The first thing I noticed coming into this book was that it had a different style. Gone is the slow build-up, and in its place are brief paragraphs - sometimes even just two lines of dialog or action to introduce each scene. It wasn't until chapter three were things getting picked up again. For me personally, I'm not used to writing so much dialogue, but as soon as that's done, there will be lots more.
สิ่งแรกที่ฉันสังเกตเห็นในหนังสือเล่มนี้ก็คือมันมีสไตล์ที่แตกต่าง Gone คือการสะสมที่ช้าและในสถานที่นั้นเป็นย่อหน้าสั้น ๆ - บางครั้งอาจมีเพียงบทสนทนาหรือแอ็คชั่นสองบรรทัดเพื่อแนะนำฉากแต่ละฉาก มันไม่ได้จนกว่าบทที่สามเป็นสิ่งที่ได้รับอีกครั้ง สำหรับฉันเป็นการส่วนตัวฉันไม่คุ้นเคยกับการเขียนบทสนทนามากมาย แต่เมื่อทำเสร็จแล้วจะมีอีกมาก