I read this book about five or six years ago. It was interesting back then. But a mere thirty-five pages long, it's just another overwrought, pretentious, over-written soap opera novel. It's as if the author has taken snippets from various works by both famous authors and writers of fiction to fill out his story with. He also invents an unoriginal protagonist - although he does make him likable, like most self-absorbed young rich people. The novel would benefit immensely with much more subtle characterization.
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้เมื่อประมาณห้าหรือหกปีก่อน มันน่าสนใจในตอนนั้น แต่มีความยาวเพียงสามสิบห้าหน้ามันเป็นเพียงนิยายละครโอ้อวดที่เขียนเกินจริง ราวกับว่าผู้เขียนหยิบตัวอย่างจากผลงานต่าง ๆ ของทั้งนักเขียนชื่อดังและนักเขียนนิยายมาเติมเรื่องราวของเขาด้วย นอกจากนี้เขายังประดิษฐ์ตัวละครเอกดั้งเดิม - แม้ว่าเขาจะทำให้เขาเป็นที่ชื่นชอบเช่นคนหนุ่มสาวที่ดูดซึมตัวเองส่วนใหญ่ นวนิยายเรื่องนี้จะได้รับประโยชน์อย่างมากด้วยลักษณะที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น