hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Politik Reklam Aracı Olarak Youtube: Türkiye’de 2015 Genel Seçimlerinde Siyasi Parti Reklam Videolarının Çok Modlu Söylem Analizi
Youtube As A Political Advertising Tool: A Multimodal Discourse Analysis Of Political Party Advertising Videos in the 2015 General Elections in Turkey
Yazar: Şahin, Tolga; Koç Akgül, Selma; Pazarbaşı, Betül
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 2, 2022
Anahtar kelimeler: Political Communication ; Siyasal İletişim ; YouTube,Dijital medya,İdeolojik söylem,Çok modlu söylem analizi ; Youtube,Dijital Medya,İdeolojik Söylem,Çok Modlu Söylem Analizi,Youtube As A Political Advertising Tool: A Multimodal Discourse Analysis Of Political Party Advertising Videos in the 2015 General Elections in Turkey,Digital Media,Ideological Discourse,Multimodal Discourse Analysis ; Youtube,Dijital Medya,İdeolojik Söylem,Çok Modlu Söylem Analizi,Youtube As A Political Advertising Tool: A Multimodal Discourse Analysis Of Political Party Advertising Videos in the 2015 General Elections in Turkey,Digital Media,Ideological Discourse,Multimodal Discourse Analysis ; Digital Media,Ideological Discourse,Multimodal Discourse Analysis,Youtube

Dijital medya siyasal iletişim alanında yaygın olarak tercih edilmekte, politik reklamlara ilişkin analizler önem kazanmaktadır. Bu çalışma; 2015 Genel Seçim döneminde siyasi partilerin YouTube üzerinden paylaşıma sundukları reklam videolarında kolektif kültür ve inançla ilgili hangi egemen söylem ve sembollere yer verdiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Analiz kapsamında, Türkiye’de Haziran – Kasım 2015 tarihilerinde gerçekleştirilen siyasal seçim kampanya sürecinde TBMM’de grubu bulunan 4 siyasi partinin YouTube’a yüklemiş oldukları ve en çok izlenen reklam videoları, Van Dijk’in eleştirel ideolojik çözümleme kategorileri; Arthur Asa Berger’in çok modlu söylem çözümlemesi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, her siyasi partinin seçim videolarında konjonktüre uygun bir temayı çeşitli sembol, mitler, renk ve müzikle harmanlayarak seçmen kitlesinin beğenisine sunduklarını ortaya koymuştur.

In this research, it is aimed to reveal which dominant discourses and themes related to collective culture and faith have been redesigned in their own political ideological context in the election videos that political parties have shared on the Youtube platform during the 2015 General Election period.In this study, in Turkey, in June – November 2015 election campaign political process that is performed on the Türkiye Büyük Millet Meclisi in the group of four political parties political party political advertising and most watched videos on YouTube, which is installed with a name taken, together with a critical analysis of the ideological categories of Van Dijk; Arthur Asa Berger's method of using multimodal discourse analysis videos were analyzed.As a result of the research, it was seen that voters of each political party designed their own ideological discourses by choosing a theme appropriate to the conjuncture in their election videos to make a common discourse, blending symbols and myths appropriate to this theme with color and music.
Türkiye’de Yönetimsel Aklın İnşası: I. Aile Şûrası Kararları’nın Analizi
Türkiye’de Yönetimsel Aklın İnşası: I. Aile Şûrası Kararları’nın Analizi
Yazar: Tuzcuoğlu, Beyhan Çağrı
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 78 No. 2, 2021
Anahtar kelimeler: Public Administration ; Kamu Yönetimi ; Yönetimsellik,Aile şûrası,Disiplin mekanizmaları,Güvenlik mekanizmaları,Yönetimsel akıl ; Yönetimsellik,Aile şûrası,Disiplin mekanizmaları,Güvenlik mekanizmaları,Yönetimsel akıl ; Yönetimsellik,Aile şûrası,Disiplin mekanizmaları,Güvenlik mekanizmaları,Yönetimsel akıl ; Yönetimsellik,Aile şûrası,Disiplin mekanizmaları,Güvenlik mekanizmaları,Yönetimsel akıl

1980’lerin başından itibaren Türkiye kapsamlı bir ekonomik ve siyasal dönüşüm sürecine girmiştir. Bu dönüşümün temeli, Foucault’nun yönetimsellik (governmentality) adını verdiği yeni yönetim biçimini adapte etme çabasıdır. Özellikle Batı ülkelerinde büyük oranda yerleşmiş olan bu yeni yönetim biçimine geçmek için bu örnekler de incelenerek önemli reformlara girişilmiş ve birçok yeni kurum oluşturulmuştur. Bu kurumlardan ikisi olan Aile Araştırma Kurumu ve Aile Şûrası koordineli bir şekilde çalışarak bu dönüşümde önemli bir işlev görmüş, bu dönüşümün yol haritasını çıkarmak misyonunu üstlenmişlerdir. Bu makalenin iddiası, adı bu şekilde konulmasa da, Aile Şûrası raporlarında ortaya konulan temel meselenin Türkiye’nin yönetimsel iktidar tekniklerini nasıl adapte edeceği sorunu olduğu ve üretilen politika ve projelerin yönetimselliğe geçiş için bir yol haritası şeklinde kurgulandığıdır. Bu çalışmada, 1990 yılında toplanan I. Aile Şûrası kararları üzerinden bir söylem analizi yapılarak Türkiye’de bu yeni yönetimsel aklın inşa edilme sürecinin başlangıç aşaması incelenecektir. Bu çalışmanın temel sorusu, bu yeni yönetim anlayışına geçişin nasıl planlandığı ve bu geçiş için hangi iktidar mekanizmalarının kullanılmasının önerildiğidir.

1980’lerin başından itibaren Türkiye kapsamlı bir ekonomik ve siyasal dönüşüm sürecine girmiştir. Bu dönüşümün temeli, Foucault’nun yönetimsellik (governmentality) adını verdiği yeni yönetim biçimini adapte etme çabasıdır. Özellikle Batı ülkelerinde büyük oranda yerleşmiş olan bu yeni yönetim biçimine geçmek için bu örnekler de incelenerek önemli reformlara girişilmiş ve birçok yeni kurum oluşturulmuştur. Bu kurumlardan ikisi olan Aile Araştırma Kurumu ve Aile Şûrası koordineli bir şekilde çalışarak bu dönüşümde önemli bir işlev görmüş, bu dönüşümün yol haritasını çıkarmak misyonunu üstlenmişlerdir. Bu makalenin iddiası, adı bu şekilde konulmasa da, Aile Şûrası raporlarında ortaya konulan temel meselenin Türkiye’nin yönetimsel iktidar tekniklerini nasıl adapte edeceği sorunu olduğu ve üretilen politika ve projelerin yönetimselliğe geçiş için bir yol haritası şeklinde kurgulandığıdır. Bu çalışmada, 1990 yılında toplanan I. Aile Şûrası kararları üzerinden bir söylem analizi yapılarak Türkiye’de bu yeni yönetimsel aklın inşa edilme sürecinin başlangıç aşaması incelenecektir. Bu çalışmanın temel sorusu, bu yeni yönetim anlayışına geçişin nasıl planlandığı ve bu geçiş için hangi iktidar mekanizmalarının kullanılmasının önerildiğidir.
AKP’li Yıllarda Türkiye Ekonomisi: Panoramik Bir Değerlendirme
Turkish Economy in the Years of AKP: A Panoramic Evaluation
Yazar: Atbaşı, Ferda; Öziş, Mustafa; Kurtulmuş, Miris Meryem
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2022
Anahtar kelimeler: Economics ; Ekonomi ; AKP,Türkiye Ekonomisi,İmalat sanayi,Sermaye hareketleri,Emek. ; AKP,Türkiye Ekonomisi,İmalat sanayi,Sermaye hareketleri,Emek. ; AKP,Türkiye Ekonomisi,İmalat sanayi,Sermaye hareketleri,Emek. ; AKP,Türkiye Ekonomisi,İmalat sanayi,Sermaye hareketleri,Emek

AKP hükümetinin ekonomi politikalarının değerlendirilmesinde genel bir uzlaşı vardır. Kimileri hükümeti 2002- 2013'yılları arasında temel ekonomik parametreler açısından başarılı bulurken, sonraki dönemde başarısızlığın sebeplerinin neler olduğu konusunda bahsedilen uzlaşma yerini ‘resmi’ ve ‘muhalif’ olmak üzere iki farklı açıklamaya bırakmıştır. ‘Resmi’ görüş, olası başarısızlığı ülke dışındaki ‘güçler’ tarafından mevcut hükümete karşı komplo yapıldığı senaryolarına dayandırmaktadır. ‘Muhalif’ görüş ise ikinci on yıldaki başarısızlığı ilk dönemde uygulanan politikaların değişmesine bağlamaktadır. Bu makalenin amacı, Türkiye ekonomisinin son yirmi yıldaki ekonomik performansına ilişkin mevcut görüşleri eleştirel bir şekilde tartışmak ve yeni bir görüş önermektir. Bunun için üç yönlü bir analiz yapılmıştır. İlk olarak, Türkiye ekonomisinin finansal ve endüstriyel performansı ve değişen ekonomi politikalarının sürdürülebilirliği betimsel bir veri analizi ile değerlendirilmektedir. Ardından, hükümetin kendi ürettiği ekonomik raporlardaki itiraf ve ifadelerin izlerini sürerek ‘uzlaşı’ eleştirel bir şekilde tartışılmaktadır. Son olarak, uygulanan ekonomi politikalarının bölüşümsel etkileri incelenmektedir.

There is a general consensus in the evaluation of the AKP government's economic policies. While some found the government successful in terms of basic economic parameters between 2002 and 2013, the consensus on the reasons for the failure in the post-period period left its place to two different explanations as "official" and "opposition". The “official” view produces conspiracy scenarios against the current government, by resorting to the discourse of foreign extremists if there is a failure. The "opposition" segment, attribute the failure of the government to the shift of the policies that were implemented in its first term. The aim of this paper is to critically discuss the existing views on the economic performance of Turkish Economy in the last two decades and propose a new one. To do this, we perform a three pillard analysis. First, the financial and the industrial performance and the sustainability of the shifting policies of Turkish economy are evaluated by a descriptive data analysis. Next, we critically discuss the “concensus” by tracing the self-expressions of the government’s own economic reports. Lastly, we examine the distributional effects of the ongoing economic policies specifically focusing on the actual impact on local and international capital-friendly policies on the labor market.
Osmanlı Devletinde İktidarın Meşruiyeti Üzerine
Osmanlı Devletinde İktidarın Meşruiyeti Üzerine
Yazar: Altuntaş Duman, Nezahat
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 78 No. 4, 2021
Anahtar kelimeler: Turkish Political Life ; Türk Siyasal Hayatı ; Osmanlı devleti,iktidar,meşruiyet,örf,İslam hukuku (şeriat) ; Osmanlı Devleti,İktidar,Meşruiyet,Örf,İslami gelenekOn the ; Osmanlı Devleti,İktidar,Meşruiyet,Örf,İslami gelenekOn the ; Osmanlı Devleti,İktidar,Meşruiyet,Örf,İslami gelenekOn the

Osmanlı Devleti’nde, iktidarın meşruiyetinin sultana bağlı bir bürokrasi aracılığıyla güç ve korku ile sağlandığı düşüncesi özellikle Batılı kaynaklarda dikkat çeker. Ancak meşruiyet konusundaki çalışmalar göstermiştir ki, bir siyasal iktidar toplumda taban bulmadıkça varlığını sürdüremez. Osmanlı Devleti’nin 6 yüzyıl süren uzun imparatorluk süreci boyunca meşruiyetini neye dayandırdığı ve nasıl bu kadar uzun süre devam ettirebildiği, merak edilen sorulardandır. Osmanlı Devleti, siyasal yapısını ve iktidarın meşruiyetini Türk-Oğuz geleneği -örf-töre- ve İslam hukukunu -şeriat- birbirini tamamlayacak şekilde bir arada kullanarak bu iki gelenek üzerinden güçlü bir şekilde temellendirmiştir. Ancak vurgulanması gereken nokta, bu ikili meşruiyet alanının güçlü bir devlet anlayışıyla desteklenmesidir. Söz konusu güçlü Osmanlı devletinin dayandığı “İslam’ın ve tebaanın dolayısıyla adaletin-düzenin koruyucusu olma misyonu” siyasal iktidarın meşruiyetinin de temel ideolojisi ve gerekçesi olmuştur. Güçlü Osmanlı Devleti gücünü koruduğu sürece sultanın meşruiyeti de varlığını sürdürmüştür.

Osmanlı Devleti’nde, iktidarın meşruiyetinin sultana bağlı bir bürokrasi aracılığıyla güç ve korku ile sağlandığı düşüncesi özellikle Batılı kaynaklarda dikkat çeker. Ancak meşruiyet konusundaki çalışmalar göstermiştir ki, bir siyasal iktidar toplumda taban bulmadıkça varlığını sürdüremez. Osmanlı Devleti’nin 6 yüzyıl süren uzun imparatorluk süreci boyunca meşruiyetini neye dayandırdığı ve nasıl bu kadar uzun süre devam ettirebildiği, merak edilen sorulardandır. Osmanlı Devleti, siyasal yapısını ve iktidarın meşruiyetini Türk-Oğuz geleneği -örf-töre- ve İslam hukukunu -şeriat- birbirini tamamlayacak şekilde bir arada kullanarak bu iki gelenek üzerinden güçlü bir şekilde temellendirmiştir. Ancak vurgulanması gereken nokta, bu ikili meşruiyet alanının güçlü bir devlet anlayışıyla desteklenmesidir. Söz konusu güçlü Osmanlı devletinin dayandığı “İslam’ın ve tebaanın dolayısıyla adaletin-düzenin koruyucusu olma misyonu” siyasal iktidarın meşruiyetinin de temel ideolojisi ve gerekçesi olmuştur. Güçlü Osmanlı Devleti gücünü koruduğu sürece sultanın meşruiyeti de varlığını sürdürmüştür.
Bölgesel Düzen Anlayışında Değişim: Hegemonik Bölgeselcilikten Yeni Bölgeselciliğe Geçiş
Change in the of Regional Order Approach:  Transition from Hegemonic Regionalism to New Regionalism
Yazar: Kolasi, Klevis; Akdevelioğlu, Atay; Özen, Çınar
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 78 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Regionalism,New Regionalism,Regional Orders,Neoliberal Globalization,Theories of International Relations ; Bölgeselcilik,Yeni Bölgeselcilik,Bölgesel Düzenler,Neoliberal Küreselleşme,Uluslararası İlişkiler Teorileri

Bölgeselcilik ve küreselleşme, ne ölçüde rakip siyasi proje ve görüşlere işaret eder? Makalenin temel sorunsalı, bu sorudur. Liberal uluslararası düzenin çözülmesiyle ilgili tartışmalardan beslenen mevcut literatür, yeni bölgeselcilik dalgasını küreselleşme karşıtlığı biçiminde değerlendirme eğilimindedir. Bu makale, literatüre hakim olan bu karşıtlığı sorgulayarak onu aşmanın akademik yararları üzerine odaklanmaktadır. Makale, Yeni Bölgeselcilik yaklaşımına dayanarak, yeni bölgeselcilik sürecinin, hem neoliberal küreselleşmenin bir bileşeni, hem de onun doğurduğu sorunlara bir tepki olarak geliştiği varsayımından hareket etmektedir. Küreselleşme, yaygın biçimde, bütünleşme ile özdeşleştirilmektedir. Yeni bölgeselcilik ise tam tersine, küresel bütünleşme karşıtlığı olarak anlamlandırılmaktadır. Bu yaygın siyah ve beyaz ayrımı kadar net yargıları kabul etmek, aslında çok daha gri olan gerçekliği görmemizi engellemektedir. Dolayısıyla makalede şu sonuca varılmıştır: Yeni bölgeselcilik dalgası ne basitçe küreselleşme karşıtlığı biçiminde, ne de geleneksel bütünleşme olgusunun bir türü olarak anlaşılabilir. Aksine, neoliberal küreselleşmenin yıkıcı toplumsalsonuçları bağlamında ortaya çıkan yeni bölgeselcilik, küreselleşme sürecinin belirli yönlerini yeniden müzakere etmeyi amaçlayan bölgesel siyasi çabalara işaret eder.

To what extent do regionalism and globalization refer to competing political projects and views? The current literature, fed by the debates about the disintegration of the liberal international order, tends to view the new wave of regionalism as anti-globalisation. This article questions this dominant dichotomy in the literature and focuses on the benefits of overcoming it. Drawing on the New Regionalism approach, the article proceeds from the assumption that the new regionalism process develops both as a component of neoliberal globalization and as a reaction to the problems it poses. Therefore, the new wave of regionalism cannot be understood simply as anti-globalisation, or as a variant of the traditional phenomenon of integration. Rather, the new regionalism emerging in the context of the devastating social consequences of neoliberal globalization, points to regional political efforts aimed at renegotiating certain aspects of the globalization process.
İl Özel İdarelerinin "Özel"liği
“SPECIALITY” OF SPECIAL PROVINCIAL ADMINISTRATIONS
Yazar: Karakaya, Oral
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 80 No. 1, 2023
Anahtar kelimeler: Public Administration ; Kamu Yönetimi ; special provincial administration,local administration reform,decentralisation,autonomy,decentralized administration ; İl Özel İdaresi,Yerel yönetim reformu,Yerelleşme,Özerklik,Yerinden yönetim

İl özel idareleri, Türk yönetim yapısının en eski yerel birimidir. 1913 yılında bir kanunu muvakkatla tüzel kişiliğe kavuşturulan il özel idarelerinin görev, yetki ve sorumluluklarıyla organlarının yapısı 2005 yılına kadar büyük ölçüde korunmuştur. 2005’te ise belediyelerle birlikte il özel idareleri yeniden yapılandırılmıştır. 2006 ve 2008 yıllarında gerçekleştirilen mevzuat değişiklikleriyle il özel idareleri ağırlıklı olarak merkezi yönetimin yatırımlarını taşrada gerçekleştiren birimlere dönüşmüştür. Böylece il özel idareleri, yerellik ve merkezilik arasında, ya da ötesinde bir işleve sahip olmuştur. Bu makalede, il düzeyinde örgütlenmiş bu yerel yönetim tüzel kişiliğinin adında yer alan “özel” nitelemesinin çözümlenmesi, bunun sonucunda da il özel idarelerinin yerel yönetim birimi olma vasfının tartışılması hedeflenmiştir. Bu tartışma, Anayasa’nın ya da idare hukukunun tüzel kişilik ve yerinden-merkezden yönetim kavramsallaştırmalarının dışında, yeni bir arayışı içermektedir. Bu amaçla öncelikle il özel idarelerinin tarihsel olarak yapısal ve işlevsel açıdan uğradığı değişimler, ardından da gelir yapıları, bazı merkezi yönetim görevleri için yaptıkları harcamalar, altyapıya ve kırsal alana yönelik giderleri analiz edilmiştir.

Special Provincial Administrations (SPA) are the oldest local administration units of the Turkish administrative system. The duties, competencies, responsibilities and the structure of the organs of the SPA’s, which were temporarily brought into public legal personality by a law in 1913, were largely preserved until 2005. In 2005, SPA’s and municipalities were restructured. With the reforms made in 2006 and 2008, SPA’s have turned into units that mainly carry out the investments of the central administration in the provinces. Thus, SPA’s had a function between or beyond locality and centrality. In this article, it is aimed to analyze the “private” character of this local government, and the qualification of SPA’s. This discussion includes a new search outside of the Constitutional or Administrative Law’s conceptualizations of legal entity and decentralized administration. For this purpose, first of all, the historical structural and functional changes of SPA’s, then their income structures, their expenditures for some central government duties, their expenditures on infrastructure and rural areas were analyzed.
Kadınların Gayri Resmi Barış Süreçlerindeki Rolünün Kadın Haklarına Yönelik Çıktıları: Güney Afrika Örneği
OUTCOMES OF THE ROLE OF WOMEN IN INFORMAL PEACE ACTIVITIES ON WOMEN'S RIGHTS: THE CASE OF SOUTH AFRICA
Yazar: Köse, Bahar; Eminoğlu, Ayça
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 3, 2023
Anahtar kelimeler: International Relations ; Uluslararası İlişkiler ; Formal Peace,Informal Peace,South Africa,Women Right,Gender ; Resmi barış,Gayri resmi barış,Güney Afrika,Kadın hakları,Toplumsal cinsiyet

Tüm zamanlarda ve dünyanın her yerinde kadınlar ekonomiden sağlığa, eğitimden dış politikaya hayatın her alanından dışlanma ve ikincil bir statüye indirgenme durumuyla karşı karşıya kalmaktadır. Bu durum barışın sağlanması ve toplumun yeniden yapılanması söz konusu olduğunda da geçerliliğini korumaktadır. Bu doğrultuda kadınlar toplumun geleceğinin inşa edildiği resmi masalardan dışlanmakta ve kadınların çabaları çoğunlukla gayri resmi bir statüye indirgenmektedir. Gayri resmi süreçlerde kadınlar gerek bireysel gerekse örgüt halinde toplumun geleceğinin inşasında önemli görevler üstlenmektedir. Bu çalışmanın amacı barışı resmi süreçlerin ötesinde ele alarak kadınların gayri resmi çabalarının kadın hakları bakımından ülkenin geleceğine yaptığı önemli katkıları vurgulamaktır. Bu doğrultuda Güney Afrika örneğini ele alarak kadın örgütlerinin stratejik hamlelerinin mevzuattaki yansımaları incelenmiştir. Neticede kadınların gayri resmi faaliyetlerinin resmi süreçleri önemli ölçüde etkilediği ve kadınlara yasal ehliyet, siyasi temsil, nafaka, aile içi şiddetten korunma vb. pek çok yasal hak tanıdığı sonucuna varılmıştır. Bu vesileyle gayri resmi barış süreçlerinin önemi ve barış süreçlerine kadın katılımının önemli çıktıları gibi konulara da dikkat çekilmiştir.

At all times and all over the world, women are excluded from all aspects of life, from economy to health, from education to foreign policy, and are reduced to a secondary status. This is also valid when it comes to ensuring peace and restructuring society. Women are excluded from the official tables on which the future of society is built, and women's efforts are often reduced to informal status. In informal processes, women play an important role in the construction of the future of society, both individually and as an organization. The aim of this study is to emphasize the important contributions of women's informal efforts to the future of the country in terms of women's rights, by addressing peace beyond formal processes. In the study, the reflections on the strategic moves of women's organizations in the legislation were examined by taking the example of South Africa. As a result, women's informal activities significantly affect the official processes and women have legal capacity, political representation, alimony, protection from domestic violence, etc. It has been concluded that it confers many legal rights. In addition, attention was drawn to issues such as the importance of informal peace processes and the important outcomes of women's participation in peace processes.
Latin Amerika Tarımında Neoliberal Dönüşüm ve Karşı Hareketler: Brezilya MST (Topraksız Kır İşçileri) Hareketi Örneği
NEOLIBERAL TRANSFORMATION AND COUNTER-MOVEMENTS IN LATIN AMERICAN AGRICULTURE: THE CASE OF THE BRAZILIAN MST (LANDLESS RURAL WORKERS) MOVEMENT
Yazar: Çelik, Serkan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 79 No. 4, 2023
Anahtar kelimeler: Labor Economics ; Çalışma Ekonomisi ; MST,Landless Rural Workers,Agriculture,Social Movements,Noliberalism ; MST,Topraksız kır işçileri,Tarım,Toplumsal hareketler,Neoliberalizm

Latin Amerika’da toplumsal hareketler neredeyse kıtanın tamamını kaplayan ve tarım, üretim, mülkiyet talepleri ile şekillenen bir yapıya sahiptir. Brezilya’da da farklı çiftçi ve tarım hareketleri etkinlik göstermiş ancak ülke çapında örgütlü bir hale gelememiştir. MST hareketi ülke çapında örgütlenen, üretim, planlama, yaşam, tüketim ve bölüşüm ilişkilerinin tamamına ilişkin hedef ve planları içeren toplumsal hareket olmuştur. Bu çalışmada Brezilya’da faaliyet gösteren MST hareketinin tarihçesi, mücadele süreçleri ve uygulama alanlarının tarım sermayesi ve neoliberal politikalar karşısındaki konumlanışını incelemek temel amaçtır. Hareketin geçirdiği süreçlerde halklar, gruplar, politik yapılar ile etkileşimleri farklı dönemlerde uygulamaya koydukları politikaları ve bunun tarımsal üretim, işgücü ve toplumsal yaşama etkileri de incelenen konular olmuştur.

Social movements in Latin America span practically the whole continent and are driven by agricultural, production, and property concerns. Different farmers' and agricultural movements in Brazil have been active, but they have not been able to organize on a national scale. The MST movement has evolved into a nationwide social movement with aims and strategies for all aspects of production, planning, living, consumption, and distribution. The primary goal of this research is to investigate the history of the MST movement in Brazil, its struggles, and the positioning of its fields of activity in the face of agricultural capital and neoliberal policies. The interaction of the movement with peoples, groups, and governmental institutions in the processes it has undergone, the policies it has implemented at various points in time, and the impact on agricultural productivity, labor, and social life have all been investigated.