What I would call in the genre of "thrillers gone wrong" (kind of like John Grisham's and Preston & Child's series but minus the interesting plot twists and characters) is The Last Juror. Unlike some others, it seemed to start out quite suspenseful (I mean there isn't any great build up until about chapter 5 or so), but halfway through things just begin spiralling downward, leaving you wishing that something had given more meaning at the end.
สิ่งที่ฉันจะเรียกในประเภทของ &quot;ระทึกขวัญผิดไป&quot; (แบบของจอห์นกริสแฮมและชุดเพรสตัน &amp; เด็ก แต่ลบพล็อตเรื่องและตัวละครที่น่าสนใจ) คือลูกขุนสุดท้าย แตกต่างจากคนอื่น ๆ ดูเหมือนว่าจะเริ่มค่อนข้างน่าสงสัย (ฉันหมายถึงไม่มีการสะสมที่ยิ่งใหญ่จนกระทั่งเกี่ยวกับบทที่ 5 หรือมากกว่านั้น) แต่ครึ่งทางผ่านสิ่งต่าง ๆ เพิ่งเริ่มหมุนวนลงทำให้คุณคิดว่าบางสิ่งมีความหมายมากกว่า ปลาย