I recently heard an interview on NPR with the Dalai Lama. He said that this was a very hard book to read. There are some wonderful things in it. It makes one feel less guilty about letting go of certain materialistic possessions. Unfortunately, his style is so obscure that it sounds like he's trying too hard. At times, you find yourself going back and rereading lines just because they don't make any sense anymore. I'm still not sure what that means except he takes way too long to get to the point.
ฉันเพิ่งได้ยินการสัมภาษณ์ NPR กับดาไลลามะ เขาบอกว่านี่เป็นหนังสือที่อ่านยากมาก มีบางสิ่งที่ยอดเยี่ยมอยู่ในนั้น มันทำให้เรารู้สึกผิดน้อยลงเมื่อปล่อยสมบัติที่เป็นรูปธรรมบางอย่างออกไป น่าเสียดายที่สไตล์ของเขาคลุมเครือจนดูเหมือนว่าเขาพยายามอย่างหนักเกินไป ในบางครั้งคุณพบว่าตัวเองกำลังย้อนกลับไปอ่านบทใหม่เพราะพวกเขาไม่มีความหมายอีกต่อไป ฉันยังไม่แน่ใจว่ามันหมายถึงอะไรเว้นแต่เขาจะใช้เวลานานเกินไปกว่าจะถึงจุดนั้น