I only kept reading when the writing started to wear off. Some parts were funny but at times it felt like there was no plot and everything could be solved if one person did a good deed or bought another pair of shoes. It took me all day to realize how long an unfulfilling read this was.
ฉันอ่านต่อเมื่อการเขียนเริ่มเสื่อม บางส่วนก็ตลก แต่บางครั้งมันรู้สึกเหมือนไม่มีพล็อตและทุกอย่างสามารถแก้ไขได้ถ้าคนคนหนึ่งทำความดีหรือซื้อรองเท้าอีกคู่ ฉันใช้เวลาทั้งวันเพื่อที่จะได้รู้ว่าการอ่านที่ไม่ประสบผลสำเร็จนั้นยาวนานแค่ไหน