hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Operatif Histeroskopi: Bir Eğitim Hastanesinin Deneyimi
Operative Hysteroscopy: Experience in a Teaching Hospital
Yazar: Cengiz, Hüseyin; Ekin, Murat; Kaya, Cihan; Keven, Can; Özel, Gül; Kaban, İşık; Yaşar, Levent
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Endometrial polyp, Hysteroscopy, Saline-infusion-sonography, Transvaginal-ultrasonography ; Endometriyal polip, Histeroskopi, Salin-infuzyon-sonografi, Transvaginal-ultrasonografi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bir eğitim hastanesinde gerçekleştirilen operatif histeroskopilerin endikasyonları, başarı ve komplikasyonlarını tespit etmektir.  Gereç ve Yöntem: Ocak 2010-Ocak 2012 tarihleri arasında Bakırköy Dr Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniğinde operatif histeroskopi yapılmıs 120 olgunun retrospektif kohort çalışması yapıldı.  Bulgular: Araştırmaya 120 hasta dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 44.33'dü. Operatif histeroskopi için en sık karşılaştığımız endikasyon endometrial polipti. İşlemle ilişkili olarak 4 olguda komplikasyon gelişti.  Sonuç: Histeroskopi güvenli ve efektif, komplikasyon oranları düşük minimal invaziv bir prosedürdür.

Objective: The objective of this study was to determine the indications, success, and complications of operative hysteroscopy performed at a teaching hospital  Materials and Methods: A two-year retrospective cohort study was done of women undergoing operative hysteroscopy at Bakırkoy Dr Sadi Konuk Teaching and Research Hospital from January 2010 to January 2012.  Results: 120 patients were included in the study. The mean age of patients undergoing operative hysteroscopy was 44.33 years. The most common indication for operative hysteroscopy was endometrial polyp. There were four procedure-related complications.  Conclusion: Hysteroscopy is a safe and effective minimally invasive procedure with a low rate of complications.
İntihar Girişiminde Bulunan Ergenlerde Olumsuz Yaşam Olayları: Vaka Kontrol Çalışması
Adverse Life Events in Adolescent Suicide Attempters: A Case Control Study
Yazar: Akın, Elif; Berkem, Meral
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Ergen, İntihar, Olumsuz yaşam olayları ; Adolescence, Suicide, Adverse life events

Amaç: Bu çalışmada intihar girişiminde bulunmuş 12-18 yaş aralığında ergenlerdeki olumsuz yaşam olaylarının sağlıklı kontrollerle karşılaştırılması amaçlanmıştır.   Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğine Haziran 2009- Mayıs 2010 tarihleri arasında intihar girişimi nedeniyle acil olarak başvurmuş veya konsülte edilmiş 12-18 yaş arasındaki 36 hasta ve bunlarla yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 34 ergen de sağlıklı kontrol grubu olarak alınmıştır. Katılımcılarda olumsuz yaşam olayları ayrıntılı bir listeyle değerlendirilmiştir.  Bulgular: İntihar girişiminde bulunan grupta kontrol grubuna göre olumsuz yaşam olaylarının toplam sayısı daha fazla bulunmuştur (p

Objective: In this study we aimed to compare adverse life events in adolescent suicide attempters and age matched healthy controls.  Materials and Methods: For this study, 36 adolescent patients between the ages of 12 and 18 who refer or are referred to Child and Adolescent Psychiatry Clinic because of suicide attempt between June 2009 and May 2010 were included. 34 healthy subjects were selected as a healthy control group matched with the patients in terms of age and sex. Adverse life events in the participants were evaluated with a detailed list.  Results: The total number of adverse life events was found more in in adolescent suicide attempters than controls (p
Klinik Örneklerden İzole Edilen Streptococcus pneumoniae Suşlarının Çeşitli Antibiyotiklere Direnci
Antimicrobial Resistance of Streptococcus pneumoniae Strains Isolated from Various Clinical Specimens
Yazar: Berktaş, Mustafa; Parlak, Mehmet; Çıkman, Aytekin; Güdücüoğlu, Hüseyin
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Antibiotic, Resistance, Streptococcus pneumoniae ; Antibiyotik, Direnç, Streptococcus pneumoniae

Amaç: Giderek artan direnç oranlarıyla önemli bir mortalite ve morbidite nedeni olan Streptococcus pneumoniae suşlarının çeşitli antibiyotiklere karşı direnç oranlarının belirlenmesi amaçlandı.  Gereç ve Yöntem: Çeşitli klinik örneklerden izole edilen toplam 80 S.pneumoniae suşu incelendi. Konvansiyonel yöntemlerle S.pneumoniae olduğu düşünülen mikroorganizmaların identifikasyonu ve antibiyotik duyarlılık testlerinde BD Phoenix otomatize mikrobiyoloji sistemi (Becton Dickinson, USA) ile bu sisteme ait streptokok panellerinden yararlanıldı. Antibiyotikler, Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)'nin 2010 klavuzunda belirtmiş olduğu ilaç gruplamaları kriter alınarak değerlendirmeye alındı.  Bulgular: S.pneumoniae suşlarında eritromisine %33, tetrasikline %25, trimetoprim-sulfametoksazole %21, klindamisine %14, penisiline %8, meropeneme %8, sefepime %6, kloramfenikole %5, amoksisiline %5, telitromisine %5, levofloksasine %4, moksifloksasine %4 ve sefotaksime %3 oranında direnç saptandı. Tüm suşların linezolid ve vankomisine duyarlı olduğu belirlendi.  Sonuç: S.pneumoniae'nın etken olduğu enfeksiyonların tedavisi için önerilen antibiyotiklere direnç oranlarımız düşük olarak bulunmuştur.

Objective: Streptococcus pneumoniae is an important cause of morbidity and mortality because of the increasing antibiotic resistance. In this study we aimed to determine resistance rates of Streptococcus pneumoniae strains to various antibiotics.  Materials and Methods: A total of 80 S.pneumoniae strains isolated from various clinical specimens were examined. Identification and antibiotic susceptibility testing of microorganisms thought to be S.pneumoniae with conventional methods was performed by BD Phoenix automated microbiology system (Becton Dickinson, USA) and its panels of streptococci. Antibiotics were evaluated based on manual of Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) 2010 drug groupings.  Results: Antibiotic resistance rates of S.pneumoniae strains were 33% to erythromycin, 25% to tetracycline, 21% to trimethoprim-sulfamethoxazole, 14% to clindamycin, 8% to penicillin, 8% to meropenem, 6% to cefepime, 5% to chloramphenicol, 5% to amoxicillin, %5 to telithromycin, 4% to levofloxacin, 4% to moxifloxacin  and 3% to cefotaxime, respectively. All strains were sensitive to linezolid and vancomycin.  Conclusion: Antibiotic resistance rates of the antibiotics recommended for the treatment of infections caused by S. Pneumonie were found low.
Kalça Ve Diz Protezlerindeki Septik ve Aseptik Gevşeme Tanısında Üç Fazlı Kemik Sintigrafisi ve Tc-99m Siprofloksasin Sintigrafisinin Karşılaştırılması
Comparison of the Three Phase Bone Scintigraphy and Tc-99m Ciprofloxacin Scintigraphy in Diagnosis of Septic and Aseptic Loosening of the Hip and Knee Prosthesis
Yazar: Karyağar, Sevda Sağlampinar; Karyağar, Savaş; Uslu, Rabia; Mülazımoğlu, Mehmet; Özpaçacı, Tevfik; Uyanık, Ercan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Septic and aseptic loosening, Bone scintigraphy, Ciprofloxacin scintigraphy ; Septik-aseptik gevşeme, Kemik sintigrafisi, Siprofloksasin sintigrafisi

Amaç: Bu çalışmada kalça ve diz protezlerindeki septik-aseptik gevşeme ayırıcı tanısında üç fazlı kemik sintigrafisi ve Tc-99m siprofloksasin sintigrafisinin sonuçları karşılaştırmalı olarak değerlendirildi.  Gereç ve Yöntem: Çalışmaya enfeksiyon ön tanısıyla kliniğimize yönlendirilen 50 hasta dahil edildi. Hastaların 32'sinde (% 64) kalça protezi, 18'inde (% 36) diz protezi mevcuttu. Hastalara en az 3-5 gün arayla üç fazlı kemik sintigrafisi ve Tc-99m siprofloksasin sintigrafisi çekildi.  Bulgular: Üç fazlı kemik sintigrafisi, 23 (% 46) hastada enfeksiyon açısından pozitif, 27 (% 54) hastada ise enfeksiyon açısından negatif olarak rapor edildi. Tc99m siprofloksasin sintigrafisi; 19 (% 38) hastada pozitif, 31 (% 62) hastada negatif olarak rapor edildi. Üç fazlı kemik sintigrafisi için sensitivite % 100 iken Tc-99m siprofloksasin sintigrafisi için % 86.6 (p0.05); negatif prediktif değer % 100'e % 93.5 (p

Objective: In this study, the results of three phase bone scintigraphy and Tc-99m ciprofloxacin scintigraphy were assessed comparatively in the diagnosis of the septic and aseptic loosening of the hip and knee prosthesis.  Materials and Methods: Fifty patients who were referred to our clinic with the pre-diagnosis of infection were included in the study. Thirty two of the patients (64%) had hip prosthesis and 18 (36%) had knee prosthesis. Three phase bone scintigraphy and Tc-99m ciprofloxacin scintigraphy were applied at least 3-5 days interval in our clinic.  Results: Three phase bone scintigraphy was reported as positive for 23 patients (46%) and negative for 27 patients (54%) in terms of infection. Tc-99m ciprofloxacin scintigraphy was reported as positive for 19 (54%) and negative for 31 patients (62%). The sensitivity for the three phase bone scintigraphy was found to be 100%. It was 86.6% for the Tc-99m ciprofloxacin scintigraphy. Specificity was 77.5% versus 82.8% (p0,05); negative predictive value was 100% versus 93.5% (p0,05), respectively.  Conclusion: Besides being a sensitive method, three phase bone scintigraphy can be used confidently in preventing from the infection existence. Since, the specifity of Tc-99m ciprofloxacin scintigraphy is higher when compared with the three phase bone scintigraphy; the usage of both method in the septic-aseptic loosening sorting is suitable.
Santral Seröz Koryoretinopatinin Optik Koherens Tomografik Paternleri
Optical Coherence Tomographic Patterns of Central Serous Chorioretinopathy
Yazar: Turgut, Burak; Ergen, İrfan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Central serous chorioretinopathy, optical coherence tomography, finding, pattern. ; Santral seröz koryoretinopati, optik koherens tomografi, Bulgu, Patern.

Amaç: Santral seröz koryoretinopati (SSKR)'li hastalarda optik koherens tomografi (OKT) bulgu ve paternlerini saptamak.  Gereç ve Yöntem: Kliniğimiz retina biriminde klinik bulgu ve fundus floresan anjiyografi ile tanı konularak takip edilen 44 SSKR hastasının 44 gözüne ait OKT bulguları geriye dönük olarak incelendi.  Bulgular: Hastaların yaşları 20 ile 52 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 32.4 yıl idi. Hastaların 12'i (%24) kadın, 32'sı (%76) erkekti. OKT incelemelerinde 4 olguda (%9.09) sadece retina pigment epitel dekolmanı (RPED), 4 olguda (%9.09) makula içerisinde retina pigment epiteli (RPE) düzensizlikleri, 18 olguda (%40.09) seröz makula dekolmanı (SMD), 6 olguda (%13.63) SMD ile birlikte RPED, 10 olguda (%22.72) fırçamsı kenar paterni, 2 olguda (%4.54) çadır paterni ve 2 olguda (%4.54) kistoid makula ödemi ile birlikte SMD izlendi. Hiçbir gözde koroidal neovaskülarizasyona ait anjiyografi ve OKT bulgusu saptanmadı.  Sonuç: SSKR'li hastalarda akut ve kronik evrelere ait birçok tanımlayıcı OKT bulgu ve paterni izlenebilmektedir. OKT hem hastalığın tanısında hem de tedaviye cevabın öngörülmesi ve değerlendirilmesinde faydalı bilgiler verebilir.

Objective: To investigate optical coherence tomographic (OCT) findings and patterns in the patients with central serous chorioretinopathy (CSCR).  Materials and Methods: Optical coherence tomographic findings of 44  cases with CSCR whose diagnosed on clinical findings and fundus florescein angiography in the retina section of our clinic were evaluated retrospectively, and were commented.    Results: The ages of the patients were between 20 and 52, while the mean age was 32.4 years. 12 (24%) of the patients were female and 32 (76%) of them were male. OCT imaging revealed that there were alone retina pigment epithelium detachment (RPED) in four cases (9.09%), retina pigment epithelium irregularities in macular area in four cases (9.09%), serous macular detachment (SMD) in eighteen cases (40.09%), SMD with RPED in six cases (13.63%), brush-border pattern in ten cases (22.72%), dipping pattern in two cases (4.54%) and cystoid macular edema with SMD in two cases (4.54%). Any angiographic and optical coherence tomographic finding concerning choroidal neovascularization was not detected in none of eyes.  Conclusion: Numerous descriptive findings or patterns belonging to acute and chronic stages of disease may be observed in the patients with CSCR. OCT may be give useful informations both for the diagnosis of disease and the prediction as well as the evaluation of the response to treatment.
Serviko-Vajinal Pap Smear Taramasında Trichomonas Vaginalis, Candida ve Gardnerella Vaginalis Sıklığının Yaşa Göre Değerlendirilmesi
An Evaluation About the Frequency of Trichomonas Vaginalis, Candida and Gardnerella Vaginalis at The Serviko-Vaginal Pap Smear Examination According to Age
Yazar: Çelik, Aygen; Atılgan, Remzi; Aygün, Hatice Banu; Özkan, Zehra Sema; Can, Behzat; Kavak, Salih Burçin; Pala, Şehmuz; Özercan, Mehmet Reşat
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Smear, Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Gardnerella vaginalis ; Smear, Trikomonas vaginalis, Candida albicans, Gardnerella vajinalis

Amaç: Bu çalışmanın amacı pap smear taramasında tespit edilen vajinit etkenlerinin yaş dağılımına göre oranlarını tespit etmektir.  Gereç ve Yöntem: Toplam 3831 pap smear tarama sonucu tekrar gözden geçirildi. Patolojik değerlendirmede 2001 Bethesda sistemi kullanıldı. Normal servikal bulgular, inflamasyon, epitelyal hücre anormallikleri ile birlikte Trichomonas vaginalis, Candida türleri, Gardnerella vaginalis gibi vajinit ajanları değerlendirilerek rapor edildi.   Bulgular: Toplam 3831 pap smearın 377 ( % 9,8 )' sinde vajinal enfeksiyon ajanı tespit edildi. Etkenler sırası ile 319 ( % 8,3 ) olguda Gardnerella vaginalis, 46 ( % 1,2 ) olguda Candida, 12 ( % 0,3 ) olguda Trichomonas vaginalis idi. Vajinal enfeksiyon ajanlarının tespit edildiği yaş ortalamaları ise sırası ile Gardnerella vaginalis için 37,85± 9,61, Candida için 36,29± 10,05 idi. Trichomonas vaginalis için en küçük yaş 26, en büyük yaş 53, Gardnerella vaginalis için 17- 66, Candida için 23- 65 yaş arasında idi.   Sonuç: Pap smear taramasında vajinal enfeksiyon ajanları da tespit edilebilir. Patoloji raporlarında bu ajanların bildirilmesinin, klinik olarak hasta yönetimine katkıda bulunabileceğini düşünmekteyiz.

Objective: In this study, it is aimed to find the rates of vaginitis determinants identified at the pap smear examination according to age.  Materials and Methods: The results of an examination of a total of 3831 pap smears were reviewed. 2001 Bethesda system was used in the pathological evaluation. As well as normal cervical findings, inflamation and epithelial cell abnormalities, vaginit agents such as Trichomonas vaginalis, Candida types and Gardnerella vaginalis were evaluated and reported, too.   Results: Vaginal infection agents were found at 377 cases (% 9,8) of a total of 3831 pap smear. The determinants were, respectively, Gardnerella vaginalis in 319 cases (% 8,3), Candida in 46 cases (% 1,2), Trikomonas vaginalis in 12 cases (% 0,3). Age average at cases in which the agent of vaginal infection was identified, was 37,85± 9,61 for Gardnerella vaginalis and 36,29± 10,05 for Candida albicans, respectively. The lowest age was 26 and the maximum age was 53 for Trichomonas vaginalis.It was between the ages of 17-66 for Gardnerella vaginalis, 23-65 for Candida albicans.  Conclusion: Vaginal infection agents may be identified in a pap smear examination. We consider that reporting these agents at pathology reports may contribute to the patient management in clinical.
Sarkom Benzeri Mural Nodülü Bulunan Primer Retroperitoneal Müsinöz Kistadenom: Ultrason ve MRG Bulguları
Primary Retroperitoneal Mucinous Cystadenoma with a Sarcoma-Like Mural Nodule: Ultrasound and MRI Findings
Yazar: Poyraz, Ahmet Kürşad; Akyol, Muammer; Kocakoç, Ercan
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Mucinous cystadenoma, Retroperitoneum, Sarcoma, MRI ; Müsinöz kistadenom, Retroperiton, Sarkom, MRG

Sarkom benzeri mural nodülü bulunan primer retroperitoneal müsinöz kistadenom daha once literatürde bir defa bildirilmiş nadir bir kitledir. Mide ağrısının değerlendirilmesi amacıyla başvuran 34 yaşındaki kadın hastanın ultrasonografisinde insidental olarak görülen kistik karın kitlesini sunuyoruz. Takip eden manyetik rezonans görüntüleme (MRG) retroperitoneal kistik kitlenin hemorajik içeriği ve mural nodülünün sinyal karakteristiğini ortaya koydu. Birinci yılsonunda takip ultrasonografide nüks ya da metastaz bulgusu izlenmedi.

Primary retroperitoneal mucinous cystadenoma with a sarcoma-like mural nodule is a rare entity with one case reported in literature. We present a case of a 34-year-old woman who presented for evaluation of gastric pain, where a cystic abdominal mass was incidentally seen on ultrasonography. Subsequent magnetic resonance imaging (MRI) showed signal characteristics of a retroperitoneal cystic mass with hemorrhagic content and a mural nodule. After one year there was no evidence of recurrence or metastasis on follow-up ultrasonography.
Düşük Glukoz Yıkım Ürünü İçeren Diyaliz Sıvısı ile İlişkili Eozinofilik Peritonit
Eosinophilic Peritonitis Associated with Peritoneal Dialysıs Fluid Containing Low Concentration of Degradation Products
Yazar: Yılmaz, Kenan; Dursun, İsmail; Yel, Sibel; Gündüz, Zübeyde; Sunkak, Süleyman
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Eosinophilic Peritonitis, Hypersensitivity Reaction, Peritoneal Dialysis ; Eozinofilik Peritonit, Hipersensitivite Reaksiyonu, Periton diyalizi

Hiperoksalüriye ikincil son dönem böbrek yetmezliği nedeniyle 6 aydır sürekli ayaktan periton diyalizi yapılan 17  yaşındaki erkek hasta karın ağrısı ve ateş olmaksızın bulanık diyalizat sebebiyle hastanemize kabul edildi. Eozinofilik peritonit teşhisi konuldu. Eozinofilik peritonit (EP) periton diyalizi tedavisi sırasında çeşitli alerjenlere bağlı ortaya çıkan periton zarındaki hipersensitivite reaksiyonudur. Bakteriyel peritonitler gibi periton sıvısında bulanıklık ile ortaya çıktığından sıklıkla gözden kaçabilen bir problemdir. Olguyu sunma amacımız, düşük glikoz yıkım ürünü içeren diyaliz sıvısı (%1.5 glukoz solüsyonu) ile de EP gelişebileceğini vurgulamak ve EP farkındalığını artırmaktır.

A 17-year-old boy with end-stage renal disease secondary to hyperoxaluria who had been on continuous ambulatory peritoneal dialysis for 6 months was admitted to our hospital for evaluation of  a cloudy dialysate without abdominal pain and fever. He was diagnosed as eosinophilic peritonitis. Eosinophilic peritonitis (EP) is hypersensitivity reaction of the peritoneal membrane due to  variety of allergens during peritoneal dialysis. It is a frequently underestimated problem since it seems bacterial peritonitis that emerges with cloudy dialysate. Our aim in this report to emphasize that EP may occur in patients using fluids with low concentrations of degradation products (1.5% glucose solution) and to raise awareness of EP.
Pulmoner Langerhans Hücreli Histiyositozis: Altı Olgunun İncelenmesi
Pulmonary Langerhans' Cell Histiocytosis: Report of Six Cases
Yazar: Sezgi, Cengizhan; Abakay, Abdurrahman; Dallı, Ayşe; Eren, Şevval
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Langerhans cell histiocytosis, Cigarette, High resolution computed tomography ; Pulmoner langerhans hücreli histiyositozis, Sigara, Yüksek rezolüsyonlu bilgisayarlı tomografi

Pulmoner Langerhans Hücreli Histiyositozis (PLHH), nadir görülen bir interstisyel akciğer hastalığıdır. Bu yazıda Ocak 2004-Aralık 2009 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesinde tedavi edilen altı PLHH hastasının özellikleri irdelendi. Hastaların ikisi kadın, dördü erkekti ve ortalama yaş 28,2± 7,3 idi. Olguların üçünde sadece akciğer, ikisinde akciğer ve hipofiz, birinde ise akciğer ve cilt tutulumu vardı. PLHH tanısı, hastaların üçünde video-yardımlı torakoskopik biyopsi ile, ikisinde açık akciğer biyopsi ile ve birinde cilt biyopsisi ile kondu. Olguların beşinde sigara öyküsü olup, en belirgin şikayetler nefes darlığı ve kuru öksürüktü. Solunum fonksiyon testinde en belirgin patern obstrüksiyon ve  karbon monoksit difüzyon kapasitesinde  azalmaydı. Akciğer grafilerinde en sık yaygın kistik lezyonlar, yüksek rezolüsyonlu bilgisayarlı tomografide yaygın nodüler-kistik lezyonlar gözlendi. Olgulardan ikisine sigara bıraktırıldı. Üçüne metil prednisolon başlandı ve altı ayda tam remisyon yanıtı saptanarak steroid tedavi-leri kesildi. Diabetes insipitus saptanan iki hastaya desmopressin başlandı, bir ay sonra tam klinik düzelme gözlendi. Özellikle sigara öyküsü olan genç hastalarda, yaygın kistik lezyonların gözlendiği radyolojik bulguların varlığında PLHH düşünülmeli, diğer organ tutulumları açısından dikkatli olunmalıdır.

Pulmonary Langerhans Cell Histiocytosis (PLCH) is a rare pulmonary interstitial disease. In this report between January 2004 and December 2009 treated by the Dicle University Faculty of Medicine PLCH patients records were retrospectively studied. We found six PLCH patients. Two of six were female and four male. Mean age was 28,2± 7,3. There were only lung invoment in three,  lungs and the pituitary involvement in two, lung,and skin involvement in one. Diagnosis of PLCH was established by video-assisted thoracoscopic surgery in three cases, by open lung biopsy in two and in a case by skin biopsy. There were smoking history in five cases. Dyspnea and cough were the most frequent symptoms. Most obvious lung function test paterns were obstruction and DLCO diminished. Most seen radiological abnormalities were cystic lesions on chest X-ray and nodulary-cystic lesions on HRCT. Two of them were upon cessation of smoking. Prednisolone was given three patients. Complete remission was observed and steroid therapy was stopped in six months. Desmopressin was started for two patients with diabetes insipidus and complete clinical improvement was observed after one month . PLCH should be considered when smoking history with young patient and multiple cystic lesions radiographycally present. It should be awaiken in the view of other organ involvement.
Konjenital Şilotoraksı Olan Bir Yenidoğanda Oktreotid ile Tedavi
Octreotid Treatment in a Newborn With Congenital Cylothorax
Yazar: Kurnaz, Erdal; Yakında, Hüseyin; Aslan, Mahmut; Demirtaş, Gülsüm; Özdemir, Ramazan; Karadağ, Ahmet
Dergi: Fırat Tıp Dergisi, Vol. 18 No. 1, 2014
Anahtar kelimeler: Newborn, Congenital chylothorax, Hydrops fetalis, Octreotide ; Yenidoğan, Konjenital şilotoraks, Hidrops fetalis, Oktreotid

Konjenital şilotoraks, yenidoğanda plevral efüzyonun nadir görülen bir nedenidir. Erkeklerde sıklığı iki kat fazladır. Görülme sıklığı 1/10.000-15.000'dir. Konjenital şilotoraksın etiyolojisi halen tartışmalıdır. Tanısı plevral efüzyonun tanı ve tedavi amaçlı boşaltılarak analiz edilmesi ile mümkündür. Yenidoğan döneminde şilotoraks tedavisinde konservatif yaklaşımlar cerrahi yöntemler kullanılmaktadır. Günümüzde konservatif yaklaşımlarla sonuç alınamayan olgularda, oktreotid tedavisi ile başarılı sonuçlar alındığı bildirilmektedir. Konjenital şilotoraksın prognozu sıklıkla iyi seyretmekte, ancak hidrops fetalis olgularında mortalite oranı artmaktadır. Bu yazıda ve otolog kan transfüzyonuna yanıt alınamayıp oktreotid ile tedavi edilen, hidrops fetalise bağlı bir konjenital şilotoraks olgusu sunulmuştur.

Congenital chylothorax is a rare cause of pleural effusion in the newborn infant. It occurs twice as often in males, and the incidence has been reported as 1/10.000-15.000. There is controversy about the etiology of congenital chylothorax. The diagnosis can be made after analysis of the pleural fluid drained by thoracentesis or chest tube placement. During neonatal period, chylothorax treatment is composed of conservative and surgical therapies. Nowadays, for cases among which conservative therapies fail, treatment with octreotide has been reported to be beneficial with promising results. The prognosis of congenital chylothorax is good but in cases of hydrops fetalis, mortality is increased. A neonate with congenital chylothorax due to hydrops fetalis who was successfully treated with octreotide after failure of autologous blood therapy is presented in this case report.