Question: การรวมราชบัลลังก์ทำให้กษัตริย์มีอำนาจมากใช่หรือไม่?

การเลิกล้มราชาธิปไตย


ในประวัติศาสตร์โลก มี<b data-parsoid='{"dsr":[44,84,3,3]}'>การล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ในหลายประเทศทั่วโลก สาเหตุการล่มสลายของราชวงศ์อาจเป็นผลมาจากการปฏิวัติ, การตั้งสาธารณรัฐ, การลงประชามติของประชาชน, การรัฐประหาร หรือจากสงคราม 
ปัจจุบัน ประเทศที่ล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ เช่น เกาหลี, จักรวรรดิจีน และจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เป็นต้น
บางประเทศ แม้จะล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ไปแล้วแต่ก็ได้มีการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ เช่น สเปน, สหราชอาณาจักร และกัมพูชา ซึ่งประเทศเหล่านี้เคยมีประวัติศาสตร์ในช่วงที่ไร้กษัตริย์หรือช่วงสาธารณรัฐ จนมีการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ในภายหลัง และพระมหากษัตริย์ก็ทรงกลับมาเป็นประมุขแห่งรัฐเช่นเดิมมาจนถึงปัจจุบัน
บางประเทศถึงมีการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์แต่ก็ถูกล้มล้างอีก ทำให้การฟื้นฟูไม่เป็นผลสำเร็จ เช่น กรีซและฝรั่งเศส เป็นต้น
พระบรมวงศานุวงศ์ที่เหลือรอดมาจากการล้มล้างก็ยังคงใช้คำนำหน้าพระนามเป็นพระอิสริยยศที่เคยดำรงอยู่ เช่น เจ้าหญิงเฮวอนแห่งเกาหลี ก็ยังคงใช้คำนำหน้าพระนามหรือพระอิสริยศว่า "จักรพรรดินีแห่งเกาหลี" ยังรอการหวนคืนสู่ราชบัลลังก์ และบางประเทศในปัจจุบันก็มีเสียงเรียกร้องให้ฟื้นฟูราชวงศ์ขึ้นมาใหม่ เช่นที่ สาธารณรัฐเกาหลี, สาธารณรัฐออสเตรีย และสาธารณรัฐฮังการี เป็นต้น นอกจากนี้ก็ยังมีการสิ้นสุดลงของพระราชวงศ์ที่ไม่ได้เกิดจากรัฐประหารหรือสาเหตุอื่น ๆ แต่เนื่องจากพระมหากษัตริย์ของประเทศนั้นไม่มีองค์รัชทายาทหรือผู้สืบทอดราชบัลลังก์ เช่น ซามัว
ประวัติศาสตร์
ตัวอย่างของการล้มล้างพระราชวงศ์เช่น ในปี ค.ศ. 1649 พระราชวงศ์อังกฤษ โดยรัฐสภาแห่งอังกฤษภายใต้การนำของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ แต่ก็ได้มีการฟื้นฟูภายหลังในปี ค.ศ. 1660 อีกแห่งที่ฝรั่งเศส พระราชวงศ์ฝรั่งเศสถูกล้มล้างในปี ค.ศ. 1792 ในระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส และก็ได้มีการฟื้นฟูในภายหลังหลายครั้งแต่สุดท้ายฝรั่งเศสก็ได้กลายเป็นสาธารณรัฐ , ในปี ค.ศ. 1871 ราชวงศ์จีนอันเก่าแก่ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานก็ถูกล้มล้างและพระจักรพรรดิก็ถูกถอดถอน ซึ่งพระจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีนก็คือ จักรพรรดิผู่อี๋ โดยการปฏิวัติของ ซุน ยัตเซ็น, สมเด็พระจักรพรรดิโกจงแห่งเกาหลี พระจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิเกาหลีก็สูญเสียราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1910 เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดครองเกาหลีและให้พระราชวงศ์ญี่ปุ่นดำรงเป็นพระประมุขแห่งเกาหลีสืบต่อแทน และอีกแห่งหนึ่งนั้นก็คือมองโกเลีย หลังจากพระมหากษัตริย์ได้สวรรคตลง มองโกเลียก็ได้กลายเป็นสาธารณรัฐ
ในปี ค.ศ. 1893 ผู้นำของกระทรวงการค้าต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรฮาวาย ก็ได้ทำการยึดอำนาจจากสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรฮาวาย และได้ก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐจนเข้าร่วมเป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1898, พระราชวงศ์โปรตุเกสก็ถูกล้มล้างในปี ค.ศ. 1910 สองปีหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้เกิดการล้มล้างอำนาจของพระราชวงศ์ทั่วโลกครั้งใหญ่ เช่น ในจักรวรรดิรัสเซียภาวะความอดอยากและยากจนของประเทศจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้ทำให้เกิดการปฏิวัติยึดอำนาจพระราชวงศ์รัสเซีย และได้ก่อให้เกิดลัทธิคอมมิวนิสต์ ที่เน้นการต้อต้านสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งภายหลังได้ทำการสังหารหมู่พระราชวงศ์รัสเซีย ส่วนประเทศที่ล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ได้แก่ จักรวรรดิเยอรมัน, จักรวรรดิออสเตรีย - ฮังการี, และจักรวรรดิออตโตมาน ในระหว่างสงครามพระราชวงศ์บางแห่งก็มีแผนที่จะประกาศเอกราชและก่อตั้งราชวงศ์เช่น แกรนด์ดัชชีฟินแลนด์ และที่ ลิทัวเนีย รวมทั้งรัฐในอารักขา และอาณานิคมบางแห่งของจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งทั้งพระมหากษัตริย์แห่งฟินแลนด์และลิทัวเนีย ก็ได้สละราชบัลลังก์ภายหลังการพ้ายแพ้ของเยอรมัน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918
ในปี ค.ศ. 1939 ราชอาณาจักรอิตาลี ก็ได้เข้ายึดครองแอลเบเนียซึ่งได้ทำการล้มล้างพระราชวงศ์แอลเบเนีย และสถาปนาพระราชวงศ์อิตาลีขึ้นเป็นพระประมุขแห่งแอลเบเนีย ตลอดจนพระราชวงศ์ของยุโรปตะวันออก เช่นพระราชวงศ์บัลแกเรีย, ฮังการี และโรมาเนีย ก็ได้เข้าร่วมกับฝ่ายอักษะของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อต้านราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย, ฝ่ายสัมพันธมิตร และสหภาพโซเวียต ในขณะที่ฝ่ายอักษะกำลังพ้ายแพ้ในสงคราม แนวร่วมของลัทธิคอมมิวนิสต์ทั้งใน ยูโกสลาเวีย และแอลเบเนีย ก็ได้ทำการยึดอำนาจและล้มล้างพระราชวงศ์ของทั้งสองประเทศลง ส่วนลัทธิคอมมิวนิสต์ในบัลแกเรีย, ฮังการี และโรมาเนีย ก็ได้ทำการล้มล้างพระราชวงศ์ของตนโดยกองกำลังอันแข็งแกร่งของสหภาพโซเวียต ที่มีทั้งอาวุธและผู้สนับสนุนเป็นจำนวนมากในระหว่างการดำเนินไปของสงครามโลกครั้งที่สอง ในขณะที่พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีก็ได้ทำการสลับข้างจากฝ่ายอักษะเป็นฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามจากความอนุเคราะห์ของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ถึงอย่างไรก็ตามพระราชวงศ์อิตาลีก็สิ้นสุดลงจากการลงประชามติของประชาชนชาวอิตาลีในปี ค.ศ. 1946 เช่นกัน แต่มีพระมหากษัตริย์แห่งเดียวในโลกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ถึงแม้จะพ้ายแพ้ในสงคราม แต่พระราชวงศ์ก็มิได้ถูกล้มล้างนั้นคือ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะแห่งญี่ปุ่น ที่ถึงแม้จะเป็นผู้ให้การต่อต้านการทำสงครามแต่ก็เป็นผู้คุมอำนาจสำคัญของการทำศึกต่อต้านฝ่ายสัมพันธมิตร ที่ยินยอมให้สหรัฐอเมริกาเข้าควบคุมญี่ปุ่นแทนการถูกนำตัวไปขึ้นศาลโลกในฐานะอาชญากรสงครามและล้มล้างพระราชวงศ์ญี่ปุ่น แต่ทว่าตระกูลเจ้าชายต่างๆ  ในระบบศักดินาได้ถูกทำลายแทน
ในราชอาณาจักรกรีซ สมเด็จพระราชาธิบดีและพระราชวงศ์ก็ถูกเนรเทศโดยกองทัพจากการรัฐประหาร ในปี ค.ศ. 1967 ถึงแม้จะมีการฟื้นฟูในภายหลังแต่ก็ถูกล้มล้างอีกครั้งจากการลงประชามติของประชาชนในปี ค.ศ. 1974
ระบอบราชาธิปไตยในอินเดีย, เคนยา, แทนซาเนีย, แซมเบีย และซิมบับเว ถูกล้มลงไม่นานหลังจากได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร หลังจากที่ก่อนหน้านี้ในขณะที่เป็นรัฐสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติได้มีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระประมุขมาโดยตลอด
ความพยายามในการฟื้นฟูราชวงศ์
นอกจากนี้ยังมีประเทศที่มีความพยายามที่จะฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของตนเองขึ้นมาอีกครั้งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเช่นที่ บราซิล ในปี ค.ศ. 1990 รัฐสภาแห่งบราซิลได้มีการลงมติให้มติการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นอันตกไป ในขณะที่ยังมีความพยายามในการฟื้นฟูพระราชวงศ์ยังคงดำเนินต่อไปในทางภาคตะวันออกของประเทศ ที่บัลแกเรีย พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายที่ได้ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ของประเทศ ทรงได้รับเลือกมาเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ โดยดำรงตำแหน่งตามวาระ 4 ปี เริ่มดำรงตำแหน่งในปี ค.ศ. 2001 ถึง ค.ศ. 2005 แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้มีการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของประเทศขึ้นมาแต่อย่างใด ที่ออสเตรเลียเองก็มีปัญหาเกี่ยวกับพระราชวงศ์อังกฤษขึ้นมา เนื่องจากประชาชนบางกลุ่มต้องการให้ออสเตรเลียกลายเป็นสาธารณรัฐ จึงได้ยื่นข้อเสนอเข้ารัฐสภาและก็ได้มีการลงมติของรัฐสภาในเรื่องนี้ ผลที่ออกมาก็คือรัฐสภาของทุกรัฐลงมติให้ออสเตรเลียยังคงใช้ระบอบการปกครองแบบเดิม ที่มีพระประมุขของประเทศยังคงเป็น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ยกเว้นที่เขตนครหลวงแห่งออสเตรเลียที่ผ่านข้อเสนอเท่านั้น ที่แอลเบเนียเองก็ได้มีความพยายามฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์เช่นกันในปี ค.ศ. 1997 แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ ส่วนที่สาธารณรัฐเกาหลี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอนแห่งเกาหลี ได้ประกาศที่จะฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ภายในประเทศขึ้นมาอีกครั้ง แต่รัฐบาลกลางของเกาหลีก็ยังไม่ได้มีการเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือพิจารณาในกรณีนี้ ซึ่งแนวทางในการฟื้นฟูมีความเป็นไปได้สูงเพราะว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ของเกาหลีเองก็มีบทบาทในการเป็นศูนย์รวมใจของประชาชนเรื่อยมาตั้งแต่หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง โดยคาดการณ์กันว่าสองเกาหลีจะต้องรวมประเทศกันเสียก่อนถึงจะมีการฟื้นฟู และเกาหลีใหม่นี้จะต้องปกครองในระบอบประชาธิปไตย ที่โรมาเนียเองสถาบันพระมหากษัตริย์ของประเทศก็มีบทบาทเป็นเป็นศูนย์รวมใจของประชาชน โดยมีการยื่นให้รัฐสภามีการพิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ขึ้นมาอีกครั้ง เช่นเดียวกับที่เซอร์เบียที่พระราชวงศ์ต่างได้สิทธิจากรัฐบาลให้พำนักในพระราชวังในเมืองหลวงและยังคงมีบทบาททางสังคมเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชน อีกทั้งพระราชวงศ์ยังปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่าง ๆ มากมายเช่น ด้านสิทธิมนุษยชน เป็นต้น ซึ่งที่เซอร์เบียนี้เองที่มีความพยายามอย่างมากในการฟื้นฟูพระราชวงศ์เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศยังคงเป็นกลุ่มนิยมกษัตริย์
พระมหากษัตริย์ที่ถูกล้มล้าง










































































































































































































































































































































































































































































































































































































































ประเทศพระรูปพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายปีหมายเหตุทศวรรษ 1880จักรวรรดิบราซิลสมเด็จพระจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิลค.ศ. 1889เกิดการปฏิวัติราชอาณาจักรฮาวายสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวายค.ศ. 1895สถาปนาสาธารณรัฐฮาวายทศวรรษ 1910สหราชอาณาจักรสวีเดน-นอร์เวย์สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2ค.ศ. 1901ประกาศแยกราชวงศ์วีลายาห์แห่งบอสเนียอับดุลฮามีดที่ 2ค.ศ. 1908รวบเข้ากับออสเตรีย-ฮังการีราชอาณาจักรโปรตุเกสสมเด็จพระเจ้าเอ็มมานูเอลที่ 2ค.ศ. 1910เกิดการปฏิวัติจักรวรรดิเกาหลีซุนจงค.ศ. 1910ล้มล้างพระราชวงศ์โดยจักรวรรดิญี่ปุ่นและมีพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นประมุขตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945จักรวรรดิจีนสมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ค.ศ. 1912การปฏิวัติซิงไฮ่ – พระจักรพรรดิถูกถอดถอนโดยขุนศึกและนักสาธารณรัฐนิยมราชรัฐแอลเบเนียเจ้าชายวิลเลี่ยมที่ 1ค.ศ. 1914ถูกล้มล้างลงแต่ก็ได้มีการฟื้นฟูขึ้นในปี ค.ศ. 1928 (ราชอาณาจักรแอลเบเนีย)จักรวรรดิรัสเซียสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2ค.ศ. 1917การปฏิวัติรัสเซียราชอาณาจักรมอนเตเนโกรสมเด็จพระเจ้านิโคลัสที่ 1 แห่ง\มอนเตเนโกรค.ศ. 1918ลงประชามติให้ถอดถอนพระราชาและรวมประเทศเข้ากับราชอาณาจักรเซอร์เบียจักรวรรดิเยอรมันสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2รัฐสมาชิกของจักรวรรดิเยอรมันทั้งหมดพ้ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และจากการปฏิวัติเยอรมันราชอาณาจักรปรัสเซียราชอาณาจักรบาวาเรียสมเด็จพระเจ้าลุกวิกที่ 3ราชอาณาจักรเวือร์ทเทมแบร์กสมเด็จพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 2ราชอาณาจักรแซกโซนีสมเด็จพระเจ้าฟรีดริช ออกัสที่ 3แกรนด์ดัชชีเฮสเซอสมเด็จพระเจ้าเอิร์นส์ ลุดวิกที่ 1ราชรัฐบาเดินสมเด็จพระเจ้าฟรีดริชที่ 2ราชรัฐแซก-ไวมาร์-ไอเซนาร์ชสมเด็จพระเจ้าวิลเฮล์ม เอิร์นส์ที่ 1ราชรัฐแมคเคลนบวร์ก-เชสวรินสมเด็จพระเจ้าฟรีดริช ฟรานส์ที่ 4ราชรัฐเม็คเคลนบวร์ก-สเตรอลิตส์สมเด็จพระเจ้าอดอลฟัส เฟรเดอริคที่ 6รัฐโอลเดนบวร์กสมเด็จพระเจ้าฟรีดริช ออกัสที่ 2ดัชชีบรุนส์วิกสมเด็จพระเจ้าเอิร์นส์ ออกัสที่ 1รัฐอันฮัลต์สมเด็จพระเจ้าโจอาชิม เอิร์นส์ที่ 1ดัชชีแซชเซน-โคบูร์กและโกธาสมเด็จพระเจ้าคาร์ล เอ็ดการ์ดที่ 1รัฐแซก-เมนนิเจนสมเด็จพระเจ้าเบิร์นฮาร์ทที่ 3ราชรัฐแซก-อัลเทนบวร์กดยุคเอิร์นส์ที่ 2รัฐวัลด์เดค-พีรมอนต์เจ้าชายฟรีดริชที่ 1ราชรัฐลิปป์สมเด็จพระเจ้าลีโอโพลด์ที่ 4รัฐชควกควมเบิร์ก-ลิปป์เจ้าชายอดอล์ฟที่ 2รัฐเชควาร์ทบูร์ก-รูดอลสติตซ์เจ้าชายกุนเตอร์ วิคเตอร์ที่ 1รัฐเชควาร์ทบูร์ก-ซอนเดอร์ฮุสเซนเรอสส์ สายหลักเรอสส์ สายรองจักรวรรดิออสเตรียสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1ถูกถอดถอนและล้มล้างพระราชวงศ์จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีราชอาณาจักรฟินแลนด์สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริค ชาร์ลส์ที่ 1ขึ้นเสวยราชย์ได้1ปีราชอาณาจักรลิทัวเนียสมเด็จพระเจ้ามินดัวกัส 
 (ว่าที่พระมหากษัตริย์)ไม่เคยได้ขึ้นเสวยราชย์ราชอาณาจักรโปแลนด์-ไม่มี (สำเร็จราชการโดยคณะผู้สำเร็จราชการแทน)ไม่มีผู้สืบทอดราชบัลลังก์ราชอาณาจักรบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4รวมชาติกับราชอาณาจักรยูโกสลาเวียราชอาณาจักรโครเอเชียและสลาโวเนียสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4รวมชาติกับรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บราชอาณาจักรฮังการีสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4แม้จะฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1920 แต่ก็เหลือไว้เพียงราชบัลลังก์อันว่างเปล่ากับผู้สำเร็จราชการแทนราชอาณาจักรเซอร์เบียสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1เปลี่ยนเป็นราชอาณาจักรยูโกสลาเวียทศวรรษ 1920ราชอาณาจักรอิสลามบูคารา  (อุซเบกิสถาน) สมเด็จพระเจ้าโมฮัมเม็ด อาลิม คาห์นค.ศ. 1920—เขตปกครองของข่านแห่งคิวา  (อุซเบกิสถาน) สมเด็จพระเจ้าอับดุลเลาะห์ คาห์น—ราชอาณาจักรซีเรียสมเด็จพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1
ประมุขร่วมกับราชอาณาจักรอิรักค.ศ. 1920ระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างจากการพ่ายแพ้ในการปิดล้อมที่ดามัสกัส
ภายหลังได้มีการฟื้นฟูจักรวรรดิออตโตมันสุลต่านเมห์เมดที่ 6ค.ศ. 1922สงครามประกาศอิสรภาพตุรกีจากการตัดสินใจของรัฐบาลอังการาในปี ค.ศ. 1922ราชอาณาจักรกรีซสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2มีการฟื้นฟูพระราชวงศ์ในปี ค.ศ. 1935 แต่ต่อมาก็ถูกถอดถอนออกจาพระอิสริยยศอีกครั้งในปี ค.ศ. 1974มองโกเลียบอจด์ ข่านถูกยึดอำนาจทศวรรษ 1930ราชอาณาจักรสเปนสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟอนโซที่ 13ค.ศ. 1931ภายหลังได้มีการฟื้นฟูพระราชวงศ์ขึ้นมาอีกครั้งราชอาณาจักรแอลเบเนียสมเด็จพระราชาธิบดีซ็อกที่ 1ค.ศ. 1939ราชบัลลังก์ถูกยึดโดยพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี หลังจากการรุกรานโดยอิตาลีทศวรรษ 1940ราชอาณาจักรแอลเบเนียสมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3ค.ศ. 1943ทรงสละราชบัลลังก์จากการสงบศึกราชอาณาจักรโครเอเชียสมเด็จพระเจ้าโทมิสลาฟว์ที่ 2ค.ศ. 1943สละราชสมบัติภายหลังจากการบีบบังคับที่ราชอาณาจักรอิตาลีให้การสนับสนุนราชอาณาจักรยูโกสลาเวียสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2โค่นล้มโดยนาซีเยอรมันราชอาณาจักรไอซ์แลนด์สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10ค.ศ. 1944การเป็นสหพันธรัฐกับเดนมาร์กสิ้นสุดลงจักรวรรดิแมนจูสมเด็จพระจักรพรรดิผู่อี๋ค.ศ. 1945จักรวรรดิกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐจีนหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิราชอาณาจักรฮังการี-ไม่มี (ผู้สำเร็จราชการแทน)ค.ศ. 1946ตัดสินใจให้เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐโดยรัฐสภาโดยปราศจากการลงประชามติราชอาณาจักรอิตาลีสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2ผลจากการลงประชามติ 54.3% ให้เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐราชอาณาจักรบัลแกเรียสมเด็จพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2การลงประชามติที่ริเริ่มโดยสหภาพโซเวียต ซึ่งผลอย่างเป็นทางการ 95% เห็นชอบสาธารณรัฐราชอาณาจักรซาราวะก์ชาร์ลส์ ไวเนอร์ บรู๊คราชามอบอำนาจให้อังกฤษราชอาณาจักรโรมาเนียสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1ค.ศ. 1947บังคับให้สละราชสมบัติโดยพวกคอมมิวนิสต์ราชอาณาจักรไอร์แลนด์สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6ค.ศ. 1949การเป็นสหราชอาณาจักรกับบริเตนใหญ่ สิ้นสุดลงทศวรรษ 1950จักรวรรดิอินเดียสมเด็จพระจักรพรรดิจอร์จที่ 6ค.ศ. 1950ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขราชอาณาจักรอียิปต์พระเจ้าฟูอัดที่ 2ค.ศ. 1953การปฏิวัติ ค.ศ. 1952จักรวรรดิเวียดนามสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยค.ศ. 1955แบ่งประเทศและลงประชามติรัฐปากีสถานสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1956ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติราชอาณาจักรตูนิเซียพระเจ้ามูฮัมหมัดที่ 8 อัล-อามินแห่งตูนิเซียค.ศ. 1957รัฐประหารราชอาณาจักรอิรักพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2ค.ศ. 1958ทศวรรษ 1960กานาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1960ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติสหพันธรัฐแอฟริกาใต้ค.ศ. 1961ราชอาณาจักรรวันดาสมเด็จพระเจ้าคิเกลิที่ 5รัฐประหารแทนกันยิกาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1962ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์เยเมนสุลต่านมูฮัมมัดที่ 11รัฐประหารไนจีเรียสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1963ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติยูกันดาเคนยาค.ศ. 1964แซนซิบาร์สุลต่านจามชิด บิน อับดุลลาห์รัฐประหารราชอาณาจักรบุรุนดีสมเด็จพระเจ้านทาร์ที่ 5ค.ศ. 1966มาลาวีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขราชอาณาจักรมัลดีฟส์สมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัด ฟารีด ดิดิค.ศ. 1968การลงประชามติราชอาณาจักรลิเบียสมเด็จพระเจ้าไอดริสที่ 1ค.ศ. 1969รัฐประหารทศวรรษ 1970ราชอาณาจักรกัมพูชาพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหนุค.ศ. 1970ภายหลังมีการฟื้นฟูแกมเบียสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขกายอานาเซียร์ราลีโอนค.ศ. 1971ซีลอน (ศรีลังกา)ค.ศ. 1972ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขราชอาณาจักรอัฟกานิสถานสมเด็จพระเจ้ามูฮัมเม็ด ซาฮีร์ ชาห์ค.ศ. 1973รัฐประหารเอธิโอเปียสมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1ค.ศ. 1974ราชอาณาจักรกรีซสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2การลงประชามติผลออกมาคือ 69% ต้องการให้เปลี่ยนระบอบการปกครองมอลตาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขราชอาณาจักรลาวพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนาค.ศ. 1975รัฐประหารรัฐสิกขิมปาร์ลเดน ทอนดับ นามกยาลการลงประชามติผลออกมาว่า 97% ต้องการให้เป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งของอินเดียตรินิแดดและโตบาโกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1976ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติที่มีพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษเป็นพระประมุขจักรวรรดิอิหร่านสมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัด เรซา ปาห์เลวีค.ศ. 1979การปฏิวัติอิสลามจักรวรรดิแอฟริกากลางสมเด็จพระจักรพรรดิโบคัสซาที่ 1รัฐประหารทศวรรษ 1980ฟิจิสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1987ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติทศวรรษ 1990มอริเชียสสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2ค.ศ. 1992ถอนตัวออกจากเครือจักรภพแห่งชาติทศวรรษ 2000ซามัวมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2ค.ศ. 2007ไม่มีผู้สืบทอดราชบัลลังก์ราชอาณาจักรเนปาลสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะค.ศ. 2008ถอดถอนพระราชวงศ์และเปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐ[1]
รายชื่อราชาธิปไตยในปัจจุบันที่ได้รับการฟื้นฟู






















































ประเทศปีที่ล้มล้างหมายเหตุปีที่ฟื้นฟูราชอาณาจักรอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ค.ศ. 1649เปลี่ยนผ่านมาจากเครือจักรภพแห่งอังกฤษและการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ค.ศ. 1660ราชอาณาจักรสเปนค.ศ. 1873เปลี่ยนผ่านมาจากสาธารณรัฐสเปนที่ 1ค.ศ. 1874ค.ศ. 1931เปลี่ยนผ่านมาจากสาธารณรัฐสเปนที่ 2 แล้วจากนั้นจึงเกิดการฟื้นฟูในปี 1947 ซึ่งการฟื้นฟูมาจากคำสั่งเสียของจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกค.ศ. 1975อันโกเลค.ศ. 1967ถูกล้มล้างจากรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของ มิลตัน โอเบเตค.ศ. 1993บูกันดาบุนโยโรโตโรราชอาณาจักรกัมพูชาค.ศ. 1970เกิดการรัฐประหารค.ศ. 1975ค.ศ. 1976หลังจากการล้มล้างสองครั้งท้ายที่สุดก็ได้มีการฟื้นฟูอีกครั้งในปี ค.ศ. 1993ค.ศ. 1993รเวนซูรูรู (ส่วนหนึ่งของยูกันดา)ค.ศ. 1982ถูกล้มเลิกโดยรัฐบาลค.ศ. 2009
(พฤตินัย)
ดูเพิ่ม
ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
อ้างอิง


หมวดหมู่:ราชาธิปไตย