I thought it was going to be a book about women with this topic but instead it's more of a young girl looking through her own journals - which kind of sucks. It's interesting though how she deals in dealing the pain over an event like rape. She doesn't really talk much and is pretty unemotional. The last chapter is kind of touching so I'm glad that there were some positive things on each page.
ฉันคิดว่ามันจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับผู้หญิงในหัวข้อนี้ แต่แทนที่จะเป็นเด็กผู้หญิงมากกว่าที่มองผ่านสมุดบันทึกของเธอเอง มันน่าสนใจ แต่วิธีที่เธอจัดการกับความเจ็บปวดในเหตุการณ์เช่นการข่มขืน เธอไม่ค่อยพูดอะไรมากนักและไร้อารมณ์ บทสุดท้ายเป็นเรื่องที่น่าประทับใจฉันดีใจที่มีบางสิ่งที่เป็นประโยชน์ในแต่ละหน้า