I would have enjoyed the book a lot more, had the author left out so many of his pet names, which are not uncommon in any high pressure job. He also takes great time going into minutia, describing each and every item on the desk or table, even if he is only talking about them briefly. This really slows down the story telling. But it was interesting, and at least gives an idea as to what things were like for someone in that position 10 years ago.
ฉันจะสนุกกับหนังสือเล่มนี้มากขึ้นถ้าผู้เขียนได้ทิ้งชื่อสัตว์เลี้ยงของเขามากมายซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกในงานที่มีแรงกดดันสูง นอกจากนี้เขายังใช้เวลาอย่างมากในการเข้าไปในมินูเทียซึ่งอธิบายสิ่งของแต่ละชิ้นและทุกอย่างบนโต๊ะหรือโต๊ะแม้ว่าเขาจะพูดถึงมันสั้น ๆ นี่เป็นการบอกเล่าเรื่องราวที่ช้าลงจริงๆ แต่มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจและอย่างน้อยก็ให้ความคิดเกี่ยวกับสิ่งที่คนในตำแหน่งนั้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว