I could not put my faith into this book. The plot had no substance. The characters were so boring and self absorbed that I just did not care what happened. It made me angry to read the story. She loves her husband above everything, has a child out of wedlock, but still goes back for each new love interest! Why can't she keep herself focused? The whole book felt like an old woman's fantasy about being in London.
ฉันไม่สามารถศรัทธาในหนังสือเล่มนี้ได้ เนื้อเรื่องไม่มีเนื้อหา ตัวละครน่าเบื่อและหมกมุ่นกับตัวเองจนฉันไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้น มันทำให้ฉันโกรธที่จะอ่านเรื่องราว เธอรักสามีของเธอเหนือสิ่งอื่นใดมีลูกนอกสมรส แต่ยังคงย้อนกลับไปเพื่อความรักครั้งใหม่ ทำไมเธอถึงไม่จดจ่อกับตัวเอง? หนังสือทั้งเล่มรู้สึกเหมือนจินตนาการของหญิงชราเกี่ยวกับการอยู่ในลอนดอน