I read this book because it was recommended by an acquaintance and someone in a book discussion group. A friend was particularly critical about the story as she found it to be unrealistic or improbable. The book's style is simple & easy to read, at least that is, until you get beyond one page. Then it gets so ridiculous your suspension of disbelief simply won't allow for believability. To give just two examples: 1) The main character, Anna Bondi, goes off alone looking for her kidnapped brother.
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้เพราะคนรู้จักและคนในกลุ่มสนทนาหนังสือแนะนำ เพื่อนมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเรื่องราวที่เธอพบว่าไม่สมจริงหรือไม่น่าจะเป็นไปได้ สไตล์ของหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่อ่านง่ายและอ่านได้ง่ายอย่างน้อยก็จนกว่าคุณจะได้เกินกว่าหนึ่งหน้า จากนั้นมันก็ไร้สาระที่คุณระงับการไม่เชื่อก็ไม่อนุญาตให้เชื่อ เพื่อให้เพียงสองตัวอย่าง: 1) ตัวละครหลัก Anna Bondi ออกไปคนเดียวตามหาพี่ชายที่ถูกลักพาตัวไป