google-research-datasets/tydiqa huggingface dataset:
Question: 2018లో బిట్రగుంట రైల్వేస్టేషన్ లో ప్లాట్‌ఫారాల సంఖ్య ఎంత?

బిట్రగుంట రైల్వే స్టేషను


బిట్రగుంట రైల్వే స్టేషను  (స్టేషన్ కోడ్: BTTR) [1] భారతదేశం లోని ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నెల్లూరు జిల్లా లోని బిట్రగుంట పట్టణంలో ఉన్న ఒక భారతీయ రైల్వే స్టేషను.  ఇది దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోన్  యొక్క విజయవాడ రైల్వే డివిజను నిర్వహణలో ఉంది.  [2][3] బిట్రగుంట రైల్వే స్టేషను నందు 2 ప్లాట్ ఫారములు 10 హల్టింగ్ ట్రాక్స్ ఉన్నాయి. ఇక్కడనుండి ప్రతిరోజు 2 రైళ్లు బయలుదేరుతాయి. అలాగే, ఈ స్టేషను నందు 32 రైళ్లు ఆగుతాయి.[4] ఇది భారతదేశంలో 723 వ రద్దీగా ఉండే రైల్వే స్టేషను.[5]
చరిత్ర
భారతీయ రైల్వేల అభివృద్ధి కార్యకలాపాల పెరుగుదలతో పాటు, బిట్రగుంటలో మార్షల్లింగ్ కార్యకలాపాలు మానిఫోల్డ్ పెరిగింది. 1968 లో, హంప్ సౌకర్యాలతో ఒక పూర్తి స్థాయి మార్షల్లింగ్ యార్డ్ ఏర్పాటు చేయబడింది మరియు ఒక వాగన్-రిపేర్ డిపో తరువాత చేర్చబడింది.  మాషింగ్ కార్యకలాపాలకు వాగన్ వేరు చేయటం మరియు సుదూర మార్షల్ ఆర్డర్లు కూడా ఉన్నాయి. ఈ కార్యకలాపాల చర్యలు 1998 వరకు కొనసాగాయి.  బిట్రగుంటను "రైల్వే కంటోన్మెంట్" అని కూడా పిలుస్తారు.  ఆంగ్లో-ఇండియన్లు ప్రధానంగా నివాసితులుగా ఉండటం, వారికోసం 1000 యూరోపియన్ రైల్వే క్వార్టర్లలను, యూరోపియన్ శైలిలో నిర్మించారు.  ఇది పాశ్చాత్య ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ కల్చర్ (ప్రస్తుతం బిట్రగుంట రైల్వే ఇన్స్టిట్యూట్) ఆ రోజు వరకు ఇది ఆ అద్భుతమైన రోజులలోని థీమ్ ను నిర్వహించింది.  ఆవిరి మరియు డీజెల్ నుండి డీజిల్ వరకు పవర్ ట్రాక్షన్ శక్తి పరిణామ ప్రక్రియలో ఆవిరి ప్రక్రియ తగ్గించడం మరియు చివరికి బిట్రగుంటలో ఆవిరి షెడ్ మూసివేయబడింది.  మార్షైకింగ్ యార్డ్ మూసివేత మొత్తం నగరం యొక్క ప్రాభావాలను మూసివేసింది.  బిట్రగుంట ఆవిరి శక్తిని మూసివేసిన తరువాత, మౌలిక సదుపాయాలు, ఇతర పరికరాలు మరియు భూమి ఏ ప్రయోజనం కోసం ఉపయోగించబడలేదు. కానీ బిట్రగుంట రైల్వే స్టేషను ఇప్పటికీ అప్ మరియు డౌన్ మారుతున్న రైలు రైళ్ళు కోసం ఒక పాయింట్ కొనసాగుతోంది.
విజయవాడ-చెన్నై లింక్ 1899 సం.లో స్థాపించబడింది..[6]చీరాల-ఏలూరు విభాగం 1980-81 సం.లో దీని విద్యుద్దీకరణ జరిగింది.[7]
ఇవి కూడా చూడండి
భారతీయ రైల్వే స్టేషన్ల జాబితా
బిట్రగుంట 
బయటి లింకులు

మూలాలు





వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రైల్వే స్టేషన్లు
వర్గం:విజయవాడ రైల్వే డివిజను
వర్గం:విజయవాడ రైల్వే డివిజను స్టేషన్లు
వర్గం:దక్షిణ మధ్య రైల్వే స్టేషన్లు
Question: ২৪ নামক তামিল চলচ্চিত্রটির প্রযোজক কে ছিলেন ?

দাদাসাহেব ফালকে পুরস্কার


দাদাসাহেব ফালকে পুরস্কার ভারতের সর্বোচ্চ চলচ্চিত্র পুরস্কার। ভারত সরকারের সূচনা এবং প্রসারণ মন্ত্রালয় দ্বারা প্রতিষ্ঠিত ডিরেক্টরেট অব ফিল্ম ফেস্টিভ্যাল নামক সংস্থা জাতীয় চলচ্চিত্র পুরস্কার সমারোহে এই পুরস্কার প্রদান করে। ভারতীয় চলচ্চিত্রের প্রগতি ও উন্নতির জীবনব্যাপী অবদানের স্বীকৃতি স্বরূপ এই পুরস্কার দেওয়া হয়।[1] ভারতীয় চলচ্চিত্র জগৎ থেকে বেশ কয়েকজন উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব দ্বারা গঠিত একটি কমিটি পুরস্কার প্রাপকের নাম নির্বাচন করে।[2] পুরস্কার হিসেবে একটি স্বর্ণকমল পদক, নগদ ₹1,000,000 (US$14,000) ও একটি শাল প্রদান করা হয়।[3]
ভারতীয় চলচ্চিত্রে দাদাসাহেব ফালকের অবদানের স্বীকৃতিতে ভারত সরকার ১৯৬৯ খ্রিস্টাব্দে প্রথম এই পুরস্কার প্রচলন করে।[4] ভারতীয় চলচ্চিত্রের জনক বলে পরিচিত ফালকে একজন ভারতীয় চলচ্চিত্র নির্মাতা ছিলেন, যিনি ১৯১৩ খ্রিস্টাব্দে রাজা হরিশচন্দ্র নামক ভারতের প্রথম পূর্ণ দৈর্ঘ্যের চলচ্চিত্র নির্মাণ করেন।[1]
১৭তম জাতীয় চলচ্চিত্র পুরস্কার সমারোহে চলচ্চিত্র অভিনেত্রী দেবিকা রাণীকে প্রথম দাদাসাহেব ফালকে পুরস্কার প্রদান করা হয়। এই পুরস্কারের ইতিহাসে অভিনেতা পৃথ্বীরাজ কপূর একমাত্র মরণোত্তর পুরস্কার প্রাপক ছিলেন।[5] তাঁর পুত্র রাজ কপূর ১৯৭১ খ্রিস্টাব্দে ১৯তম জাতীয় চলচ্চিত্র পুরস্কার সমারোহে পিতার হয়ে পুরস্কার গ্রহণ করেন ও ১৯৮৭ খ্রিস্টাব্দে ৩৫তম জাতীয় চলচ্চিত্র পুরস্কার সমারোহে
নিজেও এই পুরস্কার লাভ করেন।[6][7][lower-alpha 1] বোম্মিরেড্ডি নরসিংহ রেড্ডি (১৯৭৪) ও বোম্মিরেড্ডি নাগি রেড্ডি (১৯৮৬);[10] রাজ কপূর (১৯৮৭) ও শশী কপূর (২০১৪);[11] এবং বলদেব রাজ চোপড়া (১৯৯৮) ও যশ চোপড়া (২০০১) এই তিন জোড়া ভাই ও লতা মঙ্গেশকর (১৯৮৯) ও আশা ভোঁসলে (২০০০) এই দুই বোন এই পুরস্কার লাভ করেন।[12][13]:৭২
পুরস্কার বিজয়ীদের তালিকা

পাদটীকা

তথ্যসূত্র

আরো পড়ুন

বহিঃসংযোগ



বিষয়শ্রেণী:ভারতের চলচ্চিত্র
বিষয়শ্রেণী:ভারতীয় পুরস্কার
বিষয়শ্রেণী:চলচ্চিত্র পুরস্কার
বিষয়শ্রেণী:দাদাসাহেব ফালকে পুরস্কার বিজয়ী
Question: Chuo kikuu kikubwa nchini  Côte d'Ivoire kinaitwaje?

Guinea (kanda)

--Kwa maana mbalimbali za neno Guinea angalia Guinea (maana)--

Guinea ni jina la kihistoria kwa ajili ya kanda ya kusini ya Afrika ya Magharibi kati ya jangwa Sahara na Atlantiki. Nchi zote kuanzia Senegal hadi kaskazini ya Angola zilihesabiwa kuwa "Guinea". Waandishi wa Ulaya walitofautisha "Guinea ya Juu" (Senegal hadi Kamerun) na "Guinea ya Chini" (Kamerun hadi Angola).
Majina ya kihistoria kwa Afrika ya Magharibi
Lugha za Ulaya zilikuwa na majina ya kihistoria kwa ajili ya sehemu mbalimbali za pwani la Guinea ya Juu: Pwani la Pilipili (ing. "Pepper Coast"), Pwani la Meno ya Ndovu (ing. Ivory Coast), Pwani la Dhahabu (ing. Gold Coast) na Pwani la Watumwa (ing. Slave Coast). Majina haya yametokana na biashara kuu katika sehemu zile. Jina la "Pwani la Meno ya Ndovu"  linaendelea kutumika katika nchi ya Cote d'Ivoire (Ivory Coast). Ghana lilitwa "Gold Coast" (Pwani la Dhahabu) hadi uhuru.
Asili ya jina "Guinea"
Jina la "Guinea" limetokana na jina la kale kwa ajili ya sehemu kubwa ya upande wa kusini ya Afrika ya Magharibi likimaanisha "nchi ya watu weusi" kwa lugha ya kiberber. Maelezo mengine yasema ni umbo la jina "Ghana" kutokana na ufalme wa kale.
Historia ya pamoja
Nchi za eneo hili zilishiriki katika biashara ya kimataifa kwa kuwasiliana na Afrika ya Kaskazini na dunia ya Kiislamu kwa biashara ya misafara ya Sahara lakini pia kwa kuwasiliana na Ulaya kupitia Atlantiki.
Biashara ya meno ya ndovu, dhahabu na watumwa ilitajirisha falme za pwani zilizopata nafasi ya kujenga enzi yao. Nchi hizi karibu na pwani zilikuwa ndogo kuliko falme kubwa za Sahel lakini zilikuwa na watu wengi na nguvu ya kisiasa pia kijeshi.
Vituo vya nchi za Ulaya kwa muda mrefu zilikuwa ndogo tu za kusaidia biashara kwanza ya watumwa baadaye ya mawese kwa mahitaji ya mapinduzi ya viwanda Ulaya. Mwisho wa karne ya 19 BK eneo lote liliingia katika kipindi cha ukoloni ya Kiulaya.
Jina la Guinea leo
Jina la Guinea linatumika leo kwa ajili ya nchi tatu za Guinea, Guinea-Bisau na Guinea ya Ikweta barani Afrika. Linatokea tena katika kawaida ya lugha mbalimbali kama majina ya kijiografia ya kutaja "ghuba ya Guinea", "misitu ya Guinea", "nyanda za juu za Guinea" na kadhalika.
Kisiwa kikubwa cha Guinea Mpya karibu na Australia pamoja na nchi ya Papua Guinea Mpya ndani yake vimepokea jina kutokana na ile "Guinea ya awali" barani Afrika.
Nchi za Kanda la Guinea ya Juu
Senegal
Gambia
Guinea-Bisau
Guinea
Sierra Leone
Liberia
Côte d'Ivoire
Ghana
Togo
Benin
Nigeria
Kamerun
Nchi za Kanda la Guinea ya Chini
Kamerun
Guinea ya Ikweta
Gabon
Jamhuri ya Kongo
Cabinda (Angola)
Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo
Angola
Mito
Kati ya mito mikubwa ya kanda Guinea kuna Niger na Kongo.
Tazama pia
Ghuba ya Guinea
Afrika ya Magharibi
Jamii:Afrika
Question: Kapan Nissin Food Products berdiri?

Nissin Foods





Nissin Foods adalah sebuah perusahaan Jepang yang membuat mi instan. Perusahaan tersebut didirikan di Jepang pada 4 September 1948 oleh Momofuku Ando[2] dengan nama Nissin Food Products Co., Ltd. dari Jepang(日清食品株式会社,Nisshin Shokuhin Kabushiki-gaisha) dan sepuluh tahun kemudian memperkenalkan produk mi ramen instan pertama, Chikin Ramen (Ramen Ayam). Perusahaan tersebut mendirikan cabang Amerika Serikat yang bernama Nissin Foods pada 1970 dan menjual produk mi ramen instan dengan nama Top Ramen. mi instan (1958) dan mi cup (1971) diciptakan oleh Momofuku Ando.[3][4] Nissin Foods memiliki markas besar di Yodogawa-ku, Osaka.[5][6] Perusahaan tersebut berpindah ke markas besarnya saat ini pada 1977, ketika pembangunannya selesai.[7]
Nissin Foods telah mendirikan kantor dan pabrik di berbagai negara, seperti Brasil (sejak 1981),[8] Hong Kong (sejak 1985),[9] India (sejak 1992),[10] Jerman (sejak 1993),[11] Thailand (sejak 1994),[12] Tiongkok (sejak 1995),[13] dan Meksiko (sejak 2000).[14] Produk mereka juga dijual di Filipina, Taiwan, Singapura, Kanada, Swedia, Malaysia, dan Australia.
Referensi

Pranala luar

Kategori:Merek mi instan
Question: Klabu Paris Saint German [PSG] ilizinduliwa lini?

Paris Saint Germain F.C. (PSG)


Paris Saint-Germain FC (matamshi ya Kifaransa: [paʁi sɛ ʒɛʁmɛ]; inayojulikana kama PSG) ni klabu ya soka ya Ufaransa iliyoko katika mji wa Paris.
Ilianzishwa mwaka 1970. Klabu hiyo inavaa jezi zenye rangi ya buluu na nyekundu. Timu imecheza mechi 47,925 za nyumbani katika uwanja wao wa Parc des Princes. Klabu hiyo inaongoza kwa kuchukua makombe mengi ya ligi ya Ufaransa.

Jamii:Vilabu Mpira vya Ufaransa
Question: من هم فرسان تيوتون؟

فرسان تيوتون

200px|تصغير|تمثيل لفارس تيوتونى.
فرسان تيوتون (بالألمانية: Deutscher Orden) طائفة عسكرية مسيحيّة ألمانية.[1] تأسست سنة 1190 كمنظمة تمريضية لكنها تحولت إلى نمط فرسان المعبد وفرسان الإسبتارية وشاركت في الحروب الصليبية مثلهم وكان لها مقر في عكا. اعترف بها البابا سنة 1191 وفي سنة 1198 أقاموا نظاما عسكريا. أهم مراكزهم كانت في الشام في أنطاكيا وطرابلس. سنة 1210 قتل معظم فرسانهم وقوادهم فعزلوا على عكا ودخلوا في منافسه مع فرسان المعبد والاسبتاريه الذين كانت مكانتهم أعلى.
كان فرسان التيوتن يلبسون أزياء بيضاء عليها صليب لاتيني. غزوا بروسيا سنة 1226 وأبادوا سكانها بحجة تحويلهم للمسيحيه وأقاموا فيها مستعمرات يسكنها ألمان. مقرهم كان في مارينبورغ ثم في كونيغسبرغ. في 1242 تمردت القبائل البروسية عليهم فشنت عليه حملة صليبية كانت تتكون من 60 ألف ألماني وبوهيمي لإنقاذ التيوتونيين الذين سيطروا من جديد سنة 1260.
تحولوا للـبروتستانتية سنة 1525 لكن الطائفة استمرت كاثوليكية في ألمانيا لغاية 1805. كانت أراضيهم على بحر البلطيق تحت سيادة بابا الكاثوليك الاسمية. استولت بولندا على أجزاء من أقاليمهم سنة 1466.[2]
مراجع

انظر أيضًا
تنظيم عسكري رهباني


تصنيف:فرسان تيوتون
تصنيف:أوسمة دينية مسيحية تأسست في القرن 12
تصنيف:الإمبراطورية النمساوية
تصنيف:تأسيسات سنة 1190
تصنيف:تأسيسات سنة 1190 في آسيا
تصنيف:تأسيسات سنة 1190 في أوروبا
تصنيف:تاريخ ألمانيا
تصنيف:تاريخ بولندا
تصنيف:تاريخ ليتوانيا
تصنيف:صليبيون
تصنيف:مملكة بيت المقدس
تصنيف:منظمات كاثوليكية
Question: ラドガ湖の大きさは？

湖沼の一覧 (面積順)



湖沼の一覧（こしょうのいちらん）は、世界および日本の湖沼の面積順の一覧。30位以下については全部を網羅していない。
世界の湖沼の面積順の一覧

地域別最大湖沼
ユーラシア - カスピ海 (436000 km2、1位)（アジアとヨーロッパの境界をなす。ここでは両地域からは除外する）
アジア - バイカル湖 (31500 km2、7位)
ヨーロッパ - ラドガ湖 (16400 km2、15位)
北アメリカ - スペリオル湖 (82100 km2、2位)
アフリカ - ビクトリア湖 (68870 km2、3位)
南極 - ボストーク湖 (14000 km2、17位相当)
オセアニア - エーア湖 (9400 km2、19位)
南アメリカ - チチカカ湖 (8400 km2、20位)
日本の湖沼の面積順の一覧

出典：[10]
脚注
ソースによって数値が多少異なることがあるので注意されたい。



関連項目
湖沼の一覧
外部リンク
国際湖沼環境委員会「」
国土交通省「」
「」
LakeNet「」
LakeNet「」
Question: 훈민정음이 창시된 때는 언제인가?

훈민정음




《훈민정음》(訓民正音, )은 조선조 제 4대 세종대왕이 지은 책의 제목, 그리고 그 책에서 해설하고 있는 뒷날 한글로 불리게 된 한국어의 표기 문자 체계를 말한다. 세종대왕이 궁중에 정음청(正音廳)을 두고 성삼문.신숙주.최항.정인지.박팽년 등 집현전학자들에게 명하여 25년(1443년)에 완성, 28년(1446)에 반포한 국문 글자의 명칭이다. ‘백성을 가르치는 바른 소리’라는 뜻으로, 독창적이며, 쓰기 편한 24자(당시 28자)의 소리글자이다.
역사

한글은 1443년(세종25년) 훈민정음 28자를 연구·창제하고 3년 동안 다듬고 실제로 써본 후, 1446년 음력 9월에 이를 반포하면서[1][2] 조선 세종은 『훈민정음 해례본(訓民正音 解例本)』을 통하여 문자와 천지인을 바탕으로 하는 음양오행의 관계를 설명하였다.
오늘날 남아있는 훈민정음의 판본 가운데 하나인 《훈민정음 해례본》은 유네스코 세계기록유산과 대한민국 국보로 지정되어 있다.
책의 구성
훈민정음의 판본에는 크게 해례본(한문본), 언해본이 있고, 그밖에 예의본이 있다. 실록본이 있는데, 이는 예의본에 속한다. 이 가운데 완전한 책의 형태를 지닌 것은 해례본이다.
훈민정음 해례본
《훈민정음 해례본》(訓民正音解例本)은 《훈민정음 원본》이라고도 부르며, 국보 제70호로 지정되어 있다. 1997년 10월 유네스코 세계기록유산으로 등록</b>되었다. 내용은 “國之語音異乎中國(나라말 소리가 중국과 달라)……”로 시작하는 세종의 어제 서문과 본문에 해당하는 〈예의(例義)〉및 〈해례(解例)〉, 그리고 정인지가 쓴 〈서(序)〉로 구성되어 있다.

해례본의 판본
해례본은 1940년 안동에서 발견된 것과 2008년 상주에서 발견된 것 두 부가 존재한다.
간송본(안동본)은 1940년 무렵 까지 경상북도 안동군 와룡면의 이한걸 가문에 소장되어 있었다. 그의 선조 이천이 여진을 정벌한 공으로 세종이 하사했다고 한다. 표지 2장에 본체 33장으로 이루어져 있으며, 가로 20 센티미터, 세로 32.3 센티미터 크기이고, 처음 두 장이 망실되었는데 연산군의 기훼제서율을 피하기 위한것이다.
훗날 이것을 입수한 간송 전형필은 6.25전쟁 때 이 한권을 오동상자에 넣고 피란을 떠났으며, 잘 때도 베개 삼아 잤다고 한다.
상주본</b>은 2008년 8월 상주에 사는 배익기가 집 수리 과정에서 발견되었다고 공개했다. 세 장이 떨어져 나간 상태이다.
그러나 골동품상을 하는 조 모씨가 도난당한 것이라며 주장하여 소송이 오갔다. 상주본은 낱장을 비닐에 넣어 보관하고 있는데 이는 서적을 오히려 훼손할 우려가 있어 서적 보호에 관심을 기울여야 하나 분쟁으로 인하여 그마저도 여의치 않다.
민사 소송에서 대법원은 조씨의 손을 들어줬으며 문화재청에 기증했다. 배 씨는 형사 재판에서 1심에서 징역 10년을 선고받았다. 하지만 이것이 안동 광흥사에서 복장유물이라는 논란이 제기되어 광흥사가 소속된 조계종이 반발했다.
그러나 2심 법원은 배 씨에게 증거 부족으로 무죄 판결을 내렸다. 2심 과정에서 조씨가 주장하는 보관 과정과는 배치되고, 배씨와 일치되는 증거가 나왔다.
재판부는 골동품상 조모씨등의 진술에 신빙성이 없고 직접 본 사람과 다른 점, 절취하였다는 날 직후에 공개된 점이 의심스러운 점을 무죄 선고의 이유로 밝혔다. 그러나 대법원은 2011년 5월 훈민정음 해례본 상주본 소유권자는 조씨라고 확정 판결했다.
배씨는 2012년 9월 무죄로 풀려났지만 재판 과정에서 마음의 상처를 받은 듯하여 조씨에게 훈민정음 해례본 상주본을 돌려주지 않았고 오히려 배씨는 재판 과정에서 자신에게 불리한 증언을 했던 증인들을 위증 및 교사 등 혐의로 고발하면서 현재 외부와 연락을 끊은 상태이다.[3] 그러나 경북 상주시는 '훈민정음해례 상주본'을 상주박물관에 유치를 위한 준비위원회를 구성하고 본격 운영에 들어갔다고 2013년 4월 9일 밝혔다. 한편 배익기씨는 2017년 4월 12일 재보궐선거에 상주-군위-의성-청송 국회의원 보궐선거 후보로 출마하였다.
훈민정음의 뜻
훈민정음(訓民正音)은 백성(民)을 가르치는(訓) 바른(正) 소리(音)라는 뜻이다
이 책의 의의
이 책은 한글의 창제 원리를 설명하고 있으며, 중세 한국어의 모습을 살펴볼 수 있다는 점에서 굉장히 중요한 책이다. 《해례본》에 포함되어 있는 예의(例義)는 특히 창제 당시의 자체(字體)를 그대로 보이고 있어서 그 중 가장 높이 평가된다. 또한, 해례는 오랫동안 문제로 삼던 글자의 기원 등 여러 가지의 의문점을 밝혀 주고 있다.
1940년 안동에서 발견된 간송본(국보 70호)과 2008년 상주에서 발견된 상주본 모두 한글 창제 원리를 풀이한 한문으로 된 해설서다. 훈민정음 창제 3년 뒤인 1446년(세종 28년) 편찬됐다. 서울 간송미술관에 있는 <훈민정음 해례본> 간송본과 동일한 판본이지만 상주본은 간송본보다 보존 상태가 좋고 학자의 어문학적 견해가 많아 학술적 가치가 매우 높을 것으로 전문가들은 보고 있다.[3]
《예의본》은 《해례본》이 발견되기 이전에 훈민정음에 관한 정보를 얻을 수 있는 일차적 문헌이었다.
갤러리

 국립한글박물관에 전시된 훈민정음 해례본
 국립한글박물관에 전시된 훈민정음 해례본 설명

참고 문헌
박영준 외. 《우리말의 수수께끼》. 김영사. 2002. ISBN89-349-0928-5
각주

같이 보기
훈민정음 언해
훈민정음 운해
국립국어원
국립한글박물관
한글
한글날
한국어(우리말)
전형필
합부훈민정음
참고 자료

외부 링크

 - 유네스코 세계기록유산
 - 한글재단




분류:1446년 한국
분류:한국어의 역사
분류:서울특별시의 국보
분류:세계기록유산
분류:간송미술관 소장품
분류:한국의 발명품
분류:대한민국의 발명품
분류:1446년 책
Question: తెనాలి నుండి తిరుపతికి ఎంత దూరం?

తిరుమల ఎక్స్‌ప్రెస్


తిరుమల ఎక్స్‌ప్రెస్ [1] తిరుపతి ప్రధాన. మరియు విశాఖపట్నం రైల్వే స్టేషను మధ్యన నడిచే ప్రముఖ రైలు. ఇది 31 స్టేషన్లలో అగి గమ్యస్థానం చేరుతుంది. ఈ రైలు ముఖ్యమైన నెల్లూరు, ఒంగోలు,  తెనాలి, విజయవాడ జంక్షన్,  ఏలూరు,  రాజమండ్రి,  సామర్లకోట.,  అన్నవరం, తుని ,. అనకాపల్లి మరియు  దువ్వాడ  వద్ద ఆగుతుంది.
మార్గము
తిరుమల ఎక్స్‌ప్రెస్, తిరుపతి  [2] నుండి బయలుదేరి 52 కి.మీ./గంటకు సగటున వేగంతో, ప్రయాణ కాలం సుమారుగా 14 గంటలు 5 నిమిషాలు వ్యవధిలో విశాఖపట్టణం కు చేరుకుంటుంది.
ఇది భారతీయ రైల్వే వర్గీకరణ జాబితాలో ఒక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలుగా వర్గీకరించబడింది. ఇది 2 సామానుల బోగీలు మరియు 4 జనరల్ బోగీలు (* కోచ్‌లు సంఖ్య మారవచ్చు) లతో సహా 25 కోచ్‌లు (బోగీలు) కలిగి ఉంది. దీనికి స్లీపర్ రెండవ తరగతి, మరియు రెండు మరియు మూడు వరుసలలో (టైర్లు) ఎసి సౌకర్యము ఉంది.
గణాంకాలు
క్యాటరింగ్ సౌకర్యాలు ఆహార సేవలకు రుసుము చెల్లించాలి.
పడక (స్లీపింగ్) ఏర్పాట్లు చేర్చబడ్డాయి.
కూర్చునే (సీటింగ్) ఏర్పాట్లు (సౌకర్యములు) లేని బోగీలు (కోచ్‌లు అనగా జనరల్ బోగీలు) తప్ప ముందుగానే బుక్ చేసుకోవచ్చు.
ప్రత్యామ్నాయాలు
తిరుమల ఎక్స్‌ప్రెస్ ప్రముఖ (పాపులర్) రైలు, కానీ వంటి ఇతర రైళ్లు ఉన్నాయి:
నారాయణాద్రి ఎక్స్‌ప్రెస్ - సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషను నుండి తిరుపతికు వెళ్ళుతుంది.
సంపర్క్ క్రాంతి ఎక్స్‌ప్రెస్ - హజ్రత్ నిజాముద్దీన్ రైల్వే స్టేషను నుండి తిరుపతికు వెళ్ళుతుంది.
రాయలసీమ ఎక్స్‌ప్రెస్ - హైదరాబాద్ రైల్వే స్టేషను నుండి తిరుపతికి   వెళ్ళుతుంది.

ఇవి కూడా చూడండి

భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత రైల్వే రైలు ఇంజన్లు
భారతదేశ ప్రయాణీకుల రైళ్లు జాబితా
దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోను
దక్షిణ మధ్య రైల్వే రైళ్ళు
మూలాలు


బయటి లింకులు







వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రైలు రవాణా
వర్గం:ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్లు
వర్గం:దక్షిణ మధ్య రైల్వే సూపర్‌ఫాస్ట్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రైళ్ళు
Question: Mitä myoglobiini on?

Myoglobiini


Myoglobiini eli lihaspuna on hemoglobiinin kaltainen rautapitoinen proteiini poikkijuovaisissa lihassoluissa, joka turvaa lihassolun hapensaannin kovassa rasituksessa. Myoglobiini luovuttaa hapen lihaksille vasta, kun lihassolun hapen osapaine on lähellä nollaa. Normaalisti myoglobiini toimii solujen happivarastona ja varmistaa lihaskudosten tehokkaan hapensaannin verestä. Suuren myoglobiinin määrän ansiosta jotkin nisäkkäät pystyvät sukeltamaan pitkiä aikoja. Myoglobiini antaa lihaksille niiden punaisen värin.
Myoglobiinin rakenne
Myoglobiini kuuluu yhdessä muun muassa hemoglobiinin ja elektroninsiirtoketjussa toimivan sytokromin kanssa hemoproteiineihin, jotka kaikki sisältävät hemiryhmän. Myoglobiini koostuu yhdestä 153 aminohappoa sisältävästä polypeptidiketjusta ja hemiryhmästä. Happi sitoutuu myoglobiinin hemiryhmän kaksiarvoiseen rautaioniin. Proteiinin sekundäärirakenne koostuu kahdeksasta alfa-kierteestä. Proteiinin tertiääristä, pallomaista rakennetta pitävät koossa hydrofobisten eli vettähylkivien sivuketjujen pyrkimys osoittaa sisäänpäin.
Happi sitoutuu voimakkaammin myoglobiiniin kuin hemoglobiiniin, minkä ansiosta happi siirtyy tehokkaammin verenkierrosta lihaksiin.
Aiheesta muualla


 Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead.

Luokka:Lihakset
Luokka:Proteiinit
Question: చంద్రునిపై మొట్టమొదటగా కాలుమోపిన వ్యక్తి ఏ దేశానికి చెందినవాడు?

జూలై 20


క్రీ.పూ 356: గ్రీకు దేశములోని మాసిడోనియా రాజ్యాన్ని పరిపాలించిన రాజు అలెగ్జాండర్ జననం (మరణం. క్రీ.పూ.323).
1837: ఇటలీ దేశమునకు చెందిన ఆవిష్కర్త, సుదూర ప్రాంతాలకు రేడియో ప్రసారాలు పంపుటకు, రేడియో టెలిగ్రాఫ్ వ్యవస్థను అభివృద్ధిచేయుటలో పితామహుడుగా ప్రసిద్ది చెందిన గూగ్లి ఎల్మో మార్కోని మరణం (జ.1874).
1892: ప్రముఖ తెలుగు కవి, జానపద మరియు నాటక రచయిత కవికొండల వెంకటరావు జననం (మ.1969).
1919:  న్యూజిలాండుకు చెందిన పర్వతారోహకుడు మరియు అన్వేషకుడు, షెర్పా టెన్సింగ్ నార్గే తో కలసి మొట్టమొదట ఎవరెస్టు శిఖరాన్ని అధిరోహించిన సర్ ఎడ్మండ్ హిల్లరీ  జననం (మ.2008).
1969: నీల్ ఆర్మ్‌స్ట్రాంగ్ చంద్రునిపై కాలుమోపిన తొలి మానవుడు (చిత్రంలో).
1972:  హిందీ చలన చిత్ర గీతాలు ఆలపించిన భారతీయ నేపథ్య గాయకురాలు, మరియు ఆధునిక బెంగాలీ గీతాలను ఆలపించిన గాయకురాలు గీతా దత్ మరణం (జ.1930).
1973:  అమెరికాలో జన్మించి, హాంకాంగ్ లో పెరిగిన కరాటే యోధుడు మరియు నటుడు బ్రూస్ లీ మరణం (జ.1940).
వర్గం:చరిత్రలో ఈ రోజు
Question: 小袖は百姓も着ることがあった？

裃


裃（かみしも）とは、和服における男子の正装の一種。
概要
裃は「肩衣」（かたぎぬ）という上半身に着る袖の無い上衣と、「袴」の組合せで成り立ち、それらを小袖の上から着る。その多くは肩衣と袴を同色同質の生地で仕立て、肩衣の背と両胸、袴の腰板の四か所に紋を入れている。上（肩衣）と下（袴）を一揃いの物として作る衣服であることが命名の起源である。ただし継裃（つぎかみしも）といって肩衣と袴の色や生地がそれぞれ異なるものもある。室町時代の頃に起り、江戸時代には武士の平服または礼服とされた。百姓や町人もこれに倣い式日に着用することが多かったので、現在でも伝統芸能や祭礼などにおいて用いられる。また公家においても江戸時代には継裃を日常に着用していた。当初は「上下」と表記されたが、江戸時代の内に「𧘕𧘔」と書かれるようになり、更に「裃」と合字化された。
歴史
上で述べたように肩衣には袖が無いが、袖無しの衣服は近世以前より用いられていた。ただしそれらは袖をなくす事で動きやすくする庶民の普段着または作業着であった。また本来は狩衣や水干、直垂、 素襖など、これらの上衣と同色同質の生地で袴も仕立てることを「上下」（かみしも）と称した。

肩衣と袴の組合せによる裃の起源は明らかではないが、江戸時代の故実書『青標紙』には、室町幕府将軍足利義満の頃、内野合戦で素襖の袖と裾を括って用いたことに始まるという伝承を記している。松永久秀または近衛前久が用いたのを始まりとする話もあるが確かではない。文献での使用例を辿ると、天文の頃には肩衣に袴の姿がすでに一般化していたと見られる。その後江戸時代に至り、肩衣と袴の「上下」が平時の略礼服として用いられるようになった。

もとは素襖から袖と胸紐を外しただけの構造であったらしいが、やがて肩衣のまえ身ごろに襞を取り細くして、打合せで着るのではなく、袴に裾を差込むかたちに変化した。その後さらに肩幅を広く取ることが流行し、元禄年間には生地幅一尺に至りこの寸法が固定した。江戸時代中期には鯨ひげを入れて肩を張らせる仕立てがあらわれる。後期には逆に肩の線を丸くすることがはやったといわれ、現在でも「一文字」と「蛤」（鴎）として両方の仕立てかたが残っている。
紋の位置は、直垂と同じく肩衣の背と両胸、袴の腰板と相引（あいびき）の六箇所が本来であったが、江戸時代になると相引の紋は略されるようになってゆく。また袴も、江戸期には大名と御目見以上の旗本は礼服として長袴を用いる習慣が生れ、これを「長裃」と称す。下に着る小袖は、江戸期には正式には熨斗目もしくは帷子（夏季）と定められ、色目にも身分差が設けられた。
古くは木綿で仕立てた肩衣もあり[1]、繻子や緞子で仕立てた裃も普通に用いられたが[2]、のちに生地は麻をもっぱらとし（三重県津市で麻製の津綟子とよぶ肩衣が明治まで生産されていた）、そのほかは龍紋（絹織物の一種）に限るのが一般的になった。また宝暦年間には小紋の裃が流行し、江戸城内で登城した大名たちが自国の小紋の精巧さを競う風潮も生まれた。
幕末になると裃に代えて羽織袴を平常服とすることになり、慶応3年（1867年）の大政奉還以後、公人が裃を着用することは廃されたが、伝統芸能や祭礼などの民間の諸行事においては現在でも用いられている。
種類
半裃（はんかみしも） - 通常の裃。長裃に対して、袴が通常の丈であることからこの名がある。起源的には長裃より古くから存在するが、長裃よりも略礼装とされる。士分の正装であり庶民の礼装であった。庶民は冠婚葬祭のみで着用したが、藩によっては着用の可否によって村役人の格として使われることもあった。
長裃（ながかみしも） - 裃の袴を、通常のもの（半裃）の1.5倍程度に丈を伸ばし、足を出さずに穿いて裾を引くようにしたもの。半裃よりさらに鄭重な礼装とされた。なお歌舞伎の舞台衣装などに用いられる際は、袴の丈が見栄えの点から2倍ほどもあるものが使われる。
継裃（つぎかみしも） - 肩衣と袴が同じ色や生地ではない裃。袴は半裃と同様、通常の丈である。半裃よりさらに略式の礼装とされるが、現在ではほとんど用いられない。江戸時代には京の公家も日常でこの継裃を着用していた[3]。
肩衣と前垂れ - 浄瑠璃や長唄など江戸時代に町人のあいだで発達した邦楽では、舞台上で裃を用いるとき袴を履かず、肩衣に「前垂れ」をつけることによって代用する。
ギャラリー

「松平清康像」　初期の様式の肩衣と袴を着用している。袴の相引にも紋が見られる。
「風流人倫十二想　大夫」　礒田湖龍斎画。画面左手前の、前髪の若者が継裃を着用する。
木村芥舟、1868年頃。この当時の肩衣が写っている。
「撰雪六六談　加賀中将　六朔貢」　二代目歌川芳宗画、明治26年（1893年）9月。長裃の後姿を描く。
『義経千本桜』、「河連法眼館」の佐藤忠信（中村獅童）。歌舞伎における長裃着用の例。
半裃。
長裃。

脚注

参考文献
『古事類苑』（33）　吉川弘文館、1970年　※服飾部「上下」の項
丸山伸彦　『武家の服飾』〈『日本の美術』340〉　至文堂、1994年
鈴木敬三編　『有職故実大辞典』　吉川弘文館、1996年　※「かみしも」の項
関連項目

小紋
紋付羽織袴
行司 - 明治43年(1910年)に現在の烏帽子・直垂に改定されるまでは裃を着ていた。
Question: Meli ya kwanza inaitwaje?

Nanga





Nanga ni kifaa cha kushikilia meli au boti mahali pamoja ikikaa kwenye maji isiyo na kina kubwa mno lakini mbali na ufuko kiasi haiwezi kufungwa kwa kamba ufukoni.
Nanga inashika meli kutokana na uzito wake au pia kwa msaada wa umbo lake. Linafungwa kwenye nyororo na kushushwa katika maji hadi kufikia chini. Tendo hili huitwa kutia nanga. Hapa inajishikilia kwenye miamba au mchanga wa chini kwa meno yake. Meli ikitaka kuondoka nanga huvutwa juu kwa njia ya nyororo yake.
Hivyo ni kifaa muhimu cha usalama wa meli.
Historia
Nanga za kwanza zilikuwa miamba tu zilizofungwa kwa kamba na zinatumiwa hadi leo kwa maboti au jahazi ndogo.
Nanga iliyoboreshwa ilikuwa na mikono miwili mikali ya ubao iliyofungwa pamoja na mwamba kusudi izame chini. Uzito wa mwamba ulizamisha nanga yote na mikono kujishikilia kwenye miamba au mchanga wa chini.
Kiasi jinsi meli zilivyokuwa kubwa nanga ilitakiwa kuwa imara zaidi hivyo nanga za chuma na feleji zimezidi kuwa kawaida. Umbo la nanga limebadilika mara kwa mara pamoja na maarifa na teknolojia. Siku hizi mara nyingi nanga yenye umbo la jembe la kukunjwa hupendelewa.
Vifaa vya nanga
Nanga yenyewe inaenda sambamba na nyororo yake. Boti ndogo zinanendelea kutia nanga zinazoshikwa kwa kamba. Lakini kwa meli kubwa uzito wa nyororo ni sehemu muhimu ya uwezo wa nanga. Nyororo hutolewa kulingana na kina cha maji kiasi cha kuwa na mita nyingi za nyororo za kulala chini zinazozidi kina cha maji kabla ya kuelekea kwa meli yenyewe. Nyororo nzito ya kulala chini inapunguza nguvu inayovuta kwenye nanga yenyewe wakati meli ina mwendo kulingana na mawimbi.
Nyororo hizi zinahitaji winchi kubwa kwenye meli inayozungushwa kwa nguvu ya injini.


Viungo vya Nje
 from Yachting Monthly Desemba 2006
 from SAIL magazine Oktoba 2006

About the  — Article discussing problems with copies of genuine anchor types
 — An essay on boat anchors by New Zealand boatbuilder, offshore cruiser, & consultant Peter Smith
 — Article on anchoring from Coastguard Member's Handbook 2007
Question: dimanakah Nano Riantiarno dilahirkan?

Sampek Engtay


Sampek Engtay adalah legenda dari Tiongkok mengenai tragedi romantika antara dua kekasih, Sampek dan Engtay, dalam bahasa mandarin: Liang Shanbo (梁山伯) dan Zhu Yingtai (祝英台). Legenda ini sering dianggap sebagai Romeo dan Juliet versi Cina.
Cerita
Engtay adalah seorang gadis muda dari Shangyu, Zhejiang, putri tunggal dari sebuah keluarga kaya. Ia menyamar sebagai seorang laki-laki dan pergi ke Hangzhou untuk belajar. Dalam perjalanannya, ia berkenalan dengan Sampek, yang berasal dari Kuaiji. Mereka memutuskan diri menjadi saudara angkat. Di sekolah Engtay mulai jatuh cinta dengan Sampek.
Tiga tahun kemudian, Engtay menerima surat dari ayahnya yang meminta ia agar pulang secepatnya. Sebelum pergi, ia membuka kedoknya pada istri kepala sekolahnya, dan meminta agar ia memberikan sebuah kalung kepada Sampek sebagai hadiah pertunangan. Sampek mengantar Engtay pulang sejauh 18 mil. Dalam perjalanan, Engtay mendapat ide untuk menjodohkan Sampek dengan "adik perempuan"nya. Ia meminta Sampek untuk datang ke rumahnya agar ia dapat diperkenalkan dengan adik tersebut.
Ketika Sampek tiba di rumah Engtay, ia akhirnya mengetahui rahasianya. Namun orangtua Engtay memaksanya untuk menikahi orang lain. Sampek sakit hati dan akhirnya meninggal dunia. Pada hari pernikahan Engtay, mereka tidak dapat pergi ke rumah mempelai laki-laki karena terhadang badai di dekat kuburan Sampek. Engtay pergi ke kuburan tersebut dan meminta agar kuburan tersebut terbuka. Tiba-tiba hal ini terjadi dan Engtay meloncat ke dalam kuburan dan bergabung dengan Sampek. Jiwa mereka dilahirkan kembali sebagai sepasang kupu-kupu yang terbang bersama.
Adaptasi
Cerita ini telah diangkat oleh Teater Koma disutradarai oleh Norbertus Riantiarno sejak 1988.[1]
Pada tahun 1963, kisah ini diangkat ke layar lebar produksi Shaw Brothers, yang berjudul The Love Eterne.
Rujukan

Bibliografi
"" (June 15, 2004) Xinhuanet.
"" (June 14, 2004) Newsgd.com (member of Nanfang Daily Group).

Pranala luar


 (in Chinese)


Kategori:Budaya Tionghoa