This is perhaps one of the worst books on this subject that I've seen published to date. What does a person gain by creating an anthology in which all but 50 pages are from people who believe in reincarnation? These so-called 'proofs' seem more like attempts at emotional appeasing rather than actually helping the reader. I can't help wondering what kind of personal agenda he had when writing this. There seems to be a lot of name-dropping, and some very dubious claims.
นี่อาจเป็นหนังสือที่แย่ที่สุดเล่มหนึ่งในเรื่องที่ฉันเคยเห็นมาแล้วจนถึงปัจจุบัน บุคคลใดได้ประโยชน์จากการสร้างกวีนิพนธ์ซึ่งทั้งหมด 50 หน้ามาจากคนที่เชื่อในการกลับชาติมาเกิด &#39;การพิสูจน์&#39; ที่เรียกว่าเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นความพยายามในการดึงดูดอารมณ์มากกว่าการช่วยเหลือผู้อ่าน ฉันอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเขามีวาระส่วนตัวแบบใดเมื่อเขียนสิ่งนี้ ดูเหมือนจะมีการลดชื่อจำนวนมากและการอ้างสิทธิ์ที่น่าสงสัยมาก