I am a longtime fan of the late Mr. Vonnegut. For one thing, his fiction is not just entertaining, but thought-provoking. Unfortunately, for this book, he seems to have reached an impasse at which time he decided that all those old words and ideas mean something different if they are used as many times in every other paragraph, even though almost no reader would be able figure out what any of them mean.
ฉันเป็นแฟนตัวยงของ Mr. Vonnegut ผู้ล่วงลับไปแล้ว นวนิยายของเขาไม่เพียงแค่ให้ความบันเทิง แต่ยังกระตุ้นความคิด น่าเสียดายที่หนังสือเล่มนี้ดูเหมือนว่าเขาจะถึงจุดอับจนเมื่อถึงเวลาที่เขาตัดสินใจว่าคำพูดและความคิดเก่า ๆ เหล่านั้นมีความหมายที่แตกต่างกันไปหากพวกมันถูกนำมาใช้หลายครั้งในย่อหน้าอื่น ๆ แม้ว่าจะไม่มีผู้อ่าน สิ่งใดที่พวกเขาหมายถึง