My biggest problem is that it's not the authors fault, it should be mine. What does anyone do in a crisis situation? And did this really happen? The story line kept me reading, but I wasn't to sure until about 3/4 thru it.
ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของฉันคือมันไม่ใช่ความผิดของผู้เขียนมันควรจะเป็นของฉัน ใครทำอะไรในสถานการณ์วิกฤติ และสิ่งนี้เกิดขึ้นจริงเหรอ? บรรทัดเรื่องราวทำให้ฉันอ่าน แต่ฉันก็ไม่แน่ใจจนกระทั่งประมาณ 3/4 ถึงเรื่อง