The first half of the book reads like a doctoral dissertation to me! Lots and lots is made out of how little evidence there really was for what happened. The author attempts to justify this by citing all sorts of documents proving that they didn't have enough witnesses (or none at all), but just read them yourself, right? He refers to the original court records to claim things like, "they were able to find no way [the young man] could have been an informant.
ครึ่งแรกของหนังสืออ่านเหมือนวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของฉัน! มากมายและทำจากหลักฐานเพียงเล็กน้อยว่ามีจริงสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น ผู้เขียนพยายามที่จะให้เหตุผลนี้โดยอ้างเอกสารทุกประเภทพิสูจน์ว่าพวกเขาไม่มีพยานเพียงพอ (หรือไม่มีเลย) แต่แค่อ่านด้วยตัวเองใช่ไหม เขาอ้างถึงบันทึกของศาลดั้งเดิมเพื่ออ้างสิทธิ์ในสิ่งต่าง ๆ เช่น &quot;พวกเขาไม่สามารถหาวิธี [ชายหนุ่ม] อาจเป็นผู้แจ้งได้