This book is a sad piece of literary fiction. The main characters, Eric Blander and Catherine Chandler, are given little insight on how they really feel or think in their roles as the narrator narrates through all 15 chapters. Every character speaks with very predictable dialog about "finding love" or doing something stupid ("I'm only trying to be cool because she bought me lunch"), which makes you sympathize with them but no deeper than that. If you want your money back don't ask me.
หนังสือเล่มนี้เป็นนิยายแนววรรณกรรมที่น่าเศร้า ตัวละครหลักคือ Eric Blander และ Catherine Chandler มีความเข้าใจลึกซึ้งเล็กน้อยเกี่ยวกับวิธีที่พวกเขารู้สึกหรือคิดในบทบาทของพวกเขาในฐานะผู้บรรยายเล่าผ่านทั้ง 15 บท ตัวละครทุกตัวพูดพร้อมกับบทสนทนาที่คาดเดาได้เกี่ยวกับ &quot;การค้นหาความรัก&quot; หรือทำอะไรโง่ ๆ (&quot;ฉันแค่พยายามจะเท่ห์เพราะเธอซื้ออาหารกลางวันให้ฉัน&quot;) ซึ่งทำให้คุณเห็นใจพวกเขา แต่ไม่ลึกไปกว่านั้น หากคุณต้องการเงินคืนอย่าถามฉัน