Egzotizmin Romantik Dönem Operaları ve Senfonik Süitleri Üzerindeki Etkisi
The Effects of Exotism on Romantic Period Operas and Symphonic Suites
Yazar: Acunaz Eytemiz, Zeynep Simge
Dergi: Konservatoryum, Vol. 8 No. 1, 2021
Anahtar kelimeler: Music ; Müzik ; Egzotizm,Oryantalizm,Romantik Dönem ; Exoticism,Orientalism,Romantic Era

15.  ve  16.  yüzyıllarda  uzun  mesafeli  deniz  yolculukları  sayesinde  bilinmeyen  diyarlar keşfedildikçe, Avrupa’da egzotik doğuya duyulan merak artmış, insanlar hayal  gücünün  de  etkisiyle,  daha  renkli  ve  çekici  dünyalara  ilgi  duymaya  başlamışlardır. 19. yüzyılda da sanayileşme sürecinde oluşan zorlu koşullardan yorulan halkın psikolojik bir kaçış ihtiyacıyla bilinmeyen dünyalara duyduğu bu ilginin, egzotizm kavramının Romantik dönemdeki önemli itici güçlerinden biri olduğu  düşünülebilir.  Önceki  dönem  eserlerinde  sadece  yerel  bir  renk  olarak  görülen egzotizm, Romantik dönemde kavramlaşmıştır. Bu makalede, Wagner (1813-1883),  Verdi  (1813-1901),  Bizet  (1838-1875)  ve  Rimsky-Korsakov  (1844-1908)’un  operaları  ve  senfonik  şiir  örnekleri  üzerinden  egzotizmin  Romantik  dönemdeki  etkisinin  açıklanması  amaçlanmıştır.  Bizet’nin  Carmen  operasında  nota  örnekleri  üzerinde,  egzotik  olarak  nitelendirilen  inatçı  bas  ve  kromatik  geçişlerdeki   yoğunluk   gibi   öğeler   incelenmiş;   yine   Bizet’nin   Les   Pêcheurs   de  Perles  (1863),  Wagner’in  Parsifal  (1812),  Verdi’nin  Aida  (1871)  ve  Rimsky-Korsakov’un Scheherazade   (1888)   adlı   eserlerinde   ise   egzotizmin   seçilen   konular,  karakterler,  mekânlar  aracılığıyla  nasıl  yansıtıldığı  araştırma  yöntemi  ile   yorumlanmıştır.   Wagner’de,   seçilen   egzotizm   öğesinin   olumsuz   olarak   yansıtıldığı, Verdi’de karakter, operanın geçtiği coğrafya ve mekânlar üzerinden belirgin  bir  egzotizm  algısı  yaratıldığı,  Bizet’nin  müziğindeki  öğeler,  mekân,  karakter ve kostüm seçimleriyle, Rimsky-Korsakov’un karakter, coğrafya, mekân ve hikâye seçimiyle egzotizmi eserine yansıttığı tespit edilmiştir.

As  unknown  lands  were  discovered  in  the  15th  and  16th  centuries  because  long-distance  sea  voyages  became  possible,  Europe  became  increasingly  interested  in  the  exotic  East.  People  in  the  West  were  attracted  through  the  power  of  their  imaginations  to  more  colorful  and  attractive  Eastern  worlds.  Perhaps,  such  curiosity  about  unknown  worlds  stemmed  from  a  need  for  psychological  escape  in  people  tired  of  living  in  the  difficult  conditions  caused  by  the  industrialization  processes  of  the  19th  century.  This  impetus  became a significant driving force for the envisioning of exoticism during the Romantic period. Exoticism was viewed merely as local color in musical works of the previous period, but it was conceptualized in the Romantic period. This paper  attempts  to  elucidate  the  effects  of  exoticism  in  the  Romantic  period through the operas and symphonic poems of Wagner (1813–1883), Verdi (1813–1901), Bizet (1838–1875), and Rimsky-Korsakov (1844–1908). It examines elements described as exotic in the note samples in Bizet’s Carmen, including the ostinato bass and the  intensity  of  the  chromatic  transitions.  It  was  further  discovered  that  Bizet’s  Les  Pêcheurs  de  Perles (1863), Wagner’s Parsifal(1812), Verdi’s Aida (1871), and Rimsky-Korsakov’s Scheherazade (1888) reflect exoticism through selected subjects, characters, and places. It was determined that the exotic element is negatively reflected in Wagner; Verdi creates a distinctive perception of exoticism through characters, geography, and settings; Bizet’s music conveys the exotic through the choice of places, characters, and costumes; and Rimsky-Korsakov reflects exoticism to his work through character, geography, setting, and story.