This review is not a criticism of the movie, which I enjoyed and found both intelligent and, to some degree, moving, but rather an expression that, if we are willing to let ourselves be moved by films like this, how can we really justify such atrocities as the one this film portrays? We want movies, yes, for entertainment value, but let's also have something that says something about what we're seeing -- in our case violence against women (and children).
บทวิจารณ์นี้ไม่ใช่คำวิจารณ์ของภาพยนตร์ที่ฉันชอบและพบว่าทั้งฉลาดและเคลื่อนไหวในระดับหนึ่ง แต่เป็นการแสดงออกว่าถ้าเราเต็มใจที่จะปล่อยให้ตัวเองเคลื่อนไหวด้วยหนังแบบนี้เราจะปรับความเป็นจริงได้อย่างไร ความโหดร้ายเช่นเดียวกับที่ภาพยนตร์เรื่องนี้นำเสนอ เราต้องการภาพยนตร์ใช่เพื่อความบันเทิง แต่ก็มีบางอย่างที่บอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เราเห็นในกรณีที่เราใช้ความรุนแรงต่อผู้หญิง (และเด็ก)