It is obvious that the author has written this book with a great deal of love and respect for these men as people, but he apparently missed an opportunity when writing about them. There are very few positive things to say about each commander apart from George Patton (who later said "I had never served under a man with more fighting spirit."). These three guys managed their military careers at times that would have made John Rambo look like a choirboy.
เห็นได้ชัดว่าผู้เขียนได้เขียนหนังสือเล่มนี้ด้วยความรักและความเคารพต่อคนเหล่านี้เป็นอย่างมาก แต่ดูเหมือนว่าเขาพลาดโอกาสที่จะเขียนเกี่ยวกับพวกเขา มีสิ่งที่เป็นบวกน้อยมากที่จะพูดเกี่ยวกับผู้บัญชาการแต่ละคนนอกเหนือจาก George Patton (ซึ่งภายหลังกล่าวว่า &quot;ฉันไม่เคยรับใช้ภายใต้ชายคนหนึ่งที่มีจิตวิญญาณการต่อสู้มากกว่า&quot;) ชายสามคนนี้มีอาชีพทหารในช่วงเวลาที่ทำให้จอห์นแรมโบ้ดูเหมือนนักร้องประสานเสียง