One thing you can't help noticing (aside from a few typos) is that both main characters in this book are women. We don't get nearly enough testosterone on television. The story itself does an excellent job showing how easy it would be for both sides to lose sight of what really counts - family ties.
สิ่งหนึ่งที่คุณอดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็น (นอกเหนือจากตัวพิมพ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ) ก็คือทั้งตัวละครหลักในหนังสือเล่มนี้เป็นผู้หญิง เรามีฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนทางทีวีไม่เพียงพอ ตัวละครเองทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมซึ่งแสดงให้เห็นว่าทั้งสองฝ่ายจะเข้าใจได้ง่ายเพียงใดว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นอย่างไร