There are many better books in this category. This seems quite amateurish with characters who have zero backbone. I wanted to feel compassion for any of them but it was not possible. And the language used by all the characters? Not acceptable. In other books, people curse over spilled coffee and swear more than necessary - there is no need to do so here, just some things done out loud when one character gets mad at another (who thinks he's being funny, right?).
มีหนังสือดีกว่ามากมายในหมวดนี้ ดูเหมือนว่าจะค่อนข้างชำนาญกับตัวละครที่มีกระดูกสันหลังเป็นศูนย์ ฉันต้องการรู้สึกเห็นอกเห็นใจต่อพวกเขา แต่มันเป็นไปไม่ได้ และภาษาที่ใช้โดยตัวละครทั้งหมด? ไม่ยอมรับ. ในหนังสือเล่มอื่น ๆ ผู้คนสาปแช่งกาแฟหกและสาบานมากกว่าที่จำเป็น - ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ที่นี่มีบางอย่างที่ทำออกมาดัง ๆ เมื่อตัวละครตัวหนึ่งโกรธตัวละครอื่น (ใครจะคิดว่าเขาตลก