ZİYA OSMAN SABA’NIN ŞİİRLERİNDE DİN İÇERİKLİ UNSURLAR
ZİYA OSMAN SABA’NIN ŞİİRLERİNDE DİN İÇERİKLİ UNSURLAR
Yazar: Özer, Hanife
Dergi: Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Vol. 43 No. 1, 2018
Anahtar kelimeler: Şiir,Din,Ziya Osman Saba,Dinsel varlık,Dinsel mekân,Dinsel kavram/terim

İlkşiirlerini Servet-i Fünûn dergisinde yayımlayan, 1928 yılında Yedi Meşale grubu içinde gördüğümüz ZiyaOsman Saba, şiirlerinde biyografik bilgilere yer veren şairlerimizden biriolarak kabul edilir.  Nitekim onunşiirlerindeki temlere genel olarak bakıldığında hırslardan uzak, sıradan/olağanbir yaşantının hasretini çeken mütevazı ve mutedil bir karakterinyansımalarıyla karşılaşılır. Bunagöre; “geçmişin/çocukluk günlerinin özlemi, o günlerin geri gelmeyeceğininbilinciyle içine düşülen melankolik atmosfer, bu atmosferden kurtulmanın ancakev ve aile ortamında mümkün olabileceğine duyulan inanç ve buna yönelik derinarzu, arzuladığı yaşantıya ulaşamayınca daima ve samimiyetle bağlı olduğuAllah’tan gelecek ölümü bekleme/dileme” şeklinde bir seyir izlediğini söylemekmümkündür. Şairin bütün bu tercihlerinin veya yönelişlerinin ise şiirinde bazıvarlık ve kavramları daha fark edilir hâle getirmesi ve şiirinin kelime kadrosuiçinde önemli bir yer tutması elbette kaçınılmazdır.    Buçalışmada Ziya Osman Saba’nın şiirlerinde kullandığı din içerikli sözvarlıkları tespit edilerek bunların yüklendikleri işlevler ele alınmıştır.Çalışmanın giriş bölümünde şairin şiiri hakkında kısa ve genel bilgilerverilmiştir. İnceleme kısmında Saba’nın şiirlerindeki dinsel unsurlar kullanımyoğunluğu bakımından tasnif edilmiş; “dinselvarlıklar, dinsel mekânlar ve dinselkavramlar / eylemler / nesneler” olmak üzere üç bölümde incelenmiştir.Sonuç kısmında Saba’nın kullandığı dinsel kavram ve terimlerin hangi kültüre,medeniyete ait oldukları veya hangilerini temsil ettikleri, şairin bunlarıseçmesinde hangi etmenlerin rol oynadığı ve bütün bunların ışığında söz konusuunsurların Ziya Osman Saba’nın şiirindeki işlevleri tartışılmıştır. 

İlkşiirlerini Servet-i Fünûn dergisinde yayımlayan, 1928 yılında Yedi Meşale grubu içinde gördüğümüz ZiyaOsman Saba, şiirlerinde biyografik bilgilere yer veren şairlerimizden biriolarak kabul edilir.  Nitekim onunşiirlerindeki temlere genel olarak bakıldığında hırslardan uzak, sıradan/olağanbir yaşantının hasretini çeken mütevazı ve mutedil bir karakterinyansımalarıyla karşılaşılır. Bunagöre; “geçmişin/çocukluk günlerinin özlemi, o günlerin geri gelmeyeceğininbilinciyle içine düşülen melankolik atmosfer, bu atmosferden kurtulmanın ancakev ve aile ortamında mümkün olabileceğine duyulan inanç ve buna yönelik derinarzu, arzuladığı yaşantıya ulaşamayınca daima ve samimiyetle bağlı olduğuAllah’tan gelecek ölümü bekleme/dileme” şeklinde bir seyir izlediğini söylemekmümkündür. Şairin bütün bu tercihlerinin veya yönelişlerinin ise şiirinde bazıvarlık ve kavramları daha fark edilir hâle getirmesi ve şiirinin kelime kadrosuiçinde önemli bir yer tutması elbette kaçınılmazdır.    Buçalışmada Ziya Osman Saba’nın şiirlerinde kullandığı din içerikli sözvarlıkları tespit edilerek bunların yüklendikleri işlevler ele alınmıştır.Çalışmanın giriş bölümünde şairin şiiri hakkında kısa ve genel bilgilerverilmiştir. İnceleme kısmında Saba’nın şiirlerindeki dinsel unsurlar kullanımyoğunluğu bakımından tasnif edilmiş; “dinselvarlıklar, dinsel mekânlar ve dinselkavramlar / eylemler / nesneler” olmak üzere üç bölümde incelenmiştir.Sonuç kısmında Saba’nın kullandığı dinsel kavram ve terimlerin hangi kültüre,medeniyete ait oldukları veya hangilerini temsil ettikleri, şairin bunlarıseçmesinde hangi etmenlerin rol oynadığı ve bütün bunların ışığında söz konusuunsurların Ziya Osman Saba’nın şiirindeki işlevleri tartışılmıştır.