Well, I guess the idea of writing a book with titles like "My Secret Saucer" and "The Real Secretary" comes from somewhere, because most (if not all) reviewers seem to be happy enough to just blindly buy whatever drivel can get through these reviews, no matter how low quality. This is an example of the latter as you have no actual secrets in there, but rather silly stories that border on gross exaggeration.
ฉันเดาว่าความคิดในการเขียนหนังสือที่มีชื่อเรื่อง &quot;My Secret Saucer&quot; และ &quot;The Real Secretary&quot; มาจากที่ไหนสักแห่งเพราะผู้ตรวจสอบส่วนใหญ่ดูเหมือนจะมีความสุขมากพอที่จะซื้ออะไรก็ตามที่สามารถผ่านได้ บทวิจารณ์เหล่านี้ไม่ว่าคุณภาพต่ำเพียงใด นี่คือตัวอย่างหลังที่คุณไม่มีความลับจริง ๆ ในนั้น แต่เป็นเรื่องที่โง่เขลาที่พูดเกินจริงโดยสิ้นเชิง