This book has no real plot. In fact, I can't even call it a story, it's more like reading the first four chapters to each chapter rather than actually having one cohesive story line. The characters are boring. It is very obvious that Ms. Rice loves her dogs, but this dog story was about as interesting or compelling as any of them, and she didn't spend time developing them in any way.
หนังสือเล่มนี้ไม่มีเนื้อเรื่องจริง ในความเป็นจริงฉันไม่สามารถเรียกมันว่าเรื่องมันเป็นเหมือนการอ่านบทที่สี่ครั้งแรกในแต่ละบทมากกว่าจริงมีเส้นเรื่องหนึ่งเหนียว ตัวละครน่าเบื่อ เห็นได้ชัดว่าคุณไรซ์รักสุนัขของเธอ แต่เรื่องราวของสุนัขตัวนี้น่าสนใจหรือน่าสนใจเหมือนพวกเขาและเธอไม่ได้ใช้เวลาพัฒนาพวกมันในทางใดทางหนึ่ง