I guess the old saying, "You can't judge a book by it's cover" fits best here. This is one of those stories that seem to have been written in an era when people were too busy doing their thing in everyday life and didn't need constant conflict and/or drama going on at home. In any case, this is certainly well told with excellent characters, interesting settings, beautiful writing, and descriptive prose.
ฉันเดาว่าคำพูดเดิม ๆ &quot;คุณไม่สามารถตัดสินหนังสือจากปกมัน&quot; เหมาะที่สุดที่นี่ นี่เป็นหนึ่งในเรื่องราวเหล่านั้นที่ดูเหมือนจะถูกเขียนขึ้นในยุคที่ผู้คนยุ่งกับการทำสิ่งในชีวิตประจำวันและไม่ต้องการความขัดแย้งและ / หรือละครที่บ้าน ไม่ว่าในกรณีใดก็ตามสิ่งนี้ได้รับการบอกกล่าวอย่างดีว่ามีตัวละครที่ยอดเยี่ยมการตั้งค่าที่น่าสนใจการเขียนที่สวยงามและร้อยแก้วที่สื่อความหมาย