I read this book as a teen, and remember very little of it except the few familiar words ("bigot" "prejudice," etc.). The story takes an interesting premise -someone is having trouble with his family for various reasons. But by page 120 I'd tired about reading on and on to get to any real plot. I'm not even sure why he didn't want me to. This might make good erotica, but it's too tedious for me. As another reviewer said, the writing style was like watching a car crash.
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้เป็นวัยรุ่นและจำได้น้อยมากยกเว้นคำที่คุ้นเคย (&quot;bigot&quot; &quot;อคติ&quot; เป็นต้น) เรื่องราวใช้สถานที่ที่น่าสนใจ - ใครบางคนกำลังมีปัญหากับครอบครัวของเขาด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ตามหน้า 120 ฉันเหนื่อยกับการอ่านหนังสือต่อไปเรื่อย ๆ ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าทำไมเขาถึงไม่ต้องการให้ฉันทำ นี่อาจทำให้ความสุขดี แต่มันน่าเบื่อสำหรับฉัน ในฐานะนักวิจารณ์คนอื่นกล่าวว่าสไตล์การเขียนนั้นเหมือนกับการดูรถชน