The main character seems to just give up. No real story or excitement. He could have easily won at least 5 of 10 challenges. I am not sure why he's such a nice guy. Seems like he could care less about anyone but himself. It's also hard for me to imagine that the author ever used this as an outline of life. Maybe it is easy in these types of situations and people need to be perfect. But it's much more difficult during serious life/death situations.
ดูเหมือนว่าตัวละครหลักจะยอมแพ้ ไม่มีเรื่องจริงหรือตื่นเต้น เขาสามารถชนะอย่างน้อย 5 จาก 10 ความท้าทายได้อย่างง่ายดาย ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมเขาถึงเป็นคนดี ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจคนอื่นน้อยลงนอกจากตัวเขาเอง มันยากสำหรับฉันที่จะจินตนาการว่าผู้เขียนเคยใช้สิ่งนี้เป็นโครงร่างของชีวิต อาจเป็นเรื่องง่ายในสถานการณ์ประเภทนี้และผู้คนจำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ แต่มันก็ยากขึ้นในช่วงชีวิตที่มีความรุนแรง / สถานการณ์ความตาย