yaşam stilindeki değişiklikler kemik kitlesinin oluşumunda ve korunmasında rol oynar. Bu faktörler arasında yer alan genetik varyasyonlar populasyondaki kemik mineral yoğunluğundaki (BMD) varyasyonların %50-80&#8217;inden sorumludur.  Osteoporoz ile ilişki çeşitli aday genlerle çalışmalar yapılmış olup en fazla Vitamin D reseptör (VDR), östrojen reseptör alfa (ESR&#945; ve kollajen 1 alfa 1 zincir (Col1A1) genleri üzerinde durulmaktadır.

Osteoporosis is now considered as one of the major and growing health care problems around the world. Osteoporosis is the most prevalent metabolic bone disease among developed countries and it is defined as a systemic skeletal disease characterized by low bone mass and microarchitectural deterioration of bone tissue with a consequent increase in bone fragility. Bone is a highly metabolically active tissue in which the processes of osteoblastic bone formation and osteoclastic bone resorption are continuous throughout life. Coupling of osteoblast and osteoclast action ensures that a normal bone structure is maintained. A loss of bone homeostasis may result in a decrease in bone mass leading to osteoporosis or in a defect in the mineralization of bone. Numerous genetic, hormonal, nutritional and life-style factors contribute to the acquisition and maintenance of bone mass. Among them, genetic variations explain as much as 50-80% of the variance for bone mineral density (BMD) in the population. Many genes that could be related to osteoporosis have been studied and of them all Vitamin D receptor (VDR), estrogen receptor alpha (ESR&#945;) and collagen 1 alpha 1 chain (COL1A1) genes have been the most focused on.
Yeni İnhalasyon Ajanları ve Hepatotoksisite
New Inhalation Agents and Hepatotoxicity
Yazar: Güneş, Yasemin
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 4, 2014
Anahtar kelimeler: Sevofluron, desfluran, hepatoksisite ; Hepatotoxicity, inhalation agents

Halotana bağlı hepatoksisite kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Obezite, kadın cinsiyet, ilaç allerjisi öyküsü ve anestezik ajanlara birden fazla maruz kalınması risk faktörlerini içerir. Anestezik ajanlardan halotan, enfluran, izofluran ve desfluran insanlarda metabolik hepatosellüler hasara neden olabilir. Sevofluranın  daha az metabolize edilmesi, ana metabolitinin  farklı olması ve hızla glukuronidasyona uğraması nedeniyle halotandan daha düşük oranda hepatotoksik olması beklenir. Bu makalede yeni inhalasyon  ajanları ile ilişkili postoperatif karaciğer fonksiyon bozukluğu yeniden gözden geçirilmiştir.

Hepatotoxicity with halothane inhalation has been studied extensively. Risk factors include obesity, female sex, a history of drug allergies, and multiple exposures to anesthetic agents. Anesthetic agents including halothane, enflurane, isoflurane, and desflurane can produce metabolic hepatocellular injury in humans to a variable extent.  Sevoflurane is expected to be less hepatotoxic than halothane because it is metabolized less, and the main metabolite is different and rapidly glucuronated.  Cross-sensitization between halothane and other volatile agents has been previously reported with isoflurane, enflurane, and desflurane. In this article, the topic of postoperative hepatic dysfunction associated with new inhalation  agents is revisited.
Doğal Öldürücü Hücre Immunglobulin-Benzeri Reseptör Genleri
Killer Cell Immunoglobulin-Like Receptor Genes
Yazar: Öztürk, Özlem Görüroğlu
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Innate immunity, HLA, KIR, KIR genes ; Doğal immunite, HLA, KIR, KIR genleri

Doğal öldürücü hücre immünglobulin-benzeri reseptörler (Killer cell immunoglobulin-like receptors, KIR), doğal öldürücü hücrelerin yüzeylerinde eksprese olan ve doğal immünitenin düzenlenmesinde önemli rol oynayan moleküllerdir. KIR&#8217;lar 19q13.4 kromozomundaki bir gen demeti tarafından kodlanmaktadır. KIR gen demeti oldukça polimorfiktir, bireysel genler allelik polimorfizm içerirken, bireysel haplotipler gen içeriyi açısından farklılıklar gösterir. Human Lökosit Antijen (HLA) genlerine paralel olan KIR lokusunun polimorfizmleri, immün sistemin dinamik ve gelişen çevreye adaptasyonunu kolaylaştırmaktadır. Bu varyasyon pek çok hastalıkla ilişkilidir. Bu derlemede pek çok hastalıkta ve transplantasyon immünolojisinde önem taşıyan KIR moleküllerinin, biyolojisi ve genetiği konuları ele alınmıştır.

Killer cell immunoglobulin-like receptors (KIRs) are the molecules expressed on the surface of the natural killer (NK) cells and play an important role in innate immunity. KIRs are encoded by a gene cluster at human chromosome 19q13.4. The KIR gene cluster is highly polymorphic, with individual genes exhibiting allelic variability and individual haplotypes differing in gene content. The polymorphism of the KIR locus parallels that of the HLA, facilitating the adaptation of the immune system to a dynamic, challenging environment. This variation is associated with a growing number of human diseases. This review discussed the biology and genetics of KIR molecules which are important in many diseases and transplantation immunology.
Apoptoz ve Nekrozun Moleküler Mekanizması
Molecular Mechanism of Apoptosis and Necrosis
Yazar: Coşkun, Gülfidan; Özgür, Hülya
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: Apoptosis, Necrosis, Homeostasis, Mitochondria, DNA ; Apoptoz, Nekroz, Homeostazi, Mitokondri, DNA

Organizmanın homeostazisi; hücre ölümü ve hücre çoğalması arasında sabit bir dengeye bağlıdır. Apoptoz, embriyonik dönemden ölüme kadar pek çok fizyolojik veya patolojik olayda izlenen programlı hücre ölümüdür. Apoptozda, hücre yüzeyinde, hücre organellerinde ve çekirdekte çeşitli değişiklikler izlenir. Hücre içi veya dışı kaynaklı ölüm sinyalleri eşliğinde, hücre ölüm reseptörleri ve mitokondriyon aracılığıyla apoptotik mekanizma aktive olur ve sonuçta DNA kırılması, sitoplazmada büzülme, membranda parçalanma meydana gelir. Apoptotik hücreler, apoptotik cisimciklere ayrılarak çevre hücreler tarafından fagosite edilirler. Bir diğer hücre ölüm tipi olan nekroz ise programlı hücre ölümü olan apoptozdan farklı olarak rastgele, kontrolsüz gerçekleşen bir süreç olup inflamasyonla sonuçlanan patolojik hücre ölümüdür.

Organismal homeostasis depends on an intricate balance between cell death and renewal. Apoptosis is a process of programmed cell death that plays a critical role in some normal and pathologic conditions beginning from embryologic development and ends at death. Apoptosis is initiated by morphological changes at the cell membrane, surface organels and nucleus. Apoptosis starts with death signals coming from outside or inside of the cell and continue to activate the mechanisms of apoptosis via cell death receptor or mitochondrial pathways. During apoptosis a group proteases are activated which cause DNA fragmentation, cytoplasmic shrinkage and membrane blebbing. Apoptotic cells divide into apoptotic bodies and then these apoptotic bodies are removed from tissue by phagocytes and adjacent cells In contrast to the &#8220;programmed&#8221; nature of apoptosis, necrotic cell death has always been believed to be a random, uncontrolled process that leads to death of the cell. Also necrosis, which is an other type of cell death, came to be used to describe pathologic cell death which cause inflamation.
Büyük Doku Uyuşum Kompleksi
Major Histocompatibility Complex
Yazar: Öztürk, Özlem Görüroğlu
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 3, 2014
Anahtar kelimeler: HLA, Immune system, MHC ; HLA, İmmün sistem, MHC

Büyük doku uyuşum kompleksi (Major Histocompatibility complex, MHC) lokusu insanlarda immün sistem fonksiyonu ile ilgili büyük bir grup geni içermektedir. Bu grup gen kromozom 6 üzerinde bulunan ve antijen sunucu hücrelerin, hücre yüzeyinde bulunan proteinleri ve diğer bazı proteinleri kodlayan oldukça polimorfik bir bölgedir. MHC&#8217;deki bu yüksek polimorfizm, enfeksiyöz, otoimmün ve diğer bazı hastalıklara yatkınlık ve direnç mekanizmasında anahtar rol oynamaktadır. MHC varyantlarının hastalıklara yatkınlık ile ilişkisinin tanımlanması yüksek varyasyondan ve bağlantı dengesizliğinden dolayı problem olabilmektedir. Bu derlemede MHC&#8217;nin genetik karakteristiği üzerinde durulmuştur.

MHC locus contains a large number of genes related to immune system function in humans. These highly polymorphic genes resides on chromosome 6, and encodes cell-surface antigen-presenting proteins and many other proteins. The high variation of MHC is a key determinant of susceptibility and resistance mechanism to a large number of infectious, autoimmune and other diseases. Identification of the MHC variants conferring susceptibility to disease is problematic, due to high levels of variation and linkage disequilibrium. This review considers the genetic characteristics of the MHC.
Telomeraz Enziminin Tanı ve Tedavide Kullanım Alanı
Use of Telomerase Enzyme in Diagnosis and Treatment
Yazar: Güzelgül, Figen; Aksoy, Kıymet
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Telomere, Telomerase Enzyme, Aging, Cancer ; Telomer, Telomeraz Enzimi, Yaşlanma, Kanser

Ökaryotik canlıların kromozomlarının uçlarında telomer olarak ifade edilen tekrarlanan dizilerden oluşan kodlama yapmayan ve kromozomların sabitlenmesinde görev alan yapılar bulunur. Bu yapılar her replikasyon sırasında 10-12 bç kadar kısalırlar. Telomer boyunun kısalmasını önlemek için telomeraz enzimi faaliyete geçmektedir. Telomeraz enzimi, germ hücreleri, embriyonik kök hücreler, tek hücreli ökaryotlar ve kanser hücrelerinde bulunmaktadır.   Telomerlerin yaşlanma ve kanser ilişkisindeki rolü oldukça önemlidir. Yaşlanma sürecinin yavaşlatılması ve ömrün uzatılması için telomeraz enziminin kullanılabileceği konusundaki düşünceler tıp dünyasının ilgi odağı olmuştur. Ayrıca telomeraz enziminin kanser hücrelerinde bulunması, bu enzimin kanser tanısında biyomarker olarak kullanılabileceği fikrini vermektedir.   Telomeraz enziminin özellikle kanser tedavisi için kullanımı da gündemdedir. Kanser hücrelerinin telomeraz enziminin inaktivasyonları ile sonsuz bölünebilme yeteneklerinin ortadan kaldırılması için yapılan çalışmalar umut vericidir.

There are structures on the tip of eukaryotic chromosomes known as telomer. These non-translated repeat sequences participate in the stabilization of chromosomes. These structures shorten 10-12 bp in each replication. However, there is an enzyme which takes effect to prevent the shortening of chromosomes. This enzyme is found in germ cells, embriyonic stem cells, single celled eukaryotes and cancerous cells.  Telomer has important roles on aging and cancer. In the last decade, medical sciences focus on the probability of use of telomerase enzyme retarding the aging course and inerease life expectancy. In addition, the presence of the enzyme in cancerous cells suggests the use of this enzyme for cancer diagnosis as a biomarker.  The telomerase enzymes may also be used in cancer treatment. Studies on the prevention of ability of finite division of the cancer cells by the inactivation of the telomerase enzyme are promising.
Travma Olgularında Sıvı Resüsitasyonu
Fluid Resuscitation in Trauma Cases
Yazar: Açıkalın, Ayça; Kozacı, Nalan; Acehan, Selen; Gülen, Müge; Sebe, Ahmet
Dergi: Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, Vol. 20 No. 2, 2014
Anahtar kelimeler: Emergency, fluid therapy, shock. ; Acil, sıvı tedavisi, şok

Travmatik şok, doku hipoksisi ve vital organ işlev bozukluğuna yol açan akut, yetersiz sistemik perfüzyonun başladığı bir sendrom olarak tanımlanabilir. Perfüzyonun düzeltilmesinde önemli bir nokta yeterli volümün sağlanmasıdır. Biz bu derlemede travma olgularında sıvı resüsitasyonu için kullanılması önerilen kan ve kan ürünleri, sentetik kan, izotonik ve hipertonik kristaloidler ile kolloidlerin yapısı, kullanım yerleri, avantaj ve dezavantajlarına, aynı zamanda güncel tedavi yaklaşımları ve koagülopatiye yönelik sıvı resüsitasyonu yaklaşımlarını tartışmaya çalıştık.

Traumatic shock may be defined as a syndrome that begun the insufficient sytemic perfusion causes the tissue hypoxia and vital organ dysfunction. The most important point is to achieve the efficient volume. In this review we tried to discuss the recommended blood and blood products, syntethic blood, isotonic and hypertonic cristalloids and their structures, tenancy areas, advantages and dysadvantages and fluid resuscitation intended to coagulopathy in trauma cases.