gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Mama Risa sering ka pasar. Anjeunna tiasa angkat ka pasar tilu dugi ka opat kali saminggu. Anjeunna sering ka pasar kusabab anjeunna gaduh usaha anu ngabutuhkeun anjeunna nyeepkeun seueur kabutuhan pikeun usahana. Tapi unggal ka pasar Mama Risa pasti ngajauhan hiji tempat di pasar. Tempatna di pojok tukang pasar. Ieu tempat para padagang miceun barang daganganana. Mamah Risa ngajauhan ieu tempat sabab sok ngarasa jijik lamun nempo kadaharan anu ruksak. Anjeunna karasaeun goreng sareng seueul nalika ningali tuangeun busuk. Sadinten malah teu tiasa tuang sabab emut kana tuangeun busuk anu katingali di pasar. Kusaba eta Mama Risa salalu ngahindar ngaliwatan ieu tempat.

Emotion: disgusted
Lamun urang ningali utah, urang bakal ngarasa jijik jeung ngarasa kawas hayang utah ogé. Lamun urang ngarasa jijik ku hiji hal sarta ngajadikeun urang ngarasa kawas hayang utah, meureun rasa seueulna the  disababkeun ku sabab awak urang boga sinyal unik nu mere tanda yen hal eta teh bahaya. Otak manusa kacida kuatna, nepi ka nalika narima gambaran ngeunaan hiji hal anu bisa jadi racun, kawas dahareun basi, jeung hal jijik lainna, otak bagian handap urang ngirimkeun sinyal ka awak pikeun ngordinasikeun kalakuan hayang utah. Utah mangrupikeun refleks pelindung awak nalika ningali atanapi nelen racun. Sajaba ti éta, utah ogé bisa ngurangan tekanan alatan halangan atawa pembesaran organ anu ngabalukarkeun tekanan dina saluran pencernaan.

Emotion: disgusted
Tong sieun janten saksi kacilakaan. Justru ieu teh kawajiban urang salaku manusa pikeun ngabantos manusa sejen salah sahiji carana janten saksi kacilakaan. Seueur kacilakaan nu penyelasaianna teu adil komo deui upami kacilkaanna ngalibatkeun pejabat-pejabat. Pejabat-pejabat teh tos pasti embung disalahkeun sanajan manehna nu bener-bener ngalakukeun kasalahan. Ku kituna urang kudu ngabantos jalma nu kacilakaan khususna jalma nu teu menang kaadilan. Urang kudu negakkeun nu ngaranna kabeneran ulah nika keun kusabab boga jabatan batur janten ninggalkeun tanggung jawab, dina konteks ieu pajabat nu janten penyebab kacilakaan. Seueur jalmi nu bakal ngabelaan tur ngadukung urang upami urang bener-bener ngabela nu saleresna bener.

Emotion: fear
Zaman ayeuna mah sok aya undian online anu sok liwat dina iklan. Kade tong nepi ka tergiur kunu kitu sabab sabagian besar na teh hoax. Sok aya model undian na teh hadiahna mobil, motor jeung sagala rupa. Mun hoyong kupon undian na aya nu kudu meuli, aya nu kudu ngeusian data diri lengkap. Pokokna mah kade, zaman ayeuna mah hoax dimana-mana. Kudu pinter-pinter urang neangan informasina. Ku kituna, yuk biasakeun budaya baca informasi nu bener jeung kudu ngenal nu disebut hoax. Urang kudu jadi pengguna sosial media nu pinter jeung cermat. Ulah babari kagiur ku iming-iming hadiah. Hayu urang babarengan berantas hoax!

Emotion: happy
Jigana ampir kabéh geus ngalaman bullying. Ngan sakapeung aya urang anu teu sadar. Aya anu nganggap ieu kakuatan anu luhung anu urang teu tiasa ngalawan sareng tetep nyobian nampi, aya anu teu malire dugi ka tukang bully eureun kusabab capé, aya anu henteu sanggup dibully terus-terusan ngalakukeun hal-hal. anu teu disangka-sangka. Dina pamanggih kuring, bangkit tina bullying nyaéta pikeun mikawanoh poténsi sorangan sareng nunjukkeun yén urang henteu pantes dipandang rendah. Urang tiasa ngalakukeun naon anu urang resep tanpa beban atanapi paksaan. Sarta ulah hilap salawasna masrahkeun sagala urusan urang ka nu nyiptakeun.Tapi saméméh urang némbongkeun yén urang pantes dianggap, utamana premanisme, urang kudu nyingkahan bully saloba mungkin. Sabab kumaha bae kaayaan urang, nu ngabully tetep ngarasa leuwih punjul ti urang. Sareng naon anu urang laksanakeun anjeunna paling dipikaresep leres-leres henteu resep.

Emotion: fear
Aya sababaraha cara nu bisa dilakukeun jang ningkatkeun kasalametan jeung ngurangan resiko cedera atawa karuksakan pas kajadian bencana alam. Hal mimiti nu kudu dilakukeun nyaeta tetep tenang ulah jeung mikir jernih. Hindari ngalakukeun tindakan impulsif jeung berusaha mertahankeun kasabarah dina situasi nu sulit kawas kieu. Nu kadua prioritaskeun kasalametan pribadi jeung kulawarga heula. Teangan tempat nu aman jang berlindung, hindari wilayah nu rawan bahaya, jeung ulah balik heula ka imah atawa tempat sejen nu kakeunaan dampak bencana. Nu terakhir urang kudu milu kana arahan pihak berwenang, siga petugas pemadam kebakaran, polisi, atawa dinas penanggulangan bencana, lantaran maranehna mibogaan pangaweruh jeung pangalaman nu leuwih alus dina nyanghareupan situasi darurat kawas kieu.

Emotion: fear
Urang gawe di salah sahiji Wedding Organizer anu aya di Cimahi. Unggal poe libur Sabtu atawa MInggu geus biasa ka tempat kawinan, tapi tujuanna gawe lain kusabab kenal tuluy di ondang. Tiap geus sholat subuh urang geus siap-siap indit ka gedung atawa ka imah klien nu kawinan. Baju oge kumaha kasapukan, sabab aya tilu baju Wedding Organizer. Aya baju batik, baju bodas bari make dasi, jeung baju crew WO anu bentukna PDL. Lamun di gedung sok wareg dahar, sabab loba pisan menuna jeung rupa-rupa. Tapi karasa oge leuwih cape tibatan lamun kawinan di imah mah. Tapi sanajan kitu, urang tetep bungah sabab bisa ninggali momen-momen kawinan batur. Lamun batur bungah urang oge ngarasa bungah.

Emotion: happy
Cara kuring prakna ngalengitkeun rasa bersalah atau geus ngalakukeun salah nyaéta narima. Narima kemungkinan anu bakal kajadian. Upami abdi lepat, abdi nampi. Lamun teu salah tapi ngarasa kaliru, kuring nyoba ngayakinkeun diri yen eta teu lepat kuring. Kuring kudu ngaktipkeun logika kuring tinimbang rasa kasalahan ieu datang. konci téh cinta diri. Upami anjeun bogoh ka diri anjeun, teras nampi akibat tina naon anu anjeun lakukeun. Upami anjeun bogoh ka diri anjeun, maka anjeun bakal terang yén henteu sadayana kajadian kusabab anjeun sareng masalah henteu dipuseurkeun ka anjeun. Upami anjeun masih nganggap ieu sapertos kalepatan kuring, teras hapunten ka diri anjeun sareng langsung hapunten.

Emotion: fear
Sok geuleuh jeung jiji pisan mun ningali toilet umum teh, sabab biasana sok jarorok pisan. Geus beres make teh sok tara dibanjur deui, jadi we bau pisan jeung teu bisa dileungitkeun bauna. Tehel jeung tembok na ge jadi kalotor jeung barau. Komo mun di toilet umum nu sering pisan dipake jalma loba mah, nya barau, nya barecek, nya caina teu ngocor deuihan. Mantak, dari pada ka toilet umum, mending ka toilet alfamart we nu geus kajamin kaberesihan nana. Dari pada seueul bau jeung jorok bisi aya panyakit nu napel, mending ge neangan alfamart we supaya leuwih beresih jeung caraang tempatna.

Emotion: disgusted
Kuring paling teu resep ka dahareun anu beunang kokotor pedah ku tempatna teu beresih tur bener. Jaman ayeuna mah geus loba tempat makan anu di luar rohangan bari teu ditutupan nanaon. Padahal kan lamun kitu bakal ngajadikeun eta dahareun teh kakeunaan ku rupa-rupa kokotor. Bisa tina haseup mobil jeung motor, bisa oge tian laleur nu entep ka eta dahareun. Tina kokotor eta teh kan bakal ngadatangkeun rupi-rupi panyakit. Kuduna lamun rek ngabangun rumah makan teh ulah aya tempat nu di luar rohanganna. Teras korsi anu aya di jero rohangan oge kedah diayakeun lilin seungit jang ngusir laleur. Soalna laleur mah bisa bertelor dimana wae, ulah sampe eta telorna teh kadahar ku urang.  

Emotion: disgusted
Saur abdi mah, meser barang ngangge acis pribadi teh jadi hiji kabanggan pisan. Nabung kangge meser barang nu dipikahoyong teh bisa jadi bukti bahwa urang teh geus bisa diajar mandiri, teu nyusahkeun kolot deui. Komo mun kolotna anu usahana saaya-aya jeung panghasilanna sacukupeun, pan janten nabahan beban pami teu diajar mandiri mah. Ku kituna, urang kudu diajar mandiri ku nyukupan sagala kaperluan make hasil sorangan. Insyaallah berkah jeung urang, komo mun nepi ka bisa mere ka nu jadi kolot mah. Salian eta, barang nang meser nyalira mah pasti sensasina beda, aya rasa bungah nu teu bisa kagambarkeun ku kata-kata, sabab urang sorangan nu apal perjuangannana.

Emotion: happy
Ngahina fisik batur bari seuri seurian sering dilakukeun tur dianggap remeh. Kanyataanna, body shaming bisa ngabalukarkeun gambar diri negatip di panon batur. Korban ejekan bakal ngarasa dirina cacad jeung sia. Hasilna, aranjeunna tiasa ngalaman setres anu nyababkeun depresi. Upami ieu pasualan, saha anu kedah tanggung jawab? Anu leuwih parahna, korban body shaming bakal condong ngalakukeun sagala rupa cara sangkan bisa ditarima ku lingkunganana sarta henteu jadi "olok-olok". Depresi anu dialaman ku korban body shaming lain ngan ukur rasa sedih. Maranehna bakal boga dampak ti dua sisi, nya eta fisik jeung psikologis. Dmapak ieu teh bisa parah pisan komo keur kahareup na. Lamun urang aya di kondisi kawas kitu urang kudu wani ngalawan jeung bales carekan, urang berhak ngalakukeun eta. Eweuh salah sahiji manusa anu bisa di hina, kusabab Allah geus ciptakeun urang sampurna.

Emotion: angry
Urang teh kudu eren percanten kana carita-carita nu diturunkeun turun temurun khususna carita nu nyieun pikasieunen. Carita nu nyieun pikasieunen teh tiasa ngaganggu psikologis sareng ngagentos pola pikir urang. Psikologis urang tiasa kaganggu kusabab janten sieunan komo keur peuting atanapi aya keur aya di tempat nu angker. Pola pikir urang janten kagentos nu asalna berpikiran logis janten berpikiran saayana, gancang nyimpulkeun hiji perkawis. Contona upami aya sora dina para ulah langsung mikir eta teh jurig kusabab tiasa wae eta teh careuh atanapi beurit. Ku kituna hayu urang stop percanten percaya kana nu kararitu, urang mulai biasakeun berpikir logis ti ayeuna.

Emotion: fear
Tos tilu taun rerencangan kuring nikah, tapi nepi ayeuna anjeunna teu acan dipasihan murangkalih, abdi salaku rerencangan mah ngan tiasa ngadu'akeun sangkan manehna tiasa dipasihan murangkalih dina waktos anu pas. Tapi manehna tos hoyong pisan gaduh murangkalih. Sadaya usaha tos dilakukeun mulai ti promil make sababaraha ubar, diurut, jeung terapi tapi angger we teu acan aya hasil. Aranjeunna tos sababaraha kali bulak balik ka dokter kanggo diparios. Akhirna taun ieu aranjeunna mutuskeun kanggo miluan program orok tabung. Manehna teu ngarep seeur tapi ngalakukeun anu pang sae na. Teu lila manehna masihan kabar yen program orok tabung eta teh berhasil, manehna tiasa hamil.

Emotion: surprise
Fahmi mangrupikeun pamuda anu gaduh sumanget tina usaha pikeun ngahontal hasil anu langkung sae unggal dintenna. Anjeunna gaduh rupi-rupi ide cemerlang anu bakal laksanakeun dina kahirupan sapopoe. Hiji mangsa, walikota ngayakeun seleksi pikeun manggihan pamuda inspiratif di kota. Fahmi, nu ngarasa loba potensi jeung miharep bisa mere kontribusi ka masarakat, antusias ilubiung dina seleksi ieu. Sanggeus ngaliwatan tahapan seleksi anu ketat, ahirna Fahmi kapilih jadi salasahiji pamuda inspiratif anu baris meunang pangajen ti walikota. Anjeunna bagja pisan sareng bangga ku kasuksesan anu dihontal. Dina acara pangajen, Fahmi dibéré kasempetan pikeun biantara di hareupeun balarea. Anjeunna ngahaturkeun nuhun ka sadayana anu parantos ngadukung anjeunna dugi ka ayeuna. Walikota oge mere ganjaran ka Fahmi kalayan mere plakat jeung duit pembinaan.

Emotion: happy
Ambek-ambekan mangrupa wujud karep pikeun manusa. Asih teu salawasna kudu ku ngucapkeun kecap manis, gently stroking sarta nangkeup haneut. Kaasih henteu salawasna kedah diwujudkeun dina bentuk "lembut".Ambek-ambekan mangrupa salah sahiji tina rupa-rupa bentuk kaasih. Naha ambek? Tangtu moal aya haseup tanpa seuneu, moal aya amarah tanpa sabab. Ungkapan ambek biasana timbul kusabab "metode anu saé" henteu jalan, janten anjeun kedah langkung teguh. Misalna lamun kolot ngageroan budakna. Tangtu kolotna nyaah ka budakna sabab nyaah ka budakna. Aranjeunna henteu hoyong budakna murag tina rél anu diajarkeun ku kolotna. Utamana lamun kalakuan budakna ngajleng.Bayangkeun, upama kolot budak ngidinan budakna bandel, upamana bolos sakola, kurang ajar ka babaturan di sakola, atawa leuwih goreng deui ngahina guru. Kolot kadang ngarelakeun dirrin a di benci teu di pikaresep ku budak na tuluy ngajieun budak na sieun sangkan budak na  bisa jadi jalema anu hade.

Emotion: fear
Saberes kuliah ti taun 2019 nepikeun ka ayeuna 2022 urang ngarasa gagal, sabab geus lulus kuliah teh can jadi nanaon, dibanding jeung babaturan nu sejenna aya nu geus punjul dina karierna, akademikna, atawa geus karawin. Sedengkeun urang dina segi karier, akademik, jeung kawin ge acan. Ngarasa kahirupan urang stuck jeung teu berkembang. Nepikeun ka tiap peuting sok overthinking mikiran kahareupna kudu kumaha. Urang ngarasa miceun waktu nu berharga, keur mah masih ngora masih keneh produktif masih gede tanaga tapi ku urang teu dimaksimalkeun. Pernah oge hiji peuting urang ceurik sabab ngarasa gagal dina kahirupan, ninggali batur geus jadi jelema, sedengkeun urang ninggali diri sorangan asa pikarunyaeun.

Emotion: sad
Abdi ayeuna jadi guru privat, abdi gaduh hiji murid, namina Dila. Ampir dua taun Dila teu sakola di sakola, tapi les privat di imahna atawa home schooling. Ceuk indungna, baheula teh Dila budakna bageur jeung resep nyaritakeun loba hal. Dila ogé budak anu ramah tur bageur ka saréréa. Tapi waktu harita Dila ngalaman dibully ku babaturanana di sakola. Ampir unggal poe Dila sok dibully ku babaturanana, Dila pernah jadi budak tugas babaturanana, malah Dila pernah dikonci di gudang sakola sapeupeuting. Ahirna kolotna Dila mutuskeun Dila sina sakola di imah wae. Éta oge nu ngajadikeun Dila ayeuna jadi budak moyok, hese seuri, sarta geus jarang ngobrol deui siga baheula.

Emotion: fear
di nagara loba jalma nurut kana hukum sabab sieun hukuman. Tapi, anu pangsaéna nyaéta jalma anu taat kana hukum sanés kusabab sieun tapi kusabab cinta ka ibu pertiwi, cinta ka Gusti, sareng cinta ka batur. Ayeuna, bayangkeun upami teu aya tindakan atanapi hukuman pikeun jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan, kumaha dunya ieu? Kacau! Sumuhun, leres, kacau. Sabalikna, jalma nu nyaah ka Allah jeung nyaah ka sasama, sanajan teu sampurna, teu resep ngalakukeun nu jahat.
Ilustrasi séjén, indung migawé kahadéan ka budakna. Anjeunna ngalakukeun ieu sanés kusabab sieun ka jalma anu lemah tapi kusabab kanyaah ka aranjeunna. Sabalikna, upama ieu budak ngarasa kanyaah indungna, tangtu bakal nyaah ka indungna, leuwih ti batan sieun, kahéman, atawa hormat.

Emotion: fear
Ulang tahun nyaeta salah sahiji momen anu paling di tunggu tunggu jeung paling membahagiakan dina hirup manusa. Ulah tahun teh di anggap sabage acara yen urang ngucapkeun syukur ka gusti Allah kusabab urang masih keneh di bere umur jadi bisa nipungan tanggal lahir unggal taun. Ku matak kitu momen ulang tahun teh momen spesial jadi biasa di rayakeun. Bentuk ngarayakeun na oge beda beda tiap jelema. Lamun urang leuwih resep ulang tahun teu di rayakeun tapi di jadikeun renungan yen umur urang geus ngurangan deui jadi kudu jadi jelema anu leuwih hade kahareupna. Tapi ku kitu na alhamdulilah unggal taun sok aya wae babaturan anu mere surprise, sababaraha taun katukang komo babaturan mere surprise peuting peuting eta mah bener bener urang reuwas teu sangka bakal di bere kejutan. 

Emotion: surprise
Phobia teh tangtos ngaganggu kagiatan urang sapopoe. Upami ningali perkawis nu nyieun phobia urang kumat ieu janten ngarepotkeun sareng ngaganggu pisan. Pikeun ngaringankeun efek phobia urang tiasa ngalakukeun teknik relaksasi supados rasa hariwang tur kasieun urang reureuh. Atanapi tiasa oge barobat ka dokter. Upami barobat ka dokter biasana nganggo ubar-ubaran atanapi metode psikoterapi. Metode psikoterapi tiasa mangrupa terapi eksposur pikeun ngubah persepsi atanapi sudut pandang urang ka hiji perkawis sareng cognitive behavioral therapy (CBT) nu ngagabungkeun terapi eksposur sareng terapi nu sejen. Salian metode psikoterapi eta, phobia oge tiasa diubaran liwat ubar-ubaran nu diharepkeun tiasa ngurangan efek atanapi gejala ti phobiana.

Emotion: fear
Cara katujuh pikeun nyegah kadaharan gancang busuk nyaéta nyimpen kadaharan kaléng kalayan bener. Urang kedah terang kumaha nyimpen kadaharan kaléng anu leres supados henteu gancang busuk. Sanajan dahareun kaléng boga umur simpen panjang, tapi lamun dina suhu diluhur 37,7 darajat Celsius bisa ngabalukarkeun kadaharan kaléng busuk. Nyimpen kadaharan kaléng dina tempat anu garing sareng rindang. Ulah nyimpen lila teuing di tempat nu kakeunaan sinar panonpoé langsung atawa boga suhu leuwih haneut ti 24 derajat celcius.  Sabab ku cara kitu, kadaharan bisa leungit gizi, rasa jeung warna aslina. Kadaharan kaléng ogé kedah asak kana suhu sareng waktos masak anu disarankeun. Ieu pikeun mastikeun yén baktéri pembusuk jeung baktéri patogén nu bisa tumuwuh di jero kaléng bener-bener leungit.


Emotion: disgusted
Jalur asup kuliah teh beda-beda, aya SNMPTKIN, UMPTKIN, SNMPTN, SBMPTN, jeung jalur mandiri. Tah sok aya we nu ngabanding-bandingkeun teh. Paribasa mun asupna lewat jalur SNMPTN mah cingcirining jalma beruntung, mun asupna lewat SBMPTN teh cingcirining jalma pinter da bisa lolos teh, mun jalur mandiri dicirikeun anak nu loba duit, mun SNMPTKIN jeung UMPTKIN dicirikeun jang jalma anu islami pisan. Tah eta teh henteu tepat pisan, sabab kabeh jalma nu daftar teh da sarua berjuang sarua berkorban, ngan meureunan bedana dina milik rezeki. Meureun lain rezekina di A, tapi ayana di B. Teu kudu disaruakeun jalmi mah, da angger pami lebet kuliah mah tujuanna sami, hoyong neang elmu. Kade ah baraya, persfektif kieu tah nu kedah dipasihan pamahaman teh.

Emotion: happy
Dinten ieu mangrupakeun jadwalna abdi kedah dicabut huntu anu pang tukangna. Awalna mah pas abdi nuju diberesihan karang huntu, dokterna masihan apal yen abdi kedah geura nyabut hiji huntu anu pang tukangna lantaran tos bade nabrak huntu anu sanesna. Abdi langsung jangjian sareng dokterna kanggo jadwal nyabut huntu. Pas abdi bade angkat ka klinik, abdi asalna moal janten ka klinik lantaran teu siap bisi nyeri jeung teu tiasa emam bebas. Abdi oge tataros ka sababaraha rerencangan anu tos pernah dicabut huntu, cenahmah sanajan tos dibius oge tetep karasa pas dicabut. Tapi anu abdi rasakeun mah malahan leuwih nyeri pas disuntik biusna.  

Emotion: fear
Caritana neuteup ti kajauhan "ahh kenal si ieu" pas deukeut ka si PD manehna nepak taktak bari ngagorowok *wooyyy* pas eta jelema teh neuteup beungeutna reuwas... ternyata salah jelema!

Rejeki ieu carita babaturan kuring tapi kuring aya hahahahaha.

Abdi sareng rerencangan nuju ka mall, ti tebih rerencangan abdi nyarios anjeunna parantos terang jalma ieu, janten kuring nuturkeun babaturan kuring sareng sumping ka éta jalma. sanggeus diketok taktak na *woyyy* ternyata salah jelema.

sobat kuring cicingeun, éta jalma ogé cicingeun, kuring henteu ngan ukur seuri ka éta jalma sabab kuring nganggap anjeunna sobat sajati. Teu kungsi lila babaturan kuring ngomong "punten, salah jalma" tuluy kabur ninggalkeun kuring nu ngan cicing-cicing lantaran reuwaseun. jalma neuteup kuring cicingeun sarta kuring ogé neuteup ka anjeunna sangkan urang nempo manehna cicingeun. ahirna kuring ngomong "punten, hampura, sobat kuring gélo.

Emotion: shame
Kuring teh mangrupikeun jalma anu resep tuang, tina lada, asin, amis, haseum, sadayana anu kuring resep. Sareng kuring resep pisan kana tuangeun anu digoréng, sapertos gorengan, endog goreng, hayam goreng, sareng sajabana. Tapi aya hiji hal anu bisa nyieun kuring teu mood nalika dahar, nyaéta lamun dahareunna kotor. Harita kuring ngagaleuh gorengan, pas didahar mah rasana enak, teu aya anu aneh, tapi saprak geus beak dua gorengan, aya anu aneh dina gorengan nu keur di dahar teh. Kuring manggihan yén Bala Bala nu keur di dahar teh aya buukan, Panjang. Pas kuring nempo éta, kuring langsung hayang utah sabab jiji ningali buuk anu didahar, komo geus asup kana mulut kuring. Kuring geuwat kukumur mulut kuring pikeun ngabersihan mulut kuring, bari ngalungkeun jauh eta bala-bala nu aya buukan the sarta masihan sesa gorenganna ka adi kuring.

Emotion: disgusted
Salah sahiji hal nu dipikasieun ku loba jalma nyaeta getih. Biasana seueur jalma nu sieun mun nigali getih teh, malahan mah aya nu nepi ka phobia getih. Mun ningali getih teh sok ngageter, seueul, lieur, jeung sajabana. Mun ningali getih teh hawa langsung teu ngeunaheun, rarasaan asa teu paruguh, lieur nepi ka hayang pingsan. Padahal meureunan kan ieu ngan geutih hungkul, tapi emang teu bisa dianggap sapele ka jalma nu sieuneun mah, komo mun nepi ka trauma mah. Mun aya getih teh sok langsung hayang ngahindar wae. Phobia getih teh bisa disebabkeun sababaraha faktor, diantarana nyaeta kondisi mental, traumatis masa kecil, malahan aya oge nu disebabkeun ku katurunan.

Emotion: fear
Keur sakolaan SD urang mindeng dititipan indung duit leuwih jang ditabung, biasana Rp 500 jang jajan urang, sedengkeun jang nabung Rp 1.000. Tapi duitna teh sok ku urang kurangan jadi nu nepi ka guru jang ditabung teh ngan satengahna. Ku urang sok dibeulikeun kana mainan atawa sok dibeulikeun kana kaleci. Nepikeun pas pembagian tabungan, indung urang heran naha total tabunganna saeutik. Tidinya urang dicarekan jeung ngarasa urang anu salah, sabab teu amanah nabungkeun duit nu kolot. Urang teu ukur cicing, tapi urang aya niat ngagantian ku cara urang ngajualan buku gambar pas kelas 1 SD keneh. Hasil duitna ku urang bayarkeun ka indung.

Emotion: sad
Lamun saurang nuju hamil, biasana hirungna sok leuwih sensitip kana bau. Komo lamun ngambeu bau hanyir. Hal ieu anu nuju dirasakeun ku rerencangan kuring. Basa abdi datang ka imahna, abdi kabeneran nuju mawa pempek, da sugan teh manehna bakal resep. Tapi pas abdi nyuguhkeun jeung ngagorengkeun empek-empek, manehna langsung utah lantaran teu kiat kana bau hanyir pempek kulit anu bauna lumayan kuat. Padahal biasana sateuacan hamil mah manehna resep pisan kana pempek jeung ceuk kuring mah da bauna teu pati kaambeu. Teu lila manehna langsung ngahurungkeun panyaring udara supados bau hanyirna leungit. Padahal aslina manehna hayang pisan ngadahar pempek, tapi teu kiat pisan kana bauna. 

Emotion: disgusted
Taun ieu janten taun paling beurat kanggo abdi jeung kulawargi lantaran abdi kedah di-PHK ti tempag abdi gawe ayeuna. Hiji poe basa nuju di kantor, abdi jol digeroan dipiwarang datang ka ruangan HR. Abdi deg-degan pisan lantaran lamun digeroan teh biasana aya dua kamungkinan. Aya kamungkinan abdi bakal naek jabatan atanapi di-PHK. Abdi ngarasa salila ieu pagawean abdi alus-alus wae, teu pernah nyieun masalah. Tapi pas HR ningal abdi teras nyungkeun hapunteun abdi tos apal yen manehna bakal masiham kabar anu kirang sae. Epekteh bener we abdi ayeuna di-PHK. Untungna abdi dipasihan waktos dua minggon kanggo milarian gawe anu anyar.

Emotion: sad
Pernah sakali kuring ngalam kajadian anu ngerakeun pisan. Harita teh keur aya kagiatan vaksin di kantor RW. Kuring indit jeung lanceuk kuring, harita teh kuring karek balik ngajar jadi make acuk batik keneh. Pas nami kuring digeroan, kuring maju ka hareup. Di samping kuring, kuring ningali aya lalaki anu acukna sarua persis siga kuring. Model batikna teh lain seragam ti sakola, kuring meser sorangan, tapi naha bet aya nu sarua persis acuk batikna siga kuring. Kuring era pisan kulantaran tanaga kasehatanna teh nanyakeun ka kuring eta salaki kuringa atawa heunteu, soalna meuni pasangan kitu acukna ceunah. Bari lain hiji jalma anu nanyakeun kitu teh loba, boa mereun si lalaki eta oge era ningali acukna sarua jeung kuring. Geus berse di vaksin, kuring gura-giru balik ninggalkeun lanceuk kuring, era bisi panggih jeung lalaki eta. 

Emotion: shame
Aya hiji guru anu ngagoda kuring. Kuring ceurik pikeun manéhna. Sanaos anjeunna guru anu ketat. Jadi manehna sok ngagoda kuring, ngagero kuring ku nada manja kitu, ngageroan ucing jeung sajabana, jadi kuring dipikabenci ku babaturan kuring (sabenerna babaturan kuring bener-bener buruk, kuring henteu terang kasangsaraan babaturanana). Lajeng sakapeung maranéhna nyekel kuring, kawas noel dina cangkéng kuring, ciwit pipi kuring. Astaghfirullah, jujur ​​kuring teu betah pisan !!. Lajeng anjeunna diuk gigireun kuring mawa loba buku pikeun koreksi. Anjeunna keur ngobrol jeung sobat kuring nu diuk tukangeun. Abdi? masih ceurik. Tapi ku kuring ditutupan ku rambut supados henteu katingali. Abdi éra nalika jalma terang yén kuring ceurik. Guru ngajak ngobrol, kuring teu maliré. Nu séjén ngan ukur leumpang bari ningali. Lantaran teu tahan lila diuk didinya, ahirna kuring ngaléos ka guru. Kuring ngageser sukuna!!. Aneh!! Naha guru bisa kitu ka barudak SD?! Abdi émut pisan namina guru éta Pak Nurhali.

Emotion: fear
Mun rek mere hadiah oge leuwih alus mah barang anu kapake jangka panjang, ulah hadiah anu babari ruksak atawa kamakan waktu. Pernah oge pas wisudaan loba pisan anu mere kembang, sabenerna alus jang simbolis, tapi mun ceuk urang mah lebar. Sabab salian teu bisa dipake nanaon oge kembang teh sok babari layu. Ieu kabuktian pas isukna beres wisuda loba kembang anu layu da bingung oge kudu dikumahakeun, maenya deuih mun kudu dipelak mah tapi sigana mun dipelak oge moal jadi sabab lain binihna. Jadi weh tungtungna mah mubazir kalakah dipiceun. Padahal lamun mere nu mangpaat mah bisa kapake lila ku urangna oge.

Emotion: surprise
Perasaan shock dina indung bakal ngabalukarkeun denyut jantung gancang sarta ngaleupaskeun adrenaline. Jantung nu leuwih gancang tangtu bakal mangaruhan kakuatan getih nu asup ka janin. Tapi anjeun teu kedah sadar ieu salami teu aya keluhan sanés ngeunaan fétus.

Lamun masih ngarasa gerakan fétus aktif saperti biasa, bisa disebutkeun yen eta teu mangaruhan fétus sorangan. Nanging, upami anjeun masih ragu, kuring nyarankeun anjeun konsultasi ka bidan atanapi dokter kandungan pikeun pamariksaan salajengna. Ngan pikeun mastikeun kaayaan janin anjeun ayeuna, anjeun kedah ngalakukeun pamariksaan langsung. Sababaraha saran anu anjeun tiasa laksanakeun ayeuna nyaéta:

Istirahat anu cukup sahenteuna 8 jam sadinten
nahan napas
ngatur stress Anjeun
dahar kadaharan anu bergizi
Inuman seueur cai sahenteuna 2 dugi ka 3 liter
Hindarkeun ngagunakeun obat tanpa naséhat dokter

Emotion: surprise
Satria resep pisan nu ngaranna travelling atanapi jalan-jalan. Tos rupa-rupi tempat didatangan ku Satria. Aya hiji tempat nu Satria keur datangan ayeuna teh. Ngaran tempatna Taman Nasional Gunung Kerinci nu aya di Pulau Sumatra. Tempat ieu teh kakoncara ku kaendahan alamna. Alamn asri keneh tur seueur leuweung-leuweung tempat sagala rupi sati hirup tebih ti aktivitas manusa. Keur ngadatangan ieu tempat Satria dongkap sareng rerencanganna naek motor. Di perjalanan manehna tos nempo rupa-rupi sato. Hiji mangsa aya hiji sato nu nyieun sieun Satria kusabab ieu sato teh ngudag tur katempona rek nerkam Satrai sareng babaturanna. Sato ieu teh teu sanes nyaeta Harimau sumatra. Tempat ieu teh emang kakoncara ku Harimau sumtrana. Karak sakali saumur hirupna Satria ngarasakeun sieun nu bener-bener sieun kusabab eta sato ngudag lumayan tebih Satria sareng babaturanna nu naek motor.

Emotion: fear
The India Times daptar sababaraha padamelan anu bakal datang anu tiasa dipendakan nalika otomatisasi sareng robot asup kana tenaga kerja.
Ningkatkeun kaahlian
Henteu ngan ukur ngarebut padamelan manusa, tapi révolusi robot ogé bakal nyiptakeun 97 juta padamelan énggal. Sanajan kitu, ieu revolves sabudeureun industri ékonomi pangropéa kayaning kecerdasan jieunan sarta widang kreasi eusi. Dina 2025, paménta pikeun peran ningkatkeun kaahlian manusa bakal ningkat. Dina waktos éta, mesin bakal difokuskeun ngolah inpormasi sareng data, sedengkeun tugas administrasi sareng padamelan manual rutin ditujukeun pikeun pagawé manusa. Ogé bakal aya lonjakan paménta pikeun kalungguhan anyar dina rékayasa, komputasi awan, sareng pamekaran produk. The India Times nyatakeun yén pikeun pagawé anu tetep dina padamelan salami lima taun, sakitar 50% kedah ngalatih deui kaahlian inti na.

Emotion: angry
Autophobia atanapi sieun nyalira mangrupikeun kasieun irasional pikeun nyéépkeun waktos nyalira.  Aya sababaraha alesan naha hiji jalma bisa miboga phobia ieu. Biasana murangkalih anu ngagaduhan fobia ieu kusabab diabaikan ku kolotna, anu mangaruhan aranjeunna nepi aranjeunna dewasa sareng ngembangkeun autophobia. Jalma kalawan phobia ieu biasana dibarengan ku gangguan kahariwang lianna. Pernah ngalam ataua sajarah disiksa fisik sarta seksual ogé bisa ngabalukarkeun trauma ekstrim nu bisa ngakibatkeun phobia. Ogé bisa lumangsung alatan pangalaman négatip atawa traumatis nu geus ngalaman nalika nyalira. Didikan kolotna anu overprotective ogé bisa ngabalukarkeun autophobia, sabab barudak biasana diawaskeun jeung dibarengan, éta bakal hésé pikeun maranéhanana kuat nalika aranjeunna nyalira. Anu terahir, éta ogé bisa jadi alatan sababaraha kali ngadengekeun pangalaman négatip ti anggota kulawarga atawa babaturan nu leuwih waktos nyiptakeun kasieun.

Emotion: fear
Pas meunang motor anyar kenging hasil nabung ti gaji nyalira, abdi kacida bungah pisan. Teu nyangka bakal tiasa kapeser motor. Motor nu dipikahoyong pisan deuih. Perasaan abdi bungah kacida, nepi ka tangan ngageter pas nyabak motor pertama kalina bakat ku geumpeur. Nu tadina bade ngucapkeun nuhun ka nu tos nganterkeun, jadi pabeulit ngomongna da bakat teuing atoh tea. Pas mukaan plastik jok motor na ge duh deg-degan pisan, bisi kagores, bisi gugus ku kuku. Harita mah teu bisa eureun nyengir da bungah pisan atuh. Awak ge meuni ngeper bakat ku geumpeur rada teu percaya keneh. Tapi alhamdulillah eta teh bukti hasil kerja keras urang salila ieu.

Emotion: happy
Tilu hal nu bisa dilakukeun supaya bisa ngurangan tumpukan sampah. Nu kahiji nyaeta ngadaur ulang sampah, terapkeun prinsip daur ulang dina kahirupan sapopoe. Kudu dibiasakeun ti ayeuna supaya kahareupna bisa ngurangan dampak negatif sampah. Nu kadua nyaeta milah deui sampah nu rek dipiceun. Jadi, biasakeun ngelompokkeun sampah samemeh dipiceun, supaya nu lila diurai bisa dimangpaatkeun jadi nu sejen. Nu katilu teh nyaeta buang sampahna ka tempatna, ulah sembarangan, komo ka solokan mah. Biasakeun miceun sampah ka tempat nu geus disadiakeun, ulah ka mana-mana. Ulah nepi ka kalah nyumbang kotoran sampah makin numpuk. Anggursih mah kudu diberesihan sing rutin supaya teu numpuk.

Emotion: disgusted
Lantaran ieu mangrupakeun kahiji kalina rerencangan abdi bakal ngalahirkeun, manehna ngarep yen tiasa ngalahirkeun ku cara normal. Tapi saatos asup ka rumah sakit jeung diparios ku dokter, kondisina manehna dinten teu pati sae kanggo ngalahirkeun normal, dokterna nyarankeun kanggo operasi sesar. Manehna reuwas pas dibejaan kedah operasi lantaran salila manehna diparios kondisina salalu sae jeung tiasa normal. Tapi pas di dinten ngalahirkeun kalahkah robah. Komo biaya kanggo operasi oge luwih awis. Manehna sieun ku rasa nyeri anu bakal ditimbulkeun saatos operasi. Abdi nenangkeun manehna supados tiasa ngalahirkeun jeung teu seeur pikiran. Manehna oge sieun bisi ngomong anu aneh-aneh lamun dibius. 

Emotion: fear
Lantaran lahir ti kolot anu teu acan siap nikah, rerencangan abdi mineng pisan meunang kekerasan ti para kolotna, utamana bapana. Ti leutik keneh manehna tos mineng dijebrod ku sapu nyere lamun teu hoyong emam. Mamahna oge mineng pisan gogorowokan ka manehna. Untungna manehna geura-geura disalametkeun ku tatanggina anu bageur, tapi teu gampang kanggo manehna sangkan tiasa hilap kajadian anu dilakukeun ku mamah jeung bapana. Lamun papanggih jeung jalmi anyar manehna sok nyumput lantaran sieun bisi disiksa, komo lamun ngadangu aya batur anu ngagorowok, manehn pasti langsung sieun jeung ceurik. Manehna untungna langsung diawa ka psikolog supados tiasa diubaran nepika cageur. 

Emotion: sad
Hiji poe keur aya acara di kampus nepikeun ka peuting, jadina urang jeung babaturan nu sejen mondok di kampus. Kabeneran divisi urang nu kabagean standby jang ngajaga panggung, bisina aya nu ngarugrugkeun. Sakitar jam 1 peuting kahudangkeun, lantaran hayang ngompol. Sedengkeun posisi toilet teh aya na di lantai dua, jadi urang kudu naek satingkat mun hayang ka toilet. Urang ninggali babaturan keur talibra, jadi teu tega mun rek ngahudangkeun teh. Urang mulai leumpang ngagunakeun lampu senter dina smartphone, da rada poek. Geus nepi toilet, mulai karasa teu nyaman lantaran bau nu teu ngeunah siga bau bangke. Iseng ninggali ka luhur toilet, lantaran toiletna semi terbuka kitu. Apekteh ninggali jurig nu keur noong. Teu pikir panjang urang langsung ngajerit bari lumpat ka lantai handap nepikeun babaturan kabeh kahudangkeun.

Emotion: fear
Basa masih keneh SMA, abdi mineng pisan numpak beus, jaman harita mah beus teh sok pinuh pisan, komo lamun sonten pas waktosna balik gawe. Di tengah jalan ngadadak aya hiji awewe anu nyepeng rada tarik ka lengeun kuring. Asalna mah kuring reuwas lantaran teu kenal ka awewe ieu, tapi pas manehna masihan kodeu abdi langsung ngartos, sigana mah anjeunna sieun ka bapa-bapa anu aya ditukangeunna. Untungna di bapa-bapa eta langsung teu wani ngadekeutan awewe ieu. Pas abdi turun, anjeumna oge miluan turun sareng kuring sabari nyarita yen anjeunna geus dituturkeun ku bapa-bapa eta ti halte beus keneh, anjeunna oge ngahaturkeun nuhun ka kuring lantaran tos ngabantosan anjeunna. 

Emotion: fear
Tilu alasan nu biasa dilontarkeun ku lalaki mun salingkuh. Kahiji sabab geus bosen ka pasangan nana. Biasana mun geus ngarasa bosen teh lalaki mah sok langsung neangan deui awewe nu anyar. Nu kadua nyaeta sabab geus manggihan awewe nu dipikahayangna. Biasana mun geus rumah tangga mah awewe teh sok rada beda dina ngurus awak, sok rada joledar sabab kabet ku pagawean imah. Tah ku kituna, lalaki loba neang deui di luar nu leuwih hade ti istrina. Biasana mah sok nunjukeun na teh susulumputan. Nu katilu nyaeta aya rasa nyeuei hate ti pasanganna. Misalna nyeuri hate sabab direndahkrun wae ku istrina atawa di kekang teuing ku istrina nu mantak nyeuri hate, jadi we neangan deui awewe salingkuhan nu leuwih bisa ngartikeun kahayang anjeunna.

Emotion: angry
Cara nabung di imah supaya teu kacoceng ku kabutuhan. Nu kahiji nyaeta tangtukeun target, misalna hoyong meser barang naon anu dibutuhkeun. Kadua, pilarian soal barang nu dipikahoyong, utamana tina segi harga. Katilu, tangtukeun ageung nominal nabung sapoe na teh. Misal, sapoe nabung minimal kudu sapuluh rebu. Tah tos kitu, tangtukeun prioritas pangaluaran. Misalna aya pangaluaran nu penting kudu diheulakeun, terus pangauaran jang barang nu kurang penting mah bisa diengkekeun deui. Tah, beres kitu, tinggal konsisten kana nabungna. Pentingkeun si nabung ieu teh, ulah nepi ka nunda-nunda nabung sapoe-sapoe nateh. Mun urang geus boga nominal gede, asupkeun kana rekening atawa kana e-wallet supaya teu bisa kacoceng unggal poena.

Emotion: happy
Ngaliwatan baktéri jeung virus dina dahareun, kokotor jeung tempat kuman kacemar séjén napel awak laleur jeung bulu leutik dina suku maranéhanana, ngarah ngapung jeung darat di tempat séjén saperti dahareun, maranéhanana ninggalkeun sababaraha kuman. Ti dinya urang tiasa berpotensi kakeunaan panyakit tina badarat nalika aranjeunna ngapung dina tuangeun, sanaos jumlah patogén anu dikirimkeun sigana sakedik.
Ngaliwatan utah laleur, nalika laleur ngadahar tuangeun, aranjeunna henteu ngegel goresan leutik dina piring tapi serangga ngancurkeun jus pencernaan kana dahareun. . Ieu ngandung harti yén aya kamungkinan langkung ageung baktéri sareng virus salamet. Kuman bakal campur jeung utah sarta tetep dina sungut nepi ka darat dina dahareun jeung ninggalkeun kasakit.

Emotion: disgusted
Sabenerna euweuh ekspektasi leuwih pas poe tepang taun teh, lantaran nu enggeus-enggeus ge euweuh nu spesial, komo mere kejutan. Da meureun pedah di kampung, jadi teu ngalartieun, komo deui cenah mah ulah dirayakeun. Balik gawe kawas biasana nyaeta jam 5 an kakara nepi imah teh. Awalna mah aneh lantaran imah teh paroek, tuluy mikir naha euweuh jelemaan kitu? Nu sejenna keur kamarana? nepikeun ka teu dihurungkeun lampu teh. Pas geus asup ka imah tuluy dihurungkeun lampu teh, apek teh bray hurung langsung di sambut ku kulawarga bari ngucapkeun babarengan "Wilujeng tepang taun Aa", tuluy dirangkul ditangkeupan hiji-hiji nganuhunkeun geus direrepot.

Emotion: surprise
Sabenerna kuring teu nempo langsung pas mobil nabrak korban, tapi kuring ngaliwat pas korban ngagoler di sisi jalan tos seueur warga sareng motor anu eureun. Kuring geus boga rarasaan keuheul lamun kuring ningali riungan jalma ti kajauhan. Kuring langsung gugupay sakedapan. Nalika kuring terang yén éta kacilakaan, kuring nyobian henteu ningali awak korban. Kuring fokus ka hareup, tapi panon goblog pisan panasaran, jadi kuring ngahurungkeun sirah kuring bari. Yak, karasaeun haté kuring bade ngabeledi, kuring henteu paduli ningali éta. salila saminggu kuring teu wani ngaliwat deui jalan kitu. sanajan kuring nempo tangkal aya, nepi ka ayeuna kuring masih inget persis kajadian.

Emotion: fear
Olimpiade Sains Nasional diselenggarakeun unggal taun. Biasana unggal sakola ngayakeun seleksi kanggo ngirim wawakil ti sakola di Olimpiade Sains tingka Kota. Abdi miluan seleksi Geografi lantaran teu aya Olimpiade bahasa Inggris. Abdi sabenerna ngan ngerjakeun soal tes asal-asalan lantaran teu aya kahoyong ngiringan lomba, komo Geografi. Abdi ngerjakeun soal-soal anu lumayan seeur istilah bahasa Inggris na. Saatos ngerjakeun soal-soal abdi langsung ngalajengkeun kagiatan sapertos biasa, teu mikiran hasilna bakal kumaha. Abdi reuwas pas dipasihan terang abdi janten hiji wawakil ti sakola kanggo Olimpiade Geografi, padahal langkung seeur anu leuwih jago ti pada abdi. Tapi abdi atoh lantaran tiasa janten wawakil sakola.

Emotion: happy
Poe ayeuna teh aya jadwal ujian matematika jeung bahasa Indonesia. Duh matematika heula deuih karek bahasa Indonesia. Isuk-isuk awak ngeper da deg-degan pas rek masuk ruang ujian teh, sieun teu bisa ngajawab soal. Pikiran teh geus hantem we ngapalkeun rumus matematika jeung nginget-nginget materi bahasa Indonesia. Ujianna dilaksanakeun di ruangan kelas XII IPS-3. Jadwalna nyaeta tilu jam, dimulai jam satengah dalapan dugi ka jam satengah sabelas siang. Waktu istirahatna ngan dipasihan lima belas menit. Nu ngawasna nyaeta guru-guru nu unggal ruanganna teh saurang pangawas. Suasana mun ulangan teh sok asa ngadadak sarepi, teu aya nu gogorowokan, teu aya nu nyanyanyian, hening we da meureun nuju konsentrasi kana soal.

Emotion: happy
Basa nuju ngaliwat ka imaj tatangga, abdi meuni reuwas sabab dipegat ku hayam jago. Barang nuju ngaliwat teh jol we disampeurkeun ku hayam jago. Hayam jagona teh tuluy ngabintihan jiga nu ngajak gelut. Jagona gede pisan, warna na beureum semu oren. Jawerna meuni badag pisan nepi ka ngambay ka handapeun panonna. Buntutna meuni ngajerebengbeng nandakeun siap tempur. Jangjangna meber, buluna narangtung, beuheungna posisi siap nyosor. Hayoh we tuluy bitis abdi dibintihan. Tuluy abdi lumpat we, eh kalah ngudag. Meuni deg-deganna sabab nyareuri dibintihan. Dasar hayam jago, disangkana nantangan meureunan. Tidinya abdi alim deui liwat ka imah eta sabab sieun dibintih deui.

Emotion: fear
Janten, naon anu kedah dilakukeun nalika anjeun ngahaja pakéan kembar sareng muhrim lengkep? Sangkan anjeun ngahindarkeun kabingungan sareng panik, tingali 5 solusi anti panik nalika anjeun ngahaja ngagem baju kembar sareng jalma sanés.
1. Paké jaket anu bisa nutupan baju kembar
Cara panggancangna pikeun ngémutan baju kembar nyaéta nganggo jaket. Ieu cukup éféktif, utamana lamun anjeun ngagunakeun jaket nu rada katutup. Upami anjeun henteu nyandak jaket, anjeun tiasa nginjeum ka jalma anu caket sareng anjeun. Penambahan jaket bakal ngarobah outfit sacara signifikan. Anjeun teu kedah panik deui nalika nyanghareupan jalma anu ngahaja ngagem baju kembar.
2. Paké asesoris pikeun ngarobah tampilan outfit nu
Upami anjeun lumayan nganggo asesoris, ieu mangrupikeun cara anu saé pikeun ngarobih drastis kana baju anjeun. Aya sababaraha cara pikeun ngakalikeun baju kembar nganggo asesoris. Mimiti, anjeun tiasa nganggo sal atanapi pashmina dina beuheung anjeun atanapi pikeun nutupan baju anjeun. Anjeun ogé tiasa ngabeungkeut pashmina ku cara anu ngabentuk kutang. Ku cara ieu, anjeun tiasa nutupan sahenteuna bagian tina pakean kembar. Kadua, upami anjeun ngagem pakéan, nambihan sabuk bakal ngajantenkeun parobihan anu drastis dina garis pakéan.

Emotion: shame
Pas keur aya acara muludan di deukeut imah, tiap barudak anu ngaji dibere teks jang tampil pidato dihareupeun nu miluan muludan. Rupa-rupa cara tampilna teh, aya nu mawa teks aya oge ngapalkeun. Urang kaasup nu ngapalkeun jadi teu mawa teks. Tapi pas giliran urang tampil, di tengah-tengah urang poho teksna kubakat geumpeurna di luhur panggung jeung ditongton ku loba jelema. Akhirna pikiran urang ngableng, teks pidato nu diapalkeun salila ieu teh jol leungit dina pikiran. Urang era dipanggung culang cileung bari diseungseurikeun ku babaturan. Nepikeun ka urang turun tina panggung kubakat era na jeung hayang ceurik. Tidinya urang jadi teu percaya diri lamun ngomong dihareupeun loba jelema teh, pasti weh urang nyekelan catetan tuluy dibacakeun. Kabiasaan ieu oge kabawa lamun keur rapat di organisasi perkuliahan.

Emotion: sad
Jadi rada bosen jeung penampilan ngaran teh, jaman kuliah mah make jeans robek di kampus, sandal jepit jeung mawa binder, rapih, tapi dompet masih nginjeum haha... jadi enya, parah pisan penampilanna, nu penting saku mah kandel...kandel kitu?teu jalan...jeung kuring oge resep ngurus baju atawa calana nu tos bolong, jadi mun teu aya. boro-boro kumaha damang *gagal fokus...uhh lain maksudna rada rame....jadi hiji poe teu kuliah, ngan nongkrong aya naon Abdi hoyong diskusi sareng rerencangan sakelas...jadi nuju kuliah, ngan make calana pondok bali,baju sareng sweater,kuring loba calana bali nu pondok pisan *biardilanganakpantai hahah nu inget mah aya oge calana bali nu boga. cimata badag dina tonggong, pas pas di tengah kelim calana, tapi hehehehe, éta alatan kuring bener cool, jadi kuring teu misahkeun calana ti lomari kuring, ogé saméméh ninggalkeun g w beres, pilih baju heula, oke mah calana, da pasti calana teu robek, di imah mah bener cek calana teu robek, padahal mah teu nyaho buru-buru atawa kuring teu cukup ati-ati, tapi kuring yakin calana henteu robek.

Emotion: shame
Abdi nuju mampir ka salah sahiji resto anu muka dua puluh opat jam lantaran tunduh pisan. Pas nuju diuk dina salah sahiji korsi abdi ningal di korsi anu aya di peuntaseun abdi aya hiji awewe anu abdi wawuh, tapi teu pati yakin lantaran tos wengi. Teu lila awewe eta ngadatangan meja kuring, menta dipang motokeun. Abdi langsung motokeun maranehna duaan. Isukna abdi ningal dina Instagram rerencangan kantor anu nuju ngarayakeun hiji taun pernikahan sareng pamajikanna. Tapi pas abdi ningal, awewena teh nyaeta awewe anu abdi tingal di resto kamari. Abdi langsung mastikeun yen eta teh pamajikan rerencangan kuring. Pas abdi caritakeun, manehna teu percaya sabari ambek ka kuring. Tapi sababaraha poe saatos eta manehna malah nganuhunkeun ka abdi lantaran istrina bener salingkuh jeung rerencangan di tempat gawena. 

Emotion: angry
Pernah abdi jajan di kaki lima, terus emam di tempat. Harita abdi meser bakso jeung babaturan abdi tuluy dimakan di tempat sabab bari nungguan hujan raat. Pas keur dahar bakso, rasana teh asa aneh, rada bau taneuh sabab meureun caina teu beresih. Pas ningali cara ngumbah mangkok jeung sendok na ge teu disabunan, ngan dicelupkeun jeung dikucek-kucek hungkul kana cai dina ember. Abdi harita ngarasa meuni seueul nempona, berarti meureun dahareun na ge geus teu higienis sabab wadah nu dipakena ge kotor, jeung deuih bekas sejuta umat. Abdi teu kuat ngabeakeun baksona sabab bau taneuh, jeung deuih cai nginumna meuni kiruh jiga cai atah.

Emotion: disgusted
Umurna 27 taun, jomblo, gajihna kurang leuwih 28 juta sabulan. Boga cicilan apartemen jeung imah sabulanna 25 juta, enya gajihna 28 juta cicilan 25 juta, sesana 3 juta keur kost jeung dahareun. Naha 3 juta cekap? Nya kantenan henteu. Di kantor sok nyiar jasa, ngarah meunang duit jasa jeung bisa dahar haratis bari ditugaskeun, alhamdulillah mun aya bonus di bulan eta bisa dahar oge. Sakali nalika kuring sareng salaki naek pesawat sareng anjeunna nalika kami balik ka bumi, anjeunna naros naha roti anu dipasihkeun dina pesawat kedah didahar? Saterusna kuring nyokot inisiatif pikeun ngagorowok. "hahahha muhun abdi ngadamel roti kanggo anjeun, hayu isukan aya tuang siang" Nepi ka hiji poe cenah tadi peuting manehna sare di apartemenna, tuluy kuring reuwas "ayeuna maneh make listrik?" "Heueuh dong, tadi peuting make lilin." Waktu éta, kuring seuri ngajawab, éta bener bodo! Tapi anjeun terang naon? Teu ngarasa kabeurat pisan ku gaya hirupna kitu, memang anakna selengean teu ngaganggu omongan batur salagi masih mulus cicilan bulanan. ngan nya urang rada era sih baturan sok culamitan ka hal dasar

Emotion: shame
Ayeuna teh Afi bagean jadi panitia dina acara kampus Unpad kerjasama jeung BUMN. Tempatna di Graha Sausi Hardjadinata, mulaina jam dalapan dugi ka jam sabelas. Pembicara na teh nyaeta Bapak Erick Tohir. Ah idola abdi pisan eta mah. Abdi datang isuk-isuk sabab kabagean jaga pintu masuk di jero aula. Pas kabeh peerta tos masuk, sakira jam dalapan pas, bagean Pak Erick Tohir nu masuk ka aula. Abdi nu nyabut dina panto aula meuni asa bungah ngalayang bisa ningal Mas Menteri sacara langsung, komo deui ieu dibere senyuman. Beuh atoh na kacida pisan ieu mah, moal bisa poho. Tuluy pas acara na beres, samemeh Pak Erick Tohir kaluar aula, abdi sempet heula sasalaan jeung ukeun foto bareng. Ah kacida bungahna we jaga kagiatan poe harita mah.

Emotion: happy
Ku bakat euweuh gawena pas keur ngora, urang jeung si Andri, Resti, oge Dendi, ulin ka tempat imah kosong. Harita imah kosong eta teu jauh ti imah, tapi posisina teh deukeut-deukeut sawah lain di sisi jalan. Jadina arurang geus persiapan mawa senter. Datang kadinya teh lain iseng, tapi ku panasaran sabab babaturan urang keneh si Desti pernah ninggali jurig di imah kosong eta. Jadi arurang opatan mutuskeun jang kadinya meakeun ka panasaran. Geus nepi ka imah eta, mimitina mah moal asup ka jero ngan ninggali di luarna, tapi si Dendi ngahayu-hayu ka jero da moal aya nanaon cenah. Brak teh asup ka jero, eta mah jurig keur nangtung dijuru pas pisan disorot ku senter. Arurang langsung ngabelecir lumpat tarik, urang bari nungtun si Resti da manehna rada boyot mun leumpang teh.

Emotion: fear
Sateuacan numpak ojek online abdi mineng pisan numpak angkot atawa damri ka sakola lantaran ongkosna mirah pisan, baheula damri ngan tilu rebu, eta oge geus kaasup mirah lantaran angkot leuwih mirah deui nyaeta sarebu rupiah. Salaku murid anu sakola ti isuk-isuk jeprut nepikeun sonten, abdi mineng pisan sare dina angkot atawa damri. Komo lamun isuk-isuk abdi biasana angkat ti subuh keneh pas teu acan aya panonpoe, janten pas panonpoe geus muncul teh nyieun tunduh pisan, Di tengah tunduh eta abdi langsung sare sabari nundutan di sabeulah bapa-bapa. Abdi sabenerna geus nyadar yen abdi teh sare di jalan jeung kedah gugah, tapi teu apal kumaha carana lantaran tunduhna teh teu katahan pisan. 

Emotion: shame
Sakabeh jalma pasti ngarasa risih jeung jengkel mun dikomentaran soal penampilan komo soal fisikna. Nepi ka aya nu ngarasa teu percaya diri mun berhadapan langsung jeung batur teh. Tah biasana jalmi nu kieu teh nu tos sering kenging hinaan soal fisikna. Hinaan fisik teh ngaliputi bentuk fisik jiga bentuk awak, bentuk raray, warna kulit, jeung sajabana. Pasti jalma dijieun jengkel mun ngadangu komentar soal fisikna, da sabab fisik mah kersa ning Allah, urang mah kur ngajaga jeung malihara. Biasana mun dihina fisik teh jengkelna make pisan, pasti bakal kainget wae nepi ka iraha ge. Kesel na teh ngalampiaskeun kana nyorangan.

Emotion: angry
Mereunan cek sababraha jalma mah era ari baju sarua. Upami kitu, kuring bakal cicing waé, pura-pura hilap atanapi… ngan teu malire (contona jalma éta ogé ningali yén kami nganggo baju anu sami). Kusabab sakabeh baju sarua, pamaké béda masih bisa nyieun tayangan béda, gumantung kana wearer.

Bisa waé bajuna sarua, tapi asesoris séjén mah béda, lain kesan nu ditimbulkeun ku penampilan urang téh béda kénéh?

Mun teu percaya, coba inget-inget jaman sakola. Ratusan murid make saragam anu sarua, tapi tetep kesan unggal murid beda-beda. Aya nu katingali rapih, aya nu rancunit, aya nu modis, aya nu religius, aya nu usil, aya nu basajan, jeung sajabana.

Emotion: shame
Pasar biasana sok janten tempat balanjan anu mirah, tapi anu janten kakurangan di pasar tradisional teh biasana sok aya runtah di mamana. Runtah di pasar teh sadayana pacampur, runtah tilas jeroan lauk, tilas daging, tilas ceker hayam, tilas sayur anu geus buruk, buah anu geus buruk jeung sampah palastik anu sanesna ngahiji, janten teu heran lamun bauna teh sok teu puguh. Komo lamun banjir atawa becek, pasti sapatu bakal bau pisan. Janten lamun bade angkat ka pasar mah ulah make sapatu alus, make sendal capit we, da urang teu apal nincak naon di pasar. Runtah di pasar sok narumpuk jeung dikurubutan bilatung. 

Emotion: disgusted