I've been a big fan of the author's other books, and this one feels like he just phoned it in on page 10. The dialogue is stilted (and often seems to be written by someone completely unfamiliar with English grammar, such as "their" where there should only ever have been there), characters are one-dimensional, the plot meanders for no reasonable reason, but most importantly, it's boring - a lack of character development combined with unnecessary detail doesn't make for very compelling writing.
ฉันเป็นแฟนตัวยงของหนังสือเล่มอื่นของผู้แต่งและหนังสือเล่มนี้รู้สึกเหมือนเขาเพิ่งโทรมาที่หน้า 10 บทสนทนานั้นทะลุปรุโปร่ง (และมักจะเขียนโดยใครบางคนที่ไม่คุ้นเคยกับไวยากรณ์ภาษาอังกฤษอย่างสมบูรณ์เช่น &quot;ของพวกเขา&quot; ที่ควรจะอยู่ที่นั่นเท่านั้น) ตัวละครเป็นมิติเดียวพล็อตคดเคี้ยวโดยไม่มีเหตุผลที่สมเหตุสมผล ที่สำคัญมันน่าเบื่อ - การขาดการพัฒนาตัวละครรวมกับรายละเอียดที่ไม่จำเป็นนั้นไม่ได้ทำให้การเขียนที่น่าสนใจมาก