Question: గులాబీ చిత్ర నిర్మాత ఎవరు ?

గులాబి




100 కు పైగా జాతులు కలిగి అనేక రంగులలో లభించే గులాబి , రోసాసీ కుటుంబానికి చెందినది, అన్ని కాలాలలో లభించే ఈ పూపొద లేదా తీగ రోసా  జాతికి చెందినది.కాండంపై పదునైన ముళ్ళను కలిగి ఉండే ఈ జాతి తిన్నని పొదలు, పైకి లేదా నేలపై పాకే మొక్కల సముదాయంగా ఉంటుంది.గులాబీలను ముళ్ళు కలిగినవిగా పేర్కొనడం తప్పు. సాధారణంగా రూపాంతరం చెందిన శాఖ లేదా కాండం ముళ్ళు కాగా, గులాబీలో రూపాంతరం చెందిన బాహ్య కణజాలం పదునైన ముందుకు పొడుచుకు వచ్చినట్లు ఉండే భాగాలు[ముళ్ళు]గా మారతాయి.ఎక్కువ జాతులు ఆసియాకి చెందినవైతే, కొన్ని జాతులు మాత్రం యూరోప్, ఉత్తర అమెరికా, వాయవ్య ఆఫ్రికాలకు చెందినవి. సహజమైనవి, సాగుచేయబడేవి, మరియు సంకర జాతులు అన్నీ కూడా సౌందర్యానికి మరియు సువాసనకి విస్తారంగా పెంచబడుతున్నాయి.[1]
కాడకు ఇరువైపులా ఒకదాని తరువాత ఒకటి వరుసగా ఈకవలె ఆకులు ఉండి, అండాకారంలో మొనదేలిన చిన్న పత్రాలు ఉంటాయి.మొక్క యొక్క కాండతో కూడిన తినదగిన భాగాన్ని గులాబీ పండు (రోజ్ హిప్ )అంటారు.గులాబి మొక్కలు వివిధ పరిమాణాలలో అనగా, మరీ చిన్నవి, చిన్నవి నుండి 20 మీటర్ల ఎత్తు వరకు పాకే తీగలు కూడా ఉంటాయి. ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాలకు చెందిన జాతులను తేలికగా సంకర పరచడం వలన అనేక రకాలైన తోట గులాబీలు అభివృద్ధి చెందాయి.
ఈ పేరు లాటిన్ పదమైన రోసా నుండి పుట్టినది , దక్షిణ ఇటలీలో గ్రీకు వలస ఐన అస్కాన్ నుండి: రోడాన్  (అయోలిక్ పదం: వ్రోదోన్ ), అరామిక్నుండి వుర్ర్డ్ ఎ  , అస్సిరియన్నుండి వుర్టిన్ను , పాత ఇరానియన్ *వర్ద (cf. అర్మేనియన్ వర్డ్ , అవేస్తాన్ వార్డా , సోగ్దియన్ వార్డ్ , 
మరియు హీబ్రూ ורד = వేరేద్ మరియు అరామిక్ ורדא: వంటి పదాలన్నీ పైన చెప్పిన గ్రీకు పదానికి ముందు వాడబడ్డాయి.
పార్థియన్<i data-parsoid='{"dsr":[2130,2137,2,2]}'>వర  ).[2][3]
గులాబీ పువ్వుల నుండి ఆవిరి ద్వారా తీయబడిన నూనె, గులాబీ అత్తరుని పరిమళ ద్రవ్యాలలో కొన్ని శతాబ్దాలుగా ఉపయోగిస్తున్నారు. గులాబీ నూనె నుండి తయారయ్యే రోజ్ వాటర్ను ఆసియా మరియు మధ్య ప్రాక్ దేశాల వంటలలో విరివిగా వాడుతున్నారు.గులాబీ రేకుల సారం నుండి తీసిన గులాబీ సిరప్కి ఫ్రాన్స్ ప్రసిద్ధి చెందింది. యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో ఫ్రెంచ్ గులాబీ సిరప్ ని గులాబీ స్కోన్ తయారీకి వాడతారు.
గులాబీ పండ్లు వాటిలోసి విటమిన్ కొరకు జామ్, జెల్లీ, మరియు మర్మలాడ్, మరియు టీ తయారు చేయడంలో వాడబడుతున్నాయి. వాటిని దంచి వడగట్టి గులాబీ పండ్ల రసాన్ని తయారు చేస్తారు.గులాబీ పండ్ల నుండి తయారయ్యే గులాబీ పండు గింజ నూనెను, చర్మ మరియు సౌందర్య సంబంధ ఉత్పత్తులలో వాడతారు.
వృక్ష శాస్త్రం

చాలా జాతులలో ఆకులు 5–15సెంటీమీటరుల పొడవు, ఈకవలె, ఉండి (3–) 5–9 (–13) చిన్న ఆకులు మరియు ఆకుల అడుగు భాగాన జతలుగా ఉంటాయి; ఈ చిన్న ఆకులు అంచు వలె గీతను కలిగి ఉంటాయి, మరియు కాండానికి లోపలి భాగంలో సాధారణంగా చిన్న ముళ్ళు ఉంటాయి.అధిక భాగం గులాబీలు ఆకు రాల్చేవి కానీ (ప్రత్యేకించి ఆగ్నేయ ఆసియా లో ) కొన్ని సతత హరిత లేక అటువంటి రకాలున్నాయి.
ఈ పువ్వులు చాలా వరకు ఐదు రేకలను కలిగి ఉంటాయి, Rosa sericea , వంటి రకాలు మాత్రం నాలుగు రేకలను కలిగి ఉంటాయి.ప్రతి రేక రెండు విభిన్న భాగాలుగా విడిపోతుంది మరియు అవి సాధారణంగా తెలుపు లేదా లేత గులాబీ రంగులలో ఉంటాయి, కొన్ని జాతులలో మాత్రం పసుపు లేదా ఎరుపు రంగులో ఉంటాయి.రేకల అడుగు భాగంలో ఐదు రక్షక పత్రావళి ఉంటాయి (లేక రోసా సేరిషియా, వంటి రకాలలో నాలుగు). ఇవి పైనుండి చూసినపుడు చూడడానికి తగినంత పొడవుగా ఉండి గుండ్రని రేకుల మధ్యలలో ఆకుపచ్చని సూదులలా కనిపిస్తాయి.రేకుల మరియు రక్షక పత్రావళి అడుగు భాగాన, అండాశయం ఉంటుంది.
గులాబీ యొక్క సగటు పండు రేగి పండు వలె ఉండి గులాబీ పండు (రోజ్ హిప్)గా పిలువ బడుతుంది. విప్పారిన ముఖము వంటి పువ్వులను పూసే గులాబీ జాతులు ఫలదీకరణానికి తేనేటీగలు మరియు ఇతరకీటకాలను ఆకర్షిస్తాయి, అందువలన పండ్లు కూడా ఉత్పత్తి అవుతాయి. దేశీ జాతి మొక్కలలో పూరేకులు బిగుతుగా ఉండి ఫలదీకరణకు ఆస్కారం ఇవ్వవు.చాలా జాతులలో పండ్లు ఎరుపు రంగులో ఉంటాయి, కానీ కొన్నిటిలో మాత్రం ముదురు ఊదా లేదా నలుపులో ఉంటాయి. (ఉదా.Rosa pimpinellifolia) ప్రతి పండు బయటి భాగం కండతో కూడి ఉంటుంది, హైపంతియం, దీనిలో 5–160 "విత్తనాలు" (సాంకేతికంగా ఎండిన ఒకే -గింజ కలిగిన పండ్లను అక్నే లని పిలుస్తారు) మంచి, తిన్నని నూగుతో కప్పబడి ఉంటుంది.కొన్ని జాతుల గులాబీ పండ్లు, ముఖ్యంగా డాగ్ రోజ్ (Rosa canina ) మరియు రుగోస రోజ్ (Rosa rugosa వంటివి మిగిలిన అన్ని మొక్కల కంటే ఎక్కువగా విటమిన్ సిని కలిగి ఉంటాయి.రేకులు మైనపు వంటి చర్మపు పొరను కలిగి ఉండి ఆకువలె పని చేస్తాయి.పండ్లను తినే పక్షులైన త్రష్ మరియు వాక్స్ వింగ్ లు మొదలైనవి గులాబీ పండ్లను తింటాయి, రెట్టలలో గింజలను వదలి వేస్తాయి. కొన్ని పక్షులు, ప్రత్యేకించి ఫించ్ జాతి పక్షులు గింజలను కూడా తింటాయి.

గులాబీ కాండం వెంట ఉండే పదునైన భాగాలను "ముళ్ళు" అని అన్నప్పటికీ, అవి నిజానికి సూదుల వంటి భాగాలు-బాహ్య చర్మం యొక్క బయటి పెరుగుదల (కాండం యొక్క బాహ్య కణజాలం).ఉదాహరణకు సిట్రస్ /0}లేదా పయ్రాకాంత  వంటి అసలైన ముళ్ళు ఉండే మొక్కలలో,అవి రూపాంతరం చెందిన కాండాలు, ఒక కణుపు వద్ద నుండి మొదలై ముల్లు పొడవునా, కణుపులను లేదా అంతరకణుపులను కలిగి ఉంటాయి.గులాబీ ముల్లు కొడవలి ఆకారంలో వంపు తిరిగి ఉంటాయి, ఇవి ఇతర మొక్కలపి గులాబీ పెరిగేటపుడు వ్రేలాడడానికి సహకరిస్తాయి.కొన్ని జాతులైన రోసా రుగోస  మరియు ఆర్. పిమ్పినేల్లి ఫోలియా వంటివి వత్తుగా ఉండే ముళ్ళను కలిగి ఉంటాయి, బహుశా పశువులు ఆకులను మేయకుండా కాపాడు కోవడానికి ఇది ఒక ఏర్పాటు కావచ్చు, లేదా గాలి ద్వారా వచ్చే ఇసుకను బంధించి నేల క్రమక్షయమును నివారించి దాని వేళ్ళను కాపాడుకోవడం కోసం కావచ్చు (ఈ రెండు జాతులు సామాన్యంగా తీరప్రాంతం లోని ఇసుకదిబ్బలపై పెరుగు తాయి.)ముళ్ళు ఉన్నప్పటికీ గులాబీ ఆకులను తరచూ లేళ్ళు తింటుంటాయి. కొన్ని రకాల గులాబీలకు ముళ్ళు ఉన్నప్పటికీ అవి వాడిగా ఉండవు. 
"గులాబీ
.
జాతులు
 
కొన్ని గులాబీ జాతుల ప్రతినిధులు
రోసా బంక్సియే: లేడీ బ్యాంక్స్ రోజ్
రోసా కాలిఫోర్నికా: కాలిఫోర్నియా రోజ్
రోసా కానినా: డాగ్ రోజ్, బ్రయార్ బుష్
రోసా కారోలిన: పాశ్చర్ రోజ్
రోసా చినేన్సిస్: చైనా రోజ్
రోసా డుమాలిస్: గ్లుకోస్ డాగ్ రోజ్
రోసా ఎగ్లంతెరియా: స్వీట్ బ్రయార్ లేక ఎగ్లన్టిన్ రోజ్
రోసా ఫోఎటిడ: ఆస్ట్రియన్ ఎల్లో లేదా ఆస్ట్రియన్ బ్రయార్
రోసా గల్లికా: గల్లిక్ రోజ్, ఫ్రెంచ్ రోజ్
రోసా గిగాన్టా (syn R. ఎక్ష్ ఒదోరత గిగాన్టా  )
రోసా గ్లుకా (syn. ఆర. రుబ్రిఫోలియా  ): రెడ్లీఫ్ రోజ్
రోసా లేవిగత (సైన్. R. sinica ): చెరోకీ రోజ్, కామెల్లియా రోజ్, మర్దన్ రోజ్
రోసా మజలిస్: సిన్నమోన్ రోజ్
Rosa minutifolia: బాజా రోజ్
Rosa moschata: మస్క్ రోజ్
Rosa multiflora: మల్టిఫ్లోర రోజ్
Rosa pimpinellifolia: స్కాచ్ రోజ్
Rosa rubiginosa (syn. R. eglanteria ): ఎగ్లన్టైన్ , స్వీట్ బ్రయార్
Rosa rugosa: రుగోస రోజ్, జపనీస్ రోజ్
Rosa virginiana (syn. R. lucida ): వర్జీనియా రోజ్
తెగుళ్ళు మరియు వ్యాధులు
గులాబీలకు అనేక రకాల వ్యాధులువస్తాయి, గులాబీ తుప్పుతెగులు (Phragmidium mucronatum ), గులాబీ నల్ల మచ్చ, మరియు బూజు తెగులు వంటివి.మొక్కపై వ్యాధి లక్షణాలను చూసిన తరువాత నివారణ చర్యల కంటే, ముందుగానే శిలీంధ్ర నాశకాలను పిచికారీ చేయడం ద్వారా గులాబీలలో వచ్చే శిలీంధ్ర వ్యాధులను నివారించ వచ్చు.మొక్కకు సోకిన తరువాత ఈ అంటురోగాన్ని పూర్తిగా తొలగించలేనప్పటికీ, ఛేదనం మరియు శిలీంధ్ర నాశకాలను వాడడం ద్వారా దాని వ్యాప్తిని తగ్గించవచ్చు.కొన్ని రకాల గులాబీలు మిగిలిన వాటితో పోల్చినపుడు అంత తొందరగా ఈ శిలీంధ్ర వ్యాధులకు లోనుకావు.
గులాబీని ఆశించే కీటకాలలో ముఖ్యమైనది అఫిడ్ (పచ్చ దోమ), ఇది రసాన్ని పీల్చి మొక్కను బలహీనం చేస్తుంది. (ఆడనల్లిఈ అఫిడ్లను ఆహారంగా తీసుకుంటుంది కనుక వీటిని గులాబీ తోటలలో ఉంచవచ్చు.) పురుగు మందులను తరచుగా పిచికారీ చేయడం మంచిదే ఐనప్పటికీ ఉపయోగకరమైన కీటకాలు నాశనం కాకుండా జాగ్రత్త వహించాలి.నాలుగు రెక్కల పురుగులైనలార్వాల (సీతాకోకచిలుకలు మరియు చిమ్మట పురుగుల)జాతులు గులాబీలను ఆహారంగా ఉపయోగిస్తాయి;గులాబీలను తినే నాలుగు రెక్కల పురుగుల జాబితా చూడుము.
సాగు

ఉద్యానవన కృషి లో గులాబీలను అంటు కట్టుట లేదా కొమ్మలను నాటుట ద్వారా వృద్ధి చేస్తారు.సాగు చేయబడినవి పువ్వుల కోసం ఎంపిక చేయ బడతాయి.వీటిని వేరుబోదెకు అంటు కట్టుట వలన, అవి బలిష్టంగా తయారై (ముఖ్యంగా పాత తోట గులాబీలు)వాటి స్వంత వేర్లను అభివృద్ధి చేసుకొన గలవు.పెరుగుతున్న కాలంలో గులాబీలకు ఒక రోజుకు 5 గంటల సూర్యరశ్మి అవసరమవుతుంది. వికసించి ఉన్నపుడు మరియు శీతాకాలంలో మంచు కురుస్తున్నపుడు గులాబీలు నిద్రాణ దశకు చేరుకుంటాయి.
గులాబీలు తోట మొక్కలుగా మరియు పూల అలంకరణ దారుల పూలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.అలంకరణలో వీటికి ఉన్న ప్రాధాన్యతతో పాటు, పరిమళ ద్రవ్యాల పరిశ్రమలో కూడా ఇవి గొప్ప విలువ కలిగి ఉన్నాయి.
సంకరములుమరియు సాగు చేయబడిన అనేక వేల రకాల గులాబీలు తోటలలో పెంచడానికి ఎంపిక చేయబడుతున్నాయి, చాలా వరకు రెండు పువ్వులు కలిగి, ఎక్కువ శాతం పుప్పొడి కాడలు అదనపు రేకలుగా ఉత్పరివర్తనం చెందిచబడి ఉంటాయి.19 శతాబ్ద ప్రథమంలో ఫ్రాన్స్ కి చెందినా జోసఫిన్ మహారాణితన మలమైసోన్ తోటలలో గులాబీల పెంపకాన్ని ప్రోత్సహించారు. ఇంగ్లాండ్ లోని విక్టోరియా తోట మరియు శ్మశానం ఐనఅబ్నీ పార్క్ శ్మశానంలో లోద్దిగ్స్ నర్సరీ వారి ద్వారా, 1840 లో వెయ్యికి పైగా జాతులతో రోసేరియుంను ఏర్పాటు చేయడం జరిగింది.
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు పెంపకందారులు రంగు, ఆకారం, అధిక ఉత్పత్తి, ఆకర్షణీయమైన పువ్వుపై దృష్టి పెట్టారు, ఇవి తక్కువ సువాసన లేదా అసలు సువాసన లేనివి. దీనికి వ్యతిరేకంగా "పాత-ఆకారం" కలిగిన చాలా గులాబీలు మంచి సువాసన కలిగి ఉంటాయి.
గులాబీలు సమశీతోష్ణ వాతావరణంలో బాగా పెరుగుతాయి. ఆసియాకి చెందిన జాతులు వాటి సహజ వాతావరణమైన ఉప-ఉష్ణమండల పర్యావరణంలో బాగా పెరగ గలవు.సరైన వేరుబోదెకి అంటు కట్టబడినపుడు, కొన్ని జాతుల గులాబీలు మరియు సాగు చేయ బడినవి ఉష్ణమండల వాతావరణంలో కూడా పుష్పించ గలవు.
తోట గులాబీలన్నిటికీ ఒకే రకమైన వర్గీకరణ చేయలేము. సాధారణంగా గులాబీలన్నిటినీ మూడు ముఖ్య సమూహాలలో ఉంచారు.
నాటు గులాబీలు
నాటు గులాబీలలో కొన్ని పైన పేర్కొన్న జాబితా లోనివి, కొన్ని వాటి సంకరములు.
పురాతన తోట గులాబీలు
పురాతన తోట గులాబీలు క్రింద పేర్కొన్న సమూహాలలో ఏదో ఒక దాని క్రింద వర్గీకరింప బడ్డాయి.సాధారణంగా,యూరోప్ లేదా మధ్యదరా ప్రాంతానికి చెందిన పురాతన తోట గులాబీలు తెలుపు, గులాబీ లేదా ఎరుపు రంగులలో చెట్లతో కప్పబడిన పొదలతో మంచి సువాసన కలిగిన రెండు పూవులు కలిగి ఉంటుంది.ఈ పొదల ఆకులు ఎక్కువ రోగనిరోధక శక్తి కలిగి ఉంటాయి, సాధారణంగా రెండు సంవత్సరాల వయసు కలిగిన మొక్కలు పుష్పిస్తాయి.

ఆల్బా
"తెల్ల గులాబీలు " అనే అర్ధాన్నిచ్చే ఈ పదం ఆర్. అర్వెన్సిస్ మరియు దానికి దగ్గరి సంబంధం కలిగిన ఆర్.ఆల్బా  నుండి ఆవిర్భవించింది. గ్రేట్ బ్రిటన్కు రోమన్ల ద్వారా తీసుకు రాబడినాయని భావించే ఈ పురాతన తోట గులాబీలు చాల పురాతనమైన వాటిలో ఒకటి. ఈ పొదలు సాలుకు ఒకసారి వసంత ఋతువులో తెలుపు లేదా లేత గులాబీ రంగులలో పుష్పిస్తాయి. ఈ పొదలు తరచుగా బూడిద- ఆకుపచ్చ రంగు ఆకులను కలిగి పైకి పెరుగుతాయి.ఉదాహరణలు:'ఆల్బా సేమిప్లేన','వైట్ రోజ్ అఫ్ యార్క్'.

గల్లికా
గల్లికా లేదా ప్రావిన్స్ గులాబీలు ఆర్. గల్లికా  , అనే మధ్య మరియు దక్షిణ యూరోప్కి చెందిన గులాబీల నుండి అభివృద్ధి చెందాయి. ది అపోతేకారీస్ రోజ్, ఆర్.గల్లికా ఆఫిసినలిస్, మధ్య యుగాలకి చెందిన మతాల వనాలలో పెంచబడి, ఇంగ్లీష్ చరిత్రలో రెడ్ రోజ్ అఫ్ లంకాస్టర్గా ప్రసద్ది చెందాయి.వేసవి కాలంలో పుష్పించే ఈ చిన్న పొదలు అరుదుగా 4' పైగా పెరుగుతాయి. సాలుకు ఒకసారి మాత్రమే పుష్పించే ఇతర తోట మొక్కల వలె కాక, గల్లికా తరగతిలో ఎరుపు, కుంకుమ రంగు మరియు నిండు ఊదాతో కూడిన రక్త వర్ణాలు ఉంటాయి.ఉదాహరణలు: 'కార్డినల్ డి రిచేల్యు', 'చార్లెస్ డి మిల్స్', 'రోసా ముండి' (ఆర్. గల్లికా వేర్సికలోర్  ).

డమస్క్
పురాతన కాలంలో సహజ సంకరములైన (రోసా మోస్చట x రోసా గల్లికా ) x రోసా ఫెడ్ త్స్చేన్ కోఅన. నుండి పుట్టినది.[4] డమస్క్ గులాబీలను పర్షియా నుండి యూరోప్ కి 1254 మరియు 1276 మధ్య కాలంలో తెచ్చిన ఘనత రాబర్ట్ డి బ్రీకి దక్కుతుంది, వంద సంవత్సరాలకు పూర్వం నుంచే యూరోప్ లో కనీసం ఒక డమస్క్ గులాబీ అయినా ఉండేదని చెప్పడానికి రోమన్ల గచ్చు పై వేసిన చిత్రాల (ఫ్రెస్కో) ద్వారా చెప్పవచ్చు.వేసవి డమస్క్ లు సాలుకు ఒకసారి మాత్రమే పుష్పిస్తాయి.ఆకురాలు కాలం లేదా నాలుగు కాలాల డమస్క్ లు క్షీణ దశలో మళ్ళీ పుష్పిస్తాయి:పునః పుష్పించే ఏకైక పాత యూరోప్ గులాబీ.ఈ పొదలు అడ్డదిడ్డంగా పాకుతూ భయంకరమైన ముళ్ళను కలిగి ఉంటాయి.గల్లికా లతో పోల్చినపుడు వీటి రేకలు వదులుగా ఉంటాయి, మరియు బలమైనవిగా, సువాసన కలిగి ఉంటాయి. ఉదాహరణలు:'ఇస్పహన్', 'మేడం హార్డీ'.
సెంటిఫోలియా లేక ప్రోవెన్స్
సెంటిఫోలియా గులాబీలు , పదిహేడవ శతాబ్దంలో నెదర్లాండ్స్,లో పెంచ బడ్డాయి, వాటికి ఉండే "వంద" రేకల వలన వాటికి ఆ పేరు వచ్చింది, వీటికి ఉండే గోళాకారం వలన వీటిని "కేబేజ్" గులబీలని కూడా తరచూ వ్యవహరిస్తారు. డమస్క్ గులాబీలను ఆల్బా లతో సంకరం చేయడం వలన పుట్టినవైన ఇవి, సాలుకు ఒకసారి మాత్రమే పుష్పిస్తాయి.వివిధ పరిమాణాలలో , విధాలలో ఉత్పరివర్తనాలను రూపొందించేందుకు ఇవి ప్రసిద్ధి చెందాయి, వీటిలో నాచు గులాబీలు మరియు మరుగుజ్జు (మినియెచర్)గులాబీలు ఉన్నాయి. (క్రింద చూడండి)ఉదాహరణలు: 'సెంటిఫోలియా', 'పాల్ రికాల్ట్'.
నాచు
ప్రాథమికంగా సెంటిఫోలియా గులాబీల (ఒక్కొక్క సారి డమస్క్ ల)ఉత్పరివర్తనాలైన నాచు గులాబీలు, కాండం మరియు రక్షక పత్రాలను రుద్దినపుడు మంచి మొక్కల లేదా అగర్బత్తి వంటి సువాసన వస్తుంది.నాచు గులాబీలను వాటి ప్రత్యేక లక్షణాలకై పెంచుతారు, కానీ కొత్త గులాబీల వర్గీకరణ అభివృద్ధిలో వాటి పాత్ర ఏమీ లేదు.సెంటిఫోలియా ల నుండి ఏర్పడిన నాచు గులాబీలు సాలుకు ఒకసారి పుష్పిస్తాయి; కొన్ని మరల పుష్పించే గులాబీలు, ఆటం డమస్క్ ల గుణం కలిగినవి.ఉదాహరణ: 'సాధారణ నాచు' (సెంటిఫోలియా -మాస్), 'అల్ఫ్రెడ్ డి డల్మస్' (ఆటం డమస్క్ మాస్).
పోర్ట్ ల్యాండ్
చైనా మరియు యూరోప్ గులాబీలను సంకర పరచిన పోర్ట్‌లాండ్ గులాబీలు సంకర గులాబీలలో మొదటివిగా చాలా కాలంగా భావించ బడుతున్నాయి; కానీ, లయోన్స్ విశ్వవిద్యాలయం వారి ఇటీవలి డిఎన్‌యే విశ్లేషణల ప్రకారం, అసలైన పోర్ట్లాండ్ గులాబీలో చైనా గులాబీ మూలాలు గాక ఆటం డమస్క్ /గల్లికా వారసత్వం కలిగి ఉన్నాయి.[5] అప్పటి కాలంలో ఆర్.పేస్తన  లేక 'స్కార్లెట్ ఫోర్ సీజన్ రోజ్' ( Italy నుండి సుమారు 1775 ప్రాంతంలో)ను స్వీకరించిన పోర్ట్లాండ్ రాణిపేరు మీదుగా వీటికి ఆ పేరు వచ్చింది. (ఇప్పుడు కేవలం 'పోర్ట్లాండ్ గులాబీ' అంటున్నారు.)పోర్ట్లాండ్ గులాబీల జాతి మొత్తం ఆ ఒక్క గులాబీ నుండే అభివృద్ధి చెందింది.మొదటి పునః పుష్పించే తరగతి గులాబీ మొక్కలు , యురోపియన్ తరహా ఆకర్షించే తత్వంతో , చిన్నవిగా, పొదలుగా ఉండి , వాటికి సరిపడునట్లుగా ఉండే పుష్ప కాండాన్నికలిగి ఉంటాయి. ఉదాహరణలు: 'జేమ్స్ వీచ్', 'రోజ్ డి రేస్చ్ట్', 'Comte డి చంబౌర్డ్'.
చైనా

రోసా చినేన్సిస్ , జాతికి చెందిన చైనా గులాబీలు అనేక వేల సంవత్సరాలుగా తూర్పు ఆసియాలో సాగుచేయబడి 1700 చివరిలో పశ్చిమ యూరోప్ ని చేరాయి. నేటి కాలంలోని చాలా సంకర గులాబీలకు అవి మాతృకలు,[6] అవి పువ్వు రూపంలో మార్పు తీసుకు వచ్చాయి.[7] పైన చెప్పబడిన యురోపెయన్ జాతులకంటే చైనా గులాబీలు తక్కువ వాసన కలిగి, చిరు కొమ్మలు కలిగిన చిన్న పూలు మరియు చలిని తట్టుకోలేని పొదలుగా ఉంటాయి.అయితే ఇవి ఇతర యురోపియన్ ప్రతి రూపాలవలె కాక వేసవి కాలం మరియు ఆకురాలు కాలాలలో మరల పుష్పించే ఆశ్చర్యకరమైన శక్తిని కలిగి ఉన్నాయి.అందువలన 1800 ల ప్రారంభంలోనే ఇవి సంకరీకరణకు అత్యంత ఆవశ్యకమైన మొక్కలుగా గుర్తించబడ్డాయి.విచ్చుకోంగానే వాడిపోయే ఇతర యురోపెయన్ గులాబీలవలె కాక, చైనా గులాబీలు వాటి "ఎండకు కమిలి పోని", లేదా తొందరగా వాడిపోని వైఖరికి పేరు పొందాయి.[7] నేడు ప్రదర్సింపబడుతున్న గులాబీలు చైనా గులాబీ జాతికి రుణపడి ఉన్నాయి, తెరుచుకొన గానే విచ్చుకొనే సన్నని మొగ్గలను కూడా చైనా గులాబీలే తీసుకు వచ్చాయి.[7] గ్రాహం స్టువర్ట్ థామస్, ప్రకారం ఆధునిక గులాబీ జాతులన్నీ చైనా గులాబీ జాతి పైనే ఆధారపడ్డాయి.[7] సాంప్రదాయంగా చూస్తే నాలుగు "గుండీ చైనా" గులాబీలు ('స్లాటర్ క్రిమ్సన్ చైనా', 1792; 'పార్సన్' పింక్ చైనా', 1793; 'హుం బ్లుష్ టీ-సేన్టేడ్ చైనా', 1809; and 'పార్క్స్' ఎల్లో టీ -సెంటేడ్ చైనా', 1824)లు పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం చివరి భాగంలో లేదా పందొమ్మిదవ శతాబ్దపు ప్రథమార్ధంలో యూరోప్కి తీసుకు రాబడినాయి;టీలు కాక కనీసం నాలుగు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ రకాల చైనా గులాబీలు దిగుమతి చేసుకొన బడ్డాయి.[8] పాత తోట గులాబీలలో మరియు తరువాత ఆధునిక తోట గులాబీలలో ప్రథమంగా పునః పుష్పించే పూలను సృష్టించడానికి ఇది తోడ్పడింది.ఉదాహరణలు: 'ఓల్డ్ బ్లుష్ చైనా', 'ముటబిలిస్' (బట్టర్ ఫ్లయ్ రోజ్).

టీ
ఆసియాలో పొడవుగా పెద్దవిగా పెరిగి లేత పసుపు రంగు పూలు పూసే అసలైన "టీ-సేన్టేడ్ చైనాలు " (రోసా x ఒదోరత  ) పురాతన సాగు చేయబడే రకాలు ఆర్. చినేన్ సిస్ తో ఆర్ . గిగాన్టీసంకరాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి. 1800 ప్రథమ భాగంలో బ్రీడెర్ లను ప్రవేశ పెట్టగానే వాటిని ముందుగా చైనాలతో తరువాత బోర్ బోన్స్ మరియు నోయ్సేటీలతో ఫ్రాన్స్లో సంకరీకరించారు.చైనీయుల బ్లాక్ టీ సువాసనను పోలిఉండే (ప్రతిసారీ కాకపోయినా), టీ గులాబీలు పునః పుష్పించే పువ్వులు.దీని రంగుల శ్రేణిలో చిత్రాల రంగులైన తెలుపు, గులాబీ రంగు (ఆ కాలంలో కొత్తది) మరియు పసుపు నుండి జల్దారు రంగు వరకు ఉంటాయి.బలహీనమైన కాండాల వలన విడిగా సాగుచేయబడే పూలు కొంచెం వేళ్ళాడుతూ మరియు తలలూపుతూ ఉంటాయి.అసలైన టీ పూవులలో లలో మొనదేలిన మొగ్గలు చుట్టుకున్న రీతిలో గుత్తగా వికసిస్తాయి, వీటి రేకల చివరలు వెనుకకి వంగి, రేక మొనదేలి ఉండేటట్లు చేస్తాయి: నేటి సాంప్రదాయ పూల దుకానా దారుల గులాబీల రూపాలకి టీ గులాబీలులు ఆద్యులని చెప్పవచ్చు.గులాబీల చరిత్ర కారుడు బ్రెంట్ డికెర్సన్, ప్రకారం టీ గులాబీలు వాటి వర్గీకరణకు వృక్ష శాస్త్రంతో పాటు విక్రయానికి కూడా రుణపడి ఉన్నాయి; 19 వ శతాబ్దానికి చెందిన మొక్కల పెంపకందారులు వారికి కావలసిన లక్షణాలతో ఆసియాలో సాగుచేయబడే మొక్కలు లభిస్తే వాటిని "టీ" గులాబీలని, ఆ లక్షణాలు లేని వాటిని చైనా గులాబీలని అనేవారు.[9] చైనా గులాబీల వలె టీలు కూడా చలి వాతావరణాన్ని తట్టుకోనలేవు.ఉదాహరణలు: 'లేడీ హిల్లిన్గ్దోన్', 'మామన్ కచేట్'.
బోర్బొన్
విల్లె డి బౌర్బోన్ (ఇప్పుడు రి యునియన్)నుంచి ఆవిర్భవించిన బోర్బొన్లు హిందూ మహా సముద్ర తీరంలోని మడగాస్కర్ ప్రాంతానివి.ద్వీపానికి కంచె వేయడానికి ఉపయోగించిన ఆటం డమస్క్ మరియు ఓల్డ్ బ్లుష్ చైనా గులాబీల సంకర ఫలితం ఇవి.ఊదా రంగు అద్దినట్లుందే కొమ్మలను, నునుపైన ఆకులను కలిగి కొంత వరకు పాకే ఈ పొద విపరీతంగా పూస్తుంది.ఇవి 1823 లో ఫ్రాన్స్లో మొట్ట మొదట ప్రవేశ పెట్టబడ్డాయి. ఉదాహరణలు: 'లూఇస్ ఓడిఎర్ ', 'మ్మే. పిఎర్రె ఒగేర్', 'జేఫిరినే ద్రౌ హిన్'.

నోయ్సెట్టే
మొదటి నోయ్సేట్టే గులాబీ దక్షిణ కరోలినకు చెందిన వరి పెంపకందారు జాన్ చంప్నేయ్స్ చే సంకరీకరింప బడిన చిన్న మొక్క.బాగా పైకి పాకి గుత్తులుగా పూలు పూసే ఈ లేత గులాబీ వసంత ఋతువు నిండి ఆకురాలు కాలం వరకు పూస్తుంది, దీని మూలాలు చైనా గులాబీ పార్సొన్స్ పింక్ మరియు ఆటంలో పూసే మస్క్ గులాబీ (రోసా మోస్చట).చంప్నేయ్స్, తన మొక్కలను తన స్నేహితుడైన ఫిలిప్పే నోయ్సేట్టేకు పంపగా, అతను వానిని తన సోదరుడైన లూయిస్ కు పారిస్,కు పంపినపుడు ఆయన 1817 ప్రవేశపెట్టిన రకం 'బ్లుష్ నోయ్సేట్టే '. మొట్ట మొదట నోయ్సేట్టేస్ చిన్నవిగా విచ్చుకొని, చలికి తట్టుకాగల పైకి పాకే తీగలుగా ఉన్నాయి, తరువాతి కాలంలో టీ గులాబీ జన్యువుల ప్రభావంతో టీ నోయ్సేట్టే పెద్ద పూవులతో, చిన్న గుత్తులతో, చలికి కొంత తట్టుకోనగలిగి నదిగా మారింది.ఉదాహరణలు: 'బ్లుష్ నోయ్సేట్టే', 'మ్మే. అల్ఫ్రెడ్ కార్రిఎరే' (నోయ్సేట్టే), 'మరేచల్ నిఎల్' (టీ-నోయ్సేట్టే). (చూడుము నోయ్సేట్టే గులాబీలపై జర్మన్ వ్యాసాలు జర్మన్
హైబ్రిడ్ పెర్పెచ్యుఎల్

విక్టోరియన్ ఇంగ్లాండ్ గులాబీలలో ఆధిక్యత కలిగిన, హైబ్రిడ్ పెర్పెచ్యఎల్స్ ( హైబ్రిడేస్ రేమొంతన్త్స్ , 'రెబ్లూమింగ్ హైబ్రిడ్స్' గా పొరబడేవి) మొట్ట మొదట 1838 లో ఉద్భవించిన యురోపెయన్ వారసత్వ లక్షణాలు గల ఆసియన్ పునః పుష్పించే గులాబీ.పునఃపుష్పించడం అనేది తగ్గిపోయే లక్షణం కనుక, ఆసియన్/యురోపెయన్ సంకరముల మొదటి తరం గులాబీలు (హైబ్రిడ్ చైనాలు, హైబ్రిడ్ బోర్బోన్లు , హైబ్రిడ్ నోయ్సేట్టేలు ) కచ్చితంగా ఒక్కసారి మాత్రమే పుష్పించేవి , కానీ వాటిలో వాటిని, లేదా చైనా లతో లేదా టీ లతో సంకరీకరించినపుడు, వాటి తరువాతి తరం మొక్కలు ఒకసారి కంటే ఎక్కువ పుష్పించాయి.హైబ్రిడ్ పెర్పెచుయల్స్ అన్నిటి లక్షణాలను గ్రహించినవి, బోర్బోన్ ల , చైనాల, టీల, డమస్క్ల , గల్లికాల అన్ని లక్షణాలను మరియు కొంత వరకు నోయ్సేట్టేల , ఆల్బాల మరియు సెంటిఫోలియాల లక్షణాలను కూడా గ్రహించాయి.[10] లేత టీ గులాబీలు చలి వాతావరణాన్ని తట్టుకోలేని పరిస్థితిలో, పెద్ద పువ్వులు గల హైబ్రిడ్ పెర్పెచ్యుయల్స్ కొత్త తరహా పోటీ ప్రదర్శనలకు అనువుగా, ఉత్తర యూరోప్ లోని తోట మరియు పూల దుకాణ దారులను ఆకర్షించాయి."పెర్ పెచ్యుయాల్" అనే పదం మరల మరల పుష్పించదాన్ని సూచించి నప్పటికీ, ఈ తరగతిలో చాలా రకాలు తక్కువ పునః పుష్పించేవి;వసంత ఋతువులో విపరీతంగా వికసిస్తాయి, వేసవి కాలంలో చెదురు మదురుగా పూస్తాయి, ఆకురాలు కాలంలో కొంచెం తక్కువగా లేదా మరల వేసవి వచ్చే వరకు అసలు పుష్పించకుండా కూడా ఉండవచ్చు.పరిమితమైన రంగుల వలన (తెలుపు,గులాబీ, ఎరుపు) మరియు కచ్చితమైన పునః పుష్పించే లక్షణం లేకపోవడం వలన, ఇవి వాటి వారసులైన హైబ్రిడ్ టీ లచే మరుగు పరచ బడ్డాయి.ఉదాహరణలు: 'ఫెర్డినాండ్ పిచార్డ్', 'రేఇనే డెస్ వయోలేట్టేస్', 'పాల్ నెయ్రోన్'.
హైబ్రిడ్ మస్క్

1896 లో పీటర్ లాంబెర్ట్ చే సంకరీకరింప బడిన 'అగ్లియా'ఆధారంగా 20 వ శతాబ్దపు ప్రథమ దశాబ్దాలలో బ్రిటిష్ గులాబీ పెంపకం దారు ఐన రెవ.జోసెఫ్ పెంబెర్టన్, ప్రథమంగా హైబ్రిడ్ మస్క్ జాతిని అభివృద్ధి పరచారు.ఈ గులాబీ నారు ఐన 'ట్రిఎర్' ను ఈ తరగతికి మూలంగా భావిస్తారు.వీటి మూలాల గురించి సరిగా తెలియక పోవడం వలన వీటి జన్యువుల గురించి కచ్చితంగా చెప్పలేము.రోజ్ మల్టీఫ్లోర , ఒక మూలంగా గుర్తించినప్పటికీ ఆర్. మోస్చట (ది మస్క్ రోజ్) కూడా వారసత్వ క్రమంలో ఉంది, కానీ అది దాని పేరు సూచించినంత ముఖ్యమైనది కాదు. హైబ్రిడ్ మస్క్లు వ్యాధి నిరోధకత కలిగి, సాధారణంగా గుత్తులుగా పూసే పునః పుష్పించే గులాబీలు, ఘాటైన 'మస్క్'సువాసన వీటి లక్షణం.[11][12] ఉదాహరణలలో 'బుఫ్ఫ్ బ్యూటీ' మరియు 'పెనెలోప్' ఉన్నాయి.
బెర్ముడా "రహస్య" గులాబీలు
బెర్ముడాలో ఒక శతాబ్ద కాలం పైగా కొన్ని డజన్ల 'కనుగొనబడిన' గులాబీలు పెంచబడుతున్నాయి. ఇవి ఎక్కువ వ్యాధి నిరోధకతను కలిగి ఉష్ణ, మరియు తేమ వాతావరణంలో గులాబీలకు సోకే నేమ టోడ్ వలన కలిగే నష్టం మరియు శిలీంద్ర వ్యాధులను తట్టుకొనగలిగి, ఆ వాతావరణంలో వికసించే శక్తిని కలిగి ఉండటం వలన ఉష్ణ మండల మరియు అర్ధ ఉష్ణ మండల ప్రాంతాలలో వీటికి ప్రాముఖ్యత ఉంది. ఈ గులాబీలలో ఎక్కువభాగం సాగునుండి విరమింపబడిన పాతతోట గులాబీలు, లేక వాటి భాగాలు. వాటికి సరైన చరిత్రాత్మక పేరు లేకపోవడం వలన "రహస్య గులాబీలు"అని అంటారు.వాటిని తిరిగి కనుగొన్న తోట యజమాని పేరే వాటికి పెట్టబడింది.
హైబ్రిడ్ రుగోస

ఆర్. రుగోస జాతి నుంచి పుట్టిన ఈ బలమైన గులాబీలు అతి చల్లదనాన్నితట్టుకొనగలిగిన, అత్యంత వ్యాధి నిరోధకత కలిగినవి.మంచి వాసన కలిగి, పునః పుష్పించే ఈ గులాబీలు రెండు పువ్వుల అమరిక గలవి.ముడుతలు పడ్డ ఆకులు హైబ్రిడ్ రుగోస యొక్క ప్రత్యేక లక్షణం, కానీ కొన్ని సంకరాలలో ఈ లక్షణం ఉండదు.ఈ గులాబీలలో తరచూ పండ్లు వస్తాయి.ఉదాహరణలలో 'హంస' మరియు 'రోసేరీ డి ఎల్ హే'ఉన్నాయి.
వివిధ రకములు
ఇంకా కొన్ని జాతులు ఉన్నాయి ( స్కాట్స్, స్వీట్ బ్రిఎర్ వంటివి)మరియు కొన్ని పాకే తరగతికి చెందిన పాత గులాబీలు ( ఆయర్షిర్, పాకే చైనా, లేవిగెట, సెంపెర్విరేన్స్, బోర్సుల్ట్ ,పాకే టీ, మరియు పాకే బోర్బొన్ లు ఉన్నాయి.). పాకే మరియు పొదల రూపంలో ఉండే ఆ జాతులను ఒకే సమూహంలో చేరుస్తుంటారు.
ఆధునిక తోట గులాబీలు

ఆధునిక గులాబీల వర్గీకరణ అయోమయానికి గురిచేసేదిగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే చాలా ఆధునిక గులాబీల మూలాలు పాత తోట గులాబీలలో ఉన్నాయి మరియు వాటి రూపం విభిన్నంగా ఉంటుంది.ఈ వర్గీకరణను పెరుగుదల మరియు పూసే లక్షణాలను బట్టి చేయడం జరుగుతుంది, "పెద్ద-పువ్వు మొక్క", "పునః పుష్పించే,పెద్ద పువ్వు మొక్క", "గుత్తులుగా-పూసేవి", "అక్రమ పునః పుష్పాలు", లేదా "నేల-తొడుగు-పునః పుష్పించనివి".ఈ క్రింది వానిలో బాగా ప్రసిద్ధి చెందిన మరియు ప్రజాదరణ పొందిన ఆధునిక తోట గులాబీల వర్గీకరణలు ఉన్నాయి.
హైబ్రిడ్ టీ

ఆధునిక గులాబీల చరిత్రలో అభిమాన గులాబీ అయిన హైబ్రిడ్ టీలు 1800 చివరిలో హైబ్రిడ్ పెర్పెచ్యుఅల్స్ ని టీగులాబీలతో సంకరపరచడం వలన ఏర్పడ్డాయి. 1867 లో సృష్టించ బడిన 'లా ఫ్రాన్స్,' కొత్త తరగతి గులాబీల చిహ్నంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తించబడింది.హైబ్రిడ్ టీల లక్షణాలు రెండు మూలాల లక్షణాలకి మధ్యస్తంగా ఉంటాయి:టీల కంటే చలిని తట్టుకోనగాలవు కానీ హైబ్రిడ్ పెర్పెచ్యుయల్స్ అంతకాదు, హైబ్రిడ్ పెర్పెచుయల్స్ కంటే ఎక్కువసార్లు పుష్పిస్తాయి కానీ టీల కంటే తక్కువసార్లు. ఈ పూలు పెద్దవిగా, మధ్యలో ఉండే మొగ్గ కలిగి, మరియు ప్రతి పుష్పించే కొమ్మ చివరన ఒక వికసించిన పువ్వు ఉండేటట్లు ఉంటాయి.ఈ మొక్కలు నిటారుగా ఉండి ఎక్కువ ఆకులను కలిగి ఉండక పోవడం వలన నేడు దృశ్య చిత్రణ (ల్యాండ్ స్కేప్)కు అనువుగా ఉంది.20 va శతాబ్దానికి చెందిన ఎక్కువ ప్రసిద్ధి పొందిన ఒకే తోట గులాబీగా హైబ్రిడ్ టీలు అవతరించాయి; కానీ ఇతర గులాబీ తరగతుల కంటే వాటి నిర్వహణ వ్యయం ఎక్కువ కావడం వలన పెంపకం దారులు మరియు దృశ్య చిత్రణ కారులలో వాటి పట్ల మక్కువ తగ్గి, తక్కువ నిర్వహణ వ్యయంతో కూడిన "దృశ్య చిత్రణ" గులాబీల వైపు మొగ్గు చూపారు.ఒక ప్రమాణమైన గులాబీగా పూల పరిశ్రమలో హైబ్రిడ్ టీ నిలిచి ఉంటుంది, ఏదేమైనా ఇప్పటికీ ప్రత్యేకసందర్భాలలో చిన్నతోటలలో దానివైపే మొగ్గ్గు చూపుతారు.ఉదాహరణలు: 'పీస్' (పసుపు), 'మిస్టర్ లింకన్ (ఎరుపు), 'Double డిలైట్' (ద్వి వర్ణం క్రీం మరియు ఎరుపు).
పెర్నేషియాన

ఫ్రెంచ్ పెంపకందారు జోసెఫ్ పెర్నేట్ -డుచెర్పాత ఆస్ట్రియన్ బ్రిఎర్ గులాబీ (రోసా ఫోఎటిడా ) జన్యువును తాను 1900 లో ప్రవేశ పెట్టిన 'Soleil d'Or' తో కలిపి మొదటి తరగతి పూవులను సృష్టించాడు.ఇది గులాబీ రంగులలో ఒక పూర్తి కొత్త శ్రేణిని సృష్టించింది: నిండు పసుపు రంగులు, అప్రికాట్, రాగి, నారింజ రంగు, ట్రూ స్కార్లెట్, ద్వివర్ణ పసుపు, ఊదా, బూడిద మరియు గోధుమరంగు కూడా ఇప్పుడు లభిస్తున్నాయి.ముందు ప్రత్యేక తరగతికి చెందినవిగా భావించినా, పెర్నేషియానలు లేదా హైబ్రిడ్ ఫోఎటిడాలు,అధికారకంగా హైబ్రిడ్ టీలతో 1930 లో కలిసి పోయాయి. 20 వ శతాబ్దంలో హైబ్రిడ్ టీ ప్రజాదరణ బాగా పెరగడానికి ఈ రంగుల శ్రేణి ఎంతో దోహదం చేసింది, కానీ ఈ రంగులు చాల ఖరీదైనవి:రోసా ఫోఎటిడా యొక్క వ్యాధులను ఆకర్షించేతత్వం, వాసన లేని పువ్వులు, మరియు కత్తిరింపులను తట్టుకోలేకపోవడం దాని తరువాతి తరాలకు ఆశ్రయం కల్పించాయి.
పోలియాంత
గ్రీకు భాషలో "పోలి" అనగా (చాలా)మరియు "యాన్తోస్"అనగా (puvvu), పోలియాంత అనగా "చాలా-పూల"గులాబీలు. రెండు తూర్పు ఆసియన్ జాతులైన (రోసా చినేన్సిస్ మరియు ఆర్. మల్టీఫ్లోర ) మధ్య సంకరం వలన పుట్టినదైన, పోలియాంతలు మొదటి సారిగా ఫ్రాన్సులో 1800 చివరి భాగంలో హైబ్రిడ్ టీలతో పాటు కనిపించాయి.ఇవి చిన్న మొక్కలు-కొన్ని కుదురుగా , మరికొన్ని వ్యాపించే స్వభావం కలిగినవిగా-చిన్న పువ్వులను (సగటున 1" వ్యాసం)కలిగి ఉండే పెద్ద రెమ్మలను కలిగి, అచ్చమైన గులాబీ రంగులైన తెలుపు, గులాబీ మరియు ఎరుపు రంగులలో ఉంటాయి.దీనికి విస్తారంగా పూసే పూలు దీని ఖ్యాతికి కారణంగా చెప్పవచ్చు. వసంత ఋతువు నుండి ఆకురాలు కాలందాకా రంగుల దృశ్యచిత్రణ చేసినట్టు ఈ పొద పూలతో కప్పబడి ఉంటుంది.పోలియాంతలు వాటి తక్కువ నిర్వహణ వ్యయానికి, రోగ -నిరోధకతల కారణంగా ఈ నాటికీ తోట గులాబీలుగా ప్రజాదరణ పొందుతున్నాయి.ఉదాహరణలు: "సెసిలె బృన్నెర్", "ది ఫైరీ", "రెడ్ ఫైరీ","పింక్ ఫైరీ".
ఫ్లోరిబండ

పోలియాన్తల ధారాళత మరియు హైబ్రిడ్ టీల పూల అందం, రంగుల శ్రేణి కొరకు ఈ రెండిటిని సంకర పరచిన పువ్వు విలువను గులాబీ ఉత్పత్తి దారులు గ్రహించారు.1909 లో మొదటి పోలి యాంత /హైబ్రిడ్ టీ ల సంకరమైన , 'గృస్స్ అన్ ఆచేన్,' సృష్టించ బడింది, దీని లక్షణాలు రెండు మూల తరగతుల లక్షణాలకు మధ్యస్తంగా ఉన్నాయి.ఫ్లోరిబండ, అనగా లాటిన్లో "చాలా -పూలు పూసేది", పెద్దది, మంచి ఆకారం కలిగిన పూలు పూసే, హైబ్రిడ్ టీల వంటి పెరుగుదల కలిగిన ఈ తరగతి, పోలి యాంత మరియు హైబ్రిడ్ టీల నుండి విభిన్నంగా ఒక కొత్త తరగతికి చెందినదిగా సృష్టించబడింది.ఫ్లోరిబండ నిటారైన మొక్కలుగా, సగటు హైబ్రిడ్ టీ కంటే చిన్నదిగా, గుబురుగా ఉంటుంది కానీ సగటు పోలియంత కంటే తక్కువ గుబురు మరియు మరియు పాకిఉండే స్వభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది.సాధారణంగా ఈ పూలు హైబ్రిడ్ టీల కంటే చిన్నవిగా ఉంటాయి కానీ పెద్ద రెమ్మలతో పూయబడి తోటకు మంచి అందాన్నిస్తాయి.ఫ్లోరిబండలు, సామాన్యంగా టీలు దొరికే అన్ని రంగులలో లభిస్తాయి మరియు హైబ్రిడ్ టీ ల వలె విచ్చుకుంటాయి, కానీ గుత్తులుగా పూసే వాటి లక్షణం వలన కొన్ని సార్లు టీల కంటే భిన్నంగా ఉంటాయి.ఇప్పటికీ పబ్లిక్ పార్క్ ల వంటి ప్రదేశాలలో పరవడానికి వీటిని ఉపయోగిస్తారు.ఉదాహరణలు: 'డైన్టి మైడ్', 'ఐస్బర్గ్', 'టుస్కాన్ సన్'.
గ్రాండిఫ్లోర
గ్రాండి ఫ్లోరలు (లాటిన్లో "పెద్ద -పూలు పూసే) 1900 మధ్య కాలంలో హైబ్రిడ్ టీ లు మరియు ఫ్లోరి బండల మధ్య తిరిగి సంకరం వలన ఏర్పడిన తరగతి, ఇవి ఏ వర్గానికి చెందినవి కావు, 1954 లో ప్రవేశ పెట్టబడిన 'క్వీన్ ఎలిజబెత్' గులాబీ.[13]. హైబ్రిడ్ టీ లేదా ఫ్లోరిబండల కంటే గ్రాండి ఫ్లోరాలు పెద్ద మొక్కలు, హైబ్రిడ్ టీల రూపాన్ని కలిగి ఫ్లోరిబండల వలె మూడు నుండి ఐదు గుత్తులుగా పూస్తాయి. 1950 నుండి 1980 ల వరకు గ్రాండిఫ్లోరాలు కొంత ప్రజాదరణ పొందాయి కానీ నేడు హైబ్రిడ్ టీ లేదా ఫ్లోరిబండల కంటే తక్కువ ప్రజాదరణ కలిగి ఉన్నాయి.ఉదాహరణలు: 'క్వీన్ ఎలిజబెత్', 'కమంచే,' 'మోంటేజుమా'.
మిక్కిలి చిన్నవి

పాత తోట గులాబీ తరగతులన్నీ —గల్లికాస్, సెంటిఫోలియాస్, మొ— వాటి అతి చిన్న రూపాలలో లభిస్తాయి, ఇవి కూడా వాటి పెద్ద రూపాల వలె ఒకసారి మాత్రమే పుష్పిస్తాయి. వాటి ప్రామాణిక పరిమాణం గల రకాలతో వలె, అతి చిన్న తోట గులాబీలు పునః పుష్పించే ఆసియా జాతులతో, పునః పుష్పించే అతి చిన్న గులాబీల కొరకు సంకరీకరించ బడ్డాయి.6" నుండి 36" ఎత్తుతో, కొన్ని ఇంకా తక్కువగా 12"–24" ఎత్తు కలిగి చిన్న రెమ్మలతో, పునః పుష్పించే అతి చిన్న గులాబీలు లభిస్తున్నాయి. వికసించిన పూలు హైబ్రిడ్ టీ రంగులలో ఉంటాయి; చాలా రకాలు సంప్రదాయ హైబ్రిడ్ టీ పువ్వు రూపాన్ని కలిగి ఉంటాయి. పూల పరిశ్రమ వారు ఈ అతి చిన్న గులాబీలను ఎక్కువగా ఇండ్లలో పెంచుకోవడానికి అమ్ముతారు, కానీ ఈ మొక్కలు సమ శీతోష్ణ ప్రదేశాలలో పుట్టినవి కనుక సంవత్సరానికి కొంత కాలమైనా చల్లటి వాతావరణం ఉంటేనే బ్రతకగలవు. (ఉదాహరణలు: Petite de Hollande (అతి చిన్న సెంటీఫోలియా, ఒకసారి పుష్పించేది), Cupcake (ఆధునిక అతి చిన్న గులాబీలు, పునః -పుష్పించేవి).)
పాకేవి మరియు వ్యాపించేవి

ఆధునిక అతి చిన్న గులాబెలవలె, పైన చెప్పిన అన్ని తరగతుల గులాబీలు, ప్రాచీన మరియు ఆధునికమైనవి, పాకేవిగా ఉంటాయి, మొక్కల కాండాలు ఎక్కువ పొడవు పెరిగి సాధారణ ("గుబురు")మొక్కల కంటే నమ్యతను కలిగి ఉంటాయి.పాత తోట గులాబీలలో ఈ రకమైన పెరుగుదల సాధారణ లక్షణంగా ఉంటుంది;ఆధునిక గులాబీలలో ఉత్పరివర్తనాల వలన పాకే గులాబీలు ఏర్పడాయి.నిజానికి, 'క్లైంబింగ్ పీస్' ను "క్లైంబింగ్ హైబ్రిడ్ టీ,"గా పిలిచే వారు, ఇది జన్యు పరంగా మామూలు మొక్కలను పోలి ఉన్నప్పటికీ 'పీస్' హైబ్రిడ్ టీ యొక్క కాండాలు పొడవుగా ఉండి, పాకేవిగా ఉంటాయి.చాలా వరకు పాకే గులాబీలు 8'–20' వరకు ఎక్కువ ఎత్తు కలిగిఉంటాయి మరియు పునః పుష్పించే లక్షణాలతో ఉంటాయి. వ్యాపించే గులాబీలు, సాంకేతికంగా వేరే తరగతికి చెందినప్పటికీ, తరచుగా పాకే గులాబీలతో ఏకమవుతాయి.పొడవైన కాండాలను కలిగి ఉన్నప్పటికీ ఇవి పాకే గులాబీలతో రెండు విధాలుగా విభేదిస్తాయి:పొడవైన ఆకారం (20'–30' పొడవు సాధారణం), మరియు ఒకేసారి పుష్పించడం. పాకే గులాబీలు మరియు వ్యాపించే గులాబీలు కూడా ఇవీ, క్లెమటిస్ లేదా విస్టేరియావలె నిజమైన తీగలు కావు. వాటి అంతట అవి ఆధారాన్ని అందుకొని వేల్లాడలేవు, మనమే పొదరిళ్ళకి లేక పెర్గోల లకి వాటిని కట్టి పాకించ వలసి ఉంటుంది. ఉదాహరణలు: 'బ్లేజ్' (పునః పుష్పించే పాకేవి), 'అమెరికన్ పిల్లర్' (ఒకేసారి పుష్పించే వ్యాపించేవి).
ఇంగ్లీష్ / డేవిడ్ ఆస్టిన్
అధికారికంగా ఏ గులాబీ సంస్థచే గుర్తింప బడక పోయినా, వినియోగ దారులు మరియు చిల్లర వర్తకులు ఇంగ్లీష్ (ఆక డేవిడ్ ఆస్టిన్)గులాబీలను నిర్లక్ష్యం చేసారు.1960 లలోఇంగ్లాండ్ లోనిష్రోప్షైర్కి చెందిన డేవిడ్ ఆస్టిన్ పాత గులాబీలను ఆధునిక జాతులైన హైబ్రిడ్ టీ అమరియు ఫ్లోరి బండలతో కలిపి వీటిని వృద్ధి చేసారు.పాత తరహా గులాబీల ఆకారం, సువాసన లతో గల్లికా , ఆల్బా మరియు "డమస్క్" గులాబీల వంటివి, కొత్త జాతి గులాబీలను సృష్టించడం, కానీ ఇవి ఆధునిక పునః పుష్పించే లక్షణాలను మరియు ఆధునిక రంగుల శ్రేణిని కలిగి ఉండాలి.ఆస్టిన్ తన ప్రయత్నంలో చాలా వరకు సఫలీక్రుతమయ్యారు, ఆయన జాతి "ఇంగ్లీష్"గులాబీలు, నేడు వందల రకాలలో పెంచబడి వినియోగదారులకు అందుబాటులో ఉన్నాయి.డేవిడ్ ఆస్టిన్ గులాబీలు ఇప్పటికీ అభివృద్ధి చెందుతూ క్రమంగా కొత్త రకాలు విడుదల చేయబడుతున్నాయి.ఈ విధమైన గులాబీలను సృష్టించడంలో చలికి తట్టుకొన గలగటం మరియు వ్యాధి-నిరోధకత కలిగి ఉండటం అనే పాట తోట గులాబీల లక్షణాలను పరిగణనలోకి తీసుకోలేదు;అందువలన ఇంగ్లీష్ గులాబీలు ఆధునిక హైబ్రిడ్ టీలు మరియు ఫ్లోరి బండలు ఎదుర్కొనే అవే వ్యాధులకు లోనవుతాయి, మరియు చాలా వరకు USDA zone5 ఉత్తరపు చల్లదనాన్ని తట్టుకొనలేవు.ఉదాహరణలు: 'మేరీ రోజ్,' 'గ్రహం థామస్', 'టమొర'.
కెనడియన్ హార్డీ గులాబీలు
కెనడాలోని తీవ్రమైన చలి వంటి వాతావరణ పరిస్థితులకు మొర్దేన్ లోని మొర్దేన్ రీసెర్చి స్టేషను మరియు ఒట్టావా లోని ఎక్స్పెరిమెంటల్ ఫాం లలో అగ్రికల్చర్ కెనడా వారిచే అభివృద్ధి చేయబడింది. (పిమ్మట ల'అస్సోంప్షన్, క్యుబెక్ వారిచే). ఈ రెండు ముఖ్యమైన శ్రేణులు పార్క్ ల్యాండ్ శ్రేణి మరియు ఎక్సప్లోరర్ శ్రేణులు. ఈ కార్యక్రమాలు ఇప్పుడు వదిలి వేయ బడ్డాయి: మిగిలిన మొక్కలను కెనడియన్ ఆర్టిస్ట్ల శ్రేణుల ద్వారా వ్యక్తిగత పెంపకం దారులు తీసుకోవడం జరిగింది.కెనడియన్ జాతులను లేత గులాబీలను సంకరీకరించగా ఏర్పడిన ఈ మొక్కలు చలిని బాగా తట్టుకొన గలవు, కొన్ని -45C వరకు. విభిన్నమైన శ్రేణులు మరియు రంగులను సాధించారు.ఉదాహరణలు 'మొర్దేన్ బెల్లె', 'విన్నిపెగ్ పార్క్స్' మరియు 'కుత్బర్ట్ గ్రాంట్'.
ప్రఖ్యాత కెనడియన్ పెంపకం దార్లలో జార్జెస్ బుగ్నేట్ మరియు రాబర్ట్ ఏర్స్కిన్ ఉన్నారు.
దృశ్య చిత్రణ గులాబీలు

ఈ ఆధునిక జాతి గులాబీలను మందలుగా నాటడానికి అభివృద్ధి చేసారు.వీటన్నిటినీ పొద గులాబీలుగా పిలుస్తారు.20 శతాబ్దం చివరిలో సాంప్రదాయ హైబ్రిడ్ టీ మరియు ఫ్లోరిబండ గులాబీ జాతులు వాటికి అవసరమైన శ్రమ-మరియు రసాయనాల-తీవ్రత మరియు మొక్కలు అనేక వ్యాధులకు మరియు తెగుళ్ళకు లోనుకావడం వంటి వాటి వలన తోటల పెంపకందారులు మరియు దృశ్య చిత్రకారులు వాటి పట్ల ఆసక్తిని కోల్పోయారు.వినియోగదారుల కోరికలను తీర్చడం కొరకు దృశ్య చిత్రణ గులాబీలు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి, ఈ తోట గులాబీలకు రంగు, రూపం మరియు సువాసన ఉన్నా నిర్వహణ మరియు శ్రమ తక్కువ.చాలా వరకు దృశ్య చిత్రణ గులాబీలు క్రింది లక్షణాలను కలిగి ఉంటాయి:
మంచి వ్యాధి నిరోధకత
తక్కువ ఎత్తు పెరగడం, సామాన్యంగా 60సెం. మీ.లోపు (24 ఇం)
పునః పుష్పించడం
వ్యాధి మరియు తెగులు నిరోధకత
పీల్చుకోనివి, వాటి వేర్ల ద్వారా పెరుగుతాయి.
కొత్త దృశ్య చిత్రణ గులాబీలను: వేర్నేర్ నోఅక్ (జర్మనీ), మేఇది ల్యాండ్ రొసేస్ (ఫ్రాన్స్), బూట్ & కో . (నెదర్లాండ్స్), మరియు విలియం రాడ్లేర్ (USA).
పూల తివాచీ గులాబీలు లేదా తివాచీ గులాబీలుగా వ్యవహరించే వీటితో దృశ్య చిత్రణ గులాబీలచిత్రం మారి పోయింది.వేర్నేర్ నోఅక్ చే 1990 లో ప్రవేశ పెట్టబడినపుడు ప్రపంచంలో అన్ని గులాబీ పరీక్షలకంటే కఠినమైన అల్ డచ్ల్యాండ్ రోజ్ టెస్టర్స్, జర్మనీ, వారిచే అత్యున్నత అవార్డు ఇవ్వబడింది. ఈ పరీక్షలో పాల్గొన్న 43 రకాలలో - మరియు సగటున అన్ని పరీక్షలలో , వ్యాధి నిరోధకతకు 200 సార్లు ఉత్తమంగా నిర్ణయింప బడింది, ఈ పరీక్షలో కృతార్ధమైన రకం ఇదొక్కటే,దీనితో పాటు ఒక గులాబీకి ఇచ్చిన అత్యధిక పాయింట్లు 85.5 పాయింట్లు 100 కి , వ్యాధి నిరోధకతకు 20 కి గాను 18.3 సాధించింది.ఇంతకూ ముందెప్పుడూ రాని అత్యుత్తమ దృశ్య చిత్రణ గులాబీ జాతిగా గుర్తించబడిన ఈ గులాబీలు ప్రపంచమంతటా దొరుకుతున్నాయి.
తివాచీ గులాబీలు
డేవిడ్ ఆస్టిన్, వలె ఇవి కూడా ఒక ప్రత్యేక జాతిగా ఏ అధికారక సంస్థచేతనూ అధికారికంగా గుర్తించ బడకపోయినా, వినియోగదారులు, దృశ్య చిత్రణ కారులు మరియు పరిశ్రమ తివాచీ గులాబీలను గుర్తించాయి. 1965 లో వేర్నేర్ నోఅక్ (జర్మనీ) వ్యాధి నిరోధకత కలిగిన గులాబీలను పెంచడం మొదలు పెట్టాడు.ఆయనకు గులాబీల పట్ల మక్కువ ఎక్కువ, కానీ చాల కాలంగా పెంపకం దారులను వ్యాధులు ఇబ్బంది పెట్టడం గమనించారు.1989 లో తన మొదటి పూల కార్పెట్ గులాబీ, ఫ్లవర్ కార్పెట్ పింక్ ని ప్రవేశపెట్టారు.వ్యాధి నిరోధకతను తట్టుకోవడంతో పాటు, మిగిలిన గులాబీల కంటే ఎక్కువ పుష్పించే కాలం ( 5–9 నెలలు వాతావరణం ఆధారంగా) అందం కోసం కత్తిరించనవసరం లేదు - పెద్ద కత్తెర లేదా ట్రాక్టర్ల ద్వారా కత్తిరించ వచ్చు ( 1/3 వ వంతు లేదా నేలతో సమానంగా) మరియు పచ్చని ఆకులతో ఉండగానే ఈ పనులన్నీ చేయవచ్చు.నిరంతర అభివృద్ధి మరియు బలమైన పెంపక కార్యక్రమం అనేక రంగులు లభించేటట్లు చేసాయి:తెలుపు, ఆపిల్ రంగు, ఎరుపు, పసుపు, బంగారం మరియు పగడం.ఈ కాలానికి పెంపకాన్ని ఆయన కుమారుడైన రెయిన్హార్డ్ నోఅక్ చేపట్టారు. 2007 లో తరువాతి తరం మొక్కలను ప్రవేశ పెట్టారు ఫ్లవర్ కార్పెట్ పింక్ సుప్రీం, స్కార్లెట్ మరియు అమ్బెర్ - మిగిలిన అన్ని లక్షణాలతో పాటు ఈ మొక్కలు 41C ల వేడిని కూడా భరిస్తాయి.

చక్కబెట్టుట

గులాబీలనుకత్తిరించుట అనేది ఒక ఉద్యానవన కళగా భావించడం జరుగుతుంది,ఇది కత్తిరించ వలసిన గులాబీ జాతి, కత్తిరించడానికి గల కారణం, సంవత్సరంలో ఏ కాలం అనువైనది అనే వాటి మీద ఆధార పడి ఉంటుంది.
చాల వరకు పాత తోట గులాబీలు యురోపెయన్ సంతతికి (ఆల్బస్, డమస్క్లు, గల్లికాస్,మొ.) చెందిన సాలుకు ఒకసారి, వసంత ఋతువు చివరిలో లేదా వేసవి ప్రారంభంలో పూసే రెండు లేదా మూడు సంవత్సరాల కాండాలు. వీటిని చక్కబెట్టే పని చాలా కనిష్ఠంగా ఉంటుంది, దాదాపు మిగిలిన మొక్కలతో సాద్రుశ్యంగా ఉంటుంది.లిలక్ లేదా ఫోర్స్య్తియావంటివి. సాధారణంగా పాత, గట్టి బడిపోయిన కొమ్మలను కొత్త కొమ్మలకు స్థానం కల్పించడం కోసం కత్తిరించడం జరుగుతుంది.ఒక సంవత్సరం వయస్సు గల కొమ్మలను ఎప్పుడూ కత్తిరించకూడదు, అందువలన మరుసటి సంవత్సరం మొగ్గలు తొలగించ బడతాయి.పూలు వాదిపోగానే మొక్కను పైపైన కత్తిరించడం వలన, మొక్క పొడవూ మరియు వెడల్పూ తగ్గుతాయి.సాధారణంగా ఆధునిక సంకరముల కంటే, పాత తోట గులాబీలను చక్కబెట్టడం తక్కువ శ్రమతో మరియు క్రమ పద్ధతిలో ఉంటుంది.
ఆధునిక సంకరములు హైబ్రిడ్ టీలు, ఫ్లోరిబండలు, గ్రాండిఫ్లోరాలు, ఆధునిక అతి చిన్న మొక్కలు మరియు ఇంగ్లీష్ గులాబీలు, చైనా గులాబీలు (ఆర్. చినేన్సిస్  )సంక్లిష్టమైన జన్యు అమరిక కలిగి ఉన్నాయి. చైనా గులాబీలు ఎప్పుడూ పెరుగుతూ, ఎప్పుడూ పూస్తూ ఉండే ఉప ఉష్ణమండల ప్రాంతాలకు చెందినవి, ఇవి పెరిగే కాలంలో ఏ ప్రదేశంలో నైనా పూస్తాయి.వాటి తరువాతి తరం ఆధునిక గులాబీలు కూడా అవే అలవాట్లను కనబరుస్తాయి:పాత తోట గులాబీల వలె కాక ఈ సంకరములు ఆ కాలం లోని కొత్త కొమ్మలకు ఎప్పుడూ పూలు పూస్తాయి (మంచు పడనంత వరకు).కనుక వాటికి కత్తిరించడం చాలా అవసరం, దీనివలన మొక్కకు కొత్త బలం చేకూరి కొత్త పువ్వులు పూయడానికి వీలవుతుంది.
అంతేకాక, శీతాకాలంలో నాటబడిన ఆధునిక సంకరములకు ప్రపంచవ్యాప్తంగా వసంత ఋతువు ప్రారంభంలో "గట్టి" కత్తిరింపు (అన్ని కాండాల ఎత్తు 8"-12"కు తగ్గించడం) అవసరమవుతుంది. ఆధునిక సంకరములు వాటి చైనా గులాబి నేపథ్యం వలన, యురోపియన్ పాత తోట గులాబీల వలె చలిని తట్టుకొనలేవు, మరియు తక్కువ చలి కాలపు ఉష్ణోగ్రతలు వీటి కాండాలను ఎండబెట్టడం లేదా కాండాలను చంపడం చేస్తాయి.వసంత కాలంలో, వీటిని కత్తిరించకుండా వదిలేస్తే ఈ కాండాలు చెట్టు వేరు వరకు చనిపోయి, బలహీనమైన, క్రమఆకారం లేని మొక్కను తయారు చేస్తాయి.సంవత్సరీక "గట్టి" కత్తిరింపు హైబ్రిడ్ టీ లకు, ఫ్లోరిబండలకు మొ. వాటికి ప్రతి సంవత్సరం వసంత ఋతువులో జరుగుతుంది; చాలా తోటలలో ఈ కత్తిరింపు వసంత ఋతువు ప్రారంభంలో ఫోర్సితియ మొక్కలు వికసించడంతో పాటు జరుగుతుంది.కొమ్మలను మొగ్గ తొడిగిన ప్రాంతం నుండి 1/2"పై నుండి కత్తిరించాలి (ఆ కొమ్మపై ఆకు పెరిగిన గుర్తు నుండి).
పాత తోట గులాబీలకు మరియు ఆధునిక సంకరములకు కూడా, సంవత్సరంలో కాలంతో నిమిత్తం లేకుండా బలహీనమైన, పాడైపోయిన లేక వ్యాధి పెరుగుతున్న వాటిని పూర్తిగా కత్తిరించి వేయాలి. మొగ్గపై నుండి నలభై ఐదు డిగ్రీల కోణంలో ఏ గులాబీ కైనా, ఏ కత్తిరింపు అయినా జరగాలి.ఈ విధంగా చేయడం వలన కత్తిరింపు జరిగిన కాండం తొందరగా గట్టి పడటానికి దోహద పడటమే గాక, గాటు మీద ఏర్పడే వ్యాధి కారకమైన తేమను తగ్గిస్తుంది.
అన్ని సాధారణ గులాబీ కత్తిరింపులకు (అమర్పులకు పూల కత్తిరింపుతో సహా), పదునైన సెకాట్యూర్ (చేతితో పట్టుకొనే, కొడవలి-బ్లేడు గల కత్తెర)ను వాడి 1/2"లేదా అంతకంటే తక్కువ వ్యాసం కలిగిన వాటికి ఉపయోగించ వచ్చు.1/2" కంటే ఎక్కువ మందం కలిగిన కాండాలను కత్తిరించడానికి పోల్ లోప్పెర్స్ లేదా చేతి రంపాలు బాగా పని చేస్తాయి;అటువంటి సందర్భాలలో సెకాట్యూర్ పాడవటం లేదా విరగటం జరుగుతుంది.
తలలు తుంచడం
పూలు వికసించే కాలం పూర్తైన తరువాత, ఏవైనా తుంచిన, రంగు వెలిసిన, ఎండిపోయిన, లేదా రంగు పోయిన పువ్వులను గులాబీ పొదల నుండి చేతితో ఏరివేసే సామాన్య ప్రక్రియే "తలలు తుంచడం". మొక్క తన శక్తినీ, వనరులనూ పండును తయారు చేయడానికి కాక, మొగ్గలను ఏర్పరచడానికీ, వికసించడానికీ వాడుకునేలా ప్రోత్సహించడమే ఈ" తలలు తుంచడం" యొక్క ఉద్దేశ్యం.వాడిపోయిన పూలు చూడటానికి బాగుండక, సౌందర్యానుభూతిని కలిగించంపుడు కూడా తలలు తుంచవచ్చు.గులాబీలు తలలు తుంచడానికి బాగా ప్రతిస్పందిస్తాయి.తలలు తుంచడం పువ్వు అడుగు భాగం నుండి కాక, కాండాన్నిమొదటి 5 ఆకుల వద్దకు వంచి చేయాలి.ఇది కొత్త కొమ్మలు మరియు పూలు తయారవడాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది.
వివిధ రకాల గులాబీలపై తలలు తుంచడం వివిధ రకాల ప్రభావాలను చూపుతుంది.నిరంతరం పూలు పూసే రకాలలో, అవి పాత తోట గులాబీ లైనా లేదా ఆధునిక సంకర రకములైనా, తలలు తుంచడం, గులాబీ మొక్కని కొత్త కొమ్మలు, ఆకులు, ఏర్పరుచుకొని వికసించేలా చేస్తుంది."ఒకసారి-వికసించే" రకాలలో ( ఆ కాలంలో ఒకసారి మాత్రమే పూస్తాయి), మరల పుష్పించే కాలం వరకూ పూలు వికసించకపోయినా, తలలు తుంచడం మొక్కని బాగా పెరిగేటట్లు చేస్తుంది.
చాల గులాబీ తోటలలో, తలలు తుంచడం, మొక్క పెరుగుదలను తాజాగా ఉండేటట్లు చేసి, మొక్కని బలంగా, బాగా కనిపించేటట్లగా మరియు పూసేదిగా చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. గులాబీ పండ్లను ఇచ్చే గులాబీల శ్రేణి రోసా గ్లుకా లేక రోసా మొయెసీ-వంటి వాటి తలలు తుంచకూడదు.
చరిత్ర
అందానికీ మరియు ప్రతీకాత్మకమైన చరిత్రకు గులాబీ గుర్తించ బడుతుంది.పురాతన గ్రీకులు మరియు రోమన్లు గులాబీలను వారి ప్రేమ దేవతలైన ఆఫ్రొడైట్ మరియు వీనస్ ల గుర్తుగా భావించే వారు. రోమ్లో రహస్య లేదా వ్యక్తిగత చర్చలు జరిగే గదుల ద్వారాల వద్ద నాటు గులాబీలను ఉంచేవారు.సబ్ రోసా , లేదా "అండర్ ది రోజ్", అనే మాటలకు రహస్యంగా ఉంచడం అనే అర్ధం రోమన్ల ఈ అభ్యాసం వలన ఏర్పడిందే.
ప్రారంభ క్రిస్టియన్లు గులాబీ ఐదు రేకలను క్రీస్తు యొక్క ఐదు గాయాలుగా గుర్తించే వారు. ఈ విధమైన వ్యాఖ్యానానికి తోడు వారి నాయకులు, రోమన్లతో మరియు విగ్రహారాధనతో దానికున్న సంబంధాల వలన దానిని ఉపయోగించ డానికి అనుమానించారు.క్రైస్తవ అమర వీరుల రక్తానికి చిహ్నంగా ఎర్ర గులాబీని గుర్తిస్తారు.కన్య మేరీకి గుర్తుగా కూడా తరువాత గులాబీలు స్వీకరించ బడ్డాయి.
చైనాలో నిరంతరం వికసించే గులాబీల ప్రవేశానంతరం 1800 లో గులాబీ సంస్కృతి యూరోప్ లో ప్రవేశించింది. పువ్వు ఆకారం, పరిమాణం, వాసన మరియు ముళ్ళు లేకుండా ఉండటం అనే లక్షణాల కొరకు అనేక వేల రకాల గులాబీలు ప్రస్తుతం అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి.

కళ
గులాబీలు తరచు చిత్ర కారులచే చిత్రించ బడతాయి.లక్సెంబర్గ్ లో జన్మించిన బెల్జియన్ చిత్రకారుడైన పిఎర్రె -జోసెఫ్ రెడౌtéకొన్ని సవిస్తరమైన గులాబీలను చిత్రించారు.
హెన్రి ఫాన్టిన్ -లటూర్నిశ్చల చిత్రాలను ముఖ్యంగా గులాబీలను గీయడంలో చేయితిరిగిన వారు. ఫాన్టిన్-లటూర్ గులాబీలకు ఆయన వలనే ఆ పేరు వచ్చింది.
క్లాడ్ మొనేట్, పాల్ Céజాన్నే మరియు పిఎర్రె -ఆగుస్టే రేనోఇర్వంటి కళాకారులు కూడా తమ చిత్రాలలో గులాబీలకు స్థానం కల్పించారు.
సమున్నత సంస్కృతి


పురాతన కాలం నుండి గులాబీలు ప్రేమ మరియు సౌందర్యానికి ప్రతీకలుగా ఉన్నాయి. ఇసిస్ మరియు ఆఫ్రోడైట్), లతో సహా అనేక మంది దేవతలకు గులాబీ అనేక మంది దేవతలకు పవిత్రమైనదిగా సమపించ బడుతుంది, మరియు కన్య మేరీ సంకేతంగా గులాబీని భావిస్తారు. ( రొమాన్స్ లాంగ్వేజెస్, గ్రీక్, మరియు పోలిష్)వంటి అనేక భాషలలో గులాబీ అంటే గులాబీ రంగు లేదా ఎరుపు అని అర్ధం.
గులాబీ ఇంగ్లాండ్ మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ దేశాల జాతీయ పుష్పం,[14], ఇంగ్లాండ్ రగ్బీ, మరియు రగ్బీ ఫుట్ బాల్ యూనియన్ల సంకేతంగా కూడా ఉంది. యార్క్ షైర్ మరియు లాంక్ షైర్ లకు ఇంగ్లాండ్లో (వరుసగా తెల్ల గులాబీ మరియు ఎర్ర గులాబీలు), అల్బెర్ట (అనే నాటు గులాబీ) కెనడాలో, మరియు ఇస్లామాబాద్ కాపిటల్ టెర్రిటరీకిపాకిస్తాన్లో రాజ్య పుష్పాలుగా ఉన్నాయి. యునైటెడ్ స్టేట్స్ లోని నాలుగు రాష్ట్రాలైన: ఐయోవా మరియు ఉత్తర డకోటా (ఆర్. అర్కన్సన), జార్జియా (ఆర్. లేవిగెట ), మరియు న్యూ యార్క్ రాష్ట్రాలకు రాష్ట్ర పుష్పంగా ఉంది,[15] (రోసా సాధారణంగా). పోర్ట్లాండ్, ఒరెగాన్ కౌంట్లు "గులాబీల నగరం"గా ప్రసిద్ధి చెంది, ప్రతి సంవత్సరం గులాబీ ఉత్సవాలను నిర్వహిస్తాయి.
గులాబీ కిటికీ లను రూపకల్పన చేయడానికి గులాబీలు ఆధారంగా ఉన్నాయి, ఈ కిటికీలలో ఐదు లేక పది విభాగాలుంటాయి (గులాబీలోని ఐదు రేకలు మరియు రక్షక పత్రావళి)లేక వాటి గుణకాలు; ఎక్కువ భాగం గోతిక్ గులాబీ కిటికీలు చాల వివిరంగా ఉండి చక్రం లేదా ఇతర గుర్తులపై ఆధారపడినట్లుగా అనిపిస్తాయి.
ఎర్ర గులాబీ (సాధారణంగా చేతిలో పట్టుకున్నది) సామ్యవాదం లేక సాంఘిక ప్రజాస్వామ్యంలకు గుర్తు: బ్రిటిష్, ఐరిష్, ఫ్రెంచ్, స్పానిష్, పోర్చుగీసు, నార్వేజియన్, డానిష్, స్వీడిష్, ఫిన్నిష్, బ్రజిలియన్, డచ్ మరియు ఇతర యురోపియన్ శ్రామిక, సామ్యవాద లేక సాంఘిక ప్రజాస్వామ్య పార్టీ ల గుర్తుగా కూడా వాడబడుతుంది. మే 1968 లో పారిస్వీధులలో నిరసనకారులు ఎర్ర గులాబీని బాడ్జ్ గా ధరించడంతో ఇది ప్రారంభమైంది.తెల్ల గులాబీని రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో అహింసా వ్యతిరేకులు జర్మనీలో ఉపయోగించారు.
ఎర్ర గులాబీపూల గుత్తి ప్రేమను తెలియ చేస్తుంది.చాలా దేశాలలో వెలంటైన్స్ డే బహుమతిగా ఇవ్వబడుతుంది.
సెయింట్ జార్జి డేనాడు కాటలోనియా లో ప్రజలు, ప్రత్యేకించి ప్రేమికులు నిండు ఎర్ర గులాబీలను బహుమతిగా అందచేస్తారు.యూరోప్ లోని బ్లాక్ మెడొన్న లలో ఒకరైన కన్య మొన్త్సేర్రాట్భక్తి గీతం ది విరోలై ఈ విధంగా ప్రారంభమవుతుంది."Rosa d’abril, Morena de la serra..." (April rose, dusky lady of the mountain chain...). అందు వలన ఈ కన్యను కొన్నిసార్లు “Rosa d’abril”అని వ్యవహరిస్తుంటారు. ఆ విధంగా ఎర్రగులాబీ కాటలోనియా అనధికారక చిహ్నంగా అంగీకరింప బడింది.[16]
ఉటంకింపులు
పేరులో ఏముంది? మనం గులాబీ అనే దాన్ని ఏ ఇతర పేరుతో పిలిచినా అంతే తియ్యగా ఉంటుంది -విలియం షేక్ స్పెయర్, రోమియో అండ్ జూలియట్ ఆక్ట్ 11 sc ii That which we call a rose/By any other name would smell as sweet. — William Shakespeare, Romeo and Juliet act II, sc. ii
Gather ye rosebuds while ye may,/Old Time is still a-flying — Robert Herrick, To the Virgins, to Make Much of Time
O, నా ప్రేమ జూన్ లో అప్పుడే వికసించిన ఎర్ర గులాబీ వంటిది  — రాబర్ట్ బర్న్స్, A Red, Red Rose
సమాచారం నా నుండి ఎంత సహజంగా పెల్లుబుకు తుందంటే , ఒత్టర్ నుండి విలువైన గులాబీల అత్తరు వచ్చినట్లు. మార్క్ ట్వైన్, రఫింగ్ ఇట్
శరీరాల వలె మనసులు కూడా ఆకలి గొంటాయి, మాకు రొట్టెతో పాటు గులాబీలు కూడా ఇవ్వండి. — జేమ్స్ ఒప్పెన్ హీం, "బ్రెడ్ అండ్ రొసేస్"
Rose is a rose is a rose is a rose — Gertrude Stein, Sacred Emily (1913), a poem included in Geography and Plays .
ఆశావాది గులాబీలను చూస్తాడు కానీ ముళ్ళను కాదు ; కానీ నిరాశావాది గులాబీలను మరచి ముళ్ళనే చూస్తాడు  - ఖలీల్ గిబ్రన్
పరిమళం
నలగ గొట్టిన గులాబీ రేకలను ఆవిరి ద్వారా వేడి చేసి తీసిన ముఖ్యమైన నూనె ల నుండి తీసిన గులాబీ అత్తరు లేదా గులాబీ నూనెల నుండి గులాబీ పరిమళ ద్రవ్యాన్ని తయారు చేస్తారు.ఈ పద్ధతి పర్షియాలో మొదలైంది ( రోజ్ అనే పదం కూడా పర్షియన్ దే) తరువాత అరేబియా మరియు భారత దేశంల కు వ్యాపించింది, కాని నేడు 70% నుండి 80% వరకు ఉత్పత్తి బల్గేరియా లోని కజాన్లుక్ దగ్గరలోని రోజ్ వ్యాలీలో జరుగుతోంది, కొంత ఉత్పత్తి ఇరాన్ లోని క్యమ్సర్ లోను మరియు జర్మనీలోను జరుగుతోంది.[32]మక్కా లోని కాబాను ప్రతి సంవత్సరం క్యమ్సర్ నుండి తెచ్చిన ఇరానియన్పన్నీరు తో కడుగుతారు.బల్గేరియా, ఇరాన్ మరియు జర్మనీ లలో, డమస్క్ గులాబీలను (రోసా డమస్క్ఎన  'ట్రిగిన్తి పెటాల') వాడతారు. ఫ్రెంచ్ గులాబీ నూనె పరిశ్రమలో రోసా సెంటిఫోలియా వాడతారు.ఈ నూనె, లేత పసుపు లేదా గులాబీ-బూడిద రంగులలో ఉండి, మిగిలిన పలుచటి నూనెల నుండి వేరు చేయడానికి 'పూర్తి గులాబీ' నూనెగా కొన్ని సార్లు పిలువబడుతుంది.పువ్వుల నుండి తీసిన నూనె బరువు పూల బరువులో ఒకటి-మూడు వేల వంతు నుండి ఒకటి -ఆరువేల వంతు వరకు ఉంటుంది, ఉదాహరణకు, ఒక గ్రాము నూనె తయారు చేయడానికి సుమారు రెండువేల పూలు అవసరం అవుతాయి.
గులాబీ అత్తర్ లో ముఖ్యంగా ఉండేవి సువాసన నిచ్చే ఆల్కహాల్లు జేరన్ ఆయిల్ మరియు l-సిట్రోనేల్లోల్; మరియు గులాబీ కర్పూరం, వాసన లేని పారఫ్ఫిన్. β-దమస్కేనూన్ కూడా పరిమళంలో ముఖ్యంగా వాడబడుతుంది.

గులాబీ సాగులో ప్రముఖులు
అమెరికా యొక్క గులాబీ ముఖ్యపట్టణం
టైలర్, టెక్సాస్ను గులాబీ పరిశ్రమలో పెరుగుతున్న దాని పాత్ర కారణంగా "అమెరికా యొక్క గులాబీ ముఖ్య పట్టణం" అని పిలుస్తారు.దేశంలోని అతి పెద్ద గులాబీల మునిసిపల్ గార్డెన్తో పాటు వేల మంది వీక్షకులు వచ్చే టెక్సాస్ గులాబీల ఉత్సవంను ప్రతి సంవత్సరం అక్టోబరులో నిర్వహించడం దాని ప్రత్యేకత.
వ్యక్తులు
కొంత మంది గులాబీ సాగుదారులు ఈ రంగంలో వారి కృషి కారణంగా పేరు పొందారు.వారిలో:
పీటర్ బెఅలేస్. ఈయన చారిత్రాత్మకమైన గులాబీలను పెంచి వాణిజ్య పరంగా అమ్మవచ్చని నిరూపించారు.
డేవిడ్ ఆస్టిన్ ("ఇంగ్లీష్" గులాబీలు)
జోస్ఎఫినె డి బెయుహర్నిస్
గ్రిఫ్ఫిత్ బక్, అయోవా రాష్ట్ర విశ్వవిద్యాలయంలో ఉద్యానవనశాఖ అధ్యాపకుడిగా 1948 నుండి 1985 మధ్య కాలంలో 90 గులాబీ రకాలను సంకర పరిచారు. బక్ గులాబీలు వ్యాధి నిరోధకతకు మరియు చలిని తట్టు కోవడానికి ప్రసిద్ధి చెందాయి.బక్ గులాబీలు వ్యాధి నిరోధకతకు, చలిని తట్టుకోవడానికి పేరు పొందాయి.
కనార్డ్-ప్లే కో. (నక్షత్ర గులాబీలు)
జూల్స్ గ్రవేరే ఔక్ష్
మేఇల్లాండ్ ఫ్యామిలీ
నోఅక్ రోసేన్ (పూల తివాచీ గులాబీలు)
జీన్ పెర్నేట్, పెఅరే
జోసెఫ్ పెర్నేట్-దుచేర్
సుజుకి సేఇజో
మతిఅస్ తంతు (ఫ్లోరిబండ రోజ్)
ప్రదర్శన

వివిధ రంగుల రోజా పూలు
ఒక పసుపు గులాబీ రకం 'లోవేల్ థామస్' 
టీ రోజ్ 'దుచేస్సే డి బ్రబంట్' (బెర్న్ఎడే 1857) 
రోసా 'కాజున్ సన్ రైజ్', ఒక ఆధునిక టీ గులాబీ (ఎడ్వర్డ్స్ 2000) 
ఒక ఎర్ర గులాబీ 
'మైడేన్స్ బ్లుష్', ఆన్ ఆల్బా రోజ్ 
రోజా మొక్కలు

సూచనలు

ఇది కూడా చూడండి
మందారం
మల్లెపువ్వు
గులాబీ-ఔషధాలు
బాహ్య లింకులు

వర్గం:మొక్కలు
వర్గం:పుష్పాలు
వర్గం:వృక్ష శాస్త్రము