This book is a classic example of what you would get from the back cover - that is, nothing but platitudes about how people are different and this gives them something to be unique and, hence, why we need books like this. We cannot forget our differences in order not to be too similar or as homogenous, etc. The author says so, almost with relish. But he does NOT say how.
หนังสือเล่มนี้เป็นตัวอย่างแบบคลาสสิกของสิ่งที่คุณจะได้รับจากปกหลัง - นั่นคือไม่มีอะไรนอกจากเรื่องที่เกี่ยวกับความแตกต่างของผู้คนและสิ่งนี้ทำให้พวกเขามีเอกลักษณ์และด้วยเหตุนี้เราจึงต้องการหนังสือเช่นนี้ เราไม่สามารถลืมความแตกต่างของเราเพื่อที่จะไม่คล้ายกันเกินไปหรือเป็นเนื้อเดียวกัน ฯลฯ ผู้เขียนบอกว่าเกือบจะเพลิดเพลิน แต่เขาไม่ได้พูดว่าอย่างไร