There was an incident recently where our daughter ran away and I got her up in the morning to talk with her. She had been acting as if she was going somewhere but couldn't tell me. We spoke for several minutes, then asked a nearby lady to come home after working from 8 AM until 10:30 A. While my sister went upstairs, we talked it over. Eventually, my husband called his brother, asking him about it. His brother looked at me strangely, said "Oh, your little daughter ran off again.
มีเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ที่ลูกสาวของเราวิ่งหนีไปและฉันก็ลุกขึ้นในตอนเช้าเพื่อคุยกับเธอ เธอทำตัวราวกับว่าเธอกำลังไปที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่สามารถบอกฉันได้ เราพูดกันหลายนาทีจากนั้นขอให้ผู้หญิงใกล้ ๆ กลับบ้านหลังจากทำงานตั้งแต่ 8.00 น. ถึง 10.30 น. ในขณะที่พี่สาวของฉันขึ้นไปชั้นบนเราคุยกันเรื่องนี้ ในที่สุดสามีของฉันก็เรียกพี่ชายของเขาถามเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ พี่ชายของเขามองมาที่ฉันอย่างประหลาดพูดว่า &quot;โอ้ลูกสาวตัวน้อยของคุณวิ่งออกไปอีกครั้ง