When I first read the description of &#34;The Art of Listening,&#34; it sounded like a fascinating and unusual book designed for people who liked to make their own soundtracks by playing audio samples over scenes from movies. This would appeal mostly to fans (and probably non-fans) who enjoy making soundtrack tracks out of sound effects or dialogue. It turned out, however, that this is pretty much just another book trying hard in its attempt to be different.
เมื่อฉันอ่านคำอธิบายของ &quot;The Art of Listening&quot; ครั้งแรกมันฟังดูเหมือนหนังสือที่น่าสนใจและผิดปกติซึ่งออกแบบมาสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการทำซาวด์แทร็กของตัวเองโดยการเล่นตัวอย่างเสียงในฉากจากภาพยนตร์ สิ่งนี้จะดึงดูดแฟน ๆ ส่วนใหญ่ (และอาจไม่ใช่แฟน ๆ ) ที่สนุกกับการสร้างแทร็กซาวด์แทร็กจากเอฟเฟกต์เสียงหรือบทสนทนา อย่างไรก็ตามมันกลับกลายเป็นว่าหนังสือเล่มอื่นที่พยายามอย่างหนักในความพยายามที่จะแตกต่างออกไป