The author has an interesting perspective on the way our culture gets wrapped up in itself by focusing too much of its efforts to being self-actualized. He says we focus almost solely upon ourselves and ignore the other people who work for a living or have children with special needs as well as those that will likely fail their children. Too often we don't make room in our lives even when we are doing well.
ผู้เขียนมีมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับวิธีที่วัฒนธรรมของเราถูกห่อหุ้มด้วยตัวเองโดยมุ่งเน้นความพยายามมากเกินไปที่จะทำให้ตนเองเป็นจริง เขาบอกว่าเรามุ่งเน้นไปที่ตัวเราเองเพียงอย่างเดียวและไม่สนใจคนอื่น ๆ ที่ทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพหรือมีลูกที่มีความต้องการพิเศษเช่นเดียวกับคนที่อาจทำให้ลูก ๆ ของพวกเขาล้มเหลว บ่อยครั้งที่เราไม่ได้มีที่ว่างในชีวิตของเราแม้ว่าเราจะทำได้ดี