I thought that this book sounded so promising, but once we turned page 150 or so, and there was still nothing written in the main character's diary, it became clear to my mind that nobody really liked her as a character. All she wants is love. What kind of world does such a self centered brat live in? Even when people say they love her, for the first time, after months (or even months) of being with her at college, she's disgusted by it.
ฉันคิดว่าหนังสือเล่มนี้ฟังดูไพเราะมาก แต่เมื่อเราหันหน้า 150 หรือมากกว่านั้นและยังไม่มีสิ่งใดที่เขียนไว้ในไดอารี่ของตัวละครหลัก สิ่งที่เธอต้องการคือความรัก โลกที่เป็นเช่นเด็กเหลือขอประเภทนี้อยู่ในโลกแบบไหน? แม้เมื่อมีคนพูดว่าพวกเขารักเธอเป็นครั้งแรกหลังจากผ่านไปหลายเดือน (หรือหลายเดือน) ที่ได้อยู่กับเธอที่วิทยาลัยเธอก็รู้สึกรังเกียจ