A collection of poems about being a woman in this world or perhaps the next. They are all short and to the point with no nonsense prose here. No big surprises here, but for some reason they seem more personal now than at any other time in my life, even though I can remember feeling like one before getting into these. I'm sure that's because these were written back during very intense adolescence and early adulthood.
คอลเลกชันของบทกวีเกี่ยวกับการเป็นผู้หญิงในโลกนี้หรืออาจจะต่อไป พวกเขาทั้งหมดสั้นและตรงประเด็นกับร้อยแก้วไร้สาระที่นี่ ไม่มีความประหลาดใจที่ยิ่งใหญ่ที่นี่ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่พวกเขาดูเป็นส่วนตัวมากกว่าตอนอื่น ๆ ในชีวิตของฉันแม้ว่าฉันจะจำความรู้สึกเหมือนก่อนที่จะเข้าไปในสิ่งเหล่านี้ ฉันแน่ใจว่าเป็นเพราะสิ่งเหล่านี้ถูกเขียนย้อนกลับไปในช่วงวัยรุ่นที่รุนแรงและวัยผู้ใหญ่ตอนต้น