When I was in high school, as a senior at an all-black all-girls parochial school that had only 200 students, it came very easy to be the cool kid. The fact of growing up Black meant being cool, and this book does indeed provide evidence for this, but by no means is there proof of anything about the book itself. For example, there's several stories like that, none more interesting than the one where her best friend's mother tries to get Jackie into a certain prestigious private school.
เมื่อฉันอยู่ในโรงเรียนมัธยมในฐานะผู้อาวุโสที่โรงเรียนหญิงล้วนสีดำที่มีนักเรียนเพียง 200 คนมันเป็นเรื่องง่ายมากที่จะเป็นเด็กที่เท่ห์ ความจริงที่ว่าการเติบโตของแบล็กหมายถึงความเท่ห์และหนังสือเล่มนี้ให้การเป็นหลักฐานในเรื่องนี้ แต่ก็ไม่มีข้อพิสูจน์อะไรเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ ตัวอย่างเช่นมีหลายเรื่องเช่นนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าเรื่องที่แม่ของเพื่อนสนิทของเธอพยายามที่จะพาแจ็กกี้ไปโรงเรียนเอกชนที่มีชื่อเสียง