Question: 2012నాటికి భారతదేశంలో అతిపెద్ద వస్త్ర పరిశ్రమ ఎక్కడ ఉంది?

వస్త్రం



వస్త్రం అనేది దారం లేదా నూలు అని పిలువబడే సహజ లేదా కృత్రిమమైన పోగు‌యొక్క అల్లికతో కూడుకున్న తేలికపాటి వస్తువు. నూలు అనేది, పొడవాటి పోగులను రూపొందించడానికి ముడి నూలు పీచులను వడకడం, నార, పత్తి లేదా రాట్నంపై ఇతర సామగ్రి ద్వారా తయారు చేయబడుతుంది.[1] వస్త్రాలు నేత, అల్లిక, కొక్కెం సూది, ముడివేయడం, లేదా పీచును దగ్గరగా నొక్కడం ద్వారా రూపొందించబడతాయి (ఉన్ని వస్త్రం‌).
నేతబట్ట మరియు వస్త్రం అనే పదాలు వస్త్రాల అల్లిక వ్యాపారంలో (టైలరింగ్ మరియు దుస్తుల తయారీ వంటివి) వస్త్రం</i>కి పర్యాయపదాలుగా ఉపయోగించబడుతుంటాయి. అయితే, ప్రత్యేక ఉపయోగంలో ఈ పదాల మధ్య తగిన వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. టెక్స్‌టైల్ అనేది నూలు అల్లికలతో తయారు చేయబడిన ఏదైనా వస్తువును ప్రస్తావిస్తుంది. అల్లిక అనేది అల్లిక, సూదితో కుట్టడం, విస్తరించడం, ముడివేయడం లేదా జతపర్చడం ద్వారా తయారయ్యే ఏదైనా వస్తువు. వస్త్రం అనేది అల్లిక యొక్క పూర్తి చేయబడిన ముక్కను ప్రస్తావిస్తుంది, ఇది పరుపును కప్పడం వంటి ప్రయోజనం కోసం ఉపయోగపడుతుంది.

చరిత్ర



జార్జియా రిపబ్లిక్‌లోని ఒక గుహలో కనుగొన్న అద్దకం చేయబడిన అవిసె నారలు క్రీ.పూ 34,000 BCE నాటివి, ఇవి చరిత్ర పూర్వకాలంలోనే వస్త్రాల వంటి వస్తువులను తయారు చేసేవారని సూచిస్తున్నాయి.[2][3]
నేతవస్త్రం ఉత్పత్తి అనేది ఒక నైపుణ్యం, దీని వేగం మరియు ఉత్పత్తి స్థాయి పారిశ్రామికీకరణ మరియు ఆధునిక ఉత్పత్తి పద్ధతుల పరిచయం ద్వారా గుర్తించడానికి వీల్లేనంతగా మార్చివేయబడ్డాయి. అయితే, ముఖ్యమైన టెక్స్‌టైల్స్ రకాలు, సాదా నేత, జంటనేత లేదా సన్నపట్టు నేతలకు సంబంధించి ప్రాచీన, ఆధునిక పద్ధతుల మధ్య స్వల్ప వ్యత్యాసం ఉంది.
ఇంకాస్ నాగరికత వాసులు వడికిన నూలు మరియు ఊలు దారం వంటి ప్రొటీన్ నుంచి లేదా ఆల్పకా ఊలు, ల్లామాలు మరియు ఒంటెలు వంటి ఒంటెజాతి జంతువుల వెంట్రుకల నుంచి లేదా పత్తి వంటి సెల్యులోజ్ నుంచి తీసిన ఫైబర్‌లతో తయారుచేసిన జంటనూలు (లేదా ఖిపుస్ ) లతో వేలాది సంవత్సరాలుగా నేసేవారు. ఖిపుస్ అనేవి దారపు ముక్కలతో చేసిన ముడుల అల్లిక. ఇవి లెక్కల రూపంలో మాత్రమే పనిచేస్తాయని విశ్వసించబడినది, హార్వర్డ్ ప్రొఫెసర్ గ్యారీ అర్టోన్ నిర్వహించి కనుగొన్న కొత్త సాక్ష్యం, కేవలం సంఖ్యలు మాత్రమే కాకుండా ఖిపుకు మరికాస్త ఎక్కువగా ఉంటుందని సూచిస్తోంది. మ్యూజియం మరియు భాండాగార సంగ్రహణలలో కనుగొన్న ఖిపుల పరిరక్షణ, సాధారణ వస్త్రాల పరిరక్షణ సూత్రాలు మరియు ఆభ్యాసాన్ని అనుసరిస్తుంది.
ఉపయోగాలు
వస్త్రాలు ఉపయోగానికి సంబంధించిన రకం వారీ వ్యూహాన్ని కలిగి ఉంటాయి, సంచులు మరియు బాస్కెట్‌లు వంటి దుస్తులు మరియు కంటైనర్లు వీటిలో సాధారణంగా ఉంటాయి. ఇంటిలో, ఇవి తీవాచీ పని, అప్‌హోల్‌స్టర్ చేయబడిన సమకూర్పులు, విండో షేడ్‌‌లు, టవల్‌లలో ఉపయోగించబడతాయి, ఇవి టేబుళ్లు, పరుపులు, ఇతర సమాంతర ఉపరితలాలు మరియు కళ కోసం తయారు చేయబడతాయి. పనిస్థలంలో, ఇవి వడపోత వంటి పారిశ్రామిక మరియు శాస్త్రీయ ప్రక్రియలో ఉపయోగించబడతాయి. దీని వివిధ ఉపయోగాలు పతాకాలు, వీపుకు తగిలించుకునే సంచీలు, గుడారా‌లు, తెర‌లు, చేతిరుమాలు మరియు గుడ్డపేలికలు వంటి శుభ్రపర్చే పరికరాలు, గాలిబుడగలు, పతంగాలు, తెరచాపలు వంటి రవాణా ఉపకరణాలు, మరియు పేరాచూట్‌లు, అదనంగా ఫైబర్‌గ్లాస్ మరియు పారిశ్రామిక జియోటెక్స్‌టైల్‌లు వంటి మిశ్రమ సామగ్రిని బలోపేతం చేయడంలో కూడా కనబడతాయి. పిల్లలు అంటించిన ముక్కలు, కుట్టుమిషన్, బొంత, మరియు బొమ్మలను రూపొందించడానికి వస్త్రాలను ఉపయోగిస్తారు.
పారిశ్రామిక ప్రయోజనం కోసం ఉపయోగించిన వస్త్రాలు మరియు వాటి రూపం కంటే లక్షణాలను ఎంపిక చేసుకోవడం అనేవి సాధారణంగా సాంకేతిక జౌళిలుగా ప్రస్తావించబడతాయి. సాంకేతిక వస్త్రాలు అనేవి ఆటోమోటివ్ అనువర్తనలు, వైద్య దుస్తులు (ఉదా. అవయవాలను అతికించడం) జియో టెక్స్‌టైల్స్ (పోత యొక్క ఉపబలం) వ్యవసాయ వస్త్రాలు (పంటల రక్షణకోసం వస్త్రాలు), రక్షణపరమైన దుస్తులు (ఉదా. ఉష్ణం మరియు రేడియేషన్‌కి వ్యతిరేకంగా నిప్పుతో పోరాడే దుస్తులు, ద్రవ లోహాలకు వ్యతిరేకంగా వెల్డర్లకోసం రూపొందించిన దుస్తులు, కత్తిపోట్ల నుంచి రక్షణ మరియు బుల్లెట్ ప్రూఫ్ కవచాలు వంటివి) ఈ అనువర్తనలు అన్నింటిలో కచ్చితమైన పనితీరు అవసరాలు నెరవేర్చబడాలి. జింక్ ఆక్సైడ్ నానోవైర్‌లతో కోటింగ్ చేయబడిన దారాలు, ప్రయోగశాలి అల్లిక గాలి లేదా శరీర కదలికలు వంటి రోజువారీ చర్యల ద్వారా సృష్టించబడిన ప్రకంపనలను ఉపయోగించి "స్వయం శక్తి కలిగిన నానో సిస్టమ్‌లు" చూపబడతాయి.[4][5]
ఫ్యాషన్ మరియు టెక్స్‌టైల్ డిజైనర్లు
ఫ్యాషన్ డిజైనర్లు ఇతరులకు భిన్నంగా తమ ఫ్యాషన్ కలెక్షన్లను రూపొందించడానికి సాధారణంగా టెక్స్‌టైల్ డిజైన్‌లపై ఆధారపడతాయి. ఆర్మణి, మరిసోల్ డెలునా, నికోలె మిల్లర్, లిల్లీ పులిట్జర్, దివంగత గియాన్నీ వెర్సెక్ మరియు ఎమిలియో పుక్కి తమ సిగ్నేచర్ ప్రింట్ డిజైన్ల ద్వారా సులభంగా గుర్తింపు పొందగలరు.
ఆధారాలు మరియు రకాలు

వస్త్రాలు అనేక రకాల పదార్థాల నుంచి తయారు చేయబడతాయి. ఈ పదార్ధాలు ప్రధానంగా నాలుగు ఆధారాలనుంచి వస్తాయి: జంతువుల (ఊలు, పట్టు), మొక్కల (పత్తి, అవిసె, జనుము), ఖనిజ (అస్బెస్టాస్, గ్లాస్ ఫైబర్), మరియు సింథటిక్ (నైలాన్, పోలియస్టర్, సింథటిక్ అల్లిక). గతంలో, అన్ని వస్త్రాలు కూడా మొక్కలు, జంతువులు, ఖనిజాలు వంటి ఆధారాలతో సహజ దారపు పోగులనుంచే తయారు చేయబడేవి. 20వ శతాబ్దంలో, వీటికి పెట్రోలియం నుంచి రూపొందించబడిన కృత్రిమ పోగులు అనుబంధంగా వచ్చాయి.
వస్త్రాలు నాణ్యతకు సంబంధించి అత్యుత్తమమైన గొస్సామెర్ నుంచి దృఢమైన కాన్వాస్ వరకు పలు బలాలు మరియు స్థాయిలలో తయారు చేయబడతాయి. సాపేక్షికంగా బట్టలోని పీచుల మందం డెనియర్‍లలో కొలవబడుతుంది. మైక్రోఫైబర్ ఒక డెనియర్ కంటే పలుచగా ఉండే పీచు‍లను ప్రస్తావిస్తుంది.
జంతు వస్త్రాలు
జంతు వస్త్రాలు సాధారణంగా వెండ్రుకలు లేదా ఉన్ని బొచ్చు నుంచి తయారు చేయబడతాయి.

పెంపుడు మేక లేదా గొర్రె బొచ్చును ఊలు అని ప్రస్తావిస్తుంటారు, ఇతర జంతువుల జుత్తు రకాలనుంచి ఇది వేరుపడి ఉంటుంది. దీనిలోని విడివిడి పోగులను స్కేళ్లతో కోట్ చేసి గట్టిగా ముడతలు వేస్తారు మరియు ఊలు మొత్తంగా లనోలిన్ (అక ఊల్ గ్రీజు) గా తెలిసిన లక్కతో కోట్ చేయబడి ఉంటుంది, ఇది జల నిరోధం మరియు ధూళి నిరోధంగా ఉంటుంది.. ఉలెన్ సమాంతరం కాని వేరు చేయబడిన బల్క్‌యార్న్‌ని ప్రస్తావిస్తుంది, కాగా వర్‌స్టెడ్ అనేది ఉత్తమ పోగును ప్రస్తావిస్తుంది, ఇది సమాంతరంగా ఉన్న పొడవాటి పోగులనుంచి వడికించబడుతుంది. ఊలును సాధారణంగా వెచ్చటి దుస్తుల కోసం ఉపయోగిస్తుంటారు. కష్‌మెరె, భారతీయ కష్‌మెరె మేక మరియు మొహైర్ యొక్క బొచ్చు, ఉత్తర ఆఫ్రికా యొక్క అంగోరా మేక బొచ్చు తమ మృదుత్వానికి మారు పేర్లయిన రకాలు.
బొచ్చు లేదా ఫర్ నుంచి తయారు చేయబడిన ఇతర జంతు దుస్తులు అల్పాకా ఊలు, వికునా ఊలు, ల్లామా ఊలు, మరియు ఒంటె ఊలు, అనేవి, సాధారణంగా ఇవి కోట్లు, జాకెట్‌లు, పొంచోలు, దుప్పట్లు, మరియు ఇతర వెచ్చని కవరింగ్‌ల ఉత్పత్తులలో వాడుతుంటారు. అంగోరా అనేది పొడవాటి, మందపు, మెత్తటి అంగోరా కుందేలు బొచ్చును సూచిస్తుంది.
వడమాల్ అనేది ఊలుతో చేయబడిన ముతక బట్ట, దీన్ని 1000~1500CE మధ్య కాలంలో స్కాండినేవియాలో తయారు చేసేవారు.
పట్టు అనేది ఒక జంతు వస్త్రం, ఇది చైనీస్ పట్టుపురుగు అయిన కొకూన్ పోగులనుంచి చేయబడింది. ఇది ఒక మెత్తటి, మెరిసే, ప్యాబ్రిక్ ప్రకాశవంతమైన అల్లికతో కూడి ఉంటుంది.
మొక్కల వస్త్రాలు
పచ్చిక, గడ్డి, జనపనార, మరియు గోగు ఇవి అన్నీ తాళ్లను తయారు చేయడానికి ఉపయోగించబడతాయి. తొలి రెండింటిలో, మొక్క మొత్తంగా ఉపయోగించబడుతుంది, చివరి రెండింటిలో, మొక్కనుంచి పోగులు మాత్రమే ఉపయోగించబడతాయి. కొబ్బరి/0} (టెంకాయ నార) దారపు కొస మరియు ఫ్లోర్‌మ్యాట్‌లు, డోర్‌మ్యాట్‌లు, బ్రష్‌లు, మ్యాట్రెస్‌లు ఫ్లోర్ టైల్స్, సంచులు తయారు చేయడానికి కూడా ఉపయోగించబడుతుంది.
గడ్డి పరక మరియు వెదురును టోపీలను తయారు చేయడానికి ఉపయోగిస్తుంటారు స్ట్రా, ఎండబెట్టిన పచ్చిక రూపం కూడా కపోక్‌లాగా కలుపడానికి ఉపయోగించబడుతుంది.
పల్ప్‌ఉడ్ చెట్లు, పత్తి, బియ్యం, జనపనార, దురదగొండి వంటి వాటినుంచి తీసిన పోగులను కాగితం తయారీలో ఉపయోగిస్తారు.
పత్తి, అవిసె చెట్టు, జనుము, జనపనార, మోడల్ చివరకు వెదురు నారను కూడా బట్టల తయారీలో ఉపయోగిస్తారు. పినా (పైనాపిల్ పోగు) మరియు ఒకరకం గడ్డి మొక్క కూడా దుస్తుల తయారీలో ఉపయోగించే పోగులను కలిగి ఉంటాయి, సాధారణంగా ఇవి పత్తి వంటి ఇతర పోగులతో కలిసి ఉంటాయి. నెట్టిల్స్ అనే పిచ్చి ముక్కలు కూడా జనపనార లేదా అవిసెను పోలిన నార మరియు అల్లికను తయారు చేయడానికి ఉపయోగించబడతాయి. మిల్క్‌లీడ్ స్టాల్క్ నారను కూడా ఉపయోగిస్తున్నట్లు నివేదించబడింది, అయితే జనపనార లేదా అవిసె వంటి ఇతర నార్లతో పోలిస్తే ఇది కాస్త బలహీనంగా ఉంటుంది.
పట్టుదారాలు, వెల్వెట్ గడ్డి మొక్కలు, మరియు టప్పెటా మొక్క వంటి కొన్ని రకాల నాపల మెరుపును పెంచడానికి ఎక్టేట్‌ను ఉపయోగిస్తారు.
వస్త్రాల ఉత్పత్తిలో సముద్రపు మొక్కను ఉపయోగిస్తారు. ఆల్గైనేట్ వంటి నీటిలో కరిగే నార తయారు చేయబడింది, నారని పట్టి ఉంచడానికి దీన్ని ఉపయోగిస్తారు; బట్ట తయారీ పూర్తి కాగానే, ఆల్గనైట్ కరిగిపోయి, బహిరంగ ప్రాంతాన్ని వదిలిపెడుతుంది.
లియోలెల్ అనేది కొయ్య జనుము నుంచి పుట్టిన, మనిషి రూపొందించిన అల్లిక. దీన్ని తరచుగా మనిషి రూపొందించిన పట్టుగా పేర్కొంటుంటారు.
ఇది సమార్హత కలిగినది మరియు గట్టి అల్లిక కలది అయిన ఈ పట్టు ఇతర అల్లికలతో తరచుగా కలిసిపోతూ ఉంటుంది - ఉదా. పత్తి.
చెట్ల తొడిమలనుంచి తీసిన నారలు, అంటే జనుము, అవిసె, మరియు గడ్డి మొక్కలు వంటివి కూడా 'గుజ్జు' ఫైబర్లుగా పరిచితమైనవి.
ఖనిజ వస్త్రాలు
ప్లాస్టిక్ పలకలు, పగ్గాలు మరియు జిగుర్లు, "రవాణా" ప్యానెళ్లు మరియు బాహ్యపొర, శబ్దశ్రవణ సీలింగులు, స్టేజ్ కర్టెయిన్లు మరియు నిప్పు నిరోధక కంబళ్లు వంటి వాటి తయారీలో రాతినార మరియు ఘన లావా నారలను ఉపయోగిస్తారు.
గ్లాస్ ఫైబర్‌ని, స్పేస్‌సూట్‌లు, దుస్తులు తోమే బోర్డులు మరియు మ్యాట్ కవర్లు, తాళ్లు, కేబుళ్లు, మిశ్రమ పదార్ధాల కోసం సహాయకంగా వాడే నార, మంటల నిరోధకం మరియు సంరక్షణ అల్లిక, శబ్దనిరోధం, నిప్పు నిరోధం మరియు ఇన్సులేటింగ్ నారలను తయారు చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు.
లోహ నార, లోహపు రేకు, మరియు లోహపు తీగెలు, బంగారు వస్త్ర్రాలు మరియు నగల తయారీతో సహా పలు ఉపయోగాలను కలిగి ఉన్నాయి. హార్డ్‌వేర్ బట్ట అనేది ఉక్కు తీగెలతో చేసే ముతక నేత, దీన్ని నిర్మాణ పనుల్లో ఉపయోగిస్తారు.
కృత్రిమ వస్త్రాలు

అన్ని కృత్రిమ వస్త్రాలను ప్రాథమికంగా దుస్తుల ఉత్పత్తిలో వాడతారు.
ఒక్కటిగా గానీ లేక ప్రత్తి నూలు వంటి వాటితో కలిపి గానీ పాలియెస్టర్ పోగును అన్నిరకాల వస్త్రాలలో వాడతారు.
అరామిడ్ పోగును (ఉదాహరణకు ట్వారొన్) నిప్పు నిరోధక వస్త్రాలు, కోత-సంరక్షణ మరియు కవచాల కొరకు వాడతారు.
అక్రిలిక్ పోగుని కాశ్మీరీ వంటి వాటితో కూడిన ఊలును అనుకరించేందుకు, తరచుగా వాటి బదులుగానూ వాడతారు.
నైలాన్ పోగుని పట్టుని అనుకరించేందుకు వాడతారు; పాంటిహొస్ తయారీలోనూ దీన్ని వాడతారు. చిక్కని నైలాను పోగును తాడు మరియు ఇంటిబయట వాడే వస్త్రాలకు వాడతారు.
స్పాన్‌డెక్స్ (వాణిజ్య నామం లైక్రా ) అనేది ఒక పాలియురెధేన్ ఉత్పత్తి, దానితో కదలికకు ప్రతిబంధకం కాని బిగుతైన-అమరికను తయారు చేయవచ్చు. ఇది బ్రాలు మరియు ఈత దుస్తుల వంటి చురుకైన దుస్తుల తయారీలో వాడతారు.
ఓలెఫిన్ పోగు అనేది చురుకైన దుస్తులు, లైనింగ్ దుస్తులు మరియు వెచ్చని వస్త్రాలలో వాడే పోగు. ఓలెఫిన్స్ జలభయం కలిగినవి గనుక అవి త్వరగా ఆరిపోతాయి. ఓలెఫిన్ పోగు యొక్క నాచు ఉన్ని, టైవిక్ అను వాణిజ్య నామం క్రింద విక్రయించబడుతోంది.
ఇన్జియో అనేది ప్రత్తివంటి ఇతర పోగులతో కలపబడే ఒక పాలి లాక్టైడ్ పోగు, మరియు దీనిని వస్త్రాలలో వాడతారు. ఇవి ఇతర కృత్రిమమైన వాటి కన్నా మరింత జలభయం కలవి గనుక, చెమటను పీల్చుకుంటాయి.
ల్యూరెక్స్ అనేది లోహ లక్షణాలు గల పోగు, దీనిని వస్త్రాల అలంకరణలో వాడతారు.
కృత్రిమమైన బట్టను సృష్టించేందుకు పాల ప్రోటీన్లను కూడా వాడతారు. పాలు లేదా కేసిన్ పోగు వస్త్రం, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో జర్మనీలో అభివృద్ధి చేయబడింది, మరియు 1930లలో ఇటలీ మరియు అమెరికాలలో మరింతగా అభివృద్ధి చేయబడింది.[6] పాల పోగుల బట్ట ఎక్కువ మన్నిక లేనిది, సులభంగా ముడతలు పడుతుంది, అయితే దాని pH మానవ చర్మానికి సారూప్యత కలిగి ఉంటుంది, ఇది సూక్ష్మ క్రిమి వ్యతిరేక లక్షణాలు కలిగి ఉంటుంది. అది శిథిలం కాగల, పునరుద్ధరించగల కృత్రిమ పోగుగా విక్రయించబడుతోంది.[7]
ఉత్పత్తి పద్ధతి


నేయడం అనేది వస్త్ర ఉత్పత్తి విధానం, అందులో పొడవైన దారాల అమరికని (వార్ప్ అని పిలుస్తారు) అడ్డదారాల అమరిక (వెఫ్ట్ అని పిలుస్తారు) తో కలగలిపి అల్లుతారు. ఇది మగ్గంగా పిలవబడే ఒక చట్రం లేదా యంత్రంపై చేయబడుతుంది, వాటిలో అసంఖ్యాకమైన రకాలున్నాయి. కొన్ని నేతపనులు ఇప్పటికీ చేతితో చేయబడుతున్నాయి, అయితే ఇవి అధిక సంఖ్యలో యాంత్రీకరించబడ్డాయి.
అల్లిక మరియు ముడులతో అల్లికలలో దారాల పోగులను కలగలిపి అల్లుతారు, ఈ అల్లికలని అల్లిక సూదులు లేదా ముడుల హుక్కుల మీద గానీ ఒక వరుసలో కలిపి ఏర్పరుస్తారు. ఈ రెండు పద్ధతులూ విభిన్నమైనవి, అల్లికలో చురుకైన పెక్కు వలయాలు ఒకే సమయంలో అల్లిక సూదిపై మరొక వలయంతో కలగలిపి ముడి వేసేందుకు వేచి ఉండగా, ముడిఅల్లికలో సూది మీద ఒకటి కంటే ఎక్కువ చురుకైన పోగులు ఉండనే ఉండవు.
స్ప్రెడ్ టో అనేది ఒక ఉత్పత్తి విధానం, అందులో దారాలని పలుచని టేపుల్లాగా వ్యాకోచింపజేసి, అప్పుడా టేపుల్ని వార్ప్ మరియు వెఫ్ట్లుగా నేస్తారు. ఈ పద్ధతి ఎక్కువగా సంకీర్ణ పదార్ధాల కొరకు వాడతారు; కర్బనం; అరమైడ్ వగైరాలలో స్ప్రెడ్ టో బట్టలను తయారు చేస్తారు.
బ్రెయిడింగ్ మరియు ప్లెయిటింగ్‌లలో దారాలను కలగలిపి మెలివేయటం ద్వారా వస్త్రాలుగా చేస్తారు. ముడివెయ్యడం (నాటింగ్‍‌) లో, దారాలను కలగలిపి ముడులు వేస్తారు, దీనిని మక్రామె తయారీలో వాడతారు.
దారాలను, స్వతంత్రంగా కలగలిపి ముడివేయటంతో లేసులను తయారు చేస్తారు, రంధ్రాలు కలిగిన పనితనంతో చక్కని బట్టను సృష్టించేందుకు పైన వర్ణించిన ఏదో ఒక విధానాన్ని ఒక నేపథ్యాన్ని వాడతారు. లేసులను చేతితో గానీ, యంత్రాలతో గానీ తయారు చేస్తారు.
తివాచీలు, రగ్గులు, వెల్వెట్, వెలీవర్ మరియు వెల్వెటీన్లను నాప్ లేదా పైల్గా పిలవబడే ఒక దృఢమైన పోగుని సృష్టించేందుకు ద్వితీయ శ్రేణి దారాలని నేసిన వస్త్రం ద్వారా కలగలిపి అల్లి తయారు చేస్తారు.
ఫెల్టింగ్లో పోగుల యొక్క చాపను కలగలిపి నొక్కుతారు, మరియు అవి సాగునట్లుగా తయారయ్యే వరకూ వాటిని కలగలిపి పనిచేస్తారు. పోగులు జారిపోయేటందుకు మరియు చిక్కుపడిన ఊలు మీద సూక్ష్మ దర్శక స్థాయిలను తెరిచేందుకు, సబ్బు నీటి వంటి ద్రవాన్ని సాధారణంగా కలుపుతారు.
బట్టను తయారు చేసేందుకు పోగులను బంధించి వడకని రకం జౌళిని ఉత్పత్తి చేస్తారు. ఆ విధంగా బంధించడానికి ఉష్ణం, యంత్రం లేదా అతకటం ఉపయోగిస్తారు.
పూతలు

వస్త్రాలకు తరచుగా రంగు వేస్తారు, దాదాపు ప్రతీ రంగులో బట్టలు లభ్యమౌతాయి. రంగులేసే పద్ధతికి తరచుగా ప్రతీ ఒక పౌండు వస్త్రాల కోసం పెక్కు డజన్ల గ్యాలన్ల నీరు అవసరమౌతుంది.[9] జౌళిలో రంగుల అమరికలని, విభిన్న వర్గాల పోగులను కలగలిపి నేయటం (టర్టన్ లేదా ఉజ్బెక్ ఇకట్) తో, పూర్తి అయిన బట్టలపై రంగుల కుట్లను జత చేసి (ఎంబ్రాయిడరీ), అద్దకం నిరోధక పద్ధతుల ద్వారా, బట్ట మీద కొన్ని ప్రదేశాలని ముడివేసి మిగిలిన భాగాన్ని ముడి-రంగు వేయటంతో, లేదా బట్ట మీద మైనపు పూత వేసి వాటి మధ్య రంగు వేయటం (బాతిక్) తో లేదా పూర్తి అయిన బట్ట మీద విభిన్న ముద్రించే పద్ధతులతో సృష్టిస్తారు. చెక్కమూసల ముద్రణ ఇప్పటికీ దీన్ని ఇండియాలో ఇంకా ఇతర ప్రదేశాల్లో వాడుతున్నారు, ఇది చైనాలో కనీసం 220CE క్రితం వాడుకలో ఉన్న పురాతన పద్ధతి. వస్త్రాలు కూడా కొన్నిసార్లు వెలిసి పోతుంటాయి, దాంతో జౌళి రంగు పేలవంగా లేదా తెల్లబడినట్లుగా తయారౌతుంది.
కొన్నిసార్లు వస్త్రాలను, వాటి లక్షణాలు మార్చేందుకు రసాయనిక పద్ధతిలో తయారు చేస్తారు. 19వ శతాబ్దంలో మరియు 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో మరకలు మరియు ముడతలు నిరోధించే వస్త్రాలను తయారు చేసేందుకు గంజి పెట్టటం సాధారణంగా వాడబడింది. 1990ల నాటి నుండి, శాశ్వతంగా నొక్కటం విధానం వంటి అభివృద్ధి చెందిన సాంకేతికతలతో, ఫినిషింగ్ ఏజంట్స్‌ను బట్టలను బలంగా మరియు ముడతలు లేకుండా తయారు చేసేందుకు వాడుతున్నారు. ఇటీవలి కాలంలో, నానో పదార్ధాల గురించిన పరిశోధన మరికొంత అభివృద్ధికీ దారి తీసింది, దానితో నానో-టెక్స్ మరియు నానో హారిజన్స్ వంటి కంపెనీలు, నీరు, మరకలు, ముడతలు, సూక్ష్మక్రిములు మరియు బూజు వంటి వ్యాధి కారకాలను మరింతగా నిరోధించగల వస్త్రాన్ని తయారు చేసేందుకు మెటాలిక్ నానో పార్టికిల్/నానో కణాల మీద ఆధారపడిన శాశ్వత చికిత్సలని అభివృద్ధి చేస్తున్నారు.[10]

ఇంతకు ముందెప్పుడూ లేనంతగా ఈనాడు, వస్త్రం, దాని తుది వినియోగదారుణ్ణి చేరేలోగా ఒక శుద్ధి శ్రేణిని అందుకుంటోంది. సాంప్రదాయిక డీహైడ్ ఫినిష్‌ల దగ్గర నుండి (ముడుతల-నిరోధాన్ని అభివృద్ధి చేసేందుకు) బయోసిడిక్ ఫినిష్‌ల వరకూ మరియు అగ్ని-నిరోధకాల దగ్గరి నుండి పెక్కు రకాల బట్టలకు రంగులు వేయటం దాకా, దాదాపు అంతులేనన్ని అవకాశాలు ఉన్నాయి. ఏదేమైనా, ఈ పూతల లోని పెక్కు రకాలు, మరి వినియోగ దారునిపై హానికరమైన ప్రభావాలు కూడా కలిగి ఉండొచ్చు. సున్నితమైన వ్యక్తులకి, అసంఖ్యాకంగా చెల్లాచెదురైన ఆమ్లం మరియు క్రియాశీలక రంగులు (ఉదాహరణకి) అలెర్జీలను చూపుతాయి.[11] ఇంతేగాక, ఇలాంటి సమూహంలో, ప్రత్యేక రంగులు, పర్‌ఫ్యూరిక్ చర్మవ్యాధుల వ్యాప్తిని ప్రేరేపిస్తాయి.[12] వస్త్రాలలో సాంప్రదాయిక డీహైడ్ స్థాయి, అలెర్జీకి కారణమయ్యేంత అధికస్థాయిలో లేకపోయినప్పటికీ, [13] అటువంటి రసాయనాలు ఉండటం వలన, నాణ్యాతా నియంత్రణ మరియు పరీక్షలు మరింత ముఖ్యమైనవి. అగ్ని-నిరోధకాలు (ముఖ్యంగా బ్రొమినేటెడ్ పద్ధతిలో) కూడా పర్యావరణం మరియు వాటి స్థితిజ విషపూరితాల దృష్ట్యా గుర్తించదగినవి.[14] అసంఖ్యాక వాణిజ్య ప్రయోగశాలల్లో ఈ సమిశ్రితాల పరీక్షలకు అవకాశముంది, అంతేగాక, ఒకో-టెక్స్ సెర్టిఫికేట్ ప్రమాణం ప్రకారం వస్త్ర పరీక్షలు చేయటానికి కూడా అవకాశముంది, అది వస్త్ర ఉత్పత్తులలో నిర్దిష్ట రసాయనాల వాడకపు పరిమితుల స్థాయి కలిగి ఉంటుంది.
వీటిని కూడా చూడండి
బెట్సో‌మీటర్
నరయా
క్విపు
రియలియా (లైబ్రరీ సైన్స్)
టెక్స్‌టైల్ మాన్యుఫాక్చరింగ్
టెక్స్‌టైల్ మాన్యుఫాక్చరింగ్
టెక్స్‌టైల్ పరిరక్షణ
టెక్స్‌టైల్ ప్రింటింగ్
టెక్స్‌టైల్ రీసైకిలింగ్
మెక్సికో వస్త్రాలు
ఒయాక్సాకా వస్త్రాలు
దుస్తులు మరియు వస్త్రాల టెక్నాలజీ యొక్క కాలక్రమణిక
వస్త్రాల కొలమాన విభాగాలు
సూచనలు

మూలాలు



గుడ్, ఐరేని. 2006. "పశ్చిమాసియాలో క్రీ.పూ మూడవ సహస్రాబ్దంలో మారకపు వాహకంగా దుస్తులు." ఇన్: పురాతన ప్రపంచంలో ఒడంబడిక మరియు మారకం . విక్టర్ హెచ్. మెయిర్‌ చేత సంకలనం చేయబడింది. యూనివర్శిటీ ఆఫ్ హవాయ్ ప్రెస్, హోనోలులు. పుటలు 191-214. ISBN 978-0-8248-2884-4
పిషర్, నోరా (క్యురేటర్ ఎమిర్టా, వస్త్రాలు & దుస్తులు), అంతర్జాతీయ జానపద కళల మ్యూజియం. "రియో గ్రాండె టెక్స్‌టైల్స్." తెరెస్సా ఆర్చులెటా-సగెల్ చేత పరిచయం.125 నలుపు తెలుపుతో పాటు రంగుల ప్లేట్‌లతో కూడిన 196 పుటలు, న్యూ మెక్సికో ప్రెస్, పేపర్‌బౌండ్.


వర్గం:వస్త్రాలు
వర్గం:వస్త్ర పరిశ్రమ