I would have enjoyed reading a chapter on how to put one's story into written English. It seems that this woman wrote about some experiences she had but did not develop them. She talks about the "feeling" of love and attraction though these emotions are never explored in detail outside her own imagination. So what's wrong? Is it lack or lackadaisic? Who knows? But what is lacking here is an examination by women themselves whether they have these feelings as much as men.
ฉันมีความสุขที่ได้อ่านบทหนึ่งเกี่ยวกับการเขียนเรื่องราวของตนเองเป็นภาษาอังกฤษ ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้เขียนเกี่ยวกับประสบการณ์ที่เธอมี แต่ไม่ได้พัฒนาพวกเขา เธอพูดถึง &quot;ความรู้สึก&quot; ของความรักและความดึงดูดใจแม้ว่าอารมณ์เหล่านี้จะไม่ถูกสำรวจโดยละเอียดนอกจินตนาการของเธอเอง แล้วมีอะไรผิดปกติ? มันขาดหรือขาดความกระตือรือร้นหรือไม่? ใครจะรู้? แต่สิ่งที่ขาดนี่คือการตรวจสอบโดยผู้หญิงเองว่าพวกเขามีความรู้สึกเหล่านี้มากเท่ากับผู้ชายหรือไม่