The only reason this album received any hype was because it is supposedly by the greatest white blues guitarist of all time. This guy apparently thinks he's going to be as big a musical genius and jazz musician like Stevie Ray Vaughn. He doesn't even play as many note bends during his solos, unlike most guitar players who practice for hours every day, on their instrument everyday. Maybe if he spent more time learning to play, he could have been world class, but now that it's over, it's over.
เหตุผลเดียวที่อัลบั้มนี้ได้รับการโฆษณาเป็นเพราะนักกีต้าร์บลูส์สีขาวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้คิดว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะดนตรีและนักดนตรีแจ๊สขนาดใหญ่เช่น Stevie Ray Vaughn เขาไม่ได้เล่นโน้ตโค้งมากในระหว่างโซโลของเขาซึ่งแตกต่างจากผู้เล่นกีต้าร์ส่วนใหญ่ที่ฝึกซ้อมเป็นเวลาหลายชั่วโมงทุกวัน บางทีถ้าเขาใช้เวลาในการเรียนรู้ที่จะเล่นเขาอาจจะเป็นระดับโลก แต่ตอนนี้มันจบแล้วมันจบแล้ว