This is one of the most pretentious and frustrating things I've read since Thomas Covenant called Jesus &#34;... a very beautiful man.&#34; The first hundred pages are interesting as it follows the rise (seemingly from modest circumstances) of the main character, and the development of his philosophy. Then when he was no longer young enough to be seduced by Satan, he discovers that he's actually quite attractive. He starts losing interest in religion, though I can't figure out why.
นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าเสแสร้งและน่าหงุดหงิดที่สุดที่ฉันได้อ่านมาตั้งแต่โธมัสพันธสัญญาเรียกพระเยซูว่า &quot;... เป็นคนที่สวยงามมาก&quot; ร้อยหน้าแรกมีความน่าสนใจเนื่องจากมีการเพิ่มขึ้นของตัวละครหลักและการพัฒนาปรัชญาของเขา จากนั้นเมื่อเขายังเด็กไม่พอที่จะถูกซาตานล่อลวงเขาก็ค้นพบว่าจริง ๆ แล้วเขามีเสน่ห์ เขาเริ่มหมดความสนใจในศาสนาแม้ว่าฉันจะไม่สามารถหาสาเหตุได้