I was really disappointed with this album. All of the songs here had a lot of potential, and when they get going it can be pretty good indeed. But as soon as you hit track 5 or so, there's no way that anything remotely close to an album continues afterwards. Songs like `Black Is The Color Of My True Love's Hair', `I Hate Myself Because I'm White Too' and 'I'm Not A Girl Anymore'(and others) start out interesting enough but just go down hill after that.
ฉันผิดหวังจริง ๆ กับอัลบั้มนี้ เพลงทั้งหมดของที่นี่มีศักยภาพมากมายและเมื่อพวกเขาไปมันก็ค่อนข้างดีทีเดียว แต่ทันทีที่คุณกดแทร็ก 5 หรือมากกว่านั้นก็ไม่มีทางที่สิ่งใดที่ใกล้เคียงกับอัลบั้มจะดำเนินต่อไปในภายหลัง เพลงเช่น &#39;ดำคือสีของผมที่แท้จริงของความรัก&#39;, &#39;ฉันเกลียดตัวเองเพราะฉันขาวเกินไป&#39; และ &#39;ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอีกต่อไป&#39; (และคนอื่น ๆ ) เริ่มต้นที่น่าสนใจพอ แต่เพิ่งลงเขาหลังจากนั้น .