genezyp/lab_blog_pl huggingface dataset:
Inne rozwiązanie w postaci aplikacji Facebookowej pozwoli zweryfikować, ile osób rzeczywiście bierze udział w wydarzeniach, którymi są zainteresowani w mediach społecznościowych. Użytkownicy narzędzia, którzy zgodzą się udostępnić badaczom swoją listę publicznych wydarzeń, zostaną poproszeni o szybką weryfikację swojej obecności na koncercie czy wernisażu. Jednocześnie będą oni mogli wypełnić tradycyjną ankietę, angażując się w ten sposób w drugą część badania prowadzonego tradycyjną metodą.
Otwiera to nowe pole badawcze, pozwalające − przy pewnym stopniu uproszczenia − zbadać możliwie szeroki horyzont obiegów kultury w stolicy Górnego Śląska. Na podstawie danych z sieci społecznościowej nie odpowiemy wyczerpująco na wszystkie postawione pytania badawcze, jednak w przypadku wystąpienia korelacji między informacjami z ankiet oraz danymi pochodzącymi z analizy Facebooka można pogłębić niektóre wątki i kierunki badawcze. Zespół Medialabu przyznaje, że celem prac w ramach projektu Shared Cities jest nie tylko opisanie obiegów kultury w Katowicach, ale także opracowanie modelowego systemu prowadzenia badań, łączącego klasyczne metodologie z analizą danych z sieci społecznościowych. Podejście to będzie można w przyszłości wykorzystać do badania dowolnych zjawisk i trendów
wykorzystać do badania dowolnych zjawisk i trendów społeczno-kulturowych − w sieci i poza nią.
Tagi

badanie ankietowe,                                                                            data,                                                                            facebook,                                                                            metodologia,                                                                            social media

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

10

07

Badanie kultury od podszewki, czyli jak skutecznie przeprowadzić sondaż wśród gości kilkudziesięciu wydarzeń kulturalnych

Zanim głosy oddane w ankietach zostaną przeanalizowane i zwizualizowane, konieczne jest przejście długiego procesu przygotowywania formularzy, prowadzenia badań wśród respondentów i czyszczenia danych. Jak zachęcić wolontariuszy do wsparcia projektu? Jakich narzędzi użyć, by usprawnić pracę zespołu koordynującego badania? Jakie działania podjąć, by uniknąć typowych błędów i bez trudności zrealizować założony cel? Podsumowujemy doświadczenia zdobyte przez zespół Medialabu podczas badania kilkunastu katowickich wydarzeń.

Matylda Badera, Magdalena ChmielProces

Udostępnij
Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

We wrześniu 2016 roku rozpoczęliśmy badania ankietowe wśród gości instytucji kultury w Katowicach. Naszym celem było dotarcie do publiczności największych placówek kulturalnych, takich jak NOSPR czy Muzeum Śląskie, ale także małych galerii sztuki czy wydarzeń przygotowywanych z myślą o kameralnym gronie odbiorców. Postawione przed nami wyzwanie dodatkowo komplikował brak czasu i środków na zorganizowanie zawodowej grupy ankieterów. Szczęśliwie wolontariusze nie zawiedli.
Korzyść dla wolontariuszy jest dwojaka: z jednej strony mogą od środka przyjrzeć się procesowi prowadzenia badań ankietowych (co jest nie bez znaczenia w przypadku osób planujących podobne działanie, np. na potrzeby pracy naukowej), z drugiej zyskują kontakt ze specjalistami, stając się ważną częścią europejskiego projektu badawczego.
Badania pożyteczne są jednak nie tylko dla zespołu Medialabu, wolontariuszy czy miejskich decydentów, ale przede wszystkim osób związanych z instytucjami kultury zyskujących szansę poznania swojej publiczności. Jak dotąd żadna z zaproszonych instytucji nie odmówiła nam współpracy, atrakcyjna forma pozyskania danych o swoich odbiorcach zdecydowanie zachęcała do kooperacji. Dodatkowym walorem dla  instytucji była możliwość dodania do ankiety własnych pytań (na co zdecydowały się m.in. NOSPR, Muzeum Śląskie czy instytucja Silesia Film).

Jak zarządzamy procesem rekrutacji wolontariuszy?
Jak zarządzamy procesem rekrutacji wolontariuszy?

Od początku badań wykorzystujemy w tym celu Google Sheets, dzięki czemu udało nam się łatwo stworzyć bazę wszystkich współpracujących z nami dotąd wolontariuszy. Rekrutując osoby do kolejnych badań, udostępniamy im link przekierowujący do formularza zapisów.

Drugą formą rekrutacji jest samodzielne wpisywanie się w otwarty, przygotowany przez nas wcześniej grafik. Ta metoda sprawdza się przy rozległych badaniach, np. dużych festiwali, na które składają się liczne, mniejsze wydarzenia. Daje to większą swobodę wolontariuszom (dzięki temu mogą wybierać pracę przed interesującymi ich koncertami, by później w nich uczestniczyć), a również usprawnia naszą pracę.
Liczba wolontariuszy podczas wydarzeń zależy od atrakcyjności imprezy, czasu trwania badań czy dnia tygodnia, przede wszystkim jednak związana jest z liczbą wejściówek, jakie jest w stanie zaoferować organizator (szczególnie w przypadku imprez płatnych). W miejscu wydarzenia obecny musi być także koordynator badań gotowy pomóc w przypadku problemów technicznych lub organizacyjnych.

Jak komunikujemy się z wolontariuszami?

W przypadku koordynacji kilkunastoosobowej grupy wolontariuszy gwarancją sukcesu jest niezakłócony przepływ informacji organizacyjnych. Aby mieć pewność, że wszyscy zaangażowani w przeprowadzanie badań będą wystarczająco dobrze wiedzieć, co należy do ich zadań, korzystamy z kilku kanałów komunikacji.
Podstawowe narzędzia kontaktu z wolontariuszami bezpośrednio przed danym wydarzeniem to wewnętrzna grupa na Facebooku, newsletter, komunikacja smsowa i – w przypadku dużych wydarzeń, których badanie może rodzić dodatkowe trudności – bezpośrednie spotkanie z wolontariuszami.

Do tej pory korzystaliśmy z dwóch rodzajów ankiet: papierowych oraz umieszczonych w tablecie. O ile obsługa ankiet papierowych dla większości osób jest jasna, o tyle korzystanie z tabletów może rodzić szereg wątpliwości technicznych. Przeprowadzenie szybkiej odprawy przed wydarzeniami usprawnia pracę, pozwala wolontariuszom zadać ewentualne pytania i, przede wszystkim, pozytywnie wpływa na atmosferę współpracy w grupie.

Przygotowanie badań
Przygotowanie badań

Realizacja badań wymaga podjęcia kroków, które po kilku miesiącach kwerendy stają się naturalne i zrozumiałe dla wszystkich członków zespołu, początkowo jednak konieczne było wypracowanie najlepszych praktyk metodą prób i błędów. Liczne wydarzenia, w których uczestniczyliśmy o bardzo różnych porach dnia, w zmieniających się warunkach atmosferycznych, pośród różnorodnych gości itp., pozwoliły nam stworzyć tabelę, w której porównujemy obydwie technologie zbierania głosów.

Tradycyjne papierowe ankiety Ankiety wypełniane przy użyciu tabletów

Przebieg badania
Przebieg badania

Po przygotowaniu ankiet na potrzeby konkretnego badania konieczne jest opracowanie przebiegu samego procesu przeprowadzania ankiety. Jego forma ulegała zmianom pod wpływem specyfiki instytucji, w których prowadzone były badania. W budynku Narodowej Orkiestry Symfonicznej Radia Polskiego przyjęliśmy bardzo sformalizowany typ zachowania, natomiast podczas Intel Extreme Masters mogliśmy pozwolić sobie na większą swobodę. Zwykle schemat badań składa się z następujących kroków:

Nawiązujemy kontakt wzrokowy z potencjalnym respondentem.

Staramy się zainteresować go tematem: przedstawiamy cel badania.

W razie odmowy podajemy informacje o długości ankiety, o stopniu trudności pytań, o możliwej pomocy w wypełnieniu.
W razie zgody na wypełnienie: wręczamy tablet / ankietę papierową, oddalamy się, aby zapewnić prywatność.

W razie ostatecznej odmowy dziękujemy i poszukujemy kolejnych respondentów.

Przeprowadzając ankiety, zetknęliśmy się z wieloma reakcjami, spośród których udało nam się wyselekcjonować najbardziej popularne i uniwersalne. Poza respondentami, którzy reagowali entuzjastycznie na naszą propozycję udziału w badaniu – i tymi, którzy od razu deklarowali zdecydowaną niechęć – liczna była grupa osób, które:

wskazywały, że nie mają czasu na wypełnienie ankiety,

obawiały się, że nie będą mogły odczytać pytań w ankiecie z powodu wady wzroku i braku okularów korekcyjnych,

nie potrafiły obsłużyć tabletu,
nie potrafiły obsłużyć tabletu,

nie chciały podać swojej daty urodzenia, wobec czego wypełnienie przez nie ankiety nie było możliwe,

obawiały się, że przy okazji wypełniania ankiety ujawnią swoją niewiedzę o kulturze,

niechętnie podchodziły do instytucji organizującej badania.

O ile pierwszy przypadek jest niezależny od zespołu przygotowującego ankietę, o tyle pozostałym dość łatwo można zaradzić, przygotowując się na podobną sytuację. To jednak nie wszystkie aspekty związane z procesem prowadzenia ankiet. Pozostałe prezentujemy w poniższej tabeli:

Tradycyjne papierowe ankiety Ankiety wypełniane przy użyciu tabletów
Ostatni etap pracy to obróbka i analiza danych. Tutaj automatyzacja gromadzenia danych ma największe znaczenie, ponieważ pozwala zaoszczędzić dużo czasu i stosunkowo szybko przejść do procesu analizy. W poniższej tabeli przedstawiamy, jakie czynniki mają na to wpływ.

Tradycyjne papierowe ankiety Ankiety wypełniane przy użyciu tabletów

Na liczbę przebadanych przez nas osób składają się takie czynniki jak: specyfika wydarzenia (podczas mniej formalnych wydarzeń respondenci zwykle chętniej wypełniali ankiety), liczba gości wydarzenia (im więcej gości, tym więcej ankiet można przeprowadzić), ich wiek (większą liczbę ankiet przeprowadzić można wśród młodszych osób, często wypełnienie ankiety przy pomocy tabletu zajmuje im mniej czasu niż starszym), liczba ankieterów oraz warunki w miejscu wydarzenia.
Najważniejsze sugestie dla osób chcących zrealizować podobne badania

Wypracowane przez nas metody badania kultury można z powodzeniem zastosować w innych miastach przy uwzględnieniu kilku reguł, które sformułowaliśmy na podstawie wielomiesięcznych obserwacji.
Przede wszystkim warto pamiętać, że osoby zaangażowane w projekt działają nieodpłatnie. Jedyną formą gratyfikacji jest możliwość darmowego uczestnictwa w danym wydarzeniu (co jednak nie ma bezpośredniego znaczenia w przypadku wydarzeń bezpłatnych). Rolą koordynatora jest sprawienie, by wolontariusze czuli się docenieni, chętnie wracali i angażowali się w kolejne projekty badawcze. My w ramach podziękowania wysyłaliśmy im listy podsumowujące badania oraz gadżety, co spotkało się z bardzo pozytywnym odzewem. Niewątpliwie kluczowy jest także dobry kontakt z koordynatorami i organizatorami wydarzeń, których przychylność i wsparcie promocyjne ułatwia dotarcie do odbiorców.
Korzystanie z ankiet papierowych pozornie wiąże się z niższymi kosztami, warto jednak przekalkulować, ile czasu zajmie wprowadzanie danych do arkusza kalkulacyjnego. Może się bowiem okazać, że środki zaoszczędzone na zakupie bądź wynajmie tabletów zostaną przeznaczone na żmudną pracę związaną z przepisywaniem informacji do systemu elektronicznego.

Ten wpis nie powstałby, gdyby nie współpraca z wolontariuszami, którym chcemy bardzo serdecznie podziękować za dotychczasowe zaangażowanie i zachęcić do dalszej kooperacji. Dziękujemy za pomoc!

Tagi

badanie ankietowe,                                                                            dane,                                                                            przetwarzanie danych,                                                                            wolontariat

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

29

11

Na co katowiczanie wydają miejskie pieniądze, czyli budżet obywatelski w danych

W ramach Open Data Day sprawdziliśmy, jak katowiczanie dysponują środkami z budżetu obywatelskiego. Czym różnią się dzielnice? Co decyduje o sukcesie zgłaszanych projektów?

Hanna Kostrzewska, Paweł FrączekAnaliza

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Dokumentacja

Dokumentacja
                                                        

Dokumentacja fotograficzna

Pobierz pliki

Pobierz pliki
                                                        

[csv] dane z lat 2015–2018

(pdf) Raport do pobrania
(pdf) Raport do pobrania

W tym roku odbyła się już 5 edycja katowickiego Budżetu Obywatelskiego. Każdego roku na inicjatywy mieszkańców miasto przeznacza 20 mln zł. 1 marca 2018 roku, w ramach Open Data Day, postanowiliśmy sprawdzić, co mówią dane o środkach rozdysponowanych w poprzednich latach.
Budżet Obywatelski to forma zaangażowania mieszkańców w proces dystrybucji części miejskich funduszy. Projekty spełniające wymagania formalne i zweryfikowane przez odpowiednie wydziały Urzędu Miasta trafiają na listę, z której mieszkańcy wybierają te najciekawsze. Głosują oni na inicjatywy ogólnomiejskie i dzielnicowe. W obydwu przypadkach mają do dyspozycji 3 punkty, a więc 3 głosy. Można więc głosy podzielić i docenić trzy lub dwie inicjatywy albo też oddać wszystkie punkty na jeden projekt. Działania z najwyższą lokatą kieruje się do realizacji – i tak aż do wyczerpania puli środków.
Zasady wydają się proste, ale jak wygląda dystrybucja środków w praktyce i co faktycznie decyduje o realizacji projektu? To jedna z kwestii, którą grupa robocza zajęła się w czasie warsztatów poświęconych Budżetowi Obywatelskiemu. Żeby sprawdzić prawidłowości w podziale pieniędzy i wyborze inicjatyw uczestnicy spotkania sięgnęli oczywiście po dane. Na warsztat wzięli cztery ostatnie lata Budżetu Obywatelskiego, czyli 1347 zgłoszonych projektów.
Jak pokazała analiza danych w większości przypadków duża liczba głosów nie gwarantuje realizacji działania. Decyduje ona jedynie o kolejności rozpatrywania projektów, a projekt realizowany jest pod warunkiem, że w puli budżetu istnieje kwota wystarczająca na jego wykonanie. W efekcie pewniakiem do wykonania jest tylko projekt z największą liczbą głosów, jako pierwszy w kolejności. Może zdarzyć się sytuacja, w której „zgarnia” on nie tylko największe poparcie głosujących, ale też większość puli środków pozostawiając inne, nawet wysoko ocenione przez mieszkańców projekty bez szans na realizację.
W czasie warsztatów prześledziliśmy historie niektórych inicjatyw i rozkład środków w poszczególnych latach i dzielnicach. Niektóre roztasowania Budżetu Obywatelskiego zasługują na szczególną uwagę.

Bywało, że najpopularniejszy projekt wyczerpał całe dostępne środki w budżecie, jak w roku 2015 w dzielnicy Murcki. Do wykorzystania było 291 tys. zł. Koszt projektu z największą liczbą głosów to również 291 tys. zł. W efekcie jedno działanie wyczerpało całą pulę środków, więc pozostałe inicjatywy nie mogły być zrealizowane.
Zdarzały się sytuacje, kiedy kolejnym na liście rankingowej projektom brakowało naprawdę niewiele, by trafić zdobyć finansowanie. W Budżecie w 2015 roku, w dzielnicy Brynów Część Wschodnia−Os. Zgrzebnioka do wykorzystania było 318 tys. zł. Koszt projektu z największą liczbą głosów wynosił 10 tys., więc w puli zostało aż 308 tys. zł. Sporo, jednak drugi w kolejności projekt został wyceniony na 310 tys. zł, a więc o 2 tys. zł przekroczył kwotę dostępnych środków. W efekcie projekt nie mógł zostać zrealizowany, a że innych zgłoszonych nie było, to kwota 308 tys. zł pozostała niewykorzystana.
Analiza dystrybucji środków w Budżecie Obywatelskim pokazuje też inne, ciekawe historie. W 2015 w Giszowcu roku zdarzyło się, że do realizacji przeszedł projekt na który oddano tylko jeden głos. Jak to możliwe? Duża ilość zgłoszonych projektów, relatywnie tanich, stopniowo wypełniała luki pomiędzy tymi droższymi, by na końcu zakwalifikował się projekt z poparciem jednej osoby. Proces dystrybucji środków zgodnie z listą rankingową dobrze ilustruje poniższy wykres.
Powyższe przykłady podziału środków pochodzą z 2015 roku, kiedy jeszcze zasady Budżetu Obywatelskiego nie określały ani minimalnej liczby głosów niezbędnej do realizacji projektu, ani maksymalnego kosztu, którego projekt nie może przekroczyć. W kolejnych latach reguły zmieniły się. Aby został zrealizowany projekt musi otrzymać minimum 45 głosów, a jego koszt nie może przekroczyć 75% budżetu dostępnego dla danej dzielnicy. Od zasad nie ma odstępstw, co boleśnie odczuli mieszkańcy Podlesia. W głosowaniu na projekty na 2018 rok, aż 4 projekty zostały odrzucone nie osiągając minimalnej liczby głosów, pomimo, że w puli znajdowało się środków aż nadto.
W przypadku dzielnicowych projektów zdarzają się sytuacje, w którym wszystkie zgłoszone inicjatywy otrzymują finansowanie. W głosowaniu na Budżet Obywatelski na 2018 rok w Bogucicach zamiast pieniędzy w budżecie, zabrakło… projektów do realizacji. Po dystrybucji wszystkich środków w puli pozostało jeszcze aż 266 tys. zł.

Powyższe przykłady to tylko kilka analiz pokazujących, jak może przebiegać wybór projektów na etapie głosowania w poszczególnych dzielnicach i jakie istnieją relacje między ilością głosów a szansą na realizację projektu. Szczegółowe dane można pobrać i prześledzić klikając w link.
Analiza danych pokazała, że potrzeba szczęścia, żeby dana inicjatywa została zrealizowana w ramach Budżetu Obywatelskiego. Nie sposób przewidzieć jak rozłożą się głosy na poszczególne projekty, a co za tym idzie nie da się dociec, w którym momencie zabraknie środków w dzielnicowym czy ogólnomiejskim budżecie.
Z drugiej strony istnieją przypadki częściowego niewykorzystania budżetu. Z reguły powodem sytuacji jest mała liczba zgłoszonych inicjatyw lub ich stosunkowo niski koszt. Pula nie zostaje wyczerpana, więc co się dzieje z pozostałymi pieniędzmi? Przechodzą do środków budżetowych na kolejny rok. Wprawdzie finanse nie przepadają, ale w czasie czasie odwlekają się inwestycje, które mogłyby być zrealizowane wcześniej – np. w innych dzielnicach. Wydaje się, że ciekawym rozwiązaniem byłaby możliwość szybkiego przetransferowania wolnych środków do innych miejsc, gdzie pomysłów (i osób je popierających) jest dużo ale na ich realizację nie wystarczyło pieniędzy. W takich roszadach lub planowaniu dystrybucji kolejnych środków pomocna może być analiza i wizualizacja danych podobna do tej, którą wykonaliśmy
danych podobna do tej, którą wykonaliśmy w ramach warsztatowych działań Medialabu.
Anlizę można również przeczytać w formie raportu w pliku pdf.

Autorzy analizy

Paweł Frączek, Justyna Szklarczyk-Lauer, Paulina Urbańska

Pozostali członkowie zespołu zadaniowego

Karolina Gacek, Paweł Harlender, Gabriela Hukałowicz, Łukasz Kacperski, Aleksandra Obracaj, Karolina Wiśniewska

Tagi

analiza danych,                                                                            budżet obywatelski,                                                                            miasto,                                                                            otwarte dane,                                                                            wizualizacja danych

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

25

04

Wizu­ali­za­cja danych z Face­bo­oka. Czego nie dowiesz się o swoim fan­pej­dżu ze sta­ty­styk admi­ni­stra­tora. Część 2.

Zazwyczaj oczekujemy od analiz dużych zbiorów danych prostych wskazówek, które zwiększą liczbę użytkowników naszej strony i pogłębią ich zaangażowanie. Szczegółowe badania interakcji z postami na Facebooku pokazują, że trendy zmieniają się z miesiąca na miesiąc, trudno więc znaleźć uniwersalne zasady rządzące mediami społecznościowymi. Prezentujemy wizualizacje, które nie dają gotowych rozwiązań, lecz umożliwiają eksplorację danych, pomagając spojrzeć na statystyki stron z szerszej perspektywy.
Karol Piekarski, Waldemar WęgrzynBadanie

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Pobierz pliki

Pobierz pliki
                                                        

Dane wykorzystane w badaniu (json)

W poprzednim poście przedstawiliśmy porównanie facebookowych działań pięciu instytucji kultury z dużych polskich miast: Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku, instytucji Katowice Miasto Ogrodów, Krakowskiego Biura Festiwalowego, Warsztatów Kultury w Lublinie i Wrocławia 2016. Interesowały nas treści cieszące się największym zainteresowaniem, a także ich popularność w zależności od typu opublikowanych treści. Tym razem wizualizujemy wyniki nieco bardziej szczegółowych badań wykonanych dla poszczególnych fanpejdży.
Przed rozpoczęciem jakichkolwiek analiz warto spojrzeć na dane w ogólnym planie. Możemy dzięki temu zauważyć trendy lub wychwycić nieprawidłowości wynikające np. z błędów podczas pozyskiwania danych za pomocą API serwisu. Zobaczenie w trzech różnych poziomach szczegółowości statystyk interakcji użytkowników z postami strony Wrocław 2016 pozwala lepiej ocenić jej „najlepsze” okresy podczas ubiegłego roku. Wykresy odzwierciedlają sezonowość działań kulturalnych, ale też specyfikę obchodów Europejskiej Stolicy Kultury z silnymi akcentami na początku i końcu roku.
W naszym przypadku wizualizacja danych nie dostarcza gotowych wniosków, lecz pomaga w zadawaniu właściwych pytań dotyczących działań instytucji. Na poniższym diagramie rzuca się w oczy zwiększająca się liczba wydarzeń kosztem postów zawierających obrazy. Czy fakt ten jest powiązany z charakterem działań instytucji? Czy większa liczba postów promujących wydarzenia jest konsekwencją strategii przyjętej przez instytucję? A może wynika ona z ogólnych trendów w serwisie promujących wydarzenia jako skuteczny sposób na komunikację z użytkownikami? Tego rodzaju pytania należałoby zadać w pierwszej kolejności administratorom strony Instytutu Kultury Miejskiej.
Panel administratora strony umożliwia dostęp do statystyk sięgających maksymalnie dwóch lat wstecz. Mogłoby się wydawać, że kilka miesięcy kalendarzowych odpowiada latom świetlnym w rozwoju mediów społecznościowych. Jednak spojrzenie na statystyki w kontekście poprzednich lat dostarcza cennej wiedzy o działaniach instytucji. Na wykresie prezentującym medianę interakcji z postami w ciągu kilku lat działania Miasta Ogrodów widać wyraźnie okres starań miasta o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury zakończony w czerwcu 2011 roku.
Porównywanie danych z różnych lat może również dostarczyć interesujących informacji o wynikach osiąganych przez strony. Każdy administrator zastanawia się, jaka pora dnia publikacji posta zapewni największe zaangażowanie. W tym przypadku również nie ma co liczyć na jednoznaczne rozwiązania, co potwierdzają poniższe wizualizacje. Wyniki z 2015 roku nie pokrywają się w 100% ze statystykami z kolejnego roku. Czy głównym powodem były preferencje użytkowników, klikających chętniej w dany dzień, czy też polityka administratorów strony, postujących atrakcyjne treści celowo w wybranych dniach tygodnia?
Wreszcie możemy wykorzystać wizualizację do nieco bardziej wyrafinowanych analiz, wymagających większego zaangażowania badacza lub administratora strony. Przykładowo, jesteśmy w ten sposób w stanie sprawdzić, czy długość posta wpływa na jego popularność, a także czy liczba polubień jest skorelowana z innymi formami interakcji – komentarzami lub udostępnieniami.