gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Rian, budak umur 10 taun anu resep pisan kana sato laut. Anjeunna sok menta ka bapana sangkan dibawa ka tempat-tempat anu bisa ningali sato laut, saperti ka taman laut, ka basisir, atawa ka pintonan lumba-lumba. Dina hiji poe, bapana Rian ngajak Rian ka acara lumba-lumba nu kawentar di kotana. Rian kacida bungahna ngadenge eta sarta langsung nyiapkeun pikeun indit ka eta tempat. Sabot nepi ka acara lumba-lumba, Rian jeung bapana diuk dina bangku-bangku hareupeun kolamna. Rian sumanget pisan ngantosan acara dimimitian. Teu lila sanggeus, acara dimimitian ku lumba-lumba luncat kaluar tina cai sarta nyemburkeun cai. Rian reuwas sakaligus ngarasa kahibur ningali lumba-lumba luncat ngaliwatan lingkaran seuneu. Anjeunna oge kagum pisan ningali lumba-lumba anu tiasa ngalakukeun rupa-rupa gerakan akrobat dina cai. Sanggeus acara rengse, Rian jeung bapana balik ka imah kalawan perasaan bagja pisan. Rian terus nyaritakeun pangalamanna ka indungna jeung dulur-dulurna ngeunaan pintonan lumba-lumba anu dilalajoanana. Pangalaman nongton pintonan lumba-lumba jeung bapana mangrupa pangalaman nu paling nyugemakeun hatena. Rian nganuhunkeun pisan ka bapana. Rian bener-bener ngarep-ngarep bisa lalajo deui pintonan lumba-lumba ka hareupna.

Emotion: happy
Diajak ku babaturan jang kerja kelompok bari nyeblak. Sanajan keur tepang taun tapi teu dibejaan nu sejenna mah, da bisina dijailan siga si Fikri nu minggu kamari nepikeun ka awakna pinuh ku tarigu, tuluy huluna pinuh ku endog geus siga rek nyieun kueh wae. Nepi ka imah babaturan teh euweuh nu aneh sabenerna, tapi anehna teh pas urang dititah ka cai. Singhoreng di cai teh geus sadia ember nu geus di caian, tuluy di tukang teh geus siap tiap jelema rek ngabanjur. Atuh eta mah jibrug baju sakola teh, geus kitu ditimbulan ku tarigu bari endog diceplokeun kana hulu. Pas ditanya teh naha bet apal keur tepang taun. Si Amel ngajawab "Apal da dina Facebook maneh keur tepang taun".

Emotion: surprise
Conto ieu nyaéta sieun nyieun kasalahan sabab ditéwak ku atasan, teu resep ku batur-batur gawé, atawa dipecat. Ku alatan éta, pikir deui ngeunaan naon bener sieun anjeun. Contona, "Kuring sieun ngalakukeun kasalahan di tempat kerja sabab kuring henteu hoyong dipecat. Sabab mun dipecat mah moal aya deui sumber panghasilan keur nulungan kolot.” Conto séjén nyaéta "Kuring sieun gagal dina presentasi kuring sabab kuring henteu hoyong katingali teu mampuh ku kolega kuring." Upami anjeun tiasa, tuliskeun sadaya kahariwang anjeun sacara khusus dina salembar kertas supados anjeun gaduh gambar anu langkung jelas. Nyimpulkeun Harvard Business Review, metode ieu tiasa ngabantosan anjeun ngatasi kasieun anjeun ngalakukeun anu salah di tempat damel. Ku cara éta, anjeun tiasa nyadar yén kasieun ieu leres-leres tiasa diantisipasi ku ngamekarkeun strategi kerja anu langkung saé.

Emotion: fear
Salah sahiji syarat dina ngikuti organisasi kapus teh nyaeta pendidikan. Tah dina rangkaian pendidikan teh aya hiji hal nu paling dipikajiji nyaeta mun geus dititah anclub kana lumpur atawa danau nu loba lumpuran. Tah hal ieu teh jadi hal nu paling menjijikan di kalangan mahasiswa. Tapi, demi hayang asup organisasina, nya daek teu daek kudu ngalakonan hal eta. Saawak-awak pinuh ku lumpur, jeung hese gerak kaditu kadieuna. Komo mun lumpurna deukeut jeung kandang ternak mah, mantak bau pisan kaambeuna ge. Nya geus diseuseuh ge bajuna bauna teh teu leungit, aya wae. Geus mah jorok, kudu ngeueum na lumpur, nyeuseuh bajuna hese deuihan.

Emotion: disgusted
Naon anu kudu dipigawé lamun kandaraan geus gagal rem di jalan? Kacida situasional, mun sepi tur lega, meureun anjeun teu panik teuing. Anjeun tiasa ngabebaskeun gas ku ngandelkeun rem mesin, atanapi laun-laun nurunkeun gear supados mesin janten beurat sareng ngalambatkeun. Upami mobil hurung lampu bahaya, upami perlu masihan sinyal tina klakson atanapi muka jandela, supados jalma-jalma di sabudeureun sadar sareng waspada. Mun naek motor mah kurang leuwih sarua, tapi teu kabeh motor boga lampu hazard. Nyuntik/tarik remna sababaraha kali, saha nu terang moal jalan sabab ngan ukur macet, teu pati ruksak. Masalahna upami tos caket sareng rame. Leuwih hade nabrak sisi/sisi jalan nu teu aya jelema. Gantina neunggeul hareup, nambahan korban, Insya Alloh. Kami nyarankeun yén sateuacan jalan, pariksa kaayaan kendaraan. Ngan cek gancang, pikeun cakram motor anjeun tiasa ningali sabaraha minyak rem anu tetep. Henteu gancang ogé - iwal motor modél heubeul.

Emotion: fear
Poe ayeuna Indra teh kenging bantuan sosial ti pamarentah. Kamari surat undanganna ditepikeun ku pegawai desa. Titah datangna teh jam dalapan isuk. Indra ngahaja inditna teh jam tujuh supaya bisa ngantri jeing tiheula. Ai nepi ka tempat pengambilanna, Indra tuluy baris dihareupeun panto. Geus nunjukeun jam salapan petugas desa nu ngabagikeunna can datang keneh. Pas jam satengah sapuluh nembe datang, Indra meuni keseleun pisan tuluy komplain menta buru-buru dibuka sabab geus manjang antrean na. Petugas na meuni nyantai, kalah ngaheulakeun kulawargana. Indra tambah kesel sabab ngarasa teu adil. Tuluy Indra menta tulung we ka polisi supaya ditertibkeun kabeh susunan antreanna.

Emotion: angry
Karin nembe nikah tujuh bulan katukang. Kahirupan rumah tanggana lancar jeung teu aya hambatan. Hiji poe, Karin ngarasakeun seueul pisan nepi ka ongkek, tapi euweuh bukur nu kaluar. Mood Karin sok oge jadi acak-acakan, hoream nyabak naon, nepi ka mandi ge kadang mah sapoe ngan sakali. Karin teu ngeuh yen anjeunna acan haid. Tuluy nitah carogena meser test pack. Pas dicek nu katilu kalina, alhamdulillah hasilna positif hamil. Karin reuwas jeung atoh pisan ningali hasilna. Jadi Karin ngarti ayeuna mah naha moodna jadi teu nangtu. Caroge na reuwas bari atoheun pisan, mudah-mudahan we sing aya rezekina kangge ngarawat ieu utunna.

Emotion: surprise
Basa janten mahasiswa anyar, abdi cicing di asrama kampus. ieu teh kahiji kalina abdi cicing di luar imah sorangan. Sanajan aya batur di kamar na, angger we abdi ngarasa keeung lantaran rerencangan sa kamar ieu teh leuwih resep kempel jeung babaturan na anu ti kampung. Abdi sok hoyong geura uih lamun keur di asrama. Jaba sinyal si asrama teh kirang sae, janten abi oge teu tiasa ngerjakeun tugas maksimal, teu tiasa oge nelepon ka anu di bumi lantaran teu aya sinyal. Lamun bade mesen dahareun peuting-peuting oge tos teu aya warung, laumn bade oge kedah ka handap jauh pisan kedah ngangge ojek, jaba poek kamamana.

Emotion: sad
Kasus bullying di sakola teh marak pisan terjadi, lain wae di Indonesia, tapi oge di luar negeri. Aya hiji kasus pembullyan nu dilakukeun mahasiswa di kampus ka babaturanna sorangan. Malahan mah dugi ka ngarenggut nyawa. Jadi, aya hiji mahasiswa nu berasal ti kulawarga teu mampu, kuliah di jurusan ekonomi. Ku babaturanna teh sok dibully sabab sok tinggaleun wae dina gal jeung dina perkuliahan teh. Salila sataun dibully jeung teu wani ngalawan, anjeunna ngakhiri hirupna ku cara gantung diri di kamar kostanna. Mayatna kapanggih tos saminggu kemudian. Uyuhan we nu ngabully na teu ngarasa boga salah ka batur komo nepi ka sajauh eta mah efekna.

Emotion: fear
Éta hadé pikeun terang anu nyababkeun trauma budak leutik anjeun. Téori psikologina disebut Classical Conditioning. Janten, upami anjeun sieun ku anjing (Cynophobia), panginten anjeun kantos ngalaman pangalaman goréng sapertos digigit nalika pendak sareng anjing. Sanaos henteu sadayana anjing agrésif, tapi kusabab anjeun ngahubungkeun anjing salaku hal anu négatip, anjeun sieun anjing. Kumaha carana meunang leupas tina pobia téh
Kahiji nyaeta anjeun kudu boga kahayang cageur, loba jalma anu boga phobias teu boga kahayang cageur.
Anu kadua nyaéta paparan minor, sapertos ningali poto anjing lucu, ngupingkeun sora anjing, sareng ningali video anjing maén. Laksanakeun léngkah-léngkah ieu, dugi ka anjeun nyaman.
Anu katilu nyaéta paparan langsung kalayan ningali langsung anjing ti kajauhan, nyobian ngadeukeutan, sareng tungtungna maén sareng anjing. Upami anjeun parantos suksés ngalakukeun ieu, ucapan salamet anjeun parantos pulih.

Emotion: sad
Waktu SD, barang kotor, babaturan kuring bodas murni, budak kelas sok ngajak babaturan kuring carita haha ​​​​hihih pas miluan, ujug-ujug jempe silih teuteup, ahirna kuring ditinggalkeun. nyalira

Waktu keur SMP mah masih keneh barang kotor, resep milu organisasi, loba babaturan awewe tapi kuring ngan boga 1 atawa 2 babaturan lalaki, nu sejenna melong ilfeel lamun ningali beungeut kuring ( Kuring ngagabung osis sareng dikenal paling killer, panginten éta alesan aranjeunna benci kuring)

Neraskeun basa kuring keur SMA, babaturan budak awewe mah bodas moncorong, unggal kuring ngadu’akeun atawa pamadegan, budak sok narima, padahal mun kuring boga pamadegan mah ngan ukur asup kana ceuli katuhu jeung kaluar ti kuring. ceuli kénca. Ngabogaan skin item teh ujian yeuh..

Tapi sadayana parantos robih kusabab diajar online anu ngajantenkeun kuring cicing di bumi sareng rajin ngurus kulit nalika pendak di sakola, seueur jalma anu lapar.

Emotion: angry
Kuring geus sababaraha kali ngalaman rem gagal, anu paling parah nalika kuring nyetir treuk tronton, aya sababaraha mobil di hareup kuring, sakali alatan bocor di klep hawa.

Abdi ningali jarum indikator tekanan hawa masih naek turun kana rem hawa teras nganggo rem tangan teu tiasa dianggo deui. Akhirna tabung hawa kosong sareng jarum indikator nunjukkeun nol. Abdi henteu tiasa ngalakukeun nanaonan deui.kuring ngoyagkeun pedal rem, rem teu ngabales pisan.kuring mukakeun panto rek maca syahadat,terus kuring luncat treuk, ngalieuk ka jurang,teu nyaho saha nu nulungan jeung saha nu mawa kuring. ka rumah sakit.

upami treuk ngalaman kagagalan rem, khususna nalika aya di jalan anu sibuk sareng teu aya jalur nyalametkeun, anu tiasa urang laksanakeun nyaéta ngadoakeun sareng nyingkahan seueur korban jiwa.

Emotion: fear
Rasa reuwas jeung bungah campur aduk pas meunangkeun hadiah giveaway nu diayakeun ti salah sahiji channel Youtube. Mindeng miluan giveaway boh ti Instagram atawa ti Youtube, tapi emang ku sabab sainganna loba jadi kemungkinan meunangna oge rada hese. Tapi hiji waktu mah reuwas, pas diayakeun bewara nu meuanng giveaway langsung disiarkeun tina salah sahiji channel Youtube. Pas muka acara langsungna, urang geus ngaderegdeg, dina pikiran mah ah sigana moal meunang deui wae da sainganna ge rebuan. Tapi pas dilakukeun pengocokan make hiji aplikasi sacara random, ngaran urang aya didinya jeung kapilih meunangkeun Giveaway monitor. Mimitina mah urang teu percaya saking ku reuwasna, tapi isukna aya tim anu ngayakeun giveawayna ngahubungi urang ngaliwatan IG. Deg teh kana hate geuningan bener urang meunang.

Emotion: surprise
Batur teu meunang ngahina fisik batur kusaba fisik batur teh karunia tiAllah SWT, lamun urang ngahina fisik batur sarua hartina jeung urang ngahina pencipta-Na. Urang lamun salaku korban wajib kudu nyaretan jeung bela diri sangkan jelema kawas kitu kapok. Artis nyeta pagawean anu hirup na jeung pagawean na dina tivi ieu teh rawan pisan kena bodyshaming atawa di hina fisikna, Aya loba artis anu nyobaan teu paduli, aya anu negur jeung aya oge anu teu asa asa ngalaporkeun kusabab teu tarima di hina kawas kitu. Salah sahiji artis anu ngalaporkeun anu geus ngahina fisik teh Anjasmara, maneh na ngalaporkeun jelema anu geus ngahina fisik istrina nyaeta dian nitami. 

Emotion: angry
Abdi pernah katinggaleun bus basa nuju di POM Bensin. Harita teh nuju istirahat kangge sholat dzuhur. Beres sholat, abdi ka alfamart heula kangge meser jajanan. Di alfamart abdi meuli roti jeung susu supaya teu lapar teuing di jalan. Pas kaluar ti alfamart, bus na geus teu aya. Ku abdi dipilarian ka unggal juru pom bensin ge teu aya. Abdi tos panik pisan sabab teu mawa hape jeung deuih acis tinggal lima puluh rebu. Naroskeun ka petugas POM, ceunah emang busna geus angkat. Abdi makin kalut, lumpat we ka sisi jalan niatna rek megat bus sejen. Abdi hariwang pisan sabab teu bisa ngahubungi sasaha. Teu lila, kenek bus lulumpatan nyampeurkeun abdi, alhamdulillah aya keneh milikna.

Emotion: surprise
Abdi gaduh rerencangan anu awakna leutik. Saking leutikna seeur batur anu nyebut manehna triplek. Awalna manehna teu paduli cariosan batur anu kirang sae. Tapi hiji waktos pas aya hiji rerencanganna anu moyok manehna triplek jeung cacingan, manehna langsung ambek teu tarima disebut cacingan. Manehna oge nyarios yen manehna teu cacingan lantaran mamahna salalu masihan dahareun anu cekap porsi sareng gizina kanggo manehna. Manehna oge ngomong yen salila ieu manehna cicing hungkul jeung teu pernah ambek lamun dipoyok, tapi ayeuna manehna teu tarima disebut kitu. Lantaran emosi manehna langsung indit sabari ngagebrak panto. Ieu kahiji kalina abdi ningal manehna ambek nepikeun kitu. 

Emotion: angry
Abdi mah sok males jeung hoream mun sapake sendok atawa tempat nginum teh jeung batur. Komo deui mun baturna langsung make alat makan pribadi nu urang mah,sok hoeam pisan. Pan ngahaja mawa alat makan jeung inum sorangan teh supaya teu capur jeung batur, eh angger wae aya nu menta jeung sapake. Padahal kan teu kabeh jalma bisa teu geuleuhan kana ciduh batur teh. Abdi mah tipe nu jijian pisan mun sapake barang dahar atawa nginum jeung batur teh, komo mun jeung nu teu pati deukeut mah. Yuk ah urang biasakeun make alat makan jeung nginum nu sorangan, ulah nepi ka sapake jeung batur da teu apal kasehatan batur!

Emotion: disgusted
Ika hudang sare jam genep isuk tina biasana jam lima. Ika langsung mandi tuluy beberes kamar jeung barang bawaan anu rek dibawa. Poe ayeuna Ika rek indit ka Semarang make bus. Tiketna geus meuli kamari siang, kabagean kaberangkatan bus nu jam tujuh isuk. Semet siap-siap, Ika rada rusuh sabab bisi katinggaleun busna. Ti imah a agen bus teh lima belas menit mun make motor. Ayeuna geus nunjukkeun jam 7.40, Ika makin rusuh sabab barang bawaan na can beres kabeh. Hudangna oge kabeurangan sabab peuting begadang. Ika gurunggusuh pisan, jam 7.50 karek indit ti imah dianterkeun ku adina. Pas nepi ka agen, ternyata bus na karek indit lima menitan. Ah Ika tinggaleun bus, Ika baeud bari ngutruk sabab tinggaleun. Mutuhna mah jadi ganti jadwal we ka nu beurangna.

Emotion: surprise