This was a very quick read. I think that the author writes as she speaks. There is no doubt in my mind what this woman thought at that time. It would be hard for any person to walk through those horrible times and not feel some sorrow. One reviewer likened her writing style which has now fallen into clich&eacute; form. She clearly doesn't care much for dialogue between characters. For example we get page after page about how many fingers people have.
นี่เป็นการอ่านที่รวดเร็วมาก ฉันคิดว่าผู้เขียนเขียนตามที่เธอพูด ในใจของฉันไม่มีข้อสงสัยในสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้คิดในเวลานั้น มันจะยากสำหรับคนที่จะเดินผ่านช่วงเวลาที่น่ากลัวเหล่านั้นและไม่รู้สึกเสียใจ นักวิจารณ์คนหนึ่งเปรียบเทียบสไตล์การเขียนของเธอซึ่งตอนนี้ตกอยู่ในความคิดโบราณ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่สนใจบทสนทนาระหว่างตัวละครมากนัก ตัวอย่างเช่นเราได้รับหน้าหลังหน้าเกี่ยวกับจำนวนนิ้วมือที่มี