After reading the book description, I have already decided that this is not a good book. The story of two brothers who fight one another's battles and go on to conquer their adversaries only adds insult after injury. These characters make it hard for me even to be sympathetic towards them. We are told over and over, how proud they were of each other, blah, blah!! By page 130, we see them fighting again. Is this really necessary? There are many other better reads in WWII fiction available.
หลังจากอ่านคำอธิบายหนังสือฉันได้ตัดสินใจแล้วว่านี่ไม่ใช่หนังสือที่ดี เรื่องราวของสองพี่น้องที่ต่อสู้กันและต่อสู้เพื่อเอาชนะศัตรูของพวกเขาเพียง แต่เพิ่มการดูถูกหลังจากได้รับบาดเจ็บ ตัวละครเหล่านี้ทำให้ฉันลำบากแม้จะเห็นใจพวกเขา เราได้รับการบอกเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าความภาคภูมิใจของพวกเขากัน Blah, Blah !! โดยหน้า 130 เราจะเห็นพวกเขาต่อสู้อีกครั้ง มันจำเป็นจริงๆเหรอ? มีการอ่านที่ดีกว่ามากมายในนิยายสงครามโลกครั้งที่สอง