I found this book very annoying to read - it is written from a first person perspective of the author that has no depth and appears in every chapter. Just not my style. This would be fine if all authors wrote like him. At least he was honest. He admits when he's wrong about something, unlike many others who are unwilling or unable to make such obvious errors at all with their books, instead they try to gloss over why they're saying something wrong.
ฉันพบว่าหนังสือเล่มนี้น่ารำคาญมากที่อ่าน - มันเขียนจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งของผู้แต่งที่ไม่มีความลึกและปรากฏในทุกบท ไม่ใช่สไตล์ของฉัน สิ่งนี้จะใช้ได้ถ้าผู้เขียนทั้งหมดเขียนเหมือนเขา อย่างน้อยเขาก็ซื่อสัตย์ เขายอมรับว่าเมื่อเขาทำผิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างซึ่งแตกต่างจากคนอื่น ๆ ที่ไม่เต็มใจหรือไม่สามารถทำข้อผิดพลาดที่เห็นได้ชัดในหนังสือของพวกเขา แต่พวกเขาพยายามที่จะพูดให้เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงพูดผิด