gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Dina harirupan rumah tangga oge aya salah sahiji sakalahan anu beurat pisan fatal pikeun di hampurna nyaeta KDRT (Kekerasn Daklam Rumah Tangga) didinya kaasaup maen lengeun atawa nengeul. Lamun anu geus boga hak geus ngahiji geus nikah oge aya aturan teteup KDRT teh teu bener komo lamun masih keneh dina hubungan bobogohan, eweuh hak na saeutik oge make lengeun keur galakukeun kakerasan di pake nengeul jeung sajabana. Kolot na oge mmoa tega ngagebug an atawa nengeul anak na soragan, nah ari ngan kabogohna wawanianan kawas kitu. Lamun wani kawas kitu pastina kolot na moa tarima jeung nyarekanan. Prinsp kolot teh kan lamun anak na di nyeunyeuri kolot na bakal leuwih nyeri.

Emotion: angry
Soang jadi salah sahiji sato nu loba dipikasieun ku jalma, komo mun diinguna di lingkungan imah mah. Soang teh sok nyolodok kana bujur atawa bitis batur. Komo mun nu liwat na nu teu dipika wawuh mah. Loba jalma nu leuwih milih ngahindar ngaliwatan soang tibatan kudu amprok jeung disolodok. Sabab ceunah disolodok soang teh nyeurina kabina-bina, moal cageur sapoe dua poe. Jadi, loba jalma nu mending milih ngahindar da sabab make motor ge kanjat keneh diudag ku soang. Mun geus diudag mah mantak kalap jeung trauma. Mantak sok loba nu rada komplain mun aya nu ngingu soang tuluy diaburkeun teh. Anggursih mah di kandangan soang teh.

Emotion: fear
Mun keur balanja ka pasar, biasana urang, indung jeung adi nu ka pasarna. Umur urang jeung adi teh teu beda jauh, aya kana 1 taunan mah. Tapi urang ngarasa perlakuan kolot urang beda daripada ka adi urang. Mun adi urang aya kahayang nanaon teh pasti dibeulikeun, tempo urang hayang kantong sakola nu anyar teu didenge-denge acan. Padahal kantong mah kabutuhan sakola, jeung mun geus teu dipake ge bisa dibikeun ka adi urang. Tungtungna mah sok ambek, pundung, sok ngahaja lumpat di pasar sanajan keur di kerumunan oge. Tapi ngalakukeun kitu ge tetep teu digugu, malah mah dicarekan pas di imah.

Emotion: angry
Pasantren di Cianjur ngajadikeun urang hirup mandiri, euweuh kolot nu mangmasakeun, nu mangnyeuseuhkeun, jeung sajabana. Kabeh gawean nu asalna digawean ku kolot kudu digawean ku sorangan. Harita teh urang masih sakola SD. Didieu urang pasantren sakaligus sakola. Sakapeung mah lamun geus beres ngaji teh sok sono pisan ka kolot teh, harita mah euweuh HP jadi hese rek komunikasi oge. Sok milu ka batur, eta oge ngan sabatas SMS hungkul. Tapi sanajan kitu, bisa ngurangan rasa sono. Komo pernah hiji waktu mah, pas kolot nganteurkeun urang ka pasantren deui. Urang nepika ngudag-ngudag angkot nu ditaekan ku kolot urang. Ku sabab angkotna tarik jadi teu ka udag. Tungtungna urang andiprek di jalan bari ceurik.

Emotion: sad
Salian ti ngabogaan bentang alam anu taya duana, Indonésia mangrupa salah sahiji nagara anu ngabogaan loba harta karun. Henteu ngan ukur emas, pérak sareng tambaga, harta karun di Indonésia ogé asalna tina titilar kuno atawa paninggalan paninggalan kuno.  Dipikawanoh harta karun di indonesia ngabogaan nilai sajarah anu luhur, nyieun khasanah Indonesia otentik dibanderol kalawan harga fantastis gedena, anu harga na matak ngareuwaskeun sasaha oge anu bisa manggihan na. Kusabab kitu, jadi mindeng kapanggih aya sakeupeulan jalma anu nyoba neangan harta karun titinggal jaman baheula di Indonésia. Upami anjeun kabetot dina moro harta karun di Indonesia, pastikeun anjeun henteu dibawa ka bumi sareng nyumputkeunana sacara rahasia. Pastikeun pikeun geuwat ngalaporkeun ka nagara. Hal ieu lantaran sagala pamaluruhan jeung kapanggihna harta karun atawa benda cagar budaya di Indonésia ditangtayungan ku undang-undang, nya éta Undang-Undang Nomor 11 Taun 2010 ngeunaan Cagar Budaya.

Emotion: surprise
Basa poe Minggu abdi indit ka pasar nu diayakeunna unggal isuk-isuk poe Minggu hungkul. Abdi kadituna leumpang supaya teu kena macet. Biasana abdi sok mapay heula nepi ka ujung, karek uihna meuli jajanan. Keur leuleumpangan nempoan nu dagang, di hareupeun abdi aya jalma nu mirip pisan jeung babaturan abdi basa SMA. Geus dua taun teu amprok. Ku abdi cobian disauran namina, eh pas ngalieuk teh leres weh eta babaturan abdi. Abdi tuluy ngobrol heula nepi ka puas bari leuleumpangan neang jajanan. Geus beres jajan, abdi jeung babaturan tuluy popotoan supaya aya kenang-kenangan sabab geus lila teu amprok jeung teu apal iraha deui bisa amprokna.

Emotion: surprise
Di sakola abdi mah WC teh aya di dua bangunan. Aya nu di deukeut tangga koperasi, jeung hiji deui di deukeut kelas jurusan bahasa. WC nu di deukeut tangga koperasi mah loba pisan, aya lima kamar mandi jeung lima ruang ganti baju. Kamar mandi jeung ruang ganti baju na teh pahareuo-hareup. Di tengah-tengah na teh aya kaca badag nu katingali ti barang asup. WC na dipisah antara awewe jeung lalaki. Awewe mah ka kenca, lalaki mah ka katuhu. Ngan WC na teh meuni sok bau, tehelna kalotor tapak sapatu, caina ge sering saat. Cai nu dina bak ge meuni kiruh, mantak hoream nyiuk na ge. Mun baralik ti WC teh sok tara dibanjur tapak sapatuna, jadi we sok ngerak warna cokelat taneuh da belok.

Emotion: disgusted
Basa wabah Covid-19 mah seueur mahasiswa nu uih ka lemburna masing-masing. Biasana daerah kostan teh sok rame wae ku mahasiswa, harita mah sepi pisan, jiga kota mati. Nu biasana tukang dagang teh parinuh, ayeuna mah tarutup. Euweuh toko nu buka, sagalana ge sepi teu kaurus, sabab baralik ka lemburna sorangan. Mun neangan dahar ge sok harese sabab euweuh nu dagang pisan. Komo ningali kampus mah jiga nu teu kaurus pisan, hening seketika, euweuh mahasiswa hiji-hiji acan. Nu nyesa teh ngan mahasiswa nu teu bisa balik sabab jarauh. Untungna, loba bantuan ti kampus jang mahasiswa nu stay keneh di kostan sabab teu bisa balik.

Emotion: fear
Carita jaman harita (Tahun kapengker sareng langkung ti 10 taun, hahaha). Urang diajar soré, sarta éta ampir waktuna balik ka imah sabudeureun 18:30. Matéri ti dosén anu pikaseurieun, ngeunaan sastra klasik. Kulantaran bahanna asik dahar, ruang kuliah pinuh (urang karyawan kelas), lumayan loba jeung ditambahan kelas biasa. Hal ieu ngajadikeun korsi pinuh, malah korsi kuring deukeut jeung meja dosen (kursi jati jeung meja leutik) gigireun kuring, enya, béntang shooting nu jadi béntang dina carita ieu. Di tengah-tengah dosen ngajelaskeun materi, jeung di tengah-tengah hening jeung khusyuk murid-murid ngadengekeun, ujug-ujug aya backsound anu lumayan nyaring “Tttuuuuiiit”….
Dina titik ieu dosen eureun ngobrol jeung langsung neruskeun kalimah "Kuring ngarti anjeun capé, oke, hayu urang rengse rapat ieu ...bla ...bla..."
Jeung nu jadi korban kuring, babaturan kuring ndusel jeung ngéléhkeun kuring, bari nahan sagala nano nano ...
Saparantos dosen angkat, aya seuri sareng bullying ti sakelas….hahahahhaha
Nepi ka ayeuna, lamun inget, anjeun masih inget kumaha ambekna anjeun alatan kajadian anu teu disangka-sangka ieu.

Emotion: shame
Jam sapuluh peuting urang karek angges ujian pengantar bisnis di kampus, pas geus angges terus kaluar kelas kaayaan sakitar geus sepi pisan eweh sasaha malahan lampuna kabeh di pareuman, aya babaraha hiji anu di hurungkeun palebah tangga, posisi urang aya di lantai 4. Pas turun salantai urang langsung ngadenge sora awewe keur ceurik jeung badena teh sora na ti kelas 403 anu paling piojok, urang langsung lumpat bari ngarasa aya nu nuturkeun urg lumpat di tangga. Sakelebatmah urang jiga nempo aya nu hideng mun pas lumpat di tangga sasakali nempo kaluhur, tapi urang berusaha tenang jeung masa bodo. Pas geus di handap rek kaluar, di parkiran urang lempang sorangan padahal mah motor nu parkir masih aya babaraha hiji. Terus pas jalan kaluar rek nungguan nu ngajemput, urang teh kudu ngaliwatan gang tapi teu sempit rada lega cuman emangna ge poek pisan. Teu kahaja urang teh nepo kaluhur genteng rumah kosong gigireun kampus, eh di pohon asemna urang nempo kunti keur mondar-mandir bari ngelus-ngelus bu'ukna, urang didinya kasieunan terus langsung maca doa sagala rupa bari leumpang buru-buru. 

Emotion: fear
Basa poe kemis kamari urang nganter adi meuli hape anyar ka toko, aya barudak oge kaciri na mah budak SMA datang ka dinya rek milih milih hape. Barudak eta datang babarengan aya limaan awewe kabeh sigana mah maranehna babaturan anu rek nganter babaturan na meuli hape. Di toko hape eta, maranehna sibuk diskusi milihan erek meuli hape anu siga kumaha. Saenggeus milihan hape anu kumaha akhirna di beuli hape anu harga na mahal, tapi aneh na pagawe didnya lain na resep kusaba hape na payu tapi kalah ka merengut, asa nyepelekeun yen barudak eta teh bisa mayar hape na. Patugas didinya tuluy we nananyakeun yen bener rek meuli hape ieu kusabab hape na mahal siga anu ngarendahkeun pisan. Palayanan nana ka barudak eta oge beda, ari kabatur di titah diuk bari di bere cai ari ka barudak eta mah asa kucem wae beungeutna teh. Lila kalilaan barudak eta akhirna ambek kusabab di perlakukeun teu adil jeung pembeli anu lan padahal maranehna oge sarua rek meuli, maranehna ambek bari nunjukeun duit na hareupen pagawena tuluy mangat ninggalkeun toko.

Emotion: angry
Basa nuju ospek jurusan, pas pembagian kelompok teh abdi ningali jalmi nu mirip pisan jeung babaturan abdi. Cara make tiingna sarua sok tiung segiempat, bajuna ge modelna sarua sok make gamis, tuluy frame jeung bentuk kacamata na ge sarua. Postur awak jeung cara leumpang na ge mirip pisan. Gerak gerik na ge meuni persis babaturan abdi. Pas digeroan ngaran, eh ngalieuk, tapi lain babaturan abdi, raray na beda. Abdi langsung cicing we da era sabab salah ngageroan jalma. Sugan teh heueuh babaturan da sagalana sarua, eh pek teh batur nu mirip persis hungkul. Untung awewe deuihan jadi teu pati era.

Emotion: shame
Basa harita SMA, aya ujian tengah semester. Urang jeung kabogoh urang diajar bareng. Manehna jago pisan pelajaran ekonomi. Jadi urang inisiatif menta manehna pang ngajarkeun di kelas lamun waktu istirahat. NInggali urang diajar ekonomi, babaturan nu sejen ge hayangeun. Tungtungna nu diajar bareng teh jadi 5 orang. Ari urang mah resep weh sabab jadi loba batur. Pas waktuna UTS, urang percaya diri sabab geus diajar bener-bener. Soal ujian oge ku urang dieusian gancang, sabab karasa babari. Beres UTS tinggal nungguan hasil. Tiap mata pelajaran dibagikeun nilaina, alhamdulillah urang lulus jeung meunang hasil nu maksimal. Nu urang rada kaget pas upacara poe Senen, diumumkeun saha wae nu nilaina gede sacara kaseluruhan ti kabeh kelas. Teu disangka-sangka urang asup ka 10 besar nilai nu paling gede. Didinya urang ngucap alhamdulillah sabab usaha urang teu sia-sia.

Emotion: happy
Loba jajaneun anu berhadiah, ti mulai permen, ciki-cikian, jeung jajaneun nu sejenna. Baheula mah bisa keneh ka tebak mana nu aya hadiahan jeung mana nu henteu, biasana mun nu hadiahan mah eusiana rada beurat. Ku urang sok dikocok-kocok heula ciki teh, da mun aya barang dijerona sok karasa ku ramo leungeun. Harita mah keur rame-ramena ciki jaguar, pas ku urang kocok-kocok cikina ieu mah beurat pisan jeung karasa benturan kana ramona teh. Pas dibuka reuwas eusina teh jam tangan. Urang ngajorowok atuh nu keur alulin teh nyalampeurkeun da panasaran. Tungtungna mah maranehna oge meuli cikina, jeung sarua ngocok-ngocok keun heula ngecekan aya hadiahna henteuna. 

Emotion: surprise
Rarasaan ragrag kana solokan kotor teh tiasa pisan nyieun teu nyaman sarta teu higienis. Cai kotor tiasa ngandung bakteri sareng mikroba anu ngabahayakeun pikeun kasehatan sareng mangaruhan sistem imun. Loba jalma bakal ngarasa teu nyaman jeung bisa ngarasa teu damang sanggeus ragrag kana cai kotor. Hade pisan mun eta ulah asup kana cai kotor jeung salawasna merhatikeun kualitas cai samemeh ngojay atawa mandi. Upami anjeun kedah murag kana cai anu kotor, geura bersihkeun sareng ganti baju sareng gosok leungeun anjeun nganggo sabun. Lamun ngarasa gering atawa teu damang sanggeus ragrag kana cai kotor, geuwat buka dokter pikeun mastikeun kaayaan kasehatan anjeun.

Emotion: disgusted
dina Al Qur'an Surah Muhammad ayat 27 anu hartosna "Kumaha (nasib maraneh) upama malaikat (maot) nyabut nyawa maraneh, neunggeul beungeut jeung tonggong maraneh?". Tina ayat ieu, ditafsirkeun kumaha nasib jeung kaayaan maranéhna lamun Malaikat Maut datang nyokot nyawa maranéhanana dina cara goréng jeung dahsyat? Dina momen jiwa dicokot malaikat ngusir roh maranéhanana telenges sarta terus ngéléhkeun beungeut jeung tonggong maranéhanana salaku hiji hinaan? Kaayaan jalma munafik dihina jeung sangsara dina nyanghareupan maot. Islam ngajarkeun yén aya kahirupan sanggeus maot, sarta ieu dipikawanoh salaku Akherat. Dina Islam, Allah anu mutuskeun nalika hiji jalma maot sarta lolobana Muslim yakin yén nalika maranéhna maot, maranéhna bakal tetep dina kuburan maranéhanana nepi ka Yaumul-din, Poé Kiamat. Dina poé éta, maranéhna bakal dihirupkeun deui tina kuburan maranéhanana sarta dibawa ka payuneun Allah sarta dihukum dumasar kana kumaha maranéhna hirup di bumi. Kapercayaan ieu katelah kebangkitan awak. Jalma anu leuwih loba amal kahadean ti batan goreng bakal asup Jannah atawa Surga.

Emotion: fear
Basa dikelas euweuh sasaha, abdi nyanyanyian meuni jongjon bari gogorowokan. Pas keur ngeunah nyanyi, abdi ngalieuk make gerakan ka jandela. Eta abdi meuni kacida reuwasna sabab aya Pak guru nempokeun abdi bari nyengir. Jigana mah Pak guru teh geus lila aya didinya terus nempokeun abdi nu nyanyanyian sorangan jiga nu gelo. Abdi kacida isinna harita, meuni langsung salah tingkah da asa kaeraan ku polah sorangan. Untungna Pak guru teu loba ngomong ka batur, ngan seuri hungkul. Abdi di kelas salila diajar ku anjeunna teh meuni pupurungkutan da isin. Mun ningali wajah abdi teh anjeunna sok seuri wae, meureun ingeteun kana kajadian tadi.

Emotion: shame
Basa nuju ngiringan kepanitian di kampus, abdi kabagean jadi staff divisi sponsorship. Tugas jeung tanggung jawab abdi teh nyaeta neangan sponsor jang pendanaam proyek kagiatan. Biasana aya dana ti kampus jeung ti pihak eksternal. Tah sabab dana nu dibutuhkeunna gede, jadi kudu neangan sponsor nu bisa nyukupan kabutuhan dana. Pas abdi bade nyurvey kerja sama, eh babaturan abdi jol we hayang ngiring, padahal teu sadivisi. Ku abdi diajakan we. Eh pas presentasi dihareupeun ketua proyek, jol we manehna so tau nepikeun sagala hal nu dibahas basa kerja sama jeung sponsor. Abdi meuni keuheul sabab manehna cari muka bari nepikeun informasi nu teu valid. Jengkel pisan, abdi tuluy we menta pengajuan pindah divisi.

Emotion: angry
Manehna ijin ulin jeung babaturanana rek ulin ka hiji tempat anu keur viral. Sabab ngabebaskeun jadi mun rek kamana wae bae, asalkeun ijin ngameh nyaho keur kamana-manana jeung saha-sahana. Da dinu pikiran mah lain sieun salingkuh tapi sieun bisi aya nanaon di jalanna. Kabeneran nu inditna teh tiluan, nu hiji lalaki babaturan kabogoh, nu hiji deui awewe babaturan di lembur. Dibere nyaho ku babaturan nu di lembur, mun kabogoh teh rada aneh, gerak-gerikna oge. Maenya cenah ngobrolna teh romantis bari sayang-sayangan. Langsung nyusul ka tempat ulinna bari teu pikir panjang, molotot sabari nyuntrungkeun salingkuhanana. Nu kaluar mmiti dina omongan teh, "Ari sia eta teh apal teu kabogoh batur?'. sabari ngeupeulkeun peureup tanda rek nonjok jeung ngajak gelut.

Emotion: angry
Maling teh jadi salah sahiji hal nu goreng pisan mun dilakukeun. Komo maling barang nu berharga pisan mah, mantak ngarugikeun batur. Biasana di Indonesia mah maling teh sok dilakukeun ku saha wae, ti umur remaja nepi ka geus kolot, da sabab kadesak ku kabutuhan tea. Tah nu parah na teh mun geus kanyahoan, tara langsung diasongkeun ka polisi supaya ditindak sacara hukum, tapi sok dihakimi heula ku masyarakat sabab dianggap ngarugikeun pisan. Malahan bareto mah sok aya nu nepi ka diduruk make ban ku masyarakat. Tah kuduna hal ieu jadi cambuk jang leuwih hade, ulah ngalaksanakeun deui hal goreng eta.

Emotion: shame
Lantaran unggal poe mineng nganggo angkutan umum, abdi oge ka mamana kedah mapah, teu jarang oge abdi kedah meuntas di jalan badag.  Untungna di sababaraha tempat tos aya jembatan kanggo meuntas, janten teu kedah sieun katabrak ku kandaraan anu ngaliwat, komo lamun di jalan raya jeung di jalur gancang mah pasti kandaraan teh ngararebut. Tapi kanggo sababaraha urang, meuntas di jembatan teh sieun lantaran jangkung pisan jeung sieun lamun ningal ka handap. Abdi oge sok sieun, komo pernah hiji poe basa abdi nuju meuntas di jembatan, abdi ningal aya nu kacilakaan di handap pisan. Abdi langsung ngaderegdeg bakating ku sieun.

Emotion: fear
Saha anu teu ambek ambekan lamun geus cangkeul, geus hese hese antri lila meakeun waktu demi nurutkeun paraturan anu aya eh nyaho nyaho di sorobot batur. Kalakuan kieu teh kalakuan anu goreng pisan, teu sopan jeung teu boga etikakomo anu di orobot teh jelema anu geus kolot. Sanajan kadenge sepele, tapi hal ieu teh penting pisan, lantaran budaya ngantri sacara teu langsung bisa ngagambarkeun kapribadian bangsa urang sarerea. Budaya antri kudu na geus di ajarkeun cara tegas ti budak leutik keneh di sakola, sangkan geus gede na busak teh teu boga kabiasaan sorobot atrian deui, kusabab kabiasaan ieu saliah ngajieun masalah oge ngera ngera generasi na.

Emotion: angry
Taun kamari, Lulu teu katampi di universitas impian nana. Lulu oge nyobian daftar ka kampus sejen, tapi teu lolos oge. Tah taun ayeuna Lulu nyobian deui daftar ka sababaraha kampus lewat jalur SBMPTN jeung jalur mandiri. Pas pengumuman SBMPTN, Lulu gagal keneh wae, acan katampi di universitas mana-mana. Terus Lulu nyobian deui jalur mandiri. Tos sababaraha kampus teu acan aya nu narima Lulu janten mahasiswana. Lulu narasa gagal deui wae, sedihna kaliwat pisan. Kecewa sabab sagala perjuanganna asa sia-sia. Lulu sempet teu kersa emam dugi ka tilu dinten. Pikiranna kalut, rasa sedihna kainget wae dina pikiranna. Awakna rada kuru da mikiran wae hoyong kuliah.

Emotion: sad
Aya seueur téori ngeunaan panyababna fobia, salah sahijina numutkeun Gunawan taun 2006 nyarios yén kalolobaan fobia kabentuk ngaliwatan dua prosés.Prosés kahiji nyaéta acara sensitizing batur jadi sénsitip) jeung prosés kadua ngaktipkeun acara (acara aktivasina). Anu ngabalukarkeun phobias séjén nyaéta kajadian hal pikasieuneun anu lumangsung di budak leutik. sajaba ti éta bisa disababkeun ku kolot ninggalkeun barudak nyalira dina umurna ngora pisan. Pikiran sadar teu inget kajadian bari pikiran teu sadar inget kana kajadian. Mémori ieu bisa ngabalukarkeun kahariwang di sababaraha urang. Salian ti éta Sajaba ti éta, para ahli ogé nyangka yén phobia bisa lumangsung alatan faktor genetik sareng trauma

Emotion: fear
Abdi mangrupikeun jalma anu resep ngobrol, khususna nalika nyarioskeun hal-hal anu kuring resep sapertos hobi, tuangeun, musik, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu paling kuring benci nalika kuring ngobrol sareng jalma sanés, nyaéta kadang-kadang nalika éta jalma bungah nalika nyarios, ciduhna sok muncrat sareng kadang-kadang beunang raray atanapi leungeun kuring. Baheula kuring osok ngobrol jeung babaturan kuring, ayeuna babaturan kuring jadi bungah lamun manehna ngabejaan carita nu kaalama ku anjeunna, tapi lamun anjeunna ngobrol sok muncrat wae ciduhna, utamana dina waktu anjeunna ngobrol bari dahar. Sareng nalika kuring ngupingkeun anjeunna nyarios, kuring rada ngajauhan sabab kuring kantos keuna ku ciduh sareng anjeunna sadar yén teras menta hampura, kuring nyarios henteu kunanaon sanaos dina jero haté kuring ngarasa jijik pisan ku ciduhna. Sanggeus ngobrol, kuring langsung ka kamar mandi pikeun ngabersihkeun leungeun kuring anu kecipir ku ciduh.

Emotion: disgusted
Lamun meunang pelayanan nu teu geunah, urang berhak ngalaporkeun nana. Kantos harita abdi ka alfamart, kasirna teh judes pisan, harga diskon oge teu dipotong, malah dipasihan harga normal, terus teu dibere struk deuih. Abdi kesel sabab asa ditipu, tuluy abdi nanya we ka kasirna soal harga diskon, tapi jawaban na teu paruguh, ngelak wae. Abdi kesel pisan sabab lumayan gede potonganna, tuluy ku abdi adukeun we ka kepala tokona. Adukeun sagala keluhan abdi bari ngobrol, terua abdi menta solusina we. Geus kitu teh kepala tokona menta damai, nya abdi daek damai asal eta pelayanan na sing bener, tong ngarampok jiga kitu patut sabab ngarugikeun pisan ka pelanggan alfamart.

Emotion: angry
Tilu tips supaya urang sehat jeung dijauhkeun tina sagala rupa panyakit. Nu kahiji nyaeta terapkeun pola hirup sehat, lobakeun makan nu bergizi, lobakeun konsumsi buah jeung sayur. Hindari dahareun anu ngandung minyak berlebih jeung dahareun nu ngandung lemak berlebih. Nu kadua nyaeta rajin olahraga supaya bisa ngajaga kabugaran fisik jeung mental. Salian jeung kasehatan fisik, olahraga ge bisa ngaproduksi hormon endorfin nu mantak mawa perasaan bahagia ka urang. Tah olahraga teh alus pisan mantakna jang kasehatan. Nu katilu nyaeta pola makan anu teratur. Atur jam makan teh penting supaya urang konsisten dina jam makan jeung konsisten dina asupan gizi kana awak urang. Tah hal-hal ieu teh bakal ngajadikeun awak urang sehat jeung jauh tina panyakit.

Emotion: surprise
Kabiasaan ucing lamun ningali tumpukan taneuh loba, pasti bakal diapke modol di dinya. Waktu harita kuring rék nyieun imah ka luhur, lantaran kamarna teu cukup. Jadi di hareupeun imah teh aya tumpukan taneuh anu kacida luhurna. Biasana barudak leutik di komplek oge resep ulin ka taneuh didinya. Waktos éta adi kuring keur milu ulin di taneuh didinya, kuring nitah manéhna kudu ati-ati, sabab loba tai ucing, tapi manéhna teu daék ngadéngékeun. Waktu keur ngumbah piring, ujug-ujug manehna balik ka imah bari ceurik. Ceunah basa keur nggaali taneuh leungeunna beunang tai ucing, tuluy aya nu asup kana kukuna oge. Kuring jijik pisan ningalina. Kuring nitah manéhna ngumbah leungeun di jamban, make sabun jeung colek lima kali ameh kokotor jeung bauna leungit. Saatos éta bersih kuring motong kuku manehna sarta ngawartoskeun manehna ameh teu maén dina taneuh deui.

Emotion: disgusted
Lulus ti SMA, abdi di gaduh cita-cita hoyong kuliah di luar negeri. Ti pas janten budak SMA keneh abdi tos milarian info ngeunaan kuliah di luar negeri. Mulai ti info beasiswa nepi ka biaya kanggo hirup di luar negeri. Tiap pere semester abdi teu pernah ngaliwatkeun waktos kanggo diajar bahasa Inggris, lantaran eta mangrupakeun salah sahiji modal anu paling penting kanggo kuliah di luar. Abdi oge tos tataros ka batur anu meunang beasiswa LPDP nepikeun ngadamel catetan anu seeur pisan ngeunaan info beasiswa eta. Taun ieu abdi nyobian daftar ka hiji kampus di Australia anu tos dibuka, tapi pas tos katarima di kampus na abdi teu lolos LPDP.

Emotion: sad
Mun keur ngalami kacilakaan mangrupa pembegalan, komo nepi ka ditodong senjata mah, kudu inget kana kasalametan diri sorangan. Ulah nepi ka ngesampingkeun kasalametan demi barang berharga. Hal nu kudu dilakukeun teh nyaeta kahiji, turutan naon nu dipikahayangna. Misalkeun hayang dompet atawa hape, tinggal berekeun we teu kudu make ngalawan mun teu mampu mah. Nu kadua nyaeta tong nepi ka ngaprovokasi si pelaku jang ngalakukeun hal nu buruk ka diri urang, cukup cicing we da teu bisa kukumaha. Tah mun pelaku geus indit, karek we urang nyalametkeun diri sorangan ku cara neangan bantuan. Sabab mun ngalawan ti mimiti pisan mah bakal bahaya ka urangna, da pelaku kajahatan mah sok nekad ngalakukeun naon wae ka batur. Mantak kudu merhatikeun kasalametan sorangan demi kahareupna bisa keneh hirup.

Emotion: fear
Kapamilikan senjata api sacara umum diatur dina Undang-Undang Darurat Nomer 12 Taun 1951 anu sifatna kriminal. Pasal 1 ayat (1) UU Darurat No. 12 Taun 1951 nyebutkeun: "Sing saha, tanpa hak asup ka Indonésia, ngajadikeun, narima, nyoba pikeun ménta, nyerah atawa nyoba nyerah, ngadalikeun, mawa, boga bekel dina dirina atawa boga milikna, nyimpen, ngangkut, nyumputkeun, ngagunakeun. atawa mawa kaluar ti Indonésia senjata api, amunisi atawa bahan peledak, dihukum hukuman pati atawa panjara saumur hirup atawa panjara samentara maksimum dua puluh taun." Ngeunaan kepemilikan senjata api anu dipihukum ku kajahatan mulai tina ngadamel senjata api dugi ka ngaluarkeun ti Indonésia. Lamun kailikan senjata api di luhur dilaksanakeun tanpa hak (tanpa hak hukum, mangka digolongkeun kana kajahatan) mangka sanksi kriminal bisa dihukum dina bentuk hukuman pati, hukuman panjara saumur hirup, atawa panjara nepi ka 20 taun.Tanpa hak salaku kualifikasi pikeun undang-undang ancaman kriminal di luhur, éta ogé bisa dihartikeun salaku kalakuan nu teu sah dina kasus kriminal. 

Emotion: fear
Nurutkeun Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI), harti kecap bullying nyaéta prosés, cara, tindakan bullying anu bisa dihartikeun salaku jalma anu ngagunakeun kakuatan pikeun nganyenyeri atawa nyingsieunan jalma anu leuwih lemah batan manéhna. Biasana ku cara maksa manéhna ngalakukeun naon anu dipikahayang ku palaku. Harti séjén tina bullying nyaéta harti kecap dina basa Inggris, nyaéta bully. Aya ogé numutkeun UNICEF yén Bullying mangrupikeun pola tingkah laku, sanés kajadian anu sakali-kali. Barudak anu ngabully biasana asalna tina status sosial anu leuwih luhur atawa kalungguhan kakawasaan, saperti budak anu leuwih gede, leuwih kawasa, atawa dianggap populer sangkan bisa nyiksa jabatanana. Barudak anu paling résiko dibully seringna murangkalih ti komunitas marginal, murangkalih ti kulawarga berpendapatan rendah, murangkalih anu béda dina penampilan atanapi ukuran, murangkalih cacad, atanapi murangkalih migran sareng pangungsi.

Emotion: fear
Basa bade ka cai kanggo ngumbah lengeun, abdi ningal dina jamban aya utah urut batur anu teu acan dibanjur, asalna mah kuring teu nyadar aya utah dina lobangna, tapi lantaran kuring bade miceun cai di lobang wc, karek kuring nyadar aya utah urut batur anu teu acan dibanjur. Ningal dina warnana mah jiga nu nembe pisan, tapi teu lila bau na kaluar. Abdi teu kiat pisan ngambeuna, kapaksa abdi nutup jamban eta lantaran teu kiat kana bauna. Tungtungna mah abdi buka deui eta kamar cai  teras disemprot ku parpum anu seungit teras dibanjur ku cai anu loba pisan nepikeun leungit. 

Emotion: disgusted
Waktu kuring leutik, kuring jeung dulur kuring biasa ulin ka kebon aki. Jaman harita mah urang teh cape pisan sanggeus ulin udag-udagan di kebon aki, jadi weh haus. Di dinya katembong aya keran cai jeung selangna masih nyambung, kuring jeung dulur kuring langsung nginum cai ti dinya. Sanggeus puas nginum, urang ngagunakeun cai pikeun ulin cai bari udag-udagan deui. Réngsé ulin, ujug-ujug keran cai teh teu bisa ditutup deui. Kuring jeung dulur kuring bingung kedah kumaha, dicepeng ku dangdaunan ge teu eureun-eureun eta cai kaluar. Utamana sakedap deui geus sore, tungtungna kuring jeung dulur kuring nyoba nutupan eta sabisa mungkin sanajan cai masih kaluar. Ku sabab sieun dicarékan ku aki, ku kituna urang henteu ngabéjaan ka aki nepi ka ayeuna.

Emotion: fear
Saur abdi mah, janten anak rantau teh salah sahiji cara supaya urang tebiasa jeung kahirupan nu sabenerna. Di kahirupan sabenerna mah urang moal bisa terus-terusan bergantung ka orang tua, pasti aya waktuna bakal mandiri. Tah, ku ngaranta ieu teh salah sahiji cara supaya urang tebiasa mandiri jeung terbiasa ngamanage sagalana sorangan, termasuk neangan duit. Mun jadi anak rantau mah, pait peurih kahirupan teh kaasaan sorangan. Jadi bakal moal tega deui nyusahkeun kolot teh. Komo mun kolotna nu saderhana mah. Jadi, tong era jadi anak ranta, teangan pangalaman saloba-lobana. Kudu jadi pribadi nu mandiri jeung kuat nu teu bakal bergantung ka batur.

Emotion: sad
Baheula waktu kuring keur SD, salila 3 taun kuring dihina fisik malah guru kuring oge ngahina fisik kuring, sakali dicaritakeun "kamu datar kaya triplek" "ah, keur leutik maneh geus gering na. gering" "suku anjeun lempeng kawas kai" "barang ceking kotor". Teu eureun didinya.SMP salila 2 taun dihina fisik ku ampir 1 kelas ngahina ka kuring.Kabeneran pas keur SMP aya riwayat pneumonia samemeh kaserang panyakit,beungeutna aman,tapi sanggeus Abdi katarajang panyakit, raray abdi jarawat parah.sisi obat. Waktu éta kuring dibéjaan "punten awon pisan", "astaughfirullah, naha raray anjeun bisul sadayana hahaha" "yeuh kalam utah ningali beungeutna" "perlakuan éta jijik kuring ningali éta" rating kuring turun tina 2 nepi ka 17. Kuring ngarasa handap hayang kaluar sakola jeung nyewoot sajadi-jadina.

Emotion: angry
Jalma ngarasa sieun nalika kaancam sabab ancaman memicu respon "fight or flight" awakna, anu nyababkeun awak siap-siap ngalawan atanapi kabur tina bahaya. Jalma anu geus ngalaman pangalaman goreng atawa traumatis kaliwat, kayaning kekerasan atawa nyiksa, condong jadi leuwih fearful lamun kaancam. Kaayaan kasehatan mental atawa fisik, kayaning gangguan kahariwang atawa panyakit jantung, bisa ningkatkeun sieun hiji jalma tina ancaman. Faktor lingkungan, sapertos tekanan ti kelompok sosial atanapi kekerasan di lingkungan sakurilingna, tiasa memicu rasa sieun dina hiji jalma. Anceman kuat atawa sengit bisa nyieun hiji jalma ngarasa pisan sieun sarta ngalaman respon fisik jeung emosional kuat. Perasaan sieun nalika kaancam mangrupikeun respon anu normal sareng sehat dina kaayaan anu nyauran respon "fight or flight". 

Emotion: fear
Geus lila urang hayang meuli sendal, hayangna sendal anu aya di mall. Sendal di mall mah rada aya hargana tapi awet pisan, pas balik gawe urang langsung ka mall nempoan sendal akhirna saengges nempoan kabeh sendal aya hiji sendal anu ku urang resep. Hargana teh saratus lima puluh rebu, urang ngan aya duit tujuh puluh rebu, karna teu mahi ujungna mah urang balik ka imah. Terus urang nyieun tatabungan di buku, jadi unggal gajihan kudu nabung sakeur meuli sendal. Sabulan teh urang gajihan tilu kali, pas gajihan kadua urang langsung bisa meuli eta sendal, untungna masih aya keneh. Urang langsung meuli, terus pas nepi imah eta sendal di papake wae da atoh bisa meuli sendal make duit sorangan hasil ngumpulkeun. 

Emotion: happy
Ngabogaan pasangan selingkuh mangrupa salah sahiji pangalaman paling nyeri hiji jalma bisa boga. Ieu nyeri pisan pikeun anjeun, sareng teu aya ubar, bahkan obat penghilang nyeri anu paling kuat, anu tiasa ngaleungitkeun nyeri sapertos kitu. Sanaos pasangan anjeun parantos hapunten, kaduhung naon anu aranjeunna laksanakeun, sareng naroskeun kasempetan kadua, sabab anjeun henteu percanten ka aranjeunna, anjeun alamiah ngarasa bingung pikeun ngatasi masalah kapercayaan saatos ditipu. Tapi ieu lain hartosna nyeri haténa leungit. Ngaluncurkeun halaman Tango anjeun, meunangkeun deui kapercayaan mangrupikeun pilihan anu anjeun kedah satuju sareng pasangan anjeun kedah janji yén aranjeunna bakal kerja keras pikeun meunangkeun deui kapercayaan anjeun.

Emotion: angry
Mun aya babaturan nu keur geuring, urang sabisa mungkin kudu ngalongok sebagai rasa nyaah urang jeung rasa paduli urang ka babaturan. Sabab babaturan mah moal aya tapakna, nepi ka iraha wae ge pasti inget jeung nyaah. Tong jadi kumaki sabab geus sukses, malahan mah urang teh kudu bisa ngajait babaturan oge dina ngaraih kasuksesan. Mun bareto pernah aya kajengkel, sok ayeuna mah geura pohokeun da geus sarua dewasa ayeuna mah. Jeung mun babaturan geus pupus mah bakal kacida kaduhungna komo mun nepi ka teu pernah amprok heula mah samasa hirupna. Kudu inget ka babaturan teh, ulah joledar komo sombong atawa kumaki mah!

Emotion: surprise
Abdi nampi email ti Yayasan Sehati, dina bentuk hatur nuhun sabab parantos janten donor. Dina ultah kuring, salaki kuring masihan kuring kejutan. Anjeunna nyumbang ka yayasan nyalametkeun sato Sehati atas nama kuring. Abdi leres-leres henteu nyangka salaki kuring gaduh ide anu mulya sapertos kitu, sareng dina waktos anu pas. Hiji kejutan kuring moal poho. Yayasan Sehati mangrupikeun yayasan perawatan sato, khususna peternakan, anu munggaran di Indonésia. Badan Pusat Statistik (BPS) nyatet jumlah populasi sapi di Indonésia bakal aya 18,05 juta dina taun 2021. Angka ieu 3,52% leuwih luhur ti taun saméméhna 17,44 juta ekor. Ningali tren dina dasawarsa, jumlah sapi potong di Indonésia parantos turun dina taun 2013 janten 12,69 juta sapi. Sahati ngausahakeun yen sato ternak teh di urus bener-bener, nalika can di pateni.

Emotion: surprise
Abdi ngarasa jengkel pisan ka petugas nu nilang abdi di jalan. Teu puguh-puguh abdi dieureunkeun jeung dipariksa susuratan. Biasana mun aya tilang teh sok aya papan pemberitahuan, ieu mah teu aya. Tuluy abdi susuratan lengkap, motor lengkap, kabehna sasuai jeung peraturan. Tapi ditilang keneh sabab tutup pentilna teu ayaan ceunah. Abdi kesel pisan ka petugas tilangna, sabab dipenta acis lima puluh rebu. Mun teu mayar teu bisa leupas ceunah. Abdi jengkel pisan tuluy we motokeun ngaran-ngaran petugasna sabab kaasup pungli ieu mah. Beres kitu teh abdi debat we salila lila jeung petugas sabab da ngarasa bener. Nepi ka akhirna dileupaskeun we.

Emotion: angry
Dinten ieu janten dinten kahiji abdi damel di toko anyar. Abdi dipasihan tugas nyeta janten kasir jeung ngaberesan barang-barang. Tapi sateuacan jadi karyawan kontrak di dieu, abdi kedah ngalakukeun percobaan heula salila saminggu, lamun sae abdi tiasa lajeng damel di dieu. Tapi lamun abdi ngalakukeun kasalahan, abdi mola tiasa lajeng deui damel di dieu. Hanjakal di poe kahiji abdi teu kahaja mepeskeun botol minuman anu bade dilebetkeun ka kulkas. Abdi langsung ngaberesan jeung kapaksa kedah mayar ganti rugi, untungna ngan dua botol hungkul. Pas laporan ka atasan, manehna ngan masihan peringatan, lamun sakali deui abdi ngalakukeun kasalahan,abdi bakal langsung dierenkeun.

Emotion: sad
Mun dianteurkeun ku batur ka stasiun jang naek beus, leuwih alus mah ulah waka balik nu nganteurkeunana. Bisina beus nu ku urang rek ditaekan teh geus mangkat, mun kasusna kawas kieu pan jadi riweuh, mun ngudag-ngudag ge rada hese komo barang bawaan urang loba bari mawa koper mah. Jadi sahenteuna bisa dianteurkeun, eta oge mun beusna masih keneh ka udag, misalna can asup tol. Tapi biasana beus ti stasiun ka tempat asup tol tara tarik, sok lalaunan, meureun aya 15 menitan sanajan asup tol kuduna 5 menit oge geus nepi. Mun reuwas tapi ulah nepikeun panik, engkena pas ngudag beus bisina teu ka udag malah aya masalah nu sejen.

Emotion: surprise
Mamang abdi teh tos lima bulan teu damang kritis sabab kanker kelejar getah bening dina beuheungna. Malahan mah nepi ka salila lima bulan teh teu bisa pisan kaasupan dahareun, ngan cai hungkul jeung dahareun nu dilumat. Tah poe kamari teh pupus ngantunkeun. Abdi nungkulan oge sabab sakalebeh kulawarga ngarumpul nyaksian. Samemeh maotna teh anjeunna ngagoler bari geus teu daya, ngan tinggal nafasna hungkul nu hirup teh. Tuluy ku sakulawarga diyasinkeun supaya dipermudah. Beres diyasinkeun teh alhamdulillah tiasa ngahempas nafas terakhirna bari nyora eling ka Allah. Abdi nembean pisan nyaksian nu maot, tapj alhamdulillah teu hese dina ngaleupas nyawana. Sagalana dibere kalancaran ku Allah.

Emotion: fear
Basa nuju jalan-jalan di Jakarta, abdi nyobian jajan di kulinery night. Abdi ngahaja indit nyalira supaya jongjon. Pas nuju ngantri meser jajanan, abdi jol we ditoel tasna ku bapak-bapak di gigireun abdi. Tuluy jol ngomong yen abdi pakean na kurang mantes, heboh teuing, tiung nu dipake ge butut teu pantes jeung bentuk raray. Abdi kesel pisan ngadanguna, sabab anjeunna ngomong dihareupeun loba nu ngantri oge. Tuluy anjeunna ngomong deui yen abdi salaku muslimah teh sok nyieun oenasaran para lalaki. Abdi makin jengkel didinya, hate abdi geus teu pararuguh, antara kesel jeung sieun. Abdi teu pati nanggapi, tuluy indit we ka tempat sejen. Aneh, aya jalma nu jiga kitu.

Emotion: angry
Hiji poe, saurang murid nu ngaranna Ali keur ngobrol jeung babaturanana di kelas. Ujug-ujug, Ali nyieun kasalahan bari nyarita jeung babaturanana mimiti seuri kaluar nyaring. Ali ngarasa era pisan sarta nyoba nyumput di tukangeun meja na. Anjeunna ngarasa pisan teu nyaman jeung hariwang ngeunaan naon babaturanana bakal pikir ngeunaan manehna. Sanajan kitu, sanggeus sababaraha waktu, Ali sadar yen naon anu anjeunna lakukeun salah teu bener hiji hal badag. Anjeunna nyobian teu mikir ngeunaan respon batur sareng museurkeun kana dirina. Manehna nyoba tetep tenang jeung ngobrol jeung babaturanana saperti biasa. Ahirna, Ali mimiti ngarasa hadé tur bisa neruskeun poena dina karapihan. Manehna sadar yen kasalahan teh ilahar jeung babaturanana bisa poho ngeunaan eta. Anjeunna oge nyobian ngarawat dirina oge sareng ngahargaan dirina.

Emotion: shame
Mun ditutur-tutur ku batur nu teu dipikawanoh, biasana urang nelepon babaturan. Atawa mun keur di karamean mah siga di mall biasana sok aya petugas kaamanan nu jaga, tah urang sok nyampeurkeun petugas eta jang ngadugikeun keresahan jeung teu nyaman pedah aya nu nutur-nutur. Biasana ieu cara ampuh, komo deui pas ditunjukeun jelemana. Tapi lolobana mah pas ninggali urang keur ngobrol jeung pihak petugas kaamanan, nu nuturkeun tadi teh sok tiba-tiba ngaleungit berbaur jeung batur. Tapi mun enggeus dikitukeun biasana tara nuturkeun deui, malah mah teu panggih deui jeung manehanana. Da manehna oge sieuneun mun geus mamawa petugas mah, soalna engkena berurusan jeung pihak berwajib.

Emotion: fear
Basa poe kamis indung jeung bapak aya pagawean kaluar kota, jadi urang di tinggalkeun sorangan da emangna ge budak tunggal teu boga adi jeung lanceuk. Biasana urang tara sieun mun di imah sorangan, tapi keur eta mah ujug-ujug kasieunan. Pas jam sapuluh peuting urang nempo tatangga mangkat teuing kamana, ngajadikeun makin sepi jeung paroek. Bulu kuduk urang karasa kubanding sieun, terus urang dahar telor dadar jeung sangu anu geus di sadiakeun si mamah samemeh mangkat. Angges dahar urang ka dapur rek nyuci piring, ai jol teh aya sora awewe seuseurian tapi urang teu nyaho sorana dimana. Teu lila aya anu ngagebrageun kaca dapur, awalna urang teu nyaho eta nu beureum teh kunti ku sabab panon urang rada minus, jadi ku urang di deukeutan terus di deulekan rada lila ai heug teh kunti anu make baju beureum. Harita keneh urang langsung lumpat ka kamar bari jeung ngadegdeg kasieunan, nepika teu jadi nyuci piring. 

Emotion: fear
Basa bapak damel keneh mah, unggal uih damel teh sok meser sop buah atawa buah-buahan na. Komo mun beres gajihan mah sok meser fried chicken. Ayeuna mah semet bapak kena PHK, kabiasaan eta teh jarang dilakukeun. Ema sapopoe ge saderhana hungkul, tara manggih sop buah, tara manggih bungbuahan, kur manggih sangu hungkul jeung deungeun na nu saderhana. Biasana unggal minggu ka pasar kaget meuli cocooan, ayeuna mah unggal minggu teh beberes imah we. Tara kaluar pisan jang ulin, da bisi kabita batur hoyong jajan. Sedih pisan asana teh hirup abdi. Tapi teu nanaon, kudu sabar jeung tawakal kana kaayaan nu terjadi.

Emotion: sad
Basa bade uih ka lembur, abdi nyobian bade naek DAMRI sabab rute anyarna teh nyaeta ka lembur abdi. Abdi teu apal biasana sok aya bus jam sabaraha wae, sabab ceunah terbatas, sapoe teh ngan tilu. Abdi nyantai indit ti kostan teh jam sabelas, nepi ka terminal jam satu leuwih sabab macet pas jam istirahat. Asup ka terminal, singhoreng mah bus na karek kaluar pisan ti terminal da inditna jam satu pas. Abdi ngahuleng bari reuwas kumaha carana balik da geus kagok kadieu. Akhirna abdi mutuskeun nungguan bus nu teakhir, jam opat sore. Salila tilu jam ngan diuk hungkul di hareupeun warung bari nungguan bus. Hadeuh, aya we kajadian teh. 

Emotion: surprise
Tilu dampak goreng nu bisa dirasakeun ku jalma nu pernah ngalaman dibully. Nu kahiji nyaeta leungitna percaya diri. Biasana mun pernah galaman bullying mah sok kalah leungit kapercayaan diri sabab emang ngarasa dirina teu berharga. Nu kadua nyaeta bakal ngarasa insecure, sabab dirina dianggap teu sarua jeung batur. Terus deuih ngarasa dirina boga kekurangan nu mantak batur ngabully manehna. Nu katilu nyaeta trauma psikologis. Tah paling parah dampak tina pembullyan teh nyaeta nyesakeun trauma psikologis anu hese dileungitkeun sabab kahadiran nana membekas pisan dina ingatan. Leuwih parahna mah mun geus nepi kana gangguan mental, bakal fatal pisan kanu ngawakan nana.

Emotion: fear
Teu lila ti kasus Kanjuruhan, aya deui kasus ti Itaewon anu keur ngarayakeun Halloween nu kajadianna pas tanggal 29 Oktober 2022. Dina insiden ieu leuwih ti 150 orang maot jeung ratusan sejenna luka-luka. Kuduna perayaan nu ngabungahkeun lantaran jadi acara mimiti dina tilu taun terakhir saberes negara Korea Selatan nyabut pembatasan Covid-19. Tapi kalakah akhirna mah jadi salah sahiji kecelakaan nu paling mematikan. Tempat anu sempit ari nu datangna teh leuwih ti 100.000 jelema, rek teu pasesedek kumaha. Komo pas di pudunan, loba jelema nu kadorong nu akhirna mah ka gencet. Sieun ninggalina oge teu kabayang kumaha eungapna eta nu katindihan.

Emotion: fear
Sungut ditapel jeung leungeunna ditalian di TK
Kitu caritana, basa kuring keur TK, kuring boga kabiasaan goréng ngegel kuku. Guru kuring pohara prihatin kana kabiasaan goréng kuring ieu. Kuring geus sababaraha kali ditegor tapi kuring tetep ngalakukeun eta, lain alatan kuring teu sieun, tapi sabab geus kabiasaan. Ahirna dina hiji poe basa kuring keur sibuk ngegel kuku ramo, guru kuring nitah kuring maju, leungeun kuring ditalian ku lawon jeung sungut kuring ditepel. Kuring ceurik jeung babaturan kuring di sengserikeun di kuring sapopoe. Ngerakeun pisan. ti awit eta mereunan kuring heunteu sok ngagegelan deui kuku, pedah ku era eta di lakban di hareupeun kelas, ngan jadi kasebutkeun mah rada aya trauma ka guru pas jaman eta.

Emotion: shame
Mun diganggu ku jurig teh tong sok sieun komo geumpeur mah, anggursih muntang babacaan ka gusti Allah sangkan dipaparinan kasalametan. Babacaan na ge sing bener jeung khusyu, tong ngasal wae bari malaweung. Bacaan nu bisa ngusir jurig teh utamana nyaeta surat Al-Ikhlas, surat Al-Falaq, jeung surat An-Naas, leuwih hade oge mun ditambahan ku ayat kursi jeung Al-Fatihah. Tah doa-doa jeung bacaan eta teh diyakini bisa ngusir jurig. Memang sih kabeh babacaan jeung susuratan ge hade, bisa pake muntang dina ngahadapan mamala, ngan emang dianjurkeun bacaan jeung susuratan nu tadi teh sabab pasti kabeh jalma geus hapal. Intina mah, bacaan naon wae ge bermanfaat salila urang hafal mah. Jadi, tong sieun deui nya! Yuk anggursih babacaan we!

Emotion: surprise
Jaman keur SMA mah hese pisan nyimpen duit mah, da sangu mah ngan 150.000 sabulan :') Tapi pas keur kuliah mah sangu naek jadi 1 juta per bulan, tapi nu keur dahar sapopoe mah pangabutuh kuliah mah kaasup nu 1 juta. TAPI ku modal gagabah mah usaha nabung saeutik, mun aya tambahan duit saku anu dipasihkeun ka Mamang atawa Tanteu atawa Embah mah disimpen di tabungan nepi ka inget jaman harita mah bener-bener teu boga duit na. teu nyaho dahar naon sanajan sabenerna aya duit di ATM tapi éta duit tabungan. Sareng rerencangan abdi ngagaleuh 5.000 batagor nalika terang abdi teu gaduh artos kanggo tuang, saatos nabung salami 1 taun, kuring ngumpulkeun 1,5 juta, kuring langsung nyarios ka bapa kuring nyandak kuring mésér HP, nyaéta Xiaomi Redmi 4A : D

Emotion: happy
Patugas komo lamun di tempat gawe na di perusahaan atawa usaha anu bergerak di bidang jasa service atawa pelayanan teh kunci pagaweanna nomer hiji. Salak patugas urang teh kudu ramah, someah jeung kudu sigap mere bantuan sarta kudu peka ka kaayaan anu aya. Lamun sakira na aya jelema anu binggung butuh bantuan urang kudud sigap nanyakeun tuluy mantuan  atawa urang oge kudud sigap misalkeun lamun ningali customer urang keur dina situasi anu heseun, salna keur beratt atawa heseun bawa loba barang saenggeus balanja. Salaku patugas urang lamun ningali nu kitu kudu langsung sigap mantuan, urang kudu ninggalkeun kesan anu alus supaya customer urang puas jeung balik balanja deui ka dinya jeung urang teu di ambekan ku customer.

Emotion: angry
Rani tos ngajalin hubungan tunangan sareng pasanganna salila dua taun. Unggal weekend pasti we aya ameng ka bumi Rani, tuluy biasana ngajakan makan bareng sareng kulawargana Rani. Kadua kulawargana tos saling ngenal baik hiji jeung sejenna. Hiji waktu, Rani curiga sabab weekend tunanganna teu ameng ka bumi, ditelponan ge meuni hararese, teu aktif ti enjing dugi ka wengi. Rani ngarasa khawatir pisan sabab teu biasana jiga kieu, orang tuana ge teu terangeun indit ka mana. Pas sore, babaturan Rani aya nu ngechat motokeun tunangan Rani nu keur duaan jeung awewe di kafe. Rani ngarasa leuleus pisan, jengkel pisan, tuluy ceurik ka indungna. Indungna ge meuni ambekeun, tungtung na mah geus we hubunganna di putus nepi kadieu.

Emotion: angry
Dumasar kana data ti Badan Pusat Statistik (BPS) dina Statistik Indonesia 2022, aya saloba 447.743 kasus pisah pepegatan anu kajadian ti taun 2021. Angka ieu naek tibatan taun saacanna nu aya 291.677 perkara. Data ti BPS eta ngan ngawengku pisah pepegatan jang orang Islam hungkul. Sedengkeun lamun dumasar kana data ti Badan Peradilan Agama aya sajumlah penyebab dina pisah pepegatan teh. Nyaeta faktor perselisihan, pasea, ekonomi, salah sahiji maot, KDRT, mabok, murtad, dihukum penjara, judi, poligami, zina, kawin paksa, cacat badan, madat, jeung nu sejenna. Alesan gugatan pisah pepegatan oge rupa-rupa, Ceuk psikolog dewasa, Nirmala Ika meunteun dumasar kana data mangrupakeun hal nu biasa kajadian ka pasangan salaki pamajikan. Sabab tumbuh ti kulawarga anu beda, budaya nu beda jeung budayana rupa-rupa.

Emotion: sad
unggal manusa sieun kana hal-hal anu tangtu sapertos kamar anu poék, sempit, atanapi paling sering sieun ku hantu. Teu bisa dipungkir yén ningali hal gaib pasti bisa nyieun haté anjeun luncat reuwas. Tapi naon anu anjeun tingali leres-leres hantu?
Tiasa waé. Sanajan kitu, aya sababaraha katerangan ilmiah pikeun fenomena nu hiji jalma ngarasa ningali, ngarasa, atawa malah noel hal kawas éta.
Ngalaporkeun ti The Sun, Salasa (5/9/2017), ieu katelah 'sense presence' atawa perasaan ayana. Dumasar kana panilitian, pangalaman ieu biasana dialaman nalika aya di rohangan anu suhuna rendah sareng kaayaan stres. Hal-hal anu teu katingali tiasa aya sareng ngaganggu anjeun, tapi upami anjeun nyangka anjeun ningali hantu anjeun kedah naroskeun deui ka diri anjeun. Naon anu anjeun tingali leres-leres hantu atanapi sanés?

Emotion: surprise
Manggihan nilai ekspektasi tina tikét lotre. Nilai ekspektasi tikét lotre ngajelaskeun kauntungan téoritis tina ngagaleuh hiji tikét lotre. Dina basa sejen, nilai sarua jeung kauntungan ekspektasi lamun meuli hiji tikét lotre. nilai nu bisa diitung ku cara ngalikeun odds tina win tangtu (hadiah grand, 4 angka katuhu, 3 angka katuhu, jeung sajabana) ku nilai win jeung nambahkeun eta up. Sanajan kitu, inohong ieu tangtu bisa mindahkeun lamun hadiah utama kacida gedéna.
Sacara umum, nilai unggul bakal tebih handap nilai ekspektasi.
Salaku standar, contona pikeun 5 + 1 tina 69 nu di cokot sareng 26 Powerball, nilai ekspektasi pikeun hiji kupon sakitar  1,78. dolar Amerika

Emotion: surprise
Aya sababaraha langkah nu bisa dilakukeun ngameh karya urang teu dicokot ku batur, nu kahiji daftarkeun hak cipta. Ku ngadaftarkeun hak cipta, urang meunangkeun hak eksklusif jang ngontrol reproduksi, distribusi, jeung penggunaan karya. Hal ieu bisa mantuan ngalindungi karya urang tina penggunaan tanpa izin ku batur. Nu kadua gunakeun lisensi, mun urang hayang ngabagikeun karya urang ka batur, urang bisa ngagunakeun lisensi jang mere hak ka batur kanggo ngagunakeun karya urang ku sababaraha alesan. Nu katilu tandai karya urang, tandaina bisa ku watermark atawa ngaran pengarang jang mastikeun mun batur apal saha nu mibogaan karya eta teh. Nu terakhir nyaeta simpen salinan karya urang, boh eta di komputer atawa dina bentuk fisik.

Emotion: angry
Meh teu kabablasan prankna, ngaprank oge aya etikana. Contona ulah ngaprank di tempat-tempat anu bahayan atawa nu ngagunakeun alat-alat nu bahaya. Mending prank na mendidik, prank ieu tujuanna ngameh jelema nu diprank teh belajar tina kasalahanna. Salah sahiji contona mere edukasi positif ka nu diprank teh nyaeta nempel tulisan dina mobil atawa motor nu parkir di tempat khusus disable. Harepanna jelema eta bakal kapok jeung engke deui mah moal nyokot tempat parkir batur nu leuwih ngabutuhkeun. Pokona mah prank anu positif jeung berdampak alus ka korban prankna. Ulah nepi ngarugikeun pihak korban, sabab prank nu alus mah nu bisa mere kabungahan jang korbanna.

Emotion: surprise
Oray salah sahiji sato nu dipikasieun, lain pas diudagna hungkul, pas ninggali bebentukanana oge sok langsung ngajauhan. Boh eta oray nu leutik atawa nu gede, sanajan teu kabeh oray teu aya peurahan, tapina tetep sieun digegel. Soalna ngadangu ti batur mun kakeunaan peurah oray, kudu buru-buru ditalian tempat nu digegelna soalna bisi nyebar peurahna. Jeung kudu geura-geura dibawa ka rumah sakit jang ditangani bisina kaburu nyebar tuluy bisa nyebabkeun fatal. Keur mah di kampung urang teh jauh kamamana, ka rumah sakit ge jauh. Jadi tambah sieun mun diudag ku oray teh atawa amit-amitna nepikeun ka dipacok. Soalna peurahna nu matak mematikan.

Emotion: fear