I wanted to see what happens when a man meets his true love. This is not it. This story was written like a college thesis. Nothing happened. The dialogue between the characters was so stilted that it actually made me laugh. And there is no reason for any of those long, drawn out conversations since none are needed. There isn't really way they can get anything done. It's just an insult every time she opens her mouth.
ฉันต้องการที่จะเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อผู้ชายได้พบกับความรักที่แท้จริงของเขา อันนี้มันไม่ได้ เรื่องนี้เขียนเหมือนวิทยานิพนธ์ของวิทยาลัย ไม่มีอะไรเกิดขึ้น. บทสนทนาระหว่างตัวละครนั้นช่างทะนงจริง ๆ จนทำให้ฉันหัวเราะ และไม่มีเหตุผลใด ๆ สำหรับการสนทนาที่ดึงออกมาเพราะไม่มีความจำเป็น ไม่มีทางที่พวกเขาจะสามารถทำอะไรได้จริงๆ มันเป็นการดูถูกทุกครั้งที่เธออ้าปาก