The first sign that the book was written for English is not in it. It feels more like a collection of short stories because most chapters were about other peoples' issues and how it affected their lives, rather than the real issue (suicide). I found one chapter on being suicidal quite interesting (the author explains what people can tell you) but then there are many other such stories. Some were very good, others disappointing. None really captured my interest or thought process.
สัญญาณแรกที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษไม่ได้อยู่ในหนังสือ มันให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องราวสั้น ๆ เพราะบทส่วนใหญ่เกี่ยวกับปัญหาของคนอื่นและส่งผลกระทบต่อชีวิตของพวกเขาอย่างไรมากกว่าเรื่องจริง (การฆ่าตัวตาย) ฉันพบบทหนึ่งเกี่ยวกับการฆ่าตัวตายที่น่าสนใจมาก (ผู้เขียนอธิบายสิ่งที่ผู้คนสามารถบอกคุณได้) แต่แล้วก็มีเรื่องราวอื่นอีกมากมาย บางคนดีมาก ๆ บางคนก็น่าผิดหวัง ไม่มีใครได้รับความสนใจหรือกระบวนการคิดของฉันจริงๆ