A Lobedu man undergoing the vuhwêra rite of passage, 1938
Afrikaans: 'n Mohwêra-danser in 'n kraalvoorhof tydens die vuhwêra-inlywingskool vir seuns van die Lobedu-stam in Limpopo, Suid-Afrika. Dit was een van die leerskole wat vroeër die oorgang van adolessensie na ingeweide volwassenheid gekenmerk het, maar meer onlangs minder streng toegepas word. Die jongmense is 'n tyd lank by 'n afgesonderde verblyf of leerskool gehuisves waar hulle in volksetiese norme en korrekte volwasse gedrag onderrig is en fisieke ontberinge moes deurstaan. Met voltooiing van hul skoling is hulle met vieringe deur die hoofmanne en gemeenskap verwelkom. Meisies sou met puberteit 'n sowat sesdaagse khôba-inisiasie ondergaan, gevolg deur spesifieke pligte by die inisiasie van ander meisies voor hulle as ten volle ingeweid en van 'n hoër status beskou is. Die vudiga-inlywing vir seuns was 'n nasionale plegtigheid wat deur die koningin in oorleg met streekshoofmanne gelas is. Na die verrigtinge tydens hul afgesonderde verblyf het die jongmanne 'n besnydenis ondergaan, en sou vir 'n tyd daarop, en onder streng onthoudingsreëls, steeds apart van die gemeenskap leef, voordat hulle jongmanswoning seremonieel verbrand is. Benewens die khôba- en vudiga-skole was daar die vyali-inisiasie vir meisies, die gelyklopende vuhwêra-inisiasie vir seuns en die gômana-skool vir mans, waar tromritmes die voorvaders sou behaag en reën sou bring. Tydens die vuhwêra-inisiasie sou 'n jongman met 'n uitvoerige graskostuum dans, in die veld of in die voorhof van die meisies se khôba-skool.[1] ↑ (1998) Lobedu (1st ed.), New York:  Rosen Pub. Group, pp. 47-50 ISBN: 9780823919895.  English: A mohwêra dancer with elaborate grass costume in a kraal courtyard during the vuhwêra initiation school, a rite of passage for boys of the Lobedu tribe in Limpopo, South Africa. Title: Annals of the South African Museum = Annale van die Suid-Afrikaanse Museum Identifier: annalsofsouthafr94198sout (find matches) Year: 1898 (1890s) Authors: South African Museum Subjects: Natural history Publisher: Cape Town : The Museum Contributing Library: Smithsonian Libraries Digitizing Sponsor: Biodiversity Heritage Library View Book Page: Book Viewer About This Book: Catalog Entry View All Images: All Images From Book Click here to view book online to see this illustration in context in a browseable online version of this book. Text Appearing Before Image: 96 ANNALS OF THE SOUTH AFRICAN MUSEUM Text Appearing After Image: Fig. 42. Mohwera dancing in courtyard. Photo: E. J. Krige, 1938. ...indigenous fibres, there is an awareness among conservative Lobedu of the symbolic importance of the traditional materials. The following information was given by Simeon Modjadji in 1975. There are two types of vuhwera costume — a light one, mamegwane, worn when out in the bush hunting, and a heavier dancing-costume, thogwa. Both have loose fringed skirts, shoulder-bands and a head-dress but the dancing-costume is far more elaborate and has row upon row of grass cross-bands forming an immense chest and shoulder covering on which rests a crested head-dress adorned with feathers or fur (Fig. 43). Armbands, anklets and, in some cases, underskirts are made of lengths of grass twined together to form flat bands. Thazi grass (Hyparrhenia filipendula) which has a smooth glossy stem, is the basic material used for all parts of the costume except the skirt, which is made from strips of molala palm leaf. Two-ply fibre string is used to join the pieces of grass together in a special twining technique referred to as khavhe (Fig. 44B). This kind of twining is used for the shoulder-bands, mofhaga, the arm- and legbands, zwifhodo, the head-dress, thoho, and for all other parts of the costume except the skirt, modjavhe. This is made by knotting long strips of palm leaf on to a rope girdle that, when worn, is wrapped round the waist in layers. Towards the end of the vuhwera the initiates spend most of their time going about to dance at different villages on the invitation of the headmen, or at the... Fig. 42. Mohwera dansend in voorhof. Foto: E.J. Krige, 1938. ...inheemse vesels, is daar 'n besef onder die behoudende Lobedu van die simboliese belang van die tradisionele materiale. Die volgende inligting is in 1975 deur Simeon Modjadji verskaf. Daar is twee soorte vuhwera-kostuums — 'n ligte een, die mamegwane wat op jagtogte in die bos gedra word, en 'n swaarder danskostuum, die thogwa. Albei het los rompsome, skouerbande en 'n hooftooisel maar die danskostuum is baie uitvoeriger en het ry op ry graskruisbande wat 'n massiewe bors- en skouerbedekking vorm waarop die hooftooisel met kuif rus, wat met vere of pels uitgevoer is (Fig. 43). Armbande, enkelbande en in enkele gevalle onderrompe, word uit lang gras gemaak wat saamgevleg word om plat bande te vorm. Thazi-gras (Hyparrhenia filipendula) met 'n gladde, glansende stingel, is die basiese materiaal waarvan alle dele van die kostuum gemaak word, behalwe die romp wat uit repe molala-palmblaar gemaak word. 'n Dubbellaag-veselstring word gebruik om verskillende dele van die gras saam te bind, deur 'n spesiale vlegtegniek wat khavhe genoem word (Fig. 44B). Hierdie soort vlegsel word vir die skouerbande of mofhaga gebruik, die arm- en beenbande, zwifhodo, die hooftooisel, thoho, en vir al die ander dele van die kostuum behalwe die romp, modjavhe. Dit word gemaak deur lang repe palmblaar aan die gordeltou te knoop, wat, wanneer dit gedra word, in lae om die middel gedraai word. Namate die einde van die vuhwera nader, spandeer die geïnisieerdes meeste van hul tyd om op uitnoding van die hoofmanne by verskillende krale aan te doen, of op die... Note About Images Please note that these images are extracted from scanned page images that may have been digitally enhanced for readability - coloration and appearance of these illustrations may not perfectly resemble the original work.