This is by far the most miserable novel I have ever read. It has such poor characterization. The author must need to fill a certain page quota. There are so many holes in his story, and not surprisingly, he doesn't even bother filling them with plot coherency. But worst of all, there really isn't much plot. There's lots of talk about religion that adds nothing, but at least it makes you think what they might be talking about. And finally, there's more focus on minutiae than any meaningful plot.
นี่เป็นนิยายที่น่าสังเวชที่สุดที่ฉันเคยอ่าน มันมีลักษณะที่ไม่ดีเช่นนั้น ผู้เขียนจะต้องกรอกโควต้าหน้าบางอย่าง มีเรื่องราวมากมายในหลุมของเขาและไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาไม่ต้องกังวลใจที่จะเติมพวกเขาด้วยการเชื่อมโยงกันของพล็อต แต่ที่แย่ที่สุดคือมีแผนไม่มากนัก มีการพูดคุยกันมากมายเกี่ยวกับศาสนาที่ไม่ได้เพิ่มอะไร แต่อย่างน้อยก็ทำให้คุณคิดว่าพวกเขาอาจพูดถึงอะไร และในที่สุดมันก็ให้ความสำคัญกับ minutiae มากกว่าเนื้อเรื่องที่มีความหมาย