This book is so poorly written that I stopped reading it early on. In parts it's just plain awful. The author tries to be witty by referring to things in the book. She seems obsessed with describing her own weight - she has a few photos of herself standing next to larger books on shelves, even though she clearly needs therapy and antidepressants. She's constantly patting herself on the back for how smart she is, for being witty, etc.
หนังสือเล่มนี้เขียนได้แย่มากจนฉันหยุดอ่านก่อน ในส่วนต่าง ๆ มันน่ากลัวเพียงธรรมดา ผู้เขียนพยายามที่จะมีไหวพริบโดยอ้างถึงสิ่งต่าง ๆ ในหนังสือ ดูเหมือนว่าเธอจะหมกมุ่นกับการอธิบายน้ำหนักตัวของเธอเอง - เธอมีรูปถ่ายของเธออยู่สองสามภาพที่อยู่ถัดจากหนังสือขนาดใหญ่บนชั้นวางแม้ว่าเธอจะต้องการการบำบัดและซึมเศร้าอย่างชัดเจน เธอตบหลังตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าเธอฉลาดแค่ไหนเพราะมีไหวพริบ ฯลฯ