This book had an interesting premise but the writing is not that good. The dialogue reads like it was written by a young child, which seems to be part of its charm. There were also some awkward moments, e.g., when Lucy says she can't bring herself to sleep on her couch, his father says, &#34;But you are always asleep.&#34; That one really bugged me because in real life, I might say that, too, and they would have laughed at me.
หนังสือเล่มนี้มีหลักฐานที่น่าสนใจ แต่การเขียนไม่ดี บทสนทนาอ่านเหมือนเด็กเล็กที่เขียนซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์ นอกจากนี้ยังมีช่วงเวลาที่น่าอึดอัดใจเช่นเมื่อลูซี่บอกว่าเธอไม่สามารถพาตัวเองไปนอนบนโซฟาพ่อของเขาพูดว่า &quot;แต่คุณหลับอยู่เสมอ&quot; อันนั้นบักฉันจริงๆเพราะในชีวิตจริงฉันอาจพูดแบบนั้นเหมือนกันและพวกเขาก็จะหัวเราะเยาะฉัน