This book does not stand up to the standard that one would expect from a professional writer. The prose is amateurish and repetitive. I have read better examples of bad writing in undergraduate composition. And why did she make us suffer through 300 pages on what must be her own personal experience with an extremely painful disease? I'm sorry but this novel offers no insight into any meaningful way.
หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มาตรฐานที่นักเขียนมืออาชีพคาดหวัง ร้อยแก้วที่มีความชำนาญและซ้ำ ๆ ฉันได้อ่านตัวอย่างการเขียนที่ไม่ดีในระดับปริญญาตรี และทำไมเธอถึงทำให้เราต้องทนทุกข์ทรมานถึง 300 หน้าในสิ่งที่จะเป็นประสบการณ์ส่วนตัวของเธอกับโรคที่เจ็บปวดอย่างยิ่ง? ฉันขอโทษ แต่นวนิยายเรื่องนี้ไม่ได้ให้ข้อมูลเชิงลึกใด ๆ