The characters are so superficial and one-dimensional? There's only one of them, we never find out anything good about him; his whole world turns and just when I thought the book would have a real interesting twist, it ends. It's as if he had to finish whatever else was on tape in order for this story to be over. And what's with saying that people always say something nice about him or her? Or they will be nice to him? That's not how human relationships work.
ตัวละครนั้นตื้นและมิติเดียวเหรอ? มีเพียงหนึ่งในนั้นที่เราไม่เคยค้นพบสิ่งที่ดีเกี่ยวกับเขา; โลกทั้งใบของเขาเปลี่ยนไปและเมื่อฉันคิดว่าหนังสือเล่มนี้จะมีจุดสนใจที่น่าสนใจจริง ๆ มันก็จบลง ราวกับว่าเขาต้องทำทุกอย่างให้เสร็จบนเทปเพื่อให้เรื่องนี้จบลง และด้วยการบอกว่าคนมักจะพูดอะไรดีเกี่ยวกับเขาหรือเธอ? หรือพวกเขาจะดีกับเขา? นั่นไม่ใช่วิธีที่ความสัมพันธ์ของมนุษย์ทำงาน