hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Murat Arslan, Süleyman Demirel, İletişim Yayınları, İstanbul, 2019, 1. Baskı, 271 s.
Murat Arslan, Süleyman Demirel, İletişim Yayınları, İstanbul, 2019, 1. Baskı, 271 s.
Yazar: Aşık, Süleyman
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 39, 2021
Anahtar kelimeler: Süleyman Demirel,Adalet Partisi,Cumhurbaşkanlığı

Ülkelerin tarihlerinde bilhassa bazı siyasi liderler önemli bir yere sahiptir. Kimileri kısa süre siyasette kalırken, kimileri de daha uzun süre siyasetin içerisinde yer alabiliyor. Bir ülkenin bir döneminin tarihini yazmak bazen siyasi liderlerin de tarihini yazmak anlamına gelmektedir. Süleyman Demirel de Türk siyasi hayatında bu özellikteki isimlerden olarak görülebilir. Süleyman Demirel’in 20. yüzyılın ikinci yarısında başlayan siyasi yaşamı fiili olarak 21. yüzyılın ilk yılının ilk yarısında son buldu.Türk siyasetinde belli bir ağırlığı olan Süleyman Demirel’in hayatı, bir biyografi olarak, Prof. Dr. Feroz Ahmad’ın danışmanlığında Murat Arslan tarafından Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı’nda doktora tezi olarak 2017’de tamamlanıp 2019’da İletişim Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı.

Ülkelerin tarihlerinde bilhassa bazı siyasi liderler önemli bir yere sahiptir. Kimileri kısa süre siyasette kalırken, kimileri de daha uzun süre siyasetin içerisinde yer alabiliyor. Bir ülkenin bir döneminin tarihini yazmak bazen siyasi liderlerin de tarihini yazmak anlamına gelmektedir. Süleyman Demirel de Türk siyasi hayatında bu özellikteki isimlerden olarak görülebilir. Süleyman Demirel’in 20. yüzyılın ikinci yarısında başlayan siyasi yaşamı fiili olarak 21. yüzyılın ilk yılının ilk yarısında son buldu.Türk siyasetinde belli bir ağırlığı olan Süleyman Demirel’in hayatı, bir biyografi olarak, Prof. Dr. Feroz Ahmad’ın danışmanlığında Murat Arslan tarafından Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Anabilim Dalı’nda doktora tezi olarak 2017’de tamamlanıp 2019’da İletişim Yayınları etiketiyle raflardaki yerini aldı.
Meşrutiyet’ten Cumhuriyet’e Türk Siyasi Hayatında Yeminler
Oaths in Turkish Political Life from the Constitutional Monarchy to the Republic
Yazar: Türkkan Tunalı, Yasemin
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: Oath,Ottoman-Turkish Political Life,Constitutionalism,Republic,Symbols,Rituals,Loyalty ; Yemin,Osmanlı-Türk Siyasi Hayatı,Meşrutiyet,Cumhuriyet,Semboller,Ritüeller,Sadakat

Çalışmamız, Meşrutiyet’ten Cumhuriyet rejimine Türk siyasi hayatında yeminin kullanım alanlarını ve gelişimini ele almaktadır. Yeminlerde kullanılan ifade, sembol ve formüllerin ve yeminlerin dönemin siyasi konjonktürü içinde temsil ettiği değerlerin ve taşıdığı gayelerin belirlenmesini amaçlamaktadır. Bu süreçte sahneye çıkan yeni siyasi aktörlerin, yemine nasıl bir yaklaşım sergiledikleri; siyasi teşkilatlanmalarında hangi aşamada yer verdikleri ve onu nasıl etkinleştirdikleri irdelenmiştir. Esasında sosyal ve kültürel bir kavram olan yemin, Padişah Abdülmecit zamanında siyasi bir niteliğe kavuşmuş; Kanun-i Esasi hükümlerinde yer alarak anayasal, Jön Türk örgütlenmeleri içinde ise kurumsal bir araç haline gelmiş; son olarak Milli Mücadele Dönemi’nde ise tüm nitelikleriyle kullanılmıştır. Kişiden kuruma, kurumdan rejime, imparatorluktan ulus-devlete evrilmelerin yaşandığı bu süreçte yemin, siyasi aktörlerin değer ve olgularıyla şekillenirken, onların ideallerine de yön vermiştir. Osmanlı-Türk siyasi düşüncenin gelişim ve değişimiyle paralellik izleyen yemine hemen her siyasi aktör tarafından başvurulması, onun siyasî bir kurum ve araç olarak önemini ortaya koymaktadır.

This paper investigates the use and development of oaths in the Ottoman-Turkish political life from the constitutional monarchy to the republican era. It aims to determine the wording, symbols, and formulas used in the oaths, together with the values and the purposes represented by them in the political conjunctures of the period. Questions like “How did the new political actors who appeared on the stage in this process take their oaths?,” “At what stage did they use the oath in their political organizations?,” and “How did they activate the oath?” are addressed. Oath, a social and cultural concept, attained a political character during the reign of Sultan Abdülmecit, and by occurring in the provisions of the Kanun-i Esasi, it became a constitutional instrument. Oaths were used as an institutional instrument within the Young Turk organizations and subsequently during the National Struggle period. While oaths were shaped by the values and facts of the political actors, they gave direction to their ideals in the evolution process of the rule from person to institution, institution to regime, and empire to nation state. Used by almost every political actor and following a parallel path with the development and change of the Ottoman-Turkish political life, oaths had been an important political instrument.
İkinci Dünya Savaşı Sırasında Alman Denizaltılarının Karadeniz’de Batırılmaları ve Askerî Personelin Türkiye’de Zorunlu Misafirliği
The Sinking of German Submarines in the Black Sea During World War II and the Mandatory Accommodation of Military Personnel in Turkey
Yazar: Karadoğan, Umut C.
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: II. Dünya Savaşı,U-bot,Alman Askerî Personeli,Enterne,Mülteci Kampları

II. Dünya Savaşı sırasında Türkiye’nin yerleşik olduğu stratejik coğrafya etrafında yaşanan hadiseler neticesinde başta İngiltere ile Amerika Birleşik Devletleri ve zaman zaman da Almanya, Türkiye’ye karşı sert politikalar uygulamaya çalışmıştır. Almanya’nın Sovyetler Birliği’ni yok etme planının bir parçası olarak kurguladığı Barbarossa Harekâtı çerçevesinde denizaltılarını Karadeniz’e kara ve nehir yoluyla ulaştırma çabası, ardından burada yaşadıkları başarısızlıkların neticesinde Ruslara teslim olmamak için denizaltılarını batırmaları, sözü edilen denizaltı askerî personelin karaya çıktıkları sırada yakalanmaları, enterne edilip daha sonra Türkiye’nin farklı kamplarında zorunlu misafirliğe tabi tutulmaları, dönemin Türk hükûmetinin takip ettiği hukuki süreç, Alman askerlerine karşı takındıkları tavır, bu askerlerinin mübadele biçimleri, Türkiye’nin savaşa ve savaşın taraflarına bakış açısı bu çalışmanın konusunu oluşturmuştur.

II. Dünya Savaşı sırasında Türkiye’nin yerleşik olduğu stratejik coğrafya etrafında yaşanan hadiseler neticesinde başta İngiltere ile Amerika Birleşik Devletleri ve zaman zaman da Almanya, Türkiye’ye karşı sert politikalar uygulamaya çalışmıştır. Almanya’nın Sovyetler Birliği’ni yok etme planının bir parçası olarak kurguladığı Barbarossa Harekâtı çerçevesinde denizaltılarını Karadeniz’e kara ve nehir yoluyla ulaştırma çabası, ardından burada yaşadıkları başarısızlıkların neticesinde Ruslara teslim olmamak için denizaltılarını batırmaları, sözü edilen denizaltı askerî personelin karaya çıktıkları sırada yakalanmaları, enterne edilip daha sonra Türkiye’nin farklı kamplarında zorunlu misafirliğe tabi tutulmaları, dönemin Türk hükûmetinin takip ettiği hukuki süreç, Alman askerlerine karşı takındıkları tavır, bu askerlerinin mübadele biçimleri, Türkiye’nin savaşa ve savaşın taraflarına bakış açısı bu çalışmanın konusunu oluşturmuştur.
Yeni Osmanlıcılığa İdeolojik Destek Mi, Türk Modernleşmesinin Kapsamlı Çözümleme Çabası Mı? Kemal H. Karpat’ın Tarih Yazıcılığı
Ideological Support for Neo-Ottomanism or Comprehensive Analysis of Turkish Modernization? The Historiography of Kemal H. Karpat
Yazar: Yetim, Fahri
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 39, 2021
Anahtar kelimeler: Kemal Karpat,Turkish Modernization,Neo-Ottomanism,Politicization of Islam ; Kemal Karpat,Türk Modernleşmesi,Yeni Osmanlıcılık,İslam’ın Siyasallaşması

Olgulardan hareketle olaylar arasındaki neden-sonuç ilişkisini göz önünde bulundurarak tarihsel geçmişi ve toplumsal gerçekliği açıklamaya çalışan tarih, kendine özgü metodolojik özelliklerinin yanında, bir ölçüde tarihçinin bakış açısına göre şekillenen bir bilimdir. Esasen sosyal bilimlerin geneli için de söz konusu olan bu durum, nesnellik konusunu gündeme getirmekle beraber, verilerin toplanması ve değerlendirilmesinde tarihçinin başat konumu dolayısıyla kaçınılmaz görünür. Türkiye’nin önde gelen tarihçilerinden olan Kemal H. Karpat, Türk modernleşmesini zengin birikimi ve disiplinler arası bir bakış açısıyla ele alarak kapsamlı bir şekilde çözümlemeye çalışmıştır. Bu çalışma esas itibarıyla, Karpat’ın tarihçiliği konusunda yukarıda bahsedilen indirgeyici bakış açılarının bir örneği olan Nuray Sancar’ın, söz konusu tarihçi ile ilgili eleştirel yaklaşımlarına bir cevap mahiyeti taşımaktadır.

History, as an academic field, seeks to explain past and present social circumstances by using facts to consider the causal relationship between events. In addition to having unique methodological features, history is shaped in part by the historian’s own point of view. This situation, which extends to the social sciences in general, raises the issue of objectivity, but seems inevitable given the dominant position of the historian in collecting and evaluating data.. Kemal H. Karpat, one of the most prominent historians of Turkey, has tried to analyze Turkish modernization in a comprehensive way by considering it with a rich background and an interdisciplinary perspective. This study is essentially a response to Nuray Sancar’s critical approaches to the historian in question, which are exemplary of the reductionist perspectives typically applied to Karpat’s historiography.
İran’daki Devrimin İran Ermenileri Üzerindeki Sarsıcı Etkisi
The Shocking Effect of the Revolution in Iran on Iranian Armenians
Yazar: Nersesoğlu, Haçadur
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: Iranian Revolution,Iranian Armenians,Armenia,Yeprem Khan Tavityan,1905 – 1912 ; İran Devrimi,İran Ermenileri,Yeprem Han Tavityan,1905 – 1912

XIX. yüzyıldan itibaren İngiltere, Fransa ve Rusya’nın İran üzerindeki nüfuz mücadeleleri, İran’ın zorlu bir süreç yaşamasına neden olmuştur. Bu süre zarfında İran halkının Batıya ait siyasi kavram ve unsurlarla tanışmaya başlaması, 1906 yılında Meşrutiyet hareketinin yaşanmasına zemin hazırlamıştır.  İran Meşrutiyet hareketi ve akabinde yaşanan gelişmeler, birçok kaynakta yer almıştır. Bu kaynaklardan birisi de Prof. Dr. Hraçik Rupeni Simonyan'ın  kaleme aldığı "1905 – 1912 Tt. Barsgagan Heğapoğutyunı Yev Hayerı"dır.

XIX. yüzyıldan itibaren İngiltere, Fransa ve Rusya’nın İran üzerindeki nüfuz mücadeleleri, İran’ın zorlu bir süreç yaşamasına neden olmuştur. Bu süre zarfında İran halkının Batıya ait siyasi kavram ve unsurlarla tanışmaya başlaması, 1906 yılında Meşrutiyet hareketinin yaşanmasına zemin hazırlamıştır.  İran Meşrutiyet hareketi ve akabinde yaşanan gelişmeler, birçok kaynakta yer almıştır. Bu kaynaklardan birisi de Prof. Dr. Hraçik Rupeni Simonyan'ın  kaleme aldığı "1905 – 1912 Tt. Barsgagan Heğapoğutyunı Yev Hayerı"dır.
İki Darbe Arasında: 1960-1980 Döneminde Genel Özellikleriyle Türk Dışişleri Bakanlığı
Between Two Coups: An Outline of the Turkish Foreign Ministry between 1960-1980
Yazar: Sert, Hüseyin
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 41, 2021
Anahtar kelimeler: Soğuk Savaş,Dışişleri Bakanlığı,Türk diplomatları,Türk Dış Politikası,Bürokrasi ; Cold War,Foreign Ministry,Turkish Diplomats,Turkish Foreign Policy,Bureaucracy

Türkiye’de cumhuriyet dönemi dış politikası hakkında çok geniş bir yazın olsa da ülkenin dış politikasını yürütmekle sorumlu temel kurum olan Dışişleri Bakanlığı hakkında çok az sayıda araştırma bulunmaktadır. Türkiye’nin diplomatik tarihi de daha ziyade siyasi elitlerin ve uluslararası konjonktürün etkisi ışığında değerlendirilmektedir. Bu çalışmada Türk Dışişleri Bakanlığı, daha önce tecrübe etmediği türden meydan okumalarla karşılaştığı 1960-80 dönemi arasındaki seyri üzerinden analiz edilecektir. Dışişleri Bakanlığı hem bu dönemin kurum içine ve ülke dış politikasına yansımalarıyla meşgul olmuş hem de aynı yıllarda dünyadaki muadilleri gibi bir dönüşüm sürecinden geçmiştir. Çalışma kapsamında Türk Dışişleri bürokrasisinin geçirdiği dönüşüme ve karşılaştığı meydan okumalara yanıt verme becerisine dünyadaki örneklerin yanı sıra dönemin diplomatlarının tanıklıklarının mukayeseli bir analizi üzerinden ışık tutulması amaçlanmaktadır

As the main institution conducting Türkiye’s foreign policy, the Turkish Foreign Ministry is an understudied institution, despite the vast literature that is found regarding the foreign policy of the Republic of Türkiye. Türkiye’s diplomatic history has predominantly been studied through the preferences of political elites and the influence of international conjunctures. This study scrutinizes the Turkish Foreign Ministry through its course between 1960-1980, a period when the Ministry encountered certain challenges that had previously not been witnessed. The Turkish diplomatic bureaucracy was preoccupied with the impacts this period was having on both the Ministry as an institution as well as on Turkish foreign policy; a transformation process was experienced as a result. This study aims to shed light in this regard upon the transformation of the Turkish Foreign Ministry and its capability to react to the challenges it faced using a comparative analysis of examples all over the world and diplomatic witnesses of the period.
Cumhuriyet Döneminde Okullarda Askerliğe Hazırlık Kampları Üzerine Bir Sözlü Tarih Çalışması (1935-1947)
An Oral History Study on Preparatory Camps for Military Service in Schools in the Republican Era (1935–1947)
Yazar: Gürsoy, Özlem; Gündüz, Mustafa
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: Militarist Education,Preparation for Military Service Courses,Preparation for Military Service Camps,Oral History ; Militarist Eğitim,Askerliğe Hazırlık Dersleri,Askerliğe Hazırlık Kampları,Sözlü Tarih

XIX. yüzyıldan itibaren gerek zorunlu askerlik sistemi gerekse topyekûn savaş anlayışı vatandaşların askerlikten önce nitelikli bir askerlik eğitiminden geçirilmesini gerektirince, gençlere okullarda militarist nitelikli derslerle okul dışında da paramiliter örgütler ve izcilik aracılığıyla askerlik eğitimi verilmiştir. I. Dünya Savaşı öncesinde ve sonrasında bu tarz eğitimler II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet yıllarında siyasi elitlerin ilgisini çekmiştir. 1926’da Askerliğe Hazırlık Dersleri müfredata konulurken, yaz tatillerinde de öğrenciler Askerliğe Hazırlık Kampları’na götürülerek her an cepheye gidecek şekilde eğitilmiştir. Bu çalışmada, Askerliğe Hazırlık Kampları, öğrenciler cephesinden ele alınmıştır. Bunun için 1935-1947 yılları arasında kamplara katılmış bireylerle sözlü tarih çalışması yapılmıştır. Birinci ağızdan şahitlerle kamplarda neler yaşandığı sunulurken, kampların belgelere yansımayan insani yönleri de gösterilmiştir. Bu çalışma, ilk defa birincil kaynaklarla ve canlı tanıklarla Askerliğe Hazırlık Kampları’nın eğitim tarihindeki yerini göstermeyi amaçlamaktadır.

Since the 19th century, the compulsory military service system and the concept of total war required citizens to undergo a qualified military training before military service. Thus, young people started to receive training in militaristic classes, paramilitary organizations, and scouting. This type of training appealed to political elites of Second Constitutional and Republic Eras before and after the World War I. As the preparation for military courses was included in the curriculum in 1926, students were taken to the camps on summer holidays and were trained to be war ready. To explore the camps from students’ perspective, an oral history study was conducted with individuals who attended camps between 1935 and 1947. While presenting what happened in the camps through witnesses, this study shows the humanitarian aspects of the camps, which are not reflected in the documents. In summary this study aims to reveal the place of military service preparation camps in the history of education, using witnesses primary sources.
Osmanlı’nın Son Askerlerinin İkilemi: Eve Dönüş veya Yeni Bir Savaşa Giriş
The Dilemma of Ottoman Ex-Soldiers: Returning Home or Entering a New War
Yazar: Yolun, Murat
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: Birinci Dünya Savaşı,Osmanlı Devleti,Terhis,Osmanlı Ordusu,Kurtuluş Savaşı

Osmanlı İmparatorluğu ile İtilaf Devletlerinin imzaladığı Mondros Mütarekesi, Osmanlılar arasında ironik bir şekilde hem iyimserlik havasına hem de derin bir üzüntüye sebebiyet verdi. Askerler ve siviller bu ateşkesin Balkan Savaşlarından bu yana savaş havası içinde yaşayan imparatorluk için barışçıl bir dönemin habercisi olmasını arzuladılar; ancak Osmanlı subayları, sivil hayata geri dönmek veya İtilaf Devletlerinin başlattığı işgallere karşı direnmek arasında bir tercih yapmak zorunda kaldılar. Bazı üst düzey subaylar, imparatorluğu işgallerden kurtarmanın yollarını ararken pek çok eski asker, sivil yaşama dönmeyi dört gözle bekliyordu. Osmanlı ordusunun yüksek rütbeli subayları Müttefiklerin Mondros’taki maddeleri ihlal ya da tahrif ettiğini düşünüyorlardı. Bu yüzden savaş sonrası direniş hazırlığı için ordunun terhisini durdurdular ya da ertelediler. Askerlerin ben anlatıları, özellikle düşük rütbedeki askerlerin fiziksel ve psikolojik yorgunluk nedeniyle yeni bir savaş için isteksiz olduğunu ortaya koymaktadır. Neticede birçok eski asker, hayatını imparatorlukta hiçbir şey olmamış gibi sürdürmek istemiştir.

The armistice of Mudros, signed by the Ottoman Empire and the Allies, ironically brought about optimism and deep sadness among Ottomans. Soldiers and civilians wished that the Armistice would have heralded a peaceful period for the Empire that had experienced warfare since the Balkan Wars. However, the Ottoman soldiers had to choose whether to return to civilian life or resist the Allies’ occupation. Many veterans looked forward to restarting their civil lives, even though some high-ranking officers looked for ways to save their homes from invasion. The latter thought that the Allies were disrespectful to the articles in the armistice of Mudros or violated them. Thus, some of the Ottoman commanders postponed the demobilization of the army for the preparation of a post-war resistance. The self-narrated documents of soldiers’, especially the ones belonging to low-ranking soldiers, proved their reluctance for a new war due to their physical and psychological exhaustion. After all, many veterans desired to continue their lives as if nothing had happened in the Empire.
Mehmed Hâlid Bey’in Mustafa Kemal Paşa’ya Arîzası
Mehmed Hâlid Bey’s Letter Regarding Mustafa Kemal Pasha
Yazar: Yılmaz, Müslüm
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 41, 2021
Anahtar kelimeler: Mehmed Hâlid,Mustafa Kemal Paşa,Manzume,Millî Mücadele,Cumhuriyet ; Mehmed Hâlid,Mustafa Kemal Pasha,Manzume,Poetry,War of Independence,Republic,Turkey

Mustafa Kemal’in önderliğinde başlayan kurtuluş mücadelesi, savaşlarda uzun yıllar yıpranan ve umudunu yitiren halk için bir umut olmuştu. Bu mücadelenin önderi olan Mustafa Kemal Paşa’ya toplumun farklı kesimlerinden destek gelmişti. Osmanlı Devleti döneminin bürokratlarından biri olan Mehmed Hâlid Bey, modern Türkiye’nin doğuşunda Mustafa Kemal Paşa’ya destek verenler arasında yer almıştır. Millî Mücadele’nin askeri safhasının zaferle sonuçlandığı günlerde yazdığı arîza/mektupla Millî Mücadele’ye yönelik tutumunu ve Mustafa Kemal Paşa’ya bağlılığını ortaya koymuştur. Mektubunda Mustafa Kemal Paşa’yı övdüğü gibi iki adet tarih manzumesi de kaleme almıştır. Bu makalede Mehmed Hâlid Bey’in hayatı hakkında bilgi verildikten sonra Mustafa Kemal Paşa’ya yazmış olduğu bu mektuba ve kaleme aldığı manzumelere değinilmiştir.

The liberation struggle, which give birth to the war of independence and began under the leadership of Mustafa Kemal, became a source of hope for the people who were worn out and felt hopeless because the wars had lasted for many years. Mustafa Kemal, the leader of the struggle, received support from different segments of society. Mehmed Hâlid Bey, a bureaucrat during the Ottoman Empire, was among those who supported Mustafa Kemal Pasha during the birth of modern-day Turkey. In a letter that he wrote after the military phase of the Turkish National Struggle (Millî Mücadele) ended in victory, he revealed his attitude toward the Turkish National Struggle (Millî Mücadele) and his loyalty to Mustafa Kemal Pasha. In addition to praising Mustafa Kemal, he also wrote two historical poems. Along with providing information about Mehmed Hâlid Bey’s life, this article discusses the letter he wrote to Mustafa Kemal Pasha as well as the poems he wrote.
V. Türkan Doğruöz, Milli Mücadele Yıllarında Kırklareli, İstanbul, İş Bankası Kültür Yayınları, 2021, 413 s.
V. Türkan Doğruöz, Milli Mücadele Yıllarında Kırklareli, İstanbul, İş Bankası Kültür Yayınları, 2021, 413 s.
Yazar: Akkor, Nesrin
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 39, 2021
Anahtar kelimeler: Milli Mücadele Dönemi,Trakya,Kırklareli.

Marmara Bölgesi’nin Trakya bölümünde Bulgaristan’a sınırı olan Kırklareli’nin tarihi boyunca İstanbul ile Edirne arasında sıkışmış ve onların gölgesinde kalmış olmasından yola çıkan yazarımız, Milli Mücadele yıllarında Kırklareli’nin önemini vurgulayarak Kırklareli tarihine büyük katkıda bulunmuştur. Çalışmada Sultan I. Murad zamanında Bizanslılardan alınarak Osmanlı topraklarına katılan Kırklareli’nin 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus, I. Balkan Harbi’nde de (1912) Bulgar işgali altında kaldığı belirtilerek Birinci Dünya Savaşı’nın sonunda Yunan ordusu tarafından işgal edilmesiyle başlayan süreç incelenmiş, Kırklareli’nin stratejik ve siyasi önemi üzerinde durulmuştur.

Marmara Bölgesi’nin Trakya bölümünde Bulgaristan’a sınırı olan Kırklareli’nin tarihi boyunca İstanbul ile Edirne arasında sıkışmış ve onların gölgesinde kalmış olmasından yola çıkan yazarımız, Milli Mücadele yıllarında Kırklareli’nin önemini vurgulayarak Kırklareli tarihine büyük katkıda bulunmuştur. Çalışmada Sultan I. Murad zamanında Bizanslılardan alınarak Osmanlı topraklarına katılan Kırklareli’nin 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rus, I. Balkan Harbi’nde de (1912) Bulgar işgali altında kaldığı belirtilerek Birinci Dünya Savaşı’nın sonunda Yunan ordusu tarafından işgal edilmesiyle başlayan süreç incelenmiş, Kırklareli’nin stratejik ve siyasi önemi üzerinde durulmuştur.
Muhittin Memduh Üstündağ’ın İstanbul Valiliği ve Belediye Reisliği Dönemi (1926-1938)
Istanbul Governorship and Mayorship Period of Muhittin Memduh Üstündağ (1926-1938)
Yazar: Güneş, Songül
Dergi: Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları No. 40, 2021
Anahtar kelimeler: Muhittin Üstündağ,Istanbul,Municipality,Republic,Atatürk ; Muhittin Üstündağ,İstanbul,Belediye,Cumhuriyet,Atatürk

Muhittin Memduh Üstündağ, Türkiye Cumhuriyeti’nin ikinci emniyet genel müdürü ve inkılaplar dönemi İstanbul’unu 12 yıl 10 ay boyunca yönetmiş önemli bir bürokrat ve devlet adamıdır. 1926 yılında atandığı İstanbul Şehreminliği vazifesinin yanı sıra 1928 yılında vekâleten İstanbul Valisi olarak görevlendirilmiştir. 1936 yılı itibarıyla Cumhuriyet Halk Partisi’nin İstanbul İl Başkanlığı’nı da uhdesinde bulunduran Üstündağ, Atatürk’ün ölümünden iki hafta sonra emekliye sevk edilmiştir. Bu çalışmada, süreli yayınlar, meclis kararları, akademik eserler ve arşiv belgeleri ışığında Muhittin Memduh Üstündağ’ın İstanbul’u yönettiği dönemdeki faaliyetlerinin incelenmesi amaçlanmaktadır.

Muhittin Memduh Üstündağ was the second Director General of Public Security of the Turkish Republic and an influential bureaucrat and statesman who ruled Istanbul during the reform period for 12 years and 10 months. In addition to his appointment as the Mayor of Istanbul in 1926, he was appointed as the Deputy Governor of Istanbul in 1928. Üstündağ, who also held the Istanbul Provincial Presidency for the Republican People’s Party since 1936 was retired two weeks after Atatürk passed away. This study examines the activities of Muhittin Memduh Üstündağ during the period he ruled Istanbul, in the light of periodicals, parliamentary decisions, academic works, and archival documents.