Question: ดร. แบนด์ มิคาเอล โรเดอ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอะไร?

ซูเปอร์แมน


ซูเปอร์แมน คือตัวละครจากหนังสือการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่ ผลงานของ ดีซีคอมิกส์ สำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของอเมริกา[1][2][3][4] ออกแบบโดยนักเขียนชาวอเมริกาเจอร์รี ชีเกลและนักวาดภาพชาวอเมริกาเชื้อสายแคนาดาโจ ชูสเตอร์ในปี ค.ศ. 1932 ขณะที่ทั้งคู่พักอาศัยอยู่ในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ จนกระทั่งในปี 1938 ทั้งคู่ได้ขายผลงานชิ้นนี้ให้กับสำนักพิมพ์ ดีแทคทีฟ คอมิคส์ (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นดีซีคอมิกส์) ตัวละครนี้ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือแอคชั่น คอมิคส์  ฉบับที่ 1 (มิถุนายน ค.ศ. 1938) และยังถูกนำไปทำเป็นซีรีส์ทางวิทยุ ,โทรทัศน์, ภาพยนตร์, การ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์, และวิดีโอเกมส์ เรื่องราวของซูเปอร์แมนนั้นประสบความสำเร็จอย่างมาก ซูเปอร์แมนนั้นได้ถูกจัดอันดับให้เป็นซูเปอร์ฮีโรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของหนังสือการ์ตูนอเมริกา.[1] ซูเปอร์แมนปรากฏตัวด้วยชุดที่โดดเด่นและมีเอกลักษณ์ประจำตัวด้วยชุด สีน้ำเงิน, แดงและเหลือง รวมถึง ผ้าคลุม, และเครื่องหมายตัว"S" บนหน้าอก[5][6] สัญลักษณ์ตัว S นี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของซูเปอร์แมนที่นำไปใช้ในสื่อต่างๆมาจนถึงปัจจุบัน[7]
จุดเริ่มต้นของซูเปอร์แมน กล่าวถึงการกำเนิดของซูเปอร์แมนในนามของ “คาร์ล-เอล” บนดวงดาวที่มีชื่อว่าคริปตัน ก่อนหน้าที่ดวงดาวจะถูกทำลายซูเปอร์แมนได้ถูกจอร์-เอล พ่อบังเกิดเกล้าที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ของดาวคริปตันนำตัวส่งมายังโลกด้วยกระสวยอวกาศตั้งแต่ยังเป็นทารก จากนั้นได้ถูกพบและเลี้ยงดูโดยคู่สามีภรรยาช่าวไร่ในแคนซัส ซูเปอร์แมนได้เติบโตขึ้นมาพร้อมกับจิตใจที่ดีงามและมีชื่อบนโลกว่า “คลาร์ก เคนต์” ซูเปอร์แมนเริ่มแสดงความสามารถ ที่เหนือกว่าคนทั่วๆ ออกมาตามช่วงเวลาการเติบโตของตนเองและได้ใช้พลังเหล่านั้นเข้าช่วยเหลือผู้คนรอบข้าง ซูเปอร์แมนใช้ชีวิตและคอยปกป้องเมโทรโพลิส( เมืองที่ถูกสมมุติขึ้นมา)ของสหรัฐอเมริกา ในช่วงเวลาปกติ คลาร์ก เคนต์ จะทำงานเป็นนักข่าวของ เดลีย์ แพลเน็ท สื่อหนังสือพิมพ์ชื่อดังของเมโทรโพลิส ส่วนศัตรูคนสำคัญของซูเปอร์แมนได้แก่ สุดยอดวายร้าย เล็กซ์ ลูเธอร์.[8] ซูเปอร์แมนยังเป็นที่สนใจโดยนักวิชาการในอีกหลายๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นทฤษฎีทางด้านวัฒนธรรม, นักวิจารณ์ และได้รับการยอมรับว่าตัวละครนี้มีบทบาทและอิทธิพลอย่างมากต่อสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก อย่างไรก็ตามลิขสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของตัวละครซุปเปอร์แมนนั้นมีการโต้แย้งอยู่หลายครั้ง โดยชีเกลและชูสเตอร์ นั้นได้พยายามทำการฟ้องร้อง 2 ครั้งเพื่อนำสิทธิ์ตัวละครนั้นกลับมาเป็นของพวกเขาอีกครั้ง ซูเปอร์แมนได้รับการจัดอันดับเป็นฮีโร่จากหนังสือการ์ตูนอันดับ 1 จากการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรยอดเยี่ยมทั้งหมด 100 เรื่อง โดยไอจีเอ็น(IGN)ในเดือนพฤษภาคม 2011[9]
เฮนรี แควิลล์ สวมบทเป็นซูเปอร์แมนปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน, แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม, จัสติซ ลีก
ประวัติการตีพิมพ์
การออกแบบ

เจอรี ชีเกล และ โจ ชูสเตอร์ ได้ทำการออกแบบตัวละครฝ่ายอธรรมที่มีลักษณะหัวล้าน ผู้ที่มีความสามารถใช้ พลังจิต เพื่อคุกคามโลก ในผลงานเรื่องสั้นที่ชื่อว่า "เดอะ เรนจ์ออฟเดอะ ซูเปอร์-แมน" ตีพิมพ์ในนิตยสาร "ไซน์ ฟิคชั่น" ฉบับที่ 3 โดยเป็นผลงานในรูปแบบแฟนซีน ออกจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1933[10] ซีเกลได้ทำการออกแบบตัวละครอีกตัวในปีถัดมา มีรูปแบบเป็นฮีโร่ที่มีลักษณะ อุปนิสัย เป็นผู้ผดุงความยุติธรรม ว่ากันว่าต้นแบบของซูเปอร์แมนนั้นคือ ดั๊กลาส แฟร์แบ๊งส์ ส่วนต้นแบบของ คลาร์ก เคนต์ บุคลิกของซูเปอร์แมนตอนใช้ชีวิตแบบคนทั่วๆไปนั้นก็คือ แฮโรลด์ ลอยด์.[11][12] กำกับดูแลเรื่องภาพวาดและลายเส้นโดยลี แอล แอบเนอร์และดิ๊ค เทรซี่ ทั้งชีเกลและชูสเตอร์ต้องใช้เวลาถึง 6 ปี ในการหาสำนักพิมพ์เพื่อจัดพิมพ์เรื่อง เดอะ ซูเปอร์แมน ชีเกลและชูสเตอร์นั้นได้รับข้อเสนอจากคอนโซลิเดท บุ๊ค พับลิชชิ่งในการเป็นผู้จัดพิมพ์ โดยจะจัดพิมพ์ในรูปแบบของหนังสือการ์ตูนขาว-ดำจำนวน 48 หน้า ในนิตยสารดีแทคทิฟ แดน: ซีเคร็ท โอเปอเรทิฟ ฉบับที่ 48 แม้ว่าผลงานของทั้งคู่จะเป็นที่ชื่นชอบของผู้อ่าน แต่ผลพวงของปัญหาด้านการเงินทำให้ผลงานของทั้งคู่ต้องหยุดพิมพ์ ทำให้ชูสเตอร์เครียดและทำการเผาผลงานของตัวเองทุกหน้า ยกเว้นหน้าปกเท่านั้นที่รอดจากการเผาเนื่องจากชีเกลได้หยิบออกมาจากกองไฟได้ทันเวลา หลังจากนั้นชีเกลและชูสเตอร์ได้สร้างสรรค์ตัวละครชื่อ สแลม แบรดลีย์และได้นำผลงานเรื่องนี้ลงในนิตยสาร ดีแทคทิฟ คอมิคส์ ฉบับที่ 1 (มีนาคม ค.ศ.1937).[13]
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานชีเกลได้ติดต่อจ้างบรรดานักวาดภาพเพิ่มเช่น เจอร์ราร์ด โจนส์ ซึ่งตัวเจอร์ราร์ดเองนั้นเคยกล่าวว่า "ซูเปอร์แมนนั้นตามติดโจไปตลอดเวลา"[14] รวมถึง โทนี่ สโตร์บ, เมล เกรฟฟ์ และ รัซเซลล์ คีตัน ก็ได้รับการติดต่อเช่นกัน[14] โดยคีตันจะทำหน้าที่ดูแลเรื่องภาพวาดและลายเส้น ส่วนเนื้อเรื่องนั้นเป็นผลงานของชีเกลโดยมีเรื่องราวว่า ซูเปอร์แมนคือทารกผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของโลกและได้ถูกส่งตัวมาในช่วงเวลาปัจจุบัน โดยมี แซม และ มอลลี่ เคนต์ เป็นผู้พบเจอและเลี้ยงดู[15] อย่างไรก็ตาม คีตันก็มีปัญหาในการทำงานร่วมกับกับชีเกล และหลังจากนั้นไม่นาน เจอร์รี ชีเกลกับโจ ชูสเตอร์ ก็ได้กลับมาสร้างสรรค์ตัวละครตัวนี้ร่วมกันอีกครั้ง[14]
ทั้งคู่ได้เริ่มทำการออกแบบตัวละครใหม่อีกครั้ง  ตัวละครที่ภายหลังจะกลายมาเป็นฮีโร่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์  ซึ่งได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบมาจากตัวละครในเทพนิยายอย่าง แซมชั่น และ เฮอร์คิวลิส,[16] ผู้ซึ่งต่อสู้เพื่อความยุติธรรมและต้องเผชิญหน้ากับเหล่าทรราชย์ทั้งหลาย ในการออกแบบเครื่องแต่งกายให้กับตัวละครนั้น  ชีเกลได้กำหนดการออกแบบในครั้งนี้ไว้ว่า "ชุดของตัวละครนั้นน่าจะมีตัว S ใหญ่ๆบนหน้าอกและเป็นรูปทรงแหลม เราจะทำให้ตัวละครตัวนี้โดดเด่นและมีความสง่างามเท่าที่เราจะทำได้"[17] การออกแบบชุดของซูเปอร์แมนได้เค้าโครงมาจากตัวละครในนิตยสารที่มีชื่อว่า พัลพ์ แม็กกาซีน ซึ่งตัวละครนั้นคือ แฟลช กอร์ดอน,[18] ชายผู้แข็งแกร่งจากคณะละครสัตว์ที่ปรากฏตัวในชุดกางเกงขาสั้นแบบรัดรูป[17][19] อย่าไรก็ตามในการออกแบบรูปทรงแหลมในชุดของตัวละคร  ถือว่าเป็นการออกแบบที่แตกต่างออกไปจากยุคสมัยแฟชั่น วิคตอเรีย  ชุดแต่งกายของฮีโร่จากคณะละครสัตว์ผู้ซึ่งใส่เพียกางเกงรัดรูปเพียงตัวเดียวนั้นถือว่าเป็นต้นแบบชุดแต่งกายให้กับชุดฮีโร่มากมายในยุคต่อๆมา 
ชื่อสถานที่และตัวละครในซูเปอร์แมนได้รับแรงบัลดาลใจมาจากภาพยนตร์หลายๆเรื่อง  ชูสเตอร์กล่าวไว้ในปี ค.ศ.1983 ไว้ว่า "เจอร์รี่เป็นคนคิดชื่อเหล่านั้นทั้งหมด พวกเราเป็นแฟนพันธุ์แท้ของภาพยนตร์เลยละและเราได้นำชื่อพวกนักแสดงๆต่างที่ผ่านตาพวกเรามาใช้ในเนื้อเรื่องของเรา อย่างเช่น คลาร์ก เคนต์ ชื่อนี้มาจากชื่อของ คลาร์ก เกเบิล และ เคนต์ เทย์เลอร์และก็เมโทรโปลิสชื่อเมืองในซูเปอร์แมนที่ใช้การดำเนินเรื่องนั้น ก็มาจากภาพยนตร์ของ ฟริท์ส แลง [Metropolis, 1927] ที่พวกเรา2คนชื่นชอบ".[20]
พวกเขาได้ทำการขายผลงานให้กับสำนักพิมพ์ชื่อดังหลายสำนักพิมพ์เช่น  เนชั่นแนล อัลไลน์ พับลิชชิ่งสำนักพิมพ์ในเครือของ มัลค่อม วีลเลอร์-นิโคลสัน ทั้งคู่ได้ทำการออกแบบตัวละครเพื่อนำไปใช้ในรูปแบบของหนังสือการ์ตูนที่มีขนาดความยาวของเรื่องมากกว่าการ์ตูนเรื่องใดๆในสมัยนั้น  พวกเขาได้เสนอผลงานให้กับ แม็ก เกนส์ ซึ่งได้ยอมรับผลงานของพวกเขาทั้งสองและ ยูไนเต็ด ฟีเจอร์ ซินดิเคทก็ดูเหมือนว่าจะให้ความสนใจต่อผลงานชิ้นนี้แต่สุดท้ายก็ได้ส่งจดหมายมาเพื่อทำการปฏิเสธไปในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1937 อย่างไรก็ตามนักประวัติศาสตร์อย่าง เลส แดเนี่ยลส์ได้แสดงความคิดเห็นว่า "แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดเรื่องที่พลิกความคาดหมายแบบนี้ขึ้น"  แม็ก เกนส์ได้ยุติบทบาทในตำแหน่งหัวหน้าด้านกำกับศิลป์ของสำนักพิมพ์  วีลเลอร์-นิโคลสันในนิตยสารชุดใหม่ของสำนักพิมพ์ซึ่งก็คือ แอคชั่น คอมิคส์  วิน ซัลลิแวน บรรณาธิการของนิตยสารนั้นต้องการให้นำช่องการ์ตูนแบบเก่านำกลับมาใช้อีกครั้ง จึงได้ขอให้ทั้งคู่ออกแบบช่องการ์ตูนเป็น 8 ช่องต่อ 1 หน้ากระดาษ  ถึงอย่างนั้น ชีเกล และ ชูสเตอร์ ก็ไม่ได้สนใจต่อคำพูดของวิน ซัลลิแวนทั้งคู่ยังคงใช้ความคิดและประสบการณ์ของตัวเองในการออกแบบ หน้ากระดาษ โดยชีเกลจะเป็นคนกำหนดรูปภาพที่ใช้ในการขึ้นปกของนิตยสาร แอคชั่น คอมิคส์  ฉบับที่ 1 (มิถุนายน1938)ซึ่งเป็นการปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของซูเปอร์แมน[21] และในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 2010 ได้มีการจัดประมูลนิตยสาร แอคชั่น คอมิคส์  ฉบับที่ 1ขึ้น  ซึ่งถูกทำการประมูลไปด้วยราคา $1,000,000.[22]
ชีเกลอาจจะได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบตัวละคร ซูเปอร์แมน ว่ามาจากการเสียชีวิตของพ่อเขา มิทเชล ชีเกลย้ายถิ่นฐานเข้ามาทำธุรกิจเสื้อผ้า ในเมืองคลีฟส์แลนด์ ใกล้กับฝั่งตะวันออก เขาเสียชีวิตด้วยฝีมือของโจรที่เข้ามาปล้นร้านของเขาในปีค.ศ.1932 หนึ่งปีก่อนที่ซูเปอร์แมนจะถือกำเนิดขึ้นมา  แม้ว่าชีเกลจะไม่เคยพูดถึงการตายของพ่อเขาในการให้สัมภาษณ์  แต่ เจอร์ราร์ด โจนส์ และ แบรด เมลท์เซอร์ เชื่อว่าเหตุการณ์นี้ต้องมีผลต่อผลงานของชีเกล  โจนส์ได้กล่าวว่า "มันต้องมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน" ส่วนเมลท์เซอร์ ก็ได้แสดงความคิดเห็นว่า "มันต้องมีส่วนที่เชื่อมโยงกันแน่ เฉกเช่นการสูญเสียพ่อบังเกิดเกล้าของซูเปอร์แมน"  "พ่อของคุณต้องตายเพราะการก่ออาชากรรม และคุณได้สร้างยอดมนุษย์ที่สุดยอดขึ้นมาเพื่อปกป้องโลก ผมรู้สึกเศร้าใจกับชีเกลแต่นี่แหละที่มาของซูเปอร์แมน "[23]
การจัดพิมพ์


ซูเปอร์แมนปรากฏตัวครั้งแรกในนิตยสาร แอคชั่น คอมิคส์  เล่มที่ 1 จัดพิมพ์วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1938 (จัดจำหน่าย มิถุนายน ค.ศ. 1938)[24] ในปี ค.ศ. 1939 ได้มีการเปิดตัว ซูเปอร์แมนฉบับรวมเล่ม  โดยเป็นการรวบรวมตอนที่ตีพิมพ์จากนิตยสาร "แอคชั่น คอมิคส์" ส่งผลให้ยอดขายของหนังสือนั้นถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก[25] จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1939 ซูเปอร์แมนถูกนำไปตีพิมพ์ในนิตยสาร นิว ยอร์ค เวิลด์ แฟร์ คอมิคส์ ที่ภายหลังในหน้าร้อนในปี ค.ศ. 1942 ได้ทำการเปลี่ยนชื่อมาเป็น เวิลด์ ฟินเนท คอมิคส์ รวมถึงในฉบับที่ 7 ของ ออล สตาร์ คอมิคส์ นอกจากนั้นซูเปอร์แมนยังออกมาปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในบทบาทของสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งกลุ่มจัสทิส โซไซตี้ออฟอเมริกาอีกด้วย
ในเริ่มแรก เจอร์รี ชีเกลและโจ ชูสเตอร์ จะเป็นคนจัดการและดูแลเนื้อเรื่องและภาพวาดก่อนนำไปตีพิมพ์ทั้งหมด  อย่างไรก็ตามชูสเตอร์เริ่มมีอาการผิดปกติทางสายตาและประกอบกับการที่ตัวละครในเนื้อเรื่องที่เพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้การทำงานต้องหนักขึ้นไปด้วย สิ่งนี้ทำให้ชูสเตอร์ตัดสินใจสร้างสตูดิโอขึ้นมา เพื่อใช้ผลิตผลงานทางด้านศิลป์โดยเฉพาะ[25] และเขายังยืนยันว่าจะใช้สตูดิโอแห่งนี้วาดใบหน้าทุกๆหน้าของซูเปอร์แมน  ส่วนภายนอกสตูดิโอนั้น แจ๊ค เบิร์นลีย์ เริ่มเข้ามาช่วยในการทำหน้าปกและเนื้อเรื่อง[26] จนถึงปี ค.ศ. 1941 นักวาดภาพที่มีชื่อว่า เฟร็ด เรย์ ก็ได้เข้ามาร่วมในการออกแบบหน้าปกของซูเปอร์แมนในบางฉบับ เช่น ซูเปอร์แมน ฉบับที่ 14 (กุมภาพันธ์  ค.ศ.1942) ที่ภายหลังกลายเป็นฉบับที่ทรงคุณค่าและมีการพิมพ์ซ้ำอยู่บ่อยครั้ง ต่อมาเวย์ บอร์ริ่งจึงได้เข้ามาทำงานในสตูดิโอของชูสเตอร์เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมของสตูดิโอที่จะต้องร่วมงานกับดีซีในปี ค.ศ. 1942 โดยจะต้องจัดพิมพ์ผลงานลงในนิตยสาร ซูเปอร์แมน และ แอคชั่น คอมิคส์[27] หลังจากนั้นอัล พลาสติโน่ ได้ถูกจ้างเข้ามาเพื่อทำงานต่อจากลายเส้นของ เวย์ บอร์ริ่ง แต่ท้ายที่สุดแล้วพลาสติโน่ได้สร้างลายเส้นในแบบของตัวเองขึ้นมาและกลายมาเป็นหนึ่งในนักวาดที่ดีที่สุดในยุค โกลด์ แอนด์ ซิลเวอร์ เอจ คอมิคส์[28]
ในปี ค.ศ.1939 ได้มีทีมงานเข้ามาช่วยแต่งเนื้อเรื่องการผจญภัยให้กับซูเปอร์แมนได้แก่ วิทนีย์ เอลล์เวิร์ธ, มอร์ท ไวซิงเกอร์ และ แจ๊ค ชิฟฟ์ ซึ่งทั้งหมดได้ถูกจ้างมาโดย วิน ซัลลิแวน พร้อมกับกองบรรณาธิการชุดใหม่ได้แก่ เอ็ดมอน แฮมิลตัน, แมนลี่ เวด เวล์แมน และ อัลเฟรด เบสเตอร์ โดยผู้คนเหล่านี้ล้วนเป็นนักเขียนนิยายเชิงวิทยาศาสตร์[29]
ในปี ค.ศ.1943 เจอร์รี ชีเกล ถูกเชิญให้เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองกองทัพอยู่บ่อยครั้งส่งผลให้ผลงานของชีเกลนั้นมีจำนวนลดลง ดอน คาร์เมร่อน และ อัลวิน ชวาร์ท จึงได้เข้าร่วมสู่ทีมเขียนบทโดยชวาร์ทนั้นจะทำงานร่วมกับ เวย์ บอร์ริ่งในการผลิต ซูเปอร์แมน ในหนังสือพิมพ์ ซึ่งได้จัดทำมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1939 โดยชีเกลและชูสเตอร์[27]
ในปี ค.ศ. 1945, ซูเปอร์บอย ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในนิตยสาร มอร์ ฟัน คอมิคส์ ฉบับที่ 101 หลังจากนั้นในปี ค.ศ.1946 ได้ย้ายมาตีพิมพ์ในนิตยสาร แอดเวนเจอร์ คอมิคส์ โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ซูเปอร์บอยและได้ทำการรวมเล่มในปี ค.ศ. 1949  จนกระทั่งในช่วงปี ค.ศ.1950 ได้มีการเปิดตัวผลงานชุดใหม่ของซูเปอร์แมนเรื่องซูเปอร์แมน พอล จิมมี่ โอลเซ่น (ในปี ค.ศ. 1954) และ ซูเปอร์แมน เกิร์ลเฟรนด์ ลูอิส เลน (ในปี ค.ศ. 1958) ต่อมาในปี ค.ศ.1974 ทั้ง2เรื่องได้ถูกรวมเข้าไปอยู่ในชุดซีรีส์ของ ซูเปอร์แมน แฟมิลี่ อย่างไรก็ตามซีรีส์ชุดนี้ถูกทำการยกเลิกไปในปี ค.ศ.1982 ส่วนนิตยสาร ดีซีคอมิกส์ พรีเซนท์ ที่ทำการตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1978 ถึงปี ค.ศ.1986 จะทำการเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการรวมตัวของซูเปอร์แมนและตัวละครอื่นๆใน ดีซี ยูนิเวอร์ส.
ในปี ค.ศ.1986 มีการตัดสินใจเพื่อสร้างเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างซูเปอร์แมนกับตัวละครอื่นๆของดีซีในซีรีส์เรื่องสั่นที่มีชื่อว่า คริซิส ออน อินฟิไนท์เค้าโครงมาจากผลงานเรื่อง "วอทเอเวอร์ แฮพเพ่น ทู เดอะ แมนออฟทูมอร์โรว์"ซึ่งมีจำนวน  2 ตอนเขียนบทโดย อลัน มัวร์ ภาพประกอบโดยเคิร์ท สวอน, จอร์จ เปเรส และ เคิร์ท ชาฟเฟนเบอร์เกอร์.เรื่องราวชุดนี้ได้ทำการตีพิมพ์ในนิตยสาร ซูเปอร์แมน ฉบับที่ 423 และนิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[18764,18783,2,2]}'>แอคชั่น คอมิคส์ ฉบับที่ 583 ซึ่งเลส แดเนี่ยลส์ได้ให้ความเห็นว่า "แฟนๆของซูเปอร์แมนที่พลาดผลงานชิ้นนี้ ความรู้สึกของพวกเขาจะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองพลาดผลงานชิ้นสุดท้ายของซูเปอร์แมนก็เป็นได้ "[30]
ซูเปอร์แมนได้ถูกนำกลับมาทำใหม่อีกครั้งโดยนักเขียนและนักวาดภาพที่ชื่อว่า  จอห์น ไบรอัน ในเนื้อเรื่องที่ชื่อว่าเดอะ แมน ออน สตีล (ค.ศ. 1986) ในปี ค.ศ. 1986 ได้ทำการยกเลิกการจัดพิมพ์นิตยสาร เวิลด์ ไฟเนท คอมิคส์ และ ได้ทำการเปลี่ยนชื่อนิตยสารของซูเปอร์แมนเป็น  เดอะ แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน นิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[19399,19413,2,2]}'>ซูเปอร์แมน</i>ในรูปแบบที่ 2  โดยได้เริ่มจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1987 เรื่อยมาจนกระทั่งสิ้นสุดในปี ค.ศ.2006 หลังจากที่จบลง เดอะ แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน ได้กลับมาตีพิมพ์อีกครั้งในนิตยสาร ซูเปอร์แมน ที่มีชื่อว่า ซูเปอร์แมน: เดอะ แมน ออน สตีล ที่เริ่มจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1991 จนถึงปี ค.ศ.2003 ในขณะที่นิตยสารไตรมาสอย่าง ซูเปอร์แมน: เดอะ แมนออฟทูมอร์โรว์ นั้นจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1995 จนถึงปี ค.ศ.1999 และในปี ค.ศ.2003 นิตยสาร ซูเปอร์แมน/แบทแมน จึงเริ่มทำการจัดจำหน่ายและสิ้นสุดลงในปี ค.ศ.2011 เช่นเดียวกับซีรีส์หายากที่มีชื่อว่า ซูเปอร์แมน: เบิร์ธไรท์ ส่วนเรื่อง ออล-สตาร์ ซูเปอร์แมน นั้นเริ่มจัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 2005 และเรื่อง ซูเปอร์แมน คอนฟิเดนเชี่ยล ก็ได้เริ่มตีพิมพ์ในปี ค.ศ.2006 (ภายหลังถูกยกเลิกไปในปี ค.ศ. 2008) ซูเปอร์แมนยังได้ถูกนำไปทำเป็นซีรีส์การ์ตูนทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงเนื้อเรื่องมาจากหนังสือการ์ตูนในชื่อเรื่องว่า ซูเปอร์แมน แอดเวนเจอร์ (ค.ศ.1996–ค.ศ.2002), จัสติสลีก แอดเวนเจอร์, จัสติสลีก อันลิมิต (ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2008) และ เดอะ ลีเจียนออฟซูเปอร์-ฮีโร่ อิน เดอะ 31 เซนจูรี่ (ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2008)
ในปี ค.ศ 2011 ดีซีคอมิกส์ได้มีการนำซูเปอร์แมนกลับมาทำใหม่อีกครั้ง โดยใช้เรื่องมาจาก เรื่องราวทั้งหมด.[31] ที่เคยจัดทำในนิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[21052,21066,2,2]}'>ซูเปอร์แมน และ แอคชั่น คอมิคส์ 2 นิตยสารที่เคยถูกยกเลิกไปได้ถูกนำกลับมาทำใหม่อีกครั้งโดยเริ่มตั้งแต่เล่มที่1[32] เครื่องแต่งกายของซูเปอร์แมนได้ถูกทำการออกแบบใหม่ให้ดูแข็งแกร่งขึ้นและยกเลิกกางเกงสีแดงที่สวมไว้นอกเครื่องแบบ
ในปัจจุบัน นิตยสารที่เกี่ยวกับซูเปอร์แมนที่จัดพิมพ์อยู่นั้นได้แก่ นิตยสาร ซูเปอร์แมน, แอคชั่น คอมิคส์ และ จัสติสลีกนอกจากนี้ซูเปอร์แมนยังได้ไปปรากฏตัวบ่อยๆในบทดารารับเชิญในนิตยสารเรื่องอื่นๆของดีซีอีกด้วย
อิทธิพล
เรื่องราวของซูเปอร์แมนได้รับอิทธิพลมาจากสภาพของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ของสังคมอเมริกา จะเห็นได้ชัดเจนจากจากมุมของของผู้สร้างตัวละครทั้ง 2 คน ชูสเตอร์และชีเกลที่ได้สะท้อนออกมาจากเนื้อเรื่องช่วงต่างๆของซูเปอร์แมน ซูเปอร์แมนนั้นจะมีบทบาทเหมือนตัวแทนของผู้คนในสังคมที่ต้องเผชิญกับพวกนักธุรกิจที่เห็นแก่ตัวและนักการเมืองจอมปลอมที่พยายามจะเข้ามาเอาเปรียบประชาชนด้วยวิธีต่างๆ[33] ทฤษฎีนี้ได้รับความเห็นชอบโดยผู้เชี่ยวชาญด้านหนังสือการ์ตูนอย่าง โรเจอร์ ซาบิน ซึ่งมันคือสิ่งที่เห็นได้จาก "อุดมการณ์เสรีนิยมของ  แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ที่เรียกว่า นโยบายเศรษฐกิจใหม่" โดย ชูสเตอร์และชีเกลเริ่มทำให้ให้ซูเปอร์แมนเหมือนกับวีรบุรุษที่สามารถเผชิญหน้ากับปัญหาทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้[34] โดยเรื่องราวของซูเปอร์แมนในรายการวิทยุนั้นตัวซูเปอร์แมนต้องประสบกับอุปสรรคต่างๆและเผชิญหน้ากับองค์กรที่คล้ายๆกับ เค.เค.เค(องค์กรเหยียดสีผิว) ในซีรีส์เรื่อง เดอะ แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน ออกอากาศในปี ค.ศ.1946.[35][36] ชีเกลและชูสเตอร์ได้นำรูปแบบความเป็นอยู่ของเด็กผู้อพยพชาวยิวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในเนื้อเรื่องด้วย แต่ทิโมธี, แอรอน และ พีวีย์ ได้ทำการแย้งขึ้นมาว่า "เรื่องของพวกผู้อพยพนั้นควรจะจำกัดขอบเขตการออกแบบให้อยู่ในเฉพาะประวัติศาสตร์ของอเมริกาเท่านั้นเพราะนี่คือเรื่องราวของคนอเมริกา" พีวีย์รู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญที่จะบ่งบอกถึงตัวตนของชาวอเมริกัน [37]
ชีเกลได้นำเอาเหล่าวีรบุรุษในเทพนิยายจากหลายๆเรื่องเป็นแนวทางในการออกแบบตัวละคร เช่น เฮอร์คิวลิสและแซมซั่น[17] สก็อต บูแคทมันได้ให้ความเห็นว่าตัวละครตัวนี้คือ "มีบุคลิกส่วนหนึ่งเป็นของบุคคลที่ยิ่งใหญ่อย่าง ลินด์เบิร์ก ... (และ) อาจรวมถึง เบ๊บ รูทธ" ซึ่งแสดงให้เห็นว่าตัวละครตัวนี้คือตัวแทนของชาวอเมริกันที่จะมาสร้างเรื่องราวอันยิ่งใหญ่ผ่านร่างกายที่ทรงพลัง ... ที่ไม่เคยเกิดขึ้นที่ไหนบนโลกนี้มาก่อน[38] นอกจากนี้ชีเกลและชูสเตอร์ยังได้ทำการจดบันทึกเรื่องราวต่างๆ มาเป็นแนวทางในการสร้างผลงานจากนิยายแนววิทยาศาสตร์ที่ทั้งคู่ชื่นชอบ[10] บางทีสิ่งที่มีผลต่อการทำงานของทั้งคู่นั้นอาจจะเป็นตัวละครที่ชื่อว่า ฮิวโก้ แดนเนอร์ ซึ่งเป็นตัวละครเอกใน แกลดิเอเตอร์ นวนิยายในปี ค.ศ. 1930 แต่งโดย ฟิลลิป ไวลี ผู้ซึ่งมีพลังคล้ายๆกับซูเปอร์แมนในช่วงแรก [39]
ผู้ออกแบบและเชี่ยวชาญด้านการ์ตูน จิม สเตอรันโก ได้กล่าวถึงวีรบุรุษจากนิยายอย่าง ด๊อค ซาเวจ ตัวละครอีกตัวที่ใช้เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างซูเปอร์แมนโดยสังเกตจากความคล้ายกันระหว่างลายเส้นของชูสเตอร์กับรูปภาพของด๊อค ซาเวจ จนอาจกล่าวได้ว่า" ซูเปอร์แมนนั้นมีความคล้ายคลึงับวีรบุรุษร่างยักษ์อย่างด๊อค ซาเวจ".[40] แต่ สเตอรันโกก็ยังสรุปไม่ได้ว่ารูปแบบตัวละครจากในนิยายนั้นจะถูกใช้เป็นประเด็นหลักในการออกแบบซูเปอร์แมน "การออกแบบซูเปอร์แมนของชีเกลนั้นได้กำหนดรูปแบบไว้อยู่  3 รูปแบบที่แตกต่างกันนั่นคือ เป็นสิ่งมีชีวิตจากนอกโลก, เป็นยอดมนุษย์หรือไม่ก็เป็นทั้งสองสิ่งนี้ ชีเกลได้กำหนดความสามารถพิเศษโดยใช้องค์ประกอบจากรูปแบบทั้ง 3 รูปแบบและนำแนวคิดเหล่านี้มาใช้รวมกันในการผลิตผลงาน ส่วนแรงบัลดาลใจของชีเกลนะหรือ แน่นอน!ต้องมาจากนิยายอยู่แล้ว ",[40] ส่วนนิยายเรื่องอื่นๆที่น่าจะมีอิทธิพลต่อซูเปอร์แมนนั้นเป็นผลงานของ "จอห์น ดับเบิ้ลยู แคมป์เบล ชื่อเรื่องว่า อาร์น มุนโร ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชายผู้สืบเชื้อสายของมนุษย์โลกผู้ที่เติบโตบนดาวพฤหัส แต่เนื่องจากแรงโน้มถ่วงที่แตกต่างกันระหว่างทั้งสองดวงดาวส่งผลให้ อาร์น มุนโร มีพละกำลังมหาศาล และได้สร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่บนดาวพฤหัสซึ่งสิ่งนี้คือสิ่งที่เหมือนกับซูเปอร์แมนบนโลก
เนื่องจากชีเกลและชูสเตอร์ต่างก็เป็นชาวยิว ผู้เขียนบทความทางศาสนาและนักวิชาการชื่อดังบางคนอย่างเช่น แรบบิ ซิมชา เวนสไตน์และนักเขียนนิยายชาวอังกฤษ ฮาวเวอร์ด จาค๊อบสัน ต่างเห็นพ้องว่า ซูเปอร์แมนนั้นได้รับอิทธิพลในการออกแบบมาจาก โมเสส,[41][42] และองค์ประกอบอื่นๆของชาวยิว เช่น ชื่อภาษาคริปตอนของซูเปอร์แมนนั้นคือ "คาล์-เอล" นั้นคล้ายกับคำใน ภาษาฮีบรู  קל-אל, ซึ่งมีความหมายว่า "เสียงแห่งพระเจ้า".[43] คำลงท้าย "เอล", หมายความว่า "(แห่ง) พระเจ้า"[44] ซึ่งจะพบได้จากชื่อของเหล่าทวยเทพ (ยกตัวอย่างเช่น Gabriel, Ariel) เหล่าเทพผู้คอยช่วยเหลือมวลมนุษย์ด้วยพลังแห่งความดี  ส่วนในตำนานของชาวยิวที่เกี่ยวข้องกับ โกเลม ก็มีการกล่าวถึงในแง่ดี[45] โกเลม หนึ่งในตำนานที่ถูสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องและดูแลชาวยิวที่โดนกดขี่ในยุคศตวรรษที่ 16 ณ กรุงปราก ที่ภายหลังได้กลายมาเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรมที่สำคัญของยุโรปหลังจากต้องทนทุกข์ทรมานจากการกระทำของพวก นาซี ในช่วงปี ค.ศ. 1930 และ 1940 ซูเปอร์แมนมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับพระเยซู ผู้ที่ได้ทำการช่วยเหลือมนุษย์ชาติ[34][42][45][46] นอกจากนี้ชื่อสกุล เคนต์ นั้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 เป็นที่ฟังดูล้าสมัยไม่เหมือนกับชื่อ "โคเชน" ซึ่งจะพบบ่อยในสังคมอเมริกา
เรื่องราวของซูเปอร์แมนนั้นได้ถูกยกย่องเป็นครั้งแรกจากฟรีดริช นีทเชอแต่ก็ยังไม่มีสิ่งใดยืนยันได้ว่านีทเชอนั้นมีบทบาทสำคัญในการให้แนวคิดแก่ชีเกลและชูสเตอร์ [42] เลส แดเนียลส์ได้ให้ข้อสันนิษฐานว่า "ชีเกลได้นำเอาส่วนหนึ่งของเรื่องราวมาจากนิยายแนววิทยาศาสตร์หลายๆเรื่องมันเหมือนกับว่าเขาได้ทำการจ้างนักเขียนมาจำนวนมากโดยที่เขาไม่ต้องกังวลกับค่าจ้างของพวกนักเขียนเหล่านั้น คุณจะสังเกตได้ว่าเรื่องราวของเขาจะถูกจดจำโดยผู้คนหลายร้อยล้านคนแต่ในจำนวนนั้นแทบจะไม่มีคนที่จะจะรู้จักนีทเชอเลย"[17] ส่วนข้อโต้แย้งอื่นๆเกี่ยวกับแนวคิดของชีเกลและชูสเตอร์ บ้างก็ว่า "คุณอาจจะไม่ทราบมาก่อนว่าแนวความคิดของพวกเขานั้นมาจากพรรคแรงงานสังคมนิยมแห่งชาติของฮิตเลอร์ แต่แนวความคิดนี้ก็เป็นแค่เรื่องที่พูดคุยกันลอยๆเท่านั้น"[47] เย็ท จาค๊อบสันและคนอื่นๆชี้ไปที่ความเป็นไปได้หลายๆอย่างที่ซูเปอร์แมนและวีรบุรุษอย่างอูเบอร์เมนเชอร์ ที่อยู่กันคนละฟากของโลกจะมีความเกี่ยวข้องกัน[41] นีทเชอได้สร้างสรรค์ตัวละคร  อูเบอร์เมนเชอร์ ผู้ซึ่งมีความสามารถเหนือคนธรรมดาทั่วไป,มีคุณธรรม และมีชีวิตอย่างปกติสุขในขณะที่อยู่กับผู้คนทั่วไป ซูเปอร์แมนนั้นได้ความสามารถมาจากพลังอันแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์จากนอกโลกและเลือกที่จะมาใช้ชีวิตอย่างมนุษย์โลก นีทเชอได้ใช้จินตนาการในการสร้างตัวละครที่ดีที่สุดของตัวเองและกลายมาเป็นแนวทางให้กับตัวละครที่ดีที่สุดของชีเกลและชูสเตอร์ซึ่งมีความสมบูรณ์แบบยิ่งกว่า[48]
ชีเกลและชูสเตอร์ทำการเลือกต้นแบบของตัวละครที่จะนำมาใช้ในผลงานของพวกเขา ทั้งคู่ได้อ่านหนังสือจำนวนมาก และพวกเขายังชอบนิยายแนววิทยาศาสตร์เหมือนกันซึ่งมันช่วยให้ทั้งคู่สนิทกันยิ่งขึ้นไปอีก ชีเกลใช้ตัวละคร จอห์น คาร์เตอร์ เข้ามาเป็นต้นแบบในการดำเนินเรื่อง "คาร์เตอร์นั้นมีความสามารถในการพุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงเนื่องจากดาวอังคารนั้นมีขนาดเล็กกว่าโลกและเขายังมีความแข็งแกร่งอย่างมาก ผมจึงออกแบบให้ดาวคริปตันนั้นเป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่ที่ใหญ่กว่าโลกมากๆ [20] ผลงานชิ้นนี้ยังมีเค้าโครงมาจากการ์ตูนในวัยเด็กที่พวกเขาชอบตัดเก็บออกมาจากหนังสือพิมพ์  เรื่อง ลิตเติ้ล นีโม แต่งโดย วินเซอร์ แม็คเคย์ การ์ตูนที่ทั้งสองใช้เป็นแหล่งกำเนิดของจินตนาการ[49] ชูสเตอร์ได้ดูผลงานจากนักวาดภาพที่มีชื่อเสียงจำนวนมากเพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาลายเส้นของตัวเอง  แต่ไม่มีใครจะมีอิทธิพลต่อลายเส้นของชูสเตอร์ไปมากกว่า "อเล็กซ์ เรย์มอนด์ และ เบิร์น โฮกราธ ซึ่งเป็นคนที่ผมยกย่อง อาจรวมถึง มิลท์ คานิฟฟ์, ฮัล ฟอสเตอร์, และ รอย เครน แต่ถ้าเป็นผลงานทางภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลต่องานของเรามากที่สุดก็ต้องเป็นภาพยนตร์ของ ดั๊กลาส แฟร์แบงส์ ซีเนียร์"[50] โดยแฟร์แบงส์รับบทเป็น  โรบิน ฮู้ด ซึ่งเราใช้เรื่องนี้เป็นแบบอย่างในการทำให้ซูเปอร์แมนได้ปรากฏตัวในแบบฉบับภาพยนตร์ [51] ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังใช้เป็นแบบในการดำเนินเรื่องและการจัดวางหน้ากระดาษอีกด้วย[52] ในขณะที่ชื่อเมือง เมโทรโพลิสนั้นได้ชื่อนี้มาจากภาพยนตร์ของ ฟริท์ซ แลง โมชั่น พิคเจอร์ เรื่อง  เมโทรโพลิส.[20]
ลิขสิทธิ์การครอบครอง
แต่เดิมนั้นผลงานของซูเปอร์แมนนั้นเป็นของนิตยสาร แอคชั่น คอมิคส์ โดยชีเกลและชูสเตอร์ได้ตกลงทำสัญญาการจัดพิมพ์เรื่องราว ตัวละคร และสิ่งของต่างภายใต้แบรนด์ของซูเปอร์แมน โดยทั้งคู่ได้ค่าทำสัญญาเป็นเงิน $130 [53][54] หนังสือพิมพ์ เดอะ แซทเทอร์เดย์ อีฟนิ่ง โพสท์ ได้ทำการรายงานในปี ค.ศ.1940 เอาไว้ว่าทั้งคู่ได้ค่าตอบแทนประมาณ $75,000 ต่อปี ซึ่งถือว่าเป็นเงินจำนวนที่น้อยมากถ้าเทียบกับรายได้ของนิตยสารที่มีจำนวนผู้อ่านเป็นล้านคนที่ติดตามอ่านเรื่องซูเปอร์แมน [55] ชีเกลและชูสเตอร์จึงได้ทำการต่อรองเรื่องรายได้ในสัญญาฉบับใหม่แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้าจนในปี ค.ศ. 1947 ชีเกลและชูสเตอร์ ได้ทำการยื่นฟ้องร้องเพื่อที่จะทำให้สัญญาที่พวกเขาเคยทำไว้ในปี ค.ศ.1938 กลายเป็นโมฆะ และทำสัญญาลิขสิทธิ์ฉบับใหม่ให้กับผลงานเรื่องซูเปอร์แมน นอกจากนั้นทั้งคู่ยังยื่นฟ้องต่อสำนักพิมพ์ในปีเดียวกันเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของซูเปอร์บอย ซึ่งพวกเขาให้เหตุผลว่าเป็นตัวละครที่พวกเขาสร้างแยกออกมาซึ่งถูกทางสำนักพิมพ์นำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต หลังจากเหตุการณ์นั้นทั้งคู่ถูกไล่ออกจากสำนักพิมพ์ทันทีแต่ทางสำนักพิมพ์ก็ยังเก็บผลงานต่างๆของทั้งคู่เอาไว้ ในที่สุดการต่อสู้ทางกฎหมายก็จบลงในปี ค.ศ.1948 เมื่อศาลแห่งนิวยอร์กได้ตัดสินให้ยึดถือสัญญาที่เคยทำไว้ในปี ค.ศ.1938 อย่างไรก็ตามการพิจารณาคดีจากผู้พิพากษา  เจ แอดดิสัน ยัง ทั้งคู่ก็ยังได้รับข่าวดีอยู่บ้างในลิขสิทธิ์การครอบครองซูเปอร์บอย หลังจาก 1เดือนในการตัดสินคดีการครอบครองลิขสิทธิ์ในซูเปอร์บอยทั้งสองฝ่ายก็หาข้อยุติได้ โดยสำนักพิมพ์จะทำการจ่ายเงินให้กับชีเกลและชูสเตอร์เป็นจำนวนราว $94,000 สำหรับค่าลิขสิทธิ์ที่ถือครองผลงานเรื่อง ซูเปอร์บอย  ส่วนสถานะของทั้งคู่ในสำนักพิมพ์ยังคงเป็นที่ยอมรับในฐานะนักเขียนผู้สร้างผลงานเรื่องซูเปอร์แมน แต่ทางดีซีนั้นก็ปฏิเสธที่จะรับทั้งคู่กลับเข้าไปทำงานอีกครั้ง [56]

ในปี ค.ศ.1973 ชีเกลและชูสเตอร์ ต้องมีเรื่องในการฟ้องร้องลิขสิทธิ์เกี่ยวกับเครื่องแต่งกายของซูเปอร์แมน ซึ่งครั้งนี้เป็นผลมาจาก กฎหมายลิขสิทธิ์ที่ชื่อว่า กฎหมายว่าด้วยการครอบครองลิขสิทธิ์ ฉบับปีค.ศ.1909 กฎหมายที่ทำให้มีสิทธิ์ในการครอบครองผลงานได้ 28 ปี แต่สามารถทำการขยายสัญญาได้ในกรณีพิเศษออกไปอีก 28 ปี  ซึ่งข้อโต้แย้งของทั้งคู่นั้นต้องการให้ดีซีถือลิขสิทธิ์นี้ได้แค่ 28 ปีเท่านั้น ซึ่งครั้งนี้ทั้งคู่แพ้คดีทั้ง 2 ศาลไม่ว่าจะเป็น ศาลแขวง ได้พิจารณาคดีเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ.1973 และ ศาลอุทธรณ์ ได้พิจารณาคดีเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1974[57][58]
ในปี ค.ศ.1975 หลังจากมีข่าวรายงานว่าทั้งคู่มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างยากลำบากองค์กรวอร์เนอร์ คอมมูนิเคชั่นจึงได้มอบเงินบำนาญตลอดชีพให้กับชีเกลและชูสเตอร์เป็นจำนวนเงิน  $20,000 ต่อปีรวมถึงค่าใช้จ่ายในการดูแลสุขภาพ  เจย์ เอ็มเม็ทท์ ซึ่งหลังจากนั้นกลายมาเป็นประธานของวอร์เนอร์ บราเธอร์สได้ให้สัมภาษณ์ผ่านหนังสือพิมพ์  นิว ยอร์ค ไทม์ ว่า "แม้กฎหมายจะไม่ได้มาสั่งให้เราทำสิ่งเหล่านี้ แต่ผมรู้สึกได้ถึงด้านจริยธรรมที่ผลักดันให้ผมทำสิ่งเหล่านี้ "[55] ไฮดิ แม็คโดนัลด์ ได้เขียนบทความให้กับ นิตยสาร พับลิเชอร์ วีคลีย์ โดยได้บันทึกไว้ว่า นอกจากเรื่องของเงินบำนาญนั้น "วอร์เนอร์ตกลงที่จะใส่ชื่อทั้งชีเกลและชูสเตอร์ในฐานะผู้สร้างและออกแบบซูเปอร์แมนในผลงานหนังสือ, ซีรีส์ และภาพยนตร์ ทุกๆเรื่อง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ".[54]
หลังจากที่เรื่องราวการถือครองลิขสิทธิ์สงบลงได้เพียง 1 ปี ในปี ค.ศ.1976 ปัญหาการถือครองลิขสิทธิ์ก็ได้เกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งซึ่งครั้งนี้เป็นปัญหาการครอบครองในช่วงเวลา 19 ปีที่เหลือจากทั้งหมด 75 ปี  อย่างไรก็ตาม ประเด็นในครั้งนี้คือการยินยอมให้นักเขียนคนอื่นๆเข้ามาดัดแปลงผลงานของพวกเขาจากผลงานดั้งเดิมที่ชีเกลและชูสเตอร์ช่วยกันสร้างขึ้นมาในปี ค.ศ. 1973 กฎหมาย กฎหมายว่าด้วยการครอบครองลิขสิทธิ์ ฉบับปีค.ศ.1976 เริ่มมีผลในปี ค.ศ.1978 และยินยอมให้มีการปรับปรุงสัญญาในหัวข้อที่ว่าด้วยการครอบครองลิขสิทธิ์ก่อนหน้านี้เป็นเวลา 56 ปี ซึ่งนั่นหมายความว่าลิขสิทธิ์การถือครองซูเปอร์แมนนั้นจะกลับมาเป็นของทั้งคู่ในช่วงปีค.ศ.1994 ถึง ค.ศ.1999 โดยยึดตามวันเริ่มจำหน่ายในปี ค.ศ.1938 เจอร์รี่ ชีเกลนั้นได้เสียชีวิตลงในเดือนมกราคม ปีค.ศ.1996 ดังนั้นภรรยาและลูกสาวของเขาจึงกลายเป็นผู้ได้รับสิทธิ์นั้นในปี ค.ศ.1999 ส่วนโจ ชูสเตอร์ถึงแม้ว่าเขาจะเสียชีวิตลงในปี ค.ศ.1992 แต่จนถึงปัจจุบันก็ไม่ได้มีการทำสัญญาสิทธิ์การครอบครองให้เป็น ทรัพย์สิน[59]ของชูสเตอร์แต่อย่างใด
ในปีค.ศ.1998 ได้มีการขยายเวลาในการครอบครองลิขสิทธิ์อีกครั้งตามกฎหมายที่ชื่อว่าSonny Bono Copyright Term Extension Act ซึ่งสัญญาการครอบครองฉบับนี้จะถูกขยายออกไปมากกว่าเดิมถึง 95 ปี สัญญาฉบับนี้ถือเป็นสัญญาลิขสิทธิ์ของซูเปอร์แมนที่มีระยะเวลาที่ยาวนานกว่าสัญญาในอดีตที่เคยทำมาทั้งหมด ในเดือนมกราคม ค.ศ.2004 มาร์ค เพียรี่ย์ หลานชายและผู้ครอบครองมรดกตามกฎหมายของ โจ ชูสเตอร์  ได้ออกมากำหนดสิทธิ์ในการครอบครองโดยตัวเขาจะทำการถือครองลิขสิทธิ์ผลงานครึ่งหนึ่งของชูสเตอร์โดยจะมีผลตั้งแต่ปี ค.ศ 2013 [59] เรื่องราวของการแบ่งลิชสิทธิ์การครอบครองกลายมาเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันในศาลระหว่างวอร์เนอร์ บราเธอร์สกับเหล่าทายาทของชูสเตอร์ โดยหัวข้อที่ถกเถียงกันนั้นคือเรื่องสัญญาที่ทางเหล่าทายาทของชูสเตอร์ต้องการให้ทำการยกเลิกสัญญาฉบับบเก่าและเขียนสัญญาฉบับใหม่ขึ้นมา ซึ่งในครั้งนี้ศาลตัดสินให้เหล่าทายาทของชูสเตอร์เป็นผู้ชนะคดี ต่อมาใน เดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2004 พวกเขาได้ทำการยื่นฟ้องวอร์เนอร์ บราเธอร์สอีกครั้งในเรื่องของการละเมิดลิขสิทธิ์  ทางวอร์เนอร์ บราเธอร์สจึงได้ทำการฟ้องกลับโดยอ้างว่าพวกเขาได้ปฏิบัติตามสัญญาทุกๆอย่างโดย วอร์เนอร์ บราเธอร์สนั้นได้อาศัยช่องว่างทางกฎหมายที่ไม่ครอบคลุมในสัญญาทำให้ชนะคดีมาได้ในที่สุด[60][61] ในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ.2008  ผู้พิพากษา ลาร์สัน แห่ง ศาลแขวงอเมริกาแห่งมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ได้ทำการออกกฎหมายให้ทรัพย์สินของชูสเตอร์นั้นได้รับสิทธิ์จดทะเบียนในกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาของอเมริกา ซึ่งกฎหมายฉบับนี้ไม่เกี่ยวข้องกับกฎหมายลิขสิทธิ์นานาชาติที่ ไทม์ วอร์เนอร์ ถือครองลิขสิทธิ์ของตัวละครผ่านทางดีซี ส่วนประเด็นที่ยังคงเป็นปัญหาก็คือจำนวนเงินค่าตอบแทนของชีเกลที่สมควรจะได้ และได้มีการเรียกร้องสิทธิ์ในผลงานที่ต่อยอดออกมา เช่น ภาพยนตร์ ซึ่งจะมีการตัดสินในภายภาคหน้า อย่างไรก็ตามผลงานทุกอย่างของซูเปอร์แมนตั้งแต่ปีค.ศ 1999 รายได้ทั้งหมดนั้นจะตกเป็นของไทม์ วอร์เนอร์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย[62][63] ซึ่งคำตัดสินนี้ถูกประกาศออกมาในมลรัฐแคลิฟอร์เนียโดย ศาลรัฐบาลกลางแห่งอเมริกา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2008[64]
ส่วนลิขสิทธิ์การครอบครองซูเปอร์บอยที่เป็นของภรรยาและลูกสาวของชีเกลนั้นได้หมดลงในปี 2002 ศาลได้มีการตัดสินให้ทั้งคู่ได้ลิขสิทธิ์การครอบครองออกไปอีกในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2006 [65] อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ศาลแห่งเดียวกันก็ได้ทำการแก้ไขคำตัดสิน [66] ผลการตัดสินของวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งการเปลี่ยนแปลงผลการตัดสินในครั้งนี้เป็นผลมาจากการยื่นฟ้องของไทม์ วอร์เนอร์ซึ่งในปัจจุบันก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้[62]
ในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ.2009 ครอบครัวของชีเกลไม่ยอมรับต่อคำตัดสินของศาลในเรื่องของค่าลิขสิทธิ์  ผู้พิพากษา จี ลาร์สัน ผู้พิพากษาของศาลแขวงแห่งอเมริกาจึงได้ทำการตัดสินให้ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส และ ดีซีคอมิกส์ต้องทำการชดใช้ค่าเสียหายให้กับครอบครัวของชีเกลโดยคิดเป็นค่าชดเชยจากรายได้ของภาพยนตร์ในปีค.ศ. 2006 ที่มีชื่อว่า ซูเปอร์แมน รีเทิร์น และซีรีส์จากสถานีโทรทัศน์  ซี ดับเบิ้ลยู เรื่อง สมอลล์วิลล์  นอกจากนั้นศาลยังมีคำสั่งให้ระงับการถ่ายทำภาพยนตร์ชุดใหม่ของซูเปอร์แมนที่มีกำหนดการเปิดกล้องในปี ค.ศ. 2011 จนกว่าครอบครัวของชีเกลจะได้รับค่าชดเชยที่สมเหตุสมผล[67]
ประวัติตัวละคร


ในโลกแห่งหนังสือการ์ตูน ซูเปอร์แมนนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน  อีกทั้งยังสามารถพัฒนาความสามารถของตัวเองตามเหตุการณ์ต่างๆที่ได้เผชิญ [68]รูปแบบดั้งเดิมของซูเปอร์แมนนั้น สังเกตได้ว่าพลังความสามารถและอุปนิสัยใจคอจะเป็นไปในลักษณะรูปแบบตัวละครในยุค โกลเด้น เอจออฟคอมิคส์ บุ๊ค จนถึงยุค โมเดิร์น เอจส่วนเหล่าวายร้ายที่มาต่อกรกับซูเปอร์แมนนั้นก็มีการพัฒนาความสามารถอย่างต่อเนื่องจนถึงปีช่วงหลังปี ค.ศ. 1940 จึงมีการการพัฒนาความสามารถของซูเปอร์แมนให้บินได้ ส่งผลให้มีการสร้างตัวละครฝ่ายอธรรมชุดใหม่ในปี ค.ศ. 1941.[69] ซูเปอร์แมนนั้นต้องเรียนรู้ถึงการใช้ชีวิตในรูปแบบของมนุษย์โลกหลังจากที่เดินทางมาจากดาวคริปตันในปีค.ศ. 1949 ส่วนรูปแบบการดำเนินเนื้อเรื่องยังคงยึดตามรูปแบบเดิมในปี ค.ศ. 1939 ที่เคยจัดทำเป็นการ์ตูนในหนังสือพิมพ์ [70]
ในช่วงค.ศ. 1960 มีการเปิดตัว ซูเปอร์แมนตัวที่สอง โดยดีซีได้ทำการสร้างผลงาน จักรวาลคู่ขนาน ซึ่งเป็นการรวมตัวละครของดีซีโดยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก และมีการตีพิมพ์ในช่วงปีค.ศ. 1940 จนถึงช่วงปีค.ศ. 1960 จึงได้มีการพิมพ์ซ้ำอีกครั้งหนึ่ง สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่ากลุ่มนักอ่านนั้นเข้าใจถึงการมีตัวตน 2 รูปแบบของซูเปอร์แมนที่เป็นเหมือน จักรวาลคู่ขนานของกันและกัน  ซูเปอร์แมนตัวที่สองนั้นได้รับบทบาทให้เป็นผู้นำของ 2 กลุ่มซูเปอร์ฮีโร คือ ในช่วงปีค.ศ. 1940 คือกลุ่ม จัสทิส โซไซตี้ออฟอเมริกา และในช่วงปีค.ศ. 1960 ได้แก่กลุ่ม จัสทิส ลีกออฟอเมริกา

ในช่วงปี ค.ศ. 1980 มีการออกแบบรูปแบบใหม่ให้ซูเปอร์แมนโดยเพิ่มความรุนแรงเข้าไปในเนื้อเรื่อง ทาง ดีซี จึงได้ตัดสินใจถอดเรื่องจักรวาลคู่ขนานออกไปเพื่อปรับให้เนื้อเรื่องให้มีความเข้าใจง่ายกว่าเดิม สิ่งนี้ส่งผลให้ต้องมีการแต่ง เบื้องหลัง ความเป็นมาของตัวละครของ ดีซี ใหม่ทั้งหมดรวมถึงซูเปอร์แมนด้วย  จอห์น ไบรอันจึงได้ทำการแต่งเรื่องซูเปอร์แมนใหม่โดยได้ทำการถอดบทบาทหลายๆบทที่ถูกสร้างขึ้นมาในช่วงแรกออก เช่น ซูเปอร์บอย และ ซูเปอร์เกิร์ล นอกจากนั้นไบรอันยังได้นำตัวละครดั้งเดิมอย่างพ่อ-แม่ บุญธรรมของซูเปอร์แมนกลับมาตีความใหม่[71]ซึ่งบทบาทเดิมของทั้งคู่นั้นถูกกำหนดให้เสียชีวิตในช่วงต้นเรื่องของซูเปอร์แมน (ช่วงเวลาที่คลาร์ก เคนต์จบการศึกษาในระดับมัธยมปลาย)
ในปี ค.ศ. 1993 ซูเปอร์แมนนั้นได้เสียชีวิตลงจากฝีมือของอาชญากรในนิตยสาร ดูมส์เดย์,[72] แต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีการแต่งเรื่องให้ซูเปอร์แมนฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง [73] ซูเปอร์แมนได้แต่งงานกับลูอิส เลน ในปี ค.ศ. 1996 และมีทายาทด้วยกันในปี ค.ศ. 2004 [74] ในปี ค.ศ. 2006 ซูเปอร์แมนได้ทำการสละพลังความสามารถทั้งหมดออกจากร่างกาย [75] อย่างไรก็ตาม1ปีให้หลังพลังเหล่านั้นก็กลับคืนมาสู่ซูเปอร์แมนอีกครั้ง [76]
หลังจากเผชิญหน้ากับ ไบรนิแอค ศัตรูผู้สังหารบิดาบังเกิดเกล้า ซูเปอร์แมนได้ค้นพบเมืองที่สาบสูญไปอย่าง กันดอร์ สถานที่ซึ่งมีชาวคริปตันอพยพมาอาศัยอยู่ 10,000 คน นอกจากนั้นชาวคริปตันยังได้พยายามทำการสร้างดาวคริปตันดวงใหม่ โดยภายหลังชาวคริปตันเหล่านั้นได้มีการทำสงครามกับมนุษย์โลกส่งผลทั้งสองฝ่ายมีผู้บาดเจ็บล้มตายไปเป็นจำนวนมากโดยเฉพาะชาวคริปตัน ดังนั้นภารกิจครั้งใหม่ของซูเปอร์แมนคือหาวิธีกลับมายังโลกอีกครั้งหนึ่ง 
บุคลิกภาพ
ในเรื่องราวแรกเริ่มของ ซีเกล และ ชูสเตอร์นั้น  บุคลิกของซูเปอร์แมนนั้นจะมีอารมณ์รุนแรงและก้าวร้าว เห็นได้จากการที่ตัวละครเข้าไปต่อสู้อย่างรุนแรงต่อ ไวฟ์ บีทเตอร์, โปรฟิเทียร์, ลินช์ ม๊อบ และ กลุ่มผู้มีอิทธิพลต่างๆ ซึ่งจะเป็นการใช้ความรุนแรงข่มขู่คู่ศัตรูให้กลัวมากกว่าใช้เหตุผล [33] หลังจากนั้นบรรดานักเขียนจึงได้ปรับอารมณ์ของซูเปอร์แมนให้เย็นลงและเพิ่มจินตนาการทางความคิดกับจิตใจที่ดีงามเข้าไป ทำให้ซูเปอร์แมนไม่ได้มีลักษณะนิสัยเลือดเย็นเหมือ แบทแมนในช่วงแรกๆ ซูเปอร์แมนที่ปรากฏตัวในหนังสือในยุค ค.ศ. 1930 นั้นไม่ใส่ใจต่อการใช้พลังของตัวเองที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายที่ตามมา ซูเปอร์แมนในยุคนั้นมักจะจัดการเหล่าร้ายด้วยความรุนแรงจนถึงขั้นปางตาย แม้ว่าการกระทำอันป่าเถื่อนนี้นานๆจะเกิดขึ้นในเนื้อเรื่องก็ตาม  แต่พฤติกรรมทั้งหมดนี้ก็หมดลงไปในปี ค.ศ. 1940 เมื่อผู้อำนวยการผลิตคนใหม่ วิทนีย์ เอลล์เวิร์ธ ได้กำหนดบุคลิกรูปแบบใหม่ให้กับซูเปอร์แมนนั่นคือซูเปอร์แมนนั้นจะมีหลักการณ์ที่จะไม่ทำการสังหารผู้คนไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม [70] หลักการณ์นี้มีผลสะท้อนต่อเนื้อเรื่องขึ้นมาทันที โดยในเนื้อเรื่องซูเปอร์แมนนั้นได้ปฏิญาณเอาไว้ว่าจะไม่ทำการสังหารผู้คนอย่างเด็ดขาด หากเขาผิดคำพูดเขาจะถอนตัวจากการเป็นซูเปอร์แมนทันที
ในปัจจุบัน ซูเปอร์แมนจะมีลักษณะเป็นวีรบุรุษที่กล้าหาญ มีจิตใจที่ดีงามใช้ รักความยุติธรรม และคอยช่วยเหลือผู้คนจากเหตุการณ์ต่างๆ ซูเปอร์แมนสร้างชื่อเสียงจากการช่วยเหลือผู้คนใน แถบมิดเวสต์ ด้วยนิสัยที่ยึดมั่นต่อคุณธรรมและจิตใจที่ดีงาม ซูเปอร์แมนนั้นจะปฏิบัติตัวอยู่ในกรอบของกฎหมายซึ่งกลายเป็นตัวอย่างให้ซูเปอร์ฮีโรอื่นๆแต่ก็มีซูเปอร์ฮีโรบางคนที่หงุดหงิดกับการกระทำที่เถรตรงเกินไปของซูเปอร์แมนโดยมักจะล้อเลียนตัวเขาว่าเป็น "คุณลูกเสือสีฟ้า" ซูเปอร์แมนนั้นจะจริงจังต่อเรื่องคุณธรรมเป็นอย่างมากจนทำให้บางครั้งเกิดผิดใจกับเหล่าซูเปอร์ฮีโร เช่น วันเดอร์วูแมน (หนึ่งในเพื่อนสนิทของซูเปอร์แมน)  โดยซูเปอร์แมนเคยตัดความสัมพันธ์กับวันเดอร์วูแมนหลังจากที่วันเดอร์วูแมน ได้ทำการสังหาร แม็กเวลล์ ลอร์ด, และ บูสเตอร์ โกลด์[77]
หลังจากดาวคริปตันอันเป็นบ้านเกิดได้ถูกทำลายลง ซูเปอร์แมนได้อุทิศชีวิตตัวเองเพื่อปกป้องโลก โดยเฉพาะครอบครัวและเพื่อนๆของเขา บางครั้งซูเปอร์แมนก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองนั้นโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้ แม้ว่าเขาจะมีเพื่อนฝูง ภรรยา และพ่อแม่  แต่การที่มีพลังพิเศษซึ่งแตกต่างจากคนอื่นทำให้เขาต้องแบกรับหน้าที่อันยิ่งใหญ่เอาไว้  ในสมัยที่เป็นวัยรุ่นนั้นซูเปอร์แมนเคยคิดที่จะออกตามหาชาวคริปโตเนี่ยน จนได้พบเจอกับ พาวเวอร์ เกิร์ลl (ชาวคริปตันในเนื้อเรื่องซูเปอร์แมนฉบับ เอิร์ธ-ทู) และ มอน-เอลแต่ทั้งคู่นั้นกลับไม่ใช่ชาวคริปตันที่อาศัยอยู่บนดาวดวงเดียวกับซูเปอร์แมน จนกระทั่งการปรากฏตัวของ ซูเปอร์เกิร์ล ผู้ซึ่งทำให้ซูเปอร์แมนนั้นแน่ใจว่าตัวเองไม่ใช่ชาวคริปตันเพียงคนเดียวอีกต่อไป โดยซูเปอร์เกิร์ลนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องกับซูเปอร์แมน 
ในนิตยสาร "ซูเปอร์แมน/แบทแมน" ฉบับที่ 3 (ธันวาคม ค.ศ. 2003) แบทแมน นั้นคิดว่า "คลาร์กนั้นมีพลังความสามารถที่เหนือกว่าพวกเราทุกคน เขาสามารถปล่อยพลังได้จากบนฟ้า มันจึงเป็นเรื่องยากในการที่พวกเราจะไม่คิดว่าเขานั้นมีพลังใกล้เคียงกับพระเจ้าและพวกเราจะดูดีกว่านี้มากหากพลังเหล่านั้นไม่ได้เป็นของ"คลาร์ก" รวมถึงในผลงานชุด อินฟิไนท์ คริซิส แบทแมนได้เตือนซูเปอร์แมนว่า "หน้าที่หลักของพวกเราคือช่วยเหลือและปกป้องผู้คนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ไม่ใช่มัวแต่หลงชื่นชมอยู่กับพลังความสามารถของตัวเอง"
บางครั้งซูเปอร์แมนก็ถูกนับรวมให้เป็นพวกมังสวิรัติ ในขณะที่ผู้คนอื่นๆนั้นเลือกที่จะรับประทานทั้งเนื้อสัตว์และผัก แต่ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าซูเปอร์แมนนั้นจำเป็นต้องกินอาหารหรือไม่ เช่นในตอน ซูเปอร์แมน: พีซ ออน เอิร์ธ เนื้อหาแสดงให้เห็นชัดเจนว่า ซูเปอร์แมนนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องทานอาหารเพราะไม่มีความรู้สึกหิวและจะทานก็ต่อเมื่อมีงานเลี้ยงที่สำคัญเท่านั้น ส่วนในตอน ซูเปอร์แมน: เบิร์ธไรท์ ซูเปอร์แมนแสดงท่าทางว่าตัวเองนั้นเป็นมังสวิรัติที่เข้มงวดมาก  แต่ถึงอย่างนั้นในผลงานของสตราซินสกี้ที่มีชื่อตอนว่า "ซูเปอร์แมน: กราวด์" ซูเปอร์แมนได้ทำการสั่ง "ฟิลลี่ ชีส สเต็ค" และ แซนด์วิช มารับประทาน ในปีค.ศ. 1966 ได้มีการแสดงบทละคร เรื่อง "ซูเปอร์แมน" ที่โรงละครบรอดเวย์ (บทเพลงที่ใช้ในการแสดง ประพันธ์โดยบ๊อบ ฮอลิเดย์) โดยเนื้อเพลงมีใจความว่า นั่นคือนก...นั่นคือเครื่องบิน...นั่นคือ "ซูเปอร์แมน" "โอ้ ฉันหิวเหลือเกิน...ฉันต้องการ ที-โบน สเต็ค"[78] นอกจากนั้นก็ยังมีฉากที่ซูเปอร์แมนกินทั้งเนื้อสัตว์และผักอยู่บ่อยครั้งในฉบับภาพยนตร์การ์ตูน เช่นฉากที่ไปปิกนิคกับลูอิสในเรื่อง จัสติสลีก อันลิมิต และฉากที่สั่งพายมารับประทานใน ยัง จัสทิส
รูปแบบต่างๆ

สำนักพิมพ์ได้ทำการเปิดตัวซูเปอร์แมนซึ่งมีการเปลี่ยนรูปแบบออกไปจากเดิมในผลงานชุด "จักรวาลคู่ขนาน" ทั้งสองจักรวาลซึ่งมีการจัดพิมพ์ในช่วงปี ค.ศ. 1960 และ ค.ศ. 1989 โดยฝีมือของนักเขียนการ์ตูนหลายๆคน ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลให้ ชาติกำเนิด ถิ่นที่อยู่ และ นิสัยใจคอ ของตัวละครเปลี่ยนแปลงไปด้วย มีผลงานมากมายที่ได้คิดบุคลิกขึ้นมาใหม่ให้กับซูเปอร์แมน ยกตัวอย่างเช่น ผลงานที่ชื่อว่า "เดอะ เดธออฟซูเปอร์แมน" ซึ่งซูเปอร์แมนได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาหลังจากได้ตายไปแล้วในสภาพที่มีถึง 4 บุคลิก จากนั้นแต่ละบุคลิกได้ทำการต่อสู้กันเพื่อพิสูจน์ว่าใครเหมาะสมที่จะได้เป็นซูเปอร์แมน[79] นอกเหนือจากนี้ ในกรณีของตัวละคร ไบซาร์โร่ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาในปี ค.ศ. 1958 ก็เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นมาเพื่อล้อเลียนซูเปอร์แมน [80] สมาชิกคนอื่นๆในครอบครัวของซูเปอร์แมนนั้นก็จะมีคำว่า "ซูเปอร์" นำหน้าชื่ออยู่เสมอ เช่น ซูเปอร์เกิร์ล, ซูเปอร์ด๊อก และ ซูเปอร์วูแมน นอกจากผลงานของสำนักพิมพ์ดีซี นักเขียนชาวเยอรมัน "อูเบอร์เมนไช" ก็โด่งดังจากผลงานที่นำบุคลิกของซูเปอรแมนมานำเสนอในรูปแบบใหม่ ซึ่งการนำแนวคิดเกี่ยวกับซูเปอร์แมนมาใช้ในผลงานต่างๆก็ยังมีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน เช่น  ผลงานของ รอย โธมัส ที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ มาร์เวล คอมิคส์' ตัวละครที่ชื่อว่าไฮเพอร์เรี่ยน นั้นก็ได้แนวคิดมาจาก ซูเปอร์แมน[81][82][83][84]
พลังและความสามารถ

พลังและความสามารถของซูเปอร์แมนนั้นเป็นต้นแบบให้กับซูเปอร์ฮีโรต่างๆมากมาย ซูเปอร์แมนนั้นมีความสามารถหลายอย่าง จะเห็นได้จากประโยคที่ว่า "รวดเร็วกว่ากระสุนปืน ทรงพลังยิ่งกว่าหัวรถจักร และสามารถกระโดดข้ามตึกสูงระฟ้าได้อย่างสบาย" ซึ่งกล่าวโดย เจย์ มอร์ตัน ถูกนำมาใช้ครั้งแรกใน ซูเปอร์แมน โดยเป็นการออกอากาศทางวิทยุ  และ ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องสั้นของ แมกซ์ เฟล๊ชเชอร์ ในช่วง ค.ศ. 1940[85] รวมถึงละครโทรทัศน์ในช่วง ค.ศ 1950 ซูเปอร์แมนจะปรากฏตัวพร้อมกับพลังต่างๆซึ่งมีมากมาย เช่น การบิน, ความแข็งแกร่งขั้นสุดยอด, ร่างกายคงกระพัน ซึ่งไม่มีเวทมนตร์ใดๆสามารถทำร้ายได้, ความเร็วเหนือเสียง, พลังจากดวงตา (เช่น เอ็กซ์-เรย์, การปล่อยรังสีความร้อน, สามารถมองเห็นจากระยะไกล, ยิงเลเซอร์สีแดง, และสามารถมองเห็นสิ่งที่มีขนาดเล็กมากๆ),พลังแห่งการฟัง, และ พลังการหายใจ ที่สามารถทำให้สภาพอากาศเยือกแข็งได้ รวมถึง สามารถเป่าสิ่งต่างๆได้ด้วยลมที่มีความเร็วสูง [86]
ตามเนื้อเรื่องนั้นซูเปอร์แมนจะมีนิยามจำกัดความในพลังของตัวเอง เช่น มีพละกำลังเหนือมนุษย์ที่สามารถยกรถขึ้นมาได้, สามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงและกระโดดได้ไกลถึง 8 ไมล์ และ มีสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งที่แม้แต่ลูกปืนใหญ่ก็ไม่สามารถทำอันตรายได้[86] โดยชีเกล และ ชูสเตอร์ได้เปรียบเทียบความแข็งแกร่งและการกระโดดของซูเปอร์แมนว่าเหมือนกับมดและตั๊กแตน ในตอนที่ซูเปอร์แมนถูกนำมาทำเป็นตัวการ์ตูน สองพี่น้อง เฟลิสเชอร์ บราส์เธอร์ เจอปัญหาออกแบบท่าเคลื่อนไหวเกี่ยวกับการกระโดดไกลของซูเปอร์แมนในการทำภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องสั้นจึงได้ทำการร้องขอไปยัง ดีซีคอมิกส์ ว่าให้เปลี่ยนความสามารถนี้เป็นการบินแทน ซึ่งน่าจะเป็นอีกทางเลือกให้กับ คลาร์ก เค้นท์ ตัวเอกของเรื่องสามารถเคลื่อนย้ายไปยังที่ต่างๆได้รวดเร็วยิ่งขึ้น [87] ในยุค ซิลเวอร์ เอจ นักเขียนหลายๆคน พยายามเพิ่มความสามารถต่างๆเข้าไปให้กับซูเปอร์แมน เช่น ซูเปอร์แมนนั้นสามารถบินออกไปนอกโลก เพื่อทำการติดต่อไปยังดวงดาวที่อยู่ต่างกาแลคซี่ออกไปได้ [86] ซูเปอร์แมนนั้นบินออกไปในชั้นบรรยากาศอยู่บ่อยครั้งเพื่อปกป้องโลกจากการพุ่งชนของดาวตก หรือไม่ก็เป็นการผ่อนคลายตัวเองจากความเครียด นักเขียนหลายๆคนพบว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะวาดเรื่องราวของซูเปอร์แมนโดยให้ตัวละครนั้นสามารถพัฒนาความสามารถได้อยู่ตลอดเวลา [88] ดังนั้นทาง ดีซี จึงได้ทดลองจัดทำเนื้อเรื่องที่กำหนดความสามารถที่แน่นอนของซูเปอร์แมนไว้  โดยเริ่มจากผลงานของผลงานที่ถูกนำกลับมาทำใหม่ ในปีค.ศ. 1986 ของ จอห์น ไบรอัน ที่ได้กำหนดความสามารถที่แน่นอนของซูเปอร์แมนเอาไว้ โดยซูเปอร์แมนนั้นสามารถทนทานต่อนิวเคลียร์ต่างๆ และการบินในอวกาศนั้นถูกกำหนดโดยความสามารถในการกลั้นหายใจของซูเปอร์แมน [89] หลังจากนั้นไม่นานพลังความสามารถของซูเปอร์แมนก็ได้ถูกเพิ่มเติมเข้าไปอีกครั้ง โดยครั้งนี้ซูเปอร์แมนนั้นสามารถย้ายภูเขาทั้งลูกได้, สามารถต้านทานพลังนิวเคลียร์ได้, สามารถบินไปยังดวงอาทิตย์โดยไม่ได้รับอันตรายใดๆ, และสามารถอยู่ในห้วงจักรวาลได้โดยไม่จำเป็นต้องหายใจ
สาเหตุที่ทำให้ซูเปอร์แมนนั้นมีพลังอันมหาศาล ได้มีการแก้ไขอยู่หลายครั้ง จากเรื่องราวดั้งเดิมความสามารถทั้งหมดของซูเปอร์แมนนั้นถูกถ่ายทอดมาจากชาวคริปตันซึ่งมีความแข็งแกร่งมากกว่ามนุษย์โลก[70] ซึ่งภายหลังได้มีการแก้ไขให้เป็น เพราะแรงโน้มถ่วงของดาวคริปตันที่มีมากกว่าโลกจึงส่งผลให้ซูเปอร์แมนนั้นมีพลังมหาศาลเมื่ออยู่บนโลก  ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเนื้อเรื่องของ  จอห์น คาร์เตอร์ผลงานของเอ็ดการ์ ไรซ์ เบอร์โรส์ ถ้าซูเปอร์แมนนั้นมีพลังอันมหาศาลนั่นก็หมายความว่าชาวคริปตันคนอื่นๆก็จะมีพลังเช่นเดียวกันกับซูเปอร์แมน ส่งผลให้นักเขียนหลายๆคนประสบปัญหาในการดำเนินเนื้อเรื่อง จึงได้ทำการแต่งเนื้อเรื่องเพิ่มเข้าไปว่าซูเปอร์แมนนั้นคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากการระเบิดของดาวคริปตัน จากเนื้อเรื่องดังกล่าวทำให้นักเขียนได้กำหนดให้ชาวคริปตัน คือ ผู้ซึ่งมีพลังอันมหาศาลภายใต้แสงสาดส่องจากดวงอาทิตย์ โดยอาศัยอยู่บนดวงดาวที่เปล่งประกายสีแดง [90]
ซูเปอร์แมนนั้นจะมีอาการแพ้ต่อหิน คริปโตไนท์ สีเขียวอย่างรุนแรง คริปโตไนท์นั้นก็คือสะเก็ดหินที่แปรสภาพมาจากกัมมันตรังสีของขุมพลังที่เข้าทำลายดาว คริปตัน ดาวบ้านเกิดของซูเปอร์แมน   คริปโตไนท์สีเขียวจะทำให้ซูเปอร์แมนนั้นรู้สึกเจ็บปวด หมดเรี่ยวแรง วิงเวียน และ ไม่สามารถใช้พลังได้ ซึ่งถ้าได้รับในปริมาณที่มากอาจส่งผลถึงขั้นเสียชีวิต  สิ่งเดียวบนโลกที่สามารถปกป้องซูเปอร์แมนจากรังสีคริปโตไนท์สีเขียวนั่นก็ คือ แผ่นตะกั่ว  ซึ่งตะกั่วยังเป็นสิ่งเดียวที่สายตาเอ็กซ์-เรย์ของซูเปอร์แมนไม่สามารถมองทะลุผ่านได้  คริปโตไนท์ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกปีค.ศ.1943 ใน[เนื้อเรื่อง]]ของซีรีส์ทางวิทยุโดย  บัด คอลล์เยอร์[68] แม้เนื้อเรื่องในภายหลังเหล่านักเขียนจะสร้างหินคริปโตไนท์สีต่างๆขึ้นมามากมาย เช่น แดง, ทอง, น้ำเงิน, ขาว และ ดำ โดยแต่ละสีก็มีผลที่แตกต่างกันออกไป แต่หินคริปโตไนท์สีเขียวก็ยังคงเป็นหินที่มีความสำคัญมากที่สุดในเนื้อเรื่องของซูเปอร์แมน [91]
ตัวละครสมทบ

คลาร์ก เคนต์ คือชื่อของซูเปอร์แมนเมื่อใช้ชีวิตแบบคนทั่วๆไป ได้รับอิทธิพลทางด้านบุคลิกมาจาก แฮโรลด์ ลอยด์ และใช้ชื่อของ คลาร์ก เกเบิล และ เคนต์ เทย์เลอร์ เป็นต้นแบบในการตั้งชื่อ[11][12] ทางทีมงานผู้สร้างได้ปรึกษาหารือกันอยู่นานเกี่ยวกับเรื่องของซูเปอร์แมนที่จะต้องปิดบังตัวเองโดยการใช้ชื่อคลาร์ก เคนต์เพื่อใช้ดำเนินชีวิตบนโลก จนในที่สุดทางทีมงานก็ได้กำหนดให้ซูเปอร์แมนได้ชื่อนี้มาจากการอุปการะจากครอบครัวเคนต์ [92][93] คลาร์ก เคนต์ จะมีงานประจำเป็นนักข่าวของหนังสือพิมพ์ เดลี่ แพลเน็ท ซึ่งในช่วงปี ค.ศ. 1970 คลาร์ก เคนต์ เคยออกไปทำงานที่สถานีโทรทัศน์อยู่ชั่วขณะหนึ่ง [93] ในผลงานของจอห์น ไบรอันที่ได้มีการนำเนื้อเรื่องมาปรับปรุงใหม่ ในช่วงปี ค.ศ. 1980 จะเห็นได้ว่าบางครั้งซูเปอร์แมนนั้นจะมีอารมณ์ที่ก้าวร้าวขึ้นกว่าเดิม [89] โดยความก้าวร้าวของตัวละครนั้นจะค่อยๆปรากฏขึ้นมาอย่างช้าๆ
ตัวละครอีกตัวที่มีบทบาทสำคัญอย่างมากในเรื่องซูเปอร์แมนนั่นก็คือ ลูอิส เลน บางทีตัวละครนี้อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับซูเปอร์แมนมากกว่าตัวละครใดๆในเรื่อง ไม่ว่าจะในบทบาทของ เพื่อนร่วมมหาลัย , คู่แข่งขัน ,คู่รักหรือภรรยา  ส่วนตัวละครอื่นๆที่สำคัญนั้นได้แก่  เพื่อนร่วมงานในหนังสือพิมพ์ เดลี่ แพลเน็ท เช่น ช่างภาพ จิมมี่ โอล์เซ่น และ บรรณาธิการ เพอร์รี่ , พ่อแม่บุญธรรมของ คลาร์ก เคนต์ โจนาธาน และ มาร์ธา เคนต์, รักแรก ลาน่า แลง, เพื่อนสนิท พีท รอส และความรักในมหาลัย โลริ เลแมริส (เมอร์เมด) โดยเรื่องราวนั้นจะแสดงถึงพัฒนาการด้านต่างๆของซูเปอร์แมนตั้งแต่ช่วงวัยรุ่นจนกระทั่งแต่งงานและต้องมีครอบครัวเป็นของตัวเอง 
นอกจากนี้ยังรวมถึงการปรากฏตัวของ ซูเปอร์เกิร์ล, คริปโต ยอดสุนัข, และซูเปอร์บอย ตัวละครเหล่านี้ได้กลายเป็นตัวละครหลักของเนื้อเรื่องของซูเปอร์แมนรวมถึงเนื้องเรื่องใน จัสทิส ลีกออฟอเมริกา (กลุ่มพิทักษ์โลกที่มีซูเปอร์แมนเป็นสมาชิก) โดยชื่อของเหล่าตัวละครสบทบในเรื่องซูเปอร์แมนนั้นจะมี การเล่นตัวอักษร อยู่ภายในชื่อ โดยเฉพาะชื่อและนามสกุลที่มีการใช้ตัวอักษร “ลล” เช่น เล็กซ์ ลูเธอร์, ลูอิส เลน, ลินดา ลี, ลาน่า แลงค์, โลริ เลแมริส, และ ลูซี่ เลน,[94] การสัมผัสอักษรนี้ได้กลายมาเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของตัวละครภายในเรื่อง
ตัวละครอีกตัวที่มักจะออกมาปฏิบัติงานร่วมกับซูเปอร์แมนอย่าง แบทแมน นั้นได้มีส่วนร่วมในผลงานของซูเปอร์แมนอยู่หลายตอน โดยทั้งคู่มักจะปรากฏตัวร่วมกันในนิตยสาร “เวิลด์ ฟินเนท” ซึ่งเป็นนิตยสารที่นำเสนอเรื่องราวการร่วมทีมของซูเปอร์ฮีโรทั้งหลายของ ดีซีคอมิกส์ จนกระทั่งในปี ค.ศ.2003 ทาง ดีซี ได้ตัดสินใจทำการพิมพ์ผลงานชุดใหม่ของซูเปอร์แมนและแบทแมนโดยใช้ชื่อว่า “ซูเปอร์แมน/แบทแมน”
ศัตรู

ในบัญชีดำของซูเปอร์แมนนั้นจะปรากฏรายชื่อของศัตรูอยู่มากมาย รวมถึง เล็กซ์ ลูเธอร์ ศัตรูตลอดกาลของซูเปอร์แมน เล็กซ์ ลูเธอร์คือบุรุษผู้ซึ่งมีมันสมองที่ดีเลิศแต่มักจะใช้พรสวรรค์ของตัวเองกระทำแต่เรื่องชั่วช้า  นอกจากนี้เล็กซ์ ลูเธอร์ยังมีอำนาจและอิทธิพลทางสังคมเป็นอย่างมากเนื่องจากเขาเป็นประธานฝ่ายบริหารของกลุ่ม เล็กซ์ คอร์ป กลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ของประเทศ โดยเล็กซ์ ลูเธอร์ นั้นคิดมาเสมอว่าซูเปอร์แมนนั้นใช้ชีวิตปะปนอยู่ในบรรดาฝูงชนและจะแสดงตัวออกมาเมื่อเกิดเหตุการณ์อันตรายต่างๆ [95] จนกระทั่งในช่วงค.ศ.2000 เล็กซ์ ลูเธอร์ ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา[96]ในเนื้อเรื่อง เล็กซ์ ลูเธอร์ นั้นเคยเป็นเพื่อนสนิทของ คลาร์ก เคนต์ ในสมัยที่ทั้งคู่ยังเป็นวัยรุ่น ศัตรูอีกตัวที่มีบทรองลงมาเช่น แอนดรอยด์ จากต่างดาว (ถูกส่งให้มากำเนิดบนโลก) ที่รู้จักกันในนามของ ไบรนิแอค โดยริชาร์ด จอร์จ ผู้ที่เชี่ยวชาญด้านหนังสือการ์ตูน เคยกล่าวถึงไบรนิแอคว่าเป็นตัวร้ายที่มีความสำคัญเป็นอันดับที่สองของซูเปอร์แมนรองจากเล็กซ์ ลูเธอร์[97] แต่ศัตรูที่ถือว่าประสบความสำเร็จมากที่สุดในการเข้าต่อกรกับซูเปอร์แมนนั้นก็คือ อสูรกายดูมส์เดย์ ที่สังหารซูเปอร์แมนในตอนที่มีชื่อว่า การตายของซูเปอร์แมน (อังกฤษ: The Death of Superman) ศัตรูสำคัญอีกรายคือ ดาร์คซีด ซึ่งถูกจัดให้เป็นตัวร้ายที่มีพลังมากที่สุดตัวหนึ่งในจักรวาลของดีซี โดยมักจะมีบทบาทอยู่ในนิตยสาร  คริซิส ออน อินฟิไนท์ เอิร์ธ ส่วนศัตรูสำคัญคนอื่นๆของซูเปอร์แมนที่ถูกถ่ายทอดจากหนังสือการ์ตูนไปยังภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์นั้นมีมากมายหลายตัว ยกตัวอย่างเช่น มิสเตอร์ มิซไซทัค ผู้ที่มาจากต่างมิติ, ไบซาร์โร่ ซูเปอร์แมนคนที่สอง และนายพล ซอด อาชญากรแห่งดาวคริปตัน, ฯลฯ
อิทธิพลต่อวัฒนธรรม
ซูเปอร์แมนได้กลายมาเป็นทั้งสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม [98][99] และผลงานการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรเรื่องแรกของชาวอเมริกา ความชื่นชอบของผู้คนที่มีต่อเรื่องราวการผจญภัยและตัวของซูเปอร์แมนส่งผลให้ซูเปอร์แมนมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิตในสังคมเป็นอย่างมาก  จะเห็นได้จากชื่อของซูเปอร์แมนที่มักจะเข้าไปอยู่ในผลงานต่างๆของบรรดานักดนตรี, ศิลปินตลก และ นักประพันธ์ทั้งหลาย
คำว่า คริปโตไนท์, เบรนิแอค และ ไปซาร์โร ได้กลายมาเป็นวลีที่ผู้คนมักใช้พูดเปรียบเทียบโดยมีความหมายเช่นเดียวกับวลีที่ว่า ข้อเท้าของอคิลิส ซึ่งมีความหมายว่าจุดอ่อน[100]หรือของแสลง[101] เช่นเดียวกับประโยคที่ว่า "ฉันไม่ใช่ซูเปอร์แมนนะ" หรือ กลับกันว่า "คุณไม่ใช่ซูเปอร์แมนนะ" ซึ่งกลายมาเป็น สำนวน ที่มีความหมายว่าไม่ได้มีความสามารถรอบด้านหรือเก่งกาจไปซะทุกอย่าง[102][103][104]
แรงบัลดาลใจต่อผลงานเรื่องอื่น
ซูเปอร์แมนถือว่าเป็นตัวละครที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการออกแบบตัวละครซูเปอร์ฮีโรในเรื่องอื่นๆ [105][106] เช่น แบทแมน ซึ่งถือว่าเป็นตัวละครตัวแรกที่ได้รับแรงบัลดาลใจมาจากซูเปอร์แมน โดยบ๊อบ เคน ผู้สร้างแบทแมน เคยกล่าวต่อ วิน ซัลลิแวน เอาไว้ว่า “จำนวนเงินพวกนั้น[ที่ชีเกลและชูสเตอร์ได้รับจากผลงานเรื่องซูเปอร์แมน]คุณจะได้มาแค่วันจันทร์วันเดียว”[107] เช่นเดียวกับวิคเตอร์ ฟอกซ์ สมุห์บัญชีของดีซีใขณะนั้นได้ทำการเสนอความคิดเห็นต่อ วิล ไอส์เนอร์ คณะกรรมการของ ดีซี ว่าควรจะสร้างตัวละครที่มีลักษณะใกล้เคียง กับซูเปอร์แมน ซึ่งตัวละครนั้นก็คือ วันเดอร์ วูแมน โดย<i data-parsoid='{"dsr":[72778,72796,2,2]}'>วันเดอร์ วูแมน ทำการตีพิมพ์ฉบับแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1939 แต่หลังจากที่ฟอกซ์แพ้คดีความในการครอบครองลิขสิทธิ์ของตัวละครต่อทางดีซี[108] ฟอกซ์จึงต้องยุติบทบาททั้งหมดที่เขามีต่อวันเดอร์ วูแมน จนกระทั่งภายหลังฟอกซ์จึงมาประสบความสำเร็จกับตัวละครที่มีชื่อว่า บลู บีทเทิล ส่วน กัปตันมาร์เวล ตัวละครของนิตยสารฟอว์เซทท์ คอมิคส์ ทำการตีพิมพ์ในปี ค.ศ 1940 ได้กลายมาเป็นคู่แข่งสำคัญของซูเปอร์แมนในการแย่งความนิยมตลอดทศวรรษ 1940 โดยในช่วงนั้นได้มีการฟ้องร้องกันไปมาระหว่าง 2 สำนักพิมพ์ จนกระทั่งทางสำนักพิมพ์ ฟอว์เซทท์ยอมรับข้อเสนอจากทางดีซีในปี ค.ศ.1953 โดยทางฟอว์เซทท์ต้องยุติการพิมพ์ผลงานทั้งหมดของกัปตันมาร์เวล[109] ในยุคสมัยปัจจุบันหนังสือการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโรนับได้ว่าเป็นสิ่งที่โดดเด่นมากในวงการหนังสือการ์ตูนของอเมริกา [110] ซึ่งมีตัวละครนับพันๆตัวได้ถูกสร้างขึ้นมาตามรอยของซูเปอร์แมน[111]
การตลาด
ซูเปอร์แมนกลายมาเป็นหนังสือการ์ตูนที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ด้วยระยะเวลาการวางจำหน่ายอยู่ที่ 3 เดือนต่อ 1 ฉบับ โดยในปี ค.ศ. 1940 มีการนำเอาซูเปอร์แมนเข้ามาแสดงใน มาซี่ พาเหรด (ขบวนพาเหรดที่ถูกจัดขึ้นปีละครั้งของชาวอเมริกา)เป็นครั้งแรก[112] ความนิยมต่อซูเปอร์แมนนั้นยังขยายออกไปอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในปีค.ศ. 1942  ด้วยยอดจำหน่ายของนิตยสารของซูเปอร์แมนทั้ง 3 ฉบับที่วางจำหน่ายอยู่ในขณะนั้น สามารถทำเงินรวมกันได้มากกว่า 1.5 ล้านเหรียญ ส่งผลให้นิตยสาร ไทม์ได้เขียนบทความถึงกับเหตุการณ์นี้เอาไว้ว่า “กรมทหารเรือสหรัฐได้ประกาศว่าหนังสือการ์ตูนเรื่องซูเปอร์แมนนั้นจะต้องถูกจัดอยู่ในหมวดอุปกรณ์ที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเหล่าทหารเรือที่ประจำการอยู่ในมิดเวย์ อิสแลนด์” [113]หลังจากนั้นไม่นานทางดีซี ได้ทำการจดลิขสิทธิ์ต่อตัวละครทำให้ซูเปอร์แมนกลายมาเป็นแบรนด์ทางการตลาดที่มีมูลค่ามหาศาล ในปีค.ศ. 1939 ได้ปรากฏสิ้นค้าชิ้นแรกที่มีภาพของซูเปอร์แมนนั้นก็คือ ป้ายประกาศชื่อสมาชิกของชมรม ซูเปอร์เม็นออฟอเมริกา คลับ และในปีค.ศ 1940 มีสิ้นค้าและผลิตภัณฑ์จำนวนมากที่เริ่มนำเอาภาพของซูเปอร์แมนไปใช้ในการตลาด เช่น จิ๊กซอว์, ตุ๊กตากระดาษ, หมากฝรั่ง และการ์ดเกมส์ทั้งหลาย อาจจะรวมถึงฟิกเกอร์ประเภทต่างๆด้วย ความนิยมต่อสินค้าทั้งหลายของซูเปอร์แมนได้ขยายตัวออกไปหลังจากที่ซูเปอร์แมนถูกซื้อลิขสิทธ์ไปสร้างเป็นบทภาพยนตร์ ละครทางวิทยุและโทรทัศน์ โดยเลส แดเนียลส์ได้เขียนบทความถึงเหตุการณ์ในครั้งนี้เอาไว้ว่า “มันคือจุดเริ่มต้นของรากฐานแห่งความยิ่งใหญ่ของวงการบันเทิง ภายในสิบปีข้างหน้าซูเปอร์แมนอาจจะกลายมาเป็น ‘สิ่งสำคัญของวงการบันเทิง’ ก็เป็นได้”[114] ในปี 2006 หลังจากที่ วอร์เนอร์บราเธอร์ส ได้ทำการจัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่อง ซูเปอร์แมน รีเทิร์น ได้มีการทำสัญญาระหว่างวอร์เนอร์ บราเธอร์สและเบอร์เกอร์คิง,[115] โดยทางเบอร์เกอร์คิงสามารถนำตัวละครไปใช้เป็นส่วนหนึ่งในการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทุกชนิดของบริษัท
ความนิยมต่อซูเปอร์แมนนั้นมีมากเพิ่มขึ้นเรื่อยๆโดยเฉพาะสัญลักษณ์ตัว S ที่เป็นเหมือนกับเครื่องหมายการค้าของซูเปอร์แมน ซึ่งจะเป็นสัญลักษณ์ที่มีลักษณะเป็นตัว S สีแดงเข้มวางอยู่เหนือพื้นหลังสีทอง ได้ถูกนำไปใช้วงการแฟชั่นอย่างแพร่หลาย[116][117]
สัญลักษณ์ตัว “S” มักจะถูกนำไปใช้เป็นสัญลักษณ์แทนตัวของซูเปอร์แมนในสื่อต่างๆ  โดยมักจะปรากฏอยู่ในฉากเปิดเรื่องหรือไม่ก็ฉากปิดท้ายของภาพยนตร์หรือละครทางโทรทัศน์
รูปแบบของสื่อต่างๆ

ซูเปอร์แมนเป็นอีกตัวละครหนึ่งจากหนังสือการ์ตูนที่มักถูกนำไปดัดแปลงผ่านรูปแบบสื่อต่างๆมากมาย เนื่องจากซูเปอร์แมนคือตัวละครที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของวัฒนธรรมของอเมริกา[118] และได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง[119] โดยสังเกตได้จากรายได้ทางการตลาดที่มีมูลค่ามหาศาล[114] จึงเป็นเหตุผลให้มีการนำซูเปอร์แมนไปสร้างเป็นละครทางวิทยุ, โทรทัศน์ และจึงเป็นเหตุผลให้มีการนำซูเปอร์แมนไปสร้างเป็นละครทางวิทยุ, โทรทัศน์ และภาพยนตร์, รวมถึงวิดีโอ เกม โดยจะมีการปรับเปลี่ยนเรื่องราวเพื่อให้เหมาะสมกับยุคสมัยรวมถึงวิดีโอ เกม โดยจะมีการปรับเปลี่ยนเรื่องราวเพื่อให้เหมาะสมกับยุคสมัย
ผลงานชิ้นแรกของซูเปอร์แมนที่ถูกนำเสนอผ่านสื่อนั้นก็คือ การ์ตูนช่องในหนังสือพิมพ์รายวัน, ที่ทำการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.1939 จนถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1966 จะสังเกตได้ว่า ชีเกลและชูสเตอร์ได้นำเอาเรื่องราวในตอนแรกของการ์ตูนช่องมาอธิบายที่มาที่ไปของซูเปอร์แมน เช่น เรื่องราวเกี่ยวกับดาวคริปตันรวมถึง  จอร์-เอลบิดาผู้ให้กำเนิดซูเปอร์แมน ซึ่งเนื้อหาดังกล่าวไม่ได้กล่าวถึงในหนังสือการ์ตูน[70] จนกระทั่งในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ได้มีการเปิดตัวผลงานซีรีส์ทางวิทยุเรื่องแรกของซูเปอร์แมนที่มีชื่อว่า เดอะ แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน ซึ่งได้ บัด คอลล์เยอร์ มาเป็นผู้ที่พากย์เสียงซูเปอร์แมน  ซีรีส์ชุดนี้ได้รับความนิยมอย่างมากโดยได้ออกอากาศจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1951 บัด คอลล์เยอร์นั้นยังเป็นผู้ที่ให้เสียงซูเปอร์แมนในผลงานซีรีส์การ์ตูนที่มีชื่อว่า  “ซูเปอร์แมน”อนิเมท การ์ตูน ผลงานของ เฟลิสเชอร์ สตูดิโอ โดยเฟมัส สตูดิโอ จะเป็นผู้จัดจำหน่ายในฉบับภาพยนตร์ ซีรีส์ชุดนี้มีจำนวนตอนทั้งหมด 7 ตอนด้วยกันซึ่งทำการผลิตอยู่ในช่วงปีค.ศ. 1941 และค.ศ.1943 ในปีค.ศ. 1948 ได้มีการทำภาพยนตร์เกี่ยวกับ ซูเปอร์แมน อีกครั้ง โดยได้ เคิร์ก อลิน มารับบทซูเปอร์แมนซึ่งเคิร์ก อลิน นั้นคือผู้ที่แสดงเป็นซูเปอร์แมนคนแรกในผลงานภาพยนตร์เฟรนไชด์ของซูเปอร์แมน จากนั้นภาพยนตร์เรื่องที่2 ของซูเปอร์แมนที่มีชื่อว่า อะตอมแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน, ได้ทำการออกฉายในปีค.ศ.1950 [120]
ในปีค.ศ. 1951 ได้มีการจัดทำซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ชื่อว่า แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน นำแสดงโดย จอร์จ รีฟส์  โดยในตอนที่ 25 และ 26 ได้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ที่ชื่อว่า ซูเปอร์แมน แอนด์ เดอะ โมล์ เม็น ซึ่งผลงานซีรีส์ชุดนี้ออกอากาศในปี ค.ศ. 1952 – ค.ศ.1958 มีจำนวนตอนทั้งสิ้น 104 ตอน ส่วนผลงานเรื่องถัดมาของซูเปอร์แมนเกิดขึ้นในปีค.ศ.1966 ในรูปแบบของละครเพลงที่ใช้ชื่อว่า นั่นคือนก…นั่นคือเครื่องบิน…นั่นมันซูเปอร์แมนโดยได้จัดแสดงในโรงละครบรอดเวย์ ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ชมเป็นอย่างดี ส่งผลให้รอบการแสดงนั้นสูงถึง 129 รอบ[121]หลังจากนั้น ผลงานเพลง ได้ถูกบันทึกในรูปแบบของแผ่นเสียงและออกจัดจำหน่ายในเวลาถัดมา [122] อย่างไรก็ตามในปีค.ศ.1975 ได้มีการนำผลงานชุดนี้กลับมาทำใหม่และออกอากาศทางโทรทัศน์ ซูเปอร์แมนได้ถูกนำมาทำเป็นแอนิเมชั่นอีกครั้งซึ่งครั้งนี้เป็นผลงานที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ในซีรีส์ที่ชื่อว่าเดอะ นิว แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน  ซีรีส์ชุดนี้มีจำนวนตอนทั้งสิ้น 68 ตอน และทำการออกอากาศช่วงปีค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ.1969 โดยได้  บัด คอลล์เยอร์ กลับมาให้เสียงเป็นซูเปอร์แมนอีกครั้ง หลังจากนั้นในช่วงค.ศ.1973 ถึง ค.ศ.1984 สถานีโทรทัศน์ เอบีซี ได้ทำการออกอากาศซีรีส์แอนิเมชั่นของซูเปอร์แมนที่มีชื่อว่า ซูเปอร์ เฟรนด์ ซึ่งเป็นผลงานของ ฮันน่า-บาร์เบร่า สตูดิโอ[123]
ซูเปอร์แมนได้หวนกลับคืนสู่แผ่นฟิล์มอีกครั้งในปีค.ศ.1978 โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ซูเปอร์แมน กำกับโดย ริชาร์ด ดอนเนอร์ และได้ คริสโตเฟอร์ รีฟ มาสวมบทเป็นซูเปอร์แมน ภาพยนตร์ชุดนี้ยังถูกนำมาทำต่ออีกสามภาคได้แก่ ซูเปอร์แมน II (ค.ศ.1980), ซูเปอร์แมน III (ค.ศ.1983) and ซูเปอร์แมน IV: เดอะ เควสท์ ฟอร์ พีซ (ค.ศ.1987).[124] ในปีค.ศ. 1988 ได้มีการนำซูเปอร์แมนมาทำเป็นแอนิเมชั่นเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์อีกครั้งโดย รูบี้ สเปียร์ โปรดักชั่น โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ซูเปอร์แมน,[125] รวมถึง ได้มีการสร้างซีรีส์คนแสดงเรื่อง ซูเปอร์บอย ที่ทำการออกอากาศตั้งแต่ ค.ศ. 1988 จนถึง ค.ศ.1992 [126] จนกระทั่งปีค.ศ. 1993 ซีรีส์เรื่อง ลูอิส & คลาร์ก : เดอะ นิว แอดเวนเจอร์ออฟซูเปอร์แมน ได้ทำการออกอากาศผ่านเครือข่ายของสถานีโทรทัศน์เอบีซี นำแสดงโดย ดีน เคน รับบท ซูเปอร์แมนและ เทริ แฮทเชอร์ รับบท ลูอิส เลน โดยซีรีส์ชุดนี้ออกอากาศจนถึงปีค.ศ. 1997 ส่วนผลงานของ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส แอนิเมชั่น ที่มีชื่อว่า ซูเปอร์แมน: เดอะ แอนิเมท ซีรีส์ ได้ออกอากาศผ่านช่อง เดอะ ดับเบิ้ลยู บี ตั้งแต่ค.ศ. 1996 จนถึง ค.ศ. 2000 [127]
ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 21 ได้มีการนำเสนอผลงานภาพยนตร์และซีรีส์ของซูเปอร์แมนเช่น ในปีค.ศ.2001 ซีรีส์ชุด สมอลล์วิลล์ ได้ทำการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เดอะ ดับเบิ้ลยู  บี ซึ่งเรื่องราวจะเน้นไปที่เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับ คลาร์ก เคนต์ ในสมัยที่ยังเป็นวัยรุ่นก่อนที่จะกลายมาเป็นซูเปอร์แมนในภายหลัง โดยได้ ทอม เวลลิ่ง มารับบท คลาร์ก ซี่รีย์ชุดนี้ทำการออกอากาศถึง 10 ซีซั่น โดยซีซั่นสุดท้ายจบลงเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2011 ส่วนผลงานทางภาพยนตร์ของซูเปอร์แมนนั้น ในปีค.ศ. 2006 ได้มีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง ซูเปอร์แมน รีเทิร์น กำกับโดย  ไบรอัน ซิงเกอร์ และได้ แบรนดอน เราธ์ มาแสดงเป็นซูเปอร์แมน โดยหยิบยกเรื่องราวจากซูเปอร์แมน 2 ภาคแรกที่ คริสโตเฟอร์ รีฟ เคยแสดงนำมาปรับปรุงใหม่ ส่วนในปีค.ศ. 2007 ชื่อของ ทอม เวลลิ่ง เคยถูกเสนอให้เข้ามารับบทเป็นซูเปอร์แมนอีกครั้งในผลงานที่มีชื่อว่า  จัสติสลีก: มอร์ทัล ซึ่งจะกำกับโดย จอร์จ มิลเลอร์.[128] โดยจะเป็นเรื่องราวของการรวมกันระหว่าง ซูเปอร์แมน, แบทแมน, วันเดอร์ วูแมน, และสมาชิกคนอื่นๆจากผลงานหนังสือการ์ตูนของ ดีซีคอมิกส์ ที่มีชื่อว่า จัสติสลีกออฟอเมริกา แต่ถึงอย่างนั้นโครงการนี้ก็ไม่มีแผนงานที่แน่นอนทำให้โครงการนี้ต้องล้มเลิกไปในท้ายที่สุดแม้ว่าจะได้ตัว ดี เจ โคโตรน่า เข้ามาคัดตัวเป็นซูเปอร์แมนแล้วก็ตาม[128]จนกระทั่งในปีค.ศ. 2010 มีการประกาศสร้างผลงานชุดใหม่ของซูเปอร์แมน หลังจากที่ผลงานเรื่อง เดอะ ฮิททอรี่ออฟอินวัลเนอร์เรบิลิตี้ ของ เดวิด บาร์ คัทซ์  ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับ เจอร์รี่ ซีเกล ผู้สร้างสรรค์ซูเปอร์แมน ได้ออกฉายที่โรงภาพยนตร์ ซินซินนาติ เพลย์เฮาส์ อิน เดอะ พาร์ค [129][130] ในครั้งนี้ภาพยนตร์ชุดใหม่ของซูเปอร์แมนจะมีชื่อว่า เดอะ แมนออฟสตีล จะมีกำหนดการออกฉายในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ.2013 ซึ่งกำกับโดย แซค ซไนเดอร์ และได้เฮนรี่ แควิลล์ มารับบทซูเปอร์แมน [131]ส่วนเนื้อหาในภาพยนตร์นั้นทางวอร์เนอร์ บราเธอร์จะทำการรีบูทเนื้อเรื่องใหม่ทั้งหมด ให้เหมือนกับ แบทแมน บีกินส์ ภาพยนตร์ของแบทแมนในปี ค.ศ. 2005  .[132] ซึ่ง แควิลล์ ผู้ที่มารับบทซูเปอร์แมนในครั้งนี้นั้นเคยเข้ารับการคัดเลือกเพื่อที่จะสวมบทเป็นซูเปอร์แมนมาก่อนในปีค.ศ. 2006 โดยทางสตูดิโอในตอนนั้นตัดสินใจเลือก แบรนดอน เราธ์ มารับบทเป็นซูเปอร์แมน
ฉบับภาพยนตร์


ฉบับซีรีส์


ผลงานเพลง การล้อเลียนและการอ้างอิง


ซูเปอร์แมนมักจะถูกนักดนตรีใช้เป็นแรงบัลดาลใจในการสร้างผลงานอยู่เสมอ ซึ่งชื่อของซูเปอร์แมนมักจะปรากฏอยู่ในเนื้อเพลงของศิลปินหลายๆคนในทุกยุคสมัย เช่น Sunshine Superman ผลงานสุดฮิตที่ติดชาร์จ บิลบอร์ดฮอต 100  ของ โดโนแวน  ที่มีชื่อของซูเปอร์แมนปรากฏอยู่ทั้งในชื่อเพลงและเนื้อเพลงในท่อนที่ร้องว่า "Superman and Green Lantern ain't got nothing on me"[133]  ส่วนนักร้องโฟล์คและนักแต่งเพลงอย่างจิม ครอค ได้กล่าวถึงซูเปอร์แมนในท่อนครอรัสในบทเพลงของเขาที่ชื่อว่า  "You Don't Mess Around with Jim",ในท่อนที่ร้องว่า "you don't tug on Superman's cape" ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นวลีที่ได้รับความนิยมในสมัยนั้น [134] สำหรับบทเพลงอื่นที่อ้างอิงถึงซูเปอร์แมนนั้นก็มีเพลง "Land of Confusion" ของวง เจเนซิส[135] โดยในมิวสิควิดีโอของเพลงนี้จะมีใบประกาศที่เป็นรูปของ โรนัลด์ เรแกน สวมชุดของซูเปอร์แมนปรากฏอยู่[136] นอกจากนี้ยังมีเพลง  "(Wish I Could Fly Like) Superman" ของวงเดอะคิงค์ส โดยเป็นผลงานเพลงจากอัลบั้ม Low Budget ที่ออกจำหน่ายในปี ค.ศ.1979 รวมถึงบทเพลงที่มีชื่อว่า "Superman" ของวง เดอะ ไคลคิว ส่วนผลงานถัดมาเป็นของวงอาร์.อี.เอ็ม. ในปีค.ศ.1986 กับอัลบั้มที่มีชื่อว่า Lifes Rich Pageant ซึ่งบนปกของอัลบั้มนั้นมีการอ้างอิงถึง แกรนท์ มอร์ริสัน ผู้ที่มีบทบาทเป็น แอนนิม่อล แมนรวมถึงปรากฏภาพของซูเปอร์แมนอยู่บนปกด้วย[137] รวมถึงบทเพลงของวง  แคลช เทส ดัมมี่'  ที่มีชื่อว่า "Superman's Song" ผลงานเพลงในปี ค.ศ.1991 จากอัลบั้มThe Ghosts That Haunt Me โดยเนื้อเพลงจะกล่าวถึงความมุ่งมั่นและการต้องตัดสินใจในการใช้ชีวิตของซูเปอร์แมน [138] จนกระทั่งในปีค.ศ. 2000 บทเพลง "Superman (It's Not Easy)"  ของวง  ไฟฟ์ ฟอร์ ไฟท์ติ้ง ได้ทำการกล่าวถึงมุมมองของซูเปอร์แมนว่าตัวซูเปอร์แมนนั้นไม่ได้มีความสุขสบายเหมือนที่ผู้คนทั้งหลายๆเข้าใจ
[139]
ผลงานที่นำเอาซูเปอร์แมนมาล้อเลียนนั้นก็มีอยู่เป็นระยะๆ เช่น ผลงานการ์ตูนในปีค.ศ.1942 เรื่อง ไมท์ตี้ เมาส์ ที่มีการเปิดตัวเรื่องด้วยข้อความ “เดอะ เมาส์ออฟทูมอร์โรว์”[140] ไมท์ตี้ เมาส์นั้นจะมีพลังเหมือนกับซูเปอร์แมนทุกอย่างเพียแต่เรื่องราวจะออกมาในรูปแบบเบาสมองซึ่งตัวละครภายในเรื่องนั้นก็มีบุคลิกคล้ายกับตัวละครในซูเปอร์แมน หลังจากนั้นในปีค.ศ.1943 ผลงานการ์ตูนของ  บักส์ บันนี่ ที่มีชื่อตอนว่า ซูเปอร์ แรบบิท จะมีฉากที่บักส์ บันนี่ได้รับพลังหลังจากที่กินแครรอทเข้าไป โดยตอนจบของเนื้อเรื่องนั้นบักส์ บันนี่ ได้วิ่งเข้าไปในตู้โทรศัพท์เพื่อที่จะทำการแปลงร่างเป็น ซูเปอร์แมน และทำท่าทางเหมือน นาวิกโยธินของอเมริกา  ส่วนในปีค.ศ.1956 ดัฟฟี่ ดั๊ค ได้มาสวมบทเป็น "คลั๊ก เทร้นท์ " ในผลงานการ์ตูนที่มีชื่อว่า "สติวเปอร์ ดั๊ก" จนภายหลังบทบาทนี้ได้ถูกนำไปใช้ในหนังสือการ์ตูนของ ลูนี่ย์ ตูน อยู่หลายตอน [141] างฝั่งของสหราชอาณาจักรเองก็มีการนำเอาซูเปอร์แมนไปล้อเลียนเช่นกันเริ่มจากผลงานของมอนตี้ ไฟท่อน กับตัวละครที่มีชื่อว่า ไบซีเคิ่ล รีแพร์แมน ผู้ซึ่งมีหน้าที่รับซ่อมจักรยานทั่วโลก โดยซีรีส์ชุดนี้จะถูกนำเสนอในช่องรายการของ บีบีซี[142] รวมถึงซีรีส์ซิท-คอมที่มีชื่อว่า"มาย ฮีโร่" ที่นำเสนอเรื่องราวของ เธอร์โมแมน ผู้ที่มีพลังคล้ายกับซูเปอร์แมน ซึ่งพยายามที่จะปกป้องโลกรวมถึงเสาะหาความรักที่ซาบซึ้งให้กับตัวเอง [143] และในรายการ แซทเทอร์เดย์ ไนท์ ไลฟ์ ของสหรัฐอเมริกาเองก็ได้มีการล้อเลียนซูเปอร์แมน  เมื่อ มาร์ก๊อท คิดเดอร์ ได้แต่งตัวเลียนแบบเป็น ลูอิส เลน ในโชว์ที่ 179 ของรายการ ส่วน เจอร์รี่ ซีนฟิลด์ ผู้ซึ่งเป็นแฟนพันธุ์แท้ของซูเปอร์แมน ได้นำซูเปอร์แมนใส่เข้าไปอยู่ในผลงานซีรีส์ของเขาเรื่อง ซีนฟิลด์ จากนั้นในปีค.ศ.1997 ซีนฟิลด์ได้ให้ซูเปอร์แมนเข้ามามีส่วนร่วมในการถ่ายทำผลงานโฆษณาของอเมริกัน เอ็กซ์เพรซ โดยให้แสดงคู่กับตัวเขาเอง ซึ่งโฆษณาชุดนี้ได้ได้ถูกผยแพร่ในการแข่งขันเอ็น เอ็ฟ แอล รอบเพลย์อ๊อฟ ในปี ค.ศ.1998 รวมถึงการแข่งขัน ซูเปอร์โบล์ว ในทุกๆนัด โดยทางซีนฟิลด์ได้ให้ศิลปินที่มีชื่อว่า เคิร์ท สวอน เป็นผู้วาดภาพแอนิเมชั่นของซูเปอร์แมนที่ใช้ในโฆษณา[144]
ซูเปอร์แมนมักจะถูกอ้างถึงในผลงานของนักเขียนต่างๆมากมาย เช่นในผลงานนิยายภาพของ สตีเว่น ที. ซีเกิล ที่มีชื่อว่า ซูเปอร์แมน: อิท อะ เบิร์ด ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ชีวิตของซีเกิลโดยได้รับแรงบัลดาลใจมาจากซูเปอร์แมน[145]ทางด้าน แบรด เฟรเซอร์ ก็ได้อ้างถึงซูเปอร์แมนในบทประพันธ์ของเขาเรื่อง พัว ซูเปอร์ แมน มีการจัดพิมพ์ในหนังสิพิมพ์ ดิอินดีเพ็นเดนต์ โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นเกย์ต้องมาต้องมาสูญเสียพวกพ้องจากการติดโรคเอดส์จากบุคคล "ที่ถูกระบุว่าเป็นซูเปอร์แมน ผู้ที่มาจากนอกโลกและมีนิสัยชอบหลอกลวงผู้อื่น"[146]ส่วนผลงานโรแมนติค คอมเมดี้ของโธม ซาห์เลอร์ เรื่อง เลิฟ แอนด์ เคพส์ โดยจะมีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของซูเปอร์แมน อนาล็อก ที่มีประโยคประจำตัวว่า (“ได้โปรด ฉันคือสัญลักษณ์!”) กับคู่หมั้นของเขาที่เป็นคนธรรมดา
ซูเปอร์แมนยังถูกกล่าวถึงในผลงานภาพยนตร์หลายๆเรื่อง เช่นภาพยนตร์เรื่อง แบทแมน & โรบิน ของโจเอล ชูมัคเกอร์ โดยแบทแมนได้ทำการพูดว่า: "เพราะอย่างนี้ไง ซูเปอร์แมนถึงทำงานคนเดียว..." ซึ่งแบทแมนต้องการจะเปรียบเทียบถึงโรบิน คู่หูของเขาที่มักชอบนำปัญหามาให้ รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง สไปเดอร์แมน ของแซม ไรมี่  ในฉากที่ป้าเมย์ ได้ให้คำปรึกษากับปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ผู้ที่เป็นหลานชายว่าอย่าหักโหมให้มากนักด้วยคำพูดที่ว่า “หลานก็รู้ หลานไม่ใช่ซูเปอร์แมนนะ” นอกจากนี้ซูเปอร์แมนยังถูกอ้างอิงในภาพยนตร์เรื่องอื่นๆอีกมากมาย
การวิเคราะห์ผลงาน
นับตั้งแต่ซูเปอร์แมนปรากฏตัว ซูเปอร์แมนได้ถูกนำไปตีความและถูกบอกเล่าในหลายๆรูปแบบ ซูเปอร์แมนคือตัวละครซูเปอร์ฮีโรตัวแรกที่บรรดานักวิชาการมักจะหยิบยกมาพูดคุยและวิเคราะห์ในหลายๆด้าน  อัมเบอร์โต เอโค่ นักวิชาการชื่อดัง เคยกล่าวไว้ว่า “ผู้คนจะเห็นว่าซูเปอร์แมนนั้นคือตัวแทนของความดีงามโดยเขาได้แสดงสิ่งเหล่านั้นออกมาผ่านการกระทำของเขา”[147] ส่วนบทความของ เจอร์รอลด์ คลาร์ก  ในนิตยสาร ไทม์ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.1971 ได้เขียนไว้ว่า: “ความนิยมอันมากมายที่ผู้คนมีต่อซูเปอร์แมนนั้นมันเหมือนกับเป็นสัญญาณการการปิดฉาก ยุคสมัยของ โฮราทิโอ อัลเกอร์ นักเขียนที่มีผลงานเป็นร้อยเรื่อง” คลาร์กได้ดูรายละเอียดของบรรดาตัวละครและทำการศึกษาความสัมพันธ์ต่างๆ จากนั้นได้เขียนบทความเกี่ยวกับซูเปอร์แมนผ่านหนังสือพิมพ์ คลาร์กนั้นเห็นว่าซูเปอร์แมน (ซึ่งตอนนั้นอยู่ในช่วงทศวรรษ ค.ศ.1970) จะไม่มีวันล้าสมัยอย่างแน่นอน คลาร์กกล่าวว่า “มีแต่บุคคลที่ทรงพลังเท่านั้นที่จะสามารถสร้างวีรกรรมอันยิ่งใหญ่และจะอยู่คู่โลกใบนี้ตราบนานเท่านาน” [148] ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 21 แอนดรีว อาร์โนลด์ ได้เขียนบทความเอาไว้ว่า การกระทำของซูเปอร์แมนนั้นคือแบบอย่างที่ดีที่มนุษย์ทุกคนควรจะปฏิบัติตาม ซูเปอร์แมนแม้จะเป็นบุคคลจากดาวอื่นแต่ก็มีจิตใจที่ดีงามทำซึ่งผู้อ่านสามารถซึมซับความดีเหล่านั้นได้จากการรับชมซูเปอร์แมน[149]

เอ.ซี. เกรย์ลิ่ง ได้เขียนบทความไว้ในนิตยสาร เดอะ สเปคเตเตอร์ เกี่ยวกับบุคลิกของซูเปอร์แมนในยุคสมัยต่างๆ ซูเปอร์แมนถูกเปิดตัวในช่วงทศวรรษที่ ค.ศ.1930 ด้วยปณิธานที่ต้องการกำจัดอาชญากรรมตามกระแสความนิยมในยุคสมัยนั้นที่ได้รับอิทธิพลมาจาก อัล คาโปน จนกระทั่งช่วงทศวรรษ ค.ศ. 1940 ในช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 ซูเปอร์แมนได้เข้ามาช่วยเหลือประเทศชาติด้วยการขาย พันธบัตรสงคราม[150] ในช่วงทศวรรษ ค.ศ. 1950 ซูเปอร์แมนได้ออกค้นหาเทคโนโลยีชิ้นใหม่ที่มีอานุภาพทำลายล้างโลกได้ โดย เกรย์ลิ่ง ได้ทำการบันทึกถึงเรื่องราวของเหตุการณ์นี้หลังจากที่ สงครามเย็น ได้เปิดฉากขึ้นเอาไว้ว่า “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มันกลายมาเป็นเรื่องราวของซูเปอร์แมน: ซูเปอร์แมนต้องใช้พละกำลังของตัวเองเข้าต่อกรกับมันสมองของ เล็กซ์ ลูเธอร์ และ ไบรนิแอค ซึ่งมันก็คล้ายๆกับสงครามเย็นที่เกิดขึ้นในขณะนี้” แต่เหตุการณ์ที่ถูกผู้คนนำมาพูดถึงมากที่สุดนั่นก็คือเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544, “ทั่วทั้งโลกต่างจับตามองไปยัง จอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีของอเมริกา หลังจากที่อเมริกาต้องตกเป็นเหยื่อการก่อวินาศกรรมจากผู้ก่อการร้ายที่มีนามว่า อุซามะฮ์ บิน ลาดิน เหตุวินาศกรรมในครั้งนี้ถือว่าเป็นการก่อวินาศกรรมที่ร้ายแรงที่สุดของประเทศสหรัฐอเมริกาและของโลก ผู้คนในประเทศต้องพยายามก้าวผ่านสิ่งนี้ไปให้ได้ โดยหวังว่าซักวันจะมีชายผู้สวมชุดสีฟ้าบินมาพร้อมกับผ้าคลุมสีแดงออกมาปกป้องพวกเขาในโลกแห่งความเป็นจริง”[151]
สกอตต์ บูคัทมัน ได้ทำการกล่าวถึงซูเปอร์แมนกับฮีโร่ทั่วๆไปว่าไม่มีฮีโร่คนไหนจะมีพื้นที่ในการปฏิบัติงานกว้างขวางไปกว่าซูเปอร์แมนอีกแล้ว ซูเปอร์แมนนั้นต้องบินไปมาในท้องฟ้าของเมืองที่มีขนาดใหญ่มากๆอย่างเมโทรโพลิส บูคัทมันยังได้เขียนบทความเกี่ยวกับซูเปอร์แมนเอาไว้ว่า “นับตั้งแต่ปีค.ศ.1938 ซูเปอร์แมนนั้นถูกนำมากล่าวถึงอยู่ตลอดเวลาเขาเป็นสุดยอดฮีโร่ ซูเปอร์แมนมีสายตาเอ็กซ์-เรย์ที่สามารถมองทะลุผนังได้ มีจิตใจที่ดีงามและมีพลังอันมหาศาล เมืองเมโทรโพลิสเป็นประชาธิปไตยพร้อมกับเกิดความสงบสุขได้ก็เพราะมีซูเปอร์แมน” [38]
จูเลียส ไฟฟ์เฟอร์ ได้พูดเกี่ยวกับซูเปอร์แมนเอาไว้ว่า ซูเปอร์แมนนั้นคือการพัฒนาการของคลาร์ก เคนต์อย่างแท้จริง ไม่น่าสงสัยเลยว่า “ทำไมซูเปอร์แมนถึงสามารถสร้างสิ่งมหัศจรรย์ขึ้นมาได้ นั่นก็เพราะซูเปอร์แมนได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆผ่านบุคลิกอีกบุคลิกหนึ่งที่เป็นเด็กชาวไร่ธรรมดาๆที่มีชื่อว่า คลาร์ก เคนต์นั่นเอง” ไฟฟ์เฟอร์ เป็นหนึ่งในทีมงานผู้พัฒนาที่ทำให้ซูเปอร์แมนกลายมาที่นิยมในยุคแรกๆ [152] ทั้งซีเกลและชูสเตอร์สองผู้สร้างซูเปอร์แมนต่างเห็นด้วยกับแนวความคิดของไฟฟ์เฟอร์ โดยซีเกลได้ทำการกล่าวว่า “ถ้าคุณสนใจในเรื่องที่ว่าซูเปอร์แมนมีที่มาที่ไปอย่างไร…อะไรดีละ? แต่ผมจะบอกคุณว่านี่แหละคือหัวใจสำคัญของเรื่องราวทั้งหมดที่แฟนๆของผลงานชุดนี้จะต้องชอบแน่ๆ โจกับผมก็พยายามมาคิดแล้วคิดอีกเกี่ยวกับเรื่องนี้...ว่าเราควรจะนำมาใช้เพื่อช่วยทำให้หนังสือการ์ตูนของเราที่มีเรื่องราวเป็นแนววิทยาศาสตร์ดูน่าสนใจมากขึ้น นั่นจึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเราจึงต้องสร้างตัวตนของซูเปอร์แมนขึ้นมาสองตัว” ส่วนชูสเตอร์ก็เห็นด้วยกับแนวความคิดนี้เช่นกัน โดยได้กล่าวว่า “ทำไมผู้คนชอบพูดถึงเรื่องนี้กันจังเลย”[153]
เอียน กอร์ดอน ได้ให้ความเห็นเอาไว้ว่า หลายๆสิ่งในตัวของซูเปอร์แมนที่ถูกนำแสดงผ่านสื่อนั้นมักจะเกี่ยวข้องกับรูปแบบอุดมการณ์ของชาวอเมริกัน  กอร์ดอนยังอธิบายว่าสิ่งเหล่านี้มันก็เหมือนกับการเชื่มโยงระหว่างปัจเจกนิยม, การคุ้มครองสิทธิ์ และ ประชาธิปไตย  ส่วนอีกสิ่งหนึ่งนั้นก็คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและผลกระทบในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งทั้งหมดนี้ได้เข้ามามีผลต่อซูเปอร์แมนอย่างแท้จริง[154]
การที่ซูเปอร์แมนนั้นต้องมาอาศัยอยู่บนโลกหลังจากที่ดวงดาวบ้านเกิดถูกทำลายลงได้กลายมาเป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินเรื่องราว[155][156][157] อัลโด เรกาลาโด มีความเห็นว่าในอเมริกานั้นซูเปอร์แมนกำลังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย เรกาลาโดได้ให้ความเห็นว่าการที่ซูเปอร์แมนเป็นบุคคลที่มาจากนอกโลกทำให้มันมีแนวความคิดเหมือนกับ ชาวแองโกล-แซกซัน ในอดีต[158] ส่วนมุมมองของ แกรี่ อีเกิ้ล นั้นเห็นว่า “เรื่องราวของซูเปอร์แมนจะมีส่วนผสมของความเชื่อมั่นและการมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอตามลักษณะของผู้ที่ทำการเดินทางมาสู่ วัฒนธรรมอเมริกา " อีเกิ้ลยังกล่าวอีกว่าซูเปอร์แมนนั้นเป็นซูเปอร์ฮีโรที่มีบุคลิกเหมือนกับชาวตะวันตกที่ทำการย้ายถิ่นฐานเมื่อครั้งอดีต จากเหตุผลทั้งสองข้อนี้ทำให้ระบุได้ว่าซูเปอร์แมนนั้นมีบุคลิกของผู้อพยพทั้งสองกลุ่ม ทำให้คลาร์ก เคนต์นั้นก็คือสิ่งที่ผสมผสานของมรดกทางวัฒนธรรมโดยแสดงผ่านออกมาในบุคลิกของซูเปอร์แมน[156] ทางด้านทิโมธี แอรอน พีวีย์ ได้ทำการกล่าวถึงในแง่มุมของเรื่อง ความฝันอเมริกัน ที่เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับซูเปอร์แมน ซึ่งพีวีย์ได้ทำการบันทึกไว้ว่า “สิ่งเดียวที่สามารถสร้างความเจ็บปวดให้กับซูเปอร์แมนได้กลับเป็นคริปโตไนท์เศษหินจากดาวบ้านเกิดของซูเปอร์แมนเอง”[37] ด้าน เดวิด จีนมันน์ กลับมีความคิดที่ต่างออกไป จีนมันน์ เห็นว่าเรื่องราวในช่วงแรกๆของซูเปอร์แมนนั้นน่าจะเป็นภัยคุกคามต่อโลกมากกว่า ด้วยคำพูดที่ว่า “สิ่งที่เห็นอยู่ชัดแจ้งแดงแจ๋ก็คือซูเปอร์แมนมีความสามารถที่จะยึดครองโลกได้สบายๆเลยละ” [159] ส่วน เดวิด รูนี่ย์ นักวิเคราะห์ภาพยนตร์ ของ เดอะ นิวยอร์ก ไทม์ส ได้ทำการกล่าวถึงซูเปอร์แมนในบทความวิจารณ์ของเขาที่มีชื่อว่า เยียร์ ซีโร่ เอาไว้ว่า “แก่นสารของเรื่องก็คือการอพยพมายังโลกของซูเปอร์แมน...ต้องมาเติบโตใช้ชีวิตอยู่ในดวงดาวที่ไม่ใช่บ้านเกิดของตัวเอง ซูเปอร์เติบโตขึ้นมาบนโลกพร้อมกับความแข็งแกร่งแต่ก็ต้องปกปิดชาติกำเนิดของตัวเองเอาไว้ซึ่งก็ส่งผลให้ซูเปอร์แมนมีการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องเพื่อต่อกรกับบรรดาเหล่าวายร้ายทั้งหลายที่เข้ามาคุกคามโลก”[160]
การยอมรับและความนิยม
ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาตัวละครซูเปอร์แมนทั้งในรูปแบบหนังสือการ์ตูนและรูปแบบในสื่ออื่นๆ ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้คนส่งผลให้ได้รับรางวัลเป็นจำนวนมาก
เอ็มไพร์  แม็กกาซีน ได้ยกย่องให้ซูเปอร์แมนเป็นตัวละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของวงการหนังสือการ์ตูน[161]
ผลงานชุด  เดอะ เรนจ์ออฟเดอะ ซูเปอร์เม็น เป็นหนึ่งในผลงานของซูเปอร์แมนทั้งหมดที่ได้รับรางวัล คอมิคส์ บายเยอร์ ไกด์ แฟน อวอร์ด โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ สาขา ผลงานยอดนิยม ในปีค.ศ.1993[162]
ซูเปอร์แมนถูกรับเลือกเข้ามาเป็นอันดับที่ 2 ในการจัดอันดับสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวอเมริกาที่ชื่อว่า “วีเอชไอ ท๊อป ป๊อป คัลเจอร์ ไอค่อน ในปีค.ศ.2004”[163]
ซูเปอร์แมนได้รับการโหวตจากนิตยสาร บริตริส ซินีม่ากอล์ส ในปีค.ศ. 2004 ให้เป็นซูเปอร์ฮีโรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล[164]
ทีมงานผู้สร้างนิตยสารซูเปอร์แมนเคยได้รับรางวัล  ไอส์เนอร์ อวอร์ด[165][166] ถึง 6 ครั้ง และ ฮาร์วีย์ อวอร์ด[167] อีก 3 ครั้ง  ตลอดการสร้างผลงานเรื่องซูเปอร์แมน
ภาพยนตร์เรื่องซูเปอร์แมนเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัลอยู่มากมาย เช่น คริสโตเฟอร์ รีฟ ได้รับรางวัลของ BAFTA จากการสวมบทเป็นซูเปอร์แมน ในเรื่อง  ซูเปอร์แมน: เดอะ มูฟวี่ 
นักแสดงจาก ซีรีส์เรื่อง สมอลล์วิลล์ ได้รับรางวัล เอ็มมี่ อวอร์ด  อยู่หลายรางวัลตลอดระยะเวลาการออกอากาศของซีรีส์[168][169][170]
นักวิจารณ์จำนวนมากต่างยกให้ซูเปอร์แมนเป็นตัวละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหลังจากที่มีการฉลองการครบรอบ 70 ปีของซูเปอร์แมน[171]
วีดีโอเกมส์

ในขณะที่กระแสความนิยมของซูเปอร์แมนนั้นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนกลายมาเป็นซูเปอร์ฮีโรอันดับหนึ่งของ ดีซีคอมิกส์ แต่กับความสำเร็จในด้านวีดีโอเกมส์นั้นซูเปอร์แมนกลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เริ่มตั้งแต่ปีค.ศ. 1978 เมื่อผลงานวิดีโอเกมส์ชุดแรก ได้ออกจัดจำหน่ายให้กับเครื่องเครื่อง อะตารี่ 2600 แม้ว่าผู้พัฒนาเกมส์จำนวนมากจะพยายามทำให้ตัวเกมส์ของซูเปอร์แมนเป็นที่ชื่นชอบของผู้คนแต่ผลงานเกมส์ชิ้นนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร รวมถึงผลงานเกมส์ที่ถือว่าเป็นผลงานที่ล้มเหลวที่สุดก็คือเกมส์ที่มีชื่อว่า  “ซูเปอร์แมน” จัดจำหน่ายในปีค.ศ.1999ให้กับเครื่องไนเทนโด 64 (แต่เกมส์นี้มักจะถูกเรียกอย่างผิดๆว่า ซูเปอร์แมน 64 ตามชื่อของเครื่องเล่น N64 ที่มีเลข 64 ตามหลัง) ซึ่งผลงานเกมส์ชุดนี้ถูกจัดให้เป็นผลงานเกมส์ที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลของวงการเกมส์เลยทีเดียว
อ้างอิง

บรรณานุกรม

 Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help); Unknown parameter |month= ignored (help)


 Cite uses deprecated parameter |deadurl= (help)



ดูเพิ่ม
สมอลล์วิลล์
แบทแมน
แหล่งข้อมูลอื่น



,  and  Superman at the Comic book database
 at Curlie

หมวดหมู่:ตัวละครดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์

หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์