gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Ulin ka imah babaturan, emang imahna teh geus lila tara dianjangan soalna manehna boga imah anyar. Jadi imah ieu teu ka urus, paling saminggu sakali kakara ninggali ka imah ieu. Harita pas diajak urang mah hayu-hayu wae, jeung hayang ninggali ongkoh imahna, da mindengna mah diajak ka imah nu anyarna. Pas mukakeun panto, urang kaget loba cucunguk, malah mah aya nu ngapung ngahampiri urang. Urang geuleuh nepikeun ka teu daek asup. Tungtungna mah urang nungguan di luar, nungguan manehna beberes heula ngusiran eta cucunguk. Ninggali hiji cucungukna oge geus gila, komo ieu loba, padahal eta teh masih di hiji rohangan, can ninggali rohangan nu sejen.

Emotion: disgusted
Basa kuliah eta teh masa masa dimana urang sok mindeng di carekan ku mama jeung bapak kusabab sok balik na peuting. Padahal urang balik peuting oge lain ku euweuh alesan atawa ngan ulin ulin hungkul urang balik peuting teh kusabab loba tugas tugas anu kudu di kerjakeun. Pernah basa urang jeur rieweuh rieweuh na ngajieun tugas kusabab geus waktu na di kumpulkeun urang nepi ka teu ningali waktu nyaho nyaho geus peuting weh, hararese rek balik oge da eweuh angkot na. Akhirna poe eta urang milih ngendong di imah babaturan urang anu deukeut jeung kampus. Urang nelepon ka imah ngomong lalaunan sangkan jelas ka kolot kunaon teu bisa balik sangkan ngarti kusabab urang sieun di carekan, tapi untung na kolot urang ngartikeun.

Emotion: fear
Demam panggung teh parasaan normal nu dirasakeun kabeh jalmi upami mimiti nyayogikeun hiji perkawis dihareupeun seueur jalmi. Demam panggung disebabkeun ku stres tur rasa hariwang teu tiasa minuhan ekspektasi batur. Hampir kabeh artis, penyanyi, atlit, jeung sajabana nu tos kakoncara nyarita upami manehna kantos ngarasakeun demam panggung. Conto upami demam panggung teh biasa dirasakeun nyaeta caritana Adele. Adele penyanyi nu tos kakoncara ge mineng keneh ngarasakeun nu ngarana demam panggung. Bahkan manehna kantos utah saking demam panggungna. Demam panggun sanes perkawis nu peryogi dihariwangkeun. Saluyu sareng jam terbang urang ngabiasakeun tampil dihareupeun loba jalmi perasaan ieu lila-lila teh pasti leungit.

Emotion: fear
Di imah kuring, kuring boga dua belas ucing, sadayana ti induk nu sarua. Sabenerna eta ucing the boga lanceuk kuring, tapi geus ngalobaan tur jadi beuki loba, sahingga urang sakulawarga mantuan ngurus jeung ngajagaan eta ucing. Ucing-ucing urang di tunta di buruan tukang, kabeneran imah urang boga palataran anu lumayan gede. Waktu éta kuring meunang pikeun mere kadaharan aranjeunna, tapi nalika kuring kakara muka panto kuring teu kahaja nincak tai ucing, sarta eta tai ucing the beunang kana jari kaki kuring. Jujur, harita kuring hayang ambek pisan, tapi kuring teu nyaho kudu ambek ka saha, jadi kuring ngan ukur bisa ngadumel jeung bari ngadumel teh bari mere dahareun. Sanggeus kitu kuring ngabersihkeun suku kuring dina keran anu aya di dinya, kuring ogé ninggalkeun sendal kuring di dinya kusabab kuring jijik ku eta tai ucing.

Emotion: disgusted
Hadiah atawa hibah atawa hadiah nyaeta mere duit, barang, jasa anu dilumangsungkeun tanpa kompensasi nanaon sakumaha dina kasus di dagang. Urang mere hadiah kudu ikhas teu meunang ngahareupkeun di balikeun deui. Lamun dina tradisi natalan, biasana umat nasrani mere atawa tukeran hadiah atawa kado keur jelema anu di pikayaah, hadiah biasana mangrupa sesuatu anu di pikahayang atawa barang anu di perlukeun. Ieu di lakukeun ku sabab kudu berbagi kasih jeung kabahagian.   Dina hubungan antar manusa, ngalakueun silih tukeur hadiah boga peran dina ningkatmeun kadeukeutan sosial. Jelema anu di bere kado barang kareseupna atawa barang anu ges lila di pikahayang pasti bakal reuwas jeung bungah pisan narimana.

Emotion: surprise
Erna mah pernah sakali-kalina ngaliwat ka TPA Cipeundeuy, atawa nu leuwih katelah ku sebutan gedig. Mangkaning harita teh rek aya acara reunian di imah babaturan nana nu di Bandung. Erna indit sorangan make motor. Pas ngaliwat ka gedig teh harita teu make jas hujan, jadi bau sampahna napel dina jaket jeung bajuna. Keur kumpul teh Erna minder sorangan da ngarasakeun yen awakna bau pisan. Untungna Erna mawa salin baju, langsung we numpang mandi di imah babaturan nana. Geus kitu mah mending we Erna teu era teuing ngariung jeung babaturan na oge. Hadena we harita teh mawa baju salin, mun hentei mah jigana bakal era pisan.

Emotion: shame
Sababaraha kali kuring cicingeun nangkep asisten rumah tangga kuring nyiduh dina piring, gelas, mangkok sareng alat makan sanés. Sadar-sadar kuring make alat makan anu dicampur ciduh, anu jelas aya bakteri atawa kuman atawa mahluk leutik anu teu bisa katewak ku mata taranjang anu nempel dina piring jeung alat makan kuring. Lamun mahluk teu mawa panyakit bahaya mangka kuring untung. Tapi ayeuna nuju usum covid, tangtos tindakan ieu bahaya pikeun kaséhatan. Kuring tos ningali anggota rumah tangga kuring nyiduh dina mangkok tuangeun kuring sababaraha kali, tapi kuring henteu nyandak tindakan atanapi ngeureunkeun kuringna, naha? Ayeuna masalahna sanés pangaruh kana kaséhatan tapi anu utama nyaéta ART kuring ngagaduhan niat "goréng" pikeun kulawarga kuring sareng ieu kedah langsung dieureunkeun.

Emotion: disgusted
Harita pas keur cicing jeung dulur jauh, aranjeunna laliburan sadayana. Jadina urang dititah ngajagaan imah anjeunna. Imah nu sakieu legana, urang cicingna di lantai dua, da geus biasa mun mondok teh sok di lantai dua. Urang nungguan imah teh aya kana dua poean, pokona mah unggal sore jam 4 tan masih keneh caang, lampu-lampu kabeh ku urang sok dipareuman, soalna mun peuting sieun ka handapna. Komo deuih loba lukisan atawa patung-patung. Saenggeus lampu dihurungkeun, panto-panto oge dicekan da bisi can dikoncian. Geus kitu mah urang naek deui ka lantai dua, indit ka kamar bari dikoncian kamarna. Oge urang nyetel TV ngahaja digedean sorana ngameh teu kadenge bisi aya sora-sora nu sejen. TV teh ngagateng tuluy nepikeun ka subuh, meh urang ngarasa aya baturna. 

Emotion: fear
Utah abdi karasa pait sareng warnana semu konéng. Kuring terang naon anu kuring utah nyaéta jus lambung, sanés eusi beuteung deui. Kuring nyoba-nyoba teu mikir 'hadoooh nyandung kaditu kadieu'. Masalahna kuring émut kana kecap-kecap dina tungtung buku 100 Alesan Pikeun Panik Ngeunaan Ngabogaan Orok, anu mangrupikeun jinis 'ulah hariwang, éta patut'. Kuring yakin éta leres. Kusabab mustahil jalma jaman ayeuna tiasa masangkeun poto orokna dina média sosial upami pernyataan éta henteu leres. Leres, leres? Teu karasa. Ieu mah sakadar utah kakandungan. Kudu aya unsur tiis dina ieu. Kuring ogé ménta punk rock pikeun dianteurkeun ka bidan deukeut imah kuring. Sareng bidan nyarios yén dugaan kuring henteu leres-leres salah. Kuring bray tiis + hormon kakandungan = utah incomparable. Kacida goréngna kuring utah, sanajan kuring dipariksa ku bidan, kuring nyuhunkeun waktos kaluar pikeun jackpot pikeun ka kamar mandi.

Emotion: disgusted
Pernikahan sapupu abdi teh digelar dinten ayeuna, kaping 20 Januari 2021. Digelarna nyaeta di bumi mempelai istri, sapupu abdi. Akad nikahna mulai ti jam salapan. Mun resepsi na mah mulai ti jam sapuluh, beres acara akad jeung serah tarima. Tah beres akad jam salapan, bakal aya sesi poto bersama kulawarga. Ti mimiti kulawarga mempela pameget, kulawarga mempelai istri, dugi ka saduduluran nana oge dipoto. Nikahan na teh nanggap kasenian Sisingaan. Kasenia sisingaan na mah dimulai ja dua beurang dugi ka beres. Jumlah sisingaan na aya sapuluh, unggal sisingaan ditaekan ku dulur jeung alo nu masing-masing hiji jatahna. Tamu ondangan nana teu eureun-eureun datang ti enjing dugi ka sonten.

Emotion: happy
Di gebug teh rasa na nyeri henteu ngan nyeri sacara fisik leuwih leuwih nyeri hate na. Di perlakukeun kasar komo ku nu jelema anu dekeut jeung urang rasana teh leuwih nyeri hate, urang asa teu di hargaan pisan jeug teu guna nepi ka maen leungeun kawas kitu. Lamun nunut keu ka panalitian, jelema anu boga sifat tempramen babari ambek jeung hampang leungeun bakal hese berubahna. Maneh na bakal tuluy kawas kitu lamun aya salah saeutik langsung ngambek na di gede gede keun, masalah leutik bisa jdi panjang sarta saeutik saeutik bakal pake lengeun. Kabiasaan kitu teh kacida goreng na lamun d tuluykeun bakal jadi toxic atawa racun dina hubungan. Ku matak kitu urang na anu kudu tegas nyokot kaputusan, urang kudu tega jeung kudu pisan ngambek ameh mere beja yen urang teu bisa jeung embung di perlakukeun kawas kitu.  

Emotion: angry
Isin tina calana soek mangrupa pangalaman pisan teu nyaman, teu merenah, sarta ngerakeun pisan. Kumaha teu isin lamun calana urang soek sarta ngabalukarkeun sora kadenge ku jalma, urang langsung jadi puseur perhatian urang sarerea. Urang jadi era pisan sabab bagian awak urang anu sakuduna ditutupan ku calana ujug-ujug kakeunaan teu disangka-sangka. Teu antaparah deui mun ditempokeun ku jalma-jalma nu ningali kajadian ieu, urang bakal tambah era. Urang bakal leuwih era deui lamun calana soek di hareupeun jalma anu urang kenal, saperti babaturan, kulawarga, atawa nu leuwih parah, di hareupeun jalma nu dianggap leuwih luhur, saperti atasan atawa pajabat. Ngerakeun sabab calana anjeun ngadadak soek teu tiasa dihindari, tapi ngahindarkeun calana soek tiasa dilakukeun.

Emotion: shame
Reuwas pas nyaho hamil pasti, tapi kudu aya persiapan. Persiapan menuju kahamilan geus kudu dilakukeun saacan boga rencana jang hamil. Kitu oge pas dinyatakeun positif hamil, lengkah saenggeusna teh nyaeta ningkatkeun persiapan nu geus dilakukeun jeung beuki menerkeun gaya hirup. Kudu ngajalanan pola dahar nu bergizi saimbang sarta ngalobakeun konsumsi sumber protein, vitamin, jeung mineral. Batasi oge ngonsumsi kadaharan nu amis kaasup gula, madu jeung kadaharan nu kalorina gede nu bisa ningkatkeun resiko obesitas. Lamun beurat awak leuwih teuing, kudu dikendalikeun naek beuratna awak salila hamil. Sabalikna mun awakna ceking atawa status gizina kaasup dina kelompok underweight, kudu nambah beurat awak jeung massa otot ngameh awak siap ngadukung kahamilan.

Emotion: surprise
Tilu dosa besar anu kudu dihindari sabab bakal hese diampuni. Nu kahiji nyaeta dosa syirik, menyekutukeun Allah SWT. Dosa syirik teh dosa nu paling besar jeung moal diampuni ku Gusti Allah SWT sabab sarua jeung ngaduakeun Allah SWT. Nu kadua nyaeta dosa doraka ka kolot. Ridho Allah teh aya dina ridho kolot, jadi mun hayang bagja dunia akherat teh kedah bakti ka nu jadi kolot. Nu katilu nyaeta ingkar atawa khianat. Dosa ieu teh mangrupakeun dosa besar nu tara karasa, misalna nyieun jangji ka batur tapi poho teu nepati janji. Tah ieu kaasup oge kana dosa ingkar atawa khianat. Mantak kudu kahade mun ngajanjian sesuatu teh.

Emotion: fear
Kuring ngarasa yén jamban unisex, anu ngan ukur dibatesan ku kubik sareng fasilitas kaca sareng tilelep, bakal ngajantenkeun pangguna awéwé fasilitas ieu langkung rentan ka pelecehan seksual?

Tapi upami fasilitas tilelep sareng kaca ditempatkeun sacara misah di luar sareng kamar wc dibatesan ku panto anu tiasa dikonci, dina pamanggih kuring, toilét unisex lumayan pikeun diterapkeun. Gumantung kana lokasi WC.
Upama wc ayana di wewengkon anu rame ku pengunjung, saperti di pasar tradisional, mall atawa bioskop, leuwih hade wcna dipisahkeun. Aya sababaraha hal anu bakal ngaganggu kanyamanan upami toilét nétral génder disayogikeun di dinya.

Pikeun tempat-tempat anu biasa datang sepi, sapertos taman, jamban nétral gender kalayan fasilitas anu kedah mastikeun kasalametan sareng kanyamanan tiasa disayogikeun.

Jujur, urang peryogi jamban nétral génder pikeun jalma anu genderna parantos robih ngalawan kahayangna. Ku kituna, opat jamban bisa dijieun, meureun?

Emotion: shame
Di dieu aya sababaraha tips pikeun megatkeun és lamun papanggih babaturan heubeul!
1. Nyambung sareng berinteraksi dina média sosial
Saméméh mutuskeun papanggih, éta mangrupakeun ide nu sae pikeun ngajaga hubungan alus jeung manéhna ngaliwatan média sosial. Anjeun tiasa ngirim pesen, ngawalon hal anu aranjeunna bagikeun dina akun pribadina, atanapi sapertos postinganna.
Kanyataanna, naon anjeunna unggah bisa jadi topik obrolan senang mun urang papanggih engké. Ieu nunjukkeun yén salila ieu anjeun masih merhatikeun manéhna sanajan geus lila teu papanggih. Ku cara éta, atmosfir tiasa rada haneut sareng anjeunna ngarasa nyaman sareng anjeun.
2. Nyingkahan pleasantries nu nyigeung
Patepang deui saatos lami tangtosna dipiharep tiasa maparin jalan pikeun ngahubungkeun tali silaturahmi anu tadina renggang. Ku alatan éta, ulah ngarusak moment ieu ku ngobrol ngeunaan hal-hal anu sénsitip sareng berpotensi nyigeung anjeunna.


Emotion: surprise
Aya seueur cara pikeun ngaleungitkeun seueul anu anjeun tiasa laksanakeun, boh kalayan bantuan obat-obatan sareng perawatan mandiri di bumi. Léngkah ieu perlu dilakukeun pikeun ngungkulan pusing, teu ngarareunah dina dada, beuteung luhur, atawa tikoro, nepi ka rasa hayang utah lamun seueul. 1. Ngonsumsi inuman
Lamun ngarasa seueul, inuman cai geuwat. Anjeun tiasa nginum cai, cai jahé, tèh, atanapi cairan sanés anu tiasa ngajantenkeun beuteung anjeun langkung nyaman. Salaku tambahan, asupan cairan anu cukup ogé tiasa nyegah anjeun tina dehidrasi.
2. Konsumsi kadaharan anu gampang dicerna
Ngaleungitkeun seueul ogé tiasa dilakukeun ku cara ngadahar tuangeun anu gampang dicerna, sapertos cau, sangu, biskuit sareng bubur. Dahar katuangan ieu sakedik-sakedik tapi sering supados tiasa dicerna lalaunan.
3. Hindarkeun katuangan sareng inuman anu tangtu
Hindarkeun tuangeun anu digoréng, tuangeun lada, kopi, inuman lemes, atanapi tuangeun anu bau kuat dugi ka seueulna suda. Sakapeung, bau katuangan atanapi inuman anu tangtu ogé tiasa nyababkeun seueul atanapi langkung parah seueul.

Emotion: disgusted
Dinten ieu bakal janten dinten anu ngabageakeun kanggo abdi sareng rerencangan abdi anu sakedap deui bakal janten caroge abdi. Teu nyangka rerencangan abdi pas SD, teras patepang deui pas kuliah tapi jurusanna benten. Sasih kamari urang tos wisuda sasarengan. Pas tos wisuda kulawargi urang patepang kanggo ngobrolkeun niat arurang bade ngalajengkeun ka jenjang anu langkung serius. Persiapan nikah teu lami, ngan opat bulanan langsung nikah lantaran para sepuh urang gaduh prinsip nikah mah tong dihesekeun. Nikahan oge teu pati mewah tapi khyusu jeung cekap kanggo ngamuliakeun para semah. Tabungan anu tos dikumpulkeun ti kuliah keneh disimpen kanggo kahirupan urang duaan. 

Emotion: happy
Salah sahiji cara nyegah sagala rupa panyakit teh nyaeta ku ngalakukeun pola hirup sehat. Hal ieu penting pisan jang kahirupan urang. Pola hirup sehat teh dilakukeun na kudu konsisten. Olahraga minimal tilu kali saminggu, lobakeun konsumsi buah jeung sayur, hindari tuangeun nu teu sehat jiga tuangeun cepat saji. Tah pola hirup sehat teh bisa nyegah sagala rupa panyakit. Dari pada urang ngubaran, mending nyegah ti samemehna. Pola hirup sehat ge bisa dilakukeun ku cara ngatur pola makan, ulah sagala teuing di gabres. Sabab kasehatan teh hal mahal nu teu bisa dibeuli make duit. Jadi, yuk ah terapkeun pola hirup sehat ti ayeuna, supaya bisa nyegah sagala rupa panyakit dina diri urang!

Emotion: surprise
Lamun hiji hal anu diala ku loba nasib atawa tuah, Kuring geus pernah gotten eta. Tapi kuring boga carita saeutik ngeunaan hadiah Kuring geus narima pakarang jeung kapercayaan dina "hukum atraksi". Baheula taun 2021 tempat gawé kuring ngayakeun liburan bareng ka Kepulauan Seribu, tepatna di Pulo Tidung. Tétéla program lebaran ieu téh lain ngan saukur libur, salila 4 poé pinuh kuring jeung réréncangan (kurang leuwih 70 urang) dibéré kagiatan husus pikeun nguatkeun silaturahmi, istilah beungkeutan. Abdi sareng rerencangan dibentuk janten sababaraha kelompok teras ngiringan sababaraha pasanggiri anu témana kakompakan. Di sela-sela kompetisi, panitia sering masihan hadiah dadakan sareng kuis pikeun ngagentoskeun suasana. 

Emotion: surprise
Ieu kajadian ka kuring Rebo kamari. Kusabab seueur anu nyarios ieu mangrupikeun fenomena anu tiasa dijelaskeun sacara ilmiah, kuring henteu yakin yén kuring leres-leres tiasa ngajawab patarosan ieu. Panginten éta henteu pikasieuneun, tapi kuring hoyong ngabagi carita ieu. Carita dimimitian nalika Salasa wengi kuring ngalaman migrain anu luar biasa. Sanggeus nginum obat nyeri sirah nu biasa (kusabab obat migrain di warung geus béak), kuring saré kira-kira jam 21.00. Kusabab kuliah Rebo dimimitian jam 13.30, abdi tiasa istirahat langkung lami. Abdi hudang tabuh 05.00 kanggo sholat subuh teras sare deui sakitar jam 05.30 saatos ngobrol sakedap sareng rerencangan abdi. Lampu-lampu lorong di luar kamar kuring dipareuman, meureun ku pangeusi kos-kosan nu sejen sabab langit geus caang deui. Teras sare deui sareng ngimpen hiji hal anu teu émut, ngan dina tungtung impian kuring katingali aya anu nangtung dina mukenah bodas.

Emotion: fear
Nabung salami sataun, alhamdulillah ayeuna tiasa kapeser sapatu idaman. Abdi nabung salila kitu sabab teu unggal poe gaduh acisna, janten rada lami. Abdi ngidam pisan hoyong meser sapatu running. Alhamdulillah ayeuna kapeser pisan. Sapatuna hampang pisan, memang spesifikasina kangge running. Diangge na ge teu ribet, desainna simpel pisan, jeung warnana hideung bodas. Ah pokokna ceuk abdi mah keren pisan. Atos pisan basa abdi tiasa checkout dina shopee teh. Pas unboxing, beuh mantap sesuai ekspektasi pisan. Perasaan abdi bungah na kacida pisan. Akhirna tiasa oge meser barang nu diidam-idamkeun. Hate abdi asa berbunga-bunga, asa teu daek cicing awak teh nahan bungahna. 

Emotion: happy
Abdi gaduh rerencangan anu dekeut pisan. Baheula mah urang mineng patepang hampir unggal poe. Tapi tos sababaraha sasih ieu abdi teu ningal manehna deui lantaran urang ngalih ka kota anu sanes janten teu aya seeur waktos kanggo papanggih sapertos baheula. Hiji peuting manehna jol nelepon kuring, asalna mah teu kaburu kaangkat ku abdi lantaran abdina tos bobo, tapi pas tabuh tilu subuh manehna jol nelepon deui, abdi reuwas aya urusan naon manehna nelepon abdi tengah peuting kieu. Manehna nyarita yen sabenerna peuting eta teh manehna gaduh rencana kanggo maehan dirina sorangan ku cara ngereut lengeun tapi manehna sieun bisi didatangan ku malaikat maut. 

Emotion: fear
Kasedih mangrupikeun emosi anu umum dialaman ku sadaya jalma. Kasedih bisa timbul pikeun rupa-rupa alesan, salah sahijina perasaan sorangan. Kasedih anu kaalaman ku urang sangkan urang ngarasa hirup nyalira tiasa lumangsung kusabab urang henteu ngarasa teu gaduh batur anu caket sareng urang atawa ngarasa teu gaduh sasaha anu paduli ngeunaan kahirupan anu urang jalanan. Kasedih oge bisa timbul sabab ngarasa teu boga tujuan atawa kagiatan nu ngajadikeun hirup bermakna. Rasa kasedih anu berkepanjangan tiasa mangaruhan kualitas kahirupan hiji jalma bahkan tiasa nyababkeun masalah kasehatan mental sapertos depresi. Ku sabab eta, penting pikeun milari cara pikeun ngatur sareng ngungkulan kasedih anu urang karasa. Ieu bisa dilakukeun ku ngobrol jeung babaturan, kulawarga, atawa profesional, sarta manggihan kagiatan nu senang jeung mere harti pikeun kahirupan urang. Hayu urang sami-sami ngajaga kasehatan mental ku cara ngelola stress jeung seueru ngariung jeung ngobrol sareng sasama.

Emotion: sad
Lamun keur uulinan dina cai, kudu merhatikeun lingkungan sekitar, jeung deuih ulah nepi ka teu apal jerona cai. Hal-hal nu kudu diperhatikeun supaya teu tilelep teh nyaeta kahiji perhatikeun jerona cai, ulah nepi ka teu apal sabab bisa bahaya pisan. Nu kadua nyaeta make palampung awak supaya teu tilelep jeung teu kabentur kana benda keras nu aya di sakitaran. Nu katilu nyaeta mun tilelep, kudu perhatikeun barang di sakitar. Muntang kana barang nu kira-kira aman, jeung ulah panik. Mun geus aya puntangan mah pasti rada aman, ngan kade deuih ulah nepi ka muntangna ka salah barang, kudu bisa dipastikeun kuat.

Emotion: fear
Isuk-isuk keneh urang dianteurkeun ku indung bapak ka Asrama sabab rek ngamimitian kuliah. Urang dianteurkeun kana motor dibonceng ku bapak, sedengkeun mamah dibonceng ku mas Yono. Harita rada lumayan oge babawaan ti imah siga magic com, baju, jeung dahareun ngameh teu pati teuing jajan. Geus nepi ka asrama teu lila baralik deui urang ditinggalkeun, urang nganteurkeun ka handap bari nahan supaya teu ceurik. Tuluy urang naek ka kamar deui, rada ngahuleng sabab biasana di imah rame ayeuna mah jadi sepi euweuh batur. Meureunan lamun urang gering teh euweuh nu nguruskeun da jauh tisasaha. Tapi urang sedihna teu lila, sabab kaayaan kieu pernah dialaman oge ku urang pas urang pasantren keur SD.

Emotion: sad
Paturay tineung mangrupkeun hal anu biasa. Kaleungitan bisa kajadian ka saha wae. Aya sababaraha ngarah teu kudu kapapanjangan, kumaha wae ge kudu disanghareupan. Nu kahiji ceurik sabab paturay tineung mah hal anu wajar. Jadi wajar lamun ngarasa sedih pas kudu papisah jeung kaleungitan jelema nu dipikanyaah. Nu kadua kudu inget sanajan papisah tapi urang teu sorangan. Masih boga kulawarga atawa babaturan sejen. Nu katilu deukeut ka Allah ngameh ngarasa ikhlas nyanghareupan paturay tineung, ku deukeut jeung Allah bakal mampu ngaiklashkeun. Nu kaopat  Alihkeun pikiran ku ngalakukeun hal sejen, eusian sapopoe ku kagiatan nu rame. Ku cara eta, moal tutuluyan sedih. Pilih kagiatan anu dipikaresep, nu penting mah kagiata eta bisa nyieun bagja.

Emotion: sad
Sedih ditolak universitas tapi kahirupan kudu jalan tuluy. Bisa menta dukungan ti kulawarga, sabab kulawarga teh tempat nu kahiji jang ngaluarkeun sagala keluh kesah jeung oge nyurahkeun isi hate, sabab keur hayang nyokot hiji kaputusan kudu ngalibatkeun kulawarga jeung oge menta pendapatna. Kudu boga sikep nu optimis, gagal di dua jalur asup PTN lain berarti gagal oge dina kahirupan jeung kahareupna. Di luar oge loba jelema nu bisa sukses teu kuliah, sabab kasuksesan bisa ku rupa-rupa cara. Kudu nyiapkeun oge jang nyobaan selesksi ujian mandiri, sabab aya 30 persen nepikeun ka 40 persen kuota jalur mandiri nu geus disadiakeun ku kabeh paguron luhur nu mibogaan jalur eta.

Emotion: sad
Lamun meser susu dina kotak, lamun geus dibuka kedah geura diseepkeun, lamun dientepkeun biasana sok gancang basi. Abdi pernah basa dipasihan susu kotak ku rerencangan tuluy ku abdi panyedotna geus dicolokkeun, tapi saatos nginum sababaraha seseup abdi ngarasa seeul lantaran loba teuing dahar. Tuluy eta susu ku abdi diteundeun dina kulkas, sugan teh bakal tetep tiasa diinum deui, tapi pas isukna abdi nyobian epekteh rasa susuna geus haseum, jaba loba sireum di jerona, abdi langsung ngutahkeun deui susu anu geus diinum tadi. Hanjakal pisan, padahal abdi masih keneh hoyong nginum susu eta. Tapi rek kumaha deui, piraku nginum susu haseum. 

Emotion: disgusted
Alesan jalma sieun jarum paling dasar nyaéta nyeri anu disababkeun nalika jarum nembus kulit sareng daging. Sajaba ti éta, sieun suntik ogé bisa disababkeun ku trauma, contona trauma nalika disuntik ku dokter salaku budak leutik. Nalika disuntik, dokter moal tiasa ngagentos sareng lalaunan nyababkeun nyeri. Hasilna, hiji jalma jadi trauma atawa sieun suntik kana dewasa. Samentara éta, fobia suntik tiasa disababkeun ku sababaraha hal, sanaos panyabab pastina henteu acan dipikanyaho. Panaliti yakin yén jalma anu gaduh phobia jarum disababkeun ku turunan. Hartina, kamungkinan jalma kalawan phobia teu ukur jalma sorangan. Bisa jadi aya baraya anu sarua fobia ka jarum suntik.

Emotion: fear
cicingeun kuring keuheul ku sikep ema..sabab rumasa kuring geus gede jeung bisa tanggung jawab...akhirna ulang taun kuring datang..jaman harita hayang bebas...teu nyangka. soal ngarayakeun jeung ema jeung kulawarga... gantina mah teu aya nu istimewa... kuring oge indit sorangan jeung kabogoh.. nu tangtu indung kuring teu resep... sanggeus dahar beurang ibu tungtungna nelepon jeung nanya iraha manehna balik ka imah na naha manehna teu acan sumping ka imah ... kesel kuring balik ka imah ... mun kuring nepi ka imah ... imah sepi pisan ... Kuring ambek sabab imah jadi sepi ... tapi eta Tétéla sanggeus kuring mukakeun panto.. ibu nangtung pikeun ngabagéakeun kuring mawa jajan.. n aya sababaraha babaturan deukeut kuring di dinya ... malah sadinten ibu masak kadaharan favorit abdi.. kalayan bantuan abdi babaturan ibu mesen kueh n ngumpulkeun babaturan kuring ... n nanya kabogoh kuring (anu anjeunna teu resep) pikeun ngaganggu kuring ... kuring resep pisan ... n ieu terus sidik dina haté kuring ...

Emotion: surprise
Jalma era mun dicaritakeun bau goreng sabab bau awak biasana dianggap indikasi kurangna perhatian kana kabersihan diri. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha jalma sejen ningali atanapi berinteraksi sareng urang. Ieu bisa nyieun jalma ngarasa teu aman tur era. Bau awak anu teu pikaresepeun tiasa mangaruhan kumaha persepsi batur ka urang sareng tiasa ngirangan kapercayaan diri. Ku alatan eta, penting pisan pikeun nengetan kabersihan pribadi sareng ngajaga bau awak anu sae. Dina sababaraha budaya, bau awak tiasa janten masalah sosial sareng tiasa mangaruhan kumaha batur ngubaran urang. Ku alatan eta, loba jalma nyoba ngajaga kabersihan jeung ngahindarkeun bau awak sangkan teu ngarasa isin atawa teu mangaruhan citra maranehanana dina panon batur.

Emotion: shame
Perlakuan pikeun ngubaran agoraphobia tujuanana pikeun ngagentos kasieun sareng panik, oge ngajarkeun pasien kumaha ngalaksanakeun kadali diri anu hade nalika mikirkeun atanapi nyanghareupan kaayaan anu takwa. Aya sababaraha cara pangubaran anu tiasa dilakukeun. Kahiji, psikoterapi, konseling sareng psikolog sareng psikiater tiasa ngabantosan pasien nungkulan kasieunana. Kadua, ubar-ubaran kimia dianggo pikeun ngubaran keluhan sareng gejala anu timbul nalika pasien ngalaman agoraphobia. Inget, salawasna turutan saran pikeun pamakean ubar nu geus diresepkeun ku dokter. Entong eureun nyandak atanapi ngarobih dosis obat tanpa konsultasi heula ka dokter anjeun. Katilu, program bantosan nyalira, program ieu boga tujuan pikeun ngabantosan pasien ngadalikeun responna pikeun panik atanapi setres.

Emotion: fear
Karya desain grafis anu dijieun jeung dipikirkeun lila teh kalakah dijiplak ku batur, manehna ngagunakeun desain grafis urang jeung ngaklaim mun desain eta teh hasil kreativitasna. Padahal tina bentuk, warna, jeung tema oge eta mah bener-bener hasil karya urang, bahkan manehna mah teu usaha jang ngarobahna saeutik-eutik acan, emang eta mah ngajiplak sautuhna. Matakan pas nyaho eta, urang ceurik lantaran teu nyangka babaturan ngalakukeun nu kitu. Padahal ieu teh tugas kuliah jeung aya peunteun. Nu dilebarkeun teh manehna ngaklaim saolah-olah meunang nyieun sorangan, jeung dosen oge babaturan leuwih percaya ka manehna tibatan urang nu nyieun aslina. Padahal sanajan manehna unggul tina penguasaan materi, tapi tina kreativitas mah urang teu eleh.

Emotion: angry
Hal-hal dasar anu kudu disiapkeun dina ngahadapi terjadina bencana. Nu kahiji nyaeta ulah panik, kendalikeun diri jeung emosi sorangan. Mun panik mah bakal hese fokus jeung mikir logis, mantak jauhkeun tina perasaan panik. Nu kadua nyaeta salametkeun diri sorangan, nembe nyalametkeun batur. Hal ieu teh tujuanna supaya teu loba makan korban jiwa. Nu katilu nyaeta peka jeung amati lingkungan sakitar, teangan jalur evakuasi nu memadai. Mun kajadian bencana alam teh kudu sigap milarian jalan kaluar atawa jalur evakuasi. Nu terakhir nyaeta bekelan diri ku alat-alat kaselamatan jeung bekel pengetahuan pertolongan pertama. Hal ieu supaya ngajaga kasigapan akan hal penting mun terjadi bencana alam.

Emotion: fear
Tos lami teu ka Cianjur, pas nuju cuti gawe, lanceuk abdi diajakan jalan-jalan ka Cianjur ku misan sareng uwa. Ti enjing keneh tos mangkat, jam sapuluha tos dugi ka Cianjur. Nepi di Cianjur langsung jalan-jalan di sabudereun komplek, teu nyangka yen siang-siangna bakal aya lini. Linina oge badag pisan, kopi nepikeun bahe, poto dina tembok oge ragrag jeung peupeus. Untungna sadaya dulur abdi anu aya di Cianjur langsung buru-buru ngamankeun diri ka tengah lapang. Sieun bisi aya lini susulan, lanceuk abdi jeung dulur sadayana langsung balik deui ka Bandung. Seeur jalmi anu teu wani asup ka imah lantaran sieun bisi aya lini deui. 

Emotion: fear
Tilu tips supaya urang bisa amprok jeung babaturan nu jauh. Nu kahiji nyaeta tangtukeun jadwal ketemuan tapi si bulan kaanggalannana, supaya bisa ngatur jadwal dina sela-sela kasibukan masing-masing. Nu kadua nyaeta tangtukeun tempat ketemuan na nu teu jah teuing di antara tempat tinggal. Tong nepi ka aya babaturan nu jauh pisan ti tempat ketemuanna, sabab karunya bisi ngaganggu kana waktu jeung kasehatan nana. Nu katilu, usahakeun amprok na di tempat wisata alam nu seger supaya bisa nikmati pamandangan bari ngobrol saputar pagawean jeung ngobrol sosonoan ngabahas jaman sakola keneh baheula. Usahakeun hape masing-masing simpen heula, supaya ngobrol na leuwih berkesan.

Emotion: surprise
Sieun meunangkeun efek samping mangrupakeun hal nu dirasakeun pas rek disuntik. Sababaraha jenis vaksin atawa obat nu disuntikkeun bisa nyebabkeun efek samping tertentu ka sababaraha jelema. Sababaraha efek samping umum siga demam, nyeri hulu, atawa nyeri di tempat suntikan, sanajan efek samping nu serius jarang pisan kajadian. Tapi penting jang diinget lamun mangpaat tina suntikan jauh leuwih gede tibatan resiko efek samping nu bisa wae kajadian. Vaksin jeung obat nu disuntikkeun tujuanna jang ngalindungi awak tina panyakit atawa ngobatan panyakit nu geus aya. Lamun ngarasa hariwang ngeunaan efek samping, alusna tanyakeuh heula ka dokter atawa petugas medis ngeunaan naon nu bisa dilakukeun jang ngurangan resiko efek samping eta.

Emotion: fear
Mun keur sorangan di imah teh sok rada sieun jeung keueung rarasaan teh. Peuting ayeuna abdi sorangan di imah sabab kolot nuju kunjungan kulawarga ka Jawa. Jam sapuluh peuting teh abdi tuluy nutup warung we jeung persiapan sare. Hujan ngaririncig bari angin ngagelebus gede. Mantak narangtung bulu hiris. Pas keur gogoleran rek sare, loba kadenge sora kekeletrekan ti luar. Abdi ngaregepkeun heula bisi aya jalma nu rek maling. Geus lila, sorana makin ngagedean jeung sering. Abdi panasaran tapi sieun, akhirna mah ku abdi di toong ka luar, teu aya nanaon. Abdi sieun na mah bisi aya jalmi nu rek maling.

Emotion: fear
Momen pangalusna kuring lumangsung nalika kuring jeung 2 babaturan séjén mimiti kelas 9 SMP, waktu éta urang sadar yen 2 taun saméméhna urang can pernah diajar bener alatan salah kabiasaan urang. Kusabab kitu urang sieun pisan mun teu lulus waktu harita urang ngan ukur sababaraha bulan diajar nepi ka UN dilaksanakeun, tapi kumargi berusaha wae etateh mereunan salah sahiji pangalaman nu merenah sampe ayeuna nyaeta ker berusaha pasti aya jalan hehehe. Kira-kira 5 sasih urang nyelapkeun deui palajaran anu katinggaleun di kelas 7&8 kana uteuk, anu waktos harita ampir sami sareng sabungkus jajanan Lay anu hawana langkung seueur tibatan kentang, urang tiluan diajar rajin sapertos kuli walirang. di kawah ijen.kira-kira 5 sasih supados otak urang tiasa ngerjakeun soal try out sareng soal UAS.

Emotion: happy
Dina ajaran Islam, mun keur boga rarasaan ambek atawa jengkel kana suatu hal, tong nepi ka dikedalkeun eta kajengkel teh. Sabisa mungkin sing sabar dina ngahadapi rasa jengkel, sing tabah dina ngahadapi sagala cobaan. Sabab biasana kajengkel jeung kasedih teh datang sabab aya dosa urang nu teu karasa. Tah kasedih jeung kajengkel eta teh jadi cara nu ngaluruhkeun dosa manusa. Samestina sagala cobaan teh datang sabab jang nguji kasabaran, ulah nepi ka jengkelan. Cobi kudu diajar deui ngalenyepan rasa sabar nahan ambek teh, supaya bisa hirup tenang. Sabab kaputusan nu dicokot keur ngambek mah moal mantak bener ka hareup na ge. Yuk urang leuwih sabar deui dina ngatur emosi!

Emotion: angry
Liburan akhir taun kamari, kuring liburan ka imah nini di kampung. Kuring resep pisan lamun liburan ka bumi nini teh, hawana masih seger janten karasa raos kana awakna. Peutingna aki teh ngajak kuring jeung dulur-dulur sejenna ka pasar peuting, urang loba ulin jeung meuli loba jajanan. Pulang ti pasar peuting, urang pendak jeung RT didinya. Kuring reuwas pisan, di tukangeun RT aya kalangkang hideung molotot ka kuring. Sieun pisan, kuring nangkeup suku aki meni pageuh, teras aki bari ngusapan leungeun kuring. Ti harita, unggal liburan ka imah nini mah sok sieun panggih jeung RT, da lolobana mah ngan ulin ka imah.

Emotion: fear
Salah sahiji panyabab gagalna presentasi nyaéta gugup atanapi sieun panggung. Panalungtik komunikasi Michael Beatty (1988) geus ngayakeun panalungtikan ngeunaan kahariwang siswa nalika nyarita di hareupeun umum. Anjeunna mendakan lima faktor penting anu nyababkeun kahariwang atanapi sieun panggung, nyaéta: 1) hal anyar. Kaayaan anyar sareng béda ngajantenkeun urang gugup. Upami anjeun parantos gaduh pangalaman nyarios umum, maka kahariwang sapertos kitu bakal ngirangan. 2) kaayaan sieun. Upami anjeun ngaraos yén jalma sanés mangrupikeun paguneman anu langkung saé, maka kahariwang anjeun bakal ningkat. 3) Kasadaran. Upami anjeun ngaraos janten pusat perhatian, sapertos anu anjeun laksanakeun dina nyarios umum, maka kahariwang bakal ningkat. 4) Bédana. Upami anjeun ngarasa yén panongton anu anjeun urus gaduh sakedik anu sami sareng anjeun, maka kahariwang anjeun bakal ningkat.5) Pangalaman baheula. Upami anjeun parantos ngalaman kasieun panggung, teras aya kacenderungan ngembangkeun kahariwang nalika nyarios ka umum. Pangalaman positip sareng nyarios umum bakal ngirangan kahariwang anjeun.

Emotion: fear
margi abdi mah sakadar jijik, padahal nyiduh di tempat umum mah ciduh sorangan. Biasana mah nyiduh di tempat nu rada sepi, nutupan heula, biasana mun rek nyiduh mah menta ijin ka satpam (mun aya heheheh), ngomong kieu "Amittt" hartina permisi dina bahasa Indonesia. Biasana mah nyiduh ka kamar mandi/WC (tangtu), mun keur macet di luar imah mah nyiduh gigireun tangkal atawa taman, tapi jarang nu kitu mah, leuwih hade ulah nyiduh di tempat umum. Diajar nahan ciduh anjeun di publik lamun bisa pak namah pasti engke ka geuleuheun ka jalma anu sejen deui jeung jorok pisan. kudu mere tenggang rasa ka batur.

Emotion: disgusted
Antrian di tempat kawinan oge mindeng disorobot, alesanna manehna pihak kulawargana atawa sodarana. Padahal tamu oge diondang kadinya, ulah ngarasa sabab boga iketan deukeut jeung panganten tuluy sakahayangna paripolahna teh. Basa ngantri di dimsum oge, urang nu geus ngantri tatadi tuluy disorobot, manehna ngomong "Ibu tiheula nya, soalna ibu dulurna panganten". Ku urang langsung ditembalan "Teu bisa kitu bu, rek ibu dulurna ge mun ngantri nya kudu ngantri". Paling parah deui si ibuna ngomong "Emang maneh sahana panganten? Ngan cuma babaturan pan?". "Lamun emang babaturan, rek naon emangna bu?" Urang ngajawab bari nasteung. Nu kieu contoh jelema nu hayang diheulakeun saolah-olah manehna penting pisan ari batur henteu.

Emotion: angry
Lantaran abdi tos asup ka semester ahir di kuliahan, seeur rerencangan abdi nu tos lulus teras wisuda. Abdi kuliahna sataun dihandapeun rerencangan kuring, matak teu heran lamun maranehna tos pada lulus sedengkeun kuring masih keneh kuliah. Teu sakedik rerencangan kuring anu ngondang pikeun datang ka wisuda manehna. Abdi atoh wae, lantaran tiasa ngucapkeun salamet jeung masihan hadiah. Aya hiji deui alesan naha kuring resep datang ka wisuda, lantaran kuring tiasa ningal deui rerencangan kuring anu tos lami pisan teu patepang. Komo ayeuna mah geus gararde, seeur pisan parobahan anu aya di rerencangan kuring. Kuring sok ningal rerencangan SD, SMP nepi ka SMA di wisudaan. 

Emotion: surprise
Wanci tos nyanghareup ka Kulon, nalika Wetan geus euweuh harepan ngabagéakeun poé.
  Di hiji pondok heubeul, peuting téh eerily jempé. Bari hurung lampu nyingraykeun gelap. Indung jempé bari ngajait calana jero. Panon manja indung kuring ngabirigidig jiga batu di sisi walungan.
"Naha calana jerona robek, ema karek meuli dua poé ka tukang panén kemiri"?
Indung nanya dina tiiseun hirup miharep bisa nutup solat lalawora.
"Kuring ulin jeung babaturan kuring luncat tina luhureun tangkal jambu, nepi ka calana jero nu anyar sobek, tapi teu kahaja." Lajeng jawaban kuring ngan sakedapan jempé saolah-olah miéling pupusna pahlawan. "Tos rengse".. nganti calana nu soek ku kuring basa harita.

Emotion: shame
Kajadian anu paling pikasediheun nyaéta nalika aya kajadian
Tah jiga kieu, di daerah kuring aya acara pengajian jeung tahlil. Tahlil teh ibarat jalma anu maot bari solat babarengan. Tah kabeneran aya acara "dzikir" di tatangga sabeulah jeung kabeneran oge lanceukna anu ngayakeun acara ieu maot sawatara waktu ka tukang. Jeung ngajak kuring atas nama indung kuring. Manusa pasti ngalaman poho, kuring ngan nempatkeun uleman tanpa maca eta (meureun kuring geus nyaho program, jadi ngan nempatkeun uleman).
Geus waktuna ngamimitian acara tapi can aya nu datang, mun kuring datang urang sasalaman heula jeung tuan-tuan nu keur tugas. Saatos sasalaman spontan, panonna neuteup ka kuring sareng sababaraha detik aya anu nyauran nami kuring. Nalika kuring nelepon posisi kuring, kuring rék diuk turun (anu disebut ibu). Awéwé-awéwé ieu ngajelaskeun yén acara ieu kanggo awéwé Muslim, janten kuring kaget. Teu kungsi lila kuring cicing di dinya. isin pisan, hapunten, dimana acarana sareng anu nerangkeun tatangga sabeulah, kabeneran para undangan teu acan sumping.
Sareng sababaraha dinten deui bakal aya acara deui di bumi ibu-ibu anu ngajelaskeun ieu, sareng kuring gaduh firasat yén kuring bakal diondang deui kusabab 40 dinten acara tahlil ibu. Aslii bakal leuwih éra engké.

Emotion: shame
Mun nuju emam teh, komo mun nuju emam babarengan mah kudu ngajaga adab pisan. Ulah nepi ka ngalakukeun hal nu teu sopan atawa mantak teu ngeunah ka batur. Misalna sok aya nu hitut keur emam teh. Tah hal ieu teh pasti ngaganggu pisan ka batur jeung bakal mikageuleuh oge kana hal eta. Salian eta, oge sok aya nu dahana bari ceplak. Tah ieu teh dianggap teu sopan jeung dianggap menjijikan pisan ku sabagean besar jalma. Mantak, mun botram teh kudu pisan sagala diperhatikeun, ulah nepi ka ngarugikeun diri sorangan komo batur mah. Mantaka, yuk urang leuwih pahami jeung terapkeun adab dina kahirupan sapopoe, utamana dina keur dahar!

Emotion: disgusted
Imah nini kuring di kampung masih keneh digolongkeun salaku imah anu heubeul jeung make bilik kayu keneh. Jujur, kuring sieun pisan ka kamar mandi, sabab kamar mandi di imah nini aya di luar imah. Tapi peuting éta kuring bener-bener hayang pipis, jadi kasieun ngadadak leungit. Réngsé pipis teh, ujug-ujug aya kalangkang hideung gedé deukeut kamar mandi, kuring beuki sieun. Kuring teu nyaho naon éta, sarta kuring langsung lumpat ka imah. Sieun pisan, peuting éta kuring teu bisa saré sabab keur mikiran kalangkang hideung gedé nu katempo tadi. Saprak harita kuring teu hayang ka kamar mandi nini sorangan, kuring kudu dibaturan ku adi atawa dulur nu sejen karek jadi teu sieun.

Emotion: fear
Joni geus lila hayang cocooan. Manehna mineng ningali cocooan ieu di toko, tapi hanjakal hargana mahal teuing pikeun duit bekel anu manehna boga. Ku kituna, basa ngadenge aya pasar malam di kampungna, Joni langsung indit ngajugjug eta tempat. Manehna miharep meunang hadiah cocoan anu dipikahayang di dinya. Sanepina di pasar malam, Joni langsung ka buruan stand. Manehna milih kaulinan anu manehna resep sareng ngusahakaeun pisan sangkan meunang hadiahna. Teu lila, Joni bisa meunang tina kaulinan nu manehna pilih sarta meunang hadiah cocoan anu dipikahayang. Manehna bagja pisan terus langsung mawa cocooanna ka imahna gancang-gancang. Sabot nepi ka imah, Joni langsung nembongkeun cocooanna ka indungna. Indung Joni oge bungah ningali anakna bisa meunang hadiah anu dipikahoyong. Poe eta jadi pangalaman anu paling ngabingahkeun pikeun manehna.

Emotion: happy
Jaman kuring keur SMP, kuring meunang naek motor jeung indung kuring, tapi ku bapa kuring teu diidinan sabab ceuk bapa kuring teu cukup umur jeung teu boga SIM. Cenah mah bakal kacilakaan lamun teu boga SIM dina motor mah. Padahal mah kuring teh geus bisa jeung lancar naek motor. Malah ampir unggal poe kuring sok naek motor babaturan kuring jeung babaturan kuring, tapi bapa kuring teu nyaho eta. Sakali-kali kuring naek motor ka jalan gede rek ngemil inuman, nepi ka imah bapa kuring geus nungguan kuring di hareupeun imah, jeung bapa kuring nyarekan kuring anu gagabah naek motor. Ku sabab sieun dicacag deui, ti harita kuring sok make motor lamun bapa teu aya di imah atawa lamun bapa keur sare.

Emotion: fear
Geus lila payung urang leungit, ayeuna keur usum hujan. Mun balik gawe urang sok huhujanan kusabab eweh payung, padahal urang teh karek meuli payung kamari. Diunggal sudut imah geus di teangan tapi eweh nepika kolong-kolong lomari jeung kasur angger eweh, terus urang nanya ka bapak jeung mamah sugan kitu nempo payung anyar urang anu warna na teh beureum. Eta urang meuli di pabrik hargana lima puluh rebu lumayan, tapi geus saminggu payungna teu ka panggih. Si bapak jeung si mamah ge teu nyahoeun, nya engges pas balik gawe urang meuli payung deui nu harga jeung modelna sarua tapi beda warna. Ayeuna mah urang meuki warna hejo ngora, pas nepi imah urang nyesehan. Pas rek nyampaikeun baju di gigireun imah, urang nempo payung beureum ngagantung di paku gigireun panto tukang jeung pagigir-gigir keung nyiru. Urang langsung nyokot eta payung bari nembongkeun ka si bapak jeung si mamah, urang atoh pisan jadi boga payung dua tapi ceunah ceuk si mamah teh urang lenggotan kanu barang. 

Emotion: happy
Nyiduh mangrupikeun kabiasaan anu sering dilakukeun ku manusa. Nyiduh nyaéta kagiatan miceun hiji hal anu ngaganggu organ-organ sungut, utamana indra rasa. Lamun dititénan, urang bisa manggihan yén sababaraha urang nyiduh kalayan wirahma teratur, sarta aya ogé jalma anu nyiduh kalayan wirahma henteu teratur. 1. Nyiduh ulah ditembongkeun ka batur, utamana di hareupeun jalma nu diajak ngobrol. Trikna nyaéta ngahurungkeun beungeut anjeun sareng nutupan nalika anjeun nyiduh ku panangan anjeun.
2. Nyiduh kudu di tempat anu luyu jeung beradab, ulah di tengah-tengah tempat umum sumawona di tempat ibadah. Carana tiasa milarian wc atanapi anu sanésna supados henteu katingali ku batur.
3. Nyiduh kedah dilakukeun tanpa disada. Sakapeung urang tiasa mendakan jalma anu nyiduh ku cara ngirining supados jalma-jalma anu aya di sakurilingna ngadangu sareng ngarasa jijik ku sorana. Ieu biasana lumangsung utamana nalika nyiduh dibarengan ku ngumpulkeun dahak pikeun diusir ku ciduh.

Emotion: disgusted
Kakara kungsi kajadian siga kieu di supermarket deukeut imah kuring. Antrian teu lila, ngan saeutik. Ujug-ujug aya awéwé anu umurna 40-an ka luhur sareng masih séhat luncat antrian pas payuneun kuring. Beungeut kuring langsung jadi bingung pisan jeung jalma-jalma nu ngajajar di tukangeun kuring. Kuring ngarasa pisan bangor sabab kuring ngan meuli hiji item sarta dumadakan eta dicokot carelessly. Saleresna abdi hoyong nyempad tapi pikiran abdi leres-leres pabeulit, balukarna abdi mutuskeun sabar kana sagala rupa pertimbangan dina pikiran. Sareupna mah kudu wani-wani ngutak-ngutik batur nu ngantri iwal ti kolot-kolot nu geus kolot jeung reuneuh, teu paduli naon responna, nu penting asal lampahna bener. , tinimbang kuring mikir jeung kesel

Emotion: angry
Indung urang mibogaan warung, biasana mun balanja nanaon teh ka grosir deukeut ti imah. Di grosir eta lantaran masih anyaran buka, jadi mun balanja sekian duit dibere kupon undian anu bisa meunangkeun rupa-rupa barang, siga setrikaan, alat pel, kulkas, magicom, nepikeun doorprizena mah motor. Sabab urang balanjana teu mindeng teuing jeung tara loba, jadi meunang kuponna oge saeutik, teu boga ekspektasi meunang undian. Pas poe ngumumkeun, kabeh warga nu ngarumpul dihareupeun toko grosirna. Tuluy panitiana make mic, bari nyokotan kupon-kupon nu geus aya dina wadah kaca transparan. Meureun aya kana 20 han mah hadiahna teh. Pas diumumkeun nomor urang kasebut, urang rada reuwas lantaran kuponna oge saeutik, anu mana mun saeutik mah boga kasempetan jang meunangna oge saeutik. Urang langsung kahareup bari narima hadiahna. Hadiahna teh magicom, jadi urang kudu mangku nepikeun ka imah.

Emotion: surprise
Nalika kuring sakola, kuring milu janten panitia pelatihan kapamimpinan dasar. Waktu éta kuring ditempatkeun salaku pembimbing kelompok. Salaku pemandu kelompok, urang oge kudu ngiluan jalan panjang jeung pamilon bari mawa tas gedé nu sarua jeung pamilon. Sanggeus leumpang lila, urang istirahat weh sakedap. Sabot keur diuk, harita teh kuring cape pisan, teu sadar yen kuring diukna riweuh teuing, sobek weh calana kuring teh. Pas nepi ka posa dua, kuring karek sadar calana kuring robek sabab karasa tiis tina jero calana, kawas angin ngahiliwir. Waktu harita kuring isin pisan, untung teu aya nu nempo. Jadi, pikeun nutupan calana robek, kuring menta plester ka babaturan kuring, teras nempelkeun kana calana anu robek. Alhamdulilah dugi ka lokasi, kuring tiasa ngaganti calana sareng calana anu di bawa.

Emotion: shame
Nalika urang sieun diudag ku anjing, ieu anu kedah urang laksanakeun. Kahiji, urang pura-pura nyokot batu. Lamun anjing ngadeukeutan, lalaunan pura-pura nyokot batu, sarta pura-pura ngayun batu. Ngan ningali éta, anjing bakal langsung kabur. Tapi ogé gumantung kana anjing, lamun anjing geus dilatih di militer, metoda ieu moal ampuh. Kadua, nyaéta balap jeung si anjing. Meureun ku cara kieu anjing bakal ngarasa bingung sarta eureun ngudag urang. Katilu, bere parab ka si anjing sangkan anjeunna eureun ngudag urang. Kaopat, urang bisa pura-pura jadi patung, ku cara kitu urang bakal eureun diudag ku anjing. Tungtungna, nyaeta pasrah kana kaayaan. Upami sadaya cara parantos dilakukeun, anu kedah urang laksanakeun nyaéta pasrah sareng terus lumpat dugi ka si anjing capé sareng lirén ngudag.

Emotion: fear
Keur momotoran di salah sahiji jalan nu mindeng dilewatan, harita keur beurang keneh da panon poe ge keur aya di tengah-tengah. Basa keur di tukangeun angkot, teuing kunaon si angkot teh ngerem ngadadak. Jarak urang jeung angkot nu deukeut pisan jadina urang teu kaburu ngerem. Anu matak bagian tukangeun angkot, aya baret kagores ku motor urang. Supir angkot ngambekan ka urang, manehna hayang menta ganti ku sajumlah duit. Urang anu posisina ngarasa teu salah tuluy ngalawan. Tapi manehna ngancam mun teu tanggung waler, urang bakal digurudug ku supir angkot nu sejen. Lantaran diancam kitu sieun nyawa jadi taruhanna, jadina urang kapaksa mayar sajumlah duit.

Emotion: fear
Basa kuliah, abdi miluan hiji kagiatan mahasiswa anu gerakna di bidang kamanusiaan. Abdi sareng rerencangan di organisasi ieu resep pisan ngayakeun acara kanggo ngabantos saha wae anu butuh. Contona pas aya musibah lini di Garut, abdi sareng rerencangan langsung tarurun ka tempat bencana eta. Urang oge kantos ngayakeun acara donor getih. Alhamdulillah seeur jalmi anu masihan getihna kanggo anu butuh. Basa pandemi covid oge urang ngabantosan PMI Kota Bandung di markasna, miluan piket jeung ngabantosan lamun aya nu ngabutuhkeun ambulans ti PMI Kota Bandung. Akhir taun biasana sok aya penghargaan kanggo kagiatan mahasiswa di kampus, organisasi kuring janten juara organisasi anu gerak di bidang kamanusiaan.

Emotion: happy
Nyokot irung anjeun tiasa ditingali salaku teu sopan atanapi henteu saluyu sareng norma sosial, ku kituna katangkepan irung anjeun tiasa ngajantenkeun jalma era sareng sedih. Dina sababaraha budaya, nyokot irung maranehanana dianggap kabiasaan najis jeung teu sopan, sarta maranehanana bray ngalakonan eta bisa ngarasa era sabab sieun dianggap handap kana ku batur. Aya oge faktor internal, kayaning rendahna harga diri atawa kurangna timer kapercayaan, nu bisa nguatkeun perasaan isin sanggeus bray norong irung anjeun. Hiji jalma bisa ngarasa yen maranehna teu minuhan ekspektasi sorangan atawa masarakat atawa standar, sarta ieu bisa nguatkeun perasaan era jeung ngarareunah. Dina raraga nungkulan rasa isin sanggeus bray nyokot irung, urang kudu ngarti yen nyokot irung teh kabiasaan normal nu loba jalma sejen ngalaman.

Emotion: shame
Basa abdi SMP, pas ujian di sakola biasana sok diuk sorangan-sorangan dina korsi sasuai jeung nomer absen. Korsi abdi posisina aya dicaket budak lalaki. Abdi paling era pisan lamun beteungna kaluar sora anu nandakeun lapar. Matak saetuacan angkat ka sakola kanggo ujian biasana abdi sok sarapan heula supados teu lapar di sakola. Tapi angger we sanajan geus sarapan oge ai tos waktosna lapar mah sok aya sora beteung. Komo pernah oge abdi ujian pas keur sasih Romadon janten pasti teu tiasa sarapan. Pas tabuh salapan biasana beteung sok aya sorana. Lantaran ku era abdi biasana sok nahan sora beteung, tapi tetep kaluar sorana.

Emotion: shame