Question: ภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาคใดทำรายได้สูงสุด?

รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด


ภาพยนตร์สามารถทำเงินได้จากหลายแหล่ง เช่น การฉายในโรงภาพยนตร์, การขายโฮมวิดีโอ, การขายสิทธิ์ในการฉายผ่านทางโทรทัศน์และสินค้าจากภาพยนตร์ อย่างไรก็ตามรายได้จากการฉายภาพยนตร์เป็นตัวประเมินความสำเร็จของภาพยนตร์ เพราะเป็นข้อมูลที่เข้าถึงได้ง่ายกว่าการขายของโฮมวิดีโอและการขายสิทธิ์ในการฉายผ่านทางโทรทัศน์ โดยในหน้านี้จะประกอบด้วยตารางของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงที่สุด (เรียงลำดับจากจำนวนเงินที่ทำได้), ตารางภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละปีและภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด โดยตารางทั้งหมดถูกจัดอันดับโดยตัวเลขจากบ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลกเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐและแสดงเฉพาะรายได้ที่มาจากการฉายในโรงภาพยนตร์เท่านั้น
ในอดีต ภาพยนตร์แนวสงคราม, เพลงและอิงประวัติศาสตร์ เป็นแนวภาพยนตร์ที่นิยมมากที่สุด แต่ในช่วงศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดเป็นต้นมา ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินได้ดีที่สุด มีภาพยนตร์ห้าเรื่องจากภาพยนตร์ชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ และ มิดเดิลเอิร์ธ ของ ปีเตอร์ แจ็กสัน ติดอันดับ ขณะที่ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส, จูราสสิค พาร์ค และ ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน ก็ติดอันดับเช่นกัน ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโรก็ได้รับความนิยมสูง โดยเฉพาะ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ที่ติดอันดับถึงหกเรื่อง ยังมี สไปเดอร์-แมน และ เอ็กซ์เมน ซึ่งเป็นสินทรัพย์ของ มาร์เวลคอมิกส์ ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ขณะที่ แบทแมน และ ซูเปอร์แมน ของ ดีซีคอมิกส์ ก็ทำเงินได้ดี ถึงแม้ว่าจะเป็นภาพยนตร์ส่วนใหญ่จะเป็นการดัดแปลงจากต้นฉบับเดิมหรือภาคต่อ แต่ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด อวตาร และ ไททานิก (ทั้งคู่กำกับโดย เจมส์ แคเมรอน) นั้นเป็นงานต้นฉบับ ภาพยนตร์แอนิเมชันก็ทำเงินได้ดีเช่นกัน โดยเฉพาะภาพยนตร์จากดิสนีย์ ได้แก่ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด), นครสัตว์มหาสนุก และ เดอะไลอ้อนคิง เช่นเดียวกับภาพยนตร์จากพิกซาร์ ได้แก่ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2, ทอย สตอรี่ 3 และ ฟายดิงนีโม นอกเหนือจากนั้นก็มีภาพยนตร์แอนิเมชันจากภาพยนตร์ชุด มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด, เชร็ค และ ไอซ์ เอจ ด้วย
ในขณะที่ ภาวะเงินเฟ้อ นั้นได้ทำลายความสำเร็จของภาพยนตร์ส่วนใหญ่ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970 เป็นช่วงที่ภาพยนตร์ชุดเริ่มต้นขึ้นและปัจจุบันยังมีการสร้างอยู่ ได้แก่ สตาร์ วอร์ส, ซูเปอร์แมน, เจมส์ บอนด์ และ สตาร์ เทรค ภาพยนตร์ชุดทั้งสี่ชุดนั้นยังอยู่ในอันดับภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด ภาพยนตร์เก่าบางเรื่องทำเงินได้น่าพอใจกับมาตรฐานปัจจุบัน แต่ก็ไม่สามารถแข่งขันกับภาพยนตร์ในปัจจุบันที่ราคาของตั๋วสูงขึ้นได้ ถ้าหากปรับอัตราเงินเฟ้อแล้ว ภาพยนตร์เรื่อง วิมานลอย ซึ่งครองสถิติเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงที่สุดเป็นเวลายี่สิบห้าปีและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงที่สุด
ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด



ภาพยนตร์เรื่อง อวตาร ทำเงินทั่วโลก 2.7พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ถูกยกให้เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในบ็อกซ์ออฟฟิศ นับเฉพาะรายได้จากการฉายในโรงภาพยนตร์เท่านั้นเพราะว่าภาพยนตร์ ไททานิก ทำเงิน 1.2พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการจำหน่ายและการเช่า วิดีโอเทป และ ดีวีดี[1] ซึ่งอีก 2.2พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้มาจากการฉายในโรงภาพยนตร์ ขณะที่ อวตาร ทำเงินจากการจำหน่ายของดีวีดีและบลูเรย์ 345ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ[2] และจำหน่ายได้ 30 ล้านหน่วยทั่วโลก[3] เมื่อรวมกันแล้ว ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องทำเงินมากกว่า 3พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
รายได้จากการขายสิทธิ์ในการฉายในโทรทัศน์ มักจะเพิ่มรายได้จากเดิมประมาณ 20–25%[4] ไททานิก ทำเงินได้ 55ล้านดอลลาร์สหรัฐจากการขายสิทธิ์ในการฉายในโทรทัศน์ให้กับ เอ็นบีซี และ เอชบีโอ[1] คิดเป็น 9% ของรายได้ในอเมริกาเหนือ
ภาพยนตร์นั้นถูกใช้เป็นอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ เพราะนอกจากจะทำเงินจากการฉายในโรงภาพยนตร์แล้ว ชื่อของภาพยนตร์ยังสามารถนำไปดัดแปลงเป็นสื่อต่างๆ[5]เช่น เดอะ ไลอ้อน คิง ทำเงินมากกว่า 2พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากบ็อกซ์ออฟฟิศและโฮมวิดีโอ[6] แต่เทียบไม่ได้กับรายได้จากการแสดงละครเวทีที่ทำเงินได้ 6พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก[7] และทำเงินมากกว่า 3พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากการขายสินค้าจากภาพยนตร์ดังกล่าว[8] ขณะที่ 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก ของพิกซาร์ ทำเงินจากการฉายในโรงภาพยนตร์ได้ 462ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือว่าค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของพิกซาร์[9] แต่ทำเงินจากการขายสินค้าได้มากกว่า 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วง 5 ปี หลังภาพยนตร์ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2006[10][11] ทอย สตอรี่ 3 เป็นภาพยนตร์ของพิกซาร์ที่ทำเงินได้ 1พันล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ขายสินค้าทำเงินได้เกือบ 10พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[12]
ในตารางนี้ ภาพยนตร์เรียงลำดับตามจำนวนเงินที่ทำได้จากการฉายในโรงภาพยนตร์และอันดับสูงสุดที่เคยทำได้ มีภาพยนตร์สามสิบหกเรื่องทำเงินทั่วโลกได้มากกว่า 1พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมีสี่เรื่องที่ทำเงินได้มากกว่า 2พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเรื่อง อวตาร อยู่อันดับสูงสุด ภาพยนตร์ส่วนใหญ่ในตารางเป็นภาพยนตร์ที่ฉายในศตวรรษที่ 21 เพราะอัตราเงินเฟ้อทำให้ค่าตั๋วมีราคามากกว่าในอดีตรวมถึงขนาดประชากรและความนิยมในปัจจุบัน
พื้นหลังสีเขียวแสดงภาพยนตร์ที่ยังเข้าฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์ทั่วโลก


ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดหลังคิดเงินเฟ้อแล้ว

เพราะผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อที่มีมาอย่างยาวนาน ทำให้ค่าตั๋วเข้าชมภาพยนตร์นั้นเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน รายชื่อของภาพยนตร์ที่ไม่ได้อัตราเงินเฟ้อทำให้ภาพยนตร์ที่ออกฉายภายหลังมีน้ำหนักมากขึ้น[19] รายชื่อของภาพยนตร์ที่ไม่ได้ปรับอัตราเงินเฟ้อมักพบในสื่อทั่วไป ซึ่งไม่มีความหมายเลยที่จะนำมาเปรียบเทียบกับภาพยนตร์ในปัจจุบัน เพราะภาพยนตร์เหล่านั้นไม่เคยปรากฏเลยในรายชื่อของภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดเลย ถึงแม้ว่าในอดีตจะประสบความสำเร็จ[20] เพื่อชดเชยการลดค่าเงินของสกุลเงิน จึงได้มีการปรับอัตราเงินเฟ้อบางส่วน แต่การปรับนี้จะไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ทั้งหมด เพราะราคาตั๋วกับอัตราเงินเฟ้อนั้นไม่จำเป็นต้องสัมพันธ์กัน ยกตัวอย่าง ในปี ค.ศ. 1970 ราคาตั๋วภาพยนตร์อยู่ที่ 1.55 ดอลลาร์สหรัฐ หรือ ประมาณ 6.68 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2004 หลังคิดเงินเฟ้อ; ในปี ค.ศ. 1980 ราคาตั๋วภาพยนตร์เพิ่มขึ้นเป็น 2.69 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ว่าลดลงเหลือ 5.50 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2004 หลังคิดเงินเฟ้อ[21] ราคาตั๋วนั้นเพิ่มขึ้นในอัตราที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศทั่วโลก ทำให้กระบวนการปรับอัตราเงินเฟ้อนั้นยุ่งยากมากขึ้น[19]
อีกหนึ่งความยุ่งยากคือการฉายภาพยนตร์ในหลากหลายรูปแบบทำให้ค่าตั๋วแตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่นภาพยนตร์เรื่อง อวตาร ที่ฉายในรูปแบบสามมิติและไอแมกซ์ โดยเกือบสองในสามของตั๋วนั้นเป็นของสามมิติด้วยค่าตั๋วเฉลี่ย 10 ดอลลาร์สหรัฐ และหนึ่งในหกนั้นเป็นของไอแมกซ์ด้วยค่าตั๋วเฉลี่ย 14.50 ดอลลาร์สหรัฐ เปรียบเทียบกับค่าตั๋วภาพยนตร์สองมิติในปี ค.ศ. 2010 โดยเฉลี่ยเท่ากับ 7.61 ดอลลาร์สหรัฐ[22] ปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจเช่นการเปลี่ยนแปลงของประชากร[23]และการเติบโตของตลาดต่างประเทศ[24][25][26] ยังส่งผลต่อจำนวนผู้ซื้อตั๋วโรงภาพยนตร์, กลุ่มผู้ชมที่มีภาพยนตร์บางเรื่องขายตั๋วลดราคาสำหรับเด็ก หรือทำเงินได้มากในเมืองใหญ่เพราะราคาตั๋วนั้นสูงกว่า[20]
ระบบการวัดความสำเร็จของภาพยนตร์นั้นขึ้นอยู่กับรายได้ที่ยังไม่ได้ปรับเงินเฟ้อ เพราะในอดีตเป็นวิธีการทำกันมาโดยตลอดในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ รายรับจากบ็อกซ์ออฟฟิศถูกรวบรวมโดยโรงภาพยนตร์และส่งกลับไปยังผู้จัดจำหน่าย แล้วเผยแพร่ไปยังสื่อ[27] แปลงเป็นระบบตัวแทนที่นับยอดขายตั๋วมากกว่ารายได้ที่เต็มไปด้วยปัญหาเพราะข้อมูลที่มีอยู่สำหรับภาพยนตร์เก่านั้นคือยอดขายทั้งหมด[23] ในขณะที่อุตสาหกรรมภาพยนตร์มีความมุ่งมั่นอย่างมากในการทำการตลาดให้กับภาพยนตร์ที่พึ่งฉาย รายได้ที่ไม่ได้ปรับเงินเฟ้อถูกนำมาใช้ในแคมเปญการตลาด เพื่อให้ภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่ประสบความสำเร็จสามารถทำยอดขายได้เร็วขึ้นและได้รับการยกย่องว่าเป็น "ภาพยนตร์ยอดนิยมตลอดกาล",[21][28]ดังนั้นจึงมีแรงจูงใจน้อยที่จะเปลี่ยนไปใช้การวิเคราะห์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจากการตลาดหรือแม้แต่มุมมองที่น่าเชื่อถือ[27]
แม้จะมีความยากลำบากในการปรับตามอัตราเงินเฟ้อซึ่งมีการพยายามทำอยู่หลายครั้ง การประมาณจำนวนเงินขึ้นอยู่กับดัชนีราคาผู้บริโภคซึ่งใช้ในการปรับยอดเงินทั้งหมด[28] และใช้อัตราแลกเปลี่ยน แปลงระหว่างค่าเงินต่างๆ ซึ่งทั้งคู่อาจมีผลกระทบต่อการจัดอันดับของตารางหลังปรับเงินเฟ้อนี้ ภาพยนตร์เรื่อง วิมานลอย (ฉายครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1939) โดยทั่วไปถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ซึ่ง บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ได้ประมาณการจำนวนเงินที่ทำได้ทั่วโลกประมาณ 3.4พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี ค.ศ. 2014 ซึ่งการประมาณการจำนวนเงินของภาพยนตร์เรื่องนี้มีความแตกต่างกันอย่างมาก เช่น เจ้าของภาพยนตร์, เทิร์นเนอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ประมาณการไว้ 3.3พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี ค.ศ. 2007[29] การประมาณการจากแหล่งหนึ่งระบุว่าประมาณการไว้น้อยกว่า 3พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี ค.ศ. 2010,[30] แต่จากอีกแหล่งหนึ่งประมาณการไว้ 3.8พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี ค.ศ. 2006[31] 
ขณะที่ภาพยนตร์คู่แข่งของ วิมานลอย ก็คือ อวตาร ซึ่ง กินเนสส์ ได้จัดอันดับเป็นที่สองด้วยจำนวนเงิน 3พันล้านดอลลาร์สหรัฐ รองลงมาคือ ไททานิค ด้วยจำนวนเงินเกือบ 2.9พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการฉายครั้งแรกทั่วโลก ในค่าเงินของ ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่ทุกแหล่งเห็นด้วยว่าทำเงินเกิน 2พันล้านดอลลาร์สหรัฐ คือ สตาร์วอร์ส ซึ่ง กินเนสส์ ได้ระบุว่าทำเงิน 2.8พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ดัชนีราคาเมื่อปี ค.ศ. 2014, ขณะแหล่งอื่นได้ระบุว่าทำเงินได้ประมาณ 2.2–2.6พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ดัชนีราคาเมื่อช่วงปี ค.ศ. 2010/2011[30][32]


ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละปี

อภิธานศัพท์: Distributor rentals
ตัวเลขในบ็อกซ์ออฟฟิศถูกรายงานในรูปแบบของรายได้ทั้งหมดหรือในรูปแบบ distributor rentals โดยเฉพาะภาพยนตร์เก่าหลายเรื่อง และมักจะเข้าใจผิดว่าเป็นรายได้จากการขายโฮมวิดีโอ คำว่า rentals (ค่าเช่า) คือเงินส่วนแบ่งที่ให้กับผู้จัดจำหน่ายที่มาจากการฉายภาพยนตร์ นั่นก็คือรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศแต่จะน้อยกว่าส่วนแบ่งที่ให้กับโรงภาพยนตร์[37][38] ในอดีต ราคาของค่าเช่านั้นเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 30–40% เมื่อผู้จัดจำหน่ายเป็นเจ้าของธุรกิจโรงภาพยนตร์ ประมาณหนึ่งในสามของรายได้จะจ่ายให้กับผู้จัดจำหน่ายของภาพยนตร์[39] ในตลาดยุคปัจจุบัน ค่าเช่ามีความแตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง แม้ว่าภาพยนตร์จากค่ายใหญ่ค่าเช่าจะเฉลี่ยอยู่ที่ 43%[37]

รสนิยมของผู้ชมนั้นมีความหลากหลายในช่วงศตวรรษที่ 20 ในยุคภาพยนตร์เงียบ ภาพยนตร์แนวสงครามเป็นที่นิยมของผู้ชม เช่น The Birth of a Nation (สงครามกลางเมืองอเมริกา), The Four Horsemen of the Apocalypse, The Big Parade และ Wings (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทั้งหมด) ซึ่งประสบความสำเร็จสูงสุดในปีที่ฉายของแต่ละเรี่อง หลังภาพยนตร์เรื่อง All Quiet on the Western Front ฉายในปี ค.ศ. 1930 ความนิยมเริ่มเสื่อมลง พร้อมกับการประดิษฐ์ภาพยนตร์ที่มีเสียงในปี ค.ศ. 1927 ภาพยนตร์ดนตรีกลายเป็นภาพยนตร์ที่นิยมแทน สังเกตได้จากปี ค.ศ. 1928 และ 1929 ที่ภาพยนตร์ดนตรีครองอันดับสูงสุดในปีนั้น แนวภาพยนตร์นี้ได้รับความนิยมไปจนถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 จนกระทั่ง สงครามโลกครั้งที่สอง ได้เริ่มต้นขึ้น ภาพยนตร์แนวสงครามก็กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง เริ่มจาก Gone with the Wind (สงครามกลางเมืองอเมริกา) ในปี ค.ศ. 1939 และจบที่ The Best Years of Our Lives (สงครามโลกครั้งที่สอง) ในปี ค.ศ. 1946 จากภาพยนตร์เรื่อง Samson and Delilah (ค.ศ. 1949) ได้เห็นจุดเริ่มต้นของแนวโน้มการใช้ทุนในการสร้างฉากอิงประวัติศาสตร์มากขึ้น โดยเป็นฉากยุคโรมโบราณหรือเกี่ยวกับคัมภีร์ไบเบิล ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 โรงภาพยนตร์แข่งขันกับโทรทัศน์เพื่อแย่งผู้ชม,[40]ด้วยภาพยนตร์เรื่อง Quo Vadis, The Robe, The Ten Commandments, Ben-Hur และ Spartacus เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปีที่ฉายของแต่ละเรี่อง ก่อนจะเริ่มหายไปหลังประสบความล้มเหลวจากการใช้ทุนในการสร้างสูง[41] ความสำเร็จของ White Christmas และ South Pacific ในคริสต์ทศวรรษ 1950 เห็นสัญญาณของการกลับมาของภาพยนตร์ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1960 ด้วยภาพยนตร์เรื่อง West Side Story, Mary Poppins, My Fair Lady, The Sound of Music และ Funny Girl ซึ่งทั้งหมดอยู่รายชื่อภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในยุคนั้น ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1970 เริ่มเห็นรสนิยมของผู้ชมเปลี่ยนไป โดยนิยมภาพยนตร์ที่มีแนวคิดสูง เช่น ภาพยนตร์หกเรื่องซึ่งสร้างโดยไม่ จอร์จ ลูคัส ก็ สตีเวน สปีลเบิร์ก ติดอันดับสูงสุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในศตวรรษที่ 21 เริ่มมีการมีพึ่งพาแฟรนไชส์และการดัดแปลงมากขึ้น ทำให้บ๊อกซ์ออฟฟิศถูกครอบงำโดยภาพยนตร์ที่มาจากทรัพย์สินทางปัญญาที่มีอยู่แล้ว[42]

สตีเวน สปีลเบิร์ก เป็นผู้กำกับที่มีภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละปีมากที่สุดถึงหกเรื่อง ได้แก่ปี 1975, 1981, 1982, 1984, 1989 และ 1993 อันดับที่สองคือ เซซิล บี. เดอมิลล์ กำกับภาพยนตร์ห้าเรื่อง (1932, 1947, 1949, 1952 และ 1956) และอันดับที่สามคือ วิลเลียม ไวเลอร์ กำกับภาพยนตร์สี่เรื่อง (1942, 1946, 1959 และ 1968) ขณะที่ ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท (1915, 1916 และ 1920), จอร์จ รอย ฮิลล์ (1966, 1969 และ 1973) และ เจมส์ แคเมรอน (1991, 1997 และ 2009) กำกับคนละสามเรื่อง จอร์จ ลูคัส กำกับภาพยนตร์สองเรื่องในปี 1977 และ 1999, แต่ทำหน้าที่ในฐานะที่เป็นผู้อำนวยการสร้างและผู้เขียนบทของภาพยนตร์ในปี 1980, 1981, 1983, 1984 และ 1989 ด้วย รายชื่อผู้กำกับที่มีภาพยนตร์ติดอันดับสองเรื่อง ได้แก่ แฟรง ลอยด์, คิง วิดอร์, แฟรงก์ คาปรา, ไมเคิล เคอร์ติซ, ลีโอ แม็คคารีย์, อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก, เดวิด ลีน, สแตนลีย์ คูบริก, กาย แฮมิลตัน, ไมค์ นิโคลส์, วิลเลียม ฟรีดคิน, ปีเตอร์ แจ็กสัน, กอร์ เวอร์บินสกี และ ไมเคิล เบย์ ส่วน เมอร์วิน ลีรอย, เคน แอนาคิน และ โรเบิร์ต ไวส์ มีชื่อเป็นผู้กำกับเดี่ยวหนึ่งเรื่องและเป็นผู้กำกับร่วมหนึ่งเรื่อง และ จอห์น ฟอร์ด เป็นผู้กำกับร่วมสองเรื่อง ภาพยนตร์ดีสนีย์มักจะใช้ผู้กำกับร่วมและผู้กำกับหลายคนเป็นทีม ได้แก่ วิลเฟร็ด แจ็กสัน, แฮมิลตัน ลุสกี, ไคลด์ เจโรนิมิ, เดวิด แฮนด์, เบ็น ชาร์ปสตีน, วูฟแกง ไรเทอร์แมน และ บิล โรเบิร์ต ทั้งหมดเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมอย่างน้อยสองเรื่องในตาราง มีผู้กำกับห้าคนเท่านั้นที่มีภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละปีติดต่อกัน ได้แก่ แม็คคารีย์ (1944 และ 1945), นิโคลส์ (1966 และ 1967), สปีลเบิร์ก (1981 และ 1982), แจ็กสัน (2002 และ 2003) และ เวอร์บินสกี (2006 และ 2007)
การฉายของภาพยนตร์นั้น โดยเฉพาะภาพยนตร์ที่ฉายช่วงปลายปี และการฉายในประเทศต่างๆ ที่แตกต่างกันทั่วโลก ภาพยนตร์หลายเรื่องนั้นสามารถทำเงินได้มากกว่าสองปีหรือมากกว่านั้น ดังนั้นจำนวนเงินที่ภาพยนตร์ทำได้นั้นไม่ได้จำกัดแค่ปีที่ฉายเท่านั้น อีกทั้งก็ไม่ได้จำกัดจำนวนเงินที่ทำได้ก็จากฉายครั้งแรกเช่นกัน ภาพยนตร์เก่าหลายเรื่องมีการฉายใหม่ โดยถ้าทราบจำนวนเงินที่ทำได้จากการฉายครั้งแรกของภาพยนตร์ จำนวนเงินดังกล่าวจะระบุอยู่ในวงเล็บ เพราะข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์ ทำให้ไม่แน่ใจว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นทำเงินได้เท่าไหร่กันแน่ โดยปกติแล้วในตารางจะเรียงลำดับภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละปี ในกรณีเกิดความขัดแย้งกันในการประมาณการจำนวนเงินของภาพยนตร์สองเรื่อง จำนวนเงินของภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องนั้นจะเก็บไว้ และในกรณีที่ภาพยนตร์บางเรื่องได้รับการฉายใหม่ ภาพยนตร์ที่เคยทำเงินสูงสุดในปีนั้นก็จะเก็บไว้เช่นกัน
พื้นหลังสีเขียวแสดงภาพยนตร์ที่ยังเข้าฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์


( ... ) ขณะที่รายได้ไม่ได้จำกัดแค่การฉายครั้งแรกเท่านั้น จำนวนเงินที่ทำได้จากการฉายครั้งแรกนั้นจะอยู่ในวงเล็บ อยู่หลังจำนวนเงินทั้งหมด














เส้นเวลาของภาพยนตร์ทำเงินสูงสุด

มีภาพยนตร์สิบเรื่องครองสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุด ตั้งแต่ เดอะเบิร์ธออฟอะเนชัน เมื่อ ค.ศ. 1915 ทั้ง เดอะ เบิร์ธ ออฟ อะ เนชั่น และ วิมานลอย ครองสถิติติดต่อกันเป็นเวลายี่สิบห้าปี ขณะที่ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก เคยเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดถึงสามครั้งและภาพยนตร์ของ เจมส์ แคเมรอน สองครั้ง และเป็นผู้ครองสถิติปัจจุบัน สปีลเบิร์ก เป็นผู้กำกับคนแรกที่ทำลายสถิติตัวเองเมื่อภาพยนตร์เรื่อง จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์ ทำเงินแซง อี.ที. เพื่อนรัก และ แคเมรอน ก็เช่นเดียวกันเมื่อ อวตาร ทำเงินแซง ไททานิก
บางแหล่งข้อมูลอ้างว่า เดอะบิกพาเหรด แทนที่ เดอะเบิร์ธออฟอะเนชั่น เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุด จากนั้นก็แทนที่ด้วย สโนไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด แล้วก็ถูก วิมานลอย ชิงตำแหน่งไปอย่างรวดเร็ว[54] เพราะไม่ทราบจำนวนเงินที่แน่นอนของ เดอะเบิร์ธออฟอะเนชั่น แต่จากบันทึกในช่วงเวลานั้น ระบุว่าทำเงินทั่วโลก 5.2ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อปี ค.ศ. 1919[55] การฉายระหว่างประเทศถูกเลื่อนออกไปเพราะสงครามโลกครั้งที่ 1 จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1920 พร้อมกับการฉายใหม่ในสหรัฐ ทำเงินเพิ่มอีก 10ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการรายงานของ วาไรตี เมื่อปี ค.ศ. 1932 ซึ่งสอดคล้องกับจำนวนเงินก่อนหน้านี้[56]


แฟรนไชส์และภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด

ก่อนปี ค.ศ. 2000 นั้นมีภาพยนตร์ชุด 7 ชุดเท่านั้นที่ทำเงินได้มากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในบ็อกซ์ออฟฟิศ ได้แก่ เจมส์ บอนด์, [66] สตาร์ วอร์ส, [67] อินเดียน่า โจนส์, [68] ร็อคกี้, [69][70][71] แบทแมน, [72] จูราสสิค พาร์ค[73] และ สตาร์ เทรค[74] ตั้งแต่ช่วงเปลี่ยนศตวรรษเป็นต้นมา จำนวนของภาพยนตร์ชุดก็เพิ่มขึ้นมากขึ้น โดยมีมากกว่าห้าสิบภาพยนตร์ชุด (ไม่รวมภาพยนตร์เดี่ยวที่ได้รับความนิยมสูง เช่น อวตาร, ไททานิก และ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ)[75] ส่วนหนึ่งมาจากอัตราเงินเฟ้อและการขยายของตลาดที่เปิดกว้างมากขึ้น แต่ยังรวมถึงการที่ฮอลลีวู้ดสร้างรูปแบบของภาพยนตร์ชุดใหม่ เช่น การสร้างภาพยนตร์ที่มาจากนวนิยายชื่อดัง (เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) หรือ การสร้างตัวละครให้เป็นที่จดจำ (อินเดียน่า โจนส์) ซึ่งวิธีการนี้มีแนวคิดที่ว่า ภาพยนตร์ที่สร้างจากสิ่งผู้ชมมีความคุ้นเคยอยู่แล้ว ทำให้สามารถขายให้กับผู้ชมเหล่านั้นได้ เรียกว่าเป็นการ "pre-sold" ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์[32]
รูปแบบแฟรนไชส์ในปัจจุบันมีแนวคิดของการข้ามฝั่งหรือการครอสโอเวอร์ หมายถึง "เป็นการนำสิ่งต่างๆ ในเรื่องแต่ง เช่นตัวละคร สถานที่ หรือจักรวาลของเรื่องแต่งสองเรื่องเป็นอย่างน้อยที่แตกต่างกันมารวมอยู่ในบริบทของเรื่องแต่งเรี่องเดียว"[76] ผลที่ตามมาของการครอสโอเวอร์คือทรัพย์สินทางปัญญาอาจถูกใช้โดยแฟรนไชส์มากกว่าหนึ่งแฟรนไชส์ ยกตัวอย่าง ภาพยนตร์เรื่อง แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม ไม่เพียงแค่อยู่ในแฟรนไชส์ แบทแมน และ ซูเปอร์แมน เท่านั้น แต่อยู่ใน จักรวาลขยายดีซี ด้วย ซึ่งเป็น "จักรวาลร่วม"[77] จักรวาลร่วมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสื่อภาพยนตร์คือ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เป็นการข้ามฝั่งระหว่างฮีโรหลายคนของ มาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งทำเงิน 1.7หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ 
ภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส เป็นภาพยนตร์ชุด (ที่ไม่ใช่จักรวาลร่วม) ที่ทำเงินสูงสุด มากกว่า 9พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ถึงแม้ว่า ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ของอีออน ซึ่งหากปรับอัตราเงินเฟ้อ จะเท่ากับ 1.4 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ[78]) แต่หากรวมรายได้จากการขายสินค้าแล้ว สตาร์ วอร์ส เป็นจะเป็นแฟรนไชส์ที่ทำเงินได้มากกว่า 3 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่รายได้จากภาพยนตร์นั้นคิดเป็นหนึ่งในสามจากทั้งหมด[79][80][81] จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เป็นภาพยนตร์ชุดเดียวที่มีภาพยนตร์ที่ทำเงินมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐถึงหกเรื่องและภาพยนตร์ชุด อเวนเจอร์ส นั้นเป็นภาพยนตร์ชุดเดียวที่ภาพยนตร์แต่ละเรื่องทำเงินเฉลี่ยมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม หากปรับอัตราเงินเฟ้อแล้ว ภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส, ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน, จูราสสิค พาร์ค, ภาพยนตร์ชุด ไฟน์ดิงนีโม, แฮร์รี่ พอตเตอร์ และ ภาพยนตร์มิดเดิลเอิร์ธโดยปีเตอร์ แจ็คสัน ก็ทำเงินเฉลี่ยมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเช่นกัน[32]
ยังมีภาพยนตร์อย่างน้อยหนึ่งเรื่องในภาพยนตร์ชุดนั้นกำลังฉายอยู่ 



ภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด[§] (ดูรายละเอียดภาพยนตร์ในแต่ละภาพยนตร์ชุดได้โดยการกด "แสดง")


ดูเพิ่ม
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย
รายชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด
อ้างอิง


Box-office sources

Franchise and series sources


Avengers

Batman

Captain America

DC Extended Universe

Despicable Me

The Fast and the Furious

The Hunger Games

Ice Age

Iron Man

J.K. Rowling's Wizarding World

James Bond
 (Brosnan and Craig)
Block & Wilson 2010, pp.. "James Bond Franchise Films: All-Release Worldwide Box Office." (Connery, Lazenby, Moore and Dalton)


Jurassic Park

Madagascar

Marvel Cinematic Universe

Middle-earth

Mission: Impossible

Pirates of the Caribbean

Shrek

Spider-Man

Star Trek

Star Wars

Superman
Superman, Superman Returns, Man of Steel and Batman v Superman:

Superman II, Superman III and Superman IV:
Block & Wilson 2010, p.534. "Superman Franchise Films: All-Release Worldwide Box Office Revenues vs. Production Costs – Equivalent 2005 $s."
Block & Wilson 2010, p.xii. "Notes on Adjusting Dollars and Making Estimates – Adjusting Revenues."


Transformers

The Twilight Saga

X-Men



บรรณานุกรม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ดัชนีรายชื่อ