Curiosity rover (lower left quadrant of image) and "Tracks" near The Kimberley - as viewed from Space (MRO; HiRISE; April 11, 2014).
English: PIA18081: Curiosity and Rover Tracks at 'the Kimberley,' April 2014 http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA18081 http://mars.jpl.nasa.gov/msl/multimedia/images/?ImageID=6171 NASA's Curiosity Mars rover and tracks from its driving are visible in this view from orbit, acquired on April 11, 2014, by the High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE) camera on NASA's Mars Reconnaissance Orbiter. The rover is near the largest butte in the lower left quadrant of the image, at about a two o'clock position relative to the butte. It appears bright blue in the exaggerated color of this image. The multi-layered location filling much of the left half of this image is called "the Kimberley." Curiosity's science team chose it, based on other HiRISE images, as a potential gold mine for the rover mission. Black gold, that is, as organic material that, if found at the Kimberley could be a biomarker (sign of past life) -- the holy grail of Mars exploration. In December 2013, at the fall meeting of the American Geophysical Union in San Francisco, Curiosity Project Scientist John Grotzinger talked about what the mission had learned that year in a location called "Yellowknife Bay," and why the team was planning to stop Curiosity and drill again at the Kimberley. Mudstones that Curiosity drilled and analyzed at Yellowknife Bay had been exposed at the Martian surface for less than 100 million years, which is relatively recent, geologically speaking. Scientists deduced that this was due to erosion of overlying layers by the wind, and that even younger exposure ages should be possible closer to an eroding scarp. This matters because Mars doesn't have a magnetosphere and thick atmosphere like Earth's, which protect us from energetic particles from space that break down organic material. Thus, rocks that have been near the surface of Mars longer (on geological time scales) are less likely to contain complex organic material. Complex organic material might be the remains of past life, or at least inform us about past habitability. Habitability is the potential to support life, whether or not life ever actually existed there. By late 2013, Curiosity had left Yellowknife Bay and wasn't going to turn around, but similar scarps lay ahead, on the way to the mission's long-term destinations on lower slopes of Mount Sharp (also known as Aeolis Mons). The team had already chosen Curiosity's next major target: the Kimberley. This location, where Curiosity arrived in early April 2014, has what appear to be geologically young scarps. This HiRISE image shows the rover close to one of the scarps. Curiosity entered the area included in this image on March 12, along the tracks visible near the upper left corner. The distance between parallel wheel tracks is about 9 feet (2.7 meters). The area included in the image is about 1,200 feet (about 365 meters) wide. This view is an enhanced-color product from HiRISE observation ESP_036128_1755, available at the HiRISE website at http://uahirise.org/releases/msl-kimberley.php. The exaggerated color, to make differences in Mars surface materials more apparent, makes Curiosity appear bluer than the rover really looks. A stereo view combining information from this observation with topography derived from earlier HiRISE observations, for a three-dimensional appearance, is at PIA18082. A rover's-eye view taken by Curiosity from the location where the rover is seen in this image is online at PIA18083. HiRISE is one of six instruments on NASA's Mars Reconnaissance Orbiter. The University of Arizona, Tucson, operates HiRISE, which was built by Ball Aerospace & Technologies Corp., Boulder, Colo. NASA's Jet Propulsion Laboratory, a division of the California Institute of Technology in Pasadena, manages the Mars Reconnaissance Orbiter and Mars Science Laboratory projects for NASA's Science Mission Directorate, Washington. For more information about Curiosity, visit http://www.nasa.gov/msl and http://mars.jpl.nasa.gov/msl/. Polski: PIA18081: Curiosity i ślady jego kół w 'Kimberley,' kwiecień 2014 Należący do NASA łazik Curiosity, oraz ślady jego kół, całość jest widoczna z orbity, na zdjęciu otrzymanym w kwietniu 2014 r., przy pomocy instrumentu High Resolution Imaging Science Experiment (HiRISE)) umieszczonego na również należącym do NASA orbiterze Mars Reconnaissance Orbiter. Łazik znajduje się blisko największego pagórka zobrazowanego na lewym dolnym kwadracie zdjęcia, na godzinie drugiej w stosunku do pagórka. Jest on przedstawiony w przesadnie niebieskich barwach. Wielowarstwowy teren wypełniający lewą połowę tego zdjęcia jest nazywane "Kimberley." Zespół łazika Curiosity wybrał ten teren, bazując na innych zdjęciach HiRISE, jako potencjalną kopalnię złota. Czarne złoto, to jest tym organicznym materiałem który, jeżeli zostanie znaleziony w Kimberley może być biomarkerem (znakiem przeszłego życia) -- świętym gralem eksploracji Marsa. W grudniu 2013, na jesiennym spotkaniu Amerykańskiej Unii Geofizycznej w San Francisco, John Grotzinger mówił o tym czego naukowcy dowiedzieli się na przestrzeni ostatniego roku o lokalizacji nazywanej "Yellowknife Bay," i dlaczego zespół zamierza zatrzymać Curiosity w lokalizacji "Kimberley", i dlaczego planuje ponowne wiercenia skał. Mułowce z obszaru Yellowknife Bay, które były sproszkowane i poddane analizie pozostawały wyeksponowane na marsjańskiej powierzchni krócej niż przez 100 milionów lat, co jest stosunkowo niedawno z punktu widzenia geologii. Naukowcy wydedukowali z tego, że była to erozja warstwy pokrywającej dokonywana przez wiatr, i nawet dla młodszych ekspozycji powinna istnieć możliwość bliższej erozji skarpy. Jest to ważne, ponieważ Mars nie ma magnetosfery i grubej atmosfery jak Ziemia, co chroni nas przed wysokoenergetycznymi cząstkami z kosmosu, które rozkładają materiał organiczny. Tak więc, dla skał które znajdują się blisko powierzchni Marsa dłużej (w skali geologicznej) istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że zawierają kompleksowy materiał organiczny. Złożona materia organiczna może być pozostałością dawnego życia, co najmniej informuje nas o takiej możliwości w przeszłości. Możliwość istnienia życia jest potencjałem do podtrzymywania życia, tak czy nie, dla faktycznych możliwości życia. Pod koniec 2013 r., Curiosity opuścił obszar Yellowknife Bay i nie zamierzał tu wracać, podobne skarpy leżały przed nim, na drodze prowadzącej do dolnych stoków góry Mount Sharp (również znanej jako Aeolis Mons). Zespół łazika Curiosity wybrał dla niego następny główny obiekt: Kimberley. Ta lokalizacja, do której Curiosity przybył na początku kwietnia 2014, jest tym co okazuje się być geologicznie młodymi skarpami. Zdjęcie HiRISE pokazuje łazika blisko przed jedną z tych skarp. Curiosity 12 marca 2014 wszedł na teren zawarty na zdjęciu, posuwając się wzdłuż śladów jego kół widocznych blisko górnego lewego rogu. Odległość pomiędzy kołami łazika wynosi 2.7 metra. Powierzchnia terenu zawarta na zdjęciu określona powierzcnią kwadratu o boku 365 metrów. Ten widok zobrazowany w wzmocnionych kolorach jest produktem instrumentu HiRISE z obserwacji ESP_036128_1755, dostępnej na stronie internetowej HiRISE: Wprowadzenie przesadzonych kolorów w celu podkreślenia różnic w marsjańskich skałach występujących na powierzchni, uczyniło łazik Curiosity bardziej niebieski niż jest on w rzeczywistości. Widok stereoskopowy będący połączeniem informacji tej obserwacji z wcześniejszymi obserwacjami topograficznymi HiRISE jest dostępny na stronie: PIA18082. Widok pagórka z punktu widzenia łazika Curiosity i jego kamery jest dostępny na stronie internetowej: PIA18083. HiRISE jest jednym z sześciu instrumentów należącego do NASA orbitera Mars Reconnaissance Orbiter. Instrumentem HiRISE kieruje Uniwersytet w Arizonie w Tucson, wykonawcą HiRISE jest Ball Aerospace w Boulder, Colorado. Należące do NASA Laboratorium Napędu Odrzutowego, będące wydziałem Kalifornijskiego Instytutu Technologicznego w Pasadenie, kieruje orbiterem Mars Reconnaissance Orbiter i łazikiem Curiosity (Mars Science Laboratory), oraz zarządza dla należącego do NASA Naukowym Dyrektoriatem Misyjnym znajdującym się w Waszyngtonie.