While the story is interesting, Ms. Anderson seems to only have two primary character options: make her heroine as unemotional and needy of male attention as possible; or make out with some young guy who can provide security for her, which may never be explained. There was an actual dialogue exchange between the main couple that hinted at a love interest. Not much happens in this book beyond it being well written without having any depth. The one moment where anything else occurs takes place because they meet on the train ride.
ในขณะที่เรื่องราวเป็นเรื่องที่น่าสนใจนางสาวแอนเดอร์สันดูเหมือนจะมีตัวเลือกหลักเพียงสองตัวเท่านั้น: ทำให้นางเอกของเธอเป็นคนที่ไม่มีอารมณ์และต้องการความสนใจจากชาย หรือออกไปพบกับชายหนุ่มบางคนที่สามารถให้ความปลอดภัยแก่เธอซึ่งอาจไม่สามารถอธิบายได้ มีการแลกเปลี่ยนการสนทนาที่แท้จริงระหว่างคู่หลักที่พูดเป็นนัย ๆ ด้วยความรัก ไม่ค่อยมีอะไรเกิดขึ้นในหนังสือเล่มนี้ที่เขียนได้ดีโดยไม่ต้องมีความลึก ช่วงเวลาหนึ่งที่มีสิ่งอื่นเกิดขึ้นเพราะพวกเขาพบกันในการนั่งรถไฟ