The book could have been great, but the characters are all one-dimentional. We can't keep track of people because they don't actually say anything in a paragraph and we're not privy to any of their internal monologues. At best, they're caricatures, at worst, theyre cardboard cutouts. The only character I'd ever describe as likeable is Zane, who has his own issues with what he thought was love. It becomes clear that these two don't like each other.
หนังสือเล่มนี้ยอดเยี่ยมมาก แต่ตัวละครล้วนอยู่ในมิติเดียว เราไม่สามารถติดตามผู้คนได้เพราะพวกเขาไม่ได้พูดอะไรจริง ๆ ในวรรคหนึ่งและเราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสะสมภายในของพวกเขา อย่างดีที่สุดพวกมันเป็นการ์ตูนล้อเลียน ตัวละครตัวเดียวที่ฉันเคยอธิบายว่าน่ารักคือ Zane ที่มีปัญหาของตัวเองกับสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นความรัก เห็นได้ชัดว่าทั้งสองไม่ชอบกัน