I could live with all sorts of bad editing mistakes in a short story collection, but the errors are so abundant that if they aren't obvious to me then I'm not going to be able to tell by looking at it. Even my 10 year old son can tell the difference between "had" and "gone." The stories range from mildly entertaining ("Zombie Cop") to just plain bad. A couple even border on being offensive, like "A Taste For Blood.
ฉันสามารถใช้ชีวิตกับข้อผิดพลาดการแก้ไขที่ไม่ดีทุกประเภทในคอลเลกชันเรื่องสั้น แต่ข้อผิดพลาดนั้นมากมายเหลือเกินถ้าหากฉันไม่เห็นชัดฉันก็จะไม่สามารถบอกได้ด้วยการดู แม้แต่ลูกชายอายุ 10 ขวบของฉันก็สามารถบอกความแตกต่างระหว่าง &quot;เคย&quot; และ &quot;หายไป&quot; เรื่องราวมีตั้งแต่ความบันเทิงเบา ๆ (&quot;Zombie Cop&quot;) ไปจนถึงแย่ธรรมดา คู่สามีภรรยายังมีความไม่พอใจเช่น &quot;A Taste For Blood