In the beginning, this was a cute read. Like a Harlequin in that the heroine can make any guy fall for her, but he doesn't notice how pretty and kind she is. The second half of the book is way too long winded. While I appreciate the message it's giving out, I'm tired reading page after page, paragraph after paragraph, about every single character being described (names, clothing, hobbies/etc) ad nauseum. I couldn't get past the repetitive first half.
ในการเริ่มต้นนี้เป็นอ่านน่ารัก เหมือนตัวละครตลกที่นางเอกสามารถทำให้ผู้ชายคนใดคนหนึ่งตกหลุมรักเธอ แต่เขาไม่ได้สังเกตว่าเธอสวยและใจดีแค่ไหน ครึ่งหลังของหนังสือม้วนยาวเกินไป ในขณะที่ฉันซาบซึ้งกับข้อความที่ให้ออกมาฉันเบื่อที่จะอ่านหน้าหลังย่อหน้าหน้าหลังย่อหน้าเกี่ยวกับตัวละครทุกตัวที่ถูกอธิบาย (ชื่อเสื้อผ้างานอดิเรก / ฯลฯ ) ฉันไม่สามารถผ่านครึ่งแรกที่ซ้ำไปมาได้