While the author's ideas are generally valuable, the author himself is a poor writer. For example, &#34;Do not forget to take notes!&#34; should be read as &#34;No matter what you do, note everything!&#34;--rather than being followed by a sentence that needs more explanation. He uses big words for no apparent reason.
ในขณะที่ความคิดของผู้เขียนมีค่าโดยทั่วไปผู้เขียนเองก็เป็นนักเขียนที่ยากจน ตัวอย่างเช่น &quot;อย่าลืมจดบันทึก!&quot; ควรอ่านว่า &quot;ไม่ว่าคุณจะทำอะไรจงจดบันทึกทุกอย่าง&quot; - แทนที่จะตามด้วยประโยคที่ต้องการคำอธิบายเพิ่มเติม เขาใช้คำพูดขนาดใหญ่โดยไม่มีเหตุผลชัดเจน