Question: అమ్రిత్ సర్ జిల్లా ఏ రాష్ట్రంలో ఉంది?

సైనీ



సైనీ (Hindi: सैनी pronunciation అనేది భారతదేశం యొక్క ఒక వీర[5][6][12][13][14][15] కులం. పౌరాణిక సాహిత్యంలో శూరసైనీ (హిందీ: शूरसैनी)[16]గా కూడా తెలిసిన సైనీలు ప్రస్తుతం పంజాబ్ మరియు దాని సమీప రాష్ట్రాలైన హర్యానా, జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్ మరియు హిమాచల్‌ప్రదేశ్‌లలో వారి సొంత పేరుతోనే పిలవబడుతున్నారు. వారు యదువంశ[1][3][8][17] శూరసేనుడి[2][16] యొక్క రాజపుత్‌ల వంశస్థులుగా గుర్తించబడ్డారు. ఈ వంశక్రమం యాదవ రాజు శూరసేన,[16] నుంచి మొదలయింది. ఆయన కృష్ణుడు మరియు దిగ్గజ పాండవ వీరులకు తాత. సైనీలు మథుర మరియు దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాల నుంచి వివిధ కాలాల్లో పంజాబ్‌కు మకాం మార్చుకున్నారు.[5][18][19]
మథురను రాజధానిగా చేసుకుని, పరిపాలిస్తూ విరాజిల్లుతున్న సమయంలో ఈ వంశాన్ని 
పురాతన గ్రీకు ప్రయాణీకుడు మరియు భారత రాయబారి మెగాస్తినీస్ కూడా గుర్తించారు. అలెగ్జాండర్ బద్ధ శత్రువుగా తెలిసిన పురాతన రాజు పోరస్ ఒకప్పటి అత్యంత ప్రబలమైన యాదవ కుటుంబానికి చెందినవాడనే ఒక విద్యాసంబంధ అభిప్రాయం ఉంది.[20][21][22][23] మెగాస్తినీస్ ఈ కుటుంబాన్ని శౌరసేనోయి గా అభివర్ణించారు.[24]
పంజాబ్‌లోని ఇతర అనేక రాజపుత్ సంతతి వంశాల,[9][25][26][27] మాదిరిగానే సైనీలు టర్కో-ఇస్లామిక్ రాజకీయ ప్రాబల్యం కారణంగా మధ్యయుగ కాలంలో వ్యవసాయం ప్రధాన వృత్తిగా ఎంచుకున్నారు. అప్పటి నుంచి ఇటీవల కాలాల వరకు కూడా వారు అల్పమైన రీతిలో వ్యవసాయం మరియు సైనిక సేవల్లో మాత్రమే నియమించబడ్డారు.[7] బ్రిటీష్ పాలనా సమయంలో, సైనీలు ఒక చట్టబద్ధమైన వ్యవసాయక వంశం[9] మరియు సైనిక తరగతిగా పేర్కొనబడ్డారు.[13][14]
[28][29][30][12][15]
సైనీలకు పూర్వ-బ్రిటీష్ రాచరిక సంస్థానాలు, బ్రిటీష్ ఇండియా మరియు స్వతంత్ర భారతదేశ సైన్యాలలో సైనికులుగా ప్రత్యేకమైన రికార్డు ఉంది. సైనీలు రెండు ప్రపంచ యుద్ధాలలో పోరాడారు. 'గుర్తించదగ్గ శౌర్యం' ప్రదర్శించినందుకు కొన్ని అత్యున్నత శౌర్యబహుమతులను గెలుచుకున్నారు.[31][32][33] 1962 భారత-చైనా యుద్ధంలో భారత సైన్యం యొక్క అత్యున్నత యుద్ధ కాల శౌర్య బహుమతి, పరమవీరచక్రను గెలుచుకున్న సుబేదార్ జోగిందర్ సింగ్ కూడా సహనాన్ ఉప వంశానికి చెందిన సైనీయే.[34]
బ్రిటీష్ హయాంలో అనేక మంది ప్రభావిత సైనీ భూస్వాములు జైల్‌దర్‌లు లేదా రెవిన్యూ కలెక్టర్లుగా పంజాబ్ మరియు ఆధునిక హర్యానాలోని పలు జిల్లాల్లో నియమించబడ్డారు.[35][36][37][38][39]
అంతేకాక సైనీలు భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంలోనూ చురుగ్గా పాల్గొన్నారు. సైనీ వర్గానికి చెందిన పలువురు తిరుగుబాటుదారులు ఖైదు చేయబడటం, ఉరితీయబడటం లేదా ఎదురుకాల్పుల్లో వలసరాజ్య పోలీసుల చేత బ్రిటీష్ రాజ్య పాలన రోజుల్లో హతమార్చబడ్డారు.[40][41][42][43][44]
ఏదేమైనప్పటికీ, భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత సైనీలు సైన్యం మరియు వ్యవసాయం కంటే వివిధ వ్యాపారాలు మరియు వృత్తులను ఎంచుకున్నారు. సైనీలు ప్రస్తుతం అధిక సంఖ్యలో వ్యాపారవేత్తలు, న్యాయవాదులు, ప్రొఫెసర్లు, ప్రభుత్వోద్యోగులు, ఇంజినీర్లు, డాక్టర్లు మరియు పరిశోధన శాస్త్రవేత్తలుగా కూడా కన్పిస్తున్నారు.[45] ఇంటెల్ యొక్క ప్రధాన పెంటియమ్ మైక్రోప్రాసెసర్ రూపకల్పన మరియు అభివృద్ధికి సహ సారథ్యం వహించిన ప్రముఖ కంప్యూటర్ శాస్త్రవేత్త అవతార్ సైనీ కూడా ఈ కులానికి చెందినవాడే.[46] ప్రపంచ బ్యాంకింగ్ దిగ్గజం మాస్టర్ కార్డ్ యొక్క ప్రస్తుత CEO అజయ్ బాంగా,[47] కూడా ఒక సైనీయే. ప్రపంచ అతిపెద్ద పంజాబీ భాషా వార్తా పత్రిక,[48] డైలీ అజిత్ కూడా సైనీలకు చెందినదే.[49][50]
USA, కెనడా మరియు UK మొదలైన పాశ్చాత్య దేశాల్లో పంజాబీ సైనీలు అధిక సంఖ్యలో నివసిస్తున్నారు. తద్వారా ప్రపంచ పంజాబీ ప్రవాసులుగా ఒక ప్రధాన భాగంగా అవతరించారు.
సైనీలు హిందూ మతం మరియు సిక్కు మతం రెండింటినీ ఇష్టపడుతారు. అదే సమయంలో వివిధ సైనీ కుటుంబాలు ఈ రెండు మతాల విశ్వాసాలను కలిగి ఉండటం మరియు పురాతన అవిభక్త భక్తి మరియు పంజాబ్ యొక్క సిక్కు ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలకు అనుగుణంగా సహ జాతి వివాహాలు చేసుకుంటున్నాయి.
ఇటీవలి కాలాల వరకు, సైనీలు ఒక అంతర్వివాహ క్షత్రియ సమూహంగా మరియు ఎంపిక చేసిన వంశాల్లో మాత్రమే సజాతి వివాహాలు చేసుకునేవారు.[51] వారికి సైనీ రాజపుత్ మహాసభ అనే జాతీయ స్థాయి సంస్థ కూడా ఉంది. 1920లో ఇది ఢిల్లీలో స్థాపించబడింది.[52]
చరిత్ర
" The above group of Yadavas came back from Sindh to Brij area and occupied Bayana in Bharatpur district. After some struggle the 'Balai' inhabitants were forced by Shodeo and Saini rulers to move out of Brij land and thus they occupied large areas.".[4]—Encyclopaedia Indica: India, Pakistan, Bangladesh, Volume 100, pp 119 - 120


సైనీ చరిత్ర</i>ను వీక్షించండి
భౌగోళిక వ్యాప్తి మరియు సాపేక్ష జనాభా పరిమాణం
అన్ని రకాల సమూహాలు సైనీ గుర్తింపును అనుసరించానికి ముందు శకం కంటే పూర్వ కాలానికి సంబంధించిన ఒక అత్యంత విశ్వసనీయ రికార్డుగా పేర్కొనబడే 1881 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, సైనీలు అవిభాజిత పంజాబ్ వెలుపల గుర్తించబడలేదు. దానిని నేడు దిగువ పేర్కొన్న విధంగా పిలుస్తారు:
పంజాబ్
హర్యానా
హిమాచల్ ప్రదేశ్
జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్
A. E. బార్‌స్తౌ ప్రకారం, భౌగోళిక వ్యాప్తి
A. E. బార్‌స్తౌ చెప్పినట్లుగా 1911 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, సైనీల మొత్తం జనాభా 113,000 మాత్రమే. వారి ఉనికి ప్రధానంగా ఢిల్లీ, కర్నాల్, అంబాలా మరియు లియాల్లపూర్ (పాకిస్తాన్‌లోని ఆధునిక ఫైస్లాబాద్) జిల్లాలు, జలంధర్ మరియు లాహోర్ డివిజన్లు, కల్సియా నహాన్ నలాగఢ్, మండి, కపుర్‌థాలా మరియు పాటియాలా రాష్ట్రాలకు మాత్రమే నియంత్రించబడింది. ఆయన చెప్పిన విధంగా, వారిలో 400 మంది మాత్రమే ముస్లింలు. మిగిలిన వారు హిందువులు మరియు సిక్కులు.[10] 1881 లెక్కల ప్రకారం, జలంధర్ డివిజన్‌లోని హోషియారాపూర్ జిల్లాలో అతిపెద్ద సైనీ వర్గాలు ఉన్నాయి. భూమి సంబంధ ఆస్తులు మరియు ప్రాబల్యం పరంగా వారు అక్కడ చక్కటి ఆధిపత్యాన్ని కలిగి ఉన్నారు. అలాగే కనీసం రెండు మండలాల (జైల్లు)ను కలిగి ఉన్నారు. లాహోర్ డివిజన్‌లో వారు గురుదాస్‌పూర్‌లో ప్రధానంగా కేంద్రీకృతమయ్యారు. అక్కడ సాలారియాలు (సాలారియా) అతిపెద్ద సైనీ వర్గంగా తిరిగి పట్టు సాధించారు. జమ్మూ ప్రాంతంలోని సైనీలు సరిహద్దు గురుదాస్‌పూర్ జిల్లాకు చెందిన సైనీల్లో ముఖ్యమైన భాగం.[53]
బ్రిటీష్ పంజాబ్ డివిజన్ల యొక్క ఈనాటి పరిస్థితి
బ్రిటీష్ పంజాబ్ జలంధర్ డివిజన్ దిగువ తెలిపిన జిల్లాలు ఉన్నాయి: కంగ్రా, హోషియారాపూర్, జలంధర్, లూథియానా మరియు ఫిరోజ్‌పూర్. లాహోర్ డివిజన్‌ లోని జిల్లాలు: లాహోర్, అమృత్‌సర్, గురుదాస్‌పూర్, సైల్‌కోట్, గుజ్రానావాలా మరియు షైకుపురా నేటి రోపార్ జిల్లా విభజనకు ముందు అంబాలా జిల్లా పరిధిలోకి వస్తుంది. అందువల్ల రోపార్ సైనీలను సదరు జిల్లాలోని వలసరాజ్యాల లెక్కల్లో చేర్చారు.[54]
బార్‌స్తౌ గణన ప్రకారం, అత్యధిక సైనీ జనాభా నేటి పంజాబ్‌లోని భాగమైన ప్రాంతాల పరిధిలోకి వస్తుందనే విషయం స్పష్టమైంది. కొద్దిశాతం జనాభా మాత్రమే నేటి హర్యానా మరియు హిమాచల్ ప్రదేశ్‌ల్లోని ప్రాంతాల్లోకి వస్తుంది. UP లేదా రాజస్థాన్ లేదా అటుపై ప్రాంతాల్లో సైనీ జనాభా పూర్తిగా లేదు. 1881 జనాభా లెక్కల్లో బిజ్‌నోర్ మరియు షహరాన్‌పూర్‌లలో సైనీలుగా తిరిగి చేరిన ప్రజలు అప్పట్లో పొరపాటుగా చేర్చబడ్డారని రుజువైన నేపథ్యంలో వారిని 1901 లెక్కల్లో సైనీ తరగతి నుంచి తొలగించారు.[11][55]
1881 లెక్కల ప్రకారం సాపేక్ష జనాభా పరిమాణం
స్వాతంత్ర్యం తర్వాత సైనీల జనాభాను లెక్కించలేదు. అయితే వారి సాపేక్ష జనాభా అనేది ఇతర వర్గాలతో పోల్చితే తక్కువే. 1881 లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశం అంతటా ఉన్న మొత్తం సైనీల జనాభా 137,380 కంటే ఎక్కువ కాదు. 1901 లెక్కల్లో అది కాస్తా 106,011కు తగ్గింది.[11][55] అదే లెక్కల్లో క్షత్రియుల మొత్తం జనాభా 439,089.[11]. 1881 లెక్కల ప్రకారం, యావత్ భారతదేశ ప్రామాణికంగా, ఝాట్‌ల జనాభా 2630,994. ఈ ప్రకారం, అనుపాత సైనీ జనాభా క్షత్రియుల్లో సుమారు 1/4 వంతు అదే ఝాట్‌లలో 1/25 వంతు అని తేలింది.[56] 1896,[57]లో లిఖించిన మరో సమకాలీన అధికార మానవ జాతి సంబంధ పుస్తకం ప్రకారం, ఝాట్ జనాభా 
4,625,523 మరియు సైనీ జనాభా 125,352. తద్వారా ఈ రెండింటి తులనాత్మక నిష్పత్తి 1:37. ప్రతి ఒక్క సైనీకి 4 క్షత్రియులు మరియు 25 మంది ఝాట్‌లుగా చూపబడిన 1881 లెక్కలను ప్రామాణికంగా తీసుకున్నప్పటికీ, ఈనాటి ఇండియన్ పంజాబ్ మరియు హర్యానాల్లోని అత్యంత విశిష్టమైన 
ఈ జాతి సమూహాలతో పోల్చినప్పుడు, సంఖ్యాపరంగా సైనీలు మైనార్టీ జాతుల పరిధిలోకి వస్తారనేది సుస్పష్టం.
ఆధునిక-సైనీ సమూహాలు 
1881 జనాభా లెక్కల్లో, బిజ్‌నోర్ మరియు సహరాన్‌పూర్ ప్రాంతాల నుంచి తక్కువ సంఖ్యలో సైనీల ఉనికి నమోదైంది. ఈ రెండు ప్రాంతాలు ఇప్పుడు పశ్చిమ UP పరిధిలోకి వస్తాయి. అయితే ఈ ప్రాంతంలో మరలా సైనీలుగా మారిన కొంతమంది మాలీలను అంతర్వివాహం చేసుకున్నట్లు తెలిసింది. పంజాబ్, హర్యానా మరియు HP ఉప పర్వతప్రాంత వాసులు వీరిని అధికారిక సైనీలుగా పరిగణించరు. వారందరూ కూడా మథురలోని యదువంశ రాజపుత్ వంశానికి చెందినవారుగా చెప్పుకుంటున్నారు. తద్వారా ఒక ముస్లిం పాలిత పంజాబ్‌లో ఏదైనా హిందూ రాజపుత్ సంతతి వర్గానికి సాధ్యమయ్యే విధంగా వారి చారిత్రక రాజపుత్ వ్యక్తిత్వాన్ని ఓ స్థాయి వరకు కొనసాగిస్తూ వస్తున్నారు.[5] 1901 జనాభా లెక్కల్లో, పొరపాటుగా సైనీల తరగతిలో చేర్చబడిన బోజ్‌నోర్‌‍లోని మాలీలను సదరు తరగతి నుంచి తప్పించారు. తద్వారా మొత్తం సైనీ జనాభా 21% మేర తగ్గి, 106,011కి చేరుకుంది.[11][55] కాబట్టి ఈ జన సమూహం అధికారిక సైనీలు ఎప్పుడు కూడా వివాహ సంబంధాలు పెట్టుకోని సైనీలను గుర్తించలేదు (ఇబ్బెట్సన్ గుర్తించిన ఒక వాస్తవం).[58] మరో ముఖ్యమైన వాస్తవం, 1881 లెక్కల్లో, రాజపుతానా (నేడు రాజస్థాన్) నుంచి అసలు సైనీల జనాభా నమోదు కాకపోవడం. 1881 లెక్కల్లో తిరిగి తమ కులాన్ని పొందిన దాదాపు అన్నీ మాలీ సమూహాలు ప్రస్తుతం సైనీ గుర్తింపును కలిగి ఉన్నట్లు చెప్పుకుంటున్నాయి.[59][60] ఈ ఆధునిక సైనీ సమూహాలను సైనీ వర్గంలో భాగంగా గుర్తించబడలేవు. అయితే వాటి వాస్తవిక గుర్తింపు (మాలీ కులం చూడండి) ద్వారా నామకరణం చేసిన సమూహంలో భాగంగా మాత్రమే గుర్తించడం మరియు అధ్యయనం చేయబడుతుంటుంది.
బ్రిటీష్ పంజాబ్‌లోని వివిధ ప్రాంతాల్లో ఉన్న ప్రాబల్య సైనీ గ్రామాలు & ఎస్టేట్లు
జలంధర్ జిల్లా 1904 యొక్క వలస సంబంధ రికార్డుల ప్రకారం, సైనీలు నవాషహర్ తూర్పు సరిహద్దుకు సమీపాన మరియు తాలూకా యొక్క నైరుతీ భాగంలో అనేక గ్రామాలను కలిగి ఉన్నారు.
జలంధర్ మరియు బ్రిటీష్ కాలానికి చెందిన నవాన్‌షహర్ తాలూకాల్లో సైనీలు పూర్తిగా లేదా పాక్షికంగా సొంతం చేసుకున్న ప్రబల గ్రామాలను దిగువ పేర్కొనడం జరిగింది.[61]
నవాన్‌షహర్ & జుల్లుంధర్ తాలూకాలు (బ్రిటీష్ పంజాబ్) రోపార్ 
బెహ్రాన్ మజ్రా (చంకౌర్ షాహీబ్‌కు సమీపంలో)
బిరంపూర్ (జిల్లా) బోగ్‌పూర్ సమీపంలోని హోషియారాపూర్ (పూర్తి గ్రామం)
లథానా (పూర్తి గ్రామం)
ఝికా (పూర్తి గ్రామం)
సుజ్జాన్ (పూర్తి గ్రామం)
శూరపూర్ (పూర్తి గ్రామం)
పాలీ (పూర్తి గ్రామం)
ఝికి (పూర్తి గ్రామం)
భరత (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
లాంగ్రోయా (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
సోనా (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
మెహతాపూర్ (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
ఆలచౌర్ (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
ఖామా (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
బాంగా నగరం (బాంగా అనేది సైనీల పవిత్ర నామం) (షాహీద్ భగత్ సింగ్ నగరానికి సమీపంలో)
చాక్ (పూర్తి గ్రామం)
ఖుర్ద్ (పూర్తి గ్రామం)
దల్లి (పూర్తి గ్రామం)
గెహలార్ (పూర్తి గ్రామం)
సైనీ మజ్రా (పూర్తి గ్రామం)
మొహాలి సమీపంలోని దేసు మజ్రా (పూర్తి గ్రామం)
రోపార్ సమీపంలోని హవాలి (పూర్తి గ్రామం)
లరోహా (దాదాపు పూర్తి గ్రామం)
నాంగల్ షహిదాన్ (దాదాపు పూర్తి గ్రామం)
బుండియన్ (దాదాపు పూర్తి గ్రామం, 5/6)
ఉరాపూర్- (భాగం- 3/4 లేదా 75%)
బజిద్‌పూర్- (భాగం- 3/4 లేదా 75%)
పాలీ ఉంచి (భాగం- 1/3 లేదా 33%)
నౌరా (భాగం- 1/2 లేదా 50%)
గోవిందపూర్ (భాగం- 1/4 లేదా 25%)
కామా (భాగం- 1/4 లేదా 25%)
దిపాల్‌పూర్ (భాగం- 1/2 లేదా 50%)
బాలుర్ కలాన్ (భాగం- నిష్పత్తి తెలియదు)
ఖుర్దీ (భాగం- నిష్పత్తి తెలియదు)
దుథాలా- (భాగం- నిష్పత్తి తెలియదు)
దల్లా (1/2 లేదా 50%)
జంధిర్ (1/2 లేదా 50%)
చులాంగ్ (1/3 లేదా 33%)
జిగాన్‌వల్ (1/2 లేదా 50%)
లాసరా (1/2 లేదా 50%) గమనిక: ఈ గ్రామం ఫిలౌర్ తాలూకా కిందకు వస్తుంది.
అడ్డా ఝుంగియాన్ (పూర్తి గ్రామం)
ఖురంపూర్ (75%) ఫగ్వారా తాలూకా
అకాల్‌గఢ్ (నవా పిండ్) (75%) ఫగ్వారా తాలూకా
ఫద్మా (హోషియారాపూర్ తాలూకా)
భుంగ్రాని (హోషియారాపూర్ తాలూకా)
హర్తా (హోషియారాపూర్ తాలూకా) 90%
బదలా (హోషియారాపూర్ తాలూకా) 90%
ముఖ్లియానా (హోషియారాపూర్ తాలూకా) 90%
రాజ్‌పూర్ (హోషియారాపూర్ తాలూకా) 90%
కడోలా (అదామ్‌పూర్ సమీపంలో)
రాజ్‌పూర్ (హోషియారాపూర్ తాలూకా)
టాండా (హోషియారాపూర్ తాలూకా)
థస్కా సైనియన్ (మొహాలి తాలూకా)
ఖేరి సాలాబత్‌పూర్ (రోపార్) 90%
ఖిజారాబాద్ (రోపార్) 75%
ఖిజారాబాద్ (రోపార్) 75%
ఘనౌలి (రోపార్) పూర్తిగా
భలియన్ (రోపార్) 90%
మనున్‌పూర్ (ఫతేగఢ్ సాహిబ్) పూర్తిగా
సైద్‌పుర (ఫతేగఢ్ సాహిబ్) పూర్తిగా
ఛోటా బలారై (ఫతేగఢ్ సాహిబ్) పూర్తిగా
షాపూర్ (అంబాలా) 40%
బ్రిటీష్ పంజాబ్‌కి చెందిన జుల్లంధుర్ జిల్లాలోని పైన పేర్కొన్న గ్రామాలే కాక సైనీలు ఫగ్వారా తాలూకాలో ప్రొప్రైటర్లు లేదా భూస్వాములు. 1880 రికార్డుల ప్రకారం, జుల్లంధుర్ జిల్లాలో సైనీల జనాభా 14,324 మాత్రమేనని సక్రమంగా గుర్తించాల్సిన అవసరముంది.[62] కాబట్టి పైన తెలిపిన జాబితా పంజాబ్‌‍లోని సైనీ మొత్తం భూస్వామిత్వం యొక్క ఒక చిన్న భాగం మాత్రమే కలిగి ఉంది. సైనీల అతిపెద్ద ఎస్టేట్లు మరియు గ్రామాలు హోషియారాపూర్ జిల్లాలోని హోషియారాపూర్ మరియు దసుయ తాలూకాల్లో ఉన్నాయి. అక్కడ వారు అత్యంత ప్రబలమైనవారుగా మరియు అధిక సంఖ్యలో ఉన్నారు. అంబాలా డివిజన్ (రోపార్ జిల్లాలో భాగం) కూడా అత్యధిక సైనీలు సొంతం చేసుకున్న గ్రామాలను కలిగి ఉంది. గురుదాస్‌పూర్ జిల్లాలో సైనీలు సొంతం చేసుకున్న గ్రామాలు 54 ఉన్నాయి.
మతం
హిందూ సైనీలు
సైనీలు అత్యధికులు హిందువులు అయినప్పటికీ, వారి మతపరమైన కార్యక్రమాలు సనాతన వేద మరియు సిక్కు సంప్రదాయాల యొక్క సంవరణ వాదంగా అత్యుత్తమంగా అభివర్ణించడం జరిగింది. అనేక మంది సైనీలు తమ వేదాల చరిత్రను గొప్పగా భావించేవారు. కొన్ని విషయాలపై వారు బ్రాహ్మణ పూజారులను ఆశ్రయించేవారు. అదే సమయంలో గట్టిగా ఒక హిందూ సైనీ మాత్రమే ఉంటాడు. అతను సిక్కు గురువులను అత్యంత పూజ్యభావంతో గౌరవించడు.
హోషియారాపూర్ ప్రాంతం చుట్టుపక్కల ఉండే కొంతమంది హిందూ సైనీలు కూడా వేద పాండిత్యంలో చక్కటి పట్టు కలిగి ఉన్నారు.
ఇతర వ్యవసాయ మరియు సైనిక వర్గాల మాదిరిగా కాకుండా సైనీలు ఇస్లాం మతంలోకి మారడం అనేది సాధారణం వినబడదు.
సిక్కు సైనీలు
పదిహేనో శతాబ్దంలో సిక్కుమతం అభివృద్ధి నేపథ్యంలో పలువురు సైనీలు సిక్కుమతాన్ని స్వీకరించారు. అందువల్ల నేడు పంజాబ్‌లో సిక్కు సైనీ జనాభా ఎక్కువగా ఉంది. హిందూ మరియు సిక్కు సైనీల మధ్య సరిహద్దు రేఖలు చాలా వరకు పలచగా ఉంటాయి. అందుకు కారణం వారు యధేచ్ఛగా అంతర్వివాహం చేసుకోవడమే. ఒక పెద్ద కుటుంబం పరిధిలో హిందువులు మరియు సిక్కులు ఇద్దరూ కన్పిస్తారు.
సిక్కు గుర్తింపు దిశగా 1901 పూర్వపు జనాభా మార్పు
1881 లెక్కల్లో 10% సైనీలు మాత్రమే తిరిగి సిక్కులుగా మారారు. అయితే 1931 లెక్కల్లో సిక్కు సైనీల సంఖ్య 57% పైగా పెరిగింది. అదే విధమైన జనాభా మార్పు ఝాట్, మహాటన్, కాంబో మొదలగు పంజాబ్‌లోని 
ఇతర గ్రామీణ వర్గాల్లో కూడా గుర్తించబడిన విషయం స్పష్టం చేయాల్సి ఉంది.[63] సిక్కుమతం దిశగా 1901 పూర్వపు జనాభా మార్పుకు సాధారణంగా అపాదించబడిన కారణాన్ని దిగువ వివరించడం జరిగింది[64]:
బ్రిటీష్ రాజ్యం సైనిక నియామకాలకు హిందువులు మరియు ముస్లింల కంటే ఎక్కువగా సిక్కులకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం. ఈ గ్రామీణ వర్గాలన్నీ బతుకుతెరువుగా వ్యవసాయంతో పాటు ఎక్కువగా సైనిక ఉద్యోగాలపైనే ఆధారపడటం. తత్ఫలితంగా అధిక సంఖ్యలో ఈ వర్గాలకు చెందిన పంజాబీ హిందువులు సైనిక నియామకాల్లో ప్రాధాన్యత కోసం తిరిగి సిక్కులుగా మారడం ప్రారంభించారు. దాంతో అనేక సిక్కు మరియు గ్రామీణ పంజాబీ హిందూ ఆచారాలు, విశ్వాసాలు మరియు చారిత్రక దృష్టికోణాలు సమరూపంగా ఉండటం లేదా దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉండేవి. అయితే ఈ పరివర్తన ఎలాంటి సామాజిక సవాలుకు దారితీయలేదు.
సిక్కుమతం పరిధిలోని ప్రారంభ 20వ శతాబ్దపు సంస్కరణ ఉద్యమాలు వివాహ కార్యక్రమాలను సరళతరం చేశాయి. ఇది పంట వైఫల్యాలకు అదనంగా గ్రామీణ రుణగ్రస్తతలో ప్రధాన అంశాన్ని తొలగించింది. అంతేకాక ఇది వ్యవసాయ నేపథ్యమున్న పలువురు గ్రామీణ హిందువులు ఈ విస్తృత సమస్య పట్ల ఒక సాంస్కృతిక స్పందన దిశగా వారు సిక్కుమత గుర్తింపుకు ప్రయత్నించే విధంగా ఆకర్షించింది. సాధారణంగా ఖత్రి మరియు బనియా నేపథ్యాలకు చెందిన వడ్డీ వ్యాపారులు భారత సైన్యానికి వెన్నుముకగా నిలిచిన ఈ గ్రామీణ వర్గాలకు చెందిన వ్యవసాయ భూముల వినియోగాన్ని అడ్డుకునే విధంగా పంజాబ్ భూ అన్యాక్రాంత చట్టం 1900ను కూడా వలసరాజ్య ప్రభుత్వం తీసుకొచ్చింది.
సింగ్ సభ మరియు ఆర్య సమాజ్ ఉద్యమాల యొక్క అతివాద వర్గాల మధ్య వేదాంతవాద చర్చల వల్ల హిందూ మరియు సిక్కు గుర్తింపులను 1881 లెక్కల తర్వాత సాధారణ ధ్రువణం చేయడం జరిగింది. 1881కి ముందు సిక్కుల్లో వేర్పాటువాద స్పృహ చాలా బలంగా లేదు లేదా ఎక్కువగా గుర్తించబడలేదు. 1881 జనాభా లెక్కల ప్రకారం, పంజాబ్‌లోని 13% జనాభా మాత్రమే తిరిగి సిక్కులుగా మారారు. సిక్కు నేపథ్యమున్న పలు సమూహాలు తిరిగి హిందువులుగా మారారు.
వివాహం
కచ్చితమైన అంతర్వివాహం
కొన్ని దశాబ్దాల ముందు వరకు సైనీలు కచ్చితంగా అంతర్వివాహం మాత్రమే చేసుకునేవారు. అయితే అంతఃప్రజనన నివారణకు కఠినమైన నియంత్రణలు కలిగి ఉండేవారు. సాధారణంగా ఒక నిబంధనగా వివాహం అనేది దిగువ పేర్కొన్న పరిస్థితులుంటే జరగదు:[51]
a)అబ్బాయి తరపున నలుగురు సజన్ముల</i>లో ఒకరు అమ్మాయి తరపున నలుగురు సజన్ముల</i>లో ఒకరితో సాధారణంగా ఉంటే ప్రతి ఒక్క పక్షం నుంచి ఈ నలుగురు సజన్ములు 1)పితృసంబంధ తాత 2)పితృసంబంధ అవ్వ (నానమ్మ) 3)మాతృసంబంధ తాత 4)మాతృసంబంధ అవ్వ (అమ్మమ్మ) యొక్క సజన్ములు. దాయాదుల మధ్య వివాహం అనేది అసాధ్యమన్న విషయం చెప్పనవసరం లేదు.
b)పైన పేర్కొన్న సజన్ములు ఇరు పక్షాల మధ్య సాధారణంగా లేకపోయినప్పటికీ, ఈ రెండు కుటుంబాలు ఒకే గ్రామానికి చెంది ఉండాలి. ఇలాంటి సందర్భంలో పురాతన మర్యాద కింద ప్రశ్నార్థకమైన అబ్బాయి మరియు అమ్మాయి పరస్పరం అన్నాచెల్లెళ్లుగా భావించుకోవాలి.
1950లకు పూర్వం సైనీ వధూవరులు వివాహానికి ముందు పరస్పరం చూసుకునే అవకాశం ఉండేది కాదు. వివాహ నిర్ణయం అనేది ఇరు కుటుంబాలకు చెందిన పెద్దలు మాత్రమే తీసుకుంటారు. వధూవరులు వివాహం తర్వాతే ఒకరినొకరు చూసుకునేవారు. ఒకవేళ పెళ్ళికొడుకు తనకు కాబోయే భార్యను దొంగతనంగా చూసే ప్రయత్నం చేస్తే, అది అనేక సందర్భాల్లో అమ్మాయి కుటుంబం సంబంధాన్ని తెంచుకునేందుకు దారితీస్తుంది.
ఏదేమైనప్పటికీ, 1950ల నుంచి ఒకే వర్గంలో జరిగే పెద్దలు కుదిర్చిన పెళ్ళిళ్లలోనూ ఇది పట్టింపుగా లేదు.
విడాకులు
చారిత్రకంగా
హిందూ వివాహ చట్టం 1955కు పూర్వం ఒక సైనీ పురుషుడు అతని భార్యకు విడాకులివ్వడం సాధ్యం కాదు.[51] విడాకులు అనేవి ఉండేది కాదు. అంతేకాక దానికి వ్యతిరేకంగా చాలా బలమైన వర్గ నిషేధం మరియు కళంకం ఉండేవి. దాంపత్యద్రోహం తప్ప మరే కారణం చేతనూ ఒక సైనీ పురుషుడు బరిష్కరణను అనుభవించకుండా మరియు అతని మొత్తం కుటుంబానికి కళంకం తీసుకురాకుండా అతని భార్యను విడిచిపెట్టడం కుదరదు.
అయితే ఒక సైనీ పురుషుడు అతని భార్యను దాంపత్యద్రోహం లేదా లేచిపోవడం కారణాల ఆధారంగా తిరస్కరించవచ్చు. ఎలాంటి పరిస్థితులలోనూ రాజీ అనేది మరలా వీలుపడదు. ఈ పరిస్థితి కింద పరిణామాలు అనేవి తరచూ ఉపేక్షించడానికి వీలులేని విధంగా ఉంటాయి. కాబట్టి ఎక్కువగా మహిళ నిందించబడటం తద్వారా ఆమె శేష జీవితమంతా బహిష్కరణకు గురవుతుంది. అదే కులానికి చెందిన ఎవరైనా పురుషుడు ఆమెను వివాహం చేసుకుంటే అతను కూడా వెలివేయబడతాడు. అనేక ముఖ్యమైన కేసుల్లో, నేరస్థులను పరువు కోసం హతమార్చడం అనే ఒక కచ్చితమైన అంశం ఉండేది.[65] ఏదేమైనప్పటికీ, ప్రమాదకరమైన అత్తమామాల ద్వారా తప్పుగా ఎవరైనా ఒక మహిళ నిందించబడటాన్ని నివారించడానికి గ్రామ పెద్దలు జోక్యం కల్పించుకునేవారు. అలాంటి సందర్భాల్లో భర్త కుటుంబం సైతం ఒక రకమైన వెలి నుంచి తప్పించుకోలేదు. కాబట్టి వాస్తవమైన ఇబ్బందులు ఉంటేనే ఇలాంటి పరిస్థితులు చాలా అరుదుగా వెలుగులోకి వస్తుంటాయి.
నేటి పరిస్థితి
ఏదేమైనప్పటికీ, ఈనాటి సైనీలకు విడాకుల మంజూరు సాధ్యపడుతోంది. ఒక్కసారి విడాకులు మంజూరైతే, కళంకం మరియు బహిష్కరణ అనేవి ఉండవు.
వితంతు పునర్వివాహం
చారిత్రకంగా, సైనీల వితంతు పునర్వివాహాలు అనేవి క్షత్రియ లేదా రాజపుత్ వంశానికి చెందిన ఏదైనా ఇతర కులాల్లో మాదిరిగా వీలుపడదు.[66]
మరిది వివాహాలు అసాధ్యం
సాధారణంగా మాట్లాడే లెవిరేట్ వివాహం (భర్త సోదరుడితో వివాహం) లేదా కరీవా అనేది సైనీల్లో,[51][66] సాధ్యపడదు. జ్యేష్ఠ సోదరుడి భార్య ఒకరి సొంత తల్లి మాదిరిగా అదే విధమైన హోదాను మరియు కనిష్ఠ సోదరుడి భార్య ఒకరి కుమార్తె మాదిరిగా అదే విధమైన హోదాను కలిగి ఉంటారు. ఈ సంబంధం సోదరుడి మరణానంతరం కూడా కొనసాగుతుంది. ఒక వివాహిత పురుష సభ్యుడు మరణిస్తే, అతని భార్య బాధ్యతలను అతని సోదరులు లేదా దాయాదులు (ఒకవేళ సోదరులు బతికి లేకుంటే) సంయుక్తంగా తీసుకుంటారు. సైనీ స్వామిత్వ గ్రామాల యొక్క సువ్యవస్థీకృత సామాజిక వ్యవస్థకు కట్టుబడి వితంతువు మరియు ఆమె సంరక్షకులు కూడా సదరు గ్రామంలోని అతిపెద్ద కుల ఆధారిత భ్రాతృత్వం (పంజాబీలో షరీకా అని పిలుస్తారు) ద్వారా బాధ్యతలు తీసుకుంటారు.
నేటి పరిస్థితి
నేటి సైనీల్లో వితంతు పునర్వివాహానికి వ్యతిరేకంగా బహిష్కరణ, ప్రత్యేకించి, ఒకవేళ వారు చిన్న వయసులోనే వితంతువులుగా మారితే, ఇప్పుడు రద్దు చేయబడింది లేదా పంజాబ్‌లో కూడా దాదాపు కనుమరుగైపోయింది.[51] ఏదేమైనప్పటికీ, గ్రామ ఆధారిత వర్గాల్లో ఇప్పటికే దీని పట్ల కొంత వ్యతిరేకత ఉండనే ఉంది.
వివాహ కార్యక్రమాలు
సంప్రదాయబద్ధంగా, సైనీలు వేద మంత్రాలతో సనాతన సంప్రదాయ బ్రాహ్మణులు నిర్వహించే కార్యక్రమాల ద్వారా వివాహం చేసుకుంటున్నారు. ఏదేమైనప్పటికీ, 20వ శతాబ్దంలో కొన్ని హిందూ కుటుంబాలు ఆర్య సమాజ ఆధారిత వేద సంబంధమైన కార్యక్రమాలు మరియు సిక్కు సైనీలు ఆనంద్ కరాజ్ కార్యక్రమం వైపు మొగ్గు చూపుతున్నారు.
సైనీ ఉప వర్గాలు
పంజాబీ సైనీ వర్గంలో అనేక ఉప కులాలు ఉన్నాయి.
వాటిలో అతి ముఖ్యమైనవి సాధారణంగా: అన్హీ, బద్వాల్, బలోరియా, బాంగా, బన్వాయిత్ (బనైత్), బసుటా (బసోత్రా), బౌన్సార్, భేలా, భోండి (బోండి), బింబ్ (బింబ్), బోలా, ఛాండల్, చెరా, చిలానా, డౌలే (డోలే), డౌర్కా, ధక్, ధమ్రైత్, ధనోటా (ధనోట్రా),ధౌల్, ధేరి, ధూర్, దోకల్, దుల్కు, 
ఫరాద్, గహీర్ (గిహిర్), గహునియా (గహూన్/గహున్), గెహ్లెన్ (గెహ్లాన్/గిల్), గిద్దా, గిర్న్, జడోర్, జగైత్ (జగ్గి), జంగ్లియా, జప్రా, కబేర్వాల్ (కబాద్వాల్), కలోటి (కలోటియా), కళ్యాణి, ఖర్గాల్, ఖీరు, ఖుథీ, లోంగియా (గోంగియే), మహెరు, మాంగర్, మసూటా (మసోత్రా), మెహింద్వాన్, మిన్నిగాటియా, ముంధ్ (ముంధ్రా), నాన్వా (నానుయాన్), నారు, పబ్లా, పమ్మా (పామా), పన్లియా, పాంటాలియా, పార్టోలా, పావన్, షహనాన్ (షానన్), సాగర, సాలరియా (సాలేరి), సుజి, తంబర్ (తుంబర్/తన్వార్/తోమర్), తౌంక్వూ (టోంక్/తాంక్/తౌంక్/తక్), థింద్, టోగర్ (తోగద్/టగ్గార్), ఉగ్రీ, వైద్ మొదలైనవి.
హర్యానాలో సర్వసాధారణమైనవి సాధారంగా: బావల్ (बावल), బనైత్ (बनैत), భరల్ (भरल), భుటరల్ (भुटरल), కచ్చల్ (कच्छल), శాండల్, తోండ్‌వాల్ (తోండ్‌వాల్/తూండ్‌వాల్, తోండ్‌వాల్/తాండూవాల్ (तोन्डवाल) మొదలైనవి.
గమనిక: కొన్ని సైనీ ఉప కులాలు దోగ్రా మరియు బగ్రి, రాజపుత్‌లతో అతివ్యాప్తమయ్యాయి.  దోగ్రాలతో అతివ్యాప్తమైన కొన్ని సైనీ కులాల పేర్లు: బద్వాల్, బలోరియా, బసూటా, మసూటా, ధనోటా, సాలరియా, ఛాండల్, జగైత్, వైద్ మొదలైనవి. చారిత్రకంగా ప్రాంతీయ సజాతి వివాహం మరియు సామాజిక విలక్షణతలు కూడా కులం పరిధిలో వ్యాప్తిలో ఉన్నాయి.  ఉదాహరణకు, హోషియారాపూర్ మరియు జలంధర్ సైనీలు పెళ్లిళ్ళకు ఈ జిల్లాలను దాటిపోరు. వారిని ఉన్నత తరగతిగా పేర్కొనేవారు.  అయితే అలాంటి నియంత్రణలు కొంతవరకు ఇటీవలి కాలాల్లో తగ్గాయి. కులాంతర వివాహాల ఉదాహరణలు ప్రత్యేకించి, NRI సైనీ కుటుంబాల్లో పెరగడం వంటివి. 
సైనీ తెగ (కులం) ఇతర వృత్తిపరమైన కులాలు మరియు జాతి సమూహాల నుంచి వేరుగా గుర్తించబడింది.
అరైనీలు లేదా రైయెన్‌ల నుంచి సైనీలు వేరుగా గుర్తించబడ్డారు.
ఇబ్బెట్సన్, మానవజాతి శాస్త్రజ్ఞుడు, కూడా అరైనీలు లేదా రైయెన్‌ల నుంచి సైనీలను గుర్తించడంలో అయోమయం చెందారు.
ఇబ్బెట్సన్ వృత్తిపరమైన వర్గాలు, జాతి సమూహాల మధ్య తేడాను గుర్తించడంలో అయోమయం చెందినట్లు తెలుస్తోంది. భారత మానవజాతి సంబంధ సర్వే ప్రకారం, మాలీలు మరియు అరైనీలు వృత్తిపరమైన కులాలు. ఇక సైనీలు ప్రత్యేక భౌగోళిక ప్రాంతం వద్ద మరియు ఒక కచ్చితమైన సమయంలో ఒక సారూప్య సంతతికి చెందిన విలక్షణ జాతి సమూహంగా కన్పిస్తోంది. దీనికి ఒక నిరుపమాన చారిత్రక వృత్తాంతం ఉంది. ఇది వారి గుర్తింపుకు ఒక విలక్షణతను చూపిస్తుంది.[67]
సైనీలు మాలీల (ఆధునిక సైనీలు) నుంచి వేరుగా గుర్తించబడ్డారు.
హర్యానా దక్షిణ జిల్లాలు మరియు UP, MP మరియు రాజస్థాన్ రాష్ట్రాల ఆవల ఉన్న మాలీ కులం కూడా 20వ శతాబ్దంలో "సైనీ" అనే ఇంటిపేరును వాడటం ప్రారంభించింది.[59][60][68] ఏదేమైనప్పటికీ, ఇది పంజాబ్‌ యొక్క యదువంశ సైనీల తరహా కులం కాదు. ఇబ్బెట్సన్ వంటి వలస సంబంధ రచయితలు పరోక్షనిందలు చేసినప్పటికీ, 1881 జనాభా లెక్కల్లో[69] సైనీ కులం యొక్క ఉనికి పంజాబ్ వెలుపల ఉన్నట్లు గుర్తించకపోవడం ద్వారా ఈ విషయం ధ్రువీకరించబడింది. అంతేకాక సైనీలు మరియు మాలీలు ప్రత్యేక కులాలుగా నమోదు చేయబడ్డాయి.[70][71] మార్వర్ ప్రభుత్వ జనాభా నివేదిక 1891 A.D. కూడా రాజపుతానాలో 'సైనీ' పేరుతో ఏదైనా కులం ఉన్నట్లు సూచించలేదు. రెండు వర్గాలను మాలీలు,[72][73]గా మాత్రమే నమోదు చేశారు. అవి మహూర్ మాలీలు మరియు రాజపుత్ మాలీలు. రెండో కులం రాజపుత్ ఉప వర్గంలో కూడా చేర్చబడింది.[74] రాజపుత్ మాలీలు 1930లో సైనీలుగా వారి గుర్తింపును మార్చుకున్నారు. అయితే తర్వాతి జనాభా లెక్కల్లో మహుర్ లేదా మౌర్ వంటి ఇతర రాజపుత్ మాలీ యేతర కులాలు కూడా వారి ఇంటిపేరును 'సైనీ'గా అనుసరించారు.[59][60][68]
పంజాబ్ సైనీలు చారిత్రాత్మకంగా మాలీ కులంతో అసలు ఎన్నడూ అంతర్వివాహం చేసుకోలేదు (ఇబ్బెట్సన్ సైతం ఒప్పుకున్న సత్యం మరియు 1881 జనాభా నివేదికలో తాజాగా నమోదైనది) లేదా సైనీలు కాకుండా ఇతర కులాలతోనూ పెళ్ళిళ్లు చేసుకోలేదు. అయితే బహిష్కారం నేటికి కూడా సాధారణంగా ప్రబలంగా ఉంది. రెండు కులాలు సామాజికంగా, సాంస్కృతికంగా మరియు భౌగోళికంగా కూడా చాలా వరకు విలక్షణంగా ఉంటాయి.
వలస సంబంధ వివరణల్లో తేడాలను గుర్తించడం జరిగింది.  '
డెంజిల్ ఇబ్బెట్సన్ వివరణ ప్రకారం తేడాలు
సంక్లిష్టమైన సైనీ చరిత్ర మరియు మానవజాతి శాస్త్రంపై తేలికపాటి అవగాహన కోసం సైనీలను మాలీలతో కలిపేందుకు కొంత వరకు ఆసక్తి కనబరిచిన వలస సంబంధ జనాభా లెక్కల సంస్థలు సైతం ఈ కఠినమైన వాస్తవాన్ని ఈ వ్యాఖ్య ద్వారా గుర్తించాయి, "...అదే కులానికి (సైనీలు) చెందిన కొన్ని ఉన్నత వర్గాలు వారి (మాలీలు)తో వివాహం చేసుకోరు.[75]
అయితే ఈ ద్వంద్వప్రవృత్తి ఉన్నప్పటికీ, వలస సంబంధ లెక్కలు భిన్నమైన మాలీలను నమోదు చేశాయి.
మథుర ప్రాంత రాజపుత్ వంశానికి చెందినట్లు సైనీలు స్పష్టం చేశారు.
"సైనిక కులం"గా సైనీలు నమోదు చేయబడ్డారు.
సైనీలు సాధారణ వ్యవసాయంతో పాటు తోటపని సంబంధ వ్యవసాయం కూడా చేశారు.
సైనీలు భూస్వాములు మరియు కొన్నిసార్లు పూర్తి గ్రామాలకు ఆసాములు.
సైనీలు మాలీలతో అంతర్వివాహం చేసుకోలేదు. బహుశా బిజ్‌నోర్ (ప్రస్తుతం UPలో ఉంది) మినహా వారు వాయివ్య ప్రావిన్స్‌లలోని మాలీలతో పూర్తి భిన్నంగా గుర్తించబడ్డారు (ఇదే సత్యం వారిని 1881 జనాభా లెక్కల నివేదికలో సైనీలు మరియు మాలీలు భిన్నమైన కులాలుగా నమోదు చేసింది). 1881 జనాభా లెక్కల్లో అధికారిక సంస్థలు పొరపాట్లు చేయడం మరియు తప్పులతడకలుగా నివేదికలు రూపొందించినట్లు గుర్తించిన నేపథ్యంలో 1901 లెక్కల్లో సైనీ వర్గం నుంచి బిజ్‌నోర్‌లోని సందేహాస్పద సైనీలను మినహాయించిన వాస్తవానికి సంబంధించి ఒక సూచన అవసరం. [55]
పంజాబ్ వెలుపల సైనీలు గుర్తించబడలేదు.
జోగేంద్ర నాథ్ భట్టాచార్య[57] రూపొందించిన మరో 19వ శతాబ్దపు నివేదిక కూడా సైనీ వర్గం మాలీల నుంచి పూర్తి భిన్నమైనదిగా గుర్తించింది.
ఎడ్వర్డ్ బాల్‌ఫోర్ వివరణ ప్రకారం వ్యత్యాసాలు
1885లో ఎడ్వర్డ్ బాల్‌ఫోర్, మరో వలస సంబంధ పండితుడు, సైనీలను మాలీల నుంచి పూర్తి భిన్నంగా స్పష్టంగా గుర్తించారు.[76] అత్యంత ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే...సైనీలు కూరగాయల వ్యవసాయం కంటే చెరకు సాగునే ఎక్కువగా చేపట్టేవారని, అదే మాలీలు మాత్రం తోటపని మాత్రమే చేసేవారని ఎడ్వర్డ్ బాల్‌ఫోర్ గుర్తించడం . కాబట్టి ఎడ్వర్డ్ బాల్‌ఫోర్ వివరణ అనేది ఇబ్బెట్సన్ వివరణలోని స్వీయ-వైరుధ్యానికి అదనంగా వలసరాజ్యాల సమయంలో సైనీలు మాలీలకు పూర్తి భిన్నమైన వారని మరింతగా ధ్రువీకరించింది.
E.A.H బ్లంట్ ప్రకారం వ్యత్యాసాలు
ఉత్తర భారతదేశం యొక్క కుల వ్యవస్థపై ప్రారంభ రచనను విడుదల చేసిన E.A.H. బ్లంట్ కూడా సైనీలు అనే వారు మాలీలు, బాగ్‌బన్లు, కచ్చీలు మరియు మురావోలకు పూర్తి భిన్నమైన వారని పేర్కొన్నారు. సైనీలను భూస్వామిత్వ వర్గంగా గుర్తించిన ఆయన మిగిలిన కులాలు వారి ప్రధాన వృత్తులుగా తోటపని, పూలు మరియు కూరగాయలు పండించడం చేసేవారని తెలిపారు.[77] బ్లంట్ రచన యొక్క బలం ఇబ్బెట్సన్, రిస్లీ, హంటర్ మొదలగు గత వలస సంబంధ రచయితల రచనలను ఆయన పరిశీలించడం మరియు వారి అసంగతులను సరిచేయడంపై ఆధారపడింది.
వలసరాజ్యాల తర్వాత పండితులు గుర్తించిన తేడాలు
పంజాబ్‌లో మాలీ మరియు సైనీ వర్గాలకు సంబంధించిన ఏదైనా తేడా గురించి ఎలాంటి అయోమయం లేదు. మాలీ కులంతో సైనీలు అయోమయం చెందుతున్నట్లు ఎక్కడా కన్పించదు. అయితే హర్యానాలో అనేక మాలీ వర్గాలు ఇప్పుడు 'సైనీ' ఇంటిపేరు[68]ను తగిలించుకున్నాయి. అందువల్ల సదరు రాష్ట్రం మరియు దానికి దక్షిణం దిశగా ఉన్న ప్రాంతాల్లో సైనీ గుర్తింపు పరంగా కొంత అయోమయం నెలకొంది. హర్యానాకి చెందిన మాలీలు మరియు సైనీల మధ్య స్పష్టమైన తేడాను గుర్తించిన ఒక భారత మానవజాతి శాస్త్ర సంబంధ సర్వే నివేదిక 1994లో ప్రచురించడం జరిగింది. అందులోని వివరాలు:[78]

"వారిలో అత్యధికులు భూస్వాములు.  అదే విధంగా గతంలో మాలీలు రాజ సంస్థానాల్లో పనిచేశారు. ప్రధానంగా తోటమాలీలుగా పనిచేశారు. అయితే సైనీలు ఇతరులు చేసిన పనులు చేయలేదు. వారు స్వతంత్ర వ్యవసాయదారులుగా ఉండేవారు.  అరైన్, రెయిన్, బాగ్‌బన్, మాలీ మరియు మాలియర్‌లు కులం కంటే కూడా వృత్తిని తెలియజేసే ఒక పురుష సంయోగంగా ఉండేవారు. 1)ఇతర కులాలకు చెందిన వారి నుంచి ఆహారాన్ని స్వీకరించడంలో సైనీల మాదిరిగా మాలీలు అంత కఠినంగా వ్యవహరించేవారు కాదు. 2)మాలీ మహిళలు వ్యవసాయ కూలీలుగా పనిచేసేవారు. అదే సైనీ మహిళలు అలా కాదు. 3)విద్యాపరంగా, వృత్తిపరంగా మరియు ఆర్థికంగా మాలీల కంటే సైనీలు ముందంజలో ఉండేవారు. 4)మాలీలతో పోల్చితే సైనీలు భూస్వాములు మరియు విశాలమైన భూములను సొంతంగా కలిగి ఉండేవారు."

వీటిని కూడా చూడండి
సైనీ చరిత్ర
సైనీ ప్రజల జాబితా
సైనిక అవార్డులు మరియు పతకాలు అందుకున్న సైనీల జాబితా
సూచనలు

బాహ్య లింకులు




 –


వర్గం:హిందీ భాషా పాఠాన్ని కలిగి ఉన్న వ్యాసాలు