genezyp/lab_blog_pl huggingface dataset:
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

20

08

Badanie Facebooka i badanie Facebookiem. Opisujemy jak powstała aplikacja do weryfikacji deklarowanego uczestnictwa w eventach

Przedstawiamy krok po kroku proces projektowania i wdrażania aplikacji Facebookowej, która pomoże nam zbadać uczestników wydarzeń kulturalnych promowanych w najpopularniejszym w Polsce serwisie społecznościowym.

Hanna KostrzewskaProdukt

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)
Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Głównym celem naszego zespołu jest poznanie i opisanie aktywności kulturalnych w Katowicach. Projektując badanie, uwzględniliśmy nie tylko tradycyjne metody pozyskiwania wiedzy o odbiorcach wydarzeń, ale także analizę danych pozyskiwanych z serwisów informacyjnych i społecznościowych oraz badania realizowane w sieci za pośrednictwem portalu Facebook.
Dla wielu Facebook pełni funkcję jednego z głównych źródeł informacji − nie tylko o tym, co słychać u znajomych, ale przede wszystkim o tym, co dzieje się w mieście, w najbliższym otoczeniu użytkownika. Niejeden organizator wydarzeń kulturalnych używa profilu facebookowego jako głównego kanału komunikacji z odbiorcami. Siłą portalu jest jego zasięg, liczba korzystających, ale też łatwość obsługi i szereg narzędzi ułatwiających interakcje między użytkownikami.

Tym bardziej, że nasze dociekania dotykały m.in. tematu deklaracji użytkowników dotyczących zainteresowania i uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych. Aby zbadać właśnie tę kwestię, stworzyliśmy aplikację webową pod nazwą „Badamy Kulturę”.
Praca nad przygotowaniem aplikacji była wieloetapowym procesem uwzględniającym − jak zwykle w działaniach Medialabu − działania w interdyscyplinarnym zespole. W początkowej fazie musieliśmy zdecydować, jakie są nasze podstawowe potrzeby, jaki będzie cel aplikacji i kto będzie z niej korzystał. Do systematyzacji przemyśleń i założeń użyliśmy narzędzia sześcioboku, precyzując trzy wyobrażone typy potencjalnych użytkowników aplikacji.
Dzięki temu w łatwy sposób udało się ustalić, kto będzie korzystał z naszej aplikacji, jakie są możliwości i ograniczenia potencjalnych użytkowników, a także jakimi urządzeniami się posługują. Wśród wyobrażonych typów użytkowników aplikacji uwzględniliśmy zarówno osobę szczególnie aktywną w social media, osobę mało aktywną oraz osobę, dla której Facebook jest głównie narzędziem pracy (np. administrator stron).

Analiza odbiorców, sposobu dotarcia do nich, ich motywacji, uzupełniona o precyzyjne określenie naszych celów, pozwoliła stworzyć zarys koncepcji aplikacji. Udokumentowaliśmy ogólne założenia, opisaliśmy naszych odbiorców i ich przesłanki.
W dalszej części pracy skupiliśmy się na projektowaniu schematu jej działania. Wyobrażając sobie proces, jaki przechodzi użytkownik, rysowaliśmy potencjalne układy treści na poszczególnych ekranach. Później wspólnie decydowaliśmy, który spośród różnych wyglądów będzie najbardziej czytelny i intuicyjny. Odrzuciliśmy propozycje wykorzystujące kafelki oraz wzorowane na Tinderze na rzecz możliwie najprostszej listy przypominającej interfejs Facebooka.
Następnie pracowaliśmy nad architekturą informacji w aplikacji i ścieżką, jaką ma przechodzić użytkownik. Sporządziliśmy projekt wszystkich elementów serwisu, określając ich wzajemne relacje i hierarchię, a także postulowany schemat działań osoby korzystającej z aplikacji. Wypracowane w procesie projektowania makiety zostały przygotowane jako prototyp, dzięki czemu możliwe było „przeklikanie się” przez całą aplikację. Takie podejście pozwoliło nam sprawdzić czy zaprojektowana przez nas ścieżka działań użytkownika jest logiczna i czy będzie dla niego intuicyjna.
Kolejny etap uwzględniał z jednej strony przygotowanie finalnej wersji poszczególnych widoków przez projektanta graficznego, jak i stworzenie, na podstawie schematu, funkcjonalności aplikacji przez programistę. Praca nad produktem zakładała bieżący kontakt, sprawdzanie prototypów i doprecyzowanie reguł funkcjonowania aplikacji. Po implementacji mogliśmy przejść do testowania jej na różnych urządzeniach i przy założeniu różnych zmiennych wyjściowych (np. użytkownik FB, który nie był zainteresowany żadnymi wydarzeniami lub użytkownik, który bardzo często wybierał opcję „wezmę udział”). Testowanie to czas poprawek, ostatecznych ustaleń dotyczących procesu, tworzenia brakujących grafik i sprawdzania czy aplikacja rzeczywiście działa tak, jak chcieliśmy.
W celu przejścia weryfikacji niezbędne było przygotowanie m.in. polityki prywatności aplikacji, jej opisu, instrukcji obsługi czy screencastów pokazujących jej działanie. Pozytywna recenzja aplikacji przez administratorów Facebooka oznaczała zielone światło i możliwość jej uruchomienia. W tym momencie zaczęliśmy akcję promocyjną, zapraszając użytkowników Facebooka za pośrednictwem aplikacji do udziału w badaniu.
Aby skorzystać z aplikacji wystarczy wejść na stronę badamykulture.eu i zalogować się przy użyciu konta Facebooka. Dzięki temu dowiadujemy się, które publiczne wydarzenia zamieszczane na portalu były dla konkretnego użytkownika interesujące w przeciągu ostatnich miesięcy. Następnie aplikacja prosi o potwierdzenie bądź zaprzeczenie faktycznego udziału w eventach. W ten sposób badamy czy facebookowe deklaracje obecności na wydarzeniach znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistym udziale w koncertach, warsztatach czy seansach filmowych. Obszarem naszego zainteresowania są Katowice, dlatego użytkownicy aplikacji nie powinni znaleźć w liście swoich wydarzeń tych, które odbywały się w innych miejscach.
Częścią badania jest także krótka ankieta, podobna do tej, którą stosujemy w czasie tradycyjnych badań realizowanych podczas wydarzeń kulturalnych. Każdy użytkownik aplikacji może wybrać jedno spośród wydarzeń, w których faktycznie uczestniczył i odpowiedzieć na pytania dotyczące m.in. sposobu dotarcia na event, towarzystwa czy poniesionych w związku z wyjściem kosztów.
W zależności od liczby publicznych wydarzeń w bazie użytkownika całe badanie trwa od kilkudziesięciu sekund do kilku minut. Aplikacja, choć korzysta z danych z Facebooka, funkcjonuje jako narzędzie webowe. Nie trzeba jej instalować na własnym urządzeniu, co znacząco przyspiesza proces pozyskiwania danych od użytkowników. Jest prosta w użyciu, intuicyjna, a jednocześnie estetyką nawiązuje zarówno do stylistyki Facebooka, jak i samego projektu Shared Cities.

Już pierwsze zebrane za pomocą aplikacji odpowiedzi pokazują, że portal społecznościowy może być nie tylko wdzięcznym tematem badań, ale także przestrzenią ich realizacji. O rezultatach naszych dociekań, także tych prowadzonych za pośrednictwem Facebooka, będziemy informowali już wkrótce.

Zobacz również

Aplikacja Badamy Kulturę na Facebooku

Tagi
Aplikacja Badamy Kulturę na Facebooku

Tagi

API,

aplikacja,

dane,

facebook,

media społecznościowe,

proces projektowy,

publiczność

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

15

08

Jak za pomocą Map Google zbadaliśmy dostępność komunikacyjną instytucji kultury

Co oznacza, że dana instytucja jest dostępna dla uczestników? Problem dostępności z pewnością nie ogranicza się do sieci komunikacji i środków transportu. Na przykładzie jednej instytucji edukacyjnej pokazujemy, jak za pomocą Google Distance Matrix API przeprowadzić badania dostępności komunikacyjnej.

Karol PiekarskiProces

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Pobierz pliki

Pobierz pliki
                                                        

placowki_edu_google_dist
Pobierz pliki
                                                        

placowki_edu_google_dist

Dostępność komunikacyjna jest podstawowym warunkiem dobrze działającego ekosystemu kultury w mieście. Tym bardziej, że wykluczenie przestrzenne jest często skorelowane z innymi czynnikami, np. gorszym dostępem do edukacji. Jeśli mieszkańcy nie są w stanie szybko i bezpiecznie dojechać do centrum miasta, gdzie zlokalizowanych jest większość usług, rzadziej wybiorą się do kina, na warsztaty tańca lub lekcje angielskiego, nawet jeśli będą one darmowe.
Dlatego postanowiliśmy sprawdzić, jak wygląda dostępność komunikacyjna wybranych instytucji kultury w Katowicach. Pełne wyniki naszego eksperymentu omówimy podczas wydarzenia Kultura (w) danych na wystawie podsumowującej nasz projekt, natomiast tutaj prezentujemy prototypową analizę wykonaną dla nowej katowickiej inwestycji, Śląskiego Centrum Innowacji, które ma powstać w dawnej Hali Parkowej przy ulicy Kościuszki (do niedawna znajdowały się tam delikatesy firmy Alma).
Program Śląskiego Centrum Innowacji zostanie stworzony z myślą o dzieciach i młodzieży, którzy zazwyczaj będą odwiedzać obiekt w zorganizowanych grupach, dlatego sprawdziliśmy czasy dojazdu ze wszystkich szkół i placówek oświatowych w mieście do Centrum za pomocą samochodu oraz komunikacji publicznej. Skorzystaliśmy w tym celu z nawigacji Map Google, które pozwalają na pobranie rzeczywistego czasu przejazdu pomiędzy wskazanymi adresami.

Lokalizacja: 19.011335370960,50.246267806709, Tadeusza Kościuszki 90

Czas dotarcia na miejsce: wtorek, 11.00

Środek transportu: komunikacja publiczna i samochód
Środek transportu: komunikacja publiczna i samochód

Wykaz 656 placówek wraz z profilem i adresami pozyskaliśmy z Systemu Informacji Oświatowej (były to dane sprzed reformy systemu edukacji). Następnie, korzystając z Google Distance Matrix API, w automatyczny sposób zmierzyliśmy czasy dojazdu z tych lokalizacji. Wyniki zwizualizowaliśmy na mapach oraz poddaliśmy analizom statystycznym.
Spoglądając na mapy prezentujące czasy dojazdu środkami komunikacji publicznej z podróżą samochodem, należy pamiętać o tym, że wartości odpowiadające kolorom nie zostały przeskalowane w sposób umożliwiający ich porównanie na obydwu mapach. Oznacza to, że gdy na mapie transportu publicznego podróż do centrum z punktu oznaczonego kolorem czerwonym może zająć godzinę, dla samochodu oznaczono tym samym kolorem nawet dwa razy szybszą podróż.
Nawet gdy znamy konkretne czasy dotarcia ze szkół i placówek oświatowych do Hali Parkowej przy ulicy Kościuszki, nie wiemy do końca, jakie ma to znaczenie dla potencjalnego uczestnika wydarzeń? Dla nowojorczyka półgodzinna podróż metrem z Brooklynu na dolny Manhattan może nie być niczym nadzwyczajnym, podczas gdy dla mieszkańca małej miejscowości przyzwyczajonego do niewielkich dystansów będzie to już wyprawa dookoła miasta.

Pokaż/ukryj kolumny:

Czas dotarcia środkiem komunikacji publicznej % placówek
Czas dotarcia środkiem komunikacji publicznej % placówek

Z naszych analiz wynika, że średni czas dotarcia do danej lokalizacji wynosi około 28 minut dla komunikacji publicznej i 12 minut dla samochodu (założyliśmy, że kierowca przeznaczy kolejne 3 minuty na parkowanie). Co ciekawe, dokładnie tyle samo czasu potrzebowali zazwyczaj na dotarcie do instytucji uczestnicy przebadanych przez nas wydarzeń kulturalnych. Uznaliśmy więc, że odpowiednio 30 i 15 minut to komfortowy czas podróży.

Naszą uwagę zwróciły placówki, z których podróż do badanej lokalizacji zajęłaby aż 45 do 55 minut minut (ponad półtorej godziny w dwie strony). Zdecydowanie nie jest to czas zachęcający do wyprawy do centrum.

Nazwa Adres Czas podróży
Nazwa Adres Czas podróży

Co ciekawe, placówki te niekoniecznie są najbardziej oddalone od centrum miasta, co pokazuje kolejna tabela zawierająca instytucje, dla których występuje największa dysproporcja w czasach przejazdu różnymi środkami transportu.

Nazwa Adres Różnica w czasie przejazdu Komunikacja publiczna Samochód
Wiele instytucji, chcąc przyciągnąć do siebie osoby z dzielnic zagrożonych wykluczeniem, oferuje w ramach specjalnych programów edukacyjnych nie tylko darmowy wstęp do placówki, ale również bezpłatny przejazd środkiem komunikacji publicznej. Mając powyższe dane, łatwo wskazać placówki, dla których dotarcie na miejsce wydarzenia będzie stanowić problem. Można przygotować dla nich specjalną ofertę, na przykład zajęcia w terenie, a w przypadku dobrego czasu przejazdu samochodem − wynająć autokar, który sprawnie dowiezie ludzi na miejsce.
Często podnoszonym postulatem w dyskusji o katowickiej kulturze była decentralizacja instytucji i wydarzeń, w praktyce przeniesienie ich do dzielnic, tak żeby były one „bliżej mieszkańców”. Jednak podejmując decyzje, warto przewidzieć, czy działania takie w praktyce nie utrudnią dostępu do wybranych wydarzeń mieszkańcom z innych dzielnic, którym siłą rzeczy łatwiej dojechać do centrum. Ewentualnie można wskazać krytyczne rejony miasta, które rzeczywiście są odcięte od śródmieścia i na nich skupić uwagę w pierwszej kolejności. W raporcie podsumowującym nasze badania przedstawimy dostępność komunikacyjną instytucji znajdujących się w różnych częściach śródmieścia.

Zobacz również

Pełna analiza dotycząca dostępności komunikacyjnej Śląskiego Centrum Innowacji

Tagi

analiza danych,

API,
Tagi

analiza danych,

API,

badanie,

dane przestrzenne,

dostępność komunikacyjna,

mapbox,

mapy

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

12

08

Szukamy analityka danych lub data scientist do współpracy przy projekcie badawczym

Medialab Katowice poszukuje analityka danych lub data scientist do współpracy (12h tygodniowo od września do grudnia) przy interdyscyplinarnym badaniu wydarzeń kulturalnych realizowanym w ramach międzynarodowego projektu Shared Cities: Creative Momentum. Zadaniem zatrudnionej osoby będzie pozyskiwanie, przetwarzanie i analiza danych we współpracy z innymi członkami zespołu: badaczami kultury, programistami i projektantami.

Karol PiekarskiOgłoszenie

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)
Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Dziękujemy za wszystkie zgłoszenia! Proces rekrutacji jest już zakończony. Niedługo odezwiemy się do wszystkich osób, które napisały się do nas w sprawie współpracy.

Czym się zajmujemy? Badamy kilka tysięcy uczestników najważniejszych wydarzeń kulturalnych w Katowicach. Sprawdzamy dostępność przestrzenną instytucji kultury. Gromadzimy dane nt. wydarzeń z największych serwisów informacyjnych w sieci. Używamy aplikacji Facebookowej do badania uczestników eventów oraz szukamy afiliacji między wydarzeniami na podstawie deklaracji o udziale. Tworzymy standardowe i nietypowe wizualizacje danych. Szczegóły projektu i próbki danych opisaliśmy na naszym blogu.

Wymagania:

doświadczenie w pracy z danymi
Wymagania:

doświadczenie w pracy z danymi

otwartość na pracę w interdyscyplinarnym zespole

zdolność do definiowania problemów na podstawie analizy danych i chęć do poszukiwania nowych rozwiązań projektowych we współpracy z zespołem

Specyfika pracy:

współpraca ze specjalistami z różnych dziedzin, połączenie tematów i metod humanistyki i nauk społecznych z data science

zastosowanie różnych języków, narzędzi i metod w zależności od potrzeb

eksperymentalny charakter projektu, możliwość testowania niestandardowych rozwiązań

współpraca z członkami zespołu na różnych etapach pracy projektowej, od badania potrzeb i opracowania koncepcji po współpracę z projektantami i programistami nad finalnym produktem

Przykładowe zadania:

obsługa API serwisów, np. Google Maps Distance Matrix API
obsługa API serwisów, np. Google Maps Distance Matrix API

obsługa bazy danych (AWS)

czyszczenie i przygotowanie danych do analizy

prowadzenie podstawowych analiz statystycznych

przygotowanie danych do wizualizacji

Tematy analiz:

trendy w wydarzeniach kulturalnych na podstawie danych z serwisów informacyjnych online

geografia i dostępność przestrzenna wydarzeń kulturalnych

organizatorzy i specyfika eventów

przykładowe dane

Nasze silne strony:

duże doświadczenie w pracy projektowej i wizualizacji danych

interdyscyplinarny zespół składający się projektantów graficznych, programistów, kulturoznawcy, socjologa i urbanisty

otwarty model działania (publikacja danych i kodu na otwartych licencjach, duża liczba partnerów, otwarte warsztaty i konsultacje projektu z ekspertami z różnych dziedzin)
dobra promocja wyników projektu w postaci wystawy, konferencji i publikacji online – szczegóły na dataforculture.eu i sharedcities.eu

partnerzy z różnych krajów

Warunki współpracy, harmonogram i organizacja pracy:

minimum 12 godzin pracy tygodniowo zdalnie lub w Medialabie Katowice w dowolnym czasie (wykonywanie bieżących prac związanych z przetwarzaniem danych) w okresie od września do grudnia br.

raz na 3–4 tygodnie udział w całodniowym spotkaniu z zespołem i praca w Medialabie w Katowicach

ew. dodatkowo rozwój konkretnego projektu w dowolnym czasie w okresie od września do grudnia br.

Wynagrodzenie:

40 zł netto za godzinę za wykonywanie bieżących prac (umowa-zlecenie lub faktura)
osobne zlecenie na rozwój dodatkowego projektu (do ustalenia osobna stawka za wykonanie konkretnego zadania)

Jak aplikować:

prosimy o przesłanie cv lub linku do strony, ew. zrealizowanych projektów na adres info@medialabkatowice.eu

można dołączyć list motywacyjny lub opisać motywacje w dowolnej formie w treści maila

szczegółowe pytania prosimy kierować pod powyższy adres mailowy Medialabu
Medialab Katowice to eksperymentalny projekt łączący działania twórcze, badawcze i edukacyjne. Uczestnicy interdyscyplinarnych przedsięwzięć na pograniczu sztuki, designu i technologii wykorzystują media cyfrowe do badania miasta i tworzenia nowych narracji dla Katowic. Medialab jest miejscem wymiany pomysłów i wiedzy, spotkań z inspirującymi artystami i projektantami, a także platformą współpracy z twórcami oraz instytucjami z różnych krajów – uczelniami, organizacjami pozarządowymi i firmami sektora kreatywnego. W ramach projektu realizowane są warsztaty, interwencje w przestrzeni publicznej, wystawy, wykłady i dyskusje. Działają także zespoły zadaniowe w obszarze wizualizacji danych, analiz przestrzennych (MapLab) oraz badania miasta za pomocą sensorów i platformy Arduino (SensLab).
Shared Cities: Creative Momentum to nowatorski projekt realizowany przez jedenaście organizacji z czołowych miast Europy Centralnej – Belgradu, Berlina, Budapesztu, Bratysławy, Katowic, Pragi i Warszawy. Jego celem jest skupienie osób i społeczności zaangażowanych w działania kulturalne, społeczne i architektoniczne, które redefiniują sferę publiczną i przestrzenie wspólne miast.

Shared Cities: Creative Momentum to wspólne przedsięwzięcie instytucji Katowice Miasto Ogrodów oraz Goethe-Institut (DE), Czech Centres (CZ), reSITE (CZ), Academy of Fine Arts and Design in Bratislava (SK), Association of Belgrade Architects (RS), Contemporary Architecture Centre (HU), KUNSTrePUBLIK (DE), Mindspace (HU), Old Market Hall Alliance (SK), Res Publica – Cities Magazine (PL). Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Programu Kreatywna Europa. Partnerem lokalnym jest Regionalny Instytut Kultury w Katowicach.

Tagi

analiza danych,

API,
Tagi

analiza danych,

API,

badanie,

dane,

data-driven,

przetwarzanie danych

Poprzedni wpis

Kolejny wpis

Skontaktuj się z nami

Odwiedź stronę Medialabu
Najlepsze wyniki dla "

Zobacz wszystkie wyniki

Archiwum

O projekcie

Medialab

pl

en

18

07

Aleksandra Janus: W sektorze kultury technologie używane są dziś dużo bardziej świadomie niż jeszcze kilka lat temu

Sporo się zmieniło w sposobie funkcjonowania instytucji kultury – w tym, jak pojmują swoją społeczną rolę i jak budują relacje z odbiorcami. Podzieliłabym ostatnią dekadę na trzy okresy: początkowej nieufności, zachłyśnięcia i fascynacji i wreszcie, krytycznej refleksji.

Łukasz MirochaWywiad

Udostępnij

Udostępnij
                                                    

Twitter

Wyślij link

Skopiuj link
                                                    (CTRL+C)

Łukasz Mirocha: Jak z perspektywy 2017 roku oceniasz ostatnią dekadę funkcjonowania instytucji kultury oraz inicjatyw kulturalnych pod kątem wykorzystania technologii?
Aleksandra Janus: W ciągu ostatnich 10 lat sporo się zmieniło w sposobie działania instytucji kultury – w tym, jak pojmują swoją społeczną rolę i jak budują relacje z odbiorcami. W sektorze muzealnym w Polsce obserwowaliśmy intensywny rozwój – powstało wiele nowych instytucji, eksperymentowano z różnymi podejściami do technologii, które dziś – mam wrażenie – używane są coraz bardziej świadomie. Próbując ocenić zmiany w podejściu do technologii i jej roli dla przemian instytucji kultury, podzieliłabym ostatnią dekadę na trzy okresy: początkowej nieufności, zachłyśnięcia i fascynacji i wreszcie, krytycznej refleksji. Oczywiście, w niektórych miejscach wszystkie te postawy wciąż współistnieją.
Czym różnią się od siebie te następujące po sobie etapy?

Przeszliśmy drogę od pojmowania digitalizacji przede wszystkim jako nowej formy archiwizacji, przez stopniowy wzrost zainteresowania otwartymi modelami dzielenia się zasobami i dostrzeżenie ich znaczenia dla budowania komunikacji i zaangażowania publiczności, aż po coraz bardziej świadome strategie korzystania z konkretnych rozwiązań dla wspierania misji danej instytucji. Towarzyszyła temu początkowa fascynacja możliwościami technologii stosowanych w przestrzeniach ekspozycyjnych czy też zachłyśnięcie się technologią mobilną (których wykorzystanie wzięto ostatnio pod lupę).
Jeśli chodzi o strategie ekspozycyjne, niewątpliwie otwarte w 2004 roku Muzeum Powstania Warszawskiego stało się punktem odniesienia dla powstających po nim instytucji, jednocześnie – z czasem okazało się, że technologie szybko się starzeją i wiele instytucji stanęło wobec konieczności zmierzenia się z konsekwencjami zastosowania strategii bazujących na rozwiązaniach multimedialnych.

Nawet jeśli z rezerwą podchodzimy do wykorzystania technologii w ekspozycjach, trudno pominąć ogromny potencjał cyfrowych narzędzi komunikacyjnych w budowaniu relacji muzeum z jego otoczeniem. Jak instytucje kultury wykorzystują media społecznościowe czy aplikacje mobilne?
Nowoczesne narzędzia komunikacyjne przedefiniowały to, w jaki sposób myślimy o budowaniu relacji z odbiorcami kultury – odwiedzającymi, widzami, uczestnikami, użytkownikami. Z jednej strony, muzea, galerie i inne placówki szybko oswoiły Facebooka jako narzędzie promocji i komunikacji (nie zawsze w pełni rozumiejąc konsekwencje użycia tego narzędzia czy też w pełni korzystając z potencjału, jaki oferuje). Z drugiej strony, osobiście chętnie widziałabym więcej działań stawiających na sprawdzenie partycypacyjnego potencjału technologii: na przykład ciekawych projektów crowdsourcingowych, z których moglibyśmy się uczyć i wyciągać wnioski.

Problem leży w kwestiach technicznych, niewiedzy, braku finansowania?
Do działań angażujących społeczność potrzebna jest często długofalowa strategia – inwestowanie czasu i zasobów w budowanie relacji z odbiorcami, co w praktyce często oznacza moderację, podtrzymywanie interakcji, stałe prowadzenie fanpejdży, aktualizowanie aplikacji i stron. To wymaga świadomej decyzji i zaangażowania, a często także przemyślenia na nowo swojej roli. Obserwujemy jednak, że coraz więcej instytucji buduje strategie cyfrowe, pracuje nad rozwojem publiczności, prowadzi badania, czy tworzy polityki otwartości (jak Muzeum Historii Polski, które jako Centrum Cyfrowe wspieraliśmy w tym procesie). Dobrym przykładem jest także działalność Muzeum Narodowego w Warszawie, którego współpraca z Wikipedią otrzymała w tym roku wyróżnienie w konkursie na muzealne wydarzenie roku Sybilla. Uważam, że to