In short, the book is a terrible example of the literary genre. It has all the essential ingredients to be a good book; great character, engaging prose, an engrossing plot. However, instead of giving us those ingredients: (1) it's too easy for the characters to get from point A to B;(2) you don't care about the characters; (3) I won't identify the &quot;secret motivation&quot; but I've known others that had similar problems with this type story.
ในระยะสั้นหนังสือเล่มนี้เป็นตัวอย่างที่ดีของประเภทวรรณกรรม มันมีส่วนผสมที่จำเป็นทั้งหมดเพื่อเป็นหนังสือที่ดี ตัวละครที่ดีมีส่วนร่วมร้อยแก้วพล็อตที่ครองหมด อย่างไรก็ตามแทนที่จะให้ส่วนผสมเหล่านั้นกับเรา: (1) มันง่ายเกินไปสำหรับตัวละครที่จะได้รับจากจุด A ถึง B; (2) คุณไม่สนใจเกี่ยวกับตัวละคร; (3) ฉันจะไม่ระบุ &quot;แรงจูงใจลับ&quot; แต่ฉันรู้จักคนอื่นที่มีปัญหาคล้ายกันกับเรื่องราวประเภทนี้