English: The law should, in particular, introduce: a unified statutory retirement age of 65 years (including for women); a merger of the existing pension funds in three funds and a unified new pension system for all current and future employees (applicable as of 1 January 2013); a reduction of the upper limit on pensions; a gradual increase in the minimum contributory period for retirement on a full benefit from 37 to 40 years (by 2015); a minimum retirement age of 60 years by 1 January 2011 (including for workers in heavy and arduous professions and those with 40 years of contributions); the abolition of the special rules applicable to persons insured before 1993 (while retaining acquired rights); a substantial narrowing of the list of heavy and arduous professions; a reduction of pension benefits (by 6 % per year) for people entering retirement between the ages of 60 and 65 with a contributory period of less than 40 years; the creation of an automatic adjustment mechanism linking the retirement age with the increase in life expectancy (as of 2020); the creation of a means-tested minimum guaranteed income for elderly people above the statutory retirement age; stricter conditions and the regular re-examination of eligibility for disability pensions; an amendment of the pension award formula in the contributory based scheme to strengthen the link between contributions paid and benefits received (with accrual rate limited to an average annual rate of 1,2 %); and an extension of the calculation of the pensionable earnings to entire lifetime earnings (while retaining acquired rights).
Greek: Ο νόμος πρέπει ιδίως να θεσπίζει ένα ενιαίο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη (περιλαμβανομένων των γυναικών), συγχώνευση των υφιστάμενων συνταξιοδοτικών ταμείων σε τρία ταμεία και ενιαίο νέο σύστημα συνταξιοδότησης για όλους τους παρόντες και μελλοντικούς υπαλλήλους (με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2013), μείωση του ανωτάτου ορίου στις συντάξεις, σταδιακή αύξηση της ελάχιστης ανταποδοτικής περιόδου για συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη τα από τα 37 στα 40 έτη (μέχρι το 2015), ελάχιστο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60 έτη από την 1η Ιανουαρίου 2011 (περιλαμβανομένων των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και όσων έχουν 40 έτη εισφορών), κατάργηση των ειδικών κανόνων για τους ασφαλισμένους πριν από το 1993 (με παράλληλη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων), σημαντική περικοπή του καταλόγου των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, μείωση συνταξιοδοτικών παροχών (κατά 6 % ετησίως) για τα άτομα που συνταξιοδοτούνται από την ηλικία των 60 έως των 65 ετών, με περίοδο συνεισφορών μικρότερη των 40 ετών, δημιουργία αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής για τη σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής (από το 2020), εισαγωγή ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος βασισμένου σε εισοδηματικά κριτήρια για τους ηλικιωμένους πάνω από το νομοθετημένο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, θέσπιση αυστηρότερων όρων και τακτική επανεξέταση της πλήρωσης των προϋποθέσεων για τις συντάξεις αναπηρίας, τροποποίηση του τύπου απονομής σύνταξης στο ανταποδοτικό σχήμα για την ενίσχυση της σχέσης μεταξύ των εισφορών που καταβάλλονται και των παροχών που λαμβάνονται (με το ποσοστό συσσώρευσης να περιορίζεται σε ένα μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 1,2 %), και επέκταση για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση τις αποδοχές στο σύνολο του εργασιακού βίου (με διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων).