gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Kahirupan teu salawasna ngeusi hal serius. guyonan antara jalma ogé diperlukeun sangkan hubungan warmer tur leuwih intim. Henteu ngan ukur ku kecap sareng telepon "kasar" piaraan anjeun, kejutan leutik, alias ngalakukeunana, tiasa ngajantenkeun silaturahim anjeun langkung intim. Biasana anjeun bakal ngalakukeun dina momen-momen anu tangtu sapertos ulang taun.
1. Kecoak leumpang dina lampu kamar pasti matak sieun. Tenang, anjeun tiasa ngadamel tina kertas.
Saha anu teu sieun ku kecoak? Lajeng ngan ngamangpaatkeun status sosial kecoa salaku bahan sangkan anjeunna ngarasa reuwas. Cukup jieun pola kecoa tina kardus hideung, teras pasangkeun kana lampu anu linggih dina méja ranjang atanapi lampu belajar. Tah, pas manehna ngahurungkeun lampu, tadaaaa!!!! pasti lumpat ngajerit sieun. Padahal ukur kertas!
2. Babaturan anjeun bakal maot ku gaya nalika aranjeunna terang yén mobilna kajebak ku karanjang balanja~
Salah sahiji indikator pranking suksés nyaéta yén éta tiasa ngajantenkeun anjeunna kaleungitan gaya sareng henteu terang naon anu kudu dilakukeun.

Emotion: surprise
Mun keur sorangan mah sok muncul rasa sieun teh, pangpang na mah sieun ku jelema, lain teuing sieun ku jurig. Jalma mah sok leuwih nekad jeung wanian. Mantak, mun keur sorangan teh kudu sing pageuh ngoncian panto jeung jandela. Ulah nepi ka neundeun barang berharga di luar, asupkeun kabeh ka jero imah supaya aman. Tong hilap oge siaga siapkeun alat jang ngalindungi diri dina kaayaan darurat. Mjn keur sorangan teh ulah sok wawar ka batur, bisi aya nu niat goreng atawa rek ngamangpaatkeun. Komo mun nepi ka wawar ka batur mah tuluy aya nu ngamanpaatkeun kasemoatan jang ngabobol imah. Mending mun barang bawaan nu dijarah, mun awak urang jadi korban kan teu lucu. Jadi, mun keur sorangan teh kudu siap siaga kana sagala hal.

Emotion: fear
Kamari abdi kenging hadiah jalan-jalan ka sababaraha tempat wisata nu aya di Subang. Poe mimiti, abdi check in heula di homestay nu tos ditangtukeun ku perusahaan. Tah kabeneran homestay na teh di tengah kebon enteh nu pamandanganna alus pisan. Poe kadua, abdi diagendakeun kunjungan ka wisata alam Capolaga. Istunding sapopoe ngaeksplore sagala nu aya di ieu tempat wisata. Poe katiluna abdi diagendakeun ulin ka pemandian air panas Sari Ater. Wah ngeunaheun pisan, aya curug oge nu caina panas. Poe kaopatna nyaeta abdi bagean uih deui ka Sumedang sabab tos beres waktu jalan-jalanna. Pokokna mah rame pisan bisa liburan gratis jiga kieu.

Emotion: surprise
Baheula, kuring pernah nyaksian aya anu dibully di sakola kuring, waktos éta kuring can wawuh jeung teu terang anjeunna teh saha. Anu jadi sabab jalma éta dibully téh lantaran teu bisa nyarios. Aranjeunna ngabully babaturan kuring ku nuang cai kotor kana bajuna. Kuring nempo sobat kuring ceurik pedah ku sieun, anjeunna teh mohon-mohon ka nu ngabully pikeun enggesan ngabullyna . Kuring teu medulikeun anjeunna dina waktu éta teh, sarta ngan jalan weh kitu. Tétéla isukna kajadian bullying deui, kuring nempo manehna maok duit ti babaturan kuring eta. Kuring langsung lumpat ka rohang guru tuluy ngalaporkeun. Anu ngabully dibawa ka ruang guru sarta dihukum ku kalakuanana. Aranjeunna dibéré hiji surat peringatan sareng diskor tilu dinten. Sanggeus kajadian eta kuring nyobaan babaturan jeung babaturan kuring nu keur dibully eta, ternyata manehna teh budak bageur. Kabeneran sanggeus éta sobat kuring teu kungsi dibully deui.

Emotion: fear
Kadang sakabeh manusa pasti pernah ngarasaan sedih atawa jengkel tapi teu apal sebab na kunaon. Tah saur ustadz mah, eta teh hal wajar bagi kaum muslim. Mun ngarasakeun hal nu kitu, cingcirining Allah keur sono ka umatna atawa Allah hoyong kasedih jeung kajengkel eta teh jadi palebur dosana. Jadi, hukuman teh lain hungkul tina musibah atawa cobaan, tapi oge tina datangna rasa sedih jeung rasa jengkel nu teu puguh. Eta teh tanda na Allah menta umatna supaya memohon jeung bersujud, supa eling, jeung supaya bisa ngalebur dosana. Sabab lobana dosa teh nu teu karasa oge keir dilakukeunna. Tah, ieu jadi salah sahiji pelebur dosa nu ringan kangge umat muslim.

Emotion: angry
Mindeng ngalaman hal-hal aneh di leuweung teh, sanajan leuweung sepi tapi sakapeung mah sok aya sora-sora aneh nu rame pisan, siga aya pasar di tengah leuweung. Jadina teh tara wani ka luar tenda mun geus kaayaan di jero tenda, mun hayang ngompol ge sok ditatahan, komo mun asup peuting mah. Salian sieun tina hal-hal goib, di leuweung ge sakapeung mah sok aya hewan-hewan buas. Matakan mun nyieun tenda teh tara di jalur tempat leumpang, biasana sok rada nyisi soalna loba hewan buas nu ngagunakeun jalur jang leumpang eta. Ngameh teu ngadenge sora-sora aneh biasana sok langsung masang headset jeung nyetel musik ngarah teu kadenge.

Emotion: fear
Rokok kabiasaan anu paling bisa ngajieun panyakit anu teu di sangka sangka boh jeung nu ngarokok na arawa perokok aktifna boh kani jelema anu aya di deuketna atawa perokok pasifna. Jelema anu geus iasa ngarokok biasana jadi kacanduaan teu bisa atawa hese pisan ereun, padahal mah dina bungkus rokok na geus aya gambar panyakit panyakit anu kacida parah na. Panyakit na teh lain saukur panyakit batuk pilek, tapi tumor kanker, kanker oge loba rupana. Aya kanker paru paru kanker mulut laring jeung sagalana. Panyakit ieu mungkin pisan bakal kajadian ka jelema anu beuki pisan ngarokok, tapi jelema anu geus biasa ngarokok biasana sok teu sadar mimitina, teu di rasa. Lamun geus parah kakarek reuwas sedih jeung kapok.

Emotion: surprise
Keur latihan arung jeram, abdi teh turun dina cai nu badag pisan. Kabeneran harita tas hujan gede, jadi jeramna ge baradag pisan. Keur turun na parahu, pas neunggar jeram nu gede, parahuna tibalik. Abdi ngacleng jauh tina parahu, ngangkleung dina cai. Barang tibalik parahu na teh abdi kateuleum dihandapeun parahu. Abdi lumayan jero titeuleum nepi ka dasar wahangan, tuluy teu lila ngambul deui ka permukaan wahangan. Abdi harita ngarasa sieun sabab labuhna pas dina jeram pisan, sieun kagulung ku hole. Untungna we bisa ngambul deui ka luhur sabab make palampung. Mun henteu mah jigana bakal panik pisan mun cacaian deui teh.

Emotion: fear
Adi urang kamari ceurik kusabab sieun di carekan ku indung jeung bapak lantaran henteu bisa asup kelas IPA di sakola na. Di SMA biasana sok aya pamilihan kelas, nya kelas IPA teh kelas anu rada katelah eusi na barudak anu lumayan pinter, kelas IPA teh jadi parebut kusabab loba anu hayang asup tapi teu kabeh bisa. Bapak urang geus peupeujeuh ti jauh jauh poe yen manehna hayang adi urang asup IPA ceunah lamun asup ka IPA sangkan babari ngke milihan jurusan lamun erek kuliah na. Adi urang geus usaha pisan di ajar tapi nya emang lain rezeki na. Maneh ma ceurik ka urang ngarasa ngacewakeun sarerea utama na bapak. Maneh na teu wani ngomong da sieun di carekan, tapi akhirna geus di bantuan di jelaskeun ku urang ka kolot manehna teu di carekan.

Emotion: fear
Basa kuring di sakola aya hiji kajadian pikasediheun anu sok diinget-inget keneh. Dina waktos éta kuring nuju ngahadiran pelatihan dasar kapamimpinan sareng kagiatan camp di gunung. Dina hiji peuting urang ngumpul di lapang pikeun dicarekan ku panitia, lajeng sanggeus acara réngsé urang sadayana ngumpul sabudeureun api unggun sarta babagi carita ngeunaan poé éta. Harita basa keur ngadongeng, kuring teu kahaja hitut sabab geus teu tahan deui, sugan teh moal aya sora jeung moal aya nu ngadenge tapi sarerea ngadenge. Kuring neda hapunten ka babaturab di gigireun, sanajan kuring teu ngomong oge moal aya nu nyaho yén éta téh kuring nu hitut. Era sih sebenerna mah, tapi da batur nu sejen mah moal apal yen harita teh kuring hitut.  

Emotion: shame
Tos tilu poe ieu abdi nuturkeun kabogohna rerencangan abdi anu nuju liburan sareng salingkuhanna. Manehna salingkuh di Bali sareng awewe anu sanes sabari teu apal yen kabogohna oge bakal ka Bali. Kabogoh rerencangan abdi bejana manehna nuju gering di imah, padahal keur kukuluyuran sareng kabogoh anyarna di Bali. Abdi sareng rerencangan tos nyiapkeun kejutan kanggo kabogohna kanggo ngajieun kabogohna era. Kabeneran pisan jalmi duaan eta nuju di hiji tempat dahar anu lumayan rame. Pas disamperkeun rerencangan abdi bobodoan nelepon padahal geus diuk ditukangeunna. Teu lila rerencangan abdi langsung nyamperkeun sabari ngabanjur kabogohna make cai lantaran ambek ka kabogohna anu salingkuh.

Emotion: angry
Peuting-peuting basa nuju ngerjakeun tugas ti sakola, abdi lapar pisan. Lantaran di imah teu aya dahareun jeung hoream masak, abdi mutuskeun kanggo meser hayam di aplikasi. Untungna masih keneh aya warung dahareun anu muka peuting-peuting. Abdi ngantosan sapuluh menitan, ngahaja milih tukang dagang anu pang dekeutna meh tereh nepi dahareunna. Pas dahareun datang, abdi langsung mayar ka si emangna. Lantaran geus teu kuat lapar, salatri, abdi langsung muka dahareun eta. Abdi mesen sangu goreng jeung hayam. Pas ningal hayamna geus rada leeur abdi langsung ngambuan deui, epekteh bener ieu mah hayamna geus teu sae. Abdi hampir utah ngambeu hayam eta. 

Emotion: disgusted
Léngkah-léngkah pikeun mastikeun yén anjeun parantos mikirkeun nikah sareng batur sacara saksama nyaéta:
1. Pertimbangkeun maca kahirupan imah jeung nikah sahenteuna dua kali leuwih loba nu maca rencana kawinan, sanajan anjeun nyiapkeun poé kawinan Anjeun. Ieu bakal tetep prioritas hadé dina sudut pandang. Nikah téh ngan hiji poé, tapi hirup nikah lasts hirupna.
2. Tetep diatur. Milarian binder sareng lebetkeun unggal halaman sareng kertas unggal detil kawinan anjeun. Jieun catetan sareng lembar kerja pikeun unggal detil sareng anjeun bakal lancar pikeun gaduh pernikahan anu teu diinget sareng éta bakal kirang setrés.
3. Dina poé kawinan Anjeun, jadi disiapkeun pikeun hal teu balik nurutkeun rencana. Ieu dinten senang, anggap sagala kajadian salaku bagian tina kabagjaan!
4. Pastikeun anjeun bersantai. Stress tiasa nyababkeun jarawat sareng anjeun henteu hoyong éta ngarusak penampilan anjeun, naha?
Upami anjeun gaduh réréncangan sareng kulawarga anu sacara sah tiasa nikah ka anjeun, naroskeun aranjeunna pikeun ngajabat dina upacara

Emotion: happy
Basa ameng ka Pangandaran, abdi teu ulin bareng jeung babaturan. Babaturan mah naraek banana boat, abdi mah cicing we di sisi pantai ningalikeun. Abdi teu miluan sabab hoream babaseuhan jeung deuih teu nyanda deui acuk. Abdi dipapaksa ku babaturan miluan, tapi angger we alim. Ningali babaturan nu saleseurian di tengah laut bari hareureuynaek banana boat, abdi ngarasa kabita. Tapi, teu nanaon lah da bongan nyalira. Beres ulin, arurang saerea lngsung uih deui ka Bandung. Di perjalanan abdi kaduhung pisan teu ngiringan, sabab babaturan pada sareneng jeung pada nyarita. Tah, engke deui mah abdi rencana ngiringan we salagi aya kasempatan kana nanaon ge. 

Emotion: sad
Ditinggalkeun ku kulawarga nu dipikanyaah tangtuna ninggalkeun rasa kasedih, tapi eta normal sabab jelema boga hate. Tapi aya cara ngameh bisa ngarasa leuwih alus sacara mental jeung fisik. Nu kahiji olahraga nu teratur. ieu bisa dilakukeun siga naek sepedah, lari, jeung sajabana. Nu kadua sare nu cukup, paling henteu teh 7 nepi 8 jam unggal peuting. Nu katilu, diajar kaparigelan anyar, bisa miluan klub olahraga atawa miluan seminar di paguron luhur, jeung sajabana. Nu kaopat bisa nelepon babaturan atawa kabogoh jang nanyakeun kabar nepikeun ka nawarkeun dukungan. Nu terakhir, lamun keur nyanghareupan tanggal-tanggal nu penting nu aya hubunganna jeung kulawarga nu ngantunkeun, siga tepang taun, bisa ngayakeun haol.

Emotion: sad
Ayeuna mah seueur kasus penipuan lewat hape nu disertai ku ancaman. Modusna teh rupa-rupa, aya nu ngakukeun dulur, aya nu ngakukeun pinjol, oge aya nu nepi ka ngalancarkeun hipnotis lewat hape. Biasana mun hipnotis mah dilakukeun nana lewat telepon. Korban na teh sok tetiba nurut ka sagala nu diomongkeun. Mun korban na wani ngalawan teh, penipuna sok langsung ngancam korbanna. Biasana nepi ka ngancam nyawa atawa kasalametan kulawarga. Hal nu kieu teh jadi salah sahiji nu keur marak ayeuna. Korban na teh loba nu sieun kana ancamanna, jadi ngalakukeun sagala nu diparentahkeun ku penipu. Komo urang lembur mah nu teu nyaho nanaon, bakal nurut we naon wae nu dititah ge.

Emotion: fear
Basa nuju uih ti kebon rambutan sore-sore, Ani ngaliwatan rungkun awi nu ngalengkung nyaungan jalan. Pas keur ngaliwat kadinya teh Ani ngarasa keueung pisan, beda ti sasari. Rarasaan Ani jadi makin teu ngeunah. Asa aya nu nuturkeun, tapi teu aya sasaha. Ti belah katuhu teh aya bau bangke ngahiliwir tapi euweuh bangkena, jeung ngan didinya hungkul. Tuluy aya sora langkah suku nu nincak daun awi garing. Sora lengkah na makin kadieu makin ngadeukeutan, jiga nu aya di gigireun pisan. Tapi dilieukan teh euweuh sasaha, euweuh sasatoan oge, ngan aya Ani jeung indungna. Pas ngalieukan, singhoreng mah aya kuburan di tukangeun rungkun awi teh. Tidinya Ani teu wani luak lieuk deui sabab sieun.

Emotion: fear
Teraskeun upami anjeun siap kalayan 4 hal ieu:
1. Ukuran jamban beus téh heureut pisan. Anjeun moal tiasa mandi kalayan gaya. Teu tiasa nyandak poto anjeun nuju mandi instagramable.
2. Nalika beus jalan, jamban beus oyag. Mimitina anjeun mandi nangtung, bari nyeuseuh ujug-ujug jamban oyag sarta ahirna posisi anjeun robah jadi sirah handap, suku ka luhur.
3. Pasokan cai di jamban beus pohara kawates. Nalika rambut sareng awak anjeun pinuh ku busa, cai béak. Musibah.
4. Kudu kuat mental pikeun nyanghareupan eunteup pikasieuneun panumpang séjén anu kudu pipis jeung réngréngan awak angkot lantaran ngalanggar aturan "toilet beus ngan ukur bisa ngijih bari beus jalan".

Emotion: shame
Basa ulang tahun na anu ka 50 tahun dina bulan april tahun kamari. Urang sakulawarga utama na urang jeung adi urang. Urang jeung adi urang salian geus nyiapkeun surprise mawa kueh jeung lilin di peuting na urang duaan oge geus nyiapkeun kado. Kado anu ku urang siapkeun mangrupa barang kareseup indung urang anu geus lila hayang di beuli nyaeta mukena. Urang jeung adi urang mere suprise na ka indung urang di jam tilu atawa setengah opat samemeh subuh. Ieu urang duaan lakukeun kusabab embung ngaganggu sarena, soalna di jam tilu atawa opat subuh indung urang pasti geus hudang tuluy sholat tahajjud. Mimiti na urang jeung adi urang nyumput heula nepi ka akhirna indung urang beres sholat kakarek urang ucapkeun selamat ulang tahun bari mere kado na, didinya indung urang reuwas tuluy ceurik haru teu sangka ceunah yen budak na ngajieun kejutan sagala. Indung urang ngucapkeun nuhun ceunah padahal teu menta teu hayang oge kikituan.

Emotion: surprise
Sabab pernah ngarasakeun labuh tina motor, aya teknik nu kudu dilakukeun ngarah cederana teu serius. Nu kahiji lepaskeun awak tina motor. Sakapeung sok mikir sieun kaleungitan motor pas keur labuh, padahal mah pas labuh tuluy masih nyepengan motor eta mibogaan bahaya anu leuwih gede. Sabab bisa wae katindihan, kagencet, atawa bisa ngalaman luka bakar lamun misalna motorna kahuruan. Nu kadua ngaguling ka sisi kenca jalan, ku sabab hal ieu leuwih minim risiko lantaran sisi sabeulah kenca jalan moal sarame sisi katuhu jalan. Nu katilu ulah langsung nangtung, leuwih alusna cicing heula atawa gerakkeun leungeun atawa suku bisina potong. Nu terakhir buru-buru ka rumah sakit jang mariksa leuwih detail jeung diobatan lamun diperlukeun.

Emotion: sad
Kuring gaduh hiji lanceuk, anjeunna parantos damel sareng gaduh artos nyalira. Ampir unggal minggu manéhna sok meuli baju anyar. Hiji poé kuring rék nginjeum baju manehna, tapi manéhna keur di gawe. Malihan mah upami nyuhunkeun ijin ka lanceuk kuring pasti moal nginjeuman. Tungtungna kuring nyokot baju tina papakéan manehna, sarta dipake pikeun jalan-jalan jeung sobat kuring. Nalika kuring balik ka imah, sabenerna kuring sieun dicarekan ku lanceuk kuring pikeun maké baju nya teu idin. Pek teh bener we, lanceuk kuring ambek sabab kuring maké bajuna.  "Abdi parantos nyarios ka ibu, saur ibu henteu kunanaon."  ceuk kuring ngabéla diri.  "Tapi éta baju teh nu urang, naha menta idinna ka ibu?"  jawab manehna bari ngagorowok. Ti harita kuring teu hayang deui nginjeum baju lanceuk kuring, sieun dicarekan deui.

Emotion: fear
Mun meunang ancaman ti jalma nu teu kenal, komo nepi ka ngancam kaselamatan nyawa mah, urang perlu ngalaporkeun ka kepolisian. Ulah cicing wae, komo mun geus nepi ka diteror mah, kudu buru-buru lapor sabab bisi aya hal leuwih jauh terjadi. Komo mun nepi ka teror atawa ancaman na teh geus aya nu nepi ka kajadian, kudu leuwih waspada deui. Mantakna, mun berhubungan jeung batur komo nu teu kenal mah kudu apal pisan karakterna jiga kumaha, ulah nepi ka gaul jeung jalma nu salah. Mun nepi ka meunang ancaman teh kedah waspada jeung siaga dina sagala hal. Yuk tingkatkeun deui kamawasan diri!

Emotion: fear
Ieu teh, hate pisan ka jalma anu miceun ciduh (kahak, rehak, jrrd) sembarangan di jalan. Jadi kasar ewww. Hayang utah liat. Naha rék méré sangsi: "Sing saha waé anu miceun ciduh, létahna kudu dipotong." Tapi kejem teuing. Tah meureun sanksina: "Saha-saha anu miceun ciduh ku cara teu malire, kudu nyiduh deui ku baju/tissuna sorangan, tuluy dialungkeun kana tempat sampah." kudu aya aturan pikeun jalma-jalma anu nyiduh sambarangan di jalan, patugas bakal mere sangsi jeung hukuman ka anjeun sareng, anjeun kedah ngabersihkeun jalan anu anjeun ciduh dugi ka beresih. hal eta dipake naambeh teu loba jalma nu pikageleuheun jang narik igus sambarangan jeung padu bae.

Emotion: disgusted
Jihan jadi jalma nu beda sanggeus manehna ngalaman kagagalan dina hirupna. Kagagalan bisa nyieun hiji jalma ngarasa sedih pisan, ngarasa geus teu boga harepan, jeung ambek. Jalma anu ngalaman kagagalan di hirupna tiasa ngaraos teu aya hargana atanapi henteu bisa sukses dina naon anu manehna laksanakeun, sareng ieu tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng harga diri. Eta oge anu dialaman ku Jihan, Jihan ngarasa teu yakin ngeunaan masa depan manehna atawa teu nyaho kumaha carana ngalengkah sanggeus ka gagalan ngahantem manehna. Kusabab eta, Jihan jadi jalma anu beda. Ayeuna manehna jadi jalma anu cicingeun, pesimis, jeung babari nyerah dina sagala rupa.

Emotion: sad
Ieu mangrupakeun pangalaman anu moal kuring poho. Kuring tinggaleun pesawat di Eropa pas abdi bade angkat ka Walanda ti Kroasia. Pas tos angkat hotel numpak beus lantaran, abdi kedah mapah lima belas menit ti halte beus ka bandara. Dugi ka bandara masih keneh aya waktos opat puluh menitan deui. Sabari panik abdi langsung buru-buru datang ka conter tempat check-in, tapi abdi reuwas pisan pas ningal di dinya teu aya sasaha, teu aya pagawe atawa petugas anu ngajagaan. Pas abdi menta tulung ka petugas anu sanes anu aya di dinya, hanjakal manehna teu tiasa ngabantos lantaran minimal check-in na teh opat puluh lima menit sateuacan pesawatna hiber. 

Emotion: surprise
Janten bapa mangrupikeun gelar anu pangsaéna anu kuring kantos nampi, tapi pinuh ku perjuangan. Sanggeus nikah, tetela urang dibere waktu keur bobogohan bari nungguan orokna. Kuring nu mimiti mandi, ngaganti popok, ngusap anak kuring salian ti suster, kumargi keur basa anak kuring ee pamajikan kuring can cageur-cageur jeung teu boga pangasuh. Éta naon anu kuring lakukeun nalika kaluar tugas. Reueus hahaa Di dieu kuring diajar meuseul orok, meuseul payudara sangkan kaluar susu. Nepi ka adina kuring boga budak leutik kuring ditelepon pikeun ngurut budakna anu kembung. ku minyak telon, sakedapan, kentut ponakan kuring kaluar. Anteng saré deui. Tapi kusabab pamajikan kuring lemah, kuring nu diajar.

Emotion: happy
Lamun keur poe idul adha teh abdi mah sok tara ningali nu meuncit sapi. Biasana batur mah sok ngahajakeun nonton penyembelihan hewan qurban da sabab diayakeun na ge ngan sataun sakali, jadi itung-itung hiburan bari ngumpul jeung tatangga jarauh. Abdi mah sok aa miluan, sabab ku ngambeu getih jeung bau hanyir na ge geus seueul jeung lieur. Komo mun nempo proses penyembelihan nana mah, sok mantak jiji ningalina. Malahan mah sakapeung sok nepi ka ngajongkeng teu bisa hudang saking ku seueul jeung lieurna ngambeu hanyir sato qurban teh. Mantak abdi mah mun beres sholat ied teh sok tara ka mana-mana.

Emotion: disgusted
Paling teu resep ka patugas anu judes pisan. Basa abdi nuju bade diparios huntu di puskesmas, patugas di ditu teh teu ramah. Boro-boro seuri, ngomongna oge pikasebeleun, kabeh pangunjung pasti diambekan lamun teu apal. Padahal tos wajar lamun seeur anu teu acan apal lantaran ayeuna mah sagalana kedah make aplikasi. Abdi jigana moal datang ka puskesmas deui, kajeun mayar leuwih seeur oge bae tibatan kedah nganghareupan jalmi anu sararombong. Komo dokter gigina anu judes pisan, aya pasien datang teh sanes disambut kalahkah diseseulan, jadi wajar lamun seeur jalmi anu hoream datang ka puskesmas, lantaran keheul abdi nepikeun ambek oge ka anjeunna. 

Emotion: angry
Baheula basa abdi SMP, abdi mineng angkat ka sakola nganggo angkot jeung ojeg. Di angkot teh abdi mineng pisan numpak angkot anu sopirna teh ngaroko. Ditambih pas abdi numpak ojeg oge biasana helemna bau. Jadi we pas abdi dugi ka sakola teh sok kabawa bauna. Pernah hijii poe basa isuk-isuk nuju girimis tiung abdi janten baseuh tuluy kedah nganggo helem. Pas dibuka helemna abdi ngarasa tiung abdi bau, teras pas abdi asup ka kelas rerencangan abdi oge ngambeu bau ti helem anu abdi anggo basa numpak angkot. Abdi jadi era lantaran aya oge barudak lalaki anu nyangkana abdi ngaroko lantaran baju abdi bau roko. 

Emotion: shame
Upami kacilakaan parah, hapunten, abdi oge sieun ngabantosan. Alesan:
1. Sieun disalahkeun. Padahal lain kuring nu nabrak. Lamun korban rada tatu, manéhna bisa ngobrol. Upami korban maot, abdi bakal disalahkeun. Langkung saé upami anjeun angkat ka kantor pulisi pikeun ngajelaskeun. Sieun kuring kudu ngajelaskeun ka massa, utamana lamun kajadian di tempat sepi tur euweuh tatu panon lianna. Mun aya rame, meureun nya ok.
2. Henteu gaduh kamampuan médis. Aya carita babaturan kuring nabrak jeung ngagolér. Dibawa tanpa ngarti kana aturan médis saleresna miburukan kaayaan. Sabab aya posisi tatu nu teu bisa digerakkeun langsung.
Lamun maehan atawa gelut malah leuwih pikasieuneun. Kuring salah kaprah ditinju ku babaturan. Leuwih alus lamun ditinju, lamun ditusuk?
3. Sarua jeung copet. Lamun kuring milu narajang pencopet mangka manéhna bakal ragrag terus di massa jeung maot, sanajan cenah manéhna copet tapi manéhna maot teu langsung alatan kalakuan kuring ogé.

Emotion: fear
Basa keur sakola SMA kelas 2, urang tepang taun. Tapi kakaraeun dibere kejutan ku kabogoh. Harita pas poean tepang taun, urang sakola kawas biasana teu ngarasa aneh. Tapi pas balik sakola urang diajak kabogoh jang milu ka tempat babaturanna sakaligus nganteurkeun manehanana. Geus nepi ka tempatna tuluy urang rek balik deui, urang dititah heula asup ku kabogoh urang. Geus asup ka imah babaturan, urang reuwas sabab si tembokna teh geus dihias jeung dipasangan balon warna-warni oge aya tulisan ngaran urang jeung umurna. Teu ngan saukur kitu, urang oge reuwas pas dibere hadiah ku kabogoh urang, sabab eusi hadiahna teh barang-barang nu ku urang dipikahayang, geuningan salila ieu manehna merhatikeun.

Emotion: surprise
Ku sabab gendut mindeng di-bully di sakolaan, sakapeung mah maranehna ngagunakeun kekerasan siga nyuntrungkeun atawa neunggeulan kana awak. Meureun dina pipikiranna sabab urang loba daging, moal nyeri diteunggeulan teh. Tapi da tetep nyeri. Jadina mun panggih jeung nu ngabully teh urang sok langsung tungkul pura-pura teu ninggali, ku harepan manehna oge teu ninggali. Atawa ngahaja urang mawa bekel ti imah, ngarah pas istirahat teu panggih jeung nu ngabully, sabab biasana di-bully na pas jam istirahat, mun jam belajar mah sok aya guru nu ngajaga. Mindeng oge nungguan manehna ngaliwat heula kakara urang daek kaluar ti kelas jang jajan eta ge bari susulumputan ngarah teu panggih.

Emotion: fear
Tos lami pisan pun adi hoyong gaduh sapatu roda lantaran rerencangan na seeur nu tos gaduh sapatu roda. Sapatu roda teh pangaosna langkung awis ti sapatu biasana, janten abdi miwarang pun adi sina nabung heula kanggo meser sapatu roda. Asalna mah ningal heula harga sapatu roda anu aya di aplikasi Shopee. Teras urang sasarengan ngadamel celengan kanggo nyimpen duit kanggo meser sapatu tadi. Teras ditargetkeun unggal poena sabaraha duit anu kedah disimpen. Pas celengan na tos rada pinuh langsung ditambihan kirangna kanggo meser sapatu roda. Intina mah kedah aya usaha heula kanggo meunangkeun anu dipikahoyong sanajan engkena bakal dipasihan ku nu sanes.

Emotion: happy
Upama rupa-rupa métode geus dipaké tapi hasilna teu acan ngungkulan rasa sieun disuntik.Sabenerna aya sabab-sabab anu jadi sabab sieun disuntik, biasana sajaba ti nyeri salila disuntik, penderita ogé sieun nyeri pasca suntik séjénna, saperti paregel, jeung sajabana. Dokter urang pasti bakal masihan resep pangobatan antidepresan salaku solusi. Tong hilap, konsultasi sadayana sareng dokter supados dokter terang perawatan naon anu pangsaéna pikeun urang. Alesanna nyaéta phobia jarum masih mangrupikeun jinis gangguan kahariwang. Sababaraha jinis ubar anu biasa dianggo pikeun ngubaran fobia nyaéta serotonin reuptake inhibitor (SSRI), beta blocker, sareng ubar sedative anu sanés. Pastikeun urang nyandak ubar nurutkeun kana parentah dokter. Ulah eureun diubar tanpa pangaweruh dokter anjeun.

Emotion: fear
Poe ieu abdi diajakan ku rerencangan ka hiji tempat anu teu acan pernah kuring datangan. Abdi mah miluan we, da manehna nu nyetir. Pas di jalan asalna abdi wawuh keneh ka jalan anu aya disabudereunna, tapi beuki lila urang asup ka hiji leuweung anu rada sepi. Abdi rada sieun lantran bener-bener asing pisan. Di sisi jalan seeur pisan imah-imah kosong anu teu kaurus siga imah angker. Pokona mah di sapanjang jalan abdi teu ereun ngadu'a, sieun bisi bengsin jol beak di tengah jalan. Untungna teu lila urang langsung kaluar ka jalan gede anu rame. Epekteh tadi manehna ngaliwatan jalan pintas. 

Emotion: fear
Naha ambek tanpa alesan?
Sabenerna aya alesanana, ngan teu bisa dikedalkeun sacara jelas, sabab alesanana teu jelas, tapi aya. Lantaran teu bisa nerangkeunana, pikiran ngagunakeun kecap “tanpa alesan” anu baris ditepikeun sacara lisan atawa tulisan.
Alesan nyata napel dina haté, sarta kana waktu naon anu ditiupkeun bakal tumuwuh sarta ngahasilkeun buah dina waktuna. Nalika dipanén, éta bakal disimpen dina "gudang jiwa", teras terus diproduksi ku alam bawah sadar. Boh anu teu acan diproduksi boh anu parantos diproduksi, bakal disimpen dina "gudang jiwa", upami gudangna pinuh, maka jiwa bakal barontak. Mangka kaayaan jiwa bakal ngajadikeun haté jadi guligah, haté jadi ambek, bingung, kacau, jsb. Janten, naon anu katampi ku éta parasaan? Éta mood. OKÉ, sajauh ieu disambungkeun.
Kasimpulanana, anjeun ngagaduhan kaayaan mental anu rapuh. Jiwa anjeun sabenerna teu kuat deui pikeun nahanana. Nahan naon?
Hayu urang flashback jauh ka kaliwat atawa kaliwat, sarta meureun anjeun geus poho sababaraha eta. Sanaos anjeun hilap, éta disimpen dina mémori, sareng alam bawah sadar bakal naék deui.

Emotion: angry
Rem blong teh jadi salah sahiji ngimpi buruk bagi satiap pangendara. Pasalna, loba nyawa ngalayang sabab rem kandaraan nu blong. Tah, jang nyegah kacilakaan teh kudu rutin ngajaga jeung malihara rem kandaraan. Samemeh perjalanan jauh ge kudu diriksa heula, ngantisipasi terjadina kacilakaan. Tong wae rek indit jauh, tapi kudu rutin oge ngajaga pamaliharaan rem unggal bulanna, ulah nepi ka kabangbalerkeun. Demi kaselamatan mah kudu diutamakeun sagalana. Tong hilap kana sagala hal nu ngeunaan kandaraan, demi kasalamatan diri sorangan. Jadi, mun gaduh kandaraan teh kudu rutin diriksa, komo masalah rem mah kudu dipentingkeun pisan, ulah nepi ka cilaka nembe we sadar!

Emotion: fear
Aya hiji murid, nyaeta murid awewe, sebut wae ngaranna Rina, manehna kungsi ngalaman pikaseurieun nalika miluan pertandingan voli. Ceuk beja, dina hiji poe di kampung tempat cicingna diayakeun pertandingan voli antar unit lingkungan (RT). Lantaran hobi Rina maen voli, manehna ngagabung ka salah sahiji tim voli nu ngarebut juara tingkat RT. sababaraha kali junun skor titik. Keprok suporter atawa panongton ngajadikeun Rina beuki sumanget pikeun nyetak poin. Bari ulin, Rina ngadadak ngalaman kajadian pikaseurieun, pikasebeleun bari ngahalangan serangan lawan. Ujug-ujug calana rina dina tonggong (imbit) sobek. Ujug-ujug panongton anu ningali calana Rina robek-robek seuri. Baca Juga: Lato-Lato Ngambang "Alamakk... Rubuh," ceuk Rina. Sanajan sababaraha urang seuri ka dirina, Rina tetep ngarasa untung sabab teu sakabeh panongton nyandak masalah na. Malah maranéhna (penonton) sabenerna ngajurung Rina pikeun terus maen pikeun nyitak poin.

Emotion: shame
Abdi ti leutik keneh teu pernah wani asup ka kolam lantaran pernah ningal rerencangan tilelep di kolam renang pas leutik. Tapi lantaran abdi gaduh kabutuhan nyaeta kanggo daptar kuliah abdi kapaksa kedah diajar deui ngojay. Pas tos cicing di dekeut kolam ige abdi tos sieun pisan geus kabayang kumaha enungapna lamun tilelep. komo abdi mah jalmi na gampang pisan panik, janten lamun ningal cai anu jero teh sieun pisan. Untungna abdi diajarkeun ku guru ngojay abdi kanggo tenang, urang malah dititah latihan kumaha carana nyanghareupan situasi lamun tilelep. Manehna ngajarkeun sababaraha tehnik ngojay tuluy ngahaja nitah abdi neleum ka cai supados teu sieun deui. 

Emotion: fear
1. Tong sieun. Témbongkeun yén anjeun teu sieun anjeunna. Naon anu anjeun sieun? Anjeunna ogé manusa biasa sapertos anjeun, tuang sangu ogé, leres? Teu aya bédana sareng teu aya anu matak sieun. Intina anjeun kedah ningkatkeun kapercayaan anjeun.
2. Ulah gampang kagoda ku emosi. Dumasar pangalaman kuring, beuki anjeun némbongkeun ekspresi amarah, sedih, jeung sieun, nu happier tur leuwih mindeng bully bullies anjeun. Anjeun kedah tetep tenang sareng sabar. Tapi lamun kaayaan jadi parah, anjeun bisa ngalawan deui.
3. Asupkeun loba bunderan silaturahim, nyieun babaturan kalawan loba jalma, sangkan jalma kawas anjeun (Kuring kacida nyarankeun ieu). Ku ngabogaan loba babaturan, bullies bakal sieun bully anjeun sabab babaturan anjeun bakal ngarojong anjeun sarta ngajaga anjeun ti bullies.
4. Dipikaresep ku loba guru (ngan lumaku lamun dibully di sakola). Mun anjeun resep ku loba guru, bully pasti bakal mikir dua kali ngeunaan bullying anjeun atanapi henteu bullying anjeun.

Emotion: fear
Lamun keur diudag ku anjing, anjeun kudu tetep tenang jeung ulah kabur. Beuki lumpat beuki loba anjing ngudag sabab nganggap anjeun musuh. Tapi nalika anjeun nyobian tenang sareng bisa nguasai diri anjeun, anjing ogé tenang. Anjeun oge bisa maledog anjing maké objék sabudeureun anjeun. Tapi anjeun leuwih hade teu ngalakukeun eta sabab anjing bakal inget eta sadaya waktu. Nalika anjeun ngaliwat deui sareng anjeunna ningali anjeun anjeunna bakal mikawanoh anjeun salaku jalma anu jahat sareng bakal terus ngagorowok sareng ngudag anjeun. Hal anu paling mujarab pikeun ngajaga anjing anjeun tina ngudag sareng ngegel anjeun nyaéta nyobian tetep tenang sabisa-bisana sareng tetep leumpang saolah-olah anjeun henteu kaganggu ku gonggongan na.

Emotion: fear
Di imah kuring baheula aya anjing anu ngarana Si Koboy, anjing ieu gaduh tatanggi kuring. Si Koboy ieu warnana cokelat jeung awakna oge badag. Pas mimiti ngalih ka imah dekeut imah Si Koboy, abdi mineng digonggongan, tapi teu lila manehna geus biasa ningal kuring sok ulin di dinya. Tapi angger we ai ka anu ngaranna anjing mah abdi sieun pisan. Sieun bisi digegel jeung sieun diudag. Komo anjing mah lumpatna oge gancang pisan jeung taringna oge sekeut, komo aya ciduhna anu najis, janten kuring kedah ngaberesihan heula ku pasir lamun rek netepan. Abdi diajarkeun ku rerencangan sangkan ngalungkeun batu lamun diudag ku si koboy. 

Emotion: fear
Kusabab akhir-akhir ieu seueur pisan anu nyulik, kuring janten langkung waspada ka jalma anu teu wawuh. Upami kuring nepungan batur anu kuring teu kenal, sareng kuring ningali gerakan anu picurigaeun, kuring bakal langsung ngahindar sareng lumpat. Kolot kuring ogé  sok ngingetkeun kuring pikeun salawasna ati-ati sareng sok hurungkeun telepon sélulér upami aya kajadian. Pernah sakali kuring ampir disusul ku anu teu dikenal tapi kuring kabur kusabab kuring langsung naék beus anu langsung angkat. Sarta kuring langsung menta dijemput sieun bisi si jelema teu wawuh the masih nuturkeun. Kuring malah leuwih waspada sanggeus kajadian éta sarta kolot mah sok ngajak kuring ka sakola sangkan leuwih aman.

Emotion: fear
Kaberesihan kandang iinguan teh jadi salah sahiji hal penting dina usaha pertanian. Ulah nepi ka limbah kotoran na teh ngahariwangkeun lingkungan. Bauna nu nyeleding pisan kana irung teh kudu dirawat masing bener. Kudu nyadiakeun tempat jang ngelola kotoran hewan jeung supaya teu ka mana-mana jeung teu ngabauan batur. Komo mun usum hujan mah bana bakal leuwih kaambeu ka mana-mana, jadi kudu bener ngelola na supaya teu bau jeung teu jorok barecek ka mana-mana. Ku kituna, samemeh ngingu sasatoan teh kudu disiapkeun masing asak kumaha jeung ka mana bakal miceun kotoran na atawa ngamangpaatkeun nana. Yuk urang diajar ternak make teknik nu leuwih ramah lingkungan!

Emotion: disgusted
Sieun upami nyieun salah teh penting digaduhan ku jalma. Ayeuna mah seueurna jalma nyarios atanapi ngalakukeun perkawis nanaon teh teu ati-ati tur ngarasa nu pang leresna. Padahal naon nu dilakukeunna teh tebihh tina kaleresan. Sieun ngalakukeun kasalahan tiasa ngajauhkeun urang ti perkawis-perkawis nu tiasa ngerakeun urang nyalira. Sieun ngalakukeun kasalahan ge nunjukkeun upami urang teh jalmi nu pondok hate. Sieun ngalakukeun kasalahan teh nyieun urang leuwih ati-ati upami rek ngalakukeun nanaon atanapi mutuskeun nanaon dina kahirupan. Komo deui kaputusan-kaputusan nu hubunganna sareng amanah ti masarakat. Intina mah sieun ngalakukeun kasalahan teh janten nilai nu diperyogikeun ku jalma di jaman ayeuna.

Emotion: fear
Di imah uwa abdi aya hiji balong kanggo melak lauk, tapi lantaran laukna teu acan aya, kolam eta sok dipake ulin ku abdi sareng rerencangan. Balong eta warnana coklat, sakumaha umumna warna balong we, aya nu coklat aya nu hejo. Balong di imah uwa abdi warnana cokelat lantaran dibagian handapna katutupan ku ledok. Sabenerna mah balong eta teh deet pisan ngan saukuran bujal hungkul, tapi lantaran handapna ledok, aya bagian anu bolong jeung teu katingal pedah warna caina coklat tea. Abdi hampir kalelep pas teu kahaja nijek hiji liang anu aya di balong eta pas ngojay. Abdi langsung sieun pisan jeung teu wani ngojay di dinya deui. 

Emotion: fear
Era anu disababkeun ku diolok-olok tiasa nyeri pisan sareng ngerakeun. Loba jalma ngarasa pisan teu nyaman sarta teu aman sanggeus diolok-olok, utamana lamun eta kajadian di hareup sakelompok badag jalma. Dina kaayaan kitu, hiji jalma bisa ngarasa pisan kakeunaan jeung teu bisa ngabela diri, nu ngajadikeun maranehanana ngarasa isin pisan jeung sieun ditolak ku batur. Rasa era anu disababkeun ku diolok-olok tiasa mangaruhan kapercayaan diri sareng kapercayaan diri hiji jalma. Hiji jalma bisa jadi ngarasa teu nyaman ngobrol atawa sosialisasi jeung jalma sejen sanggeus ngalaman kaayaan kitu, sarta ieu bisa mangaruhan kualitas hirup maranéhanana sakabeh. Nanging, penting pikeun emut yen sadayana tiasa ngatasi rasa isin sareng percanten ka dirina deui.

Emotion: shame
Harita abdi nyobian tektok gunung Manglayang jeung tilu babaturan abdi. Muncakna teh lewat jalur Batukuda nu dituluykeun ka jalur Barubeureum. Mimiti perjalanan mah sagalana biasa wae, teu aya kacurigaan saeutik pun. Ngan, basa tos satengah perjalanan, jol aya babaturan abdi nu ngarasa leuleus. Kacida teu kuat pisan jang leumpang, komo bari mawa tas. Tuluy di tengah jalur teh istirahat heula. Pas keur istirahat, kabeh bulu kuduk abdi murigrig, di sisi kenca katuhu teh mantak miis hawana. Tuluy aya sora nu leumpang ti sisi, padahal di sisi teh jurang. Abdi tidinya makin deg-degan sabab sieun dituturkeun ku makhluk halus. Barang sadar yen aya nu aneh, abdi teu leupas babacaan. Punduk teh asa beurat, leuleus jiga babaturan abdi. 

Emotion: fear
Unggal isuk-isuk pasti weh macet di titik-titik anu rame, komo deui pabrik nu aya shiftan. Jadi loba pagawe nu asup shift isuk-isuk, jeung pagawe nu kaluar lantaran geus beres shift peuting. Biasana nu nyieun macet teh lantaran euweuh petugas nu ngatur kaluar asupna pagawe, jadi nyebabkeun nu rek asup hese kahalangan nu rek kaluar. Jadina macet teh mengular nepikeun ka sababaraha kilo. Tungtungna mah kabeh kabagian macet, nu kuduna bisa tepat waktu nepi tujuan, tapi gara-gara eta jadi telat nepina. Padahal mah ayakeun petugas khusus ti pihak pabrik teh jang ngatasi hal nu kieu, ngameh teu kabeh jadi kajebak macet gara-gara hal eta.

Emotion: angry
Keur jaman sakola SD urang kudu ngaliwatan tempat-tempat hewan piaraan tatangga. Aya nu miara domba, sapi, entog, jeung soang. Paling sieun mun diudag ku soang, lantaran sok susuluduk kana suku mun urang di sabudureun manehanana. Jadina tiap ngaliwat kadinya teh urang kudu lumpat sakuat tanaga ngarah teu dilodok. Baheula mah pas can apal soang sok ngalodok, ngahaja sok dideukeutan da panya teh lindeuk soang teh. Ari pek teh henteu kalakah ngalodok kana suku tuluy urangna labuh, untungna harita ditulungan ku tatangga nu bogana, soang eta digebahkeun. Matak nepikeun ka ayeuna mun panggih jeung soang teh sok reflek weh lumpat ngabelecir.

Emotion: fear
Jeung ieu kahiji kalina kuring jadi ambek ka batur nu jadi petugas kasir anyar dina taun  eta. Kajadian waktu kuring keur gawe di Jakarta aya pagawe anyar awewe, bos kuring ditugaskeun ngajar manehna ngapalkeun ngaran barang jeung ngapalkeun harga. Dina hiji poe basa kuring keur ngajar ngapalkeun manehna teu bisaeun, kuring nyobaan sabar jeung terus ngajar manehna, tapi manehna nyentak ka kuring lantaran teu bisa jeung ambek ka nu meuli. ngagorowok, kuring ngarasa teu bisa nahan kasabaran deui sarta ahirna robah kuring snapped di anjeunna bener teuas.Sanggeus ngagorowok di manehna kuring ninggalkeun manehna jeung ngarasa pisan kaliru ngeunaan anjeunna.Teras kuring apologized ka manehna keur ngarasa kaliru.

Emotion: angry
Meunang hadiah tina undian teh salah saiji hal nu dipikahayang ku hapir kabeh jalma. Tapi, kaberuntungan teh asa minim pisan mihak ka urang. Mun miluan undian teh sok hese pisan meunang hadiahna, komo aya nu can pernah meunang pisan. Hal ieu teh tergantung bener-bener kana kaberuntungan jeung doa urang. Ulah nepi ka ngadambakeun hadiah tina undian tapi kana ngadoana jadi poho, jadi lalai. Kudu na mah mun hayang meunang undian teh ngadoana leuwih kerep deui supaya diijabah jeung aya milik rezekina dina undian eta teh. Yuk ah urang ngakalan lewat doa supaya meunang hadiah tina undian! Sabab lumayan hadiah na ge ning garede, jiga motor jeung hape.

Emotion: surprise
Basa nuju akhir semester, abdi ngiringan seminar di auditorium Bale Santika. Abdi ngiringan seminar anu diayakeun ku universitas. Mimitina mah acara teh berjalan lancar. Eh pas di sesi tanya jawab acara aya nu nanya, terus nangtung. Eta bajuna sarua pisan jeung nu dipake ku abdi. Warna jeung modelna teh sarua. Babaturan abdi seuseurian bari ditahan da hayang seuri pisan nempo ekspresi abdi anu era jeung nahan seuri. Abdi meuni geus hayang ngagakgak tapi da bari era oge ku babaturan. Untung we nu keur nanya na teu engeuheun yen bajuna sami jeung abdi da abdina diuk wae. Mun abdi nyobian nanya mah duh isin pisan meureunan.

Emotion: shame
Keur leutik keneh mah aya permen nu ngaranna Yosan. Permen eta aya hadiahan anu bentukna teh huruf nu kudu disusun. Hadiahna ge rupa-rupa, aya baju, sapedah, jeung sajabana. Urang sumanget meulian wae permen eta tapi can pernah hurufna meunang kabeh. Nu paling hese teh huruf N. Ari huruf nu sejenna mah urang geus boga. Tapi hiji waktu sacara teu sangaja, urang meunang huruf N. Urang langsung ajrug-ajrugan dina kaayaan masih di warung keneh. Urang ngabejaan babaturan ulin nu sejen lamun urang meunang huruf nu langka eta. Geus kitu urang balik ka imah tuluy nyokot huruf nu sejenna dina lomari. Sanggeus kitu ku urang dibawa kabeh jang ditukeurkeun.

Emotion: happy
Pernah basa SMA abdi ngiringan lomba ngadongeng di tingkat sakola. Eh kabeneran abdi meunang terus lanjut deui ka FLS2N di daerah abdi. Pas hari pelaksanaan nana, abdi ngarasa demam panggung pisan. Dilaksanakeun nana teh di jero aula indoor terus ditonton ku pembimbing masing-masing. Aya tilu juri dipayuneun peserta teh, salah sahijina mangrupakeun kasohor dina bidang ngadongeng. Abdi meuni geumpeur pisan, batur mah make properti nu kumpuni, ai abdi mah meuni alakadarna. Abdi jadi ngarasa minder sabab sainganna nu hebat hungkul, nepi ka abdi poho alur carita pas tampil teh. Abdi meuni isin pisan harita sabab diseungseurikeun oge ku pembimbing peserta sejen.

Emotion: fear
Ti leuleutik urang di urusanan ku nini, urang geus janji bakal ngabahagiakeun nini. Urang mbung nempo nini hirup susah, komo dulur-dulurna meni jarahat teu nguruskeun pas nini gering, tapi ai warisan mah pada harayangeun. Sakapeung mah sok aral nempo dulur kos kitu teh, ngan bisana ngomen wae hirup urang jeung ngabanding-bandingkeun kasuksesan. Pernah urang di sebut jelema teu berguna pedah nganggur, pernah oge urang di sebut jelema anu paling bodo. Pokona osok ngarendahkeun wae keluarga urang, ninige kadang sok ceurik ceunah meni eweh anu ngalongokan. Niatna urang hayang pindah imah, hayang icing di tempat anu layak huni. Trus hayang nyieun kamar mandi anu handap, meh nini urang babari ka kamar mandina. Soalna nini urang stroke, mun kamana-mana teh ngesot. Tapi acan ge terlaksana, nini urang maot beunang kanu covid jadi komplikasi. Urang saminggu mewek, asa ku dadas hate teh kaleungitan nini anu geus ngarawat urang ti leutik. 

Emotion: sad
Lamun datang usum hujan Lake Victoria di Afrika ngalaman banjir. Kawas fenomena caah di tempat séjén, sok aya mahluk hiber kotor anu ngadadak muncul. Yup, ngapung. Beda jeung tempat-tempat séjénna, di sisi basisir Danau Victoria jumlah laleur téh kacida gedéna, kira-kira ampir triliunan. Sababaraha sakumpulan manuk ogé rutin nganjang ka Tasik Victoria pikeun ngarasakeun hidangan pésta ieu unggal taun. Henteu ngan ukur manuk, warga satempat ogé sigana henteu kalah ku gabung. Bédana, laleur ieu henteu langsung didahar di tempat, tapi ditangkep pikeun diolah engké.Saméméh ngalayanan masakan unik ieu anu dijieun tina laleur, warga ngalaksanakeun prosés néwak heula. Henteu peryogi alat anu gaduh mékanisme anu canggih, jumlah laleur anu henteu terbatas cukup gampang ditewak nganggo alat saayana. Dimimitian tina jaring, panci komo kagorengan leuwih ti cukup pikeun bubu ieu laleur. Saatos cekap, waktosna serangga ieu diolah janten jajanan anu lezat. dahareun pisan kotor

Emotion: disgusted
Dina organisasi abdi mah, mun aya nu ulang taun teh sok diayakeun tradisi khusus. Tradisina nyaeta dilakukeun ku cara nalian awak nu ulang taun make tali kana tihang bandera nu aya di tukangeun sekre. Ditalian teh bari dibanjur make cai beresih. Salian eta oge diawuran make tarigu awak na teh. Ditalianna teu sakeudeung, minimal sa jam bari diantep. Keun we da emang geus biasa nangtung lila mun keur upacara. Biasana tos ditalian teh tuluy ditaringgalkeun titah sorangan. Mun dianggap geus cukup, nembe we dibuka talina bari dibere ucapan selamat ulang taun. Tradisi ieu teh sanes bentuk perpeloncoan, tapi bentuk paduli jeung apresiasi tina kaloyalan nana.

Emotion: surprise
Kapanggihna artefak kuno di tengah kota Jakarta dina mangsa pangwangunan proyek MRT matak ngagegerkeun warga masarakatna ka asup urang. Jadi tempat  kapanggihna harta karun ogée geus lumangsung di Pulo Jawa sarta geus ngajien reuwas rusuh  jeung rame basa di jaman baheula. Umumna jelema anu kapanggih harta karun ieu teu ngahaja ku warga,  warga anu manggihan teh keur ngalakukeun aktivitas biasana sapopope . Jadi saenggeus di teangan ternyata harta karn anu di timukeun ieu nyaeta harta karun anu geus aya di jaman baheula nyaeta mangrupa titinggal ti jaman karajaan nepi ka jaman revolusi pikeun kamerdekaan indonesia. Harta karun ieu bisa kanggih kusabab ayana kagiatan pangerukan taneuh keur proyek MRT.

Emotion: surprise
Sampah nu numpuk dina solokan teh sok ngahambat jalur cai jadi we nyebabkeun banjir lamun usum hujan teh. Tah, hal ieu teh kudu pisan ditanggulangi ti ayeuna pisan, ulah nepi ka nungguan aya bencana heula nembe ngambil aksi. Mun sampah geus medetan jalur cai mah bakal jadi jeram dina solokanna nu bisa-bisa ngabahayakeun nyawa manusa nu ngaliwatan nana. Mantakna, yuk urang leuwih bijak deui dina miceun sampah. Mun bisa mah kudu ngelola sampahna didaur ulang jadi barang nu bernilai. Yuk biasakeun milah sampah samemeh miceun sampah, supaha ngababarikeun proses penguraian samoah sasuai jeung masa waktu penguraian nana. Tong hilap kedah jaga babarengan kaberesihan!

Emotion: disgusted
Jalma bisa ngarasa isin ngabogaan hutang badag pikeun sababaraha alesan. Aya stigma sosial napel jalma anu boga hutang badag. Masarakat sering nganggap yen jalma anu gaduh hutang ageung henteu tanggung jawab sareng henteu tiasa ngatur kauanganna kalayan leres. Jalma anu boga hutang beurat bisa jadi sieun ngobrol ngeunaan masalah finansial maranehanana sarta ngarasa saolah-olah maranehna bakal katampa. Aranjeunna tiasa hariwang yen aranjeunna bakal dilabelan salaku henteu tanggung jawab sareng bakal dibuang ku batur. Hutang anu ageung tiasa nyababkeun sababaraha akibat anu goreng sapertos karugian kiridit, setres emosional sareng masalah kasehatan mental. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa era jeung teu aman.

Emotion: shame
Abdi sakulawarga nganjang ka imah bibi nu di Ciamis. Sapupu abdi meuni atoheun pisan sabab abdi datang ka bumina. Di bumi, bibi tos nyiapkeunsagala rupa pasakan kangge botram. Da sabab dijalan can emam, abdi sakulawarga ema heula botram di teras bumi. Abdi botram sarerea ongkoh-ongkoh we bari ngarobrol, teu sadar sapupu abdi nu opat taun teu muncul-muncul. Abdi nu engeuhm tos beres emam langsung milarian. Di kurilingan eta bumi teh da teu kapendak. Abdi tuluy mere nyaho sarerea, langsung we nembe mantuan milarian, komo bibi abdi mah riwaneun pisan. Pas bapak abdi nyusuran kolam lauk pipireun imah bibi, aya sapupu abi geus ngambang. Langsung dirawu ku bapak abdi teh, dicek nafasna, tos teu ayaan. Eta harita poe ngahaja botram teh kalah jadi mamala jeung kulawarga, khususna bibi abdi. Kaayaan sapupu abdi beungeutna tos pias kacida, awakna tiis pisan, sukuna geus hese dilempengkeun. Karunya pisan Gusti sapupu abdi, karunya oge ka sarerea kulawarga.

Emotion: sad
Baheula di kampung mah teu kabeh imah boga toilet, biasana warga kampung nyieun toilet umum di deukeut walungan jang dipake mandi atawa BAB. Harita cuacana hujan wae, jadina walungan teh caah. Urang nu keur di toilet, ku sabab leueur teu kahaja labuh tuluy palid. Urang teu bisa ngojay lantaran masih keneh budak leutik. Kukucibekan bari kabawa ku cai, untungna aya uwa urang nu keur mancing. Kabeneran manehna sorana teh leutik pisan malah mah euweuhan, pas ngajorowok ge euweuh soraan. Jadina manehna nu langsung ngagejebur nyalametkeun urang. Untungna urang salamet mun euweuh uwa urang eta meureun nepikeun ka ayeuna urang geus euweuh di dunya. Matak sieun ayeuna mah mun ulin ka walungan nu keur caah, sieun kaalaman deui kajadian heubeul.

Emotion: fear
Abdi henteu kantos ngiringan kontes atanapi naon waé anu mancing hadiah, bahkan murangkalih kuring dilarang ngiringan hal-hal sapertos kitu. Tapi kuring beuki panasaran, kuring nyampeurkeun ka pamajikan nu keur nyepeng amplop. “Aya naon Bu? Terus motor saha di imah urang? Aya tamu?”, kuring nanya. “Sakedap, antosan abdi ngajelaskeun heula. Tong terus nanya kitu, Mang, walon pamajikan. Tidinya aya dua tamu anu cenah ti Media Guru, naroskeun alamat simkuring tadi. Sanggeus nanya kaditu-kadieu, béjakeun di imah urang. Cenah bapa meunang motor minangka hadiah. "Hadiah? Hadiah na? Ah, meureun salah kiriman atawa salah alamat. "Enya, mun teu daek mah, motor téh keur manéh wungkul," walon pamajikan. “Ieu, baca sorangan!”, sambung pamajikan, ngasongkeun amplop nu eusina béwara.

Emotion: surprise
Sabenerna kuring henteu terang naha anu kuring tingali éta hantu atanapi henteu, sabab waktos éta kuring masih leutik, janten kuring henteu tiasa 100% yakin yén anu kuring tingali éta nyata atanapi henteu. Kajadian kahiji kuring nempo hantu di imah nini kuring sorangan, kuring poho lamun kuring keur sakola atawa henteu, tapi nu pasti waktu adi kuring libur ti SD sanggeus ujian semester. jeung dulur-dulur kuring keur anteng ulin di teras imah bibi kuring, waktu harita ti teras imah katembong rombongan anu mawa peti (posisi imah bibi kuring di sisi jalan). Kuring spontan nunjuk ka peti bari nanya ka dulur kuring nu geus maot. Tapi waktu leungeun kuring diacungkeun ka peti, leungeun kuring didorong ka samping bari aing kuring sieun sabab cenah "lamun kuring nunjuk kana peti peti kuring kudu ngegel. ramo telunjuk nepi ka ngaluarkeun getih sangkan teu kaganggu ku mayit nu aya dina peti”.

Emotion: fear