I enjoyed most of the book, except for a bit too much graphic detail. For example, when he describes an amputee boy with one leg and no arms, it was enough to drive me nuts. You will not have that problem, if you don't suffer from such obsession. The parts focusing on his family, though, were interesting. A little like a novel, there are plenty things to learn here.
ฉันสนุกกับหนังสือเกือบทั้งหมดยกเว้นรายละเอียดกราฟิกมากเกินไป ตัวอย่างเช่นเมื่อเขาอธิบายเด็กผู้ชายคนพิการด้วยขาข้างหนึ่งและไม่มีแขนมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ฉันบ้า คุณจะไม่มีปัญหานั้นถ้าคุณไม่ทรมานจากความหลงใหล แม้ว่าชิ้นส่วนที่มุ่งเน้นไปที่ครอบครัวของเขามีความน่าสนใจ เหมือนนิยายเล็กน้อยมีหลายสิ่งให้เรียนรู้ที่นี่