the first few chapters of this book set my teeth on tenterhooks. The author has no clue about police work. Her characters act stupid and make stupid choices. I kept reading to find out if they would ever encounter some real investigation. When she does, you see that her main plot device is an inane misunderstanding between characters. And that's just one example among hundreds. There are more than a thousand sentences like this.
สองสามบทแรกของหนังสือเล่มนี้วางฟันของฉันไว้ในเต็นท์ ผู้เขียนไม่มีเงื่อนงำเกี่ยวกับงานตำรวจ ตัวละครของเธอทำหน้าที่โง่และเลือกโง่ ฉันอ่านต่อไปเพื่อดูว่าพวกเขาจะได้พบกับการสอบสวนจริงหรือไม่ เมื่อเธอทำคุณจะเห็นว่าอุปกรณ์พล็อตหลักของเธอเป็นความเข้าใจผิดที่ขาดความเข้าใจระหว่างตัวละคร และนั่นเป็นเพียงตัวอย่างเดียวในบรรดาคนนับร้อย มีประโยคมากกว่าพันประโยคเช่นนี้