Question: ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560  เริ่มก่อตัวขึ้นเมื่อไหร่?

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560


ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 เป็นฤดูกาลที่สงบในแง่ของดัชนีเอซีเอและมีพายุไต้ฝุ่นน้อยที่สุดนับแต่ปี 2554 ฤดูกาลนี้มีพายุโซนร้อนเกิดขึ้นจำนวน 27 ลูก ในจำนวนนี้ 11 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น และมีพายุเพียงสองลูกที่ทวีกำลังไปถึงระดับพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ทั้งพายุส่วนมากยังมีช่วงชีวิตสั้นและมีกำลังอ่อน ส่งผลให้ดัชนีเอซีอีมีค่าต่ำมาก ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2560 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม ดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าจับตาโดยศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า


การพยากรณ์ฤดูกาล

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย การพยากรณ์แรกของปีถูกเผยแพร่โดย PAGASA เมื่อวันที่ 20 มกราคม ในการคาดการณ์แนวโน้มสภาพภูมิอากาศในช่วงเดือนมกราคมถึงมิถุนายน[4] การคาดการณ์ดังกล่าวบันทึกว่ามีพายุหมุนเขตร้อนหนึ่งถึงสองลูกปรากฏขึ้นในระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม ขณะที่อีกสองถึงสี่ลูกจะก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ในระหว่างเดือนเมษายนถึงมิถุนายน[4] ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม หอสังเกตการณ์ฮ่องกงได้พยากรณ์ว่าฤดูพายุหมุนเขตร้อนปีนี้จะใกล้เคียงกับค่าปกติ คือ มีพายุหมุนเขตร้อนสี่ถึงเจ็ดลูกเข้าใกล้ในระยะ 500 กิโลเมตร (310 ไมล์) ของดินแดนโดยที่ค่าเฉลี่ยอยู่ที่หก[7]
วันที่ 5 พฤษภาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ออกคำพยากรณ์แรกสำหรับฤดูกาลนี้ โดยคาดหมายว่ากิจกรรมของฤดูนี้จะมากกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อยโดยมีพายุ 27 ลูกในระดับโซนร้อน ในจำนวนนั้นมีพายุไต้ฝุ่น 17 ลูก และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นเป็นพายุไต้ฝุ่นรุนแรง 10 ลูก และมีการสะสมพลังงานในพายุหมุน (ACE) ที่ 357[1] ต่อมาวันที่ 26 มิถุนายน สำนักสภาพอากาศกลางแห่งไต้หวัน ได้คาดการณ์ว่าฤดูกาลนี้จะเป็นปกติ โดยมีพายุ 21—25 ลูกก่อตัวขึ้นในแอ่ง โดยมีพายุสามถึงห้าลูกจะส่งผลกระทบกับไต้หวัน ต่อมาวันที่ 6 กรกฎาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดการณ์ฉบับที่สองของฤดูกาล โดยลดจำนวนที่คาดการณ์ไว้เหลือเป็นพายุโซนร้อน 25 ลูก พายุไต้ฝุ่น 15 ลูก และพายุไต้ฝุ่นรุนแรง 7 ลูก พร้อมคาดดัชนีเอซีอีที่ 250[2] ในวันเดียวกันนั้น PAGASA ก็ได้ออกประกาศฉบับที่สองและเป็นการคาดการณ์ภาพรวมฉบับสุดท้ายสำหรับช่วงเดือนกรกฎาคม – ธันวาคมเช่นกัน โดยคาดว่าจะมีพายุหกถึงเก้าลูกก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบในระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน และในเดือนตุลาคมถึงธันวาคมอีกสามถึงห้าลูก ต่อมาวันที่ 8 สิงหาคม องค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนได้ออกการคาดการณ์ฉบับที่สามซึ่งเป็นฉบับสุดท้ายของฤดูกาล โดยเพิ่มจำนวนพายุโซนร้อนขึ้นเป็น 26 ลูก ในจำนวนนี้ 14 ลูกจะเป็นพายุไต้ฝุ่น และ 7 ลูกอาจเป็นได้ถึงพายุไต้ฝุ่นรุนแรง และปรับลดดัชนีเอซีอีลงไปที่ 255[3]
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 กรมอุตุนิยมวิทยา ได้ออกการคาดหมายลักษณะอากาศช่วงฤดูฝนของประเทศไทย พ.ศ. 2560 ฉบับปรับปรุงซึ่งมีการคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อน (ประกอบด้วยพายุดีเปรสชัน พายุโซนร้อน และ พายุไต้ฝุ่น) เคลื่อนเข้าสู่ประเทศไทย 2 ลูก โดยมีโอกาสสูงที่จะเคลื่อนผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน[8]

ภาพรวมฤดูกาล













ความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อนของ RSMC โตเกียวสีและความหมายความเร็วลม พายุดีเปรสชันเขตร้อน≤62 กม./ชม. (≤39 ไมล์/ชม.) พายุโซนร้อน63-88 กม./ชม. (39-54 ไมล์/ชม.) พายุโซนร้อนกำลังแรง89-117 กม./ชม. (55-73 ไมล์/ชม.) พายุไต้ฝุ่น≥118 กม./ชม. (≥74 ไมล์/ชม.)

พายุ
พายุโซนร้อนหมุ่ยฟ้า (ดันเต)


พายุโซนร้อนกำลังแรงเมอร์บก


พายุโซนร้อนกำลังแรงนันมาดอล (เอมง)


พายุโซนร้อนกำลังแรงตาลัส


พายุไต้ฝุ่นโนรู

ดูเพิ่ม: พายุไต้ฝุ่นโนรู (พ.ศ. 2560)
พายุโซนร้อนกุหลาบ


พายุโซนร้อนเซินกา
ดูเพิ่ม: พายุโซนร้อนเซินกา (พ.ศ. 2560)


พายุโซนร้อนโรคี


พายุไต้ฝุ่นเนสาท (โกรีโย)


พายุโซนร้อนไห่ถาง (ฮัวนิง)


พายุโซนร้อนนัลแก


พายุไต้ฝุ่นบันยัน


พายุไต้ฝุ่นทกซูรี (มาริง)


พายุไต้ฝุ่นขนุน (โอเดตต์)


พายุไต้ฝุ่นแลง (ปาโอโล)


พายุโซนร้อนกำลังแรงเซาลา (เกดัน)


พายุไต้ฝุ่นด็อมเร็ย (รามิล)


พายุโซนร้อนไห่ขุย (ซาโลเม)


พายุโซนร้อนคีโรกี (ตีโน)


พายุโซนร้อนไคตั๊ก (อูร์ดูฮา)


พายุไต้ฝุ่นเท็มบิง (บินตา)


พายุดีเปรสชันเขตร้อน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W (อูริง)

วันที่ 7 มกราคม ทั้ง PAGASA และ JMA ต่างรายงานว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นห่างจากเมืองดาเบาบนเกาะมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ไปทางทิศตะวันเฉียงเหนือประมาณ 400 กม. (250 ไมล์)[9][10] ต่อมา ระบบพายุเคลื่อนตัวไปตามแนวส่วนขอบด้านใต้ของลิ่มความกดอากาศสูงกึ่งเขตร้อน (Subtropical ridge) ก่อนที่ JTWC จะเริ่มต้นให้คำแนะนำกับระบบและให้รหัสเรียกขานว่า 01W[11]

พายุดีเปรสชันเขตร้อนบีซิง


พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W (กรีซิง)


พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17


รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างกำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนมีสองชื่อ[12] RSMC โตเกียวโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีได้ที่ 65km/h (40mph)Error in convert: Option "disp=5" is deprecated (help)[13] ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบ ตั้งอยู่ระหว่าง 135°ดะวันออก และ 115°ตะวันออก และระหว่าง 5°เหนือ และ 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม[12] โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอดถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น[13] หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ถูกใช้จนหมดไป หลังจากนั้นจะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติมซึ่งถูกกำหนดขึ้นในแต่ละฤดูกาล
ชื่อสากล
สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65km/h (40mph)Error in convert: Option "disp=5" is deprecated (help)[14] โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น[15] โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุถ้ามันถูกใช้







ชุดที่ 5
หมุ่ยฟ้า (1701)
เมอร์บก (1702)
นันมาดอล (1703)
ตาลัส (1704)
โนรู (1705)
กุหลาบ (1706)
โรคี (1707)
เซินกา (1708)
เนสาท (1709)
ไห่ถาง (1710)
นัลแก (1711)
บันยัน (1712)
ฮาโตะ (1713)
ปาข่า (1714)
ซ้านหวู่ (1715)
มาวาร์ (1716)
กูโชล (1717)
ตาลิม (1718)
ทกซูรี (1719)
ขนุน (1720)
แลง (1721)
เซาลา (1722)
ชุดที่ 1
ด็อมเร็ย (1723)
ไห่ขุย (1724)
คีโรกี (1725)
ไคตั๊ก (1726)
เท็มบิง (1727)
ฟิลิปปินส์
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน[16] โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2021 (พ.ศ. 2564) ด้วย[16] ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น ลันนี (Lannie), ซาโลเม (Salome) และ ยัสมิน (Yasmin) ที่ถูกนำมาแทน ลาบูโย (Labuyo), ซันตี (Santi) และ โยลันดา (Yolanda) ที่ถูกถอนไป[16] โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะถูกทำเป็น gray







อูริง (Auring)
บีซิง (Bising)
กรีซิง (Crising)
ดันเต (Dante) (1701)
เอมง (Emong) (1703)
ฟาเบียน (Fabian) (1707)
โกรีโอ (Gorio) (1709)
ฮัวนิง (Huaning) (1710)
อิซัง (Isang) (1713)
โฮลีนา (Jolina) (1714)
กีโก (Kiko) (1717)
ลันนี (Lannie) (1718)
มาริง (Maring) (1719)
นันโด (Nando)
โอเดตต์ (Odette) (1720)
ปาโอโล (Paolo) (1721)
เกดัน (Quedan) (1722)
รามิล (Ramil) (1723)
ซาโลเม (Salome) (1724)
ตีโน (Tino) (1725)
อูร์ดูฮา (Urduja) (1726)
วินตา (Vinta) (1727)
วิลมา (Wilma)(unused)
ยัสมิน (Yasmin)(unused)
โซไรดา (Zoraida)(unused)

รายชื่อเพิ่มเติม









อาลามิด (Alamid)(unused)
บรูโน (Bruno)(unused)
กนซิง (Conching)(unused)
โดลอร์ (Dolor)(unused)
เอร์นี (Ernie)(unused)
โฟลรันเต (Florante)(unused)
เฮราร์โด (Gerardo)(unused)
เอร์นัน (Hernan)(unused)
อิสโก (Isko)(unused)
เจอโรม (Jerome)(unused)
ผลกระทบ
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2560 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ



ดูเพิ่ม


รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2560
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2560
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2560
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2559–2560, 2560–2561
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2559-2560, 2560-2561
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2559-2560, 2560-2561
อ้างอิง


แหล่งข้อมูลอื่น


2560
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2560