Kannemeyer-Literere Opstelle (2008)

Kannemeyer, J.C. 2007. puur verstrooiing: lesings, praatjies, artikels, onderhoude en besprekings. Stellenbosch: Inset Uitgewers. 459 p. ISBN: 978-0-620-388-52-8. Oor Simon Vestdijk se buitengewoon omvangryke oeuvre skryf A. Roland Holst by geleentheid die volgende kwatryn: Wat mag het raadsel van uw arbeid wezen? / Muur van den Geest, waar die van de Chineezen / te kort bij schiet,--O, Tegenpool van Bloem! / O, Gij, die sneller schrijft dan God kan lezen! Wanneer mens die omvang van J.C. Kannemeyer se literere produksie in ag neem, kan jy byna nie anders as om Holst se slotreel in herinnering te roep en ook op hom van toepassing te maak nie. Uit puur verstrooiing is die saambundeling van literere opstelle Kannemeyer die afgelope tien jaar tussen sy werk aan lywige skrywersbiografiee en eendelige literatuurgeskiedenis van byna 800 bladsye gelewer het. Die bundel beslaan self benydenswaardige 459 bladsye. Hoewel Kannemeyer in die kort inleiding opmerk dat die stukke hulself in rubrieke verdeel, is dit tog duidelik dat persoonlike oorwegings en voorkeure rol gespeel het in die ordening van die bydraes in ses afdelings. In die eerste afdeling verskyn lesings en referate gelewer teen die agtergrond van Kannemeyer se werk as literatuurhistorikus, biograaf en dosent in edisiewetenskap. Die tweede afdeling bevat optredes na aanleiding van publikasies en aanvullings by enkele biografiee, terwyl daar in die derde afdeling resensies oor Afstand en verbintenis, Van Wyk Louw: lewensverhaal, De Afrikaanse poezie in 1000 en enige gedichten en South African literatures opgeneem word. Raakpunte Nederlandse figure en publikasies met die Afrikaanse letterkunde vertoon, word in die vierde afdeling belig, terwyl besonder interessante voetnote en kanttekeninge by literere wetenswaardighede in die vyfde afdeling vermeld word. In die slotafdeling stel Kannemeyer sekere dokumentasie beskikbaar deel vorm van die hofverrigtinge oor die uitgawe van die Louw-briewe (Ek kenjou goed genoeg ..., 2004) vir wie dit ook al wil raadpleeg. Lesers is Kannemeyer groot dank verskuldig dat hy die wetenswaardige en veelsydige bydraes--waarskynlik by gebrek aan belangstelling deur gevestigde uitgewers te dikwels wegskram van publikasies wat op die oog af nie na lonende ondernemings lyk nie--self gebundel, versorg, laat keur en druk het. Kannemeyer wys met reg daarop dat publikasies soos die noodsaaklike gesprek tussen skrywers en kritiese lesers aan die gang hou, 'n gesprek essensieel is vir die voortbestaan en verdere uitbou van vitale literatuur en dat, indien uitgewers in die toekoms sonder meer kritiese werk van gehalte gaan afwys, dit groot probleme sal inhou vir die heilsame voortbestaan van hierdie gesprek en daarom ook vir die noodsaaklike debat oor ons literatuur. Soos in Ontsyferde stene (1996) stel Kannemeyer self die voorbeeld van hoe publiseerbare literere kritiek behoort te lyk: skerpsinnig en toeganklik, deurtastend sowel as onderhoudend. Kannemeyer se helder formulering, sy integrasie van uiteenlopende inligting, sy byhaal van interessante anekdotiese materiaal en sy vermoe om verrassende verbande te trek, stel finale produk daar nie net tot ingeligte akademici nie, maar ook tot gewone lesers behoort te spreek. Die interessantste bydraes in die bundel is die waarin Kannemeyer lig werp op sy eie werkswyse en belangstellings as biograaf, hom uitlaat oor die vereistes vir die skryf van geslaagde lewensbeskrywings en die opvatting verwoord dat biografiese geskiedskrywing nie net blote hulpdiens vir die literere ondersoeker is nie, maar studieveld in eie reg. …