This book is a sad piece of trash. It is, at best, interesting as an example to try and get Americans who have worked overseas or are currently doing so ready for what they will find in their new homes. What was the point of writing about this if no one would ever go there? Who cares about its people, let alone its government?The main characters spent most of thier time whining that life wasn't fair, while completely ignoring how unfair it all is.
หนังสือเล่มนี้เป็นถังขยะที่น่าเศร้า มันเป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดที่น่าสนใจที่จะลองและทำให้ชาวอเมริกันที่ทำงานในต่างประเทศหรือกำลังทำสิ่งที่พวกเขาจะได้พบในบ้านใหม่ของพวกเขา ประเด็นของการเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ถ้าไม่มีใครจะไปที่นั่น? ใครจะห่วงใยกับคนของตัวเองปล่อยให้รัฐบาลอยู่โดดเดี่ยวตัวละครหลักใช้เวลาส่วนใหญ่ในการคร่ำครวญว่าชีวิตนั้นไม่ยุติธรรม