gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Basa nuju jalan-jalan ka Cirebon, Rian jumaahan di jalan jeung babaturanna. Rian eureun di masjid nu aya di sisi jalan. Rian ngarasa rada aneh sabab nu jumaahan di masjid eta teh cara pakean na sarua kabeh jeung deuih jiga nu rada araneheun ningali Rian jeung babaturanna. Rian teu ngahiraukeun nu ningalikeun, ngan emang rarasaan na rada aneh sabab euweuh nu eureun didinya salian manehna. Tapi Rian geus kagok nuluykeun jumaahan we didinya. Barang geus beres jumaahan nembe maca tulisan dina plang deukeit gerbang yen eta teh masjid umat daarul Islam nu emang dipake khusus jang jamaahna hungkul, biasana oge nu aya hubungan kakulawargaan, jadi teu sambarangan. Karesahan Rian kajawab oge salila jumaahan teh.

Emotion: angry
Nalika kuring leutik, kuring gaduh kajadian anu nyababkeun kuring trauma. Waktu éta, kuring keur ulin bari dahar dihuapan ku mamah. Mamah  indit heula, rek pipis cenah, jadi kuring dahar sorangan. Kuring panasaran ngeunaan stop kontak listrik. Teu nyaho, kuring nyolokkeun ujung sendok kana colokan listrik. Ujug-ujug sakujur awak kuring ngageter ku kejutan listrik, kajadianna lumangsung sababaraha detik sabab mamah ujug-ujug datang sarta narik leungeun kuring ngajauh tina stop kontak listrik. Kusabab kanyeri jeung kareuwas, kuring langsung ceurik tarik bari nangkeup si mamah pageuh. Ti harita kuring sok sieun lamun deukeut kana stop kontak listrik. Kuring oge teu wani nyolok kabel nyalira, kedah sareng mamah atanapi bapa.

Emotion: fear
Tos lima sasih abdi nabung kanggo meser hape. Tos saminggon oge abdi milarian inpormasi tempat kanggo meser hape anu sae. Abdi mutuskeun meser hape di dekeut imah lantaran supados lamun aya masalah tiasa langsung ngadatangan tempat meuli eta. Abdi meser hape iPhone teras nyobian heula sababaraha fiturna sateuacan mayar. Abdi milih hape anu warnana hideung. Abdi oge menta tulung dipang masangkeun anti gores dina hapena. Abdi oge asalna bade meser powerbank sareng casing kanggo ngalindungan hape, tapi ceuk si tetehna aya undian hadiah anu salah sahijina casing atawa powerbank. Abdi langsung nyandak nomer undian, pas dibuka abdi teu nyangka meunang powerbank. 

Emotion: surprise
Nadim teh jalma beresih jeung rapih pisan. Anjeunna resep pisan kana kabersihan sareng karapihan. Manehna sok beberesih jeung beberes kamarna unggal isuk sanggeus hudang. Manehna oge paling rajin meresihan imahna. Anjeunna paling sering bebersih nu ngaranna kamar mandi. Nadim mineng ngabersihkeun kamar mandi sabab ngarasa geuleuh lamun ningali kamar mandi anu kotor jeung jorok, komo deui nganggo eta kamar mandi. Anjeunna sahenteuna hayang ngagunakeun kamar mandi kotor kaluar tina geuleuh. Manehna bakal ngarasa keuheul lamun ningali kamar mandi anu kotor sabab manehna ngarasa eta sarang panyakit jeung loba bakteri. Anjeunna malah bisa ngarasa seueul nalika ningali kamar mandi umum anu jorok pisan anjeunna menta ampun.

Emotion: disgusted
Meunang undian mah kaasup kana kaberuntungan atawa lamun ceuk urang jawa  ngarana bejo. Eweuh sahiji jelema oge anu bakal apal yen bakal meunang undian atawa neangan cara sangkan urang bisa meunang undian panaliti oge eweuh anu bisa ngahitung jeung merkirakeun kaberentungan meunang undian ieu. Lamun nanyakeun carana kumaha sangkan bisa meuang undian jawabana ngan hiji nya miluan, tapi kumaha  bisa kapilih eweuh anu apal kumaha bisa. Aya jelema anu beruntung wae di yogya ngarana bu rusmini 57 tahun di yogya. Maneh na mindeng pisan meunang undian, mulai ti payung, rice cooker nepi ka anu terahir meunang saleda motor ti bank yogya, tapi sangkan geus sering meunang undian, bu rukmini anggeur sok ngarasa reuwas keneh lamun meunang undian.

Emotion: surprise
Basa meunang hadiah umroh tea, urang langsung dibere informasi ku pihak nu ngayakeun undianna mun engke teh bakal dikumpulkeun ti masing-masing regional. Urang nu regionalna Jawa Barat ngumpul di Bandung jeung peserta nu sejenna. Harita rada reuwas da panya teh ngan urang hungkul nu meunang, apek ti regional Jawa Barat oge geus aya sapuluh urang. Geus kumpul kitu arurang di berangkatkeun ka Jakarta. Tapi naek pesawatna mah isuk, jadi dibere tempat sare heula sapoe di Jakarta. Geus kitu, arurang dihijikeun jeung regional sejen, pek teh renyek pisan aya meureun kana 60 orang mah. Ku teu nyangka teh kabeh ditanggung ku undian eta boh eta hotel, tiket PP, jeung sajabana. Ngan ukur nyieun paspor hungkul nu mayar sorangan.

Emotion: surprise
Sacara global, panalungtikan ngalibetkeun 10 rébu jalma anu umurna 13-75 taun. Umur 21 nyaéta umur rata-rata dewasa.
Ieu mangrupikeun umur dimana seueur jalma ngalaman seueur hal dina kahirupanna, parobahan anu sigana ngagaduhan seueur hartos. Sareng dina umur éta aranjeunna bakal sering kenal sareng seueur jalma, sareng tungtungna ngajantenkeun aranjeunna mendakan babaturanana. Awéwé Boga Leuwih Babaturan. Saterusna, ulikan ogé kapanggih bukti yén awéwé boga leuwih babaturan. Katresna boga sahanteuna leuwih ti hiji sobat deukeut. Beda silaturahmi lalaki jeung awewe.. Babaturan awewe jeung lalaki oge beda. Awéwé condong ngobrol ngeunaan loba hal, ti trivial mun serius tur jero. Kontras jeung awéwé, lolobana lalaki jarang ngobrol ngeunaan urusan pisan pribadi jeung babaturan pangalusna maranéhanana. Tapi sanajan sosobatan maranéhanana henteu kasampak jero teuing di luar, éta lain hartosna maranéhna teu boga solidaritas tinggi jeung jalma anu dipikawanoh salaku babaturan.

Emotion: surprise
Mun manggihan petugas SPBU aya nu ngalakukeun korupsi dina ngeusian tanki kandaraan, urang boga hak ngalaporkeun ka perusahaan nana. Sabab sababaraha kali aya kasus ngeusian tankina teh teu ti nol, tapi diakalan jadi saeutik ngeusianna. Mun meunang kajadian kieu, kahiji urang kudu negur jeung mastikeun eta petugas teh bener apa henteu. Nu kadua nyaeta laporkeun ka pihak perusahaan ngeunaan kalicikan petugasna di lapangan. Mending mun sakali, mun jadi kabiasaan kan ngarugikeun pisan ka pelanggan. Nu katilu, jieun laporan ngeunaan identitas pegawena ka perusahaan, mun bisa foto jalmana supaya leuwih pasti, tong poho bukti struk atawa bukti pengisian tankina oge disertakeun.

Emotion: angry
Basa nuju ngiringan acara di Institut Teknologi Bandung, aya doorprize kanggo peserta. Abdi janten salah sahiji peserta anu disebut nami na. Asalna abdi reuwas lantaran teu apal naha beut digeroan ku panitia. Pas abdi ka payun abdi narima hadiah ti panitia nyaeta powerbank merek Miniso. Abdi bener-bener teun nyangka bakal meunang hadiah ieu, tapi alhamduliah oge ieu powerbank kapake pisan. Ukuran na alit janten teu beurat dibawa ka mamana. Sabener na abdi rada isin oge basa maju ka payun kanggo nyandak hadiah, lantaran abdi ningal aya seeur adi kelas anu ngiringan oge acara ieu kusabab ieu acara kanggo peserta anu bade ngiringan SBMPTN.

Emotion: happy
Angin beuki tarik jeung langit oge mulai poek. Sora guntur kadangu ti kajauhan. Tiba-tiba hujan deras mimiti turun jeung deras pisan. Cai ngeueum jalanan jeung buruan imah. "Geus kajadian deui!" Ceuk urang nu kasieunan. "Buru urang kudu neangan tempat anu aman!" Ceuk indung urang. Urang jeung kulawarga milih ngungi ka tempat nu leuwih luhur. Urang geus nyiapkeun sababaraha barang penting siga cai, dahareun, simbut, obat-obatan, sarat peralatan pertolongan pertama. Perjalanan ka tempat nu leuwih aman teu babari, sababaraha jalan kakeueum ku banjir, jadi teu bisa diliwatan. Untungna berhasil nepi ka tempat nu leuwih luhur jeung aman, urang ngarasa bersyukur lantaran berhasil salamet. Sanajan kaleungitan loba harta benta, tapi masih keneh bisa bertahan hirup.

Emotion: fear
Aya sababaraha hal anu tiasa dilakukeun sangkan urang tiasa ngurangan demam panggung, di antarana nyaeta urang tiasa ngabiasakeun datang mimiti. Lamun urang aya rencana bade papanggih jeung jalmi anu seeur urang tiasa datang leuwih awal tipada jalmi anu sanes supados urang tiasa ngobrol heula sareng sababaraha jalmi, lamun urang datang telat pas anu sanesna geus ngarumpul, pasti bakal ditingalikeun, beuki sieun. Urang oge bakal mikir yen batur teh ningalikeun urang, padahal mah can tangtu maranehna merhatikeun urang. Cara anu kadua nyaeta urang tiasa ngabekelan diri urang ku pangaweruh anu seeur sangkan urang moal bingung lamun ngobrol jeung jalmi anu sanes. 

Emotion: fear
Cara nyanghareupan babaturan nu sok niron karya urang. Nu kahiji nyaeta ajak diskusi ngeunaan karyana, ulik pertanyaan saputar seluk-beluk karyana. Tidinya mun enya bener meunang sorangan mah bakal sinkron jeung nu ditulisna. Nu kadua nyaeta tanya motivasina berkarya eta, sabab mun karyana orisinal mah pasti bakal aya ide pokok nu nyentrik. Nu katilu nyaeta simpulkeun jeung sedekkeun manehna supaya bisa apal kana kasalahan nana jeung moal deui ngulang kasalahan nana. Tong hilap bejaan oge jeung bere pemahaman ngeunaan ide karya jeung kasalahan na sabab geus nyuri karya batur sacara teu karasa. Sabab mun teu dikitukeun bakal hese nyadarna da asa meunang manehna.

Emotion: angry
Basa wisuda, alhamdulillah abdi kenging predikat pujian. Abdi atoh pisan ngadanguna. Predikat pujian teh dipasihkeun ka mahasiswa nu kenging IPK langkung ti 3.50 jeung masa kuliahna teu leuwih ti opat taun. Tah predikat pujian teh biasana tos diumumkeun pas yudisium atawa kelulusan. Tuluy pas wisuda oge dibacakeun deui saatos nami wisudawan disebut. Alhamdulillah pisan tiasa kenging predikat eta, sabab jeung abdi mah kenging predikat pujian teh sahiji kabanggaan pisan, komo ti kampus universitas nu katelah kualitas na mah. Panghargaan predikat ieu ditangtukeun ku universitas sasuai jeung aturan nu berlaku. Wah pokokna mah bungahna kacida isan, komo pas wisuda mah, disebut na ge dipayuneun kabeh wisudawan jeung orang tua. Pokokna mah bungah pisan we, teu tiasa digambarkeun!

Emotion: happy
Pas keur SMA urang boga kabogoh, ieu kabogoh mimiti urang. Tapi urang jeung manehna teu lila, hubunganna putus nyambung. Unggal poe dianteur jemput ka imahna sabalik sakola. Unggal poe oge SMSan atawa teteleponan. Sakapeung mah lamun manehna keur tepang taun urang bebelaan huhujanan neangan toko boneka jang mere manehanana kado boneka nu dipikaresep. Kitu oge manehanana ka urang, pas urang tepang taun ku manehanana di kado. Manehna mere kado nu ku urang butuhkeun. Tapi dihiji waktu teuing kunaon hubungan urang jeung manehanana jadi anggang, padahal mah samemehna teu kunanaon. Nepika harita pas urang ngalewat ka manehanana nu keur diuk, manehanana teu ngalieuk-lieuk acan, urang teu ngarti naon kasalahan urang. Urang ngarasa gagal dina hubungan percintaan ieu.

Emotion: sad
Ulang taun janten dinten anu biasa-biasa wae kanggo kuring, lantaran ti leuelutik teu biasa ngarayekun ulang taun. Tapi taun ieu mah benten, kuring gaduh rerencangan annu balageur pisan. Pas dinten kuring ulang taun teu nyangka bakal meunang hadiah ti rerencangan kuring. Ti peuting keneh tabuh dua belas maranehna geus siap-siap di hareupeun kamar nyiapkeun kue jeung dekor anu sederhana. Abdi langsung digugahkeun ku rerencangan dititah ka luar kamar, teras langsung dipasihan jaket anyar, sadayana nganggo jaket anu sami, urang langsung ngadua sasarengan menta dihampura di poe abdi nambihan yuswa ieu, teras motong kue, sabari sahur sasarengan lantaran isukna arurang bade saum sunnah.

Emotion: surprise
Baheula, anu karasa ku kuring nalika kuring dibully nyaéta sieun, sieun pisan. Leuwih ti éta, awak kuring teh leuwih leutik tibatan maranehna. Katambah-tambah nu ngabully teh anak jelema beunghar, da kuring mah lain jelema beunghar, teu boga nanaon. Kuring henteu wani ngawartosan ka guru atanapi ka kolot, sabab kuring sieun yén aranjeunna malah bakal ngaganggu kuring leuwih parah. Ampir unggal poé kuring ceurik, asa sesek mun indit ka sakola tapi lain keur diajar, tapi malah dibully. Karunya ka kolot kuring nu geus mayar uang sakola, tapi kuring kalah jadi korban bullying. Kuring bingung sareng teu terang saha anu kedah di nyuhunkeun tulung. Mun baheula teu aya guru nu nempo kuring dibully, meureun kuring masih jadi korban bullying nepi ka lulus sakola teh.

Emotion: fear
Sosok BJ Habibie bisa jadi teladan jang budak ngora. Kabuktian ku disiplin ngabagi waktu. Dina 24 jam bisa ngabagi waktuna kana ibadah, olahraga, aktivitas pribadi, atawa ngobrol jeung tamuna. Ieu oge katinggali dina gelar pendidikanna anu rupa-rupa, mustahil lamun dimeunangkeun ku cara teu disiplin mah. Habibie oge boga rasa hayang nyaho anu gede. Habibie oge pernah ngajabat salaku direktur perusahaan pesawat di Jerman. Tuluy Habibie oge paduli ka kulawargana, ieu katinggali dina film layar lebar ngeunaan BJ Habibie nu mikanyaah pisan ka istrina Hasri Ainun. Hal ieu bisa dijadikeun conto lamun budak ngora kudu bisa ngabagi waktu nu saimbang antara pagawean jeung kulawarga.

Emotion: happy
Dina treuk, anu ngabalukarkeun gagalna marake nyaéta ODOL (Over Dimension Over Load). ODOL anu maksakeun rem pikeun dianggo saluareun wates spésifikasina dugi ka tungtungna kaleungitan kamampuan ngahalangan gerakan kendaraan. Samentara éta, dina beus, faktor manusa leuwih dominan, ngabalukarkeun rem teu eureun beus. Loba beus ngalaman kagagalan ngerem alatan kabiasaan supir gagabah. Gagabah, teu ngajaga jarak jeung ngandelkeun rem eureun beus. Padahal sagigireun rem dina roda aya ogé rem knalpot atawa retarder. Dua sabab di luhur bisul kana hiji hal. Suhu rem ningkat sacara drastis sahingga gaya gesekan dina kendang atanapi cengkraman dina piringan marake leungit. Ulah nutup panon anjeun nu aya ogé faktor pangropéa jeung jadwal ngagantian suku cadang nu culprits. Dina pangalaman abdi ieu kajadian kirang sering. Iwal aranjeunna teu waras, sakumaha pelit salaku bos jeung salaku gagabah sakumaha supir, aranjeunna moal wani ngoperasikeun kandaraan jeung masalah marake. Urang jauh leuwih wani ngajalankeun treuk jeung beus nu geus ruksak atawa nu kertasna geus kadaluwarsa.

Emotion: fear
Kusabab perjalanan kuring teu jauh, jadi kuring nangtung deukeut panto karéta (nyanghareup panto) sangkan leuwih gampang lamun turun. Pantona pérak warnana ku kituna anjeun tiasa ningali dina eunteung sareng ningali pantulan jalma sanés di tukangeun urang. Sesampainya di stasion Kebayoran, kuring turun tina KRL, diuk dina korsi dina platform bari mariksa pesen WhatsApp dina hapé. Teras kuring leumpang nuju jalan kaluar stasion, ngetok kartu, teras leumpang sapanjang jalan pasar milarian beus. Sabot nangtung ngadagoan beus, di gigireun kuring aya urang Baduy maké kaos jeung calana hideung, ikat sirah batik banten, tas selempang nu dijieun tina lawon, teu maké dadampal sampéan. Urang Baduy aya di KRL nangtung tukangeun kuring (kuring nempo manehna tina pantulan panto KRL). Pas turun ti KRL, manehna nuturkeun sarua turun jeung kuring, Anjeunna nangtung pikeun lila di ujung palaron, sarta nalika kuring leumpang kaluar ti stasion, lalaki ieu nuturkeun tukangeun kuring. Tétéla yén jalma ieu sabenerna geus nuturkeun kuring. 

Emotion: fear
Tilu tips supaya bisa bebas tina antrean nu manjang. Kahiji nyaeta datangna kudu leuwih suhud ti batur. Dayang kudu saisuk mungkin kira-kira samemeh batur daratang supaya teu kudu ngantre, dina ngantre na ge pasti panghareupna. Nu kadua nyaeta indit heula ka tempat sejen nu oge bakal dituju, tuluy balik deui ka tempat antrean. Tungguan kira-kira antreanna geus surud, karek we maju jangan ngantre, paling ge tinggal sababaraha jelema deui. Nu katilu nyaeta pilih lokasi lain. Misalkeun mun ngantrena di tempat makan, teangan deui we outletna dinu tempat sejen supaya teu miluan ngantre. Atawa bisa oge makanan na mesen tina gofood, jadi teu kudu lila ngantre.

Emotion: angry
Abdi henteu terang mana anu langkung lega, kuring henteu janten lanceuk, tapi di sisi sanésna urang nyanghareupan kamungkinan anu sanés. Poé isukna sanggeus antrean rada lila, ibu nuju di ultrasound. Hasilna katingali, leres aya benjolan anu disebut Mioma dina beuteung Mamah. Nu hiji geus badag. Geus mangtaun-taun meureun, tapi telat dideteksi. Nyukcruk ka tukang, kamungkinan panyabab anémia sanés tina jantung. Tapi Dr Miom. Dokter langsung nyieun rencana bedah. Samemehna, urang ngan hayang ningali dokter, ujug-ujug urang kudu nyiapkeun rumah sakit poé éta.Sagalana mana gancang. Mamah ngagaduhan jadwal operasi 3 dinten saatosna, sabab kedah ngantosan Hb (atanapi naon waé istilah getihna) janten dl normal. Mamah nampi transfusi getih 3 waluh (sajauh anu kuring émut).  Sanggeus dioperasi ngaluarkeun myoma, alhamdulilah indung kuring teu kungsi ngeluh nyeri sirah deui. Teu kaulang deui. Meureun mun ti mimiti Mioma gancang katenjo, teu perlu drama rawat inap di RS Jantung sakalian.

Emotion: surprise
Pas nuju kapepet pisan kedah mayar kuliah tapi bapana tos teu damel deui rerencangan abdi langsung nginjeum duit ka abdi, tapi hanjakal pisan abdi nuju teu gaduh *artos. Manehna sabenerna geus mgusahakeun kanggo digawe tapi duit ti padamelanna teh teu cekap kanggo mayar kuliahna. Pas dina kaayaan eta manehna gaduh rencana kanggo ulin slot judi lantaran ningal babaturanna aya anu meunang duit loba tina ulin judi eta. Abdi buru-buru mapatahan manehna yen ulin judi atawa ngundi nasib teh mangrupakeun pagawean anu diharamkeun Alloh. Manehna asalna teu apal, tapi pas dibejaan manehna langsung teu jadi ulin slot lantaran sieun kana dosana.

Emotion: fear
Mimiti pisan nongton konser langsung di Jakarta. Urang kabagian tempat diuk nu rada jauh, lantaran hargana anu murah. Pas konser karek mulai, geus loba penonton nu ngahurungkeun smartphone na bari ngavideo keun lumangsungna acara konser, kitu oge urang. Tapi pas urang keur ngavideo, tuluy dicarekan ku petugas. Petugas eta nyarekan urang ulah ngavideo keun acara konser. Urang rada aneh, naha ari ka urang dicarekan, ari ka batur henteu? "Pak, deuleu atuh nu ngavideokeun teh lain urang hungkul, tuh deuleu loba batur oge. Da nu penting mah henteu nayangkeun video live konser!" Geus disentak kitu, si petugas eta ngabalieur bari ngobrol ka petugas nu sejen.

Emotion: angry
Ieu sababaraha alesan pikeun henteu era nalika nyarios di hareupeun balarea. Kamampuh nyarita mangrupa kaparigelan anu bisa dironjatkeun ku prakna. Kaseueuran jalma anu ningali presentasi anjeun mangrupikeun pamirsa anu sae anu hoyong anjeun sukses. Lamun nyiapkeun alus, anjeun bakal ngarasa percaya diri jeung biasa nyarita di hareupeun balarea. Tong mikiran naon anu salah, fokus kana naon anu leres sareng naon anu anjeun nyarios. Isin teh normal, tapi ulah ngantep eta ngadalikeun anjeun. Nyarios kalayan yakin sareng percanten kana kamampuan anjeun. Inget yen sarerea ngalaman era jeung gugup nalika nyarita di hareupeun balarea. Terus tarung jeung terus latihan. Tong ngabandingkeun diri sareng batur, fokus kana naon anu anjeun sanggup sareng naon anu anjeun nyarioskeun.

Emotion: shame
Pernah basa nuju bade meser bolu, abdi salah asup toko. Gigireun toko bolu teh aya agen travel, pantona teh pasabeulahan. Kuduna abdi asup kanu kenca, ieu kalah kanu katuhu. Niat rek meuli bolu teh kalahka ditanyaan tujuanna ka kota mana, marukan rek meuli tiket. Abdi tidinya molohok da euweuh bolu sama sekali. Ternyata abdi salah asup, langsung we kaluar buru-buru. Api-api leumpang bari nempoan plang tulisan. Abdi era pisan sabab di jero agen tadi teh loba pisan jalma nu keur nungguan travel. Tah, tidinya abdi boga palajaran berharga nyaeta ulah gurunggusuh, kudu sing taliti kana nanaon teh. Ulah nepi ka salah sabab teu fokus. Kudu tenang jeung taliti kana sagala hal!

Emotion: shame
Euis teh ayeuna kelas 3 SMP. Di sakolana manehna kakoncara rajinna. Kabeh guru pasti apal ka nu ngaranna Euis. Manehna sok ngiluan lomba-lomba kaasup olimpiade nasional. Nanging unggal poe teh Euis sieun upami dongkap ka sakola. Sanes sieun ka pelajaranna nanging sieun di-bully ku rerencangan kelasna. Kusabab pinter, seueur murid sejen nu ijid ka manehna, sapertos rerencangan sakelasna. Kusabab mineng di-bully manehna teh janten sieun kamana-mana di sakola. Sieun ka kantin, sieun ka mushola, sieun ka perpus, pokokna loba sieunna. Euis teu ngadu ka guruna kusabab diancem bakal dicegat di jalan saatos balik sakola. Janten ampir 3 taun teh Euis kasiksa kusabab di-bullly.

Emotion: fear
Lamun urang ngarasa era ku sabab salah ngageroan ngaran batur, aya sababaraha cara nu bisa dicokot jang mengatasi perasaan era eta. Nu kahiji, urang kudu buru-buru menta hampura ka batur nu kurang salah panggil ngaranna, sanajan menta hampura teu bisa ngaleungitkeun rasa era, tapi hal ieu bisa nunjukeun mun urang ngaku kana kasalahan sorangan. Nu kadua ulah tutuluyan mikiran kasalahan eta, lantaran ngan nyieun urang ngarasa era jeung teu nyaman. Sabalikna, coba jang mikir positif jeung fokus kana kagiatan atawa hal sejen nu bisa ngalihkeun perhatian urang kana kasalahan eta. Nu terakhir urang bisa diajar kumaha carana ngahindar tina kasalahan eta deui kahareupna.

Emotion: shame
Di daerah lembur abdi mah aya agro hayam nu miara hayam nagari skala industri. Bau tai hayam na teh osok nepi ka perumahan warga, kadang mah malahan limbah tai kotokna teh sok diabrukeun di sawah warga, ngajadikeun warga kakeunaan ku panyakit kulit. Mun keur masa panen hayam, di imah warga teh pasti we loba laleur nu kaliaran pindahan ti agro. Laleur na teh tara adeuh, sok loba pisan jumlahna teh. Laleur na teh nu hejo badag deuihan, lain laleur biasa nu sok aya dina sampah. Mantak sok risih pisan ka kabeh warga, termasuk abdi. Meuni teu kaur dahareun diantep, pasti we diendogan ku laleur badag.

Emotion: disgusted
Basa nuju bade nyebrang ka gang, jol we dipayuneun abdi aya kacilakaan. Abdi keur ngadagoan lowong jang nyebrangkeun motor, eh kalah langsung aya nu cilaka ti gang sebrangeun abdi. Sapedah nyuruntul wae bijil tina gang, katabrak ku motor nu tarik pisan nu keur lurus. Eta nu na sapedah koat mental jauh bari tibeubeut awakna. Abdi nempo kajadian eta dihareupeun soca meuni asa ngeper pisan. Abdi teu bisa nanaon, teu bisa ngomong nanaon, ngan bisa molohok. Tuur teh asa hampang, euweuh saya pisan. Rek indit ngabantuan ge da teu bisa bakat ku ngeper jeiung deg-degan pisan. Teu bisa ngontrol kasieun harita mah da panik.

Emotion: fear
Tilu taun ka tukang, rerencangan abdi nimu aya hiji tumor dina awakna, dokter nyarankeun manehna kanggo dioperasi, teu aya pilihan anu sanes salian ti operasi lantaran sagala rupi tumor saena mah diangkat, soalna lamun diantepkeun bakalan ngabahayakeun oge. Salian ti eta, operasi oge janten cara supados urang apal, eta tumor teh ganas atawa jinak. Biasana sateuacan dioperasi jeung dilakukeun tindakan, manehna mondok heula di rumah sakit ti sapoe sateuacanna. Manehna oge dititah puasa heula satengah poe nepikeun operasina rengse. Salian ti operasi, manehna oge diinfus heula kanggo nambihan cairan ka awak jeung kanggo ngasupkeun ubar bius. Manehna beuki deg-degan pas mulai diinfus, tapi alhamdulilah operasina lancar. 

Emotion: fear
Abdi sareng kulawargi kaasup anu taliti pisan lamun meser dahareun di luar, komo lamun meser dahareun anu langsung diemam anu kedah teu dipasak heula. Lamun meser dahareun di luar abdi sareng kulawargi osok ningal heula piring atawa wadah anu dianggo ku tukang dagangna. Lamun wadahna ngan dikeeum ku cai sabun teras dielap make serbet kuleuheu hungkul mah abdi teu resep lantaran kirang beresih. Tempat nyimpen bahan dahareunna oge sok janten tinimbangan. Lamun disimpen langsung dina lomari anu kotor sabari teu dibere alas mah abdi oge moal resep. Matak lamun keur jalan-jalan kaluar biasana abdi sareng kulawargi mah sok mawa nyalira ti imah. Sanajan rada riweuh tapi teu kunanaon nu penting mah tiasa dahar anu beresih. 

Emotion: disgusted
Pas ninggali pengumuman LPDP, urang ngarasa sedih, cape, jeung teu sumanget. Nepikeun ka aya saminggu mah rada ngalamun bari gogoleran dina karpet, ari mata mah ninggali kana TV. Sora TV anu gede oge jadi teu kadenge ari bari ngalamun mah. Kitu oge pas ngalaksanakeun sholat, sok ka inget wae. Pas ngadoa pasti wae sok aya cai panon nu turun tina panon. Sabari diusapan ku leungeun nu dipake ngadoa jeung ngupahan diri sorangan. Sakapeung mah dahar oge tara mirasa, saolah-olah eta akhir tinu sagalana. Sanajan teu bebeja ka kolot, tapi maranehna apal. Sok ngahaja ngupahan bari ngusapan punduk atuh sok cirambay deui ku Cipanon.

Emotion: sad
Dinten ayeuna mangrupikeun dinten paling bungah sapanjang hirup sabab pun raka bade nikah. Parnikahannana digelar di bumi orang tua abdi. Alhamdulillah saberes acara pagi mapag panganten teh tuluy we dilaksanakeun akad nikah. Suasana akadna ge meuni syahdu, mantak bungah terharu abdi sakulawarga. Beres akad teh nembe we langsung ka acara resepsi. Teu terlalu mewah teuing acarana ge, ngan nu penting berkesan utamana jeung pun raka. Resepsina teh digelar dugi ka sore supaya babaturan jauh nu daratang teh masih keneh bisa ngabadikeun momen foto jeung panganten. Abdi oge teu hilap popotoan sing loba ngabadikeun ieu momen bahagia nu moal bisa kaulang.

Emotion: happy
Tahun 2016 tas lulus SMA urang neangan gawe ka jakarta sorangan, naek kareta ongkosna teh keur tilu rebu keneh. Urang ti leuleutik emang geus biasa hirup sorangan jauh ti kolot, jadi pas ka jakarta sorangan urang geus wani. Ceuk batur mah jakarta teh salah sahiji kota anu bahaya, tapi urang percaya asal urangna ngadoa jeung ulah meleng kudu fokus. Trus urang ngontrak di salah sahiji asrama putri anu hargana teh tilu ratus lima puluh ribu eta geus jeung listrik, urang sare dina sajadah teu mawa kasur da karek mimiti di jakarta. Saminggu icing di jakarta akhirna urang menang gawe, urang gawe di salah sahiji pabrik anu deukeut ti kontrakan. Gawena teh di bagian purchasing, da boga pengalaman na di bagian eta. Sabenerna urang bisa ngajalanan hirup di jakarta, tapi mun keur gering urang ripuh. Jauh ti kolot mun gering mah eweh nu ngurus, biasana mun gering urang sok di urusanan ku kolot da budak hiji-hijina. Mani sedih kacida mun keur gering teh, mun berobat kudu sorangan mun rek dahar sagala rupa kudu sorangan eweh nu mantuan. 

Emotion: sad
Fobia atanapi fobia mangrupikeun sieun anu pengkuh, kaleuleuwihan, teu realistis kana hiji obyék, jalma, sato, kagiatan atanapi kaayaan. Kaayaan ieu mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Beda sareng kahariwang biasa anu samentawis, sapertos nalika anjeun kedah nyarios umum atanapi nyandak ujian, phobia mangrupikeun kaayaan anu permanén, nyababkeun réaksi fisik sareng setrés psikologis. Panyakit mental ieu tiasa mangaruhan kamampuan damel atanapi berinteraksi dina lingkungan sosial anu normal. Alesanana, jalma anu ngalaman kaayaan ieu bakal nyobian ngahindarkeun hal-hal anu nyababkeun kasieun atanapi nahan kahariwang anu ageung. Fobia atanapi fobia mangrupikeun sieun anu pengkuh, kaleuleuwihan, teu realistis kana hiji obyék, jalma, sato, kagiatan atanapi kaayaan. Kaayaan ieu mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Beda sareng kahariwang biasa anu samentawis, sapertos nalika anjeun kedah nyarios umum atanapi nyandak ujian, phobia mangrupikeun kaayaan anu permanén, nyababkeun réaksi fisik sareng setrés psikologis.

Emotion: fear
Jalma-jalma ngarasa era nalika ngagem kembar sareng jalma sanes kusabab hariwang yen batur bakal ningali aranjeunna henteu merhatikeun atanapi henteu gaduh seueur baju. Eta oge tiasa disababkeun ku parasaan yen aranjeunna henteu unik atanapi henteu ngabedakeun diri sareng batur. Aya oge sababaraha urang anu ngarasa era sabab ngarasa yen pakean kembar henteu gaya atanapi tren anu dipikahoyong. Ieu bisa lumangsung alatan aya anggapan yen urang kudu boga baju nu unik tur ngabedakeun diri urang jeung batur. Nanging, saleresna, ieu mangrupikeun pandangan anu salah sareng tiasa robih upami urang mikir positif sareng ningali ieu salaku kasempetan pikeun komunikasi sareng ngawangun hubungan sareng jalma sanes.

Emotion: shame
Kasus Narkotika di kalangan Polri ngalaman panurunan anu paling signifikan, nyaéta 49,8 persén tina 652 kasus taun 2020 jadi 327 kasus taun ieu. Sanajan kitu, kasus nu patali jeung kajahatan porno sabenerna ngaronjat 11,6 persen tina 77 kasus dina 2020 jadi 86 kasus. Nurutkeun manéhna, usaha pikeun nyegah jeung mitigasi palanggaran anggota Polri dilaksanakeun ku cara nguatkeun soliditas internal, ngawangun kapasitas, nguji kompetensi, jeung babagi masalah/pangaweruh/pangalaman. Samentara éta, cenah, usaha preventif dina bentuk perhatian ti pingpinan, SOP & prosedur, validasi status, mutasi alatan kawijaksanaan pingpinan, sarta sistem pengambilan kaputusan. Kapolri ogé ngaku yén tingkat pelanggaran anu dilakukeun ku anggota Polri disababkeun ku pangawasan internal sareng eksternal maksimal di unggal anggota Polri.

Emotion: angry
Kabiasaan budak leutik lamun mawa bekel ka sakola biasana sok tara diseepkeun, teu ngan eta hungkul, biasana oge tempat bekel atawa mistingna teh disimpen di tas, teu dikaluarkeun lantaran poho. Basa abdi nuju ningal tas adi abdi pas poe minggu, abdi ngambeu aya bau dina tasna, sugan teh aya naon, epekteh pas dibuka dina tas manehna aya misting anu can dicuci, di jerona aya sesa dahareun anu geus buruk, geus jamuran jeung bulukan, bauna oge teu kiat pisan pokona mah. Malah bakating ku bauna abdi nepikeun jariji ngumbahna oge, tungtungna mah eta misting teu dikumbah pedah teu aya nu daek ngumbah. 

Emotion: disgusted
Pangalaman nu pang kaduhungna nyaeta basa abdi ngiring liburan ka Gunung Gede Pangrango. Abdi di gunung salami tilu dinten tanpa aya jaringan internet atawa sinyal. Pas abdi turun gunng jeung manggih sinyal, abdi buru-buru ngaktifkeun hape. Kacida reuwas pas ningali kabar yen pun mamah teh nuju di rawat di klinik sabab gejala DBD. Posisi abdi harita di basecamp keneh, teu acan tiasa uih ka bumi sabab teu acan aya jemputan travel. Abdi sempet ngarasa kaduhung pisan kalah naek gunung, ai di imah mamah teu damang teu aya nu nungguan. Abdi ngan bisa nangs sedih, bari nungguan eta travel datang terus buru-buru uih ka bumi.

Emotion: sad
Salila janten mahasiswa, pandemi janten waktos anu beurat pisan kanggo kuring. Abdi masih keneg inget pisan pas akhir bulan, abdi nyungkeun artos ka mamah jeung bapa kanggo tuang lantaran artos abdu tos seep dipake listrik anu hargana naek. Tapi mamah ngawaler ku kabar yen bapa tos di-PHK ti tempat gawena. Mamah malah miwarang abdi milarian padamelan kanggo minuhan kabutuhan kuliah. Bapa beja yen abdi sigana kedah ereun kuliah lantaran bapa teu aya artos pisan kanggo mayar semesteran. Teu lila ti eta awak abdi muriang, abdi gering tapi teu wani bebeja ka sasaha lantaran kolot jeung kulawargi di imah oge keur susah, abdi teu hoyong nambihan kasusah para kolot. 

Emotion: sad
Ceuk Allah SWT dina agama islam, Allah teh bakal mere sesuatu anu urang butuhkeun lain sesuatu anu urang hayangkeun. Rezeki pasti aya jeung turun tina waktu anu tepat, rezeki oge moal bisa katuker kabeh geus di atur porsi na jeung cara na. Termasuk rezeki tina urang meunang undian anu teu di sangka. Misalna babaturan urang kamari miluan a acara tv anu ngaran acarana super deal. Maneh na teh sabenerna keur binggung kusabab teu boga duit keur mayar kost an. Manehna teu ngeunah jeung teu tega lamun kudu menta duit ka kolot na di lembur.  Sangkan teu pusing maneh na iseng miluan acara tv eta, teu sangka sangka maneh na kapilih keur miluan permainan na. Rezeki maneh na oge bisa maen teu menang zonk, padahal maneh na geus reuwas unggal muka hadiah na tapi maneh na akhirna meunang duit keur mayar kost an.

Emotion: surprise
Karek oge lima menit bieu ngantosan lampu merah anu lila, ayeuna di hareup tos macet deui. Tapi katingalna eta sanes macet biasa. Pas ditingal jeung ngadangu ti ibu-ibu tukang warung di sisi jalan, ieu teh macet disabakeun ku kacilakaan. Abdi kapaksa ereun heula di sisi jalan lantaran panas pisan. Ceunah mah eta teh kacilakaan katabrak, untungna teu nepikeun aya korban jiwa, ngan getihan hungkul. Palaku tabrak eta teh hampir kabur, janten seeur wargi jeung jalmi anu ningal kajadian langsung nahan eta palaku sabari diambekkan. Seeur oge tukang gojek anu ngagorowokan palaku eta. Untungna pulisi datang, janten lalu lintas tos normal deui.

Emotion: angry
Urang salaku manusa bebas mere pendapat urang kana hiji permasalahan, di atur oge ku pamarentahan nagara jeung undang undang na. Anu ngarana mere pendapat pasti henteu kabeh sarua, aya anu satuju jeung henteu satuju etah teh normal jeung wajar kusabab urang teu bisa maksakeun pola pikir jelema pan rupa rupa beda na jeung pendapat urang oge kudu di hormatan ku kitu na sarua oge urang kudu ngahormatan pendapat ti jelema sejen. Jadi lamun urang aya dina situasi keur miluan seminar atawa webinar urang boga hak keur nanya jeung mere pendapat urang teu paduli yen eta pendapat na satuju atawa henteu jeung anu di bahas, tapi sababaraha bulan katukang aya jelema anu ngeusi seminar atawa webinar teh teu tarima jeung henteu daek mere kasempetan nanya kusabab beda. Eta teh salah sahiji sikep teu adil matakna urang berhak negur atawa nyarekan jelema anu kitu kusabab eta hartina tau ngahargaan hak jelema sejen.

Emotion: angry
Pernah ka hiji tempat samemehna mah teu apal carita tempatna kumaha, apek teh urut pembantaian masal. Urang apal teh pas dicaritakeun peuting-peuting ku sesepuh ngeunaan tragedi jeung sajarah di tempatna. Keur mah hujan diluar murupuy, beuki ngarasa mencekam. Sieun hal nu kitu teh kajadian deui, komo pas urang aya didinya. Loba sora-sora aneh oge siga nu menta tolong pas peuting teh, tapi tara di waro atawa tara daek kaluar jang nyaho eta teh naon, da ceuk sesepuh oge mun ngadenge kitu di desana ulah ditinggali kaluar, soalna mindeng kajadian tamu anu leungit pas manehna neangan sumber sora eta. Nu matak nyieun ngabirigidig tempat eta teh.

Emotion: fear
Mun urang teu bisa ngaraih prestasi dina akademik, teu nanaon, teu kudu sedih. Urang ge bisa berprestasi di bidang non akademik, jiga dina olahraga, seni, musik, jeung sill atawa kamampuan lainna. Kamampuan akademik teu bisa disaruakeun jeung kamampuan nonakademik, sabab kaduana beda jeung teu bisa pisan jang disaruakeun. Jiga kamari Andi meunang juara hiji lomba catur, kan eta ge prestasi kasebutna. Jadi, ngaranna prestasi teh tong wae kudu dina kamapuan bidang akademik, tapi leuwih luas ti eta. Tah ku kituna, nu can gaduh prestasi dina bidang akademik teu kudu leutik hate, sabab boa kamampuan urang mah ayana dina skill nonakademik. Kamapuan dina bidang nanaon oge pantes jeung kudu dikembangkeun jeung dimaksimalkeun supaya bisa ngaraih prestasi.

Emotion: happy
Abdi pernah ngalaman dituturkeun batur nu teu dikenal di jalan Soekarno Hatta, Bandung. Mimitina mah abdi make motor jeung babaturan, bari mawa barang loba sabab rek latihan di tempat nu jauh. Keur di tengah jalan, jol ditanya ku saurang make motor. Pas geus ditembal teu wawuh, eh kalah nuturkeun wae teu indit-indit. Lila-lila mah mepetan wae motor abdi. Abdi meuni geus sieun rareuwas. Makin lila makin loba baturna teh, nepi ka opat motor nu nuturkeun. Mepetna teh ti sisi kenca katuhu, jeung ti tukang. Motor abdi teh dikepung, abdi teu wani ngaluarkeun hape sabab bisi direbut. Abdi ngarasa sieun pisan, menta tulung ka motor sejen eh kalah teu aya nu ngawaro, jol baturna deui jol baturna deui nu nembong teh. Abdi meuni sasah sabab euweuh nu nulungan. Salila dua jam diudag ku opat motor, meuni nepi ka rek nubruk motor batur. Abdi sasah pisah, sieun pisan, nyetiran motor ge bari ceurik da bisi labuh dipepet.

Emotion: fear
Antara haté bungah narima aya jeung sedih nalika ditolak pamilihan kahiji, nyaéta Matematika. Mangkaning didinya kuring bingung deui sabab ditarima kuliah didinya, bingung ngomong ka kolot (kuring ujian SBMPTN ngaliwatan jalur Bidikmisi). basa kuring ngomong "Pak/Bu abdi tos katampi kuliah di Jogja UGM", aranjeunna langsung nyarios lembut "jadi hoyong kuliah otong teh? Upami kitu, hampura upami engké bapa jeung mamah teu tiasa nyayogikeun artos jang anjeun. kabutuhan nalika kuliah, sadaya anu bapa jeung mamah tiasa masihan nyaéta doa pikeun anjeun". Nalika kuring ngadéngé éta kecap, kuring sedih, sarta kuring mikir yén dasarna abdi tiasa kuliah, naon kaayaan abdi aya. Alhamdulilah, salami kuliah kuring mayar nyalira tina Bidikmisi, padamelan, sareng les privat. meureun hese ku sabab jurusan biologi teu sagawayah pinuh, gawe teu eureun-eureun nepi ka tengah peuting.ahirna eta ngabuka kayakinan yen kuliah weh heula engke mah rezeki mah nuturkeun.

Emotion: happy
Mariksa kahamilan alusna mah dilakukeun geura-geura, nyaeta pas keur mimiti curiga bahwa urang teh hamil. Soalna aya lanceukna babaturan nu mariksa kahamilanana teh telat, nu balukarna mah berdampak ka indung jeung janinna. Lantaran mun telat mariksa kahamilan indungna bakal telat meunangkeun vitamin jang ngarojong pertumbuhan janin dina awal kahamilan. Tuluy mun kondisi janinna lemah, eta teh disebabkeun ku telatna meunangkeun obat penguat kandungan jadina perkembangan janinna kahambat. Keur mah deuih lamun kahamilannana teh kajadianna di luar rahim, kondisi ieu nyaeta kondisi darurat nu bisa ngabahayakeun nyawa indungna. Eta sebabna mariksa kahamilan kudu dilakukeun geura-geura ngarah dokter oge bisa ninggali kaayaan janin jeung lokasi kahamilanna.

Emotion: surprise
Abdi gaduh rerencangan anu nepikeun ayeuna manehna teu wani nuang sangu lantaran aya hiji kajadian basa manehna masih keneh leutik manehna pernah dipasihan sangu anu kacampur jeung bilatung teras manehna ningal bilatungna masih keneh hirup. Manehna langsung ceurik pas ningal sangu eta teras lumpat ka luar imah jeung teu wani deui asup ka imahna sanajan eta sangu tos dipiceun. Ti kajadian eta tilu poe manehna teu dahar sangu jeung saterusna manehna teu wani ngadahar sangu deui. Janten kanggo sapopoe manehna ngadahar kentang jeung sampeu kanggo minuhan kabutuhan karbohidratna. Butuh waktos anu lami pisan kanggo manehna ngabiasakeun diri jeuang sangu anu bakal manehna panggihan dimamana. 

Emotion: sad
Cara anu kagenep anu tiasa urang lakukeun pikeun ngaleungitkeun bau awak nyaéta ngalukeukeun relaksasi. Cara salajengna pikeun ngaleungitkeun bau awak nyaéta ngalakukeun rélaxasi teratur, sapertos yoga sareng meditasi. Téhnik rélaxasi ieu dianggap bisa mantuan ngadalikeun stress nu ngarangsang produksi kaleuwihan kesang nu micu bau awak. Katujuh, nyaéta ku ngagunakeun bahan-bahan alami. Bahan alami anu tiasa ngabantosan ngaleungitkeun bau awak nyaéta baking soda. Salian ti dipaké salaku aditif dahareun, baking soda ogé dipikawanoh pikeun neutralisir asam, kaasup asam anu aya dina awak. Pikeun ngaleungitkeun bau awak, urang ngan kedah nyampur ¼ séndok téh baking soda jeung cai haneut saeutik, lajeng dilarapkeun ka wewengkon kelek. Ninggalkeun nepi ka garing tuluy bilas ku cai. Sanajan bisa ngaleungitkeun bau awak, baking soda bisa jadi teu cocog pikeun pamakéan ku jalma nu boga kulit sénsitip.

Emotion: shame
Jalma jeung gangguan jiwa, kayaning schizophrenia atawa karusuhan bipolar, kudu ditarima tur dipikaharti salaku individu anu pantes ditarima tur hak maranehanana kaeusi. Aranjeunna kedah nampi tanpa diskriminasi sareng diperlakukan kalayan hormat sareng empati. Di dieu aya sababaraha cara pikeun mantuan nungkulan parasaan geuleuh dina tetempoan hiji jalma kaganggu mental. Aya loba miskonsepsi ngeunaan jalma kalawan gangguan jiwa. Diajar langkung seueur ngeunaan kumaha pangaruhna sareng cara ngabantosan aranjeunna tiasa ngabantosan ningkatkeun persepsi sareng ngaleutikan parasaan jijik. Jalma anu ngagaduhan gangguan jiwa mangrupikeun individu anu unik, sanes ngan ukur definisi kaayaan medisna. Fokus kana positip sareng kualitasna. Milarian ngartos sareng ngarasa empati kana kaayaan aranjeunna. Eta bisa ngalaman kasusah emosi hebat.

Emotion: disgusted
Toilet umum teh biasana sok terkesan jorok di mata masyarakat. Tah tilu tempat nu dikenal toiletna jorok pisan teh nyaeta kahiji toilet di terminal. Biasana nu make toilet umum di terminal teh lolobana bapak-bapak jeung jalma saliwat nu nungguan bus. Toiletna teh sok tara aya caian, jeung jorok pisan, bau rokok nu mantak seueul. Nu kadua nyaeta toilet tempat wisata. Biasana toiletna sok loba sampahan jeung deuih sempit jeung kumuh pisan. Nu katilu nyaeta toilet sakola. Biasana toilet sakola mah sok tara aya caian, sabab terbatas tea aliran caina. Jeung deuih jaramg diberesihan ku siswa, kudu wae ku penjaga sakola. Mantak ripuh, tara aya beresihna we toilet di sakola mah.

Emotion: disgusted
Ibu katingali bungah pisan nalika anjeunna tiasa mendakan poto anjeuna keur rumaja. Anjeunna senyum nalika nempo potona, siga ngarasa balik deui kana waktu jeung ngemut-ngemut deui unggal memori nu kacatet dina pikiranna. Anjeunna bagja pisan sabab tiasa mendakan poto saatos mangtaun-taun milarian. Anjeunna terus neangan ka sabudeureun imah jeung di unggal juru, tapi teu kapanggih. Nanging, tungtungna mendakan eta poto di tempat anu teu kaduga - dina album anu aya di juru lomari. Manehna ngarasa saolah-olah geus manggihan hiji harta anu berharga pikeun manehna. Anjeunna teu bisa nahan kabungahan sapopoe. Anjeunna mere unjuk eta poto ka kulawarga sareng rerencangan, bari nyarioskeun unggal memori anu indah anu kacatet dina poto eta.

Emotion: happy
Numutkeun APA dina 2013 yén phobia husus mangrupa salah sahiji gangguan psikologis anu
paling umum, ngeunaan 7-11% tina populasi umum. Aya
Hiji studi di Indonésia kapanggih 6,3% barudak umur 3-5 taun ngalaman fobia sakola. Salian ti éta
aya survey yén dina sataun dilaporkeun aya 9% kasus
phobia husus kalawan Prévalénsi likelihood individu ngalaman phobia nu
husus ngeunaan 10% -13%.
Salah sahiji gangguan psikologis nu condong lepas pikeun
taun atawa dekade lamun diurus suksés
nyaéta phobia husus. phobia husus mindeng dimimitian dina budak leutik. Dina
paling barudak anu ngamekarkeun kahariwang obyék
atawa kaayaan husus, tapi hal ieu bakal ngaliwatan waktu tapi on
Dina sababaraha urang, kahariwang ieu bakal maju ka phobia kronis
signifikan sacara klinis

Emotion: fear
Inget pisan basa sakola SMP urang pernah nepi ka sieun balik ka imah kusabab sieun di carekan ku bapak lantaran nilai raport urang goreng jeung teu meunang rangking. Di kulawarga urang nilai jeung rangking di kelas teh penting pisan komo keur bapak, manehna ngabogaan prinsip yen kudu sakola sing getol tur pinter ulah loba ulin. Tapi basa eta urang emang keur badeur badeur na beuki ulin pisan jeung resep kana artis, jadi mindeng begadang teu sare nepi ka peuting sangking embung tinggaleun nongton acarana. Di sakola oge sarua babaturan keur resep kama artis eta, jadi urang di sakola kalah ka ngobrol wae lain merhatikeun guru jadi weh nilai na goreng.

Emotion: fear
Aldi mangrupikeun lalaki anu getol ngurus kulawargana. Anjeunna dipikacinta indungna, bapa jeung adina. Anjeunna teu pernah hilap ngadukung kulawargina dina sagala cara anu anjeunna tiasa. Hiji dinten, Aldi meunang kabar anau kirang sae. Bapana pupus lantaran serangan jantung. Aldi sedih pisan. Anjeunna ceurik sadidinten sareng teu tiasa tuang. Manehna ngarasa teu aya guna na lantaran teu bisa ngalakukeun nanaon pikeun nyalametkeun bapana. Pikeun ngahibur dirina, Aldi nyobian ngalakukeun hal-hal anu dipikaresep ku bapana. Manehna lalajo acara televisi nu dipikaresep ku bapana, maca buku karesepna, jeung lalajo film nu dipikaresep ku bapana. Anjeunna ngarepkeun ieu tiasa ngabantosan anjeunna ngaleungitkeun sagala kasedihna.

Emotion: sad
Ligia Giay, panalungtik ti Murdoch University, Australia, jeung Budi Hernawan, panalungtik ti Universitas Indonesia, geus nétélakeun yén lamun jalma nyebutkeun pangwangunan bakal nyugemakeun masarakat Papua, ieu rasisme anu nyebutkeun urang Papua teu boga kapasitas pikeun niténan, nganalisis jeung ngarti sajarah sorangan.
Patarosan na, sabaraha lila mitos ieu bakal lepas? Aya sababaraha tanda anu nunjukkeun yén generasi anyar urang Indonésia geus mimiti narima kanyataan yén urang Papua geus bisa nyaho jeung nyebutkeun naon maranéhna rék. Generasi ieu naroskeun naha aranjeunna masih hoyong ngadukung paripolah sareng ideu baheula - kekerasan, rasisme sareng karusakan - sareng naon anu tiasa dilakukeun pikeun masa depan anu beda dibandingkeun ayeuna.

Emotion: angry
Umur sepuh saleresna mangrupikeun fase dimana seueur jalma ngarepkeun katengtreman dina kahirupanna. Tapi dina kanyataanana, teu sadaya jelema meunang tuah éta. Numtkeun survei ti BPS: Sakurang-kurangna 2,3 juta manula, nyaéta warga umur leuwih 60 taun, diungsikeun. Ieu alatan kamiskinan sarta kurangna daya dukung. Kawas hiji nini nu hirup nyorangan. Dina umur anu henteu ngora deui, nini ieu nyobian nafkah ku ngajual buah. Nini minah teh salah sahiji sepuh anu masih berjuang nyalira dina umur anu pohara. Nini minah papisah jeung budakna. Ngajual buah mangrupikeun jalan anu dipilih ku Eyang Minah pikeun hirup supados salamet. Tapi hanjakalna, ngajual buah sering henteu laris.

Emotion: sad
Parsaingan dunia pagawean jaman ayeuna geus hararese pisan, hese na teh geus teu umum. Hal anu kieu anu ngajieun loba jelema hoream lamun neagan pagawean, urang lamun teu boga jelema anu kenal anu bisa mantuan bakal hararese, can deui sogok sogokan duit sigana ayeuna geus lain hal anu aneh deui. Babaturan kamari ceunah karek eureun di gawe, manehna ujug ujug di salah salahkeun wae ku babaturan anu sabagean di gawe jeung manehna oge ku bos na. Babaturan urang padahal di gawe geus sasuai siga biasana tapi angger weh kamari kamari sok di salahkeun wae teu puguh alesan nana. Babaturan urang jelas teu tarima yen di salahkeun wae tapi teu jelas, nepi ka ahirna babaturan urang apal yen eta teh di hajakeun, emang manehna di paksa kaluar gawe kusabab aya dulur na bos anu erek asup nyokot pagawean na. Babaturan urang ambek jeung ngarasa ieu teh teu bener henteu adil.

Emotion: angry
Mun keur naek motor, sok kapikiran wae rem motor sorangan blong. Soalna ieu bisa ngabahayakeun urang oge pengguna jalan sejenna. Matak mun inget mindeng eureun heula di sisi jang ngecek rem, sanajan di imah oge geus di cek samemeh dipake teh. Sok inget kasus anu di Bogor gara-gara rem blong bisa newaskeun loba jelema. Tah sok kapikiran kitu, komo pas keur pudunan mah nu fungsi rem teh berguna pisan, mun teu ngerem bisa fatal, bisa-bisa nubruk batur. Ku sabab kitu, ayeuna mah sok rutin ka bengkel teh jang nyervis salian ti ganti oli oge dicek remna bisi geus kering kampasna.

Emotion: fear
Poe ieu teh jadwal pangumuman ujian fisika jeung matematika. Jiko ngahaja ka sakola rada beurangan supaya teu nungguan lami pengumumanna. Jiko ka sakola jam salapan bari santai leumpangna. Enya weh, teu lila dugi ka sakola teh aya pengumuman nilai ujian matematika di tempel di mading. Alhamdulillah hasilna Jiko lulus, teu remedial. Jiko bungah ningalina, sabab nu lulus ngan aya tiluan, kaasup jeung manehna. Jiko bersyukur pisan. Teu lila, selang satengah jam, kaluar nilai ujian fisika. Pas ditingali, alhamdulillah oge lulus jeung deuih nilaina pangalusna. Jiko kacida pisan bungahna bisa naklukeun eta dua mata pelajaran nu hese. Tos ningali pangumuman mah, sabab teu aya nu kudu di remedial, Jiko uih ka bumi.

Emotion: happy
Kuring rutin miluan program seru anu diayakeun ku salah sahiji pasar online di Indonesia, nyaéta Bukalapak. Sababaraha waktos kapengker aya bewara dina hp abdi yen abdi teh juara ti serbuseru, saatos abdi muka linkna ternyata anu ngirim bewara teh ti pasar resmi. Kuring meunang ieu. Tangtosna, kuring bagja pisan sabab kuring parantos lami hoyong barang ieu. Sanggeus kira 1 bulan datang hadiah. Alhamdulilah, barang sasuai jeung anu dijangjikeun, teu ngaluarkeun duit sapeser pun, teu aya ongkos kirim. Nepi ka ayeuna kuring masih rutin nuturkeun program serbuseru. lumayan misalkan rezeki nu nyaho kan gusti sing weh bisa meunang undian nu dikahayang deui.

Emotion: happy
Suntikan teh ngarujuk ka alat nyaeta jarum suntik atawa alata anu di pake pikeun ngasupkeun obat kana awak anu cara na di tojoskeun make jarum. Suntikan ieu biasana di gunakeun dileungeun biasana bagean leungeun luhur. Suntik mangrupikeun metode nyuntikkeun cairan kana awak nganggo jarum. Dina praktek medis, cairan anu disuntikkeun kana awak pasien ku cara suntikan nyaeta ubar jeung vitamin. Suntik jadi salah sahiji metode efektif tibatan ngirum obat biasana. Tapi meski kitu loba jelema anu sieuneun di suntik jeung leuwih milih riweh minum obat anu loba tibatan di suntik anu ngan sakali hungkul, Kasieunan di suntik ieu rupa rupa aya anu nepi ka ngadeg deg nepi kaleuleus lamun rek di suntik.

Emotion: fear
Kadang dina kahirupan teh sok aya waktu di mana urang keur hoream pisan ngaladenan batur, komo nu teu penting mah. Kadang mah sok teu tangtu penyebabna kunaon, hayang na teh ngan ambek we tuluy alim amprok jeung batur. Biasana mun keur kieu teh aya pikiraneun nu beurat pisan, misalna kekhawatiran dina dunia pagawean, dunia akaddmik, jeung sajabana. Teu wani ngedalkeun naon nu dirasa ge bisa micu perasaan jiga kieu. Hoyong na teh sorangan we, hoream panggih jeung batur pisan sabab bisi kahulag. Kadang mah nepi ka amuk-amukan sorangan sabab jengkel nu teu pararuguh. Mun dina istilah ayeuna mah ngaranna teh mood swing.

Emotion: angry