I've tried for months to get my head and mind around what this book says about Jesus. The author's treatment of the scriptures is interesting -- so much better than I have heard in a long time. That would be one thing. But he keeps shifting from Jesus being just &#34;human,&#34; human without divinity, into his ideas of God as an abstract essence who cares too little (or nothing at all) how humans live, even those who commit sins.
ฉันพยายามเป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่จะนึกถึงสิ่งที่หนังสือเล่มนี้พูดถึงพระเยซู การปฏิบัติต่อผู้เขียนพระคัมภีร์เป็นเรื่องที่น่าสนใจ - ดีกว่าที่ฉันเคยได้ยินมานานมาก นั่นจะเป็นสิ่งหนึ่ง แต่เขาก็เปลี่ยนจากพระเยซูเป็นเพียงมนุษย์ &quot;มนุษย์&quot; โดยไร้พระเจ้าไปสู่ความคิดของเขาเกี่ยวกับพระเจ้าในฐานะที่เป็นนามธรรมที่ใส่ใจน้อยเกินไป (หรือไม่มีอะไรเลย) ว่ามนุษย์มีชีวิตอย่างไรแม้แต่คนที่ทำบาป