This book was interesting because it is written by the father of a girl and his mother about growing up in that small southern town. The author's views on race relations today are somewhat skewed. For instance, for most white people, there would have been little doubt that racism existed. But the author felt he had to tell someone else exactly what he'd felt. He even mentions how blacks used their kids as "props." I guess when whites use them too, then it's not racist.
หนังสือเล่มนี้น่าสนใจเพราะเขียนโดยพ่อของเด็กผู้หญิงและแม่ของเขาเกี่ยวกับการเติบโตในเมืองเล็ก ๆ ทางใต้ มุมมองของผู้เขียนเกี่ยวกับความสัมพันธ์การแข่งขันในวันนี้ค่อนข้างเบ้ ตัวอย่างเช่นสำหรับคนผิวขาวส่วนใหญ่จะมีข้อสงสัยเล็กน้อยว่าลัทธิชนชาตินั้นมีอยู่จริง แต่ผู้เขียนรู้สึกว่าเขาต้องบอกคนอื่นอย่างที่เขารู้สึก เขายังกล่าวถึงวิธีที่คนผิวดำใช้ลูก ๆ ของพวกเขาเป็น &quot;อุปกรณ์ประกอบฉาก&quot; ฉันเดาว่าเมื่อคนผิวขาวใช้พวกเขาด้วยเช่นกันมันไม่ใช่ชนชั้น