This was a tough book to get into. I thought it started off fairly good with the main character in love and on an Indian Reservation trying to deal with her family's tragedy about 15 years ago. But the problem is that much of the rest of this story felt contrived. How many times do we need to hear how bad they are at being married!? Especially when every time she thinks she's going crazy she'll find out it's not as bad.
นี่เป็นหนังสือที่ยากที่จะเข้าใจ ฉันคิดว่ามันเริ่มต้นค่อนข้างดีกับตัวละครหลักในความรักและในการจองอินเดียพยายามจัดการกับโศกนาฏกรรมของครอบครัวของเธอประมาณ 15 ปีที่ผ่านมา แต่ปัญหาก็คือว่าส่วนที่เหลือของเรื่องนี้ส่วนใหญ่รู้สึกว่ามีการวางแผน เราต้องได้ยินกี่ครั้งว่าพวกเขาจะแต่งงานกันยังไงกันบ้าง!? โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทุกครั้งที่เธอคิดว่าเธอกำลังจะบ้าเธอจะพบว่ามันไม่เลว