hakansabunis/tr-academic-research-agent-index huggingface dataset:
Değişen Üniversite-Sanayi İşbirliğinde Üniversite Örgütlenmesi
Organization of University in a Changing University-Industry Relationship
Yazar: Erdil, Erkan; Pamukçu, M.teoman; Akçomak, İ.semih; Erden, Yelda
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 68 No. 02, 2014
Anahtar kelimeler: Business Administration ; İşletme ; University-industry cooperation, university organization, research centers, researcher, restructuring of higher education. ; Üniversite-sanayi işbirliği, üniversite örgütlenmesi, araştırma merkezleri, araştırmacı, yükseköğretimin yeniden yapılandırılması

Yükseköğretim sisteminin yeniden yapılandırılması Türkiye’deki en hararetli tartışma konularından birisidir. Pek çok üniversite bu konudaki görüşlerini, genel yapılanmanın ne şekilde olması gerektiği konusunda ayrıntılı bilgiler içeren raporlar vasıtasıyla açıklamışlardır. Bu makale geleceğin üniversite örgütlenmesine üniversite-sanayi ilişkileri özelinde yaklaşmaktadır. Teknolojik gelişme ve küreselleşme hem üniversitenin hem de sanayinin işleyişinde köklü değişikliklere neden olmaktadır. Bu ortamda üniversite örgütlenmesi nasıl olmalıdır? Bu makalede yükseköğretim sisteminin yeniden yapılandırılması konusundaki tartışmalara katkısı olacağını düşündüğümüz önerilerde bulunarak bu soruya yanıt aranmaktadır.

Restructuring of higher education is one of the most lively debated topics in Turkey. Most universities in Turkey expressed their opinions on restructuring of higher education by approaching the issue in a more general way. In this paper, we approach this issue from a more specific angle by focusing on university-industry relations. Technological advancement and globalization have substantial effects on the structure of the university and the industry. How should the university system be organized in such an environment? This paper aims at answering this question by making suggestions that could be useful in the ongoing debate about restructuring of higher education system in Turkey.
Yunanistan Komünist Partisi (KKE) ve Makedonya Sorunu (1946-49)
The Communist Party of Greece (KKE) and the Macedonian Question (1946 – 49)
Yazar: Ertuğ, Deniz
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 68 No. 02, 2014
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; The Communist Party of Greece, the Macedonian Question, Slavo-Macedonians, The Communist Party of Yugoslavia, Josip Broz Tito. ; Yunanistan Komünist Partisi, Makedonya Sorunu, Slavo-Makedon, Yugoslavya Komünist Partisi, Josip Broz Tito

19. yüzyıldan itibaren Makedonya üzerindeki mücadele Balkan komünist partilerini kendi ideolojik prensipleri ile çatışmaya sürükledi. Tüm bu partiler bölgeye yönelik milliyetçi bir politika ortaya koydular. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı Yunanistan Komünist Partisi (KKE)’nin Makedonya sorunu ile ilgili politikasının Marksist-Leninist gelenekle uyuşup uyuşmadığının analiz edilmesidir. Çalışmanın ilk bölümünde Marksist geleneğin “ulusal sorun”a dair bakış açısı ana hatlarıyla belirtilmiş ve 1900-1930 süreci detaylandırılmıştır. İkinci bölüm partinin Makedonya politikasının Stalin’in baskısına karşı parti içinden gelen muhalif kanat tarafından belirlendiği 1930’lu yıllara ayrılmıştır. Üçüncü ve dördüncü bölümde ise iç savaşın sonuna yaklaşıldığı 1940’lar ele alınmıştır. Son bölümde iç savaşın bitişiyle partinin Makedonya politikasında yaptığı yeni düzenlemelere değinilmiştir.

The struggle over Macedonia from the nineteenth century onwards led the Balkan communist parties to a major conflict with their own ideological principles. All of these parties demonstrated a rather nationalist political attitude regarding the region. In this context, the aim of this study is to analyse whether the Macedonian policy of the KKE (the Communist Party of Greece) is in accordance with the traditional Marxist-Leninist position on the “national question”. In the firstpart the Marxist perspective on the national question is explained in a broad sense and the period of 1900-1930 is elaborated. In the second part, the the Macedonian policy of the party during 1930s is focused which was driven by the inner party reaction against Stalin. The third and the fourth chapters are on the 1940s which were remarked by the end of the Greek civil war. In the last chapter the new regulations on the Macedonian policy of the party which were made after the Greek civil war are elaborated.
Soğuk Savaş'ın Barışçıl Olarak Sona Ermesi ve Uluslararası İlişkiler Teorileri
The Peaceful Ending of the Cold War and International Relations Theories
Yazar: Kolasi, Klevis
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 68 No. 02, 2014
Anahtar kelimeler: Political Science ; Siyaset Bilimi ; Soğuk Savaş’ın sonu, uluslararası ilişkiler teorileri, ABD, realizm/neo-realizm, savaş ; The End of the Cold War, international relations theories, USA, realism/neo-realism, war

Bu makale, Soğuk Savaş’ın sonunun Uluslararası İlişkiler teorileri tarafından neden öngörülmediğini incelemektedir. Soğuk Savaş’ın sonu Uluslararası İlişkiler teorileri açısından iki açıdan beklenmeyendi. Birincisi çift kutuplu yapının sürdürülmesi beklenirken bu yapının dönüşmesi ve ikincisi de bu dönüşümün barışçıl olmasıydı. Uluslararası İlişkiler teorilerinin Soğuk Savaş’ın sonunu öngörememesinin bu alanda Realizm ve özellikle Neo-realizmin hakimiyetiyle ilgili olduğu ileri sürülmektedir. Bu nedenle özellikle Neo-realizmin temel varsayımları ve Soğuk Savaş’a bakışı değerlendirilmiştir. Dönüşümün barışçıl olmasının ise Neo-realizmin savaş ile ilgili varsayımlarıyla ve genel mantığıyla bağdaşmadığı fikri savunulacaktır. Bunun yanında Neo-realizmin hakimiyetinin benimsediği pozitivist bilim felsefesiyle ve özellikle ABD’nin dünya politikasındaki konumuyla yakından ilişkili olduğu ve bu nedenle düzenin devamlılığını, yani “uzun barış”ı açıklamaya odaklanırken değişim olanaklarının görmezlikten gelinmesine neden olduğu da ayrıca gösterilmeye çalışılacaktır. Son olarak Soğuk Savaş’ı sona erdiren süreçle ilgili ortaya atılan farklı görüşler tartışılarak, bu sonun Neo-realizmin bakmayı reddettiği etkenlerden kaynaklandığı gösterilecektir.

This article focuses on the failure of International Relations theories to anticipate the end of the Cold War. The end of the Cold War regarding International Relations theories was unexpected in two ways. The bipolar structure was resolved and transformed while it was thought to endure and secondly this trasformation come out to be peaceful. It is argued that the failure to anticipate the end of the Cold War by theories of International Relations is primarily related to the dominance of Realism and especially neorealism on this subject. Thus, this paper is focused especially on the central assumptions of neo-realism and its view of the Cold War. The peaceful end is argued to be inconsistent with assumptions of neo-realism about war as well as its general logic. Besides, it will be shown that the dominance of neo-realism is closely related to its commitment to positivism and especially the US position in world politics, thus the focus given to explain the endurance of the order or the “long peace” caused to overlook the possibilities for change. Finally after discussing different views about the process of ending the Cold War, it will be shown that this end was caused by factors necglected by Neo-realism.
Machiavelli Düşüncesinde Cumhuriyetçi Özgürlük ve Kurucu Lider İmgesi
Republican Freedom and Founder Leader Image in Machiavelli Thought
Yazar: Öztürk, Armağan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 68 No. 02, 2014
Anahtar kelimeler: Business Administration ; İşletme ; Machiavelli, republic, ethic, leadership, humanism ; Machiavelli, cumhuriyet, ahlak, liderlik, hümanizma

Bu makalede Machiavelli’nin ahlak ve siyaset üzerine görüşleri ayrıntılı bir şekilde ele alınarak cumhuriyetçi özgürlük ve kurucu lider temalarının bahsi geçen düşünüş içerisinde yeri tartışmaya açılacaktır. Machiavelli’nin devleti kuran prensten tam olarak ne beklediği ve bu bağlamda kurucu liderle cumhuriyetçi hassasiyet arasında gerilim olup olmadığı meselesi yürüteceğimiz tartışmanın temelindeki sorunsalı karakterize eder. Tabii böylesi bir sorunsal virtue ve fortuna gibi kavramları irdelemeyi ve hikmet-i hükümet özelinde Makyavelizmin sınırları hakkında konuşmayı zorunlu kılar. Sonuçta varacağımız yer ise kurucu lider imgesinde kristalize olan güçlü prens özleminin Machiavelli felsefesi içerisinde araçsal bir değere sahip olduğu üzerinedir.

In this article, the thoughts of Machiavelli on ethics and politics will be addressed in detail and the republican freedom and founder leader themes will be opened to discussion with regards to the mentioned thought. The main problematic on the base of the discussion is characterized by the issues that what Machiavelli expects from the prince who is the founder of the state; and in this respect whether there is a tension between the founder leader and republican sensibility. Of course, such a problematic necessitates to examine the virtue and fortuna concepts and to talk about Machiavelli on the basis of reason of state. As a result, we will come to a conclusion that the strong aspiration of prince which is crystallized in the founder leader image has an instrumental value in Machiavelli philosophy.
Sahra Altı Afrika Ülkelerinden Türkiye'ye İş Göçü
Sahra altı Afrika ülkelerinden Türkiye’ye iş göçü
Yazar: Şaul, Mahir
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 68 No. 01, 2014
Anahtar kelimeler: Sahra altı göç, Nijerya, Senegal, Kongo, Kamerun ; sub-Saharan African immigration, Nigeria, Senegal, Congo, Cameroon

Sahra altı Afrika ülkelerinden gelen göçmenler İstanbul’da en çok seyyar satıcı olarak görünürlük kazandı. Türkiye’nin ihracat faaliyetleri ile olan yakın ilişkileri ya da kendi aralarında yarattıkları sosyal ve kültürel kurumlar dışardan daha az biliniyor. Göç hareketinin altında iki büyük eşzamanlı gelişme yatıyor: Bir yandan Türkiye’nin Afrika ülkelerine açılması, devletin siyasi ve ticari girişimleri yanında özel yatırımlar, spor takımları, eğitim kurumları ve üniversite öğrencileri yoluyla kurulan bağlar, öte yandan Sahra altı ülkelerin son yıllarda gösterdiği iktisadi canlanma. Bu yazı bir yıllık alan araştırmasına dayanarak İstanbul’daki batı ve orta Afrikalı göçmenlerin gündelik yaşamlarını, aralarındaki hem ulusal köken ve yaşam tarzı hem de gelir seviyesi bakımından farklılıkları betimliyor, ücretli işçi, serbest meslek veya işletme sahipliği gibi uğraşılarını sıralıyor. Son bir bölüm göçün ülke ekonomisine ve toplumsal gerçeğine katkısını değerlendiriyor.

The population at large of İstanbul takes notice of the presence of large numbers of sub-Saharan immigrants from the ubiquity of African street vendors. The significant role that these immigrants assume in export and shipping activities, or the social and cultural activities in which they engage among themselves are much less widely known. Two developments underwrite this immigration movement. On the one hand Turkey’s opening to sub-Saharan Africa, its closer political and economic ties and the relations established through private investments, sport teams, schools, and university students; on the other, rising African growth rates, which stimulate both demand for imports and the desire for outmigration. This article is based on a yearlong fieldwork among West and Central African immigrants in İstanbul. It describes their social life and the range of economic positions they occupy, from daily wage work, to the provision of independent services and crafts, to business ownership. The article ends with a section assessing the economic and social contributions of the immigrants.
Ceza Yasasının Gölgesinde Siyaset
Politics under the Shadow of the Criminal Code
Yazar: Agtaş, Özkan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 67 No. 04, 2014
Anahtar kelimeler: Politics,crime,punishment,criminal code,criminalization of politics ; Siyaset, suç, ceza, ceza yasası, siyasetin kriminalleştirilmesi

Ceza yasası ve onun etrafında örülen bütün bir cezalandırıcı tertibat belki de hiç olmadığı kadar siyaset üzerinde tayin edici bir etkiye kavuşmuş görünüyor. Üstelik bu durum yalnızca yerel ve konjonktürel kimi etkilerle açıklanamaz. Bunlara dünya ölçeğinde genelleşmiş ve istikrar kazanmış kimi güçlü eğilimleri de eklemek gerekecektir. Fakat nihayetinde açık olan şey şudur ki, siyaset, hemen her yerde cezai terimlerin ve usullerin baskısı altına girmiş bulunuyor: Artık suç ile siyaseti, cezai kavramlar ile siyasi kavramları, kriminal şiddet ile siyasal şiddeti birbirinden ayıran eşik her zaman olduğundan çok daha belirsiz ve müphem. Tam da buradan hareketle bu makale, bir yandan suç ile siyaset arasındaki ilişkinin özellikle 1970'lerden itibaren genel olarak değişen niteliğini soruşturmayı deniyor, diğer yandan ise Türkiye'de siyasetin kriminalleştirilmesine cevaz veren kimi yasal düzenlemelere odaklanıyor.

It seems that the criminal code and the whole punitive disposition builded around it attain a decisive effect on politics today, maybe more than ever before. Moreover, this situation can not be explained only by some local and conjunctural effects. Some generalized and stabilized world-wide tendencies should be added to them also. After all, it is obvious that the politics is under the pressure of criminal terms and procedures almost everywhere: Now, the threshold between crime and politics, between criminal concepts and political concepts, between criminal violence and political violence is getting more unclear and ambiguous than ever before. Starting from this point of view, this article tries to inquire the changing characteristics of the relation between crime and politics since 1970's on the one hand, and on the other hand it focuses on some legal arrangements that allow the criminalization of politics in Turkey.
Türkiye'de Yükseköğretim Reformu ve ABD'de Endüstri-Üniversite İlişkisinin Tarihi
The Higher Education Reform in Turkey and the History of IndustryUniversity Relations in the United States
Yazar: Balaban, Utku
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 67 No. 04, 2014
Anahtar kelimeler: Higher Education Reform,industrial relations,Turkey,United States,hegemony ; Yükseköğretim Reformu, endüstri ilişkileri, Türkiye, Birleşik Devletler, hegemonya

Bu çalışma, Birleşik Devletler akademik yapısının tarihsel dönüşümünü incelemekte ve Türkiye’de Yükseköğretim Kurulu tarafından başlatılan yükseköğretim reformu tartışmalarına ilişkin eleştirel bir değerlendirme sunmaktadır. Temel tez, ABD akademisinin uzun erimde eklektik şekilde oluşmuş bir yapı olduğu ve bu nedenle Türkiye’de gerçekleştirilmesi düşünülen yükseköğretim reformu için bir örnek teşkil edemeyeceğidir. Çalışma, bu tezi ABD yükseköğretim yapısının tarihi üzerine bir inceleme ile desteklemekte ve Türkiye’ye dönük ihtiyaçları sanayi-akademi ilişkisine yoğunlaşan mevcut veri ile detaylandırmaktadır.

This article investigates the historical transformation of the U.S. academia and presents a critical assessment of the Council of Higher Education’s (YÖK) plans for the higher education reform in Turkey. The argument is that the structure of the U.S. academia has been formed in the long-run and through various eclectic processes. Thus, the related practices in the United States cannot be taken as a guide for the soughtfor reform in Turkey. The article supports this argument with a presentation of the studies on the history of higher education in the United States and uses the available data about the relationship between industry and academia in order to investigate Turkey’s current needs concerning its higher education structure.
Anayasa Mahkemesinin Belediye Meclislerinin Vergilendirme Yetkisiyle İlgili Kararına İlişkin Bir Değerlendirme
An Evaluation of the Constitutional Court’s Judgement on the Authority of Municipal Councils
Yazar: Öz, N. Semih
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 67 No. 04, 2014
Anahtar kelimeler: Decentralization,municipality income,taxation,property tax,taxing power ; Mali tevzin, belediye gelirleri, vergilendirme, emlak vergisi, vergilendirme yetkisi

Demokrasi geleneklerine ve idari yapılanma biçimlerine bağlı olarak belediye meclislerinin vergilendirme yetkisi ülkeden ülkeye farklılıklar göstermektedir. Sanayi devrimi sonrasında kentleşme olgusunun önemi artarken, yerel yönetimlerin görev ve sorumluluklarının artması, bu yönetimlerin kaynak gereksinimlerini de beraberinde getirmiştir. Benzer durum Türkiye için de geçerli olmuştur. Türkiye’de yerel yönetimler konusunda Cumhuriyetin ilk yıllarında Osmanlı Devletinden kalan uygulamalar büyük ölçüde sürdürülmüştür. 1948 yılında uygulamaya giren 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanununda, belediye meclislerine Yasada alt ve üst sınırları verilen maktu vergi, resim ve ücretleri belirleme yetkisi verilmiştir. Bu uygulama kısmen 1981 yılında yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununda devam etmiştir. Ancak 1982 Anayasasının vergilendirme ile ilgili kurallarının belediye meclislerine bu yetkiyi verip vermediği, uzun süre tartışma konusu olmuştur. Bu konuya ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi, geçtiğimiz günlerde verdiği bir kararında, belediye meclislerinin vergi tutarını belirleme yetkisinin olmadığı sonucuna varmıştır. Bu makalenin konusunu, Türkiye’de belediye meclislerinin vergilendirme yetkilerinin tarihsel perspektif içerisinde ve Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ile bağlantısı kurularak değerlendirilmesi oluşturmaktadır.

The taxation power of municipal councils varies from country to country depending on the democracy traditions and their administrative structures. Following the industrial revolution, the importance of urbanization phenomenon has increased. The revenue need of the local governments has also increased with their enlarging duty and responsibilities. A similar situation is also valid for Turkey. Regarding the issue of local governments, the Ottoman regulations were mostly maintained in the early years of the Republic. The rule of law numbered 5237, came into force in 1948, gave the authority to the municipal council to determine the amount of taxes and duties within the upper and lower limits established in the law. This situation preserved partially in the law numbered 2464 which took effect in 1981. However, there has been a long debate arguing whether the taxation regulations in the 1982 Constitution gave this right to the municipal councils. The aim of this paper is to evaluate the taxation rights of municipal councils in a historical perspective in relation to the European Charter of Local Self Government.
Yoksulluk Sorununu Görmeyen Bir Kalkınma Modeli Olarak Yönetişimci Kalkınma: Adana Örneği
Governance Development Model and Its Ignorance to Poverty Issue: The Adana Case
Yazar: Özkan, Hatice; Koç Kırdaş, Evren; Koç, Taylan
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 67 No. 04, 2014
Anahtar kelimeler: Yoksulluk, kalkınma, yönetişim, neo-liberalizm, Adana ; Poverty,development,governance,neo-liberalism,Adana

Yoksulluk kavramı, temelinde yatan eşitsizlik olgusu irdelenerek incelenmesi ve kavramlaştırılması gereken bir olgudur. Bu makalede yoksulluk ve kent ilişkisi ele alındıktan sonra yönetişim yaklaşımının kalkınma modelinin -bölüşümde adalet sorununa körlüğü çerçevesinde- Adana örneğinde somutlanmasına gayret edilecektir. Yoksulluk sorununa ve sosyal adalet, eşitlik gibi kavramlara kör bir kalkınma modeli olan yönetişimci kalkınma, mevcut egemenlik koşulları içerisinde zaten baskın konumda bulunan sermaye sınıfına, katılımcılık ve yerel demokrasi adına kamu kaynaklarının ve toplumsal iktidarın devredilmesiyle sağlanacak yeni bir hegemonya stratejisidir. Adana’nın bu çalışmada örnek olarak seçilmesinin nedenlerinden ilki, yönetişim mekanizmasının Adana’da önemli ölçüde işlerlik kazanmış olmasıdır. Neoliberalizmin eşitsiz gelişme ilkesi çerçevesinde işleyen yönetişim mekanizması, Adana özelinde ciddi dengesizlikler yaratarak işlemekte, sermaye çevrelerini her zaman olduğundan daha fazla güçlü kılmakta ve bu durum kentteki sosyo politik süreçler tarafından göz ardı edilmektedir.

Poverty is a concept that can only be examined and conceptualized by taking into account the inequality feature that lies in its core. Following a discussion on the relationship between poverty and urbanization, the study attempts to examine governance approach in its blindness to the matter of equity in distribution focusing on Adana example. Governance development model, which ignores issues like poverty, equity or social justice, is a new hegemony strategy used for transferring public resources and social power to the capital already holding dominant position in the existing conditions of sovereignty. In this respect, Adana provides a clear example for governance mechanism the operation of which has gained more significance in the last years. Governance mechanism, which operates within the unequal development principle of neoliberalism, has been creating significant disequilibrium and further elevating the strength of capital circles in Adana. The study explores this situation which is overlooked in the social-political processes of the city
Neoliberalizm ve Feminist Politikada " Sınıfsal Tutum"  Arayışları
Neoliberalism and Revisiting Class Perspective in Feminist Politics
Yazar: Özuğurlu, Aynur
Dergi: Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Vol. 67 No. 04, 2014
Anahtar kelimeler: Neoliberalizm, feminizm, kadın hareketi, sınıf, anaakım cinsiyet eşitliği ; Neoliberalism,feminism,women’s movement,class,gender mainstreaming

Feminizmin 1980 sonrası hakim yönelimi, politik olarak bölüşüm sorunlarından kimlik ve farklılık sorunlarına geçişi, kuramsal olarak da fenomenolojik ve hermeneutik modellerin hakimiyetini içeriyordu. Aynı yıllar, feminist hareketin, tarihinde daha önce hiç tecrübe etmediği ölçüde yerel ve küresel düzeyde hızla kurumsallaşmasına da tanık oldu ve bu süreç yer yer neoliberalizm küresel yeniden yapılanmasının temel aktörleriyle yakın ilişkilere, hatta işbirliğine evrildi. Nihayet, feminizmin geçmiş 30 yılından bugün geriye, Hester Eisenstein’in tabiriyle, “Marksizmle mutsuz evlilikten kapitalizmle tehlikeli flörte” dönüşen sorunlu bir ilişki kaldı. Bu geçmiş şimdi, kapitalizmin küresel krizi koşullarında feminizmin kendi konumu yeniden tarif etme ihtiyacının bir parçası olarak sorgulanmaktadır. Feminist politikada sınıfsal tutum sorunu, söz konusu sorgulamanın önemli alanlarından birini oluşturmaktadır. Bu çalışma, feminist yakın geçmişe dönük çözümlemeleri gözden geçirerek, neoliberalizme karşı feminist politikada sınıfsal ekseninin anlamını hakkında bir tartışma yürütmekte, bu amaçla, feminist yakın tarihe ilişkin bir sorgulama çerçevesi geliştirmektedir.

The shift from distributional issues to identity problems in politics and the dominance of hermeneutical and phenomenological models in social theory were the main tendencies of the recent history of feminism. This period also witnessed the successful institutionalisation of women’s movement at both domestic and international level, which has also partly evolved to the close relations, even collaborations, with the main global actors of neoliberalism. As Hester Eisentein argues, today what remains from the past 30 years of feminism is that the problem of ‘a dangerous liaison’ with capitalism. This recent past is now examined as a part of the need for the redefining of feminist standing under the conditions of global crisis of capitalism. Revisiting the class perspectives constitutes one of the crucial matters within the self-critical orientation of feminism to its own history. This study aims to discuss the meaning of class axis in the feminist politics by reviewing the last 30 years of women’s movement and to develop analysis framework for investigation of the recent past of feminism