gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Fitnah jaman ayeuna makin wae babari nyebar jeung mere pangweruh ka batur. Di caritakeun ku babaturan urang yen maneh na di gawe sempet di fitnah ku babaturan di gawena sorangan, babaturan urang di fitnah yen babaturan urang ceunah di gawe na henteu bener, osok datang ka kantor elat jeung sajabana. Eta teh di lakukeun sangkan babaturan urang gagal teu jadi naek pangkat na kusabab samemehna babaturan urang teh sempet di promosikeun ku bos na naek jabatan. Babaturan na ieu siga na teu tarima matak ngafitnah ngagogoreng babaturan urang, jelas babaturan urang teu tarima jeung ambek yen di gogoreng jeung pagawean na rek di cokot ku batur, kusabab manehna geus berjuang pisan meunangkeun pagawean eta.

Emotion: angry
Kuring pikir anu kuring mésér murah tapi mangpaat pisan nyaéta silikon jang. Kuring mimiti ngagem kacamata sengit nalika kuring kelas 3 SMA. Kadieu heuras, siga hudang nepi ka rek sare deui, sok make kacamata. Sababaraha minggu ka tukang, kuring nuju ngerjakeun tugas anu meryogikeun kuring neuteup laptop salami sababaraha jam. Biasana nalika kuring henteu ningali laptop, kuring resep nyabut kacamata kuring pikeun manteng otot-otot di sabudeureun ceuli. Kusabab lila-lila kudu make kacamata, karasa panonna peurih jeung ceulina beurat jeung nyeri pisan nyekel cecekelan kacamata. Utamana mun anjeun nurunkeun sirah anjeun, gelas ogé ragrag ka handap ngarah kaluar. Tapi saatos nganggo silikon ieu, éta henteu gampang pareum. Harga sapasang silikon ngan ukur 5.000 rupia sareng kuring ngagaleuh di Shopee. Murah pisan kan? Kuring yakin ieu bakal mangpaat tur mangpaat pikeun anjeun anu maké kacamata jeung boga masalah anu sarua jeung kuring.

Emotion: happy
Utah teh mangrupikeun gejala tina kaayaan awak anu teu sihat. Seueur panyakit nu dicirikeun ku gejala utah. Sanajan kitu utah teu tiasa tepa, kaayaan ieu disebut utah simpatik. Ieu teh lumangsung nalika tetempoan, bau, atawa sora batur utah ngabalukarkeun jalma sejen jadi seueul sarta hayang utah. Kajadian ieu cukup umum di masarakat sareng sababaraha elmuwan nganggap yen ieu mangrupikeun sipat simpatik anu memang parantos dikembangkeun dina manusa. Utah simpatik tiasa muncul salaku reaksi basajan kana tetempoan pikaresepeun atawa bau utah. Salaku tambahan, bau anu dipancarkeun nalika aya jalma utah dianggap bau anu paling parah sareng tiasa nyababkeun jalma-jalma di sakurilingna ngarasa seueul.


Emotion: disgusted
Abdi teh pagawe anyar keneh di luar negri, cicing di kost, hiji poe kost digedor, aya preman menta duit satpam. Sawatara preman sumebar ngagedor sababaraha kosan sakaligus

Beungeut garong kuring kaluar ogé 20 rébu jeung rencanana ngapung pikeun aranjeunna. Salah saurang pamimpin preman ngaliwat hareupeun kamar kuring ningali ka kuring.

Tétéla anjeunna supir di kantor, sarta ngeureunkeun preman tina menta duit kuring. Di kantor aya aturan, anjeun tiasa gabung ka organisasi massa tapi henteu tiasa ngalanggar hukum, sareng pemerasan mangrupikeun ngalanggar hukum. Eh, sabenerna mah dibenerkeun, dibere duit, tapi kuring nolak. Tungtungna mah teu kungsi dibully deui ku preman, malah dipikanyaah jadi lalancekan.

Emotion: angry
Sindrom anak tengah mangrupikeun kaayaan psikologis anu tiasa ngajantenkeun budak tengah ngarasa terasing. Ciri-cirina rupa-rupa, saperti sieun pergaulan, ngarasa teu aya gunana, nepi ka frustasi. Pikeun ngungkulan kaayaan ieu, kolot disarankan pikeun leuwih merhatikeun eta. Ciri barudak jeung sindrom anak tengah. Lamun budak tengah ngarasa disingsikeun, teu dipaliré, jeung ngarasa béda ti dulur-dulurna, aya sababaraha pangaruh goréng anu bisa dirasakeun. Di handap ieu ciri-ciri budak anu sindrom anak tengah:
1. Eweuh harga diri
Lamun budak tengah ngarasa diasingkeun, didiskriminasi, atawa malah teu dipikanyaah ku kolotna, manéhna bisa boga harga diri handap atawa harga diri. Hal ieu dipercaya bisa ngondang masalah mental lianna.
2. Sieun sosialisasi
Sieun bersosialisasi sigana salah sahiji kapribadian budak tengah.
Hal ieu sabab nalika budak tengah ngarasa teu dipikanyaah ku kolotna, manéhna ogé bisa ngarasa sieun pikeun sosialisasi jeung mundur lantaran nyangka babaturan di luar imah bakal ngarawat manéhna.
Ieu kaayaan hésé sabab butuh perhatian, tapi sieun tampikan.
3. Rumasa teu aya gunana
Sindrom anak tengah bisa nyieun barudak tengah ngarasa teu kabeungkeut ku kolotna. Hal ieu dipercaya ngajadikeun aranjeunna nyalahkeun diri sareng ngarasa teu aya gunana.
Kanyataan yén budak tengah ieu kedah dipikahartos sareng direngsekeun langsung supados anjeunna henteu lebet kana rasa dosa.

Emotion: angry
Dinten ieu mangrupakeun dinten anu susah pisan pikeun Tuti. Anjeunna nembe nampi kabar yen anjeunna bakal di-PHK ku perusahaan tempat anjeunna damel mangtaun-taun. Ti saprak meunang kabar, manehna ngarasa sedih pisan. Tuti kaemut kumaha anjeunna ngamimitian damel di perusahaan ieu. Anjeunna bungah pisan nalika anjeunna nampi tawaran padamelan sareng tekad pikeun ngabuktikeun dirina. Anjeunna tos nyeepkeun sababaraha taun ngawangun karirna sareng parantos ngadamel seueur kontribusi pikeun perusahaan. Nanging, sadayana rengse sapertos ayeuna. Tuti mikir ngeunaan sagalana nu bakal kajadian sanggeus manehna di PHK. Anjeunna henteu gaduh seueur pilihan sareng kedah gera-gera milarian padamelan anu sanes. Komo manehna kedah mayar tagihan listrik jeung pangabutuh sapopoe anu teu sakedik.

Emotion: sad
Basa nuju SMA, abdi ngiringan lomba speech contest nu diayakeun di sakola. Sugan teh moal ditampilkeun dina panggunh, eh ai pek teh tampil di panggung saorang-saorang. Abdi meuni reuwas pisan sabab bisi teu apal teks jeung bisi demam panggung. Pas naek panggung, abdi meuni deg-degan pisan, tangan meuni tariis, pikiran geus teu puguh, babacaan geus teu kaliwat pisan. Awak ngageter sajadi-jadina bari nyekel microphone. Pas mimiti ditanya ku juri, abdi teu bisa ngajawab sabab saking demam panggungna. Ditambah sisieun panggung aya kakak kelas anu nyurakan wae. Abdi meuni geus hayang nyumput we harita, saking ku erana sabab ngelag rek ngajawab teh.

Emotion: fear
Poé éta manéhna indit ka sakola buru-buru, hudang telat alatan manéhna saré telat lalajo kaulinan maén bal. Sabot nepi ka gerbang sakola, manéhna bingung jeung éra.
Kuring poho yén saragam béda poé éta. Kuduna mah make baju batik, teu sadar masih make baju bodas jeung biru (masa SMP). Pura-pura aya nu katinggaleun jeung pamit ka satpam sakola, kuring nyokot sapedah deui ka imah jeung ganti baju. Langsung ngusir indit ka imah. Hiji mangsa guru dititah datang ka hareupeun kelas pikeun migawé soal-soal dina papan tulis. Nalika kuring nepi ka hareup, pikeun sababaraha alesan kuring teu bisa ngajawab. Pikiran kuring kosong, kuring ngan inget yen komik Chinmi (Kunfu Boy) poho nempatkeun kana laci. Abdi henteu tiasa ngajawab patarosan deui, tapi ku guru kuring mendakan kuring maca komik di kelas. Untungna, komik kuring dirampas sareng kuring paling seueur pe-er ti babaturan kuring anu sanés. balukarna teu fokus jeung begadang ahirna kuring ngalaman eta pangalaman.

Emotion: shame
Nikah teh mangrupakeun penyempurna ibadah. Jadi, mun tos nikah mah ibadah urang teh mendekati sampurna. Nikah teh ngahalalkeun nu haram, ngahijikeun nu papisah, jeung nyatukeun dua insan. Tong kudu sieun nikah sabab teu acan mapan finansial, sabab tos nikah mah rezeki teh insyaallah bakal babari. Tong sieun nikah oge gara-gara sieun maharna teu kapeser, sing yakin we mun tos aya niatan mah sagala ge bakal dipermudah jalanna. Komo ieu menuju ka hal nu dianjurkeun. Nikah mah teu kedah ngantosan mapan, da sagalana oge pasti bakal nuturkeun. Tos nikah mah kamana-mana duaan ge janten ibadah, moal deui janten dosa. Ku kituna, yuk ah urang persiapkeun jang nikah, supaya tiasa enggal-enggal nyampurnakeun ibadah jeung dijauhkeun tina sagala maksiat!

Emotion: happy
SOAP (Strategi Pikeun Ngalawan Phobias Akuatik) mangrupikeun usaha terapi
nu ieu ditulis nepi dina artikel ku Jeff Krieger sarta dumasar kana carita ieu. Pasal
judulna "Strategi pikeun Overcoming Aquatic Phobias" tahun 2005 ku ahli dina waktos anu sareng
Pembimbing kaséhatan méntal ieu ngajalajah kumaha kasieun atanapi phobia cai tiasa diatasi ku sababaraha cara. Strategi ieu nawiskeun cara ngaleungitkeun
sieun pikeun jalma anu sieun deukeut atawa di cai dina cara
marahmay. Strategi ieu ngandung cara pikeun ngadeukeutan sareng nyayogikeun lingkungan anu aman
ngarojong palaksanaan pangajaran sacara émosional, mental, jeung fisik. kahadean
Strategi khusus ieu kanggo jalma anu sieun atanapi ngarasa teu aman
sabudeureun atawa dina cai. Sajaba ti éta, maranéhna bakal diwanohkeun laun
ka lingkungan akuatik jeung diajarkeun téknik keur di cai jeung kaahlian pikeun
Wani diajar ngojay

Emotion: fear
Pasti loba kajadian di mana barang leungit di imah kaayaan teu sadar. Aya sababaraha cara ngameh teu mindeng kaleungitan barang di imah. Nu kahiji, nyiapkeun tempat khusus jang nyimpen barang. Misalna konci motor atawa konci mobil bisa diteundeun di gantungan tembok, biasana berupa tempelan ngameh teu ngaruksak tembok. Tapi lamun euweuh bisa oge make paku tuluy di palu. Jadi kategorikeun tiap barang, bisa pakakas hungkul, obat-obatan, jeung sajabana. Nu kadua balikeun deui barang anu geus dipake ka tempatna sewang-sewangan. Misal lamun geus make barang pakakas, balikeun deui ka wadah khusus pakakas. Nu katilu imah kudu ditata, bisa mulai ti nyieun kelompok benda nu sajenis ngameh babari diteangan.

Emotion: happy
Sarerea pasti ngarasa isin. isin ieu bisa boga rupa-rupa sabab. Salah sahiji alesan jalma janten era nyaeta calana anu dianggo ku robek nalika ngalakukeun kagiatan anu tangtu. Sabot calana robek, pasti bakal ngahasilkeun sora anu has, nyaeta "brrruueekkk". Nalika sora dihasilkeun, jalma-jalma di sabudeureun urang pasti bakal ngalieuk ka sumber sora. Sakedapan urang janten pusat perhatian sadayana. Kesang mimiti ngeclak kusabab era anu urang karasa. Awak urang bakal panas jeung beungeut urang bakal beureum ku isin teu kaampeuh. Urang bakal langsung nutupan beungeut urang atawa lumpat ka arah nu urang teu bisa nempo urang. Calana robek bakal ngerakeun pisan upami lumangsung dina momen penting sapertos rapat sareng jalma penting.

Emotion: shame
Diagnosis kacanduan game jeung cara penangananna kudu dilakukeun ku psikolog atawa psikiater. Tapi kolot jeung guru bisa ngagunakeun ciri nu kahiji dina diagnosis kacanduan game jang apal apakah jelema nu dieukeutna kacanduan game atawa henteu. Ciri nu babari dikenali nyaeta jelema nu kaleungitan kontrol ngeunaan prilaku maen game. Misalna, bisa langsung nanya ka jelema eta langsung. Salian ti eta, kuesioner oge bisa dijadikeun alat bandu skrining, ku make patokan skor di luhur 22 asup kana kategori kacanduan game. Lamun jelemana teu hayang indit ka psikolog atawa psikiater, teu kudu dipaksakeun. Lamun jelema eta teu hayang ngeureunan maen game, kudu kahade sabab jelema nu kacanduan game bakal ngambek jeung bisa boga prilaku nu agresif.

Emotion: sad
Rezeki jeung takdir hirup kahareup na eweuh anu apal bakal kumaha. Matak urang jadi jelema teu meunang agul ku payung butut kanu ayeuna di lakonan kusabab kahareupna bakal robah. Misalna aya dina hiji tongkrongan pamuda di lingkungan imah, didinya rata rata pamuda na di garawe di pabrik pabrik gede maranehna geus biasa mawa motor anu alus kusabab gajihna anu gede. Harita manehna erek touring babarengan, kabeh anu tinggal di lingkungan eta di ajakam kecuali aya pamuda anu di gawena saukur nyopiran angkot. Pamuda ieu di remehkeun kusabab pagaweana tara di ajakan kumpul jeung di tanya pandapatna di perlakukeun teu adil di tongkrongan eta, pamuda eta saenggeus apal di perlakukeun kawas kitu tangtu teu tarima manehna langsung manggihan jeung nanyakeun kunaon manehna di perlalukeun teu adil padahal lamun soal touring manehna oge mangpu boga duit.

Emotion: angry
Bobogohan mangrupakeun salah sahiji hal anu dilarang dina ajaran Islam, sabab dianggap sebagai bentuk zina. Zina teh mangrupakeun perbuatan dosa besar dina Islam, nu ganjarannana pasti dibales di dunia jeung akhirat. Dosa zina bakal ngajauhkeun hal nu kuduna dibenangkeun ku urang, jadi kalah ngajauh ti urang. Oge bakal nyusahkeun kahirupan urang di dunia jeung akhirat. Dosa zina di dunia nyaeta diantarana disesahkeun dina sagala urusan, dijauhkeun tina kaberkahan, dijauhkrun tina nikmat ibadah, jeung sajabana. Mun dosa di akherat mah bakal diasupkeun ka naraka salila mangpuluh rebu taun. Naudzubillahi mindzalik, ulah nepi ka kaalaman ku diri sorangan. Jauhkeun tina sagala rupa dosa, minimalisir dosa nu geus dipiboga.

Emotion: fear
Teu saeutik para pendaki zaman ayeuna mah make calana nu ukuran na pas pisan jeung body. Beda jeung baheula nu resep kana ukuran gombrang tibatan pressbody. Tah hal ieu teh nyebabkeun oge lobana kasus calana sobek saat pendakian. Salian ukuran na nu ngepas pisan jeung sapean, calana nu bahan na ipis atawa heuras teuing ge bakal ngamudahkeun proses sobek mun ngalengkah na badag teuing. Jadi, mun rek naek gunung teh mending pertimangkeun bahan calana jeung ukuran na oge. Sabab salian nyegah sobek, oge supaya minuhan unsur kanyamanan. Jadi, mun rek naek gunung, yuk siapkeun pakean nu bener jeung nyaman supaya teu sobek ti tengah pendakian!

Emotion: shame
Basa keur pelajaran matematika, siswa dititah saurang-saurang kahareup ngerjakeun soal nu geus diberekeun ku guru di papan tulis. Soalna mah acak jeung dadakan, jadi urang teu bisa ngitung heula pas masih keneh diuk di bangku. Awalna mah urang pede, lantaran soal-soal nu geus diberekeun teh bisa ka jawab, tapi pas giliran urang kahareup teuing kunaon eta mah pikiran teh ngeblank. rumus-rumus nu geus aya dina otak teh saharita ngaleungit. Sigana mah pedah urang geumpeur jadina kitu. Pas maju kahareup urang cicing siga patung bari surangah-serengeh era teu bisa ngerjakeun. Nepika diseungseurikeun ku babaturan sakelas, urang langsung diuk deui ka bangku. Soal nu urang dikerjakeun ku batur.

Emotion: shame
Rasa sieun nu keleuleuwihi bakal nyieun jurig bungah jang ngaganggu urang salaku manusa. Ngan, rasa kawani nu kaleuleuwihi oge bakal nyieun jelema jadi sombong, jadina saolah-olah bisa ngalawan jurig. Alusna mah pas ninggali jurig urang ulah sieun teuing jeung wani teuing. Hal ieu kudu dilakukeun pas ninggali jurig ngameh pikiran tetep bisa tenang jeung fokus, jadina teu ngaganggu dina ayana jurig nu aya di sabudureun urang. Sanajan ku tetep tenang jeung fokus bisa nyieun urang ngarasa teu diganggu ku jurig, tapi leuwih alus deui pas ninggali jurig tetep maca doa sakaligus menta panyalindungan ka Allah. Ku panyalindungan ti Allah, urang tetep ngarasa wani nu teu kaleuleuwihi.

Emotion: surprise
Waktos harita kuring rek operasi tumor. Abdi sanés jalma anu sieun rumah sakit sareng jarum, kuring henteu kantos dioperasi sateuacanna, janten panginten operasi dina bius umum henteu masalah, sanaos kolot kuring hariwang.Nalika di kamar operasi, perawat nyarios kuring bakal ngagunakeun dua jinis obat bius. Pas disuntik obat bius heula, teu karasa nanaon, masih sadar. Teras perawat nyarios, "Ieu badé rada nyeri," sareng nyuntik kuring kalayan bius kadua. Sareng karasana mimitian ti sirah kuring teras nyebarkeun kana beuteung kuring, kuring karasa nyeri sareng panas pisan. Ieu ngan lumangsung pikeun 2 detik, lajeng abdi leungit memori abdi.
Kuring teu apal prosés kuring nutup panon kuring, ngan teu apal nanaon. Hal salajengna anu kajantenan nyaéta kuring hudang tina operasi kalayan nyeri anu parah dina situs bedah kuring. kulit, daging jeung jaringan handapeun kulit nu karek dibeulah sarta jaitan tétéla jadi bener nyeri. Atoh, nyerah, teu hayang dibedah deui. nepika kiwari kuring sieun pisan mun operasi deui.

Emotion: fear
Rachel kacida ambekna manéhna klakson nyaring dina mobil. Sabada ngaliwat mobilna, Rachel kacida reuwasna sabab mobil milik Tom Cooper (Russell Crowe) eureun di gigireun mobilna. Sanajan kitu, Tom boga niat alus pikeun ménta hampura pikeun omission na saméméhna. Rachel, nu geus bangor, nampik hampura Tom. Rachel henteu terang yén Tom mangrupikeun jalma anu sadis sareng bahaya pisan. Balukarna, Tom terus nuturkeun Rachel jeung Kyle, malah terus ngancem Rachel sangkan maéhan jalma nu pangdeukeutna, kaasup anakna. Tom, nu junun nyokot HP Rachel, mimiti papanggih hiji-hiji jalma pangdeukeutna Rachel, salah sahijina pengacara Rachel. Tom, anu mimitina nyamar jadi sobat heubeul Rachel , lajeng sadis  jeung brutal maéhan pangacara di réstoran. gara-gara macet.

Emotion: angry
Tilu hal nu bisa dilakukeun supaya barang bawaan teu ngundang maling di tempat umum. Nu kahiji nyaeta simpen tas bawaan di hareup, ulah digandong. Rek tas leutik atawa gede ge mending teundeun di hareup supaya teu bisa dijambret. Nu kadua nyaeta ulah neundeun hape dina saku, teundeunna dina tas nu jero jeung bumi. Ulah nepi ka ditenteng dina leungeun. Nu katilu nyaeta simpen duit ulah dina dompet hungkul, tapi duakeun dina saku calana oge. Supaya mun leungit dompet teh aya keneh serepna dina saku. Tuluy make aksesories ge nu sawajarna we, ulah sok ditembongkeun sabab bisa ngundang jambret atawa maling komo di tempat umum mah.

Emotion: shame
Abdi pernah ngalaman hal paling sedih dina hidup abdi, nyaeta teu katampi beasiswa bidikmisi. Padahal eta beasiswa teh hiji-hijina harapan abdi supaya tiasa kuliah. Pas pengumuman beasiswa ternyata abdi teu lolos. Abdi sempet ngarasa sedih jeung ngarasa bingung kumaha abdi bisa mayaran biaya kuliah, sabab orang tua ge teu gaduh artos. Tidinya abdi ngadoa terus-terusan, bari jeung yakin bahwa bakal kenging beasiswa nu sanesna. Selang sababaraha bulan ti harita, alhamdulillah aya jawaban. Abdi katampi janten penerima beasiswa bidikmisi tambahan. Alhamdulillah teu bingung deui ayeuna mah. Tah ku kitu,a urang kudu yakin mun ngadoa teh ulah satengah-satengah, supaya dikabulkeun na oge maksimal.

Emotion: sad
Pas ngadangu kabar yen idola kuring bakal datang ka kota tempat abdi cicing, abdi langsung atoh pisan lantaran ieu janten hiji-hijina kasempetan kanggo kuring tiasa papanggih jeung manehna. Abdi ngarencanakeun nyusul manehna ka bandara teras masihan sababaraha hadiah kanggo anjeunna. Ti peuting keneh abdi tos pak pik pek masak ieu itu jeung nyiapkeun kado kanggo dibawa ka bandara. Abdi teu tiasa bobo lantaran teu sabar hoyong geura panggih jeung manehna. Abdi oge ngangge acuk anu pang sae na jeung mawa kamera supados engke potona alus. Sajam saacan manehna datang abdi tos ngantosan di bandara, abdi atoh pisan pas manehna narima hadiah ti kuring jeung hoyong diajak poto.

Emotion: happy
Numpak kendaraan nu remna blong teh pasti sieun pisan. Upami urang nu mawanan urang tiasa rewas sawaktos rem teh teu berfungsi urang janten kudu mikir gancang kumaha carana ngerenkeun kendaraan nu urang bawa. Tur urang oge tangtos sieun ngabahayakeun jalmi sejen nu sarua numpak ieu kendaraan. Sanes nu numpak kendaraan hungkul nanging jalma sejen nu keru di jalan ge tiasa janten korban ka tabrak. Upami urang janten panumpang di kendaraan nu remna blong urang tangtos hariwang, hanjelu, tur teu tiasa walakaya. Urang ngan tiasa ngadua ngarah urang, kabeh jalmi nu numpak, tur nu di jalan tiasa selamet teu nikakeun cilaka. 

Emotion: fear
Papanggih jeung artis oge kudu aya etikana, ulah nepikeun ka kubakat bungah jol gogorowokan. Ieu bisa nyieun teu nyaman artisna. Nu kudu dilakukeun lamun papanggih jeung artis, nu kahiji kudu kalem ulah geumpeur sabab lamun geumpeur bakal hese gerak. Nu kadua seuri, seuri ieu nunjukkeun lamun urang keur bungah bisa panggih manehanana. Nu katilu henteu gogorowokan, sanajan emang bungah pisan nepikeun hayang nangkeup si artis. Tapi ulah kamalinaan teuing. Nu kaopat mere jarak jang si artis, sabab pasti manehna butuh istirahat atawa boga kapentingan sejen. Nu kagenep kudu ngarti kana situasi, ulah nepikeun ka ngudag-ngudag si artis jeung menta foto bari maksa, bisa wae manehanana keur buru-buru atawa keur henteu mood.

Emotion: happy
Basa nuju kempel sareng rerencangan dina villa abdi dihereuyan ku rerencangan abdi. Poe eta abdi bobo deui saatos sholat subuh lantaran masih keneh tunduh kusabab pas wengi bobona wengi teuing. Abdi gugah tabuh tujuh teras ka luar kamar teras nyandak cai dina galon. Di meja tos aya dahareun kanggo sarapan, abdi langsung emam nyallira. Pas tos rengse, abdi langsung ngumbah wadah tilas emam. Pas abdi ka luar abdi bingung naha teu aya sasaha. Padahal urang sadayana mondok opatan, tapi teu araya dimamana, pas ku abdi ditelepon, epekteh hapena ditinggalkeun dina hiji kamar, pas abdi asup ka kamar abdi langsung reuwas lantaran maranehna langsung kalaluar tina kamar eta.

Emotion: surprise
Ieu sababaraha lengkah anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngatasi era gaduh hutang anu ageung. Profesional kauangan tiasa ngabantosan anjeun nungkulan hutang sareng masihan nasehat ngeunaan cara ngatur kauangan anjeun langkung sae. Nyiptakeun rencana pembayaran anu realistis tiasa ngabantosan anjeun nyumponan kawajiban hutang anjeun sareng nunjukkeun yen anjeun serius ngeunaan masalah ieu. Fokus kana kumaha carana nungkulan hutang anjeun sareng henteu kana masalahna sorangan. Ieu tiasa ngabantosan anjeun ngarasa langkung positip sareng masihan anjeun energi pikeun ngatasi masalah anjeun. Émut yen hutang tiasa kajantenan ka saha wae sareng teu kedah era gaduh eta. Fokus kana solusi sareng ngamimitian jalan pikeun stabilitas kauangan. Candak pelajaran tina masalah hutang anjeun sareng pak pangalaman eta pikeun nyandak kaputusan kauangan anu langkung sae di hareup.


Emotion: shame
Balik ti kampus abdi numpak angkot teras ningal aya hiji motor anu nuturkeun angkot nu abdi tumpakan. Lamun ningal ti kalakuanna mah sigana manehna nuju mabok lantaran cara mawa motorna teh ugal-ugalan pisan. Seeur ibu-ibu anu hariwang ningal motor eta, jaba manehna teu nganggo helem. Masalahna mah sanes karunya ka manehna hungkul, tapi ka jalmi lain di jalan bisi aya nu ditabrak ku jelema gelo eta. Ceuk supir angkot mah lalaki eta teh emang rada sakit jiwa, tapi naha teu aya nu wani ngerenkeun manehna lantaran sieun bisi dinanaonkeun sabab manehna preman. Pas di dekeut lampu merah manehna kalahkah maju, teras katabrak ku mobil ti arah kenca. Abdi sareng ibu-ibu di angkot langsung reuwas. Seeur jalmi anu turun kanggo ningal kondisi jalmi eta anu tos ngagoler di tengah jalan.

Emotion: fear
Rerencangan abdi tos lila ngalaman nyeri dina hirungna, manehna gaduh panyawat sinus. Pas diparios ku dokter manehna asalna diubaran ku cara terapi ubar salila kurang leuwih sabulan sabari ditingal oge kumaha kondisina ku ronsen. Pas atos dironsen, hasilna nyaeta manehna kedah dioperasi. Manehna sabenerna tos nyangka tungtungna bakal dioperasi. Tapi angger we manehna sieun lantaran ieu janten pangalaman kahiji manehna dioperasi. Tapi manehna oge teu asing deui jeung operasi lantaran mamahna kantos diperasi sinus oge. Manehna oge hariwang lantaran operasi anu dilakukeun dina hirung tangtos leuwih rumit lantaran hirung teh ukuranna leutik, teu sapertos beteung anu badag, pasti resikona oge leuwih badag. 

Emotion: fear
Undian teh dina perusahaan utamana bank teh geus siga acara tahunan. Unggal taun pasti di ayakeun keur nasabah na. Hadiah na aya loba ti anu laleutik nepi ka hadiah utama na nyaeta mobil. Biasana hadiah ieu di pilih ka  nasabah anu aktif lain ka nasabah anu boga tabungan duit loba. Pernah urang ningali yen aya teteh teteh anu meunang mobil tina undian bank, maneh na teu sangka sabab saldo na rekening na saukur sababaraha ratus rebu. Tapi maneh na ujug ujug di bejaan yen maneh na meunang mobil, teteh teteh ieu reuwas teu percaya tuluy datang ka bank na. Didinya karek si teteh percaya saenggeus di jelaskeun ku patugas na.

Emotion: surprise
Teu bisa ngajawab patarosan di hareupeun loba jelema bisa nimbulkeun rasa era nu kuat pisan ka batur. Hal ieu utamana kajadian ka urang nu ngarasa kurang percaya diri dina ngajawab patarosan atawa teu nyiapkeun diri nu bener saacanna. Salian eta, rasa era oge bisa beuki parah mun patarosan nu aya hubungan jeung topik atawa bidang nu kuduna urang kuasai, siga dina presentasi atawa seminar. Penting jang diinget mun teu bisa ngajawab patarosan di hareupeun loba batur lain artina urang henteu pinter atawa henteu kompeten dina bidang nu kurang kuasai. Loba faktor nu mangaruhan siga faktor lingkungan, situasi nu ngamunculkeun rasa tegang, jeung kapercayaan diri nu kurang. Ku sabab kitu, penting jang urang kanggo nyiapkeun diri sacara bener saacanna, siga maca atawa belajar topik nu bakal dibahas.

Emotion: shame
Basa nuju jalan-jalan di tempat ulin. Abdi sareng adi nuju bade meser tiket wahana. Lantaran nuju nelepon, abdi miwarang adi abdi kanggo meser tiket nyaeta cicing di tukangeun bapa-bapa supados teu beakeun tiket lantaran seeur jalmi anu hoyong naek wahana eta. Teu lila datang budak leutik anu miheulaan adi kuring. Abdi teu tarima manehna miheulaan batur. Abdi teu resep sanes lantaran adi abdi dipiheulaan batur, tapi abdi emang teu resep ka jalmi anu sok miheulaan batur, komo eta budak leutik keneh, lainna diajar cara baris ti leutik kalahkah diajarkeun miheulaan batur. Abdi langsung  nyamperkeun eta budak leutik sabari nitah manehna balik ka tukang.

Emotion: angry
Zaman ayeuna mah sabab bisa praktis bula beuli teh jadi sok mindeng meuli ngaliwatan online shop, tapi teu nyangka hiji waktu mah papanggih jeung babaturan pas manehna jadi kurir di salah sahiji ekspedisi. Pas ninggali dina keterangan ngaran kurir nu bakal nganteurkeunna, urang rada curiga soalna baheula boga babaturan SMP nu ngaranna sarua, jeung ngaranna unik jadi asa teu mungkin mun aya nu nyaruaan. Ku urang ditutungguan weh tuluy, da sieunna nu narimana indung urang, mun kitu mah engke urang teu bisa ninggali jeung mastikeun eta bener babaturan urang. Pas geus nepi kurirna manehna di helem bari di masker, tapi masih katinggali dina awakna. Malah manehna nu nyapa tiheula, "Eh imah teh didieu gening". Urang reuwas berarti bener tebakan urang tatadi teh, "Eh Hudan nya?" Geus kitu urang lanjut ngobrol sakeudeung da manehna kudu tugas deui. 

Emotion: surprise
Poé éta kuring balik ti imah babaturan, sanggeus ngerjakeun tugas kuliah nepi ka soré. Turun tina beus, kuring sadar aya anu nuturkeun kuring ti tukang. Sabenerna kuring sieun pisan, sabab kuring mawa barang-barang anu penting, sapertos hapé, dompét sareng laptop. Sieun eta copet teh bakal maok kantong kuring. Kuring nyimpen kantong kuring di hareup awak kuring sarta nangkeupan pageuh. Kuring ngarasa yén jalma anu nuturkeun kuring beuki ngadeukeutan. Kuring ogé jadi leumpang beuki gancang ka imah, tapi imah kuring masih dua blok, kuring sieun katangkep ku nu nuturkeun kuring. Katingali hareupeun kuring teh aya masjid jeung aya Ustad jeung sababaraha bapa keur ngarumpul di masjid. Kuring langsung lebet ka masjid supados aman teu tuturkeun deui, sakalian kuring oge bari sholat Isya didinya. Nalika kuring ningali deui ternyata anjeunna geus teu aya, tungtungna kuring balik ka bumi sareng bapa-bapa tadi.

Emotion: fear
Jaga kabersihan nalika nyiapkeun tuangeun.
Naha? Kuman nu aya dina dahareun jeung inuman nu kacemar bisa asup kana awak anjeun sarta nyieun anjeun gering.
Saran para ahli kaséhatan:
Saméméh nyiapkeun dahareun, ngumbah leungeun Anjeun tuntas ku sabun jeung cai salila sahenteuna 20 detik. b Gosok tonggong leungeun, antara ramo, jeung wewengkon handapeun kuku ramo. Lajeng, bilas leungeun Anjeun tuntas tur garing aranjeunna tuntas.
Anggo cai sareng sabun pikeun nyeuseuh piring, papan motong sareng alat masak sanés anu bakal dianggo. Ieu mangrupakeun ide nu sae pikeun ngagunakeun papan motong misah pikeun naon nu peryogi masak na naon teu kedah.
Ngumbah sakabeh sayuran jeung bungbuahan tuntas, utamana lamun perkebunan di wewengkon Anjeun watered ku cai nu geus kacemar ku kokotor.

Emotion: disgusted
Upami anjeun ngarasa peryogi bantosan upami aya kulawargi tos aya nu pupus  cobian angkat ka dokter pikeun solusi. Iraha anjeun kedah ngabahas sareng dokter? Sahenteuna, aya sababaraha gejala anu tiasa katingali: 1. Kasesahan ngalaksanakeun kagiatan sapopoé. -2.Perasaan kaliru atanapi nyalahkeun diri pikeun maotna anu dipikacinta. 3. Rarasaan anjeun teu boga tujuan hirup. 4. Leungitna sumanget pikeun ilubiung dina kagiatan sosial. 5. Ngahayangkeun diri kuring ogé maot, sareng. 6. Ngarasa yén hirup henteu aya hargana upami teu aya anu dipikacinta. nah arurang kudu emut yén kaleungitan jalma anu dipikacinta sanés hartosna hirup anjeun mungkas, tapi éta bakal ngajantenkeun bédana dina kahirupan anjeun.

Emotion: sad
Sapasang suami istri, John jeung Sarah, hirupna sibuk jeung stres. Aranjeunna kerja keras pikeun nyumponan kabutuhan, tapi aranjeunna oge resep balanja. Aranjeunna mindeng meuli kamewahan teu perlu jeung meakkeun duit kana hal teu penting. Teu lila sanggeus eta, John jeung Sarah sadar yen maranehna geus boga hutang badag. Aranjeunna teu tiasa mayar tagihanana sareng mimiti nampi surat panginget hutang ti bank sareng kartu kiridit. Hiji poe, John jeung Sarah indit ka pesta ulang taun sobat maranehanana. Aranjeunna ngobrol sareng sababaraha urang sareng salah sahiji babaturanana naroskeun ngeunaan kaayaan kauanganna. John jeung Sarah ngarasa era pisan jeung teu genah. Aranjeunna ngarasa saolah-olah sadayana panon aya dina aranjeunna sareng aranjeunna janten pusat perhatian anu teu dihoyongkeun. Aranjeunna ngarasa tekenan pisan sareng ngarasa henteu tiasa nampilkeun diri kalayan leres dina pesta eta.

Emotion: shame
Tips ngaleungitkeun kasedih sabab jauh jeung babaturan. Nu kahiji nyaeta jaga komunikasi. Komunikasi teh jadi salah sahiji hal penting anu bisa ngajalin jeung ngajaga silaturahmi. Komo jeung babaturan jauh mah kudu pisan dijaga komunikasi teh. Jaga komunikasi bisa oge lewat chattingan di Whatsapp atawa bisa oge lewat video call. Nu kadua nyaeta panggih dina waktu luang. Tah, mun gaduh waktu luang, alokasikeun jang papanggih jeung babaturan urang, sabab urang teu apal iraha deui jeung salila kumaha bakal amprok deui na. Ku kituna, mun aya waktu luang, utamakeun jang manggihan babaturan. Nu katilu nyaeta ulin bareng. Tah mun geus amprok, ajakan ulin bareng supaya boga momen deui.

Emotion: sad
Kasus pembullyan di sakola teh makin marak pisan jeung pasti aya unggal sakola jeung unggal angkatan. Biasana nu ngabully teh boga kasieun sorangan sabab kaunggulanna kaelehkeun kunu dibully. Ngabully na teh bisa dina bentuk naon wae. Kadang mah ngarusak barang bawaan, ngarusak pakean, ngagalakan dina sikap sapopoe, malahan mah aya nu kablang parah jiga ngurung di toilet, ngurung di jero kelas, jeung sajabana. Nu ngabully mah biasana wani sabab boga bakcingan anu berpengaruh di sakolana. Nu ngabully ge sok tara boga rasa nyaah atawa rasa empati, tuluy we hayang na teh nyiksa jeung ngabully batur, teu paduli rarasaan batur nu dibullyna kumaha.

Emotion: fear
Janten kuring gaduh toko biasa anu ngajual buku bekas caket kampus. Ampir unggal bulan kuring ka ditu neangan buku nu langka. Di toko aya rak nu pinuh ku buku-buku nu teu dijual. Ieu ngandung buku tina koleksi bapana nu boga toko buku. Buku-buku anu henteu dijual biasana buku-buku citak anu lami/lami sataun sareng aya anu henteu dicitak deui. Sabot aya di dinya, kuring anteng ménta buku nu aya dina rak koleksi. Kuring nanya lamun buku dina rak keur dijual komodeui ceunah si bapa na geus maot. Ceuk si putra, naon nu aya dina rak dijual, sarua jeung nu numpuk dina méja. Hargana oge sami 30 - 35 rebu. Tanpa mikir, kuring langsung meuli buku Arus Balik ieu. Isukna kuring dijual dina Twitter. Kuring ogé nawiskeun dina kolom komentar sababaraha panulis Indonésia. Kuring netepkeun harga 2,5 juta. Abdi henteu terang upami aya anu nego sareng nguruskeun harga 2,1 juta. Nu meuli buku ieu téh pagawé di hiji penerbit. nah alhamdulilah ti buku harga 35 rebu bisa jadi 2.5 juta rezekimah moal kamana

Emotion: happy
Nuju alit mah abdi kantos ngaleguk madu asli sabotol aqua. Alhasil abdi tilu poe tilu peuting teu tiasa hudang tina kasur. Mabok madu teh mantak lieur pisan jeung hareeng kana awakna ge. Da basa nuju alit mah teu apal tea sugan teh minuman biasa we. Pun mamah harita meuni hariwangeun pisan, bilih abdi kunanaon. Tapi untungna beres tilu poe mah damang jeung bisa ulin deui jeung babaturan. Tah, ti kajadian eta abdi alim deui nuang madu, komo mun madu asli mah. Asa kabayang-bayang wae leneng na teh. Mantakna, pami samemeh barang ema teh kudu tataros heula ka orang tua, tong asal jangji emam wae. Jeung deuih tidinya abdi diajar supaya leuwih bijak dina milih tuangeun termasuk takeran nana. 

Emotion: sad
Sieun maot pas rek ngajalani operasi. Lantaran operasi mindeng dianggap salaku pangalaman nu ngancam hirup ku sabab ngalibatkeun resiko jeung ketidakpastian. Aya sababaraha hal nu bisa dilakukeun jang mengatasi rasa sieun lantaran sieun maot pas keur ngajalankeun operasi. Nu kahiji urang ngomong jeung dokter ngeunaan resiko operasi jeung kumaha dokter bakal mengatasi unggal masalah nu bisa wae kajadian salila operasi. Nu kadua urang nyiapkeun diri jeung milu kana saran dokter ngeunaan pola dahar, penggunaan obat-obatan, jeung aktivitas fisik saacan operasi. Nu katilu urang sok ngomong jeung kulawarga atawa babaturan deukeut jang meunangkeun dukungan jeung ngurangan kasieun urang. Nu terakhir gunakeun teknik pernapasan jeung meditasi ngameh mantuan nenangkeun pikiran jeung ngurangan rasa sieun samemeh operasi.

Emotion: fear
Kasus bullying jadi salah sahiji kasus nu loba ditemukeun di Indonesia. Bullying teh makin kadieu main kacau rupana, malahan aya nu nepi ka ngabahayakeun nyawa. Bullying teh kudu na mah bisa dikendalikeun bahkan diminimalisir. Dampa tina terjadina bullying teh nyaeta ngena pisan kana kasehatan mental sasaorang. Nu geus kena bullying mah pasti ngarasa hirupna teu berguna, ngarasa yen manehna teu boga harapan dina kahirupan, jadi sacara teu langsung mawa pangaruh buruk kana pikiran jeung mentalna. Komo tina segi mental mah, nu kena bullying pasti we ngarasakeun kasepian, kajenuhan, kasedihan jeung sajabana nu bakal jadi stres atawa depresi mun teu dikendalikeun mah.

Emotion: fear
Beres murak celengan, urang ngajak Neng Alwi ulin ka Alfamart, itung-itung buruh sabab salila ieu nu ngasupkeun duit kana celengan teh ku manehna. Bungah sakaligus teu nyangka duit recehan urut pamulangan lamun dikumpulkeun geuningan loba oge, komo lamun nyengcelengan duit kertas. Tapi di sisi sejen bingung, sabab duit receh kumaha ngabalanjakeunna. Iseng nulis dina status sosmed, loba nu nyarankeun nukeur di Alfamart atawa di pom bensin. Tapi tungtungna mah urang nukeurna ka driver Gojek, iseng-iseng di grup Facebook Gojek nulis status, apekteh aya nu hayang nukeurkeun. Geus jangjian si driver gojekna datang ka imah bari mawa duit kertas nu totalna Rp 1.000.000. Ku urang duit recehna geus dibungkusan kana plastik jeung ditulis nominal totalna, tuluy titah driver gojek supaya diitung deui. Tapi manehna percayaeun da langsung ngaleos balik.

Emotion: happy
Gagal teh hal wajar jeung pastina oge mindeng dialaman ku kabeh jelema. Gagal kudu dijadikeun kasempetan jang hudang deui tuluy respon cara nyanghareupanana. Aya sababaraha kagagalan, nu kahiji gagal tina hubungan percintaan. Ieu mindengna lamun teu boga komitmen, beda prinsip, teu cocok, jeung sajabana. Kadua, gagal dina pendidikan. Aya nu putus sakola, kuliah, aya oge nu nepi dikaluarkeun ku sakolaan atawa kampus. Nu katilu, gagal dina hal pagawean. Loba nu di PHK, bangkrut, nganggur, jeung pasualan-pasualan ekonomi sejenna nu nyieun jelema jadi stres jeung nepikeun ka depresi. Nu terakhir gagal dina hal kulawarga. Loba kulawarga anu acak-acakan pedah papisah atawa ngalakukeun kekerasan, ieu hal nu paling pisan kajadian.

Emotion: sad
Dina kahirupan sapopoe, selingkuh sinonim jeung teu jujur ​​dina hubungan romantis, boh bobogohan jeung nikah. Kecap selingkuh (kafir/selingkuh) biasana ngingetkeun urang kana kabiasaan hubungan jeung jalma ka selingkuh bisa lumangsung alatan faktor kayaning kurangna kantétan emosi ka pasangan, teu bisa nangtukeun wates sosial jeung jalma sejen, masalah eta teh kalawan mitra. Henteu ngan éta, alesan séjén ogé bisa datangna ti trauma budak leutik nepi ka kecanduan seksual. Salaku salah sahiji resiko nu kudu dihindari dina hubungan, hal anu penting pikeun anjeun ngartos rupa alesan jalma curang dina hubungan. Kalayan pangaweruh ieu, anjeun tiasa mendakan langkung jero naha pasangan anjeun gaduh kacenderungan anu tangtu anu berpotensi zinah.Korban anu pernag ngalaman di salingkuhan the mimiti na pasti ambek pisan jeung kuciwa tap kaditu na geus bisa nariima yen artina eta lain jelema anu bageur. Salingkuh teh parbuatan anu di murkai ku Allah, salingkuh teh salah. Lamun urang ngamimitian sesuatu ku cara anu salah tungtuna moal bakal bisa hirup bagja.

Emotion: angry
Tips supaya tabungan urang teu kaganggu ku kaperluan sejen. Nu kahiji nyaeta urang kudu konsisten nabungna, ulah nepi ka kagoda meser barang nu sabenerna kurang penting. Tuluy utamakeun target urang, target nabung ieu teh pake eser naon, tah kudu dipentingkeun. Terus nabungna mendingan ulah di imah, tapi nabung ka bank. Jadi, sapoe-sapoe na teh ngumpulkeun acis tabungan, tah saminggu sali setorkeun ka bank. Tujuanna supaya urang ge bisa ngontrol tabungan urang nyalira. Nu kadua urang kudu musatkeun atawa fokuskeun hasil tabungan eta kana terget. Misal, mun tabungan urang tos cukup jang meser motor, sok peserkeun motor da butuh, pami tos kitu mah mulai deui nabung ti nol kangge kaperluan salanjutna.

Emotion: happy
Di tempat wisata oge mindeng kajadian ditutur-tutur ku orang asing. Awalna mah maranehna teh ngjualan produk, urang geus nolak tapi tetep ditutur-tutur. Nepikeun pas rek difoto oge, eta nu nutur-nutur teh masih keneh. Nepi akhirna mah urang kapaksa meuli daganganna, da sieun mun teu dibeuli bakal tuluy nutur-nutur, jeung ngarasa teu nyaman deuih urangna mun ditutur-tutur kitu teh. Bener weh pas geus dibeuli mah, manehna langsung indit, padahal mah teu butuh produkna tapi demi kanyamanan jeung ngameh aman jadina dibeuli weh. Saberes eta mah mun aya penjual sejen nu nutur-nutur deui sok diomongan da geus meuli tadi ka si emang itu.

Emotion: fear
Upami urang ngarasa dituturkeun sawaktos keur lempang aya babaraha cara nu tiasa urang lakukeun. Kahiji nyaeta tetep tenang. Ulah nika urang katempo panik, upami panik urang teu tiasa berpikir jernih tur ngalakukeun perkawis-perkawis nu teu diperyogikeun. Perhatikeu kaayaan sakuriling urang, upami kaayaan sakuriling tiiseun urang tiasa indit ka tempat nu rame perhatikeun oge ciri-ciri jalma nu nuturkeun urang sugan wae diperyogikeun pikeun ngaidentifikasi upami jalma eta teh palaku kriminal. Tong nyoo hp sabari leumpang kusabab ieu teh rawan pisan pikeun urang janten korban pencopetan. Tong mineng teuing nempo ka tukang ieu teh tiasa nyieun jalma nu nuturkeun urang ngarasa kanyahoan tur bakal leuwih gancang ngalancarkeun aksi kriminalna. Tur siap-siap pikeun ngalawan nganggo naon wae nu aya disakitar.

Emotion: fear
Mun aya orang asing nu nuturkeun usahakeun urang ulah kaluar ti tempat anu rame, atawa mun pas keur perjalanan balik ka imah, urang ulah waka asup ka imah. Usahakeun mah puputeran heula ngarah nu ngingintil tadi teh teu apaleun imah urang dimana, sabab mun geus apaleun teu nutup kamungkinan manehanana bakal balik deui sabab geus apal imah urang. Kitu oge urang ulah cicing di tempat nu sepi, soalna tempat sepi teh rawan tindak kajahatan. Jeung nu ngingintil tadi pastina leuwih wani dina ngalakukeun aksina. Sanajan urang teu apal manehna aya niat jahat atawa henteu, tapi mun dina kaayaan kitu mah urang kudu tetep waspada.

Emotion: fear
Waktu mimiti digawé, abdi ditugaskeun ka kantor cabang utama. Aya seueur jalma di tempat ieu khususna karyawan kantor tukang. Unit pangrojong ngabagi rohangan di daérah tukang babarengan kalebet pasangan anu ngajabat di unit auditor internal. Batur sapagawean éta hiji awéwé di telat 30s sarta nyekel posisi pamingpin divisi. Abdi ngan saukur nyebat namina A. Ibu A sanes jinis jalmi anu dipikaresep ku rekan-rekan kerja sabab anjeunna sering nyindir, panasaran, sareng sakapeung sombong. Kuring sorangan rada males deukeut jeung manehna sabab baheula manehna mindeng nyebut kuring kurang gaul. Maklum, harita mah salaku buruh kontrakan murah jeung komuter Jakarta-Bogor mah kudu hémat jeung jarang panggih jeung batur sapagawean. Dina hiji poe aya gegeroan di wewengkon back office lantaran babaturan leungiteun majalah Cosmopolitan nu karek dibeuli. Lajeng batur sapagawean humandeuar ngeunaan kaleungitan payung anjeunna geus pernah dipaké. Sarerea nyarios yén aranjeunna sering kaleungitan barang tina lipstik dugi ka sisir. Carita dituluykeun kana anggapan sareng tuduhan jalma-jalma anu disangka, dugi ka tungtungna aya anu mendakan anu leres.

Emotion: shame
Kuring ngiringan kompetisi piano di sakola kuring, sarta dinten ieu sakabeh kolotna bakal datang pikeun lalajo barudak maranéhanana manggung. Kuring parantos latihan sapeupeuting supados pagelaran kuring lancar. Tapi nalika kuring di panggung sareng ningali seueur anu ningalian, kuring ngadadak gugup, sieun kuring henteu tiasa nunjukkeun anu pangsaéna. Ti kajauhan katembong bapa nangtung ngacungkeun leungeun, “Bisa. Tong sieun, bapa aya di dieu.  Puteri bapa pangsaéna, semangat!" ceuk bapa. Saatos ningali bapa, sadaya kahariwang kuring langsung ngaleungit. Kuring narik napas jero tur mimitian maén piano kuring. Bari maen piano kuring bari seuri ngabayangkeun raray bapa. Sarta sanggeus kaulinan kuring réngsé, dulur kabeh narangtung bari kekeprok.

Emotion: fear
Teuing kunaon kuring kacida pisan teu resepna kana sabangsaning nu hanyir - hanyir teh. Misalna, batur mah lamun masak mie instan teh sok dicampur jeung endog, kuring mah tara pirajeunan kabita lantaran geus kabayang bau hanyirna. Dina hiji waktu kuring dipaido ku babaturan pikeun ngawurukan ngaji putrana. Kabeneran harita disuguhan na teh mie instan rebus diendogan. Kuring kacida bingungna. Rek diteda sok sieun utah da puguh kuring mah teu resep kanu hanyir teh. Rek nolak teu wasa bisi nganyerikeun hate babaturan kuring. Antukna kuring ngolo budak babaturan supaya daek nuang eta mie nu disuguhkeun. Alesana kuring karek pisan dahar. Untung na budak teh daek diolo. Kuring salamet tina nganyerikeun hate babaturan kuring.

Emotion: disgusted
Dina hirup ieu pasti aya wae anu ngaranna patepang jeung papisah. Lamun urang papanggih pasti bakal aya waktosna urang pisah. Abdi gaduh rerencangan anu dekeut pisan, nepi ka janten sobat. Ti SMP babarengan wae, SMA oge bareng. Tapi hanjakal pas kuliah urang tau bareng, manehna katarima kuliah di taun 2018, abdi nyusul di taun hareupna. Salami sataun eta urang janten rada jauh, tara ngobrol, jarang patepung lantaran kasibukan urang masing-masing anu geus beda. Tapi urang pasti sok nyempetan waktos kanggo papanggih. Sanajan tara panggih, tapi sakalina panggih teu pernah sakedap, pasti sapoe eun babarengan lantaran seeur pisan piobroleun anu tos disimpen salami urang teu patepang.

Emotion: sad
Karina bungah pisan nalika nampi hasil ujian IELTS anu parantos dilakukeun sababaraha waktos kapengker. Sanggeus sababaraha minggu ngadagoan hasilna, ahirna Karina narima bewara liwat surel yen manehna geus lulus ujian kalawan skor nu nyugemakeun. Karina ngarasa reueus pisan ka dirina nu geus bisa ngahontal cita-citana. Anjeunna parantos ngalatih bahasa Inggrisna pikeun lulus tes IELTS anu penting pisan pikeun anjeunna. Anjeunna terang yen skor anu dimeunangkeun bakal ngabantosan anjeunna neraskeun kuliah di luar negeri. Karina ngarasa bagja pisan jeung ngarasa yen sagala usahana geus aya hasilna. Anjeunna oge ngarasa nganuhunkeun pisan ka sadayana anu parantos ngabantosan anjeunna dina proses diajar sareng nyiapkeun diri pikeun ngalaksanakeun ujian. Sanggeus narima hasil ujian, Karina langsung ngabejaan ka kulawarga jeung babaturanana. Anjeunna ngarasa bagja pisan nalika sadayana muji sareng ngucapkeun salamet kana kasuksesan anjeunna. Karina ngarasa yen kasuksesan anu dihontal nyaeta lengkah anu penting dina kahirupanna. Anjeunna yakin yen kalayan skor IELTS anu nyugemakeun, anjeunna bakal langkung gampang nampi beasiswa sareng neraskeun kuliahna di luar negeri.

Emotion: happy
Panya urang mah di kuliahan teh euweuh deui nu sipatna kawas budak anu sok ngajailan batur. Tapi kabeneran urang boga babaturan nu sok jail. Hiji waktu pas urang sholat di masigit fakultas jeung manehna, urang neundeun kantong di tukang ngarah sarua jeung jamaah nu sejenna da neundeunna di tarukang. Pas geus beres sholat tuluy ka tempat kantong, tidinya urang reuwas sabab seleting kantong urang geus aya tapak anu muka. Bener weh pas ditinggali teh laptop urang euweuh. Urang reuwas sabab eta teh barang anu berharga jeung loba data tugas dina laptop eta. Teu lila babaturan urang mikeun laptopna bari seuseurian, urang teu nyangka manehanana nu nyumputkeunna.

Emotion: surprise
Saatos ngalaman kajadian ieu abdi kapok, moal deui miceun pembalut di mana wae. Pangalaman ieu kajadian pas abdi nuju mondok di villa sareng rerencangan SMA. Abdi nuju teu sholat, ieu mangrupakeun poe ka hiji abdi haid. Lantaran hoream ngagentos pembalut, abdi poho nepika peuting. Pas peuting kuring kapaksa kedah ngagentos pembalut lantaran tos bocor kana calana. Lantaran ku sieun, abdi ngahaja langsung miceun runtah tilas pembalut dialungkeun ka kebon anu aya di luar tina jandela kamar cai. Pas bade kaluar ti kamar cai, andi ningal aya awewe anu ningalikeun kuring, abdi langsung sieun, isukna abdi langsung nyandak deui eta runtah teras diseseuh jeung dipiceun di wadah runtah.

Emotion: surprise
Lantaran tos tilu harian ieu abdi digawe nepikeun peuting, abdi ngan bobo sakedap pisan, eta oge ngan sababaraha jam pas nuju istirahat, lantaran abdi kedah nuntaskeun laporan anu seeur pisan sateuacan gentos taun. Ahirna pas sadaya pagawean tos rengse, abdi dititah balik ku bos, sanes balik ka asrama tapi balik ka imah di kampung, abdi tos dua taun teu balik ka imah kuring lantaran pandemi Covid. Bos tos mesenkeun tiket kanggo balik ka kampung, abdi tinggal datang ka stasion teras nungguan beus datang, tapi lantaran ku tunduh abdi langsung bobo di stasion jeung tinggaleun beus, hudang-hudang abdi langsung tataros, tapi hanjakal beus geus indit ti sapuluh menitan.

Emotion: surprise
Lantaran poho pernah nyimpen dahareun dina kamar, nepikeun saminggon eta dahareun teu didahar. Asalna abdi teu nyadar nyimpen dahareun, tapi sapoe ieu abdi ngambeu bau buruk jeung aya sireum anu datang ka kamar tuluy murilingan hiji keresek, pas abdi buka eta dahareun tos buruk, bau pisan, komo abdi muka eta keresek teu nganggo sarung lengeun. Lebar pisan eta dahareun janten buruk, padahal abdi tadina mah masih keneh hoyong ngaemam, tapi hilap. Abdi langsung miceun eta dahareun sakaligus ngaberesihan kamar lantaran pas keresek dibuka, bau na geus kamamana. Kumaha teu bau, eta dahareun geus jamuran jeung bulukan. Sigana mah lamun teu kanyahoan geus janten bilatung. 

Emotion: disgusted
Waktu keur SMP, kuring ditinggalkeun sorangan di imah lantaran gering jeung kolot kuring kudu indit sabab akina maot, jadi kuring kudu cicing di imah. Kusabab kuring gering, jadi hese pindah jeung teu bisa gerak pisan. Waktu ditinggal sorangan mah biasa wae, tapi lila-lila suasana di imah karasa pikasieuneun lantaran hujan gede dibarung angin kencang jeung kilat. Da baheula mah geus ngadenge carita pikasieuneun dina radio, nu matak lamunan kuring mikir pikasieuneun. Barang bari ngalamun, ujug-ujug kadéngé sora nu ngetrok panto datang ti luar imah. Kulantaran sieun kuring ngaronjat alatan ngetrok panto. Kuring ngawani-wanikeun leumpang ka ruang tamu kalawan leuleuy ningali kaluar jandela manggihan saha nu ngetrokan panto. Tapi kuring ningali eta teu aya jalma anu aya di dinya, anu aya di sabudeureun pakarangan kuring malah leuwih sieun jeung langsung balik ka kamar kuring jeung nelepon kolot kuring pikeun balik ka imah. Bari ngadagoan kolot kuring balik, kuring oge maca Qur'an sangkan teu sieun jeung ahirna kuring sare bari maca Qur'an nepi ka kolot kuring balik sarta ngahudangkeun kuring.

Emotion: fear
Di dinten anu spesial ieu abdi ngadu'a ka Allah sangkan dipasihan kalancaran lantaran dinten ieu abdi bakal jangji ka Alloh bakal hirup dina pernikahan sakali saumur hirup nepikeun maot misahkeun arurang. Abdi tos sababaraha kali menta hampunteun ka kolot supados dipasihan ridho sareng estu. Peutingna abdi nyempetkeun sholat tahajud supados leuwih tenang. Subuh keneh abdi tos dirias teras nganggo acuk kanggo akad. Abdi nyaksian akad sabari ceurik lantaran kabayang beuratna kahirupan nikahan ieu tapi oge sakaligus bagja lantaran ayeuna abdi moal nyalira deui, urang duaan bakal ngadamel kulawargi anu kedah ngajadikeun Alloh ridho ka urang pikeun salamet di dunya jeung akherat. 

Emotion: happy