After reading some other people's reviews here about the author's style and story line, I think it's safe to say I'm a bit of an outcast. ( I grew up in a small town - you can still feel like you're from there, even though you've moved away or are now elsewhere.) On reflection, however, it really is possible for me not only to follow an author on his travels, but also enjoy them.
หลังจากอ่านบทวิจารณ์ของคนอื่นที่นี่เกี่ยวกับสไตล์และเนื้อเรื่องของผู้เขียนฉันคิดว่ามันปลอดภัยที่จะพูดว่าฉันเป็นคนที่ถูกขับไล่ ( ฉันเติบโตขึ้นมาในเมืองเล็ก ๆ - คุณยังคงรู้สึกเหมือนอยู่ที่นั่นแม้ว่าคุณจะย้ายออกไปหรืออยู่ที่อื่น) ในการไตร่ตรองแล้วมันเป็นไปได้จริง ๆ ที่ฉันไม่เพียงแค่ติดตามผู้แต่งในการเดินทางของเขาเท่านั้น แต่ยังสนุกกับพวกเขา