I really enjoyed &quot;One Flew Over the Cuckoo's Nest&quot; in high school, and even after many years have passed (and despite the fact that it is not as good as when I first read it) it still gives me chills to read, mainly because my father was there at every stage of his illness - from a very early stage (when you can barely get out of bed or walk past an open door without becoming paralyzed) to almost complete demise.
ฉันชอบ &quot;หนึ่งบินข้ามรังของนกกาเหว่า&quot; ในโรงเรียนมัธยมและแม้หลังจากผ่านไปหลายปี (และแม้ว่าความจริงที่ว่ามันไม่ดีเท่าตอนที่ฉันอ่านครั้งแรก) มันยังทำให้ฉันรู้สึกหนาวอ่านเพราะส่วนใหญ่ พ่อของฉันอยู่ที่นั่นในทุกขั้นตอนของการเจ็บป่วยของเขา - ตั้งแต่ต้น (เมื่อคุณแทบจะไม่ลุกขึ้นจากเตียงหรือเดินผ่านประตูที่เปิดโดยไม่ต้องกลายเป็นอัมพาต) จนเกือบตาย