As a longtime fan of the show, I found this book uninspiring, depressing, and rather sad. The author seems to have become infatuated with her own grief for no apparent reason, as she continually tries in each chapter to make all the positive changes that can be made through therapy or medication (she mentions multiple doctors she's met who helped her, but only on a minor scale), despite having several significant health problems herself.
ในฐานะที่เป็นแฟนตัวยงของรายการฉันพบว่าหนังสือเล่มนี้ไม่น่าสนใจหดหู่และเศร้ามาก ผู้เขียนดูเหมือนจะหลงใหลในความเศร้าโศกของตัวเองโดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจนเนื่องจากเธอพยายามอย่างต่อเนื่องในแต่ละบทเพื่อทำการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวกทั้งหมดที่สามารถทำได้ผ่านการบำบัดหรือการรักษาด้วยยา (เธอกล่าวถึงแพทย์หลายคนที่เธอพบ ในระดับน้อย) แม้จะมีปัญหาสุขภาพที่สำคัญหลายประการด้วยตนเอง