gentaiscool/nusaparagraph_emot huggingface dataset:
Virus corona mangrupi virus anu nular, jadi warga di kabeh daerah wajib icing di imah. Gara-gara virus eta loba karyawan pabrik anu di PHK, malah aya babaraha pabrik anu bangkrut. Terus ayeuna mah gawe teh make sistem kontrak jeung jalur orang tukang, kudu wae make duit. Tapi mun make duit ge da gawena mah ngan sabulan asa ku nyaah, loba babaturan urang anu pengangguran termasuk urang. Urang geus kaditu kadieu neangan gawe tapi eweh wae panggilan, aya panggilan di pabrik bagian finance tapi ngan di jadikeun peran pembantu meh anu mayar lewat jalur tukang anu katarima. Urang mah ngan saukur bisa narimakeun, teu nuntut nanaon. Urang nganggur basa eta lumayan lila ti kaluar kuliah, da urang ge sarua koban di PHK. Pabrikna teu bisa ngagajih, jadi weh loba anu di PHK. Basa eta bener-bener hese pisan hirup sapopoe, sakeur dahar ge hese komo sakeur hal nu sejen. Urang geus puluhan nyieun lamaran, tapi akhirna mah awal tahun 2021 urang katarima di Rumah Sakit bagian pendaftaran. 

Emotion: sad
Dadang teh salah sahiji jalmi nu tos sepuh di Kampung Parung. Dina yuswana nu rek saabad ieu manehna kakoncara ku jalmi janten jalma nu sok ngahariwangkeun di kampung. Manehna sok ngaganggu batur nu keur gawe liwat cariosanna nu nyelekit kana hate nu ngadangu. Hiji poe Dadang geuring ripuh, kulawargina tos ngaririung imah Dadang. Di kasurna manehna ceurik susunggukan kusabab sieun. Dadang sieun upami kalakuanna salila ieu di dunya tiasa ngahesekeun manehna keur sakaratul maut. Dadang hoyong menta hampura ka kabeh jalmi nu tiasa dijieun hatena nyeuri ku manehna. Kusabab manehna teu tiasa hudang tina kasur kulawargina Dadang ngajak ampir jalmi di kampung pikeun ka imah Dadang mere hampura.  

Emotion: fear
Dinten ieu abdi bade nikah sareng rerencangan ti leutik keneh. Bumi urang ngan kapisah dua imah, janten poe ieu oge seeur pisan tatanggi anu ngabantosan masak jeung ngumbah wadah. Tempat nikahan di bumi abdi nyalira, tapi aya oge tatanggi anu bageur pisan, manehna masihan tempat kanggo parkir jeung diuk para semah supados teu pati pinuh. Pak RT janten saksi nikah lantaran tos dekeut pisan sareng pun bapa. Teu hilap abdi oge masihan cangkedong kanggo sadaya tatanggi anu aya di RW tempat abdi jeung caroge abdi cicing. Poe ieu teu aya masalah lantaran sadayana dibantosan ku para wargi jeung tatanggi abdi. 

Emotion: happy
Nyauran batur ku nami anu salah nyaeta normal sareng sering kajadian. Biasana mun nelepon batur ku ngaran nu teu pantes tur ilahar dina kahirupan sapopoe. Ieu bisa lumangsung alatan loba ngaran sarupa, kasalahan nginget ngaran, atawa kurang perhatian nalika ngaran ditepikeun. Kitu cenah, salah nyebut ngaran batur bisa ngakibatkeun kakurangan sarta nyieun batur ngarasa teu dihargaan. Ku alatan eta, leuwih sae pikeun nengetan tur mastikeun ngaran batur samemeh nyauran aranjeunna. Lamun urang geus salah nyebut ngaran batur urang teu perlu ngarasa isin. Urang ngan ukur kedah nyuhunkeun hapunten tina lalawora urang. Jalma anu urang sebut oge bakal ngartos naha urang nyauran aranjeunna salah.

Emotion: shame
Abdi saumur-umur teu pernah dicopet atawa dibegal ku batur, tapi poe ieu pas abdi nuju jalan-jalan ka pasar sareng rerencangan, abdi hampir dicopet ku begal. Kondisi pasar basa eta nuju rada sepi lantaran seeur anu nuju juma'ahan, abdi sareng rerencangan nuju ngetang artos sareng meresan balanjaan. Pas eta, jol aya nu ngagorowok maling-abdi sareng rerencangan langsung sieun lantaran jol aya dua jalmi anu ngadekeutan urang, epekteh eta maling anu nuju nyumput lantaran di. Maranehna ngancem bakal nyilakakeun urang lamun mere nyaho maranehna nyumput di dieu. Untungna teu lila seeur rombongan anu kaluar ti masjid saatos jumaahan, dua preman eta langsung ditangkeup. 

Emotion: fear
Harita pas keur asup asrama, emang cuacana teh panas teuing kunanaon ujug-ujug ngutruk. Nepikeun panggih jeung babaturan sakamar ge ambek. Unggal ditanya teh singkat bari masang beungeut anu teu bersahabat. Pok babaturan teh nanya, "Ku naon ari maneh? Keur aya masalah naon? Datang-datang meuni ngutruk teu jelas". Dijawab teh, "Teuing atuh, ulah loba tanya, urang keur hayang sorangan, leuwih alus maneh kaluar heula di kamar". Ngadenge kitu babaturan nu sakamar pindah ka kamar babaturanna. Urang nu nutupkeun panto oge dijeblagkeun tarik nepikeun ka denge ka lantai pangluhurna. Babaturan loba nu datang, tapi sabab geus dikonci kamarna jadi teu bisa arasup ngan keketrok hungkul.

Emotion: angry
Ieu kahiji kalina abdi nganggo motor nyetir sorangan ti kampus lantaran aya rerencangan anu nitip motor supados dipangmawakeun ka Bandung. Ditengah jalan pas nuju di jalur jalan anu gancang abdi ninga aya hiji motor anu ngebut pisan sabari teu nganggo helem. Sora knalpotna oge gandeng pisan, ngaganggu padanguan. Teu lila eta motor nabrak trotoar lantaran ban na bitu di tengah jalan. Jalma anu aya di motor eta mental. Abdi langsung ereun di sisi jalan lantaran eta jalmi aya di hareupeun motor anu dibawa kuring. Tapi untungna teu lila aya sababaraha jalmi anu nulungan teras aya ambulans datang mawa dua jalmi eta.

Emotion: fear
Rina mah sok geuleuh pisan mun nempo goreng lauk asin anu geus buruk, sabab salian bauna burarengan, oge sok loba bilatungan anu hinggap dina luhurna. Mun geus buruk teh sok robah warna jeung robah tekstur jadi leuwih lembek jeung babari pisan biye na teh. Meuni geus mah bau, eh loba bilatungan nu sok ngaracleng deuih ka mana-mana. Malahan paling geuleuh mah mun geus laluncatan kana dahareun nu sejenna. Rina mah mun nempo nu kitu teh sok geus teu hayang dahar, kajeun teuing teu jadi dari pada kababayang wae bau jeung rupana. Mantak ayeuna mah Rina sok alimeun ngaemam lauk asin da bisi teu beresih tea.

Emotion: disgusted
Sering karasa, nalika kuring émut, kuring émut khususna pendapat anu bertentangan sareng kalolobaan mainstream. Waktos di SMP taun 80-an dimana unggal budak lolobana sakola ngobrolkeun karesepna contona dina mobil karesepna, motor karesepna sareng aktor atanapi artis Hollywood karesepna. Abdi gaduh hobi anu béda sareng jarang sareng aranjeunna, nyaéta dina dunya téknologi penerbangan militer.
Peers ngobrol ngeunaan mobil panganyarna, motor panganyarna kalawan téhnologi paling up-to-date tapi pikeun kuring eta pisan metot ngeunaan eta sabab dina pamanggih kuring rata-rata jalma bisa manggihan ngeunaan eta ngaliwatan iklan di koran. Sangkan teu leungit pangaweruh kuring, kuring ogé nyingkab téhnologi aviation militér ka sasama atawa sababaraha jenis presentasi, contona ngeunaan téhnologi Electronic Counter Measure, Téknologi Terrain Following Radar, Martin Beaker Ejection Seat Technology, Heat Seeking Missile, Phased Array. Radar, Head Up Display, Global Positioning System, Auto Rotation on Helicopter, Night Vision Goggle, Zero Zero Ejection Seat, Cobra Pugachev flight Manouver, How to Decoy anti aircraft missile with Chaff and Flare jsb. Hasilna nyaéta 98% nganggap karesep kuring henteu biasa, teu populer, teu biasa sareng teu aya anu ngartos pisan sareng sababaraha malah seuri.

Emotion: shame
Aya carana ngameh bisa penelitian bareng jeung dosen. Nu kahiji, sakapeung mah dosen ngalakukeun open recruitment. Lamun pangalaman urang emang henteu oprec tapi langsung ditunjuk sabab geus kenal deukeut oge jeung dosen. Kadua, ditunjuk langsung ku dosenna. Siga kasus urang sabab deukeut sacara personal, tapi bisa oge maranehna apal kamampuan hiji jelema anu sahenteuna daek kerja keras. Nu katilu, ngalamar langsung dosenna. Teu kudu kenal, tapi alusna mah apal dosenna keur boga proyek naon, jadi bisa milih bidang naon nu cocok jang sorangan. Tapi leuwih alus mah pilihna bidang anu dipikaresep tuluy teangan dosen di bidang eta, siga urang resepna di bidang toponimi.

Emotion: happy
Mike Tyson geus nyatet ngarana make tinta emas pas umurna 20 tahun, saengges meunangkeun sabuk juara ngelehkeun Trevor Berbick. Kajuaraan eta ngajieunkeun Mike petinju paling ngora di sapanjang sajarah pertinjuan. Tina kajuaraan eta si Mike jadi petinju paling di pika sieun, tapi sabenerna mah si mike ngabogakeun carita anu teu loba jalma nyaho. Keur di wawancara si mike ngaku bahwa maneh na sok berjuang ngalawan rasa gugup mun geus rek naek ka ring tinju, menurut maneh na eta teh mangrupa hal anu hese di ubah, padahal geus berkarir lila tapi masih wae demam panggung. Padahal Mike teh petinju paling hebat, tapi ngaboga rasa kasieun mun rek ka luhur panggung. 

Emotion: fear
Kumaha carana ngungkulan kasieun disuntik atawa kasieun kana jarum suntik, kahiji jujur ​​heula kana kaayaan urang. Sawaktos urang keur ngalaman perlakuan anu ngalibetkeun jarum, siga disuntik, urang kedah ngabejaan tim médis ngeunaan phobia nu urang boga. Ogé ngabejaan naon perlakueun naon anu geus dialami pikeun nungkulan phobia ieu. Kalayan inpormasi ieu, tim médis bakal nyaluyukeun perawatan anu cock jeung urang. Upami éta ngalibatkeun jarum, aranjeunna pasti bakal ngalakukeunana langkung ati-ati pikeun nyegah fobia urang kaulang deui. Kadua, nerapkeun téknik Applied Tension. Kusabab nalika aya jalma anu ngalaman kasieun anu kaleuleuwihan, tekanan darahna bakal teu stabil, sareng ieu dilakukeun supados tekanan darah urang stabil deui.

Emotion: fear
Hal nu paling geuleuh teh mun geus asup ka kamar mandi awewe nu sok dipake babarengan. Biasana kamar mandina mah seungit da loba pisan rupa sabunna nu dipake. Ngan wae sampahna ge loba deuihanan. Kadang mah sok loba pembalut dipiceun sambarangan jeung teu dina tempatna. Parahna mah mun dipiceun kana saluran toilet, mantak mampet pisan. Terus dina jaring saluran cai ge sok loba rambut ngarait mantak nyumbat kana saluran pambuangan. Kadang mah kudu nepi ka manggil tukang ngarojok paralon da hese tea malidkeun nana. Mun teu kitu, sok loba pelastik pembalut anu dipiceun sembarangan, mantak nyumbat kana saluran oge deuihan.

Emotion: disgusted
Poto anu nunjukkeun murid lalaki anu tiis ngadadak viral dina média sosial Cina. Poto nembongkeun budak lalaki nangtung di kelas. Anjeunna nganggo jaket anu rada hampang sareng rambut bodas kusabab ibun. Sedengkeun babaturan sakelasna ngabarakatak budak ieu. Sakumaha dilaporkeun ku Shanghaiist, Rebo (10/1/2017), poto ieu dicandak di hiji SD di désa Ludian nu rada di wétan Propinsi Yunnan. Budak ieu katelah Wang Fuman, 8 taun. Kapala sakola nyarios yén murid lalakina kedah angkat 4,5 kilométer dugi ka sakola ti bumina. Fuman tétéla henteu nyalira, anjeunna angkat ka sakola sareng lanceukna unggal dinten. Aranjeunna tiasa nyéépkeun sajam kanggo angkat ka sakola.

Emotion: shame
Sieun kana jarum suntik bisa disababkeun ku sieun nyeri disababkeun ku jarum anu bakal di suntikeun, bentuk jarmna anu seukeut jeung lamun aya pangalaman anu teu pikaresepeun jeung suntikan samemehna. Salaku conto, patugas kasehatan anu nyuntik ngalakukeun kasalahan sahingga suntikan eta nyeri pisan atawa pikasieuneun pikeun budakna biasana. Sieun, cenah, oge bisa disababkeun ku pangalaman keur budak leutik dimana kolotna sieun barudak maranehanana meunang suntikan. Biasana, kolot nyingsieunan budak sabab budak ngalakukeun kabiasaan anu henteu dipikahoyong ku kolot.Ku matak kitu nepi ka gede dewasa sok kabawa keneh kasisieunan na ku jarum suntik kusabab inget keur leutikna sok di sinsieunan ku kolot.

Emotion: fear
Poé ieu miéling poé kamerdékaan Indonésia, sim kuring jadi wawakil anu nepikeun sajak di hareupeun sakumna murid.  Kuring parantos ngapalkeun sajak kuring tapi kuring masih gugup. Kuring ogé parantos ngalaksanakeun sagala rupa cara pikeun ngaleungitkeun rasa gugup kuring, tina nginum inuman anu manis sareng tuang permen. Nalika ngaran kuring disebut, kuring leumpang ka panggung lalaunan. Rasa kasieun kuring beuki gedé nalika kuring ningali sabaraha murid anu ningali ka kuring. Leungeun kuring kesangan, tapi kuring nyobian nyeuseup sareng ngaluarkeun napas lalaunan sababaraha kali. Kuring nutup panon kuring sareng nyobian ngabayangkeun yén anu ningali kuring ayeuna nyaéta pepelakan, sanés jalma. Sareng saatos kuring muka panon kuring, kuring tiasa maca puisi kuring kalayan lancar tanpa gugup sama sekali.

Emotion: fear
Poe ayeuna, abdi bakal pindah kotaka Ciamis. Abdi oge bakalan indah sakolana kadieu sabab mamah jeung bapak tos resmi cerai. Abdi ngiring ka mamah, janten pindah ka Ciamis. Mimiti pindah ka lembur, abdi ngarasa teu betah jeung hese adaptasi. Biasana ameng kamana-mana make angkot, didieu mah pelosok pisan jadi ngan aya ojeg. Tuluy suasana na beda pisan, biasana rame ayeuna jadi tiiseun pisan. Tinu lingkungan sakola oge sami. Abdi hese milarian babaturan anya da seueur bahasa sunda nu teu kaharti, janten hese bade ngobrol teh. Abdi ngarasa sedih pisan papisah jeung babaturan baheula. Tapi da kumaha deui, hirup mah kudu tetap berjalan.

Emotion: sad
Mindeng pisan ampir unggal poé ngabayangkeun lamun isukan kuring maot. Lamun peuting ieu anjeun masih saré dina ranjang jeung kulawarga anjeun, anjeun terang yen isukan Nu Maha Kawasa geus manggil jeung di alam kubur. Pikiran sapertos kieu sering muncul ti sababaraha taun ka pengker, tapi janten langkung sengit dina sababaraha bulan kapengker nalika urang sering ngadangu warta maot, boh maotna pasien Covid sareng warta maotna baraya atanapi tokoh sareng selebriti dina TV. Boh kusabab kaleuleuwihi atawa aya harti sejen, nu jelas mah, yen maot teh pangeling-eling nu panghadéna. Sakumaha dawuhan Rosul: "Wa kafa bil mawti wa idzho", anu hartosna "maot cekap janten pangeling-eling".

Emotion: fear
Taun 2019 urang lulus sarjana, poean wisuda urang jeung kulawarga kaditu jang ngaluuhan prosesi wisuda. Sabab euweuh mobil jadi menta dianteur ku dulur, sakalian hayang ninggali suasana wisudaan. Harita saberes wisuda teh ku urang kabehan diajak ka tempat makan Sunda, saminggu samemehna teh ku urang geus di booking ngarah bisa meunang tempat. Teu lila beres, tuluy ngobrol-ngobrol, dulur urang ngaluarkeun bungkusan bentukna teh kotak tuluy dibungkus ku kertas kado. Urang reuwas sabab lamun enya kado ulang taun, da ulang taun urang mah jauh keneh. Tapi ieu kado wisudaan cenah, sabab geus bisa lulus ti paguron luhur. Harita urang teu nyangka bakal meunang hadiah ti dulur sorangan.

Emotion: surprise
1 April, ogé katelah Poe April Fools , mindeng sohor ku maén pranks on jalma nu pangdeukeutna ka aranjeunna. Dina jaman ieu sadaya gadget sareng jutaan aplikasi anu sayogi pikeun anjeun unduh, aplikasi prank anu anjeun tiasa dianggo salaku perantara pikeun ngocok anu pangdeukeutna sareng anjeun, ti kabogoh anjeun, babaturan, dugi ka baraya.
Telepon & SMS Palsu - Telepon sareng SMS palsu
Aplikasi ieu ngagaduhan fungsi anu leres sareng namina, éta tiasa nelepon telepon sareng SMS palsu pikeun tujuan nge-prank saha waé anu anjeun pikahoyong. Anjeun tiasa ngajantenkeun saolah-olah aya jalma khusus anu nelepon anjeun, sareng layar telepon sareng detil kontak sanésna sapertos poto, nomer telepon, sareng durasi telepon. Nanging, aplikasi ieu ngan ukur pikeun ngajalankeun dina smartphone anjeun. Anjeun ogé tiasa nganggo aplikasi ieu salaku alesan pikeun "kabur" tina kaayaan anu pikaboseneun sareng kagok ku nelepon telepon palsu.

Emotion: surprise
Mun ngadangu caritaan ustadz mah, mun jalma nu keur sakaratul maut teh bakal kainget sagala rupa dosana di dunia. Jadi, sagala dosa jeung penyesalan teh narembongan, supaya ngarasa kaduhung tina naon nubgeus dilakukeunna. Jeung deuih dina ajaran Islam mah nyeurina sakaratul maul teh nyeuri nu paling nyeuri tinu sagala rupa kanyeuri. Malahan mah asa awak dikuliti, nyeuri jeung peureus karasana. Bade ngucap syahadat ge meuni hararese pisan rek kedal teh. Komo mun nepi ka dicabut nyawana dilanglayung mah, mantak nyeuri katungtut kaliwat saking. Sabisa mungkin kudu eling ku maca syahadat, ulah nepi ka kosong ngalongpong. Sambut kamatian ku cara nu paling baik.

Emotion: fear
Pas urang keur leumpang di tengah-tengah lobana jelema, ujug-ujug urang ngarasakeun hal nu teu biasa di bagian pingping urang. Urang ngarasa aya angin nu asup ka jero calana urang. Pas urang ninggali kahandap, urang reuwas ninggali yen calana urang soek di bagian pingping. Urang ngarasa era pisan, urang ngarasa siga kabeh mata ninggali ka urang, urang oge teu apal kudu kumaha. Tapi urang nyoba jang narik calana urang turun, tapina teu berhasil jang nutupan soek eta. Urang ngarasa era jeung hayang geura-geura indit ti tempat eta. Urang ngarasa siga kabeh jelema ninggali bari nyeungseurikeun urang. Tapi urang sadar yen lumpat ti masalah lain solusi anu alus.

Emotion: shame
Lantaran tara make kaos kaki ka sakola, adi abdi gaduh mata ikan dina sukuna. Mata ikan eta asalna mah ukuranna leutik, tapi beuki lila beuki gede. Manehna ngeluh wae sabab ngarasa nyeri lamun mapah. Abdi tos nyobian ngubaran make ubar kanggo mata ikan, tapi tos saminggu teu aya parobahan. Pas diparios ku dokter, dokterna nyarios yen ieu tiasa dioperasi. Abdi langsung nanya ka adi abdi, manehna sieun pisan lantaran ngaranna operasi kabayangna bakal pikasieuneun pisan. Padahal sabenerna ieu mah ngan operasi leutik hungkul, tiasa dilakukeun di klinik, tapi manehna tetep sieun lantaran lamun ubar biusna geus leungit bakal nyeri pisan, nepika saminggon. 

Emotion: fear
Aya salah sahiji tempat kanggo urang diajar, teras upami urang tos ngiringan ujian bakal meunang sertifikat. Namina nyaeta Coursera. Tempat kanggo ngiringan kursus atawa kuliah anu diayakeun ku rupa-rupa universitas anu aya di saluruh dunya. Abdi miluan kursus bahasa Korea kanggo pamula. Abdi diajar sababaraha minggon, unggal minggon aya tes tulis anu kedah dikerjakeun supados tiasa ngalanjutkeun ka materi salajengna, minimal nilai na dalapan puluh. Abdi tiasa ngerjakeun sadaya tes na janten tiasa lajeng teras ka minggon payun na. Jeung di akhir, abdi tiasa ngerjakeun ujian akhir kanggo meunangkeun sertifikat. Sertifikat ieu teh dikaluarkeun ku Universitas Yonsei. Salah sahiji universitas anu pang sae na di Korea.

Emotion: happy
Lamun jalan-jalan ka tempat umum, abdi biasana sok ningal kama cai na. Komo lamun ka kolam renang, biasana lamun kolam renangna sae, kamar cai na oge sae. Ti SD keneh abdi sareng rerencangan di sakola mineng renang di salah sahiji kolam renang anu aya di Bandung. Kolam renang ieu janten langganan lantaran hiji-hijina anu kolamna dipisah jang awewe sareng lalaki. Tapi hanjakal abdi kirang resep kana kamar cai na, masalahna mah lamun renang urang pasti bakal make kamar cai kanggo mandi. Pokona mah kamar caina teh rujit pisan, loba buuk dimamana, lante na oge geus hideung pokonama jarijipen nincakna oge. 

Emotion: disgusted
Keur gawe di pagawean, urang mergokan babaturan salingkuh jeung babaturan gawena keneh. Padahal eta awewe teh kabogohna babaturan urang ngaranna si Ali. Urang ngabejaan si Ali titah datang kadieu. Tapi lantaran telat datangna jadi nu salingkuhna teh geus rek indit. Urang geus boga rencana rek nuturkeun, jadi pas selingkuhanana indit urang nuturkeun di tukangna bari kontekan jeung si Ali. Tah geus salingkuhanana asup ka tempatna, urang jeung si Ali ge milu asup. Lantaran kasabaran urang mah satipis tisu istilahna teh, jadi miluan ambek pas si Ali ngambekan bari parea-rea omong di jero teh. Eta mah urang ngadeukeutan jelemana, ku urang langsung di tonjok beungeutna tarik sahabekna nepikeun ka getihan irungna ngucur.

Emotion: angry
Loba kasus jelema anu maen sorobot antrian ngajieun masalah, pastina loba jelem anu ambek jeung teu tarima kusabab geus lila antri tapi sangeunah na di sorobot. Salian ti ngajieun masalah jeung karusuhan tina antrian norobos antrian oge bisa ngajadikeun bentrok jeung pasea boh tina omongan nepi ka fisik. Komo lamun di sorobot na dina kondisi anu keur rame teu kondusif jeung dedeseukan saperti ngabagikeun zakat, sembako atawa bantuan sosial séjénna ka jalma miskin. Saolah-olah duit anu ngan puluhan rébu rupiah sarua jeung resiko atawa riungan jalma anu teu tartib jeung ngajajar. Resiko karugian ieu oge bisa dampakna fatal komo lamun ges makin parah bisa aya anu cilaka padahal antrian sumbangan teu sabaraha lamun di bandingkeun ku karugian jeung bisa jadi oge nimbulkeun karusakan.

Emotion: angry
waktos harita rerencangan abdi nganterkeun abdi sareng ngasisikeun abdi ka sisi jalan, caket ka mall nu sanesna, waktosna tos jam 10 wengi. Waktu harita didinya sepi pisan. Abdi ngaraos merinding sapertos kitu, sabab sepi sareng lampu jalanna rada pareum. Jarang aya kandaraan nu ngaliwat sabab geus peuting pisan. Kulantaran capé nangtung ngadagoan ema nu can datang, kuring jongkok bari ulin hapé. Waktu keur jongkok, ujug-ujug aya waria (punten lereskeun upami pilihan kecap abdi teu sopan) nyampeurkeun. "Ceu sapuluh rébu dong," pokna. Kuring neuteup ka luhur, aya waria ngacungkeun leungeunna. Abdi bingung jeung leuleus. Janten kuring nyarios, "Henteu." Kalayan nada rada jutek. Pura-pura wani, padahal lumayan dag dig dug oge. "Sapuluh rébu, cik." cenah deui. Manehna jaba ngancem rek ngagebukan. Kubakating eweh duit, nya kudu kumaha atuh? Berarti kuring ke bakal dipalak deui, nya? Atawa naon? Jabaning teu aya jalma, kumaha rék masihan?. Tungtungna kuring ngan ngajawab. " Teu sieun, da bapa kuring jenderal TNI mun kitu maneh nu digebukan". Manehna kasieunan tuluy indit.

Emotion: fear
Demam panggung teh dialaman ku kabeh jelema, boh eta jelema nu kasohor jeung orang-orang sukses oge sok ngalaman. Siga Steve Jobs anu ngadegkeun Apple, manehna sok latihan heula salila mangratus-ratus jam saacan pidato, soalna manehna oge sieun ku sabab demam panggung. Tuluy aya oge John Lennon ti The Beatles, manehna sok utah unggal rek tampil di panggung. Jadi sieun ku sabab demam panggung teh ku urang kudu diatasi, disanghareupan, da eta mah hal anu biasa. Bahkan dina survey oge mun ngomong di hareupeun umum teh hal nu paling dipikasieun ku jelema. Jadi urang tong ngarasa teu bisa, tuluy kudu dilatih ngarah urang jadi terbiasa.

Emotion: fear
Tos sabulanan ka tukang aya sababaraha jalmi anu nyieun pidio dina Tiktok anu janten viral jeung janten piomongeun seeur jalmi. Aranjeunna ngadamel pidio pas nuju ngaberesihan runtah anu aya di walungan jeung solokan anu aya di Bandung. Aranjeunna ngan limaan, tapi tos tiasa ngaberesihan runtah di dalapan puluh walungan jeung solokan. Alesan aranjeunna ngalakukeun eta lantaran aranjeunna tos pernah ngalaman banjir anu ngarugikeun pisan. Ti kajadian eta maranehna ngamimitian kanggo ngaberesihan runtah anu aya di caket imah aranjeunna. Tina ngadamel pidio nuju ngaberesihan runtah eta aranjeunna ngarep supados leuwih seeur jalmi anu eling kana kaberesihan lingkungan jeung teu miceun runtah di walungan deui. 

Emotion: disgusted
Waktu éta caritana kuring réngsé ti sakola. Kuring ngantosan rerencangan kuring, anjeunna piket heula di kelasna. Kuring ngadagoan manéhna di hareupeun gerbang sakola. Sanggeus ngadagoan sababaraha menit, ti kajauhan kuring nempo babaturan kuring turun tina tangga jeung leumpang ka gerbang sakola. Kuring ngagorowok manggil ngaranna bari dadah ka manéhna. Anehna manehna kalah bingung, teu ngajawab kuring.  Nalika jarakna geus caket, tétéla anjeunna sanés sobat kuring, tapi mirip pisan sareng sobat kuring. Anjeunna sarua kurus sareng nganggo kacamata oge, sareng gaya rambutna sami, siga buntut kuda. Kusabab éra, ahirna kuring pura-pura peregangan tuluy malikkeun awak. Karék weh datang babaturan kuring nepak taktak kuring. Kuring éra pisan, teras nyarioskeun kajadian éta ka réréncangan kuring, tapi anjeunna malah seuri ngadéngé éta.

Emotion: shame
Sakapeung mah jalma teh sok inget ngaran tapi poho rupa, aya oge nu apal rupa tapi poho ngaran. Tah biasana sabab kenalanna ngan saliwat atawa geus lila pisan teu amprok atawa teu interaksi. Mantak teu aneh deui mun loba nu nepi ka salah ngageroan jalma sabab da sok aya nu poho tea. Sok aya nu salah ngageroan ngaran, atawa salah ngageroan jalma sabab mirip awakna. Tah hal ieu teh dipandang jadi hal umum di masyarakat. Komo mun nu salahna kolot atawa sepuh mah, pimaklumeun hungkul sabab babari poho jeung hese inget. Beda jeung nu ngora mun amprok jeung batur teh sok inget wae.

Emotion: shame
Waktu ngagarap soal-soal SBMPTN, jigana mah sarua jeung nu dipraktékkeun nepi ka ayeuna. Sarua susah. Lamun jalma nyebutkeun éta hadé pikeun ngalakukeun naon mungkin. Bisa jadi siswa SMA anu Sosiologi, Géografi, Ékonomi, Sajarah geus jadi kadaharan sapopoé maranéhna. Sedengkeun kuring murid SMA. Kumaha lamun kuring teu bisa ngalakukeun sagalana? Waktu keur dikosongkeun. Tungtungna kuring ngalakukeun naon anu kuring karasa kuring tiasa laksanakeun, sanaos kuring henteu terang anu leres. Kuring maxed kaluar di TPA, hoping yen nilai TPA urang bakal nyalametkeun kuring. Pikeun kuring teu digarap sarua jeung teu gelut. Teras tanggal 16 Juni aya pengumuman hasil ujian tulis. Abdi henteu hariwang teuing, margi abdi parantos lulus SBMPTN. Nalika pengumuman ditunda ti 8 ka 10 peuting da aya masalah. Sanggeus dibuka, ternyata kuring lulus jurusan sosiologi. Bener-bener berkah Ramadhan. Kuring ogé bingung sabab kuring lulus dina pilihan kahiji. Tapi sanggeus diskusi jeung kolot kuring, kuring tetep milih UNPAD sanajan universitas séjén éta nu paling alus ka 3 di Indonesia.

Emotion: happy
Kuring ngarasa phobia nu kuring rasakeun nyaéta Thalassophobia atanapi sieun laut.Kuring henteu terang naha kuring sieun pisan kana laut. Unggal-unggal kuring naek pesawat sareng di luhur laut, kuring sok ngabayangkeun kamungkinan anu paling awon upami pesawat anu kuring naek ngadat sareng kuring murag ka laut. kuring mah henteu hoyong mun maot tilelep. Abdi ogé henteu hoyong mun kudu cicing di tengah sagara, nyobian ngojay atanapi istirahat dina barang anu siga palampung bari milarian pitulung. Lamun pait mah teu bisa salamet di tengah laut, aing bakal paeh ku cape/kalaparan. Teu aya anu terang iraha kuring maot sareng dimana ayana jasad abdi.

Emotion: fear
Pernah harita abdi ngaliwat ka bumi tatangga anu ngingu soang. Cenah ceuk batur mah soang na teh sok nyolodok ka unggal jalma nu liwat. Pas abdi ngaliwat teh kabeneran we aya soangna di buruan. Abdi geus deg-degan sieun di solodok, tapi mun mundur deui da euweuh jalan salian kadinya. Abdi maksakeun we jalan ngeteyep ka hareupeun buruanna. Eh heueuh we teu lila soangna nyamber abdi, nyolodok kana bitis abdi meuni nyeuri pisan. Abdi becir lulumpatan tapi angger keneh ngungudag. Abdi lumpat bari ceurik da kalap kasieunan pisan. Untung teu lila teh nu gaduhna aya, tuluy we marab si soang supaya balik deui ka buruan.

Emotion: fear
Tos sababaraha poe ieu abdi meunang anceman ti jalmi anu abdi panggihan di hiji tempat. Awalna manehna nawisan kuring kanggo meser icalan manehna, tapi pas eta teh abdi nj te butuh kana barangna janten abdi nolak tawisan manehna. Tapi teu lila manehna jol ngirimm SMS an eusina ngancem kuring pedah kuring teu narima tawisan anjeunna, abdi disebut tukang maehan rejeki batur ku manehna padahal abdi nolak tawisan manehna ku cara nu sae, teu make cara anu nyieun manehna nyeri hate. Tapi teu apal kunaon manehna kalahkah ngancem kuring unggal poe sabari ngirimkeun SMS anu nyieun abdi sieun sapertos ngomong kasar nepikeun ngancem bakal ngadatangkeun jin anu bakal ngaganggu abdi. 

Emotion: fear
salaku kolot urang sabenerna kudu mastikeun yén urang masih bogoh ka aranjeunna kawas sagala anak sejenna ku némbongkeun pangajén. Ku kituna, dilaporkeun ti kaca Moms, mertimbangkeun sababaraha cara kolotna bisa ngalakukeun sangkan anak tengah maranéhanana ngarasa leuwih hargana saperti kieu. 1. Mikeun sering kaasih Salah sahiji cara anu panggampangna pikeun indung bapa pikeun nunjukkeun ka budak tengahna sabaraha aranjeunna dihargaan nyaéta masihan aranjeunna sering sayang. Ieu alatan barudak tengah jarang meunang kaasih sarua jeung barudak heubeul atawa bungsu. Ku alatan éta, ku cara nyokot waktu pikeun méré hugs jeung cium barudak tengah ogé barudak ngora jeung leuwih kolot, barudak tengah bakal nyaho sabaraha maranéhanana ngaapresiasi. 2. Méré pujian Kusabab anak nu pangkolotna nyaéta jalma anu ngalakukeun sagalana ti mimiti jeung nu bungsu nya éta panungtungan pikeun nyoba prestasi, aranjeunna biasana narima pujian pikeun sagala hal maranéhna ngalakukeun, teu paduli badag atawa leutik prestasi. Di sisi séjén, barudak tengah jarang meunang compliments sanajan maranéhna ngalengkepan tugas kacida alusna. Tapi, sanajan kumaha prestasina, kolot wajib muji ka sakabéh budakna, kaasup budak tengah anu ogé pantes dipuji lamun migawé pagawéan anu hadé. 3. Gaduh sababaraha waktos nyalira Teu aya anu langkung khusus pikeun murangkalih tibatan gaduh waktos hiji-hiji sareng kolotna. Tapi kusabab barudak tengah sanes anak cikal anu kantos nampi perhatian sapinuhna, atanapi aranjeunna orok anu peryogi perhatian tambahan, ieu jarang pisan kajadian ka aranjeunna. Ku alatan éta, nyokot waktos ngarencanakeun hal senang jeung ngan indung jeung anak tengah bakal némbongkeun aranjeunna sabaraha maranéhna ngahargaan unggal moment.

Emotion: angry
Dina raraga nangtukeun nomor lomba arung jeram jang Porprov XIV 2022, diayakeun rapat kerja. Tah dina rapat dibahas teknis nangtukeun nomor lomba, nyaeta make sistem undian. Jadi, unggal kontingen teu milih undian sorangan, tapi dipilihkeun ku pengurus ti kontingen sejen. Kabeneran pas bagean kontingen KBB, diundina ku pengurus ti kontingen Kota Bandung. Nu dipikahoyong mah kenging nomor lomba sprint jeung down river race. Tah si pengundi teh kedah milih salah sahiji dayung nu dijerona aya dua nomor lomba. Pas dibuka, kaleresan pisan kenging nomor lomba down river race jeung head to head. Teu nanaon lah, alhamdulillah pisan masih kenging nomor down river race ge. Bungah nu aya kenging eta nomor teh.

Emotion: happy
Teu bisa dipungkiri cara ngajarkeun anak emang beda-beda, kumaha pangalaman kolotna. Aya nu ku cara lemah lembut, aya oge ku cara make kekerasan nyaeta neunggeul anak jang ngajarkeun kadisiplinan. Biasana diteunggeul teh mun teu nurut kana omongan kolot atawa ngalakukeun hal nu salah. Sanajan saenggeusna sok menta hampura ka anak, tapi mun tutuluyan neunggeul mah bakal mangaruhan mental jeung psikologis anak pas engke gedena. Anak bisa jadi hese ngembangkeun diri manehanana, ieu ku sabab manehna sieun nyobaan hal-hal anu anyar jeung hariwang nyieun kasalahan. Kuduna kolot teh kudu upgrade cara ngadidik anak anu bener, ulah tina pangalaman kolot baheula tuluy diteruskeun ka anakna, geus nyaho salah tapi tetep dilakonan.

Emotion: angry
Basa keur sakola urang rajin nabung di guru, duit jang nabungna sok dibere ti indung. Hiji poe pas ka sakola urang ninggali barang maenan nu dipikahayang, tapi urang teu boga duit jang meulina. Tah sabab aya duit jang nabung, dipake heula ku urang jang meuli barang maenan eta. Nepi ka imah dicek tabungan urang naha teu nambahan nominalna. Urang ngabohong yen duit tabunganna ragrag di jalan jeung leungit, padahal nominalna teh lumayan gede. Urang sieun geus ngawadul ka kolot sorangan, sieun diazab ku Allah lantaran geus ngawadulan indung sorangan. Pas isukna kakara urang wani jujur yen duitna teh dipake jang meuli barang maenan.

Emotion: fear
Lamun urang sok ngarasa ambek ambekan teu puguh bisa jadi, ngalaman panyakit anu di sebut gangguan rasa kahariwang atawa panic attack  sareng kahariwang oge tiasa ngajantenkeun émosi jalma gampang ngabeledug. Ieu alatan kahariwang kaleuleuwihan bisa nyieun hese pikeun batur pikeun ngatur emosi maranehanana. Jalma anu ngagaduhan gangguan kahariwang condong gaduh pandangan negatip kana hal-hal. Kanyataanna, naon anu dibayangkeun sabenerna teu kajadian atawa malah boga potensi alus. Hasilna, maneh na jadi dina  kaayaan teu pikaresepeun timbul, aranjeunna ngaleupaskeun emosi maranehanana kalayan ka  amarah, jadi osok babari ambek ambekan teu jelas.  Kawas depresi, gangguan kahariwang attawa panis attack oge merlukeun perlakuan serius jeung kudu konsultasi leuwih ka dokter atawa psikiater.

Emotion: angry
Kacida bungahna mun urang bisa manggih deui barang nu geus lila poho neundeun atawa poho merenan. Komo deui mun barang eta teh dibutuhkeun pisan atawa nyimpen hal nu penting pisan jang kahirupan urang. Ku kituna, hayu ah ti ayeuna mah biasakeun tarapti nyimpen barang teh, simpen dina tempat nu sakelompok jeung sajenis supaya babari neanganna mun euweuh teh. Terus oge mun dina teu ayana pasti gampang katalingakeun eta barang teh. Terus nyimpen barang oge deuih kedah matuh, ulah jangji cle di mana daek. Da mun nyimpenna matuh mah bakal babari neanganna oge. Yuk biasakeun yuk ti ayeuna supaya leuwih tarapti kana barang.

Emotion: happy
Semester hiji, Tyas kuliah reguler sabab teu lolos beasiswa bidikmisi nu diajukeun nana. Tyas berusaha sahemat mungkin kana uang jajan sabab alim ngabebankeun nu jadi kolot. Pas nincak semester dua, ujug-ujug we aya pengumuman yen Tyas teh kenging beasiswa bidikmisi tambahan. Alhamdulillah pisan Allah ngajawab kabingungan Tyas salami ieu. Tyas ngarasa bungah pisan kenging rezeki nu teu disangka-sangka. Tyas ngarasa bagja sabab bisa saeutik ngaringankeun beban nu jadi kolot. Salian eta, Tyas ge gaduh kesempetan nu sami jeung batur, nyaeta ngembangkeun diri melalui beasiswa bidikmisi. Beasiswa ieu teh beasiswa nu jadi impian jeung harepan Tyas salila ieu, alhamdulillah sagala doa jeung usahana dikabulkeun.

Emotion: happy
Pengurus Lembaga Kemaslahatan Keluarga Pengurus Besar Nahdlatul Ulama (LKK PBNU) ngabagikeun lima cara ngahindarkeun budak tina trauma masa kecil. Nu kahiji kudu validasi perasaan budak. Validasi nyaeta cara jang mere nyaho batur lamun urang ngarti ka manehanana. Ngarasa dimengerti teh jadi unsur penting supaya ngarasa didukung. Nu kadua, cara komunikasi anu terbuka. Ngajak anak ngobrol ngeunaan kahirupanna di sakolaan atawa lingkungan babaturanna teh nyaeta cara nu sederhana ngawangun komunikasi nu alus jeung terbuka di antara kolot jeung budak. Tuluy cara nu katilu kudu hormati anak ku cara ngahargaan tiap keputusanna. Ieu hal nu penting nu kudu dilakukeun ku tiap kolot, teu nungtut anak jang nurut ka tiap kahayang kolot tapi ngapresiasi usaha jeung tetep ngarahkeun.

Emotion: sad
Basa keur ngalegalisir ijazah ka sakola, abdi teu ngahaja amprok jeung babaturan nu basa sakolana sok ngably abdi. Anjeunna isineun sorangan tuluy nanya tiheula. Abdi mimitina reuwas amprok anjeunna, da hoream pisan bisi kahulag jengkelna. Ternyata anjeunna ayeuna mah ngabageuran sorangan, jeung nanya sorangan. Ah ku abdi teh ditembalan deui we saolah teu pernah terjadi nanaon. Da meskipun jengkel ge eta mah jaman keur sakola, beda deui ayeuna mah da geus sarua dewasa. Jadi, mun amprok jeung babaturan kieu teh ulah diambil hati, anggap we babaturan bageur urang, ulah dendam. Yuk ah urang hampuraeun kasalahan jaman sakola, tong jadi dendam!

Emotion: surprise
Mun aya nu nyorobot antrian di minimarket biasana urang sok ngadehem heula ngameh ngartieun nu ngantrina. Tapi harita mah boboraah ngarti kalakah teu didenge pisan, tapi urang oge teu beak akal, ku urang tuluy di omongan "Bu punten ngantri heula ka pengker". Mun nu ngarti biasana langsung ka tukang. Tapi aya oge nu teu ngarti kalakah nangtan "Ah da urang mah saeutik" omongna teh. "Lain masalah saeutikna bu, tapi ieu mah budaya antri, emang ibu teu era ibu teh geus ibu-ibu, kudu istigfar bu" omong urang ku nada nu tarik. "Halah, maneh mah masih keneh budak ngora ngantri oge teu nanaon atuh da moal cangkeul, ibu mah geus kolot teu bisa nangtung lila" tembal si ibu. Ambek dina jero hate mah, geus apal salah, tapi sok berlindung dina kecap-kecap nu saolah-olah dirina paling lemah.

Emotion: angry
Kuring masih nyangka supir bakal nyandak kuring panungtungan, tapi kuring ampir ceurik nalika beus eureun di hiji imah. Kursi tukang anu luhur ngajadikeun awak leutik kuring teu katingali tina kaca supir. Supir muka panto beus rék turun. "Pak..." ceuk kuring satengah ceurik.

Supir reuwas ningali kuring dina beus. Lajeng anjeunna ngetok dahi.

“Aduh hilap, di Jalan Ujung Gurun aya dua. Karék inget, baheula aya nu gering, jadi teu kudu ngaliwatan jalan Ujung Gurun. Tong ceurik, engke di anteir ka bumi. geus lapar, hayang dahar heula. Rék dahar?" Kuring ngoyagkeun sirah.

"Abdi di dieu Pak," ceuk kuring lalaunan. nah didinya kuring kudu ingget yen sagala kamungkinan teh bisa jadi.

Emotion: surprise
Waktu kajadian, Jon masih keneh budak, kira-kira umurna 8 taun. Manehna hirup jeung bapana nu mindeng ambek jeung teu pernah puas ku naon Jon lakonan. Bapana mindeng ngagunakeun kekerasan fisik pikeun ngadalikeun Jon, utamana lamun Jon nyieun kasalahan atawa teu minuhan ekspektasi na. Saban por, Jon ngarasa sieun jeung hariwang waktu kudu deukeut jeung Bapana. Manehna sok ngusahakeun ulah nyieun kasalahan sangkan ulah mancing kaambek bapana atawa digebugan ku bapana. Sanajan kitu, kadang Jon teu nyaho kumaha carana minuhan ekspektasi bapana, jadi manehna mindeng meunang panglakuan anu telenges ti Bapana. Waktu-waktu budak Jon pinuh ku kekerasan jeung kasieunan. Manehna ngarasa teu aman jeung teu ngarasa dipikanyaah ku bapana. Jon ngarasa saolah-olah teu bisa ngalakukeun nanaon nu bener di panon Bapana. Trauma anu Jon alami salila budak mangaruhan kamekaran emosional jeung mentalna. Manehna ngaku yen dirina terus nanggung beban eta sapanjang hirupna. Anu matak nyieun manehna ngarasa minder jeung ngarasa sagala rupa nu manehna lakonan teu pernah alus.

Emotion: sad
Kuring ngalaman ti kuring leutik nepi ka ayeuna. Waktu éta kuring dilahirkeun kalayan autisme sareng gaduh telat pidato dugi ka yuswa 5 taun. Waktu harita kuring diajar nyarita jeung mimiti lancar kira-kira umur 7 taun. Tangtos kuring masih di TK sareng nalika umur 6 taun kuring kedah ngulang deui TK salami sataun kusabab kuring henteu lancar nyarios janten kuring kedah umurna sareng adina sorangan anu umurna ngan ukur sataun. Waktu éta kuring teu ngarasa éra sabab kuring masih teu ngarti, tapi nalika kuring kelas 2 SD kuring mimiti ngarasa éra nalika kuring terang yén adi kuring sakelas sareng kuring. kudu narima kaayaan nu ku kuring di alaman sanajan kuring sabenerna lain sakola. Salian ti ngalaman telat dina nyarita, kuring pernah baseuh ranjang boh nalika kuring keur sare jeung nalika kuring indit ka luar maén. Nalika kuring indit ka maén Kuring ngalaman eta 2 kali, nalika kuring sabudeureun 5 jeung 7 taun. Sedengkeun nalika saré kuring ngabaseuhan ranjang nepi ka umur 9 taun ku kituna dina waktu éta kuring kudu make lapisan tina sawah jeung lawon supados kasur teu baseuh sabab dina waktu éta teu aya popok ukuran jumbo pikeun barudak.

Emotion: shame
Mastikeun kadaharan bersih nyaeta kudu. Tong siga netizen TikTok ieu anu manggih belatung dina sirah lauk anu keur didahar.
Malahan kadaharan anu geus asak masih kénéh aya kokotor jeung baktéri napel. Sateuacan ngawitan tuang, mastikeun yén kadaharan éta leres-leres bersih kedah tetep dilakukeun.
Salaku tambahan, nalika ngaraosan tuangeun, anjeun tetep kedah ati-ati sateuacan nempatkeun tuangeun kana sungut anjeun. Ieu pikeun ngahindarkeun kokotor anu henteu katingali sareng aya dina jero tuangeun.
Entong ngantep salah sahiji netizen TikTok ngalaman hal anu matak pikasieuneun nalika tuang. Sasatoan anu henteu kedah aya dina tuangeun katingal ngariung dina sapotong sirah lauk anu didahar, mangrupakeun salah sahiji hal nu paling jijik nu geus kuring deuleu di tik tok,

Emotion: disgusted
Pikeun peminat genre thriller, Unhinged mangrupikeun daptar pilem anu bakal anjeun tingali dina akhir bulan Pebruari.Pilem ieu nyarioskeun carita ngeunaan awéwé anu namina Rachel Flynn (Caren Pistorius) anu akhir-akhir ieu seueur anu dipikiran, mimitian ti nyanghareupan cerai anu susah ti salakina, masalah padamelan, sareng ngagedekeun putrana anu rumaja, Kyle (Gabriel Bateman). .Hiji isuk, Rachel nu telat keur gawe alatan macet jalan nyieun dirina leungit klien pohara berharga. Saatos kaleungitan klienna, Rachel janten teu sabar sareng macét sabab putrana telat sakola. Kasulitan dimimitian nalika Rachel jengkel ka supir anu teu gerak nalika lampu lalulintas tos héjo. nu matak filem iyeu beda jeung nu lain.

Emotion: angry
Babaturan teh salah sahiji faktor di hirup urang anu nyieun bungah, urang hirup jeung di ajar loba pangalaman jeung babaturan. Rupa rupa pangalaman boh pangalaman anu alus jeung anu henteu. Tapi aya waktu na yen urang kudu papisah jeung babaturan keur ngudag mingpi masing masing. Ieu oge anu urang rasakeun, saenggeus lulus sakola SMA babaturan teh malencar kabeh aya nu kuliah, aya nu gawe jeung anu nikah, geus saribuk ku hirupna masing masing. Tapi poe sabtu kamari basa keur balanja di mini market, di kasir na urang teu kahaja papanggih jeung babaturan anu geus mangtaun taun teu kapanggih meni reuwas tapi nya bungah pisan. Urang sasalaman tapi ngan sakeudeung kusabab kaburu aya urusan deui masing masing.

Emotion: surprise
Basa abdi nuju aktif di kagiatan kampus abdi mineng pisan balik peuting-peuting, tapi lantaran abdi teu acan gaduh motor jeung teu aya artos kanggo mesen Gojek abdi kapaksa numpak angkot. Pas abdi ngantosan angkot di sisi jalan kondisi jalan teh teu pati rame. Pas abdi numpak angkot oge di angkot teh ngan aya abdi hungkul sorangan, abdi janten sieun bisi dibawa kabur ku tukang angkot ka tempat anu jauh, bisi dibawa kabur. Abdi ngadu'a teterusan ameh aya panumpang anu sanes anu ngabaturan abdi di angkot ieu. Untungna teu lila aya hiji panumpang anu numpak angkot, abdi jadi teu sieun deui.

Emotion: fear
Abdi hoyong ngajarkeun ka murangkalih supados teu sieun kana jarum suntik lantaran seeur untungna lamun urang teu sieun nyaeta urang tiasa leuwih gancang diubaran lantaran seeur tindakan medis anu ngagunakeun jarum suntik. Mimiti ti ngenalkeun jarum suntik jeung fungsina. Abdi oge ngenalkeun yen jarum suntik teh aya seeur ukuranna jeung kumaha carana eta jarum tiasa janten media ngasupkeun ubar ka getih. Saatos eta manehna jadi lumayan wani pas bade disuntik sanajan manehna masih keneh ceurik, tapi nu penting mah manehna hoyong diubaran. Abdi oge masihan apal ka manehna yen jarum suntik teh teu meunang dianggo ku duaan jeung kedah langsung dipiceun. 

Emotion: fear
Olga ngarasa hanjelu jeung sedih kacida sanggeus narima surat penolakan ti universitas nu dicita-citakeun. Manehna ngarasa yen poe-poe saacan ujian seleksi masuk universitas, manehna geus kerja keras pikeun ngahontal universitas anu dipikahayang jeung ngirimkeun kabeh sarat pikeun miluan ujian ka sababaraha universitas, salah sahijina universitas anu dicita-citakeun ku manehna. Najan kitu, nalika manehna muka surat, Olga deg-degan maca kecap "Hapunten. Anjeun teu katampi di universitas kami taun ajaran ayeuna." Olga teu bisa nahan cimata. Manehna ngarasa saolah-olah sagala usaha na sia sia. Olga ngarasa geus euweuh deui harepan pikeun mangsa nu bakal datang. Olga ceurik sapopoe, teu paduli kana naon-naon anu aya di sabudeureun dirina. Manehna ngarasa handeueul, ambek, jeung sedih nu kacida.

Emotion: sad
Kasieunan kaleungitan oksigen pas tilelep, lantaran pas tilelep awak teu bisa narima oksigen nu cukup. Kakurangan oksigen bisa nyebabkeun hipoksia atawa kakurangan oksigen dina getih jeung jaringan awak. Kondisi ieu bisa nyebabkeun rupa-rupa gejala, siga rasa lieur, cape, jeung kaleungitan kasadaran. Mengatasi kasieunan kaleungitan oksigen pas tilelep bisa dilakukeun ku ningkatkeun kasiapan jeung kasadaran bahaya di sabudureun cai. Salian eta, ngojay di tempat anu aman jeung diawasi ku jelema nu boga pangalaman ngojay oge bisa mantuan ngurangan resiko tilelep jeung kaleungitan oksigen. Lamun kajadian kacilakaan di cai, kudu buru-buru neangan bantuan atawa hubungi nomor darurat jang meunangkeun bantuan medis jeung penyelamatan nu tepat.

Emotion: fear
Singkat carita, kuring ngalaporkeun ka pengawas asrama kuring. Sareng katingalina, sanés ngan ukur kuring anu ngalaporkeun kaleungitan artos, tapi ogé sababaraha réréncangan kuring anu sanés. Abdi sareng sababaraha réréncangan leres-leres curiga ka batur, tapi kumargi waktos éta teu aya bukti, kami henteu hoyong nuduh anjeunna teuing. Saurna ustadz abdi masihan artos 20 rebu rupiah. Saur anjeunna, "Simpen duit ieu dina dompét anjeun, nempatkeun éta tempat gampang ngahontal. Sanggeus éta pariksa rutin. Pas manggih duitna leungit, geura laporkeun ka ustadz.” Sanggeus éta, kuring langsung nyimpen duit anu dibikeun guru kuring kana dompet kuring. Teu lila ti harita, kuring papanggih jeung babaturan nu disangka. Urang ngobrol di salah sahiji kamar asrama. Sanggeus ngobrol lila, kuring kaluar kamar sarta ninggalkeun dompet kuring dina ranjang ngahaja (carita dijieun kawas kuring geus poho). 15 menit ti harita, kuring balik deui ka kamar jeung mariksa dompet. Duitna ilang, bos. Kuring langsung ngalaporkeun ka guru kuring. Teras, pondok carita, ustadz abdi nelepon sadayana warga asrama sareng ngalaksanakeun pamariksaan dadakan. aduh jeng jeng jeng. Babaturan kuring anu katéwak beubeureuh tuluy disusul ku sakola.

Emotion: shame
Kuring ngabirigidig, hayang ceurik, teu isin ka lanceuk, isin ku semah nu sejen, asin oge, tapi bari nahan seuri, di sela-sela hening, manehna muka obrolan "Hmm.. Kamu. bajuna indah kan? Abdi henteu peryogi senar anjeun napel, abdi ngan hoyong ngaleungit
Ningali kuring ngaheureuyan, anjeunna tungtungna mutuskeun mayar langsung sareng kuring kaluar heula nganggo helm. Di jalan kuring ampir ceurik sareng ngajerit nalika kuring éra sareng sumpah yén kuring moal pernah ka ditu deui dina kahirupan kuring. Ieu carita sabenerna geus dikubur ampir 2 taun. Mangkaning salaki kuring ngadongdon deui bari seuri jahat padahal geus poho!!! Kuring geus nyoba mopohokeun eta sabab bener ngajadikeun kuring hayang.. Kuring henteu weruh, ngan hayang leungit ngan ti bumi!!! Kusabab diinget-inget deui ku salaki, jadi sok emut jeung bakal dibagikeun di dieu.

Emotion: shame
Lamun keur masak daging, abdi sok rada keheul lantaran sok aya wae laleur hejo anu ngaganggu. Teu ngan saukur ngaganggu pedah kotor lantaran sok cicing dina runtah, laleur hejo oge biasana sok gandeng lantaran sorana tarik pisan, komo lamun hiber dina ceuli, pasti ngaganggu pisan. Sabenerna lamun aya laleur teh hartina dahareun urang teh sehat keneh, teu aya jat kimia, tapi angger we bakal ngotoran dahareun jeung ngagandengan. Kasang bakating ku kagangguna, abdi sok nyipratkeun cai ka laleur, tapi angger we aya keneh, janten biasana abdi mah sok ngahurungkeun lilin sabari masak, supados haseup lilinna teh ngaganggu laleur janten kabur. 

Emotion: disgusted
Kombinasi éra sareng gengsi sok nyusahkeun. Panginten éta gambar anu pas nalika urang ngahaja ngagem baju anu polana sami sareng jalma sanés di tempat anu teu disangka-sangka. Bisa jadi di mall, stasion, kantor, jeung sajabana. Ahéng jeung miraculously, ieu manglaku ngan lamun urang maké baju sarua jeung jalma séjén. Buktina, lamun tas, hp, calana, atawa sapatu urang sarua jeung batur, urang teu paduli. Teu kunanaon. Anu jadi pertanyaan, naha tingkat kabodoan bisa jadi béda, padahal kaayaanana sarua? Upami anjeun hoyong, anjeun tiasa éra dina waktos anu sami, atanapi bodo pisan dina waktos anu sami nalika urang ngagem ageman kalayan motif anu sami sareng jalma sanés. Sadar atawa henteu, ieu geus jadi anomali dina kahirupan sapopoe. Jeung naha urang kudu éra lamun maké baju jeung pola nu sarua jeung jalma séjén? Sanggeus kuring leungit dina pamikiran jeung nyoba muhasabah diri, kuring meunang wawasan, alesan hiji jalma-atawa lolobana jalma-bisa jadi isin, gengsi, atawa kagok lamun teu kahaja, dina waktu nu sarua, maké baju jeung motif nu sarua. jalma .

Emotion: shame
Aji tos lima taun ngarantau ka luar pulau. Uihna sok sakapeung sataun ngan dua kali, eta ge mun aya acis jang meser tiketna. Aji ngarasa sedih mun keur inget ka lemburna, inget masakan emakna, inget suasana lemburna, jeung banaturan-babaturan nana. Ninggang hujan angin gede komo diparengan ku guludug kolenyay mah sok sedih hirup sorangan teh. Sok inget ka kolot nu aya di lembur, jol we pikiran sok hayang balik. Aji keur ngarasa sono pisan ka lemburna, teuing aya tanda naon ai kitu teh. Waktu balik ka lemburna kana lima bulanan deui, Aji kudu sabar nungguan nana. Sapopoe Aji ngabangbrangkeun pikiran ku pagawean nana. Ah, teu nanaon, sabar we nya da ngan lima bulan deui Aji bakal amprok emak, pikirna teh.

Emotion: sad
Hiji lalaki, kulit poék, katingalina pikasieuneun sareng anjeunna bakal sumping ka bumi anjeun, ngetok panto anjeun, mawa catetan anu ngandung hutang anjeun anu anjeun kedah lunas langsung. Jeung warta alus. anjeunna bakal nganjang ka imah anjeun rutin, saluareun jam ngadatangan kabogoh anjeun atanapi sobat. Sok ku cara sopan, tapi leuwih sering ku cara kasar..tambah dibumbuan si lalaki bakal ngadongeng, curhat ka tatangga, RT di kampung, tukang pangsit nu ngaliwat hareupeun imah..jeung dulur maneh. nyaho di sabudeureun imah anjeun..Caritana teu jauh ti kumaha jerk maneh, boga hutang tapi teu hayang mayar..siga miceun duit bank. Kitu nu kaalaman ku lanceuk kuring, lantaran hutang kartu kiriditna ratusan juta... téror ti Debt Collectors bakal datang jeung indit, sabab lanceuk kuring teu ngan boga hutang hiji kartu kiridit, tapi leuwih ti 5 sahijina.

Emotion: shame