I am a fan of The Dark Tower, and the first two novels in this series are my favorites. After reading it, however, The Gunslinger is not about good versus evil; its heroes are bad against evil. And it lacks that certain quality found in all other Stephen King classics: emotional resonance, character development (do we care why these people have to kill each other?), and, for example, some glimmer into the possibility that anyone could survive after suffering so much at once and being such an outsider.
ฉันเป็นแฟนตัวยงของ The Dark Tower และนวนิยายสองเรื่องแรกในชุดนี้เป็นรายการโปรดของฉัน อย่างไรก็ตามหลังจากอ่านมันแล้ว Gunslinger นั้นไม่ดีกับความชั่วร้าย วีรบุรุษของมันนั้นไม่ดีต่อความชั่วร้าย และขาดคุณภาพบางอย่างที่พบในคลาสสิกของสตีเฟ่นคิงอื่น ๆ : การสั่นพ้องทางอารมณ์การพัฒนาตัวละคร (เราสนใจหรือไม่ว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงต้องฆ่ากัน) และตัวอย่างเช่นริบหรี่บางคนเป็นไปได้ที่ทุกคนสามารถอยู่รอดได้หลังจากความทุกข์ทรมานมากในครั้งเดียวและเป็นคนนอกเช่น