Catullus and the Amicus Catulli: The Text of a Learned Talk (2006)

Catullus and the Amicus Catulli: The Text of a Learned Talk Holt N. Parker University of Cincinnati holt.parker@uc.edu [What follows is a thought experiment. Its purpose is to test the validity of certain types of arguments, statements, and readings commonly applied to Sulpicia, by seeing if they would hold water if applied to any other poet, say, Catullus. My article is written in the spirit of Douglas Young's famous 1959 spoof, which used Denys Page's statistical methods to "prove" conclusively that a "Deutero-Milton" was responsible for Paradise Regained, or Dorothea Wender's demonstration that George Washington was merely a euhemerized culture hero.1 The main text is firmly tongue in cheek. The footnotes are serious and represent my own commentary. Since this is a jeu d'esprit, I hasten to say that I "do but jest, poison in jest—no offence i' the world." Quotation does not imply even disagreement much less disrespect. I have also tried to elide the question of gender. But it's all about gender. I leave it as an exercise to the reader, as the old math books used to say, to imagine what it would be like if Catullus were one of a handful of surviving male poets in a largely female authorship.] Everybody got a copy of the handout? I've just photocopied the Loeb.2 The Garland of Catullus De Catullo Incerti Auctoris Elegiae I. Siqua recordanti benefacta priora uoluptas est homini, cum se cogitat esse pium, nec sanctam uiolasse fidem, nec foedere nullo diuum ad fallendos numine abusum homines, multa parata manent in longa aetate, Catulle, 5 ex hoc ingrato gaudia amore tibi. nam quaecumque homines bene cuiquam aut dicere possunt aut facere, haec a te dictaque factaque sunt. omnia quae ingratae perierunt credita menti. quare iam te cur amplius excrucies? 10 quin tu animo offirmas atque istinc teque reducis, et dis inuitis desinis esse miser? [End Page 17] difficile est longum subito deponere amorem, difficile est, uerum hoc qua lubet efficias: una salus haec est. hoc est tibi peruincendum, 15 hoc facias, siue id non pote siue pote. II. o di, si uestrum est misereri, aut si quibus umquam extremam iam ipsa in morte tulistis opem, me miserum aspicite et, si uitam puriter egi, eripite hanc pestem perniciemque mihi, quae mihi subrepens imos ut torpor in artus 5 expulit ex omni pectore laetitias. non iam illud quaero, contra me ut diligat illa, aut, quod non potis est, esse pudica uelit: ipse ualere opto et taetrum hunc deponere morbum. o di, reddite mi hoc pro pietate mea. 10 III. Miser Catulle, desinas ineptire, et quod uides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles, cum uentitabas quo puella ducebat amata vobis quantum amabitur nulla. 5 ibi illa multa cum iocosa fiebant, quae tu uolebas nec puella nolebat, fulsere uere candidi tibi soles. nunc iam illa non uult: tu quoque impotens noli, nec quae fugit sectare, nec miser uiue, 10 sed obstinata mente perfer, obdura. uale puella, iam Catullus obdurat, nec te requiret nec rogabit inuitam. at tu dolebis, cum rogaberis nulla. scelesta, uae te, quae tibi manet uita? 15 quis nunc te adibit? cui uideberis bella? quem nunc amabis? cuius esse diceris? quem basiabis? cui labella mordebis? at tu, Catulle, destinatus obdura. Catulli Elegidia I. Nulli se dicit mulier mea nubere malle quam mihi, non si se Iuppiter ipse petat. dicit: sed mulier cupido quod dicit amanti, in uento et rapida scribere oportet aqua. II. Dicebas quondam solum te nosse Catullum, Lesbia, nec prae me velle tenere Iovem. dilexi tum te non tantum ut vulgus amicam, sed pater ut gnatos diligit et generos. nunc te cognovi: quare etsi impensius uror, 5 multo mi tamen es vilior et levior. qui potis est, inquis? quod amantem iniuria talis cogit amare magis, sed bene velle minus. [End Page 18] III. Huc est mens deducta tua mea, Lesbia, culpa atque ita se officio perdidit ipsa suo, ut iam nec bene uelle queat tibi, si...