gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Henteu deui maen musik, Vincent Rompies ayeuna fokus kana janten presenter talk show di stasiun televisi swasta. Babarengan jeung pasanganna, Desta, duanana mindeng nyieun bentang tamu seuri. Sapertos naon anu dilakukeun ku Vincent Rompies nembe nalika anjeunna tampil langsung. Anjeunna tindakan minangka tukang ubar anu nawiskeun daganganana. Sabot rek jongkok, kadenge sora calana Vincent Rompies nyeak. Tangtu, hiji studio sareuri. Sareng Vincent oge era. Manehna nutupan bagian calana nu robek ku jaket. Tetela, kajadian calana robek nalika muncul dina televisi henteu kahiji kalina Vincent Rompies ngalaman ieu. Desta oge ngingetkeun deui ku unggah video anu sanes. Ieu kajadian geus lila pisan, 11 taun ka tukang. Waktu eta, Vincent masih boga awak cukup pinuh. Bari guyonan jeung Desta, ujug-ujug calana panjang coklat anu di anggo Vincent robek.

Emotion: shame
Sampah nu numpuk teh bakal ngundang panyakit ka sakitaran nana. Salian lingkungan nu ruksak, oge bakal mencemari cai, taneuh, jeung udarana. Cai sumur nu deukeut gundukan sampah mah bakal teu beresih sabab geus kaserepan sampah nu numpuk. Taneuhna oge teu gembur deui sabab geus kakontaminasi ku sasampahan nu narumpuk. Udara sakitaran na ge bakal jadi hapeuk jeung teu aya udara beresih sabab hihiliwiran bau sampah. Mun geus kitu mah bakal loba panyakit anu ngahampiri, terutama anu deukeut jeung tumpukan sampahna. Mantakna, yuk buang sampahna tong sembarangan komo diingkeun nepi ka ngagunung mah! Ulah nepi ka nimbun panyakit jeung diri sorangan!

Emotion: disgusted
Adi kacida bungahna sabab gaduh rai. Raina teh istri deuih, pas pisan sareng nu dipikahoyong ku Adi. Basa raina lahir, Adi ngantosan di bumi jeung ninina, teu ngiring ka rumah sakit sabab terbatas ku covid-19. Alhamdulillah raina lahir selamat. Perasaan Adi mimiti ningali raina meuni atoh pisan, acrig-acrigan kaditu kadieu saking girangna. Adi teu eureun ngusapan pipi raina, malahan mah raina dicepeng ku batur nu ngalongok teh ulah. Bakat ku nyaah jeung geugeut meureunan. Ti saprak gaduh rai, Adi tara ameng kaluar, di bumi we ngantosan raina. Mun raina bobo ge sok ditungguan wae ku Adi saking ku nyaaheun nana.

Emotion: happy
Di Jawa mah aya salah sahiji adat nu biasa dilaksanakeun dina raraga lahiran orok. Poe mimiti lahir, aya nu ngaranna mendhem ari-ari. Kagiatan ieu teh mangrupa ngurebkeun ari-ari orok ku bapakna teu lila saenggeus eta orok lahir. Dikurebkeun na di pipireun imah. Nincak poe kadua lahir, aya nu ngaranna brokohan. Brokohan teh sarupa syukuran leutik nu dilaksanakeun sapoe saenggeus orok dilahirkeun. Tah mun poe kalima lahir sok diayakeun sepasaran. Sepasaran teh upacara itungan pasaran poe lahir jeung deuih pangumuman ngaran eta orok. Beres eta aya deui puputan. Puputan mah dilaksanakeunna parengan tali puser orok teh puput atawa putus. Tah tuluy beres eta aya deui aqiqah. Upacra aqiqah mah diayakeun na sebagai bentuk syukuran kaberkahan nu dilaksanakeun ku meuncit domba, sasuai jeung sunah Nabi.

Emotion: happy
Jaman ayeuna mah loba nu bobogohan keneh tapi geus sering duduaan ka mana-mana. Teu jarang oge nu pasanganna nepi ka wani kasar. Biasana aya lalaki nu abusif pisan ka pasanganna, tuluy ngajadikeun hubunganna toxic. Mun manggih pasangan nu wani nyarekan komo wani neunggeul, mending tinggalkeun, teu kudu dipertahankeun. Sabab keur bobogohan keneh wae ge wani kasar, komo mun geus ngahiji dina pernikahan, bakal leuwih. Mantak, mending neangan deui we nu leuwih bageur jeung leuwih ngahargaan. Teu pantes katingalina mun ku kolot dipupusti, eh ku kabogoh sorangan di kasaran komo wani nepi ka neunggeul. Mending geus tinggalkeun langsung we, teu kudu ngarasa kaduhung.

Emotion: angry
Kahirupan tuluy maju kahareup urang teu bisa tutuluy an hirup din kasieunan sieun di bully, lamun kaws kitu tuluy urang hirupna bakal kit kitu wae moal bisa maju, jadi jalan hiji hiji na nyaeta urang kudu bisa ngalawan rasa  kasieunan di bully eta sorangan, aya loba cara sangkan urang bisa ngaleungitkeun rasa kasieun di bully aya cara na mimiti urang tong kaciri yeun urang teh sabenerna sieun di bully urang kudud kaciri yeun urang ayeun ageus wani jadi jelema anu biasa ngabully bakal ningali urang lain sasaran bully an na deui. lamun urang leuwih wani jeung percaya diri batur eweuh anu wani dei ngabully urang.

Emotion: fear
Data pang anyarna ngeunaan lansia terlantar di Jawa Barat aya 36.728 urang. Seuseueurna dumuk di Sukabumi, nya éta 14.851 jiwa. Salah sahiji carita na mereunan aya di sakitar urang, mereunan carutana bakal kos kiyeu. Carita sedih ngeunaan hiji akina anu hirup nyorangan di gubuk sangsara. Kuring ngarasa karunya jeung keuna ku kahirupan akina heubeul, manéhna geus kolot, sarta manéhna hirup sorangan. Abah Ali (72 taun) ngaranna. Éta anu disebut warga satempat anjeunna. Si akina sepuh cicing di gubuk sangsara ukuran 2×2 meter. Pondok mini tempatna teu jauh ti sisi walungan. Pondok anu dicicingan ku Abah Ali ngahaja diwangun di tengah kebon lantaran teu hayang ngaganggu budakna. Ti saprak pamajikanana maot, Abah Ali geus ngamimitian hirupna sorangan. Hasilna, Abah Ali milih cicing di pakarangan kebon. Dina raraga neraskeun saumur hirupna ti saprak pamajikan tercinta ditinggalkeun.

Emotion: sad
Salila ieu Siti sok ngarasakeun nyeuri dina beuteungna. Komo mun keur haid mah sok nyeuri pisan teu katulungan, sok nepi ka parias pisan rarayna. Unggal beubeuratan ge sok karasa nyeuri pisan dina beuteung handap. Hiji poe mah Siti dipariksa ka dokter di klinik nu lengkap. Siti tuluy di rontgen jeung di USG. Pas ningali hasilna, saur dokter Siti teh kena panyawat kista, janten aya sel nu tumbuh dina rahimna. Siti kacida reuwasna sabab kedah dioperasi. Siti ngarasa sieun mun dioperasi, tapi mun henteu dioperasi ge sieun bisi ngagedean. Akhirna daek teu daek Siti operasi sasegera mungkin. Mudah-mudahan dilancarkeun dina sagalana.

Emotion: surprise
Caritana kuring lain anu mimiti ngabagéakeun. Jadi caritana balik deui ka bank harita teh lantaran aya urusan di dinya. Kusabab korsi aya extended bisa pikeun 5 urang. Ku kituna kuring diuk di tungtung. Terus, teu lila kuring diuk, aya 2 budak awewe diuk gigireun kuring. Kuring tetep sirah kuring handap bari maén dina handphone kuring. Beuki lila maranéhna beuki deukeut diuk jeung kuring bari neuteup ka kuring sadaya waktu. Dina hate kuring mikir 'aya naon ieu jelema ti tadi..' teu lila maranehna nyalami bari nyebut ngaran 'ayu' kuring langsung neuteup ka maranehna ekspresina reuwas, meureun gara-gara salah jelema. Maranehna langsung menta hampura jeung suasana jadi kagok pisan. Maranéhanana ngomong kuring kasampak pisan kawas babaturan maranéhanana. Kuring ngan seuri atoh. Tapi kuring mikir "Naha raray kuring leres-leres tiasa dipasarkan?

Emotion: shame
Ku sabab gawe teu nangtu balikna, komo mun keur loba gawean biasa wae nepikeun ka lembur di kantor anu nyebabkeun balikna oge jadi peuting. Keur mah di tempat urang loba nu kajadian ditodong senjata, boh eta rek nyokot barang anu aya di urang, atawa ngalakukeunna ngan saukur bersenang-senang. Matak urang mah sok sadia peso leutik di sakuan kana jaket pas waktu rek balik peuting. Ieu ngabantuan urang di mana mun aya nu rek niat jahat ka urang, urang geus siap ngalawan. Tapi mun sakirana urang sieun ku sabab jumlahna loba, urang mendingan mundur. Urang ngalawan teh mun sakirana bisa meuang duel.

Emotion: fear
Abdi resep pisan ngadatangan acara anu sok babagi hadiah. Basa abdi nuju jalan-jalan di mol sareng rerencangan. Abdi ningal aya tete-teteh anu nawaran hadiah lantaran nuju cuci gudang. Carana urang tinggal nyandak nomer anu aya dina kotak, teras lamun urang untung, urang tiasa nukerkeun eta hadiah sasuai jeung nomerna. Abdi sareng rerencangan langsung nyobian, syaratna urang tinggal meser hiji produk minuman anu diical ku tetehna. Lantaran nuju haus, abdi jeung rerencangan langsung meser minuman teras nyandak nomer hiji ewang. Pas ditingal, abdi meunang nomer lima belas, rerencangan abdi meunang nomer dua puluh hiji. Pas ditukeurkeun ka tetehna abdi meunang botol minuman anu tiasa dicuci.

Emotion: surprise
Jaman kuring alit jeung masih sakola, guru urang miwarang unggal murid mawa dahareun pikareueuseun, sanajan dina budaya urang jalma resep jeung eta dianggap pikareueuseun tapi lolobana jalma ngalakukeun. Tiap kabudayaan pasti aya kadaharan saperti kitu? Émut, ieu kajantenan taun 90an sateuacan média sosial sareng Internét, globalisasi masih janten topik anu énggal sareng panas. Waktu éta aya 12 siswa di kelas anu asalna ti rupa-rupa kabangsaan. Pamungkas, kuring mawa kadaharan anu paling pikareueuseun sadaya, lauk fermentasi ti Swedia disebut Surstromming, waktos guru urang muka kaléng, bau sareng seungit sapertos selokan Sukabumi (punten urang India) dicampur sareng kimchi fermentasi sareng saos lauk, seungitna pisan. disgusting, sumawona dahar eta. Abdi teu tiasa ngajelaskeun kumaha goréng éta bau atanapi bau, hal anu anjeun teu hoyong ngalaman, khususna nalika budak leutik. Kami trauma sababaraha dinten sareng dinten dugi aranjeunna mecat kami satengah dinten di sakola.

Emotion: disgusted
Lamun liburan akhir taun, kuring sareng kulawarga resep nganjang ka bumi nini. Imah nini kuring the rada jauh, mun ka dinya kudu tilu jam perjalanan. Biasana lamun urang capé jeung hayang pipis urang bakal eureun heula di SPBU. Harita urang hayang pipis, teras we mampir ka SPBU, bari bapa abdi oge hoyong ngagaleuh kopi sareng roko supados ameh teu tunduh. Nalika kuring di kamar mandi, kuring reuwas pisan sabab kamar mandina kotor. Tong sampahna pinuh ku pembalut bekas sareng runtah popok orok, sareng solokanna ogé macét, janten caina ngeuyeumbeu di dinya. Kuring ngarasa jijik pisan, nepi ka  hayang utah wae. Ku kituna kuring ogé buru-buru pipis, geus kitu bari nahan napas sabab kamar mandi bau. Sabot rengse, kuring buru-buru kaluar ti dinya, kuring teu tahan pisan ku bauna. 

Emotion: disgusted
Lantaran lanceukna gagal janten TNI. Rerencangan abdi nyobian asup TNI oge kanggo ngalajengkeun perjuangan lanceukna. Manehna yakin tiasa asup TNI sanajan teu aya hiji-hiji acan di kulawargina anu janten TNI. Manehna tos seeur pisan latihan fisik mulai ti push up, sit up, pull up, nepikeun lumpat unggal poe. Salila sabulan ieu manehna teu ereun latuhan unggal poe sabari dicatet hasilna. Pas tos dekeut waktosna pendaptaran, manehna langsung nyiapkeun kanggo tes administrasi anu lumayan seeur, tapi untungna lantaran lanceukna kungsi daptar, lanceukna seeur masihan apal naon wae berkas anu kedah disiapkeun. Hanjakal pisan pas dites kasehatan manehna gaduh mines dina panon na janten teu tiasa janten TNI. 

Emotion: sad
Body shaming  atawa ngahina fisik nyaeta paripolah ngritik atawa ngomentaran awak atawa awak sacara negatip. Naha eta nyolok awak anu gendut, kurus, pondok, atanapi jangkung, eta sami sareng nalika anjeun ngalakukeun bullying verbal. Alesan jalma-jalma ngalakukeun body shaming rupa-rupa, ti mimiti hayang nyenangkeun suasana, ngajak seuri, sakadar iseng, nepi ka hayang pisan ngahina. kabiasaan ieu bisa boga dampak negatif kana kasehatan mental korban. Jelma anu sok body shaing atawa ngahina fisik batur ieu teh biasana jadi kabiasaan anu goreng. Matak ka jelema anu kawas kieu urang kudu bisa tegas jeung ngabela diri. Carekan atawa tegus weh jelema anu kawas kitu, emang dimana mana sok aya wae jelema modelan kieu boh di dunya nyata atawa sosial media.

Emotion: angry
Faruk menangkeun pagawean di luar Pulau Jawa, leuwih leresna di Lampung. Sanes bungah Faruk gawe di salah sahiji kota di Pulau Sumatra ieu nanging manehna kalahka ngarasa sieun ngalakukeun nanaon teh. Karakter jalmana benten sareng karakter jalma urang sunda. Didieu mah nyarios teh tararik tur kadanguna kos nu keur amek-amekan janten Faruk teh sieun. Upami datang ka tempat anyar di kota ieu manehna sieun ka sasar ka tempat-tempat nu bahaya kusabab manehna asing keneh sareng ieu daerah. Ditambiih oge seueurna kampung begal di kota ieu. Janten salila sataun mimiti Faruk teh ngalaman nu ngaranna sieun aya di tempat nu asing nu can manehna kantos datangan.

Emotion: fear
Zaman ayeuna mah sagala aspek kahirupan teh pasti ngagunakeun teknologi. Malahan mah ayeuna panyadia hutang teh lain wae koperasi atawa perbankan, tapi oge aya lewat aplikasi. Tah proses ieu teh namana pinjol atawa pinjaman online. Biasana mah pinjol teh sok aya nu resmi jeung nu ilegal. Tah pinjaman dina online teh babari pisan prosedurna, jeung pencairanna oge henteu riweuh. Tah aplikasi penyedia jasa pinjaman online teh nyaeta jiga Akulaku, Shopee paylater, jeung sajabana. Mantakna, ayeuna mah gaduh hutang ge moal era sabab loba nu nagih ka imah, da teu katingali sabab pinjaman na ge online. Jadi, penagihan na ge paling dihubungi lewat hape.

Emotion: shame
Mimiti nincak kampus Unpad, abdi meuni asa teu puguh rarasaan. Awak teh asa ngageter teu pararuguh, teu bisa dikontrol, saking atohna. Leungeun kenca jeung katuhu ge asa baal, tariis, jeung asa euweuh leungeunan. Abdi diuk heula di deukeut gerbang sabab sampean teh asa nyoroncod, teu kuat dibawa mapah. Pikiran abdi kamana-mana, ningalikeun nu aya di sakuriling bari sakapeung mikiran ieu teh lain ngimpi kitu nya. Awak teh asa nu ngalayang, euweuh ragaan jang nincak. Duh eta saking ku atoh jeung speechlessna abdi ningali kampus nu salila ieu diimpen-impenkeun. Alhamdulillah ayeuna mah kasampean ge bakal kuliah didieu salila opat taun lilana.

Emotion: happy
Waktu kuring SD, kuring dikerjaiin dina ulang taun kuring. Ku kituna, nalika kuring asup sakola kuring dijauhan ku babaturan kuring. Kulantaran masih SD, kuring bingung jeung maranehna, kuring nyobaan nanya tapi maranehna ngajauhan. Ieu terus nepi ka istirahat réngsé, nepi ka ahirna babaturan ngabejaan kuring yen kuring keur beh kesel. Lajeng jam panungtungan guru kuring datang ka maén on kuring cenah mah buang sampah sambarangan. Kuring bingung, can muka dahareun. Kuring menta bukti, cenah kelas gigireun kuring nempo kuring runtah. Abdi nyarios sadayana, dugi ka panon kuring pinuh ku cipanon (enya, éta ogé budak leutik anu nangis, tapi kuring nyobian kuat). Ahirna guru kuring nyarioskeun kaleresan yén anjeunna sareng réréncanganna ngan ukur maén prank daya ka kuring. Teras, tina kajadian éta kuring mimiti jarang ceurik deui, sareng nyobian tetep tenang.

Emotion: surprise
Ayeuna kuring 21, hartina geus 14 taun kuring teu acan diperlakukeun adil di imah.
Ema, Papa teu pernah adil ka kuring. sadaya anu saé dipasihkeun ka lanceuk kuring sareng tungtungna kuring sok dititah nyerah. ieu mah sok, mun teu kacumponan bakal ambek.
14 taun, aranjeunna geus diperlakukeun teuing unfairly, malah kuring bingung ngeunaan jenis perlakuan aranjeunna gaduh.
aya hiji nu bener-bener nyentuh haté kuring. Abdi kelas 2 SMA, waktos harita abdi dipasihan hp ku indung abdi sareng eta mantan adina. jeung isukna kuring teu kahaja nempo hp lanceuk kuring jeung manehna meuli handphone anyar keur indung kuring, éta nyeri pisan parah tapi kuring teu diperlakukeun adil.
saminggu katukang kuring kacilakaan jeung ema teu merhatikeun kuring, upamana mere betadine, atawa meresihan tatu, nu kaluar tina sungutna 'motor na jadi rusak' kuring ngan ngabales seuri. Abdi émut pisan kumaha hariwang rarayna nalika adina kacilakaan, indung kuring ngabersihkeun tatu, masihan betadine, sareng nempatkeun hansaplast. Kuring nempo sagalana jelas ti mimiti nepi ka ahir, perlakuan asih ka lanceukna, nu kuring bisa jadi timburu, abdi oge hoyong diperlakukeun sarua. hahaha kuring ngarepkeun naon anu bodo pisan.

Emotion: angry
Lamun kolot pisah pepegatan pas urangna geus dewasa, pasti bakal boga perasaan anu sieun, ngambek, hariwang, bingung, jeung sedih saenggeus apal ngeunaan pisah pepegatanna kolot. Lamun ngarasa kawalahan kudu inget hal-hal ieu. Nu kahiji, kudu apal lamun urang teh teu sorangan. Nu kadua, kudu ngarti lamun perasaan jeung pangalaman teh emang sarua. Nu katilu, kudu ngaku lamun urang emang sedih ngeunaan kolot pegat pipisahan teh. Nu kaopat kudu netepkeun batasan anu sehat. Nu kalima, menta ngameh kolot urang ngajauhan masalah pribadi maranehanana ti acara perayaan. Lamun pegat pipisahanna pinuh ku dendam, kudu diingetkeun lamun maranehanana teh pernah mikabogoh jeung nyiptakeun kulawarga babarengan.

Emotion: sad
Barang jol ka imah, kuring langsung andiprek dina ubin saking ku cape. Teu lila jol si bungsu ngagabrug bari gek dina lahunan. Kuring rada kerung ngambeu baju nu dipake ku manehna, kaangseu hanyir pisan." Teeeeeeh, kunaon ieu acuk ade meni hanyir kieu? " Tanya kuring ka si cikal. "Muhun Mah, eta acuk teh diseuseuh mangkukna, nembe tiasa kapoekeun kamari kumargi hujan ngecrek wae." Walon si cikal. "Euuuh atuh paingan atuh ari kitu mah." Ceuk kuring teh. Ku kuring si bungsu dititah ganti baju ku nu sejen sabab kuring paling teu resep ngambeu bau hanyir. Ari si bungsu sok rada hararese ari dititah ganti baju teh. Kuring ampir utah ngambeu hanyir tina  baju si bungsu. Geus ningal kuring kitu mah karek manehna daek disalin ku baju sejen. 

Emotion: disgusted
Ferdian Paleka nyieun adegan gara-gara gura-giru nya éta méré kotak-kotak kadaharan anu eusina runtah ka waria jeung barudak. Naon versi carita korban?
Salah sahiji korban kalakuan bangor YouTuber nyaéta Sani (39). Anjeunna ngungkabkeun, kajadian gurauan 'makanan' sampah lumangsung dinten Jumaah (1/5) subuh. Waktu harita Sani jeung baturna aya di sisi Jalan Ibrahim Adjie Kota Bandung. "Tuh, mobil ngaliwat ka ditu. Terus nelepon, cenah rek ngabagi rejeki. Terus ditelepon babaturan kuring. Ditanyakeun hiji-hiji," ceuk Sani waktu ditepungan sanggeus nyieun laporan di Mapolres Bandung. , Jalan Jawa, Kota Bandung, Senén (4/5/2020). Sanggeus muka kotak, tétéla éta runtah sayuran. Sani kuciwa jeung nyeri hate ku kalakuan Ferdian. Anjeunna henteu nyangka saha waé anu gagabah dina bulan Ramadhan sareng pandémik COVID-19.

Emotion: surprise
Urang teh kudu waspada tur boga kasieun upami keur leumpang di tempat nu tiiseun. Temat nu tiiseun teh tiasa janten tempat kajadian tindak kriminal sapertos pencopetan, perampokan, atanapi pamerkosaan. Urang kudu was-was upami urang keur leumpang aya jalma nu teu urang wauh nuturkeun ti tukang. Ieu teh janten indikasi jalma nu arek ngalakukeun tindakan kriminal.  Tos seueur kasus-kasus nu kajadianna sarupa. Upami aya nu nuturkeun urang kudu buru-buru ninggalkeun tempat nu tiiseun eta pikeun ngahindarkeun perkawis-perkawis nu teu dihayang. Parasaan sieun teh tiasa janten isnting manusa upami aya nu teu ecreg sareng kaayaan sakitar atanapi aya dina situasi nu tiasa ngabahayakeun. Upami tos ngarasa aya nu teu ecreg tur muncul rasa kasieun urang kudu precanten ka perasaan eta.

Emotion: fear
Ceuk urang mah kudu miluan lomba, komo deui nu masih pelajar atawa mahasiswa mah, lantaran bisa ngaronjatkeun softskill, miluan lomba teu ngan saukur ngembangkeun kamampuan intelektual. Tapi miluan lomba oge bisa ngasah softskill, misalna narima lamun eleh, jeung di ajar disiplin. Miluan lomba oge bisa nambah pangalaman, ku miluan lomba bisa meunangkeun pangalaman nu gede ajenna. Teu kabeh jelema boga pangalaman miluan lomba salila hirupna. Hirup ngan sakali, lebar lamun ngaliwatkeun kasempetan. MIluan lomba oge bisa jang ngeusian CV, ieu penting jang karier di masa hareup. Lantaran bisa nyantumkeun penghargaan salaku nu juara kana CV na engke. Hal ieu bisa nambah nilai lamun hayang gawe atawa daftar beasiswa.

Emotion: happy
Gangguan kasehatan mental jadi salah sahiji isu nu loba nyerang jalma zaman ayeuna. Komo basa marakna wabah covid-19 mah, gangguan kasehatan mental teh ngalami kaningkatan jumlah. Hal ieu ngabuktikeun yen jalma teh sabenerna bisa disebut gering dina fisik nu kaayaanna sehat. Jadi, gangguan kasehatan mental teh dinilai ngarugikeun pisan tibatan gangguan kasehatan fisik. Salah sahiji gangguan kasehatan mental nu loba nyerang jalma nyaeta panic attack. Hal ieu teh mangrupakeun hal nu loba pisan dirasakeun ku jalma sabab loba teuing kasieun jeung overthinking dina ngahadapi sesuatu. Wanca ayeuna mah kasehatan mental teh loba digalakkeun jeung disosialisasikeun ku pamarentah jeung komunitas-komunitas sosial nu boga kapekaan dina urusan kasehatan mental.

Emotion: fear
Umur lima tahun kolot urang peupeugatan, urang ti leuleutik hirup jeung nini urang. Urang teu nyaho rupana indung jeung bapak, eweh poto jeung eweh HP jaman baheula mah, pokona urg teh teu bisa papanggih jeung kolot urang sorangan. Mun sakola urang sok di anter ku nini urang, sagala serba ku nini urang.  Geus rada gede ge urang can nyaho rupa indung bapak kos kumaha, unggal poe urang teh ngan bisana leweh di kamar bari nulis jeung ngagambar. Kadang sok bingung mun di sitah milih antara bapak jeung mamah, sabab urang teu nyaho kos kumaha bapak jeung mamah. Sedih mun nempo babaturan nu di imahna aya kolot lengkap, asa ku hayang ngarasaan boga kolot. Tapi urang bersyukur masih boga nini, nu sok ngurusanan urang nepika gede. Urang di didik, di urus, jeung di pika nyaah ku nini. 

Emotion: sad
Unggal poe abdi naek angkot ka sakola, teu ngan naek angkot hungkul abdi oge kedah mapah heula sababaraha ratus meter kanggo manggihan angkot. Salila abdi mapah, di jajalaneun sok seeur jalmi anu ningal kuring mapah. Teu sakedik oge anu ningalikeun sabari karunya ka kuring lantaran mapah wae unggal poe ka sakola, jaba angkat isuk-isuk jeprut, balik pas geus sonten pisan. Hiji dinten pas balik ti sakola kuring ningal aya motor parkir dihareupeun imah, tapi abdi can pernah ningal motor eta sateuacanna. Pas abdi naros ka bapa, bapa miwarang abdi nyobian eta motor lantaran ieu motor hadiah kanggo kuring anu sakedeung deui kuliah.

Emotion: surprise
Survei, anu dilaksanakeun sacara konsistén salami langkung ti 10 taun, ogé mendakan yén seuseueurna warga Amerika gaduh persépsi yén bisnis anu saé sareng kualitas kedah ngagaduhan jamban anu dijaga sareng dijaga. "Jadi, nalika datang manggihan jamban anu kotor tur teu kaurus, persepsi maranéhanana ngeunaan produk jeung bisnis ogé bakal ngurangan," ceuk Jon Dommisse, Diréktur Stratégi sarta Pangwangunan Perusahaan di Bradley Corp sakumaha dilaporkeun ku Food jeung Anggur. Kabersihan toilet ieu malah tiasa mangaruhan penjualan. Saloba 55 persén responden condong teu hayang balik deui ka réstoran lamun toilet teu beresih. Sabalikna, toilét anu dijaga saé bakal narik sémah sareng ningkatkeun daya belina. Makan malam bakal masihan sababaraha jenis ganjaran ku meuli leuwih produk atawa mesen leuwih dahareun.
"Dina hal bisnis, masuk akal pikeun ngajaga kamar mandi beresih sareng katingali modéren, ku kituna para nasabah bakal tetep uih deui," saur Dommisse.

Emotion: shame
Di SBMPTN 2019, abdi dipasihan dua kasempetan kanggo ngerjakeun tes ujian na. Anu kahiji abdi ujian di Kampus Unpad Jatinangor, anu kadua na di Cimahi. Kanggo ka Cimahi abdi angkat ti Bandung ti jam sapuluh enjing nganggo kareta. Ieu kahiji kali na abdi numpak kareta sorangan ka luar kota, ongkos na ngan lima rebu. Pas dugi di stasion Cimahi abdi langsung ka sakola tempat ujian na ngangge ojek online. Di sakola abdi tiasa sholat dhuha heula. Ujian anu kadua ieu teh waktosna sami jeung Romadon, janten abdi ngerjakeun ujian na sabari puasa. Alhamdulillah hasil ujian anu kadua ieu oge sae, tiasa dipake daptar ka perguruan tinggi negeri.

Emotion: happy
Dinten ieu mangrupikeun dinten pengumuman jalur SBMPTN. Pengumumanna dimulai ti jam tilu sore. Aneh da poe ti isuk ka jam tilu teh asa lila pisan, bubuhan diarep-arep. Bari nungguan, Mae beberes heula imah, sasapu buruan jeung sasapu jero imah. Keur sasapu buruan, teu karasa tos adzan ashar, buru-buru we Mae teh mereskeun sasapuna. Geus kitu tuluy nyokot hape jang muka pengumuman. Eta websitena teh error wae, mantak nambahan deg-degan Mae. Tuluy we dicobaan muka eta website ku Mae. Tos hampir satengah jam, Mae tiasa muka pengumumanna, hasilna Mae lolos di Unpad. Alhamdulillah meuni bungah kacida hate Mae, jadi mantak sumanget baranggawe oge. Tos terang katampi, Mae langsung buru-buru mereskeun pagawean, tuluy ngepoan alur-alur daftar ulangna. Duh raut Mae meuni sumringah pisan, kacida atoh sabab di kampungna teu acan aya nu pernah katampi di Unpad.

Emotion: happy
Salah sahiji cara jeung ngajauhkeun urang tinu potensi kena PHK teh nyaeta ningkatkeun performa gawe urang di perusahaan. Tah ieu cara teh dianggap nu efektif jang mengurangi potensi urang kena PHK, sabab mun potensi kerja urang dimaksimalkeun mah pasi perusahaan ge ngabutuhkeun pisan. Tah tidinya kamungkinan urang kena PHK teh bakal leuwih leutik. Jadi, komo mun dina usum PHK massal mah sabab perusahaan ngalami kabangkrutan, performa gawe urang teh kudu ditingkatkeun kirana ngaruh kana perusahaan. Tong nepi ka performa urang teh turun, eta bakal ngagedean persentase urang kena PHK. Tah ku kituna hau ah urang coba maksimalkeun performa gawe urang di perusahaan supaya kemungkinan kena PHK na leuwih leutik!

Emotion: sad
Loba kolot ngarasa geuleuh nalika meresihan tai orok maranehanana. Utamana kolot anu keur mimiti boga budak. Sanaos tai orok henteu matak pikageuleuheun, janten teu kedah ngaraos jijik kaleuleuwihan nalika ngabersihkeun tai orok anjeun. Kotoran orok mangrupikeun hasil alami tina proses pencernaan orok sareng mangrupikeun indikator kasehatanna. Nanganan sareng ngabersihkeun runtah orok mangrupikeun bagian anu penting pikeun miara orok sareng ngajamin kasehatanana. Ningali tai orok sapertos normal sareng alami bakal ngabantosan ngaminimalkeun parasaan jijik sareng ngabantosan anjeun difokuskeun miara orok anjeun. Pikirkeun mangpaat sareng peran tai orok dina ngajaga orok séhat sareng tingali eta hal anu positip. Ku museurkeun pikiran urang kana fungsi alam jeung mangpaat poop orok, urang bisa mantuan ngaleutikan parasaan geuleuh sarta ngaronjatkeun persepsi eta.

Emotion: disgusted
Cara kalima pikeun ngatasi kasieun sareng kahariwang sateuacan dioperasi nyaéta sare sing cukup. Kasesahan bobo tiasa janten gejala kahariwang sateuacan dioperasi. Pikeun ngalereskeun ieu, cobian robih pola bobo anjeun sababaraha dinten sateuacan hari-H. Mimitian ku sare nu cukup sahenteuna 7 jam sadinten, sareng miceun hal-hal anu tiasa ngaganggu kualitas sare anjeun. Sareng cara terakhir pikeun ngatasi kasieun sateuacan dioperasi nyaéta mikir sacara positif. Hiji hal anu tiasa nyababkeun kahariwang langkung parah nyaéta pikiran négatip ngeunaan kaayaan awak anjeun atanapi panyakit anu anjeun alami, atanapi tiasa ogé aura négatip tina lingkungan di sabudeureun anjeun. Ku alatan éta, salah sahiji cara pikeun ngungkulan kahariwang saméméh operasi nyaéta mikir positif.

Emotion: fear
Mun pas keur hujan apek ngaliwatan terowongan, biasana sok loba pemotor nu ngiuhan. Padahal eta teh dilarang, sabab nu ngajadikeun macet. Anu tadina jalan teh bisa dua banjar, jadi hiji banjar lantaran nu hiji banjar teh digunakeun ku pemotor nu ngiuhan. Kabeneran harita urang naek mobil, tuluy digorowokan "Ulah ngiuhan di terowohan atuh, mikir weh tuh jadina ngamacetkeun". Tuluy aya pemuda nu ngajawab "Teu mawa jas hujan kudu ngarti weh". "Euh sia mah, matakan mawa jas hujan, mun teu boga meuli, mun euweuh duitna, jual tah motor teh jang meuli jas hujan, ngamacetkeun wae!" Tembal urang di jero mobil bari kacana dibukakeun.

Emotion: angry
Kuring mimiti nyium leungeun kuring ningali aya bau anu dipikaresep ku ucing atanapi naon, padahal kuring henteu tiasa ngarengsekeun naon waé, kusabab kuring panasaran, akhirna kuring google naon anu nyababkeun éta, kuring ogé sieun naha ucing kuring ngagaduhan kelainan. atawa naon, sabab bari kuring nyekel ucing, abdi pernah meunang eta diletakan, paling ngapurring atawa ngan diteundeun ketat. Sanggeus kuring nga googled, salah sahiji alesan bisa jadi sabab ucing cinta urang jeung salaku wangun nyirian kapamilikan maranéhanana. Abdi bagja pisan sareng dina waktos éta ucing kuring langkung ngeong sareng manja kuring.  Anehna rasa ambek  amarah langsung ngiles sabab Anabul ieu deukeut kuring jeung lalakonan kawas éta. nah eta ngajadikeun salah sahiji pangalaman nu paling mecakeun jang kuring ker ingetan ka si ucing.

Emotion: happy
Kagagalan nu urang alaman bisa wae mangrupakeun pituduh ngameh teu milih jalan anu salah. Meureunan ti mimiti teu ngarasa nyaman ku kagagalan eta, tapi di akhir bisa wae urang malah bersyukur ku kagagalan nu dialaman. Misal gagal dina asup Universitas nu diimpikeun atawa gagal wawancara pas penerimaan pagawe. Pasti aya nu bajoang deui jang meunangkeun nu dipikahayangna, aya oge nu berusaha jang ngarobah nasib ku cara ngalamar di perusahaan nu beda atawa jenis usahana nu beda sabab bisa jadi perusahaan nu saacanna meureunan teu cocok jang kahareupna. Tetep sumanget jang berusaha, lamun perlu kudu ngalakukeun introspeksi diri naha bet bisa gagal jeung aya usaha jang ngomean kagagalan jang kahareupna.

Emotion: sad
Abdi henteu gaduh kenalan anu kelptomaniacs tapi aya kajadian anu lumayan lucu. Abdi damel di perusahaan ritel sareng 90% palanggan di toko urang asing. Tos lami toko urang didatangan ku jalma anu kleptomania.

Éta mangrupikeun aturan dimana urang damel yén sadaya karyawan di daérah toko kedah ngawaskeun sagala kajadian anu lumangsung. Aya palanggan awéwé ngora pisan anu asup ka toko kami sareng mimitina teu aya anu curiga. Sanggeus sababaraha menit leumpang sabudeureun, awéwé éta ujug-ujug nyandak hiji hal teras nahan kana saku. Anjeunna memang maké baju anu rada gedé dibandingkeun dedeganana. Karyawan anu nempo ieu langsung ngalaporkeun ka kaamanan on tugas.

Awéwé éta deui nyandak sababaraha barang sareng nempatkeun kana bajuna. Waktu satpam rek nyampeurkeun jeung teguran, ujug-ujug aya wanoja patengahan ngadeukeutan jeung menta kerjasama ti pihak urang supaya ulah ngageuing awewe nu nyokot barang di toko urang. Lajeng anjeunna ngawartoskeun kuring yén awéwé éta nalangsara ti kleptomia sarta yén kulawarga husus hired batur pikeun lalajo dimana wae anak maranéhanana indit. Awéwé éta ménta kami pikeun ngarékam barang-barang anu dicandak sareng anjeunna bakal mayar saatos anak dununganna kaluar ti toko kami.

Emotion: shame
Basa nuju ngalongok wargi anu nembe lahiran, abdi indit sorangan ka imahna. Lahiran na mah tos salila dua minggu, tapi abdi nembe aya waktos jang ngalongok. Orokna teh mangrupakeun anak pertama jeung deuih alhamdulillah putra. Orokna teh lucu pisan, sabab sok diposting dina whatsapp ku indungna. Bageur pisan orok na teh tara rewel nangis wae. Abdi nyobian bade mangku orokna. Pas dipangku, nembe ge ditepok-tepok, eh orokna tos olab kana tiung abdi. Abdi ngarasa kesel pisan sabab kaolaban, jeung deuih bau orok. Tapi teu nanaon, itung-itung salam perkenalan we kanggo abdi. Mudah-mudahan we orokna sing bageur jeung berkembang kalayan hade.

Emotion: disgusted
Ampir sarua jeung kasus di luhur, sarta kuring lumangsung dina tugas di hareup, tamu ieu teu hayang pariksa kaluar. Kuring henteu weruh naha hal kawas kieu lumangsung deui jeung deui. Meureun kusabab kuring aya, jadi tamu betah cicing di dieu ... batuk.. batuk ...
Janten, tamu ieu ngan ukur 1 wengi. Isukna, sabab meureun aya program anu teu acan réngsé, anjeunna bakal nambahan deui (manjangan). Kusabab kamar masih sadia, enya urang bisa nampung pamundut. Isukna, diperpanjang deui 1 peuting. Geus 3 peuting total. Isukna, kamarna kabeneran béak lantaran aya rombongan anu mesen sagala rupa kamar. Sareng isukna, tamu ieu diperpanjang deui (tanpa béja sateuacanna, ujug-ujug sapertos kamari). Sumuhun, tangtosna, ceuk kuring lamun dinten ieu anjeun teu bisa manjangkeun eta. Kedah pariksa kaluar. Anjeun terang réaksina? Wieiih ....... Kuring langsung ngajerit sareng nada anu henteu dilakukeun deui. "Anjeun teu terang saha abdi hah?!!!" , "Teu hayang nyaho!!!! Pokna mah rek manjangan poe !!!  tamuna kudu indit!!! Kuring ngan cicing wae harita mah, ngadenge heula ocehanna

Emotion: angry
Asup ka kamar urang, nyaeta D.II.4 kamarna lumayan lega tibatan kamar urang di imah mah. aya 2 kasur jeung hiji lomari warna hideung. Aya dapur oge jang masak, tuluy kamar mandi aya 2, nu hiji mah jang BAB, nu hiji deui dipake jang kaperluan mandi atawa nyeuseuh baju. Ti dapur teh geus katinggali tina jendela suasana di luar asrama, buruanna lega jeung dipinuhan ku jukut-jukut nu harejo. Jendelana teh euweuh kacaan, jadi dihalangan ku teralis tinu beusi anu geus karatan. Sabenerna kamar jeung dapur teh misah, cuman di halangan ku panto anu digeser. Harita urang diuk dina kasur bari rada ngalamun, sabab bakal papisah jeung kolot. Tapi di sisi lain urang oge bungah, sabab bisa katarima di paguron luhur ngajadikeun urang kudu diajar mandiri.

Emotion: happy
Geus saminggon ieu rerencangan abdi teu asup ka sakola, ceunah mah manehna gering matak abdi nyamperkeun manehna ka imahna, tapi pas abdi tos dugi di hareupeun imahna manehna kalahkah cicing di kamarna, saur mamahna mah murangkalihna teh tos sababaraha poe ieu teu dahar jeung teu ngomong nanaon, manehna ngan cicing hungkul. Pas abdi nyobi ngetrok panto kamarna manehna teu daek muka panto tuluy abdi nitah manehna nuliskeun naon anu manehna rasakeun. Abdi teu nyangka manehna nyaritakeun dina suratna yen manehna salila ieu diganggu ku rerencanganna lamun balik sakola. Manehna teu carita ka sasaha lantaran sieun bisi beuki diganggu ku rerencanganna. 

Emotion: fear
Aya seueur alesan, nalika kuring nyalira dina kaayaan anu tangtu sareng di tempat anu tangtu, nyalira pisan henteu pikaresepeun, khususna nalika panik mimiti nyerang sareng nalika kuring ciwit sering nyababkeun panik langkung parah. Butuh batur ngan ngomong "jadi kumaha alus éta?" najan teu katulungan, sakurang-kurangna aya rasa kabagéan sangkan kabeungbeuratan teu karasa sorangan. Sabenerna, pikeun hirup normal, kuring teu sieun sorangan, tapi sieun sorangan. kawas nalika kuring kaluar. Adzan Magrib disada bari buka puasa di wewengkon luar mall. Bérés dahar, kuring solat Maghrib. Sanggeus éta, kira-kira jam 19 tuluy balik deui ka mall. Kumaha reuwas kami.. atmosfir di mall geus robah leuwih sepi. Anu rame ku jalma-jalma tadi soré, ujug-ujug geus sepi, ngan para padagang anu ngabereskeun daganganana jeung nutup kiosna.

Emotion: fear
Ayana jamban mangrupa salah sahiji hal anu paling penting nalika aya dina wangunan atawa tempat. Seueur jalma peryogi jamban dina waktos anu darurat. Kabutuhan ieu nyababkeun seueur jamban umum anu tiasa dianggo ku jalma gratis. Tapi hanjakalna ieu toilet umum gratis henteu dijaga sareng kotor. Jalma bisa ngarasa geuleuh lamun ngagunakeun toilet ieu. Urang tiasa ngabayangkeun naon anu dilakukeun ku jalma-jalma sanes dina jamban ieu ngajantenkeun jamban kotor sareng geuleuh. Jalma sieun noel hiji hal sabab sieun noel kokotor atawa kakeunaan kuman jeung bakteri anu asalna tina kokotor eta. Malah jalma-jalma anu ningali jamban anu kotor jeung geuleuh bisa utah lamun henteu tahan kana jamban umum anu awut-awutan.

Emotion: disgusted
Presasi atawa panghargaan teh jadi salah sahiji cita-cita unggal jalma. Hal ieu sabab bisa nunjukeun kamampuan jeung kaberhasilan hiji jalma. Prestasi teh penting pisan jang bukti bahwa seseorang eta teh mampu ngalaksanakeun nu tebaik atawa mampu ngaraih naon nu ku manehna pikahayang. Setiap jalma pasti bakal ngarasa bangga pisan lamun berhasil ngukir prestasi atawa meunang penghargaan. Hal ieu wajar, sabab teu kabeh jelema bisa ngarasakeun nana. Tapi, tong nepi ka ngajadikeun sombong, da unggal jelema teh boga kamampuan nu beda-beda, jadi prestasi nu bakal diraih na ge beda, moal bisa disaruakeun. Ku kituna, sebagai makhluk sosial, urang kudu saling dukung jeung nu sejenna, supaya elmu urang leuwih mangpaat.

Emotion: happy
Upami anjeun kantos janten korban selingkuhan, anjeun terang émosi anu campur aduk tina éta. Sababaraha émosi bisa diprediksi, kayaning amarah, panik, sedih, jeung sajabana. Tapi aya sababaraha émosi anu teu disangka-sangka ogé akibat tina hiji selingkuhan. Aya naon? Di handap ieu pedaran, sakumaha dilaporkeun
1. éra
Sarerea pasti ngarasa ambek lamun maranéhna terang dikhianati. Tapi naha éra bisa timbul? Éra timbul salaku hasil tina rasa dihina jeung diremehkeun, saolah-olah urusan lumangsung ngaliwatan kasalahan korban sorangan. Padahal anu kuduna ngarasa éra nyaéta jalma anu keur salingkuh, nya? Tapi sababaraha urang mimitian ningali kana diri tur tingal lamun aya lepat sareng aranjeunna nalika pasangan maranéhanana salingkuhan on aranjeunna, maranéhna bisa manggihan lepat sorangan pikeun ngajelaskeun naha pasangan maranéhanana geus selingkuhan. Ieu naon lajeng nimbulkeun éra.
2. Kekosongan
Perasaan hanjelu mangrupikeun réspon alami nalika anjeun terang pasangan anjeun gaduh selingkuhan. Tapi teu saeutik jalma nu ngarasa kosong, teu boga emosi nanaon. Hiji bisa jadi reuwas pikeun manggihan yén nalika maranéhanana kasampak di jero diri maranéhna teu manggihan emosi, euweuh emptiness. Kekosongan mangrupikeun salah sahiji mékanisme psikologis anu dianggo ku manusa nalika ngalaman shock atanapi trauma. Dina sababaraha cara, kekosongan ieu ngajaga otak sareng pikiran.



Emotion: angry
Harita adi kuring pernah dioperasi kusabab usus buntu. Sabab manehna resep pisan kana kadaharan anu lada sarta kadangkala tingkat ladana ngaleuwihan wates anu wajar. Kusabab eta manehna kudu dioperasi pikeun usus buntuna leungit. Nalika manehna badé dioperasi, abdi ngiringan adi sareng indung sareng bapa ka rumah sakit. Katingali tina raray adi urang manehna sieun pisan dioperasi, gerakanna anu teu biasa nunjukkeun yén anjeunna tegang ku maén jari leungeunna, sareng nalika kuring nyepeng leungeun sareng sukuna karasa tiis. Sarta kuring ngupaya nenangkeun anjeunna ku nyepengan kana leungeunna jeung nenangkeun anjeunna yén anjeunna bakal teu kunanaon. Nepi ka waktuna dibawa ka kamar operasi kuring ngan bisa ngadoakeun kalancaran operasi, ntungna operasi lumangsung ogé.

Emotion: fear
Tetempoan runtah sato teh bisa memicu parasaan geuleuh sarta ngarareunah di sababaraha urang. Bau sareng penampilan runtah sasatoan tiasa nyababkeun rasa anu teu sehat sareng ngajantenkeun jalma henteu ngarareunah. Ieu teh biasana disababkeun ku sieun kaserang panyakit anu tiasa dikandung dina tai sato. Geuleuh oge tiasa asalna tina bau anu teu pikaresepeun sareng penampilan anu henteu estetis. Dina kaayaan sapertos kieu, penting pikeun ngajaga jarak sareng ngagem alat pelindung sapertos masker sareng sarung tangan upami perlu mindahkeun atanapi ngabersihan runtah sato. Sababaraha urang tiasa gaduh tingkat sensitipitas anu langkung luhur kana bau sareng penampilan runtah sato, anu matak ngaganggu aranjeunna.

Emotion: disgusted
Geus lila Sarah teu panggih jeung babaturanana ti SMA. Aranjeunna ngumpul pikeun reuni sarta Sarah bungah ningali aranjeunna deui sanggeus sababaraha taun teu ningali silih. Tapi, harepanna pupus dina sakedapan. Bari diuk di meja makan, salah saurang baturna nyarita, "Wah, naha bau kitu?" Sadayana tos ka Sarah sareng anjeunna ngarasa era sareng depresi. Langsung nangtung tuluy lumpat ka wc mariksa bau awakna. Sanggeus ngambeu bau leungeunna, manehna ngarasa era pisan. Tetela, manehna poho make deodorant jeung kaambeu ku babaturanana bau awakna goreng. Sarah era pisan sareng ngarasa goreng pikeun balik deui ka meja tuangeun. Anjeunna panginten babaturanana kedah nyarioskeun masalah bau awakna sareng anjeunna ngarasa harga diri rendah pisan. 

Emotion: shame
Hiji poe dibere tugas di guru jang nyieun aransemen musik. Tugas ieu sacara kelompok, anu sakelompokna teh ngan aya 5-an. Dibere waktu saminggu jang ngaaransemen musik, jadi urang jeung babaturan ngamimitian nyieun aransemenna. Masing-masing jelema geus mibogaan tugasna, aya nu nyepengan alat musik, aya oge anu bagian nyanyina pas praktek dihareupeun guru. Aya salah sahiji ti kelompok teh nu euweuh gawe, manehna pindah ka kelompok batur. Tapi nu teu disangka mah, hasil aransemen musik nu geus arurang jieun teh ku manehna dicokot ide na tuluy diplagiat, anu hasilna pas praktek hareupeun guru teh nada aransemenna sarua. Urang nu teu narima tuluy ngajelaskeun ka guru, supaya maranehna nyieun anu anyar.

Emotion: angry
Kamacetan nu terjadi di kota-kota besar jiga Jakarta, Bandung, Surabaya, jeung sajabana, saolah jadi salah sahiji ciri khas kota besar. Lobana jumlah nu ngarantau jeung gawe di kota-kota besar ngajadikeun mobilitas pendudukna ge tinggi, jeung populasina loba. Jadi, dina waktu sapopoe teh pasti we amprok jeung nu ngaranna macet, komo mun tempo indit jeung balik gawe mah. Sabab geus jadi kabiasaan, kamacetan teh geus teu jadi deui hal nu mantak ambek, malah saling leuwih sabar dina berkendara na. Acan deui macetna teh mun lila sabab aya lampu merah, makin we manjang pisan katukang. Kamacetan isuk jeunh sore teh saolah jadi hiasan tina kagiatan sapopoe.

Emotion: angry
Hal nu paling ngabungahkeun nyaeta boga kolot nu teu mikirkeun dirina sorangan tapi mikirkeun oge kabungahan anakna. Kolot nu ngadukung urang di mana wae atawa kumaha wae kaayaan urang sanajan anjeunna oge kuciwa tapi anjeunna ngan mere nasihat sangkan teu ngalakukeun kasalahan anu sarua deui jeung kudu bener-bener dina ngalakukeun hiji hal ulah nepikeun ka ngarugikeun diri sorangan, komo deui ngarugikeun batur mah. Tuluy boga lanceuk jeung adi nu ngadukung jalan nu ku urang pilih. Rek jadi naon wae urang asal urang bungah ngajalankeunna. Jeung nu penting ngadoakeun urang di jalan anu pangalusna. Sakapeung lanceuk urang nu sok ngabantuan finansial urang sabab manehna ngarti naon pangabutuh urang.

Emotion: happy
Basa Nana kelas tilu SD, Nana seneng pisan sabab mamah ti Arab bade uih dinten ayeuna. Nana buru-buru h ti sakola teh langsung lumpat ka bumi da teu sabar pendak jeung mamah. Enya we dugi ka bumi teh mamah tos nyampak di lebet bumi. Nana sosonoan jeung mamahna, da tos dua taun teu pependak. Dugi ka wengi Nana teu kamana-mana pisan, dugi ka bobona. Ngan enjing-enjing gugah bobo teh Nana teu ningali mamah, duka kamana. Aya bapak ge teu ngajawab mamah kamana. Singhoreng mah mamah teh tadi wengi di ceraikeun pisan ku pun bapak. Teu lila nungguan, peuting keneh mamah ninggalkeun Nana ka imah raina. Ti saprak harita, mamah datang ka bumi ngan bade nyandak pakean hungkul. Mamah ti harita teu babarengan deui jeung Nana. Nana ngarasa sedih pisan, kecewa, ambek, tapi teu bisa kukumaha. Ngan bisa ngadoakeun mamahna sing sehat jeung dikuatkeun.

Emotion: sad
Manggihan mun karya tulisan urang geus dicokot jeung dipublikasikeun ku babaturan tanpa izin jeung persetujuan. Jadi urang nyokot tindakan hukum jang nangtayungan hak cipta. Lantaran hak cipta mangrupakeun hak hukum jeung dilindungi ku undang-undang. Urang mibogaan hak nu dijamin ku undang-undang jang mertahankeun hak cipta karya sorangan, jeung mun hak cipta urang dilanggar, maka urang mibogaan hak jang nungtut sacara hukum. Karya eta mangrupakeun aset nu miboga nilai finansial, jeung mun dicokot tanpa izin atawa kompensasi anu adil, maka urang kaleungitan potensi kauntungan tina karya eta. Hal ieu ngarugikeun urang sacara finansial jeung oge bisa ngurangan motivasi urang jang nyieun deui karya anu leuwih alus jeung mangpaat jang masarakat.

Emotion: angry
Ti zaman sakola keneh teh abdi emang teu pernah bisa ngojay jiga batur. Paling ge abdi mah ngan kukucuprukan hungkul atawa renang gaya seluncur hungkul. Tah, pas kunjungan ka tempat wisata curug Cileat teh abdi nyobian guyang ojay-ojayan sina kubangan caina. Caina tiris pisan kacida, alabatan cai es. Abdi nyobian luncat ti batu nu jangkungna lima meter. Pas keuna kana cai, abdi lila pisan teu ngambul ka luhur. Abdi geus sasah sabab geus hese pisan nyokot napas. Untungna kaburu aya  babaturan abdi nu mangnyahokeun, tuluu we  ditulungan ku petugas kaamanan satempat. Untungna masih keneh nyawaan, masih bisa nganikmati kahirupan nu fana ieu.

Emotion: fear
Aya hiji kajadian nu kantos ngahebohkeun kampung rambutan. Kajadianna nyaeta parampokan imah Pak RT. Nu nyieun heboh teh kusabab imahna bener-bener beak dirampok. Saawaktos dirampok imahna teh ngan ditempatan ku Ai hungkul, nyaeta pembantu rumah tanggana Pak RT. Seueur nu naroskeun kunaon Ai teu ngagorowok menta tulung ka tatangga. Ai teu tiasa ngagorowok menta tulung kusabab manehna ditodong ku parakas seukeut sapertos bedog. Manehna sieun upami ngagorowok bakal dibunuh atanapi dikumaha-kumaha ku parampokna. Ai ngan tiasa pasrah sareng ceurik susunggukan kusabab teu walakaya imah Pak RT nu gedong dirampok nika beakna. Untungna Pak RT ngartos kaayaan Ai janten tos ngamaklumkeun.

Emotion: fear
Tos saminggon ieu aya hiji awewe anu dituturkeun ku lalaki. Unggal balik gawe manehna pasti ngarasa sieun lantaran pasti bakal dituturkeun. Teu di sisi jalan, teu di beus oge angger we dituturkeun. Manehna sabenerna teu nyaman, tapi lamun manehna nunjukkeun yen manehna teu nyaman pasti bakal ngabahayakeun manehna, janten awewe ieu bobodoan teu nyadar lamun dituturkeun, tapi hiji poe lalaki anu nuturkeun eta beuki ngadekeutan, lantaran geus sieun pisan tungtungna awewe ieu langsung melok ka taman, nyamperkeun sakumpulan barudak anu keur ngempel, api-api kenal ka maranehna sabari ngaharewos ka hiji jalmi yen abdi dituturkeun ku hiji lalaki tapi sabari api-api seuseurian meh teu kanyahoan ku lalaki eta. 

Emotion: fear
Cara anu kaopat anu kedah urang laksanakeun nalika ngalaman gagal rem, nyaéta ngajaga suku anjeun tina pedal gas. Saloba mungkin jauhkeun suku anjeun tina pedal gas. Ieu teu bener-bener jauh, tapi ulah pencét suku anjeun panjang teuing dina gas lamun henteu, kajadian anu teu dihoyongkeun bakal kajadian. Kalima, pariksa objék nu ngahalangan pedal rem. Kusabab obyék anu anjeun pasang dina korsi tiasa maju kusabab inersia ngerem sareng ngahalangan pedal rem ti tukangeun. Kagenep, nyaéta napak jeung ngoyagkeun rem sababaraha kali. Husus pikeun kandaraan tanpa sistem rem ABS, coba injak dina pedal rem sababaraha kali. Nu katingali, kadang gagal marake ogé samentara. Upami mobil nganggo ABS kedah naék rem lalaunan sabab ABS ogé ngabantosan anjeun ngalakukeun tindakan ngerem otomatis.

Emotion: fear
Ieu mangrupakeun bulan kadua kanggo abdi cicing di negara batur. Rasana sedih pisan lantaran biasana abdi ungal poe dahar sarapan, dahar siang-siang jeung dahar wengi-wengi pasti sareng mamah jeung bapa sasarengan, pokona mah baheula teu aya nu meunang dahar lamun can lengkap di meja dahar. Ayeuna sadaya kulawargi di bumi dahar tanpa nungguan kuring lantaran waktosna benten jauh pisan, lamun di Indonesia tos waktosna emam siang, di abdi mah masih keneh tengah peuting, waktosna kanggo abdi istirahat. Kadang-kadang abdi sok nelepon sabari pidio jeung mamah bapa, tapi ngan sakedap lantaran di tempat abdi mah tos wengi, janten teu meuang ngagandengan batur.

Emotion: sad
Ayeuna di indonesia sigana keur jaman jeung trend pisan pilem horor loba pilem horor anu di jieun jeung bakal di tayangkeun atawa keur di tayangkeun di bioskop saperti aya bayi ajaib, mangkujiwo 2, hidayah, anak titipan setan jeung sajabana loba pisan pokona. Sabenerna rada teu nagrti ka panikmat pilem di indonesia sih, maranehna sieunan lamun nongton oge sok rareuwas bari ngajerit lamun keur nongton, tapi nya loba wae anu nongton, loba nu panasaran tapi oge sieunan jadi pilem jurig horor teh nya payu wae. Eta anu ngajieun indonesia loba ngajieun pilem horor, padahal biasana lamun geus balik nongton anu kitu urang sok ngabayangkeun jadi sieunan jeung babari reuwas.

Emotion: surprise
Bagi sabagean jalmi, ngojay teh jadi salah sahiji kagiatan anu dihindari pisan sabab resikona. Mun teu bisa ngojay teh resiko tilelepna gede, jadi bakal dihindari ku jalmi nu teu barisa ngojay. Komo mun budak leutik nu teu bisa ngojay terus teu diawasi mah, bakal riskan pisan. Ayeuna loba kasus anak tenggelam saat bermain sabab teu ditalingakeun ku kolotna. Hal-hal nu kieu teh sanes kadangu sakali dua kali, tapi sering pisan. Resiko tilelep ge ngajadikeun loba jalmi mikir dua kali dina diajar renang na ge. Malahan mah teu saeutik kolot nu teu ngawidian anakna maen olahraga renang sabab nya sieun tilelep tea. 

Emotion: fear
Loba jalma anu hoream pisan mun ngadahar jambu batu teh. Komo mun usum hujan mah, sabab sok loba bilatungan di jero na teh. Mun jambu batuna geus asak semu beureum ge sok loba bilatung nu asup ka jerona teh. Jeung deuih bilatungna leutik pisan jeung herang, jadi saru jeung siki jambu nu warnana kayas. Pernah malahan mah keur digegel, eh aya nu utek-utekan dina baham, pas dilepehkeun teh nyaeta geuningan aya bilatungan pinuh dina siki jambuna. Sok kesel pisan, keur hayang ngadahar jambu teh kalahka loba bilatungan, jadi we teu bisa didahar, lebar. Mantak kudu ditingalian heula samemeh ngaemam jambu batu teh.

Emotion: disgusted