Like my title says. This is a good example of lazy writing, with the reader never really experiencing what or why things are happening. The characters all feel interchangeable and the plot as a whole feels uninspired, no wonder that even though it has received high praise. I suppose because there isn't any actual evidence to back up those positive reviews. What makes this book so irritating was how little character development was applied throughout the book.
เช่นเดียวกับชื่อของฉันพูดว่า นี่เป็นตัวอย่างที่ดีของการเขียนที่ขี้เกียจโดยที่ผู้อ่านไม่เคยได้สัมผัสกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตัวละครทุกคนต่างรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงและพล็อตโดยรวมก็รู้สึกไม่พึงประสงค์ไม่น่าแปลกใจว่าแม้ว่ามันจะได้รับการชื่นชมอย่างสูงก็ตาม ฉันคิดว่าเพราะไม่มีหลักฐานที่แท้จริงในการสำรองข้อมูลความคิดเห็นเชิงบวกเหล่านั้น สิ่งที่ทำให้หนังสือเล่มนี้น่ารำคาญมากคือการพัฒนาตัวละครเล็ก ๆ น้อย ๆ ตลอดทั้งเล่ม