The author tells the story of her daughter with cancer. I was disappointed in his writing style and how it seemed to bounce around at times without really making a point. In addition, she didn't show much respect for those who were not fortunate enough to find care soon after diagnosis. Perhaps it's because cancer has always been so close to my own heart, I've seen people cope with losing someone they love, or just deal with life while their loved one is fighting off this horrible, awful disease.
ผู้เขียนเล่าถึงลูกสาวของเธอว่าเป็นมะเร็ง ฉันผิดหวังในรูปแบบการเขียนของเขาและดูเหมือนว่ามันจะเด้งไปมาในบางครั้งโดยไม่ต้องพูดถึง นอกจากนี้เธอไม่แสดงความเคารพต่อผู้ที่ไม่โชคดีพอที่จะได้รับการดูแลในไม่ช้าหลังจากการวินิจฉัย อาจเป็นเพราะมะเร็งอยู่ใกล้กับหัวใจตัวเองอยู่เสมอฉันเคยเห็นคนรับมือกับการสูญเสียคนที่เขารักหรือแค่จัดการกับชีวิตในขณะที่คนที่เขารักกำลังต่อสู้กับโรคร้ายที่น่ากลัวและน่ากลัวนี้