The author needs a good editor. His characters are wooden and two-dimensional. I didn't feel any compassion for them or their plight. Maybe I'm too old to find this kind of story entertaining. Who knows? A lot happens in the book that could have filled up much more pages. It is obviously written as an extended short story, but it feels unfinished because there isn't time enough for the important stuff. And then you realize you've already read it, almost word by word, many years ago.
ผู้เขียนต้องการเครื่องมือแก้ไขที่ดี ตัวละครของเขาเป็นไม้และสองมิติ ฉันไม่รู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อพวกเขาหรือชะตากรรมของพวกเขา บางทีฉันแก่เกินไปที่จะพบเรื่องราวประเภทนี้สนุกสนาน ใครจะรู้? เกิดขึ้นมากมายในหนังสือที่สามารถเติมเต็มหน้าได้อีกมาก เห็นได้ชัดว่ามันถูกเขียนเป็นเรื่องสั้นขยาย แต่ก็รู้สึกไม่เสร็จเพราะมีเวลาไม่เพียงพอสำหรับสิ่งที่สำคัญ และจากนั้นคุณก็รู้ว่าคุณได้อ่านไปแล้วหลายต่อหลายปีที่ผ่านมา