fschieber/wit-captions huggingface dataset:
15 – Tatarstan (czak-czak, echpochmak)[167], zob. mapa    Echpochmak Narodową potrawą kuchni tatarskiej i baszkirskiej są wypieki nazywane tat. өчпочмак, baszk. өсбосмаҡ, ... Эчпочмак, ... Эчпочма́к, учпочма́к, ... Są wyrobami z drożdżowego ciasta, w które zawija się nadzienie tworząc charakterystyczne piramidki o trójkątnej podstawie. Nadzieniem jest zwykle mielona wołowina lub baranina z cebulą i ziemniakami. Wypieki są podawane do spożycia z bulionem lub herbatą[213][214].  Tatarskim deserem – popularnym w wielu rejonach Rosji i za jej granicą – jest słodki czak-czak (tatar. чәкчәк, ros. чак-ча́к baszk. сәк-сәк, kazach. шәк-шәк, kirg. чак-чак, uzb. чак-чак). Deser jest mieszaniną drobnych ciasteczek i orzechów, sklejonych syropem z miodu i cukru. Przygotowując czak-czak rozwałkowane ciasto kroi się na niewielkie cząstki, np. sześcianiki lub 2-3 centymetrowe wstążeczki. W czasie smażenia w głębokim tłuszczu przybierają one kształt kulek lub pałeczek i złocisty kolor. Po odsączeniu z tłuszczu usmażone „ciasteczka” są mieszane z dużą ilością różnych orzechów i rodzynkami oraz z gorącym syropem. Mieszaninie jest nadawany kształt kopca, który dekoruje się, np. połówkami orzechów włoskich. Deser jest spożywany po ostygnięciu i dokładnym sklejeniu składników[215][216]
Dichtefunktionen zweier normalverteilter Zufallsvariablen 
  
    
      
        X
      
    
    {\displaystyle X}
  
 und 
  
    
      
        Y
      
    
    {\displaystyle Y}
  
 mit gleichem Erwartungswert 
  
    
      
        
          μ
          
            X
          
        
        =
        
          μ
          
            Y
          
        
        =
        0
      
    
    {\displaystyle \mu _{X}=\mu _{Y}=0}
  
, aber unterschiedlichen Varianzen. Die waagerechte Achse zeigt den Wert, die senkrechte die Häufigkeit. Da die rote Kurve 
  
    
      
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)}
  
 schmaler um den Erwartungswert verläuft als die grüne 
  
    
      
        f
        (
        y
        )
      
    
    {\displaystyle f(y)}
  
, weist sie eine geringere Varianz auf (
  
    
      
        
          σ
          
            X
          
          
            2
          
        
        <
        
          σ
          
            Y
          
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle \sigma _{X}^{2}<\sigma _{Y}^{2}}
  
). Die Quadratwurzel der Varianz, die Standardabweichung, kann bei der Normalverteilung an den Wendepunkten abgelesen werden.
Tredjegradspolynom: :
  
    
      
        
          
          
            f
            (
            x
            )
            =
            
              
                
                  1
                  5
                
              
            
            
              x
              
                3
              
            
            +
            
              
                
                  4
                  5
                
              
            
            
              x
              
                2
              
            
            −
            
              
                
                  7
                  5
                
              
            
            x
            −
            2
            =
            
              
                
                  1
                  5
                
              
            
            (
            x
            +
            5
            )
            (
            x
            +
            1
            )
            (
            x
            −
            2
            )
          
        
      
    
    {\displaystyle ^{f(x)={\tfrac {1}{5}}x^{3}+{\tfrac {4}{5}}x^{2}-{\tfrac {7}{5}}x-2={\tfrac {1}{5}}(x+5)(x+1)(x-2)}}
Bild 2: Treibstoffsystem der B737; 1) Engine Driven Fuel Pump – Left Engine; 2) Engine Driven Fuel Pump – Right Engine; 3) Crossfeed Valve; 4) Left Engine Fuel Shutoff Valve; 5) Right Engine Fuel Shutoff Valve; 6) Manual Defueling Valve; 7) Fueling Station; 8) Tank No. 2 (Right); 9) Forward Fuel Pump (Tank No. 2); 10) Aft Fuel Pump (Tank No. 2); 11) Left Fuel Pump (Center Tank); 12) Right Fuel Pump (Center Tank); 13) Center Tank; 14) Bypass Valve; 15) Aft Fuel Pump (Tank No. 1); 16) Forward Fuel Pump (Tank No. 1); 17) Tank No. 1 (Left); 18) Fuel Scavenge Shutoff Valve; 20) APU Fuel Shutoff Valve; 21) APU; 22) Fuel Temperature Sensor; 23) Fuel Temperature Indicator; 24) Right Fuel Valve Closed Indicator Light; 25) Left Fuel Valve Closed Indicator Light; 26) Crossfeed Valve Open Indicator Light; 27) Crossfeed Selector; 28) Fuel Pump Switch for Left Aft Fuel-Pump; 29) Fuel Pump Switch for Left Forward Fuel-Pump; 30) Fuel Pump Switch for Right Forward Fuel-Pump; 31) Fuel Pump Switch for Right Aft Fuel-Pump; 32) Fuel Control Panel (Part of Overhead Panel); 33) Left Filter Bypass Indicator Light; 34) Right Filter Bypass Indicator Light; 35) Left Center Tank Fuel Pump Switch; 36) Right Center Tank Fuel Pump Switch; 40) Center Tank Scavenge Jet Pump; 41) APU Bypass Valve
Map of Europe, colored according to right of non-EU resident foreigners to vote in each country in local elections. 
   Countries according right to vote to every resident non-EU foreigner without limit of time of resident   Countries according right to vote to every resident non-EU foreigner which resides in the country for a certain time   Countries according right to vote to non-EU foreigners from certain countries on a reciprocity basis.   Countries according right to vote to non-EU foreigners from certain countries on a reciprocity basis, but for which, in practice, no such reciprocity agreement has been made with any country.   Countries according right to vote to non-EU foreigners from the Commonwealth.   Countries from the European Union which do not give the right to vote to non-EU foreigners   Switzerland (non-EU member): right to vote granted to non-EU foreigners in some areas and not in others.   Countries outside the European Union which do not give the right to vote to foreigners The factual accuracy of parts of this article (those related to image) may be compromised due to out-of-date information. Relevant discussion may be found on the talk page. Please update this article to reflect recent events or newly available information.  (February 2013)
Figure 2: A simple harmonic oscillator with small periodic damping term given by 
  
    
      
        
          
            
              z
              ¨
            
          
        
        +
        4
        ε
        
          cos
          
            2
          
        
        ⁡
        
          (
          t
          )
        
        
          
            
              z
              ˙
            
          
        
        +
        z
        =
        0
        ,
         
        z
        (
        0
        )
        =
        0
        ,
         
        
          
            
              z
              ˙
            
          
        
        (
        0
        )
        =
        1
        ;
         
        ε
        =
        0.05
      
    
    {\displaystyle {\ddot {z}}+4\varepsilon \cos ^{2}{(t)}{\dot {z}}+z=0,~z(0)=0,~{\dot {z}}(0)=1;~\varepsilon =0.05}
  
.The numerical simulation of the original equation (blue solid line) is compared with averaging system (orange dashed line) and the crude averaged system (green dash-dotted line). The left plot displays the solution evolved in time and the right plot represents on the phase space.  We note that the crude averaging disagrees with the expected solution.
English: These are plots concerning an example where method of averaging was not performed correctly. It shows that the averaging solution deviates from the original non autonomous system, even for a simple harmonic oscillator with small periodic damping term.
Willarda Gibbsa 1873 wykres dostępnej energii (entalpii swobodnej), który ukazuje płaszczyznę prostopadłą do osi 
  
    
      
        v
      
    
    {\displaystyle v}
  
 (objętości) i przechodzącą przez punkt A, który przedstawia stan początkowy ciała. MN jest sieczną powierzchni energii rozproszonej. 
  
    
      
        
          Q
        
        ε
      
    
    {\displaystyle \mathrm {Q} \varepsilon }
  
 i 
  
    
      
        
          Q
        
        η
      
    
    {\displaystyle \mathrm {Q} \eta }
  
 są siecznymi płaszczyzn 
  
    
      
        η
        =
        0
      
    
    {\displaystyle \eta =0}
  
 i 
  
    
      
        ε
        =
        0
        ,
      
    
    {\displaystyle \varepsilon =0,}
  
 i dlatego są równoległe odpowiednio do osi 
  
    
      
        ε
      
    
    {\displaystyle \varepsilon }
  
 (energii wewnętrznej) i 
  
    
      
        η
      
    
    {\displaystyle \eta }
  
 (entropii). AD i AE są energią wewnętrzną i entropią ciała w jego stanie początkowym, AB i AC odpowiednio jego dostępną energią (entalpią swobodną) i jego pojemnością dla entropii (ilość entropii, o którą entropia ciała może być zwiększona bez zmiany energii wewnętrznej ciała lub zwiększenia jego objętości).
El gráfico muestra la radiación solar incidente el día del solsticio de verano en el hemisferio norte (21 de junio) en el supuesto de ausencia de atmósfera (insolación no atenuada), y en la superficie de la Tierra (insolación atenuada) en función de la latitud. Al comparar ambas insolaciones se advierte que la insolación diaria superficial está notablemente disminuida. La mayor atenuación se produce a latitudes altas. La gráfica muestra que el 21 de junio hay más insolación en la parte superior de la atmósfera, en el polo norte que en el trópico. En superficie esto no es así porque los rayos muy inclinados en los polos sufren mucha absorción por la atmósfera y la nieve de las regiones polares reflejan mucha radiación hacia el espacio. Otro interesante efecto es que el máximo de la insolación superficial y por tanto de la temperaturas máximas superficiales, no se produce en el ecuador sino cerca del trópico. Una de las razones es que el día dura más en los trópicos que en el ecuador.  El gráfico es el resultado de un programa realizado en 1995 para intentar reproducir un gráfico similar visto en el libro Meteorología de R.G. Barry y R. J. Chorley titulado Atmósfera, tiempo y clima. A partir de los datos, se ha hecho el gráfico utilizando la hoja de cálculo Excel.
El gráfico muestra la radiación solar incidente el día del solsticio de verano en el hemisferio norte (21 de junio) en el supuesto de ausencia de atmósfera (insolación no atenuada), y en la superficie de la Tierra en función de la latitud. Al comparar ambas insolaciones se advierte que la insolación diaria superficial está notablemente disminuida. la mayor atenuación se produce a latitudes altas. La gráfica muestra que el 21 de junio hay más insolación en la parte superior de la atmósfera, en el polo norte que en el trópico. En superficie esto no es así porque los rayos muy inclinados en los polos sufren mucha absorción por la atmósfera y la nieve de las regiones polares reflejan mucha radiación hacia el espacio. Otro interesante efecto es que el máximo de la insolación superficial y por tanto de la temperaturas máximas superficiales, no se produce en el ecuador sino cerca del trópico. Una de las razones es que el día dura más en los trópicos que en el ecuador. El gráfico es el resultado de un programa realizado por el autor en 1995 para intentar reproducir un gráfico similar visto en el libro Meteorología de R.G. Barry y R. J. Chorley titulado Atmósfera, tiempo y clima. A partir de los datos, se ha hecho el gráfico utilizando la hoja de cálculo Excel.
астатнія
    Дзяржавы-члены ААН:
Flag of Iran.svg Іран
Flag of Syria.svg Сірыя
Flag of Palestine.svg Палесціна
Flag of North Korea.svg КНДР
Flag of India.svg Індыя
Flag of the Philippines.svg Філіпіны
Flag of Vietnam.svg В’етнам
Flag of Kazakhstan.svg Казахстан
Flag of Kyrgyzstan.svg Кыргызстан
Flag of Tajikistan.svg Таджыкістан
Flag of Uzbekistan.svg Узбекістан
Flag of Turkmenistan.svg Туркменістан
Flag of Armenia.svg Арменія
Flag of Venezuela.svg Венесуэла
Flag of Cuba.svg Куба
Flag of Bolivia.svg Балівія
Flag of Nicaragua.svg Нікарагуа
Flag of Belarus.svg Беларусь
Flag of Serbia.svg Сербія
Flag of Egypt.svg Егіпет
Flag of Sudan.svg Судан
Flag of Zimbabwe.svg Зімбабвэ
Flag of Angola.svg Ангола
Непрызнаныя/часткова прызнаныя дзяржавы:
Flag of Donetsk People's Republic.svg ДНР
Flag of the Luhansk People's Republic.svg ЛНР
Flag of South Ossetia.svg Паўднёвая Асеція
Flag of the Republic of Abkhazia.svg Абхазія
Прыднястроўская Малдаўская Рэспубліка Прыднястроўе
Каталонія Каталонская Рэспубліка (2017)
Органы і структуры:
Лівія Палата прадстаўнікоў Лівіі
Малдова Прэзідэнт Малдовы
Ганконг Урад Ганконга
Арганізацыі і рухі:
InfoboxHez.PNG Хезбала
Ірак Сілы народнай мабілізацыі
Houthis emblem.svg Хусіты
Flag of the FARC-EP.svg FARC
Flag of ELN.svg АНВ
Лівія НФВЛ
і іншыя
Visualisierung der Methode der Lagrange-Multiplikatoren. Die rote Linie stellt die Menge dar, auf der 
  
    
      
        g
        (
        x
        ,
        y
        )
        =
        c
      
    
    {\displaystyle g(x,y)=c}
  
 erfüllt ist. Die blauen Linien sind Höhenlinien 
  
    
      
        f
        (
        x
        ,
        y
        )
        =
        d
      
    
    {\displaystyle f(x,y)=d}
  
 für verschiedene Werte von 
  
    
      
        d
      
    
    {\displaystyle d}
  
. An dem Punkt, an dem 
  
    
      
        f
      
    
    {\displaystyle f}
  
 unter der Nebenbedingung 
  
    
      
        g
        =
        c
      
    
    {\displaystyle g=c}
  
 maximal ist, verläuft 
  
    
      
        g
        =
        c
      
    
    {\displaystyle g=c}
  
 tangential zur Höhenlinie 
  
    
      
        f
        (
        x
        ,
        y
        )
        =
        
          d
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle f(x,y)=d_{1}}
  
. Dort sind die Gradienten der Funktionen 
  
    
      
        f
      
    
    {\displaystyle f}
  
 und 
  
    
      
        g
      
    
    {\displaystyle g}
  
, dargestellt durch blaue bzw. rote Pfeile, kollinear.
Resonance enhancement in a Fabry-Pérot resonator.[8] (top) Spectrally dependent internal resonance enhancement, equaling the generic Airy distribution 
  
    
      
        
          A
          
            circ
          
        
      
    
    {\displaystyle A_{\text{circ}}}
  
. Light launched into the resonator is resonantly enhanced by this factor. For the curve with 
  
    
      
        
          R
          
            1
          
        
        =
        
          R
          
            2
          
        
        =
        0.9
      
    
    {\displaystyle R_{1}=R_{2}=0.9}
  
, the peak value is at 
  
    
      
        
          A
          
            circ
          
        
        (
        
          ν
          
            q
          
        
        )
        =
        100
      
    
    {\displaystyle A_{\text{circ}}(\nu _{q})=100}
  
, outside the scale of the ordinate. (bottom) Spectrally dependent external resonance enhancement, equaling the Airy distribution 
  
    
      
        
          A
          
            circ
          
          
            ′
          
        
      
    
    {\displaystyle A_{\text{circ}}^{\prime }}
  
. Light incident upon the resonator is resonantly enhanced by this factor.
English: Resonance enhancement in a Fabry-Pérot resonator. [1] (top) Spectrally dependent internal resonance enhancement, equaling the generic Airy distribution A c i r c {\displaystyle A_{circ}} . Light launched into the resonator is resonantly enhanced by this factor. For the curve with R 1 = R 2 = 0.9 {\displaystyle R_{1}=R_{2}=0.9} , the peak value is at A c i r c ( ν q ) = 100 {\displaystyle A_{circ}(\nu _{q})=100} , outside the scale of the ordinate. (bottom) Spectrally dependent external resonance enhancement, equaling the Airy distribution A ´ c i r c {\displaystyle {\acute {A}}_{circ}} . Light incident upon the resonator is resonantly enhanced by this factor.
Карнитиновая транспортная система. На схеме представлена структура и механизм переноса жирных кислот в виде ацил-КоA. Свободные жирные кислоты (СЖК) с малой и средней длиной цепи в виде эфиров — ацил-КоА легко диффундируют через мембраны митохондрий, однако, большинство таких жирных кислот имеет длинную углеводородную цепь, которая не позволяет свободно пройти через них. Для этого необходим переносчик, роль которого выполняет карнитин — 1. На поверхности внешней мембраны митохондрии имеется фермент — карнитин-пальмитоилтрансфераза I (CPT1), ацилирующий свободный карнитин до ацилкарнитина (карнитин-COR) — 2, который впоследствии диффундирует через внешнюю мембрану и проникает в межмембранное пространство. Внутренняя мембрана митохондрий непроницаема для ацилкарнитина, для того, чтобы пройти через неё существует карнитин-ацилкарнитинтранслоказа (CACT), позволяющая осуществлять транспортировку его в матрикс. Далее ацилкарнитин подвергается обратному процессу — расщеплению под действием фермента карнитин-пальмитоилтрансфераза II (CPT2) и кофремента А на свободный карнитин и ацил-КoA, поступающий на β-окисление. Свободный карнитин 1 переносится той же транслоказой через внутреннюю мембрану в межмембранное пространство митохондрии и далее диффундирует в цитоплазму.
Die Massenbilanz für dieses exemplarische System lautet 

  
    
      
        
          
            
              
                d
                m
                (
                τ
                )
              
              
                d
                τ
              
            
          
          =
          
            
              
                
                  m
                  ˙
                
              
            
            
              1
            
          
          +
          
            
              
                
                  m
                  ˙
                
              
            
            
              2
            
          
          −
          
            
              
                
                  m
                  ˙
                
              
            
            
              3
            
          
          −
          
            
              
                
                  m
                  ˙
                
              
            
            
              4
            
          
        
      
    
    {\displaystyle \textstyle {\frac {dm(\tau )}{d\tau }}={\dot {m}}_{1}+{\dot {m}}_{2}-{\dot {m}}_{3}-{\dot {m}}_{4}}
Пример работы с одной частью нормального распределения. Розовые точки — равномерно распределенные случайные числа. Заданная функция распределения делится на области равных площадей 
  
    
      
        A
      
    
    {\displaystyle A}
  
. Уровень 
  
    
      
        i
      
    
    {\displaystyle i}
  
 выбирается случайным образом (источник — равномерно распределенные числа слева). Затем случайное значение из верхнего источника домножается на ширину выбранного уровня, и результирующий 
  
    
      
        x
      
    
    {\displaystyle x}
  
 проверяется на принадлежность одному из 3 возможных областей: 1) (левая, черная область) выборка точно под кривой, тут же возвращается, 2) (заштрихованная область) значение может как принадлежать кривой, так и нет. В этом случае генерируется случайный 
  
    
      
        y
      
    
    {\displaystyle y}
  
, принадлежащий выбранному уровню и сравнивается с 
  
    
      
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)}
  
. Если меньше, то точка под кривой, и 
  
    
      
        x
      
    
    {\displaystyle x}
  
 возвращается. Если же нет, 3) выбранная точка 
  
    
      
        x
      
    
    {\displaystyle x}
  
 отклоняется алгоритмом и всё сначала.
English: The Ziggurat algorithm used to generate sample values with en:normal distribution.
Commemorative plaque at Cádiz's Panteón de los Marinos Ilustres, depicting a list of victories of the Armadas of Spain                                                                                 List of Victories Conquest of Majorca 1229 Conquest of Menorca 1232 Conquest of Ibiza 1234 Conquest of Seville 1248 Battle of Malta 1283 Combat of Sorrento 1284 Battle of Castellamare 1287 Battle of Cape St. Vincent 1337 Battle of La Rochelle 1371 Combat of Gibraltar 1407 Battle of La Rochelle 1419 Conquest of the Canary Islands 1484 Conquest of Malaga 1487 Conquest of Oran 1509 Conquest of Tunis 1535 Battle of Muros Bay 1544 Conquest of Velez 1584 Battle of Lepanto 1571 Battle of Ponta Delgada 1582 Disembarkation of Terceira Island 1583 Spanish landing on Ireland 1602 Battle of Saint Vincent 1603? Battle of Playa Honda 1617 Battle de Pernambuco 1621 Combate de Las Antillas 1629 Batalla de los Abrojos 1631 Conquest of Sardinia 1717 Battle of Cartagena de Indias 1741 Battle of Toulon 1744 Battle of the Azores 1780 Siege of Pensacola 1781 Reconquest of Buenos Aires 1806 Battle of Cadiz 1808 Siege of Cádiz 1810 – 1812 Bombardeo del Callao 1866 Landing on Alhucemas 1925 Battle of the Strait 1936 Cantabrian campaign 1936 – 1939 Campaign of the Mediterranean 1936 – 1939
Commemorative plaque at San Fernando's Panteón de los Marinos Ilustres, depicting the Principal Victories of the Armadas of Spain.
El Chimborazo estudiado por Alexander von Humboldt (1805), el descubridor científico del Nuevo Mundo, según Simón Bolívar y, además de un perfecto ilustrado y una figura pre-romántica, uno de los últimos científicos humanistas: a la vez explorador, geógráfo, oceanógrafo, geólogo, botánico, demógrafo, diplomático y amigo de los mejores poetas de su tiempo. Su expedición a América enviado por Carlos IV (con motivo de la cual se entrevista con José Celestino Mutis en Bogotá) pudo haber sido uno de los episodios más decisivos de la ciencia en la Monarquía Hispánica, cada vez más implicada en proyectos punteros que implicaban a ambos lados del Atlántico (como la expedición Balmis, que difundió la vacuna de la viruela), pero debido a la crisis final del Antiguo Régimen (que también lo fue de la mayor parte del régimen colonial español) la publicación de sus hallazgos no pudo ser aprovechada por sus promotores y más bien aprovechó a una potencia emergente: los recién nacidos Estados Unidos. Sus investigaciones, como otras coetáneas, es muestra de que por fin una percepción científica de la Tierra estaba esbozándose en esos últimos años de la Edad Moderna, con las expediciones de Cook, La Pérouse, Malaspina y los trabajos de determinación del sistema métrico decimal.