gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Siswa mindeng kudu nampilkeun tugas makalah, nanya nalika diskusi atawa ngajawab patarosan guru. Sanajan kitu, sababaraha siswa kaampeuh sabab boga kaéra kaleuleuwihan. Rasa isin anu kaleuleuwihi bisa jadi panghalang dina sagala rupa kagiatan diajar, ku kituna guru henteu mikanyaho kamampuh siswa anu sabenerna. Hasilna, siswa isin teu bisa ngahontal prestasi akademik jeung non-akademik optimal. 1. Nyadar yén isin téh kacida ngarugikeunana. Murid kudu nyadar yén ngabogaan isin kaleuleuwihan bakal ngéléhkeun diri. Ngabiasakeun muka obrolan nalika kenalan atanapi nongkrong sareng rerencangan mangrupikeun salah sahiji solusi pikeun ngatasi rasa isin.
2. Manggihan rupa-rupa hal anu jadi kaunggulan siswa. Pikeun ngungkulan rasa isin, siswa kudu boga rasa percaya diri. Kayakinan bisa tumuwuh nalika siswa mibanda kaunggulan tangtu leuwih siswa séjén. Ngabagikeun kakuatan (pangaweruh, kamampuan atanapi harta) tiasa ngaleungitkeun éra sareng ningkatkeun rasa hormat sareng hormat batur ka anjeunna.

Emotion: shame
Lamun naek ka gunung urang sk dibejaan yen ulah sompral, lantaran urang teu apal aya saha wae di tempat anyar eta teh. Urang kedah ngajagi kalakuan urang di tempat anyar. Aya sakolompok budak ngora anu nuju ulin ucing sumput di villa anu karek dibuka deui saatos tutup tilu tahunan. Mimitina mah teu aya nu aneh, tapi pas anu katilu kalina maranehna bingung lantaran aya hiji rerencangan anu teu acan kapanggih, geus leuwih ti sa jam manehna nyumput tapi can kaluar oge, padahal ucingna geus eleh. Maranehna nyobi ngadatangan hiji dapur anu geus pabalatak pisan, salah sahiji na ningal aya nini-nini, didekeutan nini-nini eta jol leungit, tapi untungna aya rerencangan anu dipilarian nuju pingsan di dapur eta.

Emotion: surprise
Salah sahiji kamar cai kanggo umum anu sok rada kotor nyaeta kamar cai anu aya di pom bengsin. Heran pisan naha sok kotor keneh padahal geus dibere dua rebu unggal aya nu make tapi angger keneh jiga nu tara diberesihan. Sigana mah jalmi anu cicing di hareupeun panto sabari nyepeng kotak amal eta teh ngan jalma anu nyandak kauntungan hungkul, bari teu ngaberesihan kamar cai. Di  salah sahiji kamar cai pom bengsin anu pernah kuring datangan, tembokna teh geus loba pisan ramat lancah jeung aya cucunguk di lobangna. Abdi paling teu resep kana cucunguk lantaran bauna nyereud pisan, tuluy sok hiber ka mamana. 

Emotion: disgusted
Jalma bisa geuleuh jeung dahareun manja alatan bau goreng jeung bakteri ngabahayakeun nu bisa tumuwuh dina dahareun buruk. Bau kadaharan anu ruksak tiasa memicu reaksi refleks dina sistem indrawi sareng nyababkeun ngarareunah atanapi seueul. Kaseueuran ieu oge tiasa disababkeun ku pamikiran anu aya hubunganana sareng konsekuansi potensial tuangeun tuangeun anu rusak, sapertos masalah kasehatan. Ieu tiasa memicu kasieun sareng kahariwang, anu bakal nguatkeun geuleuh. Sacara umum, geuleuh kana dahareun anu rusak mangrupikeun respon fisiologis sareng psikologis normal pikeun ngajaga kasehatan sareng ngajagi diri tina cilaka. Ku kituna, penting pisan pikeun mastikeun yen kadaharan anu dikonsumsi salawasna dina kaayaan alus sarta henteu busuk.

Emotion: disgusted
Lantaran teu tiasa nyetir motor jeung mobil sorangan, abdi lamun iinditan kamamana pasti ngangge ojek online atawa numpak angkutan umum sapertos beus jeung angkot. Tapi kadang-kadang lantaran teu apal persis alamatna, abdi biasana ngangge ojek online supados teu kasasab. Bener we epekteh, da tempatna teh teu diliwatan ku angkot, lamun nganggo ojek pangkalan bakal awis pisan. Adbdi langsung mesen ojek online dina aplikasi, pas datang manehna langsung nepak, abdi reuwas, singhoreng eta teh rerencangan kuliah abdi, manehna digawe janten ojol kanggo nambihan artos jajan. Abdi salut ka anehna lantaran teu era digawe janten ojol, salila di jalan urang ngobrolkeun kuliah.

Emotion: surprise
Kuring milu SNMPTN taun 2019 jeung asup ka jurusan nu ujug-ujug hayang Unpad Pendidikan Kedokteran. Kuring ogé ngan ukur milih hiji Program Studi kalayan harepan panitia seléksi ningali komitmen sareng kaseriusan kuring dina milih jurusan éta. Tapi nyatana mah eta teh teu matak milih kuring, padahal sabenerna mah "teu lulus" SNMPTN hehe, tapi kuring nyumponan sarat rating 40% pangalusna. Ku sabab kitu kuring hoyong ngabagi carita kuring supados kontéks katampi universitas ngalangkungan jalur ieu janten langkung jelas. Babaturan kuring resep ngabodor, yén katampi kuring di Unpad mangrupikeun salah sahiji tujuh kaajaiban dunya. Anjeunna téori yén panitia seléksi kedah ngaliwat debat anu panjang sateuacan mutuskeun ngaku kuring. Sigana mah rejeki teh aya dina Pendidikan Kedokteran Unpad.

Emotion: happy
Yuk urang maksimalkeun jawaban dina ngeusian soal ujian matematikana. Ulah kumeok samemeh dipacok, pesimis samemeh tarung. Najan matematika teh dianggap hiji mata pelajaran anu paling hese dipelajari sabab berkaitan jeung angka, tapi tong nyurudkeun semangat urang jang diajar. Ngapalkeun rumus nu sakitu rieut jeung lobana malah ngajadikeun urang boga mental nu goreng. Ulah kitu, mending ge ti ayeuna diajar sing bener, pahami setiap materi, tong diapalkeun hungkul. Piceun jauh-jauh argumen yen matematika teh hese. Da geus dilakonan mah sarua we babari sabab geus aya pilihan jawabanna. Tinggal urangna nu leukeun ngotret jeung leukeun ngerjakeunana. Sarerea ge pasti bisa ngeusian soal matematika. Tong sieun, tong geumper, yuk optimis!

Emotion: happy
Salah sahiji tugas kuliah nyaeta kedah kunjungan ka hiji kantor pamarentahan. Kabeneran pisan, kantor na teh aya di Jakarta. Abdi sareng rerencangan kedah datang ka Jakarta ti tempat masing-masing. Abdi angkat ti Bandung, sabenerna abdi teu acan pernah ka Jakarta sorangan, komo kedah nganggo kandaraan umum. Abdi teu terang kedah turun di mana, sanajan geus neangan dina hape oge angger we lieur keneh lantaran benten sareng nu aya dina kanyataannna, seeur pisan jalan anu ditutup, abdi oge teu apal kumaha cara kaluar tina subway lantaran kalahkah balik deui ka handap. Abdi sieun bisi dibobodo ku batur, matak teu tataros, untung we aya rerencangan anu mantuan. 

Emotion: fear
Kagagalan emang bisa nyieun kasedihan, tapi eta lain artina akhir tina sagalana. Lamun urang ngarasa gagal keun weh cena ngarasa heula kumaha rasana gagal, teu nanaon rek ngarasa sedih ge da eta mah manusiawi. Tapi leuwih alusna saenggeus sedih jeung ngaluapkeun emosi urang kudu bangkit deui jeung ngajalanan hirup. Jadikeun kagagalan teh sebagai pembelajaran jang kahirupan kahareupna, jadikeun kagagalan jang titincakan ngarah urang bisa tuluy ajeg. Loba tokoh nu kasohor oge nu ayeuna sukses, baheulana pasti geus meunang paitna kahirupan, paitna kagagalan. Tapi maranehna teu pernah nyerah, malah mah geus gagal maranehna harudang jeung tuluy nyobaan deui nepikeun ka sukses.

Emotion: sad
Urang ngadenge sora anu kekeprok di kulah, eta posisina patukang-tukang jeung WC tempat urang miceun. Sora na teh jelas pisan, padahal mah pas urang keur di WC euweuh sasaha deui da geus peuting pisan. Didinya urang geus teu puguh hayang buru-buru beres miceunna, jeung ngadoa ngameh pas beres jeung balik ka kobong teu panggih jeung nu karitu. Sabab WC di pasantren mah teu ditutupan full tembokna, jadi tembok tiap WC hiji ka WC sejen teh bisa katinggali lamun urang jengke. Tah teu lila pas urang beres rek balik ka kobong, eta mah aya nu ninggali bakat ku jelas, tapi teu mangrupa beungeutna siga nu geus buruk kitu. Ti dinya urang buru-buru muka panto langsung lumpat ka kobong, geus nepi kobong bari ngucap Astagfirulloh.

Emotion: surprise
Waktos SBMPTN diumumkeun, masih keneh waktos puasa sareng diumumkeun tabuh 17.00 WIB, dina hal ieu mah urang padesaan pisan anu aya di daerah pedalaman anu hese sinyalna. lamun muka, salawasna kasalahan sarta euweuh sambungan internét. Waktu dibewarakeun, leres pisan sistem internét SBMPTN aya kasalahan sareng teu tiasa dibuka. Hasilna, kuring muka sagala link nu bisa dibuka pikeun pengumuman SBMPTN kayaning UI, ITB, UNPAD jeung sajabana. Abdi muka sadayana kalayan 10 tautan sareng ngan aya hiji tautan, nyaéta di ITB (https://sbmptn.itb.ac.id/). Ningali waktos tos waktos buka puasa, didinya abdi hilap buka puasa supados ningali hasil SBMPTN. Sagedengeun ti eta, kuring henteu weruh naha jantung kuring ketukan gancang sanajan kuring teu ngarasa kawas éta. Teras nalika muka pengumuman dina link ITB, abdi lebetkeun id, sareng tetela ALHAMDULILLAH katampi di Universitas Gadjah Mada (Biologi).nu matak mangkersakeun indung bapa kayaning kabanggaan pun orangtua di imah. 

Emotion: happy
Ieu sababaraha cara pikeun ngirangan rasa jijik anjeun ningali tumpukan sampah. Fokuskeun pikiran anjeun kana hal-hal anu positip sareng ulah fokus teuing kana sampah. Coba tingali runtah salaku bahan anu bisa diolah jadi barang anyar atawa suluh. Emut yen runtah mangrupikeun bagian tina lingkungan sareng masarakat. Coba ngarawat runtah kalayan hormat sareng jaga ulah ngarusak lingkungan. Cara anu pangsaena pikeun ngirangan tumpukan runtah nyaeta ngirangan jumlah runtah anu urang hasilkeun. Hal ieu bisa dilakukeun ku cara milah-milah runtah jeung miceun runtah dina tempatna. Latihan tiasa ngabantosan ngatur setres sareng ngajantenkeun anjeun langkung sae. Ieu tiasa ngabantosan ngirangan rasa jijik sareng ngabantosan kasehatan mental sareng fisik. Miluan grup lingkungan atanapi kolaborasi sareng rerencangan sareng kulawarga pikeun ngarengsekeun masalah runtah sareng ngajantenkeun lingkungan langkung bersih.

Emotion: disgusted
Peuting-peuting basa abdi nuju ngerjakeun tugas abdi ditelepon ku rerencangan abdi. Manehna nelepon lantaran sieun cicing di kosan sorangan lantaran ayeuna nuju libur semester janten seeur mahasiswa anu balik ka lembur masing-masing, matak teu heran lamun kosanna kosong pisan teu aya jalmi iwal ti manehna jeung aya hiji mahasiswi tapi anjeunna oge tara bobo di kosan. Abdi langsung nyarankeun manehna kanggo mondok di imah abdi supados teu sieun. Manehna bener-bener hoyong indit ayeuna lantaran aya sababaraha kajadian di kosan anu nyieun manehna sieun cicing dina kosan. Teu lila manehna langsung angkat ka bumi abdi sabari mawa acuk seeur kanggo mondok sababaraha poe.

Emotion: fear
Dinten ieu, abdi ngabaturan rerencangan abdi operasi panon. Sabenerna manehna maju mundur bade operasi lantaran sieun ngadangu carita batur anu operasi di tempat anu mirah, matak manehna geus lila milih dokter anu sae. Tapi manehna tetep sieun. Sieun hasilna teu sasuai jeung kahayang manehna. Manehna mikir operasi mah masih keneh aya kamungkinan gagal lima puluh persen. Tapi abdi ngayakinkeun manehna supados teu hariwang mikirkeun anu can tangtu kajadian. Abdi oge ngajakan manehna kanggo ngadua sateuacan operasi supados meunang patulungan ti Alloh. Abdi oge ngayakinkeun manehna yen ieu operasi teh janten upaya kanggo sehat sareng yakin yen hakekatna mah Alloh nu nyageurkeun urang.

Emotion: fear
Salah sahiji pengalaman nu paling ngerakeun teh nyaeta labuh di hareupeun loba jalma. Hal ieu teh pasti pernah dialami ku sakabeh jalma, boh eta di tempat umum atawa di hareupeun babaturan. Biasana mun labuh di hareupeun batur mah nyeurina teh teu sabaraha, ngan isinna weh meuni teu bisa katahan. Teu jarang nu labuh di hareupeun loba batur mah sok langsung ngelok enggeusna teh da sabab asa kaeraan pisan. Komo mun disaksian ku jalma nu dipikaresep mah, deuh murag harga diri teh, langsung jadi minder. Jeung deuih mun nepi ka diseungseurikeun ku lobaan mah, mantak asa leungit we wibawa diri jeung kapercayaan diri teh.

Emotion: shame
Mun hoyong meunang dina sahiji perlombaan atawa pertandingan, urang ge kudu merekeun nu terbaik samampu urang. Maksimalkeun kamampuan nu dipiboga ku urang supaya hasilna ge masimal. Misalna, mun hoyong kenging lomba lari, urang ge kudu diajar jeung dibiasakeun lari samaksimal mungkin. Mun urang hoyong meunang dina lomba akademik, nya urang kudu getol diajar, kudu daek diajarna teh leuwih ti batur. Tong ngarasa bosen, tong ngarasa cape da hasil mah bakal sapadan jeung prosesna. Tong sieun berjuang jeung berkorban salila eta bakal ngajangjikeun hal nu sapadan. Mun hoyong kenging sesuatu, urang ge kudu daek maksimalkeun kamampuan urang. Tong babari menyerah kana kaayaan.

Emotion: happy
Pernah pas keur di jalan leumpang, aya nu ngingintil orang asing. Dina kaayaan di jalan teh euweuh petugas, jeung teu boga babaturan sabab urangna keur di kota batur. Sabab suasanana rame siga alun-alun kitu, jadi harita urang langsung neangan sagerombolan jelema ngameh urang bisa berbaur. Jeung urang bisa ngobrol jeung maranehanana mun urang teh keur aya nu ngingintil. Untungna teh maranehanana bageur, langsung pura-pura wanoh jeung urang, pura-pura jadi babaturan. Nu tadina nu ngingintil aya niat jahat jadina bedo da apaleun urang jeung babaturan loba. Geus tidinya, urang dianteurkeun balik ku nu tadi babarengan raramean da bisi aya nu ngingintil deui.

Emotion: fear
Salah ngageroan ngaran batur bisa nyebabkeun rasa kaera jeung teu nyaman, komo pas kajadian di hareupeun loba batur atawa nu ku urang anggap penting. Perasaan era eta bisa nyieun urang ngarasa rendah diri jeung kurang percaya diri, jadina bisa mangaruhan interaksi sosial urang kahareupna. Ku sabab kitu, penting jang merhatikeun ngaran batur ku cara seksama jeung ngahindar kasalahan dina ngageroan ngaran batur. Salian eta, kasalahan ngageroan ngaran batur oge bisa nunjukkeun yen urang teh teu sopan jeung kurang perhatian. Ieu bisa nyieun batur ngarasa teu dihargaan atawa teu dianggap penting, jeung bisa ngaruksak hubungan. Ku sabab kitu, mun merhatikeun ngaran batur urang bisa nunjukkeun yen urang ngahargaan manehna.

Emotion: shame
Biasana mun acan lolos katarima di perguruan tinggi teh sabab loba faktor penyebabna, salah sahijina nyaeta cara diajar nu kurang tepat. Mun menjelang test masukperguruan tinggi, urang teh kudu leuwih giat dina diajarna. Ulah nepi ka kadar diajarna teh euweuh kenaikan, angger we jiga biasana. Kudu inget yen sainganna teh saluruh Indonesia. Pola diajarna ge kudu diubah, beda jeung diajar keur SMA. Coba kudu lba ngerjakeun soal-soal nu bakal aya dina test, mun leuwih alus mah meser buku try outna. Terus tong pesimis tiheula, kenali perguruan tinggi tujuan urang. Kudu yakin bakal lolos, kudu yakin oge kana kamampuan hasil diajar urang. Ku kituna, yuk ti ayeuna persiapkeun samatang mungkin supaya hasilna teu ngecewakeun.

Emotion: sad
Saha didieu nu kantos ngasaan kecewa ku pasangan? Tong jadi sedih atawa minder, kuduna jadi motivasi jang urang leuwih baik kahareupna. Mun nemu pasangan nu ngecewakeun wae, komo nepi ka nyieun sedih wae, tong asa-asa kudu ditinggalkeun. Inget, diri urang leuwih berharga, urang bisa manggihan jalma nu leuwih hade jeung leuwih ngahargaan tibatan manehna. Tong ngarasa sieun sabab geus kalanjur nyaah, piceun jauh-jauh kanyaah, Naon nyaah ge ai dikecewakeun wae mah. Jalma leuwih hade nunguan urang di masa depan. Urang tinggal manteskeun diri jeung ngawanikeun ninggalkeun sagala kakecewaan urang nu ayeuna. Yuk ah tong sieun, uran berharga di jalma nu tepat!

Emotion: sad
Basa masih keneh pasantren, urang kabawakeun teu bener ku si Upi. Lantaran pedah si Upi urang jadi wani ngaroko padahal masih keneh sakola di SD. Si Upi mindeng pisan mawa roko ka pasantren tuluy urang dibere. Dina sabatang nyobaan nu akhirna mah nepikeun ka meuli sorangan ku bakat katagihan. Hiji waktu pas keur ngaroko teh kapanggih ku lanceuk, tuluy manehna ngancam rek ngabejakeun ka kolot. Ngadenge kitu urang langsung pupuntenan bari jangji moal ngalakukeun hal-hal kawas kitu deui. Soalna urang sieun dicarekan komo mun bari make paneunggeul mah. Untungna lanceuk teh kooperatif teu ngabejakeun urang tapina kudu ngaeureunan ngaroko sabab teu alus jang kasehatan. 

Emotion: fear
Saur abdi, urang di dunya ieu gaduh kasalahan tangtu. Boh leutik, sedeng jeung badag. Éta gumantung kana kumaha urang ngabales kasalahan anu urang lakukeun.
Aya sababaraha jinis jalma dina nungkulan kasalahan:
- Aya jalma anu boga kasalahan. Tapi maranéhna teu sadar kasalahan. Tuluy maranehna terus nyieun kasalahan.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Aranjeunna sadar kasalahan maranéhanana. Anjeunna eureun nyieun kasalahan anu sarua pikeun kadua kalina.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Aranjeunna sadar kasalahan maranéhanana. Sanajan kitu, maranéhna masih nyieun kasalahan pikeun kadua, katilu, jeung saterusna.
- Aya jalma anu boga kasalahan. Anjeunna sadar, sareng anjeunna hoyong ngabenerkeun kasalahanana.
Eta sadayana gumantung kana diri urang sorangan.
Kumaha urang nyanghareupan, ngarasakeun, bersyukur, jeung mikir ka hareup kumaha balik ka diri urang sorangan.

Emotion: fear
Di kantor kuring unggal tahun pasti aya kasempetan kanggo hiji pagawe janten tiasa angkat umroh. Unggal taun bakal dipilih ku atasan saha anu bakal meunang hadiah umroh gratis. Abdi teu pernah ngarep bakal meunang hadiah eta lantaran kamungkinan meunang na leutik pisan kusabab aya ratusan pagawe di kantor ieu, malahan abdi oge sok poho mun aya hadiah ieu. Pas waktosna bewara saha anu meunang hadiah, kuring nuju ka kamar cai. Pas geus balik deui ka ruangan meeting abdi langsung dikeprokan ku sadayana, abdi reuwas lantaran teu apal aya naon. Atasan langsung ngabejaan kuring yen kuring meunang hadiah umroh gratis taun ieu.

Emotion: surprise
Lulus ti SD, mamah sareng bapa ngadaftarkeun abdi ka pesantren sabari ngarepkeun abdi janten jalmi anu soleh, jeung ngarepkeun abdi janten ustadz upami tos lulus ti pesantren. Abdi sabenerna hoyong ngalanjutkeun sakola di SMA negeri lantaran rerencangan dekeut abdi hampir sadayana asup ka SMA. Tapi abdi teu tiasa nanaon lantaran sadayana tos diatur ku mamah jeung bapa. Abdi nyobi ngajalankeun kahirupan janten santri, tapi nyatana teu gampang abdi ngarasa teu gaduh rerencangan anu cocok di dieu. Hal ieu ngajadikeun abdi nyobian narkoba, abdi meunang narkoba ti rerencangan abdi anu sakola di SMA. Abdi susurumputan ngangge narkoba di pesantren, teu aya nu apal.

Emotion: sad
Alo nu kahiji urang ngaranna Nenden, ayeuna umurna 15 taun, saumuran jeung adi urang. Ayeuna manehna keur sakola di salah sahiji sakola swasta nu aya di Cianjur. Alo urang kaasup siswa anu pinter di sakolana. Ieu kabuktian sabab mindeng miluan lomba jang ngawakilan sakolana. Lombana teh nyaeta lomba tilawah. Taun kamari wae ge jadi juara ka-2 tilawah. Nenden boga awak anu jangkung tapi begang, kulitna bodas, jeung rambutna lurus ngarumbay sa tonggong. Kapribadianna teh cicingeun, jadi lamun nu karek kenal mah rada hese ngobrolna. Lamun keur libur sakola, Nenden sok katen urang ka Bandung jeung kolotna. Ku urang sok diajak ulin jeung kukurilingan naek motor di Kota Bandung.

Emotion: happy
Isuk tadi teh ucing kasayangan Dina diibakan tuluy dipoyankeun di buruan. Ngahaja dipoyankeun beh buluna tereh garing. Dina tuluy ka jero imah jang nyandak kandang si ucing. Pas kaluar deui, Dina kaget pisan sabab ucing na euweuh. Pasti ucingna kabur ieu mah. Tuluy Dina neneangan ka unggal juru buruan, di sela-sela kembang, jeung di sakuriling imah, angger ucingna can kapanggih. Dina neangan ka jalan hareupeun imahna, angger teu aya. Dina meuni geus sedih ucingna teu kapanggih. Tuluy Dina uih deui we ka bumi. Pas muka gerbang, jol aya ucingna bijil ti kolong mobil. Ah ucing teh mantak reuwas Dina wae, diteteangan singhoreng mah aya di kolong. Atuh Dina seuseurian deui bari atoh ucingna kapanggih.

Emotion: happy
Jalma sieun tilelep sabab cai tiasa janten lingkungan anu ngancem pikeun aranjeunna sareng ngagaduhan akibat anu bahaya upami aranjeunna henteu tiasa nahan kaayaan eta. Jalma anu teu bisa ngojay atawa kurang kapercayaan dina kamampuhan ngojay maranehanana condong ngarasa sieun drowning nalika di cai. Saha wae anu ngalaman pangalaman traumatis anu aya hubunganana sareng cai, sapertos ampir ngalelepkeun atanapi kacilakaan parahu, sigana bakal sieun nalika aranjeunna caket cai atanapi dina cai. Cai jero, ombak badag, atawa kaayaan cuaca goreng bisa nyieun hiji jalma ngarasa sieun jeung kaancam nalika di cai. kaayaan medis tangtu, kayaning karusuhan panik atawa phobia cai, bisa ningkatkeun sieun hiji jalma keur di cai.

Emotion: fear
Basa keur aya dies fakultas, urang miluan jeung babaturan nu sejen. Harita poean terakhir dies, saenggeus 3 poe rangkaian dies. Dies diayakeunna di PSBJ anu biasa dipake acara-acara gede. Saacan asup, di panto kudu ngeusian ngaran jeung jurusan tuluy dibere kupon undian. Urang meunang kupon undian anu nomerna 308. Saenggeus kitu urang jeung babaturan asup jeung neangan bangku nu masih kosong. Urang jeung babaturan kabagean bangku paling tukang. Hiji-hiji acara beres. Kari bewara anu meunang undian make kupon. Hadiahna rupa-rupa, tapi hadiah nu paling gede teh nyaeta sapedah. Pas undian terakhir nu hadiahna sapedah, anu tukang ngundi ngahaja muka nomorna hiji-hiji ti hareup heula. Mimiti nomor 3, tuluy nomor 0, terakhir nomor 8. Urang reuwas sakaligus bungah sabab teu nyangka bisa meunang undian keur mah harita teu boga sapedah jadi bisa dipake jang olahraga.

Emotion: happy
Diréktur Ritel Perkakas Rumah Tangga Mr DIY Indonesia D Cyril Noerhadi nyarios, aya bédana dina kabiasaan belanja konsumen sateuacan sareng salami pandémik. Dumasar kana survey anu dilakukeun ku Mr DIY ka konsumén, 83 persén réspondén nyarios yén aranjeunna langkung hemat nalika balanja alat-alat rumah tangga. nah nalika kitu ternyata mah termata  Henteu ngan éta, konsumen langkung resep barang anu hargana murah tapi kualitasna tetep luhur. nalika ternyata sipat eta kabawakeun ku sikap nabung masyarakat indonesia, nu akhirna nyebabkeun masrakata lewih siap jang meikeun kahayang na, tentuna hal eta mangrupikeun parilaku laku lampah nu positif kumargi masyarakat teh miboga kainginan nu kacapai  ti hasil tabunganna sewang-sewang.

Emotion: happy
Urang boga hiji babaturan yen maneh na teh resep pisan ka penyanyi anu ngarana Taylor swift, sababaraha tahun katukang basa taylor swift konser di jakarta, fanbase resmi na ngajieun siga challenge atawa tantangan kitu lamun nu meunang bakal meunang tiket konser gratis. Babaturan urang harita miluan tantangan eta, maneh na teh ngefans pisan ka taylor swift tapi oge embung ngaharepkeun pisan kusabab saingan na loba  pisan, jeung tiket anu di rebutkeun ngan 2 siki.  Jadi maneh na ikhlas weh da lamun rezeki mah moal kamana. Saenggeus ngajieun tantangan eta, maneh na geus poho soalna pangumuman na lila, nepi ka ujug ujug maneh na narima email yen maneh na kapilih jeung meunang tiket konser gratis eta, maneh na reuwas pisan ngajerit bungah yen akhirna manehna bisa nongton idola na ti deuket secara gratis.

Emotion: surprise
Abdi mah gaduh hiji babaturan nu awak na teh sok bau wae. Bauna oe khas deuih, euweuh dinu sejen. Sakapeung mah sok seueul mun keur bareng atawa ngobrol teh. Bauna teh jiga bau mulut nu hudang sare dicampur jeung kesang kapanasan. Mun anjeunna ngomong ge sok bari nutupan bahamna, jigana anjeunna ge nyada jeung rumasaeun. Tapi abdi da teu kukumaha, ngan nya emang sakapeung mah sok tahan nafas mun keur ngobrol teh. Geus pernah nyarankeun make pewangi, angger we bau pewangi jeung bau awakna teh aing-aingan teu bisa ngahiji. Jigana  emang bana teh sabab aduh panyait, da beda ba awakna teh jiga nu napel aya wae meski geus mandi make sabun nu seungit ge.

Emotion: shame
Nalika kuring umur lima taun, bapa kuring ngajak kuring sarapan sareng ngagaleuh bubur. Nalika bapa sibuk ngadahar buburna, kuring ogé sibuk ngadahar roti. Ujug-ujug aya hayam jago ngaliwat hareupeun kuring. Kuring anteng motong saeutik roti kuring jeung mere ka eta hayam.  Tétéla éta hayam ngahakan roti anu ku kuring alung nepi ka béak, kuring ogé ngalungkeun sababaraha potongan roti kuring deui. Sabot hayam geus bérés ngadahar rotina, manéhna ujug-ujug ngadeukeutan kuring sarta narik roti tina leungeun kuring nepi ka rotina murag kana taneuh. Kuring jol ceurik tarik pisan sabab hayam maok roti kuring. Ti saprak harita kuring sok sieun ku hayam hirup, bakal kabur lamun nempo hayam hirup. Tapi lamun hayam nu geus jadi mah, kuring resep pisan.

Emotion: fear
Tos dua bulan pun aki teh udur wae, teu damang na teh istunding teu cageur ku obat dokter. Mimiti geuring mah dibawa ka klinik, sempet dirawat saminggu, tapi hasilna angger wae. Minggu kadua dicandak ka pengobatan alternatif, uih teh rada mendingan. Tapi sababaraha dinten saatosna teh karasa deui. Tuluy minggu katilu teh dicandak deui ka pengobatan alernatif lain nu ceuk batur mah ampuh. Hasilna nihil, angger we kasakitna teh teu orot-orot, kalah ka awak na we seep makin kuru nahan kanyeuri. Tos kaditu kadieu teu aya hasilna, akhirna dipasihan we obat-obatan tina godogan dangdaunan. Angger wae hasilna teh. Tos lami bakat teu kiat nahan nyeuri, aki ngantunkeun dunia. Sedih pisan rarasaan teh teu tiasa masihan nu terbaik kangge pun aki teh.

Emotion: sad
Hitut di tempat umum teh tiasa janten kaayaan anu ngerakeun sareng ngerakeun. Loba jalma ngarasa teu nyaman sarta ngarasa kapaksa pikeun tetep jauh ti jalma sejen sanggeus hitut. Sanaos ieu umum pikeun sadayana, era anu lumangsung tiasa mangaruhan parasaan hiji jalma sareng ngajantenkeun aranjeunna rendah. Hitut di publik oge bisa memicu perasaan kahariwang jeung tegangan, utamana lamun jalma nu hariwang ngeunaan kumaha batur bakal meta pikeun hitut maranehanana. Nanging, penting pikeun emut yen hitut teh mangrupikeun proses alami sareng kaalaman atanapi kajadian ka sadayana. Ku alatan eta, ulah ngapermasalahkeun teuing kaayaan sarta coba tetep percanten ka diri nyalira jeung rileks.


Emotion: shame
Pas batur keur ngantri panjang di minimarket, aya bapa-bapa nu ujug-ujug nyorobot antrian. Urang ngomong "Pak tinggali atuh ieu keur loba  nu ngantri, bapa ti tukang". Terus si bapak ngomong "Ah da urang mah balanjaanna saeutik". Urang malik ngajawab ku nada anu tinggi "Pak rek saeutik atawa loba, tetep kudu ngantri". Tuluy si bapak katinggali ngode ka kasirna make mata supaya diheulakeun manehanana. Tapi tiba-tiba kabeh nu keur ngantri tepuk tangan, bener-bener ngahargaan bapak ieu lantaran wani pisan, manehna geus mempertaruhkeun harga dirina sorangan jang nyorobot antrian. "Bener-bener teu boga ka era pisan eta bapak-bapak" pungkas omongan urang ka si bapak nu nyorobot antrian.

Emotion: angry
Sigana mah ampir kabeh geus bau hanyir. Bau hanyir bisa disababkeun ku daging atah atawa lauk, getih, jeung hal sejen. Tapi teu sadaya jelema bisa tahan bau hanyir. Aya sababaraha urang anu ngarasa disgusted ku bau. Jalma-jalma ieu bakal ngarasa seueul upami bau hanyir. Henteu ngan ukur seueul tapi jalma-jalma ieu oge tiasa utah sabab henteu tahan bau hanyir. Salian utah, jalma oge bisa ngarasa lieur tina bau hanyir anu seungit sareng nyobian ngajauhan tempat anu bau hanyir. Bau hanyir bakal nyerang indra ambeu sareng biasana tiasa tahan lami dina rohangan irung sareng tiasa nempel dina acuk anu urang pake.

Emotion: disgusted
Nurutkeun dasar psikologi. Hal kahiji anu kudu dipigawé nyaéta tetep tenang jeung ulah provokasi. Lawan urang boga posisi jauh di luhur urang, jadi teu hade urang ngaprovokasi hiji hal anu bakal jadi pikaseurieun. Dina sababaraha detik urang kedah nyandak kaputusan anu penting pisan supados urang kedah tenang. Poin penting nyaéta
Lamun lawan urang dina kaayaan teu kaampeuh alatan tegangan atawa mabok, mangka turutan kahayangna. Ulah ngalawan atawa ngalawan.
Nengetan kaayaan pakarang, lamun tong badag, di luhur 5mm diaméterna bore sarta ngeunaan 4mm ketebalan, eta kamungkinan firearm a. Ogé nengetan pakarang fisik. Senjata sareng réplika nyata moal sami.
Perhatikeun "jandela waktos" lag dina kaayaan ngarobah éta. Ngareureuhkeun Parobahan dina tekanan psikologis offenders jeung urang teh wayah pangalusna pikeun mutuskeun tarung atawa succumb. Pohara pondok, hiji nepi ka 3 detik.
Perhatikeun lawan urang dilatih atawa henteu.
Néangan simpati palaku ku nyebutkeun, kuring can kawin, boga budak leutik jeung sajabana.

Emotion: fear
Aya loba ancaman ka nagara, contona kaulinan dina smartphone bisa jadi ancaman pikeun generasi ngora bangsa urang. Tapi kuring henteu dugi ka jauh. Dina istilah basajan, ancaman paling umum nyaéta: militér, politik jeung ékonomi.
Indonésia teu kungsi hayang nyokot hak nagara séjén ku kakuatan militér. Ku kituna sacara militer, Indonésia mah lain ancaman pikeun nagara leutik saperti Singapura, boh ayeuna boh lamun urang jadi nagara maju ka hareupna.
Sacara politis mah teu acan kadenge nagara urang ngadukung partai di nagara nu keur ngayakeun pemilu. Nagara urang henteu pernah campur tangan dina politik nagara séjén. Malah jeung Rusia (anu understands komunisme) kami babaturan alus. Jadi sacara politis, Indonésia mah lain ancaman, boh ayeuna boh lamun urang jadi nagara maju ka hareupna.

Emotion: fear
Tahun 2003 kolot urang pepegatan, pas urang leutik keneh. Urang sama sekali teu nyangka bakalan pajauh jeung kolot, ti leuleutik urang di urusanan ku nini. Nepika gede SMA kelas hiji urang masih di urusanan nini urang, baheula mah urang teh ulah papanggih jeung mamah. Malah urang pas TK pernah di culik ku jelema sitahan si mamah, geus asup ka mobil kijang warna hideung. Rek di bawa ka kampung si mamah, tapi karek ge mobil di hurungkeun bapak geus datang ti tukang nyegat. Jadi weh urg teu jadi di bawa ku si mamah, urang posisi keur di jero mobil di suapan sop hayam ku si mamah. Tapi baju-baju urang kabeh geus kanu koperkeun, jadi weh baju saragam TK jeung baju naon wae eweh weh di bawa ku si mamah. Urang pas asup TK jadi meuli saragam nu anyar deui, samemeh di bawa ku si bapak teh urang tatangkeupan heula jeung si mamah. Si mamah teh ceurik gogowakan, jadi weh urg ge milu ceurik. 

Emotion: sad
Salah sahiji gangguan kasehatan mental nu sering nyerang khususna ka generasi Z nyaeta panic attack. Mun jalma tos kena serangan panic attack mah sok kaweur kana sagala rupa teh. Panic attack teh nyerangna teu apal tempat jeung waktu. Biasana mun keur kena pannic attack, sasaorang sok kaciri ngadeg-deg, geumpeur, limpeur, bijil kesang, gelisah, jeung teu paruguh rarasaan. Malahan mah sok nepi ka dibarengan ku sesek napas. Panic attack teh jadi salah sahiji hal nu kuduna ditangani sejak dini. Panic attack teh bisa datang tempo teu aya sabab nu jelas. Gejala nu ditimbulkeun na teh teu beda jauh jeung gangguan anxiety disorder.

Emotion: fear
Naha gelas nginum masih bau goréng sanajan saatos dikumbah? Ieu bisa jadi nyieun urang ngarasa disgusted lamun urang kudu inuman cai tina gelas. Bau anu timbul tiasa hanyir, atanapi bau busuk sareng beueus. Tétéla ieu lumangsung pikeun sababaraha alesan. 1. Pamilihan sabun cuci piring Milih sabun cuci piring anu salah henteu ngan ukur ngajadikeun gelas bau, tapi ogé tiasa nyésakeun halimun anu mendung anu ngajantenkeun alat makan katingali najis sanajan parantos dikumbah. 2. Drying cara salah Drying cloths nu boga bahan nu teu bisa nyerep cai ogé bisa ninggalkeun film ipis dina gelas, cutlery jeung piring. Lapisan leueur ieu nyiptakeun tapak titik-titik cai anu garing dina permukaan alat makan urang.

Emotion: disgusted
Gaduh batur sapagawean anu beracun leres-leres ngaganggu, sanés? Ieu bisa nyieun mood kacau pikeun ngurangan produktivitas gawé. Dina raraga teu ngaganggu gawé, aya sababaraha cara wijaksana anjeun tiasa nyobian nungkulan coworkers toksik. Janten, supados anjeun tiasa ngahindarkeun épék goréng tina gaduh rekan kerja anu toksik, ieu sababaraha cara anu anjeun tiasa laksanakeun pikeun ngatasi éta:

1. Nyetél wates
Rada hese, enya, nyieun wates jeung jalma di lingkungan nu sarua. Nanging, ieu penting supados anjeun henteu caket teuing sareng anjeunna sareng ngahindarkeun perlakuan toksik na.

Saloba mungkin ulah ngalibetkeun diri teuing deeply dina silaturahim maranéhanana. Anjeun bisnis kalawan anjeunna rada gawé-patali, huh.

2. Kontrol réaksi anjeun
Naon anu diucapkeun atanapi dilakukeun ku jalma-jalma beracun tiasa ngajantenkeun anjeun kesel sareng kesel. Tapi, tahan, oke? Upami anjeun kabawa ku émosi anjeun, éta ngan bakal ngajantenkeun kaayaan hésé pikeun diri anjeun.

Nungkulan hiji batur sapagawean toksik teu salawasna kudu jadi emosi. Ucapan jeung lampah maranéhna teu bisa dikawasa, tapi anjeun masih bisa ngadalikeun émosi anjeun. Anjeun ogé tiasa nyiapkeun sababaraha argumen anu tiasa ngajantenkeun aranjeunna "paeh lengkah" upami anjeun "diserang" iraha waé.

Emotion: angry
Lulus ti SMK kuring tetep boga cita-cta hoyong kuliah. Padahal seeur pisan anu ngabejaan kuring yen sakola di SMK mah lulus bakal digawe. Tapi abdi teu aya bayangan kanggo gawe, komo ningal seeur rerencangan kuring anu kuliah oge, kuring janten semangat diajar deui kanggo kuliah. Sanajan kuring kedah diajar leuwih loba ti babaturan kuring anu sanes, tapi kuring tetep usaha diajar unggal poe. Kadang kuring oge ngarasa merod ningal rerencangan mah tos jauh diajarna, kuring mah masih di dieu keneh. Pas ujian, kuring teu lulus. Kuring ngarasa teu tiasa ngerjakaeun soal-soalna, bener-bener jauh ti soal anu biasa kuring kerjakeun salila ieu. 

Emotion: sad
Kaayaan teknologi beuki ngababarikeun jelema, siga pelacakan barang, kendaraan, nepika pelacakan jelema bisa dilakukeun ngaliwatan komputer atawa smartphone. Salah sahiji pemuda Kota Bandung, Hadianto jeung timna Inrelt ngusahakeun ngembangkeun teknologi GPS Mega Tracker System, produk maranehna ngamungkinkeun penggunana ngalacak manajemen armada, kaamanan kendaraan jeung pengemudi, pemantauan kontainer, pelacakan barang dagangan jeung manajemen. Jadi salila kapasang, bisa babari diteangan make website Mega Tracker. Tinggal ngasupkeun nomor polisi kendaraan, atawa kode GPS-na. Fitur Mega Tracker Haji jeung Umroh nu kaaplikasikeun kana jam tangan khusus di leungeun jamaah haji jeung umroh bakal ngababarikeun pas papisah tina rombongan, jeung nu penting mah teu ngaganggu kana aktivitas ibadahna sorangan. Aplikasi ieu oge dilengkepan tombol darurat.

Emotion: happy
Kuring aya babaraha carita, waktu kuring keur leutik, kira-kira TK atawa SD, kuring sok ngarasa teu boga panyalindung lamun aya nu hayang nganyenyeri. Aya hiji kajadian kuring ngalawan jeung nyieun batur ceurik, biasana anak ngadu'a ka kolotna, sarta lolobana kolotna teu narima sarta datang jeung ngambek. Di dinya kuring mindeng ngarasa ditindes, dihina, dilaknat hal anu biasa kuring ngadangu ti budak leutik. Biasana tatangga-tatanggana nu nyaksian teu bisa nanaon, tuluy ceurik sorangan. Ngan sakadar nyaho, kuring moal nyoba nganyenyeri batur lamun eta jalma teu nganyenyeri heula. Kusabab kuring leutik, kuring boga naluri hirup nu  teu menyakiti batur, sabab dampak bakal leuwih menyakiti sorangan

Emotion: sad
Saumur hirupna, Dia can pernah nyobian donor darah. Dia sieun pisan ningali jarum suntik. Mun ka dokter ge sok hese sabab sieun disuntik. Komo pas ngadangu donor darah mah, jarum na ge ageung pisan mantak sieun jeung trauma ningalina. Basa aya kagiatan donor darah di sakolana ge, Dia mah acan pernah ngiringan sakali-kali acan. Bororaah hoyong donor darah, ningali jarum na ge meuni geus paranas tiris awak Dia mah. Duka kunaon, tileutik mun ningali jarum teh sok langsung kalap, sieun pisan, komo mun nepi ka kudu disuntik mah, bakal hese pisan. Jadi moal mantak donor darah jigana nepi ka iraha wae ge.

Emotion: fear
Ayeuna mah zaman geus canggih, mulai aya perkembangan dina dunia digital. Kaberadaan hape nu lengit ge ayeuna mah bisa dilacak make sababaraha cara, salah sahijina nyaeta make gmail. Mimiti, buka browser chrome tuluy buka situs google.com/android/find terus klik setuju. Tos kitu tinggal log in ngangge email nu dipake di hape nu leungit. Tuluy google bakal neangat lokasi terakhir hape nu leungit. Beres eta, bakal muncul titik terakhir dimana lokasi hape nu leungit. Tapi titik eta didasarkeun ka gps terakhir nu aktif dina hape nu leungit. Tapi saheunteuna bisa kanyahoan kaberadaan hapena. Tos kitu mah tiasa oge eta akun google dina hape leungit dinonaktifkeun.

Emotion: happy
Usaha terakhir kanggo asup ka perguruan tinggi negeri anu abdi cobian nyaeta ngiringan tes ujian di UIN. UIN janten pilihan terakhir abdi lantaran abdi teu tiasa kuliah di luar Bandung. Abdi bener-bener ngarep pisan supados tiasa kuliah di UIN lantaran lamun teu lulus di tes ieu, abdi bener-benr kedah ngulang deui taun hareup. Eta artina abdi teu tiasa kuliah sasarengan jeung rerencangan sa angkatan. Abdi nyiapkeun ujian ieu dibantos ku guru-guru di sakola, mulai ti pelajaran bahasa Inggris nepikeun bahasa Arab.Pas ngerjakeun tes abdi ngarasa pede lantaran soal-soal na teu pati hese.Tapi nyatana hasilna teu lulus. Tapi abdi ngarasa syukur lantaran taun hareup na abdi tiasa kuliah di kampus anu langkung sae.

Emotion: sad
Sawaktos aya bencana alam jalma mineng ngarasa bingung, hariwang, atanapi teu tiasa narima informasi atawa wartos nu matak hanjelu. Aya babaraha reaksi jalma nu tiasa katempi upami tos ngalaman bencana alam. Korban bencana alam tiasa ngarasa hariwang, teu geunah hate, hanjelu, tur sajabana. Aya parubahaan perilaku nu katempo dina korban bencana alam sapertos leuwih gampil kasinggung ti biasana. Teras jalma nu katinggang bencana alam teh janten leuwih sensitif. Sora sirine, bau kaduruk, atanapi kaayaan lingkungan nu sejen tiasa ngarangsang ingetan perkawis bencana nu tiasa nignkatkeun kasieun tur kahariwangan. Korban bencana alam janten leuwih cicingeun, terisolasi, atanapi tiasa oge ninggalkeun aktivitas sosial nu biasana dilakukeun.

Emotion: fear
Dina kulawarga, kolot téh jalma anu boga tanggung jawab primér pikeun kaayaan barudak kalawan sindrom anak tengah. Kolot nyaéta jalma anu ngahubungkeun komunikasi antara anggota kulawarga, ngawangun egalitarianisme, sareng ngokolakeun babagi.

Sanajan kitu, nurutkeun Rudi Cahyono, M.Psi., psikolog atawa nu biasa disebut Rudi, anak tengah sorangan bisa ngungkulan kaayaanana. Tapi ogé gumantung kana umur anak.

Dina barudak tengah anu rumaja atanapi dewasa, aranjeunna tiasa nyobian ngatur masalah ieu, sanaos efektivitasna henteu tiasa dijamin. Jadi idealna mah komunikasi jeung gawé bareng jeung kolot tetep diperlukeun sanajan dimimitian ku kasadaran anak yén aya kasalahan dina persepsi anak kana perlakuan kolotna.

“Ku sabab kitu, pikeun nyingkahan salah persepsi, perlu ayana komunikasi antara budak jeung kolot,” ceuk Rudi.

Salami budakna hoyong ngadamel inventarisasi anu adil sadaya perlakuan kolotna naha dianggap négatip atanapi positip, maka dampak sindrom anak tengah moal parah. Komunikasi antar anggota kulawarga ogé kudu ditataan sangkan dampakna teu leuwih parah.

Emotion: angry
Aya tatangga nu miara hayam, hayamna teh loba kabeneran jang diternakkeun. Tapi manehna teh teu boga kandang atawa kebon jang neundeun si hayam, jadina manehna nyieun kandang tuluy kandangna diteundeun di teras manehanana. Unggal poe sok dikencarkeun komo mun waktuna dibere parab mah. Tah di waktu ieu loba hayam nu berkeliaran nepikeun ka teras imah urang, hayam eta marodol di teras imah nepikeun ka rujit ninggalina oge. Urang nepikeun ka teu wani ngaberesihkeunna, nitah tatangga urang nu tanggung waler sabab ieu piaraan manehanana. Teu sakali dua kali kajadian kitu teh, ampir unggal poe hayamna ngotoran teras imah urang bacacar di mana-mana. 

Emotion: disgusted
Bapa sareng indung kuring teh gaduh seueur anak, janten upami urang sare babarengan urang ngamparkeun karpét di ruang tamu. Kabeneran kuring saré di gigireun adi kuring anu bungsu anu masih kénéh nyeuseup ramo-ramo nalika saré. Nalika kuring hudang, ujug-ujug leungeun kuring aya di handapeun pipi adi kuring, anjeunna saré miring bari ngadep ka kuring. Kusabab éta, leungeun kuring jadi loba ciduh adi kuring, kuring ngarasa jijik pisan waktu éta. Sanaos jijik ku tangan kuring anu diciduhan, kuring teu tiasa ngahudangkeun manehna bari aambeukan, manehna oge da alit keneh, diambekan oge da teu ngartos. Janten kuring narik leungeun kuring lalaunan supados anjeunna henteu hudang, teras langsung ka kamar mandi kanggo sholat sareng ngumbah leungeun kuring.

Emotion: disgusted
Cara ngaraih medali dina ajang perlombaan arung jeram. Nu kahiji nyaeta urang kudu rajin latihan. Latihan na kudu dilakukeun unggal poe, inget ceuk papatah 'tiada atlet yang hebat, hanya ada atlet yang terus berlatih'. Tah ku kituna, latihan unggal poe teh penting pisan jang pemeliharaan kamampuan urang. Terus nu kadua nyaeta kudu nurutkeun program latihan. Tah mun latihan teh kudu terprogram supaya kamampuan nu dipiboga teh bisa aya paningkatan jeung bisa maksimal dina performa na oge. Tulut nu katilu nyaeta maksimalkeun dina hari H pertandingan. Tempo pertandingan, kudu maksimal jeung kudu merekeun nu terbak supaya isa meunang medali. Tong hilap ngadoa jeung malihara kamampuan.

Emotion: happy
Poe harita keur jalan-jalan di desa batur jeung babaturan sejen, awalna mah rek ulin ka tempat wisata nu populer tapi teu jadi, jadina mah ulin ka tempat wisata bersejarah. Arurang indit teh limaan, berangkat make mobil. Diperjalanan nepi ka tempatna teh lumayan jauh, jadina arurang sare heula. Pas nepi tujuan, tuluy siap-siap jang ngaeksplor. Leumpang menyusuri guha-guha bari sasakali ninggali loba monyet disabudureunna. Keur ngeunah leumpang tiba-tiba teh salah sahiji babaturan titajong, emang dijero guha jadi rada poek teu katinggali. Pas disorot ku senter, eta mah arurang reuwas manggihan kotak. Saenggeus kitu eta kotak teh ku urang buka jeung pas dibuka geuningan jerona teh emas.

Emotion: surprise
Kulawarga kuring bisa disebutkeun kurang harmonis sabab aya masalah salaki jeung pamajikan anu mindeng kajadian nepi ka kuring dewasa, nepi ka indung jeung bapa kuring cerai. Indung kuring milih nikah ka lalaki séjén sarta bapana mutuskeun pikeun digawé di luar pulo. Kuring ogé milih cicing nyalira di kota gedé tanpa kulawarga sareng jalma anu pangdeukeutna sareng kuring, tangtosna karasa nyeri, sepi jeung hampa khususna sateuacan liburan agama ageung urang anu kedah janten momen ngumpul sareng kulawarga sanés sareng kuring kedah ceurik cicingeun. ngalamun sadayana ieu. Meureun kuring geus biasa perasaan ieu tapi naon daya, kuring ngan hiji awéwé lemah, kuring butuh dukungan, kuring butuh perhatian jeung rojongan ti nu pangdeukeutna 

Emotion: sad
Taun 2018, kuring nampi panghargaan Karyawan Terbaik di perusahaan tempat kuring damel. Kuring ngarasa pisan dihormatan, sabab kuring terang yen kuring parantos kerja keras sareng ngahontal hasil anu sae. Penghargaan ieu dipasihkeun dina acara anu dihadiran ku sakumna karyawan, manajer sareng pimpinan perusahaan. Dina acara eta, manajer ngumumkeun yen kuring bakal nampi pangajen. Sarerea surak jeung silih rangkul. Abdi nganuhunkeun pisan sabab seueur jalma anu ngadukung kuring sareng ngajantenkeun kuring ngahontal hasil anu sae. Dina waktos eta, kuring ngarasa reueus pisan sareng nganuhunkeun kana amanah anu dipasihkeun ka kuring. Panghargaan ieu mangrupikeun salah sahiji momen anu paling diemut dina karir kuring. Abdi ngarepkeun ku pangajen ieu, kuring tiasa ngajantenkeun perusahaan tempat kuring damel reueus sareng nunjukkeun komitmen kuring kana padamelan anu kuring lakukeun.


Emotion: happy
Sakali pernah kaget, meunang kulkas jeung voucher balanja. Kulkas sabudeureun harga 2-3 juta. Waktu éta salaki kuring hayang meuli sapatu, geus milih jeung nyoba aranjeunna dina, geus nyatet, kuring nempo hiji flyer promo lamun meuli on sabtu minggu sahenteuna harga ieu ngabogaan hak pikeun nyokot blankon  jeung hadiah, ceuk kuring datang deui poé. saenggeus isukan hanjakal mun meuli ayeuna teu bisa nyokot undian.. baheula mah, isukan balik deui.. ari sabtu minggu teh jeung salaki niat rek ka departemén storena, sanggeus mayar bisa nyokot kupon ku ningalikeun resi, alhamdulillah kuring meunang kulkas. Ngan dina waktos éta layanan palanggan nyarios yén barang éta ngan ukur tiasa dicandak nalika periode promo parantos réngsé, éta henteu kunanaon, henteu aya masalah.

Emotion: surprise
Baheula kuring mikir yén kuring hayang maot nalika kuring saré, ngarah teu ngaganggu saha, sarta moal nyieun kulawarga kuring kudu méakkeun loba duit pikeun pengobatan kuring, tapi saprak pupusna bapa kuring sadar yen jalma anu. maot nalika aranjeunna dina kasangsaraan maot, bakal akhir namah  pasrah ka takdir nu geus diganjarkeun. , sarta menta dihampura saméméh maotna. Saprak pupusna bapa, kuring ngarasa yén sagala anu lumangsung dina kahirupan kuring mangrupikeun mujijat, sareng Gusti salawasna marengan kulawarga kuring. ti basa eta sedih mah pasti aya namung da kudu pasrah ka welasan takdir. nu nyiaptakeun suratan takdir ti urang lahir nepi ka maotna.

Emotion: sad
Basa tanding dina nomor head to head, tim abdi eleh. Sempet lebet semifinal kanggo tanding ngarebutkeun perunggu, tapi hasilna angger wae eleh. Abdi harita ngarasa hampa, ngarasa kahirupan ieu teh kosong. Abdi rada jengkel oge ka diri sorangan sabab teu bisa meunangkeun tanding harita. Awak eh asa leuleus, langsung diuk da teu kuat nangtung. Panon bareureum balas ceurik ku polah sorangan. Hate teh asa nyeuri pisan bari teu eureun nangis. Unggal aya batur nu ngucapkeun semangat, bawaan na teh kalah sok hayang ceurik teu eureun-eureun. Nyeuri hate pisan teu bisa meunangkeun medali. Asa sia-sia we nu dikorbankeun salila ieu teh.

Emotion: sad
Labuh tina motor pastina saha wae ge embung, komo labuhna teh nepikeun kudu di operasi. Harita langsung di bawa ka rumah sakit, tapi sabab teu sadar jadi teu apal kumaha proses di bawa ka rumah sakitna. Da sadar-sadar teh urang geus rebahan dina tempat sare nu bisa di dorong paranti di rumah sakit. Sieun geus pasti, sieunna teh mun di operasi, sieun nyeri atawa sieun gagal operasina. Matak samemeh di operasi ngadoa heula jeung menta doa ka indung bapa yen supaya operasina lancar. Ti rohangan tempat sare ka tempat operasi teh sajajalan ngadegdeg ngabayangkeun kumaha nyerina. Untungna ku dokter di bius heula, jadi hudang-hudang teh pas geus beres di operasi.

Emotion: fear
Lamun idul kurban biasana loba sato nu dikurbankeun jang dipeuncit, aya domba, munding, jeung sapi. Harita pas keur meuncit sapi, sapina teh leupas pas keur dicepengan. Atuh kabeh jelema nu keur nongton teh kalabur da sieun diudag-udag, kaasup urang. Urang sieun diudag ku sapi pangpangna mah sieun disuruduk komo deui sapi teh satona awakna gede. Urang langsung asup ka imah tuluy dikoncian pantona ngarah sapi teu asup. Sapi teh sigana mah stress lantaran pas dipeuncit teh, kakara datang isuk-isuk. Ditambah deui loba kurumunan jelema nu rek nongton. Alusna mah mun rek dipeuncit minimal H-1 sapi geus aya di tempat pameuncitan, ngarah sapi bisa tenang jeung rileks, henteu stress.

Emotion: fear
Ieu normal keur urang jeung geus sababaraha taun saprak urang nikah, sarta eta tungtungna jadi lumrah, utamana ayeuna urang kamar mandi di pangkeng jadi urang ngarasa aman tur rileks, abdi kadang teu nutup sarta sakapeung kuring ninggalkeun konci muka. , sarta Kami ogé geus jadi kabiasaan pikeun barudak uninga yen lamun kolotna di kamar mandi, maranéhanana kudu ménta idin atawa ménta ti luar saméméh asup ka kamar mandi. Jadi istri biasa, mun nyolongkrong sok "masih" seuri ningali kuring buligir bari gosok huntu, jadi sok gimik, sok digoda mandi bareng, padahal geus 11 taun kawin. , urang teh masih keneh panganten anyar, jadi sok aya rasa kangen jeung teu bosen nepi ka sepuh iwal ti saminggu haid, pamajikan ngalarang, sok sanajan sok aya pembalut dina plastik anu masih ditutupan. getih ku alesan poho…(maneh poho sabaraha seringna...) keur kuring eta teh bentuk ngahargaan awewe , sabab kuring teu era, tapi bojo nu masih eraan wkwkwkwk..

Emotion: shame
Carita ngeunaan rupa-rupa tangkorak hantu loba disebarkeun ku lisan di kalangan warga di wewengkon Kidul, atawa wewengkon sakelompok nagara bagian nu aya di sisi kidul Amérika Serikat. biasana disebut wewengkon selatan atanapi nu baheula ngilu ka konfedesari ker basa perang sipil Amerika.

Carita-carita hantu lucu anu rada aneh, tokohna biasana babi raksasa anu lumpatna gancang, ngaliwatan tangkal leuweung.

Seueur pemburu sering nganggap hantu ieu sato buruan. Sabot rék narékahan maké bedil, éta babi raksasa langsung nyampeurkeun ka mangsana sarta némbongkeun kulitna ngabelesat bari getihan.

Hantu ieu teu menyakiti atawa ngudag, tapi bakal ngaleungit sorangan lamun korban bener sieun. Kanggo sababaraha alesan nami nyambung, henteu cocog sareng bentuk penampilan na.

Emotion: surprise