I've been looking forward to a new Clancy novel, so I was not very upset when this one came out just months prior to my wedding. ( I know, I'm too spoiled). What got me is that Jack Ryan always manages to get himself into some really serious situations. But on page 183 - no less, and still sitting in his office - he gets sucked up with the rest of the world for what is basically an exercise in futility as well.
ฉันตั้งตารอคอยนวนิยาย Clancy เล่มใหม่ดังนั้นฉันจึงไม่รู้สึกหงุดหงิดมากเมื่อนวนิยายเรื่องนี้ออกมาเพียงไม่กี่เดือนก่อนงานแต่งงานของฉัน ( ฉันรู้ว่าฉันใจแตกเกินไป) สิ่งที่ทำให้ฉันได้คือแจ็คไรอันสามารถจัดการให้ตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่ร้ายแรงได้ แต่ในหน้า 183 - ไม่น้อยและยังคงนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขา - เขาได้รับการดูดกลืนกับส่วนที่เหลือของโลกสำหรับสิ่งที่เป็นการออกกำลังกายไร้ประโยชน์เช่นกัน