gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Basa nuju ngojay di kolam nu dua meter teh, Nida meuni ngarasa reuwas pisan. Barang turun kana cai, Nida tisoledat tinu panincakanna, jadi we tuluy ka dasar kolam. Keur kekelebekan teh Nida teu bisa nafas pisan bari panik sabab teu bisa ngojay. Untungna teu lila aya babaturan na nu narik leungeunna ka luhur. Nida bisa hanjat bari engap-engapan keneh. Matana bareureum, nafasna sasah, jeung awakna ngeper balas ku panik jeung sieun tilelep. Untung na masih bisa keneh disalametkeun ku babaturan nana. Tidihya Nida alim deui renang dinu jero sabab bisi tilelep deui. Komo mun dinu tempat terbuka mah, mantak sieun pisan.

Emotion: fear
Bulan kamari ina ngiringan jadi volunteer bencana alam gempa bumi nu aya di Tasikmalaya. Rina teu kiat ningali korban gempa bumi nu berserakan. Aya nu maot dijajarkeu ngangge kantong jenazah, aya nu luka-luka diurus ku dokter dina tenda kesehatan, aya oge buda nu ceurik wae neangan indungna. Ah pokokna mah kondisina prihatin pisan. Rina teu kiat nahan kasedihna, hate na hancur pisan ningali sodara-sodarana katimpaan musibah sapara ieu. Tapi, Rina salaku relawan kudu bisa nahan kasedihna supaya bisa nguatkeun para korban bencana gempa. Dina jero hate Rina ngarasa bersukur pisan tiasa jadi relawan jang ngabantuan masarakat didieu. Rasa sedih dina hatena saeutik-saeutik kagantian ku rasa syukur.

Emotion: sad
Tangtu urang teu hayang konflik SARA lumangsung sarta ngabalukarkeun efek di luhur, katuhu? Di handap ieu mangrupakeun usaha pikeun nyegah konflik SARA. Hayu, tingali! Usaha Nyegah Konflik SARA

1. Ngadeukeutkeun ka Allah
Rerencangan, tangtos parantos terang kana eusi sila Pancasila anu munggaran, nyaeta Kapercayaan Ka Gusti Nu Maha Esa. Hartina urang kudu percaya kana ayana Allah. Unggal agama boga ajaran pikeun ngalaksanakeun parentah Allah jeung ngajauhan sagala anu dilarang Allah.
Gusti nyiptakeun keragaman henteu ngajantenkeun konflik sareng perpecahan. Tapi sangkan urang diajar narima, ngahargaan, jeung silih tulungan.

2. Ngartos ayana panyalindungan hak warga
Salaku nagara konstitusional, Indonésia ogé ngajamin yén nagara éta bakal nyayogikeun panyalindungan pikeun sadaya hak wargana. Sabagé conto, Indonésia méré kabébasan ka masarakatna pikeun ngagem agama jeung ibadah luyu jeung kapercayaan jeung kapercayaanana masing-masing. Hal ieu kacatet dina UUD 1945, pasal 28 E. Saterusna Indonésia ogé ngajamin yén warga nagarana bébas tina tindakan diskriminatif sarta ngabogaan hak pikeun perlindungan.

Emotion: angry
Waktu éta, indung kuring kakara meuli oven anyar.  Kuring hoyong pisan ngadamel kueh nganggo oven éta. Janten kuring ngadamel campuran kueh sa aya aya. Sanggeus éta, kuring muka bungkusan kardus, terus ngaluarkeun eta oven. Bari teu maca manual bookna, kuring langsung nempatkeun campuran kueh anu parantos dituang kana loyang asup ka eta oven. Lima menit ti harita kuring ujug-ujug kadéngé sora aneh ti jero oven, tuluy ujug-ujug kabeh lampu di imah pareum. Buru-buru kuring cabut colokan oven sareng ngaluarkeun loyangna. Kuring kaluar ti imah rék ngahurungkeun listrik, lajeng asup deui pikeun pariksa kaayaan oven. Tétéla éta oven téh ngaluarkeun haseup, kuring buru-buru ngabersihkeun haseupna. Ku sabab sieun dicarékan ku indung kuring, kuring langsung nempatkeun oven kana kotakna deui, sareng beberesih sadayana anu dianggo.

Emotion: fear
Cara supaya teu geumpeur pas mimiti asup kuliah. Kahiji, teangan informasi kelas jeung gedungna. Samemeh kuliah, urang survey heula dimana gedungna jeung di lantai sabaraha kelasna, supaya teu salah asup. Kadua, datang ka kampus maksimal sajam samemeh jadwal kelas. Datang tikaanggalan bisa mantak santai ka urangna, jeung deuih ngaantisipasi bisi leumpangna jauh atawa angkutan kapusna pinuh. Katilu, siapkeun diri urang, boa tinu segi pakean, boa tinu segi kasiapan alat diajar. Tong nepi ka aya nu tinggaleun, mantak barabe sabab kelasna pajauh jeung warung atawa tukang dagang. Nu kaopat, teangan babaturan jang ngobrol. Tah, mimiti asup kuliah teh urang kudu nyampur jeung batur, kudu kenalan, beh aya batur ngobrol jeung batur pakumaha. Komo ninggang tugas kuliah jeung kaperluan ospek mah, beh aya batur patanya jeung baturan neangan parlengkapan ongkoh. Urang ge tong kuuleun, kudu pede we bahwa urang ge bisa nyampur jeung batur.

Emotion: happy
Seueur jalma ngarasa era nalika nyarios di tempat umum atanapi di payuneun balarea. Padahal kamampuh nyarita di hareupeun umum teh kacida pentingna. Aya sababaraha hal anu kudu diinget lamun urang ngarasa era nyarita di hareupeun umum. Anjeun teh ahli dina widang anjeun sareng gaduh seueur hal anu mangpaat pikeun dibagikeun. Teu aya anu lepat ngalakukeun kasalahan, eta teh bagian tina proses diajar. Batur henteu datang pikeun ngahukum anjeun, aranjeunna sumping pikeun ngadangu naon anu anjeun carioskeun. Anjeun gaduh kamampuan sareng kapercayaan pikeun nyarios sareng ngabagi ideu anjeun. Unggal waktos anjeun nyarios di payuneun balaréa, anjeun nguatkeun kaahlian sareng kapercayaan diri. 

Emotion: shame
Basa keur UTS, urang kapanggih niron ku guru. Harita teh keur pelajaran matematika, urang teu bisa pisan. Jadina menta jawaban ka babaturan nu sigana mah geus beres. Pas diakhir-akhir teh urang kapanggih niron, atuh eta mah guru ngadatangan ka bangku urang, tuluy soal urang teh dicoret dibere tanda beureum. Sarua oge nu babaturan urang nu nironkeun, manehanana dicoret. Urang era pisan ditinggali ku babaturan sakelas kanyahoan yen urang teh niron. Jeung era oge ka babaturan ku sabab urang kapanggih niron, manehanana oge jadi dicoret. Tungtungna geus beres UTS eta, urang ka ruang guru, neangan guru mata pelajaran eta. Urang ngomong jeung mengakui kasalahan, tapi urang menta yen babaturan urang ulah dicoret da ieu mah kasalahan urang hungkul.

Emotion: shame
Salah sahiji hal nu paling ngisinkeun di muka bumi teh nyaeta salah ngageroan batur. Soalna sok loba anu mirip jeung nu dipikawawuh, boh tampilanna boh posturna. Tah, samemeh ngageroan, kuduna pastikeun heula sing bener eta jalmi nu dipikawawuh atawa lain. Ulah nepi ka geus ngagorowok ngageroan tapi pek teh salah jalma. Mantakna, kudu dipastikeun heula bisi salah jelema. Tingali masing telek enya nu dipikawawuh atawa lain. Mun geus bisa dipastikeun wawuh, karek geroan. Mun ragu hungkul mah kuduna deukeutan heula perhatikeun sing telek, tuluy nembe we putuskeun geroan atawa moal. Sabab bisina bener jalma teu wawuh. Jadi, tong asal ngageroan deui nya!

Emotion: shame
Kanggo nyambut adi anyar, abdi sareng adi jeung lanceuk di imah nyiapkeun hiji kamar kanggo orok engke. Lantaran arurang sadayana tos digawe jeung tos garede, urang oge meser acuk jeung seeur pisan pakakas kanggo orok anu nembe lahir. Abdi teu nyangka di yuswa abdi nu tos ampir dua puluh taun abdi gaduh adi deui. Bakal aya hiji deui jalmi di kulawargi urang. Abdi teu sabar hoyon geura mangku jeung nyobian ngamandian orok. Urang sasarengan oge tos mineng lalajo podio kumaha carana ngurus orok nu bener. Pas orokna tos dibawa kai imah, urang sadayana teu ereun gentosan mangku orokna sakali ewang. 

Emotion: happy
Pirite, atawa "emas palsu" sakumaha dipikawanoh (Kuring teu nyebutkeun anjeun teu kudu nyokot eta up, tapi lamun manggihan eta bari néangan batu jeung ngaidentipikasi eta salaku emas nyata, mangka anjeun bakal era jeung malu lamun batur ngabejaan Anjeun. yén sadaya nu kapanggih éta hal umum jeung kirang berharga. Pikeun adil ka uninitiated, aya ogé emas alam dina bentuk kristal nu kasampak pisan sarupa pirit. batu berwarna, bisa jadi eta aya nu naon manggihan téh ngan emas semu, teu emas nyata. Emas nyata bisa gampang dipotong-potong kaluar kalawan digores sedengkeun pirit loba harder ti emas nyata. baris kitu kudu hati hati yen katika nimu harta karun.

Emotion: surprise
Karasa nalika katewak ngalakukeun hal-hal anu goreng teh tiasa pisan ngerakeun sareng nyesek. Urang teh bisa ngarasa pisan teu nyaman jeung ngarasa kaliru pikeun ngalakukeun hal nu salah. Urang teh bisa ngarasa kakeunaan jeung seuri ku batur, sarta bisa ngarasa pisan isin jeung daya teu upaya. Dina kaayaan kitu, urang  teh bisa ngaharepkeun bisa mupus atawa ngabenerkeun lampah goreng urang, atawa sahenteuna ngaronjatkeun hubungan urang jeung jalma anu ngarasa kapangaruhan ku lampah goreng urang. Sanajan kitu, kadang balukar tina lampah goreng teh urang bisa jadi hese pisan narima jeung diolah, sarta bisa jadi butuh waktu jeung bantuan pikeun nungkulan eta.

Emotion: shame
Mun pelajaran statistik unggal pertemuan guruna sok ngadakeun ujian, tapi urang poho ngaran ujian na naon. Intina mah unggal angges materi samemeh balik ujian heula, soalna mah ngan hiji tapi sok anakan loba. Geus mah hese terus loba, tapi berhubung urang diuk di hareup jadi urang merhatikeun jelas. Mun diuk di tukang mah sok di ajakan wae ngobrol jeung ngome HP, jadi moal pinter. Pas ujain di bere jarak diukna ku si bapak dosen, meh teu padeukeutan. Tapi nu niron mah angger weh aya, ngan urang mah teu merekeun da geus belajar nyaah mun merenkeun jawaban ka babaturan nu cang tangtu etikana bageur. Terus pas engges ujian, langsung di nilai ku si bapakna. Pas di tempo nilai urang dalapan puluh tilu. Urang atoh pisan lulu ujian teu kudu di remedial jadi weh balik ti heula. 

Emotion: happy
Basa nuju ameng, Dira sareng Willie teh uulinan sasapedahan ngurilingan kompleks imahna. Pas nepi dk hareupeun salah sahiji imah, Willie nempo tangkal berry anu leubeut pisan, buahna geus bareureum tapi teu dialaan. Geus kitu, Willie ngajakan Dira ngala berry eta. Pas keur asik ngalaan berry, eh nu gaduhna muncul ti jero bumi bari negur yen ulah dialaan. Dira sareng Willie buru-buru indit becir ka imah sabab sieun dicarekan kunu boga berryna. Bari make sapedah nu gancang teh, Dira jeung Willie seuseurian bari rada sieun bisi diudag kunu boga berry eta. Untungna weh nu gaduhna ngan negor hungkul, teu nepi ka nyarekan.

Emotion: fear
Waktu harita kuring keur di puskesmas marengan lanceuk kuring nu keur mariksa kandunganna. Di gigireun kuring aya budak leutik keur ngadahar kadaharanana. Kulantaran bosen nungguan lanceuk kuring beres, kuring maen game dina hapé, bari ngadendengkeun awak ka belah budak leutik di gigireun kuring. Teu wasa si budak leutik teh keur gering, manehna bersin sababaraha kali. Tadina mah kuring  biasa wae, sabab kuring ogé maké masker. Tapi basa budak leutik beresin deui, ciduhna ujug-ujug nyembur kana leungeun kuring. Kuring ngaléos kana korsi kosong gigireun kuring. Tuluy kuring nyokot tisu baseuh nu aya dina kantong kuring, terus ngabersihkeun leungeun kuring nu beunang ciduh budak tadi. Kabeneran sanggeus éta lanceuk kuring ogé beres dipariksa sarta kami balik langsung ka imah.

Emotion: disgusted
Taun baru aya seeur wahana anu dibuka di caket supermarket, lantaran pinuh jalmi anu datang, loket kanggo mesen karcis oge pinuh ku jalmi. Tapi tos diantosan nepika dua puluh menit oge angger eta antreanna teu ngirangan malahkah beuki manjangan. Teu lila di dekeut loket aya sababaraha jalmi anu gogorowokan ka patugas loketna lantaran manehna kalahkah sibuk ulin hape. Pantesan we manehna nuju push rank janten teu paduli kaayaan di sakitarna. Tapi pas tos digorowokeun oge manehna angger teu ngalayanan anu bade meser tiket, kalahkah anteng. Pas tos digedor-gedor jeung hapena dicokot ku rerencanganna karek manehna gawe deui ngalayanan anu meser tiket. 

Emotion: angry
Sareng rerencangan abdi numpak kareta ka Padalarang. Ti Stasion Bandung ngan sakali hungkul, jaba ongkos na oge mirah pisan. Abdi sareng rerencangan ulin ka Puspa Iptek Sundial, museum ilmu pengetahuan jeung teknologi anu nyuguhkeun pangalaman diajar anu rame pisan kanggo murangkalih. Anu paling abdi inget, nyaeta aya sapeda anu jalan dina tali, sapeda na ngagantung. Asalna abdi sieun, teu wantun nyobian sapeda eta, bisi labuh. Tapi lantaran panasaran abdi janten anu pertama nyobian sapeda eta. Pas dicobian abdi ngaderegdeg pisan, tapi epekteh teu oyag, sapeda na tiasa maju mundur. Saatos abdi naek sapeda seeur barudak nu sanes anu janten panasaran oge nyobian numpak sapeda gantung eta.

Emotion: happy
Indah ngarasa sedih sanggeus nyaho kolotna maot dina kacilakaan pesawat dinten ieu. Kasedihna teu kaukur basa ngadenge beja ti baraya nu nelepon manehna. Indah teu percaya kana kajadian anu dialaman ku manehna poe ieu. Anjeunna ngarasa saolah-olah dunyana runtuh dina sakedapan. Kolotna salawasna janten sumber kakuatan sareng dukungan pikeun Indah. Indah ngarasa kolotna salawasna aya pikeun anjeunna, ngabantosan anjeunna dina masalah sareng masihan nasihat anu bijaksana. Ayeuna, kolotna geus euweuh bareng jeung manehna, Indah ngarasa kasepian. Indah ngadoakeun yen kolotna sing ditempatkeun di tempat anu endah di sisi Alloh, sarta manehna nyoba salawasna inget kana kahadean kolotna. Sanaos kasedihna teu pernah pudar, Indah ngadoa ka gusti mugia anjeunna tiasa ngalangkungan waktos susah ieu kalayan bantosan babaturan sareng kulawarga anu sanes.

Emotion: sad
Harita sabenerna reuwas pas ninggali Yanti ka sakola teh nu biasana make baju ngetat, ayeuna mah dilogoran. Nu biasana katinggali langsing ayeuna mah rada ayaan gendut. Harita pipikiran teh masih keneh positif, nya meureunan ayeuna mah manehna ngagendutan lantaran indungna nu geus balik ti Hongkong teh mawa loba dahareun. Tapi sairing berjalanna waktu, kakara kanyahoan yen manehna teh keur hamil. Urang nu sakelas jeung manehanana oge milu reuwas, malah mah teu nyangka manehanana kitu. Teu lila pas iber eta kasebar, si Yanti kaluar ti sakola. Ari alesanna mah indungna ngajak ka Hongkong jang gawe jadi TKW. Tapi ngadangu ti babaturan deukeutna mah yen si Yanti teh ngalahirkeun, teu lila pas kaluar ti sakola.

Emotion: surprise
Kuring teh mahasiswa anu biasa uwah uwih ka kampus nganggo angkutan umum. Sapertos biasa kuring badé uwih naék angkot. Perjalanan ti kampus ka imah rada jauh jadi kuring bakal lila di angkotna, pikeun ngahindarkeun jalma-jalma nu kaluar-masuk kana angkot, kuring diukna nyokot tempat pangtukangna jeung milih sare. Sabot kuring nepi, angkot nu ku kuring naek geus pinuh ku panumpang, jadi mun kaluar mah kudu ati-ati ulah nincak suku panumpang anu séjén. Sanggeus anjog di panto sirah kuring teu kahaja nabrak luhureun panto jeung tali masker kuring meunang nyangkut dina kait konci, nepi ka sirah kuring katarik ka tukang saeutik. Nalika kuring neuteup ka tukang, jalma-jalma melong kuring. Kulantaran éra, ahirna kuring langsung ngalepaskeun tali masker anu napel, langsung mayar tuluy ngajauhan ti dinya.

Emotion: shame
Angkot di Bandung teh emang rada lieur lantaran seeur angkot anu warnana sarua, tapi jurusanna benten, teras kedah dibedakeun tina nomerna, tapi abdi oge kirang hapal kana nomor-nomor angkot. Biasana mah sok aya angkot anu dutilisan ngaran jurusanna sapertos Riung-Dago, Cadas-Cibiru, Margahayu-Ledeng, jeung sajabana. Tapi seeur oge anu teu aya tulisanna, janten lamun teu kabiasaan mah moal hapal angkot teh ka mana wae. Pernah abdi numpak angkot hejo anu tulisanna ngan soreang hungkul, tapi si sopirna teh kalahkah jalan ka jalur anu teu biasana, lantaran sieun abdi langsung turun bisi dibawa beuki jauh jeung beuki hese balikna deui, untung aya ibu-ibu nu ngawartosan.

Emotion: fear
Sobat kuring, babaturan ngajar di sakola kacida pisan resepna kana ucing. Dimana wae manggih ucing sok tuluy dipangku bari diusapan. Hiji mangsa aya ucing leutik ngalanto ka ruang guru, ku anjeuna ucing teh langsung dirawatan, diwadahan kana dus bari ditundaan parab. Pas waktuna mulang, dus nu aya ucingan teh ku anjeuna dipernahkeun handapeun meja. Hoyongna mah dicandak uih ucing teh, karunya cenah  Ngan hanjakal carogena sok teu panuju. Isukna, isuk - isuk keneh di ruang guru gujrud bau taeun ucing. Kabeh ngarasa jiji ngambeuna. Singhoreng ucing nu diampihan ku sobat kuring teh miceun kotoran dina dus na. Untung sobat kuring teu lila jol sumping. Anjeuna terus miwarangan caraka supaya miceun taeun ucing tea. Ari dipiwarang na bari diburuhan mah teu hese. Sakocepat kolong meja geus beresih deui. Ucingna dipindahkeun kana dus nu anyar, terus dipernahkeun di tukangeun ruang guru gigiren kamar mandi.

Emotion: disgusted
Harita keur masantren, urang masantren teh di tempat lanceuk. Da kabeneran lanceuk teh kawin jeung nu mibogaan pasantren. Jadi mun teu di kobong urang sok cicing di imah lanceuk urang. Di ditu mah nongton TV teh ulah, komo deui mibogaan TV. Da meureun pas jaman rosul euweuh TV. Hiji waktu lanceuk urang indit, urang nongton TV di kamarna, bari ngajak babaturan. Teu kanyahoan lanceuk urang geus balik, tuluy urang di tampiling beungeut nepikeun ka beureum. Urang ambeuk sabenerna mah lantaran kakaraeun ditampiling kieu ku dulur sorangan, bari ngomong "Ari akang bet wani-wani nampiling anak batur". Anjeunna teu ngajawab deui, da urangna langsung ngaleos.

Emotion: angry
Beres SMA, abdi nyobian daftar ka sababaraha kampus nu aya di Bandung. Abdi hoyong pisan lebet ka ITB. Abdi nyobian daftar jalur SNMPTN ka ITB. Pas poe pangumuman kalulusan, abdi dinyatakeun teu lolos ka ITB. Tidinya rada ambek barijeung sedih pisan. Perjuangan salila ieu teh asa sia-ia we hasilna. Abdi asa putus harepan moal bisa deui tembus kuliah. Tapi, abdi masih aya kasempetan di jalur SBMPTN. Ah, urang diajar deui jang tes na supaya lancar jeung hasilna memuaskan! Abdi nyobian deui ngapalkeun parsiapan tes. Mulai rutin diajar ngeusian soal-soal, supaha tiasa siap tempur poean tes na. Yakin ayeuna mah pasti bisa!

Emotion: sad
Biasana manusa mah amun boga kasieun teh sok kalah jadi teu wani. Misalkeun aya nu sieun kana binatang cakcak, tah kalah sok ngajadikeun euweuh kawani jang nyabak atawa ningalina oge. Malahan mah aya nu nepi ka jadi phobia. Biasana mah amun kasieun anu terus-terusan diingu jeung teu pernah nyobaan jang ngaleungitkeun nana teh sok kalah jadi phobia. Lamun geus phobia mah sok hese dileungitkeun, perlu penanganan khusus ti nu ahlina. Tong dikira sapele phobia nu muncul tina rasa sieun teh, sabab efekna ge teu alus jang kasehatan awak sorangan. Anggursih mah diminimalisir jeung dicegah ku rasa wani, supaya teu nyiksa diri sorangan.

Emotion: fear
Di bandara aya anu ngarana patugas porter anu tugas na bantuan mawa bagasi panumpang, lamun urang mawa babawaan bagasi loba lamun embung riweh urang bisa ngagunakeun jasa porter. Make jasa porter teh mantuan pisan urang lamun keur di bandara, kusabab lamun urang karek nepi lamun make jasa porter, bagasi urang di uruskeun kabeh tina di tingguan kaluar nepi ka di dorong tuluy di bantu asupkeun kana mobil. Basa kamari nganter babaturan ka bandara, urang ningaji amang amang jasa porter anu di carekan ku ibu ibu, eta teh cenah sababna amang porter eta kaliwat nyokot barang keur kaluar dina bagasi anu muter tea. Mereun ibu ibu na keur capek jadi kabawa emosi jadi buru buru nyarekan padahal engke eta barang na oge moal leungit bakal balik muter deui.

Emotion: angry
Basa keur masantren oge mindeng kajadian nu mana urang kudu sorangan dikobong, nu sejenna mah balik kampung. Komo mun pas geus deukeut lebaran, biasana saminggu samemeh lebaran teh geus baralik. Harita urang nepikeun ka mondok di kobong babaturan anu can balik, bari mawa bantal. Tuluy sabab kamar cai teh jauh jeung misah ti kobong, urang sok ngahudangkeun babaturan ngameh maturan jang ka caina. Sakapeung mah duaan oge teu cukup, jadi minimal teh tiluan. Lantaran mindeng ngadenge hal-hal anu teu kassup akal ti carita-carita senior jadi kabawa sieun. Urang ge sakapeung mah milu mondok ka imah dulur mun babaturan kobong baralik ka imahna. Lantaran sok keueung, komo handap kobong teh aya tempat nyimpen barang. 

Emotion: fear
Cara ngaleungitkeun trauma ti leuleutik. Nu kahiji nyaeta fokus ka diri sorangan. iasana mun panggih jeung hal nu dipikasieun urang teh sok leupas kontrol atawa teu fokus, mantakna urang kudu ngafokuskeun diri supaya bisa ngontrol diri sorangan. Nu kadua nyaeta lawan rasa kasieun. Mun urang ti leutik geus sieun sesuatu, nepi ka gede ge bakal sieun wae. Tah ku kituna, urang kudu ngabiasakeun ngalawan hal-hal nu dipikasieun eta. Anggap we hal eta teh hiji tantangan nu pasti bisa ditaklukeun ku urang. Nu katilu nyaeta kudu yakin bahwa urang bisa ngalewatan kasieun urang. Hiji-hijina cara supaya bisa ngalawan kasieun urang nyaeta kayakinan nu muncul ti diri sorangan bahwa urang teh bisa merangan nu ngaranna kasieun sorangan.

Emotion: sad
Urang ulah cicing pas keru di bully, leuwih alus urang ngalaporkeun ka jelema nu bener nu bisa mantuan ngaeureunkeun tindakan bully eta. Dina situasi bully ngan bakal nyieun situasi leuwih buruk jeung beuki parah efek negatifna. Salian eta, ngungkapkeun pangalaman urang sorangan bisa mantuan urang meunangkeun rojongan jeung saran ti batur, siga babaturan, kulawarga, atawa guru. Tapi tangtuna unggal situasi bully bisa beda-beda jeung merlukeun penanganan anu bener. Penting jang mertimbangkeun kaamanan diri jeung neangan bantuan ti jelema dewasa atawa pihak berwenan lamun kudu mah. Ulah ragu jang neangan bantuan jeung rojongan mun urang ngalaman bully, lantaran urang teu sorangan jeung hak urang kanggo ngarasa aman jeung dihargaan.

Emotion: fear
Lamun serangan panik kajadian, urang kudu nyoba tetep tenang jeung nginget serangan panik teh teu bahaya jeung moal nyebabkeun maot. Serangan panik kajadian lantaran awak urang ngarespon kana situasi nu nimbulkeun rasa hariwang atawa stres sacara kaleuleuwihi. Hal nu penting jang dicobaan nyaeta ngendalikeun napas, nyokot napas sajero-jerona jeung lalaunan, sarta ngaluarkeun napas sacara lalaunan. Hal ieu bisa mantuan ngurangan gejala serangan panik siga sesek napas jeung detak jantung anu gancang. Urang oge bisa ngalihkeun perhatian kana hal nu positif jeung nyoba jang teu memperburuk situasi jeung berpikir negatif. Inget yen serangan panik mangrupakeun kondisi nu bisa diatasi jeung loba jelema oge ngalaman hal nu sarua.

Emotion: fear
Kumaha upami gaduh hutang anu langkung ageung tibatan anu anjeun mampuh? Sabenerna ieu pangalaman lanceuk jeung adina mah. Anu jelas nyaéta kahirupan maranéhanana kacau. Utamana adina mah, nu teu weleh nagih hutang ka ditu ka dieu, asa hayang ngahutang nepi ka puluhan juta, da teu nyaho kudu kumaha jeung salaki jeung lanceukna. Kuring nu meunang geutah. Jalma nu mantuan méré duit keur dahareun. Tapi akhir-akhir ieu kuring oge teu tahan, sabab geus puluhan taun dibantuan, teu aya anu robah, naon-naon aya nu ngahutang deui. Sareng kuring terus-terusan ditipu ku aranjeunna. Tungtungna kuring eureun méré duit ka maranéhna. Anjeun nyarios teu tahan sabab aranjeunna ogé gaduh budak. Tapi sabab tanggungan kuring lain ngan ukur aranjeunna. Aya indung kuring, jeung adina kuring anu aub dina injeuman. Janten kuring ogé kedah ngeureunkeun masihan artos ka adina. Alesanana mah Tingali kana bédana di handap ieu: nempatkeun bunga kiridit nu anjeun pikir "chokes beuheung" 3% / bulan hartina 36% / taun. Dina usaha nyata, anjeun tiasa kéngingkeun kauntungan 60-100% / bulan. Aranjeunna terang sareng kedah ngajaga cashflow séhat. Ku kituna, maranéhna teu ganggu ku hutang maranéhanana.

Emotion: shame
Salah sahiji akhlak anu butut, nyaeta emosional, teu ngontrol emosina,ieu bisa kaasup kana panyakit jiwa oge, Iraha wae jelema ngambek euweuh sebabna engekna manehna bakal kabiasaaan ku ngambek. Bahkan mindeng manehna ngambek ka dirina sorangan. Manehna ngambek ka benda-benda nu dianggap maot di sabudureunna. Misal manehna make sapatu, salah, lantaran teu bisa asup sabab hese. Maka manehanana bisa ngambek ka dirina sorangan. atawa manehna oge bisa ngambek ka sapatu eta. Sakapeung mah di bodoh-bodohi sapatu teh. Jadi jelema mun geus kabiasaan emosional, bakal teu bisa ngontrol diri manehna. Ieu bahaya nu balukarna mun ngobrol jeung jelema nu emosional teh bakal teu nyaman. Ieu kudu dijauhan, lantaran ieu sifat anu butut. ku sabab kitu kudu bisa ngontrol emosi sorangan.

Emotion: angry
Jaman kuring keur SD, unggal isuk di hareupeun panto kelas kuring teh sok aya kokotor coklat jeung siga nu aya bijilna kitu. Sanggeus manggihan, tétéla eta teh utah kalong. Ku kituna unggal peuting kalong bakal ngadahar buah peuting-peuting, tuluy ngamuntahkeun sésa-sésana di hareupeun panto kelas kuring isuk-isuk. Tah ti harita, isuk-isuk geus dilaksanakeun pikét pikeun ngabersihkeun lanté hareupeun panto kelas anu kotor tina utah kalong. Tadina mah urang sarerea ngarasa jijik ningalina jeung teu hayang meresihanna, tapi ceuk Bu Guru teh lamun ngarasa jijik kudu daek ngabersihan, ulah di tinggalkeun wae. Anéhna sanggeus sababaraha bulan, eta tai teh teu aya deui, meureun kalongna teu cicing deukeut sakola kuring deui. Kusabab kitu urang sarerea bungah lantaran teu kudu beberesih lantai di hareupeun panto deui.


Emotion: disgusted
Mun mawa budak leutik ka tempat nu asing teh sok tara betahan pisan. Komo mun mawana ka tempat anu teu merenah mah pasti bakal ceurik wae. Abdi mun mawa budak abdi kunjungan ka mana-mana teh sok hararese sabab teu betahan di tempat anu asing teh, jiga nu kaleungitan sesuatu. Duka pedah kapekaan ana ma masih sensitif keneh, jadi bisa ngarasakeun aura anu aya di sakitaran nana. Mun dicandak ka rumah nini atawa uyutna oge tara betaheun, sok ceurik wae sapopoe teu eureun. Tapi mun dibawa uih mah sok repeh deui jiga biasana. Meureunan bisa apaleun rarasaan di unggal tempat anu disinggahina.

Emotion: fear
Tos dua minggon bapak teu didamel sabab kena PHK. Abdi sareng mamah kudu mulai ngahemat pisan dugi ka bapak gaduh padamelan deui. Sapopoe ngan tiasa ema jeung endog saaya-aya, teu tiasa ema nu mewah-mewah. Kaperluan oge seueur nu ditunda meserna, ngantosan engke deui we. Ningali bapak jiga nu bingung kedah ngalamar damel dimana deui, tos kaditu kadieu teu acan aya nu nampi, sedengkeun kauangan jeung tabungan tos mulai seep. Akhirna mamah mutuskeun icalan rencang sangu supaya tiasa nambah-nambah panghasilan sapopoe. Teu ageung ge nu penting aya jang meser emam. Kaayaan sulit kieu teh mantak sedih pisan kana kulawarga, mugia tiasa sabar leuwih ti ieu.

Emotion: sad
Waktu harita kuring balik sakola, saanggeusna kuring ngerjakeun tugas kelompok jeung babaturan kuring di imah babaturan kuring nu ngaranna Dian. Nalika kami dugi, kami disuguhkeun jajanan sareng jus jeruk. Pas kuring rék nginum jus jeruk, kuring ngambeu bau hanyir tina gelas. Sigana gelasna henteu dikumbah leres, janten bau hanyir keneh. Kuring teu tiasa ngambeu bau hanyir, komo nginum tina wadah anu bau hanyir. Kusabab kuring teu hayang nganyenyerikeun hate babaturan kuring, kuring nyimpen deui gelasna jeung nginum cai nu aya dina botol cai kuring. Pas cai dina botol geus béak, kuring nginum jus jeruk tina botol kuring. Baheula mamah sok ngadawuh, mun ngumbah piring, kumbah gelas heula, ngarah teu bau jeung beunang kokotor séjén tina piring jeung barang-barang kotor séjénna.

Emotion: disgusted
Urang oge mindeng mikiran omongan batur ngeunaan urang, nepikeun ka sok diinget-inget nepi iraha oge. Ieu nu nyieun urang jadi minder jeung teu pede. Komo jaman SMA mah, urang kaasup jelema anu baperan. Pernah hiji waktu gara-gara urang make jaket loreng, siga motif tentara kitu, tuluy dipake ka sakolaan, ceuk batur teh ngewa make jaket nu kitu. Atuh urang teh teu make deui jaket eta deui, ayeuna mah teuing kamana, padahal urang mah resep. Pernah oge pas maen bola, sabab urang teu bisa tuluy disebut maenna butut, nepi ayeuna henteu maen bola deui, komo lamun maen bolana ditongton ku lobaan sok langsung weh minder jeung embung ninggali ka sakitar.

Emotion: sad
Kamatian teh mangrupakeun suatu hal nu pasti bakal tejadi ka unggal jalma. Biasana, kamatian mah datang dina waktu nu geus ditangtukeun, nu kabeh manusa teu apal iraha waktu kamatian nana. Ku kituna hayu ti ayeuna urang siapkeun bekel jang jaga di akherat, ulah nepi ka kaduhung mun geus maotna. Meungpeung hirup keneh jeung aya keneh kasehatan, yuk urang siapkeun amal kahadean sing loba supaya bisa jang bekel ka akherat jaga. Ulah sieun ngahadapi kamatian, justru kuduna mah bagja sabab geus diteang ka alam nu sabenerna, alam nu urang bakal kekal ayana diditu. Ulah nepi ka ngarasa rugi berbuat baik, sabab kabeh ge pasti aya balesan nana. Jadi, yuk urang teang amalan jeung pahala saloba-lobana supaya bisa dipake bekel jang kahirupan di akherat!

Emotion: fear
Mangtaun-taun katukang, Nini kuring maot. Belaiu parantos ngalawan kanker otak salami 2-3 taun. Bedah, kémoterapi, sagalana geus rengse. Antukna, bapa kuring nu ka-5 ti 7 duduluran, unggal poe ngalongok. Pastikeun sadaya biaya rumah sakit dibayar. Ngalilipur indung nu geus teu bisa nanaon. Malah sanggeus si Nini ahirna dipulangkeun ka imah teu aya di rumah sakit deui, Bapa sok balik ti pagawéan, teu weléh kacapé, tuluy ngajak ngobrol, ngamandian, jeung nepangan si Nini. Dina wanci-wanci ahirna, anak, incu, minantu, ponakan, jeung dulur-dulur Nini ngariung di imah, siga geus nyaho tanda waktuna geus ampir datang. kira-kira jam 8–9 peuting, urang ngurilingan ranjang anu digolérkeun ku nini kuring sareng ngadoa bari pamitan ka anjeunna. Dina tungtung ngadoa  Nini maot, kadangmah parasaan dimana insting keluarga sok teu tiasa di paparkeun, yen ker kabeneran kabeh ngarumpul, didinya mereunan panggilan ti nini yen nini rek maot.

Emotion: sad
Abdi kaget pisan dinten ieu. Dinten ieu abdi kenging hadiah istimewa ti Bapa sareng Mamah. Hoyong terang hadiahna? Abdi dipasihan jam tangan énggal, warna bodas. Abdi parantos lami hoyong jam tangan. Tapi, hadiahna gratis. Kuring meunang hadiah sanggeus kuring némbongkeun kolot kuring yén kuring bisa ngahontal naon Kami kiwari. Caritana, minggu kamari kuring milu pasanggiri Matematika. Masalahna rada hese, tapi kuring ngalakukeunana sacara serius. Hiji peuting kuring ngapalkeun rumus matematika, bari ngadahar jajanan, dina bentuk keripik kentang gurih. Nalika juara kadua diumumkeun kuring malah beuki hariwang, sarta ogé ... Kuring meunang tempat kadua. Senang… meunang jam tangan panganyarna. Kolot ngarangkul kuring, reueus pisan. Nampi piala, piagam sareng sertipikat. Kuring langsung indit ka toko arloji kawentar, Kuring milih paling unik tur alus. Bapa mayar ka kasir, sanggeus éta kuring balik ka imah. Kuring maké arloji kalawan bagja.

Emotion: surprise
Rani teh nuju ngumpul jeung babaturan nana di kostan Isna nu aya d deukeut pujasera. Mimiti na mah ngobrol ngaler ngidul sakahayang, sagala rupa dibahas da meungpeung amprok jeung babaturan. Pas keur ngeunahna ngobrol, Rani ngarasa mules pisan hayang hitut, tapi era di hareupeun babaturan na mah. Rani tuluy kaluar kostan we jang hitut. Geus kitu, singhoreng mah sora hitut na teh tarik pisan nepi ka kadangu ku babaturan nana nu dijero kamar. Kabeh nyalengseurikeun kalakuan Rani nu hitut jauh tapi kadangu keneh. Rani ngarasa era pisan tapi teu bisa eureun seuri sabab kagugu ge manehna kana sora hitutna sorangan.

Emotion: shame
Aambekan bari euweuh sebabna sakapeung mah sok disalurkeun ku nonjok-nonjok diri sorangan atawa ka benda-benda maot nu aya disabudureun urang. Padahal eta ulah dilakukeun, nu aya benda-benda nu disabudureun teh bakal raruksak oge teu berfungsi deui sakumaha mestina. Komo deui mun ngambek ku cara nonjok-nonjok diri sorangan, bisa-bisa awak bakal barabak oge kanyenyerian. Urang kudu tenang jeung tarik nafas anu panjang, jeung usahakeun cicing heula ngarah teu babari ngalampiaskeun. Lamun kitu wae mendingan langsung ngadatangan psikiater atawa psikolog jang dipariksa ku naon bet kitu wae. Bisina aya stress atawa keur kacapean, jadi engkena kanyahoan, jeung urang bisa apal kumaha cara ngareureuhkeunna mun situasi kitu datang deui.

Emotion: angry
1 taun di kelas sareng anjeun tiasa ngabayangkeun kumaha keuheulna nalika kuring disangka sareng resep anjeunna sanajan kuring henteu sakelas sareng anjeunna nalika kuring di SMA. manehna oge bolos kuliah gara2 pindah ka sakola penerbangan...dina hate aing bungah teu ulin dong kwkwk naon sababna aing teu daek di kamar deui jeung taun ayeuna mah. Papanggih deui budak ieu sareng réréncangan sanés anu ogé réréncangan SMA kuring di tempat les, hanjakalna anjeunna masih terang kuring sanajan kuring nganggo masker sareng ningali ka arah anu sanés ya allah kadang kuring mikir yén dunya ieu leutik teuing kanggo kuring sapertos kuring. teu gaduh rerencangan sanes kitu, kirang langkung kirang langkung 120 alumni SMA abdi saangkatan meureun tapi murangkalih hiji ieu ngarekor rekor salaku rerencangan lami anu sering kapanggih.

Emotion: surprise
Nyedek bari seuri sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri négatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setrés anu nyababkeun déprési.
Teu eureun didinya, korban body shaming malah sok mikiran pikeun ngeureunkeun nyawana ku cara bunuh diri. Gejala anu muncul bakal gumantung kana parah depresi. Henteu ngan ukur korban bullying, para palaku bullying ogé peryogi bimbingan para ahli supados ngaleungitkeun kabiasaan goréng ieu.
Upami anjeun ngalaman depresi hampang anu ngaganggu kagiatan sapopoé sareng hubungan sosial anjeun, geura janjian sareng spesialis di rumah sakit anu caket tina aplikasi Halodoc. Alesanana, depresi hampang anu diantep bakal jadi depresi parna anu bakal ngaganggu hubungan sosial anjeun jeung lingkungan sabudeureun.

Emotion: angry
Sangkan urang teu isin sabab cenah boga bau badan, aya deui bahan-bahan alami anu bisa digunakeun pikeun ngaleungitkeun bau awak, nyaéta ku cara ngagunakeun daun sirih. Daun sirih mangrupa antibakteri sarta dipercaya bisa jadi panghilang bau awak alami. Pikeun meunangkeun mangpaat tina daun sirih ieu, urang tiasa ngulub daun sirih teras diusap dina kulit nalika mandi. Sanaos seueur cara pikeun ngaleungitkeun bau awak sacara alami, panalungtikan satuluyna masih kedah dilakukeun ngeunaan efektivitas sareng kaamanan tina rupa-rupa bahan alami ieu pikeun ngaleungitkeun bau awak. Urang tiasa nyobian nerapkeun sababaraha cara pikeun ngaleungitkeun bau awak di luhur. Sanajan kitu, lamun bau awak teu leungit, urang kudu menta nasehat dokter pikeun meunangkeun perlakuan anu bener.

Emotion: shame
Janten yakin. Ieu lain hartosna anjeun kudu salawasna ngarasa percaya diri, tapi ngalakukeun pangalusna anjeun kasampak yakin. Ku kituna, anjeun teu gampang teuing teased. Jalma anu intimidated ku jalma percaya diri. Upami anjeun henteu tiasa ngaduga naon anu anjeun carioskeun, aranjeunna moal tiasa ngagoda anjeun. Aranjeunna terang yén aranjeunna bakal katingali sapertos idiot upami anjeun tiasa ngajawab teasesna kalayan pinter.
Coba ngalambatkeun ucapan anjeun. Nalika gugup, jalma condong nyarios langkung gancang. Janten cobian ngalambatkeunana, sareng anjeun bakal katingali langkung percaya diri.
Lalajo basa awak anjeun. Ieu bisa disada klise, tapi nangtung lempeng, tarik taktak anjeun deui, sarta tetep gado anjeun nepi. Anjeun bakal kasampak jeung ngarasa leuwih percaya diri.
Ngobrol jeung nini atawa akina tatangga hareup anjeun, atawa salah sahiji babaturan mom urang, atawa lanceukna saeutik sobat urang. Ngobrol jeung jalma anu moal ngaheureuykeun anjeun, sarta lamun anjeun teu boga babaturan nyieun anjeun gugup. Langkung seueur prakték, langkung gampil ngobrol sareng jalma dina kaayaan anu langkung stres.


Emotion: angry
Tong nika keun seuri batur mangaruhan perasaan jeung harga diri urang. Urang sadayana gaduh kalepatan sareng kalepatan, sareng eta henteu ngajantenkeun urang langkung handap tibatan batur. Terus percanten ka diri anjeun sareng percanten ka diri anjeun. Tong ngarasa isin atawa minder sabab babaturan sakelas seuri ka anjeun. Sarerea jalma geus nyieun kasalahan jeung keur disengseuriken mangrupakeun hal umum dina kahirupan. Ngan narima eta kalawan seuri tur jadi diri. Entong nika ngantepkeun komentar batur mangaruhan perasaan anjeun sareng teras-terasan nyobian janten langkung sae unggal dinten. Tong seuri batur mangaruhan perasaan jeung kapercayaan urang. Urang kedah gaduh diri sareng bangga kana keunikan urang.

Emotion: shame
Rafathar jeung Nagita kantos diprank, ayeuna Mamah Ami anu diprank ku Raffi sareng tim YouTubena, RANS Entertainment. Pas nuju emam sasarengan, Raffi jeung Nagita nyarios ka Mamah Ami yen imah Raffi ayeuna kedah dijual lantaran YouTube na oge bade diical. Raffi ngakuna manehna gaduh hutang anu gede, janten kedah dibayar ayeuna. Imah Raffi anu di Lebak Bulus oge bade dijual, pokona sadayana siap-siap kedah ngontrak. Mamah Ami teu percaya kana naon anu diomongkeun ku Raffi jeung teu satuju lamun imah Lebak Bulus diical lantaran di dinya seeur pisan kenang-kenangan Mamah Ami jeung kulawargina basa masih kempel sateuacan Raffi nikah jeung Nagita.

Emotion: surprise
Salah sahiji hal paling sedih dina kahirupan ieu nyaeta kudu papisah jeung kolot salami-lamina. Enya, sedih pisan rasana mun ditinggalkeun maot ku pun mamah. Asana teh sagala nu aya di dunia ieu teh teu berarti ai teu aya sosok indung mah. Dina ngajalani aktivitas sapopoe ge bakal ngarumas. Model beberes imah jeung sagala urusan imah nu biasana diurus ku indung, ayeuna kudu serba ku sorangan ngagantian indung. Nya kateter, nya sedih, nya nyeuri hate oge da rada soak. Imah teh asa euweuh nyawaan ai euweuh indung mah. Euweuh nu nyairkeun suasana, euweuh nu nenangkeun mun keur aya masalah, euweuh nu nguruskeun sagala kaperluan, euweuh nu mikanyaah sajero-jerona. 

Emotion: sad
Pasti anjeun bakal wondering ngeunaan tulisan kuring, ceuk sakabeh merek deodorant euweuh pangaruh, tapi kumaha anjeun masih make deodorant. Ku kituna, naha kuring masih ngagunakeun deodoran téh lantaran kuring sadar yén lamun kuring ngan ngalakukeun kagiatan di luhur tanpa ngagunakeun deodorant, bau awak kuring bakal kaciri, sanajan kuring ngan diuk:')
Teras ayeuna abdi oge gentos kana deodorant spray merk Jogja lokal namina Diera. Kuring pendak sareng Diera nalika kuring damel di Jogja sareng nyobian deodoran pikeun senang-senang. Ternyata deodorant teh bener-bener mujarab pikeun ngirangan bau badan sareng burquet... Jujur abdi oge reuwas, ternyata aya oge deodorant anu tiasa ngéléhkeun bau badan abdi huhuu. Produk ieu ngandung ekstrak witch hazel anu cenah ngabantosan ngirangan pori-pori kulit supados tiasa ngirangan kesang. Juara pisan.

Emotion: shame
Lamun mineng balanja pulsa, abdi sok meunang poin dina aplikasi. Lantaran mamah jeung bapa masih keneh make hape cinitnit biasa, abdi mineng pisan ngeusian pulsa kanggo mamah jeung bapa. Abdi mah atoh we lantaran poin ti meuli pulsa eta asupna ka akun kuring. Nembe sabulan oge abdi tos meunang tilu ratus poin. Poin ieu teh tiasa ditukerkeun kanggo hadiah. Aya hadiah utama, nyaeta mobil jeung motor metik. Abdi iseng nuker poin kuring anu tos lima ratusan. Abdi oge ngahaja janten jual pulsa kanggo tatanggi supados meunang leuwih seeur poin. Pas kuring nuju emam, jol aya sms yen kuring meunang hadiah utama nyaeta motor, kuring dititah datang ka kantorna kanggo narima hadiah. 

Emotion: happy
Abdi bingung pisan kumaha carana ngomong ka mamah bapa lantaran manehna can apal yen abdi tos di-PHK. Abdi tos jauh-jauh ngarantau ti kampung ka kota supados tiasa meunang duit loba kanggo mamah bapa di kampung. Tapi abdi teu nyangka tungtungna bakal kieu. Geus sapoe ieu abdi teu acan emam lantaran teu napsu. Abdi nyobian milarian pagawean sarabutan naon wae pokona kanggo nutupan kabutuhan sapopoe abdi di kota. Abdi oge masih keneh kedah mayar kosan jeung ngirim duit ka mamah jeung bapa. Abdi kapaksa nganggo tabungan kanggo tetep tiasa milarian gawe, ngagantosan pagawean anu ayeuna. Pokona abdi moal balik ka kampung lamun can digawe deui.

Emotion: sad
Diantara sabelas putra emak, kuring nu pangseringna dipiwarang ku ema bubuhan kuring mah pangdaekanana, kitu ceuk ema teh. Dina hiji dinten, keur meumeujeuhna panas poe moreret, ema miwarang kuring nyanggakeun rantang nu eusina rupa-rupa katuangan ka bumina pa kuwu. Ari pa kuwu teh kaleresan ngukut soang aya kana limana. Sabenerna kuring rada hemar hemir bade lebet ka karang bumina nu lega teh da puguh sieun dilodok soang. Ceuk beja soang mah sok ngalodok lamun ka jalma anyar pinanggih. Bari rada sieun ge kuring maksakeun asup ka karang bumina. Panon rada rurat reret sok sieun soangna keur araya di buruan hareup. Karek ge rek tepi kana terasna, duka timana holna ujug-ujug aya hiji soang nyirilik ka kuring bari disada tarik pisan. Puguh atuh kuring reuwas jeung sieun. Rantang nu dicekel ku leungeun katuhu ampir lesot. Untung ibu kuwu kabujeng norojol ti lebet bumi ngadangu sora soang nu gandeng. Anjeuna ngahiap ka kuring supaya enggal lebet ka bumina. 

Emotion: fear
Ngarasa sieun jeung teu aman jadi salah sahiji efek nu mindeng dialaman ku urang salaku korban bully. Urang ngarasa teu aman jeung kaancam bahaya. Hal ieu bisa disebabkeun ku perasaan sieun yen maranehna bakal tuluy nyerang urang sacara fisik atawa verbal. Urang mindeng ngarasa teu bisa ngaprediksi atawa ngontrol situasi, jeung ningkatkeun perasaan nu teu aman. Mindeng ngarasa teu bisa menta bantuan atawa ngalaporkeun kajadian bully lantaran sieun bakal aya balesan ti pelaku nu leuwih buruk. Perasaan sieun jeung teu aman mibogaan dampak kana kasehatan mental jeung fisik urang. Urang ngalaman stres jeung depresi nu bisa mangaruhan kamampuan jang diajar oge gawe.

Emotion: fear
Aya sababaraha cara pikeun ngatasi gugup atanapi kasieun panggung. Kahiji, ngadominasi panggung. Nalika éta ngadeukeutan dinten penampilan, kahariwang tiasa sumping iraha wae. Anu tiasa urang lakukeun nyaéta adaptasi sareng tempat anu badé dianggo. Hal ieu dilakukeun sangkan urang bisa mikanyaho ukuran panggung jeung merhatikeun suasana lingkungan tempat pagelaran. Kadua, tong hilap olahraga. Kusabab olahraga tiasa ngabantosan urang ngajaga kaséhatan méntal sareng tiasa ngirangan setrés. Olahraga tiasa micu kanaékan endorphins sarta bisa nulungan urang tina stress. Katilu, nengetkeun penampilan. Hal utama anu bakal katingali ku panongton nalika ningali urang di panggung nyaéta penampilan urang. Ku alatan éta, pilih baju anu cocog sareng téma acara sareng nyaman kanggo dianggo.

Emotion: fear
Mun imah tara diberesihan mah sok jadi sarang sarangga. Misalna mun bale geus lila teu diberesihan lalangitna, tah bakal loba lancah nu ngeuntreup tuluy ngabentuk ramat lancah. Biasana ramat lancah teh sapeuting ge sok ngalobaan di mana-mana. Salian lancah, sok loba oge sarangga nu lain, jiga kecoa, tonggeret, jeung sajabana. Komo kecoa mah unggal juru imah teh aya wae, jeung dina parkakas nu teu kapake teh bakal euntreup jeung nyayang. Kecoa mah beukieun pisan tempat nu kotor. Mantakna di sagala tempat nu kotor teh pasti we aya kecoa, termasuk tukang dagang sisi jalan nu sok loba kecoa di handapeun warungna.

Emotion: disgusted
Pangalaman amprok jeung idola anu di pika resep pastina mangrupikeun kabungahan hate anu moal bisa di pohokeun, soalna ti samemeh amprok ge urang geus ngusahakeun ngumpulkeun artos da nanaon ge kudu make artos, tina perjuangan anu cape fisik jeung mental eta urang bisa ngawujudkeun impian urang amprok jeung idola anu salama ieu di pika resep. Rasana amprok pas barang miti kaluar ti panggungung urang langsung gogowakan nepika leweh ku banding bungah pisan, terus urang bari gogowakan teh nyanyi babarengan jeung batur bari ngagupaian light stick hejo. Komo mun pas nyanyi lagu-lagu sedih mah, urang leweh teu eureun-eureun ku sabab asa ngarasa bangga ka diri sorangan jeung bungah bisa amprok jeung idola. 

Emotion: happy
Abdi heran pisan naha di kampus negeri teh aya kehen fakultas anu musola sareng kamar caina rujit pisan. Geus mah cai na teu ngocor, kadang oge teu aya cai. Matak teu heran lamun seeur jalmi anu teu kaburu ngabanjur tilas ngisingna lantaran cai na oge teu cekap kanggo ngaberesihan tilas maranehna. Salah sahijina di kampus kuring anu lantena teh leeur bakating ku teu pernah disikat, garila pokona mah. Pantona oge teu tiasa ditutup, dina wc na oge sok aya kokotor tilas batur anu bau pisan, eweuh jalmi anu daek ngaberesihanna lantaran geleuheun. Padahal ieu teh kampus negeri anu bayaran semesterna oge garede. 

Emotion: disgusted
Loba jalma teu boga haté atawa kamampuhan pikeun nempo kajadian dahsyat ngalibetkeun manusa. Hal ieu kacida lumrah sabab urang téh manusa jeung éta téh mangrupa fitrah manusa nu kacida dasarna, nu dasarna jalma biasana teu boga haté pikeun nganyenyeri batur. Perasaan simpati pisan alam. Setrés anu disababkeun ku ningali ieu mangrupikeun setrés akut anu samentawis bakal ngarobih sistem otak sahingga pamustunganana tiasa nyababkeun gejala fisik sapertos seueul atanapi perasaan hayang utah. Nalika anjeun ningali pilem, tangtosna ieu béda sabab anjeun parantos ngartos sareng pikiran anjeun pinuh ku konsép yén anu anjeun tonton ngan ukur pilem sareng henteu leres-leres. Éta kabiasaan kognitif. Pangaweruh bakal ngarobah konsép pamikiran anjeun.


Emotion: disgusted
Mun aya nu sieun ku jarum suntik, komo geus kaleuwihan mah, mending ge diajakan terapi ka dokter atawa psikolog, supaya kasieunna bisa leungit. Sabab bakal kasiksa mun nepi ka kolot teh sieun wae ku jarum suntik, da dina hirup ieu teh bakal disuntik jang kaperluan kasehatan. Mantakna, mun gaduh kasieun kana jarum suntik, kudu nyobaan terapi, misalna ku terapi pemaparan anu bakal ngabiasakeun kana jarum suntik jeung deuihan bakal dibere terapi sacara bertahap ngeunaan suntikan. Teu kudu sieun atawa geumpeur, sabab pasti bakal dilakukeun lalaunan jeung tahap demi tahap, moal langsung kana intina. Mantakna, yuk diajar teu sieun kana suntikan ku cara miluan terapi!

Emotion: fear
Abdi diajakan ku rerencangan nyobian salah sahiji dahareun anu keur viral, abdi oge panasaran lantaran pangaosna oge rada mirah, sanajan kedah ngantri lila pisan lantaran seeur nu hoyong nyobian oge. Sabenern ieu teh dahareun biasa, risoles anu mineng abdi dahar, tapi cenah mah eusina benten, nyaeta mayones, endog jeung daging haseup. Abdi sareng rerencangan ngahaja meser seeur supados teu ngantri deui jeung supados anu sanesna tiasa nyobian oge. Pas tos meunang risolna, urang langsung nyobian lantaran geus panasaran. pas abdi nyobian abdi ngarasa teu ngeunah lantaran mayonesna geus rada haseum, sugan teh abdi hungkul nu ngarasa, tapi rerencangan abdi oge ngarasaeun. 

Emotion: disgusted
Wah alhamdulillaah, akhirna ditarima oge di kampus anu diimpi-impikeun ti SMA. Sanajan kudu nunda heula sataun jang nyiapkeun SBMPTN, akhirna kalaksana oge bisa kuliah di kampus negeri. Perjuangan sataun kamari ngisi waktu luang sabari gawe jeung belajar akhirna kabayar oge. Alhamdulillaah berhasil jadi calon mahasiswa Manajemen Komunikasi. Lamun inget perjuangan kamari pas persiapan SBMPTN, rasana atoh pisan kusabab pas ngiring tes sainganna ketat, abdi kacida bersyukur pisan bisa jadi bagian kampus ieu, kampus anu diimpi-impikeun ku abdi ti kelas 11 SMA. Semoga saentos ieu abdi tiasa semanagat jang belajar di kampus ieu. Atos ieu abdi tinggal siapkeun persyaratan anu dibutuhkeun ku kampus.

Emotion: happy
Lamun peuting-peuting, beurit-beurit teh biasana kaluar jeung lalumpat meuntasan jalan. Malah teu saeutik nu ahirna teu kahaja kageleng ku kandaraan nu ngaliwat. Wanci isukna, di jalan-jalan geus loba beurit anu paéh, aya anu awakna bécék, sirahna rata, aya anu organna nyembur kaluar, getihna kamana-mana, jijik pokona mah. Meureun ku sabab loba nu ngarasa jijik oge, ahirna eweuh nu berinisiatif ngabersihkeun atawa nyingkirkeun eta beurit ti jalan-jalan. Teu jarang bangkai beurit jadi rata dina aspal jalan lantaran sering teuing kageleng kandaraan. Tapi aya kalana ogé kajadian dimana kiwari aya bangkai beurit di jalan, teras isukna leungit sarta jalan beresih sakumaha biasana.

Emotion: disgusted
Upami aya anu kabejakeun yen anjeunna bau goreng, aranjeunna teh biasana bakal ngarasa teu nyaman sareng era. Aranjeunna tiasa hariwang yen batur bakal nyingkahan aranjeunna sareng henteu hoyong aya di sabudeureunana. Ieu bisa mangaruhan kapercayaan maranehanana sarta nyieun aranjeunna ngarasa teu nyaman dina situasi sosial. Eta oge bisa jadi jengkel sabab teu sadar bau eta dina aranjeunna sarta teu nyaho kumaha carana nungkulan eta. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa teu nyaman pisan komo mangaruhan kinerja maranehanana di gawe atawa sakola. Ku sabab eta, penting pikeun jalma anu masihan komentar pikeun mikir dua kali sateuacan nyarioskeun hal anu tiasa ngerakeun batur.

Emotion: shame