I usually go for the new and interesting thrillers by authors like Preston & Child, Forsyth &amp; Coonts, Grisham or Deaver. But after reading the reviews here, and seeing that this is a series so heavily influenced by these writers, I gave it another chance. Although Patterson writes well enough, sometimes he falls back on the same cliches again and again. He also tries to be clever in places with &quot;catch 22&quot; kind of situations as if he's trying out his skills against the masters.
ฉันมักจะไปสำหรับ thrillers ใหม่และน่าสนใจโดยผู้เขียนเช่น Preston &amp; Child, Forsyth &amp; Coonts, Grisham หรือ Deaver แต่หลังจากอ่านบทวิจารณ์ที่นี่และเมื่อเห็นว่านี่เป็นซีรี่ส์ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากนักเขียนเหล่านี้ฉันจึงให้โอกาสอีกครั้งกับมัน แม้ว่าแพตเตอร์สันเขียนได้ดีพอบางครั้งเขาก็ตกอยู่ในความคิดเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก นอกจากนี้เขายังพยายามที่จะฉลาดในสถานที่ที่มีสถานการณ์“ จับ 22” ราวกับว่าเขากำลังลองทักษะของเขากับผู้เชี่ยวชาญ