The author of this book is a graduate from the University of Michigan Law School, and obviously has been assigned his dissertation topic for writing. Though he's far better than average at writing legal briefs (even though he takes some poetic license to do so), it could have benefited from an editor going through the first draft and weeding out what detracts or makes the case seem weak as opposed to offering commentary on key points. As written by itself, it's probably about 15 pages too long, with very repetitive wording.
ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้เป็นบัณฑิตจากโรงเรียนกฎหมายมหาวิทยาลัยมิชิแกนและเห็นได้ชัดว่าได้รับมอบหมายหัวข้อวิทยานิพนธ์ของเขาสำหรับการเขียน แม้ว่าเขาจะดีกว่าค่าเฉลี่ยในการเขียนบทสรุปทางกฎหมาย (แม้ว่าเขาจะใช้ใบอนุญาตบทกวีที่จะทำเช่นนั้น) แต่ก็สามารถได้รับประโยชน์จากการแก้ไขผ่านร่างแรกและกำจัดสิ่งที่ทำให้เสียหรือทำให้คดีดูอ่อนแอเมื่อเทียบกับการเสนอ ความเห็นเกี่ยวกับประเด็นสำคัญ ตามที่เขียนขึ้นเองอาจยาวเกินไปประมาณ 15 หน้าโดยใช้ถ้อยคำซ้ำ ๆ