gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Loba beja ceuk kolot baheula mah mun diudag ku anjing teh ulah lumpat, tapi kudu nagog. Mun lumpat keur diudag anjing mah bakal leuwih gancang deui diudag na ge. Sabab ngarasa anjingna dipikasieun, jadi tuluy we moro jalma. Tapi sabalikna, mun urangna tenang tuluy nagog mah anjing na ge moal wanieun nyampeurkeun. Komo mun bari mawa batu tuluy disingsieunan ka anjing na mah, dijamin bakal becir. Mun digonggongan anjing ge ulah geumpeur, kudu tenang bari rada ngagertak anjingna supaya indit jauh. Biasana mun digertak mah anjing ge sok sieuneun, komo mun bari dibaledog mah. Mantak, mun aya anjing teh tong kalap lumpat, buru we neangan batu jang maledog tuluy gertak make gedigan sampean.

Emotion: fear
Basa poé libur, kuring pernah jalan-jalan ka supermarket jeung adi kuring. Harita aya hiji kajadian anu  ngerakeun pisan. Nalika kuring sareng adi kuring nuju ningali balanjaan, ujug-ujug kuring ngarasa aya anu nyeret handapeun baju kuring. Pas kuring ningali ka handap pikeun ningali saha anu narik baju kuring, kuring ningali aya budak leutik anu ceurik bari nyarios "Mamah hoyong kueh éta" sababaraha kali bari nunjuk kana rak jajanan. Kuring reuwas sabab kuring henteu terang saha eta budak atanapi saha indungna, mungkin salah jalma.  Teu lila, ujug-ujug aya ibu-ibu anu lumpat ka arah kami, kuring nyangka yén manehna mangrupikeun indung budak leutik ieu. Anu matak reuwas deui nyaéta baju anu dianggo ku indungna sarua siga nu dianggo ku kuring. Teu heran eta budak salah sangka yen kuring indungna. Tuluy indungna menta hampura sabab anakna boga salah sangka. Adi kuring kalah seuri kusabab kajadian tadi. Sanggeus balik ti dinya kuring langsung ganti baju jeung teu make eta baju deui lamun kuring kaluar imah.

Emotion: shame
Nalika kuring leutik, kuring émut hiji kajadian nalika kartu pokemon kuring diduruk nalika kuring henteu diajar, sareng ningali kartu anu kuring gaduh. Padahal totalna ngan ukur 20 rebu, kuring ceurik, sungkan, teu hayang diajar, ambek kartuna diduruk. Éta harta karun kuring dina waktos éta. Nalika kuring leutik, kuring ngagaduhan réréncangan anu saé. Kuring sok terus baris hareup pikeun manéhna, ngobrol jeung manéhna, jeung sakali ulin di imahna. Tapi basa kuring asup ka kelas, kuring geus teu sakelas deui jeung manéhna. Kuring henteu terang kunaon, tapi nalika kuring ngagaduhan kelas anu béda, kuring ngarasa aya halangan sareng perpecahan anu teu aya bentukna. Abdi henteu nyangka ieu mangrupikeun salah sobat atanapi abdi nalika ti saprak éta urang henteu kantos ngobrol deui, tapi kuring ogé hanjakal yén kuring henteu kantos mikiran badé angkat ka kelas sareng nongkrong sareng anjeunna sanaos kelas kami henteu sami. Éta harta karun kuring dina waktos éta. kaget sih aya harta karun nu bentukna memeori nu geus moal bisa di ulang.

Emotion: surprise
Anjeun teh teu kedah ngarasa era nalika anjeun salah ngucapkeun nami batur sabab ieu mangrupikeun hal anu biasa sareng normal pisan. Sarerea pasti salah ngucapkeun ngaran batur di sawatara titik dina kahirupan maranéhanana. Kasalahan ieu henteu nangtukeun nilai atanapi kualitas anjeun salaku individu, sareng anu sanes biasana henteu ningali anjeun goreng pikeun ieu. Oge, salah nyebut ngaran batur bisa ditempo salaku kasempetan pikeun ngaronjatkeun komunikasi jeung ngawangun hubungan jeung jalma eta. Coba pikeun ngabenerkeun kasalahan anjeun sareng ngobrol sareng jalma anu anjeun nyauran dumasar kana empati sareng kahadean. Ieu bakal ngabantosan ngirangan isin sareng ngajantenkeun anjeun sareng anu sanes langkung nyaman.

Emotion: shame
PHK (pemutusan hubungan kerja), penyebabna rupa-rupa bisa sabab kondisi ekonomi perusahaan, bisa oge diakibatkeun ku karyawanna sorangan nu ngalakukeun pelanggaran beurat. Lamun nu nganyebabkeun PHK di luar diri sorangan, bisa miluan cara-cara ieu ngameh tetep ngembangkeun diri sorangan. Nu kahiji ngembangkeun pola pikir, kudu boga pamikiran nu berkembang ti waktu ka waktu. Lamun pamikiran berkembang tangtuna bakal terbuka jang narima elmu jeung parobahan. Nu kadua kudu ningkatkeun pangabisa. Mibogaan kaahlian nu spesifik jeung leuwih unggul tibatan karyawan sejen bakal dibutuhkeun pisan keur pengembangan diri. Nu terakhir ulah sieun gagal, kagagalan dianggap hiji hal nu paling dipikasieun jeung saolah-olah euweuh peluang jang bangkit deui.

Emotion: sad
Ngadangu carita rerencangan anu parada gering saatos divaksin abdi jadi sieun jeung embung divaksin. Tapi kumaha deui, abdi tos didaftarkeun ku bapa kanggo vaksin di lapangan RW. Lamun dibatalkeun oge lebar lantaran seeur anu ngantri bade divaksin. Komo ningal seeur rerencangan jeung batur dina sosial media anu nyareri awak jeung paregel saatos divaksin. Komo ti baheula oge abdi mah teu pernah wani kana jarum suntik lantaran sieun aya panularan panyawat tina jarum. Tapi pas tos dijelaskeun ku perawatna yen sadaya jarum anu dianggo teh anyar keneh jeung masih disegel abdi langsung yakin jeung teu pati sieun. Abdi disuntik sabari nukangan si teteh perawatna. 

Emotion: fear
Rafting atawa arung jeram jadi salah sahiji wisata rekreasi anu keur populer di masyarakat. Saprak covid-19 ge loba masyarakat anu nyobaan rekreasi ieu. Ngan, teu saeutik oge nu sieuneun nyobaan sabab sieun tilelep dina wahangan. Komo ningali jeramna mah meuni mantak geumpeur jeung sieun ka para pengunjung nu rek nyobaan. Tah, rekreasi ieu teh dilengkapi ku alat wajib dipake jiga pelampung jeung helm, nu fungsina ngaminimalisir jeung nyelamatkeun diri mun keur tilelep. Mantak teu kudu sieun deui nyobian rekreasi cai jiga arung jeram! Ulah sieun tilelep sabab aya pemandu anu siap siaga kana kasalametan pengunjungna ti mimiti nepi ka beres pengarungan!

Emotion: fear
Cai di kostan abdi teh nuju rusa teu ngocor, jadi we abdi kedah ibak ka masjid nu deukeut kostan. Untungna isuk-isuk mah sepi keneh, jadi bisa laluasa. Pas abdi rek asup ka kamar mandi masjid, abdi nungguan lila sabab di jero na teh aya jalmaan nu geus lila teu bijil wae. Abdi geus teu tahan hayang papang, ku abdi diketok we pantona. Geus teu lila teh nembe we bijil jalmina. Pas bijil teh geuning bapak-bapak, lain awewe. Abdi ngarasa bingung, ngecek deui bisi abdi nu salah asup, eh da bener ningan. Si bapa nu salah asup kamar mandi. Abdi meuni reuwas jeung campur sieun bari rada era da geus ngetok pantona.

Emotion: shame
Pas abdi nuju diajar di sakola sareng rerencangan, aya lini. Asalna mah teu pati karasa lantaran abdi nuju dihareupeun komputer lantaran basa eta teh nuju diajar di laboratorium komputer. Abdi anu tadina hoyong nyetel lagu dina YouTube langsung teu janten lantaran seeur jalmi anu ngagorowok. Abdi sareng rerencangan langsung cengkat tina korsi ka luar. Di koridor sakola tos seeur pisan murid anu sanes. Urang sadayana dipiwarang ngungsi, lumpat ka handap, ka lapangan sakola. Salila abdi sareng rerencangan lumpat, lini teu karasa lantaran urang lumpat gancang pisan. Pas tos di lapangan kabeh, abdi langsung ningali ka luhur. Sieun bisi gedung sakolana rubuh. 

Emotion: fear
Kamari kuring tepar Pagawean abdi sadidinten ngan utah, sare, utah, sare. Disebutkeun yén jalma anu kakandungan bakal sering utah. Tapi kuring ngarasa kumaha upami utah kuring henteu lengkep sabab kuring hamil 8 minggu. Mimiti peuting tadi, kuring ulin ka kantor Punk Rock, lembur nepi ka jam dua isuk-isuk (nasib anak agénsi iklan). Naha anjeun maén di kantorna? Geus bosen tinggaleun lembur terus disewakeun. Di kantor Si Punk Rock, surfing internet dina meja samping Si Punk Rock nu kosong. Ieu kumaha carana surfing internét kalawan salaki anjeun? Romantis pisan... (Halah! Kacida teuing!) Sabot mimiti saré, kuring ngagolér dina kasur lantai di kantor Si Punk Rock. Enya, di kantorna aya kolam renang nu pinuh ku kasur.

Emotion: disgusted
Chris ngarasa gugup pisan bari nangtung di lapangan tenis, nungguan giliran maen dina babak final kajawaraan tenis antar sakola. Manehna geus latihan keras salila sababaraha bulan sareng ngarep-ngarep pisan pikeun meunang eta piala. Tapi pas pertandingan dimimitian, Chris ngarasa saolah-olah teu bisa fokus. Manehna terus nyieun kasalahan anu teu kakontrol sarta teu bisa manggihan wirahma dina cara maen manehna. Lawanna, Mario, katingalina fokus pisan sareng maenna alus pisan. Sanggeus pertandingan lumangsung salila sajam, ahirna Maria bisa ngelehkeun Chris kalayan skor 6-3, 6-4. Chris ngarasa haneueul pisan nalika manehna kaluar lapangan. Manehna ngarasa geus gagal ngahontal cita-cita pikeun meunang piala juara. Chris ngarasa sedih pisan nalika balik ka imah. Chirs ngarasa yen manehna geus gagal jjeung ngecewakeun diri sorangan jeung jalma nu ngarojong manehna.

Emotion: sad
Mun aya orang asing nu nuturkeun omat ulah dideukeutan atawa dipanggihan, sanajan urang panasaran ulah ngalakukeun hal kitu soalna beresiko. Sieun mun manehna teh boga niat jahat ka urang atawa nganyenyeri urang, di jaman ayeuna mah nu kieu teh mungkin. Lain berpikiran negatif, tapi waspada oge perlu. Saoalna pernah kajadian aya nu diculik ku orang nu teu dipikawanoh, mimitina mah manehna nuturkeun tuluy diajak ngomong, sieunna eta jelema jahat tuluy ngahipnotis. Bisa wae barang urang nu leungit atawa bahkan urang sorangan nu keuna balukarna. Mun geus apal aya nu ngingintil, mendingan langsung ka petugas kaamanan atawa telepon babaturan ngameh aya batur babarengan.

Emotion: fear
Jalma sieun ningali jurig kusabab sababaraha alesan psikologis sareng budaya anu mangaruhan kumaha parasaanana ngeunaan jurig. Dina loba budaya, jurig katempona entitas spiritual pikasieuneun atawa mahluk gaib. kapercayaan ieu katanem ti budak leutik sarta mindeng dijaga sapanjang hirup. Jurig teu bisa ditempo atawa dipikaharti dina cara nu sarua yen objek fisik bisa. Hal ieu ngajadikeun ayana hantu misterius sarta mindeng nyieun sieun hiji jalma. Pangalaman anu goreng dina jaman baheula, sapertos ningali jurig atanapi ngalaman kajadian gaib anu sanes, tiasa nyesakeun tapak tatu sareng nyababkeun kasieunan anu kaleuleuwihan. Jalma anu percaya yen jurig aya sareng tiasa katingali tiasa nguatkeun kapercayaanana kana ayana jurig. Pilem, buku, atawa carita horor lianna bisa mangaruhan persepsi hiji jalma ngeunaan hantu sarta ngaronjatkeun sieun maranehanana.

Emotion: fear
Ambek téh lumrah, asal dibarengan ku alesan nu wajar jeung teu kaleuleuwihi. Nanging, upami anjeun sering ambek tanpa alesan, kaayaan ieu tiasa janten tanda gangguan jiwa pikeun masalah kaséhatan anu tangtu. Numutkeun psikolog Rebecca Wong, LCSW, perasaan teu dipaliré atawa dipaliré ku jalma di sabudeureun anjeun bisa nyieun anjeun gampang ambek. Manusa dina dasarna mah mahluk sosial anu miharep jeung neangan kasugemaan tina hubungan sosial. Nalika pangabutuhna henteu kacumponan, ieu tiasa nyababkeun émosi négatip. Contona, Anjeun bisa ngaharepkeun rojongan ti pasangan Anjeun. Sanajan kitu, pasangan Anjeun nu pisan goblog teu sadar ieu. Anjeun ngarasa diabaikan sabab teu meunang rojongan ti pasangan Anjeun. Kaayaan ieu tiasa ngajantenkeun anjeun ambek tanpa alesan.

Emotion: angry
Pernah teu nincak tai hayam tuluy kababawa ka sakola? Urang pernah. Hiji waktu pas keur istirahat sakola, urang ulin ka kebon jeung babaturan, di kebon ieu biasana loba batur oge bari mawa jajaneun nu geus dibeuli di warung. Geus istirahat tuluy urang leumpang rek asup kelas deui, sapanjang jalan teh bauna teu ngeunah, bau tai hayam tapi teu apal aya di mana. Nepikeun pas asup kelas, batur ge ngambeu bauna. Nepikeun ka dicek awak urang bisi nempel di baju atawa calana. Pas ninggali kana titincakan sapatu, geuningan aya didinya. Tai hayam teh katincak pas urang keur ulin di kebon. Geus hayang ongkek ngambuna, langsung buru-buru diberesihkeun di toilet sakola.

Emotion: disgusted
Salah sahiji hal nu paling mantak sieun nyaeta ditinggal sorangan. Sabab manusa mah loba kasieun, komo mun nepi ka teu nyampur jeung batur, sok asa nyorangan jeung keueung. Tah, cara supaya teu sieun mun keur sorangan teh babari. Kahiji nyaeta ngendong we ka imah atawa ka kostan babaturan, supaya teu siein teuing mun sorangan mah. Kadua nyaeta jieun kasibukan supaya bisa ngalihkeun rasa kasepian jeung kasieun. Pengalihanna bisa ku nonton film, nyetel musik, ngerjakeun tugas, jeung sajabana. Mun sibuk mah sok poho kana sosoranganan teh. Nu katilu nyaeta sare. Mun ditinggalkeun sorangan terus ngarasa sieun teh mending keneh dibawa sare, sabab sare mah bisa mantak poho kana sagala hal. 

Emotion: fear
Pikeun batur mah nu ngarana ngurus kotoran hewan teh matak jiji kacida. Tapi teu kitu piken budak kuring nu nomer dua mah. Manehna mah kalem we miceunan kotoran ucing nu dikukut ti leuleutik di imah kuring. Eta ucing teh baheulana mah teu aya di imah, ngan jol manehna teh asup ka imah kuring ngaliwat kana atap imah kuring. Pedah ku nyaah jeung duka erek kumaha deui, ku kuring sakulawarga akhirna dipiara eta kucing teh. Kuring sebenerna mah teu resep kana ucing, jadi kuring mah moal ngurusan kotoranna, ngan ngurus jang parabna hungkul. Pernah harita budak kuring basa keur meresihan tai ucing, eta tai ucing teh beunang kana leungeunna. Lamun eta kajadian ka kuring, sigana geus ceurik pedah ku jijik, ngan manehna maha kalem weh, ceunah da cai loba bisa dikumbah engke. 

Emotion: disgusted
Basa keur ngeusian bengsin di salah sahiji SPBU, urang ngantri kawas biasana lantaran emang jam balik gawe jadina sok pinuh. Pas giliran urang ngeusian bengsin, urang muka jok motor jeung muka panutup bengsin. Tuluy jol aya nu nyorobot manehna hayang dieusian tiheula. Urang molototan petugas SPBU ngarah tong ngagugu anu nyorobot eta. Tapi petugas SPBU kalakah miheulakeun nu nyorobot eta daripada ngaheulakeun nu ngantri tatadi. Pas manehna keur ngeusian bengsin nu nyorobot, urang langsung ngabanting jok anu geus kabuka, ngabantingna tarik da sorana oge tarik. Awak petugas SPBU eta ku urang langsung dorong manehna tijolongjong kana mesin bengsin lantaran teu narima kana paripolahna, urang langsung indit teu jadi ngeusian bengsin.

Emotion: angry
Keur basa aya tes fisik atlet, abdi teh make calana leging nu didouble ku calana pondok. Tes fisik na teh diayakeun di Pusdikif, Cipatat. Abdi ngahaja make calana nu ngepas supaya teu riweuh pas keur lari atawa keur testna. Abdi ngan mawa salin calana jeans hungkul harita teh. Pas keur lari zigzag, eh calana abdi teh ngaberewek sobek. Abdi langsung eureun we ka sisi. Pas ditingali, calana pondok na sobek parat nepi ka jadi rok sabab lengkahna gede teuing. Mun legging na mah aman, masih keneh weuteuh nutupan. Untungna we legging na teu miluan sobek, mana abdi teu mawa saln deuih, ngan mawa calana jeans.

Emotion: shame
Ieu sababaraha hal anu tiasa dilakukeun ku kuring, nyaéta:
1. Nyaritakeun ka guru → ngalaporkeun kajadian ka guru, bisa waé guru wali kelas, guru pembimbing, atawa guru séjénna nu dianggap deukeut. Upami guru anjeun henteu percanten ka anjeun, tong nyerah, teruskeun usaha (meureun dugi ka 3 kali) sareng ulah kuciwa teuing upami pasualan anjeun henteu ditanggap, tapi cobian milarian jalan anu sanés.
2. Laporkeun ka kolot atawa lanceuk-lanceuk (biologis atawa dulur-dulur) → Sabagé kolot atawa kulawarga, pasti teu boga haté lamun diperlakukan teu adil atawa dibully. Sahenteuna bakal aya pertahanan atawa lalawanan.
3. Sabagé manusa, kudu mikir yén anjeun boga hak pikeun dibéla sarta ngabogaan hak pikeun ngarasa aman → jadi ulah sieun-sieun ménta pembelaan atawa panyalindungan ka batur, lamun jalma anu ngabully nyebutkeun urang ngan néangan. perhatian atawa anu complainers: Ulah mikir! Kusabab hak ngarasa aman mangrupakeun hak asasi manusa, urang manusa jadi kudu diperlakukeun salaku manusa.
4. Tong sieun teu boga babaturan → lamun ngantep diri dibully kusabab sieun teu boga babaturan atawa diusir ti grup populér, éta téh salah pisan. Masih loba jalma nu hayang jadi babaturan urang.

Emotion: fear
Masarakat Papua geus lila ngalaman perlakuan rasis di Indonésia, tapi salawasna diwajibkeun cicing waé demi persatuan jeung karukunan.

Dina komunitas anu sami sareng urang Papua, kuring terang pandangan umum di kalangan aparat pamaréntahan sareng pulisi.

Maranéhna nganggap yén urang Papua téh masalah jeung aktivis pulitik anu cicingeun ngarojong séparatisme, hususna Organisasi Papua Merdeka (OPM). Lantaran kitu, aranjeunna kedah ngawas, ngawas, sareng nyerang asrama ieu.

Pihak otoritas nganggap urang Papua perlu diajar tunduk kana otoritas. Janten, sajaba ti ancaman sareng razia, aranjeunna dipénta pikeun ngalakukeun pagawéan fisik pikeun aparat lokal.

Para pendidik di paguron ogé nganggap urang Papua téh lambat inteléktualna, pikiranna lemah, sarta gaya hirupna primitif, sanajan di tengah kota.

Mahasiswa Papua sering diganggu ku mahasiswa sejen; naroskeun naha aranjeunna kantos nganggo koteka, naha aranjeunna masak nganggo seuneu kai, naha aranjeunna moro sareng ngangon di leuweung kusabab aranjeunna primitif.

Emotion: angry
Samemeh kaduhung, samemeh silaturahmi diteruskeun tapi pinuh ku pananya,,, bakal manehna selingkuh deui. Jaga sasatoan atawa tatangkalan. Mindahkeun hobi, méakkeun sababaraha tabungan pikeun méakkeun jeung kolot, ponakan atawa jalma merlukeun. Dina waktuna, Sadérék bakal ngarasa teu aya gunana méré kapercayaan ka jalma nu geus nolak kasatiaanana, utamana lamun Sadérék teu kabeungkeut ku perkawinan. Teu aya alesan pikeun salingkuh. Ceuk saha anjeun egois? Anjeunna leres? Naha anjeun yakin rék cicing dina hubungan anu 1. Anjeun manggihan hésé dipercanten anjeunna deui, 2. Anjeun bakal ati pisan ngeunaan naon eusina sabab ngarasa egois. Upami anjeun ditipu, éta sanés tanda anjeun kakurangan, tapi jalma anu nipu anjeun anu kakurangan. Kuring henteu terang upami anjeun henteu bogoh ka anjeun, anjeun henteu cekap dewasa, anu jelas anjeun ogé kurang ajar.

Emotion: angry
Tips ngeusian soal-soal ujian. Mimiti, bacaan heula soal-soalna sing tarapti. Tuluy kerjakeun heula soal nu jawaban na babari atawa apal. Mun manggihan soal nu teu apal jawabanna atawa hese jawabanna, liwat we heula. Fokus eusian soal nu babari tiheula. Mun sadaya soal nu babari tos kaeusian, tah ayeuna fokus kana soal nu harese. Kerjakeun soal nu harese sing tarapti. Mun teu apal jawabannana, pilih we jawaban nu mendekati atawa jawaban nu logis jang eta soal. Tong nepi ka mikir lila teuing pas ngajawab soal nu hese teh, bisi waktuna teu cukup. Mun sadaya soal tos dieusian jawabanna, crosscheck deui sadayana bilih aya nu teu acan kaeusian. Mun tos bener-bener beres, kantun submit soal jeung jawabanna.

Emotion: happy
Isukan teh bakal jadi poe nu paling bersejarah di kulawarga abdi mah, sabab isukan teh pun raka bakal aya nu ngalamar. Alhamdulillah geuning tos kapendak jeung jodona. Tah proses lamaran na teh di bumi abdi pisan, waktosna saberes ashar. Ti dinten ayeuna teh sagala tos disiapkeun. Imah tos diberesihan, tuangeun jang tamu ge tos mulai diolah. Sakulawarga ngarasakeun bungah nu bisa kaukur. Pas tos hari H, di bumi tos mulai dipinuhan ku dulur nu daratang. Kitu oge tatangga nu hoyong nyaksian proses lamaranna. Alhamdulillah acarana lancar, tur khidmat. Mugia dilancarkeun dugi ka hari H pamaksadan. Sing dijauhkeun tinu sagala rupi cocobi.

Emotion: happy
Serangan panik bisa pikasieuneun jeung mangaruhan mental oge fisik urang. Tapi penting jang diinget yen serangan panik bisa dikendalikeun jeung diatasi ku cara nu alus. Serangan panik emang nyieun pikasieuneun, tapi penting jang nginet yen serangan panik teu bahaya jeung teu ngabahayakeun hirup urang. Urang oge bisa ngomong jeung babaturan nu dipercaya ngeunaan naon nu keur urang alaman. Mibogaan babaturan nu ngadukung jeung mantuan urang ngarasa leuwih tenang jeung meredakan gejala-gejala serangan panik. Ulah ngantepkeun serangan panik nyokot hirup urang, lamun urang ngarti, urang bisa mengatasi serangan panik jeung ngalanjurkeun hirup urang ku cara nu leuwih alus jeung leuwih tenang.

Emotion: fear
Unggal indit gawe, macet teh geus jadi sarapan sapopoe. Rek kumaha teu macet, soalna tempat gawe teh ngaliwatan sababaraha pabrik. Jadi loba kendaraan nu lur-lar asup ti pabrik. Tapi mun kabeh pengendara tertiba mah dina macet ge moal lila teuing, sanajan majuna saeutik-saeutik tapi saheunteuna bisa maju. Tapi sok aya wae pengendara nu teu tertib, jalur nu kuduna dipake jang pengendara nu berlawanan arah jeung urang, malah disorobot ku manehanana. Atuh jadi beuki sempit jalurna, nu tungtungna mah macetna beuki ngajadi-jadi. Sabari dipolototan, manehna ku urang dititah deui balik deui ka tukang, puter balik ngarah jalur batur bisa lancar. Geus dipolototan kitu mah manehna balik deui ka tukang.

Emotion: angry
Geus daftar online jang dipariksa di salah sahiji rumah sakit, pek teh ceuk petugasna dokterna keur cuti. Padahal urang geus temu jangji jeung dokter eta teh. Urang aambekan ka petugas, hayang aya bukti yen dokterna cuti. Tapi manehna teu bisa nunjukeun jeung urang oge ulah asup ka ruanganna. "Naha pedah urang make BPJS jadi dipersulit?" omongan urang ka petugas ku nada anu tinggi. "Rek make BPJS atawa reguler ge sarua mayar, ngan bedana BPJS mah ti pamarentah langsung". Urang nembal deui.  Keuheul gawe teh teu luyu jeung SOP rumah sakit. Tapi geus cape debat urang langsung ngaleos ninggalkeun petugas nu ngajaga tadi. 

Emotion: angry
Intan geus lila can boga anak deui, da anu mimiti umurna geus lumayan gede, malah asup TK. Tapi Intan tuluy ngadoa bari manehna di ikhtiaran ku puasa daud nyaeta puasa Senen jeung Kamis ku harepan bisa tereh dibere anak deui. Pas tengah poe, Intan nyobaan tes pack da rarasaan mah siga keur kakandungan. Apek teh bener hasilna positif. Tuluy ku anak mimiti hasil tes pack na ditinggali-tinggalikeun ka nini na, ka om na, nepikeun ka tatangga nu keur ngaliwat ge dibejaan bari ngagorowok "Mamah hamil deui". Atuh batur nu ngadanguna ge reuwas sakaligus bungah, tatangga oge datang ka imahna bari mastikeun kaaslian wartana.

Emotion: surprise
Di kost, kuring resep ngadongengkeun hantu nu kaalaman ku babaturan atawa carita ti batur. Mun ngadengekeun dongeng mah bungah jeung bagja da rame caritana, tapi mun balik ka imah teh sieun bisi ningali hantu, sabab carita hantu anu dicaritakeun ku babaturan. Aya carita anu paling nempel dina ingetan kuring, nyaéta carita awéwé anu dituturkeun ku pocong nalika balik ka kosan sorangan. Ti kampus nepika geus aya di kost manehna masih keneh diturutan nepika kaganggu di kostna. Pernah hiji waktu aya nu ngetrokan panto manehna, tapi sorana nyaring pisan, tuluy eta awewe nu dituturkeun teh nanya babaturan, pang ningalikeun saha nu ngetrokan panto kost manehna. Pas ditingali teh aya pocong nu keur nga jedug-jedug keun sirahna ka panto si awewe. Sieun atuh manehna teh, jadi we si awewe eta teh babacaan surat bari ngado'a meh si pocong indit, teu pati lila teh eweuhan we sorana. Ditingali we lewat jandela teh geus eweuh eta pocong teh. Kusabab eta carita kuring merinding pas balik ka imah, tuluy menta di jemput di halte beus ka bapa meh teu sorangan balikna.

Emotion: fear
Soesilo méré conto “pertahanan paksa” (Pasal 49 ayat [1] KUHP), nyaéta maling nyokot barang batur, tuluy maling narajang jalma nu boga barang ku keris. Di dieu jalma bisa ngalawan pikeun membela diri jeung barang-barangna dipaling, sabab maling geus nyerang ngalawan katuhu. Saterusna, serangan kudu ngadadak atawa ngancam di tempat. Sanajan kitu, lamun maling jeung barang-barangna geus katéwak, mangka teu bisa ngabela ku ngéléhkeun maling, sabab dina waktu éta teu aya serangan pisan ti pihak maling, boh ngalawan barang atawa jalma.Saterusna, Soesilo ogé méré conto "pertahanan paksa anu ngaleuwihan wates" atawa noodweer-exces (Pasal 49 ayat [2] KUHP). Anu kasimpulanana, salami henteu ngaleuwihan wates, aya anu ngalakukeun tindakan kriminal sapertos rajapati kusabab pembelaan henteu tiasa dihukum (penjara).

Emotion: fear
Tahun 2018 mangrupi tahun anu pang sedihna di hirup urang, keur eta urang kuliah keneh karek samester opat. Keur sibuk-sibukna ujian, urang kalah gering di rawat di rumah sakit. Jadi weh urang teu miluan ujian, pokona urang di rawat lila di rumah sakit nepika sabulan, ka hayang urang basa eta ngan cager meh bisa milu ujian. Di rumah sakit urang ngan saukur bisa nangkarak bari nempo infusan, urang mewek teu eureun-ereun nahan nyeri. Pas geus cager, urang hayang miluan ujian susulan, terus urang miluan nepika angges nilaina ge alus kabeh eweh nu di remedial. Tapi pas samester genep, urang teu bisa miluan sidang skripsi kusabab nilai urang bareureum anu samester opat. Padahal urang geus ujian susulan, didinya urang nyeri hate ku pihak kampus. Jadi si nilai urang teh ngahaja di beureumkeun lolobana ge D jeung E, terus urang menta pertanggung jawaban ka dosen-dosen, ceuk dosen mah geus beres kabeh geus di setor ka pihak akademik. Tapi nepika isukan na batur mah geus rek sidang, urang mah can di jieun jadwal sidangna da ku sabab nilai urang anu can bener, tapi pas urang rek ngabenerkeun ka akademik, si pihak akademikna teh menta duit ceunah sitah miluan kelas perbaikan. Padahal mah urang ges angges, didinya urang berdebat jeung pihak akademik ti jam salapan isuk nepika jam lima burit, akhirna mah urang langsung di sitah sidang jadi teu kungsi mayar. 

Emotion: sad
Basa kuliah abdi gaduh hiji rerencangan anu nipu kolotna sorangan. Padahal manehna geus dipercanten pisan ku kolotna sangkan janten mahasiswa anu gaduh prestasi jeung janten murangkalih anu ngabanggakeun kolot. Unggal sasih manehna menta duit anu lumayan seeur, bejana mah aya tugas padahal  duit ti kolotna unggal sasih oge leuwih ti cekap kanggo minuhan kabutuhan manehna. Hiji poe manehna meunang kabar yen bapana gering nepikeun teu tiasa didamel deui sababaraha sasih kahareup. Manehna sedih jeung ngarasa salah pisan ka kolotna sabari menta hampura lantaran tos ngabohongan kolotna salila manehna kuliah. Manehna oge jangji bakal janten budak anu jujur jeung bakal neangan padamelan kanggo ngagentosan bapana nepika cageur. 

Emotion: sad
Ningali seueurna tindakan bullying di sakola, urang kedah langkung waspada dina ngajaga budak urang. Urang kedah sering naroskeun ka budak urang kumaha kaayaanana di sakola, naha aya pelajaran anu sesah?  Atawa aya babaturan nu ngaganggu di sakola? Kusabab teu kabeh budak bakal ngabejaan kolotna sagalana nu aranjeunna alaman, jadi urang kudu aktip nanya ka barudak urang. Seuseueurna korban bullying teh teu wani ngadu ka kolotna sabab kolotna ogé teu paduli jeung teu ngurus budakna. Seueur kolot anu sibuk ku padamelanna sorangan sareng mopohokeun budakna, atanapi masihan budakna ka embanna atanapi ninina. Salaku kolot, urang kedah langkung waspada dina ngawas budak.

Emotion: fear
Imah kosong jadi salah sahiji tempat anu serem anu di pikaseun jeung di jauhan ku manusa, sedengkeun lamun aya tong boro bangunan atawa imah roangan oge lamun jarang di pake atawa di datangan ku manusa bisa jadi eta teh di huni ku jurig. Loba kajadian kajadian penampakan jurig dina wangunan wangunan kosong, biasana bisa imah kososng atawa kurut kurut pabrik atawa rumah sakit anu geus kosong jeung sajabana. Pernah di caritakeu ku batur yen aya anu tinggal gigireun imah anu geus kosong lila, jelema ieu jadi sok bisa ngadenge aya sora sora ti imah kosong eta, bisa sora nu ceurik seuri jeung nu sejena. Sababaraha jelema anu sok ngaliwar oge sok ngadenge malah aya tukang dagang nu pernah ningali aya penampakan didinya manehna reuwas jeung ngajerit tuluy kabur jeung tara dagang nepika imah kosong eta deui.

Emotion: surprise
Seueul sareng utah saleresna mangrupikeun mekanisme awak pikeun ngaleungitkeun bahan anu berpotensi ngabahayakeun tina awak. Sanaos anjeun ngambeu bau anu pikaresepeun, uteuk bakal nampi eta salaku sinyal anu bahaya, teras marentahkeun awak pikeun waspada sareng seueul muncul. Ieu normal, teu ngancam kahirupan. Seueul mangrupikeun sensasi anu teu pikaresepeun dina beuteung luhur, sareng biasana dibarengan ku pangjurung utah. Sanajan teu sakabeh seueul ditungtungan make utah. Ku alatan eta, ulah nganggap seueul sareng geuleuh salaku panyakit. Sanajan aya rupa-rupa kaayaan anu bisa ngabalukarkeun hiji jalma jadi seueul. Gastroenteritis, contona, mangrupikeun panyabab paling umum tina seueul sareng utah. Tapi sacara umum eta wajar mun ngarasa seueul nalika urang ngambeu bau kuat kawas bau hanyir.

Emotion: disgusted
Ulah ngan saukur meuli barang, tapi kudu merhatikeun oge barang nu dibeuli. Salian ti segi mangpaatna, oge segi kualitasna oge kudu diperhatikeun. Ceuk urang mending meuli barang nu leuwih mahal sakalian tapi kualitasna ka jamin, daripada meuli barang anu murah tapi babari ruksak jeung teu awet. Sabab lamun kualitasna alus tangtuna leuwih awet daripada ngaganti barang nu sarua sabulan sakali. Ku sabab leuwih awet tangtuna oge leuwih hemat. Ulah asal murah tuluy dibeuli, mending ditabung heula nepikeun ka cukup duitna. Jadi rasa bungah meuli barang teh bisa tinu kualitasna anu alus, lain ngan saukur murah jeung kabeuli barang nu dipikahayang. Kudu diperhatikeun oge kaawetanna, ngarah duit tabungan teu hambur.

Emotion: happy
Tos hampir dua taun abdi gawe di salah sahiji BUMN di Bandung. Tapi taun ieu kontrak abdi teh tos bade seep, pas abdi bade ngalanjutkeun kontrak, abdi dibejaan yen taun hareup abdi bakal ditempatkeun di luar kota Di luar kota eta abdi bakal meunang gaji anu leuwih seeur tapi biaya hirup leuwih rendah. Abdi mikir ieu bakal janten kasempetan anu sae kanggo ngabantos kulawargi di bumi. Hiji bulan ti nandatangan kontrak, abdi langsung pindah ti Bandung, abdi di dieu tinggal sorangan. Saminggu kahiji mah abdi masih keneh betah, tapi pas tos sabulan abdi ngarasa sedih lantaran teu tiasa mineng ningal mamah sareng bapa.

Emotion: sad
Aya hiji rerencangan kuring anu tos lila pisan teu papanggih lantaran manehna kuliah di luar negeri. Manehna ngenta tulung hoyong dibaturan jalan-jalan di Bandung kusabab manehna tos lila teu jalan-jalan di dieu, seeur pisan anu robah saprak manehna indit ti Indonesia. Abdi ngajakan manehna ka tempat-tempat anu hits jeung ngajak nyobian dahareun Bandung. Manehna atoh pisan lantaran sono ka sadaya nu aya di Bandung. Pas urang rek balik ka imah, abdi nganterkeun heula manehna ka imahna, lantaran beus geus teu araya. Pas abdi tos dugi ka bumi jol aya nu ngirim duit ka nomer kuring. Abdi reuwas sakaligus bungah,tuluy manehna ngomong eta duit janten hadiah lantaran anggap we kuring tos janten pamandu wisata.

Emotion: surprise
Ieu ngerakeun sabab diolok-olok bisa jadi nyeri pisan jeung ngerakeun. Ieu bisa nyieun hiji jalma ngarasa depresi sarta teu aman. Eta bisa ngarasa kawas aranjeunna keur dikritik sarta dibandingkeun batur, sarta ieu bisa nyieun aranjeunna ngarasa teu nyaman na teu diaku. Batur bisa ngarasa isin diolok-olok sabab teu ngarti naon anu sabenerna lumangsung atawa alatan ngarasa teu bisa membela diri. Ieu tiasa janten pangalaman anu ngerakeun sareng nyeri, sareng eta tiasa mangaruhan kumaha jalma ningali dirina sareng hubunganana sareng batur. Pikeun ngaleungitkeun rasa era sareng tekenan saatos diolok-olok, urang kedah diajar percanten ka diri sorangan sareng ngartos yen anu diomongkeun batur henteu salawasna ngagambarkeun kanyataan atanapi bebeneran.

Emotion: shame
Di lembur abdi mah mun aya nu lahiran teh sok aya kagiatan melekan. Melekan nyaeta kagiatan nungguan imah nu lahiran. Melekan biasana dilakukeun peuting nepi ka isuk, minangka na mah ngajan bisi aya nanaon. Biasana nu melekan teh bapak-bapak warga sakitaran kampung. Kagiatan ieu teh dipercaya jadi bukti silih jaga di antara masyarakat. Melekan ge sok dikoordinir ku ketua RT setempat. Mun melekan, kadang sok nareangan hiburan jiga nyetel wayang, nonton bola mun keur kabeneran mah, jeung maraen catur atawa krambol. Tah kabiasaan ieu teh dilaksanakeun na di kabeh warga, teu diwilah-wilah. Ieu salah sahiji kabudayaan nu alus pisan jang dilestarikeun.

Emotion: happy
Kasedih anu dibalukarkeun ku hirup nyorangan mangrupikeun hal anu lumrah sareng tiasa dirasakeun ku seueur jalma. Nanging, ulah ngantepkeun rasa sedih ieu ngatur kahirupan anjeun. Hirup nyorangan lain hartina anjeun kudu ngarasa sepi atawa teu boga babaturan. Anjeun masih bisa manggihan makna kahirupan dina hubungan jeung jalma sejen, boh eta babaturan, kulawarga, atawa malah pasangan. Salian ti eta, hirup nyalira oge masihan anjeun kabebasan sareng kalenturan anu teu terbatas pikeun ngajalajah minat sareng hobi anjeun, diajar hal-hal anyar, sareng nganyatakeun diri anjeun kalayan bebas. Tong ngantepkeun kasedihan anu anjeun karasa ngahalangan anjeun pikeun ngahontal kasuksésan sareng kabagjaan dina kahirupan anjeun. Terus maju sareng tong hilap milarian dukungan sareng bantosan upami diperyogikeun.

Emotion: sad
Abdi atoh pisan pas apal bade gaduh adi deui, ti baheula abdi hoyong pisan gaduh adi lalaki lantaran supados lanceuk abdi aya batur na. Pas apal kabar pun mamah bakal ngalahirkeun deui abdi janten diajar ngalakukeun sababaraha tugas di bumi nyalira, sapertos nyeseuh acuk nyalira, ngalicin baju nyalira, ngumbah wadah, jeung nyangu. Pokona kumaha carana tong nepi ka nyesahkeun mamah. Abdi oge janten leuwih nurut ka mamah, tong nepi ka mamah ambek, bisi orok na kunanaon. Basa kalulusan SD pun mamah teu dongkap lantaran tos siap-siap bade ngalahirkeun di rumah sakit. Abdi atoh pisan pas ningal orok anu lucu pisan, tapi teu wantun mangku na.

Emotion: happy
Ngarespon anu kaleuleuwihi pas kakeunaan ciduh batur bisa jadi masalah nu ngaganggu interaksi sosial sapopoe. Sanajan rasa geuleuh mangrupakeun reaksi anu wajar, tapi mun kaleuwihan teuing dina ngaresponna bisa nyieun batur ngarasa teu nyaman jeung ngarasa terhina. Hal ieu utamana mun lamun urang ngarespon make tindakan nu agresif atawa ngucapkeun kecap-kecap nu teu sopan jeung teu pantes. Ku sabab kitu, penting jang urang jang paham mun ngarespon geuleuh umumna mibogaan sifat subjektif jeung bisa beda-beda gumantung tiap individu. Urang kudu diajar jang ngahargaan batas jeung toleransi pribadi sewang-sewangan, sarta memperimbangkeun efek tina respon urang ka batur. Lamun hese urang bisa ngalakukeun teknik jang mantuan meredakan perasaan eta.

Emotion: disgusted
Nalika nganjang ka réstoran, tangtos sanés ngan ukur ménu tuangeun anu urang pikahoyong, tapi ogé suasana sareng kabersihan tempat. Upama kaberesihan wc -- nu mémang teu katingali siga ruang makan -- teu dipaliré, kabersihan kamar-kamar nu leuwih pribadi saperti dapur ogé matak jadi tanda tanya. Kanyataanna, nurutkeun hiji survéy panganyarna, kabersihan WC bisa mangaruhan kacenderungan dahar peuting méakkeun leuwih duit di réstoran. Dina survey anu dilakukeun ku Bradley Corp, hiji parusahaan dina aktipitas séktor jamban komérsial, saloba 52 persén Amerika ceuk maranéhna pasti atawa paling dipikaresep méakkeun loba duit dina bisnis jeung jamban well-ngurusan. Nyatana, 64 persén réspondén ngagunakeun kabersihan jamban salaku patokan pikeun milih tempat bisnis mana (kaasup réstoran) anu bakal didatangan.

Emotion: shame
Hormat ka diri sorangan. Cinta sorangan. Rubuh mental anjeun kusabab anjeun ngarasa teu aya hargana. Anjeun teu peryogi pangakuan ti saha waé pikeun ngarasa diri anjeun berharga, Jauhkeun jalma anu sering ngahina anjeun. Upami teu mungkin, ngirangan interaksi sareng jalma-jalma ieu. Tetep ka minimum. Upami dina interaksi minimal éta masih kajantenan, aranjeunna ngan ukur jalma-jalma anu jauh teuing. Syukur, cokot palajaran ti aranjeunna supados henteu janten jalma sapertos aranjeunna. bisa anjeun teh nyewot, Tapi upami anjeun hoyong ngarobih sareng terang naon anu anjeun pikir bakal ngarobih kaayaan anjeun langkung saé, teras lakukeun. Henteu pikeun nyenangkeun aranjeunna, lakukeun ngan ukur pikeun ngajantenkeun anjeun langkung saé ngeunaan diri anjeun.

Emotion: angry
Kuring ambek tanpa alesan, "ambek sorangan", gampang megatkeun hal, naon kahayang kuring keur liwat?
Kuring ngadugikeun dina bagian "ambek ka diri kuring", aya sababna? Naha ambek ka diri sorangan aya hubunganana sareng kalimat awal "ambek tanpa alesan"? Kumaha kaayaan hate (perasaan) jeung pikiran (pikiran/pikiran) nalika keur jeung/gaul jeung jalma sejen? Jeung dina kaayaan ibadah, sanggeus ibadah, anjeun masih ambek tanpa alesan, anjeun masih ambek sorangan atawa henteu? Atawa anjeun ngarasa tenang pisan sanggeus solat atawa moments dzikir? Ogé kumaha anjeun nalika anjeun nyalira? abenerna boh jalma-jalma lian jeung anjeun (deukeut anjeun) atawa henteu, ngan Allah anu salawasna marengan anjeun sarta Allah nu deukeut ka anjeun, enya, Allah salawasna aya pikeun anjeun.

Emotion: angry
Masalah bau awak pasti nyababkeun teu ngarareunah salila kagiatan. Ieu sering mangaruhan kapercayaan diri nalika berinteraksi sareng jalma sanés. Naha urang bau jeung ngaganggu jalma sabudeureun sangkan maranéhna hoream deukeut jeung urang. Survei anu dilakukeun ku Rexona nunjukkeun yén 9 ti 10 jalma milih cicingeun atanapi henteu nunjukkeun yén aya jalma anu bau awak. Hartina, bau awak téh mangrupa masalah anu kudu dicegah sangkan teu ngarareunah batur jeung ngaganggu kana kahirupan sosial. Hal ieu ogé kaalaman ku aktris Olivia Jensen anu boga rasa sénsitip kana bau. Pikeun manéhna, bau awak batur téh 'first impression'. "Masalah bau awak téh kacida ngaganggu, biasana kuring langsung boga persepsi négatif ka jalma éta. Kumaha rapih atawa pikaresepeun batur, lamun manehna boga masalah bau awak, citra na di panon kuring bakal kirang," cenahna.

Emotion: shame
Ngarencanakeun waktos diajar sareng naon anu diajar di SBMPTN, bakal nyegah kacenderungan pikeun mamalesan. Sanaos kitu, anjeun ogé kedah fleksibel ngeunaan jadwal. Upami anjeun henteu tiasa 100% dumasar kana rencana, maka henteu kunanaon ngadamel panyesuaian nah iyeu mangrupakeun salah sahiji cara jang nyiapkeun test SBMPTN. Émut, dina nyiapkeun SBMPTN nu ayeuna disebat UTBK, ngalaksanakeun gaya hirup séhat penting pisan supados mémori anjeun dina prestasi maksimal sareng mood jeung énergi anjeun tetep dijaga. Latihan ogé bakal ngabantosan anjeun ngatur setrés. Nalika diajar, tong hilap nyiapkeun cai di gigireun anjeun. Upami diperlukeun, ogé nempatkeun snacks cageur kawas buah. Istirahat antara diajar, sapertos latihan ringan atanapi jalan-jalan di bumi.

Emotion: happy
Reuwas pisan meunang undian meunangkeun mobil ti salah sahiji brand kopi nu aya di warung. Tapi meunang undianna teh lain dina jero kopina, tapi di hareupeun teras. Mimitina mah teu curiga da siga nu bener nepikeun aya tanda tangan ti polisi. Tuluy weh ngahubungi nanyakeun bener teu. Ceuk nu ngayakeunna mah bener cenah, boro arurang teh percaya weh. Tapi tiap poe didagoan teh euweuh jol wae si hadiah mobil teh. Terus mun ditanyaan ku cara di telepon loba alesan pisan, macet mah, ditahan mah, nu balukarna mah urang kudu ngatransper sajumlah duit. Singhoreng geus saminggu mah karek sadar mun eta teh penipu. Tah matak ulah percaya teuing komo mun undian hadiahna teu jelas mah.

Emotion: surprise
Urang boga panyakit kulit sensitif, jadi mindeng boleksek atawa ka bakar ku panon poe sanajan sakeudeung oge. Hiji waktu urang mariksakeun ka rumah sakit rujukan ti puskesmas anu aya di daerah Cimahi. Urang langsung ka poli kulit tuluy dititah buka baju. Saenggeus dokter ninggali jeung dipariksa sabari ditanyaan iraha karasana, dokter ngomong panyakit kulit urang acan aya obatna, tapi sairing waktu mah bisa cageur sorangan. Tidinya urang reuwas jeung bingung kudu kumaha, tapi untungna dibere saran ti dokterna ngameh panyakit kulit urang teu babari nyebar jeung teu karasa arateul, oge dibere nyaho supaya teu beuki nambahan jeung kudu leukleuk ngubaranna.

Emotion: surprise
Ieu carita kuring. Waktu keur SMP, kuring boga babaturan deukeut. Dimana-mana urang salawasna babarengan. Anjeunna 180 derajat lengkep sabalikna kuring. Abdi mangrupikeun jinis introvert, sepi, teu terang, bahkan panginten sombong. Bari anjeunna extroverted, riang, gaul. Aing teu nyaho kunaon manehna ngajak ngobrol jeung ahirna urang jadi babaturan :) geus nyaho manehna boga kabogoh ti SMP. Pernah ka aing geus boga mantan ti SD :') Tapi, da ari sifat jahiliyah mah, aing nganggap wae. Kuring éta goblog lamun éta ngeunaan cinta atawa hal. Salah sahiji regrets pangbadagna abdi ieu: Abdi teu bisa nyegah sobat ti dating salajengna (kana hubungan teu damang). nu ahirna mah sobat kuring asup ka lingkungan narkoba, nu yieun si eta asup penjara nepi kayeuna

Emotion: sad
Salaku mahasiswa anu dekeut jeung dosen, abdi mineng pisan dipentaan tulung ku dosen. Mulai ti nyiapkeun baha ajar, nepikeun ka ngerjakeun proyek dosen. Abdi atoh-atoh wae lantaran abdi janten tiasa diajar leuwih ti mahasiswa nu sanes, manehna oge sok masihan hadiah jeung nraktir dahareun. Abdi oge mineng meunang nilai alus lantaran geus paham pisan materi anu diajar ku dosen eta pedah mineng ngobrol jeung diskusi. Hiji poe dosen ieu masihan hiji tugas anu lumayan hese jeung seeur pisan, manehna nyarios yen ieu proyek teh mangrupakeun proyek sareng universitas di Jepang. Pas proyekna geus rengse, dosen menta nomer rekening kuring, manehna masihan artos kanggo hadiah lantaran kuring tos ngabantosan manehna.

Emotion: surprise
Urang inisiatif daftar deui LPDP di taun hareupna nyaeta taun 2020. Tapi teu diayakeun sabab keur aya pandemi. Jadi LPDP muka deui teh di taun 2021. Sabab nilai toefl urang geus kadaluarsa, jadina urang kudu tes deui. Urang tes hasilna teu jauh beda jeung tes anu kahiji. Kawas biasa urang ngalengkepan administrasi jang jadi syaratna, tapi aya kabijakan anu anyar nu beda jeung taun saacanna, nyaeta kudu aya kartu prasejahtera. Kolot urang ge boga sabenerna mah, tapi aya masalah sabab ngaran dina kartu jeung ngaran anjeunna teh beda. Kusabab eta jadina di tahap administrasi urang dinyatakeun teu lulus ku pihak LPDP.

Emotion: sad
Kasalahan paling gede nu dilakukeun ku hampir sabagean besar jalma nyaeta sieun nyoba hal anyar, atawa sieun ngamimitian hal anyar. Rata-rata ngan sabagean jalma nu wani ngambil resiko bari pertaruhkeun naon nu dipibogana. Misal, mun urang sieun ngamulai muka usaha, pasti nepi ka iraha wae ge urang moal aya kamajuan dina segi ekonomi, komo mun nepi ka sieun pertaruhkeun aset nu dipiboga. Tah hal ieu teh ngahambat pisan kana pengembangan kamajuan diri urang sorangan jeung oge karir urang. Ku kituna, penting pisan urang evaluasi diri sorangan bahwa lobana kagagalan nu dialami dina hirup teh tina sikap urang nu teu wani ngamulai sesuatu. Tidinya, urang bisa nyimpulkeun bahwa kagagalan teh sabenerna pilihan nu bisa diperbaiki ku cara ngadukeun kawani.

Emotion: sad
Margaretha ogé ngajelaskeun yén anu nyababkeun karusuhan kleptomania ieu disababkeun ku obsesi atanapi kahayang anu terus-terusan pikeun gaduh barang batur. Alesan jalma bisa boga kahayang pikeun sorangan hal batur biasana patali jeung kaayaan stres atawa kaayaan anu memicu munculna kabiasaan maling.

Margaretha nuluykeun, kaayaan stres anu memicu munculna kabiasaan maling umumna disababkeun ku sababaraha faktor. Kahiji, faktor biologis saperti jalma anu rawan stress sabab awakna kakurangan neurotransmitter, hormon serotonin, jeung zat séjén anu masih dina tahap panalungtikan.

Kadua, faktor psikologis sabab jalma anu karusuhan kleptomania biasana ngagaduhan gangguan psikologis atanapi komorbiditas sanés, sapertos gangguan kapribadian, penyalahgunaan zat, sapertos alkohol sareng zat adiktif sanés, sareng gangguan mood, sapertos déprési atanapi bipolar.

"Ieu tiasa janten sabab, tapi ieu ogé tiasa janten dampak. Jalma-jalma ieu kusabab gagal ngeureunkeun kabiasaan maok, aranjeunna tiasa janten setrés sareng depresi. Tapi, di sisi anu sanés, upami aranjeunna henteu maok aranjeunna tiasa setrés sareng depresi sabab paksaan pisan obsesip sareng paksaan anu kuat pisan, ”saur Margaretha.

Emotion: shame
Pangalaman meunang lotre anu kuring alami nyaéta nalika kuring milu lotre anu diayakeun ku toko ritel anu terkenal di kota kuring. Kuring ngeusian formulir undian anu disayogikeun sareng dikirim ka toko anu dimaksud. Sababaraha minggu ti harita, kuring meunang telepon ti toko yen kuring dipilih salaku juara undian. Abdi bagja pisan sareng reuwas nalika nguping wartos ieu. Kuring tuluy diondang pikeun ngahadiran acara mere hadiah di toko. Nalika kuring dugi ka dinya, kuring disambut ku toko sareng dipasihan tuangeun sareng inuman. Aranjeunna oge masihan kuring kado anu tiasa dipilih, nyaeta tipi anyar. Abdi nganuhunkeun pisan sareng bagja pisan tiasa nampi hadiah ieu.


Emotion: happy
Rasa diabaikeun atawa teu dipadulikeun ku batur nu sabudureun bisa nyieun urang jadi babari ngambek. Tapi da emang jelema mah pada dasarna emang makhluk sosial nu boga harepan jang neangan kapuasan ti hubungan sosial. Pas kabutuhanna teu tinekanan, hal ieu bisa nimbulkeun emosi negatif. Salah sahijina ngambek. Siga urang sok ngambek di kostan, ngambekna sabenerna ngarepkeun babaturan mantuan mereskeun kostan. Tapi ku sabab teu bisa ngungkapkeun kahayang eta, teu jarang urang ngalampiaskeun ku aambekan euweuh sababna. Nepi mun ngabereskeun atawa ngarapihkeun tempat sare oge bari ngagebug-gebur kasurna. Padahal mah teu kudu aambekan, da teu kabeh jelema ngarti naon nu ku urang rasakeun. Urangna nu kudu langsung ngomong sorangan.

Emotion: angry
Dina ajaran Islam, budak lalaki wajib kedah disunat. Bulan ieu Insya Allah dulur abdi bakal disunat. Butuh waktos anu lumayan lami kanggo ngabujuk manehna supados hoyong disunat. Akhirna manehna hoyong disunat saatos diolo bakal dipangmeulikeun hape. Pas angkat ka rumah sakit manehna embung kaluar ti mobil. Manehna jol ngarasa teu yakin hoyong disunat nepikeun ceurik. Tapi untungna aya rerencanganna anu ngayakinkeun manehna yen disunat mah moal nyeri, komo engke bakal dipasihan seeur hadiah ku tatanggi jeung kulawargi. Pas ningal aya batur anu tos disunat, manehna hampir ceurik. Manehna hoyong balik deui tapi era ningal aya budak leutik anu wani disunat. 

Emotion: fear
Salaku manusa anu beradab, kuring bakal ningali heula kaayaan di sabudeureun upami di tempat anu sepi (di ruang tunggu anu sepi) teras kuring bakal angkat normal (teu paduli aya sora atanapi henteu) Kadua upami aya anu caket. kuring (ngan hiji jalma di gigireun kuring) sareng tiasa angkat ka tempat anu kuring resep angkat ka tempat anu langkung sepi sareng ngantepkeun kentut kuring kaluar aya KETIGA upami éta di tempat anu sempit sareng urang henteu tiasa angkat ti tempat éta (dina beus) Kuring bakal ngantep éta kaluar tapi ngaleutikan sora (jadi euweuh fistfights lumangsung). Leres, kentut mangrupikeun hal anu alami sareng teu tiasa dicegah. Tapi urang salaku manusa anu boga hak asasi manusa leuwih hade ngahargaan HAM batur anu oge teu hayang ngambeu kentut urang.

Emotion: shame
Salila abdi numpak kareta, ieu janten kahiji kalina abdi meunang pangalaman anu kirang sae. Abdi mikir yen kareta mah mangrupakeun transportasi anu aman tibatan beus atawa angkot, tapi nyatana abdi ngarasa sieun. Pas nuju angkat ka Purwakarta peuting-peuting abdi sareng panumpang anu sanes dititah cicing dina kolong korsi jeung ngamankeun barang-barang lantaran di gerbong sabeulah aya preman anu mawa senjata. Abdi sieun pisan lantaran kondisina ieu kareta karek pisan maju, janten bakal hese ngaluarkeun eta preman lantaran stasion anu pang dekeutna masih keneh sababaraha ratus kilometer deui. Abdi sareng panumpang anu sanes ngadua sasarengan supados teu aya nu cilaka di dieu.

Emotion: fear
Ti baheula keneh, sateuacan nikah lamun ditaros hoyong nikah siga kumaha. Abdi gaduh kahoyong bade nikah anu biasa-biasa wae. Hoyongna mah ngang ngondang sakedik jalmi supados leuwih khusyu. Alhamdulillah taun ieu abdi ditepangkeun sareng jodoh anu boga kahoyong anu sami, kulawargina oge teu masalah lamun urang nikah ku cara anu sederhana. Abdi nikah di hiji tempat anu aya taman luas jeung hiji gedung anu teu pati gede. Poe ieu cuacana ngadukung pisan, teu pati panas jeung teu pati tiris, sadayana lancar teu aya masalah. Abdi oge tiasa ngobrol sareng para semah anu datang lantaran jalmi anu diondangna teu seeur teuing. 

Emotion: happy
Unggal poe, lamun aya tukang tahu anu ngaliwat di hareupeun imah, pasti mamah meser, Tahu mangrupakeun dahareun anu gampang pisan diolahna jeung hargana mirah, tapi lamun hayang awet kedah diteundeun dina kulkas, Hiji poe, basa abdi nuju ngagoreng tahu kanggo dicocol ku sambel, abdi poho nyimpen deui tahuna dina kulkas, isukna abdi teu sadar yen abdi teu acan nyimpen deui tahuna ka kulkas, janten pas diambuan tahuna geus leeur jeung biye, warnana oge geus rada bereum eta tandana geus buruk, di luhurna oge geus bulukan. Pokona mah bauna oge geus buruk, kapaksa tahuna kedah langsung dipiceun, padahal tahuna loba keneh. 

Emotion: disgusted