Question: 2016 నాటికి దీక్షితుల అగ్రహారం గ్రామ సర్పంచ్ ఎవరు?

అప్పయ్య దీక్షితులు

అప్పయ్య దీక్షితులు ఒక శివాగమ పండితుడు, వేదవేదాంత భాష్యకర్త మఱియు అద్వైతానుయాయి. అద్వైత సంప్రదాయానికి వీరు చేసిన విశేష కృషి అజరామరము.
జీవితము
అప్పయ్య దీక్షితుల వారి పూర్వ నామము వినాయక సుబ్రహ్మణ్యం. వీరు తమిళనాడులోని తిరువణ్ణామలై జిల్లా అరణి వద్ద అడయపాలెం అను ఊరియందు ప్రమాదీచ సంవత్సరము కన్యా మాసము కృష్ణపక్షము ఉత్తర భాద్రపదా నక్షత్రమున (సం. 1520) జన్మించారు.[1] వీరి తండ్రి పేరు రంగరాజాధ్వరి.[2] అప్పయ్య దీక్షితుల వారి తమ్ముని పేరు ఆచార్య దీక్షితులు. రామ కవీంద్రుల వారి గురుముఖతః దీక్షితుల వారు విద్యాభ్యాసము చేసారు. దీక్షితులు వారు భారతదేశ పర్యంతము ప్రయాణము చేసి వివిధ వాదప్రతివాదములయందు పాల్గొనిరి. అనేక రచనలు చేసి అద్వైతసంప్రదాయమునకు విశేష కృషి చేసిన మహనీయులలో దీక్షితులవారు ఒక్కరు.
వీరు చేసిన వాదనలకు ముగ్దులైన వివిధ దేశ రాజులు దీక్షితులవారికి అనేక విధములైన సన్మానములను చేసి సత్కరించారు. దీక్షితులవారిని సత్కరించిన వారిలో వెల్లూరు, తంజావూరు, విజయనగర, వేంకటగిరి రాజులు ప్రముఖులు.[3]
భారతదేశ ఆమూలగ్రమూ పర్యటన చేసి శైవమత స్థాపన చేసి అనన్యసామాన్య కృషి చేసిన మహనీయులు దీక్షితుల వారు. దీక్షితులు శ్రీఆదిశంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారు స్థాపించిన అద్వైత మతమును పూర్తిగా నమ్మినవారు. శ్రీమహావిష్ణువును వీరు పరమశివుని ప్రథమభక్తునిగా భావించారు. ఒక పర్యాయము దీక్షితులవారు తిరుమలను సందర్శించినప్పుడు శ్రీవెంకటేశ్వర స్వామివారి మూర్తి శివలింగముగా మరి దర్శనమిచ్చిందని ఒక నానుడి.
యోగి పుంగవుడు
దీక్షితులవారు గొప్ప కవి, శివభక్తుడే కాక ఒక మహా సిద్ధయోగి కూడా. వారి శిష్యులు ఒక ఉదంతమును వారి యోగశక్తికి నిదర్శనగా చెప్పుదురు. దీక్షితులవారికి విపరీతమైన కడుపునొప్పి ఉండేడిది. అది తమ పూర్వజన్మ సంచిత పాపమని, ప్రారబ్దమని భావించెడివారు. కానీ దీక్షితులవారి ధ్యానమునకు ఈ నొప్పి ఒక అడ్డంకిగా పరిణమించేది. వారు ధ్యాన సమయములో ఎదుట ఒక చిన్న తుండుగుడ్డను పెట్టుకొని ధ్యానానిమగ్నులయ్యేవారు. అప్పుడు అ చిన్న తుండుగుడ్డ విపరీతముగా పైకిక్రిందికి ఆడేది. శిష్యులు అడిగినప్పుడు దీక్షితులవారు తమ నొప్పిని ఆ గుడ్డకు బదలాయించితినని. ధ్యానానంతరము తిరిగి తీసుకునేవాడిననీ చెప్పేవారు. ఈ సంఘటన దీక్షితులవారి అమోఘ యోగతపోశక్తిని తెలియజేస్తుంది.
ఆత్మార్పణ స్తుతి
దీక్షితులవారి ఒక కృతి "ఆత్మార్పణ స్తుతి". స్వతఃగా కవీన్ద్రులైన దీక్షితులవారు 50 చిన్న శ్లోకములో భక్తిభావనను ఇందులో స్ఫుటీకరించారు. ఒక పరమభక్తుని యొక్క తీవ్ర మనోకామనను ఈ స్తుతిసంపుటి తెలియజేస్తుంది.ఒకానొక వివరము ప్రకారము, దీక్షితులవారికి ఒక కోరిక కలిగినది. తనలోని శివభక్తిని వీరు పరీక్షించదలిచి, దత్తూర ఫలము యొక్క రసమును త్రాగి, తన శిష్యులతో తాను పలికిన పలుకులను పలికిన విధముగా వ్రాయమని ఆజ్ఞాపించారు[4]. అట్టి మతిస్థిమితము లేని సమయములో తమ మనస్సులోని భావము నిస్సంకోచముగా, నిర్భయముగా బయటకు వచ్చునని భావించారు. ఆ విధముగా వీరు చెప్పగా వీరి శిష్యులు వ్రాసిన కృతి "ఆత్మార్పణస్తుతి".
తత్త్వము
ఒక్క అద్వైతిగా దీక్షితులవారు పరబ్రహ్మతత్వములో భేదమును చూడలేదు. శివవైష్ణవ తారతమ్యమును పరిగణింపలేదు. కానీ వేదపురాణములకు గల వేర్వేరు భాష్యములను ఖండించలేదు. దీక్షితులవారి మాటల్లో - "బ్రహ్మసూత్రములే వేర్వేరు అర్థములను చూపినప్పుడు మనమెందుకు ఒకటిగా పరిగణింపవలెను"? అన్నారు.
దీక్షితులవారి కృతులు
సంస్కృతభాషలోని వీరు చేసిన ఇంచుమించు 104 రచనలలో ఇప్పుడు మనకు కేవలము 60 రచనలు మాత్రమే లభ్యమవుతున్నాయి.[5] ఇవి వేదాంత, శైవ, అద్వైత, మీమాంస, వ్యాకరణ, కావ్యాలంకార, భక్తిస్తుతులుగా లభ్యమవుతున్నాయి. కొందరు చారిత్రకుల ప్రకారము దీక్షితులవారు అద్వైతసంప్రదాయములో "శైవాద్వైత" సంప్రదాయమునకు ఆద్యులు. ఈ సంప్రదాయము రామానుజాచార్యుల విశిష్టాద్వైతమునకు దగ్గరగా ఉందును కానీ, విష్ణువు స్థానమును శివుడు అధిరోహించును.
దీక్షితులవారి కొన్ని రచనలు క్రింద ఇవ్వబడినవి:[6]

మూలాలు

వర్గం:తమిళనాడు ప్రముఖులు
వర్గం:1520 జననాలు
వర్గం:సంస్కృత రచయితలు