This book was a disappointment to me, but it may be that I haven't read good novels by women in some time. The premise of someone whose mother left her at age 16 with no memory (or even remembering, as the reader never knows) is fascinating. But the characters are one dimensionally good, and there really isn't anything remotely interesting about the central romance between these two. By Chapter 9, things have gotten so ridiculous that it's easier for me not to dwell on them.
หนังสือเล่มนี้ทำให้ฉันผิดหวัง แต่อาจเป็นเพราะฉันไม่ได้อ่านนิยายที่ดีจากผู้หญิงในบางครั้ง หลักฐานของคนที่แม่ทิ้งเธอเมื่ออายุ 16 ปีโดยไม่มีความทรงจำ (หรือแม้แต่การจดจำตามที่ผู้อ่านไม่เคยรู้) เป็นสิ่งที่น่าสนใจ แต่ตัวละครนั้นมีมิติที่ดีและไม่มีสิ่งใดที่น่าสนใจจากความรักที่อยู่ตรงกลางระหว่างสองคนนี้ ในบทที่ 9 สิ่งต่าง ๆ ไร้สาระจนฉันไม่สามารถอยู่กับพวกเขาได้ง่ายขึ้น