I found this author is much more at home in her own bubble than she really presents herself as trying to be. For instance, her main character--named for a character of literature--is obsessed with the idea that she's been turned on by reading "dirt." So when we find out what that dirt is, it's not something that has taken place during sexual encounters or even sex itself, but after being thrown into an oven on several occasions by her boyfriend.
ฉันพบว่าผู้เขียนคนนี้อยู่ที่บ้านในฟองสบู่ของเธอเองมากกว่าที่เธอมอบให้ตัวเองอย่างที่พยายามจะเป็น ยกตัวอย่างเช่นตัวละครหลักของเธอ - ได้รับการตั้งชื่อให้เป็นตัวละครวรรณกรรม - หมกมุ่นอยู่กับความคิดที่ว่าเธอถูกเปิดโดยการอ่าน &quot;ดิน&quot; ดังนั้นเมื่อเราพบว่าสิ่งสกปรกนั้นคืออะไรมันไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการเผชิญหน้าทางเพศหรือแม้กระทั่งการมีเพศสัมพันธ์ แต่หลังจากถูกโยนเข้าไปในเตาอบหลายต่อหลายครั้งโดยแฟนของเธอ